Γερμανία, Βρέμη: Εμπρησμός τριών οχημάτων της Dussmann

Αυτόνομη εμπρηστική επίθεση! Αποτέλεσμα: Στις φλόγες 3 οχήματα της Dussmann, εταιρείας που κερδοσκοπεί απ’ τις φυλακές!

Υπάρχουν εταιρείες όπως η Spie, η Wisag, η Massak, η Sodexo… ή, όπως στην προκειμένη περίπτωση, η Dussmann, οι οποίες, μέσω της συνεργασίας τους, συντηρούν την κρατική εξουσία.

Είναι λάθος να θεωρούμε πως εταιρείες όπως η Dussmann Service Α.Ε. είναι ουδέτερες. Έχουν λάβει την απόφαση να κερδοσκοπούν απ’ την ταπείνωση και την εκμετάλλευση ανθρώπων. Συνειδητά αποδέχονται να δηλητηριάζουν και να σακατεύουν τα σώματα των κρατουμένων.

Η Dussmann αποτελεί υπεργολαβική εταιρεία. Παρέχει “φαγητό” σε κέντρα κράτησης (μεταναστών) και σε φυλακές.

Πάσα συνεργασία με δαύτο το σύστημα αποτελεί συνεισφορά σε μια κοινωνία που έχει ανάγκη τις φυλακές και την τάξη τους. Γι’ αυτόν τον λόγο, λοιπόν, τούτες οι λεγόμενες μικρές συνεισφορές στο σύστημα οφείλουν να θέτουν τις εταιρείες προ των ευθυνών τους, αν ποθούμε να ζήσουμε σ’ έναν αντιεξουσιαστικό κόσμο.

Οι φυλακές γεμίζουν με ανθρώπους που συχνά ζουν στο κοινωνικό περιθώριο. Ο σκοπός της φυλακής είναι αποτρεπτικός και πειθαρχικός, και, κατ’ επέκταση, στοχεύει στη διατήρηση της αποκαλούμενης κοινωνικής ειρήνης. Η φυλακή τιμωρεί τους ανθρώπους που είναι φτωχοί, εκείνους που δεν έχουν γερμανικό διαβατήριο, τους χρήστες και τις χρήστριες. Οι φυλακές δεν επιλύουν προβλήματα, μα αποτελούν ενδογενές κομμάτι της καπιταλιστικής, ρατσιστικής και σωβινιστικής λογικής.

“Οι φυλακές είναι κόσμοι κρυμμένοι στις παρυφές της κοινωνίας μας, και συνάμα αναπόπαστο κομμάτι της” (από τον ιστότοπο της Dussmann).

Μια αρκετά μυστικιστική περιγραφή των φυλακών και, ταυτόχρονα, ένα σαφέστατο μήνυμα. Όσοι έχουν ανάγκη τις φυλακές, όπως και μια αντίστοιχη κοινωνία, θα δεχθούν την οργή μας.

Καμιά κοινωνική ειρήνη όσο υπάρχουν φυλακές.

Αλληλέγγυους χαιρετισμούς σε όσους κι όσες αγωνίζονται ενάντια στην ειρήνευση κι ενάντια σ’ αυτήν την κοινωνία-φυλακή.

Μπόλικη δύναμη στη Rigaer94, στο Βερολίνο!

Λευτεριά στη Lina* και λευτεριά σε όλους και όλες τις κρατούμενες.

* Σημείωση του Attaque: Η Lina είναι αντιφασίστρια απ’ τη Λειψία, και συνελήφθη τον Νοέμβριο του 2020, με τη συνήθη κατηγορία περί “εγκληματικής οργάνωσης”.

Πηγή: Attaque

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή: Ένοπλες συγκρούσεις με τις ειδικές δυνάμεις του χιλιάνικου κράτους

Ανακοινωθέν για ένοπλες συγκρούσεις με τις ειδικές δυνάμεις του χιλιάνικου κράτους.

Η αποφασιστική συνέχεια των επιθέσεων ενάντια στην εξουσία και στον θλιβερό κατασταλτικό μηχανισμό της οφείλει ν’ αποτελεί προτεραιότητα για κάθε ανατρεπτικό άτομο, πέραν του ότι είναι ο καλύτερος κι ο ομορφότερος τρόπος να επαναφέρουμε στο παρόν όσες κι όσους έπεσαν στη διαρκή μάχη με τους κρατικούς εκτελεστές. Τούτη τη φορά, τη ΜΕΡΑ ΤΟΥ ΝΕΑΡΟΥ ΜΑΧΗΤΗ, τιμήσαμε τη μνήμη των πεσόντων μας και στηρίξαμε την τρέχουσα απεργία πείνας των ανατρεπτικών πολιτικών κρατουμένων, των αναρχικών και των αιχμαλώτων της εξέγερσης, επιτιθέμενοι με φωτιά και μολύβι στους τοποτηρητές της ειρήνης -τις ειδικές δυνάμεις- στην κοινότητα του Peñalolen.

ΝΑ ΔΙΑΧΥΘΕΙ Η ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΔΡΑΣΗ, Η ΓΝΩΣΗ, ΤΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΚΑΙ Η ΣΥΜΠΡΑΞΗ ΜΕΤΑΞΥ ΑΤΟΜΙΚΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΟΜΑΔΩΝ.

Θεωρούμε αναγκαίο να δημοσιοποιούνται αυτές οι πρακτικές, κυρίως έπειτα απ’ την αισχρή διάδοση θεωριών συνωμοσίας (αστικών θρύλων) που υποστηρίζουν πως όλες οι δρομίσιες δράσεις είναι στημένες. Ορισμένοι άνθρωποι, απ’ την άνεση των σπιτιών τους, μακριά απ’ την πραγματικότητα και τον κόσμο, αρνούνται την έγκυρη και αποτελεσματική πρακτική τού να πληρώνει ο εχθρός με το ίδιο νόμισμα. Να λοιπόν γιατί, με δαύτο το σύντομο κείμενο, πασχίζουμε ν’ αποδομήσουμε εκείνες τις θέσεις που δε συνεισφέρουν στον αγώνα.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΜΕΣΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΠΑΤΣΟΥΣ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΑΡΣΑ.

Στη μνήμη της Emilia Bau, η οποία δολοφονήθηκε από εκτελεστή-σεκιουριτά ιδιωτικού κτιρίου στο Panguipulli.

ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΣΦΑΙΡΕΣ ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ!!!

ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΩΝ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ MARCELO VILLARROEL!!!

EMILIA BAU ΠΑΡΟΥΣΑ!!!

Πηγή: Contra Info

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Ισπανία, Βαρκελώνη: Ανάληψη ευθύνης για εμπρηστικές επιθέσεις σε κεραίες 5G

Τοποθέτηση εμπρηστικών μηχανισμών σε κεραίες 5G στη Βαρκελώνη

Ξημερώματα μιας μέρας του Μάρτη, επιλέξαμε να σαμποτάρουμε την κυριαρχία και την τεχνολογική πρόοδο, πυρπολώντας τέσσερις ηλεκτρικές καμπίνες με καλώδια για κεραίες 5G στη Βαρκελώνη.

Η δράση αυτή αποτελεί έκφραση αλληλεγγύης προς όλες και όλους τους αναρχικούς και ανατρεπτικούς κρατουμένους που βρίσκονται σε απεργία πείνας στις περιοχές που κυριαρχούνται απ’ τα κράτη της Χιλής και της Ελλάδας.

Αποτελεί επίσης μια μικρή συνεισφορά σε όλες τις εξεγέρσεις που λαμβάνουν χώρα τον τελευταίο καιρό.

Θάνατος στο κράτος και στην κυριαρχία του

Πηγή: Contra Info

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Ανακοίνωση του 325 για την κατασταλτική επίθεση ενάντια στη διεθνή αντι-πληροφόρηση

Ανακοίνωση της Συλλογικότητας του 325 για την κατασταλτική επίθεση ενάντια στη Διεθνή Αντι-Πληροφόρηση (Ηνωμένο Βασίλειο)

Στις 29.03.21, η ολλανδική αστυνομία εισέβαλε στο κέντρο δεδομένων (data centre) όπου φιλοξενείται ο server του nostate.net, κατάσχοντας τον ίδιο τον server, ως μέρος έρευνας σχετικής με “τρομοκρατία”. Το nostate.net αποτελεί συλλογικότητα που παρείχε μια πλατφόρμα για διεθνείς κινηματικούς ιστοτόπους (websites) από ομάδες αλληλεγγύης σε κρατουμένους, από αρκετά συλλογικά καλέσματα για καμπάνιες, από σελίδες ενάντια σε συνόδους κορυφής και από εγχειρήματα διεθνούς αντι-πληροφόρησης. Σημαντικά sites που χρησιμοποιούσαν το nostate.net ως πλατφόρμα, και τα οποία δέχθηκαν πλήγμα από την κατασταλτική επίθεση της ολλανδικής αστυνομίας, είναι το Anarchist Black Cross Berlin (Αναρχικός Μαύρος Σταυρός Βερολίνου), το Montreal Counter-Info, το Northshore Counter-Info, το Act For Freedom Now! (το οποίο τώρα άνοιξε εκ νέου στο noblogs.org, στον σύνδεσμο: https://actforfree.noblogs.org/) και το 325.

