Κινηματογραφική Ομάδα της Κατάληψης Rosa Nera: Χάος (1984) των Αδερφών Ταβιάνι, 16/7, 9 μ.μ. στην αυλή της Ρόζας

H Κινηματογραφίκη Ομάδα της Κατάληψης Rosa Nera προβάλλει στην Αυλή των Ρόδων, την ταινία ΧΑΟΣ (1984) των Πάολο και Βιτόριο Ταβιάνι.

Μια σπονδυλωτή ταινία για το χάος και το άπειρο των ανθρώπινων παθών στην (μακρινή αλλά οικεία) Σικελία στις αρχές του περασμένου αιώνα. Η μετανάστευση, ο διωκόμενος έρωτας, το μίσος, η συλλογική εξέγερση των κοινοτήτων ενάντια στο άδικο, οι μεταβάσεις της ιστορίας μέσα στις αγροτικές κοινωνίες, η τρέλα και η Σελήνη της, η επιστροφή, η φυγή και η αναμέτρηση με τον θάνατο μέσα από μία ποιητική διαλεκτική κινηματογραφική μεταφορά πέντε διηγημάτων και νουβελών του Λουίτζι Πιραντέλλο.

Την Τρίτη στις 9 μ.μ. (αυστηρά) στην Αυλή.

 

 

Αυτοοργανωμένο Μουσικό Στούντιο: ΠΛΟΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο,ΤΙ ΜΟΙΡΑΖΟΜΑΣΤΕ

Αυτήν την Πέμπτη 11 Ιουλίου στις 20:00 στην Αυλή της Κατάληψης Rosa Nera, θα πραγματοποιηθεί η πρώτη μετά την ανακατάληψη ανοιχτή συνέλευση του Αυτοοργανωμένου Στούντιο Μουσικής.
Φέρτε διάθεση και ιδέες για μουσικές παρεμβάσεις στην πόλη, τζαμαρίσματα, συναυλίες, πρόβες στο στούντιο και ό,τι άλλο…
*η βραδιά συνεχίζεται με το καλοκαιρινό εβδομαδιαίο μπαρ οικονομικής ενίσχυσης του Ταμείου Υποδομών της κατάληψης Rosa Nera
————————————————————–
Ένα μίνι ιστορικό του εγχειρήματος:
Σε ανοιχτό κάλεσμα που έγινε το φθινόπωρο του 2021 για την δημιουργία ομάδας συνδιαμόρφωσης και κατασκευής στούντιο πρόβας στον λόφο Καστέλι, συναντηθήκαμε άτομα που μετά από συζητήσεις και διεργασίες, κοινός μας τόπος φάνηκε να είναι η ανάγκη ύπαρξης ενός τέτοιου χώρου που έλειπε όντως από την πόλη. Ενός χώρου ο οποίος να διαμορφώνεται και να λειτουργεί το κατά δύναμιν αδιαμεσολάβητα και αυτοοργανωμένα, έτσι, ώστε να εμπλουτιστεί η ζωή και η καθημερινότητά μας, με ένα ακόμα δίκαιο, δημιουργικό, ανοιχτό και ζωντανό εγχείρημα.
Άλλωστε κάθε “προϊόν” που παράγεται είναι επιφορτισμένο, ανάλογο και αντάξιο των σχέσεων υπό των οποίων παράχθηκε.
Έτσι ζητήσαμε χώρο από την συνέλευση αυτοδιαχείρισης του λόφου Καστέλι και μας δόθηκε η αίθουσα στο “υπόγειο” της πρώην Πρυτανείας. Μετά από πολύ κόπο, υπομονή και επιμονή και με την οικονομική ενίσχυση συντροφ(ισ)ών και του Ταμείου Υποδομών της κατάληψης Rosa Nera, φτάσαμε σήμερα ο χώρος να είναι λειτουργικός και έτοιμος για μουσικά πειράματα και δημιουργίες.
Επειδή η ομάδα δεν απαρτίζεται από επαγγελματίες και αυθεντίες του αντικειμένου, είναι ανοιχτή σε γνώσεις που μπορεί να προσφέρει ο καθένας και η καθεμία, είτε χειρωνακτικά είτε υλικοτεχνικά για όποιες επισκευές και βελτιώσεις του χώρου ή και για την απόκτηση ηχητικού εξοπλισμού.
Οι συναντήσεις μας εκτός από συζήτηση για τον τρόπο λειτουργίας του στούντιο, προσδοκούν και την δημιουργία σχέσεων πέραν αυτών που επιτάσσει μια πόλη καρτ-ποστάλ όπου η ζωή μοιάζει όλο και περισσότερο με τηλεοπτική διαφήμιση, καμουφλάροντας έτσι την καταπίεση και την εκμετάλλευση που διαπερνούν τις προσωπικές, κοινωνικές και εργασιακές σχέσεις.
Κάπως έτσι κιόλας, η συνέλευσή μας αποφάσισε πως ο ηχητικός εξοπλισμός του στούντιο διατίθεται για την κάλυψη αναγκών του αλληλέγγυου αντιεξουσιαστικού κινήματος της πόλης των Χανίων γιατί ΠΛΟΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο,ΤΙ ΜΟΙΡΑΖΟΜΑΣΤΕ
Αυτοοργανωμένο Μουσικό Στούντιο

