αφισες υπερ των καταληψεων

Δυο αφίσες που κολλιούνται περιοδικά στην πόλη των Ιωαννίνων από τις αρχές Οκτώβρη.

Η μεν πρώτη ως υπενθύμιση της ρητορικής που επιστρατεύει η κρατική μηχανή πριν εξαπολύσει επιθέσεις στους κατειλημμένους χώρους. Επ’ αφορμή των εκπεφρασμένων σχεδίων για την εκκένωση της κατάληψης Αντιβίωσης, επανέρχεται και πάλι το επιχείρημα περί δήθεν κοινωφέλειας που δήθεν οι καταληψίες στερούν από το κοινωνικό σύνολο. Στην εκκένωση  που είχε πραγματοποιηθεί 29 Αυγούστου το 2013 η Αντιβίωση δήθεν στερούσε από τον αστικό πληθυσμό το Πρότυπο Ιατρικό Κέντρο που τόσο είχε ανάγκη. Αυτή τη φορά οι “ανάλγητοι καταληψίες” που από τις 18 Γενάρη  του 2015 έχουν ανακαταλάβει  το κτίριο, κατηγορούνται πως στερούν από αθλητές ΑΜΕΑ τον χώρο προπόνησής τους. Πίσω από τον “καλό σκοπό” που επικαλείται η εξουσία κατά της Αντιβίωσης βρίσκεται η διαχρονική επιθυμία πάταξης των αμφισβητιών της.

Η δε δεύτερη ως ανάδειξη της πρακτικής της κατάληψης ως ρεαλιστικής αντιπρότασης επίλυσης του στεγαστικού ζητήματος εκ μέρους των εκμεταλλευόμενων. Αν σε εποχές -φαινομενικής- ευμάρειας η κατάληψη ήταν απαραίτητη, σήμερα που απλά “δεν τη βγάζουμε” γίνεται επιβεβλημένη.

(φορμά: 50*70εκ, τιράζ: 500+500)

_______________________________________________

 

“Όλα για έναν καλό σκοπό γίνονται…”

για τον δικό τους ανήθικο σκοπό

2008: η κατάληψη ΙΚΑ στη Λάρισα γκρεμίζεται για να γίνει πάρκινγκ που δεν πάρκαρε ποτέ κανείς
2012: η κατάληψη Villa Amalias στην Αθήνα εκκενώθηκε γιατί μας λείψαν τα σχολεία
2013: η κατάληψη Αντιβίωση εκκενώθηκε για να γίνει τάχα μου πρότυπο κέντρο υγείας
2019: η κατάληψη Βανκούβερ Απαρτμάν εκκενώνεται για να την χρησιμοποιήσει κα-ποτέ η ΑΣΟΕΕ
2020: εκκενώνεται η κατάληψη Terra Incognita στη Θεσσαλονίκη γιατί ενοχλούσε το κέντρο σε λέω
2020: η κατάληψη Rosa Nera στα Χανιά εκκενώνεται για τα λούσα του τουρίστα
2021: εκκένωση της κατάληψης “στέκι στο Βιολογικό” στο ΑΠΘ για χάρη των γραμμάτων και όχι των τεχνών
2022: εκκενώνεται και σφραγίζεται η κατάληψη 111 στη Θεσσαλονική γιατί τρίζουν τα πατώματα
2022: εκκένωση του παλιού νεκροτομείου στην Αλεξανδρούπολη γιατί δεν πεθαίνουμε εν τέλει

ΤΩΡΑ ο ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΥΡΡΟΣ ΑΜΕΑ φαίνεται ότι οραματίζεται ένα γυμναστήριο για πάρτη του στην κατάληψη ΑΝΤΙΒΙΩΣΗ, ενώ τόσα κτίρια παραμένουν αδειανά…

Όποια πρόφαση κι αν πλασάρει η εξουσία είναι πάντοτε για να πατάξει τους αμφισβητίες της!

_______________________________________________

Όποια και αν είναι η ερώτηση

ΚΑΤΑΛΗΨΗ είναι η απάντηση!

