Τετάρτη 15/6, 9:00 Δικαστήρια Θεσ/νίκης-Συγκέντρωση αλληλεγγύης στις συλληφθείσες/έντες της πανελλαδικής πορείας της 15/1

Ξημερώματα παραμονής πρωτοχρονιάς πλήθος αστυνομικών δυνάμεων αποκλείει το πανεπιστημιακό campus του ΑΠΘ και ξεκινάει την επιχείρηση εκκένωσης της κατάληψης του Βιολογικού. Εισβάλλουν στο χώρο μας και αφού πραγματοποιούν έρευνες ξεκινούν τις εργασίες κατεδάφισης μέρους της κατάληψης υπό το πρόσχημα δημιουργίας βιβλιοθήκης – με το χώρο μας βέβαια να φωτογραφίζεται ως αίθουσα αναμονής. Για 34 συνεχόμενα χρόνια η κατάληψη του Βιολογικού αποτελούσε πνεύμονα ελευθερίας μέσα στην αστική και εξουσιαστική ασφυξία. Δεκαετίες ολόκληρες ο χώρος είχε γεννήσει και στεγάσει πολιτικές και πολιτιστικές συλλογικότητες, δομές αντίστασης, αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας, αγώνες και αντιστάσεις τόσο εντός όσο και εκτός της πανεπιστημιακής κοινότητας.

Ένα κύμα αλληλεγγύης ξεκίνησε με παρεμβάσεις και δράσεις αντιπληροφόρησης με αποκορύφωμα την πανελλαδική πορεία αλληλεγγύης στις καταλήψεις και υπεράσπισης του στεκιού στο Βιολογικό στις 15/1. Ή θα νικούσε ο φόβος ή το δίκιο. Και το δίκιο στάθηκε ψηλότερα ακόμη μια φορά. Πάνω από 1000 διαδηλωτές/ριες έσπασαν στο δρόμο την τρομοκρατία, υπερασπιζόμενοι/ες στην πράξη τις καταλήψεις που βρίσκονται στην αιχμή του δόρατος της καταστολής. Μετά το τέλος της πορείας ακολούθησαν συγκρούσεις με τα ένστολα μιάσματα, τα οποία και εξαπέλυσαν ένα πρωτοφανές ανθρωποκυνηγητό σε όλη την πόλη για να πραγματοποιήσουν δεκάδες προσαγωγές, εκ των οποίων οι 23 μετατράπηκαν σε συλλήψεις.

Μπροστά μας βρίσκεται ακόμα μια φορά η πρυτανεία του ΑΠΘ που τα τελευταία χρόνια τείνει να αποτελέσει το νέο στρατηγείο της αστυνομίας στην πόλη με τρανό παράδειγμα τα γεγονότα που εκτυλίσσονται τους τελευταίους μήνες με την εγκατάσταση των ΜΑΤ και των ασφαλιτών μέσα και έξω από το campus και τη βίαιη καταστολή απέναντι στον κόσμο του αγώνα που οξύνεται μέσα από νέα χτυπήματα, ξυλοδαρμούς και συλλήψεις όσων επιδιώκουν να σπάσουν στην πράξη το φόβο και αντιστέκονται στην κανονικοποίηση της δυστοπίας.

Κάτω τα ξερά σας από τις καταλήψεις και τον κόσμο του αγώνα

Τετάρτη 15/6, 9:00 Δικαστήρια Θεσ/νίκης – Συγκέντρωση αλληλεγγύης στις συλληφθείσες/έντες της πανελλαδικής πορείας της 15/1

Δράση ενάντια στην απόφαση της Μητρόπολης Χανίων

Κάλεσμα στην Πλατεία Μητρόπολης από την Κατάληψη Rosa Nera.

«Ίσως τίποτα δεν αναδεικνύει το πόσο εχθρική έχει γίνει η αστική πολεοδομία για το παιδί από κάτι εκδηλώσεις των Δήμων με τίτλο ‘ανοίγουμε την πόλη στα παιδιά», έγραφε ήδη στις αρχές της δεκαετίας του ΄80 ο Γκυ Ντεμπόρ.

Σήμερα στις ελληνικές πόλεις, πολλές από τις πλατείες που λειτουργούσαν ως δημόσιοι χώροι συναντήσεων, ελεύθερης κοινωνικοποίησης, διαλόγου, συνοχής και κοινοτικής ανασυγκρότησης έχουν μετατραπεί σε αποκλειστικά εμπορευματικούς χώρους εκμετάλλευσης φτηνής και ανασφάλιστης εργασίας, ρύπανσης, αποκλεισμού των μη προνομιούχων με αποτέλεσμα να είναι πια προσιτές μόνο για τις τσέπες των λίγων. Εκεί που το παιδί ένιωθε ασφάλεια να παίξει ελεύθερα σήμερα δεν χωράει καν να περάσει ανάμεσα από κατ’ ευφημισμό «πλατείες» και «πεζόδρομους», που έχουν μετατραπεί εξ΄όλοκλήρου σε ιδιωτικά καταστήματα για τα κέρδη των λίγων.

Στην παλιά πόλη των Χανίων , η οποία μετατρέπεται σε τουριστικό θεματικό πάρκο, οι πλατείες της Μητρόπολης και της Σπλάντζιας, κορεσμένες από τα τραπεζοκαθίσματα των αφεντικών , είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα απώλειας του δημόσιου χώρου.

Σε αυτό το κλίμα, πριν λίγες μέρες, οι Καρδινάλιοι της “Μητρόπολης” Χανίων θα βγάλουν ένα εξωφρενικό διάγγελμα το οποίο απαγορεύει (!!!!) την μπάλα που παίζουν τα παιδιά
στην πλατεία της μητρόπολης, γιατί ενοχλούνται οι πιστοί και οι θαμώνες των καφετεριών… Το πώς προέκυψε αυτή η αιρετική απόφαση προστασίας των πιστών προσκυνητών από τα σουτ των μικρών διαβόλων μας το δίνει το ίδιο το κείμενο αφορισμού του παιδικού παιχνιδιού.

Η μπάλα στην πλατεία απαγορεύεται, γράφει η “Μητρόπολη” Χανίων, «διότι ενοχλούνται και οι καταστηματάρχες» που έχουν τα τραπεζοκαθίσματα της πλατείας.
Στην συνέχεια του διαγγέλματος πάντως, η Ιερά Εξέταση δεν παραλείπει να μας καθησυχάσει: «δεν είμαστε κατά των παιδιών», γράφει η Μητρόπολη Χανίων… Πάλι καλά, αλλά νομίζουμε πως η Μητρόπολη κρατάει πολύ μετριοπαθή στάση.
Και την μπάλα να σταματήσουν τα διαολόπαιδα, είμαστε σίγουροι πως κάτι θα σκαρφιστούν, έτσι κακή ανατροφή που έχουν, μόνο και μόνο για να την σπάσουν στα ευλογημένα τουριστικά καταστήματα.

