ΠΑΝΟ ΚΑΙ ΑΦΙΣΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ Β. ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟ ,ΩΣ ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΕΝΔΕΙΞΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΑΝΑΡΧΙΚΟ, ΚΑΒΑΛΑ ΠΑΡΚΟ ΦΑΛΗΡΟΥ 10 ΑΠΡΙΛΗ 2021

Liveblog: Δίκη για την υπόθεση του Β. Σταθόπουλου, 10η δικάσιμος

AΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΒΑΓΓΕΛΗ ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟ, ΑΦΙΣΑ ΚΑΒΑΛΑ

 

Πιθανότατα ο σύντροφος Β. Σταθόπουλος απολογείται την Παρασκευή.
Να σταθούμε δίπλα του μέχρι τη νίκη της έμπρακτης αλληλεγγύης.
Ενάντια σε μια δίκη που με εκδικητικά σενάρια και κατασκευή στοιχείων θέλει να καταδικάσει το πολιτικό φρόνημα.
Η υπεράσπιση του συντρόφου μας, είναι η υπεράσπιση της ιστορίας μας. Είναι η επιλογή να παραμείνουμε στο δρόμο, να δίνουμε το χέρι ο ένας στον άλλον όταν μας κυνηγούν.

Οι καλύτερες στιγμές μας όταν ο ένας δίπλα στον άλλον σε δύσκολους δρόμους μπροστά προχωρήσαμε.
Ο Βαγγέλης ήταν η εμπιστοσύνη σε όποιον στάθηκε  και παρέμεινε δίπλα του , αυτό υπερασπίζεται, το δρόμο που βαδίσαμε και ποτέ δεν ξεχάσαμε….

Ανέβηκε στο firefund. Για την οικονομική υποστήριξη του συντρόφου Β. Σταθοπούλου που δικάζεται.

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 19/3/2021

Την Παρασκευή 19/3/2021, πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση από τη Συνέλευση Αλληλεγγύης Καβάλας, στο λιμάνι της πόλης, με κεντρικό σύνθημα «Όλοι στους δρόμους για ζωή, υγεία, ελευθερία και αξιοπρέπεια».

Περίπου 40 άτομα συγκεντρώθηκαν  για να δείξουν την εναντίωσή τους στην αστυνομική βία, στον τρόπο αντιμετώπισης της πανδημίας από την Κυβέρνηση και τη στήριξή τους στους αγώνες των φοιτητών/τριών. 

Αναρτήθηκε  πανό και μοιράστηκε κείμενο, υπό τη ”διακριτική” παρουσία της αστυνομίας γύρω από τον χώρο της συγκέντρωσης, αλλά και σε όλη την πόλη.

Ενημέρωση από την συγκέντρωση – πορεία αλληλεγγύης στον Δ. Κουφοντίνα, ενάντια στην αστυνομική και κρατική βία, Παρασκευή 12/03/2021, Καβάλα


Την Παρασκευή 12/3/2021, πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση και πορεία ενάντια στην αστυνομική καταστολή και την πολιτική εκδικητικότητα που παρατηρείται τόσο στον αγωνιστή Δ. Κουφοντίνα, όσο και στα θύματα της κατασταλτικής βαναυσότητας.

Περισσότερα από 100 άτομα διαδηλώσαμε στο κέντρο της Καβάλας, φωνάζοντας συνθήματα. Η πορεία ξεκίνησε από το λιμάνι της πόλης όπου είχε οριστεί η συγκέντρωση – μικροφωνική και κατέληξε στην κατάληψη Βύρωνος 3 όπου ο κόσμος αποχώρησε. Κατά τη διάρκεια της πορείας, ο κόσμος σταμάτησε μπροστά στο αστυνομικό τμήμα· ακούστηκαν συνθήματα και έντονες διαμαρτυρίες για τις παρακολουθήσεις και τις στοχοποιήσεις που παρατηρούνται και στην Καβάλα, ιδιαίτερα σε άτομα νεαρής ηλικίας.

Αυτόν που καταδίκασε ένα λαό σε καταστολή και πείνα,

Τον λένε Μητσοτάκη και όχι Κουφοντίνα!

Το κείμενο που μοιράστηκε:

 

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 12/3/2021 στις 18:00 στο Λιμάνι της Καβάλας

