βίντεο – κάλεσμα: Rosa Nera & Research Critique: Έρευνα και Μπίζνα στα δημόσια Πανεπιστήμια.

ΣΥΖΗΤΗΣΗ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ της μπροσούρας Μια κριτική ιστορία της στρατευμένης έρευνας… μέσα από την στρατευμένη κριτική της έρευνας από το Research Critique (αυτοοργανωμένο σχήμα ερευνητών/διδακτορικών Ε.Μ.Π.).
Σάββατο, 10/12, στις 18:00, στο Πολυτεχνείο – – – στο φουαγιέ του Κτιρίου 2 (ξύλινο αμφιθέατρο).

Μέσα σε μια εικοσιπενταετία, μια σειρά από μεταρρυθμίσεις οδηγούν σταδιακά αλλά μεθοδευμένα στην υπονόμευση του ακαδημαϊκού και εκπαιδευτικού ρόλου του πανεπιστημίου ως κοινωνικού θεσμού. Ουσιαστικά παγιώνεται η διείσδυση των ιδιωτικών συμφερόντων στην πανεπιστημιακή έρευνα, τη διαχείριση της περιουσίας των ιδρυμάτων και τη φοιτητική μέριμνα.

Σήμερα, εταιρίες και αφεντικά βρίσκουν φτηνή ή/και απλήρωτη εργασία, υποδομές και εξοπλισμό για να διεξάγουν τις ερευνές τους, εκφυλίζοντας το πανεπιστήμιο σε όργανο εξυπηρέτησης επιχειρηματικών συμφερόντων. Η διαδικασία αυτή μετατρέπει τους καθηγητές σε εκτελεστές project και «προσωπάρχες» ενός άτυπου –και συχνά εκβιαζόμενου– εργατικού δυναμικού. Έχοντας πια πάψει να επιτελεί τον κοινωνικό και μορφωτικό του ρόλο, το πανεπιστήμιο έχει υποβαθμιστεί σε εργοστάσιο παραγωγής εκείνου του ειδικευμένου εργατικού δυναμικού που υπαγορεύουν οι ανάγκες της αγοράς.
Μια πτυχή της συνθήκης αυτής –η πλέον αντικοινωνική– είναι η συνεργασία στρατού και αστυνομίας με τα δημόσια πανεπιστημιακά ιδρύματα. Στα πολυτεχνεία, συγκεκριμένα, πληθώρα ερευνητικών προγραμμάτων χρηματοδοτούνται από τον ελληνικό στρατό, καθιστώντας τα ερευνητική υποδομή της πολεμικής βιομηχανίας. Τα ζητήματα αυτά αποτελούν αντικείμενο της έρευνας του σχήματος Research Critique και αποτυπώνονται στην μπροσούρα με τίτλο Μια κριτική ιστορία της στρατευμένης έρευνας…μέσα από την στρατευμένη κριτική της έρευνας.
Το Research Critique (RC) σχηματίστηκε τον Οκτώβρη του 2019 από συμβασιούχους ερευνητές και υποψήφιους διδάκτορες που εργάζονται στο Ε.Μ.Π. και καταπιάστηκε με καίρια ζητήματα του κλάδου, όπως την ασφαλιστική κάλυψη των εργαζομένων, τα στρατιωτικά προγράμματα, την κρατική καταστολή εντός και εκτός του ιδρύματος, την εργατική έρευνα γύρω από τις συνθήκες (τηλ-)εργασίας εν μέσω καραντίνας, τα νομοσχέδια για την παιδεία και την εργασία, την επιχειρηματικοποίηση του πανεπιστημίου κ.α. Ακόμη, συμμετείχε μαζί με άλλους σχηματισμούς στη δημιουργία ενός σωματείου εργαζομένων στην έρευνα και την τριτοβάθμια εκπαίδευση, με στόχο τη συλλογικοποίηση και μαζικοποίηση των αγώνων που πρέπει να δοθούν στον κλάδο, αλλά και την ανάπτυξη πολιτικής κριτικής πάνω στα ερευνητικά αντικείμενα. Μια εμπειρία που θεωρούμε θα είναι χρήσιμο να μεταφερθεί σε φοιτητές και εργαζόμενους του Πολυτεχνείου Κρήτης.

Ο σκοπός της εκδήλωσης, πέρα από την παρουσίαση της ίδιας της μπροσούρας, είναι να ανοίξει ένας διάλογος με βάση τα παραπάνω ζητήματα ανάμεσα στα μέλη της φοιτητικής κοινότητας του Π.Κ. (προπτυχιακούς/ες φοιτητές/τριες, ερευνητές/τριες, υποψήφιους/ες διδάκτορες/ισσες, καθηγητές/τριες), σχήματα εντός του Π.Κ., συλλογικότητες της πόλης και του σχήματος R.C., με τους συμμετέχοντες/ουσες να κεντροβαρούν σε ό,τι κρίνουν ως κρίσιμο σημείο αγώνα στη σημερινή συγκυρία.
Ως κατάληψη Rosa Nera θεωρούμε αναγκαίο να ανοίξει ο διάλογος για τον ρόλο των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων στο νεοφιλελεύθερο μοντέλο, την καταστολή που συνεπάγεται και τις αντιστάσεις εντός και εκτός των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων.

Κατάληψη Rosa Nera

Event: https://www.facebook.com/events/5730289013695185?acontext=%7B%22event_action_history%22%3A[%7B%22surface%22%3A%22page%22%7D]%7D
https://rosanera.squat.gr/

Αλληλεγγύη στον Γιάννη από την Γλώσσα Πλατανιά – Ενημέρωση

συνεχίζεται με την κατάθεση των μαρτύρων υπεράσπισης. Είναι απαραίτητη η διαρκής παρουσία των αλληλέγγυων.

Σήμερα, κεκλεισμένων των θυρών, κατέθεσε ο 20χρονος σήμερα Γιάννης. Διεκδικήθηκε και επιτεύχθηκε η παρουσία δύο ψυχολόγων παρά την άρνηση της πλευράς των κατηγορούμενων.

Η δίκη Στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Ρεθύμνου συνεχίζεται και σήμερα η δίκη των 5 κατηγορουμένων για την υπόθεση της χρόνιας και κατά συρροή βιασμού του Γιάννη από την Γλώσσα του Πλατανιά Χανίων.

Κατηγορούμενοι για δεκάδες βιασμούς του Γιάννη, από παιδί, είναι άνθρωποι κύρους, ανάμεσα τους ιερείς που έχαιραν της εκτίμησης των πρωτοσύγκελων και πολιτικών προσώπων, ανάμεσα τους ο πατέρας του, άνθρωποι από από 42 έως 72 χρονών. Οι κατηγορούμενοι αρνούνται τα πάντα, ενώ οι άνθρωποι που έχουν αποκαλύψει την υπόθεση έχουν καταγγείλει ότι απειλήθηκαν.

Στο δικαστήριο, που διακόπηκε χθες για να εξεταστούν αιτήματα των δικηγόρων, βρέθηκαν μαζικά άνθρωποι από συλλογικότητες των Χανίων και του Ρεθύμνου, (όπως η Κατάληψη Rosa Nera, η Αντιφασιστική Δράση Ρεθύμνου Αντιφασιστική Δράση Ρεθύμνου – αδρε, το Κοινωνικό Ραδιόφωνο ΧανίωΚΡαΧ radio, η φεμινιστική ομάδα Catσούλες, από την συλλογικότα Συντονιστικό Ρεθύμνου κατα Βιομηχανικών Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας -ΒΑΠΕ) όπως και καλούν και για τις επόμενες μέρες που θα συνεχιστεί η δίκη.

Ανακοίνωση υποστήριξης στον Γιάννη και απαίτησης να χυθεί άπλετο φως στην υπόθεση έχει δημοσιεύσει και η ΕΛΜΕ Χανίων

Ο Γιάννης δεν είναι μόνος του, αγώνας για την δικαίωση του, καμία συγκάλυψη!

(οι περισσότερες φώτος από τον ΠΑΠ, και από την χθεσινή παράσταση διαμαρτυρίας στα δικαστήρια Ρεθύμνου, παρουσία αλληλέγγυων υπάρχει και σήμερα)

(Αρχείο. Για την υπόθεση, κείμενα και αφίσσες από την Κατάληψη Rosa Nera:

1.