Μια πρόταση θα ήταν να ολοκληρωθεί η μετάβαση και της ίδιας της Μητρόπολης σε τουριστικό κατάστημα ή καφετέρια. Έτσι, θα γεμίσει τραπεζοκαθίσματα όλη η πλατεία και δεν θα υπάρχει πια κανένα πρόβλημα. Συν το ότι τέτοιου τύπου επενδύσεις φέρνουν ακόμα παραπάνω τουρίστες (όπως για παράδειγμα ελπίζουν κάποιοι στην Μονή Γουβερνέτου ), ενώ δημιουργούνται και νέες θέσεις εργασίας στον επισιτισμό για άνεργους ιερωμένους. Αλλιώς , με ημίμετρα δεν νομίζουμε να μασήσουν οι πιτσιρικάδες…

Αλήθεια όμως… Τι ενοχλεί το ποδόσφαιρο των παιδιών; Τι ενοχλεί το απρόβλεπτο παιχνίδι των παιδιών με την μπάλα;
«Έχοντας δοκιμάσει αμέτρητες εμπειρίες, μπορώ να πω με σιγουριά ότι όσα ξέρω σχετικά με την ανθρώπινη ηθική τα οφείλω στο ποδόσφαιρο» έλεγε ο διάσημος τερματοφύλακας
Αλμπέρ Καμύ με τις φιλοσοφικές του ανησυχίες… Ας μιλήσουμε λοιπόν λίγο για το ποδόσφαιρο των παιδιών…

Το ποδόσφαιρο των παιδιών είναι εξορισμένο από τις πλατείες της πόλης ή βρίσκεται -λιγότερο ή περισσότερο – περιφραγμένο μέσα σε ακαδημίες, στις οποίες οι αξιόλογες παιδαγωγικά προσπάθειες υπάρχουν αλλά δεν είναι στο προσκήνιο. Ακόμα και σε αυτές τις φωτεινές εξαιρέσεις, μιλάμε για μια τυποποιημένη εκδοχή του παιχνιδιού.
Υπάρχει όμως ακόμα η ελεύθερη, αυθόρμητη και άμεσα δημοκρατική του εκδοχή ως ελεύθερου, μη τυποποιημένου παιχνιδιού, η οποία έχει στόχο την απόλαυση, όπου οι κανόνες και οι αξίες προκύπτουν ελεύθερα από τα ίδια τα παιδιά. Αυτή η εκδοχή του παιχνιδιού (και κάθε ελεύθερου παιχνιδιού) είναι απαραίτητη για την ώριμη ένταξη των παιδιών στην κοινωνία με μη μιλιταριστικούς/ ιδρυματικούς όρους. Και αυτή η εκδοχή
βρίσκει πλέον καταφύγιο κυρίως μέσα από ένα αντάρτικο της μπάλας των παιδιών σε ακάλυπτους χώρους, αυλές σχολείων ή τα ελάχιστα “κενά”που ίσως αφήνει η ιδιωτική αξιοποίηση της τουριστικής ξαπλώστρας, του τραπεζοκαθίσματος και του φτηνού μεροκάματου.

Στην παλιά πόλη, το ελεύθερο ποδόσφαιρο εμφανίζεται και στην αυλή της Rosa Nera, αλλά ακόμα πιο συχνά στην πλατεία Μητρόπολης και στις αυλές κάποιων σχολείων.
Μάλιστα, εμφανίζεται ως ένα αυθόρμητο παιχνίδι για όλες τις ηλικίες, τις καταγωγές και τα φύλα.
Άλλωστε η σύνθεση των εργατικών μας γειτονιών είναι εδώ και χρόνια διεθνική.

Βλέποντας παιδιά πάλι να παίζουν μπάλα στην Πλατεία Μητρόπολης, καθώς οι ενήλικες απολαμβάνουν την βόλτα τους, αναρωτιέται κανείς αν είναι εικόνες από τα τελευταία επιβιώματα ή μήπως μιας νέας αρχής ενός δημόσιου χώρου που δεν κυριαρχείται ολοκληρωτικά από την κερδοφορία των λίγων, αλλά αφήνει χώρο στην αυθόρμητη συνύπαρξη των χρήσεων.

Αυτή είναι μια σοβαρή ερώτηση, πολιτική, πολεοδομική, ταξική.

Γιατί το ελεύθερο παιχνίδι είναι ο απαραίτητος παράγοντας κοινωνικοποίησης, συναισθηματικής ωρίμανσης και ανάπτυξης της προσωπικότητας των παιδιών, χωρίς τον οποίο τα παιδιά χάνουν πάρα πολλά… Και γιατί η βόλτα στην πόλη, το παιχνίδι την Μητρόπολη ή η θέα στην Rosa Nera είναι από τα λίγα πράγματα για τα οποία δεν χρειάζεται να πληρώσεις…

Την Πέμπτη 16 Ιουνίου θα είμαστε μαζί με τα παιδιά που διεκδικούν το παιχνίδι τους, ενάντια στις ανάλγητες απαιτήσεις λίγων θρησκευτικών αρχόντων και κάποιων
καταστηματαρχών. Οι πλατείες είναι και για τα παιδιά, είναι κυρίως για τα παιδιά, όπως και και για την ελεύθερη και μη εμπορεύσιμη συνάντηση των ανθρώπων.

Για τα παιδιά ,παιδιά λαϊκά και όλων των καταγωγών της παλιάς πόλης, που ανέστησαν την μπάλα στο δημόσιο χώρο, ξαναθυμίζουμε εκείνη την αφιέρωση του Εντουάρντο
Γκαλεάνο, στο El Futbol, a Sol Y Sombra: «… είμαι εμπνευσμένος από εκείνα τα παιδιά στο Καλέγια ντε λα Κόστα, που μετά το παιχνίδι της μπάλας, τραγουδούσαν: Είτε κερδίζουμε, είτε χάνουμε, το κέφι μας το κάνουμε…»

Τα παιδιά στην Πλατεία της Μητρόπολης έχουν δίκιο, καθώς διεκδικούν τον λίγο δημόσιο χώρο που τους απέμεινε να αναπνεύσουν, να παίξουν, να γνωριστούν.

Πέμπτη 16 Ιουνίου
Ώρα: 19:00
Στην Πλατεία Μητρόπολης

Στηρίζουμε την μπάλα στην πλατεία

Κατάληψη ROSA NERA

 

….και το κείμενο της Ομάδας Γονέων του Αυτοδιαχειριζόμενου Λόφου Καστέλι

 

Κάλεσμα της Ομάδας Γονέων, μήνυμα από τον Λόφο Καστέλι και την Rosa Nera!

ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΧΩΡΟΙ!

Ζούμε σε μια από της πιο τουριστικές πόλεις της Ελλάδος.

Μια πόλη «φιλόξενη» για χιλιάδες τουρίστες αλλά αφιλόξενη για τους κατοίκους της και τα παιδιά τους…

Στο βωμό του κέρδους και για το θεαθήναι (ποιος θυμάται το χριστουγεννιάτικο δέντρο, «έργο αιχμής» κάποιων χιλιάδων ευρώ…), έχουμε δει τους δημάρχους να φτιάχνουν «πεζόδρομους» και μετά τις φωτογραφίες και τις κορδέλες να γεμίζουν οι πλατείες και οι «πεζόδρομοι» με τραπεζοκαθίσματα άνευ ορίων.

Σπλάντζια, Νταλιάνη, Πλατεία Μητρόπολης είναι μόνο κάποια από τα παραδείγματα όπου δεν χωράει ούτε το παιχνίδι των παιδιών, ούτε το καροτσάκι των μωρών, ούτε τα αμαξίδια για ΑΜΕΑ, σε κάποια σημεία ούτε ο πεζός δεν χωράει να περάσει από τον «πεζόδρομο»…

Τα παιδιά των Χανίων θέλουν να παίξουν αλλά δεν υπάρχει χώρος για παιχνίδι σε μια πόλη που κάποτε δονούταν από ζωή και παιδικές φωνές.