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ: 
Η ΑΠΟΘΕΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΧΥΔΑΙΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Όσοι κατοικούμε σ’ αυτή τη χώρα το τελευταίο διάστημα παρακολουθούμε , εκτός από τα πολιτικά πεπραγμένα της κυβέρνησης της ΝΔ ( π.χ. κατάπτυστος νόμος Κεραμέως για την παιδεία , ανάλγητη και αδιάφορη προς τις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες αντιμετώπιση της πανδημίας covid 19 ) , και το εφιαλτικό ξεδίπλωμα της πολιτικής υπόστασης των ανθρώπων που , υπό την ηγεσία του Μητσοτάκη , κυβερνούν τη χώρα , ή αλλιώς , διαχειρίζονται σημαντικό μέρος από τις ζωές μας . Η αλήθεια είναι ότι δεν θα περίμενε κανείς μία διαφορετική κυβερνητική διαδρομή από ανθρώπους κατόχους υπουργικών θώκων , οι οποίοι ύμνησαν τη Χούντα του ‘ 67 ( βλ. π.χ. Βορίδης , Α. Γεωργιάδης , Πλεύρης και οι λοιποί σαλτιμπάγκοι ) ή από ανθρώπους τυχοδιώκτες στο κυνήγι της εξουσίας που τους αποφέρει ευκατάστατη υλική ζωή και περιφέρουν τη μίζερη ύπαρξη τους από κόμμα σε κόμμα για να το πετύχουν ( βλ. π.χ. Χρυσοχοίδης και τόσοι άλλοι).
Ωστόσο , και για να συνδεθούμε με τα τρέχοντα , τους τελευταίους μήνες μείναμε εμβρόντητοι από το κρεσέντο αθλιότητας , παρανoμίας και ελεεινού κυνισμού της κυβέρνησης  Μητσοτάκη κατά τη διάρκεια του ξετυλίγματος της υπόθεσης – σκανδάλου Λιγνάδη . Γίναμε μάρτυρες του πολιτικού αμοραλισμού μιας υπουργού του πολιτισμού ( ο κλαυσίγελως είναι αυτό που της αξίζει ) ονόματι Μενδώνη ,η οποία όχι μόνο δεν είχε το πολιτικό θάρρος να παραιτηθεί ύστερα από το ξεσκέπασμα αυτού του αηδιαστικού σκανδάλου με πρωταγωνιστή άνθρωπο της δικής της επιλογής και φίλο του σημερινού πρωθυπουργού ( ο οποίος χρησιμοποιούσε μέχρι και στρατιωτικά ελικόπτερα προκειμένου να μη χάνει τις παραστάσεις του Λιγνάδη στην Επίδαυρο ),  αλλά όταν αρχικά αποκαλύφθηκε η υπόθεση προσπάθησε να τον καλύψει ‘ όταν δε , διαπίστωσε ότι η δράση του παιδεραστή Λιγνάδη ήταν τέτοια που δεν καλυπτόταν , απεδείχθη τόσο ανήθικη που στράφηκε κατά των ηθοποιών και της υποκριτικής τέχνης και επειδή η παράταξη της ΝΔ εναγκαλίζεται και άλλους αποδεδειγμένα και δεδικασμένα παιδεραστές ( βλ. Νίκος Γεωργιάδης )   ο Μητσοτάκης έβαλε σε λειτουργία την ιστοσελίδα #MeToo ως κοινωνικό αμορτισέρ και προπέτασμα καπνού μπροστά στις ξεκάθαρες ευθύνες του και το πολιτικό κόστος που αυτός ο δειλός πολιτικός υποκριτής αρνείται να πληρώσει.
Στο ίδιο κάδρο της πολιτικής συγκάλυψης  εντάσσεται και η κατασκευή του σκανδάλου στην υπόθεση Κουφοντίνα , δηλαδή η σκόπιμη διατάραξη της ομαλής μέχρι τώρα έκτισης της ποινής του με τριπλό όφελος για την οικογένεια Μητσοτάκη : πρώτον αποπροσανατολισμός της κοινής γνώμης και κατεύθυνση του ενδιαφέροντός της  προς αλλού πλην της υπόθεσης Λιγνάδη που , είπαμε και λίγο παραπάνω , κάνει τη ΝΔ να νιώθει άβολα ‘ δεύτερον ,  είναι μιας πρώτης τάξης ευκαιρία για κομματική συσπείρωση στους κόλπους των ψηφοφόρων της ενόψει και ενδεχόμενων εκλογών και ίσως πολύ σύντομα . Τρίτον , δεν μας διαφεύγει ότι μέσα σε συνθήκες ιδεολογικού διπολισμού τα εγκλήματα κατά της ζωής βαραίνουν λιγότερο στη συνείδηση και το μητσοτακέικο δεν θα άφηνε τέτοια χρυσή ευκαιρία να εξοντώσει τον Κουφοντίνα , ή , αν θέλετε , να τον οδηγήσει στην αυτοκτονία , γνωρίζοντας επιπρόσθετα ότι σε δύο περίπου χρόνια θα αποφυλακιστεί.
Από το κλίμα κοινωνικής τρομοκράτησης που περίτεχνα δημιουργεί η κυβέρνηση δε θα μπορούσαν να λείπουν οι μπάτσοι , οι οποίοι σε πλείστες όσες περιπτώσεις δρουν έκνομα , τριγυρνούν ως συμμορίες  και τραμπουκίζουν , ξυλοκοπούν ή βασανίζουν ανθρώπους απρόκλητα και, εσχάτως, απροκάλυπτα. Αυτό αποδεικνύεται και από το περιστατικό απροσχημάτιστης αστυνομικής βίας που σημειώθηκε στην πλατεία Ν. Σμύρνης στην Αθήνα , όπου ένας πολίτης δάρθηκε ανηλεώς , όταν επιχείρησε να διαμαρτυρηθεί για την κατατρομοκράτηση που προκάλεσαν ομάδες ΔΙΑΣ που ( υποτίθεται ) διενεργούσαν ελέγχους Κυριακή μεσημέρι σε οικογένειες στο μέσον μιας ευρύχωρης πλατείας ( ξανά υποτίθεται ) για τη διασφάλιση των μέτρων κατά της πανδημίας. Τα πράγματα θα ήταν απλώς γελοία αν δεν τύγχαναν της πλήρους πολιτικής ( κυβέρνηση ) και δημοσιογραφικής ( βλ. Πορτοσάλτε) κάλυψης των μπάτσων και των ” κατορθωμάτων ” τους και δεν συμπληρώνονταν από αριβίστες πολιτικούς τύπου Κυρανάκη , γέννημα θρέμμα της ΔΑΠ και της ΟΝΝΕΔ , ο οποίος έδωσε στη δημοσιότητα τα στοιχεία του ανθρώπου που ξυλοκοπήθηκε βάναυσα από μπάτσους της ΔΙΑΣ διότι ζήτησε το λόγο  για τους αδικαιολόγητους τρομοκρατικούς ελέγχους τους και , επιπλέον, γνωστοποίησε την πολιτική του ταυτότητα ως ενοχοποιητικό στοιχείο επειδή είναι αριστερός και μάλιστα εξωκοινοβουλευτικός !! Με άλλα λόγια , η κυβέρνηση Μητσοτάκη , συνεπής στην πολιτική κοινωνική οπισθοδρόμηση  προς μια χώρα δύο ταχυτήτων (λίγοι  πλούσιοι – πολλοί φτωχοί) στοχοποιεί έναν άνθρωπο γιατί είναι αριστερός και νομιμοποιεί τη βία εναντίον του για τον ίδιο λόγο. Αν σε κάποιον η εν λόγω πρακτική δεν θυμίζει τίποτα ή συγκεκριμένες ιστορικές περιόδους , τότε ή είναι αμνήμων ή καλύτερα να σταματήσει την ανάγνωση αυτού του κειμένου και να ανοίξει άμεσα την τιβί είτε για ενημέρωση ( του / της προτείνουμε ΣΚΑΙ , ΕΡΤ κ.α.) είτε για ψυχαγωγία ( του /της προτείνουμε SURVIVOR , MASTERCHEF κ.α ) . Ασφαλώς η ίδια αντιμετώπιση στοχοποίησης επιχειρήθηκε και σε πολλές περιπτώσεις θυμάτων βιασμού ή εν γένει σεξουαλικής κακοποίησης  με θύτες γνωστά πρόσωπα του δημόσιου βίου ‘ τα καλοπληρωμένα από την κυβέρνηση Μητσοτάκη κανάλια δεν παραλείπουν να εκμέουν μέσα από τις τηλεοπτικές οθόνες ψέματα και συκοφαντίες εναντίον των θυμάτων , με πρωτοστάτες υπηρέτες του νόμου και της τάξης τύπου Κούγια , ταράζοντας περισσότερο τα ήδη θολωμένα νερά της ( τρομάρα της .. ) ειδησεογραφίας.
Μία πρώτη και σαφής ένδειξη κοινωνικού εφησυχασμού και πολιτικού στρουθοκαμηλισμού είναι η εσωτερική παραδοχή κάποιου/ ας ότι όλα αυτά λαμβάνουν χώρα κυρίως στις δύο μητροπόλεις (Αθήνα , Θεσ/νίκη ) και σε μία επαρχιακή πόλη σαν την Καβάλα είτε δεν  ευδοκιμούν , είτε όλα είναι πιο ” αγνά ” . Λοιπόν , επειδή ένα κράτος , και δη το ελληνικό , λειτουργεί με ομόκεντρους κύκλους και ό,τι συμβαίνει στις μητροπόλεις επηρεάζει διαδοχικά και την υπόλοιπη επικράτεια  με αποτέλεσμα ένα σχετικά ομοιογενές σύνολο σε επίπεδο χώρας’ κοντολογίς , η καταστολή των μπάτσων στην Καβάλα μπορεί να απέχει  ποσοστιαία από την αντίστοιχη στην Αθήνα , τηρουμένων όμως των πληθυσμιακών και άλλων αναλογιών είναι ακριβώς η ίδια και σε ορισμένες περιπτώσεις περισσότερη . Ειδικότερα , επισημαίνουμε ότι στη Καβάλα παρατηρήθηκαν το τελευταίο διάστημα συνεχείς παρακολουθήσεις -συντρόφων / ισσών από μπάτσους των ίδιων και των σπιτιών τους , παρενοχλήσεις για εξακρίβωση στοιχείων και τρομοκράτηση νέων ανθρώπων που συμμετείχαν σε αγωνιστικές κινητοποιήσεις  ( συγκεντρώσεις , πορείες ) και στοχοποιήσεις ανθρώπων λόγω της πολιτικής τους στάσης και συμμετοχής. Εμείς γνωρίζουμε το πολιτικό αποτύπωμα της καβαλιώτικης ιστορίας το οποίο δεν εξαντλείται στα όρια μιας πλατείας ( βλ. πλατεία Καπνεργάτη ) , αλλά απεναντίας  το τιμούμε και το μπολιάζουμε με τους δικούς μας σύγχρονους αγώνες ενάντια στον μητσοτακισμό και την αναβίωση του υπερσυντηρητισμού και της φοβίας του άλλου ( βλ. καραμανλική και σαμαρική δεξιά).
ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΒΑΛΑΣ
https://soundcloud.com/user-10632740/zhnvgdfd28a2

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ/ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ, ΚΑΒΑΛΑ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ Δ. ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ

Την Πέμπτη 04/03/2021, συγκεντρωθήκαμε στην παραλία της Καβάλας, απέναντι από τα γραφεία της ΝΔ, περίπου 30 αλληλέγγυες/αλληλέγγυοι στον απεργό πείνας Δ. Κουφοντίνα. Οι μπάτσοι ήταν παντού και αρκετοί. Μοιράστηκαν κείμενα και ακούστηκαν αρκετά συνθήματα!

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ, ΠΑΖΑΡΙ ΚΑΒΑΛΑΣ

Το Σάββατο 06/03/2021 στις 10:00, συγκεντρωθήκαμε 15 άτομα, απέναντι από την είσοδο της λαϊκής αγοράς της Καβάλας. Αναρτήσαμε πανό για τον Δ. Κουφοντίνα, μοιράσαμε κείμενι και φωνάξαμε συνθήματα αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Δ. Κουφοντίνα. Οι μπάτσοι ήταν και πάλι γύρω μας και σχεδόν δίπλα μας! Μετά από μία ώρα αποχωρήσαμε και οι μπάτσοι σταμάτησαν σχεδόν στα 2 μέτρα δύο συντρόφους για εξακρίβωση. Τακτική που ακολουθούν συχνά πυκνά τον τελευταίο καιρό, μετά από κάθε συγκέντρωση.

ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ!

ΟΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ ΣΠΑΝΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!

8 Μάρτη – Πλατεία Αγοράς – 2 μ.μ.

Η Rosa Nera στηρίζει και συμμετέχει στην διαδήλωση της 8ης Μάρτη στα Χανιά.

Αναδημοσιεύουμε την αφίσα και το κείμενο που δημοσιοποίησαν οι “Έμφυλες Αταξίες”.

Την 8η Μάρτη ενώνουμε φωνές απέναντι στην εργασιακή υποβάθμιση, 

καθώς και απέναντι σε κάθε μορφής βία και σεξισμού

Η 8η Μάρτη γιορτάζεται ως η παγκόσμια ημέρα των γυναικών. Η μέρα αυτή αναφέρεται στο 1857, μέρα όπου ξεκίνησαν να ξεσηκώνονται εργάτριες στα ραφτάδικα της Νέας Υόρκης, οι οποίες υπολογίζεται ότι δούλευαν περίπου 16 ώρες τη μέρα, με πολύ χαμηλότερους μισθούς από τους άντρες. Την 8η Μάρτη γυναίκες στα υφαντουργία και στα ραφτάδικα ξεσηκώθηκαν κάνοντας διαδηλώσεις, οι οποίες καταστάλθηκαν άγρια με ξυλοδαρμούς και αιματοχυσίες, απαιτώντας ισότιμους μισθούς με τους άντρες, την εξάλειψη των φυλετικών διακρίσεων, το δικαίωμα στη ψήφο, και τη μείωση του εργασιακού 16ωρου σε 10ωρο.

Στην ελληνική πραγματικότητα του 2021, η 8η Μάρτη, μας βρίσκει σε μια περίοδο δεύτερης καραντίνας, που ξεκίνησε για όλες μας με ήδη συσσωρευμένο άγχος και φόβο, έντονο στρες, σωματική κούραση και οικονομική ανησυχία. Τους τελευταίους τρεις μήνες βρισκόμαστε σε μια δεύτερη μακρόσυρτη περίοδο lockdown, η οποία μάλλον θα διαρκέσει αρκετό καιρό ακόμη. Αυτή η περίοδος της υγειονομικής κρίσης συνοδεύεται από πολλούς θανάτους και από μια έντονη και ξεκάθαρη αδιαφορία από τη μεριά του κράτους για τον τρόπο διαχείρισης της πανδημίας. Το κράτος αδιαφορεί όσον αφορά το ελλιπές υγειονομικό σύστημα και έχει ως μοναδική του στρατηγική αντιμετώπισης της πανδημίας, τις χρονικές περιόδους που θα επιβάλλεται καραντίνα. Έτσι, ειδικά την περίοδο του δεύτερου lockdown είναι ξεκάθαρο πως οι τρύπες στη διαχείριση της κρίσης είναι εσκεμμένες και αυτό που φαίνεται να ενδιαφέρει την τωρινή ακροδεξιά κυβέρνηση είναι η στελέχωση κάθε γειτονιάς, πανεπιστημίου, δρόμου, και εν τέλη σκέψης, με μπάτσους, ώστε να γίνονται αλλαγές σε νόμους χωρίς καμία αντίρρηση. Οι διαδηλώσεις έχουν ποινικοποιηθεί στο όνομα της διάδοσης του ιού ώστε να περνιούνται ανενόχλητα όλα τα νέα νομοσχέδια που εισηγείται η κυβέρνηση, ενώ οι ατελείωτες ουρές στα μαγαζιά επιτρέπονται στο όνομα της κατανάλωσης. Ψηφίζονται νόμοι που υποβαθμίζουν τη φύση και τον τρόπο ύπαρξή μας στο χώρο, τις συνθήκες εργασίας μας, τη διαμαρτυρία μας.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, η 8η Μάρτη, μας βρίσκει αντιμέτωπες με κυβερνήσεις που θέλουν ακόμη να ελέγξουν το σώμα μας και τα αναπαραγωγικά μας δικαιώματα. Στην Πολωνία ο αγώνας αυτός βρίσκεται σε εξέλιξη, εφόσον η έκτρωση είναι ποινικοποιημένη, ενώ στην Αργεντινή μετά από μακροχρόνιο αγώνα των κινημάτων κερδήθηκε το δικαίωμα στη διακοπή της κύησης.

Στην περίοδο της καραντίνας η έμφυλη βία είναι όλο και πιο δύσκολο να ακουστεί, καθώς πολλές θηλυκότητες είναι μόνες τους. Βλέποντας πως η καραντίνα δεν έχει τελειωμό, οι ανησυχίες εντείνονται συνεχώς. Κι έτσι αυτή τη μέρα συνεχίζουμε να είμαστε παρούσες, καθώς:

Στο χώρο εργασίας,

συνεχίζει να διαιωνίζεται ο εργασιακός μεσαίωνας, χτυπώντας τις ταξικά αδύναμες και κοινωνικά ασθενέστερες, αφού υποχρεώνονται σε συστηματική και εντατικοποιημένη εργασία από 8 έως 12 ώρες, ενώ τις υπόλοιπες ώρες πρέπει να είναι έγκλειστες στο σπίτι. Μάλιστα με τη συνθήκη της τηλεργασίας πολλές αναγκάζονται να παραμένουν έγκλειστες στο σπίτι όλο το 24ωρο. Η καταπίεση ασκείται μικρομοριακά και καθημερινά αφού ο χώρος εργασίας συνοδεύεται από τη λογική πως μια γυναίκα πρέπει να πληρεί τα δεδομένα πρότυπα του ρόλου της, του ρόλου της περιποιημένης πωλήτριας, της ακούραστης νοσηλεύτριας ή και φροντίστριας κλπ. Ακόμη, η μετακίνηση στο δρόμο για τη δουλειά είναι δύσκολη για πολλές, ιδίως τις μετανάστριες, καθώς δουλεύουν πολλές ώρες και ανασφάλιστες, ενώ πολλά αφεντικά δεν διατίθενται σε καμία περίπτωση να πληρώσουν ένα ενδεχόμενο πρόστιμο.

Στο σπίτι (για όποιες έχουν),

η κατάσταση του εγκλεισμού είναι τεταμένη. Συνήθως όλη την αποσυμφόρηση πρέπει να τη διαχειριστεί η μητέρα δίνοντας μια εθελοντική εργασία καθημερινά, για την τροφή, τον ανεφοδιασμό, την παρηγοριά, και την εκπαίδευση των παιδιών, εργασία που κρίνεται απαραίτητη ώστε να λειτουργεί σωστά ο καπιταλιστικός μηχανισμός. Ακόμη, δεν ισχύει για όλες το μένουμε ασφαλείς, καθώς πολλές μένουν με τους κακοποιητές τους. Στις 17 Γενάρη είδαμε να δολοφονείται από το σύντροφό της άλλη μια γυναίκα στην Κρήτη, στα Μεσκλά Χανίων.

