ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 26/5 στο Αυτόνομο Στέκι Καβάλας, τηλεφωνική επικοινωνία με τον Β. Σταθόπουλο

ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 26/5 στο Αυτόνομο Στέκι Καβάλας, τηλεφωνική επικοινωνία με τον Β. Σταθόπουλο

τηλεφωνική  επικοινωνία με τον Συνήγορο του Β. Σταθόπουλου, Θανάση Καμπαγιάννη

Παρέμβαση στο ΡΑΔΙΟ ΠΡΩΙΝΗ για τον ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ Γ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ, Καβάλα 24/06/2022

Παρέμβαση στο ΡΑΔΙΟ ΠΡΩΙΝΗ Καβάλα στις 24/6 για τον ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ Γ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ στα πλαίσια της διεθνούς ημέρας αλληλεγγύης

Διαβάστηκε το κείμενο του ταμείου αλληλεγγύης φυλακισμένων και  διωκόμενων αγωνιστ(ρι)ών

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ ΓΙΑΝΝΗ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

Ο αναρχικός κρατούμενος στις φυλακές Μαλανδρίνου Γιάννης Μιχαηλίδης ξεκίνησε απεργία πείνας στις 23/5 διεκδικώντας να γίνει δεκτή η αίτηση αποφυλάκισης του. Ενώ ο ίδιος έχει εκτίσει χρονικά το σύνολο της ποινής του (8.5 χρόνια στα κελιά της δημοκρατίας) και σύμφωνα με τους νόμους της αστικής δικαιοσύνης δικαιούται να αποφυλακιστεί, το υπεύθυνο δικαστικό συμβούλιο απέρριψε την 1η αίτηση για την υφ’ορον απόλυση του με το φαιδρό σκεπτικό ότι είναι «επικίνδυνος τέλεσης νέων αδικημάτων» και η 2η αίτηση βρίσκεται ακόμα υπό εξέταση με την εισαγγελία να έχει εισηγηθεί αρνητικά ως προς αυτή. Αποφασισμένος και συνεπής για χρόνια στον αγώνα ενάντια στην κρατική εξουσία, την καπιταλιστική βαρβαρότητα και κάθε μορφής εκμετάλλευση έχει δώσει μάχες μέσω της συμμετοχής του σε κοινωνικούς αγώνες αλλά και σε αντάρτικες ομάδες δράσης. Παρών σε κάθε μορφή αγώνα που προάγει την εξέγερση και την αντίσταση στην εξουσία, έμπρακτα αλληλέγγυος σε όσους βίωσαν την βαναυσότητα και την εκδικητικότητα της καταστολής. Έχοντας κατηγορηθεί ατελέσφορα για ένα σωρό αβάσιμες υποθέσεις (ληστεία στην Πάρο, ένταξη στην ΣΠΦ) και καταδικασμένος, μεταξύ άλλων, για το «έγκλημα» της ληστείας μιας τράπεζας και ενώ έχει καταφέρει να αποδράσει από τα κολαστήρια της δημοκρατίας (μία πράξη για την οποία έχει εκτίσει το νομικό του «χρέος»), παραμένει υπερήφανος επαναστάτης χωρίς ποτέ να υπογράψει δηλώσεις μετάνοιας για τις δράσεις και τις επιλογές του. Είναι προφανές, λοιπόν, για ποιο λόγο το δικαστικό συμβούλιο της Άμφισσας του αρνείται την υφ’ορον απόλυση που δικαιούται. Διότι αυτό ακριβώς επιφυλάσσουν σε όσα κρατούμενα δεν «μετανοούν» για την πολιτική τους δράση και δεν πειθαρχούν στον νοσηρό σωφρονιστικό μηχανισμό. Είναι ο τρόπος με τον οποίο οι δικαστικοί και σωφρονιστικοί λειτουργοί – πραιτοριανοί του συστήματος εκδικούνται όσα αντιστέκονται στις επιταγές τους, στο καθεστώς τους που διαιωνίζει την εκμετάλλευση και την ανισότητα. Ο σύντροφος Γιάννης Μιχαηλίδης, ανυποχώρητος στην αναρχική του στάση, πολέμησε και πολεμάει το κρατικό και καπιταλιστικό καθεστώς που σήμερα βρίσκεται σε ακόμα μια φάση «κρίσης», κάτι που η κοινωνική βάση το βιώνει στο πετσί της αδυνατώντας ουσιαστικά να επιβιώσει λόγω της αύξησης του κόστους διαβίωσης. Το βιώνει στους πολέμους των ισχυρών, αναπόσπαστο κομμάτι της καπιταλιστικής οικονομίας και της κρατικής δόμησης των κοινωνιών, που λεηλατούν τον φυσικό κόσμο στο βωμό του χρήματος και εκμεταλλεύονται την ανθρώπινη ύπαρξη με στόχο το κέρδος. Συνέπειες του καθεστώτος αυτού όμως, το βιώνουν και χωρίς να έχουν φωνή να το εκφράσουν η φύση και τα υπόλοιπα έμβια όντα. Ο σύντροφος έχει επιλέξει πλευρά στον κοινωνικό πόλεμο που μαίνεται συνεχώς και συνεχίζοντας αυτή την στράτευση του επιλέγει ένα από τα πιο σκληρά μέσα αγώνα για να διεκδικήσει την ελευθερία του. Και σε αυτό τον αγώνα του η αλληλεγγύη είναι κρίσιμη και αναγκαία. Γι αυτό λοιπόν δηλώνουμε απερίφραστα την στήριξη μας.

Όποιος ξεχνά τους αιχμαλώτους πολέμου, ξεχνά και τον ίδιο τον πόλεμο.

Δύναμη και αλληλεγγύη σε όλα τα έγκλειστα συντρόφια μας.

Άμεση απελευθέρωση του αμετανόητου αναρχικού συντρόφου Γιάννη Μιχαηλίδη που βρίσκεται σε απεργία πείνας από τις 23/5.

Ταμείο αλληλεγγύης φυλακισμένων & διωκόμενων αγωνιστ(ρι)ών

ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΠΑΝΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ, ΓΙΑΝΝΗ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ, ΚΑΒΑΛΑ 24/06/2022

ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΗΜΕΡΑΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ ΓΙΑΝΝΗ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ, ΑΝΑΡΤΗΘΗΚΕ ΠΑΝΟ ΣΕ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΗΣ ΚΑΒΑΛΑΣ

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΕΥΤΕΡΙΑ, ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΟΛΑ ΤΑ ΚΕΛΙΑ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 24/6/2022 Διεθνής Ημέρα Αλληλεγγύης στον Αναρχικό Απεργό Πείνας, από 23/5, Γιάννη Μιχαηλίδη ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΕ ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ-ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΙΣ 19:00, ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΝΤΙΚΑ ΞΑΝΘΗΣ

Την Δευτέρα 20/6, το Δικαστικό Συμβούλιο της Άμφισσας απέρριψε την αίτηση αποφυλάκισης του συντρόφου απεργού πείνας Γιάννη Μιχαηλίδη, παρατείνοντας την ομηρία του.

Τη στιγμή που μιλάμε, μετά από ένα μήνα απεργίας πείνας, ο Γιάννης έχει φτάσει τα 57.5 κιλά, έχει χάσει περισσότερο από το 21% του σωματικού του βάρους και πλέον έχει εισαχθεί στο νοσοκομείο Λαμίας, όπου κρατείται φρουρούμενος και χωρίς να επιτρέπεται σε οικεία του πρόσωπα να τον επισκέπτονται.

Δεν τρέφουμε καμία αυταπάτη για την αστική δικαιοσύνη. Μία δικαιοσύνη όπου με το ένα χέρι αθωώνει επιχειρηματίες, μπάτσους, φασίστες βιαστές και την κοινωνική ελίτ και με το άλλο φυλακίζει αγωνιστές με κυριότερο για αυτήν στοιχείο την πολιτική τους ταυτότητα. Στεκόμαστε δίπλα στον δίκαιο αγώνα του απεργού πείνας Γιάννη Μιχαηλίδη.

Η άμεση αποφυλάκιση του Γ.Μ. και ο αγώνας ενάντια στο καθεστώς εξαίρεσης των πολιτικών κρατουμένων είναι ένας αγώνας που μας αφορά όλους, όλες.

«Ο αγώνας για την ελευθερία ενός, αγώνας για την ελευθερία όλων»

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΚΔΙΚΗΤΙΚΌΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΞΑΙΡΕΣΗΣ

ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΓΚΡΕΜΙΣΜΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ ΚΕΛΙΟΥ

ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

Αυτόνομο Στέκι Καβάλας

Αυτόνομο Στέκι Ξάνθης

Utopia A.D.

Δεν είναι ακρίβεια είναι ληστεία – Παρέμβαση στη ΔΕΗ στις Μουρνιές την Παρασκευή 24/6 στις 13:00

Δεν είναι ακρίβεια είναι ληστεία – Παρέμβαση στη ΔΕΗ στις Μουρνιές την Παρασκευή 24/6 στις 13:00

Το ρεύμα, όπως και το νερό και η στέγη, θα πρέπει να είναι κοινωνικά αγαθά και όχι
αντικείμενα εμπορευματικής σχέσης, δηλαδή κοινά και προσιτά σε όλες και όλους. Και ακριβώς επειδή χωρίς ρεύμα, νερό και στέγη η επιβίωση είναι αδύνατη, η πρόσβαση στα συγκεκριμένα αγαθά πρέπει να γίνει αναφαίρετο δικαίωμα κάθε ανθρώπου – ανεξάρτητα καταγωγής και
κοινωνικής θέσης.