Και ένα ωραίο πρωί η μητρόπολη απαγορεύει το ποδόσφαιρο στα παιδιά στην πλατεία της παλιάς πόλης επειδή μάλλον θεωρούν ότι τους ανήκει από κανέναν βυζαντινό, οθωμανικό ή χουντικό νόμο με την δικαιολογία, ἄκουσον, ἄκουσον, ότι
κινδυνεύουν οι πιστοί και οι θαμώνες της παρακείμενης καφετέριας από «αδέσποτες μπαλιές»!

Δεν μας κάνει και πολύ εντύπωση η στάση της εκκλησίας ενάντια στο παιχνίδι των παιδιών. Η μητρόπολη και οι εκκλησιαστικοί αρχόντοι μας έχουν συνηθίσει σε ανάλογες στάσεις «αγάπης προς τον πλησίον» όπως η απαγόρευση του συσσιτίου εν μέσω καραντίνας, η ένοχη σιωπή γύρω από την υπόθεση βιαστών ιερέων ανηλίκου στην Δήμο Πλατάνια, οι ιερές μπίζνες καταπάτησης φυσικού πλούτου και δημόσιας περιουσίας…

Κατά τα άλλα, η μπάλα των πιτσιρικάδων τους πείραξε και οι αδέσποτες μπαλιές, που φαίνεται ότι είναι πιο επικίνδυνες από τις αδέσποτες σφαίρες σε γάμους, βαφτίσεις και τις πολιτικές δεξιώσεις που ευλογάνε και κονομάνε κάποιοι ρασοφόροι.
Εκεί ούτε κουβέντα. Ο ανδρισμός της οπλοκατοχής, ο βιασμός από ιερείς, το γύρισμα της πλάτης στον αδύναμο, το ξεπούλημα του Γουβερνέτου ανήκουν φαίνεται στα «χρηστά ήθη», ενώ η μπάλα των πιτσιρικάδων της παλιάς πόλης είναι μέγα αμάρτημα, πόσο μάλλον αν φάει καμιά σέντρα και κανένας τουρίστας… θα πέσει φωτιά να μας κάψει…

Καθώς τα παιδιά καταστέλλονται και οι τελευταίοι ηλικιωμένοι μόνιμοι κάτοικοι της παλιάς πόλης φεύγουν από την ζωή, ο δημόσιος χώρος και η κατοικία έχουν γίνει είδη προς εξαφάνιση σε μια πόλη που η κατοικία είναι είδος πολυτελείας. Καθώς η πόλη γίνεται θεματικό πάρκο, η καθημερινή ζωή χάνεται, όπως και το παιχνίδι των παιδιών.
Και η κερδοφορία περιμένει κάθε σπιθαμή ώστε να αρπάξει ότι μπορεί για το εύκολο χρήμα, πόσο μάλλον όταν υπάρχει φτηνή εργασία.

Να υπερασπιστούμε το παιχνίδι των παιδιών και τον δημόσιο χώρο απέναντι σε κάθε είδους πολιτικούς, θρησκευτικούς και οικονομικούς «αχόρταγους καρχαρίες».

Πέμπτη 16 Ιουνίου, στην Μητρόπολη Χανίων στις 19:00

ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ ΚΑΘΕ ΣΠΙΘΑΜΗ
ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΓΗΣ

ΟΛΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΙΠΟΤΑ ΔΙΚΟ ΜΑΣ

ΟΜΑΔΑ ΓΟΝΕΩΝ του ΑΥΤΟ/ΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟΥ ΛΟΦΟΥ ΚΑΣΤΕΛΙ

…..Γιαβτην δράση, από τους αυτο/οργανωμένους δημόσιους χώρους:

….στην Τριμάρτυρη Χανίων: μαζική συμμετοχή στην διαμαρτυρία και στο συλλογικό παιχνίδι πολλών παιδιών όλων των ηλικών και πολλών καταγωγών, ενάντια στο φιρμάνι της Μητρόπολης για απαγόρευση της μπάλας στην πλατεία για εμπορευματικούς λόγους.

Μηνύματα από την Oμάδα Γονέων που δραστηριοποιείται στον Λόφο, στην Ρόζα και στις γειτονιές των Χανίων (Χριστιανική Αγάπη για… Χρήμα και Εξουσία, Αγάπη μου μας διώχνουνε τα ράσα απ’ την Πλατεία) από την Κατάληψη Rosa Nera (Είτε κερδίζουμε, είτε χάνουμε το κέφι μας το κάνουμε- από το ποδοσφαιρικό τραγούδι των παιδιών στην Καλέγια ντε λα Κόστα, που ενέπνευσε τον Εντουάρντο Γκαελάνο), την Ανταρσία στα Χανιά (οι πλατείες ανήκουν στα παιδιά μας και τις ανάγκες τους).

Υπέρ της κινητοποίησης τάχθηκε και το άγαλμα του Αθηναγόρα του Α’ καθώς τα έχει πάρει με την απαγόρευση της μπάλας την οποία απολαμβάνει να βλέπει καθημερινά, ενώ έχει μπουκώσει από τα εκτός ορίων τραπεζοκαθίσματα πάνω στα πλευρά του…

Το παιχνίδι των παιδιών (που ενωμένα για άλλη μια φορά, αδιαφόρησαν για τις πολιτικο-ιδεολογικές, θρησκευτικές και εθνικές καταγωγές των γονιών τους) κράτησε μέχρι αργά, ενώ απόλυτα θετική ήταν η ανταπόκριση της συντριπτικής πλειοψηφίας του κόσμου και των εργαζόμενων.

Αντίσταση και αυτο/οργάνωση από τις πλατείες και τους δρόμους των Χανίων, χώρους καθημερινών συναντήσεων των διεθνικών, εργατικών μας γειτονιών!

 

 


Δίασωση, συνοριακή βία και αντιστάσεις

Χανιά: Τρίτη 21 Ιουνίου, εκδήλωση με τον σύντροφο διασώστη Ιάσονα Αποστολόπουλο και την Κατάληψη Rosa Nera, στις 20:00 στην απελευθερωμένη Αυλή: Συζήτηση – Εισηγήσεις – Προτάσεις. Η πολιτική εκδήλωση εντάσεται στα γενέθλια για τα 18 χρόνια της Ρόζας.

Η θεματική της εισήγησης του συντρόφου διασώστη έχει θέμα την «Θαλάσσια διάσωση, την συνοριακή βία, τα pushbacks και τις αντιστάσεις στην θανατοπολιτική των ευρωπαϊκών κρατών».

Από την Κατάληψη Rosa Nera θα γίνει αναφορά στα ζητήματα προστασίας των προσφύγων στις καραβιές στην Κρήτη, τις θανατηφόρες επαναπροωθήσεις στον Έβρο όπως και στα ζητήματα επικοινωνίας με τις οικογένειες των αγνοουμένων, των διασωθέντων (που άμεσα γίνονται κρατούμενοι), όπως και των ανθρωπων που χάθηκαν λόγω των πολιτικών του θανάτου.

Από την Ομάδα Επικοινωνίας:

Ο Ιάσονας Αποστολόπουλος θα ανοίξει τα ζητήματα γύρω από την ανυποχώρητη, συλλογική μάχη και τις νίκες των διεθνών κινήσεων αλληλεγγύης ενάντια στο μεγάλο, διακρατικό έγκλημα των καιρών και των κοινωνιών μας: Τον πόλεμο ενάντια στην προσφυγιά και την μετανάστευση, όπως και τον πόλεμο ενάντια στο δίκαιο της διάσωσης στην θάλασσα που έχει ήδη οδηγήσει στον θάνατο, τον εγκλεισμό, το δουλεμπόριο χιλιάδων ζωών κάθε ηλικίας και κοινωνικού φύλου, που βρίσκονται σε ανάγκη προστασίας.

