Τι είναι αυτό το μπλογκ?

Το blog αυτό είναι ένας aggregator που μαζεύει και δείχνει συγκεντρωμένα όλα τα νέα ποστς από τα blogs του squat.gr. Μπορείτε να δείτε από εδώ τις πρόσφατες αναρτήσεις των blogs, με βάση την ημερομηνία ή με βάση κάποια κατηγορία/θεματική. Επίσης μπορείτε να χρησιμοποιήσετε “ροές” (rss feeds) για να βλέπετε ότι νεώτερο, είτε σε όλες τις κατηγορίες είτε σε κάποια συγκεκριμένη.

Εδώ θα κρατούνται μόνο οι πιο πρόσφατες αναρτήσεις, και οι παλιότερες σιγά σιγά θα σβήνονται, οπότε η παρούσα σελίδα δεν κάνει για λόγους αρχείου.

Posted in: ανακοινώσεις by sivnik Comments Off on Τι είναι αυτό το μπλογκ?

Renzo Novatore – Αναρχοατομικισμος στα πλαισια της κοινωνικης επαναστασης

1

Ο αναρχοατομικισμός, όπως εμείς τον αντιλαμβανόμαστε –και λέω εμείς γιατί ένας αξιοσημείωτος αριθμός φίλων τον αντιλαμβάνονται όπως εγώ- στέκεται εχθρικά απέναντι σε κάθε σχολή και κάθε κόμμα, κάθε εκκλησιαστική και δογματική ηθική, όπως επίσης και σε κάθε, μεγαλύτερη ή μικρότερη, ακαδημαϊκή ηλιθιότητα.

Κάθε μορφή πειθαρχίας, κανόνα και σχολαστικότητας είναι αποκρουστική για την ειλικρινή αριστοκρατία της αλήτικης και επαναστατικής μας ανησυχίας! Ο ατομικισμός είναι, για’μάς, δημιουργική δύναμη, αθάνατη νιότη, θεία ομορφιά, λυτρωτικός και γόνιμος πόλεμος. Είναι η θαυμάσια αποθέωση της σάρκας και το τραγικό έπος του πνεύματος. Η λογική μας είναι ότι δεν υπάρχει τέτοια. Ιδανικό μας είναι η απόλυτη άρνηση όλων των υπόλοιπων ιδανικών, για το μεγαλύτερο και υπέρτατο θρίαμβο της πραγματικής, της αληθινής, της ενστικτώδους, παράτολμης και χαρούμενης ζωής! Για’μάς, τελειότητα δεν είναι ένα όνειρο, ένα ιδεώδες, ένα αίνιγμα, ένα μυστήριο, μια Σφήκκα, αλλά μια δραστήρια και ισχυρή, απαστράπτουσα και έντονη πραγματικότητα. Όλα τα ανθρώπινα πλάσματα είναι τέλεια με τον τρόπο τους. Αυτό που τους λείπει είναι το ηρωϊκό θάρρος της τελειότητάς τους. Από τη στιγμή που οι άνθρωποι άρχισαν να πιστεύουν πως η ζωή είναι ένα καθήκον, ένα λειτούργημα, μια αποστολή, αυτό σήμαινε ντροπή για τη δύναμη της ύπαρξής τους και, ακολουθώντας φαντάσματα, αρνήθηκαν τους εαυτούς τους και απομακρύνθηκαν από το πραγματικό. Όταν ο Χριστός είπε στους ανθρώπους: «να είστε ο εαυτός σας, η τελειότητα βρίσκεται μέσα σας!», εκστόμισε μια εκπληκτική φράση, η οποία αποτελεί την υπέρτατη σύνθεση της ζωής. Είναι άχρηστο αυτό που κάνουν οι θρησκόληπτοι, οι θεολόγοι και οι φιλόσοφοι, να καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια να ερμηνεύσουν τα λόγια του Χριστού με τις παραπλανητικές διαλεκτικές σοφιστείες τους. Όταν, όμως, ο Χριστός μιλάει μ’αυτόν τον τρόπο στους ανθρώπους, αποκηρύσσει ολόκληρο το κάλεσμά του για αυταπάρνηση, για μια αποστολή και για την πίστη, και όλη η υπόλοιπη διδασκαλία του καταρρέει παταγωδώς μέσα στη λάσπη, γκρεμισμένη από αυτόν τον ίδιο. Κι εδώ, και μόνο εδώ, βρίσκεται η μεγαλύτερη τραγωδία του Χριστού. Άσε τους ανθρώπους να στρέψουν τη θαμπή ματιά τους προς τον εκτυφλωτικό ήλιο της αλήθειας και θα βρεθούν πρόσωπο με πρόσωπο με την αληθινή και άξια γέλωτος εξιλέωσή τους. Αυτό είναι το ηθικό κομμάτι στο οποίο ο ατομικισμός, ούτε ρομαντικά μυστικιστικός, ούτε ιδεαλιστικά μοναστικός, ούτε ηθικός, ούτε ανήθικος αλλά αήθης, άγριος, μανιώδης και πολεμοχαρής, κρατά τις φωτεινές ρίζες του αισθησιακά ριζωμένες στο φωσφορίζοντα ανθό της παγανιστικής φύσης και στο καταπράσινο φύλλωμά του, που ακουμπά στα μωβ χείλια της παρθένας ζωής.

2

Σε κάθε μορφή ανθρώπινης Κοινωνίας που θα προσπαθήσει να επιβάλλει την αποκήρυξη και μια τεχνητή θλίψη στο αναρχικό και απείθαρχο Εγώ μας, διψώντας για ελεύθερη και θριαμβευτική επέκταση, θα απαντάμε με ένα βρυχηθμό και με την ιερόσυλη κραυγή του δυναμίτη.

Σε όλους αυτούς τους δημαγωγούς της πολιτικής και της φιλοσοφίας που κουβαλούν στις τσέπες τους ένα όμορφο σύστημα αποτελούμενο από μια υποθηκευμένη γωνιά του μέλλοντος, απαντάμε με τα λόγια του Bakunin: «Αδέξια ανθρωπάκια!». Κάθε καθήκον που θα ήθελαν να μας επιβάλλουν, θα το ποδοπατάμε με λύσσα με τα βέβηλα πόδια μας. Κάθε σκιώδες φάντασμα που θα τοποθετήσουν μπροστά στα μάτια μας, διψώντας για φώς θα το ξεσκίσουμε με οργή με τα βλάσφημα χέρια μας. Ο Χριστός ντρεπόταν για την ίδια του τη διδασκαλία και την κατέστρεψε πρώτος. Ο Friedrich Nietzsche φοβόταν τον υπεράνθρωπό του και τον σκότωσε ενόσω βασάνιζε ζώα, ζητώντας έλεος από τον ανώτερο άνθρωπο. Εμείς, όμως, ούτε φοβόμαστε, ούτε ντρεπόμαστε για τον απελευθερωμένο Άνθρωπο.

Εμείς εξυμνούμε τον Προμηθέα, τον ιερόσυλο κλέφτη που άρπαξε την αιώνια φλόγα από τον παράδεισο του Δία, προκειμένου να δώσει ζωή στο χωμάτινο άνθρωπο, και δοξάζουμε τον Ηρακλή, τον ισχυρό, απελευθερωτικό ήρωα.

3

Η παγανιστική φύση έχει τοποθετήσει τον Προμηθέα στο νού κάθε θνητού και τον Ηρακλή στο μυαλό κάθε στοχαστή. Η ηθική, όμως, αυτή η αηδιαστική ξελογιάστρια των φιλοσόφων, των λαών και της ανθρωπότητας, δοξάζει και καθαγιάζει το όρνεο, εξυμνώντας το ως θεία δίκη, και η θεία δίκη, την οποία εξανθρώπισε ο Comte [1], καταδίκασε τον Ήρωα.

Ο θνητός Άνθρωπος και ο στοχαστής τρέμουν μπροστά σ’αυτό το ολέθριο φάντασμα και το θάρρος ξεμένει ηττημένο κάτω από το τεράστιο βάρος του φόβου.

Ο αναρχικός ατομικισμός, όμως, είναι μια πανέξυπνη και θανατηφόρα πυξίδα, η οποία ρίχνει φώς στο σκοτάδι που επικρατεί στο βασίλειο του φόβου και τρέπει σε φυγή το φάντασμα της Θείας Δίκης που του έδωσε πρόσωπο ο Comte.

Ο Ατομικισμός είναι το ελεύθερο και ασυμβίβαστο τραγούδι που επανασυνδέει το άτομο με την αιώνια και καθολική παντοδυναμία, που δεν είναι ούτε ηθική, ούτε ανήθικη, αλλά είναι τα πάντα.Φύση και Ζωή! Τί είναι Ζωή; Τα μεγαλύτερα βάθη και οι ψηλότερες κορυφές, το ένστικτο και η λογική, το φώς και το σκοτάδι, η λάσπη και η ομορφιά, η χαρά και η θλίψη. Η αποκήρυξη του παρελθόντος, της κυριαρχίας του παρόντος και της λαχτάρας και του πόθου για το μέλλον.

Η Ζωή είναι όλα αυτά. Και όλα αυτά είναι, επίσης, ο ατομικισμός. Ποιός επιζητά να ξεφύγει από τη Ζωή; Ποιός τολμά να την αρνηθεί;

4

Η Κοινωνική Επανάσταση είναι το ξαφνικό ξύπνημα του Προμηθέα, μετά από την πτώση σε μια κατάσταση άτονης θλίψης που προκάλεσε το αποκρουστικό όρνεο, που ξέσκισε την καρδιά του σε κομμάτια. Είναι μια απόπειρα προσωπικής απελευθέρωσης. Όμως, οι αλυσίδες με τις οποίες ο μοχθηρός θεός Δία τον είχε δέσει στον Καύκασσο μαζί με τον αποκρουστικό του υπηρέτη τον Ήφαιστο, δε μπορούν να σπάσουν από κανέναν άλλο πέραν του Τιτάνα, του επαναστάτη Ήρωα, του ίδιου του γιού του Δία.

Εμείς, τα επαναστατημένα τέκνα αυτής της σάπιας ανθρωπότητας που έδεσε με αλυσίδες τους ανθρώπους στη λάσπη του δογματισμού των κοινωνικών δεισιδαιμονιών, δε θα παραλείψουμε να ρίξουμε το τρομερό μας τσεκούρι πάνω στους σκουριασμένους κρίκους αυτής της απεχθούς αλυσίδας.

Ναι, εμείς οι αναρχικοί ατομικιστές κάνουμε για την Κοινωνική Επανάσταση, αλλά με τον τρόπο μας, αυτό είναι κατανοητό!

5

Η εξέγερση του ατόμου ενάντια στην κοινωνία δε δίνεται παράλληλα μ’εκείνη των μαζών ενάντια στις κυβερνήσεις. Ακόμα κι όταν οι μάζες υποκύψουν στις κυβερνήσεις, ζώντας μέσα στην καθαγιασμένη και ντροπιαστική ειρήνη της παραίτησής τους, ο αναρχικός ατομικιστής ζεί κόντρα στην κοινωνία γιατί βρίσκεται σε διαρκή και ασυμβίβαστο πόλεμο μαζί της, όταν, όμως, σε μια ιστορική καμπή, βρεθεί μαζί με τις εξεγερμένες μάζες, υψώνει τη μαύρη σημαία του και ρίχνει το δυναμίτη του μαζί τους.