Εκδήλωση-συζήτηση: «Εξευγενισμός, τουριστικοποίηση, επίθεση στους ελεύθερους δημόσιους χώρους- κινήματα και αντιστάσεις»

Εκδήλωση-συζήτηση:

«Εξευγενισμός, τουριστικοποίηση, επίθεση στους ελεύθερους δημόσιους χώρους- κινήματα και αντιστάσεις»

Παρασκευή 28 Ιούνη στις 20:00 στην κατάληψη Rosa Nera

Εισηγήσεις από:

Ανοιχτή συνέλευση «Όχι μετρό στην πλ. Εξαρχείων» (Αθήνα)
Αυτοδιαχειριζόμενο πάρκο Ναυαρίνου (Αθήνα)
Κατάληψη Rosa Nera (Χανιά)
Πρωτοβουλία Χανιωτών για το στρατόπεδο Μαρκοπούλου (Χανιά)

«Δημόσιος είναι ο χώρος ανοιχτής συνάντησης των ρευμάτων της πόλης. Είναι η δυνατότητα των ανθρώπων που την κατοικούν να διαμορφώσουν, σε πραγματικό χρόνο, τη γεωγραφία και τη συνθήκη της συναναστροφής τους, να πράξουν πολιτικά. Όταν παύει η δημόσια λειτουργία της πόλης, ο δημόσιος χώρος εξαφανίζεται μαζί της. Ο δημόσιος χώρος λοιπόν αντλεί το νόημά του από την έννοια των κοινών και της συνδιαμόρφωσης.»

Αναλυτικά το πρόγραμμα των γενεθλίων της κατάληψης: https://rosanera.squat.gr/2024/06/13/20-%cf%87%cf%81%cf%8c%ce%bd%ce%b9%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%ac%ce%bb%ce%b7%cf%88%ce%b7-rosa-nera-%cf%80%cf%81%cf%8c%ce%b3%cf%81%ce%b1%ce%bc%ce%bc%ce%b1-%ce%b3%ce%b5%ce%bd/

#ροζανερα #rosanera #Χανιά

Event: https://www.facebook.com/share/LLiPdgjJtQ7vcLgZ/

Οι Τσίρι ξανά στην Ρόζα!!!

Στην ”””””””””””μαγική(!!!)”””””””””””” αυλή της κατάληψης έρχονται οι τσίρι ξανά για να μας πονέσουν το μυαλό μας(?) στα πλαίσια του εορτασμού των 20 χρόνων ύπαρξης και άλλων τόσων της Ρόζας.

Τι συμβαίνει; Τι είναι η ελευθερία; Τι αφυπνίζει το ναρκωμένο βερίκοκο; Τι είναι αυτό το περίεργο συναίσθημα πως ζούμε κάτι που έχουμε ξαναζήσει στο παρελθόν; Ποια είναι η ουσία του έργου του Ζαν Πολ Σαρτρ; Πώς καταστέλλεται μια κοινωνική εξέγερση κατά τη διάρκεια μιας δεξίωσης; Στο φετινό καμπαρέ μας θα έχετε το ανατριχιαστικό προνόμιο να βρείτε όλες τις απαντήσεις στα πιο βαθιά υπαρξιακά ζητήματα!

Για την παράσταση:
Το 2019 αποφασίσαμε να παντρέψουμε το πνεύμα του σπουδαίου Γερμανού κωμικού του μεσοπολέμου Καρλ Βάλεντιν, με αυτό των πρωτοπόρων της δεκαετίας του 1970, βρετανών Μόντυ Πάιθον. Συγκολλητική ουσία στάθηκαν κάποια διηγήματα του Άντον Τσέχοφ που μας εξέπληξαν με το πόσα κοινά χαρακτηριστικά μοιράζονταν με τα κείμενα των Βάλεντιν και Πάιθον. Έτσι προέκυψε το καμπαρέ «Πονάει το μυαλό μου». Ένα από τα ευτυχή προβλήματα που αντιμετωπίσαμε σ’ εκείνη τη δραματουργική σύνθεση, ήταν το ποια από τα κείμενα που είχαμε συλλέξει θα έπρεπε να «κοπούν», για να κρατήσουμε την παράσταση σε κάποια ανεκτά χρονικά πλαίσια. Το υλικό ήταν πολύ και υψηλής ποιότητας. Έτσι πέντε χρόνια μετά επιστρέφουμε με ένα νέο καμπαρέ πάνω στο ίδιο πνεύμα αξιοποιώντας κι άλλα κείμενα από αυτά που το ’19 είχαν μπει προσωρινά στο συρτάρι μας. Αυτή τη φορά στην ετερόκλητη παρέα των συγγραφέων, προσθέσαμε και τον αγαπημένο μας Δημήτριο Παπαρρηγόπουλο, παρουσιάζοντας για πρώτη φορά ένα δικό του κείμενο, μια σκηνή από το θεατρικό του έργο «Αγορά». Χτίζοντας την παράσταση με τα ίδια υλικά (τις τεχνικές του καμπαρέ, του αυτοσχεδιασμού και του κλόουν), η φετινή μας παράσταση αποτελεί σαφώς τη συνέχεια του «πονάει το μυαλό μου», στην προσπάθειά μας να δημιουργήσουμε μια κωμωδία που καταρρίπτει τις φόρμες, ανατρεπτική, σχεδόν παράλογη, που είναι δυνατόν τόσο να σε απελευθερώσει και να φέρει την κάθαρση, όσο και να σου κάψει ολοκληρωτικά τον εγκέφαλο. Η συνέχεια επί σκηνής…