τελειώνουν τα λεφτά και δεν ξέρεις πως θα βγει ο μήνας;

κάνεις μπάνιο με κρύο νερό και λες ότι είναι για σύσφιξη δέρματος;

αφήνεις την πόρτα του μπάνιου ανοιχτή για να ζεσταθεί το σπίτι από τους υδρατμούς;

αφήνεις τον φούρνο ανοιχτό και το βαφτίζεις έξυπνο τρόπο θέρμανσης;

έχεις ξεχάσει πως γράφεται το ΠΑΙΤΡΕΛΕΙΩ;

τσαλεύεις κεράκια από την εκκλησία για να διαβάζεις κανά βιβλίο;

ακολουθείς και εσύ τη νέα δίαιτα και τρως πρωινό-μεσηριανό-βραδυνό κρύο πιάτο;

βλέπεις το limit up στο Χρηματιστήριο Ενέργειας και σκέφτεσαι το limit down στην τσέπη σου;

σου ήρθε το ραβασάκι του ΕΝΦΙΑ και περιμένεις ακόμα τον Αλέξη να στο καταργήσει;

αν το σπίτι σου δεν έγινε ακόμα airbnb, σκέφτεσαι διαρκώς το μισό μηνιάτικο που δίνεις για το νοίκι;

εμπιστεύθηκες τον τραπεζίτη και τώρα τρέχεις με τα ψιλά γράμματα, τα πανωτόκια, τα πανωπροίκια και τα κερατιάτικα;

 

 

Cocktail Bar 2.9.22 για το ταμείο αλληλεγγύης φυλακισμένων

Για να ενισχυθεί οικονομικά το ταμείο αλληλεγγύης φυλακισμένων και διωκόμενων αγωνιστ(ρι)ών θα πραγματοποιηθεί cocktail bar στη ταράτσα μας.
Παρασκευή 2.9.2022 21:00 – 01:00 
*σε περίπωση που μας τα κάνει μούσκεμα ο καιρός το πάμε για σάββατο

ρεμπετικο γλεντι ενισχυσης της οικογενειας του Χαρ. Μαντζουριδη

Ρεμπέτικο γλέντι οικονομικής ενίσχυσης της οικογένειας του  αναρχικού κρατουμένου Χαρ. Μαντζουρίδη!

Πέμπτη 11.08.22 | 21:00* | Άλσος

*σεβόμαστε τη γειτονιά – ερχόμαστε νωρίς – σχολάμε νωρίς

Ευχαριστούμε τους ΑΤΑΞΙΑ για την υποστήριξη!

(από την τοποθέτηση του στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε για την υπόθεσή του από την “Συνέλευση Αλληλεγγύης στους φυλακισμένους, φυγόδικους και διωκόμενους αγωνιστές”, στις 20 Ιανουαρίου 2022 στο Αυτοδιαχειριζόμενο Κυλικείο Νομικής)

για την υπόθεση του Χάρη με τα ίδια του τα λόγια:

Παρότι τα γεγονότα είναι πλέον γνωστά σε ένα μεγάλο βαθμό, θα ξεκινήσω αποτυπώνοντας τα εκ νέου καθότι είναι η πρώτη μου παρέμβαση από την στιγμή της σύλληψής μου μέχρι σήμερα.

Στις 13 Οκτωβρίου άνδρες του τμήματος της ΥΔΕΖΙ, Υποδιεύθυνση Δίωξης Εγκλημάτων κατά Ζωής & Ιδιοκτησίας, με προσέγγισαν κάτω από το σπίτι μου στα Ιλίσια με σκοπό να με προσάγουν στη ΓΑΔΑ κατόπιν πληροφοριών που προέκυψαν από ανώνυμο τηλεφώνημα που υποτίθεται πραγματοποιήθηκε στις 4 του ίδιου μήνα, στο οποίο με κατονομάζουν ως δράστη ένοπλης ληστείας σε χρηματαποστολή στην περιοχή του Ζωγράφου το Φλεβάρη του 2018, επίσης ότι εμπλέκομαι με τρομοκρατία και ότι τρία χρόνια μετά παραμένω επικίνδυνος και οπλισμένος.