Στόχος της εκδήλωσης, δεν είναι μόνο η διάγνωση των εγκλημάτων αλλά και η ενημέρωση για τις νίκες της ζωής, της αλληλεγγύης και της διάσωσης ενάντια στις πολιτικές του θανάτου. Και οι νίκες συμβαίνουν, όταν τα διεθνή δίκτυα των κινημάτων και των δικτύων αλληεγγύης συναντιούνται ατον αγώνα για ζωή και ελευθερία.

Οι πρόσφατες ενορχηστρωμένες απειλές ενάντια στον σύντροφο διασώστη Ιάσονα Αποστολόπουλο από κυβερνητικούς και σκοτεινούς κύκλους της ελληνικής δεξιάς, έγιναν με αφορμη το διεθνές σκάνδαλο δημοσίευσης εκθέσεων όπου γίνεται σαφές πως η κυβέρνηση και οι πολιτικοί και κοινωνικοί της σύμμαχοι είναι υπεύθυνοι για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Η συζήτηση στην Κατάληψη Rosa Nera εντάσεται, αυτονόητα, σε μια προσπάθεια δικτύωσης όσων αντιστέκονται ενάντια στην καταπάτηση όσων κατακτήθηκαν με αίμα γύρω από το άσυλο και την ανθρώπινη μετακίνηση.

Η αλληλεγγύη θα νικήσει!!!

 

 

Από τους αυτο/οργανωμένους δημόσιους χώρους (Solidarity with Rosa Nera):
Για την εκδήλωση με τον διασώστη Ιάσονα Αποστολόπουλο και την Κατάληψη Rosa Nera.
Από τον σύντροφο Ιάσονα αναπτύχθηκαν τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που έχουν τεκμηριωθεί στο Αιγαίο και ευρύτερα στην Μεσόγειο, μέσα από την εμπειρία στο πεδίο και ως αποτέλεσμα των ρατσιστικών αλλαγών στις πολιτικές ασύλου και μετανάστευσης.
Συζητήθηκαν τα ζητήματα των αγώνων ενάντια στην ποινικοποίηση της διάσωσης στην θάλασσα, ενάντια στην συνοριακή βία, των διεθνών δικτύων αντίστασης που έχουν πετύχει σημαντικές νίκες ενάντια στις διακρατικές πολιτικές που έχουν ως αποτέλεσμα τον θάνατο χιλιάδων προσφύγων/ισσών στην Μεσόγειο.
Ανάμεσα σε πολλά ζητήματα που τέθηκαν, ιδιαίτερο βάρος δόθηκε στις ευθύνες ευρωπαϊκών κυβερνήσεων για το δουλεμπόριο και τα εγκλήματα κατά προσφύγων στην Λιβύη, τα εγκλήματα του ελληνικού λιμενικού και της Φρόντεξ, όπως και στην περίπτωση της ήττας των φονικών πολιτικών Σαλβίνι και τους τρόπους με τους οποίους τα διασωστικά καράβια οργάνωσαν -σε συντονισμό με διαφορετικούς φορείς και κινήματα στην στεριά- την πολιτική ανυπακοή που “άνοιξε” τα κλειστά λιμάνια στην διάσωση και οδήγησε σε ήττα τον Σαλβίνι.
H εισήγηση της πολιτικής συνέλευσης της Κατάληψης Rosa Nera εστίασε αρχικά στη συνοριακή βία στον Έβρο, ενώ στην συνέχεια μεταφέρθηκε η εμπειρία από τα πεδία της επικοινωνίας και υποστήριξης προσφύγων και μεταναστών στα καμπ – από την εμπειρία της συνεργασίας της Rosa Nera με το Κοινωνικό Στέκι – Στέκι Μεταναστών Χανίων και τα δίκτυα αλληλεγγύης- όπως και η επικοινωνία με τις οικογένειες των αγνοούμενων, των διασωθέντων-κρατούμενων και των νεκρών – από συντρόφισσα της Ρόζας που αγωνίζεται στο πεδίο. Ανάμεσα σε άλλα, ιδιαίτερη αναφορά έγινε στο ζήτημα των ανήλικων προσφύγων, τις εσκεμμένες λάθος καταγραφές στοιχείων και αιτημάτων ασύλου.
Και στις δυο εισηγήσεις αναφέρθηκαν τα στοιχεία, τα τεκμήρια και οι έρευνες που αποδεικνύουν πως οι εξ ορισμού παράνομες επαναπροωθήσεις προσφύγ(ισσ)ων και μεταναστ(ρι)ών δεν είναι τίποτα άλλο από δολοφονικές επιχειρήσεις εξαφάνισης και εγκατάλειψης σε ακραία επικίνδυνες συνθήκες των προσφυγικών ζωών ακριβώς την στιγμή που χρίζουν προστασίας. Έγινε σαφές πως και οι διοικήσεις του ελληνικού κράτους συμμετέχουν σε εγκλήματα κατά των προσφυγικών ζωών, όπως και το χρέος των κινημάτων να δώσουν πολιτικά αποτελέσματα ενάντια σε αυτά τα εγκλήματα.

Εκδήλωση/Συζήτηση για την μεγάλη πυρκαγιά στην Β.Εύβοια|18/6-ώρα:20:30

Εκδήλωση – Συζήτηση για την μεγάλη πυρκαγιά στην Βόρεια Εύβοια.

Η πυρκαγιά τον Αύγουστο του 2021 ήταν η μεγαλύτερη πυρκαγιά στην ιστορία του ελληνικού κράτους.
Ενάντια στις καταστροφικές κρατικές διαταγές η κοινωνία προσπάθησε αυθόρμητα να αυτοοργανωθεί.
Μετά από μία χρονολογική αφήγηση των γεγονότων και των κινηματικών διεργασιών,
θα υπάρξει ενημέρωση για την τωρινή κατάσταση.

Σάββατο 18 Ιούνη 2022 – ώρα:20:30 στην Κατάληψη Ευαγγελισμού (Θεοτοκοπούλου 18 ,Ηράκλειο)

Άπατρις Σ.Ο Ηρακλείου – https://apatris.info/

Αναβολή της παράστασης από ΔεςΠολλες

Την προσοχή σας παρακαλούμε:
Η παράσταση αναβάλλεται προσωρινά για λόγους αλληλοπροστασίας, λόγω κρούσματος κόβιντ.
Οι ΔεςΠολλες θα ενημερώσουνε σύντομα για τις νέες ημερομηνίες.
Ευχόμαστε περαστικά, σιδερένιες και καλή επιστροφή στο θεατράκι της Ρόζας!!!

Αντιφασιστικό Κάλεσμα 15/6, ώρα 12: 30, Αγορά

Αντιφασιστικό κάλεσμα για το Εφετείο των ναζί της χιτλερικής αυγής.

 

Καμία επανάπαυση, καμία ανοχή σε οποιαδήποτε προσπάθεια ξεπλύματος των νεοναζί φονιάδων από ακροδεξιά κυβερνητικά και δικαστικά κυκλώματα.

Τετάρτη 15/6, ώρα 12:30 στην Πλατεία Αγοράς.