Ο αναρχικός ατομικιστής υπάρχει μέσα στην Κοινωνική Επανάσταση, όχι ως δημαγωγός, αλλά ως ένα ξεσηκωτικό στοιχείο, όχι σαν απόστολος, αλλά σαν μια ζωντανή, αποτελεσματική, καταστροφική δύναμη…

Όλες οι επαναστάσεις του παρελθόντος κατέληξαν αστικές και συντηρητικές. Αυτό που λάμπει στον κόκκινο ορίζοντα της μεγαλοπρεπούς τραγικής στιγμής μας, θα έχει ως στόχο του τον απελπισμένο σοσιαλιστικό ανθρωπισμό. Εμείς οι αναρχικοί ατομικιστές, θα πάρουμε μέρος στην επανάσταση χάρη σε μια αποκλειστική, προσωπική μας ανάγκη να βάλουμε φωτιά και να ξεσηκώσουμε τα πνεύματα. Για να σιγουρευτούμε ότι, όπως λέει ο Stirner, δεν πρόκειται τόσο περί μίας νέας επανάστασης που πλησιάζει, όσο περί ενός τεράστιου, περήφανου, ανελέητου, ξεδιάντροπου, ανήθικου εγκλήματος που βρυχάται με την αστραπή στον ορίζοντα, και κάτω από το οποίο ο ουρανός, φουσκωμένος από δέος, σκοτεινιάζει και σιωπά. Και ο Ibsen: «Υπάρχει μόνο μία επανάσταση που αναγνωρίζω –η οποία ήταν πραγματικά και βαθιά ριζοσπαστική-….αναφέρομαι στον Κατακλυσμό των αρχαίων χρόνων! Αυτός μονάχα ήταν πραγματικά σοβαρός. Αλλά ακόμα και τότε, ο διάβολος έχασε την προθεσμία του: ξέρετε ότι ο Νόε ανέλαβε τη δικτατορία. Ας κάνουμε ξανά αυτήν την επανάσταση, αλλά πιο ολοκληρωτικά. Απαιτεί αληθινούς άνδρες και ρήτορες. Προκειμένου να προκαλέσετε το βρυχηθμό των νερών, θα προσφέρω το βαρέλι με το μπαρούτι για να ανατινάξετε την κιβωτό».

Τώρα, εφόσον η δικτατορία θα είναι –αλίμονο!- αναπόφευκτη στη σκοτεινή παγκόσμια επανάσταση που στέλνει τη ζοφερή λάμψη της από την ανατολή πάνω από τη μαύρη δειλία μας, ο απόλυτος στόχος για’μάς τους ατομικιστές αναρχικούς θα είναι η ανατίναξη της τελευταίας κιβωτού με βομβιστικές επιθέσεις και του τελευταίου δικτάτορα με πυροβολισμούς από τα όπλα του Browning [2]. Θα επιστρέψουμε στο περιθώριο της νέας κοινωνίας που θα εγκαθιδρυθεί, για να ζήσουμε τις ζωές μας επικίνδυνα σαν ευγενείς εγκληματίες και ριψοκίνδυνοι αμαρτωλοί! Γιατί, αναρχικός ατομικιστής εξακολουθεί να σημαίνει αδιάκοπη ανανέωση, στα πεδία της τέχνης, της σκέψης και της δράσης.

Αναρχικός ατομικισμός εξακολουθεί να σημαίνει ακατάπαυστη εξέγερση ενάντια στην αιώνια θλίψη, αιώνια αναζήτηση για καινούριες πηγές ζωής, απόλαυσης και ομορφιάς. Και θα παραμείνουμε έτσι στην Αναρχία.

– γράφτηκε υπό το ψευδώνυμο Mario Ferrento

Υποσημειώσεις:
[1] Αναφέρεται στο Γάλλο φιλόσοφο Auguste Comte (1798-1857), από τους κυριότερους εκπροσώπους του θετικισμού, τον οποίο αντιλαμβανόταν ως την αναζήτηση σταθερών νόμων για το φυσικό κόσμο και την κοινωνία.
[2] Ο John Browning ήταν αμερικανός σχεδιαστής όπλων, ο οποίος δημιούργησε πολλά στρατιωτικά και μη στρατιωτικά πυροβόλα όπλα, φυσίγγια και τους μηχανισμούς τους. Θεωρείται από τους πιο επιτυχημένους σχεδιαστές αυτόματων και ημιαυτόματων όπλων του 20ου αιώνα και πολλά από τα όπλα του χρησιμοποιούνται μέχρι και σήμερα.

Σημείωση: Το κείμενο δημοσιεύθηκε αρχικά στο 17ο τεύχος της εφημερίδας «Il Libertario», σελίδες 738, 739, στις 6 Νοεμβρίου του 1919. Ανακτήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου του 2014, από το blog theanarchisttownship.

———

Μετάφραση: Κύκλος Ατομικιστών Αναρχικών

Posted in: Αρχείο, Εγχώρια, Κείμενα, νέα, τέχνη by ragnarok Comments Off on Renzo Novatore – Αναρχοατομικισμος στα πλαισια της κοινωνικης επαναστασης , , , , , ,

Καταστολή για όλα τα γούστα!

Τις τελευταίες μέρες επιχειρείται συστηματικά μια πολιτικάντικη εκμετάλλευση των αντιδράσεων για την εκποίηση των κτιρίων του Πολυτεχνείου στο λόφο Καστέλι. Από όλους τους αγωνιούντες για την τύχη του δημοσίου χαρακτήρα τους, ένας θεσμικός αιρετός εκπρόσωπος -ο πρώτος τέτοιος- έσπευσε να προωθήσει ένα νέο πλάνο «αξιοποίησης». Αναφερόμαστε στον επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «Πρώτα ο άνθρωπος» – που προέβει στη σύσταση Πρωτοβουλίας προκειμένου να καταθέσει συγκεκριμένη πρόταση-σχέδιο, η οποία συγκλίνει επί της ουσίας με κείνη του πρύτανη/ξενοδόχου στο εξής: εκκένωση της κατάληψης Rosa Nera.

Σε αυτήν την πολιτεία γνωριζόμαστε. Η παράταξη αυτή προέκυψε από την διάσπαση της παράταξης του νυν δημάρχου, και πλασαρίστηκε στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές ως αριστερή επιλογή, ή -ακόμα πιο φιλόδοξα- ως η «παράταξη των κινημάτων». Επικεφαλής της τοποθετήθηκε ο Γιάννης Σαρρής, ένας άνθρωπος που σχετίζεται με τα κινήματα που επικαλείται όσο κι ο κολιός με το Γενάρη, ενώ η θέση του στο παρελθόν ανάμεσα στο δίλημμα ιδιωτικό/δημόσιο, είναι το γνωστό υψηλό κασέ στην πετυχημένη καριέρα του ως ιδιαιτεράκιας το βράδυ και δημόσιος υπάλληλος τη μέρα. Παρά όμως το φιλόδοξο αυτοπλασάρισμά της στα δημοτικά πράγματα ως «κινηματική παράταξη», το βασικό στόχο της να στηριχτεί από τον τοπικό ΣΥΡΙΖΑ δεν τον πέτυχε, και για αυτό βγήκε τέταρτη, με τέσσερις συμβούλους – ίσως κι επειδή αυτά που ξέρουμε εμείς, τα ξέρει ο κόσμος όλος.

Αυτό που πάντως πέτυχε, είναι να στηριχθεί και από ανθρώπους που έχουν πράγματι αφιερώσει χρόνο και ενέργεια σε συλλογικές διεκδικήσεις και κοινωνικούς αγώνες, από διάφορα μετερίζια στο παρελθόν. Σε ανθρώπους σαν κι αυτούς απευθυνόμαστε τώρα, αρκετούς από τους οποίους συναντήσαμε και στην εκδήλωση που διοργάνωσε η παράταξη «Πρώτα ο Άνθρωπος» για τους δημόσιους χώρους, στις αρχές Αυγούστου. Ναι, ήμασταν εκεί (προς μεγάλη και δυσάρεστη έκπληξη του επικεφαλής της), και ακούσαμε με τα αφτιά μας να περιγράφει την Rosa Nera ως εμπόδιο στον αγώνα για την υπεράσπιση των δημόσιων χώρων! Τον ακούσαμε να επικαλείται επανειλημμένως τα «κινήματα», τα οποία οφείλουν να στηρίξουν ένα «ευρύ και πλατύ μέτωπο», που χωράει μεν ακόμα και τον δεξιό κομματάρχη και πρώην νομάρχη Αρχοντάκη, αλλά όχι την κατάληψη – διότι όπως αποδείχθηκε 2 μέρες μετά με την αυτοπαρουσίαση της νέας Πρωτοβουλίας, το μέτωπο αυτό έχει στόχο την ίδια την κατάληψη.

Με πολλούς από αυτούς τους ανθρώπους έχουμε συναντηθεί και αλλού, πάμπολλες φορές. Γνωρίζουμε που διαφωνούμε και πως μπορούμε να συνυπάρχουμε, όπως γνωρίζουν κι εκείνοι τι συνιστά η κατάληψη αυτή για την υπόθεση των κοινωνικών αγώνων των από κάτω. Δεν θα τα πούμε εμείς, τα είπανε εκείνοι στην εκδήλωση που προαναφέραμε, όταν μπροστά στον εμβρόντητο Σαρρή έγιναν απανωτές εισηγήσεις υπεράσπισης της Rosa Nera ως κινηματικό χώρο και ως υποδομή κινηματική, κρίσιμη και αναγκαία, όχι μονάχα για την υπόθεση της υπεράσπισης των δημόσιων χώρων με τη στενή έννοια, αλλά και με την ευρεία του πεδίου άσκησης πολιτικής από τα κάτω.

Το δίλημμα «πολίτης ή πελάτης» που ευτυχώς και επιτέλους ανέκυψε για την χανιώτικη κοινωνία όσον αφορά το μέλλον του τόπου της, σε άλλους έπεσε βαρύ, και σ’ άλλους άνοιξε ευκαιρίες! Οι οπορτουνιστές (=οι ευκαιριατζήδες, ετυμολογικά) ήταν πάντα οι πιο ύπουλοι. Εν προκειμένω, αυτοί είναι που σήμερα φέρνουν την καταστολή στην πόρτα μας, μιλώντας πάλι για αγώνες που ποτέ δεν συμμετείχαν και για σκοπούς που ποτέ δεν υπηρέτησαν. Ο κόσμος που αντιλαμβάνεται την αναγκαιότητα των συλλογικών κοινωνικών αγώνων για αξιοπρέπεια και χειραφέτηση, μπορεί όχι μόνο να τους ξεσκεπάσει και απαξιώσει, αλλά και να τους κόψει το βήχα εδώ και τώρα, δείχνοντας άλλη μια φορά έμπρακτα την στήριξή του στην Rosa Nera.

ΟΠΟΙΟΣ ΣΠΕΡΝΕΙ ΑΝΕΜΟΥΣ, ΘΑ ΘΕΡΙΣΕΙ ΘΥΕΛΕΣ

 

Κατάληψη Rosa Nera

Posted in: Καταλήψεις, καταστολή, ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ... by Rosa Nera Comments Off on Καταστολή για όλα τα γούστα!

Μάλλον θα το προσέξατε κι εσείς: νέος σερίφης ήρθε στην πόλη

Η «ανεξάρτητη» ελληνική δικαιοσύνη κατέβηκε από το παρασκηνιακό βάθρο της και βγήκε μπροστά να καθαρίσει! Και τώρα, στο προσκήνιο πια της κεντρικής πολιτικής σκηνής, άφησε να φανεί το πρόσωπό της, το οποίο φυσικά και είναι αυτό που υποψιαζόμασταν: ένα μούτρο που πολύ θα ήθελε να βρισκόταν στη θέση του (μετ)εμφυλιακού βασιλικού επιτρόπου και του χουντικού στρατοδίκη.

Ο πλέον ακλόνητος και απρόσβλητος θεσμός της εγχώριας κρατικοδίαιτης παρασιτικής τάξης που αποκαλούμε αστική, αυτός που συνταγματικά του έχει παραχωρηθεί ανεξέλεγκτη εξουσία και η αυτόνομη αναπαραγωγή του, ανωνυμία και μη λογοδοσία, βγαίνει στην επίθεση. Επικυρώνει Μνημόνια, αμνηστεύει μεγαλοφοροφυγάδες (λίστες Λαγκάρντ/Μπόγιαρνς), στέλνει στο αρχείο κολοσσιαία σκάνδαλα (Siemens, Χρηματιστήριο), δικαιώνει τους μεγαλοαπατεώνες με τις μάυρες ρόμπες (Βατοπέδι), απαλλάσσει ναρκοβαρώνους (Noor1), χαϊδεύει μεγαλοκαταχραστές (Energa), αποφυλακίζει φιλοχιτλερικούς δολοφόνους. Και το χειρότερο όλων, νομιμοποιεί ανενδοίαστα κάθε έξαλλη ονείρωξη των μικρών και μεγάλων αφεντικών (μη καταβολή δεδουλευμένων, απολύσεις λόγω επίσχεσης εργασίας), κατοχυρώνοντας την ήδη αιματοβαμμένη κερδοφορία τους και δίνοντάς τους το έναυσμα για ακόμη αγριότερη υποτίμηση της εργασίας και της ζωής των πληβείων.

Η δικαστική μαφία επελαύνει μεν «καθαρίζοντας» για την προνομιούχα κάστα που παραδοσιακά υπηρετεί – στην συγκυριακή διαμάχη της με την νέα εκτελεστική εξουσία, αλλά ταυτόχρονα θωρακίζει και τα νώτα της – με το νομικό οπλοστάσιο που βεβαίως η τελευταία διατήρησε. Στην κοινωνική κατακραυγή απαντά με καινοφανή εκδικητικότητα και επίδειξη ισχύος, μοιράζοντας απλόχερα ωμό (νομικό) παραλογισμό, εκεί που η αμφισβήτηση των αποφάσεών της παίρνει διαστάσεις. Το ευρύ μέτωπο της αλληλεγγύης προς την Ηριάννα και τον Περικλή, έθεσε στον πυρήνα του την ανορθολογική μέθοδο ενοχοποίησης μέσω DNA, καθώς και την εκδικητική συλλογιστική του τρομονόμου που ποινικοποιεί τις ανθρώπινες σχέσεις. Με άλλα λόγια, η πλατιά κοινωνική αλληλεγγύη έκανε αυτό που η Δικαιοσύνη μισεί περισσότερο απ’ όλα: την αμφισβήτησε – και εν προκειμένω την αμφισβήτησε πιο έντονα από ποτέ.

Η ανταπάντησή της ήταν και το πιο έκδηλο και αντιπροσωπευτικό δείγμα του πόσο επικίνδυνη είναι για την κοινωνία. Το γελοίο και απροκάλυπτα κυνικό επιχείρημα περί Βαρκελώνης (που συνιστά -λέει- γνωστό προορισμό τρομοκρατών!!!) σε συνδυασμό με τα μαγειρέματα της Αντιτρομοκρατικής, έστειλε πάλι πίσω στη φυλακή δυο νέους ανθρώπους, για να πάρουμε όλες και όλοι ένα καλό μάθημα: πως δεν υπάρχει πάτος σε αιδώ, ούτε ταβάνι σε βούληση, αν τολμήσουμε να ελέγξουμε ως κοινωνία – ακόμα και μόνο διά της απλής κριτικής – τους αγίους δικαστές με τις λευκές τους σαλιάρες.

Η δικαστική οπισθοφυλακή των αφεντικών βγαίνει θεαματικά στην επίθεση για να ανακόψει εδώ και τώρα την κοινωνική κίνηση που φαντάζει θανάσιμη απειλή, ακόμα και για το δικό της προνομιακό στάτους. Η συνταγματική ανεξαρτησία που επικαλείται είναι στην ουσία απαίτηση για σιγή νεκροταφείου από την μεριά των ξυπόλυτων, κάθε φορά που θα τους δαγκώνει. Απαιτεί την πλήρη υποταγή τους και την απεμπόλιση κάθε σκέψης περί λογοδοσίας και ελέγχου, όχι μόνο της εξουσίας της, αλλά ούτε καν του διαβόητου «σκεπτικού» της. Ο αυταρχισμός και η ασυδοσία που αναδύει το θράσος της, υποδεικνύει ένα νέο πεδίο αντίστασης για τους από κάτω, προκειμένου να μείνουμε όρθιες/οι και αξιοπρεπείς.

Λευτεριά στην Ηριάννα και τον Περικλή
Κατάργηση του τρομονόμου
Αγώνας ενάντια στην δικαστική αυθαιρεσία

Κατάληψη Rosa Nera (Μαύρο Ρόδο)
Χανιά, Αύγουστος 2017

Posted in: καταστολή, ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ... by Rosa Nera Comments Off on Μάλλον θα το προσέξατε κι εσείς: νέος σερίφης ήρθε στην πόλη

2ο Αναρχοσυνδικαλιστικό camping της ΕΣΕ Ιωαννίνων στο Σταυρολιμένα 24-27/8(video)

Η ΕΣΕ Ιωαννίνων διοργανώνει για δεύτερη χρονιά αναρχοσυνδικαλιστικό ελεύθερο camping στη παραλία του Σταυρολιμένα, ανάμεσα στην Πέρδικα Θεσπρωτίας και την Πάργα. 

Να και ένα βιντεάκι για περισσότερες πληροφορίες :

https://www.youtube.com/watch?v=YACTcwFnMrE

Posted in: camping by Ε.Σ.Ε Ιωαννίνων Comments Off on 2ο Αναρχοσυνδικαλιστικό camping της ΕΣΕ Ιωαννίνων στο Σταυρολιμένα 24-27/8(video)

2ο Camping της ΕΣΕ Ιωαννίνων

Η ΕΣΕ Ιωαννίνων διοργανώνει για δεύτερη χρονιά αναρχοσυνδικαλιστικό ελεύθερο camping στη παραλία του Σταυρολιμένα, ανάμεσα στην Πέρδικα Θεσπρωτίας και την Πάργα.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΑΝΑΡΧΟΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ CAMPING ΤΗΣ ΕΣΕ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

Η ΕΣΕ Ιωαννίνων διοργανώνει το δεύτερο αναρχοσυνδικαλιστικό ελεύθερο camping! 4 ημέρες στη παραλία του Σταυρολιμένα, ανάμεσα στην Πέρδικα Θεσπρωτίας και την Πάργα. Μια ευκαιρία όχι μόνο να ξελαμπικάρουμε από την σύγχρονη εντατικοποίηση, αλλά και να γνωριστούμε, να συζητήσουμε και να ραδιουργήσουμε εναντία σε ένα σύστημα που μας κατατρώει.
Γιατί camping και μάλιστα ελεύθερο;
-Οι διακοπές δεν είναι μόνο χαλάρωση, είναι και διεκδίκηση. Το ελεύθερο camping είναι η επιλογή χιλιάδων εκμεταλλευομένων, που δεν επιθυμούν να κάνουν διακοπές με τον τρόπο που επιβάλλουν τα αφεντικά, που προσπαθούν οι διακοπές τους να γίνονται με όσο το δυνατόν λιγότερους όρους της αγοράς.
-Οι διακοπές σήμερα είναι ένα ακόμη εμπόρευμα, ένα μέσο να κερδοφορήσουν κάποιοι(ξενοδοχεία, εστίαση, εφοπλιστές), ένας τρόπος δηλαδή να ξαναγυρίσουν τα λιγοστά χρήματα των εργατών/ριων, σε όσους έτσι κι αλλιώς τους τα κλέβουν. Το ελεύθερο camping παραμένει μια έμπρακτη αμφισβήτηση αυτής της εμπορευματοποίησης. Είναι επιλογή των φτωχών, που το μεροκάματό τους δεν φτάνει ούτε για να ζήσουν, ούτε για να κάνουν διακοπές.
– Αυτοί που καταπατούν τους γιαλούς, που λεηλατούν τη φύση και καταστρέφουν το περιβάλλον, δεν είναι οι ελεύθεροι κατασκηνωτές. Είναι οι κάθε λογής επιχειρηματίες. Και είναι οι ίδιοι που έχουν το νόμο με το μέρος τους, που βάζουν τους μπάτσους να κόβουν πρόστιμα και να σέρνουν κόσμο στα δικαστήρια. Δεν θα τους κάνουμε το χατίρι.
-Το camping της ΕΣΕ, θα λειτουργήσει με αυτοργάνωση και αυτοδιαχείριση. Δεν θα περιφράξει κάποιο χώρο ούτε θα πάρει άδεια από κανένα θεσμικό όργανο ούτε φυσικά απαιτεί χρηματικό αντάλλαγμα για την συμμετοχή . Θα είναι ένα σημείο συνάντησης όσων τους ενώνει η αγάπη για τη φύση, η συνειδητοποιημένη κατασκήνωση και κυρίως ο αγώνας.
Στην διάρκεια του camping θα λειτούργει κουζίνα, καφενείο και bar. Είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε από πριν πόσος κόσμος θα έρθει. Ακόμη και αν επιλέξεις να φτιάχνεις το δικό σου φαγητό καλό θα είναι να μας ενημερώσεις.


Για την επικοινωνία μαζί μας

Τηλεφώνησε ή στείλε mail εδώ μέχρι τις 17 Αυγούστου:
Τηλεφωνο επικοινωνίας : 6947501367
Email:eseioanninon@gmail.com

Πως θα έρθεις στον Σταυρολιμένα
Ένας ακόμη λόγος να επικοινωνήσεις μαζί μας, είναι για να σε κατατοπίσουμε για την πρόσβαση στην παραλία.

Τα δρομολόγια των ΚΤΕΛ είναι τα εξής:

Από Γιάννινα προς Πάργα κάθε μέρα στις 8:30

Από Πάργα προς Γιάννινα κάθε μέρα στις 19:00

Από Αθήνα προς Γιάννινα

ΚAΘΗΜΕΡΙΝΑ
06.30(EKTOΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ) 08.30- 11.00- 13.00- 15.30(ΕΚΤΟΣ ΣΑΒΒΑΤΟΥ)- 18.00- 22.30

Από Γιάννινα προς Αθήνα
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ
08.00- 11.00- 13.00- 15.15(ΕΚΤΟΣ ΣΑΒΒΑΤΟΥ) – 17.30- 24.00

Από Θες/νικη προς Γιάννινα
KAΘΗΜΕΡΙΝΑ (ΕΚΤΟΣ ΣΑΒΒΑΤΟΥ)
08.00 11.30- 14.00- 15.45- 18.30- 20.30
ΣΑΒΒΑΤΟ
08.00- 11.30- 14.00- 15.45 – 20.30

Από Γιάννινα προς Θες/νικη

KAΘΗΜΕΡΙΝΑ( ΕΚΤΟΣ ΣΑΒΒΑΤΟ)
07.00- 11.30- 14.15- 16.00- 18.30- 20.30
ΣΑΒΒΑΤΟ 
07.00- 11.30- 14.15- 16.00-20.30

Από Αθηνα προς Παργα
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ
7:30-13:30-20:00

Από Πάργα προς Αθήνα
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ
07:00-10:30-16:00
Τηλ. ΚΤΕΛ Ιωαννινων: 2651026286
Τηλ. ΚΤΕΛ Πρεβεζας: 26820 22213


Αν έχεις συνεννοηθεί μαζί μας θα βρισκόμαστε στην Πάργα με αυτοκίνητα τις ώρες άφιξης και αναχώρησης των λεωφορείων.
Τι να φέρεις μαζί σου:
Σκηνή(αν δεν έχεις θα βολευτούμε), ατομικά σκεύη(πιατοποτηρομαχαιροκουταλοπηρουνο), χαρτί υγείας, προϊόντα ατομικής υγιεινής τα οποία καλό θα ήταν να είναι βιοδιασπώμενα, φακό οπωσδήποτε, επιτραπέζια παιχνίδια, μουσικό όργανο για το ξεδίπλωμα του ταλέντου σου, έντυπο κινηματικό υλικό από τον τόπο σου για να μοιραστούμε εμπειρίες.

Posted in: camping by Ε.Σ.Ε Ιωαννίνων Comments Off on 2ο Camping της ΕΣΕ Ιωαννίνων

Θερινές Προβολές στο Παρκάκι της Κατάληψης Βύρωνος 3, Δευτέρα 21/8/2017 στις 21:30, Gimme Danger

 

 

Posted in: Αφίσες, Κατάληψη Βύρωνος 3, Προβολές by anarxikoikavalas Comments Off on Θερινές Προβολές στο Παρκάκι της Κατάληψης Βύρωνος 3, Δευτέρα 21/8/2017 στις 21:30, Gimme Danger

Δημοσια διακηρυξη του κυκλου Ισουτιν

Σημείωση: Το κείμενο αυτό ευρέθη στο πρώτο τεύχος ενός εντύπου τυπωμένου στην θεσσαλονίκη το 1991 με το όνομα De Bello Civili.

Δημόσια διακήρυξη του κύκλου Ισουτιν

Ιδού ένας κλονιζόμενος κόσμος και οι καλλιτέχνες
ψευτογιατροί που ανησυχούν για τον καλωπισμό του.

Τρίσταν Τζαρά

1.Άλλη μια μπιενάλε «καλλιτεχνών», ακόμα μία. Η «τέχνη» τους πολυδιαφημισμένη από όλα τα μέσα κρατικής προπαγάνδας, στηριγμένη οικονομικά στις τράπεζες, τα σούπερ μάρκετ, τα φαστφουντάδικα και υπό την προστασία των υπουγών του κράτους και των λοχαγών της κουλτούρας είναι έτοιμη ναξ εκινήσει το έργο της. Εκεί που δεν μπορεί να φτάσει το γκλοπ απλώνουν το πινέλο
2. Ο «νέοι καλλιτέχνες» θα συγκεντρωθούν για ένα ακόμη αντιδραστικό BAUHAUS. Αφού έμαθαν να ζωγραφίζουν την πλήξη θα τους μάθουν τώρα και να την επαινούν θεωρώντας την «καλλιτεχνική». Την αποκαλούν: μέλλουσα υγιεινή.
3. Η αδιαφορία του κόσμου δεν τους κλονίζει, το όνειρο τους είναι να βασιλεύσουν σ’ αυτόν τον κόσμο της αδιαφορίας. Αυτό δεν θα αργήσει. Εξάλλου τα αφεντικά τους τους το έχουν υποσχεθεί. Είναι τα μαντρόσκυλα του μέλλοντος.
4. Σε όλη αυτήν την ατμόσφαιρα τσίρκου όλα είναι στο πρόγραμμα: οι παραφωνίες και τα δύσκολα νούμερα. Αυτοί που θα παίξουν πιο ”ριζοσπαστικά” είναι αυτοί που αύριο θα πληρωθούν καλύτερα. Να γιατί όλοι τους βιάζονται να αυτοχαρακτηριστούνε: «διαφορετικοί», «καινοτόμοι», «εικονοκλάστες», «καταραμένοι». Ο εξωραϊσμός του ντεκόρ της αλλοτρίωσης θα ανατεθεί στους «ασυμβίβαστους».
5. Κατά βάθος όμως και οι ίδιοι οι «νέοι καλλιτέχνες» δεν αισθάνονται καλά. Βρίσκουν μεγάλο το ρίσκο. Ξέρουν πως σαν εμπροσθοφυλακή του συστήματος είναι και οι πιο ευάλλωτοι. Γιατί αλήθεια τι θα απογίνουν αυτοί οι αποδιοργανωτές των αισθημάτων λύσσας σε μια έκρηξη οπού οι εξεγερμένοι θα κάνουν την ίδια τους την ζωή έργο τέχνης; Έτσι διαμαρτύρονται και ζητούν μεγαλύτερη ευελιξία, την ελευθερία δηλαδή να «αμφισβητούν» μέχρι και τον ρόλο τους. Κάτι που βέβαια τους παραχωρείτε αμέσως.
6. Η ”τέχνη” τους όμως είναι για τα καλά πεθαμένη. Αν την πιάσεις στο στόμα σου αυτό θα βρωμάει για μέρες. Μια νέα τέχνη μέλει να εφευρεθεί, μία τέχνη που θα γίνει τέχνη του ζειν, που θα πλημμυρίζει από ζωή. Μόνο αυτή μπορεί να ξορκίσει τα τελευταία βαμπίρ της ”παλιάς τέχνης”. Μέχρι να γίνουν όλοι καλλιτέχνες κανείς δεν είναι τέτοιος.
7. Αυτό που παλιά έλεγαν τέχνη και σαν τέτοια καταδιωκόταν και φυλακιζώταν σήμερα ανθίζει στα ίδια λιβάδια του κινδύνου και της περιπέτειας. Σήμερα πραγματική τέχνη κάνουν οι ψώφιοι της πείνας για ζωή μόνο που δεν το καταλαβαίνουν και όπως λέει και το τραγούδι: ο δρόμος τους έχει το πλάτος του κόσμου και χάνονται. Είναι οι άνθρωποι της μισής αναπνοής. Τους λείπει βασανιστικά η άλλη μισή, δεν μπορούν να ανασάνουν σε αυτόν τον κόσμο και ψάχνουν να κερδίσουν την ανάσα τους σκαρώνοντας γιορτές – σπίθα της μεγάλης εναρκτήριας γιορτής. Ξετρελαμένοι από αγωνία και από μια υπόσχεση εσαεί διαψευδόμενη στα τσοντάδικα και στα μπουρδέλα αμφισβητούν το θέαμα του έρωτα σαν αλλοτριωτικό, στις παλλόμενες θύρες των γηπέδων σφυροκοπούν την λογική, δεν πάνε πια να δουν δράση στο τεραίν αλλά για να δράσουν οι ίδιοι και ακόμα κλέβοντας στα σούπερ μάρκετ, σαμποτάροντας στα εργοστάσια ( οι πιο ταλαντούχοι δεν λερώνουν ποτέ τα χέρια τους στην δουλειά ) δραπετεύοντας από τις φυλακές των κοινωνικών σχέσεων και της ηθικής, μαυρίζοντας το μέλλον που τους επιφυλάσσουν, περιφρονώντας τους «διανοούμενους» και τους ιδεολόγους κάνοντας το κουλτουριάρης την μεγαλύτερη βρισιά και κατεβάζοντας την κριτική τους στο πεζοδρόμιο. Όλοι αυτοί οι καλλιτέχνες του σήμερα πρέπει τώρα να ανακαλύψουν το συλογικό τους μεγαλείο κάνοντας το πραγματικό. Να γίνουν επικίνδυνοι.
8. Η μπιενάλε θα αρχίσει χωρίς αυτούς. Οι καλλιτέχνες της βετεράνοι της φλυαρίας, θα μιλήσουν για όλους τους άλλους εκτός από αυτούς. Αυτοί άλλωστε έχουν στρατοπεδεύσει έξω από τα τείχει της ”τέχνης” κι οι ”καλλιτέχνες” δεν θα ήθελαν να σκέφονται τι θα γίνει αν κάποτε τα γκρεμίσουν.
Κι όσο αυτοί οι «νέοι καλλιτέχνες» μιλάνε για τα μεγάλα όνειρα τους πάντα η ζωή τους θα είναι εκείνη που πρώτη θα τους διαψεύδει. Γι αυτό και το τρεμούλιασμα της φωνής τους δεν είναι από συγκίνηση αλλά από φόβο.
9. Λίγες ημέρες μετά το τέλος της εκδήλωσης τους θα έρθει μία άλλη να μας τους ξαναθυμίσει αρχές Δεκέμβρη. Ο θίασος της ευρωπαϊκής δεξιάς. Μετά των Ζαν Λαγκ, την αλεπού, ο Λεπέν η αρκούδα και μετά την πόρνη των σαλονιών την Μελίνα η πόρνη των στρατώνων η Δέσποινα Παπαδοπούλου. Ένα αστείο χωρίς χιούμορ που επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά μέχρι που αρχίζει να ακούγεται σαν απειλή.
10. Κι όμως μερικοί εξακολουθούν να γελούν στον καθαρό αέρα. Όλα αυτά δεν τους αφορούν, από αυτά τασυναισθήματα αηδίας δεν έχουν κέρδος ούτε απώλειες. Χτίζουν την ζωή τους στον ήλιο και οι «καλλιτέχνες» τίποτα δεν έχουν να τους πουν, τίποτα. Παντρεύοντας την ένταση με την διάρκεια δεν κάνουν απλώς απελευθερωτική τέχνη, μπαίνουν στον κόσμο του παιχνιδιού: στην αιωνιότητα.
11. Οι θεατές ( αυτή η κατάρα του αιώνα ) μπορούν να πάψουν να θαυμάζουν ή να περιφρονούν τους ”καλλιτέχνες” λες και θα μπορούσαν να είναι διαφορετικοί από την εποχή μας κι αυτή ας μην ανησυχεί όσο κι αν αυτοί οι καλλιτέχνες της παραίτησης χτυπούν το μέλλον. Εμείς θα το αλλάξουμε.
12. Όσο γι αυτούς τους «καλλιτέχνες» θα τους βρείτε στα σκουπίδια κάτω από την σκάλα μας από όπου μπορούν να τους ξαναμαζέψουν αυτοί που τους χρειάζονται. Και τώρα ας πλύνουμε τα χέρια κι ας ξεπλύνουμε το στόμα. Επιτέλους…

Την στιγμή που θέλουμε να ασκήσουμε την νικηφόρα κριτική της I.S προς τα έξω πρέπει να μπορούμε να δεχτούμε κριτική – την νικηφόρα και αδυσώπητη κριτική – προς τα μέσα. Δηλαδή μεταξύ μας. Η εξωτερική επιτυχία προυποθέτει την δύναμη να αντιπαρέλθει το κόμμα την εσωτερική κριτική. Διαγραφές ή συνοχή. Μόνο ένα κόμμα που η εσωτερική κριτική θα το έχει καθαρίσει μπορεί να μιλάει κριτικά προς τα έξω. Και όταν μιλάω για εσωτερική κριτική μιλάω για σχέσεις, για δυνατότητες, για καθημερινή ζωή και ακόμα παραπάνω για επιθυμίες υποστηριγμένες. Δεν μπορώ να δεχτώ κανέναν να μιλάει πια με στόμφο την πομπώδη καταδίκη όλων των μορφών της αλυσοδεμένης ζωής όταν αυτός δεν μπορεί να σταθεί στην πιο επιεική κριτική και πόσο γελοία φαντάζει αυτή η γλώσσα όταν αγριεύει προς τα έξω για να κρύψει τα μέσα χάλια και όταν η συνοχή προσπαθέι να αποκτηθεί σε ένα μίνιμουμ λήθης!!! και συμβιβασμών με κύρια ενωτική πλατφόρμα την προς τα έξω αφηρημένη και άσφαιρη φωνασκία. Όλοι λοιπόν μπορούν να κραυγάζουν προς τα έξω ριζοσπαστικές μπούρδες και όταν πρέπει να μιλήσουν για τον εαυτό τους και για τους γύρω τους να τραυλίζουν μισόλογα.
Δεν μπορώ πια να δεχτώ κανέναν, να πολεμήσω μαζί με κανέναν όσο ”ασυμβίβαστη” κι αν είναι η πολεμική του στον κόσμο, αν δεν μπορεί να δεχτεί την πιο ”ασυμβίβαστη” κριτική σχετικά με το ποιος τελικά είναι κι αν δεν την εφαρμόσει απέναντι μου.

Γ.Ρ ( εσωτερικά κείμενα )

Δεν μπορούμε πια να πάρουμε τα «μέσα»[1]. Έχει σε τέτοιο βαθμό αλλάξει η ουσία  αι η υφή τους αλλά και η λειτουργία κι η αποστολή τους έτσι ώστε όποιος τα κατέχει δεν μπορεί παρά να κατέχεται από αυτά.
Ουσιαστικά αυτός υπηρετεί τους σκοπούς τους ( που δεν είναι άλλη από την καθολική τους επέκταση μέχρι την πλήρη καταστροφή του κόσμου ).
Αυτά δεν μπορούν να υπηρετήσουν κανέναν, ούτε να αλλάξουν λογική, απαιτούν να έχεις την λογική τους ( και στην επιβάλουν ).
Αυτά πια χρησιμοποιούν τους κατόχους και τους χρήστες τους στον σκοπό της πλήρους χαοτικής ανάπτυξης τους.
Μπορούν να λειτουργίσουν και μόνα τους πια. Να διαλέγουν τους υπηρέτες τους και να τους μορφώνουν στην λογική τους. Εδώ υπενθυμίζω πως η αυτοματοποίηση δεν είναι μονόδρομος. Έτσι ο παλιός αγώνας για την κατάκτηση των ”μέσων” έχει γίνει αφηρημένη μουσιακή διακήρυξη.
Ο νέος αγώνας υποδυκνύει ότι δεν μπορείς πια να κυριαρχήσεις πάνω τους ή απλώς να αλλάξεις την χρήση τους.
Πρέπει να τα καταστρέψεις ( και γι αυτό δεν μπορούν να υπάρξουν περιφερειακά αυτονομημένα σαμποτάζ – παρά μόνο σαν άσκηση ύφους). Χρειάζεται μια ολική και γενικευμένη αμφισβήτηση – καταστροφή και πρέπει να ΄ναι η τελευταία. Οι καταστροφείς ανυπομονούν να γίνουν χτίστες.

[1] Μιλάμε για τα μέσα επικοινωνίας αλλά και τα μέσα παραγωγής, ουσιαστικά αυτό παράγουν, έλειψη επικοινωνίας. Και τελικά ΚΕΦΑΛΑΙΟ + ΜΟΝΑΞΙΑ = ΘΕΑΜΑ. Και το θέαμα είναι εκείνο το παγκόσμιο σώου μοναξιάς που φτιάχτηκε μέσα από την συσσώρευση στερημένου πλούτου που συσσώρευε στέρηση στην επικοινωνία. Μέσα στα εργοστάσια γεννήθηκε αυτό που αργότερα η επεκτατική συσσώρευση του το ελάφρυνε και σαν εικόνα κυρίευσε τον πλανήτη.

Κ.ΙΣ.

Posted in: Αρχείο, Εγχώρια, Κείμενα, νέα, τέχνη by ragnarok Comments Off on Δημοσια διακηρυξη του κυκλου Ισουτιν , , , ,

Αλληλεγγύη στους τουρκους πολιτικούς κρατούμενους δασκάλους Νουριγέ Γκιουλμέν και Σεμί Οζακτσά

Συζήτηση με τους Τούρκους και κούρδους απεργούς πείνας στα Προπύλαια, που ξεκίνησαν τον αγώνα τους στις 8 Αυγούστου, σε αλληλεγγύη στον αγώνα των δύο Τούρκων δασκάλων Νουριγέ Γκιουλμέν και Σεμί Οζακτσά, που βρίσκονται στην 155η ημέρα απεργίας πείνας (έναρξη 9 Μαρτίου),και πλέον είναι στη φυλακή, όπου και συνεχίζουν, μέχρι την τελική νίκη. Μεταδίδεται η συνομιλία με τους απεργούς πείνας και ακολουθεί η ανάγνωση του κειμένου της επιτροπής αλληλεγγύης για τους πολιτικούς κρατούμενους στην Τουρκία και το Κουρδιστάν.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΤΑ ΕΡΝΤΟΓΑΝ Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ Τ’ΟΠΛΟ ΜΑΣ

Α/Α Ραδιοφωνο Ραδιοφράγματα Ελεύθερες φωνές, γκρεμισμένες φυλακές

Posted in: ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ, απεργία πείνας, ΒΙΝΤΕΟ, Διεθνή, πολίτικοι κρατούμενοι, τουρκία by radiofragmata Comments Off on Αλληλεγγύη στους τουρκους πολιτικούς κρατούμενους δασκάλους Νουριγέ Γκιουλμέν και Σεμί Οζακτσά , , , , ,

[:el]Ταράτσα μπαρ 11 και 16/8[:]

[:el]

Μπαρ στην ταράτσα απο τις 22:00

Παρασκευή 11/8 και Τετάρτη 16/8[:]

Posted in: Αρχική by ntougrou Comments Off on [:el]Ταράτσα μπαρ 11 και 16/8[:] , ,

No Future Bar, Σάββατο 12/8/2017 στις 22:00, στο παρκάκι της κατάληψης Βύρωνος 3

 

Posted in: Αφίσες, εκδηλώσεις, Κατάληψη Βύρωνος 3 by anarxikoikavalas Comments Off on No Future Bar, Σάββατο 12/8/2017 στις 22:00, στο παρκάκι της κατάληψης Βύρωνος 3

Ενάντια στη λεηλασία της φύσης και της κοινωνίας από το κράτος και το κεφάλαιο

Η λειτουργία του φράγματος της Μεσοχώρας μετά και την υπογραφή των περιβαλλοντικών όρων από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στις 2 Αυγούστου 2017, επιβεβαιώνει ότι η εκτροπή του ποταμού Αχελώου αποτελεί κεντρικό πολιτικό ζήτημα για τους εξουσιαστές -ενταγμένο σε ένα συνολικότερο σχέδιο λεηλασίας και ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας- και διακαής πόθος του συστήματος διαχρονικά. Η καταστροφή της Μεσοχώρας, η λεηλασία και ο έλεγχος του φυσικού πλούτου, θα προχωρήσουν χωρίς καμία κοινωνική συναίνεση, όπως τα μνημόνια και η επικυριαρχία του κεφαλαίου στα διάφορα προτεκτοράτα, όπως το ελληνικό κράτος.

Όπως στέκει το φράγμα 30 χρόνια τώρα, με την κρατική βία. Καταστολή, που στοχεύει κάθε αγωνιζόμενο άνθρωπο από τη μιά και από την άλλη επιχειρεί να φιμώσει, διαστρεβλώσει ή απονοηματοδοτήσει εκείνα τα συλλογικά προτάγματα που προωθούν κοινωνικά την αλληλεγγύη και την αντίσταση.

Οποία και να ναι οι κατάληξη των εγκληματικών έργων στον άνω ρου του Αχελώου ο αγώνας για την κοινωνική απελευθέρωση και οι αμετανόητοι που θα βρεθούν απέναντι σε κάθε προσπάθεια λειτουργίας του φράγματος της Μεσοχώρας θα είναι οι νικητές. Ο αγώνας για την προάσπιση της φύσης και της κοινωνίας θα συνεχίσει να στήνει οδοφράγματα στην καπιταλιστική ανάπτυξη σε κάθε τόπο όπου εκδηλώνεται η καπιταλιστική βαρβαρότητα, ως την καθολική ανατροπή κράτους κεφαλαίου.

Είναι σίγουρο πως όλοι εκείνοι που αναγνωρίζουν τη διπλή επίθεση που διαπράττουν οι εξουσιαστές μέσω των έργων εκτροπής του Αχελώου θα βρεθούν τόσο στη Μεσοχώρα όσο και σε όλα τα μέτωπα του αντικοινωνικού πολέμου. Τόσο απέναντι στην βιομηχανοποίηση της αγροτικής παραγωγής στη Θεσσαλία, όσο και απέναντι στον έλεγχο του νερού από πολυεθνικές που θα διαχειρίζονται τα φράγματα μετά την πώληση μέσω ΤΑΙΠΕΔ των κερδοφόρων κομματιών της ΔΕΗ.

Ο έλεγχος των φυσικών πόρων αποτελεί κομβικής σημασίας επιδίωξη από την πλευρά των αφεντικών σε βάρος των φτωχών κομματιών της κοινωνίας κρατώντας τους σε μια διαρκή πίεση μέσω του νερού και του ρεύματος που στη σημερινή κοινωνία είναι βασικοί παράγοντες επιβίωσης.

Σε παγκόσμιο επίπεδο διαπράττεται το ίδιο έγκλημα. Στους ποταμούς της Ασίας της Αφρικής και της νότιας Αμερικής όπου πολυεθνικές κολοσσοί (coca cola, nestle κ.α.) διαχειρίζονται το μεγαλύτερο μέρος των υδάτινων πόρων τοποθετώντας κυβερνήσεις μαριονέτες και ασκώντας πλήρη έλεγχο στους ντόπιους πληθυσμούς.

Η αντίσταση και ο αγώνας ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο πρέπει να είναι συνολικά, σε όλα τα μέτωπα και με όλα τα μέσα απέναντι στα καθάρματα της εξουσίας και σε όσους συνδιαλέγονται μαζί τους. Η αξιοπρεπής στάση όσων αντιστέκονται μαζί με τους κατοίκους της Μεσοχώρας ενάντια σε μια οικολογική και οικονομική καταστροφή, είναι αυτή, που κράτησε δεκαετίες το φράγμα και την εκτροπή εκτός λειτουργίας.

Συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε για την απελευθέρωση της φύσης και της κοινωνίας από τις αλυσίδες των κάθε λογής εξουσιαστών και αφεντικών με όπλα μας την
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ – ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ

ΝΑ ΠΕΣΕΙ ΤΟ ΦΡΑΓΜΑ ΝΑ ΖΗΣΕΙ ΤΟ ΧΩΡΙΟ
ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ

ΠΟΡΕΙΑ: ΚΥΡΙΑΚΗ 13 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2017 ΣΤΟ ΦΡΑΓΜΑ ΤΗΣ ΜΕΣΟΧΩΡΑΣ

ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΣΤΕΚΙ ΑΓΡΙΝΙΟΥ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ¨ΔΙΧΩΣ ΣΚΕΠΗ¨/ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ, ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ –ΕΣ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑΣ, ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΓΚΙΛΟΤΙΝΑ

Από την ιστοσελίδα του Αυτοδιαχειριζόμενου Στεκιού

Posted in: Αναδημοσιεύσεις, Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι, Διαδηλώσεις-Πορείες-Δράσεις, Κείμενα by radiourgia Comments Off on Ενάντια στη λεηλασία της φύσης και της κοινωνίας από το κράτος και το κεφάλαιο

Αυτοοργανωμένο bar στην αυλή της κατάληψης Apertus

Διαβάστε περισσότερα στην ιστοσελίδα της κατάληψης Apertus

Posted in: Αναδημοσιεύσεις, Κατάληψη Apertus, Συναυλίες/ Parties/ Προβολές by radiourgia Comments Off on Αυτοοργανωμένο bar στην αυλή της κατάληψης Apertus

ΚΑΜΙΑ ΑΥΤΑΠΑΤΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ – ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΚΑΜΙΑ ΑΥΤΑΠΑΤΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ 
ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ ΤΟΥ Υ/Η ΦΡΑΓΜΑΤΟΣ ΣΤΗ ΜΕΣΟΧΩΡΑ

ΕΝAΝΤΙA ΣΤΗΝ «ΠΡΑΣΙΝΗ» AΝAΠΤΥΞΗ, ΤA ΦΡAΓΜAΤA ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ Ο ΠΟΤΑΜΟΣ ΑΧΕΛΩΟΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!

Η επαπειλούμενη στις μέρες μας οριστική καταστροφή του ποταμού Αχελώου μέσω της αυτόνομης λειτουργίας του Υ/Η φράγματος στη Μεσοχώρα, του Υ/Η εργοστασίου και του τεχνητού ταμιευτήρα στην περιοχή του άνω ρου του – η οποία είχε μείνει ανέγγιχτη- και η εκτροπή του σε επόμενο χρόνο, από τη φυσική λεκάνη απορροής του προς τη Θεσσαλία θα επιφέρει ανυπολόγιστες καταστροφές τόσο στις ορεινές κοιλάδες, τα φυσικά οικοσυστήματα και τους ανθρώπινους οικισμούς του καταποντίζοντάς τα στη λάσπη, όσο και στο ευάλωτο δέλτα των εκβολών του στο Ιόνιο όπου σχηματίζονται μοναδικοί υδροβιότοποι. Να σημειώσουμε ότι ολόκληρο το χωριό της Μεσοχώρας Τρικάλων προβλέπεται να απαλλοτριωθεί αναγκαστικά από τη ΔΕΗ και να εκκενωθεί ενώ μεγάλο μέρος του, όπως και άλλοι παραποτάμιοι οικισμοί, θα κατακλυσθούν από τα νερά του τεχνητού ταμιευτήρα.

Σήμερα, αυτή η καταστροφική για την περιοχή προοπτική είναι περισσότερο ορατή από τότε που ξεκίνησαν να κατασκευάζονται τα γιγαντιαία Υ/Η φράγματα στα τέλη της δεκαετίας του 80΄. Ησημερινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, πλήρως ευθυγραμμισμένη στις νεοφιλελεύθερες αντικοινωνικές πολιτικές λεηλασίας του φυσικού κόσμου και του κόσμου της εργασίας, που επέβαλαν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις, η ΕΕ και το ΔΝΤ, στις οποίες εντάσσεται και η ολοκλήρωση των Υ/Η έργων και η ιδιωτικοποίηση τους, ολοκλήρωσε τις διαδικασίες αποδέσμευσης του Υ/Η φράγματος Μεσοχώρας από το συνολικό έργο της εκτροπής, το οποίο έχει μπλοκάρει προσωρινά από το Σ.τ.Ε., ώστε να λειτουργήσει άμεσα – όπως έχουν εξαγγείλει από τον Οκτώβρη του 2015, ο περιφερειάρχης Θεσσαλίας Κ. Αγοραστός και ο αντιπρόεδρος της ΔΕΗ Γ. Ανδριώτης.

Την Τετάρτη 02 Αυγούστου 2017, υπογράφηκε από τον Αναπληρωτή Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σωκράτη Φάμελλο, η ΑΕΠΟ (Απόφαση Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων) του υδροηλεκτρικού έργου του φράγματος της Μεσοχώρας.

 

Σε συνέντευξη Τύπου που συμμετείχαν οι Σωκράτης Φάμελλος, Αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Εμμανουήλ Παναγιωτάκης, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος ΔΕΗ, Κων/νος Αγοραστός, Περιφερειάρχης Θεσσαλίας και Κων/νος Μαράβας, Δήμαρχος Πύλης, και παραβρέθηκαν βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Θεσσαλίας, εκτέθηκαν οι μεθοδεύσεις των κρατικών αξιωματούχων για την άμεση λειτουργία του Υ/Η φράγματος στην περιοχή της Μεσοχώρας. Συγκεκριμένα, με βάση το χρονοδιάγραμμα που τέθηκε στη συνέντευξη τύπου, η έμφραξη του ποταμού θα γίνει το αργότερο τον Ιούλη του 2018 και το Υ/Η εργοστάσιο θα λειτουργήσει σε δυο χρόνια από σήμερα.

 

Παράλληλα η ΔΕΗ, η οποία αποτελεί για το κράτος άμεσο στόχο ιδιωτικοποίησης μέσω του ΤΑΙΠΕΔ, έχει εγκρίνει κατόπιν εντολής του ΥΠΕΚΑ, τον απαιτούμενο προϋπολογισμό, περίπου 20 εκατομμύρια ευρώ, για την αποπεράτωση του Υ/Η φράγματος και του εργοστασίου της Μεσοχώρας καθώς και περίπου 90 εκατομμύρια ευρώ για την καταβολή αποζημιώσεων για τις αναγκαστικές απαλλοτριώσεις σπιτιών και κτημάτων των κατοίκων του χωριού. Πρόκειται δηλαδή για την συνέχιση της κατασπατάλησης από το κράτος τεράστιων ποσών κοινωνικού πλούτου για τη λειτουργία κατασκευαστικων έργων που θα επιφέρουν καταστροφικά αποτελέσματα στο περιβάλλον, τις τοπικές κοινότητες και την κοινωνία συνολικά, και τα οποία θα αποδοθούν για εκμετάλλευση και κερδοφορία σε ιδιώτες μαζί με το αποκλειστικό δικαίωμα εκμετάλλευσης του νερού του ποταμού και των παρακείμενων εκτάσεων.

Επιπλέον το ζήτημα της εκτροπής του Αχελώου συνεχίζει να αποτελεί κεντρική στόχευση του κράτους με την συνεχή χρηματοδότηση για τη συντήρηση των έργων που ήδη έχουν κατασκευαστεί (σήραγγα εκτροπής, τμήμα του φράγματος στη Συκιά κλπ) ώστε να προχωρήσειτμηματικά το επομενο διάστημα.  Έτσι, όσο αφορά συγκεκριμένα την εκτροπή του Αχελώου από τη φυσική λεκάνη απορροής του προς τη Θεσσαλία, εκφράστηκε στη συνέντευξη τύπου η πρόθεση να πραγματοποιηθεί το επόμενο διάστημα αφού επανεξεταστούν οι τεχνικοί όροι του έργου. Συγκεκριμένα ο Αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σωκράτης Φάμελλος αναφέρθηκε σε “αναθεώρηση του σχεδίου διαχείρισης υδατικής λεκάνης” και “τροποποίηση του παλαιότερου λανθασμένου σχεδίου της εκτροπής”, ώστε να προσπεραστούν θεσμικά κολλήματα του παρελθόντος.

Να υπενθυμίσουμε ότι το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζονταν για χρόνια ως αντίθετο στην κατασκευή και λειτουργία των μεγάλων Υ/Η φραγμάτων και της εκτροπής του Αχελώου. Ωστόσο η παρουσία του στις αγωνιστικές κινητοποιήσεις είχε σαφή στόχο: την προσπάθεια διαμεσολάβησης και χρησιμοποίησής τους ως εργαλείο διαπραγματευτικής ισχύς από τον ίδιο μέσα στους θεσμούς, αποσκοπώντας εν τέλει στην αφομοίωση των κοινωνικών αγώνων, την απονεύρωση και μετατροπή τους σε δεξαμενή ψήφων για την ανέλιξη του στην εξουσία. Η ολοκληρωτικά ηττημένη αντίληψη που προώθησε, ότι μπορούν να δικαιωθούν οι πόθοι και οι διεκδικήσεις των αγωνιζόμενων ανθρώπων μέσα από τους θεσμούς, συμπυκνώνεται και στο κεντρικό αίτημα της δημιουργίας υπουργείου περιβάλλοντος για την προάσπιση του Αχελώου και συνολικότερα της φύσης, που έθετε από το 2007 μέχρι το 2010 η Πανελλαδική Κίνηση Ενάντια στην Εκτροπή. Αυτό το αίτημα ικανοποιήθηκε το 2010 από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, ωστόσο η πρώτη εξαγγελία του υπουργείου περιβάλλοντος τον ίδιο χρόνο, μιλούσε για αποπεράτωση και αυτοτελή λειτουργία του Υ/Η φράγματος της Μεσοχώρας για την παραγωγή «πράσινης» ενέργειας. Λίγα χρόνια αργότερα αυτή την απόφαση και με την ίδια επιχειρηματολογία έρχεται να υλοποιήσει το σημερινό υπουργείο περιβάλλοντος της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.

Επίσης, έχει σημασία να υπενθυμίσουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μέσω της Παναλλαδικής Κίνησης Ενάντια στην Εκτροπή επιχείρησε από το 2007 να εμφανιστεί ως μοναδικός εκφραστής του αγώνα προάσπισης του ποταμού Αχελώου και της Μεσοχώρας, συκοφαντώντας και παρεμποδίζοντας κάθε μη ελεγχόμενη από τον ίδιο αγωνιστική έκφραση και δράση. Ωστόσο έτσι όπως απέτυχε να επιβληθεί στο κίνημα, γελοιοποιήθηκε και εξαφανίστηκε μετά το 2010 από κάθε αγωνιστική κινητοποίηση, έτσι αποτυγχάνει και σήμερα να απευθυνθεί στην κοινωνία με μια στοιχειώδη σοβαρότητα. Ενώ ως κυβέρνηση προωθεί με κάθε τρόπο τη λειτουργία του μεγαλύτερου στην Ελλάδα Υ/Η φράγματος καθώς και πλήθος άλλων καταστροφικών σχεδιασμών, όπως το ανοιχτό μεταλλείο χρυσού στη Β.Α. Χαλκιδική για την εξυπηρέτηση της καπιταλιστικής ανάπτυξης, ως κόμμα “αυτοκαταγγέλεται” και επιχειρηματολογεί κατά των μεγάλων φραγμάτων, προσπαθώντας απεγνωσμένα να συντηρήσει τις φιλοπεριβαλλοντικές και φιλολαϊκές αυταπάτες που καλλιέργησε τα προηγούμενα χρόνια. Δυόμιση χρόνια μετά το σχηματισμό της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, η εμπιστοσύνη που υπέκλεψε από σημαντικό μέρος του πληθυσμού, εξανεμίζεται μαζί με την ακύρωση όλων των προσδοκιών που καλλιέργησε το προηγούμενο διάστημα.

Από τη πλευρά μας, ως Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα, μη προσδοκώντας τίποτε ουσιαστικό από τους θεσμικούς διαμεσολαβητές – χειραγωγούς, και έχοντας βαθιά επίγνωση ότι οι λογικές ανάθεσης και η εμπιστοσύνη στην αριστερή, όπως και σε κάθε άλλη κυβέρνηση, οδηγεί στην παραίτηση και την ήττα των κοινωνικών αγώνων, οργανώνουμε από τα κάτω τις αντιστάσεις μας και στήνουμε αναχώματα στην επέλαση κράτους και κεφαλαίου, με σκοπό να πυκνώσουν οι δεσμοί αλληλεγγύης και συντροφικότητας των αγωνιζόμενων και να συντεθούν οι αρχές και οι θέσεις τους στην κατεύθυνση μιας συνολικότερης επιλογής ρήξης με την εξουσία και τις αντικοινωνικές επιταγές της. Στηρίζουμε τις τοπικές πρωτοβουλίες αντίστασης οι οποίες είναι ουσιαστικές για τη δυναμική και την εξέλιξη του αγώνα, και απευθυνόμαστε ευρήτερα σε όλο τον κόσμο του αγώνα και την κοινωνία συνολικά πιστεύοντας ότι αυτός ο αγώνας δεν αφορά ένα στενά τοπικό περιβαλλοντικό ζήτημα, αλλά ένα κεντρικό πολιτικό ζήτημα.

Αντιλαμβανόμενοι τον ποταμό Aχελώο ως μέρος τού φυσικού κόσμου που λεηλατείται από το κράτος και το κεφάλαιο, κοινή συνείδηση όσων βρεθήκαμε από το 2007 στη Μεσοχώρα ήταν να παρέμβουμε εκεί ακριβώς όπου εξελίσσονται οι καταστροφικές δραστηριότητες και να συμβάλουμε στην αναζωπύρωση του αγώνα ενάντια στα φράγματα και την εκτροπή του ποταμού, τις αμμοληψίες και την αποψίλωση των παρόχθιων δασών. Αντίθετα με μια λογική που θέλει τον αγώνα είτε να αυτοπεριορίζεται είτε να απομακρύνεται από το σημείο των φραγμάτων και της εκτροπής και εντέλει να αδρανοποιείται, με ολέθριες επιπτώσεις για αυτήν την επιλογή αλλά και αρνητική επίδραση στον ευρύτερο αγώνα για την προάσπιση του ποταμού.

Πολλοί κάτοικοι της Μεσοχώρας από το 1990 διάλεξαν τον αξιοπρεπή δρόμο της αντίστασης, και είναι στο χέρι τους να τον συνεχίσουν και σήμερα. Κόντρα στην τοπική εξουσία (Δημαρχία και Περιφέρεια) και τα συμφέροντα που παίζονται στις πλάτες τους για χάρη της ΔΕΗ, του κράτους και των κατασκευαστικών εταιρειών, αλλά και πέρα από θεσμικές και κομματικές λογικές διαφόρων παραγόντων που καλλιεργούν αυταπάτες. Από τη μεριά μας, επιζητώντας τη ριζοσπαστικοποίηση, την όξυνση, τη γενίκευση και το συντονισμό του κοινωνικού αγώνα από τα κάτω, στεκόμαστε αλληλέγγυοι πλάι σε όλους όσοι αγωνίζονται συλλογικά ενάντια στη λεηλασία της φύσης. Και θεωρούμε την αγωνιστική παρουσία μας στο χώρο όπου διαπράττεται το έγκλημα των φραγμάτων και της εκτροπής απαραίτητη και χρήσιμη για την εξέλιξη και την ανάπτυξη τόσο του αγώνα για την προάσπιση του Αχελώου και των τοπικών κοινωνιών στον άνω ρου του, όσο και για την προάσπιση του φυσικού κόσμου και της κοινωνίας συνολικότερα.

 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΙ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

 

ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΓΩΝΑ
Άυγουστος 2017
axeloosasa.squat.gr

 

Προπαγανδιτικό βίντεο

 

https://www.youtube.com/watch?v=GnV_hSoIrKM

Posted in: ανακοινώσεις by axeloosasa Comments Off on ΚΑΜΙΑ ΑΥΤΑΠΑΤΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ – ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Αυτοοργανωμένο bar στην αυλή της κατάληψης

Αυτοοργανωμένο bar στην αυλή της κατάληψης

Παγωμένες μπύρες για τους επιζήσαντες του καύσωνα.

Αυτοοργανώνουμε τις ανάγκες μας και την καθημερινότητά μας μέσα από συλλογικές διαδικασίες. Συναντιόμαστε μακριά από τους κανόνες του κέρδους και της μαζικής κουλτούρας των μαγαζιών. Ενισχύουμε οικονομικά την κατάληψη και το Ταμείο Αλληλεγγύης της κατάληψης. Στηρίζουμε τις καταλήψεις.

Τετάρτη 9 Αυγούστου μετά τις 21:00

Τα καφενεία της κατάληψης (Τετάρτης, Παρασκευής, Σαββάτου) θα λειτουργήσουν κανονικά όλο τον Αύγουστο (με εξαίρεση το καφενείο της Παρασκευής 11 Αυγούστου).

 

Posted in: καφενειο by apertus Comments Off on Αυτοοργανωμένο bar στην αυλή της κατάληψης

Το κατασκευασιμο σωμα

το κατασκευάσιμο σώμα

Στις τελευταίες δεκαετίες του 18ου και στις πρώτες του 19ου αιώνα, η ανερχόμενη αστική τάξη κατασκεύασε το δικό της κοσμοείδωλο, τους δικούς της λόγους-για: για τις κοινωνικές σχέσεις, για την πολιτική οργάνωση, για την δημόσια τάξη, για τα σώματα, για τις ηλικίες… Η αστική τάξη εδραιώθηκε μέσα απ’ τα θεωρήματά της, και μέσα απ’ αυτά άρχισε να αναπαράγει όχι μόνο την πολιτική αλλά, ακόμα περισσότερο, την ιδεολογική της ηγεμονία στις δυτικές κοινωνίες. Οι αλήθειες (εντός ή εκτός εισαγωγικών) της αστικής τάξης απέρριπταν εκείνες των ευγενών, της αριστοκρατίας, αλλά και της χριστιανικής εκκλησίας, θεωρώντας τες ανάμεσα σε άλλα διεφθαρμένες, ξεπεσμένες, ασθενικές, παρακμιακές. Σε διάφορα επίπεδα, με πάμπολλες αφορμές και μέσα από θεωρείες και πράξεις η αστική τάξη ανέλαβε την κοινωνική εξουσία σαν η μορφοποίηση της ζωτικότητας, της υγείας, της πνευματικής διαύγειας.
Ένα απ’ τα κρίσιμα χαρακτηριστικά του αστικού φαντασιακού υπήρξε αυτό που θα ονομάζαμε σφρίγος. Σφρίγος, ζωτικότητα, δύναμη: γύρω απ’ αυτά οι αστοί θα διαμορφώσουν αφενός την προβληματοποίηση του πως αποκτιούνται, αφετέρου τις σωστές λύσεις τέτοιων προβλημάτων. Μέχρι λίγο πριν την δεκαετία του 1960, δηλαδή για περισσότερο από 1,5 αιώνα, οι αστικές αλήθειες (εντός ή εκτός εισαγωγικών) θα εδραιωθούν σε πάμπολλα πεδία των κοινωνικών σχέσεων. Απ’ την οικογένεια ως την θεώρηση της υγείας και της αρρώστιας, και απ’ το εκπαιδευτικό σύστημα ως το πειθαρχικό σύστημα και την απονομή δικαιοσύνης.

Αυτό το σφρίγος δεν ήταν μια αφηρημένη φιλοσοφική ιδέα. Η αναζήτηση και η κατάκτησή του ήταν η μέθοδος (ή, καλύτερα, ο κοινός τόπος και η διέπουσα αρχή μιας γκάμας μεθόδων) για την κατασκευή των κοινωνικών σχέσεων. Για παράδειγμα (καθόλου δευτερεύον!) η αστική τάξη κατέβασε το θεϊκό μάτι / βλέμμα απ’ τον ουρανό, κι ενόσω το εκκοσμίκευε σαν το δικό της μάτι / βλέμμα, κατασκευάζε μαζί τόσο τους δικούς της τρόπους επιτήρησης (και αυτοεπιτήρησης) όσο και τα σωστά (από αισθητική και ηθική άποψη) φαίνεσθαι των ατόμων, των ηθών, των σχέσεων μεταξύ τους. Το μάτι / βλέμμα της αστικής τάξης είχε κάποιες ομοιότητες (ως προς τις δυνατότητές του) αλλά και ουσιαστικές διαφορές απ’ το μάτι / βλέμμα του μεγαλοδύναμου. Ήταν διατεθειμένο να ασκήσει μια πραγματιστική παν-οψία, εξίσου κανονιστική με εκείνη της θρησκείας. Αλλά απ’ την άλλη ήταν προσανατολισμένο στο να ανακαλύψει τις επιμέρους αλήθειες του κόσμου και των πραγμάτων διεισδύοντας όσο βαθύτερα μπορούσε στο εσωτερικό τους. Το μάτι / βλέμμα της αστικής τάξης ήταν το κατεξοχήν όργανο του πολιτικού, ηθικού, συναισθηματικού κοινωνικού σώματος (σε κάθε έκφανσή του, συλλογική, οικογενειακή, ατομική) που η ίδια έφτιαχνε για τον εαυτό της: η όραση έγινε η κυρίαρχη αίσθηση (σε σχέση με την όσφρηση ή την αφή για παράδειγμα) στο αστικό κοσμοείδωλο, όχι με κάποιο ιδεολογικό πραξικόπημα, αλλά μέσα απ’ την διαρκή, επίμονη, επαναληπτική και διάχυτη “άσκηση της όρασης” σε μια γκάμα ζητημάτων. Απ’ την ηθική αυτοεπιτήρηση, που σαν εκκοσμικευμένη παραλλαγή της θεϊκής επιτήρησης επέβαλε το “κοίτα μέσα σου”, “ψάξε μέσα σου”, ως την ανάπτυξη του ειδικού επιστημονικού ματιού / βλέμματος. Απ’ την πρώτη γραμμή βλέμματος γεννήθηκε και, κυρίως, πέτυχε η ψυχο-λογία και ακόμα περισσότερο η ψυχο-ανάλυση. Απ’ την δεύτερη γραμμή γεννήθηκε η επιστημονική εμμονή στην “αναζήτηση της αλήθειας” (της φύσης, των “νόμων” της, των σωμάτων, της δυναμικότητας ή/και της αδυναμίας τους) μέσα απ’ την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη και πιο συστηματική κατάτμηση. Το κομμάτιασμα και οι μετρήσεις, σαν οι πιο εύλογες διαδικασίες εποπτίας, μέσω του βλέμματος, στο “εσωτερικό”, στο “βάθος των πραγμάτων”, έγιναν η κοινοτυπία σχεδόν όλων των επιστημών, απ’ την φυσική και τη χημεία ως την ιατρική.

Έτσι φτιάχτηκαν τα σώματα, στη διάρκεια 1,5 αιώνα. Τι σημαίνει “φτιάχτηκαν τα σώματα”; Ουσιαστικά κατασκευάστηκαν οι ιδέες για αυτά, ιδέες που όμως εν-σωματώθηκαν όλο και περισσότερο, σχεδόν καθολικά στο δυτικό / καπιταλιστικό κόσμο: σαν ηθικές ή παραβάσεις των ηθικών· σαν αισθητικές, γούστα· σαν φροντίδα του εαυτού ή σαν εγκατάλειψή του· σαν διαρκής αυτοεπισκόπηση και διαρκής αυτοαξιολόγηση (του σώματος)· σαν “χρήσεις” του κορμιού ή/και καταχρήσεις· σαν συναίσθηση (ή διαπίστωση απ’ τους ειδικούς) της υγείας και της αρρώστιας· σαν μεθοδολογίες πειθάρχησης (θυμηθείτε, για παράδειγμα, τι ακριβώς σήμαινε η υποχρεωτική καθιστική στάση, επί ώρες, για την μελέτη / μάθηση στο εκπαιδευτικό σύστημα). Για όσους / όσες νομίζουν ότι τα ανθρώπινα σώματα είναι απλά βιολογικά, και ότι είναι τα ίδια από τότε που κατεβήκαμε απ’ τα δένδρα, ο ισχυρισμός ότι τόσο η θρησκεία (με τις τιμωρίες της, τον δυϊσμό σώματος / πνεύματος, τις νηστείες…) όσο και, στη συνέχεια, η αστική κοσμική θεωρία κατασκεύασαν και ανακατασκεύασαν τα σώματα θα φαινόταν αυθαίρετη. Αλλά δεν είναι. Απ’ τις πρακτικές του μαγειρέματος και τις θεωρίες για την σωστή διατροφή (εντός ή εκτός εισαγωγικών) ως τα πρότυπα για τη ρωμαλεότητα του αντρικού ή/και του γυναικείου σώματος· απ’ τις διάφορες μορφές εργασιακής καταπόνησης και τις σχετικές αρρώστιες ως τις πόζες και τις ενδεδειγμένες συμπεριφορές σε “επίσημες” συνθήκες· απ’ την επίγνωση ή την άγνοια των σωματικών διαταραχών και τους ορισμούς της υγείας ή της αρρώστιας ως τις θεραπείες· από την ένταση και τις μορφές των σεξουαλικών πρακτικών ως τα είδη (και τις “πρώτες ύλες”) της μέθης· από την εμφάνιση και τις μόδες ως την αντιμετώπιση των παιδιών και των ηλικιωμένων (και των σωμάτων τους): όλα αυτά και πολλά άλλα δεν είναι απλά πολιτιστικοί επικαθορισμοί. Αλλά συν-τελεστές σωματικότητας.

Κάθε ανθρώπινο σώμα (τουλάχιστον ως τώρα…) έχει τα ίδια όργανα. Όμως ένα σώμα με ουλές (λόγω χειρωνακτικής εργασίας και αδιαφορίας για τις πληγές) είναι εντελώς διαφορετικό από ένα σώμα γυμναστηρίου, ή ένα σώμα με επεμβάσεις σιλικόνης ή μπότοξ. Ένα γυναικείο σώμα μετά από επτά ή δέκα εγκυμοσύνες είναι διαφορετικό από ένα σώμα που ασκεί την μητρική σχέση χωρίς εγκυμοσύνη (μέσω “δανεικής μήτρας”). Ένα σώμα καταπονημένο στην οικοδομή, στο ψάρεμα ή στα οικιακά “γερνάει” διαφορετικά από ένα σώμα καταπονημένο στον τριτογενή. Ένα σώμα γυμναστηριακό δεν έχει καμία σχέση με ένα σώμα αγροτικό. Ξανά: οι κοινωνικοί, εργασιακοί, ταξικοί και πολιτιστικοί επικαθορισμού είναι τελεστές σωματικότητας.
Έτσι ώστε μπορούμε να πούμε ότι οι γενικές κοινωνικές, ιδεολογικές και οικονομικές συνθήκες κατ-εργάζονται τα σώματα (και τα πνεύματα, που είναι επίσης σωματικά με τον έναν ή τον άλλο τρόπο) το ίδιο όπως τα σώματα (και τα πνεύματα…) διαμορφώνουν τις συνθήκες· ή μένουν στο περιθώριο των mainstream διαμορφώσεων. Είναι μια άλυτη διαλεκτική, που μας επιτρέπει να πούμε ότι δεν είμαστε το είδος που μόλις πριν κατέβηκε απ’ τα δέντρα, αλλά ένας εξαιρετικά μακρινός απόγονος του. Ένας ξένος.

Η αστική κατασκευή των σωμάτων, σχετικά ομαλή επί πολλές γενιές, ανεκτική ακόμα και στις εξαιρέσεις του drop out των τέκνων της με καλλιτεχνικές ανησυχίες, συνάντησε το όριό της με απροσδόκητο και απρόβλεπτο τρόπο, στις μαζικές κινηματικές αμφισβητήσεις των ‘60s και ‘70s. Το ιστορικό αστικό φαντασιακό (στον δυτικό κόσμο πάντα) για την σφρηγιλότητα και την ζωτικότητα ήταν, στον έναν ή τον άλλο βαθμό προτεσταντικό. Εννοούσε και ευνοούσε τις θετικές αξίες μέσα απ’ την διακράτηση των επιθυμιών· μέσα απ’ την εξοικονόμηση των ζωτικών δυνάμεων· μέσα απ’ την αναστολή της οποιαδήποτε σπατάλης. Οι αμφισβητήσεις των ‘60s και ‘70s, ανάμεσα στα υπόλοιπα αναποδογύρισαν – το – τραπέζι, προωθώντας μια πολύ περισσότερο δυναμική αντίληψη, πάντα για το σφρίγος και τη ζωτικότητα. Δεν θα έπρεπε να είναι πια ο συντηρητισμός, η διακράτηση, η αναστολή, η απώθηση, ο αυτοπεριορισμός η συνταγή της “υγείας”, ατομικής ή/και συλλογικής – αλλά τα αντίθετα. Ο πληθωρισμός, η σπατάλη, η ελευθεριακότητα, η ανεμελιά, η αιώνια εφηβεία. Αν το σκιώδες πρότυπο του αστικού φαντασιακού για τα σώματα ήταν η (με συγκεκριμένους τρόπους αναγνωρίσιμη) ενηλικίωση, για την αμφισβήτηση των ‘60s και ‘70s έγινε η εφηβεία· η αιώνια εφηβεία.
Ο δυναμισμός αυτής της εντελώς καινοτόμας (με βάση την ως τότε ιστορία) προσέγγισης οφειλόταν στην πεποίθηση ότι η εφηβεία, απ’ την άποψη της ζωτικότητας, είναι αυτο-τροφοδοτούμενη. Η αιώνια εφηβεία, φυσικά, δεν θα μπορούσε να είναι έτσι· τόσο το καλύτερο λοιπόν για οποιοδήποτε ελιξήριο και οποιαδήποτε διαμεσολάβηση της νεότητας. Εκεί που η αστική ιδεολογία είχε εγκαθιδρύσει μια ορισμένη (κοινωνική, ηθική, συναισθηματική, γνωσιοθεωρητική) μηχανική των σωμάτων, μηχανική – της – συντήρησης κατά κύριο λόγο, οι τελευταίες δεκαετίες του 20ου αιώνα έγιναν μάρτυρες μιας καινούργιας μηχανικής: της μηχανικής – της – αντικατάστασης (των φθαρμένων εξαρτημένων του σώματος) ή της μηχανικής – της – ενίσχυσής τους. Λίγο πριν οι cyborg και η “ενισχυμένη πραγματικότητα” γίνουν αντικείμενα ειδικής τεχνικής επεξεργασίας είχαν υπάρξει κοινωνικό ζητούμενο – πράγμα που δύσκολα θα αναγνωριζόταν σήμερα σαν η εγγύτατη προϊστορία του παρόντος.

Κι ωστόσο, μια σειρά “δεδομένων” του τέλους του 20ου και των αρχών του 21ου αιώνα, είναι προϊόντα μιας σύνθετης, ορατής και μαζί αόρατης διαδικασίας. Η σεξουαλικότητα σαν το κατ’ εξοχήν μέτρο του σφρίγους· η στροφή στις ανατολικές (θρησκευτικές) δοξασίες (και πολεμικές τέχνες) και η ανάδειξη ενός καινούργιου δυναμικού ασκητισμού· ο υγιεινισμός των βιταμινών και των (φυσικών ή χημικών) “συμπληρωμάτων διατροφής”· η έκταση και η ψυχοσυναισθηματική επένδυση της ναρκο-κουλτούρας· η απογείωση της χημικής βιομηχανίας των καλλυντικών και των πλαστικών (“διορθωτικών”) επεμβάσεων: αυτά είναι μόνο μερικά απ’ τα στοιχεία αυτής της καινούργιας κοινωνικής μηχανικής για τα σώματα.
Το ακόμα πιο ενδιαφέρον είναι ότι η αναζήτηση του high tech εξοπλισμένου σώματος / πνεύματος ξεπήδησε κατευθείαν απ’ τις αμφισβητήσεις των ‘70s. Αν η “επιστροφή στη φύση” ήταν μια νεορομαντική απόρριψη του αστικού βιομηχανικού πολιτισμού, υπήρχε άλλη μία παρόμοια άρνηση προσανατολισμένη στο τεχνολογικό / πολιτιστικό άλμα προς το μέλλον. Σύμφωνα με διάφορες διακηρύξεις των αρχών της δεκαετίας του ‘80, το βιο-πληροφορικό σώμα θα ξεπερνούσε πολλές απ’ τις οδυνηρές εντάσεις του ιστορικού αστικού κόσμου. Το “A Cyborg Manifesto: Science, Technology, and Socialist-Feminism in the Late Twentieth Century” της Donna Haraway είναι ένα εμβληματικό τέτοιου είδους κείμενο των μέσων της δεκαετίας του ‘80· και θα μας απασχολήσει στο κοντινό μέλλον.

Ziggy Stardust

 

Σημείωση Ragnarok

Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο πρώτο τεύχος του περιοδικού Cyborg.  http://www.sarajevomag.gr/cyborg/cyborg.html