Δικαιοσύνη για τον Γιάννη! Κάλεσμα στα δικαστήρια Ρεθύμνου, 6/12

2.

Δεν σωπαίνουμε – σπάμε την συγκάλυψη Αλληλεγγύη στον Γιάννη από τη Γλώσσα Πλατανιά

3.

https://rosanera.squat.gr/2022/03/19/%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%cf%85%cf%80%cf%8c%ce%b8%ce%b5%cf%83%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-19%cf%87%cf%81%ce%bf%ce%bd%ce%bf%cf%85-%ce%b3%ce%b9%ce%ac%ce%bd%ce%bd%ce%b7-%cf%83%cf%84%ce%b7/ )

Κυριακάτικες προβολές στην αίθουσα προβολών της Rosa Nera, επιλεγμένες από τη συνέλευση για τη συλλογική ζωή, “η στέγη των ρόδων”. Vamos á Mexico | Πάμε Μεξικό


>ΠΡΟΓΡΑΜΑ:
4/12: Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΗΣ ΟΑΧΑΚΑ, βιντεοχρονικό του Indymedia
11/12: Μαθαίνοντας ξανά την ελπίδα: Μια ιστορία από το Πανεπιστήμιο της Γης
18/12: Αυτές, οι άλλες, οι αληθινές… ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΖΑΠΑΤΙΣΤΑΣ
+ βίντεο από 1η παγκόσμια συνάντηση των γυναικών που αγωνίζονται

~Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΗΣ ΟΑΧΑΚΑ
Ένα δίωρο χρονικό της εξέγερσης στην Οαχάκα, στο οποίο καταγράφονται οι διαφορετικές στιγμές του αγώνα των εξεγερμένων, από το Μάιο του 2006 έως το Γενάρη του 2007.
Η βιντεοταινία έχει διαμορφωθεί με βάση τα ολιγόλεπτα βίντεο (του ενός, δύο ή πέντε λεπτών) και τις φωτογραφίες που δημοσιεύονται στο Indymedia από την αρχή της εξέγερσης έως σήμερα, τα οποία έχουν εμπλουτιστεί με επεξηγηματικά κείμενα και τραγούδια της αντίστασης.
~Μαθαίνοντας ξανά την ελπίδα: Μια ιστορία από το Πανεπιστήμιο της Γης
Το Πανεπιστήμιο της Γης* (Universidad de la Tierra ή Ουνιτιέρα) στην Οαχάκα, στο Μεξικό, είναι μια πρωτοβουλία που σκοπεύει να εμπλουτίσει τη ζωή στις αστικές γειτονιές και τις αγροτικές κοινότητες της Οαχάκα παρέχοντας τη δυνατότητα στους ανθρώπους να χειριστούν δημιουργικά τις δεξιότητες και τις ικανότητές τους και να οργανώσουν οι ίδιοι τη ζωή τους. Έτσι, θα μπορούν να πραγματοποιήσουν δραστηριότητες που είναι χρήσιμες για τους άλλους.
Οι δραστηριότητες που πραγματοποιούνται πρέπει να είναι οικονομικά προσιτές, κοινωνικά δίκαιες και να διαπνέονται από οικολογική ευαισθησία. Κατ’ αυτόν τον τρόπο οι μαθητευόμενοι δε θα εξαρτιώνται από την πρόσληψή τους από δημόσιες υπηρεσίες ή ιδιωτικές επιχειρήσεις και δε θα είναι στο έλεός τους για ένα εισόδημα.
[…]Θέλουμε να δημιουργήσουμε ή να υποστηρίξουμε αυτόνομους τρόπους διαβίωσης, συνδεδεμένους με τις συνθήκες και τις προσδοκίες των ατόμων ή ομάδων που έρχονται σε εμάς.
Η μάθηση στην Ουνιτιέρα συνοψίζεται ουσιαστικά στις ακόλουθες αρχές:
-Ο έλεγχος πάνω στη μάθηση βρίσκεται στα χέρια εκείνου που μαθαίνει. Δεν εξαρτάται από ένα σύστημα ελέγχου και βαθμολόγησης από τους δασκάλους ή εκπαιδευτές, ούτε βασίζεται στις προσπάθειες εκείνων που διδάσκουν. Στηρίζεται στο ενδιαφέρον, την πρωτοβουλία και τον καθορισμό του ανθρώπου που μαθαίνει. Αυτός ή αυτή πρέπει να είναι ικανός να κανονίσει τον ρυθμό, το εύρος και τις συνθήκες της ίδιας του της μάθησης με την ενεργητική υποστήριξη της Ουνιτιέρα.
-Η μάθηση επιτυγχάνεται κατά τη διάρκεια της πρακτικής μέσω της παρατήρησης και της εμπειρίας. Δεξιότητες και ικανότητες αποκτώνται μέσω της άμεσης παρατήρησης των δραστηριοτήτων που ο κάθε μαθητής επιθυμεί να μάθει και μέσω της πρακτικής επ’ αυτών των δραστηριοτήτων.
-Η παρατήρηση, όπως και η πρακτική, πραγματοποιούνται με την βοήθεια ενός δασκάλου: ενός ανθρώπου που φέρνει εις πέρας μια σειρά από δραστηριότητες με δεξιοτεχνία και γνωρίζει πως μπορεί να μοιραστεί αυτήν την γνώση που κατέχει.
-Η αφηρημένη πληροφορία και η θεωρητική γνώση είναι επίσης απαραίτητη και διαμορφώνει μέρος από την πρακτική της ειδικότητας και της προσδίδει μεγαλύτερη σταθερότητα και συνοχή.
-Για να διευκολύνουμε την απόκτηση αυτών των πληροφοριών και γνώσεων χρήσιμων για την πρακτική της ειδικότητας, η Ουνιτιέρα διοργανώνει εξειδικευμένους κύκλους διαλέξεων, σεμινάρια, συναντήσεις και εργαστήρια. Οι δεξιότητες που αποκτιούνται μέσω αυτών, θα δοκιμαστούν αμέσως με την άσκηση της συγκεκριμένης δραστηριότητας από τον μαθητευόμενο.
~Αυτές, οι άλλες, οι αληθινές… ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΖΑΠΑΤΙΣΤΑΣ
Εllas, las otras, las de deveras… LAS MUJERES ZAPATISTAS
Κρατούν το μέλλον στα χέρια τους τώρα, στο παρόν. Και το ξέρουν. Το πλάθουν, όπως πλάθουν τον πηλό ενός αγγείου, με όλες τις δυσκολίες που έχει το υλικό. «Είμαστε εδώ και εδώ θα συνεχίσουμε», λένε. «Εμείς αξίζουμε, και ας έλεγαν ότι είμαστε άχρηστες. Είμαστε εδώ». Είναι σίγουρες ότι, ναι, αξίζουν και για τις αλλαγές που πραγματοποιούν σήμερα, για να κληροδοτήσουν ένα αύριο δίκαιο και αξιοπρεπές για τα παιδιά, για τις νέες και τους νέους.
Αυτή η δουλειά είναι αφιερωμένη στις γυναίκες τσολ, σόκε, τοχολαμπάλ, τσοτσίλ, μαμ και τλελτάλ, που με αυτοπεποίθηση άλλαξαν την ιστορία των ιθαγενών γυναικών και του κόσμου.
Μετάφραση – υποτιτλισμός: Αυτοοργανωμένη Ελευθεριακή Συνέλευση Paliacate Zapatista, Ελευθεριακό Εργαστήρι Κινηματικών Υποδομών.
See less

Rosa Nera: κάλεσμα για τις 6 Δεκέμβρη

Για τις εξεγέρσεις του μέλλοντος

Στις 6 Δεκέμβρη του 2008 δολοφονήθηκε εν ψυχρώ ο 15χρονος Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος από τον μπάτσο Κορκονέα στα Εξάρχεια. Το ίδιο βράδυ ξέσπασε μια οργισμένη εξέγερση που κράτησε εβδομάδες κυρίως στο κέντρο της Αθήνας αλλά και σε όλες τις μεγάλες πόλεις της χώρας. Χιλιάδες άνθρωποι συγκρούστηκαν με την αστυνομία και διαδήλωσαν ενάντια στην καταστολή-δεκανίκι της υφαρπαγής των κοινωνικών κατακτήσεων και της όξυνσης των οικονομικών ανισοτήτων.