Έτσι, με δυσανάλογη βία συλλαμβάνομαι, μπροστά στη σύντροφο και τον ανήλικο γιο μου, και μεταφέρομαι με χειροπέδες στη ΓΑΔΑ λόγω απείθειας ούτως ώστε να κρατηθώ με τη διαδικασία του αυτοφώρου και να μου αποσπάσουν δείγμα γενετικού υλικού, DNA, χωρίς να μου επιτρέψουν καμία επικοινωνία με δικηγόρο και με τους οικείους μου.Ακολουθεί έρευνα στο σπίτι μου, που δεν βρέθηκε τίποτα αξιοποιήσιμο. Τα αποτελέσματα του DNA ήρθαν στο φως σε λιγότερο από 24 ώρες και πέραν της κατηγορίας της απείθειας προστέθηκαν οι κατηγορίες της οπλοκατοχής, αλλά και της ληστείας κατά συναυτουργία. Είναι γνωστό πως η κρατική ασφάλεια και η αντιτρομοκρατική έχει και τα μέσα και την κάλυψη του κρατικού μηχανισμού ούτως ώστε να αποκτά και να αποθηκεύει το DNA των αγωνιστ(ρι)ών παράνομα, παρά την θέλησή τους δημιουργώντας μια βάση δεδομένων προς εκμετάλλευση. Αλλά για να χρησιμοποιηθεί δικονομικά θα πρέπει η απόσπασή του να γίνεται με τις καθόλα “νόμιμες” διαδικασίες τους, κάτι στο οποίο θα αναφερθώ και παρακάτω.

Στη δικογραφία φρόντισαν να συμπεριλάβουν ένα ακόμα μείγμα DNΑ που βρέθηκε δύο τετράγωνα μακριά από έναν εμπρησμό σε αντιπροσωπεία αυτοκινήτων το 2009, σε ένα ακόμα κινητό αντικείμενο (γάντι), χωρίς όμως να με επιβαρύνει η κατηγορία του εμπρησμού. Στόχος τους προφανώς η δημιουργία ενός προφίλ επικίνδυνου τρομοκράτη που εμπλέκεται σε πολλές υποθέσεις. Κάτι που φάνηκε ξεκάθαρα και με τις αναφορές της δικογραφίας στον παιδικό φίλο και σύντροφο, Ανδρέα Δημήτρη Μπουρζούκο, που ουδέποτε έκρυψα τη φιλική και συντροφική μου σχέση καθώς καθόλη τη διάρκεια της φυλάκισής του, για την υπόθεση του Βελβεντού, τον επισκεπτόμουν στα τακτικά επισκεπτήρια στη δικαστική φυλακή του Κορυδαλλού. Αναφορές οι οποίες έγιναν αποκλειστικά για τη δημιουργία εντυπώσεων, ούτως ώστε να “κλειδώσει” η προφυλάκισή μου με ομόφωνη απόφαση εισαγγελέα και ανακριτή.