Ως συλλογικότητα, γνωρίζουμε πολύ καλά πως αυτή δεν ήταν μια επίθεση μονάχα από την ολλανδική αστυνομία, αλλά πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με την Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία του Ηνωμένου Βασιλείου, συνδεόμενη με τις πρόσφατες κατασταλτικές επιθέσεις της στους αναρχικούς κύκλους της χώρας αυτής. Όχι μόνον απειλούσαν εμάς, αλλά προσφάτως απειλούσαν και το nostate.net προκειμένου να κατεβάσει το site μας. Πέραν τούτου, απαίτησαν να τους δώσουν πληροφορίες σχετικά με την ταυτότητα οποιουδήποτε εμπλέκεται στο 325. Δε μας εκπλήσσει η έκταση που δίνουν οι αρχές για να επιτεθούν σ’ εμάς και σ’ οποιονδήποτε υποπτεύονται πως μας βοηθά, καθώς ανά την ιστορία είναι πολυάριθμα τα παραδείγματα όπου οι δυνάμεις του κράτους καταστέλλουν όποιον και όποια τολμά να ορθώσει ανάστημα και να τις πολεμήσει.

Αυτή η κατασταλτική επίθεση οφείλει να ειδωθεί ως επίθεση σε όλα τα εγχειρήματα αντι-πληροφόρησης, στους αναρχικούς κύκλους διεθνώς. Υπό το τρέχον πλαίσιο της νόσου Covid-19 και των κατασταλτικών κινήσεων των κρατών ανά τον κόσμο, δε μας εκπλήσσει το γεγονός ότι συνεργάζονται σε διεθνές επίπεδο. Το πρόσφατο παράδειγμα καταστολής απέναντι στον αναρχικό σύντροφο Gabriel Pomba da Silva, με τη συνεργασία μεταξύ ισπανικού, ιταλικού και πορτογαλικού κράτους, είναι κάτι παραπάνω από χαρακτηριστικό. Τα μυαλά μας γυρνούν πίσω στην καταστολή του Indymedia στη Γερμανία και στην Ελλάδα, όπως επίσης και στην όχι και τόσο μακρινή χρονικά φυλάκιση των συντρόφων και συντροφισσών που συμμετείχαν στα εγχειρήματα Culmine, Parole Armata και Croce Nera Anarchica (Αναρχικός Μαύρος Σταυρός) στην Ιταλία. Ανά τα έτη, το αναρχικό κίνημα διεθνώς δέχεται επιθέσεις στα μέσα με τα οποία επικοινωνεί με τον κόσμο, με τις υποδομές φιλοξενίας αμέτρητων αναρχικών δημοσιεύσεων να εκκενώνονται, με συντρόφια να συλλαμβάνονται, ακόμα και με εκδόσεις να λογοκρίνονται και να καταστρέφονται, όπως συνέβη στο όχι και τόσο μακρινό παρελθόν με την “Ένοπλη Χαρά” του Αλφρέντο Μ. Μποννάνο στην Ιταλία, ή με το “Ο Ήλιος θα συνεχίσει να ανατέλλει” της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς στην Ελλάδα.

Επιπλέον, δεν αποτελεί σύμπτωση το γεγονός πως η κατασταλτική επίθεση συμβαίνει τώρα, έπειτα απ’ την πρόσφατη έκδοση του “325 #12 – Ενάντια στην Τέταρτη και Πέμπτη Βιομηχανική Επανάσταση”. Θεωρούμε πως η έκδοση αυτή χτυπά στον πυρήνα αυτού που προωθούν το κράτος και ο καπιταλισμός, πριν, και ακόμα περισσότερο τώρα, υπό την κάλυψη της πανδημίας Covid-19 · αποτελεί άμεση απειλή για τα σχέδιά τους περί καθυπόταξης, ρομποτοποίησης και αυτοματοποίησης των πάντων. Η επίθεσή τους έπληξε προς το παρόν τη διάδοση της έκδοσής μας, ψηφιακά και υλικά, αλλά αναπόδραστα απέτυχε. Οι τεχνοκράτες που πασχίζουν να μετατρέψουν τον κόσμο μας σε μιαν εμετική τεχνολογική και στρατιωτικοποιημένη κοινωνία-φυλακή εκτίθενται, όχι μόνον από εμάς, αλλά απ’ τις ήδη ολοένα αυξανόμενες επιθέσεις διεθνώς απέναντι στις υποδομές τους. Αυτό είναι που φοβούνται, τρέμουν το τι διαστάσεις μπορεί να πάρει, γι’ αυτό και βρίσκονται στο κατόπι μας. Απ’ όσο γνωρίζουμε, η αστυνομία που προσπαθεί να μας κυνηγήσει και να μας πιάσει, ξεθάβει τακτικές απ’ τα παλιά τους κατασταλτικά τεφτέρια, αποπειρώμενη να αναγκάσει άλλους να ρουφιανέψουν, και κλείνοντας τα εγχειρήματα αντι-πληροφόρησης. Απ’ όταν εξαπέλυσαν την “Επιχείρηση Rhone”, η οποία στόχευε να επιτεθεί στους αναρχικούς κύκλους του Μπρίστολ, συνέλαβαν μονάχα ένα άτομο που συμμετείχε σε μία επίθεση, κανέναν όμως που να συμμετείχε στην Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία (FAI) ή στις αμέτρητες λοιπές αναρχικές επιθέσεις. Σαφέστατα, δεν κατόρθωσαν επ’ ουδενί να καταστείλουν τη φλόγα της εξέγερσης, όπως αποδεικνύουν οι ταραχές, η επίθεση σε αστυνομικό τμήμα και οι εμπρησμοί αστυνομικών οχημάτων τους τελευταίους μήνες.

Επικράτησε σιωπή για πολύ καιρό σε τούτο το νησί του κομφορμισμού, κι ενώ ο έξω κόσμος αρχινά να φλέγεται ξανά, η χόβολη αυτή συνεχίζει να φέγγει κι εμείς να νιώθουμε τη ζεστασιά της. Τώρα πιότερο από ποτέ, υπάρχει η επιτακτική ανάγκη για διεθνή συντονισμό μεταξύ συντροφισσών και συντρόφων, για άμεση επίθεση σε δαύτο το βρωμερό πτώμα που παλεύει ν’ αναστηθεί και να φυλακίσει κι άλλους από εμάς. Η αντι-πληροφόρηση αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι αυτού του διεθνούς συντονισμού, προκειμένου να μπορούν όσες κι όσοι μάχονται για τη λευτεριά ανά τον κόσμο να βλέπουν τα σινιάλα συνενοχής σε κάθε πιθανή γλώσσα, μιλώντας την κοινή γλώσσα της εξέγερσης και της αναρχίας. Πρέπει να τεθεί ξανά σε λειτουργία το διεθνές δίκτυο αντι-πληροφόρησης, ώστε να γίνουμε ξανά απειλή διεθνώς, έπειτα απ’ τα κατασταλτικά αντανακλαστικά που επιδιώκουν να αποξενώσουν τις αναρχικές και τους αναρχικούς τον έναν απ’ την άλλη, όχι μόνο σε διεθνές επίπεδο, αλλά ακόμα και σε τοπικό. Η Συλλογικότητα του 325 συνεχίζει να βαδίζει στο μονοπάτι που ήδη χάραξε, ακόμη και τώρα συνεχίζουμε με τα εκδοτικά μας εγχειρήματα, συμπεριλαμβανομένης μιας νέας ανατύπωσης του “325 #12”, μιας νέας εκτενέστερης έκδοσης του “Dark Nights”, καθώς και με περαιτέρω μελλοντικά εγχειρήματα διεθνώς. Δε θα μας φιμώσουν ούτε θα μας σταματήσουν, και θα πάρουμε την εκδίκησή μας!