Παράλληλα, αρθρώθηκε συμπαγής λόγος ενάντια στην εμπορευματοποίηση κάθε πτυχής της ανθρώπινης ζωής, άνθισαν αμεσοδημοκρατικές συνελεύσεις σε σχολεία, σχολές, γειτονιές, κατειλημμένους χώρους και αναδύθηκαν πρωτοποριακές καλλιτεχνικές πρωτοβουλίες και ομάδες.

14 χρόνια μετά οι λόγοι που προκάλεσαν την εξέγερση όχι μόνο δεν έχουν εξαλειφθεί αλλά έχουν επιταθεί, με τις συνεχείς οικονομικές, υγειονομικές, πολεμικές κρίσεις που οδηγούν σε ύφεση, ακρίβεια, ακραία φτωχοποίηση. Το δεξιό κόμμα με τα στελέχη-φασίστες που μας κυβερνά επιδίδεται σ’ ένα κρεσέντο αντικοινωνικών και αντεργατικών νόμων και πρακτικών με έρεισμα την αστυνομοκρατία. Η άλογη διαχείριση της πανδημίας από το κράτος στηρίχτηκε στις χιλιάδες προσλήψεις μπάτσων και στην επιβολή προστίμων με βάση το αφήγημα της ατομικής ευθύνης. Οι εντεινόμενες επιθέσεις στους πολιτικούς χώρους και στις καταλήψεις απαντούν στα ακροδεξιά αντανακλαστικά του ακροατηρίου και μέρους των ψηφοφόρων της κυβέρνησης. Με την καταστολή της αστυνομίας επιχειρούν να φτιάξουν σταθμό μετρό στα Εξάρχεια στρεφόμενοι ενάντια στους κατοίκους, με τα ΜΑΤ καταπνίγουν κάθε φωνή αντίδρασης ενάντια στην καταστροφή του περιβάλλοντος που επιφέρει το φύτεμα ανεμογεννητριών στα βουνά (λ.χ. Πίνδος, Άγραφα). Στρατός και λιμενόμπατσοι πνίγουν πρόσφυγες και μετανάστες στο Αιγαίο και στον Έβρο. Μπάτσοι βιάζουν σε αστυνομικά τμήματα, κακοποιούν σε δημόσια θέα, υβρίζουν και ξυλοκοπούν πολίτες, χαίροντας ατιμωρησίας από το πολιτικό καθεστώς και τα δικαστικά του εξαπτέρυγα.
Παιδοβιαστές, βιαστές και λοιπά κατακάθια κυκλοφορούν ανάμεσά μας, αθωωμένοι από τη μήτρα του κράτους που γεννά εγκληματικές αυθαιρεσίες. Ο Κορκονέας είναι και πάλι ελεύθερος, καθώς του αναγνωρίστηκε ανερυθρίαστα το ελαφρυντικό του πρότερου έντιμου βίου.
Έχουμε κάθε λόγο να είμαστε στο δρόμο και αυτόν τον Δεκέμβρη. Μέχρι την κατάργηση της αστυνομίας, του στρατού και του κράτους, για την ανθρωπιά, την κοινωνική δικαιοσύνη, την αξιοπρέπεια.

Οι εξεγέρσεις είναι εικόνα από το μέλλον..!
Συγκέντρωση 6 Δεκ | 18:00 πλ. Αγοράς

Κατάληψη Rosa Nera

Δικαιοσύνη για τον Γιάννη! Κάλεσμα στα δικαστήρια Ρεθύμνου, 6/12

Ο Γιάννης από τη Γλώσσα του Πλατανιά δεν είναι μόνος του!

Αλληλεγγύη, να σπάσει η ένοχη σιωπή και η συγκάλυψη των “ευυπόληπτων” βιαστών του.
Συγκέντρωση στα δικαστήρια Ρεθύμνου, 6 Δεκεμβρίου, 9 το πρωί.

Πριν περίπου ένα χρόνο, βγήκε στο φως της δημοσιότητας η ιστορία μιας φρικτής κτηνωδίας. Η ιστορία αφορά ένα –20χρονο σήμερα– παιδί με νοητική στέρηση, το οποίο βιαζόταν για χρόνια σε ένα μικρό χωριό του Δήμου Πλατανιά, τη Γλώσσα. Μετά από τα τόσα χρόνια συγκάλυψης, κάποιοι κατήγγειλαν τον κατά συρροή βιασμό του Γιάννη, σπάζοντας την σιωπή. Για αυτή τους την επιλογή απειλούνται.

Μετά από σχετική έρευνα, 4 πρόσωπα προφυλακίστηκαν: ο πατέρας που έχει προσωρινά αποφυλακιστεί, μετά από 6 μήνες –με χαρακτηρισμό του εγκλήματός του ως πλημμελήματος– έδινε το ανυπεράσπιστο παιδί βορά στις ορέξεις παπάδων, συγγενών και άλλων κατοίκων της περιοχής. Από τους κατηγορουμένους βιαστές, ο ένας είναι γείτονας και οι άλλοι δύο παπάδες, εκ των οποίων ένας είναι και ο θείος του παιδιού. Σήμερα ο δύστυχος Γιάννης, που για ζωή γνώρισε μονάχα μια επίγεια κόλαση, βρίσκεται στο θεωρητικά προστατευμένο περιβάλλον μιας δομής στα Χανιά, με ορατό ορίζοντα μονάχα μια δίκη, στην οποία θα βρεθεί αντιμέτωπος με τα κτήνη που όριζαν την αβίωτη ζωή του.

Υπάρχει μια χτυπητή αντίθεση σε σχέση με τον εκκωφαντικό ορυμαγδό άλλων πολύκροτων –ομοειδών και μη– υποθέσεων που «συγκλονίζουν» αυτήν την περίοδο, όπως η υπόθεση της “Κιβωτού”. Αντίθετα με το ανθρωποφαγικό τσίρκο που επιφυλάσσουν τα μίντια και τα κοινωνικά δίκτυα, αυτό που αξίζει ο Γιάννης είναι η υποστήριξη από την χανιώτικη κοινωνία. Έτσι, ώστε να σπάσει αυτή η εξοργιστική ανωνυμία των τεράτων που τον καταδυνάστευαν μια ολόκληρη ζωή. Διότι η ανωνυμία και το σκοτάδι γύρω από αυτούς επιβάλλεται ακόμη και τώρα από το πλέγμα εξουσίας που τους ανέδειξε σε κείνο το βάθρο που στέκονταν ως ευυπόληπτοι θεματοφύλακες της κίβδηλης ηθικής του.
Υπάρχει, παράλληλα, και μια χτυπητή συνάφεια με την έτερη κτηνωδία που αποκαλύφθηκε τον προηγούμενο χρόνο στην πόλη μας. Όπως και στην υπόθεση του κολαστηρίου οίκου ευγηρίας, της Αγίας Σκέπης, και στις δύο αυτές υποθέσεις αδιανόητης βαρβαρότητας που μας έχουν στιγματίσει ως τοπική κοινωνία, διαπλεκόμενοι παράγοντες της Εκκλησίας, της Δεξιάς και της οικονομικής ελίτ της πόλης αγωνίζονται για να κρατήσουν τα στόματα κλειστά.

Και τώρα ήρθε η ώρα της δίκης για τέσσερις από τους δεκαοχτώ κατηγορούμενους που θα δικαστούν στο Ρέθυμνο στις 6 του Δεκέμβρη. Τον Γιάννη, που φιλοξενείται τώρα σε κρατική δομή στα Χανιά, θα τον υπερασπίσει δικηγόρος που έχει ορίσει η δομή. Το “αυτονόητο” είναι ότι αυτός ο δικηγόρος αντί να αναδείξει τον βασανισμό του Γιάννη θα προσπαθήσει να διασώσει την υπόληψη των κατά τα άλλα ”ευυπόληπτων” προφυλακισμένων παπάδων, για να μην καταρρεύσει για ακόμα μια φορά το κατασκεύασμα της χριστιανικής ηθικής.

Ας βροντοφωνάξουμε ότι ο Γιάννης δεν είναι μόνος, υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που δεν νοιάζονται μόνο για την πάρτη τους, αλλά στέκονται αλληλέγγυοι σε κάθε αδύνατο και καταπιεσμένο, ενάντια στις αθλιότητες αυτού του κόσμου.