Οι πολιτικές και στρατιωτικές διοικήσεις του σύγχρονου ελληνικού κράτους, από τη χούντα των συνταγματαρχών μέχρι τις τωρινές, είχαν και έχουν ως στόχο την ιδιωτικοποίηση της ενέργειας με στόχο το κέρδος για τις εταιρείες και τις τσέπες των αφεντικών και το χρέωμα του κόστους
στην κοινωνία, κυρίως στα πιο «αδύναμα» κομμάτια της. Από τα τέλη του ‘90 μέχρι σήμερα, η σκληρή ιδιωτικοποίηση των κοινωνικών αγαθών αποτελεί συνέχιση της κρατικής στρατηγικής εξόντωσης όσων περισσεύουν για το σύστημα εκμετάλλευσης, και ιδίως των ανέργων και των φτωχών.

Το τελευταίο διάστημα βλέπουμε τις τιμές του ρεύματος και των καυσίμων να αυξάνονται εκθετικά, με τη δικαιολογία ότι ευθύνεται ο πόλεμος. Μια ακόμα κρίση μετά την πανδημία, μια ακόμα κρίση της κερδοφορίας του καπιταλισμού στις πλάτες της εργατικής τάξης, βαφτίζεται ως
αναπόφευκτη κατάσταση.

Ένα παράδειγμα ληστρικής πολιτικής κεφαλαίου και κράτους είναι η περίφημη ρήτρα αναπροσαρμογής – η οποία λειτουργεί σύμφωνα με τους κανόνες του χρηματιστηρίου και των τιμών που ορίζουν οι εταιρίες «πράσινης» και μη ενέργειας και είχε ως συνέπεια την αδυναμία
πληρωμής λογαριασμών σε χιλιάδες σπίτια και τη διακοπή ρεύματος. Ακόμα κι αν η ρήτρα αναπροσαρμογής πάγωσε, θα συνεχίσουμε να την πληρώνουμε από την τσέπη μας, μιας και το βάρος της εξόφλησής της θα το επωμιστεί το Ταμείο Ενεργειακής Μετάβασης.

Οι διακοπές ρεύματος και νερού από το κράτος, σε φτωχές εργατικές οικογένειες ντόπιων και μεταναστών αλλά ακόμα και σε ηλικιωμένους με χαμηλή σύνταξη που αδυνατούν να τα βγάλουν πέρα με τις αυξήσεις λογαριασμών και τις μειώσεις μισθών και συντάξεων, είναι ενδεικτικά για το τι σημαίνει το καπιταλιστικό σύστημα που ζούμε.

Το ενεργειακό κόστος ανεβαίνει στα εργατικά και τα φτωχά νοικοκυριά, η συνολική κατανάλωση των οποίων είναι στην πραγματικότητα ελάχιστη συγκριτικά με τις μεγάλες παραγωγικές μονάδες των αφεντικών. Το κράτος προστατεύει τα ισχυρά εργοδοτικά συμφέροντα, όπως και τις κερδοσκοπικές εταιρίες που αδιαφορούν για την ανθρώπινη ζωή και εκμεταλλεύονται την ενέργεια και την εργασία (χαρακτηριστικά, το βιομηχανικό ρεύμα κοστίζει λιγότερο από το οικιακό ωστόσο οι έκτακτοι φόροι-χαράτσι επιβαρύνουν εξίσου όλους μας).

Σε μια περίοδο που τα αφεντικά κοινωνικοποιούν τα κόστη τους πάνω στις ζωές μας, βασικά κοινωνικά αγαθά θα είναι προσβάσιμα με σκληρότερα ταξικά κριτήρια.

Παράλληλα με τις ιδιωτικοποιήσεις εμφανίζονται και άλλοι κερδοσκοπικοί ιδιωτικοί «εναλλακτικοί» πάροχοι
ενέργειας, που ήδη λειτουργούν αντικοινωνικά και στην ουσία χωρίς ουσιαστικό κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό έλεγχο.

Χαρακτηριστικό της αθλιότητας των ντόπιων και ξένων αφεντικών γύρω από το ενεργειακό ζήτημα είναι το παράδειγμα της Κρήτης. Από τη μία πλευρά, οργανώνεται μια άγρια καταστροφή κοινοτήτων και της φύσης μέσα από ανορθολογικές εγκαταστάσεις των βιομηχανικών Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (BΑΠΕ) με κερδοσκοπικά, πλήρως αντικοινωνικά κριτήρια, και από την άλλη το ίδιο πολιτικό προσωπικό «ανακαλύπτει» τάχα πετρέλαιο και φυσικό αέριο γύρω από τη νησί.

Οργανώσεις κατοίκων της Κρήτης και της Γαύδου ήδη έχουν πάρει θέση ενάντια στις πολιτικές αναζήτησης και εξόρυξης πετρελαίου. Καθόλου τυχαία, για «ελληνικό πετρέλαιο» μιλάγανε και τα καθίκια της χρυσής αυγής, οι μεγαλύτεροι λακέδες των αφεντικών. Στον εμπορευματοποιημένο κόσμο του 21 ου αιώνα η ψευδαίσθηση του καταναλωτισμού ως μιας θεμελιώδους ελευθερίας του δυτικού πολιτισμού δεν αναιρεί την πραγματικότητα των ταξικών φραγμών.

Επειδή τίποτα δε χαρίζεται από τα αφεντικά, το κράτος και τους λακέδες τους, εμείς λέμε:

–Επανασυνδέσεις ρεύματος παντού, οργάνωση και αντίσταση σε συνελεύσεις γειτονιών και εργατικά συμβούλια, ενάντια σε κάθε επίθεση υποτίμησης της ζωής και της εργασίας μας από το κράτος, τα αφεντικά και τους εθνικιστές.

–Αγώνες ταξικοί και κοινωνικοί, ντόπιων και μεταναστών, ενάντια σε κάθε εμπορευματική χρήση της ενέργειας από τους εκμεταλλευτές.

– Αγώνες για την κοινωνικοποίηση των αγαθών της στέγης, του νερού και της ενέργειας. Κοινοί αγώνες όλων των καταπιεσμένων ενάντια στους κερδοσκόπους και τους εκμεταλλευτές, καμία υποχώρηση σε κρατικά αντικοινωνικά και αντι-περιβαλλοντικά σχέδια γύρω από την ενέργεια.

 

(φωτογραφία από ανάρτηση πανό κατά την προεκλογική ομιλία του τωρινού πρωθυπουργού, το καλοκαίρι του 2019)

 

 

 

Παρέμβαση στη ΔΕΗ στις Μουρνιές την Παρασκευή 24/6 στις 13:00

Κατάληψη Rosa Nera

 

 

 

Εκδήλωση στην Νέα Χώρα: η Ομάδα Γονέων για τα 18 χρόνια της Rosa Nera

Η Ομάδα Γονέων του Αυτοδιαχειριζόμενου Λόφου Καστέλι στο πλαίσιο των γενεθλίων για τα 18 χρόνια της αγαπημένης Κατάληψης Rosa Nera, παρουσιάζει την Δευτέρα 20 Ιουνίου, στις 19:00 στο Πάρκο Πολυχρονίδη (Πευκάκια) στην Νέα Χώρα, ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ!

Πρόκειται για αφηγήσεις παραμυθιών σε τέσσερεις από τις γλώσσες που μιλάνε τα παιδιά και οι εργαζόμενοι/ες στις διαπολιτισμικές γειτονιές, στα Χανιά μας.

Μετά την αφήγηση των παραμυθιών, μικρά και μεγάλα παιδιά θα απολαύσουν μια παράσταση με ζογκλερικά και κλόουν. Ως είθισται, θα σερβιριστεί παγωμένο καρπούζι κάτω από την σκιά των Πεύκων!

“Όσο δενείμαστε ικανοί να μεταδίδουμε στα παιδιά τις αξίες της ισότιμης ειρηνικής συνύπαρξης, θα κυριαρχούν αυτοί που θα διδάσκουν στα παιδιά τον πόλεμο και την βία του ισχυρού…’

Κόλμυ Μακάρθε

 

” BAJKE SVETA” u parku “Πευκάκια ” na Nea Hori.
U ponedeljak 20. juna u okviru proslave 18 godina postojanja “Roza Nera” Grupa Roditelja Samoupravnog Brda Kasteli vam predstavlja bajke iz raznih delova sveta. Čitaće se priče na 4 jezika koje se govore u multikulturalnim zajednicama u našem gradu. Očekuje vas i predstava sa klovnovima i žonglerima, i kao i obično ledena lubenica u hladovini borova. Dobrodošli

مجموعة الآباء في Kastelli Hill المدارة ذاتيًا في سياق مرور 18 عامًا للاحتلال Rosa Nera ، يوم الاثنين 20 يونيو ، الساعة 19:00 في المتنزه (Pefkakia) في نيا خورا ،ستقدم حكايات العالم! سيتم رواية حكايات بأربع لغات يتحدث بها أطفال و موظفون في أحياء متعددة الثقافات في خانيا. بعد رواية القصص سيستمتع أطفال، صغار و كبار بعرض مع العاب سحرية و مهرجين. كالعادة ، يتم تقديم البطيخ البارد تحت ظلال أشجار الصنوبر.