Σχετικά με τον ιστότοπο, δε γνωρίζουμε ακόμη αν θα επανέλθει, καθώς θεωρούμε αρκετά ξεκάθαρο πως αν επαναλειτουργήσει οπουδήποτε αλλού online υπό την ονομασία “325”, οι αρχές θα το στοχοποιήσουν άμεσα για μία ακόμη φορά. Αυτό, επιπλέον, σημαίνει πως θα μπορούσαμε να θέσουμε σε κίνδυνο οποιονδήποτε μελλονικό πάροχο, όπως επίσης και να διακινδυνεύσουμε να κλείσουν κι άλλα κινηματικά εγχειρήματα και εγχειρήματα αντι-πληροφόρησης, όπως συνέβη και στην πρόσφατη κατασταλτική επίθεση. Ποιος ξέρει πού θα μας οδηγήσει όλο αυτό; Αυτό που γνωρίζουμε, πάντως, είναι πως απέχουμε πολύ απ’ το να υποχωρήσουμε –έστω κι ένα βήμα– απέναντι στον εχθρό. Ίσως θα ήταν καλύτερα να επιστρέψουμε στα παραδοσιακά έντυπα μέσα, βλέποντας τα πρόσωπα των ανθρώπων, ανοίγοντας συζητήσεις, συνωμοτώντας. Δε λέμε όχι σε μια πιθανή επιστροφή του site, ούτε στο να δηλωθεί ως νέο εγχείρημα · ο χρόνος μονάχα θα δείξει.

Προς το παρόν, εκφράζουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας στα συντρόφια του nostate.net και του Act For Freedom Now!, μαζί και σε όλα τα βαλλόμενα εγχειρήματα αντι-πληροφόρησης.

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ, Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ!

Συλλογικότητα 325

Πηγή: Act For Freedom Now

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή: Ανακοινωθέν του Pablo Bahamonde Ortiz “Oso”, ανατρεπτικού κρατουμένου και απεργού πείνας

29 Μάρτη – Ανακοινωθέν του Pablo Bahamonde Ortiz “Oso”, ανατρεπτικού κρατουμένου και απεργού πείνας απ’ τη φυλακή Santiago 1

Μέρες σαν τη σημερινή, υπάρχουν πολλά αδέρφια που γυρνούν στη μνήμη μας… Ο καιρός έχει περάσει, αλλά σε κάθε στιγμή της ζωής μου είναι συνεχώς παρόντες στην ύπαρξή μου, επαναφέροντας όλη την εμπειρία και τη σοφία που συνέλεξαν στα Βήματά τους. Το να αναφέρουμε καθένα ξεχωριστά, θα κατέληγε σε μία εκτενέστατη λίστα · οι ποικίλες συνθήκες των θανάτων τους δείχνουν πως οι καιροί δεν είναι δα και τόσο διαφορετικοί όσον αφορά το κατά πόσο τα χτυπήματα της εξουσίας δολοφονούν όσες κι όσους αμφισβητούν τη βολή των ισχυρών.

Αίμα, πόνος και οργή χτίζουν ένα μονοπάτι καταστροφής και δημιουργίας δίχως τέλος. Μέσ’ από δαύτες τις σκέψεις, ανασαίνω καθάριο αέρα και συνεχίζω ανένδοτα.

Ας κατανοήσουμε πως ο εγκλεισμός είναι απλώς ένα πιθανό σενάριο της Ζωής για όσες και όσους επιλέγουν να διαρρήξουν την κανονικότητα και τη νομιμότητα της εξουσίας.

Η τιμωρία κι η απομόνωση, ως μέθοδος απόσπασης μετάνοιας, είναι η απάντηση που θα συναντήσουν τα αδάμαστα κορμιά κι οι συνειδήσεις μας.

Το συνεχές του αγώνα είναι ένα διαρκές οικοδόμημα, αέναο και πολύμορφο, με εξεγερτικό και θρασύ χαρακτήρα, που έρχεται σε σύγκρουση με την καταστολή, τη δυστυχία και την εκμετάλλευση.

Απ’ το μέρος αυτό, τα καλέσματα θ’ αποτελούν πάντα μέσο όξυνσης της σύγκρουσης, μέσο προετοιμασίας, μέσο να νιώθουμε και να βιώνουμε τις ανατρεπτικές πρακτικές, να ρηγματώνουμε τις παλιές, δογματικές, ηθικίστικες, πατριαρχικές, εξουσιαστικές και τοξικές λογικές, που μόνο ζημιά και δυσπιστία προκαλούν εντός των συλλογικοτήτων και μεταξύ των σκεπτόμενων ατόμων.

Πάντοτε, ο αγώνας των Αδερφών μας που έχουν απαχθεί απ’ το κράτος αποτελεί έργο που συμπληρώνει τις μάχες στις οποίες καθημερινά χιλιάδες από Εσάς συνεισφέρετε, μέσα από τους διάφορους χώρους επιθετικής αντίστασης.

Είν’ επιτακτικό να πληθύνουμε και να ενισχύσουμε τα συνένοχα δίκτυα, προβαίνοντας σε διάφορες δράσεις για ν’ απαιτήσουμε τη δίχως όρους απελευθέρωση χιλιάδων από εμάς που βρισκόμαστε έγκλειστοι πίσω απ’ αυτά τα τείχη. Η αλληλεγγύη οφείλει να προσδώσει τούτη τη θεσπέσια επιθετική και συγκρουσιακή αλματώδη κίνηση που αντανακλά ιστορικά τα Βήματα των χιλιάδων πεσόντων αυτού του αγώνα.

Ο εχθρός, μέρα με τη μέρα, παραμονεύει, και είναι καιρός να του επιστρέψουμε τα χτυπήματα… Είναι καιρός να βεβαιώσουμε έμπρακτα ότι οι μηχανισμοί ελέγχου θα καταστούν άχρηστοι απέναντι σ’ εκείνες κι εκείνους που αγκαλιάζουν συνειδητά κι ολόψυχα την ατραπό της ολικής απελευθέρωσης.

Μιαν αγκαλιά συνενοχής κι εξέγερσης για τ’ Αδέρφια που βρίσκονται σήμερα σε απεργία πείνας, που παρέα προτάσσουμε σήμερα τα κορμιά μας ως όπλα, αντιμετωπίζοντας για μία ακόμη φορά το Κράτος και τους νόμους του.

Μαχόμενη Νεολαία, Διαρκής Εξέγερση!!!

Για την ανάκληση του άρθρου 9 και την αποκατάσταση του άρθρου 1 του Νομικού Διατάγματος 321!!!

Ελεύθεροι στους δρόμους ο σύντροφος Marcelo Villarroel και όλοι οι πολιτικοί κρατούμενοι, οι ανατρεπτικοί και αναρχικοί κρατούμενοι, οι αιχμάλωτες κι οι αιχμάλωτοι για την Απελευθέρωση των Μαπούτσε, οι αιχμάλωτες κι οι αιχμάλωτοι της Εξέγερσης!!!

Όσο υπάρχει δυστυχία, θα υπάρχει εξέγερση!!!

Pablo Bahamondes Ortiz “Oso”
Ανατρεπτικός κρατούμενος απ’ τη Villa France
Σωφρονιστικό κατάστημα Santiago 1
Πτέρυγα Υψίστης Ασφαλείας
29 Μαρτίου 2021.

Πηγή: AMW English

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Γερμανία: Άνοιγμα φράχτη, απελευθέρωση ζώων, καταστροφή κυνηγετικών πύργων

5η Απρίλη, Γερμανία

Το θράσος τους να χτίσουν παγκάκια δίπλα από κυνηγετικούς πύργους και χώρο εγκλεισμού της άγριας ζωής, απέχει πολύ απ’ το να είναι κάτι καλό. Όφειλε ν’ ακολουθήσει δράση.

6 πύργοι καταστράφηκαν και ανοίχτηκε ένας φράχτης.

Η λευτεριά είναι πολύ πιο όμορφη απ’ τις σφαίρες και τα κοφτερά σύρματα.

Πηγή: Unoffensive Animal

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Αργεντινή, Μπουένος Άιρες: Δράσεις αλληλεγγύης για τους απεργούς πείνας στη Χιλή

Καλούμε σε δράσεις παντός τύπου, πεπεισμένοι πως η εξεγερτική/ανατρεπτική αλληλεγγύη θα βγάλει τα αδέρφια και τα συντρόφια μας έξω απ’ τις φυλακές.

Το βράδυ της 28ης Μάρτη, στην περιοχή Almagro (στο κέντρο του Μπουένος Άιρες), ορθώσαμε πύρινα οδοφράγματα και ρηγματώσαμε την κανονικότητα των πολιτών, αποφεύγοντας το άγρυπνο βλέμμα της αστυνομίας.

Προκρίνουμε ένα συνένοχο και εμπρηστικό/εκρηκτικό συνεχές.

Το βράδυ της 29ης Μάρτη, κολλήσαμε αφίσες στην περιοχή του προξενείου της Χιλής στο Μπουένος Άιρες.

Κι αυτό σε στήριξη του αγώνα που διεξάγεται στις φυλακές τους από ανατρεπτικά και αναρχικά έγκλειστα συντρόφια, από αιχμαλώτους και αιχμάλωτες της εξέγερσης του Οκτώβρη, καθώς και του αγώνα για απελευθέρωση των Μαπούτσε.