Καλούμε σε ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΡΕΘΥΜΝΟΥ
9 ΤΟ ΠΡΩΙ – ΣΤΙΣ 6 ΔΕΚΈΜΒΡΗ

Δικαιοσύνη για τον Γιάννη

Το 1972 προβάλλεται για πρώτη φορά η ταινία ‘‘Ο Νονός’’ στους κινηματογράφους. Σε μια σκηνή που θα μείνει στην ιστορία ως η σκηνή με τις παράλληλες δράσεις, ο ‘‘νονός’’ χρίζεται ουσιαστικά νονός βαπτίζοντας ένα μωρό, ενώ παράλληλα εκτελούνται όλοι οι εχθροί του. Ο ίδιος αποτάσσεται την εγκληματική του φύση ενώπιον του ‘‘θεού’’ ίσα ίσα για να μπορεί μέσω της άφεσης των αμαρτιών του να σκοτώνει καλύτερα κατά τη διάρκεια της υπόλοιπης ζωής του.

Κάπως έτσι κάθε λογής καλός άνθρωπος, πιστός κατ΄ ουσία, καθώς και όσοι διαφυλάττουν τα ιερά κηρύγματα αξιοποιούν τη θρησκεία και μέσω της επίγειας τους εξουσίας μας υπενθυμίζουν ότι η κόλαση και ο παράδεισος είναι εδώ και τώρα. Οι ‘‘υπάλληλοι του θεού’’ ή αλλιώς οι επιφορτισμένοι με το θεάρεστο έργο επί της γης κληρικοί και παπάδες γνωρίζουν καλύτερα από όλους μας ότι δεν υπάρχει μετά θάνατον ζωή ή θεία δίκη. Γι’ αυτόν τον λόγο δε διστάζουν να επιδοθούν σε οποιαδήποτε πράξη αντιβαίνει στα ηθικά κηρύγματα τους , ακόμα κι αν αυτή είναι εγκληματική. Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που στέκονται στην πρώτη γραμμή της εκκαθάρισης της κοινωνίας από τα βρώμικα ήθη και την αποχαλίνωση της νεολαίας μέσω ενός εισαγόμενου προτεσταντικού πουριτανισμού και είναι οι ίδιοι που πιθανόν να ακούσετε να είναι κατά των αμβλώσεων, πρωτοστατώντας και εκεί στη μισογύνικη ρητορική.

Η θεσμοθετημένη θρησκευτική εξουσία , με την κοινωνική και κρατική ανοχή, δίνει το δικαίωμα στους υπαλλήλους της να την ασκούν όχι μόνο στις συνειδήσεις αλλά και στα σώματα των ανθρώπων, ακόμα και αν αυτοί ανήκουν στο συγγενικό τους κύκλο. Γνωρίζουν πολύ καλά, όπως και οι πρόγονοι τους μέσω της Ιεράς Εξέτασης, ότι μπορεί μια χαρά η ζωή να γίνει μια κόλαση. Οι υπόλογοι συγγενείς και λοιποί κοντινοί φίλοι τους αφιέρωσαν τη θρησκευτική τους λατρεία στο σώμα ενός παιδιού.
Η κοινωνία δεν τρέφει αυταπάτες για το ποιόν των δήθεν ευυπόληπτων αυτών ανθρώπων. Παράλληλα με τις αποκαλύψεις για την ‘‘Κιβωτό του Κόσμου’’ αρχίζει, και στα καθ’ ημάς ορθόδοξα χριστιανικά μέρη, να καταρρέει ο μύθος για την υπόληψη των θρησκευτικών πατεράδων. Ο Γιάννης βρίσκεται λοιπόν στη θέση του απολογισμού στην επίγεια κόλαση που του ετοιμάσανε πατέρας, συγγενείς και ‘‘φίλοι’’. Ο ίδιος καταφέρνει και επιδεικνύει τα πρόσωπα που επίδρασαν στο σώμα του και το βίαζαν κατ’ εξακολούθηση από τα τρία πρώτα χρόνια της ζωής του και μετά.

Σε αυτήν του τη μάχη για δικαιοσύνη στεκόμαστε στο πλάι του, όπως και στον κάθε άνθρωπο που πέφτει στα χέρια της εξουσίας κάθε μορφής, θεσμικής ή όχι. Καλούμε την τοπική κοινωνία να αγκαλιάσει τον Γιάννη και τους λιγοστούς ανθρώπους που στέκονται ειλικρινώς πλάι του, για να μη νιώθει ο ίδιος αλλά και οι άνθρωποι αυτοί άλλο μόνοι απέναντι στο Κτήνος που συγκαλύπτει τα κτήνη. Να σπάσει την ομερτά που έχει μαφιόζικα επιβληθεί σε αυτόν τον τόπο από τα χυδαία συμφέροντα των «ευυπόληπτων παραγόντων», για να αναδειχθούν και να
τιμωρηθούν τα νοσηρά εγκλήματα εις βάρος του Γιάννη .

Συμπαράσταση στον Γιάννη. Το πρόβλημα ήταν και παραμένει το εκμεταλλευτικό σύστημα και οι θεσμοί του. Δικαιοσύνη για όσους ανθρώπους τους στέρησαν τη χαρά της ζωής, κάνοντας τη φρίκη καθημερινότητα.

Συγκέντρωση: Τρίτη 6 Δεκεμβρίου, ώρα 9 το πρωί, στα δικαστήρια Ρεθύμνου.

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ROSA NERA, rosanerasquat.gr

Εκδήλωση – Προβολή για το antifa shalala

Το antifa shalala έρχεται στην κατάληψη Rosa Nera.

Προβολή ντοκιμαντέρ After hours: 8 χρόνια antifa shalala το Σάββατο 3 Δεκεμμρίου στις 19:00 στην κατάληψη Rosa Nera.

ένα βίντεο και μια κουβέντα για
8 χρόνια χωρίς πλάνο καριέρας, χωρίς συνεντεύξεις σε καλαίσθητα freepress (που γουστάρουν τον μπάνκσυ αλλά σιχαίνονται τα ταγκζ και τα συνθήματα), χωρίς χορηγία του δήμου αθηναίων που θα βοηθήσει τον εξευγενισμό της περιοχής, χωρίς άκρες σε κόμματα, χωρίς πολιτικούς μπαμπάδες, χωρίς πιστοποιητικά, χωρίς πατρίδα -και καμιά φορά χωρίς αρκετό πλαστικό χρώμα.
8 χρόνια με τσίλιες σε καθέτους κεντρικών λεωφώρων, με πτυσσόμενες σκάλες που κάποιες φορές λυγίζουν αγχωτικά, με ατάκες που πρέπει να προλάβουμε να τις κάνουμε αιχμηρές μέχρι τα μεσάνυχτα, με πρωινό ξύπνημα για δουλειά την επόμενη, με μίσος για τα αφεντικά και το κράτος τους, τις διαταγές, τους μπάτσους, τους φασίστες, τους σεξιστές και τον τύπο που μας ρουφιάνεψε απ’ την απέναντι πολυκατοικία.
8 χρόνια ο ένας δίπλα στην άλλη.
(+2-3 πράγματα που καταλάβαμε για όλα αυτά και για αυτά που έρχονται)

Θα ακολουθήσει DJ set

Ανοιχτό Εργαστήρι Tattoo στην Ρόζα

Open DIY Tattoo-space στην Κατάληψη Rosa Nera.
Θέλεις να σχεδιάσεις, ανταλλάξεις γνώσεις ή να κάνεις τατουάζ στον εαυτό σου;
Έλα στο τατου-καφενείο* κάθε Τρίτη μεταξύ 16:00 και 19:00 στη Rosa Nera (πρώτη συνάντηση 22.11.22).
Δεν χρειάζεται να είσαι ταττου artist ή αρχάριος. Έλα να αράξουμε μαζί και να μάθουμε ο ένας απ’ τον άλλη
Στο χώρο θα βρίσκονται υλικά, stencil και ότι άλλο χρειαστεί για τη δημιουργία και τουλάχιστον δύο άνθρωποι που γνωρίζουν για να ρωτήσεις ότι απορίες έχεις και να’ σαι καθοδηγήσουν καθ’ όλη τη διαδικασία.
[Τηρούνται όλοι οι απαραίτητοι κανόνες για την υγιεινή που απαιτεί το tatoo]

You want to draw, exchange knowledge or maybe tattoo yourself?
Come to Tatouneio* on Tuesdays between 16 :00 and 19 :00 at Rosa Nera (starting 22.11.22).
No matter if you’re a tattooartist or a complete newbie- let’s chill together and teach each other.
There will be materials for drawing, making stencils or handpoking and at least two people to answer questions and show you how things work.