Grupi i Prinderve i Kodres se
Vete menaxhuar Kasteli ne prag te ditlindjes per 18 vite te pushtimit te Roza Nera ,
Prezanton te henen,ne daten 20 qershor ora 19:00 ne Parkun (Pefkakia ) Ne Nea Hora .
Perallat nga e gjithe bota !
Keto jane peralla ne Kater nga gjuhet qe flasin femijet dhe punonjesit e lagjeve nderkulturore ne Haniane tote . Pas recitimeve te perallave femijet e vegjel si dhe mosha me te medhaja do te shijojne nje shfaqe me XHongleret
Si dhe Klounet .
Si zakonisht , SHalqini i ftohte do te sherbehet nen hijen e Pishave !

 

(εικόνες από την πρώτη μέρα των γενεθλίων της Ρόζας και από παλαιότερες δράσεις της ομάδας γονέων στο θέατρο και το αίθριο της Rosa Nera)

 

 

 

 

 

 

 

Δράση ενάντια στην απόφαση της Μητρόπολης Χανίων

Κάλεσμα στην Πλατεία Μητρόπολης από την Κατάληψη Rosa Nera.

«Ίσως τίποτα δεν αναδεικνύει το πόσο εχθρική έχει γίνει η αστική πολεοδομία για το παιδί από κάτι εκδηλώσεις των Δήμων με τίτλο ‘ανοίγουμε την πόλη στα παιδιά», έγραφε ήδη στις αρχές της δεκαετίας του ΄80 ο Γκυ Ντεμπόρ.

Σήμερα στις ελληνικές πόλεις, πολλές από τις πλατείες που λειτουργούσαν ως δημόσιοι χώροι συναντήσεων, ελεύθερης κοινωνικοποίησης, διαλόγου, συνοχής και κοινοτικής ανασυγκρότησης έχουν μετατραπεί σε αποκλειστικά εμπορευματικούς χώρους εκμετάλλευσης φτηνής και ανασφάλιστης εργασίας, ρύπανσης, αποκλεισμού των μη προνομιούχων με αποτέλεσμα να είναι πια προσιτές μόνο για τις τσέπες των λίγων. Εκεί που το παιδί ένιωθε ασφάλεια να παίξει ελεύθερα σήμερα δεν χωράει καν να περάσει ανάμεσα από κατ’ ευφημισμό «πλατείες» και «πεζόδρομους», που έχουν μετατραπεί εξ΄όλοκλήρου σε ιδιωτικά καταστήματα για τα κέρδη των λίγων.

Στην παλιά πόλη των Χανίων , η οποία μετατρέπεται σε τουριστικό θεματικό πάρκο, οι πλατείες της Μητρόπολης και της Σπλάντζιας, κορεσμένες από τα τραπεζοκαθίσματα των αφεντικών , είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα απώλειας του δημόσιου χώρου.

Σε αυτό το κλίμα, πριν λίγες μέρες, οι Καρδινάλιοι της “Μητρόπολης” Χανίων θα βγάλουν ένα εξωφρενικό διάγγελμα το οποίο απαγορεύει (!!!!) την μπάλα που παίζουν τα παιδιά
στην πλατεία της μητρόπολης, γιατί ενοχλούνται οι πιστοί και οι θαμώνες των καφετεριών… Το πώς προέκυψε αυτή η αιρετική απόφαση προστασίας των πιστών προσκυνητών από τα σουτ των μικρών διαβόλων μας το δίνει το ίδιο το κείμενο αφορισμού του παιδικού παιχνιδιού.

Η μπάλα στην πλατεία απαγορεύεται, γράφει η “Μητρόπολη” Χανίων, «διότι ενοχλούνται και οι καταστηματάρχες» που έχουν τα τραπεζοκαθίσματα της πλατείας.
Στην συνέχεια του διαγγέλματος πάντως, η Ιερά Εξέταση δεν παραλείπει να μας καθησυχάσει: «δεν είμαστε κατά των παιδιών», γράφει η Μητρόπολη Χανίων… Πάλι καλά, αλλά νομίζουμε πως η Μητρόπολη κρατάει πολύ μετριοπαθή στάση.
Και την μπάλα να σταματήσουν τα διαολόπαιδα, είμαστε σίγουροι πως κάτι θα σκαρφιστούν, έτσι κακή ανατροφή που έχουν, μόνο και μόνο για να την σπάσουν στα ευλογημένα τουριστικά καταστήματα.

Μια πρόταση θα ήταν να ολοκληρωθεί η μετάβαση και της ίδιας της Μητρόπολης σε τουριστικό κατάστημα ή καφετέρια. Έτσι, θα γεμίσει τραπεζοκαθίσματα όλη η πλατεία και δεν θα υπάρχει πια κανένα πρόβλημα. Συν το ότι τέτοιου τύπου επενδύσεις φέρνουν ακόμα παραπάνω τουρίστες (όπως για παράδειγμα ελπίζουν κάποιοι στην Μονή Γουβερνέτου ), ενώ δημιουργούνται και νέες θέσεις εργασίας στον επισιτισμό για άνεργους ιερωμένους. Αλλιώς , με ημίμετρα δεν νομίζουμε να μασήσουν οι πιτσιρικάδες…

Αλήθεια όμως… Τι ενοχλεί το ποδόσφαιρο των παιδιών; Τι ενοχλεί το απρόβλεπτο παιχνίδι των παιδιών με την μπάλα;
«Έχοντας δοκιμάσει αμέτρητες εμπειρίες, μπορώ να πω με σιγουριά ότι όσα ξέρω σχετικά με την ανθρώπινη ηθική τα οφείλω στο ποδόσφαιρο» έλεγε ο διάσημος τερματοφύλακας
Αλμπέρ Καμύ με τις φιλοσοφικές του ανησυχίες… Ας μιλήσουμε λοιπόν λίγο για το ποδόσφαιρο των παιδιών…

Το ποδόσφαιρο των παιδιών είναι εξορισμένο από τις πλατείες της πόλης ή βρίσκεται -λιγότερο ή περισσότερο – περιφραγμένο μέσα σε ακαδημίες, στις οποίες οι αξιόλογες παιδαγωγικά προσπάθειες υπάρχουν αλλά δεν είναι στο προσκήνιο. Ακόμα και σε αυτές τις φωτεινές εξαιρέσεις, μιλάμε για μια τυποποιημένη εκδοχή του παιχνιδιού.
Υπάρχει όμως ακόμα η ελεύθερη, αυθόρμητη και άμεσα δημοκρατική του εκδοχή ως ελεύθερου, μη τυποποιημένου παιχνιδιού, η οποία έχει στόχο την απόλαυση, όπου οι κανόνες και οι αξίες προκύπτουν ελεύθερα από τα ίδια τα παιδιά. Αυτή η εκδοχή του παιχνιδιού (και κάθε ελεύθερου παιχνιδιού) είναι απαραίτητη για την ώριμη ένταξη των παιδιών στην κοινωνία με μη μιλιταριστικούς/ ιδρυματικούς όρους. Και αυτή η εκδοχή
βρίσκει πλέον καταφύγιο κυρίως μέσα από ένα αντάρτικο της μπάλας των παιδιών σε ακάλυπτους χώρους, αυλές σχολείων ή τα ελάχιστα “κενά”που ίσως αφήνει η ιδιωτική αξιοποίηση της τουριστικής ξαπλώστρας, του τραπεζοκαθίσματος και του φτηνού μεροκάματου.

Στην παλιά πόλη, το ελεύθερο ποδόσφαιρο εμφανίζεται και στην αυλή της Rosa Nera, αλλά ακόμα πιο συχνά στην πλατεία Μητρόπολης και στις αυλές κάποιων σχολείων.
Μάλιστα, εμφανίζεται ως ένα αυθόρμητο παιχνίδι για όλες τις ηλικίες, τις καταγωγές και τα φύλα.
Άλλωστε η σύνθεση των εργατικών μας γειτονιών είναι εδώ και χρόνια διεθνική.

Βλέποντας παιδιά πάλι να παίζουν μπάλα στην Πλατεία Μητρόπολης, καθώς οι ενήλικες απολαμβάνουν την βόλτα τους, αναρωτιέται κανείς αν είναι εικόνες από τα τελευταία επιβιώματα ή μήπως μιας νέας αρχής ενός δημόσιου χώρου που δεν κυριαρχείται ολοκληρωτικά από την κερδοφορία των λίγων, αλλά αφήνει χώρο στην αυθόρμητη συνύπαρξη των χρήσεων.

Αυτή είναι μια σοβαρή ερώτηση, πολιτική, πολεοδομική, ταξική.

Γιατί το ελεύθερο παιχνίδι είναι ο απαραίτητος παράγοντας κοινωνικοποίησης, συναισθηματικής ωρίμανσης και ανάπτυξης της προσωπικότητας των παιδιών, χωρίς τον οποίο τα παιδιά χάνουν πάρα πολλά… Και γιατί η βόλτα στην πόλη, το παιχνίδι την Μητρόπολη ή η θέα στην Rosa Nera είναι από τα λίγα πράγματα για τα οποία δεν χρειάζεται να πληρώσεις…

Την Πέμπτη 16 Ιουνίου θα είμαστε μαζί με τα παιδιά που διεκδικούν το παιχνίδι τους, ενάντια στις ανάλγητες απαιτήσεις λίγων θρησκευτικών αρχόντων και κάποιων
καταστηματαρχών. Οι πλατείες είναι και για τα παιδιά, είναι κυρίως για τα παιδιά, όπως και και για την ελεύθερη και μη εμπορεύσιμη συνάντηση των ανθρώπων.