Καθόλη σχεδόν την παραμονή μου στα κρατητήρια της ΓΑΔΑ μέχρι και τις 18 Οκτωβρίου που κρίθηκα προφυλακιστέος, ήμουν άυπνος και νηστικός υπό μια διαρκή ψυχολογική πίεση, κάτι που σε συνδυασμό με το λογικό υψηλό στρες της συνθήκης, συντέλεσε στις αυξανόμενες κρίσεις άγχους και πανικού. Στις 19 Οκτωβρίου μεταφέρθηκα στη δικαστική φυλακή Κορυδαλλού. Εκεί, στον ειδικό χώρο υποδοχής, όντας ήδη σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση, μιας που ξαφνικά βρέθηκα αιχμάλωτος, έχασα την επαφή με την πραγματικότητα με αποτέλεσμα τον σοβαρό τραυματισμό στο κεφάλι μου. Μεταφέρθηκα στο Αττικό νοσοκομείο για ράμματα, τότε και με επίβλεψη από νευροχειρουργό, όντας σε παραλήρημα αποπειράθηκα να πηδήξω από το παράθυρο του τρίτου ορόφου. Έτσι, την ίδια μέρα, οδηγήθηκα στο ψυχιατρικό νοσοκομείο Αττικής, Δαφνί, όπου υποβλήθηκα σε βαριά εξ αρχής ενέσιμη θεραπεία με χορήγηση AKINETON, ALOPERIDIN και STEDON. Φάρμακα που είχαν και έχουν συνέπειες στον οργανισμό μου. Αυτή μου η πράξη, αποτέλεσμα ακραίου στρες και ψυχωσικού επεισοδίου που είχα δεδομένης της συνθήκης, χρησιμοποιήθηκε στην πορεία για να μου προσάψουν τα πειθαρχικά παραπτώματα του ψευδούς αυτοτραυματισμού για επίτευξη ευεργετήματος και στη συνέχεια της απόπειρας απόδρασης(ποινικό αδίκημα που επιφέρει ποινή) από το Αττικό νοσοκομείο. Για το πρώτο μου επιβλήθηκε ποινή 15 βαθμών, ενώ για το δεύτερο αθωώθηκα. (Εδώ να επισημάνω ότι οι βαθμοί ποινής λαμβάνονται υπόψη για την αξιολόγηση της συμπεριφοράς για την υπό όρους απόλυση, για τη χορήγηση άδειας κλπ.)

Έκτοτε παραμένω έως και τις 24 Δεκεμβρίου στο Δαφνί, όπου μου χορηγείται βαριά φαρμακευτική αγωγή με αντιψυχωσικά, αντικαταθλιπτικά, ρυθμιστές και ηρεμιστικά. Εκεί τώρα, λόγω της υβριδικής κατάστασης ότι δηλαδή ναι μεν ήμουν κρατούμενος αλλά σε δημόσιο νοσοκομείο, δεν προβλεπόταν ο προαυλισμός, τα επισκεπτήρια ήταν μικρής διάρκειας και με πολλούς περιορισμούς και οι πιέσεις της εξωτερικής φρουράς για να μεταφερθώ στον Κορυδαλλό ήταν ασφυκτικές. Πίεζαν με κάθε τρόπο τόσο εμένα όσο και την ιατρική ομάδα που με παρακολουθούσε. Προσπάθησαν μάλιστα να με αποκόψουν από κάθε επικοινωνία με τον έξω κόσμο, μέσω του τηλεφώνου όπου μου απαγόρευαν να καλέσω τον οποιονδήποτε ή σημείωναν τα ονόματα όσων επικοινωνούσα. Ένα περιβάλλον κάθε άλλο παρά υποστηρικτικό για την κατάσταση που βρισκόμουν, υπό βαριά φαρμακευτική αγωγή, με αποτέλεσμα τη διάσπαση προσοχής, υπνηλία και ιλίγγους αλλά και τραυματισμένος στο γόνατο κάτι που δυσκόλευε και τις ελάχιστες μετακινήσεις μου στο διάδρομο του νοσοκομείου. (Κατά τη διάρκεια της υποτιθέμενης προσαγωγής μου πάτησαν πάνω στο ήδη τραυματισμένο γόνατό μου με αποτέλεσμα τη ρήξη μηνίσκου και μερικώς χιαστού, μια σημαντική βλάβη που απαιτεί χειρουργική αποκατάσταση.)

Έτσι, και ενώ ετοιμαζόμουν να μεταφερθώ εκ νέου στον Κορυδαλλό, με δυο αποτυχημένες προσπάθειες να πραγματοποιήσω μαγνητική στο πόδι μου, υποτροπίασα και προσπάθησα να βάλω ένα τέλος στο διαρκές βασανιστήριό μου. Αυτό που ακολούθησε, ήταν πραγματικά απερίγραπτο. Βάσει πρωτοκόλλου υποβλήθηκα σε κλινοστατισμό, δηλαδή για 4-5 μέρες βρισκόμουν καθηλωμένος σε ένα κρεβάτι με δεμένα τα χέρια και τα πόδια, δεν είχα τη δυνατότητα να αυτοεξυπηρετηθώ, δεν είχα επικοινωνία με κανέναν, δεν μπορούσα να ελέγξω ούτε το σώμα μου ούτε τις σκέψεις μου. Ακολούθησε νέος κύκλος ενέσιμων φαρμάκων, με επιπλέον αντιφλεγμονώδη για το γόνατό μου. Αυτή η πρακτική το μόνο αποτέλεσμα που είχε ήταν η επιδείνωση της ήδη βεβαρυμένης ψυχικής μου κατάστασης.