Δεν κινητοποιούμαστε για να δράσουμε απλώς ενάντια στον εγκλεισμό.

Το να στηρίζουμε όσες και όσους έπεσαν στη μάχη ή απήχθησαν από την εξουσία αποτελεί μια φυσική δυναμική. Θεωρούμε όμως πως η μόνη μορφή αλληλεγγύης είναι η συνέχιση του αγώνα.

Ο χρόνος είναι τώρα!
Όλα συνεχίζονται!
Η απομόνωση είναι βασανιστήριο!
Όσο υπάρχει δυστυχία, θα υπάρχει εξέγερση!
Θάνατος στο Κράτος και ζήτω η Αναρχία!

Πηγή: Attaque

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή, Biobío: Εμπρηστική επίθεση σε αρένα ταυρομαχιών

Μια αρένα ταυρομαχιών στο Cañete (στην περιοχή Biobío) δέχθηκε σοβαρότατες υλικές ζημιές έπειτα από εμπρηστική επίθεση. Σύμφωνα με ρεπορτάζ από καθεστωτικά μέσα, στο σημείο αφέθηκε φυλλάδιο που αναφέρεται στην απελευθέρωση των Μαπούτσε πολιτικών κρατουμένων.

Πηγή: Bite Back

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Η ολλανδική αστυνομία έκλεισε τον server του nostate.net

Ο server του nostate.net, με όλα τα εγχειρήματα που φιλοξενούσε, έκλεισε απ’ την ολλανδική αστυνομία στις 29 Μάρτη 2021. Δεν έχουμε επίσημη ενημέρωση για τους λόγους του κλεισίματος. Οι σύνδεσμοι στη δεξιά πλευρά της κεντρικής σελίδας του nostate.net πλέον οδηγούν στις τελευταίες σελίδες των ιστοσελίδων όπως έχουν αποθηκευτεί στο Internet Archive.

30 Μάρτη 2021

Σημείωση: Ο server του nostate.net φιλοξενεί επίσης και αρκετές αναρχικές ιστοσελίδες, συμπεριλαμβανομένων και των διεθνών ενημερωτικών και μεταφραστικών εγχειρημάτων Act for Freedom Now! και 325, τα οποία λειτουργούσαν απ’ το 2008 και απ’ το 2006 αντίστοιχα. Μετά το κλείσιμο, τα sites δεν έχουν πλέον πρόσβαση απ’ τις διευθύνσεις τους.

(Το ενημερωτικό κείμενο του nostate.net δημοσιεύτηκε στα γερμανικά στο ίδιο site, και μεταφράστηκε στα αγγλικά από το malacoda.noblogs.org)

Πηγή: Malacoda

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή: Οδοφράγματα για τη Μέρα του Νεαρού Μαχητή και σε αλληλεγγύη με τους αιχμαλώτους απεργούς πείνας

29 Μάρτη, διαρκής εξέγερση σε κάθε περιοχή

Καθώς ανατέλλει μία ακόμη 29η Μάρτη όπου ξεσπά η οργή των τόσων χρόνων δυστυχίας, των τόσων θανάτων, εξαφανίσεων, βιασμών και απαγωγών. Τονίζουμε πως δεν πρέπει να εκλαμβάνουμε τη μέρα τούτη ως μέρα εορτασμών, αλλά να εμβαθύνουμε στους ανυπάκουους κι ανταγωνιστικούς τρόπους με τους οποίους κάθε άτομο αντιλαμβάνεται τον εχθρό του, και στην καθημερινή ζωή και στον πραγματικό και διαρκή αγώνα των δρόμων.

Έτσι, σήμερα, απ’ τη φυλακή Santiago 1, πίσω απ’ την άσφαλτο και τα τείχη της, τα καλέσματα ενεργοποίησαν τη δρομίσια μαχητικότητα σε όλες τις περιοχές · και έτσι, η αλληλεγγύη κι η επίθεση για τη διάχυση της εξέγερσης, παρέα με τον θόρυβο που προκάλεσαν τα χέρια κι οι καρδιές κάθε ξεχωριστού αδάμαστου ατόμου, συνάντησαν την πραγματικότητα και το καθήκον.

Να διαδοθεί η είδηση της απεργίας πείνας και να οργανωθεί η διαρκής εξέγερση κατά τη διάρκεια αυτής της μέρας αγώνα.

Όποιος ξεχνά τους αιχμαλώτους και τις αιχμάλωτες, ξεχνά τον ίδιο τον αγώνα!!!

Πηγή: AMW English

*

Ανατρεπτικοί κρατούμενοι και αιχμάλωτοι της εξέγερσης σε απεργία πείνας, φυλακή Santiago 1

Προπαγάνδα και οδοφράγματα για την 29η Μάρτη, και σε αλληλεγγύη με τους κρατουμένους και τις κρατούμενες που βρίσκονται σε απεργία πείνας στο Σαντιάγο της Χιλής.

Το κυρίαρχο πολιτικό οικοδόμημα οφείλει να κατανοήσει πως η ισχύς του κόσμου που κατοικεί στη Χιλή δε θα συνεχίσει να γίνεται αντικείμενο σφετερισμού από τους υποτιθέμενους αντιπροσώπους του, από τις κυβερνήσεις που απαρτίζονται από πολιτικά κόμματα γεμάτα μισθοφόρους και επιχειρηματίες που έχουν εμπορευματοποιήσει κάθε μας δικαίωμα κι έχουν ιδιοποιηθεί τους φυσικούς πόρους της χώρας, επιβάλλοντας εκμετάλλευση μέχρι θανάτου με την αποκαλούμενη ανάπτυξή τους.

Όπως σε μια δικτατορία, κλειδαμπαρώνουν τους ανθρώπους μας, τους γειτόνους μας, τα αδέρφια μας, τις φίλες μας, τους γονείς μας, τα παιδιά και τα εγγόνια μας, μας ακρωτηριάζουν, μας καίνε, μας βιάζουν, μας δολοφονούν. Να λοιπόν γιατί καλούμε σε λαϊκό ξεσηκωμό την 29η Μάρτη ενάντια στη δικτατορία του Πινιέρα, όπως έκαναν στην εποχή τους και τα αδέρφια Vergara Toledo.

Παλεύουμε για να καταστήσουμε ορατούς τους ανατρεπτικούς κρατουμένους που βρίσκονται σε απεργία πείνας.

Είμαστε η Ομάδα Δράσης Camilo Catrillanca (Grupo de Acción Camilo Catrillanca), και είμαστα παντού.

Πηγή: Enough Is Enough

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Ιταλία: Τοποθέτηση του Alfredo Cospito στη συζήτηση για των αγώνα ενάντια στα πυρηνικά

Το παρόν κείμενο αποτελεί τοποθέτηση του έγκλειστου αναρχικού Alfredo Cospito στη συζήτηση για τον αγώνα ενάντια στην πυρηνική ενέργεια, η οποία διεξήχθη στα πλαίσια της πρωτοβουλίας “Voi gli date vent’anni, noi gli diamo la parola” (“Εσείς του δίνετε είκοσι χρόνια, εμείς του δίνουμε τον κόσμο”), στο Circolaccio Anarchico, στο Σπολέτο, στις 20 Μάρτη του 2021.

*

Αφού είδα αυτήν την ταινία σχετικά με την τραγωδία στο Τσέρνομπιλ, μου ζητήθηκε να προβώ σε μια τοποθέτηση.

Και τι να πρωτοπώ;

Τα τελευταία εννιά χρόνια της ζωής μου τα πέρασα κλειδαμπαρωμένος σ’ ένα κελί, διότι, παρέα μ’ έναν ακόμη σύντροφό μου, πυροβόλησα έναν απ’ τους σημαντικότερους ιθύνοντες της πυρηνικής ενέργειας στην Ιταλία εκείνον τον καιρό. Και το πράξαμε ακριβώς επειδή δε θέλαμε να ξαναδούμε να συμβαίνει εδώ ό,τι είδαμε να συμβαίνει στην ταινία. Αρκετά απλοϊκό ως κίνητρο, όμως έτσι συνέβη.

Άξιζε όμως;

Θά ‘θελα να πιστεύω πως η δράση μας, παρότι μεμονωμένη, είχε μια κάποια βαρύτητα. Το μόνο βέβαιο είναι πως δράσεις τέτοιου είδους είναι απολύτως μη απορροφήσιμες απ’ το σύστημα, και επ’ ουδενί δε θα μπορούσαν να είναι. Μπορούν να τις δαιμονοποιήσουν, ποτέ όμως να τις απορροφήσουν, πόσο μάλλον να τις ακυρώσουν, εφόσον τέτοιες δράσεις αφήνουν στην εξουσία ένα τελεσίγραφο, και, απ’ τη δική μου οπτική, αυτό είναι κάτι παραπάνω από αρκετό για να ρισκάρω τα πάντα, τη λευτεριά μου, ακόμα και τη ζωή μου.