Θα ακολουθήσει το καθιερωμένο αντιεμπορευματικό καφενείο.

Διεθνής Ανοικτή Δήλωση στήριξης της Rosa Nera

Déclaration sonnelle de soutien à Rosa Sera-
Aνοικτή δήλωση υποστήριξης της Βιβλιοθήκης 451
(Ακολουθεί η μετάφραση στα ελληνικά)

En avril dernier a eu lieu une nouvelle tentative d’expulsion de Rosa Nera, lieu collectif occupé rayonnant avec une belle et rare ténacité sur le Vieux-Port de Chania depuis le sommet de la colline Kasteli.
Certains, ne se lassant décidément pas de la dégradation du monde, voudraient voir cet épicentre de la combativité, de la solidarité et de la créativité libertaires en Crète remplacé par un énième hôtel. Les bâtiments ont été réoccupés par le mouvement après le départ de la police. Le squat célèbre ses 20 ans en juin de cette année.
Nous, auteurs et éditeurs, donateurs d’ouvrages, tableaux ou documents, ombres du passé ou visages lumineux du présent, nous qui sommes constitutifs de la section francophone et internationale de la bibliothèque 451 — section inaugurée le 15 juin 2022 dans les bâtiments de Rosa Nera sous le nom « Marc Tomsin – Ringolevio », en mémoire de notre ami tombé en ces lieux et pour contribuer à la recréation de la bibliothèque mise à sac par les forces de l’ordre lors de l’expulsion de 2020 –, appuyons sans réserves toutes les initiatives en cours et à venir pour empêcher, freiner, contrer la récupération de ce lieu par les forces délétères de la touristification et de la marchandisation.

Solidarité totale avec Rosa Nera. Vive les occupations et les réoccupations !

(Τον Απρίλιο έγινε άλλη μία προσπάθεια εκκένωσης της Rosa Nera, ενός κατειλημμένου συλλογικού χώρου που διεκδικεί με σπάνιο πείσμα τη συνέχιση της όμορφης παρουσίας του στην κορυφή του λόφου Καστέλι πάνω από το παλιό λιμάνι των Χανίων.

Κάποιοι που δεν χορταίνουν με το ρήμαγμα αυτού του κόσμου, θα ήθελαν να δουν στη θέση αυτής της ξεχωριστής εστίας αγωνιστικού πνεύματος, αλληλεγγύης και ελευθεριακής δημιουργικότητας στην Κρήτη να σηκώνεται ένα ακόμη ξενοδοχείο. Όμως είκοσι μέρες αργότερα πραγματοποιήθηκε ανακατάληψη του χώρου. Η κατάληψη γιορτάζει την 20ή της επέτειο φέτος τον Ιούνιο.
Εμείς, συγγραφείς και εκδότες, δωρητές βιβλίων, έργων ζωγραφικής και κειμένων, σκιές του παρελθόντος ή λαμπερά πρόσωπα του παρόντος, όλοι εμείς που αποτελούμε το γαλλόφωνο και διεθνές τμήμα της Βιβλιοθήκης 451 −το οποίο εγκαινιάστηκε στις 15 Ιουνίου 2022 στη Rosa Nera με την ονομασία “Marc Tomsin – Ringolevio” στη μνήμη του φίλου μας που έπεσε σε αυτόν τον όμορφο χώρο, και για να συμβάλουμε στην αναδημιουργία της βιβλιοθήκης που λεηλατήθηκε από την αστυνομία κατά τη διάρκεια της εκκένωσης το 2020− υποστηρίζουμε ανεπιφύλακτα όλες τις τρέχουσες και μελλοντικές πρωτοβουλίες για την αποτροπή της αρπαγής αυτού του χώρου από τις τοξικές δυνάμεις της εμπορευματοποίησης και της τουριστικοποίησης.

Αλληλεγγύη στη Rosa Nera. Ζήτω οι καταλήψεις και οι ανακαταλήψεις!)

Soutiens de la première heure, par la présence de leurs écrits dans la section « Marc Tomsin – Ringolevio » de la bibliothèque 451 :
(Τάσονται αλληλέγγυοι, με την παρουσία τον γραπτών τους από την πρώτη στιγμή της δημιουργίας του τμήματος Marc Tomsin – Ringolevio” της Βιβλιοθήκης 451) :

Lautréamont, Emma Goldman, John Coltrane, Georges Bataille,Pierre Kropotkine, Claude McKay, Georges Darien, Guy Debord, Albert Cossery, Gail Holst, Hakim Bey, Rosa Luxembourg, Hunderwasser, Stig Dagerman, Maximilien Rubel, Emmet Grogan, Raoul Vaneigem, Yves Le Manach, Georges Henein, Gustav Landauer, Fedor Mikhaïlovitch Dostoïevski, Sous-commandant Marcos, Faulkner, Pierre Mabille, Julien Graco, Boris Vian, Martin Buber, Steinbeck, Panait Istrati, Daniel Lang, Vari@s autor@s, Paul Lafargue, Jules Michelet, Tomas Münzer, J. & J. Dennis, Louis Martin, Ronald Craigh, Anatole Turales, Manifeste des chômeurs heureux, Les spartakistes, Claire Auzias, J. P. Duteuil, Josep Subirats, Francis Blaise, Paxti Beltaiz & Traba
Kristin Ross, Ch. Desloi, Sergi Roses Cadavilla
T. Aritza & Fr. Coudray, J. C Dushourcq & A. Madriagal, Georges Lapierre, Julius Van Daal, Cahiers libres Maspéro, Telesforo Tajuelo, Asalto a la fabrica, Tomás Ibañez, Eduardo Colombo,Omar Ardila, Emilio Passetti, João da Mata & José Maria, Carvalho Ferreira, Oxent Miesserof, Brady Udall, Comité invisible, Hazan & Kamo, Guillermo Rosales, George R. R. Martin, François Hegwein, Guillaume Chérel, J. Safran Foer, Ph. Djian, Marguerite Yourcenar, J.C Kerbourc’h, Yannis Karakos, J.L. Brau, Restif de la bretonne, Malcolm Menziès, Collectif Mur par Mur, Jean Malaquais, Manuel Rojas, Mauvaise troupe, Giorgio Colli, James Horrox, Derek Jarman, Benjamin Gros, Jan Lukasiewicz,Michaël Löwy, Alfred Korzybski, p.m, Bruno Snell, Patricia Farazzi, Mario Tronti, Herman Broch, Nanni Belestrini & Primo Moroni, Yona Friedman, Léon Chestov, P. Farazzi & R., Valensi, Raphaël Imbert, L. Cahn, C. Deligne, N. Pons-Rotbardt, N. Prignot, A. Zimmer & B. Zitouni, Benjamin Fondane, À contretemps, H. Finet, D. Doillon, M. Delhom & P. Domingo, La Voz de la Mujer, CIRA Lausanne, André Bernard & Pierre, Sommermeyer, Didier Harpagès, Jean-Marie Muller, Cosma Salé, Christopher Stone, Voltairine de Cleyre, Saul Alinsky, Fabrice Riceputi, Mark D. Forbes, Serge Latouche, Mack Reynolds, Olivier Favier, Joani Hocquenguem, Jérôme Peignot, Adrien Dax, Alèssi Dell’Umbria, Métie Navajo, Christian Ferrer, Guiomar Rovira,Georg K. Glaser, Freddy Gomez, Abel Paz, Erica Lagalisse, Tomas Münzer, Ettore Cinnella, Anton Pannekoek, Kalimocio Clarita, Leslie Kaplan, Miguel Bonasso & Laura Restrepo
Betto Frei, Roberto Fontanarrosa, Pino Cacucci, Nanni Balestrini, David Cayley, Vanina

Joignent leur voix à cette déclaration solennelle de soutien :
(Ενώνουν τη φωνή τους σε αυτήν την επίσημη δήλωση υποστήριξης οι ) :

Adriana Luna, Natalie Barsacq, Métie Navajo, Jérôme Baschet, Caroline Troin, Claire Auzias, Pierre-Jean Bourgeat, Chantal Lermyte, M’am Claudine, Lulu, Raoul Vaneigem, Eleni Konstantinidou, Loulou, Réfractions, recherches et expressions anarchistes, CQFD, mensuel de critique et d’expérimentation sociales, ένας παλλιος ταβερνιάρης, François Séguret, Yvon Le Bot, Michel Antony, Martin Éden, Hellène Labadie, Tata Gene, Le hamac révolté, Isabelle Bourgueil, Sergio Ghirardi Sauvageon, Iannis Ioannidis, Ισμήνη Καρυωτάκη, Bruno Le Dantec, Geneviève Michel, Collectif du café-librairie chez Josette, Hélène Roux, Gaël Cheptou, Martine Plata, Samuel Autexier, Rémy Comment, 李黑米 (Li Hei Mi), Guillaume Paoli, Mohamed El Khebir, Tomás Ibañez, Mylène Sauloy, Georges Lapierre, Anita, La bande du sombrero penché, Paxti, Dominique Gouguenheim, Bonita, Jacques Istres, Les amis de Rue des cascades, Kaina, P’tits loup des steppes, Sabrina Melenotte, Claudio Albertani, Rocio Baschet, Fred Giacomoni, Annette Marseille, Eva Namschur, Denis Nemo
Eric Premel, L’ire de la bruine, Christian Mahieux, Keruschka, Sylvie Guillet, Janie et Jean-Noël, Luz Belirsiz, La grève du jour, Nikos, Eva, Café-steki-librairie La zone, Nada éditions, Quim, Sirera, Sara Manchado, Jean-Marc Matallana, Céline Bagault, Miquel Amorós

Βιωματικό εργαστήριο για παιδιά με την Ομάδα Πύραυλος: «Μια φανταστική πόλη»

 

 

Βιωματικό εργαστήριο για παιδιά: «Μια φανταστική πόλη»

Πέμπτη 27/06 & Παρασκευή 28/06, 5.30-7.30 μ.μ.

Σάββατο 29/06, 10.30-12.00 το πρωί: Σύντομη παρουσίαση του εργαστηρίου

Στο θεατράκι της κατάληψης Rosa Nera

Διοργάνωση: Ομάδα Πύραυλος

Κάπου μακριά – ή ίσως όχι και τόσο – βρίσκεται, λένε, μια ιδανική πόλη. Μέσα από κινητικά και θεατρικά εργαλεία που ενεργοποιούν τη φαντασία θα ταξιδέψουμε στην πόλη αυτή και θα την εξερευνήσουμε…. για να ανακαλύψουμε τα μυστικά της. Κρυμμένα καλά, πίσω από τις πολύχρωμες όψεις και τη χαρούμενη μουσική… μήπως αυτή η πόλη δεν είναι και τόσο ιδανική τελικά;
Ένα βιωματικό εργαστήριο που προσεγγίζει τα θέματα της διαφορετικότητας, της αναμέτρησης με το άδικο και της δύναμης του συλλογικού.

Το εργαστήριο απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 8-12 ετών. Να φοράτε άνετα ρούχα και να έχετε μαζί σας ένα μπουκάλι νερό!

Αναλυτικά το πρόγραμμα των γενεθλίων της κατάληψης:

20 χρόνια κατάληψη Rosa Nera >>> Πρόγραμμα γενεθλίων 20-30 Ιούνη

Η βιβλιοθήκη 451 της Κατάληψης Rosa Nera στήνεται ξανά και ξανά και ξανά…

Η βιβλιοθήκη 451 της Κατάληψης Rosa Nera στήνεται ξανά και ξανά και ξανά…

* Εικόνες από την αποκατάσταση της Βιβλιοθήκης της Ρόζας,

* Ανάμεσα τους και μία (ως υπενθύμιση) από την κατάσταση στην οποία την βρηκαμε μετά την δεύτερη ανακατάληψη και τα αίσχη που έγιναν στο κτήριο από την αστυνομία.

Φέτος η Κατάληψη Rosa Nera γίνεται 20 χρονών.

Η Κατάληψη Rosa Nera γίνεται 20 χρονών.

Η Κατάληψη Rosa Nera γίνεται 20 ετών…

Τα Χανιά κατατάσσονται στους πιο αναπτυγμένους τουριστικούς προορισμούς στην Ελλάδα. Η Παλιά Πόλη των Χανιών, όπως και το παλιό της Λιμάνι, χαρακτηρίζεται από το αρχαιολογικό παλίμψηστο, την ενετική αρχιτεκτονική και πλήθος κτισμάτων της οθωμανικής περιόδου.

Η άγρια τουριστικοποιηση με την παράλληλη εξαφάνιση της μόνιμης κατοικίας αποσκοπούν στο να γίνει η παλιά πόλη ένα θεματικό πάρκο τουριστικών καταστημάτων όπου κυριαρχεί η φτηνή και πολύ συχνά ανασφάλιστη εργασία για τα κέρδη των αφεντικών του τουρισμού και του κατασκευαστικού κλάδου των κιτς ξενοδοχειακών αναπλάσεων.

Από την άλλη, οι ελεύθεροι δημόσιοι χώροι εφευρίσκονται από την ανθρώπινη δημιουργικότητα και από τα κινήματα της πόλης. Έτσι πεδίο διεκδίκησης είναι οι δρόμοι, οι πλατείες, τα κοινωνικά στέκια, οι χώροι πρασίνου αλλά και η ίδια η κατάληψη Rosa Nera.

Πέρα από την συμμετοχή της σε δράσεις αλληλεγγύης, κοινωνικούς αγώνες μέσα στο πεδίο της ταξικής πάλης, η Rosa Nera ως κατάληψη διεκδικήθηκε και συνεχίζει να λειτουργει τόσο ως χώρος πολιτικής οργάνωσης και αντιεμπορευματικής πολιτιστικής δραστηριότητας, αλλά και ως ένας πνεύμονας ελεύθερου δημοσίου χώρου και αδιαμεσολάβητης κοινωνικοποίησης.

Με την σαφή διάκριση ανάμεσα στο κρατικό που εξυπηρετεί ιδιωτικά συμφέροντα και το δημόσιο: όπου ο χώρος είναι ελεύθερος στην πρόσβαση χωρίς κοινωνικές και ταξικές διακρίσεις, προς μια ανοιχτή συνδιαμόρφωση…

* Από κείμενα της Κατάληψης Rosa Nera.

Θεατρική Παράσταση από τις ΔεςΠολλες

Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τα 20 χρόνια της Κατάληψης Rosa Nera, “..οι ΔεςΠολλες παρουσιάζουν στο θεατράκι της κατάληψης Rosa Nera την εξαιρετική ματιά τους πάνω στο έργο του Μαρκ Τουέιν “Ο Κλεμμένος Λευκός Ελέφαντας”. Έξι παραστάσεις 23,24,26/6 και 1,2,3/7 στις 21:00 (η φωτογραφία είναι από την αποψινη πρόβα τζενεραλε)…”

* φωτογραφία από το ΚΡαΧ radio

 

Εκδήλωση: Αγώνες ενάντια στις ανεμογεννήτριες στην Κρήτη.

Η Κρήτη αντιμετωπίζει μια έντονη επίθεση από μεγάλες επιχειρήσεις που τη βλέπουν ως επενδυτική ευκαιρία, μετατρέποντάς τη σε ένα τεράστιο εργοτάξιο. Αυτός ο μετασχηματισμός επηρεάζει την παραγωγική βάση του νησιού, την φυσική του ομορφιά, την τοπική οικονομία και τις χρήσεις γης.

 

Η προσπάθεια να μετατραπεί η Κρήτη σε ενεργειακό κέντρο δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες του νησιού. Το μέλλον προβλέπει πολλές διεθνείς ενεργειακές συνδέσεις και τοπικά έργα, όπως ανεμογεννήτριες στα βουνά και εξορύξεις στη θάλασσα, φωτοβολταϊκά πάρκα σε αγροτικές εκτάσεις, εγκαταστάσεις αποθήκευσης ενέργειας και νέο δίκτυο υψηλής τάσης.

 

Οφείλουμε να αντισταθούμε σε αυτή την ανεξέλεγκτη ανάπτυξη, καθώς γνωρίζουμε ότι τα περιβαλλοντικά ζητήματα είναι και κοινωνικά ζητήματα. Οργανωνόμαστε σε όλα τα μέτωπα αφού η χωρίς όρια ανάπτυξη θα καταστρέψει την Κρήτη.

 

Όλα τα έργα αποτελούν μέρος ενός μεγαλύτερου συνόλου και δεν τα βλέπουμε αποσπασματικά, όμως σήμερα επιλέγουμε να ξεκινήσουμε από την εγκατάσταση βαπε στη Κρήτη η οποία είναι και προπομπός των επόμενων έργων (καλώδια υψηλής τάσης , ενεργειακή εκμετάλλευση νερών, εξορύξεις).

 

Το να ζούμε σε ένα όμορφο και υγιές περιβάλλον (φυσικό και κοινωνικό) δεν ήταν ποτέ προτεραιότητα των κυβερνώντων. Από την κρίση οι μάσκες έχουν πέσει. Εφαρμόζεται άγρια καταστολή σε όσους και όσες υπερασπίζονται τα αυτονόητα: τη φύση, την κοινωνική ευημερία και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Ακόμα μια φορά στο όνομα της ανάπτυξης (της κυριαρχίας!), γίνονται τα μεγαλύτερα εγκλήματα σε βάρος της κοινωνίας. Η μόνη αξία που διέπει την καταστροφή της σφακιανής μαδάρας, της θάλασσας πέριξ της γαύδου και πόσων άλλων τόπων που δεν χωράνε σε μια κόλα χαρτί, δεν είναι η αναβάθμιση της ζωής μας. Είναι η αναβάθμιση των τραπεζικών λογαριασμών των διεθνών χρηματοπιστωτικών οργανισμών και των ντόπιων εργολάβων-καναλαρχών.

Απέναντι σε αυτή τη λεηλασία, προτάσσουμε την αγωνιστικότητα και την αντίσταση. Απέναντι στην καταστολή και το φόβο, προτάσσουμε τη συνεργασία και την αλληλεγγύη. Καλούμε όλα τα αγωνιζόμενα κομμάτια του νησιού να έρθουν ώστε να συναντηθούμε, να ενημερωθούμε και να οργανώσουμε την συνέχεια των αγώνων από κοινού.

Αύριο, Τρίτη 25/6 στα πλαίσια των 20 χρόνων ύπαρξης της κατάληψης Rosa Nera

 

Θα πραγματοποιηθεί η εκδήλωση-συζήτηση :

 

«Οι αγώνες ενάντια στην εγκατάσταση ανεμογεννητριών στα βουνά της Κρήτης»

 

Σας περιμένουμε από τις 20:00

 

Κατάληψη Rosa Nera

 

Για τα 20 χρόνια της Κατάληψης Φάμπρικα Υφανέτ

Ευχαριστούμε τις συντρόφισσες και τους συντρόφους της Κατάληψης Φάμπρικα Υφανέτ!

* Για την φιλοξενία, την συντροφικότητα και την φροντίδα στην πρόσκληση (και) προς την Κατάληψη Rosa Nera στις εκδηλώσεις της ‘Φάμπρικας’.

* Για την οργάνωση ώστε να γίνει εφικτή η μεγάλη συμμετοχή ανθρώπων από συλλογικότητες, καταλήψεις και άλλα εγχειρήματα: εκδοτικά, τέχνης και πολιτικής, στο πλαίσιο των γενεθλίων της Υφανέτ.

* Για τις πολύωρες, επίμονες και συγκροτημένες, συζητήσεις με τις υπόλοιπες Καταλήψεις που βρέθηκαν να συζητάνε την διαφορετική συλλογική τους εμπειρία, τις αγωνίες και τις δυνατότητες τους, ερχόμενες στην Θεσσαλονίκη από διαφορετικούς κοινωνικούς κόσμους, πόλεις και γειτονιές.

Η Υφανέτ, ένα πρώην εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο, ιστορικής σημασίας για την εργατική ιστορία της Τούμπας, έχει πλέον μεταμορφωθεί από την ανθρώπινη συλλογική εργασία δύο ολόκληρων δεκαετιών. Μέσα στα σπλάχνα του βιομηχανικού κήτους δημιουργήθηκε ένα αυτο/οργανωμένο κοινωνικό κέντρο αγώνων αλληλεγγύης, αντιεμπορευματικών σχέσεων και συναντήσεων πολιτικής, τέχνης, παραγωγής αξιών χρήσης και νοήματος ενάντια στον καπιταλισμό, την πατριαρχία και τον εθνικισμό.

Φέτος η Υφανέτ γίνεται 20 χρονών.
Όπως και η Ρόζα Νέρα. Της ευχόμαστε χρόνια πολλά αγωνιστικά και ασυμβίβαστα! Άλλωστε, τα πρώτα 20 χρόνια είναι μόνο η αρχή…

https://rosanera.squat.gr/

 

ΕΚΔΗΛΩΣΗ με τον Raul Zibechi

ΕΚΔΗΛΩΣΗ- ΣΥΖΗΤΗΣΗ με τον Raul Zibechi *

«Τα όρια των κινητοποιήσεων ως μορφής αγώνα ενάντια στην παγκόσμια επέλαση της καπιταλιστικής βαρβαρότητας»

Παρασκευή 21 Ιούνη στις 20:00 στην κατάληψη Rosa Nera

Η εκδήλωση πραγματοποιείται στα πλαίσια των εικοστών γενεθλίων της κατάληψης.

«…τώρα είναι ίσως η κατάλληλη στιγμή να προβληματιστούμε σχετικά με αυτές τις οικονομίες του αγώνα και να κατανοήσουμε καλύτερα τις συγκεκριμένες μορφές τους. Όχι για να γράψουμε ακαδημαϊκή διατριβή, αλλά με άλλο στόχο, πιο επείγοντα και πιο βαθύ: να ενισχύσουμε τις αντιστάσεις και να διαχωρίσουμε ξεκάθαρα τις χειραφετικές πρακτικές από εκείνες που αναπαράγουν το καταπιεστικό σύστημα».

* Ο Raúl Zibechi γεννήθηκε το 1952 στο Μοντεβιδέο της Ουρουγουάης. Μεταξύ 1969 και 1973 ήταν μέλος του Frente Estudiantil Revolucionario (FER), μιας φοιτητικής ομάδας που συνδεόταν με το Εθνικό Απελευθερωτικό Κίνημα Tupamaros. Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής δικτατορίας, η οποία ξεκίνησε το 1973, συμμετείχε ενεργά στην αντίσταση κατά του καθεστώτος μέχρι το 1975, όταν μετακόμισε στο Μπουένος Άιρες για να εξοριστεί το 1976, μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα, στη Μαδρίτη της Ισπανίας, όπου συνδέθηκε για περισσότερα από δέκα χρόνια με το Κομμουνιστικό Κίνημα και το αντιμιλιταριστικό κίνημα κατά του ΝΑΤΟ.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1980 άρχισε να δημοσιεύει άρθρα σε αριστερά περιοδικά και εφημερίδες (Página Abierta, Egin, Liberación) και σε μέσα ενημέρωσης της Λατινικής Αμερικής (Página /12, Αργεντινή) και Mate Amargo (Ουρουγουάη). Όταν επέστρεψε στην Ουρουγουάη, δημοσίευσε στην εβδομαδιαία εφημερίδα Brecha, όπου έγινε συντάκτης του Internacionales. Εργάστηκε επίσης για το περιβαλλοντικό περιοδικό Tierra Amiga, μεταξύ 1994 και 1995.

Από το 1986, ως δημοσιογράφος και κοινωνικός ερευνητής, έχει ταξιδέψει σχεδόν σε όλες τις χώρες της Λατινικής Αμερικής, με ιδιαίτερη έμφαση στην περιοχή των Άνδεων. Είναι εξοικειωμένος με τα περισσότερα κινήματα της περιοχής έχοντας αναπτύξει ουσιαστικές σχέσεις με τα αστικά κινήματα της Αργεντινής, τους αγρότες της Παραγουάης, τις κοινότητες των ιθαγενών της Βολιβίας, του Περού, των Μαπούτσε και της Κολομβίας. Όλο το θεωρητικό του έργο αποσκοπεί στην κατανόηση και την υπεράσπιση των οργανωτικών διαδικασιών αυτών των κινημάτων.

Η ανάλυση των κοινωνικών κινημάτων της Λατινικής Αμερικής τον οδήγησε στη διαπίστωση ότι αυτά διαφέρουν σημαντικά από εκείνα της Ευρώπης και των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς είναι εδαφικά κινήματα, όπου τα μέλη των κοινωνικών τομέων που τα απαρτίζουν (αυτόχθονες, αγρότες, λαϊκά στρώματα των πόλεων) ζουν διαφορετικά, δίνοντας έμφαση στην κοινωνική και πολιτισμική διαφορά ως άξονα της κοινωνικής αλλαγής.

Στα εδάφη που ελέγχονται από τα κινήματα, κυριαρχούν μη καπιταλιστικές κοινωνικές σχέσεις, δηλαδή οι αξίες χρήσης έναντι των ανταλλακτικών αξιών, η υγεία και η εκπαίδευση δεν είναι εμπορεύματα και ασκούνται με διαφορετικό τρόπο από ό,τι στην ηγεμονική κοινωνία, συχνά δημιουργούνται μορφές μη κρατικής εξουσίας που βασίζονται στη συνέλευση, η οποία είναι το συλλογικό όργανο λήψης αποφάσεων, όπως για παράδειγμα “τα συμβούλια καλής διακυβέρνησης στην Τσιάπας”, τα “cabildos” στις περιοχές Nasa της Κολομβίας και “cuarteles indígenas” των Aymara στο Αλτιπλάνο της Βολιβίας.

Αυτό το σύνολο των χαρακτηριστικών τον οδήγησε στην πεποίθηση ότι ο όρος “κοινωνικά κινήματα” δεν είναι επαρκής για την κατανόηση της κοινωνικής δράσης στη Λατινική Αμερική και, ως εκ τούτου, επινόησε την έννοια των “κοινωνιών σε κίνηση”, η οποία αναφέρεται στο σύνολο των κοινωνικών σχέσεων που είναι διαφορετικές από τις ηγεμονικές και οι οποίες συνιστούν έναν κόσμο σε κίνηση, με τη διπλή έννοια της αντίστασης στο κυρίαρχο πολιτικό-οικονομικό-κοινωνικό μοντέλο, αλλά ταυτόχρονα και της διαδικασίας δημιουργίας ενός νέου κόσμου που βασίζεται σε αυτές τις εδαφικοποιημένες κοινωνικές σχέσεις. Με αυτή την έννοια, ένα μεγάλο μέρος του έργου του συνίσταται στο να καταδείξει την ύπαρξη μη καπιταλιστικών κοινωνικών σχέσεων μεταξύ των καταπιεσμένων, αλλά και στο να κάνει ορατό το πώς τα κινήματα είναι φορείς ενός νέου κόσμου, σε αντίθεση με την κλασική μαρξιστική-λενινιστική αντίληψη που τα θεωρεί απλά μέσα αγώνα για την κατάκτηση της κρατικής πολιτικής εξουσίας.

20 χρόνια κατάληψη Rosa Nera

 

7η Βραδιά Ποίησης

Η 7η Βραδιά (συλλογικο-) Ποίησης, από το Αναγνωστήριο Όλων και την Βιβλιοθηκη 451 της Κατάληψης Rosa Nera, στην αυλή της Ρόζας.

Διαβάζουμε, συζητάμε, προτείνουμε, [παρ] ερμηνεύουμε ποιήματα.
Κυριακή 16 Ioύνη, στις 9μμ.