Το πολυπόθητο εξιτήριο για τους διώκτες μου δόθηκε από τον Επιμελητή της κλινικής (εν αναμονή της απάντησης στην αίτηση αποφυλάκισης που είχαμε καταθέσει), και στις 24 Δεκεμβρίου μεταφέρομαι στο Ψυχιατρείο Κρατουμένων Κορυδαλλού, όπου όντας αρνητικός σε τεστ Covid-19 που υποβλήθηκα, για λόγους ασφαλείας μπαίνω αναγκαστικά σε «καραντίνα» στην υποδομή της πειθαρχικής απομόνωσης εφόσον δεν υπάρχει άλλος χώρος. Οι συνθήκες άθλιες, χωρίς καν τη δυνατότητα υλικών αντισηψίας, με σπασμένα παράθυρα και με αποκορύφωμα την προσέλευση νέων κρατουμένων τις επόμενες μέρες που ακολούθησαν. Στις ήδη απαράδεκτες συνθήκες στοιβαχτήκαμε 4 άτομα σε μια προληπτική καραντίνα που το μόνο στο οποίο εξυπηρετούσε τελικώς ήταν την περαιτέρω διασπορά του Covid-19. Όπως και έγινε, στις 30 Δεκεμβρίου ανιχνεύτηκα θετικός στον Covid-19, με αποτέλεσμα τη συνέχιση της απομόνωσής μου, χωρίς δυνατότητα επικοινωνίας με κανέναν απολύτως και με άγνωστο χρονικό ορίζοντα για το πόσο θα συνεχίσω να βρίσκομαι εκεί. Δεν υπήρχαν γιατροί, δεν μπορούσαμε να βγούμε ούτε μέχρι το διάδρομο απ΄έξω, δεν μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε το τηλέφωνο, μείναμε εκεί 19 μέρες, χωρίς κανένα υγειονομικό μέτρο για την αυτοπροστασία μας (μάσκες,αντισηπτικά, καθώς και διενέργεια τεστ ούτως ώστε να βγούμε από αυτή την κατάσταση). Εδώ οφείλω να πω λίγα πράγματα για την πανδημία και κατ΄επέκταση για τις συνθήκες κράτησης στις φυλακές…

…περισσότερα εδώ

 

 

ΝΑ ΓΙΟΜΙΣΕΙ Ο ΤΟΠΟΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ!

Η κατάληψη «Τελεσίγραφο» έγραψε μερικές ακόμη γραμμές στην ιστορία των καταλήψεων της πόλης. Σ’ αυτήν ανήκουν η κατάληψη στέγης Μπρούκλυν στην Ακαδημίας 16 (2016-2019), η οποία κατεδαφίστηκε με συνοπτικές διαδικασίες για ν’ αποτραπεί η ανακατάληψη, και η κατάληψη Non Serviam (Οκτώβρης 2019). Αυτή τη στιγμή στην πόλη υπάρχουν πέντε καταλήψεις με πολιτικά χαρακτηριστικά: η κατάληψη Αντιβίωση σε κτήριο στο συγκρότημα του παλιού Νοσοκομείου Χατζηκώστα (2008-2013 που εκκενώθηκε, ανακαταλήφθηκε το 2015-σήμερα), η κατάληψη στέγης Σαχίνη 3 (από το 2013), η κατάληψη στέγης Acta et Verba στην Κουρεμένου 5 (από το 2015), η κατάληψη Ζ εστιών στο Πανεπιστήμιο (από το 2016) και η κατάληψη Αυτοοργανωμένο Εργαστήριο σε κτήριο της σχολής Καλών Τεχνών στο Πανεπιστήμιο (από το 2021). Υπάρχουν ωστόσο και άλλες πολλές καταλήψεις κτηρίων και δωματίων, από φοιτητές, μετανάστες, άστεγους, φτωχούς, διάσπαρτες στην πόλη και φαινομενικά αόρατες. Οι καταλήψεις αυτές καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, τις οποίες συμβολικά υπερασπίστηκαν οι 14 καταληψίες που δικάζονται την 1η Απρίλη. Οι καταλήψεις είναι ιδέες, και οι ιδέες δεν εκκενώνονται!