Για τα παιδιά ,παιδιά λαϊκά και όλων των καταγωγών της παλιάς πόλης, που ανέστησαν την μπάλα στο δημόσιο χώρο, ξαναθυμίζουμε εκείνη την αφιέρωση του Εντουάρντο
Γκαλεάνο, στο El Futbol, a Sol Y Sombra: «… είμαι εμπνευσμένος από εκείνα τα παιδιά στο Καλέγια ντε λα Κόστα, που μετά το παιχνίδι της μπάλας, τραγουδούσαν: Είτε κερδίζουμε, είτε χάνουμε, το κέφι μας το κάνουμε…»

Τα παιδιά στην Πλατεία της Μητρόπολης έχουν δίκιο, καθώς διεκδικούν τον λίγο δημόσιο χώρο που τους απέμεινε να αναπνεύσουν, να παίξουν, να γνωριστούν.

Πέμπτη 16 Ιουνίου
Ώρα: 19:00
Στην Πλατεία Μητρόπολης

Στηρίζουμε την μπάλα στην πλατεία

Κατάληψη ROSA NERA

 

….και το κείμενο της Ομάδας Γονέων του Αυτοδιαχειριζόμενου Λόφου Καστέλι

 

Κάλεσμα της Ομάδας Γονέων, μήνυμα από τον Λόφο Καστέλι και την Rosa Nera!

ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΧΩΡΟΙ!

Ζούμε σε μια από της πιο τουριστικές πόλεις της Ελλάδος.

Μια πόλη «φιλόξενη» για χιλιάδες τουρίστες αλλά αφιλόξενη για τους κατοίκους της και τα παιδιά τους…

Στο βωμό του κέρδους και για το θεαθήναι (ποιος θυμάται το χριστουγεννιάτικο δέντρο, «έργο αιχμής» κάποιων χιλιάδων ευρώ…), έχουμε δει τους δημάρχους να φτιάχνουν «πεζόδρομους» και μετά τις φωτογραφίες και τις κορδέλες να γεμίζουν οι πλατείες και οι «πεζόδρομοι» με τραπεζοκαθίσματα άνευ ορίων.

Σπλάντζια, Νταλιάνη, Πλατεία Μητρόπολης είναι μόνο κάποια από τα παραδείγματα όπου δεν χωράει ούτε το παιχνίδι των παιδιών, ούτε το καροτσάκι των μωρών, ούτε τα αμαξίδια για ΑΜΕΑ, σε κάποια σημεία ούτε ο πεζός δεν χωράει να περάσει από τον «πεζόδρομο»…

Τα παιδιά των Χανίων θέλουν να παίξουν αλλά δεν υπάρχει χώρος για παιχνίδι σε μια πόλη που κάποτε δονούταν από ζωή και παιδικές φωνές.

Και ένα ωραίο πρωί η μητρόπολη απαγορεύει το ποδόσφαιρο στα παιδιά στην πλατεία της παλιάς πόλης επειδή μάλλον θεωρούν ότι τους ανήκει από κανέναν βυζαντινό, οθωμανικό ή χουντικό νόμο με την δικαιολογία, ἄκουσον, ἄκουσον, ότι
κινδυνεύουν οι πιστοί και οι θαμώνες της παρακείμενης καφετέριας από «αδέσποτες μπαλιές»!

Δεν μας κάνει και πολύ εντύπωση η στάση της εκκλησίας ενάντια στο παιχνίδι των παιδιών. Η μητρόπολη και οι εκκλησιαστικοί αρχόντοι μας έχουν συνηθίσει σε ανάλογες στάσεις «αγάπης προς τον πλησίον» όπως η απαγόρευση του συσσιτίου εν μέσω καραντίνας, η ένοχη σιωπή γύρω από την υπόθεση βιαστών ιερέων ανηλίκου στην Δήμο Πλατάνια, οι ιερές μπίζνες καταπάτησης φυσικού πλούτου και δημόσιας περιουσίας…

Κατά τα άλλα, η μπάλα των πιτσιρικάδων τους πείραξε και οι αδέσποτες μπαλιές, που φαίνεται ότι είναι πιο επικίνδυνες από τις αδέσποτες σφαίρες σε γάμους, βαφτίσεις και τις πολιτικές δεξιώσεις που ευλογάνε και κονομάνε κάποιοι ρασοφόροι.
Εκεί ούτε κουβέντα. Ο ανδρισμός της οπλοκατοχής, ο βιασμός από ιερείς, το γύρισμα της πλάτης στον αδύναμο, το ξεπούλημα του Γουβερνέτου ανήκουν φαίνεται στα «χρηστά ήθη», ενώ η μπάλα των πιτσιρικάδων της παλιάς πόλης είναι μέγα αμάρτημα, πόσο μάλλον αν φάει καμιά σέντρα και κανένας τουρίστας… θα πέσει φωτιά να μας κάψει…

Καθώς τα παιδιά καταστέλλονται και οι τελευταίοι ηλικιωμένοι μόνιμοι κάτοικοι της παλιάς πόλης φεύγουν από την ζωή, ο δημόσιος χώρος και η κατοικία έχουν γίνει είδη προς εξαφάνιση σε μια πόλη που η κατοικία είναι είδος πολυτελείας. Καθώς η πόλη γίνεται θεματικό πάρκο, η καθημερινή ζωή χάνεται, όπως και το παιχνίδι των παιδιών.
Και η κερδοφορία περιμένει κάθε σπιθαμή ώστε να αρπάξει ότι μπορεί για το εύκολο χρήμα, πόσο μάλλον όταν υπάρχει φτηνή εργασία.

Να υπερασπιστούμε το παιχνίδι των παιδιών και τον δημόσιο χώρο απέναντι σε κάθε είδους πολιτικούς, θρησκευτικούς και οικονομικούς «αχόρταγους καρχαρίες».

Πέμπτη 16 Ιουνίου, στην Μητρόπολη Χανίων στις 19:00

ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ ΚΑΘΕ ΣΠΙΘΑΜΗ
ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΓΗΣ

ΟΛΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΙΠΟΤΑ ΔΙΚΟ ΜΑΣ

ΟΜΑΔΑ ΓΟΝΕΩΝ του ΑΥΤΟ/ΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟΥ ΛΟΦΟΥ ΚΑΣΤΕΛΙ

…..Γιαβτην δράση, από τους αυτο/οργανωμένους δημόσιους χώρους:

….στην Τριμάρτυρη Χανίων: μαζική συμμετοχή στην διαμαρτυρία και στο συλλογικό παιχνίδι πολλών παιδιών όλων των ηλικών και πολλών καταγωγών, ενάντια στο φιρμάνι της Μητρόπολης για απαγόρευση της μπάλας στην πλατεία για εμπορευματικούς λόγους.

Μηνύματα από την Oμάδα Γονέων που δραστηριοποιείται στον Λόφο, στην Ρόζα και στις γειτονιές των Χανίων (Χριστιανική Αγάπη για… Χρήμα και Εξουσία, Αγάπη μου μας διώχνουνε τα ράσα απ’ την Πλατεία) από την Κατάληψη Rosa Nera (Είτε κερδίζουμε, είτε χάνουμε το κέφι μας το κάνουμε- από το ποδοσφαιρικό τραγούδι των παιδιών στην Καλέγια ντε λα Κόστα, που ενέπνευσε τον Εντουάρντο Γκαελάνο), την Ανταρσία στα Χανιά (οι πλατείες ανήκουν στα παιδιά μας και τις ανάγκες τους).

Υπέρ της κινητοποίησης τάχθηκε και το άγαλμα του Αθηναγόρα του Α’ καθώς τα έχει πάρει με την απαγόρευση της μπάλας την οποία απολαμβάνει να βλέπει καθημερινά, ενώ έχει μπουκώσει από τα εκτός ορίων τραπεζοκαθίσματα πάνω στα πλευρά του…

Το παιχνίδι των παιδιών (που ενωμένα για άλλη μια φορά, αδιαφόρησαν για τις πολιτικο-ιδεολογικές, θρησκευτικές και εθνικές καταγωγές των γονιών τους) κράτησε μέχρι αργά, ενώ απόλυτα θετική ήταν η ανταπόκριση της συντριπτικής πλειοψηφίας του κόσμου και των εργαζόμενων.

Αντίσταση και αυτο/οργάνωση από τις πλατείες και τους δρόμους των Χανίων, χώρους καθημερινών συναντήσεων των διεθνικών, εργατικών μας γειτονιών!

 

 


Δίασωση, συνοριακή βία και αντιστάσεις

Χανιά: Τρίτη 21 Ιουνίου, εκδήλωση με τον σύντροφο διασώστη Ιάσονα Αποστολόπουλο και την Κατάληψη Rosa Nera, στις 20:00 στην απελευθερωμένη Αυλή: Συζήτηση – Εισηγήσεις – Προτάσεις. Η πολιτική εκδήλωση εντάσεται στα γενέθλια για τα 18 χρόνια της Ρόζας.

Η θεματική της εισήγησης του συντρόφου διασώστη έχει θέμα την «Θαλάσσια διάσωση, την συνοριακή βία, τα pushbacks και τις αντιστάσεις στην θανατοπολιτική των ευρωπαϊκών κρατών».

Από την Κατάληψη Rosa Nera θα γίνει αναφορά στα ζητήματα προστασίας των προσφύγων στις καραβιές στην Κρήτη, τις θανατηφόρες επαναπροωθήσεις στον Έβρο όπως και στα ζητήματα επικοινωνίας με τις οικογένειες των αγνοουμένων, των διασωθέντων (που άμεσα γίνονται κρατούμενοι), όπως και των ανθρωπων που χάθηκαν λόγω των πολιτικών του θανάτου.