Ναι λοιπόν! Στο τέλος της μέρας, άξιζε.

Δε θέλαμε να τον σκοτώσουμε, θέλαμε μόνο να τον τραυματίσουμε, ορθώνοντας ένα απροσπέλαστο τείχος απέναντι στον τεχνολογικό και δολοφονικό κυνισμό των αδίστακτων επιστημόνων και πολιτικών: “Πέραν του ότι δε θα μπορείς να περπατήσεις, δε θα ξαναφέρεις την πυρηνική ενέργεια πίσω στην Ιταλία, ειδάλλως θα σε αντιμετωπίσουμε με όλα μας τα μέσα”.

Εννιά χρόνια πριν, όταν προβήκαμε στο χτύπημά μας, η πιθανότητα επιστροφής της πυρηνικής ενέργειας στην Ιταλία φαινόταν έντονα να αναδύεται ξανά. Μόλις είχε συμβεί η Φουκουσίμα, και στη χώρα “μας”, χρόνια επί χρόνων αγώνα ενάντια στην πυρηνική ενέργεια φάνταζαν να κινδυνεύουν να εξαλειφθούν, γεγονός που συνέβαινε σ’ ένα πέπλο απόλυτης σιωπής. Τότε, όπως ακόμη και σήμερα, η Ιταλία, μέσω της Ansaldo Nucleare, συνεισφέρει στην κατασκευή πυρηνικών εγκαταστάσεων σε χώρες όπως η Ρουμανία και η Αλβανία. Λίγο πριν τη δράση μας, ένα ατύχημα κατά τη διάρκεια της κατασκευής μίας εξ αυτών των εγκαταστάσεων σκότωσε δύο εργάτες. Κανείς στην Ιταλία δε μιλούσε γι’ αυτό, εκτός από ‘κείνους τους ουτοπιστές οικολόγους και αναρχικούς, οι οποίοι αντίκριζαν τον φόβο της επιστροφής των σταθμών πυρηνικής ενέργειας στα μέρη “μας”, ενώ πολλά κόμματα στήριζαν αυτήν την εφιαλτική προοπτική. Σαφέστατα, δεν έχω αυταπάτες πως η δράση μας εμπόδισε την επιστροφή της πυρηνικής ενέργειας στην Ιταλία, μα γυρίσαμε λίγο φόβο στο στρατόπεδό τους. Αυτή, λοιπόν, ήταν η συνεισφορά μας, αν και περιορισμένη, και αυτό είχε τη βαρύτητά του · και δε θαρρώ πως ήταν κάτι τόσο αμελητέο όσο θέλανε να μας κάνουν να πιστεύουμε.

Σήμερα, η ιταλική κυβέρνηση πρέπει αναγκαστικά να “αποκομίσει” πυρηνικά απόβλητα από τις παλιές εγκαταστάσεις πυρηνικής ενέργειας που τέθηκαν εκτός λειτουργίας, πετώντας 78.000 κυβικά μέτρα ραδιενεργών αποβλήτων κάτω απ’ το χαλάκι στο Πεδεμόντιο, στη Σαρδηνία, στην Τοσκάνη, στο Λάτσιο, στην Απουλία, στην Μπαζιλικάτα και στη Σικελία. Το παρουσιάζουν ως “αποκομιδή” χαμηλού επιπέδου ραδιοενεργών αποβλήτων, προϊόντων των εργοστασίων και λοιπών ιατροφαρμακευτικών αποβλήτων, όμως, στην πραγματικότητα, προσπαθούν κάτω απ’ το τραπέζι να περάσουν την “αποκομιδή” πολύ πιο επικίνδυνων ραδιενεργών αποβλήτων από τις παλιές πυρηνικές εγκαταστάσεις.

Ας γίνω σαφής, η λύση δε θα μπορούσε να είναι το να πετάξουμε τα απόβλητα εκτός Ιταλίας, όπως ίσως έχει ήδη γίνει στο παρελθόν στην Αφρική, χρησιμοποιώντας φτωχότερες χώρες ως χωματερές για τα πυρηνικά μας κόπρανα. Ένα “οικολογικό” κίνημα το οποίο επί της ουσίας πιέζει προς μια τέτοια κατεύθυνση, είναι ένα αστικό κίνημα, στα πλαίσια ενός άθλιου “οικολογισμού”. Όσοι αντιτίθενται στις δομές απόθεσης πυρηνικών αποβλήτων επειδή υποτιμάται η αξία της ιδιοκτησίας τους, ποτέ δε θά ‘χουν την εμπιστοσύνη μου. Είναι αυτό το είδος ανθρώπων που έφεραν τις πιο χονδροειδείς πολιτικές στο κίνημα NO TAV (ενάντια στον Σιδηρόδρομο Υψηλής Ταχύτητας). Πάντα έτοιμοι να ξεπουλήσουν αγώνες, να τραβήξουν διαχωριστικές γραμμές από δράσεις. Δε θα κάνουμε επίκληση σε δαύτα τα ξεκάθαρα αστικά ένστικτα, ούτε θα μπορέσουμε να εθελοτυφλούμε όταν δημάρχοι, τοπικά ιδρύματα τέτοιων χωρών, απαιτούν αποζημιώσεις ή κλαψουρίζουν για την περιουσία τους, τις επιχειρήσεις τους, τις οικονομικές τους απώλειες. Το να έρθουμε ξανά σε επαφή με τέτοιους τύπους θα ήταν καταστροφικό. Ένα αρχαίο εβραϊκό ρητό λέει: “Ο άνθρωπος είναι το μόνο ζώο που μπορεί να σκοντάψει δυο φορές στην ίδια πέτρα”. Ας προσπαθήσουμε να μην επαναλάβουμε τα ίδια λάθη · είκοσι χρόνια αγώνα ενάντια στο TAV θά ‘πρεπε να μας έχουν διδάξει κάποια πράγματα.

Θα ήταν ηλίθιο και μη προωθητικό από πλευράς μας να γυρεύουμε “λύσεις”, καταπραϋντικά για να καταστήσουμε την τεχνολογία πιο βιώσιμη, πιο “οικολογική”. Είμαστε ενάντια στις δομές απόθεσης πυρηνικών αποβλήτων, όσο είμαστε ενάντια και στις ανεμογεννήτριες – ημίμετρα δεν υπάρχουν στο πεδίο αυτό. Η μόνη πραγματική και απόλυτη λύση για τα πυρηνικά απόβλητα είναι να πολεμήσουμε με κάθε μέσο ώστε τα πυρηνικά εργοστάσια να κλείσουν παντού. Δεν μπορούμε να παρακάμπτουμε το θέμα αυτό, είναι ζήτημα ζωής και θανάτου. Ο πλανήτης πεθαίνει, μόνο ένα πράγμα μπορούμε να κάνουμε: Να καταστρέψουμε εκ των έσω την τεχνολογική και καπιταλιστική κοινωνία στην οποία μας επιβάλλεται να ζούμε. Είναι αχρείαστο το να προσπαθούμε να ξεφύγουμε, είναι υποκριτικό το να χτίσουμε έναν μικρό παράδεισο επί γης, καθώς έτσι, ακόμα κι αν δε θέλουμε, γινόμαστε συνένοχοι · είναι εγκληματικό να αναζητούμε αναλγητικά, να ξεγελάμε τους εαυτούς μας πως η τεχνολογία μπορεί να καταστεί “οικολογική”. Δεν είναι ο αριθμός συμμετεχόντων σε μια διαδήλωση που θα φέρει αποτελέσματα, αλλά η ισχύς και η ριζοσπαστικότητα των ενεργειών μας. Τούτη είναι μια απ’ τις ιδιαιτερότητές μας, και ως αναρχικές κι αναρχικοί στοχεύουμε στα ποιοτικά χαρακτηριστικά · όχι τόσο στην ποσότητα των ανθρώπων πίσω από ένα πανό, αλλά στην ποιότητα των δράσεων και των ζωών μας. Ο κόσμος ενδέχεται να έρθει, αλλά αυτό εξαρτάται από τη συνέπεια και την ειλικρίνεια των σκοπών μας, καθώς επίσης και από την επαναστατική μας διαδικασία. Το πρώτο εμπόδιο που θα συναντήσουμε εδώ είναι πάντα το ίδιο: ο αστικός, πολιτικά απαθής οικολογισμός.