Στα κέντρα κράτησης μεταναστριών και μεταναστών, 

γυναίκες κρατούνται έγκλειστες χωρίς τις στοιχειώδεις παροχές υγιεινής, διατροφής και ασφάλειας και χωρίς καμία πρόσβαση στην υγεία, την εκπαίδευση και την εργασία. Σε αρκετές περιπτώσεις μάλιστα γίνονται θύματα βιασμού, ξυλοδαρμού ή και trafficking. Μάλιστα, πριν λίγες μέρες μια έγκυος αναγνωρισμένη ως προσφύγισσα αυτοπυρπολήθηκε μέσα στη σκηνή της όταν έμαθε πως το αίτημά της για τη μετάβασή της, από τη Λέσβο στη Γερμανία, απορρίφθηκε. Οι αρχές αντί να μεριμνήσουν για τα εγκαύματα και την προχωρημένη εγκυμοσύνη της, την κατηγόρησαν για απόπειρα εμπρησμού από πρόθεση.

Στις φυλακές,

όπου μένουν μητέρες με παιδιά και βρέφη, ασθενείς και ηλικιωμένες, δεν υπάρχει καμία φροντίδα παρά μόνο συνεχίζει να υπάρχει έντονη συμφόρηση. Η κατάσταση που επικρατεί αποσιωπάται από το κράτος, παρ’ ότι οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και διεθνείς οργανισμοί έχουν ζητήσει από το Μάρτη του 2020 να αποσυμφορηθούν. Η εκδικητική τακτική του κράτους είναι να χρησιμοποιεί την πανδημία ως άλλοθι για να περιστέλλει τα δικαιώματα (όπως έξοδοι, επισκεπτήρια και άδειες) των κρατουμένων που συνεχίζουν να βρίσκονται σε ένα συνεχόμενο εγκλεισμό, ξεκομμένες από τον κόσμο, ενώ τα κρούσματα εξαπλώνονται και μέσα στις φυλακές.

Πολλές ακόμα δεν έχουν χώρο,

οι αόρατες αδερφές μας, οι σεξεργάτριες, οι μετανάστριες, οι χρήστριες, που βιώνουν ακόμα πιο έντονα το ζήτημα του εγκλεισμού, της απομόνωσης, του αποδιοπομπαίου τράγου.

Στον δρόμο και παντού,

υπάρχουν μπάτσοι 1., οι επίσημοι εθνικοί φορείς διαχείρισης του ιού. Τους βλέπουμε ακόμη και στα όνειρά μας να περιπλανιούνται ελεύθεροι στην πόλη τραμπουκίζοντας αυτές που τραμπούκιζαν ούτως ή άλλως, τις μετανάστριες, τις εργάτριες, τις νέες, τις αγωνίστριες.

Στα μέσα ενημέρωσης,

βλέπουμε τον Μητσοτάκη να δέχεται το εμβόλιο κατά του κορωνοϊού προβάλλοντας για άλλη μια φορά το στήθος του, θέαμα που επαναλαμβάνεται συνεχώς στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τα οποία προβάλλουν τέτοιες εικόνες σε μια κοινωνία που ενοχοποιεί το γυναικείο στήθος, κατακρίνοντας ακόμα και τον θηλασμό σε δημόσια θέα.

Από την άλλη, η 8η Μάρτη μας βρίσκει σε μια περίοδο που αρχίζουν επιτέλους να ανοίγουν ρωγμές στην άθλια ελληνική πραγματικότητα όσον αφορά τη σεξουαλική παρενόχληση, κυρίως στο χώρο εργασίας. Το metoo2. έρχεται στην Ελλάδα μέσα από την αποκάλυψη της πρωταθλήτριας Σοφίας Μπεκατώρου, για να δώσει το θάρρος σε πολλές μαρτυρίες γυναικών από διαφορετικούς επαγγελματικούς, και όχι μόνο, κύκλους, να αποκαλύψουν τη σκατίλα των παραβιαστικών συμπεριφορών που διαδραματίζονται εντός τους. Βέβαια, όπως πάντοτε, δε λείπουν οι δηλώσεις που ρίχνουν τις ευθύνες στα θύματα, όπως η δήλωση της Σοφίας Αξιόγλου3. η οποία δήλωσε πως “οι κυρίες, αν δεν έχουν ευαρέσκεια, δεν μπαίνουν ποτέ στα δωμάτια μοναχικών ανδρών στις εκδρομές, στα συνέδρια και εξωσπιτικές διανυκτερεύσεις κλπ”, δικαιολογώντας έτσι τις κακοποιητικές συμπεριφορές και ρίχνοντας το βάρος της κακοποίησης στις αποδέκτριες των συμπεριφορών αυτών. Παράλληλα, βλέπουμε το ωφελιμιστικό και υποκριτικό πρόσωπο των μέσων μαζικής ενημέρωσης, που κυνηγώντας τα νούμερα, ασχολούνται με το ζήτημα της κακοποίησης μόνο όταν αφορά τον χώρο της show biz. Ακόμη, στο μενού τον τηλεοπτικών εκπομπών δε λείπει και η υποκριτική συμπαράσταση και τα κροκοδείλια δάκρυα που συντάσσονται υπέρ των κακοποιημένων γυναικών. Ενώ σε αντίστοιχη περίπτωση στο παρελθόν έχει αποδειχθεί περίτρανα ότι παρουσιαστές αναπαράγουν κάθε μορφή σεξιστικής ρητορείας.  4.

Η κίνηση metoo 2. αφορά ένα πολύ θετικό μοίρασμα της εμπειρίας διάφορων επιζήσαντων κακοποιήσεων, αποδίδει ένα αίσθημα δικαιοσύνης στα θύματα, καθώς η δικαιοσύνη όταν της ζητείται είναι ανίκανη συνήθως να τους το αποδώσει. Όμως, στοχοποιώντας συγκεκριμένα πρόσωπα, συνήθως έπειτα από λίγο καιρό ξεθυμαίνει και στα κανάλια και στις συζητήσεις, καθώς δεν καθιστά αντιληπτό πως οι περιπτώσεις που καταγγέλλονται αφορούν συγκεκριμένες εκφράσεις της βίας, μη μεμονωμένα περιστατικά που υπάρχουν όχι μόνο στον χώρο της show biz που τρέφει με lifestyle, αλλά γενικότερα αποτελούν θεμέλιο χαρακτηριστικό της κοινωνίας μας. Τέτοιες αντίστοιχες μαζικές καταγγελίες είχαν ξεκινήσει νωρίτερα από φοιτήτριες του ΑΠΘ που ξεσκέπασαν καθηγητή του τμήματός τους που παρενοχλούσε κοπέλες προκειμένου να τις περάσει στο μάθημά του, άλλες καταγγελίες για καθηγητή γυναικολογίας που παρενοχλούσε, την ώρα της γυναικολογικής εξέτασης, της φοιτήτριες του τμήματός του, καταγγελίες που έγιναν με αφορμή το me too από φοιτήτριες στην Καλών Τεχνών, και οι οποίες ακούστηκαν πολύ λιγότερο συγκριτικά με αυτές στον χώρο του θεάματος. Ακόμη λιγότερο ακούγονται οι καταγγελίες που αφορούν συχνά φαινόμενα, όπως παρενοχλήσεις στη σχολή, στη δουλειά, στο δρόμο, στο λεωφορείο και στα μέσα μαζικής μεταφοράς, οι οποίες παίρνουν ελάχιστη και λανθασμένη προσοχή όταν συμβαίνουν, ενώ πολλές φορές τα άτομα που καταγγέλλουν τέτοιες συμπεριφορές στοχοποιούνται.

Η 8η Μάρτη, για εμάς αποτελεί μέρα κατά της κακοποίησης που ασκείται στη γυναίκα και οποιαδήποτε θηλυκότητα, ημέρα ενάντια στη βία οποιασδήποτε μορφής (λεκτικής, σωματικής, ψυχολογικής) και σε οποιοδήποτε περιβάλλον (εργασιακό, εκπαιδευτικό, φιλικό, ακαδημαϊκό, συγγενικό, οικογενειακό). Η βία είναι άσκηση εξουσίας. Η βία δεν έχει φύλα, τάξεις και ηλικία. Αφορά μια παραβιαστική συμπεριφορά, με διαφορετικής έντασης έκφραση και διαφορετική κατεύθυνση. Αφορά την επιβολή εξουσίας από το ένα στο άλλο άτομο και συνδέεται με οποιαδήποτε παραβιαστική συμπεριφορά.

Για να εξαλειφθούν οι διακρίσεις στη δουλειά, στη γειτονιά, στο σχολείο και παντού, πρέπει να γίνει κατανοητό πως αυτές οι συμπεριφορές διαιωνίζονται από το πατριαρχικό σύστημα, μέσα από την αφομοίωσή τους, την αναπαραγωγή τους και την αποσιώπησή τους.

Αυτές οι συμπεριφορές αναπαράγονται εκκινώντας από τις σχέσεις γονιών και παιδιών, εξαπλώνονται στις σχέσεις καθηγητών και μαθητριών, κι έπειτα εγκαθίστανται στις σχέσεις αφεντικών και εργατώννομοθετών και πολιτών. Οι σχέσεις αυτές φροντίζουν να πλάθονται σωστά οι ρόλοι του πατριαρχικού και του καπιταλιστικού συστήματος που έτσι μπορεί πιο εύκολα να ελέγχει τα σώματά μας. Τέτοιοι ρόλοι είναι αυτοί της περιποιημένης και υποτακτικής γυναίκας, της γυναίκας-αντικείμενο πόθου, της γυναίκας-μητέρας, ενώ στοχοποιούνται άλλες ταυτότητες όπως των χρηστριών, των φυλακισμένων, των χωρισμένων και οποιασδήποτε θηλυκότητας βρίσκεται εκτός των χαρτογραφημένων ταυτότητων. Από την άλλη, προωθούνται οι ρόλοι του σκληρού άντρα, του άντρα που παίρνει αυτό που θέλει με κάθε κόστος και αποτέλεσμα και περιθωριοποιούνται οι θηλυπρεπείς, οι εκφραστικοί, οι συνεσταλμένοι άντρες που εκφράζουν χαρακτηριστικά θηλυκότητας.

Για να σπάσει αυτή η νόρμα παραβιαστικών συμπεριφορών χρειάζεται να απεμπλακούμε από τους καθιερωμένους ρόλους στην καθημερινότητα και τη δράση μαςνα μη σιωπάμε απέναντι στην κακοποίηση ακόμη κι αν δεν είμαστε εμείς οι αποδέκτες της, αλλά να  καταδεικνύουμε τα περιστατικά στο περιβάλλον που συμβαίνουν, να αντιδρούμενα μη νιώθουμε ενοχές όταν μας συμβαίνουν κακοποιητικά περιστατικά, να μη θάβουμε τοξικές συμπεριφορές, να είμαστε η μια δίπλα στο άλλονα διεκδικούμε να μην υπάρχουν εξουσιαστικές συμπεριφορές σε κάθε περιβάλλον που ζούμε.

Η 8 Μάρτη δεν είναι γιορτή, αλλά μέρα μνήμης και συνεχούς αγώνα και επαναπροσδιορισμού της θυληκότητας. Την 8η Μάρτη θυμόμαστε και επανανοηματοδοτούμε, λέγοντας πως δεν είμαστε της οικογένειάς μας, της σχέσης μας, της δουλειάς μας, ή της ακαδημαϊκής μας ταυτότητας, αλλά του εαυτού μας. 

Την 8η Μάρτη δε γιορτάζουμε, αλλά κατεβαίνουμε στο δρόμο, ενάντια στον εγκλεισμό, την καταπίεση, τη σιωπή και τη συνενοχή, με νοιάξιμο για να βρεθούμε η μια δίπλα στην άλλη.

πορεία 8 Μάρτη στις 14:00, στην πλατεία Αγοράς

έμφυλες αταξίες, 8η Μάρτη 2021

emfylesataksies@protonmail.com   emfylesataksies.wordpress.com

  1. Μέσα σε αυτήν την περίοδο βλέπουμε μπάτσους στο Ηράκλειο να προσαγάγουν γυναίκες που κυκλοφορούσαν  μετά την απαγόρευση κυκλοφορίας (έχοντας βεβαίωση μετακίνησης) και ως ένδειξη τιμωρίας, χωρίς καμία δικαιολογία και παράνομα, να τις πηγαίνουν στο τμήμα,  να φωτογραφίζουν τα προσωπικά τους αντικείμενα, να τους κάνουν σωματικό έλεγχο, να τις αναγκάζουν να αφαιρέσουν τα εσώρουχά τους και έπειτα να τις θέτουν σε δίωρη κράτηση.
  2. Το metoo ξεκίνησε διαδικτυακά το 2017, όπου η Alyssa Milano ανάρτησε στο twitter “Εάν έχετε κακοποιηθεί σεξουαλικά, γράψτε Me Too ως απάντηση σε αυτό το ‘tweet”. Δηλαδή, «Και Εγώ». Έπειτα, μέσα σε μια μέρα απάντησαν 12 εκατομμύρια, κατά συντριπτική πλειοψηφία γυναίκες, καταγγέλλοντας είτε ανώνυμα είτε επώνυμα, περιστατικά σεξουαλικής κακοποίησης στο χώρο της εργασίας, στην οικογένεια, στο σχολείο, στο δημόσιο χώρο. Το metoo παρόλα αυτά ξεκίνησε από την Tarana Burke στις αφροαμερικανικές γειτονιές του 2006, που πρότεινε αυτήν την κίνηση σα μέσο απελευθέρωσης των ¨επιζήσαντων” κακοποίησης δημιουργώντας μικρές ομάδες αυτοσυνείδησης.
  3. Η Σοφία Αξιόγλου είναι υποψήφια βουλευτής της ΝΔ και τωρινή πρόεδρος του Συλλόγου Πρόληψης και Καταπολέμησης της Βίας κατά των Γυναικών στη Λάρισα.
  4. Τέτοιο παράδειγμα βιώματος που γίνεται αντικείμενο περίγελου, αφορά την αντίδραση του Γιώργου Λιάγκα πριν από έναν χρόνο, για το περιστατικό της φοιτήτριας στο ΑΠΘ που ο συμφοιτητής της εκσπερμάτωσε πάνω της.

Περί Κράτους Δικαίου και άλλων δαιμονίων

Είναι γνωστό πως το περασμένο Σάββατο η Ασφάλεια Χανίων έστησε ενέδρα, εισέβαλλε και απήγαγε φοιτητές/τριες και άλλους αγωνιζόμενους μέσα από τα σπίτια τους και από τον δρόμο, με αφορμή ψευδείς – όπως αποδείχτηκε – κατηγορίες ότι έριξαν μπογιές σε σοβάδες έξω από πολιτικά γραφεία της ΝΔ, όπως και σε σοβάδες στο πατρικό σπίτι της οικογένειας Μητσοτάκη.

Την ίδια στιγμή που οι “δυνάμεις του νόμου και της τάξης” δείχνουν να κινητοποιούνται άμεσα εναντίον αγωνιζόμενων φοιτητών/ τριών και συντρόφων με στόχο την πολιτική τους τρομοκράτηση, η “απροθυμία” του ίδιου μηχανισμού να κινητοποιηθεί και να συλλέξει στοιχεία, μετά από πολύ σοβαρές καταγγελίες εις βάρος του “γνωστού σκηνοθέτη” Δημήτρη Λιγνάδη δεν είναι τυχαία. Τονίζει ακόμα παραπάνω το περιεχόμενο του ρόλου των κατασταλτικών δυνάμεων όταν καταλήγουν σε εισβολές στα σπίτια, παράνομες προσαγωγές και άρνηση επαφής των συλληφθέντων με τον δικηγόρο τους, μόνο και μόνο λόγω της συμμετοχής σε φοιτητικούς, κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες. Δεν μιλάμε πια για την “αυθαίρετη βούληση κάποιων οργάνων της τάξης”, αλλά για σαφή εκτροπή από την πλευρά της εξουσίας, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης αποδημοκρατικοποίησης.

Ο ζόφος τον οποίον βιώνουμε δεν ήρθε από το πουθενά. Τα “έξυπνα μέτρα” υποτιμούν καθημερινά την νοημοσύνη και την υγεία μας, καθώς είναι φανερές πλέον σε όλο τον κόσμο οι πολιτικές υποχρηματοδότησης και υποστελέχωσης της υγείας, αλλά και της εκπαίδευσης. Τα νομοσχέδια που περνάνε βροχή καταστρέφουν τη ζωή και την εργασία μας. Τα εγκλήματα του ελληνικού κράτους στα σύνορα και το διαρκές καθεστώς εξαίρεσης στη μεταναστευτική ζωή, αποτελούν τον προπομπό στοχοποίησης του καθενός/μιας που κάποια στιγμή θα βρεθεί σε ευάλωτη θέση, εθίζοντας παράλληλα την κοινωνία σε ένα “πόλεμο όλων εναντίον όλων”. Για χρόνια λέγαμε πως ο «άλλος» είμαστε εμείς. Κάθε κοινωνία, μαζί με τα κινήματα της, κρίνεται με όρους συλλογικής ευθύνης. Γι’ αυτό υποστηρίζουμε ως απολύτως δίκαιη την απεργία πείνας του Δημήτρη Κουφοντίνα, αν και είναι ευρέως γνωστό ότι διαφωνούμε πολιτικά με την δράση της οργάνωσης στην οποία συμμετείχε ο απεργός πείνας πριν την φυλάκιση του. Η κυβέρνηση και οι δοτοί της δημοσιογράφοι αντιμετωπίζουν την απεργία πείνας ενός κρατούμενου που έχει ήδη καταδικαστεί και εκτίει την ποινή του, ως ευκαιρία για σωρεία ψευδών γύρω από το αίτημα επαναμεταγωγής του, καλλιεργώντας εμφυλιοπολεμικές αφηγήσεις και μια βάρβαρη εκτροπή του όποιου νομικού πολιτισμού με στόχο να συσπειρώσουν το ακροδεξιό ακροατήριο μέσα από την κρατική εκτέλεση ενός απεργού πείνας – ως πρόσθετο βασανιστήριο στη ποινή που του έχει ήδη επιβληθεί.