Από την Ομάδα Επικοινωνίας:

Ο Ιάσονας Αποστολόπουλος θα ανοίξει τα ζητήματα γύρω από την ανυποχώρητη, συλλογική μάχη και τις νίκες των διεθνών κινήσεων αλληλεγγύης ενάντια στο μεγάλο, διακρατικό έγκλημα των καιρών και των κοινωνιών μας: Τον πόλεμο ενάντια στην προσφυγιά και την μετανάστευση, όπως και τον πόλεμο ενάντια στο δίκαιο της διάσωσης στην θάλασσα που έχει ήδη οδηγήσει στον θάνατο, τον εγκλεισμό, το δουλεμπόριο χιλιάδων ζωών κάθε ηλικίας και κοινωνικού φύλου, που βρίσκονται σε ανάγκη προστασίας.

Στόχος της εκδήλωσης, δεν είναι μόνο η διάγνωση των εγκλημάτων αλλά και η ενημέρωση για τις νίκες της ζωής, της αλληλεγγύης και της διάσωσης ενάντια στις πολιτικές του θανάτου. Και οι νίκες συμβαίνουν, όταν τα διεθνή δίκτυα των κινημάτων και των δικτύων αλληεγγύης συναντιούνται ατον αγώνα για ζωή και ελευθερία.

Οι πρόσφατες ενορχηστρωμένες απειλές ενάντια στον σύντροφο διασώστη Ιάσονα Αποστολόπουλο από κυβερνητικούς και σκοτεινούς κύκλους της ελληνικής δεξιάς, έγιναν με αφορμη το διεθνές σκάνδαλο δημοσίευσης εκθέσεων όπου γίνεται σαφές πως η κυβέρνηση και οι πολιτικοί και κοινωνικοί της σύμμαχοι είναι υπεύθυνοι για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Η συζήτηση στην Κατάληψη Rosa Nera εντάσεται, αυτονόητα, σε μια προσπάθεια δικτύωσης όσων αντιστέκονται ενάντια στην καταπάτηση όσων κατακτήθηκαν με αίμα γύρω από το άσυλο και την ανθρώπινη μετακίνηση.

Η αλληλεγγύη θα νικήσει!!!

 

 

Από τους αυτο/οργανωμένους δημόσιους χώρους (Solidarity with Rosa Nera):
Για την εκδήλωση με τον διασώστη Ιάσονα Αποστολόπουλο και την Κατάληψη Rosa Nera.
Από τον σύντροφο Ιάσονα αναπτύχθηκαν τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που έχουν τεκμηριωθεί στο Αιγαίο και ευρύτερα στην Μεσόγειο, μέσα από την εμπειρία στο πεδίο και ως αποτέλεσμα των ρατσιστικών αλλαγών στις πολιτικές ασύλου και μετανάστευσης.
Συζητήθηκαν τα ζητήματα των αγώνων ενάντια στην ποινικοποίηση της διάσωσης στην θάλασσα, ενάντια στην συνοριακή βία, των διεθνών δικτύων αντίστασης που έχουν πετύχει σημαντικές νίκες ενάντια στις διακρατικές πολιτικές που έχουν ως αποτέλεσμα τον θάνατο χιλιάδων προσφύγων/ισσών στην Μεσόγειο.
Ανάμεσα σε πολλά ζητήματα που τέθηκαν, ιδιαίτερο βάρος δόθηκε στις ευθύνες ευρωπαϊκών κυβερνήσεων για το δουλεμπόριο και τα εγκλήματα κατά προσφύγων στην Λιβύη, τα εγκλήματα του ελληνικού λιμενικού και της Φρόντεξ, όπως και στην περίπτωση της ήττας των φονικών πολιτικών Σαλβίνι και τους τρόπους με τους οποίους τα διασωστικά καράβια οργάνωσαν -σε συντονισμό με διαφορετικούς φορείς και κινήματα στην στεριά- την πολιτική ανυπακοή που “άνοιξε” τα κλειστά λιμάνια στην διάσωση και οδήγησε σε ήττα τον Σαλβίνι.
H εισήγηση της πολιτικής συνέλευσης της Κατάληψης Rosa Nera εστίασε αρχικά στη συνοριακή βία στον Έβρο, ενώ στην συνέχεια μεταφέρθηκε η εμπειρία από τα πεδία της επικοινωνίας και υποστήριξης προσφύγων και μεταναστών στα καμπ – από την εμπειρία της συνεργασίας της Rosa Nera με το Κοινωνικό Στέκι – Στέκι Μεταναστών Χανίων και τα δίκτυα αλληλεγγύης- όπως και η επικοινωνία με τις οικογένειες των αγνοούμενων, των διασωθέντων-κρατούμενων και των νεκρών – από συντρόφισσα της Ρόζας που αγωνίζεται στο πεδίο. Ανάμεσα σε άλλα, ιδιαίτερη αναφορά έγινε στο ζήτημα των ανήλικων προσφύγων, τις εσκεμμένες λάθος καταγραφές στοιχείων και αιτημάτων ασύλου.
Και στις δυο εισηγήσεις αναφέρθηκαν τα στοιχεία, τα τεκμήρια και οι έρευνες που αποδεικνύουν πως οι εξ ορισμού παράνομες επαναπροωθήσεις προσφύγ(ισσ)ων και μεταναστ(ρι)ών δεν είναι τίποτα άλλο από δολοφονικές επιχειρήσεις εξαφάνισης και εγκατάλειψης σε ακραία επικίνδυνες συνθήκες των προσφυγικών ζωών ακριβώς την στιγμή που χρίζουν προστασίας. Έγινε σαφές πως και οι διοικήσεις του ελληνικού κράτους συμμετέχουν σε εγκλήματα κατά των προσφυγικών ζωών, όπως και το χρέος των κινημάτων να δώσουν πολιτικά αποτελέσματα ενάντια σε αυτά τα εγκλήματα.

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ – ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ ΓΙΑΝΝΗ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ, ΤΡΙΤΗ 7 ΙΟΥΝΙΟΥ 2022, ΚΑΒΑΛΑ

Την Τρίτη, 07/06/2022 στις 18:30 στο λιμάνι της Καβάλας, πραγματοποιήθηκε μικροφωνική – συγκέντρωση αλληλεγγύης στον σύντροφο απεργό πείνας, Γιάννη Μιχαηλίδη. Μοιράστηκε και διαβάστηκε το κείμενο της συνέλευσης αλληλεγγύης στον σύντροφο, ακούστηκαν συνθήματα, πετάχτηκαν τρικάκια!

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΜΟΙΡΑΣΤΗΚΕ:

ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΑ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΣ ΚΑΙ ΑΠΕΡΓΟΣ ΠΕΙΝΑΣ ΑΠΟ 23/5/2022

Ο αναρχικός σύντροφος Γιάννης Μιχαηλίδης έχει εκτίσει από τις 29 Δεκεμβρίου 2021, μετά από 8,5 χρόνια κράτησης, τις τυπικές προϋποθέσεις αποφυλάκισης για όλες τις ποινές του. Το δικαστικό συμβούλιο της Άμφισσας ωστόσο αρνείται την αποφυλάκιση του με το πρόσχημα, ότι δεν πληροί τις ουσιαστικές προϋποθέσεις αποφυλάκισης. Αυτή η επιπλέον κράτηση, χρησιμοποιείται κατά το δοκούν από τη δικαστική μαφία για να τιμωρήσει επιλογές και στάσεις αγώνα.

Μετά την πρώτη απόρριψη της αίτησης του για υφ΄ όρων απόλυση το Φεβρουάριο έρχεται η δεύτερη αρνητική εισαγγελική πρόταση, τώρα τον Μάιο, με τους αρμόδιους δικαστές να μην είναι σε θέση να προσδιορίσουν χρονικά την αποφυλάκιση του, ή μάλλον να δηλώνουν, ότι ο σύντροφος θα χρειαστεί να παραμείνει για αόριστο ακόμα χρονικό διάστημα στη φυλακή έως ότου κριθεί με βάση τις ορέξεις τους, ότι δεν αποτελεί πλέον κίνδυνο. Για να δικαιολογηθεί αυτή η επ’ αόριστον ομηρία του συντρόφου επιστρατεύεται το πρόσχημα ότι ο κρατούμενος “δεν πληροί τις ουσιαστικές προϋποθέσεις αποφυλάκισης, καθώς συντρέχει κίνδυνος τέλεσης νέων αδικημάτων”. Πρόκειται δηλαδή για προληπτική παράταση κράτησης ενός κρατουμένου χωρίς χρονικό ορίζοντα.

Με βάση τον Ποινικό Κώδικα που εφαρμόζεται στην περίπτωση του συντρόφου, όλοι/ες οι κρατούμενοι/ες που έχουν συμπληρώσει τα 3/5 της ποινής τους δικαιούνται την υφ ‘ όρων αποφυλάκιση τους εφόσον δεν συντρέχουν ενεργές ποινικές υποθέσεις ή ενεργά πειθαρχικά παραπτώματα εντός των σωφρονιστικών καταστημάτων. Η υφ’ όρων απόλυση είναι ένα αγωνιστικό κεκτημένο των κρατουμένων. Ένα κεκτημένο που μαζί με κάποια άλλα λίγα, όπως οι ολιγοήμερες άδειες, κερδήθηκαν την εποχή του σκληρού καθεστώτος εγκλεισμού και των αιματηρών εξεγέρσεων στις φυλακές.

Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΣΚΕΨΗΣ ΤΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΗΤΤΗΘΕΙ

Αυτή την στιγμή στο πρόσωπο του Γιάννη εφαρμόζεται το πιο απεχθές και οργουελικό πρόσωπο της αστικής δικαιοσύνης. Πίσω από την δημιουργική ασάφεια των ουσιαστικών προϋποθέσεων κρύβεται η αστυνομία σκέψης των δικαστών και των εισαγγελέων, οι οποίοι τιμωρούν τους κρατούμενους όχι για τα ποινικά αδικήματα, που διαπράξανε αλλά για αυτά που φαντάζονται οι ίδιοι, ότι ίσως διαπράξουν σε κάποιο αόριστο μέλλον. Αυτού του είδους η υποκειμενική κρίση πάντα εξαντλείται και εφαρμόζεται εναντίων των πολιτικών αντιπάλων του κράτους και όσων κρατούμενων διατηρούν ένα αγωνιστικό φρόνημα. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που κρατούμενοι έχουν συμπληρώσει την ποινή που τους έχει επιβληθεί, έχουν υπογράψει για την υπό όρους αποφυλάκιση τους, και περιμένουν να αποφασίσει θετικά κάποιο συμβούλιο αναστολών, μήνες ή και χρόνια, χωρίς να υπάρχει κανένας απτός λόγος απόρριψης πέραν της ύπαρξης μιας αστυνομίας σκέψης που στο όνομα της φαντασίας της προστάζει : “απορρίπτεται” – «είστε επικίνδυνος για αυτά που σκέφτομαι ότι ίσως διαπράξετε» Αυτού του είδους η προληπτική κράτηση αποτελεί επί της ουσίας τμήμα του καθεστώτος εξαίρεσης το οποίο έχει συγκεκριμένες στοχεύσεις και οικοδομείται για να τσακίσει τους αμετανόητους πολιτικούς κρατούμενους/ες καθώς και όσους κρατούμενους/ες αρνούνται να συμβιβαστούν με τις κρατικές προσταγές εντός των “σωφρονιστικών” ιδρυμάτων.

Γνωρίζουμε, ότι οι αμετανόητοι πολιτικοί αντίπαλοι του καθεστώτος δέχονται όλο το μένος και την εκδικητικότητα του κρατικού μηχανισμού. Εφαρμόζονται σε βάρος τους ειδικοί νόμοι, ειδικά καθεστώτα κράτησης, ειδικές δίκες. Είναι αποδέκτες κάθε είδους δικαστικών πραξικοπημάτων και μεθοδεύσεων. Η αμετανόητη στάση τους, η αντίσταση που διεξάγουν με απεργίες πείνας, με αγωνιστικές κινητοποιήσεις, με πολιτικές παρεμβάσεις, με αποδράσεις, αποτελούν αυτό ακριβώς που θέλουν να τσακίσουν τα κράτη μέσω των αντιτρομοκρατικών τους νομοθεσιών και με τις απαιτήσεις τους για δηλώσεις μετάνοιας. Το παράδειγμα του συνεχή αγώνα και της αντίστασης σε κάθε συνθήκη παρά το κόστος. Την πολιτική επιλογή ότι ο αγώνας δεν είναι μάταιος αλλά αναγκαίος και συνεχίζεται ακόμα και μέσα από τις φυλακές. Γι’ αυτό και είναι αξιοθαύμαστη η στάση του συντρόφου στο πρώτο συμβούλιο που εξέταζε την υπό όρους αποφυλάκιση του. Συγκεκριμένα, η πρώτη απορριπτική πρόταση που έλαβε ο σύντροφος συνοδευόταν από το σκεπτικό των δικαστών, ότι δικαιολόγησε την πράξη της ληστείας γενικώς και αορίστως καθώς και ότι η « καλή διαγωγή » που έχει επιδείξει μετά τη σύλληψή του είναι προσχηματική. Όσον αφορά το δεύτερο σκέλος του σκεπτικού, αποτελεί ένα ξεκάθαρο παράδειγμα δικαστικής αυθαιρεσίας, αφού όλο το σκεπτικό βασίζεται σε υποκειμενικές κρίσεις. Όσον αφορά το πρώτο σκέλος του σκεπτικού των δικαστών, ο σύντροφος ήταν συγκεκριμένος ως προς αυτό και διαχώρισε ηθικά τη στοχευμένη ληστεία τράπεζας και τις μη στοχευμένες ληστείες όπως π.χ. περαστικών ανθρώπων. Οι απαλλοτριώσεις τραπεζών αποτελούν μία συνειδητή πολιτική επιλογή, που αποτελεί διαχρονικό εργαλείο αγώνα των επαναστατικών κινημάτων και ως τέτοια οφείλουμε να τη στηρίξουμε. Απέναντι σε κάθε απόπειρα να αποσπάσουν δήλωση μετάνοιας, ο σύντροφος στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων και των επιλογών του και δήλωσε το αυτονόητο. Ότι το να ληστεύεις τους ναούς του χρήματος δεν είναι έγκλημα ηθικά και δεν τίθεται ζήτημα «σωφρονισμού» ως προς αυτό. Ληστές είναι τα κράτη και οι καπιταλιστές.

Για αυτό θεωρούν επικίνδυνο το σύντροφο Γιάννη Μιχαηλίδη. Επειδή συμμετείχε από νεαρή ηλικία σε αναρχικές μαθητικές ομάδες, επειδή συμμετείχε στις αντιπολεμικές/ αντικρατικές / αντικαπιταλιστικές διαδηλώσεις εκείνης της περιόδου και είχε συλληφθεί κατά την διάρκεια των συγκρούσεων. Επειδή συμμετείχε στους φοιτητικούς αγώνες του 2006-2007 ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, επειδή αγωνίστηκε ενάντια στην λεηλασία της φύσης και είχε συλληφθεί για την παρέμβαση στο καζίνο της Πάρνηθας το 2007, επειδή αποτέλεσε αναπόσπαστο κομμάτι της εξέγερσης του Δεκέμβρη, επειδή ήταν παρών στις μάχες ενάντια στα μνημόνια. Επειδή απαλλοτρίωσε τα ματωμένο πλούτη των τραπεζών. Επειδή σε όλη του την ζωή παραμένει αταλάντευτα αφοσιωμένος στο όραμα της ανατροπής κράτους και κεφαλαίου από αναρχική σκοπιά. Επειδή επί έντεκα χρόνια, είτε ως καταζητούμενος είτε ως κρατούμενος, κράτησε μια αγωνιστική – μαχητική στάση απέναντι στο αστυνομικό-δικαστικό σύμπλεγμα, την υλική έκφραση της κρατικής τρομοκρατίας. Γιατί ποτέ του δε λύγισε, δε μετανόησε, δεν επέλεξε τον εύκολο δρόμο της ρουφιανιάς και της αναξιοπρέπειας.

Η ΑΣΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΦΙΔΙ ΠΟΥ ΔΑΓΚΩΝΕΙ ΜΟΝΟ ΤΟΥΣ ΞΥΠΟΛΥΤΟΥΣ

Είναι επικίνδυνος επειδή δεν εμπλέκεται με το εφοπλιστικό κεφάλαιο που λειτουργεί ως βαποράκι καρτέλ μεταφέροντας τόνους ηρωίνης (NOOR1), επειδή δεν είναι μια προσωπικότητα του καλλιτεχνικού στερεώματος που εκμεταλλεύεται εξουσία και επιρροή για να βιάζει σώματα και ψυχές ανθρώπων (Λιγνάδης), επειδή δεν αποτελεί κάποιο επιφανές διεφθαρμένο στέλεχος κάποιας πολυεθνικής ή κάποιου πολιτικού κόμματος (Energa, Novartis, Siemens). Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η αστική δικαιοσύνη έχει προσήλωση στην “τήρηση των δικαιωμάτων” των κρατουμένων και επιδεικνύει ανθρωπιστικές ευαισθησίες όταν πρόκειται για τα δικά της παιδιά. Ο κατάλογος των δικών τους ανθρώπων που ξεγλίστρησαν ανώδυνα από τα δίχτυα που στήνει η δικαιοσύνη είναι χωρίς τέλος. Η αποφυλάκιση του αμετανόητου Κορκονέα, οι αποφυλακίσεις των μελών της χρυσής αυγής, η πολιτική κάλυψη στους μπάτσους δολοφόνους του Νίκου Σαμπάνη και η εισαγγελική πρόταση παρωδία που συγκαλύπτει τους μεγαλοεπιχειρηματίες βιαστές της Γεωργίας Μπίκα μας δείχνουν, ότι δε θα μπορούσε να είναι αλλιώς, αφού αναγνωρίζουμε στο πρόσωπο της αστικής δικαιοσύνης έναν από τους βασικούς πυλώνες του κράτους.

Σε μια περίοδο όπου η δομική κρίση του καπιταλισμού βαθαίνει και οι πολεμικές συγκρούσεις επεκτείνονται πλέον και σε ευρωπαϊκό έδαφος, οι στρατηγικές προληπτικής αντιεξέγερσης αποτελούν την πολεμική προετοιμασία για την αντιμετώπιση των κοινωνικών- ταξικών αντιστάσεων. Στο μέτωπο της ποινικής καταστολής, οι ποινικοί κώδικες αυστηροποιούνται ενώ το καθεστώς εξαίρεσης για όλους τους πολιτικούς κρατούμενους συνεχίζει να βαθαίνει και να οξύνεται. Το αίτημα του συντρόφου για την άμεση αποφυλάκιση του αποτελεί έναν αγώνα για να σπάσει η εκδικητική πρακτική του προληπτικού εγκλεισμού και αποκτάει ειδικό βάρος γιατί οι πολιτικοί κρατούμενοι λόγω των πολιτικών επιλογών τους, είναι η προμετωπίδα του κοινωνικού – ταξικού πολέμου. Ο αγώνας του συντρόφου για την αποφυλάκιση του δεν είναι επομένως ένας στενός αγώνας, που αφορά τον ίδιο αποκλειστικά. Είναι μια αγωνιστική επιλογή συνολικά ενάντια σε ένα καθεστώς εξαίρεσης που επιβάλλεται αυθαίρετα και καταχρηστικά απέναντι σε κάθε κρατούμενο που έχει μια αξιοπρεπή στάση αλλά και πιο ειδικά ενάντια στο καθεστώς εξαίρεσης εις βάρος πολιτικών κρατουμένων, αναρχικών ή κομμουνιστών.