Την 1η Απρίλη 2022 δικάζονται τα 14 συλληφθέντα άτομα που στις 4 Δεκέμβρη 2019 πραγματοποίησαν συμβολική κατάληψη στο από χρόνια εγκαταλελειμμένο κτήριο της Πολεοδομίας στην οδό Κωλέττη 4 στα Ιωάννινα. Η κατάληψη έγινε μία μέρα πριν εκπνεύσει το «τελεσίγραφο» του τότε υπουργού Προ.Πο. Χρυσοχοΐδη για οικειοθελή εκκένωση των καταλήψεων εντός 15 ημερών, ενώ είχε προηγηθεί μπαράζ αστυνομικών επιχειρήσεων, με την εκκένωση πολλών καταλήψεων σε όλη την επικράτεια. Με σκωπτική διάθεση απέναντι στη γελοία αυτή προτροπή, η νέα κατάληψη πήρε το όνομα «ΤΕΛΕΣΙΓΡΑΦΟ». Σκοπός της ήταν να αποτελέσει κέντρο αγώνα τρίβοντας το «τελεσίγραφο» Χρυσοχοΐδη στη μούρη των εξουσιαστών. Σε απόσταση αναπνοής ακριβώς μπροστά απ’ το δημαρχείο συγκεντρώθηκαν 40 περίπου αλληλέγγυα άτομα, που διάβαζαν με μικροφωνική την ανακοίνωση της κατάληψης και περικυκλώθηκαν από μπάτσους. Λίγες ώρες αργότερα ακολούθησε η εκκένωση και οι προσαγωγές των 14 καταληψιών που δεν μετατράπηκαν εκείνη τη μέρα σε συλλήψεις. Τον Φλεβάρη του 2020 κάποια άτομα έλαβαν κλήσεις να καταθέσουν στο τμήμα ως ύποπτοι για «διατάραξη κοινής ειρήνης» (αρ. 189/1 Π.Κ.) Στις 18/2 και οι 14 μπούκαραν στο γραφείο του ανακριτικού υπαλλήλου, όπου κατέθεσαν συλλογικό υπόμνημα ανάληψης της πολιτικής ευθύνης της κατάληψης. Πρόσφατα έφτασαν κλήσεις για δικαστήριο την 1/4/2022.

Άλλοτε υπό το δόγμα «νόμος και τάξη» του Χρυσοχοΐδη, άλλοτε υπό την κωδική ονομασία «εστίες ανομίας» του Δένδια (2012-2013) και άλλοτε υπό την «εισαγγελική παρέμβαση» του Σανιδά (2009), οι κυβερνήσεις διαχρονικά ανεξαρτήτως πολιτικού πρόσημου επιδιώκουν να εξαλείψουν κάθε εστία ακηδεμόνευτου αγώνα και οργάνωσης από τα κάτω στην προσπάθειά τους να εξασφαλίσουν πειθήνιους εργάτες-φαντάρους-ψηφοφόρους που θα αδυνατούν να φανταστούν λύσεις για τα προβλήματά τους έξω από τους θεσμούς του κράτους και του κεφαλαίου. Στο ίδιο πλαίσιο επιδιώκεται διαρκώς μια κοινωνική απονομιμοποίηση των χώρων αντίστασης με τη συνέργεια των ακριβοπληρωμένων μέσων μαζικής εξαπάτησης. Σε περιφερειακό επίπεδο, οι τοπικές αρχές αναλαμβάνουν το έργο της καταστολής σε αγαστή συνεργασία με μπάτσους και δικαστικούς. Ο δήμαρχος Ελισάφ έκανε την αρχική μήνυση που πυροδότησε την εκκένωση, αποσύροντάς την λίγες ώρες αργότερα λόγω μιας φαινομενικής αποκλιμάκωσης που επεδίωξε εν όψει των κινητοποιήσεων της 6ης Δεκέμβρη. Έδωσε, όμως, τη σκυτάλη στους εισαγγελείς για αυτεπάγγελτες διώξεις στη συνέχεια. Ανεξαρτήτως των περίτεχνων πιρουετών που ακολουθούν οι εξουσιαστές, για εμάς είναι ξεκάθαρο: δήμαρχος, δικαστική αρχή και μπάτσοι συνεργάστηκαν άψογα για την εκκένωση της κατάληψης και τις διώξεις εναντίον των 14 καταληψιών.