Με αυτό, δε θέλω να υποστηρίξω πως πρέπει να αυτοαπομονωθούμε, σίγουρα παλεύουμε στο πλευρό των ανθρώπων που πλήττονται άμεσα από δαύτα τα πυρηνικά απόβλητα, συμμετέχουμε στις διαδηλώσεις, στις συγκεντρώσεις έξω στον δρόμο, όμως δε θυσιάζουμε τις ιδέες μας στον βωμό του “ρεαλισμού”, του συμβιβασμού. Φροντίζουμε διαρκώς να έχουμε κριτικό πνεύμα ως προς το ποιους έχουμε με το πλευρό μας και, πάνω απ’ όλα, δεν περιορίζουμε τις δράσεις μας στο όνομα μιας υποτιθέμενης έλλειψης κατανόησης από μερίδα του κόσμου.

Ας συμμετέχουμε σε συνελεύσεις (αν υπάρχουν), αλλά ας μη λησμονούμε τον πραγματικό μας σκοπό, την καταστροφή της τεχνολογικής κοινωνίας, την οικοδόμηση μιας κοινωνίας δίχως κράτος.

Ας έχουμε επίσης κατά νου πως, με το να δρούμε και πέραν απ’ τις αποφάσεις των συνελεύσεων, δεν πλήττουμε το συλλογικό σώμα του αγώνα, απλώς εκφράζουμε τη θέση μας ως αναρχικοί/ές.

Ας μην αποστασιοποιούμαστε -στο όνομα ενός κοινού αγώνα- από τις βίαιες ενέργειες που θα συμβούν, αν συμβούν, ακόμη κι αν δεν τις επικροτούμε πλήρως. Ας αποκηρύξουμε τα επίπλαστα προνόμια (ανέσεις) που μας “παρέχει” αυτή η σαπισμένη κοινωνία, ας επιδείξουμε συνέπεια.

Θεωρώ πως αυτά είναι τα λίγα μαθήματα που έχουν να μας προσφέρουν οι “κοινωνικοί” οικολογικοί αγώνες των τελευταίων δεκαετιών.

Ίσως αναδύεται στον ορίζοντα μια νέα ευκαιρία, μια ευκαιρία που δεν πρέπει να χαθεί. Είμαι ακράδαντα πεπεισμένος πως θα αρκούσε απλώς να μην επαναλάβουμε τα συνήθη λάθη, αν θέλουμε να δούμε απροσδόκητα αποτελέσματα.

Θα μπορούσε κανείς να συνοψίσει τούτον τον μονόλογο σε μια πολύ απλή ιδέα: “πολυμορφία δράσεων χωρίς προκαταλήψεις και οριοθετήσεις”.

Ας βάλουμε ένα τέρμα στην παράνοια σχετικά με τις πρωτοπορίες, με το θέαμα των δράσεων · ας δρα καθείς όπως επιθυμεί, ας εναρμονιστούν τα πάντα σε μια “ολότητα” και, πάνω απ’ όλα, ας αποστασιοποιηθούμε απ’ τους διαχωρισμούς.

Ίσως βγήκα λίγο “εκτός θέματος”, όμως πιστεύω πως ανάμεσά σας θα υπάρχουν αναρχικές κι αναρχικοί. Η τοποθέτηση αυτή προέρχεται από έναν αναρχικό, και πιότερο απ’ όλους απευθύνεται στις αναρχικές και τους αναρχικούς, όμως ευελπιστώ να έγινε κατανοητή και από όλους και όλες τις υπόλοιπες, ακόμη κι αν εκπροσωπεί μιαν αρκετά “συγκεκριμένη” αντίληψη.

Το μόνο βέβαιο είναι πως τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε σήμερα επηρεάζουν τους πάντες, τη ζωή όλων.

Θα ήθελα πολύ να συμμετάσχω σ’ αυτή τη συζήτηση μαζί σας εκεί, όμως, για λόγους ανωτέρας βίας, αυτό είναι αδύνατο για ‘μένα.

Αναρχικούς κι επαναστατικούς χαιρετισμούς,

Alfredo Cospito
Φυλακές Ferrara

Το κείμενο στα αγγλικά σε μορφή PDF

Πηγή: Malacoda

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή: Οδοφράγματα αλληλεγγύης για τους απεργούς πείνας στις χιλιάνικες φυλακές

Οδοφράγματα για τους Αναρχικούς και Ανατρεπτικούς κρατουμένους και κρατούμενες που βρίσκονται σε απεργία πείνας στη Χιλή

Μαθαίνοντας για την απεργία πείνας που ξεκίνησε σήμερα, Δευτέρα 22 Μάρτη, από διάφορα ανατρεπτικά και αναρχικά συντρόφια στην C.A.S (Φυλακή Υψίστης Ασφαλείας), στη φυλακή Máxima, στη φυλακή του San Miguel και στη φυλακή Santiago 1, διεκδικώντας την ακύρωση της τροποποίησης του Νομικού Διατάγματος 321, ορθώσαμε οδοφράγματα συντονισμένα στην κοινότητα του Maipú και του Lo Prado, ως ανταπόκριση στα καλέσματα για δράση.

1η ΜΕΡΑ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΠΕΙΝΑΣ!!

ΑΣ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΤΟΥΝ ΟΙ ΔΡΑΣΕΙΣ!!

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ/ΙΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ/ΕΣ ΜΕ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΕΣ ΠΟΙΝΕΣ!!

Πηγή: AMW English

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Γαλλία, Isère: Διπλή εμπρηστική επίθεση στην εταιρεία Constructel

Κι αν οι αποθήκες καλωδίων κατέληγαν παρανάλωμα πυρός;

Αναλαμβάνουμε την ευθύνη για τη διπλή εμπρηστική επίθεση στην εταιρεία Constructel, στην περιοχή της Isère. Αρχικά στον δήμο του Brézins και, 48 ώρες αργότερα, στην Grenoble.

Στα δύο αυτά σημεία πυρπολήσαμε οχήματα (μισή ντουζίνα), μια κεραία αναμετάδοσης για κινητά τηλέφωνα και, κυρίως, αποθήκες με καλώδια για κεραίες και με καλώδια οπτικών ινών, τα οποία, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, καίγονται ιδιαιτέρως όμορφα.

Και στις δύο περιπτώσεις, η φωτιά ξεκίνησε έξω απ’ τις μάντρες, και μόνο το μόνο που απέτρεψε τη διάδοσή της και στις υπόλοιπες εγκαταστάσεις ήταν η άμεση επέμβαση της πυροσβεστικής.

Αν πιστεύουμε πως έχει νόημα να στοχοποιούμε όσους εγκαθιστούν, επιδιορθώνουν και προμηθεύουν τούτα τα καλώδια, δεν είναι επειδή θέλουμε να διαμαρτυρηθούμε συγκεκριμένα ενάντια στο 5G, αλλά επειδή τίθεται για εμάς ζήτημα αγώνα ενάντια στον τεχνο-κόσμο σε ευρύτερη κλίμακα.

Δεν μπορούμε να παραμείνουμε θεατές αντίκρυ σ’ αυτή τη μεγα-μηχανή, η οποία εκτείνεται παντού, λεηλατεί, καταστρέφει, υπολογίζει και ελέγχει καθετί ζωντανό.

Δε μας ενδιαφέρει πλέον να μουρμουράμε ασταμάτητα για το ότι είν’ αδύνατο να νικήσουμε, ούτε κι έχουμε την ψευδαίσθηση πως μπορούμε να σαμποτάρουμε συγκεκριμένες τεχνολογίες, να “χακάρουμε” τη μηχανή (κάτι που ίσως είναι εύστοχο σε συγκεκριμένες περιπτώσεις στα πλαίσια της ευρύτερης πολύμορφης σύγκρουσης, αλλά που δεν μπορεί ν’ αποτελέσει στόχευση από μόνο του).

Το να στοχεύουμε τα καλώδια σημαίνει την εμβάθυνση της αναζήτησης για λιγότερο άμεσα ορατούς στόχους, οι οποίοι μπορούν να αποβούν εξαιρετικά ενδιαφέροντες αν συνδυαστούν και μ’ άλλους.

Τι θα μπορούσε να συμβεί σε μια συνθήκη όπου συνεχώς επιτιθόμαστε σε κεραίες αναμετάδοσης, και συνάμα πυρπολούμε και τις αποθήκες των καλωδίων;

Θέλουμε να στείλουμε χαιρετισμούς στους εμπρηστές που, τη στιγμή αυτή, δρουν στις σκιές και προκαλούν μια σειρά χτυπημάτων ενάντια στην τεχνολογική λαίλαπα.

Θέλουμε επίσης να ευχαριστήσουμε όσες κι όσους -αντί να είναι θερμοκέφαλοι- διατηρούν την ψυχραιμία τους, προετοιμάζονται και σκέφτονται καλά για τα μέσα των δράσεών τους · μας εμπνέουν με τους αγώνες τους και τις σκέψεις τους.