Είναι αναπόσπαστο κομμάτι του αγώνα για έναν κόσμο χωρίς φυλακές και συρματοπλέγματα, χωρίς σύνορα και στρατόπεδα συγκέντρωσης, χωρίς την λεηλασία και την καταστροφή του πλανήτη από τις πολυεθνικές, χωρίς ταξική εκμετάλλευση, χωρίς φτωχούς και πλούσιους, χωρίς έμφυλη και φυλετική καταπίεση.Για αυτό τον κόσμο αγωνιζόμαστε, για αυτό τον κόσμο αγωνίζεται ο σύντροφος μέσα από την απεργία πείνας που διεξάγει.

Να αγωνιστούμε και να διεκδικήσουμε από κοινού με όλες μας τις δυνάμεις την αποφυλάκιση του συντρόφου.

Να στήσουμε αναχώματα απέναντι στην απόπειρα εξόντωσης του απεργού πείνας.

Η ΕΠ ΑΟΡΙΣΤΟΝ ΚΡΑΤΗΣΗ ΤΟΥ ΑΠΕΡΓΟΥ ΠΕΙΝΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΕΡΜΑΤΙΣΤΕΙ ΑΜΕΣΑ

ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

Συνέλευση αλληλεγγύης στον αναρχικό απεργό πείνας Γιάννη Μιχαηλίδη

ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΠΑΝΟ ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΛΛΑΔΟΣ & ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ ΦΑΛΗΡΟΥ ΚΑΒΑΛΑ 30/5/2022

ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΑΠΕΡΓΟΥ ΠΕΙΝΑΣ ΓΙΑΝΝΗ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

 Από τη Δευτέρα 23/5, αρνείται την πρόσληψη τροφής διεκδικώντας να γίνει δεκτό το νέο αίτημα για άμεση αποφυλάκιση του. Στεκόμαστε αλληλέγγυοι/ες δίπλα στον αναρχικό απεργό πείνας Γιάννη Μιχαηλίδη.

#antireport #hungerstrike

ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ Στο Αυτόνομο Στέκι Καβάλας στη Φιλίππου 46 την Πέμπτη 26/5 στις 19:00 Η αντιτρομοκρατική υπέδειξε, η δικαιοσύνη εκτέλεσε επιβάλλοντας 19 χρόνια ποινή για την Αλληλεγγύη και την Συντροφικότητα.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
Η αντιτρομοκρατική υπέδειξε, η δικαιοσύνη εκτέλεσε επιβάλλοντας 19 χρόνια ποινή για την Αλληλεγγύη και την Συντροφικότητα.
Θα υπάρξει τηλ. επικ. με τους Β. Σταθόπουλο & Θ. Καμπαγιάννη
Στο Αυτόνομο Στέκι Καβάλας στη Φιλίππου 46 την Πέμπτη 26/5 στις 19:00 

Δικαστήριο της ΒΦΛ την Τρίτη 24/05/2022

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΝΆΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΟΜΑΔΙΚΕΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΤΗΣ ΒΦΛ ΣΤΙΣ 24 ΜΑΪΟΥ 2022.

Την Τρίτη 24/5/2022 θα εκδικαστεί τελικώς στο δικαστικό μέγαρο της Καβάλας, μετά από μία αναβολή, η δίκη των εργατικών διαφορών που αφορά στις πρώτες ομαδικές απολύσεις των 133 εργαζομένων του σωματείου της χημικής βιομηχανίας λιπασμάτων Καβάλας (ΒΦΛ). Στην ουσία, η δίκη αυτή είναι η πρώτη αντίδραση στις οργανωμένες επιθέσεις του κεφαλαίου στα σωματεία, που εξαπολύονται με αφετηρία τον νόμο Χατζηδάκη, που ισχύει από τον Ιούλιο του 2021. Τις απολύσεις αυτές ακολούθησαν οι ομαδικές απολύσεις των εργαζομένων των πετρελαίων της Καβάλας από την Energean, όπως και αυτές που έχουν ανακοινωθεί για την ιδιωτικοποίηση της ΛΑΡΚΟ.

Η κάθε περίπτωση είναι διαφορετική, αλλά τα συμφέροντα και ο στόχος των εργοδοτών είναι κοινός: τα σωματεία. Στην περίπτωση της ΒΦΛ, στον υπόδικο επιχειρηματία Λαυρέντη Λαυρεντιάδη, έτεινε χείρα βοηθείας η κυβέρνηση Μητσοτάκη με το νομοσχέδιο Χατζηδάκη μέσω του Ανώτατου Συμβουλίου Εργασίας (ΑΣΕ). Το ΑΣΕ είναι η διαιτητική διέξοδος με την οποία το κράτος, σε ρόλο διαιτητή, καλείται να γνωμοδοτήσει αν ο εργοδότης έχει ισχυρά επιχειρήματα ώστε να δικαιολογηθούν οι ομαδικές απολύσεις που ζητά εις βάρος των εργαζομένων. Το ΑΣΕ αποτελείται από 7 τακτικά μέλη, πέντε από τα οποία διορίζονται από την κυβέρνηση και από τα άλλα δύο, το ένα εκπροσωπεί την εργοδοσία και το άλλο τους εργαζόμενους. Ο εργοδότης καταθέτει το φάκελο με όλα τα οικονομικά, φορολογικά και επενδυτικά στοιχεία της εταιρίας/ ομίλου, το κόστος εργασίας, στοιχεία για το εργατικό δυναμικό και την αιτιολόγηση για την αναγκαιότητα των ομαδικών απολύσεων. Επίσης, στον φάκελο αυτόν κατατίθενται τα πρακτικά της διαβούλευσης που προηγήθηκαν με τους εργαζομένους. Αν δεν συμφωνήσουν εργοδότης και εργαζόμενοι, το ΑΣΕ πρέπει να εκδώσει αιτιολογημένη απόφαση και να συγκαλέσει συνάντηση όλων των μερών.

Τα οικονομικά στοιχεία που κατατέθηκαν από τη διοίκηση της λιπασματοβιομηχανίας για τις απολύσεις του 2021, αφορούσαν στον ισολογισμό του μακρινού 2014. Ενώ οι παρατηρήσεις και οι καταθέσεις εκατοντάδων σελίδων των εργαζομένων, δόθηκαν κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή χωρίς έτσι να υπάρχει σκόπιμα ο απαραίτητος χρόνος για να αξιολογηθούν. Με την τακτική αυτή όμως, οι μεν εκλεγμένοι κρατικοδίαιτοι ψηφοφόροι της κυβέρνησης, μέλη του ΑΣΕ, δε χρειάστηκε να μελετήσουν τίποτε για μια απόφαση που ήταν προεξοφλημένη, οι δε εργαζόμενοι, δεν μπόρεσαν να καταθέσουνε τα δικά τους στοιχεία και να υπερασπιστούν στοιχειωδώς τα εργασιακά τους δικαιώματα. Είναι ενδεικτικό το γεγονός, ότι στη συνεδρίαση του ΑΣΕ κλήθηκε να καταθέσει από την έναρξη της συνεδρίασης μόνο η εργοδοτική πλευρά. Έτσι, με συνοπτικές διαδικασίες και με απούσα την εκπροσώπηση των εργαζομένων, το ΑΣΕ προχώρησε στην έγκριση των μαζικών απολύσεων υπό την εποπτεία της Γ.Γ. του υπουργείου εργασίας κ. Στρατινάκη.

Με μια ακόμη παρένθετη εταιρία, ο Λαυρέντης αποποιήθηκε των χρεών της και κατάφερε επιτέλους με τη βοήθεια του νομοσχεδίου Χατζηδάκη, να πραγματοποιήσει τις ομαδικές απολύσεις που πάλευε από το 2016. Μάλιστα, η απόφαση αυτή έρχεται κόντρα και στον εξωδικαστικό συμβιβασμό που είχαν κερδίσει οι εργαζόμενοι, ο οποίος υποχρέωνε την εταιρία να τους μεταβιβάσει με το ίδιο εργασιακό καθεστώς των συλλογικών συμβάσεων εργασίας στις νέες εταιρίες, ενώ αναγνώριζε όλες τις παρένθετες εταιρίες που είχε δημιουργήσει ο Λαυρεντιάδης ως μία και τα χρέη σε ασφαλιστικά ταμεία, δημόσιο και πρώτες ύλες κοινά. Ενώ έξι χρόνια οι εργαζόμενοι βρίσκονται εκτός εργασίας, στη θέση τους έβαλαν ανειδίκευτους εργολαβικούς εργαζομένους ορισμένου χρόνου, γεγονός που ήταν γνωστό σε όλα τα μέλη του ΑΣΕ κατά τη συνεδρίαση του τμήματος ελέγχου ομαδικών απολύσεων.

Η παραποίηση των οικονομικών στοιχείων που παρουσίασε η διοίκηση της ΒΦΛ δεν είναι η μοναδική περίπτωση. Οι εργοδότες συνηθίζουν να αποκρύπτουν την πραγματική οικονομική τους κατάσταση ανάλογα τα συμφέροντα τους. Αυτό είναι κάτι που θα έκανε οποιοσδήποτε απατεώνας, που θέλει να κλέψει το κράτος. Μόνο που η κυβέρνηση της ΝΔ λειτουργεί ως αρωγός των παραβάσεων και των αυθαιρεσιών των εταιριών, που με θρασύτητα πετούν δεκάδες οικογένειες στο δρόμο, στο όνομα του φιλελευθερισμού και της ανάπτυξης. Έτσι, στην περίπτωση των πετρελαίων, η Energean ποτέ δεν παρέδωσε τα πραγματικά οικονομικά στοιχεία της εταιρίας, παρουσιάζοντας ένα Πρίνο καταχρεωμένο, κερδίζοντας επιχορηγήσεις εκατομμυρίων και προχωρώντας στις μαζικές απολύσεις, σχεδόν, του συνόλου των εργαζομένων των πετρελαίων Καβάλας. Όπως και στην περίπτωση της ΛΑΡΚΟ, όπου η κυβέρνηση της ΝΔ αποκρύπτει τα πάντα: περιβαλλοντολογική μόλυνση, πραγματικά οικονομικά στοιχεία, καταπάτηση εργασιακών κεκτημένων, προκειμένου να προχωρήσει στην ιδιωτικοποίηση της. Φυσικά, η μοναδική διέξοδος των εργαζομένων να αντιδράσουν στην εργοδοτική παραβατικότητα και τη συνεργεία του κράτους, είναι τα σωματεία, για αυτό και βάλλονται.

Είναι σημαντική η παρουσία όλων μας στο δικαστήριο ενάντια στις παράνομες και καταχρηστικές απολύσεις των εργαζομένων της ΒΦΛ. Γιατί η ανοχή και η τυχόν έγκριση των πρώτων ομαδικών απολύσεων θα αποτελέσει ταφόπλακα στις εργατικές διεκδικήσεις και στον αγώνα για την κατάργηση του εργασιακού εκτρώματος του νόμου Χατζηδάκη. Η κοινωνική απραγία και συνενοχή στις πρακτικές Λαυρεντιάδη των παρένθετων εταιριών και των χρεών, αποδυναμώνουν τις εργατικές αντιδράσεις και ποινικοποιούν τη συνδικαλιστική δράση.

Μπορεί οι καταπιεστές να λειτουργούν με μαφιόζικες πρακτικές, αλλά εμείς μιλάμε τη γλώσσα της αλληλεγγύης και του αγώνα απέναντι στους δυνάστες. Είναι αυτονόητο πως το εργασιακό καθεστώς που επιχειρούν να περάσουν κεφάλαιο και κράτος έχει ως συνέπεια τον οικονομικό εξευτελισμό, τη φυσική εξόντωση των εργαζομένων μέσα από εργατικά ατυχήματα και ατέλειωτες υπερωρίες, την καταστροφή και τη λεηλασία της φύσης. Στήνουμε τα κοινωνικά οδοφράγματα απέναντι στις πολιτικές της εξαθλίωσης και της μόλυνσης του περιβάλλοντος, καλούμε κάθε αγωνιζόμενο κομμάτι της κοινωνίας και του ευρύτερου ανταγωνιστικού κινήματος να παραστεί στις 24-5-2022 στο δικαστικό μέγαρο της Καβάλας για να δώσουμε ένα τέλος στην πολιτική των ομαδικών απολύσεων.

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΕΚΒΙΑΣΜΟ ΚΑΙ ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟ ΠΟΥ ΒΙΩΝΟΥΝ ΟΙ ΑΠΟΛΥΜΕΝΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΠΟΛΥΜΕΝΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ ΜΟΝΟΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ.

ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΤΟ ΓΕΝΝΑ.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΎΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΏΝΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΈΝΩΝ ΤΗΣ ΒΦΛ, KAVALA OIL, COSCO ΚΑΙ ΛΑΡΚΟ.

ΤΑΞΙΚΉ ΑΝΤΕΠΊΘΕΣΗ ΣΕ ΚΡΆΤΟΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΆ

ΑΥΤΌΝΟΜΟ ΣΤΈΚΙ ΚΑΒΆΛΑΣ

Νέο κάλεσμα για την υπόθεση της Έφης Τσιχλάκη

Κάλεσμα από την κατάληψη Rosa Nera στη συνέχεια της εκδίκασης της υπόθεσης της Έφης Τσιχλάκη.
Μετά την πολύωρη κατάθεση του δικαστικού πραγματογνώμονα-βαλλιστικού, η δίκη διακόπηκε. Αύριο στις 9:30 θα πραγματοποιηθεί η συνέχειά της. Είναι άκρως σημαντική η παρουσία όλων μας στην αίθουσα του δικαστηρίου.
Άμεση δικαίωση στον αγώνα της οικογένειας της Έφης.
Ποτέ καμία μόνη.
Κατάληψη Rosa Nera

Δεν ήταν αυτοκτονία: Κάλεσμα για την υπόθεση της Έφης Τσιχλάκη

Για την Έφη Τσιχλάκη: Δεν ήταν αυτοκτονία, ήταν γυναικοκτονία

Τη Δευτέρα 23/5 συνεχίζεται η δίκη για τη δολοφονία της Έφης Τσιχλάκη, στο χωριό Κολυμβάρι πριν από 6 χρόνια, στις 21 Μαρτίου του 2016.

Η Έφη Τσιχλάκη είχε κακοποιηθεί πριν την πυροβολήσουν, εκτελέστηκε πιθανότατα όντας ήδη αναίσθητη από τα χτυπήματα. Την επόμενη ημέρα ο σύζυγος της, -οργανωμένος χρυσαυγήτης και σωματοφύλακας «ανδρών επιφανών» των ανώτερων κοινωνικών τάξεων- συνελήφθη ως κατηγορούμενος για ανθρωποκτονία από πρόθεση, ενδοοικογενειακή βία και οπλοκατοχή. Λίγες ημέρες αργότερα, μετά την απολογία του στις δικαστικές αρχές, αφέθη ελεύθερος με την επιβολή περιοριστικών όρων.

Κατά την εκδίκαση της υπόθεσης το 2017, το Μεικτό Δικαστήριο Ρεθύμνου -σε μια δίκη ντροπή για την κρητική κοινωνία- οι ένορκοι αποφάνθηκαν πως η γυναίκα αυτοκτόνησε, παρά την προφανή ύπαρξη στοιχείων που αποδείκνυαν ότι η Έφη δολοφονήθηκε άγρια. Άλλωστε, από τα τεκμήρια προκύπτει πως εκτελέστηκε με σφαίρα στο κεφάλι από την αριστερή πλευρά, ενώ η ίδια ήταν δεξιόχειρας. Παράλληλα υπάρχουν σημάδια κακοποίησης και απόπειρας στραγγαλισμού πριν τον πυροβολισμό. Στην συγκεκριμένη υπόθεση αναδύονται θλιβερά ερωτήματα γύρω από τον ταξικό και έμφυλο χαρακτήρα της ελληνικής δικαιοσύνης, καθώς φαίνεται πως σε μια προφανή υπόθεση δολοφονίας αγνοήθηκαν οι αποδείξεις γύρω από τα πραγματικά γεγονότα ενώ υπάρχουν δημόσιες καταγγελίες πως απειλούνται δικηγόροι, μάρτυρες και εμπειρογνώμονες.

Σήμερα, μετά από έναν πολύχρονο αγώνα της οικογένειας και τις συνεπείς καταθέσεις των μαρτύρων, το αφήγημα περί αυτοκτονίας έχει ήδη καταρρεύσει. Ήταν το αφήγημα μέσα από το οποίο επιδιώχτηκε να συγκαλυφθεί αυτό που πραγματικά συνέβη: μία ακόμα γυναικοκτονία. Η έφεση στην απόφαση αυτή εκδικάζεται αυτές τις μέρες στο μεικτό ορκωτό Εφετείο Χανίων. 

Καλούμε αυτή την Δευτέρα 23/5, στις 09:30 το πρωί, στα δικαστήρια Χανίων. Στεκόμαστε πλάι στην οικογένεια της Έφης Τσιχλάκη που εδώ και χρόνια αγωνίζεται για το αυτονόητο: τη δικαίωση για την Έφη. Στεκόμαστε αλληλέγγυες/οι με την οικογένεια, μέλη της οποίας έχουν γίνει αποδέκτες μαφιόζικων πρακτικών και απειλών προκειμένου να σιωπήσουν.

Η Έφη, όπως τόσες πολλές γυναίκες, ζούσε μια ασφυκτική καθημερινότητα σε ένα καθεστώς φόβου, το οποίο η ίδια περιέγραφε ως «φυλακή».

Να μην σταματήσουμε να σπάμε το φόβο, ώστε καμία γυναίκα να μη νιώθει μόνη, φυλακισμένη και απροστάτευτη απέναντι σε κακοποιητές και μαφιόζους, όλους όσους θεωρούν πως έχουν δικαίωμα ζωής και θανάτου πάνω στα σώματα των γυναικών αλλά και όλων των καταπιεσμένων ανθρώπων.

Δικαιοσύνη για την Έφη Τσιχλάκη. Δεν ήταν αυτοκτονία, ήταν γυναικοκτονία. Όλες και όλοι στα δικαστήρια την Δευτέρα, ενάντια στην ανοχή στην έμφυλη βία και την βαρβαρότητα.

 

Κατάληψη Rosa Nera

 

 

css.php