Οι εμφυλιοπολεμικές αφηγήσεις και η ρητορική του μίσους, όμως, βρίσκουν πρόσφορο έδαφος σε ευρύτερα κομμάτια της κοινωνίας αλλά και των κινημάτων κι αφήνουν περιθώριο στον κρατικό μηχανισμό να εμφανιστεί ως διαιτητής, αλλά και μοναδικός διαχειριστής του Δικαίου. Οι μέρες που θα ακολουθήσουν είναι κρίσιμες. Ας έχουμε όλες και όλοι στο νου μας πως αυτό που πραγματικά φοβούνται οι εκμεταλλευτές, οι ρατσιστές και το πολιτικό τους προσωπικό είναι το οργανωμένο μαζικό κίνημα με τη δημόσια συλλογική δράση, τον διάλογο στο εσωτερικό του και τις άπειρες του δυνατότητες – ενάντια σε κάθε πρωτοπορία και πατερναλισμό. Αρκεί να θυμίσουμε πως δεν υπάρχει κανένα “κράτος” δικαίου αλλά θεσμοί δικαιοσύνης οι οποίοι αποκρυσταλλώνουν συγκρούσεις και δεν πρέπει να θεωρούνται τσιφλίκια ούτε της εκτελεστικής εξουσίας, ούτε των αφεντικών. Δεν αποτελούν τα παραπάνω απλώς ζητήματα “αστικής” δημοκρατίας, η δημοκρατία δεν είναι ιδιοκτησία των αστών, o εκδημοκρατισμός της κοινωνίας και της οικονομίας περνάει πάντα από το πεδίο της ταξικής πάλης.

Μια “λεπτομέρεια” των ημερών, επίσης, είναι και η “Συνεργασία Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα” στη Λογοκρισία. Το γνωστό εργασιακό κάτεργο της Τeleperformance εξαφάνισε τους λογαριασμούς προσώπων και συλλογικοτήτων που είχαν ενημερωτικό ή αντιπληροφοριακό χαρακτήρα στα ηλεκτρονικά (αντι)κοινωνικά δίκτυα. Η ταχύτητα της ιδιωτικής λογοκρισίας αναδεικνύει την χρήση αλγορίθμων αναζήτησης υλικού. Ο σύγχρονος έλεγχος της πληροφορίας δεν χρεώνεται πια στο κράτος, είναι κι αυτός δουλειά του εργολάβου και φασόν. Δεν είναι, λοιπόν, οι μπογιές κι η συνθηματολογία που προκύπτει από μια απεργία πείνας για ένα αυτονόητο δικαίωμα κρατουμένου που προκαλούν φόβο στο κράτος. Είναι η κινηματική δυναμική που συγκροτείται και οργανώνεται απέναντι στην γενικευμένη πειθάρχηση που προσπαθεί αυτό να επιβάλλει.

Μάρτης 2021

Συγκέντρωση για τον απεργό πείνας και δίψας Δ.Κ. στην Παραλία Καβάλας, απέναντι από τα ΚΤΕΛ, στην ξύλινη εξέδρα, στις 18:00

ΠΟΡΕΙΑ 5/3/2021 – 18:00 πλ. Αγοράς

ΠΟΡΕΙΑ 5/3/2021 – 18:00 πλ. Αγοράς

Πορεία ενάντια στην αστυνομοκρατία.

Να μην υπάρξει νεκρός απεργός πείνας.

Κάτω τα χέρια από το φοιτητικό, εργατικό, ταξικό κίνημα.

Αγώνας για ζωή και ελευθερία.

 

Συγκεντρώσεις Αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Δ. Κουφοντίνα, Καβάλα

ΤΡΙΤΗ 23 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2021

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΚΑΒΑΛΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ

Παρέμβαση στο λιμάνι της Καβάλας,  πραγματοποιήσαμε το απόγευμα της Τρίτης 23 Φεβρουαρίου 2021, περίπου 20 αλληλέγγυες/αλληλέγγυοι στον Δημήτρη Κουφοντίνα.

Αναρτήθηκε πανό και μοιράστηκε ενημερωτικό κείμενο για την κατάσταση της υγείας  του απεργού πείνας και για το αίτημα του να μεταχθεί στις φυλακές  Κορυδαλλού. Η παρέμβαση κράτησε περίπου μιάμιση  ώρα, με τους μπάτσους να είναι στημένοι σε απόσταση και να παρατηρούν ”διακριτικά”.

ΠΕΜΠΤΗ 25 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2021

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΑΠΟ ΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΗΣ Ν.Δ.

Περίπου 30 αλληλέγγυες/αλληλέγγυοι συγκεντρωθήκαμε στην παραλία της πόλης, απέναντι από τα γραφεία της Ν.Δ. Αναρτήσαμε πανό, μοιράσαμε ενημερωτικό κείμενο για τον απεργό πείνας Δ. Κουφοντίνα. Κολλήθηκαν αυτοκόλλητα στην είσοδο της πολυκατοικίας που στεγάζονται τα γραφεία των δολοφόνων της Ν.Δ. Μετά από μία ώρα, αποχωρήσαμε από το σημείο φωνάζοντας συνθήματα αλληλεγγύης, με τους μπάτσους να μας ακολουθούν κρατώντας απόσταση. Σταματήσαμε μπροστά στο δημαρχείο της πόλης φωνάζοντας συνθήματα με δυνατό παλμό και αποχωρήσαμε….

Συγκέντρωση 25/02 Πλατεία Αγοράς 6 μ.μ.

ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΞΕΙ ΝΕΚΡΟΣ ΑΠΕΡΓΟΣ ΠΕΙΝΑΣ!

Άμεση ικανοποίηση του αιτήματος του απεργού πείνας Δημήτρη Κουφοντίνα.

Συγκέντρωση Πέμπτη 25 Φλεβάρη 2021, Πλατεία Δημοτικής Αγοράς, 6 μ.μ.