*Tatouneio is a safer space. Racist, patriarchal or any sort of discrimination will not be accepted.

Εκδήλωση: ΜΠΙΖΝΕΣ & ΕΡΕΥΝΑ ΣΤΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ

ΜΠΙΖΝΕΣ & ΕΡΕΥΝΑ ΣΤΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ

ΣΥΖΗΤΗΣΗ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ της μπροσούρας Μια κριτική ιστορία της στρατευμένης έρευνας…μέσα από την στρατευμένη κριτική της έρευνας από το Research Critique (αυτοοργανωμένο σχήμα ερευνητών/διδακτορικών Ε.Μ.Π.).
Σάββατο, 10/12, στις 18:00, στο Πολυτεχνείο Κρήτης, στο φουαγιέ του Κτιρίου 2 (ξύλινο αμφιθέατρο).
Μέσα σε μια εικοσιπενταετία, μια σειρά από μεταρρυθμίσεις οδηγούν σταδιακά αλλά μεθοδευμένα στην υπονόμευση του ακαδημαϊκού και εκπαιδευτικού ρόλου του πανεπιστημίου ως κοινωνικού θεσμού. Ουσιαστικά παγιώνεται η διείσδυση των ιδιωτικών συμφερόντων στην πανεπιστημιακή έρευνα, τη διαχείριση της περιουσίας των ιδρυμάτων και τη φοιτητική μέριμνα. Σήμερα, εταιρίες και αφεντικά βρίσκουν φτηνή ή/και απλήρωτη εργασία, υποδομές και εξοπλισμό για να διεξάγουν τις ερευνές τους, εκφυλίζοντας το πανεπιστήμιο σε όργανο εξυπηρέτησης επιχειρηματικών συμφερόντων. Η διαδικασία αυτή μετατρέπει τους καθηγητές σε εκτελεστές project και «προσωπάρχες» ενός άτυπου –και συχνά εκβιαζόμενου– εργατικού δυναμικού. Έχοντας πια πάψει να επιτελεί τον κοινωνικό και μορφωτικό του ρόλο, το πανεπιστήμιο έχει υποβαθμιστεί σε εργοστάσιο παραγωγής εκείνου του ειδικευμένου εργατικού δυναμικού που υπαγορεύουν οι ανάγκες της αγοράς.
Μια πτυχή της συνθήκης αυτής –η πλέον αντικοινωνική– είναι η συνεργασία στρατού και αστυνομίας με τα δημόσια πανεπιστημιακά ιδρύματα. Στα πολυτεχνεία, συγκεκριμένα, πληθώρα ερευνητικών προγραμμάτων χρηματοδοτούνται από τον ελληνικό στρατό, καθιστώντας τα ερευνητική υποδομή της πολεμικής βιομηχανίας. Τα ζητήματα αυτά αποτελούν αντικείμενο της έρευνας του σχήματος Research Critique και αποτυπώνονται στην μπροσούρα με τίτλο Μια κριτική ιστορία της στρατευμένης έρευνας…μέσα από την στρατευμένη κριτική της έρευνας.
Το Research Critique (RC) σχηματίστηκε τον Οκτώβρη του 2019 από συμβασιούχους ερευνητές και υποψήφιους διδάκτορες που εργάζονται στο Ε.Μ.Π. και καταπιάστηκε με καίρια ζητήματα του κλάδου, όπως την ασφαλιστική κάλυψη των εργαζομένων, τα στρατιωτικά προγράμματα, την κρατική καταστολή εντός και εκτός του ιδρύματος, την εργατική έρευνα γύρω από τις συνθήκες (τηλ-)εργασίας εν μέσω καραντίνας, τα νομοσχέδια για την παιδεία και την εργασία, την επιχειρηματικοποίηση του πανεπιστημίου κ.α. Ακόμη, συμμετείχε μαζί με άλλους σχηματισμούς στη δημιουργία ενός σωματείου εργαζομένων στην έρευνα και την τριτοβάθμια εκπαίδευση, με στόχο τη συλλογικοποίηση και μαζικοποίηση των αγώνων που πρέπει να δοθούν στον κλάδο, αλλά και την ανάπτυξη πολιτικής κριτικής πάνω στα ερευνητικά αντικείμενα. Μια εμπειρία που θεωρούμε θα είναι χρήσιμο να μεταφερθεί σε φοιτητές και εργαζόμενους του Πολυτεχνείου Κρήτης.
Ο σκοπός της εκδήλωσης, πέρα από την παρουσίαση της ίδιας της μπροσούρας, είναι να ανοίξει ένας διάλογος με βάση τα παραπάνω ζητήματα ανάμεσα στα μέλη της φοιτητικής κοινότητας του Π.Κ. (προπτυχιακούς/ες φοιτητές/τριες, ερευνητές/τριες, υποψήφιους/ες διδάκτορες/ισσες, καθηγητές/τριες), σχήματα εντός του Π.Κ., συλλογικότητες της πόλης και του σχήματος R.C., με τους συμμετέχοντες/ουσες να κεντροβαρούν σε ό,τι κρίνουν ως κρίσιμο σημείο αγώνα στη σημερινή συγκυρία.
Ως κατάληψη Rosa Nera θεωρούμε αναγκαίο να ανοίξει ο διάλογος για τον ρόλο των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων στο νεοφιλελεύθερο μοντέλο, την καταστολή που συνεπάγεται και τις αντιστάσεις εντός και εκτός των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων.

Κατάληψη Rosa Nera

Κάλεσμα στην πορεία της 17ης Νοεμβρίου

Στις 17 Νοέμβρη κατεβαίνουμε στο δρόμο.

Ενάντια στην λήθη, για την υπεράσπιση της ιστορικής και της ταξικής μνήμης:
εμείς δεν θα ξεχάσουμε τα αδέρφια μας, τις γυναίκες και τους άντρες στις γειτονιές μας που έδωσαν τη ζωή τους ενάντια στη δικτατορία,
όπως και τους ανθρώπους που βασανίστηκαν από τη χούντα.

Ενάντια στην σημερινή οικονομική και πολιτική ανέχεια, σε κάθε ταξικό αποκλεισμό από την πρόσβαση στα συλλογικά αγαθά, στην μόρφωση, σε μια αξιοπρεπή ζωή.
Ενάντια στην όξυνση του αυταρχισμού, ενάντια στους εκμεταλλευτές και τους δολοφόνους τους.

Ενάντια στη φρίκη ενός καιρού που τα πτώματα παιδιών και άλλων φυγάδων πολέμου και της εκμετάλλευσης βυθίζονται στο Αιγαίο.
Ενάντια σε κάθε πόλεμο των αφεντικών.
Όμως, όπως έλεγε εκείνο το παλιό τραγούδι: «Ο πόλεμος, παιδιά, είναι μόλις μια τουφεκιά μακριά…».
Και αυτή την 17η του Νοέμβρη ο εχθρός μας είναι εδώ: οι ενώσεις των αφεντικών θεωρούν πάντα τον πόλεμο λύση για την κρίση τους, και την εργατική τάξη κρέας για τα κανόνια τους.

Με την πρόθεση να ενδυναμωθούν άμεσα και μαζικά οι εργατικοί και κοινωνικοί αγώνες: Να σταθούμε, αποτελεσματικά και αδιαπραγμάτευτα, ενάντια στην εγκαθίδρυση του φόβου, την απαξίωση της ανθρώπινης ζωής και των αξιών της,
όπως και ενάντια στην υποτίμηση της εργασίας.

Να απαντήσουμε ταξικά, κοινωνικά, ανθρώπινα.

Αρκετά ανεχτήκαμε κάθε έλλειψη, είναι ώρα να πάρουμε πίσω τις κλεμμένες μας ζωές.

ΠΟΡΕΙΑ από την Πλατεία Δημοτικής Αγοράς, Πέμπτη 17 Νοέμβρη, 6 μ.μ.