Οι εκκενώσεις των καταλήψεων βρίσκονται συνεχώς στην ατζέντα των κυβερνήσεων, η οποία εφαρμόζεται όταν οξύνεται ο κοινωνικός ανταγωνισμός: εκκένωση της Δερβενίων 56 στην Αθήνα τον Ιούνιο 2020, της Terra Incognita στη Θεσσαλονίκη τον Αύγουστο 2020, της Rosa Nera στα Χανιά τον Σεπτέμβρη 2020 (ανακαταλήφθηκε τον Ιούνιο 2021) και η πρόσφατη εκκένωση της κατάληψης «Στέκι στο Βιολογικό» στη Θεσσαλονίκη τον Δεκέμβρη 2021 . Το μένος της εξουσίας ενάντια στις καταλήψεις είναι διαχρονικό καθώς ως χώροι, μέσα από την έμπρακτη αμφισβήτηση της ιδιοκτησίας, συμπυκνώνουν την απείθεια απέναντι στο κράτος και το κεφάλαιο. Αποτελούν εστίες συλλογικής κάλυψης πολιτικών, κοινωνικών, πολιτιστικών και στεγαστικών αναγκών ενάντια στην εμπορευματοποίηση και την ιδιώτευση. Είναι αναχώματα απέναντι στον φασισμό και τον ρατσισμό, αποτελώντας διαχρονικά τόπους καταφυγής και ανασυγκρότησης για τους αόρατους αυτού του κόσμου. Προβάλλουν έναν κόσμο αξιοπρέπειας μακριά από την ανάθεση, το γλείψιμο και το ρουσφέτι. Συνιστούν χώρους παραγωγής πολιτισμού έξω από κρατικές επιχορηγήσεις και προτεραιότητες, κόντρα στις προσταγές του θεάματος. Οι καταλήψεις εγκαταλελειμμένων κτηρίων για κάλυψη στεγαστικών αναγκών, με την απαλλοτρίωση νερού και ρεύματος, σπάνε τον φαύλο κύκλο του αγώνα για την επιβίωση, καθώς ο εκβιασμός των στεγαστικών δάνειων, των υψηλών ενοικίων, των φουσκωμένων λογαριασμών, των αυξήσεων στις τιμές σε τρόφιμα και καύσιμα, δίνουν μικρά περιθώρια στο να σηκώσουμε κεφάλι απέναντι στ’ αφεντικό από φόβο μη χάσουμε τα ψίχουλα που μας δίνει. Μας είναι αδιάφοροι οι κρατικοί νόμοι τους οποίους «καταπατούν» οι καταλήψεις, καθώς είναι αυτοί που επιτρέπουν τη συγκροτημένη επίθεση κράτους και κεφαλαίου στην τάξη μας στο πλαίσιο του παγκόσμιου ταξικού πολέμου. Οι καταλήψεις είναι δίκαιες γιατί είναι αναγκαίες.

 

ΠΟΡΕΙΑ ΤΡΙΤΗ 29/3/2022 18:30 ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ ΤΩΝ 14 ΥΠΟΔΙΚΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ «ΤΕΛΕΣΙΓΡΑΦΟ»

Συγκέντρωση Παρασκευή 1/4/202209:00 Δικαστικό μέγαρο

Συνέλευση αλληλεγγύης στα 14 διωκόμενα άτομα της κατάληψης «Τελεσίγραφο»

css.php