Θέλουμε να στείλουμε έναν συλλογισμό γεμάτο δύναμη στα συντρόφια στην Ιταλία, που, παρά τη συστηματική και ανένδοτη καταστολή, εξακολουθούν να διατηρούν τη φλόγα ζωντανή.

Τέλος, θέλουμε ν’ αφιερώσουμε μια ξεχωριστή σκέψη αλληλεγγύης στα 7 άτομα υπό έρευνα για τρομοκρατία* · τα λόγια των δικών τους και οι πράξεις για τις οποίες κατηγορούνται μιλούν στην καρδιά μας (η αθωότητα ή η ενοχή τους δε μας αφορούν στο σημείο αυτό).

Διότι χρειάζεται κουράγιο για να δραπετεύσεις απ’ τις επίπλαστες κοινοτοπίες και την κινηματίστικη λογική, η οποία παραμένει καθηλωμένη σε μια διαρκή αναμονή για τις λαοθάλασσες των κοινωνικών κινημάτων.

Διότι χρειάζεται κουράγιο για να εφαρμόσεις και να δημιουργήσεις τους δικούς σου χρόνους, να επιλέξεις το πότε και το πώς ν’ αντιμετωπίσεις τον εχθρό, καθώς και τον τόπο.

Διότι χρειάζεται κουράγιο για να αγκαλιάσεις τις ίδιες σου τις ιδέες και ν’ ασκήσεις έμπρακτα την εξέγερση σε τούτον τον επίπεδο, ομοιόμορφο και γκρίζο κόσμο.

Χρειάζεται κουράγιο, όμως αυτό είναι το ωραιότερο μονοπάτι.

Η πανωλεθρία δεν έρχεται όταν όλα σταματούν, μα όταν όλα συνεχίζουν όπως πριν.

Πόλεμος στο τεχνο-βιομηχανικό σύστημα και την κανονικότητά του.

Κάποιοι λυκάνθρωποι

* Σημείωση: Στις 8 Δεκέμβρη 2020, οι γαλλικές μυστικές υπηρεσίες συνέλαβαν 7 άτομα σε διάφορα σημεία της χώρας, τα οποία, σύμφωνα με τις έρευνές τους, προετοίμαζαν “τρομοκρατική επίθεση” (χωρίς να ξέρουν τι είδους επίθεση). Αναφέρθηκαν ως μέλη της “υπερ-αριστεράς” (στη γλώσσα των δημοσιογράφων: όσοι άνθρωποι μάχονται για έναν πιο δίκαιο κόσμο και δεν εντάσσονται σε κανένα πολιτικό κόμμα). Τα στοιχεία εναντίων των επτά -οι πέντε εκ των οποίων βρίσκονται ακόμα προφυλακισμένοι- ήταν μια κυνηγετική καραμπίνα, κάποια αντικείμενα που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή εκρηκτικών, και, πάνω απ’ όλα, τα προφίλ τους (ο ένας που χαρακτηρίστηκε ως αρχηγός είχε πάει για ένα διάστημα στη Ροζάβα, ένας άλλος είχε πάει στην Κολομβία, και ένας τρίτος εργαζόταν με πυροτεχνήματα στην… Disneyland!).

Πηγή: Act For Freedom Now

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Γερμανία, Αμβούργο: Εμπρηστική επίθεση στο Δημαρχείο της Altona

Κατά τη διάρκεια της πανδημίας του κορωνοϊού, οι κοινωνικοί εγωισμοί εκφράζονται πιο ξεκάθαρα απ’ ότι εδώ και καιρό. Παρότι τα ξενοδοχεία είναι κλειστά, οι πολιτικοί του Κοινοβουλίου στο Αμβούργο δεν μπορούσαν να προσφέρουν ούτε ένα δωμάτιο για τους άστεγους. Αντιθέτως, επαναλάμβαναν τις κλασικές ατάκες περί ελεύθερων χώρων που εντάσσονται στα προγράμματα έκτακτης ανάγκης για τον χειμώνα. Δεν αποτελεί πλέον, όμως, μυστικό το γεγονός πως οι χώροι αυτοί προσφέρουν απολύτως μηδενική ιδιωτικότητα και πως οι άνθρωποι είναι έκθετοι στον έλεγχο των αρχών. Και το ζήτημα γίνεται χειρότερο στην περίπτωση που κάποιος κολλήσει κωρονοϊό, καθώς οι άνθρωποι που δεν έχουν μόνιμη κατοικία πρέπει όπως και νά ‘χει να μένουν σε καραντίνα για 2 εβδομάδες. 2 εβδομάδες κλεισμένοι χωρίς delivery και χωρίς Netflix. Αντί να βρεθεί μια άμεση και μη γραφειοκρατική λύση, οι αρμόδιοι για τη λήψη αποφάσεων απλώς παραμερίζουν το πρόβλημα συζητώντας το ώσπου νά ‘ρθει η άνοιξη, και τώρα κανείς δεν κάνει λόγο για τους ανθρώπους που παγώνουν στους δρόμους του Αμβούργου.

Ο λόγος για τον οποίον οι αρμόδιοι δεν ασχολούνται και αφήνουν ανθρώπους να πεθαίνουν σε θερμοκρασίες υπό του μηδενός είναι αυτός: Αν κατά τη διάρκεια της πανδημίας άνοιγαν τα ξενοδοχεία για τους άστεγους και τους παρείχαν τα αναγκαία για τη διαβίωσή τους, μετά την πανδημία οι άνθρωποι αυτοί συνεχώς θα ρωτούσαν γιατί δεν εξακολουθούν να το κάνουν αυτό. Ή γιατί δεν το έκαναν και πριν. Οι πολιτικοί αξιοποιούν το κοινωνικό περιθώριο. Διότι χρησιμεύει ως προειδοποίηση προς όσους “κέρδισαν” τη θέση τους στα ενδιάμεσα στρώματα της κοινωνίας. Αν δεν ακολουθείς τους κανόνες, αν δεν κάνεις τη δουλειά σου καθημερινά ή αν ξεφεύγεις απ’ τη γραμμή, θα καταλήξεις μαζί με “αυτούς”. Η διαχείριση είναι αντίστοιχη με αυτήν των προσφύγων.

Το γερμανικό κράτος χρειάζεται τη Λιβύη, την Τουρκία και την Ελλάδα να κάνουν τη βρώμικη δουλειά. Χρειάζονται ανθρώπους να σαπίζουν στα κέντρα κράτησης για να διαχέεται το μήνυμα πως δεν αξίζει να έρθει κανείς στην Ευρώπη και πως το μόνο που τον περιμένει εκεί είναι φράχτες με αγκαθωτά σύρματα και όνειρα θρυμματισμένα. Το κράτος έχει ανάγκη να πεθαίνουν άνθρωποι. Μέσω χιλιάδων λόγων που επαναλαμβάνονται συνεχώς σαν mantra, τύποι όπως ο Boris Pistorios, ο Υπουργός Εσωτερικών της Κάτω Σαξονίας, μετά τις επιθέσεις στις δομές επαναπροωθήσεων στο Μπράουνσβαϊγκ και το Αννόβερο, όπως και πολλοί πριν απ’ αυτόν, κατασκευάζουν μια ξεκάθαρη εικόνα για το ποιος είναι εδώ ο τρομοκράτης: Συγκεκριμένα, όσοι κι όσες πασχίζουν ν’ αποτρέψουν τον θάνατο. Μέσω της αγαστής συνεργασίας αρχών και τύπου, οι κυρίαρχοι κατευθύνουν τη συζήτηση περί βίας. Και όταν, παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν καιροί όπου, κατά κάποιον τρόπο, στα μάτια της κοινής γνώμης αυτά υπάρχουν για να προστατεύουν τον κόσμο απ’ τη δυστυχία και τον θάνατο, το τοπίο είναι θολό και η λογική τραβάει τα μαλλιά της. Πάντα οι κυρίαρχοι θα βρίσκουν μια δικαιολογία να πλασάρουν στους ανθρώπους ως προς το γιατί, στη μία ή στην άλλη περίπτωση, δεν μπορεί να γίνει τίποτα για να ξεφύγουν απ’ τη δυστυχία τους, και όσο ο κόσμος παραμένει συστηματικά δίχως κριτική αντίληψη, πάντα θα το χάφτει. Μπορούν, έτσι, πάντα να διασώζουν το ανθρώπινο προσωπείο τους. Όσο πιο πολύ πασχίζει το γερμανικό κράτος να αναδεικνύει το φιλελεύθερο πρόσωπό του, τόσο πιο δυνατά πρέπει να φωνάζουν και να το ξεσκεπάζουν όσοι και όσες αντιλαμβάνονται τη βαθύτερη ουσία του, ως αυτό που είναι. Και τι είναι λοιπόν: Δολοφόνοι!