Κατάληψη ROSA NERA

Αλληλεγγύη στην Ήβη! Κάλεσμα στα δικαστήρια Χανίων. Καμία Ανοχή στην ρατσιστική βία.

Αύριο στα δικαστήρια Χανίων εκδικάζεται η έφεση των θρασύδειλων ατόμων που επιτέθηκαν με δολοφονικό τρόπο και ρατσιστικά κίνητρα στην Ήβη Καϊσερλή τον Ιούνιο του 2016.

Η Ήβη ως ενεργό μέλος της LGBTQIA+ κοινότητας παλεύει για τη ζωή και την ελευθερία όσων ξεφεύγουν από τα κυρίαρχα πατριαρχικά πρότυπα.

Στο προσωπικό της κάλεσμα αναφέρει:

“Παραλίγο να με σκοτώσει.
Μου μετατέθηκε το βάρος της απόδειξης ενώ ήταν ξεκάθαρα ρατσιστικό έγκλημα.
Πήρε τη χαμηλότερη δυνατή εξαγοράσιμη και ανασταλτική ποινή.
Έχει το θράσος να μην εμφανίζεται και χωρίς καν τα πρέποντα δικαιολογητικά σε έφεση ενώ οι υπόλοιποι που πάμε τη ζωή μας και το πρόγραμμα μας πίσω είμαστε λιγότερο έξυπνοι από ενα καταδικασμένο θυτη..
Αύριο στις 9 στα δικαστήρια χανιων οποίος μπορεί να έρθει είναι ευπρόσδεκτος….”

Η Ήβη δεν είναι μόνη.

Αλληλεγγύη, καμία ανοχή στην ρατσιστική βία.

Καλούμε, αύριο στις 09.00, στα δικαστήρια Χανίων.

Να πέσει το σαθρό κατηγορητήριο! Αλληλεγγύη στους 8!

ΝΑ ΠΕΣΕΙ ΤΟ ΣΑΘΡΟ ΚΑΤΗΓΟΡΗΤΗΡΙΟ!
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 8
 
Στις 4 Νοεμβρίου δικάζονται οι 8 διαδηλωτ(ρι)ες για τη συμμετοχή τους στη συγκέντρωση της 6ης Δεκέμβρη του 2020 με τις κατηγορίες της απείθειας – ενώ ο ένας εξ αυτών αντιμετωπίζει επιπλέον και την κατηγορία της βαριάς σκοπούμενης βλάβης απέναντι σε αστυνομικό.
Εκείνη την ημέρα συλλογικότητες, φοιτητικοί σύλλογοι και σωματεία εκπαίδευσης των Χανίων καλούσαν στη συγκέντρωση μνήμης της κρατικής δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου και της εξέγερσης που πυροδότησε. Τα καλέσματα είχαν ως πλαίσιο την αντίσταση ενάντια στο μαζικά θανατηφόρο έγκλημα της υποχρηματοδότησης και υποστελέχωσης της δημόσιας υγείας εν μέσω υγειονομικής κρίσης, στις χιλιάδες απολύσεις και την υποκλοπή των μισθών και των επιδομάτων προς όφελος μιας ταξικά μεροληπτικής αστυνομικής διαχείρισης, καθώς και ενάντια στη χουντικής εμπνεύσεως επιχείρηση απαγόρευσης της συλλογικής δράσης και της πολιτικής ζωής.
 
Τον Νοέμβρη και τον Δεκέμβρη του 2020 κορυφώθηκε η καταστολή και της παραμικρής έκφρασης κοινωνικής δυσαρέσκειας και διαμαρτυρίας μέσα από την απόδοση υπερεξουσιών στην αστυνομία. Μέσω αυτών, κουρελιάζοντας κάθε τυπικά συνταγματική διαδικασία, η κυβέρνηση επέβαλε τις καινοφανείς μεταπολιτευτικά απαγορεύσεις συναθροίσεων άνω των 4 ατόμων κατά τις ημέρες μνήμης των δύο σημαντικότερων εξεγέρσεων της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, αυτών της 17ης Νοέμβρη και 6ης Δεκέμβρη.
 
Καθόλου τυχαία επρόκειτο για το διάστημα που η πίεση στο εσκεμμένα υποστελεχωμένο σύστημα υγείας οδηγούσε σε εκατοντάδες θανάτους ευάλωτων υγειονομικά ανθρώπων καθημερινά. Ο στόχος ήταν σαφής: σε μια περίοδο που οι ευπαθείς ομάδες (οικονομικά, υγειονομικά, στεγαστικά, από άποψη φύλου και ηλικίας) επιλέχτηκαν από το κράτος να πληρώσουν τα σπασμένα, η σιωπή απέναντι σε αυτά τα εγκλήματα έπρεπε να διασφαλιστεί. Τόσο μέσα από την καταστολή, όσο και με τη γιγαντιαία επιχείρηση εξαγοράς των μεγάλων δημοσιογραφικών ομίλων για να λιβανίζουν μονοφωνικά την παραπάνω αντικοινωνική και δολοφονική διαχείριση της κρίσης.
 
Στα Χανιά, το τοπικό κίνημα αποφάσισε (και το κατάφερε) να μην αναστείλει την πολιτική δράση. Αντιθέτως ανέλαβε την ευθύνη να εντατικοποιήσει τον αγώνα ενάντια στα εγκλήματα της κυβέρνησης και των αφεντικών. Σε πολλές φάσεις άνθρωποι από την αριστερά και τον ελευθεριακό χώρο, όπως και από το εργατικό, το φοιτητικό και το συνδικαλιστικό κίνημα, έσπασαν τη σιωπή μέσα από τη συλλογική οργάνωση αλλά και με τη στοιχειώδη φροντίδα και αλληλεγγύη σε συνθήκες πανδημίας.
Έτσι, στις 6 Δεκεμβρίου του 2020, η αστυνομία επιτέθηκε εντελώς απρόκλητα στη συγκέντρωση συλλαμβάνοντας βίαια 6 ανθρώπους από τη συνέλευση της Κατάληψης Rosa Nera και 2 μέλη του ΚΚΕ (μ-λ).
 
Άνθρωποι χτυπήθηκαν με (τα απαγορευμένα υποτίθεται) πτυσσόμενα γκλομπ, με κρότου λάμψης, ενώ αρκετοί διαδηλωτές εμποδίστηκαν από τα μπλόκα της αστυνομίας να προσεγγίσουν τον χώρο φιλοδορούμενοι με το γνωστό 300άρι πρόστιμο. Χαρακτηριστικό είναι πως την ίδια μέρα ματατζής πόζαρε ως χούλιγκαν κοροϊδεύοντας το πανό-λάφυρο που άρπαξε βίαια μια ομάδα ασφαλιτών από το μπλοκ του ΚΚΕ (μ-λ). Επιβάλλεται να θυμηθούμε επίσης πως στα Χανιά, τις επόμενες μέρες εκείνου του Δεκέμβρη, ανώνυμοι ασφαλίτες έπαιρναν κατόπιν εντολών άνωθεν τηλέφωνα συναγωνιστές και συνδικαλιστές στα σπίτια τους, προκειμένου να επιδώσουν τηλεπρόστιμα(!!!) για συμμετοχή στη διαμαρτυρία και τις πορείες, επαναφέροντας το χουντικό φακέλωμα και καταργώντας το τεκμήριο της αθωότητας.
 
Όμως, παρά τις απαγορεύσεις, τα τηλεπρόστιμα και την καταστολή των ένστολων τραμπούκων, το τοπικό κίνημα στα Χανιά θα απαντήσει με πορείες τόσο την ίδια μέρα (6/12/2020) στην εργατική γειτονιά της Νέας Χώρας, όσο και με μια μαζική συγκέντρωση στις 10 Δεκέμβρη του 2020.
 
Στη δίκη της 4ης Νοέμβρη του 2022, οι συλληφθέντες και οι συλληφθείσες αντιμετωπίζουν κατηγορίες ανάλογες της βίας και της αυθαιρεσίας της αστυνομίας: Όσο πιο βαριά η βία των αστυνομικών τόσο πιο αυθαίρετες είναι οι κατηγορίες. Χαρακτηριστική είναι η ψευδομαρτυρία αστυνομικού για δήθεν τραυματισμό του από σύντροφο, μέλος του φοιτητικού συλλόγου. Το ότι κατηγορούνται ψευδώς αγωνιστές και αγωνίστριες που δέχτηκαν την αστυνομική βία, γεγονός καταγεγραμμένο σε πλήθος οπτικών τεκμηρίων, δείχνει ίσως με τη μεγαλύτερη ένταση ότι πρόκειται εν τέλει για μία αμιγώς πολιτική δίκη φρονημάτων σε μία περίοδο που επιχειρείται η συλλογική αμνησία για τα κρατικά εγκλήματα της περιόδου 2020 – 2021.
 
Για τη δίκη της 4ης Νοέμβρη, το κάλεσμα των πολιτικών συλλογικοτήτων και τα ψηφίσματα υποστήριξης από τα σωματεία της εργατικής τάξης της πόλης αυξάνονται καθημερινά.
 
Το πλαίσιο παραμένει το ίδιο:
 
Αγώνες για ψωμί, παιδεία, ειρήνη, υγεία, ελευθερία, κάτω τα χέρια από τη διαδήλωση και την απεργία!
 
Καλούμε την
 
Δευτέρα 31/10 στις 19:00, σε εκδήλωση-συζήτηση στο Εργατικό Κέντρο εν όψει της δίκης
 
Τρίτη 1/11 στις 18:00 σε μικροφωνική-συγκέντρωση στην πλ. Αγοράς
 
 
Παρασκευή 4/11 στις 9:00 το πρωί σε συγκέντρωση στα Δικαστήρια Χανίων
 
Κατάληψη Rosa Nera

Ανοιχτή συζήτηση για διοργάνωση δράσεων, Τετάρτη 5 Οκτώβρη στις 18:00 στο Π.Ε.Φ. εν όψει του δικαστηρίου 4 Νοέμβρη

Στις 4 Νοέμβρη του 2022 δικάζονται οι 8 συλληφθείσες/ντες για τη συμμετοχή τους στην πορεία της 6ης Δεκέμβρη του 2020 στην πλατεία Αγοράς.  Η κατηγορία που αντιμετωπίζουν και οι 8 είναι αυτή της απείθειας, ενώ ένας εκ των οκτώ κατηγορουμένων αντιμετωπίζει επιπλέον και την κατηγορία της επικίνδυνης σωματικής βλάβης σε αστυνομικό. Ο λόγος για τον οποίο επιλέξαμε τότε να κατεβούμε στον δρόμο ήταν και ο μοναδικός λόγος της βίαιης καταστολής της συγκέντρωσης από την αστυνομία.

Όπως τότε, που βγήκαμε στον δρόμο παρά τις απαγορεύσεις του Χρυσοχουντίδη και κάθε γραφιά αστυνομικού διευθυντή, για να διαδηλώσουμε ενάντια στην διαχείριση της πανδημίας, έτσι και σήμερα βρισκόμαστε στον δρόμο ενάντια στα εγκλήματα κατά των προσφύγων και μεταναστριών, τη φτώχεια και τα σενάρια πολέμου. Η πολιτική παρουσία στον δρόμο δεν αποτελεί απλά ένα δικαίωμα, αλλά τον τρόπο για να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας. Για αυτό και στις 4 Νοέμβρη δεν δικάζονται απλά οι 8, αλλά ολόκληρος ο κόσμος που επιθυμεί να διαδηλώσει ενάντια σε αυτό το σύστημα. Άλλωστε, η καταστολή και οι  διώξεις ανέκαθεν χρησιμοποιούνται από τον κρατικό μηχανισμό ώστε να αποτρέψουν τον κόσμο να οργανωθεί και να επιτεθεί στο σύστημα που λεηλατεί καθημερινά τις ζωές μας.   

Καλούμε την Τετάρτη 5 Οκτώβρη στις 18:00 στο Πάρκο Ειρήνης και Φιλίας των Λαών όλες και όλους, συλλογικότητες και οργανώσεις της πόλης, καθώς και τα ταξικά εργατικά σωματεία – να συμμετάσχουν σε μια ανοιχτή συζήτηση για τη διοργάνωση δράσεων εν όψει του δικαστηρίου.

 

Ας θυμηθούμε όμως τι συνέβαινε στα Χανιά εκείνες τις μέρες…

 

17 Νοέμβρη: Ο Υπουργός “Προστασίας” του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης προαναγγέλλει με δηλώσεις του στα Μ.Μ.Ε. την “ακύρωση” των εκδηλώσεων για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Ο αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ. Μιχάλης Καραμαλάκης, εκδίδει μια διαταγή που απαγορεύει τη συνάθροιση άνω των τεσσάρων ατόμων. Οι αντιδράσεις είναι καθολικές, η καταστολή που ακολουθεί σε ολόκληρη τη χώρα σκληρή. Στα Χανιά, η πλατεία Δημοτικής Αγοράς – στην οποία έχουν καλέσει οι συλλογικότητες της πόλης – αστυνομοκρατείται από νωρίς κι έτσι η συγκέντρωση τελικά καταφέρνει να συγκροτηθεί σε κοντινό δρόμο, αποχωρώντας συντεταγμένα από το σημείο με πορεία.

6 Δεκέμβρη: Στο ίδιο έργο θεατές. Η αστυνομία τρομοκρατεί συστηματικά και χτυπάει όπου βρίσκει σε ολόκληρη την επικράτεια. Στα Χανιά, οργανώνεται μεσημεριανή συγκέντρωση διαμαρτυρίας για τη διαχείριση της πανδημίας και την μνήμη της δολοφονίας Γρηγορόπουλου. Οι δυνάμεις καταστολής επιτίθενται απρόκλητα και βίαια με αποτέλεσμα 8 προσαγωγές που αργότερα γίνονται συλλήψεις, με ποικίλες κατηγορίες και βεβαίως με τη συνοδεία προστίμου για “συνάθροιση άνω των τριών”.
Την ίδια μέρα στις πέντε το απόγευμα, πραγματοποιείται μια πορεία γειτονιάς στη Νέα Χώρα, με δυνατό παλμό, με σημαντική – για τις συνθήκες – προσέλευση και μεγάλη αποδοχή από τους περίοικους.

9 Δεκέμβρη, στην προγραμματισμένη “φωταγώγηση” του χριστουγεννιάτικου δέντρου  το Κοινωνικό Στέκι-Στέκι Μεταναστών παρεμβαίνει με ένα καλλιτεχνικό δρώμενο για το ζήτημα των αστέγων της πόλης. Ο Δήμαρχος Χανίων, Παναγιώτης Σημανδηράκης, ζητά από τις αστυνομικές δυνάμεις να εμποδίσουν τη διαμαρτυρία με το πρόσχημα ότι όσοι/ες παραμείνουν “θα ελεγχθούν για covid”.

10 Δεκέμβρη το απόγευμα, πραγματοποιείται μεγάλη (παρά την βροχή) αντικατασταλτική συγκέντρωση στην πλατεία Αγοράς. Είναι σαφές από την περικύκλωση ότι κάθε απόπειρα πορείας θα προκαλέσει και πάλι επεισόδια και χρήση βίας.

 

Η ίδια τακτική βλέπουμε να ακολουθείται και σήμερα με την επίθεση του κράτους στο φοιτητικό κίνημα που αντιδρά στην πανεπιστημιακή αστυνομία, την ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης και την κατάργηση του ασύλου. Με την επέμβαση της αστυνομίας σε απεργίες (βλ. απεργία εργατών/τριών στο εργοστάσιο Μαλαματίνα, λιμάνι Πειραιά και άλλες άγνωστες ιστορίες) , σε όσους και όσες αντιστέκονται στον εξευγενισμό των γειτονιών τους. 

 

ΟΥΤΕ ΦΟΒΟΣ ΟΥΤΕ ΥΠΟΤΑΓΗ, ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΩ ΑΓΩΝΕΣ ΤΑΞΙΚΟΙ

Συγκέντρωση στα δικαστήρια Χανίων  Παρασκευή 4 Νοέμβρη 2022

 

Κατάληψη Rosa Nera

Τα Εξάρχεια δεν θα γίνουν επενδυτική αποικία! Αλληλεγγύη στον αγώνα στα Εξάρχεια – Αλληλεγγύη στον Αντώνη Ζήβα

Τα Εξάρχεια δεν θα γίνουν τουριστική και επενδυτική αποικία

 

Αυτές τις μέρες, με την περίφραξη της πλατείας Εξαρχείων, ώστε να ξεκινήσουν τα έργα του μετρό, ζούμε μια από τις τελευταίες σκηνές του κρατικού με ιδιωτική χρηματοδότηση έργου, το οποίο έχει σαν στόχο την οριστική εξουδετέρωση αυτής της γειτονιάς της Αθήνας ως τόπου αντίστασης και αλληλεγγύης. Τα Εξάρχεια, θέατρο συγκρούσεων σπουδαστών μελών του ΕΛΑΣ κατά των Βρετανών κατακτητών και των ντόπιων συνεργατών τους κατά τα Δεκεμβριανά του 1944, επίκεντρο της αντίστασης κατά της Χούντας με αποκορύφωμα το Πολυτεχνείο το 1973, μήτρα του συγκρουσιακού ανταγωνιστικού κινήματος κατά τις δεκαετίες του ‘70 και του ‘80, τόπος σύνδεσης με σύγχρονους αγώνες όπως η εξέγερση του 2008 και οι Πλατείες του 2011, δεξιώθηκε για αρκετές δεκαετίες πολιτικές συλλογικότητες, καταλήψεις, πρωτοβουλίες κοινωνικής αλληλεγγύης, ομάδες καλλιτεχνών, ρεύματα σκέψης, ιδέες και δράσεις ανθρώπων που δεν χωρούσαν στις θεσμοθετημένες λύσεις πολιτικής ή άλλης έκφρασης.

 

Το κλείσιμο της πλατείας Εξαρχείων με λαμαρίνες, με σκοπό να αρχίσει η εκσκαφή, ξεριζώνοντας τα δέντρα –μοναδικό χώρο πρασίνου στο κέντρο της γειτονιάς–, ολοκληρώνει τον πολιτικό σχεδιασμό για τη μετατροπή της σ’ ένα ακόμα αμιγές διασκεδαστήριο και τουριστικό προορισμό εντός του αστικού ιστού. Ωστόσο, ο σχεδιασμός αυτός είναι παλιός. Ξεκίνησε πριν από 12 χρόνια με την εγκατάσταση μαφιών πώλησης ουσιών στην πλατεία και πέριξ αυτής, ώστε να αυξηθεί η εγκληματικότητα –σε μια γειτονιά που εκείνη την εποχή ήταν από τις πιο ασφαλείς της Αθήνας– και να υποβαθμιστεί η περιοχή.

 

Μαζί με τους ναρκέμπορους, το κράτος τοποθέτησε ορδές ένστολων μπάτσων και ασφαλιτών και κατέστησε τη γειτονιά την πιο αστυνομοκρατούμενη περιοχή τουλάχιστον της Ελλάδας, ενώ ταυτόχρονα ανέπτυσσε τη ρητορική του «άβατου». Η αστυνομία όμως ουδέποτε ασχολήθηκε με την πώληση ουσιών κάτω από τη μύτη της ή με την κλιμακούμενη βία, απότοκο της δράσης των μαφιών στην περιοχή. Το έργο της ήταν μόνο η καταστολή των κατοίκων και των ανθρώπων που δραστηριοποιούνταν πολιτικά εκεί. Με το πέρασμα του χρόνου και παρ’ όλες τις προσπάθειες κατοίκων, συλλογικοτήτων και κοινωνικών εγχειρημάτων των Εξαρχείων, το πλάνο του εξευγενισμού πέτυχε: η υποβάθμιση ανάγκασε αρκετούς ιδιοκτήτες να πουλήσουν όσο-όσο τα σπίτια τους σε διεθνή και εγχώρια fund, τα οποία μετέτρεψαν τις οικίες μόνιμων κατοίκων σε airbnb. Τα ενοίκια έφτασαν στα ύψη με αποτέλεσμα πολλοί/ές να εγκαταλείψουν την περιοχή. Έτσι, τα Εξάρχεια από ένα ιστορικό κέντρο αγώνα μετατράπηκε σ’ ένα ακόμα τουριστικό πάρκο κατανάλωσης.

 

Το πλάνο αυτό φαίνεται να ολοκληρώνεται με την κατασκευή ενός σταθμού μετρό –ενώ σε απόσταση ενός χιλιομέτρου από την πλατεία υπάρχουν τρεις ακόμα σταθμοί– καθώς και άλλα παράλληλα επενδυτικά πρότζεκτ, με προεξάρχοντα την παράδοση του λόφου του Στρέφη –χώρου αναψυχής και πραγματοποίησης πολλών καλλιτεχνικών και πολιτικών εκδηλώσεων για τους κατοίκους των Εξαρχείων– στην εταιρία Prodea, η οποία με «έργα αναβάθμισης» απλώς θα καταστήσει τον χώρο μη δημόσια προσβάσιμο με ελέγχους στις εισόδους του λόφου και εγκατάσταση καμερών, καθώς επίσης και τη μουσειοποίηση του Πολυτεχνείου, τα κτήρια του οποίου, εκτός από τη μνήμη αγώνων και αντιστάσεων, φιλοξενούν συνελεύσεις, συλλογικότητες και πλήθος εκδηλώσεων.

 

Ο ζόφος στον οποίο έχουν περιέλθει τα Εξάρχεια με την έναρξη των έργων του μετρό στην πλατεία δεν θα μπορούσε να μη συνοδεύεται από τις δυνάμεις καταστολής, οι οποίες εν είδει στρατού κατοχής καταπνίγουν με χημικά και άμετρη βία κάθε προσπάθεια αντίστασης εν τη γενέσει της. Παραδείγματα αυτής της τάξης πραγμάτων που έχει διαμορφωθεί στην πλατεία και γύρω από αυτή αποτελούν τα χημικά και το ξύλο που έρρεαν άφθονα στη φεμινιστική πορεία για την απόπειρα βιασμού σε στενό των Εξαρχείων, οι αδιάκριτες συλλήψεις και προσαγωγές συντρόφων/ισσών που κάθε πρωί μαζεύονται μπροστά στις λαμαρίνες, το περιστατικό κακοποίησης γυναίκας από τα ΜΑΤ μέσα από τις λαμαρίνες, καθώς και ο αναίτιος ξυλοδαρμός του αναρχικού συντρόφου Αντώνη Ζήβα στις τουαλέτες του Α.Τ. Ομόνοιας.

 

Ο Αντώνης, επιστρέφοντας σπίτι του, ακούμπησε σταλιασμένο αστυνομικό κάπου στην πλατεία Βάθη, ο οποίος στη συνέχεια του επιτέθηκε, μολονότι του ζητήθηκε συγγνώμη. Η αντίδραση του Αντώνη στην απρόκλητη επίθεση του Δελτά έφερε την προσαγωγή του στο Α.Τ. Ομόνοιας, όπου έλαβε χώρα ο θρασύδειλος ξυλοδαρμός. Η περίπτωση αυτή αποτελεί ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα γραφής της πολιτικής της κυβέρνησης, η οποία πλέον απροκάλυπτα και χωρίς να αισθάνεται την ανάγκη να αιτιολογήσει τις επιλογές και τις μεθόδους της, επιβάλλει καθεστώς εξαίρεσης σε ευρύτερα στρώματα του πληθυσμού και όχι μόνο σε αυτούς/ές που αντιστέκονται, συνοδευόμενο από ωμή βία.

 

Ο αγώνας για την υπεράσπιση των Εξαρχείων όμως θα συνεχιστεί. Η αντίσταση των κατοίκων και των πολιτικών συλλογικοτήτων της περιοχής με την αλληλεγγύη όλων μας εντείνεται με συνεχείς πορείες και συγκεντρώσεις, μέχρι να αναγκάσει την κυβέρνηση να αποσύρει τις λαμαρίνες και τους μπάτσους της από την πλατεία.

 

Στεκόμαστε αλληλέγγυοι/ες σε όσους/ες αγωνίζονται ενάντια στην αποικιοκρατική εισβολή στην πλατεία Εξαρχείων, στον Αντώνη Ζήβα, ο οποίος περνάει από δίκη εξ αναβολής στις 18 Οκτωβρίου, και στα υπόλοιπα θύματα της αστυνομικής αυθαιρεσίας που υποθάλπουν το κράτος και οι δικαστικές αρχές.

 

Κατάληψη Rosa Nera

 

css.php