Αλληλεγγύη στη Συνέλευση Βάσης Εργαζομένων Διανομέων Ιωαννίνων

Ως ελάχιστη ένδειξη αλληλεγγύης στη Συνέλευση Βάσης Εργαζομένων Διανομέων Ιωαννίνων, η οποία βρίσκεται σε κινητοποιήσεις μεταξύ άλλων και για τις εργοδοτικές αυθαιρεσίες ,την εκμετάλλευση και την απόλυση του συναδέλφου από το αφεντικό της PizzA FaN, πραγματοποιήθηκε αφισσοκόλληση στο κέντρο του Αγρινίου, πέριξ του τοπικού καταστήματος της PizzA FaN στο Αγρίνιο. 

Η κοινωνική χειραφέτηση θα θεμελιωθεί, όταν οι εκμεταλλευόμενοι ξεπεράσουν την ετεροκαθορισμένη θέση και ταυτότητα που τους έχει επιβληθεί μέσα στον καπιταλισμό (ως εργατική τάξη) και προχωρήσουν στην αυτοπραγμάτωσή τους ως συλλογικό υποκείμενο αγώνα για τον απελευθερωτικό μετασχηματισμό της εργασίας και της ζωής.

Ενάντια στο κράτος-έκτακτης ανάγκης που με αφορμή τη συνεχιζόμενη κρίση του καπιταλισμού ,υπό οποιαδήποτε μορφή, οργανώνει την υποτίμηση της ζωής μας.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΤΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ.

  • ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΚΗΔΕΜΟΝΕΥΤΟΥΣ ΑΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ
  • ΜΕ ΤΑ ΑΥΤΟ-ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΒΑΣΗΣ

18 χρόνια Κατάληψη Rosa Nera – Πρόγραμμα εκδηλώσεων των γενεθλίων.

 

Δευτέρα 20/6, 19:00

«Παραμύθια χωρίς σύνορα» αφήγηση παραμυθιών σε 4 γλώσσσες από την ομάδα
γονέων αυτοδιαχειριζόμενου Λόφου Καστέλι

*στα Πευκάκια στη
Νέα Χώρα.

Τρίτη 21/6 , 21:30
Εκδήλωση- Συζήτηση «Θαλάσσια διάσωση, συνοριακή βία, pushbacks και αντιστάσεις στην
θανατοπολιτική των ευρωπαϊκών κρατών»
με το διασώστη Ιάσονα Αποστολόπουλο

Τετάρτη 22/6, 20:00

Εκδήλωση – Συζήτηση,

Εισήγηση  της Rosa Nera: “Μια κριτική στην τουριστική βιομηχανία – τοπικοί αγώνες και αντιστάσεις”

Πέμπτη 23/6, 20:00

«Το κλειδί & το σπίρτο» παρουσίαση κόμικ με θέμα την αλλοτρίωση & την απομόνωση στον καπιταλισμό.
*ακολουθεί αντιεμπορευματικό καφενείο

Παρασκευή 24/6

_13:00 Διαμαρτυρία έξω από τη Δ.Ε.Η. στις Μουρνιές ενάντια στις αυξήσεις.

_19:00 (αυστηρά) Συμμετοχική παράσταση
«Νυχτερινές φωνές» από την θεατρική ομάδα «Στη Διαπασών»

_20:00 Εκδήλωση – Συζήτηση

Εισήγηση από την Rosa Nera: «Η ενάντια στους πολέμους ή με τις συνέπειές τους. Μια πρώτη ανάλυση του πολέμου στην Ουκρανία».

Σάββατο 25/6

_19:30 (αυστηρά)
Πολιτική εκδήλωση στη
μνήμη του Μarc Tomsin
με συντρόφους/ισσες.
+ εγκαίνια του ξενόγλωσσου
τμήματος «Marc Tomsin»
της βιβλιοθήκης 451.

_22:00
LIVE με τους:
Şeker, Mad Observer,
woodenpiece, Pitch down
clique, Anima, Dot on Earth

Κυριακή 26/6, 19:30 + 21:00
“φρήκινγκ άουτ”
μια χοροθεατρική παράσταση
από την Ομάδα Πύραυλος
*Τηλ. Κρατήσεων: 6940645600 (Αλκηστη)

+ Γλέντι με τους “Yar Aman” και την “Λαϊκή Οργή”

 

 

 

11 Ιούνη: Έναρξη κυκλικής απεργίας πείνας στο πλευρό του αναρχικού συντρόφου Γιάννη Μιχαηλίδη

Κυκλική απεργία πείνας μίας εβδομάδας των αναρχικών αιχμαλώτων Γ. Βούλγαρη και Θ. Χατζηαγγέλου, στο πλευρό του συντρόφου Γιάννη Μιχαηλίδη

Η δικτατορία του εγκλεισμού είναι ο καθρέφτης της Δημοκρατίας. Είναι η νοσηρή απεικόνιση της τυραννίας που δεν αρκείται στις στρατιωτικές της νίκες. Θέλει να δει αυτούς που υποτάσσει να λυγίζουν, να βουλιάζουν στις στερήσεις και στην παρακμή. Να βλέπει στα πρόσωπα των αιχμαλώτων, να χάνεται το γέλιο και τη θέση του να παίρνει η δυστυχία. Η εξουσία οικοδομεί μαζικούς τάφους ψυχών για να θάψει στο μπετό τις φωνές των αοράτων.

Και όμως κάποιοι κραυγάζουν ακόμα. Κραυγάζουν δυνατά για την αδικία, την ανισότητα, τις αυθαιρεσίες. Κραυγάζουν για την Ελευθερία και οι φωνές τους σπάνε το μπετό, κόβουν τα σύρματα και ταξιδεύουν ελεύθερες σαν τα πουλιά στον ουρανό. Κοιτάν από ψηλά τη μικροπρέπεια αυτού του κόσμου και από το περήφανο ύψος τους πέφτουν σαν κεραυνοί στα κεφάλια των αφεντάδων.

Ο σύντροφος Γιάννης Μιχαηλίδης ανήκει σε αυτές τις φωνές. Ανυπότακτος αγωνιστής τόσο εκτός όσο και εντός των τειχών. Αλύγιστος στην εκδικητικότητα του εγκλεισμού μέχρι και σήμερα. Ταπεινός σαν προσωπικότητα όσο ορκισμένος εχθρός της εκμετάλλευσης ο σύντροφός μας συμπυκνώνει στη διαδρομή του τα νοήματα που σήμερα καλούμαστε να υπερασπιστούμε συλλογικά. Την επαναστατική συνείδηση ενάντια στην υποταγή, την ανιδιοτέλεια ενάντια στο συμφέρον, την όξυνση του αγώνα με κάθε κόστος ενάντια στον αφοπλισμό και τη γενικευμένη παραίτηση.

Κόντρα στη συνολική παρακμή που επικρατεί γύρω μας, υπάρχουν άνθρωποι που με την πίστη και την αφοσίωσή τους στα επαναστατικά ιδανικά έχουν αφήσει το δικό τους ιδιαίτερο στίγμα στον ανατρεπτικό αγώνα για τη συνολική απελευθέρωση. Οι ζωές αυτών των ανθρώπων, που έχουμε την τιμή να αποκαλούμε συντρόφους μας, βαραίνουν σαν τα βουνά. Γι’ αυτό και οι αγώνες που δίνουν είναι αγώνες όλων μας. Ο Γιάννης υποθηκεύει το σώμα του για να υπερασπιστεί το συλλογικό ρεύμα όσων επέλεξαν να βαζίσουν, από την πρώτη μέχρι και την τελευταία μέρα, στα μονοπάτια της αδιαλλαξίας μέσα από τα τείχη.

Ερχόμενοι στο σήμερα οι προσωπικές ετερόκλητες διαδρομές των δυό μας συναντήθηκαν στη κοινή θέληση να τολμήσουμε να αγωνιστούμε για κάτι καλύτερο. Η αιχμαλωσία μας μπορεί βιαστικά να δείχνει πως κάπου νικηθήκαμε, όμως υποσχεθήκαμε να μην αφήσουμε τη φυλακή να μας στερήσει τους μικρούς καθημερινούς αγώνες και τα όνειρα. Είναι σήμερα η δική μας σειρά να πιάσουμε το νήμα της έμπρακτης αλληλεγγύης υπερασπιζόμενοι την κοινότητα των πολιτικών κρατουμένων. Από σήμερα 11 Ιούνη προχωράμε σε κυκλική απεργία πείνας μίας εβδομάδας στέλνοντας ένα ελάχιστο μήνυμα αλληλεγγύης και συνοδοιπορίας με τον σύντροφό μας Γιάννη Μιχαηλίδη. Επιλέξαμε ως σημείο αναφοράς την 11η Ιούνη, τη μέρα που έπειτα από την καταδίκη του Jeff Luers σε 22 έτη φυλάκισης το 2001, αποτελεί το σημείο αναφοράς για την έκφραση της αλληλεγγύης σε κατηγορούμενους για υποθέσεις “οικοτρομοκρατίας” και αναρχικούς με μακροχρόνιες ποινές.

Υπερασπίζοντας στην πράξη την κοινότητα των αμετανόητων κρατουμένων στέλνουμε τη μαχητική μας αλληλεγγύη σε όσους δεν λυγίζουν μπροστά στη φθορά του εγκλεισμού: στους συντρόφους Claudio Lavazza και George Ibrahim Abdallah που δεν υποτάσσονται στο μακροχρόνιο εγκλεισμό του γαλλικού κράτους, στο σύντροφο Marcelo Villarroel Sepulveda που για 27 χρόνια αντιμετωπίζει ένα διαρκές μεταβαλλόμενο περιβάλλον εγκλεισμού, υπαγορευμένο από τους δικτατορικούς νόμους του Πινοσέτ, στους εκατοντάδες επαναστάτες συντρόφους που βρίσκονται αιχμάλωτοι στα κελιά του Τούρκικου φασισμού. Σε κάθε αλύγιστη καρδιά που ανήκει στους δρόμους της αντίστασης.

Νίκη στον αγώνα του συντρόφου μας Γιάννη Μιχαηλίδη
Βαθιά ανάσα μέχρι το θάνατο του κρατισμού και κάθε εξουσίας
Ζήτω η Αναρχία

 

Γεωργία Βούλγαρη
Θάνος Χατζηαγγέλου
αναρχικοί αιχμάλωτοι στις Φυλακές Κορυδαλλού

 

Συνέλευση αλληλεγγύης στον σύντροφο απεργό πείνας (από 23/5/22) Γιάννη Μιχαηλίδη | Κυριακή 12/6/22 στις 19:00

Επόμενη συνέλευση αλληλεγγύης στον σύντροφο απεργό πείνας

από 23/5/22 Γιάννη Μιχαηλίδη. Κυριακή 12/6/22 στις 19:00 στην

κατάληψη Ευαγγελισμού (Θεοτοκόπουλου 18, Ηράκλειο Κρήτης)

 

Αναρχικοί-ες, Αντεξουσιαστές-τριες

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ – ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ ΓΙΑΝΝΗ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ, ΤΡΙΤΗ 7 ΙΟΥΝΙΟΥ 2022, ΚΑΒΑΛΑ

Την Τρίτη, 07/06/2022 στις 18:30 στο λιμάνι της Καβάλας, πραγματοποιήθηκε μικροφωνική – συγκέντρωση αλληλεγγύης στον σύντροφο απεργό πείνας, Γιάννη Μιχαηλίδη. Μοιράστηκε και διαβάστηκε το κείμενο της συνέλευσης αλληλεγγύης στον σύντροφο, ακούστηκαν συνθήματα, πετάχτηκαν τρικάκια!

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΜΟΙΡΑΣΤΗΚΕ:

ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΑ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΣ ΚΑΙ ΑΠΕΡΓΟΣ ΠΕΙΝΑΣ ΑΠΟ 23/5/2022

Ο αναρχικός σύντροφος Γιάννης Μιχαηλίδης έχει εκτίσει από τις 29 Δεκεμβρίου 2021, μετά από 8,5 χρόνια κράτησης, τις τυπικές προϋποθέσεις αποφυλάκισης για όλες τις ποινές του. Το δικαστικό συμβούλιο της Άμφισσας ωστόσο αρνείται την αποφυλάκιση του με το πρόσχημα, ότι δεν πληροί τις ουσιαστικές προϋποθέσεις αποφυλάκισης. Αυτή η επιπλέον κράτηση, χρησιμοποιείται κατά το δοκούν από τη δικαστική μαφία για να τιμωρήσει επιλογές και στάσεις αγώνα.

Μετά την πρώτη απόρριψη της αίτησης του για υφ΄ όρων απόλυση το Φεβρουάριο έρχεται η δεύτερη αρνητική εισαγγελική πρόταση, τώρα τον Μάιο, με τους αρμόδιους δικαστές να μην είναι σε θέση να προσδιορίσουν χρονικά την αποφυλάκιση του, ή μάλλον να δηλώνουν, ότι ο σύντροφος θα χρειαστεί να παραμείνει για αόριστο ακόμα χρονικό διάστημα στη φυλακή έως ότου κριθεί με βάση τις ορέξεις τους, ότι δεν αποτελεί πλέον κίνδυνο. Για να δικαιολογηθεί αυτή η επ’ αόριστον ομηρία του συντρόφου επιστρατεύεται το πρόσχημα ότι ο κρατούμενος “δεν πληροί τις ουσιαστικές προϋποθέσεις αποφυλάκισης, καθώς συντρέχει κίνδυνος τέλεσης νέων αδικημάτων”. Πρόκειται δηλαδή για προληπτική παράταση κράτησης ενός κρατουμένου χωρίς χρονικό ορίζοντα.

Με βάση τον Ποινικό Κώδικα που εφαρμόζεται στην περίπτωση του συντρόφου, όλοι/ες οι κρατούμενοι/ες που έχουν συμπληρώσει τα 3/5 της ποινής τους δικαιούνται την υφ ‘ όρων αποφυλάκιση τους εφόσον δεν συντρέχουν ενεργές ποινικές υποθέσεις ή ενεργά πειθαρχικά παραπτώματα εντός των σωφρονιστικών καταστημάτων. Η υφ’ όρων απόλυση είναι ένα αγωνιστικό κεκτημένο των κρατουμένων. Ένα κεκτημένο που μαζί με κάποια άλλα λίγα, όπως οι ολιγοήμερες άδειες, κερδήθηκαν την εποχή του σκληρού καθεστώτος εγκλεισμού και των αιματηρών εξεγέρσεων στις φυλακές.

Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΣΚΕΨΗΣ ΤΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΗΤΤΗΘΕΙ

Αυτή την στιγμή στο πρόσωπο του Γιάννη εφαρμόζεται το πιο απεχθές και οργουελικό πρόσωπο της αστικής δικαιοσύνης. Πίσω από την δημιουργική ασάφεια των ουσιαστικών προϋποθέσεων κρύβεται η αστυνομία σκέψης των δικαστών και των εισαγγελέων, οι οποίοι τιμωρούν τους κρατούμενους όχι για τα ποινικά αδικήματα, που διαπράξανε αλλά για αυτά που φαντάζονται οι ίδιοι, ότι ίσως διαπράξουν σε κάποιο αόριστο μέλλον. Αυτού του είδους η υποκειμενική κρίση πάντα εξαντλείται και εφαρμόζεται εναντίων των πολιτικών αντιπάλων του κράτους και όσων κρατούμενων διατηρούν ένα αγωνιστικό φρόνημα. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που κρατούμενοι έχουν συμπληρώσει την ποινή που τους έχει επιβληθεί, έχουν υπογράψει για την υπό όρους αποφυλάκιση τους, και περιμένουν να αποφασίσει θετικά κάποιο συμβούλιο αναστολών, μήνες ή και χρόνια, χωρίς να υπάρχει κανένας απτός λόγος απόρριψης πέραν της ύπαρξης μιας αστυνομίας σκέψης που στο όνομα της φαντασίας της προστάζει : “απορρίπτεται” – «είστε επικίνδυνος για αυτά που σκέφτομαι ότι ίσως διαπράξετε» Αυτού του είδους η προληπτική κράτηση αποτελεί επί της ουσίας τμήμα του καθεστώτος εξαίρεσης το οποίο έχει συγκεκριμένες στοχεύσεις και οικοδομείται για να τσακίσει τους αμετανόητους πολιτικούς κρατούμενους/ες καθώς και όσους κρατούμενους/ες αρνούνται να συμβιβαστούν με τις κρατικές προσταγές εντός των “σωφρονιστικών” ιδρυμάτων.

Γνωρίζουμε, ότι οι αμετανόητοι πολιτικοί αντίπαλοι του καθεστώτος δέχονται όλο το μένος και την εκδικητικότητα του κρατικού μηχανισμού. Εφαρμόζονται σε βάρος τους ειδικοί νόμοι, ειδικά καθεστώτα κράτησης, ειδικές δίκες. Είναι αποδέκτες κάθε είδους δικαστικών πραξικοπημάτων και μεθοδεύσεων. Η αμετανόητη στάση τους, η αντίσταση που διεξάγουν με απεργίες πείνας, με αγωνιστικές κινητοποιήσεις, με πολιτικές παρεμβάσεις, με αποδράσεις, αποτελούν αυτό ακριβώς που θέλουν να τσακίσουν τα κράτη μέσω των αντιτρομοκρατικών τους νομοθεσιών και με τις απαιτήσεις τους για δηλώσεις μετάνοιας. Το παράδειγμα του συνεχή αγώνα και της αντίστασης σε κάθε συνθήκη παρά το κόστος. Την πολιτική επιλογή ότι ο αγώνας δεν είναι μάταιος αλλά αναγκαίος και συνεχίζεται ακόμα και μέσα από τις φυλακές. Γι’ αυτό και είναι αξιοθαύμαστη η στάση του συντρόφου στο πρώτο συμβούλιο που εξέταζε την υπό όρους αποφυλάκιση του. Συγκεκριμένα, η πρώτη απορριπτική πρόταση που έλαβε ο σύντροφος συνοδευόταν από το σκεπτικό των δικαστών, ότι δικαιολόγησε την πράξη της ληστείας γενικώς και αορίστως καθώς και ότι η « καλή διαγωγή » που έχει επιδείξει μετά τη σύλληψή του είναι προσχηματική. Όσον αφορά το δεύτερο σκέλος του σκεπτικού, αποτελεί ένα ξεκάθαρο παράδειγμα δικαστικής αυθαιρεσίας, αφού όλο το σκεπτικό βασίζεται σε υποκειμενικές κρίσεις. Όσον αφορά το πρώτο σκέλος του σκεπτικού των δικαστών, ο σύντροφος ήταν συγκεκριμένος ως προς αυτό και διαχώρισε ηθικά τη στοχευμένη ληστεία τράπεζας και τις μη στοχευμένες ληστείες όπως π.χ. περαστικών ανθρώπων. Οι απαλλοτριώσεις τραπεζών αποτελούν μία συνειδητή πολιτική επιλογή, που αποτελεί διαχρονικό εργαλείο αγώνα των επαναστατικών κινημάτων και ως τέτοια οφείλουμε να τη στηρίξουμε. Απέναντι σε κάθε απόπειρα να αποσπάσουν δήλωση μετάνοιας, ο σύντροφος στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων και των επιλογών του και δήλωσε το αυτονόητο. Ότι το να ληστεύεις τους ναούς του χρήματος δεν είναι έγκλημα ηθικά και δεν τίθεται ζήτημα «σωφρονισμού» ως προς αυτό. Ληστές είναι τα κράτη και οι καπιταλιστές.

Για αυτό θεωρούν επικίνδυνο το σύντροφο Γιάννη Μιχαηλίδη. Επειδή συμμετείχε από νεαρή ηλικία σε αναρχικές μαθητικές ομάδες, επειδή συμμετείχε στις αντιπολεμικές/ αντικρατικές / αντικαπιταλιστικές διαδηλώσεις εκείνης της περιόδου και είχε συλληφθεί κατά την διάρκεια των συγκρούσεων. Επειδή συμμετείχε στους φοιτητικούς αγώνες του 2006-2007 ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, επειδή αγωνίστηκε ενάντια στην λεηλασία της φύσης και είχε συλληφθεί για την παρέμβαση στο καζίνο της Πάρνηθας το 2007, επειδή αποτέλεσε αναπόσπαστο κομμάτι της εξέγερσης του Δεκέμβρη, επειδή ήταν παρών στις μάχες ενάντια στα μνημόνια. Επειδή απαλλοτρίωσε τα ματωμένο πλούτη των τραπεζών. Επειδή σε όλη του την ζωή παραμένει αταλάντευτα αφοσιωμένος στο όραμα της ανατροπής κράτους και κεφαλαίου από αναρχική σκοπιά. Επειδή επί έντεκα χρόνια, είτε ως καταζητούμενος είτε ως κρατούμενος, κράτησε μια αγωνιστική – μαχητική στάση απέναντι στο αστυνομικό-δικαστικό σύμπλεγμα, την υλική έκφραση της κρατικής τρομοκρατίας. Γιατί ποτέ του δε λύγισε, δε μετανόησε, δεν επέλεξε τον εύκολο δρόμο της ρουφιανιάς και της αναξιοπρέπειας.

Η ΑΣΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΦΙΔΙ ΠΟΥ ΔΑΓΚΩΝΕΙ ΜΟΝΟ ΤΟΥΣ ΞΥΠΟΛΥΤΟΥΣ

Είναι επικίνδυνος επειδή δεν εμπλέκεται με το εφοπλιστικό κεφάλαιο που λειτουργεί ως βαποράκι καρτέλ μεταφέροντας τόνους ηρωίνης (NOOR1), επειδή δεν είναι μια προσωπικότητα του καλλιτεχνικού στερεώματος που εκμεταλλεύεται εξουσία και επιρροή για να βιάζει σώματα και ψυχές ανθρώπων (Λιγνάδης), επειδή δεν αποτελεί κάποιο επιφανές διεφθαρμένο στέλεχος κάποιας πολυεθνικής ή κάποιου πολιτικού κόμματος (Energa, Novartis, Siemens). Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η αστική δικαιοσύνη έχει προσήλωση στην “τήρηση των δικαιωμάτων” των κρατουμένων και επιδεικνύει ανθρωπιστικές ευαισθησίες όταν πρόκειται για τα δικά της παιδιά. Ο κατάλογος των δικών τους ανθρώπων που ξεγλίστρησαν ανώδυνα από τα δίχτυα που στήνει η δικαιοσύνη είναι χωρίς τέλος. Η αποφυλάκιση του αμετανόητου Κορκονέα, οι αποφυλακίσεις των μελών της χρυσής αυγής, η πολιτική κάλυψη στους μπάτσους δολοφόνους του Νίκου Σαμπάνη και η εισαγγελική πρόταση παρωδία που συγκαλύπτει τους μεγαλοεπιχειρηματίες βιαστές της Γεωργίας Μπίκα μας δείχνουν, ότι δε θα μπορούσε να είναι αλλιώς, αφού αναγνωρίζουμε στο πρόσωπο της αστικής δικαιοσύνης έναν από τους βασικούς πυλώνες του κράτους.

Σε μια περίοδο όπου η δομική κρίση του καπιταλισμού βαθαίνει και οι πολεμικές συγκρούσεις επεκτείνονται πλέον και σε ευρωπαϊκό έδαφος, οι στρατηγικές προληπτικής αντιεξέγερσης αποτελούν την πολεμική προετοιμασία για την αντιμετώπιση των κοινωνικών- ταξικών αντιστάσεων. Στο μέτωπο της ποινικής καταστολής, οι ποινικοί κώδικες αυστηροποιούνται ενώ το καθεστώς εξαίρεσης για όλους τους πολιτικούς κρατούμενους συνεχίζει να βαθαίνει και να οξύνεται. Το αίτημα του συντρόφου για την άμεση αποφυλάκιση του αποτελεί έναν αγώνα για να σπάσει η εκδικητική πρακτική του προληπτικού εγκλεισμού και αποκτάει ειδικό βάρος γιατί οι πολιτικοί κρατούμενοι λόγω των πολιτικών επιλογών τους, είναι η προμετωπίδα του κοινωνικού – ταξικού πολέμου. Ο αγώνας του συντρόφου για την αποφυλάκιση του δεν είναι επομένως ένας στενός αγώνας, που αφορά τον ίδιο αποκλειστικά. Είναι μια αγωνιστική επιλογή συνολικά ενάντια σε ένα καθεστώς εξαίρεσης που επιβάλλεται αυθαίρετα και καταχρηστικά απέναντι σε κάθε κρατούμενο που έχει μια αξιοπρεπή στάση αλλά και πιο ειδικά ενάντια στο καθεστώς εξαίρεσης εις βάρος πολιτικών κρατουμένων, αναρχικών ή κομμουνιστών.

Είναι αναπόσπαστο κομμάτι του αγώνα για έναν κόσμο χωρίς φυλακές και συρματοπλέγματα, χωρίς σύνορα και στρατόπεδα συγκέντρωσης, χωρίς την λεηλασία και την καταστροφή του πλανήτη από τις πολυεθνικές, χωρίς ταξική εκμετάλλευση, χωρίς φτωχούς και πλούσιους, χωρίς έμφυλη και φυλετική καταπίεση.Για αυτό τον κόσμο αγωνιζόμαστε, για αυτό τον κόσμο αγωνίζεται ο σύντροφος μέσα από την απεργία πείνας που διεξάγει.

Να αγωνιστούμε και να διεκδικήσουμε από κοινού με όλες μας τις δυνάμεις την αποφυλάκιση του συντρόφου.

Να στήσουμε αναχώματα απέναντι στην απόπειρα εξόντωσης του απεργού πείνας.

Η ΕΠ ΑΟΡΙΣΤΟΝ ΚΡΑΤΗΣΗ ΤΟΥ ΑΠΕΡΓΟΥ ΠΕΙΝΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΕΡΜΑΤΙΣΤΕΙ ΑΜΕΣΑ

ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

Συνέλευση αλληλεγγύης στον αναρχικό απεργό πείνας Γιάννη Μιχαηλίδη

Ενημέρωση για την ανάρτηση πανό , στη σχολή Πληροφορικής και στο campus του ΑΕΙ, στη Λαμία

Την ίδια στιγμή που οι εξουσιαστικοί σχηματισμοί του κράτους και του κεφαλαίου χτυπούν ολομέτωπά εμάς τους από κάτω αυτού του κόσμου μέσα από την τεχνητή ακρίβεια σε ρεύμα , καύσιμα και τρόφιμα , στο κομμάτι της δημόσιας παιδείας, εδώ και εβδομάδες, δυνάμεις καταστολής με μπάτσους όλων των ειδών, πραγματοποιούν συντονισμένες επιθέσεις εντός των πανεπιστημιακών σχολών, τραυματίζοντας και συλλαμβάνοντας  δεκάδες φοιτητές/-τριες κυρίως σε Αθήνα και Θεσ/νίκη,  σε μία προσπάθεια τρομοκράτησης και παραγκώνισης του φοιτητικού κινήματος  που αντιδρά στους νέους σχεδιασμούς του υπουργείου. Η πανεπιστημιακή αστυνομία ξεκινά την λειτουργία της σε λίγο καιρό και με τον νέο νόμο-πλαίσιο που αναμένεται να ψηφιστεί μέσα στον Ιούνιο, ο  δημόσιος χαρακτήρας της τριτοβάθμιας παιδείας βρίσκεται και πάλι στο στόχαστρο.  Χαρακτηριστικά, ανοίγεται ο δρόμος σε ιδιώτες-επιχειρηματίες να στήσουν σχολές-μαγαζάκια που θα χρηματοδοτούν οι ίδιοι, για να παράγουν το αυριανό φθηνό και ευέλικτο εργατικό προσωπικό, χωρίς ολοκληρωμένο αντικείμενο γνώσης , ανάλογα με τις ανάγκες των επιχειρήσεών τους  ενώ επιπλέον προβλέπεται η δημιουργία προγραμμάτων με δίδακτρα που θα δημιουργήσει φοιτητές/-τριες δύο ταχυτήτων. Τέλος με τους στρατιωτικούς γεωπολιτικούς ανταγωνισμούς να θεριεύουν στην ευρύτερη περιοχή , έχουμε και την επίσημη εμπλοκή της πολεμικής μηχανής και βιομηχανίας με τα πανεπιστήμια, με πολιτικούς και ακαδημαϊκούς να προωθούν την δημιουργία ενός νέου τύπου ακαδημαϊκού μιλιταρισμού, που εγκαινιάζεται με το πρόγραμμα “Αρχύτας”, δηλαδή τον σχεδιασμό και την δημιουργία πολεμικών drones σε σύμπραξη με την Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία, στο οποίο και συμμετέχει  το πανεπιστήμιο Θεσσαλίας με την σχολή της Πληροφορικής με εφαρμογές στην Βιοϊατρική  που βρίσκεται στη Λαμία.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, μέλη της συνέλευσής μας, την Τρίτη 07-06 το απόγευμα, αναρτήσαμε δύο πανό σχετικά με αυτές τις θεματικές στις εισόδους, τόσο στο τμήμα της Πληροφορικής με Εφαρμογές στην Βιοϊατρική στην περιοχή Γαλανέικα, αλλά και στο campus του ΑΕΙ (πρωην ΤΕΙ).  Στα πανό αναγραφόταν ” Στήριξη και αλληλεγγύη στους αγώνες των φοιτητ(ρι)ών . Μπάτσοι -εταιρίες- πολεμική βιομηχανία , έξω από τα πανεπιστήμια. (A)”

Συνέλευση Αναρχικών-Αντιεξουσιαστών/-τριών Λαμίας

 

 

 

css.php