Μποστά στους μαζικούς θανάτους στη Μεσόγειο και στους 13 θανάτους στους δρόμους του Αμβούργου, οφείλουμε ν’ αναγνωρίσουμε πως τα #leavenoonebehind και #openthehotels έχουν προσφέρει ελάχιστα πέραν απ’ το να μας κάνουν να νιώθουμε απλώς κάπως λιγότερο άσχημα για τους εαυτούς μας.

Ποιο είναι όμως το βάλσαμο ενάντια σ’ αυτές τις κρατικά ενορχηστρωμένες δολοφονίες;

Ένα ξεκίνημα θα μπορούσε να γίνει με το να θάψουμε πλήρως την πίστη στην ύπαρξη κάποιου “καλού κράτους”. Ένα κράτος δεν μπορεί ποτέ ν’ αναγνωρίσει τις απαιτήσεις μας για έναν κόσμο αλληλεγγύης. Αυτός θα ήταν ο τρόπος να χάσει τη δύναμη και τον έλεγχο, και κατ’ επέκταση θ’ αποτελούσε το τέλος του. Πρέπει να κατανοήσουμε σαφέστερα πως τα όργανα της εξουσίας διεξάγουν πόλεμο ενάντια στις κολασμένες και τους απόκληρους. Κατά συνέπεια, η επιβίωση των ανθρώπων κάτω απ’ τις γέφυρες δεν μπορεί να συμβαδίζει με τον ρόλο του κοινωνικού λειτουργού. Η καλύτερη άμυνα απέναντι στην αδικία και την καταπίεση είναι να στραφούμε σ’ έναν ριζοσπαστικό δρόμο μακριά απ’ το κράτος – αυτό σημαίνει να πάψουμε να περιμένουμε να χτιστεί ένας καινούργιος κόσμος: Δομές αλληλεγγύης στις γειτονιές, στα σχολεία, στα πανεπιστήμια και στους χώρους εργασίας. Γείτονες να γίνονται συνένοχοι. Σπίτια να καταλαμβάνονται συνεχώς και μαζικότερα. Έκνομες ενέργειες να εκπονούνται απ’ όλες κι όλους. Διάχυση των αντιεξουσιαστικών ιδεών και της ενσυναίσθησης. Διαρκής δουλειά για την ανάπτυξη στρατηγικών καλύτερης διαχείρησης των εαυτών μας και υπεράσπισης των ιδεών μας. Και ταυτόχρονα, ανοικοδόμηση της αυτοπεποίθησης και αντιμετώπιση της αδυναμίας μέσω επιθέσεων ενάντια σε κρατικούς, πατριαρχικούς, ρατσιστικούς και καπιταλιστικούς στόχους.

Μια επίθεση σαν αυτή, εφόσον δεν πραγματοποιείται με μαζικούς όρους, δύναται συμβολικά μονάχα να σταθεί στο μονοπάτι για μιαν ελεύθερη ζωή. Ακόμα κι έτσι, όμως, ευελπιστούμε πως θα διαδοθεί το σκεπτικό της στοχοποίησης των αρχών του Αμβούργου και των αντιπροσώπων τους. Από τα πάσης χρήσεως γραφεία τους, μέχρι τα οχήματα καθαρισμού της πόλης.

Αφιερώνουμε τη φωτιά αυτή στα 13 άτομα που αντίκρισαν τον θάνατο στους δρόμους μιας απ’ τις πλουσιότερες πόλεις.

Jerzy, Josef, Emil, Fiete, Karsten, Jacob, Thomas, Paul, Josef, Jonathan, Leslaw, Robert, Stanislaw.

Για ένα καλύτερο αύριο.

Αυτόνομες Ομάδες

Πηγή: Act For Freedom Now

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Γαλλία: Τα όμορφα κέντρα διεχείρισης δεδομένων όμορφα καίγονται

Την Τετάρτη 10 Μάρτη, αργά το βράδυ, ξέσπασε φωτιά στο Στρασβούργο σε ένα απ’ τα τέσσερα τεράστια κέντρα διαχείρισης δεδομένων (data-center) της OVH, μιας γαλλικής πολυεθνικής εταιρείας φιλοξενίας ιστοσελίδων (web-hosting). Παρά τον άμεσο συναγερμό και τους περισσότερους από εκατό πυροσβέστες που έσπευσαν στο σημείο –επιστρατεύοντας οχήματα ακόμη κι απ’ τη γειτονική Γερμανία– λίγες ώρες αργότερα δεν είχε απομείνει τίποτα απ’ το κτίριο του κέντρου διαχείρισης δεδομένων SBG2. Από σιλικόνη έμεινε μόνο στάχτη. Οι φλόγες, προτού τεθούν υπό έλεγχο, έπληξαν επίσης σοβαρά το κτίριο SBG1, καταστρέφοντας πλήρως περισσότερο απ’ το μισό.

Το παντελώς κατεστραμένο κέντρο διαχείρισης δεδομένων βρισκόταν σ’ ένα κτίριο 500 τετραγωνικών μέτρων, χωρισμένο σε 5 ορόφους. Εκεί φιλοξενούνταν χιλιάδες επί χιλιάδων servers, αποθηκεύοντας δισεκατομμύρια δεδομένα (data), συμπεριλαμβανομένων και δεδομένων που σχετίζονταν με την καμπάνια εμβολιασμού της γαλλικής κυβέρνησης για την αντιμετώπιση της νόσου Covid-19. Όλα, ή σχεδόν όλα, έγιναν καπνός, χάθηκαν για πάντα, συμπεριλαμβανομένων των αρχείων εκατομμυρίων πελατών. Φαίνεται πως η φωτιά έθεσε εκτός λειτουργίας 3.600.000 sites, όχι μόνο στη Γαλλία, αλλά και στο Βέλγιο, προξενώντας κυριολεκτικά ανυπολόγιστη κι ανεπανόρθωτη ζημιά.

Τίποτα δεν μπόρεσε να γίνει αντιληπτό απ’ τις 300 κάμερες ασφαλείας, τίποτα δεν μπόρεσε ν’ αποτραπεί απ’ το σύστημα πυρανίχνευσης που ήταν εγκατεστημένο στον χώρο, τίποτα δεν μπόρεσαν να προσφέρουν οι πυροσβεστικές ασκήσεις που πραγματοποιούνταν κάθε 6 μήνες απ’ το προσωπικό, τίποτα δεν μπόρεσε να σταθεί εμπόδιο στο να συμβεί μέσα σε λίγες ώρες “η μέγαλύτερη βιομηχανική καταστροφή στην ιστορία της OVH”.

Σύμφωνα με τις πρώτες έρευνες, η φωτιά πρέπει να ξέσπασε από ένα τροφοδοτικό αδιάλειπτης παροχής, μηχάνημα που χρησιμοποιούνταν για να αποσβέσει πιθανές ξαφνικές δυσλειτουργίες που σχετίζονται με την παροχή του ηλεκτρισμού ο οποίος χρειάζεται υπό κανονικές συνθήκες, π.χ. να προστατεύσει τον ηλεκτρονικό εξοπλισμό από πιθανούς κινδύνους όπως η υπερφόρτωση της τάσης του ρεύματος. Το πρωί πριν τη φωτιά, ένα απ’ τα τροφοδοτικά αδιάλειπτης παροχής είχε υποβληθεί σε εργασίες συντήρησης, και σύμφωνα με τους ειδικούς οι πρώτες σπίθες πρέπει νά ‘χουν ξεκινήσει από εκεί. Το τεράστιο κέντρο διαχείρισης δεδομένων της OVH, λοιπόν, καταστράφηκε από κάτι που θα εγγυόταν την ασφάλειά του…

Ενώ ο πληττόμενος διευθύνων σύμβουλος (CEO) της OVH διακηρύττει πως το αναπάντεχο γεγονός “τον κάνει ν’ αναρωτιέται πώς και γιατί θα μπορούσε να συμβεί κάτι τέτοιο”, εμείς αντιθέτως θεωρούμε πως αρμόζει καλύτερα να προβούμε σε άλλες ερωτήσεις: Πώς το χαμόγελο της βιομηχανικής αλαζονείας είναι προορισμένο, αργά ή γρήγορα, να μετατραπεί σε γκριμάτσα, πώς η τεχνο-επιστημονική παντοδυναμία ανακαλύπτει μέσα σε λίγες ώρες την ίδια της την τρωτότητα, ή πώς γίνεται να έχει νόημα να καθόμαστε να μας συντρίβει το οικοδόμημα του εχθρού, και κατ’ επέκταση πώς μπορούμε να σταματήσουμε να αναμένουμε να συμβούν αντίστοιχες βιομηχανικές καταστροφές…

Πηγή: 325

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok