Featured

Τι είναι αυτό το μπλογκ?

Το blog αυτό είναι ένας aggregator που μαζεύει και δείχνει συγκεντρωμένα όλα τα νέα ποστς από τα blogs του squat.gr. Μπορείτε να δείτε από εδώ τις πρόσφατες αναρτήσεις των blogs, με βάση την ημερομηνία ή με βάση κάποια κατηγορία/θεματική. Επίσης μπορείτε να χρησιμοποιήσετε “ροές” (rss feeds) για να βλέπετε ότι νεώτερο, είτε σε όλες τις κατηγορίες είτε σε κάποια συγκεκριμένη.

Εδώ θα κρατούνται μόνο οι πιο πρόσφατες αναρτήσεις, και οι παλιότερες σιγά σιγά θα σβήνονται, οπότε η παρούσα σελίδα δεν κάνει για λόγους αρχείου.

ενημερωτική εκδήλωση: Η λερναία ύδρα της καταστολής

μια συζήτηση για τις τελευταίες κατασταλτικές επιχειρήσεις και την στοχοποίηση αγωνιστ(ρι)ών

στην εκδήλωση θα παρέμβουν σύντροφοι-ισσες από τις παρακάτω υποθέσεις/συλλογικότητες

  • λίστα 21 δικυκλιστών για επιθέσεις σε αστυνομικούς στόχους
  • στοχοποίηση συντρόφι(σσ)ων απο  τηνΤαξική Αντεπίθεση
  • δίωξη του αναρχικού Errol
  • υπόθεση «σύντροφοι-ισσες»
  • υπόθεση 2 αντιφασιστών για επιθέσεις σε φασιστικούς στόχους

 

Σάββατο 17-4, 17:00 στο στέκι του Βιολογικού

Γερμανία, Βρέμη: Εμπρησμός τριών οχημάτων της Dussmann

Αυτόνομη εμπρηστική επίθεση! Αποτέλεσμα: Στις φλόγες 3 οχήματα της Dussmann, εταιρείας που κερδοσκοπεί απ’ τις φυλακές!

Υπάρχουν εταιρείες όπως η Spie, η Wisag, η Massak, η Sodexo… ή, όπως στην προκειμένη περίπτωση, η Dussmann, οι οποίες, μέσω της συνεργασίας τους, συντηρούν την κρατική εξουσία.

Είναι λάθος να θεωρούμε πως εταιρείες όπως η Dussmann Service Α.Ε. είναι ουδέτερες. Έχουν λάβει την απόφαση να κερδοσκοπούν απ’ την ταπείνωση και την εκμετάλλευση ανθρώπων. Συνειδητά αποδέχονται να δηλητηριάζουν και να σακατεύουν τα σώματα των κρατουμένων.

Η Dussmann αποτελεί υπεργολαβική εταιρεία. Παρέχει “φαγητό” σε κέντρα κράτησης (μεταναστών) και σε φυλακές.

Πάσα συνεργασία με δαύτο το σύστημα αποτελεί συνεισφορά σε μια κοινωνία που έχει ανάγκη τις φυλακές και την τάξη τους. Γι’ αυτόν τον λόγο, λοιπόν, τούτες οι λεγόμενες μικρές συνεισφορές στο σύστημα οφείλουν να θέτουν τις εταιρείες προ των ευθυνών τους, αν ποθούμε να ζήσουμε σ’ έναν αντιεξουσιαστικό κόσμο.

Οι φυλακές γεμίζουν με ανθρώπους που συχνά ζουν στο κοινωνικό περιθώριο. Ο σκοπός της φυλακής είναι αποτρεπτικός και πειθαρχικός, και, κατ’ επέκταση, στοχεύει στη διατήρηση της αποκαλούμενης κοινωνικής ειρήνης. Η φυλακή τιμωρεί τους ανθρώπους που είναι φτωχοί, εκείνους που δεν έχουν γερμανικό διαβατήριο, τους χρήστες και τις χρήστριες. Οι φυλακές δεν επιλύουν προβλήματα, μα αποτελούν ενδογενές κομμάτι της καπιταλιστικής, ρατσιστικής και σωβινιστικής λογικής.

“Οι φυλακές είναι κόσμοι κρυμμένοι στις παρυφές της κοινωνίας μας, και συνάμα αναπόπαστο κομμάτι της” (από τον ιστότοπο της Dussmann).

Μια αρκετά μυστικιστική περιγραφή των φυλακών και, ταυτόχρονα, ένα σαφέστατο μήνυμα. Όσοι έχουν ανάγκη τις φυλακές, όπως και μια αντίστοιχη κοινωνία, θα δεχθούν την οργή μας.

Καμιά κοινωνική ειρήνη όσο υπάρχουν φυλακές.

Αλληλέγγυους χαιρετισμούς σε όσους κι όσες αγωνίζονται ενάντια στην ειρήνευση κι ενάντια σ’ αυτήν την κοινωνία-φυλακή.

Μπόλικη δύναμη στη Rigaer94, στο Βερολίνο!

Λευτεριά στη Lina* και λευτεριά σε όλους και όλες τις κρατούμενες.

* Σημείωση του Attaque: Η Lina είναι αντιφασίστρια απ’ τη Λειψία, και συνελήφθη τον Νοέμβριο του 2020, με τη συνήθη κατηγορία περί “εγκληματικής οργάνωσης”.

Πηγή: Attaque

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

ΠΑΝΟ ΚΑΙ ΑΦΙΣΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ Β. ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟ ,ΩΣ ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΕΝΔΕΙΞΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΑΝΑΡΧΙΚΟ, ΚΑΒΑΛΑ ΠΑΡΚΟ ΦΑΛΗΡΟΥ 10 ΑΠΡΙΛΗ 2021

Liveblog: Δίκη για την υπόθεση του Β. Σταθόπουλου, 10η δικάσιμος

Χιλή: Ένοπλες συγκρούσεις με τις ειδικές δυνάμεις του χιλιάνικου κράτους

Ανακοινωθέν για ένοπλες συγκρούσεις με τις ειδικές δυνάμεις του χιλιάνικου κράτους.

Η αποφασιστική συνέχεια των επιθέσεων ενάντια στην εξουσία και στον θλιβερό κατασταλτικό μηχανισμό της οφείλει ν’ αποτελεί προτεραιότητα για κάθε ανατρεπτικό άτομο, πέραν του ότι είναι ο καλύτερος κι ο ομορφότερος τρόπος να επαναφέρουμε στο παρόν όσες κι όσους έπεσαν στη διαρκή μάχη με τους κρατικούς εκτελεστές. Τούτη τη φορά, τη ΜΕΡΑ ΤΟΥ ΝΕΑΡΟΥ ΜΑΧΗΤΗ, τιμήσαμε τη μνήμη των πεσόντων μας και στηρίξαμε την τρέχουσα απεργία πείνας των ανατρεπτικών πολιτικών κρατουμένων, των αναρχικών και των αιχμαλώτων της εξέγερσης, επιτιθέμενοι με φωτιά και μολύβι στους τοποτηρητές της ειρήνης -τις ειδικές δυνάμεις- στην κοινότητα του Peñalolen.

ΝΑ ΔΙΑΧΥΘΕΙ Η ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΔΡΑΣΗ, Η ΓΝΩΣΗ, ΤΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΚΑΙ Η ΣΥΜΠΡΑΞΗ ΜΕΤΑΞΥ ΑΤΟΜΙΚΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΟΜΑΔΩΝ.

Θεωρούμε αναγκαίο να δημοσιοποιούνται αυτές οι πρακτικές, κυρίως έπειτα απ’ την αισχρή διάδοση θεωριών συνωμοσίας (αστικών θρύλων) που υποστηρίζουν πως όλες οι δρομίσιες δράσεις είναι στημένες. Ορισμένοι άνθρωποι, απ’ την άνεση των σπιτιών τους, μακριά απ’ την πραγματικότητα και τον κόσμο, αρνούνται την έγκυρη και αποτελεσματική πρακτική τού να πληρώνει ο εχθρός με το ίδιο νόμισμα. Να λοιπόν γιατί, με δαύτο το σύντομο κείμενο, πασχίζουμε ν’ αποδομήσουμε εκείνες τις θέσεις που δε συνεισφέρουν στον αγώνα.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΜΕΣΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΠΑΤΣΟΥΣ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΑΡΣΑ.

Στη μνήμη της Emilia Bau, η οποία δολοφονήθηκε από εκτελεστή-σεκιουριτά ιδιωτικού κτιρίου στο Panguipulli.

ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΣΦΑΙΡΕΣ ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ!!!

ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΩΝ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ MARCELO VILLARROEL!!!

EMILIA BAU ΠΑΡΟΥΣΑ!!!

Πηγή: Contra Info

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Ισπανία, Βαρκελώνη: Ανάληψη ευθύνης για εμπρηστικές επιθέσεις σε κεραίες 5G

Τοποθέτηση εμπρηστικών μηχανισμών σε κεραίες 5G στη Βαρκελώνη

Ξημερώματα μιας μέρας του Μάρτη, επιλέξαμε να σαμποτάρουμε την κυριαρχία και την τεχνολογική πρόοδο, πυρπολώντας τέσσερις ηλεκτρικές καμπίνες με καλώδια για κεραίες 5G στη Βαρκελώνη.

Η δράση αυτή αποτελεί έκφραση αλληλεγγύης προς όλες και όλους τους αναρχικούς και ανατρεπτικούς κρατουμένους που βρίσκονται σε απεργία πείνας στις περιοχές που κυριαρχούνται απ’ τα κράτη της Χιλής και της Ελλάδας.

Αποτελεί επίσης μια μικρή συνεισφορά σε όλες τις εξεγέρσεις που λαμβάνουν χώρα τον τελευταίο καιρό.

Θάνατος στο κράτος και στην κυριαρχία του

Πηγή: Contra Info

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Μια τοποθέτηση με αφορμή τη μήνυση στην αντιτρομοκρατική υπηρεσία

Μια τοποθέτηση με αφορμή τη μήνυση στην αντιτρομοκρατική υπηρεσία

Το έναυσμα της συγγραφής του κειμένου αυτού, που άλλωστε προδίδεται και από τον τίτλο, αποτέλεσε η ανακοίνωση περί μήνυσης στην αντιτρομοκρατική υπηρεσία. Όμως, η αποδοχή που φάνηκε να έχει από μερίδα κόσμου ήταν η κύρια αιτία.

Σκοπός αυτού δεν είναι να εξαπολύσει μύδρους. Δεν παραθέτει κάτι το πρωτότυπο, κάτι που δεν έχει ειπωθεί, συζητηθεί, γραφεί ποτέ. Σίγουρα, δεν εκθέτει σκέψεις υπό το πρίσμα της καθαρότητας, της πρωτοπορίας, του ελιτισμού. Ας ιδωθεί, λοιπόν, ως μια προωθητική κριτική, ως ένας δίαυλος επικοινωνίας προβληματισμών και αντιφάσεων, που ίσως ξεπεραστούν με ατομική και συλλογική δουλειά. Ίσως πάλι και όχι.

Με αφορμή λοιπόν κάτι τόσο ξένου θα πουν ορισμένοι, εχθρικό άλλοι… συντάχθηκε το παρόν κείμενο. Χωρίς διάθεση προσωποποίησης, έμμεσους υπαινιγμούς και μπηχτές, επιχειρούμε να καταπιαστούμε συνολικά με το ζήτημα της αστικής δικαιοσύνης, τη μήνυση ως “μέσο αγώνα”, τη θέση και τη συμμετοχή του αναρχικού κινήματος σε αιτηματικούς/θεσμικούς αγώνες, παρουσιάζοντας τη δική μας οπτική.

Επιστροφή στα βασικά…

Αντιθεσμικά, αδιαμεσολάβητα, αδιάλλακτα. Δεν είναι λέξεις κενού περιεχομένου, που συμπληρώνουν γραφικά τσιτάτα μόνο και μόνο για να γεμίσουμε κόλλες χαρτιού. Κατέχουν βασική θέση στον αξιακό μας κώδικα. Έννοιες που δεν είναι αυθύπαρκτες, αλλά εντάσσονται στην ευρύτερη θεώρηση για την πραγμάτωση του αναρχικού αγώνα, ως επιλογή ζωής.

Σε καιρούς πλήρους υποτακτικότητας, μάλλον, η συσπείρωση μας γύρω από αυτά τα κοινά προτάγματα θα έπρεπε να θεωρείται δεδομένη. Μακριά από θεσμούς και κάθε είδους εκπροσώπους, πρόθυμους κάθε ώρα και στιγμή να ανοίξουν διάλογο με τα φερέφωνα της εξουσίας.

Ζητούμενο για την απόδραση από ολάκερο το εξουσιαστικό σύμπλεγμα δεν είναι η προσπάθεια εύρεσης ενός πιο βιώσιμου και λειτουργικού συστήματος ούτε και η εξομάλυνση της δημοκρατίας. Ζητούμενο είναι η ολοκληρωτική κατάλυση τους.

Πάντα και για πάντα απέναντι από την αστική δικαιοσύνη

Όλες αυτές οι μεταρρυθμίσεις και οι διορθώσεις και οι βελτιώσεις είναι ανοησίες. Όσο πιο πολύ καλυτερεύεις και μεταρρυθμίζεις τόσο το χειρότερο, γιατί δίνεις προσωρινά τεχνητή ζωή σε κάτι που πρέπει το δίχως άλλο να πεθάνει και να γκρεμιστεί. Δεν είμαι μεγαλοφυΐα κι ούτε θέλω να γίνω. Ξέρω όμως τι πρέπει να γίνει και τώρα αυτό κάνω. Και ’σεις το ξέρετε δεν κάνετε όμως άλλο από το να κλαψουρίζετε. Εμείς όμως δεν κλαίμε… Δρούμε…

-Dostoevsky (Οι Δαιμονισμένοι)

Η αστική δικαιοσύνη, σπλάχνο απ’ τα σπλάχνα της δημοκρατίας, εκφραστής του status quo, διαμεσολαβητής των ανθρώπινων σχέσεων, υπερασπιστής της τάξης, της ασφάλειας και της κοινωνικής ειρήνης, συνιστά την πεμπτουσία του κράτους.

Ένας θεσμός από το σωρό, που πλαισιώνει κάθε δημοκρατικό πολιτισμό που σέβεται τον εαυτό του, φέρει ποικίλες προεκτάσεις και λαμβάνει πολλαπλούς ρόλους. Δεν πρόκειται για μια αφηρημένη έννοια, αλλά για ένα θέσφατο της κυριαρχίας με υλική υπόσταση, που προασπίζει τα συμφέροντα της.

Πρωταρχικός της στόχος είναι η απονομή δικαιοσύνης. Μια έννοια ιδιάζουσα, περίεργη στην κατανόηση. Σωστό και λάθος, ενοχή και αθωότητα, δίκαιο και άδικο, νόμιμο και παράνομο, όλα τους δίπολα ιδιαίτερα φορτισμένα, εύπλαστα παρόλα αυτά, για να προσαρμόζονται στην εκάστοτε περίπτωση. Έννοιες που φέρουν νομοτελειακή σημασία, με κοινό αντιληψιακό και συνειδησιακό έρεισμα στο κοινωνικό σώμα. Η διχοτόμηση τους έχει μπολιάσει στις συνειδήσεις των υπηκόων, διαμορφώνοντας και την κυρίαρχη αφήγηση. Στο εργοστάσιο των τυποποιημένων συμπεριφορών καθετί ορίζεται με βάση τους νόμους που θεσπίζει η εξουσία. Το ατσάλινο πλέγμα της θα φροντίσει να ορίσει και το πλαίσιο βάση διαφόρων παραγόντων, όπως το κοινωνικό κλίμα, οι συσχετισμοί, τα συμφέροντα των εξουσιαστικών πόλων.

Οι νόμοι, άλλωστε, εμπνέουν το καθολικό, το δεδομένο, το ορθό και ταυτόχρονα στέκονται εκφοβιστικά και αποτρεπτικά σε όποιον σκεφτεί να τους παραβεί. Αποτελούν την οχύρωση του κράτους, που φαντάζει ένα άτρωτο και καλοκουρδισμένο οικοδόμημα, στηριζόμενο σε ισχυρά θεμέλια.Όσοι του γυρνούν την πλάτη, προσβάλλουν την επιβολή του, αρνούνται να υπακούσουν, επιτίθενται, περιμένουν τον κολασμό .Την τιμωρία της στοχοποίησης, της χρηματικής ποινής, του εγκλεισμού, της κοινωνικής απομόνωσης και του στιγματισμού.

Μέσα στις δικαστικές αίθουσες, στήνονται πανηγύρια με ενορχηστρωτές επίδοξους κυνηγούς κεφαλών. Ανακριτές, δικαστές, εισαγγελείς, ρουφιάνοι, που από θέση ισχύος κρίνουν τις τύχες όσων στέκονται στα δικαστικά έδρανα. Πρόσωπα με σάρκα και οστά, τοποθετημένα στο απέναντι στρατόπεδο. Πρόσωπα με ονόματα, διευθύνσεις, περιουσιακά στοιχεία… Πρόσωπα που έχουν βρεθεί στο στόχαστρο ουκ ολίγες φορές και σίγουρα εκεί θα συνεχίσουν να βρίσκονται. Πρόσωπα στα οποία δεν μπορούμε παρά να δούμε την αντανάκλαση όλων εκείνων που πολεμούμε με λύσσα.

Το να ζητάμε, λοιπόν, από τους εχθρούς μας να επιλύσουν προσωπικά ζητήματα, κρατικές και μη αυθαιρεσίες και ό,τι άλλο βάλει ο νους μας, είναι σα να παλεύουμε για ένα κράτος δικαίου, ένα κράτος πρόνοιας, ένας κράτος από εμάς για ’μας. Εάν βλέπουμε τα πράγματα από μια αντικρατική, και κατ’ επέκταση αντιθεσμική, σκοπιά τότε υιοθετώντας την παραπάνω θέση, φαίνεται να μην έχουμε αντιληφθεί την ουσία του πιο βασικού μας προτάγματος.

Για τους θεματοφύλακες της τάξης και του νόμου θα είμαστε πάντα ένοχοι. Ένοχοι για την προσπάθεια μας να ζήσουμε ανεξούσια, μακριά από ιεραρχικές σχέσεις, καταπίεση, εκμετάλλευση, ένοχοι γιατί δεν ασπαστήκαμε τα αφηγήματα τους, ένοχοι για τη θέση που έχουμε πάρει στον κοινωνικό πόλεμο, ένοχοι γιατί στρέψαμε τη ζωή μας στο λυσσασμένο κυνήγι της ελευθερίας.

Εκστρατείες διώξεων, αναβαθμίσεις κατηγορητηρίων, αντιτρομοκρατικά νομοθετήματα, καταδικαστικές αποφάσεις, οικονομική αφαίμαξη… Οι άνεμοι φαίνεται να πνέουν κόντρα, όμως στο χέρι μας είναι να αναστρέψουμε τη φορά τους. Μπορεί σύντροφοι και συντρόφισσες να έχουν στοχοποιηθεί, βασανιστεί, αιχμαλωτιστεί, μπορεί στις συνειδήσεις αναρχικών, αγωνιστών και ευρύτερων κοινωνικών κομματιών, η αστική δικαιοσύνη να επιχειρεί να ‘νομιμοποιήσει’ την ικανότητά – υποχρέωση της να κρίνει όσους αγωνίζονται… όμως οι νόμοι και το δικανικό σύστημα έχουν ισχύ όσο εμείς δεν τους καταργούμε στην πράξη.

Η δικαιοσύνη ενός κόσμου που γεννά και θρέφει την καταπίεση και την εξουσία, επανδρώνεται εγκλείοντας σε διαμερίσματα, σχολεία, εργασιακά κάτεργα, ψυχιατρεία, φυλακές, απομυζά τεράστια κέρδη από τη λεηλασία της φύση και την εκμετάλλευση κάθε έμβιου όντος … κείτεται νεκρή, πρώτα και κύρια στις συνειδήσεις μας. Κάθε εκπρόσωπός της στον υλικό κόσμο είναι εχθρός μας είτε αθωώνει είτε μοιράζει αναστολές είτε καταδικάζει σε πολυετείς καθείρξεις.

Πέραν, όμως, του προφανούς ρόλου του, το αστυνομό-δικαστικό σύστημα αποτελεί και μια κερδοφόρα επιχείρηση. Εγγυήσεις, παράβολα, πρόστιμα, εξαγορά ποινών, αλλά και πακτωλός χρημάτων για δικηγόρους που παζαρεύουν την ελευθερία, στήνουν τη μικρο-οικονομία του δικανικού συμπλέγματος, που συμβάλλει ενεργά στο κρατικό κεφάλαιο.

Επιπλέον, η επικύρωση, η διαχείριση, η επίλυση των ανθρώπινων δεσμών περνά κι αυτή με τη σειρά της από τις δικαστικές αίθουσες. Τρίτα πρόσωπα είναι αυτά που θα αποφασίσουν και θα διευθετήσουν τις διενέξεις, την καθημερινότητα, τις ζωές μας, δίνοντας την εντύπωση πως κανείς δεν είναι ικανός να ορίσει μόνος το πλαίσιο ύπαρξης του.

Η πρακτική της μήνυσης ως συλλογική αναρχική τοποθέτηση

Η βαρύτητα μιας τέτοιας επιλογής σε ατομικό επίπεδο, που σαφώς και χρήζει κριτικής, διαφέρει αρκετά από μια δημόσια αναρχική τοποθέτηση. Κι εδώ επιλέγουμε να κεντροβαρίσουμε στο δεύτερο. Μια συλλογική τοποθέτηση, λοιπόν, που θέλει να «Αφήσουμε πίσω την καθαρότητα μιας ιδεολογικής άρνησης», εκ πρώτης προκαλεί τεράστια αμηχανία. Έπειτα, γεννώνται ερωτήματα και τέλος, ακολουθεί μάλλον η απελπισία.

Ρίχνοντας μια κλεφτή ματιά πίσω μας, μετράμε εκατοντάδες ξυλοδαρμούς και βασανισμούς σε δρόμους, υπόγεια, γραφεία, κρατητήρια, κελιά και δεκάδες φυλακισμένους επαναστάτες με χρόνια χτισμένα μέσα σε σκυρόδεμα. Όμως, αριθμούμε και αλύγιστους ανθρώπους, που δε δέχθηκαν να συνεργαστούν, να ρουφιανέψουν, να πέσουν αμαχητί, όχι γιατί έκαναν τους ήρωες ή τους οσιομάρτυρες, αλλά γιατί παρέμειναν πιστοί στην επαναστατική τους συνείδηση.Όταν σύντροφοι και συντρόφισσες αρνήθηκαν να παραστούν σε δίκες-παρωδίες, να συνδιαλλαγούν με μπάτσους-δικαστικούς-εισαγγελείς (χωρίς αυτό να σημαίνει πως υπάρχει μόνο η ομερτά της σιωπής και καμία άλλη αξιοπρεπής στάση εντός των δικαστικών αιθουσών) μια τοποθέτηση περί: καθαρότητας μιας ιδεολογικής άρνησης (sic), που αυτομάτως γειώνει τέτοιου είδους επιλογές, είναι τουλάχιστον προσβλητική.

Ξυλοδαρμοί, βασανιστήρια, ψυχολογικός εκβιασμός φώλιαζαν πάντα στο στρατόπεδο του εχθρού. Η βία είναι αναπόσπαστο κομμάτι τους και αυτός δεν αλλάζει με κανέναν τρόπο, πόσο μάλλον με θεσμικά μέσα. Αντίστοιχα, είναι δεδομένο πως ο αναρχικός αγώνας δεν μπορεί να αντιπαρατίθεται με το κράτος και τους μηχανισμούς του μονάχα στην σφαίρα των άξιων και των θεωρήσεων. Κι αυτό, όχι γιατί πλαισιώνεται από μια αίγλη ενός φετιχισμού της βίας, άλλα γιατί το οικοδόμημα της κυριαρχίας έχει πρώτα και κυρία υλική υπόσταση. Για αυτό, άλλωστε και εμείς έχουμε επιλέξει το δικό μας δρόμο. Η επαναστατική βία είτε στο πλαίσιο του υλικού αντικρίσματος είτε του συμβολισμού είτε της προπαγάνδισης, στοχεύει στην άμεση σύγκρουση με όλο το φάσμα της εξουσίας.

Τα όπλα μας στον πόλεμο που έχουμε κηρύξει δεν είναι οι μηνύσεις, οι δικογραφίες, οι φιλικά προσκείμενοι δημοσιογραφίσκοι, οι “αδιάβλητοι” σύγχρονοι Ιαβέρηδες… και ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα.

Σε περίπτωση «Δικαίωσης»…

Μιας και δεν αντιλαμβανόμαστε αυτό το «μέσο αγώνα», δεν μπορούμε να πούμε και με σιγουριά ποια θα μπορούσε να θεωρηθεί θετική έκβαση μιας τέτοιας δίκης, παρά μόνο να εικάσουμε. Λαμβάνοντας, λοιπόν, υπόψη γενικά και αόριστα την ευκταία για τον καταγγέλλοντα (ή τους καταγγέλλοντες), αλλά και την κοινή γνώμη απόφαση, βλέποντας λίγο πιο μακρόπνοα οι συνέπειες διακρίνονται σφοδρές και το μέλλον φαντάζει ζοφερό. Μια “νίκη” μέσα στις δικαστικές αίθουσες, διά στόματος δικαστικών και εισαγγελέων, θα έρθει να επισφραγίσει την καραμέλα του κράτους δικαίου, της διαφάνειας και της νομιμότητας, την «κάθαρση» μέσα στην αστυνομία. Μια τέτοια “νίκη” θα οδηγήσει στην αποριζοσπαστικοποίηση. Η προσπάθεια κοινωνικής πόλωσης, η αναγκαιότητα των εξεγέρσεων, οι επαναστατικές προοπτικές πηγαίνουν δεκάδες βήματα πίσω.

Η αναδίπλωση του κράτους, που ας μη γελιόμαστε συνιστά ένα επικοινωνιακό τρικ, στοχεύει στην αδρανοποίηση, στην παύση οποιασδήποτε αναταραχής. Όποιος πιστεύει πως οι στοχοποιήσεις, οι διώξεις, οι ξυλοδαρμοί και οι βασανισμοί θα σταματήσουν πλανάται πλάνην οικτράν.

Σε ένα καζάνι που βράζει δε θα ρίξουν λάδι στη φωτιά. Το κράτος στέκεται εκεί πυροσβεστικά, λειτουργώντας ως βαλβίδα αποσυμπίεσης, σβήνοντας και την τελευταία σπίθα. Οι τόνοι πέφτουν, οδηγούμαστε στην αποκλιμάκωση και εκείνοι ενώ φαίνεται να γνέφουν συγκαταβατικά, οργανώνονται καλύτερα, για να επανέλθουν δριμύτεροι και να κάμψουν και τα τελευταία ψήγματα αντίστασης και ανομίας.

Αλήθεια, θεωρεί κανείς πως με μια δικαστική απόφαση θα τελειώσουμε μια και καλή με τη βία των μπάτσων, θα σταματήσει η ποινικοποίηση φιλικών και συντροφικών σχέσεων, οι στοχοποιήσεις αγωνιστών, οι ξυλοδαρμοί και οι βασανισμοί στο δρόμο και στα τμήματα, οι διώξεις και οι φυλακίσεις επαναστατών; Δεν τρέφουμε αυταπάτες για το αστυνομοδικαστικό σύμπλεγμα ούτε και θα έπρεπε να εστιάζουμε στις παρατυπίες του συστήματος της δικαιοσύνης. Αυτό που οφείλουμε να κάνουμε είναι να το κοιτάξουμε κατάματα και να του επιτεθούμε.

Παράδειγμα των ημερών αποτελεί η δίκη της Χ.Α.. Μια δίκη που κατέβασε χιλιάδες κόσμο στο δρόμο, μια δίκη που παρακολουθήθηκε βήμα-βήμα και αγκαλιάστηκε από τα κοινωνικά κινήματα, ακόμη και από πιο μετριοπαθείς, μια δίκη που πολλοί αναρχικοί, στο άκουσμα της καταδικαστικής απόφασης, έσπευσαν να πανηγυρίσουν. Λες κι έτσι τελειώσαμε μια και καλή με το φασιστικό οχετό, τις επιθέσεις σε μετανάστες/στριες, τα κολαστήρια συγκέντρωσης, τις πατριωτικές και εθνικιστικές μαλακίες, το αφήγημα της εθνικής κυριαρχίας.

Μια δίκη που κατάφερε να ενισχύσει τη θεωρία των δυο άκρων και έφερε πάλι στο προσκήνιο τη λάσπη για τις επαναστατικές πρακτικές αγωνιστών και αναρχικών, αλλά και την πάλαι ποτέ πιπίλα της “αριστερής τρομοκρατίας”. Τα γκάζια στη Μεσογείων, το ξύλο στον Ασπρόπυργο, η εκτέλεση των 2 στο Νέο Ηράκλειο και τόσες ακόμη δράσεις, έπαιζαν σε πρώτο πλάνο, χαρίζοντας μας ρίγη και υπενθυμίζοντας πως η θέση του κάθε φασίστα είναι στην άσφαλτο, στο ΚΑΤ, στα νεκροκρέβατα. Στον αντίποδα, όμως, έφεραν και ναυτία σε όλους αυτούς που βρήκαν ευκαιρία να βροντοφωνάξουν πως στη βία δεν απαντάμε με βία. Κι όμως στη βία με αυτό ακριβώς απαντάμε… ΜΕ ΒΙΑ.

Οι φωτογραφίες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με το logo: “Δεν είναι αθώοι, οι ναζί στη φυλακή” ήρθε να επισφραγίσει το ρεφορμιστικό του πράγματος και να ενισχύσει τη θέση της αστικής δικαιοσύνης στο κοινωνικο-πολιτικό γίγνεσθαι, επαναφέροντας στο κοινωνικό σώμα την “πίστη στους θεσμούς”.

Μια δίκη, λοιπόν, την έκβαση της οποίας περιμέναμε έτσι και αλλιώς, ώστε να μην πολωθούν κοινωνικά καταστάσεις, ξεσπάσουν συγκρούσεις, επέλθει ριζοσπαστικοποίηση.

Από την άλλη, ενα άλλο ζήτημα που τίθεται είναι αυτό της καρατόμησης προσώπων, που κατέχουν καίριες θέσεις. Θέσεις που ξέρουμε καλά πως δε θα μείνουν ορφανές, οι αντικαταστάτες καραδοκούν στη γωνία. Θέσεις που δεν μας ενδιαφέρει ποιος θα αναλάβει, εάν θα είναι καλός άνθρωπος, σωστός οικογενειάρχης, φιλόζωος, συνεπής στις κοινωνικές του υποχρεώσεις. Θέσεις σύμφυτες με την εξουσία, εχθρικές και μισητές, με συγκεκριμένη σκοπιμότητα.

Και για να προλάβουμε ίσως και μια αναλογία, που λέει πως το ίδιο θα συμβεί και στην περίπτωση μιας πολιτικής εκτέλεσης, η απάντηση είναι ναι, η θέση θα καλυφθεί. ΟΜΩΣ είναι άλλο να σπέρνεις τον τρόμο στο στρατόπεδου του εχθρού, να δίνεις πνοή στην ουσιαστική απειλή, μέσα από τις επαναστατικές πρακτικές, κάνοντας τον επόμενο να σκεφτεί καλά εάν θα αναλάβει ένα τέτοιο πόστο, μιας και το νήμα της μίζερης ζωής του μπορεί να κοπεί απότομα και άλλο να τους τραβάς στις δικαστικές αίθουσες, που το πιθανότερο είναι απλώς να οδηγηθούν σε κάποια άλλη θέση στη χειρότερη, να ιδιωτεύσουν σε μια περίοπτη στην καλύτερη.

Ενδιάμεσοι/Αιτηματικοί Αγώνες

Εδώ έρχεται να προστεθεί ένας ακόμη παραλληλισμός, μεταξύ της συμμετοχής των αναρχικών σε αιτηματικούς αγώνες, αγώνες δηλαδή, που ως επί το πλείστων έχουν θεσμικό χαρακτήρα ή απαιτούν τα «νόμιμα» και της μήνυσης, ως ένα αποδεκτό μέσο αγώνα. Ένας παραλληλισμός τρομερά άστοχος.

Συγκεκριμένα, η συμμετοχή στους ευρύτερους κοινωνικούς αγώνες, που βέβαια δεν αποτελεί επιλογή ούτε και πρώτη προτεραιότητα όλων των αναρχικών, οι οποίοι είτε αντιτίθενται στην καπιταλιστική επέλαση είτε στοχεύουν στη βελτίωση κάποια συνθήκης, για πολλούς συνιστά εύστοχο πεδίο παρέμβασης. Όμως, οι όροι συμμετοχής εξαρτώνται από τα χαρακτηριστικά και τις στοχεύσεις.

Σκοπός είναι να προωθείται η αντιθεσμικότητα, η σημασία της μη διαμεσολάβησης, αλλά και η σύνδεση με την ευρύτερη επαναστατική αντιπαράθεση με το κράτος. Σαφώς και για την επίτευξη των στοχεύσεων, η χάραξη μιας στρατηγικής πρέπει να γειώνεται στην πραγματικότητα του εκάστοτε αγώνα, χωρίς όμως αυτό να μεταφράζεται ως αδυναμία προώθησης των αναρχικών θεωρήσεων και πρακτικών. Τα αναρχικά προτάγματα μπορούν και πρέπει να παραμείνουν και να διαχυθούν αναλλοίωτα, χωρίς να παρουσιάζουμε ωραιοποιημένα και εύπεπτα αφηγήματα, χωρίς να αφομοιωθούμε από τη δυσαρεστημένη μάζα. Να πράξουμε σε κάθε επίπεδο, από τις πορείες έως τα συγκρουσιακά γεγονότα, από τις δημόσιες παρεμβάσεις έως τις συνωμοτικές βόλτες, αναδεικνύοντας την επαναστατική απελευθερωτική προοπτική, δημιουργώντας εφαλτήρια για ανάληψη αντικρατικής δράσης από όλο και περισσότερους ανθρώπους, κοιτώντας πέρα από τα ψευδο δίπολα που μας επιβάλλονται.

Κλείνοντας…

«Το να μην προσμένεις τίποτα δε σημαίνει να συνηθίζεις την ήττα»

Το κράτος είναι ένα σύμπλεγμα επιθετικό. Εάν, μέχρι πρότινος τουλάχιστον, μπορούσαμε να συμφωνήσουμε σε κάτι, ήταν πως επιβάλλεται. Δε θα γνέψει συγκαταβατικά, δε θα μας χαϊδέψει τα αυτιά, δε θα ξεχάσει τις επιθέσεις που δέχεται και σίγουρα δε θα γιορτάσει τις νίκες μας. Αντίστοιχα, οφείλουμε να πράξουμε και εμείς.

Περιμένοντας κάτι από τα παραπάνω καταλήγουμε να χάνουμε το στοίχημα του επαναστατικού πολέμου. Επιλέγοντας να λουφάξουμε, τροφοδοτώντας τη συνείδηση μας με ψέματα και παύοντας να διανοίγουμε μέτωπα αντιπαράθεσης, να στοχεύουμε στην όξυνση των εχθροπραξιών, να προλειαίνουμε το έδαφος της εξέγερσης, να βρίσκουμε τις προοπτικές και τις στρατηγικές για την υλοποίηση των επαναστατικών πρακτικών, κοιτάζοντας πέρα από τη νομιμότητα, τότε θα καταλήξουμε να βυθιζόμαστε στην ανυπαρξία. Καλύτερα, λοιπόν, να βυθιστούμε μια ώρα αρχύτερα στην οχλοβοή που διψά για δικαιώματα, να λάβουμε και κανένα παράσημο και να αποσυρθούμε ησύχως.

Εάν εντός του κοινωνικού πεδίου βλέπουμε πάντα και παντού ευκαιρίες για ανέλιξη, λιμνάζουμε και βρισκόμαστε απέναντι από τα αναρχικά προτάγματα που οι ίδιοι θέτουμε, θα καταλήξουμε να ιδιωτεύουμε, συμπληρώνοντας απλώς τη λίστα των υποτιθέμενων αγωνιστικών υποχρεώσεων, δίχως καμία ουσία, δίχως καμία προοπτική.

Η ζωή μας είναι μια διαρκής σύγκρουση. Με τον εαυτό μας και τις αντιφάσεις μας, τις συμβάσεις και τα αυτοξεπεράσματα μας. Μια σύγκρουση, όμως, και με τους νόμους, το εξουσιαστικό κοινωνικό πλέγμα, το οικοδόμημα της κυριαρχίας και των μηχανισμών του. Σύγκρουση στους δρόμους, μέσα και έξω από τις δικαστικές αίθουσες, στα στενά των μητροπόλεων, στις ταράτσες των φυλακών… Σύγκρουση με χαρακτηριστικά επαναστατικά, με συνέπεια σε λόγο και πράξεις.

Η λύση δε βρίσκεται μέσα στα αστικά δικαστήρια, στις κρατικές παροχές, στις καπιταλιστικές υποσχέσεις, στους κοινωνικούς ρόλους, στους κανόνες, στους θεσμούς, στα διάφορα νομοθετήματα. Δεν έρχεται από τους εχθρούς της ελευθερίας, αλλά ούτε και από μια αίολη κοινωνικό-κινηματική συσπείρωση, που μετράται ως ποσοτικό πλεόνασμα, στηριζόμενο σε σαθρά θεμέλια.

Να σταθούμε μόνοι μας στα πόδια μας. Σίγουρα έχουμε να κερδίσουμε πολλά περισσότερα, από το ψάχνουμε διαρκώς και διακαώς σάπια δεκανίκια στο πρόσωπο της εξουσίας. Ας αφήσουμε στην άκρη τον πολιτικαντισμό, τα επικοινωνιακά παιχνίδια, τις κινήσεις εντυπωσιασμού. Ας μη βαλτώσουμε περισσότερο στο βούρκο του ρεφορμισμού, ας μην αφομοιωθούμε σε όσα κάποτε παλεύαμε να καταστρέψουμε, ας μη μπλεχτούμε μόνοι μας στα κρατικά δεσμά, ανοίγοντας την κερκόπορτα του δικαιωματισμού.

Τα μονοπάτια που κυοφορούν τις επαναστατικές προοπτικές είναι πολλά, όμως ο στόχος της καθολικής ρήξης με το υπάρχον κοινός. Κι αυτό είναι κάτι που θα έπρεπε να το μνημονεύουμε συχνότερα.

Να πορευτούμε μαζί με τις αρνήσεις μας, να αναπτύξουμε σχέσεις που αντανακλούν αυτά που προτάσσουμε, να βαδίσουμε πλάι-πλάι με γνώμονα τη συντροφικότητα, την αξιοπρέπεια, την επιθετική διάθεση, την επαναστατική συνείδηση απέναντι σε κάθε μορφή εξουσίας.

Πάντα και για πάντα αντικρατικά, αντιθεσμικά, αδιαμεσολάβητα, ανεξούσια, ΑΝΑΡΧΑ.

Σύμπραξη αναρχικών ενάντια στη νομιμότητα

Απρίλιος 2021

Πηγή: Athens Indymedia

Αθήνα: Ανάληψη ευθύνης για εμπρηστική επίθεση σε όχημα ΔΣ

Τις πρωινές ώρες της 29ης Μαρτίου, βάλαμε φωτιά σε όχημα με διπλωματικές πινακίδες που ήταν παρκαρισμένο στην οδό Ίωνος Δραγούμη, στο “περιφρουρημένο” κέντρο της Αθήνας. Επιλέξαμε να δράσουμε τη συγκεκριμένη μέρα που αποτελεί μέρα εορτασμού του νεαρού μαχητή στη Χιλή όπου η μαχητική νεολαία (και όχι μόνο νεολαία) καταλαμβάνει τους δρόμους. Αποτελεί επίσης μια δράση αλληλεγγύης ανταποκρινόμενη στο διεθνές κάλεσμα αλληλεγγύης για τους 10 αναρχικούς και εξεγερμένους απεργούς πείνας από τις 22/3, στις φυλακές της Χιλής.

Ο αγώνας συνεχίζεται, τίποτα δεν τελείωσε.

αναρχικοί/ές

Πηγή: Athens Indymedia

Πανό από τη συγκέντρωση αλληλεγγύης στον αναρχικό Β. Σταθόπουλο

Πανό από τη συγκέντρωση αλληλεγγύης στον αναρχικό Β. Σταθόπουλο, που αναρτήθηκε στην πλατεία Δημάδη στις 10/ο4.

Έναρξη του ταξιδιού των Ζαπατίστας-Πανευρωπαϊκή μέρα δράσης

Θεσσαλονίκη

Είμαστε Ζαπατίστας, φορείς του ιού της αντίστασης και της εξέγερσης!
Πλατεία Χημείου Α.Π.Θ., ώρα 14:00-19:00

– Ενημέρωση – συζήτηση για τ@ς Ζαπατίστας και το ταξίδι τους στην Ευρώπη και την Ελλάδα.
– Παρουσίαση θεματικών συντονισμών.
– Προβολή ντοκιμαντέρ για τις αυτόνομες κοινότητες.
– Έκθεση φωτογραφίας, διανομή υλικού κ.α.

– Πεζοπορία στο βουνό No a la mina, si a la vida Χαλκιδική)

Συμμετέχουν:
– Ανοιχτή συνέλευση πολιτικού convoy για την παγκόσμια συνάντηση αγωνιζόμενων γυναικών
– Οδοιπορικό “Γη και Ελευθερία”
– Ομάδα για την παιδεία
– Πανελλαδικός θεματικός συντονισμός για την υγεία

Για επικοινωνία: zapatistas2021thessaloniki@protonmail.com

ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΚΛΟΙΟΥΣ

Το ζαπατίστικο ταξίδι

Την 1η Γενάρη του 1994, εντελώς αιφνιδιαστικά και μέσα σε ένα κλίμα παντοκρατορίας του καπιταλισμού (το οποίο είχε προκληθεί από την κατάρρευση των λεγόμενων κομμουνιστικών κρατών που είχε τότε περιγραφεί ως «τέλος της ιστορίας»), ομάδες ενόπλων από ιθαγενείς κοινότητες, μέλη μιας άγνωστης οργάνωσης με τα αρχικά E.Z.L.N., καταλαμβάνουν δήμους της νοτιανατολικής μεξικάνικης πολιτείας Τσιάπας. Δημοσιοποιούν την «1η διακήρυξη της ζούγκλας Λακαντόνα» η οποία αναφέρεται στα 500 χρόνια ιθαγενικής αντίστασης, ανακοινώνει την απαλλοτρίωση της γης των γαιοκτημόνων επαναφέροντας το καθεστώς κοινοκτημοσύνης που είχε επιτύχει η επανάσταση του Εμιλιάνο Ζαπάτα, καταφέρεται ενάντια στη συμφωνία ελεύθερου εμπορίου NAFTA μεταξύ ΗΠΑ και Μεξικού που θα έμπαινε σε εφαρμογή την ίδια μέρα, και θέτει τα 10 βασικά αιτήματα του ζαπατιστικού στρατού.

Μετά από λίγες μέρες μαχών με τον μεξικάνικο ομοσπονδιακό στρατό και δεκάδες νεκρούς, οι μαχήτριες και οι μαχητές ζαπατίστας αποσύρονται στα βουνά της Τσιάπας. Γεννιέται ο φόβος μιας παρατεταμένης στρατιωτικής επιχείρησης εναντίον των ανταρτών και των χωρικών, όμως τελικά μαζικές κινητοποιήσεις σε όλο το Μεξικό επιβάλλουν την κατάπαυση του πυρός και τη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων.

Οι ζαπατίστας αξιοποιούν τις μακρόσυρτες αυτές διαπραγματεύσεις, στις οποίες απαιτούν την αυτονομία των ιθαγενών κοινοτήτων και την εξασφάλιση των βασικών τους δικαιωμάτων, προκειμένου να κάνουν παγκοσμίως γνωστά τα ιδιαίτερα και πρωτοφανή χαρακτηριστικά τους: πρώτα απ’ όλα ο ίδιος ο ζαπατιστικός στρατός είναι ένας στρατός αντιμιλιταριστικός, ένας «στρατός ονειροπόλων»: «Γίναμε στρατιώτες για να μην υπάρχουν πια στρατιώτες» λένε, συμπληρώνοντας «Όλα για όλους/ες, τίποτα για εμάς».

Έπειτα, δεν έχουν ως αναφορά καμία από τις ως τότε γνωστές «επαναστατικές ιδεολογίες». Όπως λένε, η αντίσταση των ιθαγενικών λαών, η κοινοκτημοσύνη και ο κοινοτικός τρόπος οργάνωσης και διακυβέρνησης, αλλά και ένας τρόπος ζωής με σεβασμό στη φύση είχαν προηγηθεί της ευρωπαϊκής έκφρασης του κοινωνικού/ταξικού κινήματος, είτε αυτό ιστορικά είχε πάρει τη μορφή του μαρξισμού ή του αναρχισμού, είτε, μεταγενέστερα, της οικολογίας. Το κίνημα είχε αντιεξουσιαστικά και κοινοτιστικά χαρακτηριστικά ως αποτέλεσμα των ιθαγενικών παραδόσεων αντίστασης και οργάνωσης, οι οποίες όμως δεν εξασφάλιζαν την ελευθερία και ισοτιμία των γυναικών – γι’ αυτό στα απελευθερωμένα εδάφη οι ζαπατίστας θέτουν σε εφαρμογή τον «επαναστατικό νόμο για τις γυναίκες». Ο subcomandante Marcos, εκπρόσωπος των ζαπατίστας, μετατρέπεται σε εμβληματική μορφή (όπως θα ειπωθεί αργότερα, η επικέντρωση των διεθνών media στο πρόσωπό του ήταν ένα εσκεμμένο τέχνασμα, ώστε να περάσουν απαρατήρητες οι διεργασίες που λάμβαναν χώρα στη βάση).

Τον Φεβρουάριο του 1996 υπογράφονται μεταξύ εκπροσώπων των ζαπατίστας και της μεξικανικής κυβέρνησης οι συμφωνίες του Σαν Αντρές, οι οποίες κατοχυρώνουν την αυτονομία των ιθαγενικών κοινοτήτων και προβλέπουν αγροτικές μεταρρυθμίσεις στο πνεύμα του «Σχεδίου της Αγιάλα» του Εμιλιάνο Ζαπάτα. Λίγο πριν είχε δημοσιοποιηθεί η «4η διακήρυξη της ζούγκλας Λακαντόνα», η οποία ανακοίνωνε την απόφαση των ζαπατίστας να προωθήσουν ένα νέο είδος πολιτικής πέρα από κόμματα, που δεν θα αποσκοπούσε στην κατάληψη της εξουσίας.

Το καλοκαίρι του 1996 πραγματοποιείται στην Τσιάπας η «1η διηπειρωτική συνάντηση για την ανθρωπότητα κι ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό». Λίγο αργότερα, με πρωτοβουλία και πάλι των ζαπατίστας, συγκροτείται το Εθνικό Ιθαγενικό Κογκρέσο (Congreso Nacional Indígena-CNI), για την οργάνωση των ιθαγενών λαών όλου του Μεξικού.

Το καλοκαίρι του 1997, στη «2η διηπειρωτική συνάντηση για την ανθρωπότητα κι ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό» που πραγματοποιήθηκε σε 5 διαφορετικά σημεία του ισπανικού κράτους με συμμετοχή πάνω από 3.000 ατόμων από όλο τον κόσμο, συζητιέται η πρόταση των ζαπατίστας για δημιουργία «ενός δικτύου ανεξάρτητων μέσων επικοινωνίας», το πρώτο βήμα για το διεθνές δίκτυο των indymedia. Επίσης, συγκροτείται η Acción Global de los Pueblos (AGP), ένα δίκτυο οργανώσεων βάσης από 71 χώρες από τις 5 ηπείρους, το οποίο αποτέλεσε την αφετηρία του «παγκόσμιου κινήματος για την κοινωνική δικαιοσύνη» (που μετονομάστηκε από τα ΜΜΕ σε κίνημα αντιπαγκοσμιοποίησης).

Στις 11 Μάρτη του 2001, 100.000 έως 250.000 άνθρωποι συγκεντρώνονται στην κεντρική πλατεία της μεξικάνικης πρωτεύουσας για να απαιτήσουν την εφαρμογή των συμφωνιών του Σαν Αντρές. Παρόντες είναι 24 μασκοφόροι «κομαντάντε» του EZLN, συμπεριλαμβανομένου του subcomandante Marcos.

Το 2003 οι ζαπατίστας διακόπτουν κάθε συνομιλία με την κυβέρνηση, εξαγγέλλουν ότι θα πραγματώσουν οι ίδιοι/ες την αυτονομία τους και ανακοινώνουν τη μετατροπή των 39 Αυτόνομων Εξεγερμένων Δήμων (που περιλαμβάνουν 1.111 κοινότητες) σε «Caracoles» (= σαλιγκάρια), καθώς και τη δημιουργία των «Συμβουλίων Καλής Διακυβέρνησης». Η παραγωγή, η εκπαίδευση, η υγεία, η επικοινωνία, η δικαιοσύνη κλπ οργανώνονται αυτόνομα και από τη βάση.

Το 2005 ανακοινώνεται η «6η διακήρυξη της ζούγκλας Λακαντόνα», σύμφωνα με την οποία ο EZLN μετατρέπεται σε πολιτική οργάνωση και την επόμενη χρονιά (χρονιά εκλογών στο Μεξικό) ανακοινώνεται η διεξαγωγή της «Άλλης Καμπάνιας», με στόχο τη συνάντηση και οργάνωση όλων των διαφορετικών αγώνων ενάντια σε όλες τις όψεις της εκμετάλλευσης και καταπίεσης. Η Άλλη Καμπάνια διασυνδέεται με την «Ημέρα χωρίς μετανάστ(ρι)ες» (Día sin inmigrantes) στις ΗΠΑ: την 1η Μάη του 2006, με πρωτοβουλία κυρίως ισπανόφωνων μεταναστ(ρι)ών, με και χωρίς χαρτιά, οργανώνεται μια απεργιακή Πρωτομαγιά στην οποία θα συμμετάσχουν πάνω από 1.000.000 μετανάστ(ρι)ες. Λίγο αργότερα, ξεσπά η πολύμηνη εξέγερση στη μεξικάνικη πολιτεία Οαχάκα.

Το 2008, ο subcomandante Marcos αναφερόμενος στο ξέφτισμα των υποσχέσεων της «ροζ παλίρροιας», δηλαδή της εκλογής αριστερών κυβερνήσεων σε μια σειρά από χώρες της Λατινικής Αμερικής, μιλάει για το «φαινόμενο του στομάχου» της εξουσίας: ή σε αφομοιώνει ή σε μετατρέπει σε κόπρανα, ενώ στις 2 Γενάρη 2009, στο «Φεστιβάλ Δίκαιας Οργής» θα εκφράσει τον «σεβασμό και θαυμασμό» των ζαπατίστας για την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 που ακολούθησε τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου.

Θα ακολουθήσουν 3 χρόνια σιωπής, μέχρι τον Δεκέμβρη του 2012, όταν περίπου 40.000 ζαπατίστας βγαίνουν από τις κοινότητες και «καταλαμβάνουν» ειρηνικά τους ίδιους δήμους που είχαν καταλάβει ένοπλα την 1η Γενάρη του 1994, με μια πολύωρη σιωπηλή διαμαρτυρία που είχε τίτλο «Ακούσατε;»

To καλοκαίρι του 2013 πραγματοποιείται στην Τσιάπας το «μικρό ζαπατιστικό σχολείο» (escuelita zapatista), όπου «μαθητές και μαθήτριες» από όλο τον κόσμο καλούνται να ζήσουν στις κοινότητες και να συμμετάσχουν στο «μάθημα της αυτονομίας».

Δύο χρόνια μετά έρχεται το σεμινάριο και το βιβλίο «Η Κριτική Σκέψη Απέναντι στην Καπιταλιστική Λερναία Ύδρα» (Il Pensiero Critico di fronte all’Idra Capitalista), ενώ στις 27 Ιουλίου 2015 η ανακοίνωση της διεξαγωγής του «δευτεροβάθμιου μικρού ζαπατιστικού σχολείου» αναφέρει πως αυτό θα διεξαχθεί σε όλον τον κόσμο και θα αφορά την αλληλοϋποστήριξη των αγωνιζόμενων, την υποστήριξη στις οικογένειες των 47 εξαφανισμένων φοιτητών της Αγιοτσινάπα (που απήχθησαν και δολοφονήθηκαν από παρακρατικούς ενώ μετακινούνταν με λεωφορείο για να συμμετάσχουν σε κινητοποιήσεις), αλλά και όσους/ες «δεν μάσησαν με το δημοψήφισμα στην Ελλάδα».

Τον Μάρτη του 2018 πραγματοποιείται στην Τσιάπας η πρώτη «παγκόσμια συνάντηση αγωνιζόμενων γυναικών», με συμμετοχή 7.000 γυναικών από όλον τον κόσμο. H δεύτερη συνάντηση έγινε τον Δεκέμβρη του 2019 και πάλι στην Τσιάπας και η τρίτη προγραμματίζεται για φέτος, στην Ευρώπη, στο πλαίσιο του ταξιδιού των ζαπατίστας.

Στις 5 Οκτώβρη του 2020, οι ζαπατίστας ανακοινώνουν την πρόθεσή τους να ταξιδέψουν στην Ευρώπη «για τη συνάντηση και επικοινωνία» των αγώνων. Οι μασκοφόροι γυναίκες και άντρες, παιδιά και ηλικιωμένοι/ες από το νοτιοανατολικό Μεξικό, έρχονται τώρα για να σπάσουν τον κλοιό που παγκοσμίως οι κυβερνήσεις επιχείρησαν να επιβάλουν πίσω από τις μάσκες του κορονοϊού.

Η σημασία του ταξιδιού στις γεωγραφίες που ονομάζονται Ευρώπη και Ελλάδα

Η ανακοίνωση του ταξιδιού των ζαπατίστας στην Ευρώπη ήρθε σε μία περίοδο που οι θεσμοί κυριαρχίας με πρόσχημα την πανδημία επιχειρούν να οικοδομήσουν νέες σχέσεις υποταγής. Οι αντιστάσεις βγαλμένες μέσα από τεμαχισμένους κοινωνικούς δεσμούς δημιουργούν μειοψηφικά ρήγματα ενότητας, κάτω από τη συνεχή παρουσία της καταστολής και του κλειστοφοβικού νεοσυντηρητισμού. Ασφαλώς δεν εξαιρούνται και κινηματικά αδιέξοδα μέσα από παραδοσιακές και επαναλαμβανόμενες πρακτικές και θεωρήσεις, σε πείσμα του κόσμου που αλλάζει και ο οποίος ταυτόχρονα αίρει τις μεγάλες βεβαιότητες του παρελθόντος.

Σε αυτή λοιπόν τη συγκυρία, η μεγάλη έξοδος των ζαπατίστας μπορεί να χαρακτηριστεί καταρχάς ως μία συμβολική κίνηση, που αντιστρέφει τους όρους ανάμεσα σε δυο μεγάλα ταξίδια: Από τη μια, το αποικιοκρατικό και πατριαρχικό ταξίδι της Ευρώπης πριν 530 χρόνια (Κολόμβος) προς την ιθαγενική Αμερική. Από την άλλη, το τωρινό ταξίδι των εξεγερμένων ιθαγενών της Τσιάπας ως μία κίνηση βαθιά αντιαποικιοκρατική και αντιπατριαρχική (η συντριπτική πλειοψηφία της αντιπροσωπείας των ζαπατίστας θα είναι γυναίκες). Μια κίνηση, όχι ενός έθνους ενάντια σε άλλα, αλλά μιας κοινότητας αγώνων ενάντια στον γενικευμένο αποικισμό του κεφαλαίου και του κρατισμού πάνω σε κάθε τόπο και σε κάθε πτυχή της ανθρώπινης δραστηριότητας.

Η δύναμη αυτού του συμβολισμού φάνηκε από την πρώτη στιγμή της αναγγελίας του ταξιδιού, που αποτέλεσε και αποτελεί διεθνές πολιτικό γεγονός πριν ακόμη πραγματοποιηθεί.

Η παρουσία των συντροφισσών και συντρόφων ζαπατίστας τέμνει όλους τους αγώνες και όλες τις αντιστάσεις (παραγωγή, έμφυλο, παιδεία, υγεία/σωματική-ψυχική-κοινωνική, περιβάλλον, κοινότητες, πολιτισμό/τέχνες, μεταναστευτικό/σύνορα, καταστολή, διακυβέρνηση κλπ), όχι μόνο λόγω της σταθερής και πολύχρονης συμμετοχής τους σε αυτούς. Αν κάτι κάνει τη διαφορά, είναι οι ανατροπές που έφεραν στο προσκήνιο προτάσσοντας τις αυτόνομες και αντιιεραρχικές και αντιμιλιταριστικές κοινότητές τους ως το νέο ζωντανό κύτταρο της προοπτικής για έναν κοινό τόπο – για την ίδια τη Ζωή!

Δεν έρχονται για να διδάξουν ή να διδαχθούν, αλλά για να πουν και να μάθουν με όρους ισότητας, τους δρόμους και τις διαδρομές των αγώνων για κοινή ζωή – για μια ζωή που είναι άξια να βιωθεί, χωρίς ιεραρχήσεις, χωρίς ιδεολογικές κατασκευές, χωρίς εξιδανικεύσεις.

Αυτή η αναμενόμενη κινηματική όσμωση, αποτέλεσε το έναυσμα ανοιχτών διαδικασιών από δεκάδες συλλογικότητες και τοπικούς αγώνες (απλωμένους σε όλες τις γεωγραφίες μας) που συνέβαλαν στη δημιουργία μίας πανελλαδικής κινητοποίησης με περιφερειακούς και θεματικούς συντονισμούς, πρωτόγνωρης για τα μέχρι τώρα δεδομένα.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο τοπικός συντονισμός Θεσσαλονίκης-Χαλκιδικής συμμετέχει στην οργάνωση του ταξιδιού, όχι μόνο για την ανάδειξη αγώνων, αλλά για να ανοίξει στη δημόσια σφαίρα, του διαλόγου και της πράξης, όλες τις πτυχές που συγκροτούν την οργάνωση της ζωής. Η διαγώνια ανάγνωση και κριτική των αγώνων αυτών είναι η ζαπατίστικη πρόκληση από την οποία δεν θέλουμε να απουσιάζουμε. Είναι ταυτόχρονα κι ένα κάλεσμα ανοιχτό στην καθεμία και στον καθένα που συμμερίζεται τους όρους αυτής της πρόκλησης.

ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΚΛΟΙΟΥΣ

Ανακοίνωση του 325 για την κατασταλτική επίθεση ενάντια στη διεθνή αντι-πληροφόρηση

Ανακοίνωση της Συλλογικότητας του 325 για την κατασταλτική επίθεση ενάντια στη Διεθνή Αντι-Πληροφόρηση (Ηνωμένο Βασίλειο)

Στις 29.03.21, η ολλανδική αστυνομία εισέβαλε στο κέντρο δεδομένων (data centre) όπου φιλοξενείται ο server του nostate.net, κατάσχοντας τον ίδιο τον server, ως μέρος έρευνας σχετικής με “τρομοκρατία”. Το nostate.net αποτελεί συλλογικότητα που παρείχε μια πλατφόρμα για διεθνείς κινηματικούς ιστοτόπους (websites) από ομάδες αλληλεγγύης σε κρατουμένους, από αρκετά συλλογικά καλέσματα για καμπάνιες, από σελίδες ενάντια σε συνόδους κορυφής και από εγχειρήματα διεθνούς αντι-πληροφόρησης. Σημαντικά sites που χρησιμοποιούσαν το nostate.net ως πλατφόρμα, και τα οποία δέχθηκαν πλήγμα από την κατασταλτική επίθεση της ολλανδικής αστυνομίας, είναι το Anarchist Black Cross Berlin (Αναρχικός Μαύρος Σταυρός Βερολίνου), το Montreal Counter-Info, το Northshore Counter-Info, το Act For Freedom Now! (το οποίο τώρα άνοιξε εκ νέου στο noblogs.org, στον σύνδεσμο: https://actforfree.noblogs.org/) και το 325.

Ως συλλογικότητα, γνωρίζουμε πολύ καλά πως αυτή δεν ήταν μια επίθεση μονάχα από την ολλανδική αστυνομία, αλλά πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με την Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία του Ηνωμένου Βασιλείου, συνδεόμενη με τις πρόσφατες κατασταλτικές επιθέσεις της στους αναρχικούς κύκλους της χώρας αυτής. Όχι μόνον απειλούσαν εμάς, αλλά προσφάτως απειλούσαν και το nostate.net προκειμένου να κατεβάσει το site μας. Πέραν τούτου, απαίτησαν να τους δώσουν πληροφορίες σχετικά με την ταυτότητα οποιουδήποτε εμπλέκεται στο 325. Δε μας εκπλήσσει η έκταση που δίνουν οι αρχές για να επιτεθούν σ’ εμάς και σ’ οποιονδήποτε υποπτεύονται πως μας βοηθά, καθώς ανά την ιστορία είναι πολυάριθμα τα παραδείγματα όπου οι δυνάμεις του κράτους καταστέλλουν όποιον και όποια τολμά να ορθώσει ανάστημα και να τις πολεμήσει.

Αυτή η κατασταλτική επίθεση οφείλει να ειδωθεί ως επίθεση σε όλα τα εγχειρήματα αντι-πληροφόρησης, στους αναρχικούς κύκλους διεθνώς. Υπό το τρέχον πλαίσιο της νόσου Covid-19 και των κατασταλτικών κινήσεων των κρατών ανά τον κόσμο, δε μας εκπλήσσει το γεγονός ότι συνεργάζονται σε διεθνές επίπεδο. Το πρόσφατο παράδειγμα καταστολής απέναντι στον αναρχικό σύντροφο Gabriel Pomba da Silva, με τη συνεργασία μεταξύ ισπανικού, ιταλικού και πορτογαλικού κράτους, είναι κάτι παραπάνω από χαρακτηριστικό. Τα μυαλά μας γυρνούν πίσω στην καταστολή του Indymedia στη Γερμανία και στην Ελλάδα, όπως επίσης και στην όχι και τόσο μακρινή χρονικά φυλάκιση των συντρόφων και συντροφισσών που συμμετείχαν στα εγχειρήματα Culmine, Parole Armata και Croce Nera Anarchica (Αναρχικός Μαύρος Σταυρός) στην Ιταλία. Ανά τα έτη, το αναρχικό κίνημα διεθνώς δέχεται επιθέσεις στα μέσα με τα οποία επικοινωνεί με τον κόσμο, με τις υποδομές φιλοξενίας αμέτρητων αναρχικών δημοσιεύσεων να εκκενώνονται, με συντρόφια να συλλαμβάνονται, ακόμα και με εκδόσεις να λογοκρίνονται και να καταστρέφονται, όπως συνέβη στο όχι και τόσο μακρινό παρελθόν με την “Ένοπλη Χαρά” του Αλφρέντο Μ. Μποννάνο στην Ιταλία, ή με το “Ο Ήλιος θα συνεχίσει να ανατέλλει” της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς στην Ελλάδα.

Επιπλέον, δεν αποτελεί σύμπτωση το γεγονός πως η κατασταλτική επίθεση συμβαίνει τώρα, έπειτα απ’ την πρόσφατη έκδοση του “325 #12 – Ενάντια στην Τέταρτη και Πέμπτη Βιομηχανική Επανάσταση”. Θεωρούμε πως η έκδοση αυτή χτυπά στον πυρήνα αυτού που προωθούν το κράτος και ο καπιταλισμός, πριν, και ακόμα περισσότερο τώρα, υπό την κάλυψη της πανδημίας Covid-19 · αποτελεί άμεση απειλή για τα σχέδιά τους περί καθυπόταξης, ρομποτοποίησης και αυτοματοποίησης των πάντων. Η επίθεσή τους έπληξε προς το παρόν τη διάδοση της έκδοσής μας, ψηφιακά και υλικά, αλλά αναπόδραστα απέτυχε. Οι τεχνοκράτες που πασχίζουν να μετατρέψουν τον κόσμο μας σε μιαν εμετική τεχνολογική και στρατιωτικοποιημένη κοινωνία-φυλακή εκτίθενται, όχι μόνον από εμάς, αλλά απ’ τις ήδη ολοένα αυξανόμενες επιθέσεις διεθνώς απέναντι στις υποδομές τους. Αυτό είναι που φοβούνται, τρέμουν το τι διαστάσεις μπορεί να πάρει, γι’ αυτό και βρίσκονται στο κατόπι μας. Απ’ όσο γνωρίζουμε, η αστυνομία που προσπαθεί να μας κυνηγήσει και να μας πιάσει, ξεθάβει τακτικές απ’ τα παλιά τους κατασταλτικά τεφτέρια, αποπειρώμενη να αναγκάσει άλλους να ρουφιανέψουν, και κλείνοντας τα εγχειρήματα αντι-πληροφόρησης. Απ’ όταν εξαπέλυσαν την “Επιχείρηση Rhone”, η οποία στόχευε να επιτεθεί στους αναρχικούς κύκλους του Μπρίστολ, συνέλαβαν μονάχα ένα άτομο που συμμετείχε σε μία επίθεση, κανέναν όμως που να συμμετείχε στην Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία (FAI) ή στις αμέτρητες λοιπές αναρχικές επιθέσεις. Σαφέστατα, δεν κατόρθωσαν επ’ ουδενί να καταστείλουν τη φλόγα της εξέγερσης, όπως αποδεικνύουν οι ταραχές, η επίθεση σε αστυνομικό τμήμα και οι εμπρησμοί αστυνομικών οχημάτων τους τελευταίους μήνες.

Επικράτησε σιωπή για πολύ καιρό σε τούτο το νησί του κομφορμισμού, κι ενώ ο έξω κόσμος αρχινά να φλέγεται ξανά, η χόβολη αυτή συνεχίζει να φέγγει κι εμείς να νιώθουμε τη ζεστασιά της. Τώρα πιότερο από ποτέ, υπάρχει η επιτακτική ανάγκη για διεθνή συντονισμό μεταξύ συντροφισσών και συντρόφων, για άμεση επίθεση σε δαύτο το βρωμερό πτώμα που παλεύει ν’ αναστηθεί και να φυλακίσει κι άλλους από εμάς. Η αντι-πληροφόρηση αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι αυτού του διεθνούς συντονισμού, προκειμένου να μπορούν όσες κι όσοι μάχονται για τη λευτεριά ανά τον κόσμο να βλέπουν τα σινιάλα συνενοχής σε κάθε πιθανή γλώσσα, μιλώντας την κοινή γλώσσα της εξέγερσης και της αναρχίας. Πρέπει να τεθεί ξανά σε λειτουργία το διεθνές δίκτυο αντι-πληροφόρησης, ώστε να γίνουμε ξανά απειλή διεθνώς, έπειτα απ’ τα κατασταλτικά αντανακλαστικά που επιδιώκουν να αποξενώσουν τις αναρχικές και τους αναρχικούς τον έναν απ’ την άλλη, όχι μόνο σε διεθνές επίπεδο, αλλά ακόμα και σε τοπικό. Η Συλλογικότητα του 325 συνεχίζει να βαδίζει στο μονοπάτι που ήδη χάραξε, ακόμη και τώρα συνεχίζουμε με τα εκδοτικά μας εγχειρήματα, συμπεριλαμβανομένης μιας νέας ανατύπωσης του “325 #12”, μιας νέας εκτενέστερης έκδοσης του “Dark Nights”, καθώς και με περαιτέρω μελλοντικά εγχειρήματα διεθνώς. Δε θα μας φιμώσουν ούτε θα μας σταματήσουν, και θα πάρουμε την εκδίκησή μας!

Σχετικά με τον ιστότοπο, δε γνωρίζουμε ακόμη αν θα επανέλθει, καθώς θεωρούμε αρκετά ξεκάθαρο πως αν επαναλειτουργήσει οπουδήποτε αλλού online υπό την ονομασία “325”, οι αρχές θα το στοχοποιήσουν άμεσα για μία ακόμη φορά. Αυτό, επιπλέον, σημαίνει πως θα μπορούσαμε να θέσουμε σε κίνδυνο οποιονδήποτε μελλονικό πάροχο, όπως επίσης και να διακινδυνεύσουμε να κλείσουν κι άλλα κινηματικά εγχειρήματα και εγχειρήματα αντι-πληροφόρησης, όπως συνέβη και στην πρόσφατη κατασταλτική επίθεση. Ποιος ξέρει πού θα μας οδηγήσει όλο αυτό; Αυτό που γνωρίζουμε, πάντως, είναι πως απέχουμε πολύ απ’ το να υποχωρήσουμε –έστω κι ένα βήμα– απέναντι στον εχθρό. Ίσως θα ήταν καλύτερα να επιστρέψουμε στα παραδοσιακά έντυπα μέσα, βλέποντας τα πρόσωπα των ανθρώπων, ανοίγοντας συζητήσεις, συνωμοτώντας. Δε λέμε όχι σε μια πιθανή επιστροφή του site, ούτε στο να δηλωθεί ως νέο εγχείρημα · ο χρόνος μονάχα θα δείξει.

Προς το παρόν, εκφράζουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας στα συντρόφια του nostate.net και του Act For Freedom Now!, μαζί και σε όλα τα βαλλόμενα εγχειρήματα αντι-πληροφόρησης.

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ, Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ!

Συλλογικότητα 325

Πηγή: Act For Freedom Now

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Το Act for Freedom Now! άνοιξε εκ νέου στον server του Autistici / Inventati

Δεδομένης της κατασταλτικής κίνησης απέναντι στα συντρόφια του αναρχικού server nostate.net, αρκετά εγχειρήματα πλήττονται αυτή τη στιγμή. Το Act for Freedom Now! αποφάσισε να επιστρέψει σε καινούργιο σημείο φιλοξενίας, στον server του Autistici / Inventati. Ο νέος σύνδεσμος είναι:

https://actforfree.noblogs.org/

ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥΣ ΣΤΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

Επιπλέον, η διεύθυνση mail actforfree(at)riseup.net έχει πλέον καινούργιο δημόσιο κλειδί PGP για κρυπτογραφημένη επικοινωνία (0x9F848E7BACD92EA6). Παρακαλούμε να μη χρησιμοποιείτε τα 0x47F466F0 ή 0x9B065D0C, καθώς έχουν ανακληθεί και δε χρησιμοποιούνται πλέον. Το νέο κλειδί είναι το εξής:

-----BEGIN PGP PUBLIC KEY BLOCK-----

mQINBFzWhigBEAD1W6l3M4ONkkdvRlSUNkybAwhsbVCi7F8/sOzkYo8P7M24zpge
8ar6pT2eYDh4Ergp4w5Tcd5aX5mhS8iQP4z1GBwNEE0quSoT40meNm2BHiu5XPVM
iNkyQ5lFwErCzCLG+ytR0CjGykM//FP6x9Xose0p7JLlIVyQpnTgLkAj8VPrPv6+
np6L57OzojV1Fbg4CFMulffQbHGW+XnnAMsZoxWq0Aa4nmS11Z7xnHPlbVxUd/sz
EQuEjeXZMtgoDQ5eo5q3e6ypQnesGIRQTcV52d+HcNP5FIHFqIbQYha/vO8UQl0H
6BzEZrUdC42Wocgz/dyLFefeiuDxYOplUyFcYF9RIXwk6tsOC1FJbPgR0aQtKrIh
BJYbT3ZJFitvcEvcQP9c0qrud6vV/iO5U/OBFA3OfCH26FR17+j50Vr7gf30/p5Y
qyl4Mu1WjdGWWW8djasTd0oObC0+SsMfwpmpIxlXBzFfLo0C9uUV47x7Pb5J5ie4
0WxWyeI2YXaFRI+D65EBx9yGt3uSmb2HhdItmw5yRfpnFAu5JoeSa6d9uADy6XlC
kkDq1G8/BNyD8W7ZwKrrbqMhmHNvxvBRo+nEKhWcb7XDx3DNyPA1k2BasuZfdKhk
SEgmRySg9faIlwzQ48Cz4tbozJN8xHPUweV1K1UpUgNVcvWsY3oYTWFwkQARAQAB
tCVBY3Rmb3JmcmVlZG9tIDxhY3Rmb3JmcmVlQHJpc2V1cC5uZXQ+iQJUBBMBCgA+
FiEE8WTxmnqIldOjm3zPn4SOe6zZLqYFAlzWhigCGyMFCQlmAYAFCwkIBwMFFQoJ
CAsFFgIDAQACHgECF4AACgkQn4SOe6zZLqb9fg//aNLcMPMjU8ceRhGdddGcFKbL
zJ0jZQtVxknRcL3AUuvC4tMbAMhQdWGH1p8Mf/F2C9mQCirw3r5+DdF2G4oHwLZS
tTy/FmZVf/2i7CB5l19pX0cmGfjzPlWJhrC9d1HBApmsZ0V5K445KdbASQ+zajhj
n1K1/dvEFu0GdfDSE6bG1KI79rZqAyqWclvceP82O0/errr+eKGoUAkRrl21QLsG
8KnYm0R5qL2PWRvaemLcEHu33Q0czJNgyAzhdc8dY9Z1TPyYVXlIxjk4HsyAdSKp
hmaJNMj4IvJ+7RJJ6AbJ9OGbnoj9iGWuRGNy8nMDR83BJxZX4QgWPaj6wtLnl6Cq
iW3yVLXTlozW4vk9ftFpi0elSBEnt9xtcb9LLCpU71sOspQ1VFvDhd+Fmji10fe5
6gCeY6qZatkEJn3n/6XlxHN2jjrJXu4fhzJ2WsZEE687PL2D/PagnxS88ch33/4D
H4JXUZWWpEqijnJVZ0AGYs2s0YRCZk+XOrgNgb5GP9fYhU7RcSWhCZhEH1/0uS4z
S7dmcGUcqfNEU9F9LWD1pz05z4S4WviIMp5O224uo53IzrpdOMh7cf0CgOrUe84u
DSx03W1UiKc+Jvwmtc1ylNRApgKywsOtss+nyTECR0XIditzTOkvDvLibVUh3xIS
4VZ84aWhJdD7zgQu6zK5Ag0EXNaGKAEQAKfGNCMmfCQWHwEl6eIivKwgJZFzEHNb
DYG+FrmVKbKEbAiDF6CROK1L+8u0FmQAITT4usOC2g/udDnMKbF0ZmUQb/ezRwWc
5LsV5IKEF52gWD9Iv4n5q6CeQHutxMSrnOAtKLbWXo+xbKn70z4W3m6UK8kbnS7W
JKN/qu156LHswZ9nZOr9svwhaq4twZFt4GKOJJkkKiircu21z4TCGN4h5y9FiRvt
fpbQygF1JGMy8or/fnJA6dVl3Os4D75MVeNOho0jdITHhwAUFiH4wGOcvz7fe8Me
A/JCG48h50BoDuykd+Y9WHFVMLFpBH9O0lnIn9+i7mrvjg4R2oLM67SoQkl0E7Sg
HkAgIOI3WmshHx9zPPh7rIgOmtMPsn3Bhub3YjmRK++EuA3HbCgWpIoP7yFA7j3w
7+2oAAuf37YQvavmMZYxiJXfENHLhNUTmBHd38jcRsgwRc231PQEld7ARLtRmOXr
TrnNBKG0y/PV9dinhXwjGBQlsgZgsNYW2yDn3YsfoJK51gt8bQC8H5Y2f3JAnZKj
86X6kr8qg/BOuk2rkgxsGF5u77Cq4TCu2v+HB1r1Jc0r/6EuKnUiEJU7e8IQTyMl
L2w4DApQOwlYBVDGW2ALty7WVKsqZoLl0x3pcLOIa0LeDEE6KHamzAe/c5bPx5Zi
mtxCQXYXhGttABEBAAGJAjwEGAEKACYWIQTxZPGaeoiV06ObfM+fhI57rNkupgUC
XNaGKAIbDAUJCWYBgAAKCRCfhI57rNkupgdAD/wOZfpZLBJOrVKW2uS9cF05nIcd
BXJrdKV0H2Q1NqTiTfk3unJuQGsOG6jWiG4SlnJoDxU4BvoMHlxbc7JHyDDhUQFe
IJbSxkpM9brxkiyZhePFgSeGHNFhkXuvEML/wvuFWJtpUqsImtm3N2s8aFm8NmL8
OYCoKnD2kLxn6QIZS9YnBw497kVB+7dpi1nE2WeAFPwIy2sjqmwmEtQdOtn0KPWM
vrR4IdOXjC7P83o0VKJWsEyEIS+sWYngwX+uhymW5iUD9gEV4wgEiPCP4DynwGG7
5zQ7c9QPXwbH4/AwbbTunLWMfHH7crcmKWO4nWWjXT49TH8pdqbdJIVWotw+IZxn
TjriyrvgUP6gehQ5w6JGbBhOkKur4rwUlkrJzWgA/Qv94iWmRt6lIXII8W/cPkKA
44kLqacGugsU9BuNqpsL5gT6nFA5HKzrh3e1Kr9rZFDeRljZy97X1ok817FqFjH4
y8Vhq7tpEMXZV3i4fYRdorzlxBOiGE86zPgFV0VDpAIxu5O9x9bp/XlKmc8NCneZ
VPL7pfHYSKqmPedFZYYRFjN+dSdC6LGD883dEr61yQCD2NjKU2++ThziZ8nhfN+e
jYlcRcuDWALx0UZMlZu7g6oIkXkmNRG33QlPI+W+LquEHL6hicC/71eriewgHlwJ
rz8HTrU2gb1vlyoMyg==
=PuFf
—–END PGP PUBLIC KEY BLOCK—–

Πηγές: Anarquia.info & Act For Freedom Now

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή: Ανακοινωθέν του Pablo Bahamonde Ortiz “Oso”, ανατρεπτικού κρατουμένου και απεργού πείνας

29 Μάρτη – Ανακοινωθέν του Pablo Bahamonde Ortiz “Oso”, ανατρεπτικού κρατουμένου και απεργού πείνας απ’ τη φυλακή Santiago 1

Μέρες σαν τη σημερινή, υπάρχουν πολλά αδέρφια που γυρνούν στη μνήμη μας… Ο καιρός έχει περάσει, αλλά σε κάθε στιγμή της ζωής μου είναι συνεχώς παρόντες στην ύπαρξή μου, επαναφέροντας όλη την εμπειρία και τη σοφία που συνέλεξαν στα Βήματά τους. Το να αναφέρουμε καθένα ξεχωριστά, θα κατέληγε σε μία εκτενέστατη λίστα · οι ποικίλες συνθήκες των θανάτων τους δείχνουν πως οι καιροί δεν είναι δα και τόσο διαφορετικοί όσον αφορά το κατά πόσο τα χτυπήματα της εξουσίας δολοφονούν όσες κι όσους αμφισβητούν τη βολή των ισχυρών.

Αίμα, πόνος και οργή χτίζουν ένα μονοπάτι καταστροφής και δημιουργίας δίχως τέλος. Μέσ’ από δαύτες τις σκέψεις, ανασαίνω καθάριο αέρα και συνεχίζω ανένδοτα.

Ας κατανοήσουμε πως ο εγκλεισμός είναι απλώς ένα πιθανό σενάριο της Ζωής για όσες και όσους επιλέγουν να διαρρήξουν την κανονικότητα και τη νομιμότητα της εξουσίας.

Η τιμωρία κι η απομόνωση, ως μέθοδος απόσπασης μετάνοιας, είναι η απάντηση που θα συναντήσουν τα αδάμαστα κορμιά κι οι συνειδήσεις μας.

Το συνεχές του αγώνα είναι ένα διαρκές οικοδόμημα, αέναο και πολύμορφο, με εξεγερτικό και θρασύ χαρακτήρα, που έρχεται σε σύγκρουση με την καταστολή, τη δυστυχία και την εκμετάλλευση.

Απ’ το μέρος αυτό, τα καλέσματα θ’ αποτελούν πάντα μέσο όξυνσης της σύγκρουσης, μέσο προετοιμασίας, μέσο να νιώθουμε και να βιώνουμε τις ανατρεπτικές πρακτικές, να ρηγματώνουμε τις παλιές, δογματικές, ηθικίστικες, πατριαρχικές, εξουσιαστικές και τοξικές λογικές, που μόνο ζημιά και δυσπιστία προκαλούν εντός των συλλογικοτήτων και μεταξύ των σκεπτόμενων ατόμων.

Πάντοτε, ο αγώνας των Αδερφών μας που έχουν απαχθεί απ’ το κράτος αποτελεί έργο που συμπληρώνει τις μάχες στις οποίες καθημερινά χιλιάδες από Εσάς συνεισφέρετε, μέσα από τους διάφορους χώρους επιθετικής αντίστασης.

Είν’ επιτακτικό να πληθύνουμε και να ενισχύσουμε τα συνένοχα δίκτυα, προβαίνοντας σε διάφορες δράσεις για ν’ απαιτήσουμε τη δίχως όρους απελευθέρωση χιλιάδων από εμάς που βρισκόμαστε έγκλειστοι πίσω απ’ αυτά τα τείχη. Η αλληλεγγύη οφείλει να προσδώσει τούτη τη θεσπέσια επιθετική και συγκρουσιακή αλματώδη κίνηση που αντανακλά ιστορικά τα Βήματα των χιλιάδων πεσόντων αυτού του αγώνα.

Ο εχθρός, μέρα με τη μέρα, παραμονεύει, και είναι καιρός να του επιστρέψουμε τα χτυπήματα… Είναι καιρός να βεβαιώσουμε έμπρακτα ότι οι μηχανισμοί ελέγχου θα καταστούν άχρηστοι απέναντι σ’ εκείνες κι εκείνους που αγκαλιάζουν συνειδητά κι ολόψυχα την ατραπό της ολικής απελευθέρωσης.

Μιαν αγκαλιά συνενοχής κι εξέγερσης για τ’ Αδέρφια που βρίσκονται σήμερα σε απεργία πείνας, που παρέα προτάσσουμε σήμερα τα κορμιά μας ως όπλα, αντιμετωπίζοντας για μία ακόμη φορά το Κράτος και τους νόμους του.

Μαχόμενη Νεολαία, Διαρκής Εξέγερση!!!

Για την ανάκληση του άρθρου 9 και την αποκατάσταση του άρθρου 1 του Νομικού Διατάγματος 321!!!

Ελεύθεροι στους δρόμους ο σύντροφος Marcelo Villarroel και όλοι οι πολιτικοί κρατούμενοι, οι ανατρεπτικοί και αναρχικοί κρατούμενοι, οι αιχμάλωτες κι οι αιχμάλωτοι για την Απελευθέρωση των Μαπούτσε, οι αιχμάλωτες κι οι αιχμάλωτοι της Εξέγερσης!!!

Όσο υπάρχει δυστυχία, θα υπάρχει εξέγερση!!!

Pablo Bahamondes Ortiz “Oso”
Ανατρεπτικός κρατούμενος απ’ τη Villa France
Σωφρονιστικό κατάστημα Santiago 1
Πτέρυγα Υψίστης Ασφαλείας
29 Μαρτίου 2021.

Πηγή: AMW English

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΖΑΠΑΤΙΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ, ΣΑΒΒΑΤΟ 10/4/2021 στις 17:00, στο παρκάκι της κατάληψης Βύρωνος 3

ΖΑΠΑΤΙΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ 

Οι Ζαπατίστας στην Ευρώπη , καλοκαίρι 2021 

102 χρόνια από τη δολοφονία του Ζαπάτα , είμαστε ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ , ενάντια στα μέγα -πρότζεκτ του Θανάτου , στο Μεξικό και παντού 

Από τα Βουνά του Νοτιοανατολικού Μεξικού 

Από τις γυναίκες , άντρες τους τις άλλες , τα παιδιά και τ@ς ηλικωμέν@ς του Ζαπατιστικού Στρατού Εθνικής απελευθέρωσης …

Μας ενώνει η συνειδητοποίηση ότι αυτό που θα μας επιτρέψει να προχωρήσουμε δεν είναι το να επιβάλλουμε το βλέμμα μας, τα βήματά μας, τις συντροφιές, τους δρόμους και τους προορισμούς μας, αλλά το να ακούσουμε και να κοιτάξουμε τον άλλον που, αν και διαφορετικός, έχει την ίδια λαχτάρα για ελευθερία και δικαιοσύνη.

“Να καλέσουμε όσ@ μοιράζονται τις ίδιες ανησυχίες και συμμετέχουν σε παρόμοιους αγώνες, όλους τους έντιμους ανθρώπους και όλ@ς  τ@ς από κάτω που εξεγείρονται και αντιστέκονται σε ολα τα μήκη και πλάτη του κόσμου να συμπορευτούν μαζί μας,να συνεισφέρουν,να στηρίξουν και να αποτελέσουν τους διαμορφωτές αυτών των δράσεων. Έτσι θα συνυπογράψουν και θα κάνουν δική τους αυτη τη διακήρυξη ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ”.

Ζαπατίστας 2021: Μια διακήρυξη… για τη ζωή (Υπογραφές)

…για τη ζωή

Zapatistas – Διακύρηξη Για Τη Ζωή
https://soundcloud.com/user-10632740/zapatistas

* με την τήρηση των απαραίτητων μέτρων αυτοπροστασίας 

* συλλέγουμε για τους πρόσφυγες της τοπικής δομής , όσοι θέλουν προσφέρουν και την σακούλα τον “προσφύγων” δηλαδή μια σακούλα με : αλεύρι , ηλιέλαιο , πατάτες , κρεμμύδια , μακαρόνια , σάλτσα , ευχαριστούμε !

ΑΥΤΟΝΟΜΟ ΣΤΕΚΙ ΚΑΒΑΛΑΣ 

Γερμανία: Άνοιγμα φράχτη, απελευθέρωση ζώων, καταστροφή κυνηγετικών πύργων

5η Απρίλη, Γερμανία

Το θράσος τους να χτίσουν παγκάκια δίπλα από κυνηγετικούς πύργους και χώρο εγκλεισμού της άγριας ζωής, απέχει πολύ απ’ το να είναι κάτι καλό. Όφειλε ν’ ακολουθήσει δράση.

6 πύργοι καταστράφηκαν και ανοίχτηκε ένας φράχτης.

Η λευτεριά είναι πολύ πιο όμορφη απ’ τις σφαίρες και τα κοφτερά σύρματα.

Πηγή: Unoffensive Animal

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok