ΠΟΡΕΙΑ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ

ΠΟΡΕΙΑ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ – ΑΛΣΟΣ ΠΑΓΚΡΑΤΙΟΥ, 04/07, 18:00

Ως μαθητ@ και φοιτητ@, απ’ την αρχή των σχολικών μας χρόνων έχουμε έρθει αντιμέτωπ@ με ένα εκπαιδευτικό σύστημα που αναπαράγει τις ίδιες αξίες/τα ίδια προβλήματα της σάπιας εξουσιαστικής, καπιταλιστικής και πατριαρχικής κοινωνίας στην οποία ζούμε. Έχοντας ήδη υποστεί για χρόνια το καταναγκαστικό σύστημα εκπαίδευσης που προσπαθεί να εμφυσήσει μέσα μας αισθήματα ανταγωνισμού και βαθμοθηρίας,να μας κατατατάξει, να μας πειθαρχήσει και διαχωρίσει ανάλογα με την τάξη και το φύλο μας και να μας υποβάλλει σε ατελείωτο διάβασμα λόγω του εξετασιοκεντρικού του χαρακτήρα, το πρόσφατο πολυνομοσχέδιο Κεραμέως, σε συνδυασμό με το προηγούμενο που ψηφίστηκε τον Φεβρουάριο και το νομοσχέδιο σε σχέση με τις πορείες που τίθεται σε ψήφιση, αυξάνει την καταπίεση τη στιγμή που οι οικονομικές και κοινωνικοπολιτικές συνθήκες στις οποίες ζούμε, είναι ήδη πολύ δύσκολες.

Πλέον με τον νόμο Κεραμέως τα εξεταζόμενα μαθήματα στα γυμνάσια αυξάνονται από 4 σε 7, αυξάνεται ο ελάχιστος βαθμός προαγωγής του μέσο υ όρου στα λύκεια από 9.5 σε 10, βάσει των παραπάνω οδηγούμαστε σε περαιτέρω εντατικοποίηση της μαθητικής μας ζωής. Στη συνέχεια, επαναφέρεται ο θεσμός της τράπεζας θεμάτων (ένα σύστημα επιλογής θεμάτων για τις ενδοσχολικές εξετάσεις, κατά το οποίο τα θέματα επιλέγονται τυχαία από μια γκάμα θεμάτων που έχουν προτείνει καθηγητ@ από μια ευρύτερη περιοχή). Αυτά τα θέματα αυξημένης δυσκολίας δημιουργούν πρωτοφανείς δυσκολίες αφού δύναται να πέσει ένα θέμα το οποίο τα μαθητά ενός σχολείου δεν έχουν διδαχθεί. Τελευταία φορά που εφαρμόστηκε τα αποτελέσματα ήταν ολέθρια με τεράστιο αριθμό μαθητ(ρι)ων να κόβονται). Σε συνάρτηση με την τράπεζα, η προσμέτρηση κατά 10% του βαθμού των τάξεων του λυκείου (2% της α’, 3% της β’, και 5% της γ’ λυκείου) καθιστά το σχολείο έναν εξεταστικό εφιάλτη στον οποίο κάθε μαθητ@ θα πρέπει να είναι 100% αφοσιωμέν@ για 3 χρόνια ώστε να έχει το μέγιστο δυνατό βαθμό. Έτσι λοιπόν, γίνεται έκδηλη η ανάγκη για όλο και περισσότερη φροντιστηριακη υποστήριξη, με αποτέλεσμα την όξυνση των ταξικων φραγμων στην εκπαίδευση καθώς και τον περιορισμό ή και την παράβλεψη των οποιων άλλων προσωπικών μας αναγκών (ελεύθερος χρόνος) προκειμένου να ανταπεξέλθουμε στις απαιτήσεις του εξετασιοκεντρικού χαρακτήρα του σχολειου.

Μαζί με όλα τα άλλα, επιστρέφει και ο χουντικός θεσμός της διαγωγής, η οποία θα αναγράφεται στο εθνικό απολυτήριο και θα κρίνεται από τ@ διευθυντ@ και τον σύλλογο διδασκόντων για τη συμπεριφορά μέσα ΚΑΙ ΕΞΩ από το πλαίσιο του σχολείου. Στο νέο καθεστώς πειθάρχησης έρχεται να συμβάλλει και η επιστροφή των πολυήμερων αποβολών (3, 4, 5 μερες).

Εξίσου προβληματική είναι και η εσωτερική και εξωτερική αξιολόγηση στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Λόγω του ότι η χρηματοδότηση του σχολικού ιδρύματος θα έγκειται στην αξιολόγηση, θα δημιουργηθούν φαινόμενα κοινωνικού κανιβαλισμού καθώς και εντατικοποίησης της μαθητικής ζωής αφού σχολεία εκτός του αστικού ιστού θα κινδυνεύσουν να κλείσουν.

Στο κομμάτι της τριτοβάθμιας, δημιουργείται ένα βαθμολογικό πλαίσιο υπό το οποίο θα μπορούν να γίνουν μετεγγραφές (συγκεκριμένα τ@ φοιτητ@ θα πρέπει να έχουν μέγιστη απόκλιση 2750 μόρια από το όριο της σχολής στην οποία θέλουν να μετεγγραφούν). Η διάταξη αυτή εντείνει τους ταξικούς αποκλεισμούς αφού τα κοινωνικοοικονομικά κριτήρια έρχονται δεύτερα μετά την αριστεία.

Εν μέσω καραντίνας το κράτος εφηύρε νέους τρόπους να αποκλείσει τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα με την εφαρμογή της τηλεκπαίδευσης, η οποία απαιτεί τόσο από μαθητ@ και φοιτητ@ όσο και από καθηγητ@ την αγορά ειδικού εξοπλισμού και σταθερής σύνδεσης ίντερνετ. Σε αυτό το πλαίσιο, συνέχισαν προβάλλοντας παράλληλα μέσω των media μια εικόνα στην οποία η τηλεκπαίδευση ήταν πετυχημένο καθολικά μέτρο (ενώ οι ηλεκτρονικές τάξεις ήταν άδειες) και μια πραγματικότητα στην οποία υποτίθεται πως θα παρέχονταν οι ανάλογες υλικοτεχνικές υποδομές. Βέβαια, το υπουργείο δίνοντας ελευθερία στ@ καθηγητ@ να λειτουργήσουν όπως θέλουν, δημιούργησε θεούς και δαίμονες. Ορισμέν@ καθηγητ@ (ενώ τα μαθήματα ήταν προαιρετικά) επέβαλαν την ηλεκτρονική παρουσία των μαθητ(ρι)ών, ή τ@ ανάγκασαν να έχουν ανοιχτές κάμερες. Από την άλλη πολλοί γονείς παρακολουθούσαν κρυφά (κυρίως σε μαθήματα φροντιστηρίου) το γίγνεσθαι του μαθήματος μηδενίζοντας την ιδιωτικότητά μας στην κοινωνία του θεάματος. Ακόμη, η εξουσία που διέθεταν τ@ καθηγητ@ οδήγησε ορισμέν@ να βάζουν δυσανάλογα μεγάλο φόρτο εργασιών. Σε ότι αφορά τ@ φοιτητ@, υπήρξαν σημεία και τέρατα από τ@ καθηγητ@ τους, αφού ο τρόπος που γίνονταν έγκειτο στην κρίση των εξεταστ(ρι)ών. Επίσης, η τηλεργασία προτείνεται ως ‘λύση’ στις σχολικές/πανεπιστημιακές καταλήψεις, με καθηγητ@ να καταχρώνται την εξουσία τους και να χρησιμοποιούν την τηλεκπαίδευση για να συνεχίζουν τα μαθήματα, σε μια ακόμα προσπάθεια καταστολής των μαθητικών/φοιτητικών αγώνων.

Παρατηρούμε πως στην διάρκεια της καραντίνας, αλλά και στην μετά-καραντίνας εποχή το κράτος “πρόνοιας” (καταστολής) βρήκε γόνιμο έδαφος να εγκαθιδρύσει ακόμα περισσότερο την εξουσία του, προσλαμβάνοντας περισσότερους μπάτσους, και δίνοντας περισσότερα υλικοτεχνικά μέσα, με σκοπό την επέκταση της καταστολής. Η καταστολή αυτή που έχουμε βιώσει στις πλατείες Βαρνάβα, Αγίου Γεωργίου και Αγίας Παρασκευής θα ενταθεί περισσότερο με το νέο νομοσχέδιο για τις κινητοποιήσεις που σκοπεύουν να περάσουν. Το νομοσχέδιο προβλέπει την από πριν συνεννόηση με την αστυνομία για όποια κινητοποίηση. Αυτό θα γίνεται μέσω του θεσμού του διαμεσολαβητή, ενός μπάτσου, ο οποίος θα μιλά με τον “οργανωτή” της πορείας (ο οποίος θα πρέπει να δώσει τα στοιχεία του και θα θεωρείται υπεύθυνος για τυχόν ζημιές ή ‘έκνομες’ πράξεις). Το παραπάνω, εκτός το ότι αποριζοσπαστικοποιεί πλήρως τους αγώνες μας, οδηγεί και στην κηδεμόνευση των μαθητικών αγώνων από κομματικές παρατάξεις και μη, εφόσον ο “οργανωτής” πρέπει να είναι ενήλικος, ενώ παράλληλα γίνεται επίθεση σε ομάδες που οργανώνονται από τα κάτω, με οριζόντιες και αντι-ιεραρχικές διαδικασίες. Ακόμα, χτυπιούνται οι σχολικές και πανεπιστημιακές καταλήψεις εμποδίζοντας μας να αντιδράσουμε στα χτυπήματα του κράτους και της εξουσίας.

Όσα νομοσχέδια και να ψηφίσετε, εμείς θα βρισκόμαστε στον δρόμο.

ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ, ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ, ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΜΟ

ΤΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΔΕΝ ΛΥΝΕΤΑΙ ΜΕ ΝΟΜΟΥΣ Ή ΜΙΑ ΖΩΗ ΣΤΙΣ ΑΙΘΟΥΣΕΣ Ή ΜΙΑΖΩΗ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

ΦΟΙΤΗΤ@/ΜΑΘΗΤ@ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ/ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ

Αναδημοσίευση από Athens Indymedia

Hχητικό: Εκδήλωση-συζήτηση με αφορμή την έκδοση της μπροσούρας του Επαναστατικού Αγώνα (Αγρίνιο, 27/6/2020)

Ηχητικό από την εκδήλωση – συζήτηση που πραγματοποιήθηκε στην κατάληψη στις 27/06/2020, με αφορμή την έκδοση της μπροσούρας «ΓΙΑ ΤΟ ΞΕΠΕΡΑΣΜΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗ ΑΚΡΑΤΙΚΗ – ΑΤΑΞΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ» με την τηλεφωνική επικοινωνία με τους συντρόφους του Ε.Α. Πόλα Ρούπα και Νίκο Μαζιώτη.

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Καλούμε,

τον κόσμο του αγώνα, τον κόσμο που δεν συμβιβάζεται με την “κανονικότητα” που θέλει να επιβάλει το κράτος σε όλους μας, τον κόσμο που είναι ενάντια στην καταστολή ανοιχτών ελεύθερων χωρών όπως η Κατάληψη Ελαία, τον κόσμο που παλεύει για ένα καλύτερο μέλλον, να παρευρεθεί την Τετάρτη 08/07/2020 στις 19:30 στην κατάληψη Ελαία για να συζητήσουμε, να συνδιαμορφώσουμε και να δράσουμε ενάντια στην καταστολή που θέλει να επιβάλει ο δήμος και η κυβέρνηση.

Παραθέτουμε κείμενο με τα τελευταία γεγονότα.

Η Κατάληψη Ελαία δημιουργήθηκε το Νοέμβριο του 2009 από ανθρώπους που αποφάσισαν να αναζητήσουν στέγη για πολιτικά και κοινωνικά εγχειρήματα, δίνοντας ταυτόχρονα ζωή σε ένα εγκαταλελειμμένο και ξεχασμένο για πάνω από 40 χρόνια κτίριο, που ανήκε στο τότε Ινστιτούτο Ελαίας, αρμοδιότητας Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και ρήμαζε από την κρατική αδιαφορία. Από την πρώτη στιγμή αποτέλεσε σημείο συνάντησης και χώρο στέγασης δομών, συλλογικοτήτων και ανθρώπων που τους συνδέουν το κοινό πρόταγμα της αντίστασης στον πολιτισμό της εξουσίας και του κέρδους, και οι κοινές αξίες της αλληλεγγύης και της αυτοοργάνωσης. Ως κατειλημμένος ελεύθερος κοινωνικός χώρος, στη διάρκεια της ζωής της η Κατάληψη Ελαία, εκτός από πολιτικές συλλογικότητες, έχει στεγάσει ομάδες αυτομόρφωσης, αυτοοργανωμένα μαθήματα ξένων γλωσσών αλλά και ελληνικών για μετανάστες, αγροκολλεκτίβες, πλήθος θεατρικών παραστάσεων, πολιτικές εκδηλώσεις, βιβλιοπαρουσιάσεις, προβολές ταινιών, συναυλίες, συλλογικές κουζίνες, εκδηλώσεις για παιδιά, μαθήματα χορού, ενώ τα τελευταία χρόνια έχει κατασκευαστεί και τοίχος αναρρίχησης, όλα ενάντια στην εμπορευματική λογική, δωρεάν ή με εθελοντική οικονομική συνεισφορά όσων συμμετείχαν σε αυτά. Στο χώρο υπάρχει επίσης δανειστική βιβλιοθήκη και κινηματικό βιβλιοπωλείο. Η Κατάληψη Ελαία αποτέλεσε και συνεχίζει να αποτελεί την ζωντανή απόδειξη ότι η οριζόντια οργάνωση και διαχείριση ενός χώρου από εμάς τους ίδιους, χωρίς λογικές ιεραρχίας και εμπορικής συναλλαγής είναι απολύτως εφικτές.

Σε όλη τη διάρκεια της ζωής της, ο χώρος έχει γίνει στόχος κρατικών και παρακρατικών επιθέσεων, έχει αποτρέψει απόπειρες καταπάτησης από ιδιώτες, και φυσικά έχει πολλάκις μπει στο στόχαστρο πολλών δημοτικών αρχών, που διαχρονικά ψάχνουν τρόπο να εκκενώσουν τον χώρο με διάφορα προσχήματα. Η παρούσα δημοτική αρχή δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση, καθώς έχει επιπλέον να εφαρμόσει και την νεοφιλελεύθερη ακροδεξιά ατζέντα που ασπάζεται τόσο η ίδια όσο και οι ομοϊδεάτες της κεντρικής κυβέρνησης.

Στις 10/2/2020 ανακοινώθηκε ότι μετά από συνάντηση της δημάρχου Μερόπης Υδραίου με τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, συμφωνήθηκε η παραχώρηση του οικοπέδου και των κτιρίων του άλλοτε Ινστιτούτου Ελαίας στο Δήμο Κεντρικής Κέρκυρας. Για όποιον δεν γνωρίζει ή έχει ξεχάσει, θυμίζουμε ότι υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης είναι ο γνωστός για την φασιστική παρακρατική δράση του, φιλοχουντικός Μάκης Βορίδης. Στα πλαίσια της “συμφωνίας” αυτής, το Τμήμα Δημοτικής Περιουσίας του Δήμου έθεσε προς συζήτηση στο δημοτικό συμβούλιο της 29/6/2020 θέμα για τη λήψη σχετικής απόφασης. Το σχετικό όμως έγγραφο δεν αρκείται απλώς να εισάγει το ζήτημα προς συζήτηση, αλλά συνοδεύεται με τη συνηθισμένη φασιστική σάλτσα περί “αγνώστων” που κάνουν χρήση του χώρου, περί “υλικών ζημιών” και περί κάποιας υποτιθέμενης “επικινδυνότητας” για τις παρακείμενες σχολικές δομές αλλά και για τα “όμορα κτίρια” (;) για να καταλήξει ότι απαιτείται η χρήση του οικοπέδου και των κτισμάτων για δήθεν στέγαση σχολικών μονάδων.

Ο δήμος έχει τεράστια ακίνητη περιουσία σε ολόκληρη την πόλη και έξω από αυτήν, την οποία συστηματικά εδώ και δεκαετίες αφήνει ανεκμετάλλευτη ή ακόμη χειρότερα αφήνει να ρημάζει. Αν ο δήμος ήθελε πραγματικά να καλύψει σχολικές ανάγκες θα αξιοποιούσε κάποιο από τα πάμπολλα ακίνητά του ή θα ζητούσε να του παραχωρηθούν από άλλους δημόσιους φορείς άλλα κτίρια που είναι σε καλύτερη κατάσταση από αυτά του άλλοτε Ινστιτούτου Ελαίας. Ο πραγματικός σκοπός τους όμως είναι να χτυπήσουν ένα πολιτικό εγχείρημα με αντιιεραρχικά, αμεσοδημοκρατικά και αντιεμπορευματικά χαρακτηριστικά, δηλαδή με χαρακτηριστικά που οι ίδιοι εχθρεύονται με όλο τους το είναι.

Τόσο στον φασίστα υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, όσο και στους ντόπιους παρατρεχάμενούς του που έχουν την ίδια ατζέντα έχουμε να πούμε ότι ο χώρος δεν είναι καθόλου εγκαταλελειμένος: είναι ζωντανός όσο δεν ήταν ποτέ τα τελευταία 40 χρόνια. Δεν είναι καθόλου αναξιοποίητος: αξιοποιείται καθημερινά και μάλιστα από πάρα πολλούς ανθρώπους για την κάλυψη αναγκών που οι ίδιοι ούτε μπορούν ούτε θέλουν να παρέχουν στους δημότες τους, και με όρους τέτοιους που οι ίδιοι δεν μπορούν καν να κατανοήσουν. Την ακροδεξιά ρητορική του φόβου, του νόμου και της τάξης να την κρατήσουν για τους ψηφοφόρους τους. Τυχόν σχέδιά τους για εμπορική εκμετάλλευση ή ιδιωτικοποίηση του χώρου, ή σκέψεις για εκκένωση της κατάληψης θα βρουν απέναντί τους όχι μόνο τον κόσμο που βρίσκει στέγη για τις ανάγκες του στην Κατάληψη Ελαία, αλλά και όλο τον κόσμο του αγώνα.

Κατάληψη Ελαία

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΛΑΙΑ

ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΣΕ ΔΗΜΟ, ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΕΣ

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ

[Αναδημοσίευση] ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Καλούμε,

τον κόσμο του αγώνα, τον κόσμο που δεν συμβιβάζεται με την “κανονικότητα” που θέλει να επιβάλει το κράτος σε όλους μας, τον κόσμο που είναι ενάντια στην καταστολή ανοιχτών ελεύθερων χωρών όπως η Κατάληψη Ελαία, στον κόσμο που παλεύει για ένα καλύτερο μέλλον, να παρευρεθεί την Τετάρτη 08/07/2020 στις 19:30 στην κατάληψη Ελαία για να συζητήσουμε, να συνδιαμορφώσουμε και να δράσουμε ενάντια στην καταστολή που θέλει να επιβάλει ο δήμος και η κυβέρνηση.

Παραθέτουμε κείμενο με τα τελευταία γεγονότα.

Η Κατάληψη Ελαία δημιουργήθηκε το Νοέμβριο του 2009 από ανθρώπους που αποφάσισαν να αναζητήσουν στέγη για πολιτικά και κοινωνικά εγχειρήματα, δίνοντας ταυτόχρονα ζωή σε ένα εγκαταλελειμμένο και ξεχασμένο για πάνω από 40 χρόνια κτίριο, που ανήκε στο τότε Ινστιτούτο Ελαίας, αρμοδιότητας Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και ρήμαζε από την κρατική αδιαφορία. Από την πρώτη στιγμή αποτέλεσε σημείο συνάντησης και χώρο στέγασης δομών, συλλογικοτήτων και ανθρώπων που τους συνδέουν το κοινό πρόταγμα της αντίστασης στον πολιτισμό της εξουσίας και του κέρδους, και οι κοινές αξίες της αλληλεγγύης και της αυτοοργάνωσης. Ως κατειλημμένος ελεύθερος κοινωνικός χώρος, στη διάρκεια της ζωής της η Κατάληψη Ελαία, εκτός από πολιτικές συλλογικότητες, έχει στεγάσει ομάδες αυτομόρφωσης, αυτοοργανωμένα μαθήματα ξένων γλωσσών αλλά και ελληνικών για μετανάστες, αγροκολλεκτίβες, πλήθος θεατρικών παραστάσεων, πολιτικές εκδηλώσεις, βιβλιοπαρουσιάσεις, προβολές ταινιών, συναυλίες, συλλογικές κουζίνες, εκδηλώσεις για παιδιά, μαθήματα χορού, ενώ τα τελευταία χρόνια έχει κατασκευαστεί και τοίχος αναρρίχησης, όλα ενάντια στην εμπορευματική λογική, δωρεάν ή με εθελοντική οικονομική συνεισφορά όσων συμμετείχαν σε αυτά. Στο χώρο υπάρχει επίσης δανειστική βιβλιοθήκη και κινηματικό βιβλιοπωλείο. Η Κατάληψη Ελαία αποτέλεσε και συνεχίζει να αποτελεί την ζωντανή απόδειξη ότι η οριζόντια οργάνωση και διαχείριση ενός χώρου από εμάς τους ίδιους, χωρίς λογικές ιεραρχίας και εμπορικής συναλλαγής είναι απολύτως εφικτές.

Σε όλη τη διάρκεια της ζωής της, ο χώρος έχει γίνει στόχος κρατικών και παρακρατικών επιθέσεων, έχει αποτρέψει απόπειρες καταπάτησης από ιδιώτες, και φυσικά έχει πολλάκις μπει στο στόχαστρο πολλών δημοτικών αρχών, που διαχρονικά ψάχνουν τρόπο να εκκενώσουν τον χώρο με διάφορα προσχήματα. Η παρούσα δημοτική αρχή δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση, καθώς έχει επιπλέον να εφαρμόσει και την νεοφιλελεύθερη ακροδεξιά ατζέντα που ασπάζεται τόσο η ίδια όσο και οι ομοϊδεάτες της κεντρικής κυβέρνησης.

Στις 10/2/2020 ανακοινώθηκε ότι μετά από συνάντηση της δημάρχου Μερόπης Υδραίου με τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, συμφωνήθηκε η παραχώρηση του οικοπέδου και των κτιρίων του άλλοτε Ινστιτούτου Ελαίας στο Δήμο Κεντρικής Κέρκυρας. Για όποιον δεν γνωρίζει ή έχει ξεχάσει, θυμίζουμε ότι υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης είναι ο γνωστός για την φασιστική παρακρατική δράση του, φιλοχουντικός Μάκης Βορίδης. Στα πλαίσια της “συμφωνίας” αυτής, το Τμήμα Δημοτικής Περιουσίας του Δήμου έθεσε προς συζήτηση στο δημοτικό συμβούλιο της 29/6/2020 θέμα για τη λήψη σχετικής απόφασης. Το σχετικό όμως έγγραφο δεν αρκείται απλώς να εισάγει το ζήτημα προς συζήτηση, αλλά συνοδεύεται με τη συνηθισμένη φασιστική σάλτσα περί “αγνώστων” που κάνουν χρήση του χώρου, περί “υλικών ζημιών” και περί κάποιας υποτιθέμενης “επικινδυνότητας” για τις παρακείμενες σχολικές δομές αλλά και για τα “όμορα κτίρια” (;) για να καταλήξει ότι απαιτείται η χρήση του οικοπέδου και των κτισμάτων για δήθεν στέγαση σχολικών μονάδων.

Ο δήμος έχει τεράστια ακίνητη περιουσία σε ολόκληρη την πόλη και έξω από αυτήν, την οποία συστηματικά εδώ και δεκαετίες αφήνει ανεκμετάλλευτη ή ακόμη χειρότερα αφήνει να ρημάζει. Αν ο δήμος ήθελε πραγματικά να καλύψει σχολικές ανάγκες θα αξιοποιούσε κάποιο από τα πάμπολλα ακίνητά του ή θα ζητούσε να του παραχωρηθούν από άλλους δημόσιους φορείς άλλα κτίρια που είναι σε καλύτερη κατάσταση από αυτά του άλλοτε Ινστιτούτου Ελαίας. Ο πραγματικός σκοπός τους όμως είναι να χτυπήσουν ένα πολιτικό εγχείρημα με αντιιεραρχικά, αμεσοδημοκρατικά και αντιεμπορευματικά χαρακτηριστικά, δηλαδή με χαρακτηριστικά που οι ίδιοι εχθρεύονται με όλο τους το είναι.

Τόσο στον φασίστα υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, όσο και στους ντόπιους παρατρεχάμενούς του που έχουν την ίδια ατζέντα έχουμε να πούμε ότι ο χώρος δεν είναι καθόλου εγκαταλελειμένος: είναι ζωντανός όσο δεν ήταν ποτέ τα τελευταία 40 χρόνια. Δεν είναι καθόλου αναξιοποίητος: αξιοποιείται καθημερινά και μάλιστα από πάρα πολλούς ανθρώπους για την κάλυψη αναγκών που οι ίδιοι ούτε μπορούν ούτε θέλουν να παρέχουν στους δημότες τους, και με όρους τέτοιους που οι ίδιοι δεν μπορούν καν να κατανοήσουν. Την ακροδεξιά ρητορική του φόβου, του νόμου και της τάξης να την κρατήσουν για τους ψηφοφόρους τους. Τυχόν σχέδιά τους για εμπορική εκμετάλλευση ή ιδιωτικοποίηση του χώρου, ή σκέψεις για εκκένωση της κατάληψης θα βρουν απέναντί τους όχι μόνο τον κόσμο που βρίσκει στέγη για τις ανάγκες του στην Κατάληψη Ελαία, αλλά και όλο τον κόσμο του αγώνα.

Κατάληψη Ελαία

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΛΑΙΑ

ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΣΕ ΔΗΜΟ, ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΕΣ

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ

ANTIFA Hip Hop καφενείο οικονομικής ενίσχυσης της ομάδας ANTIFA -Mesampelies Ai Giannis | Παρασκευή 3/7 στις 21:00

ANTIFA Hip Hop καφενείο οικονομικής ενίσχυσης

της ομάδας ANTIFA Mesampelies Ai Giannis

Παρασκευή 3/7 στις 9 στην πίσω αυλή

της κατάληψης Ευαγγελισμού .

Ισπανία: Ο αναρχικός σύντροφος Gabriel Pombo Da Silva μεταφέρθηκε στη φυλακή της Mansilla de las Mulas

Η συντρόφισσα Elisa μάς έστειλε πληροφορίες σχετικά με τον αναρχικό σύντροφό μας Gabriel Pombo Da Silva, ο οποίος έχει ήδη μεταχθεί και βρίσκεται στη φυλακή της Mansilla de las Mulas, στη León. Παρόλο που δεν έχει καταφέρει ακόμη να μιλήσει άμεσα με τον Gabriel, γνωρίζει πως είναι μια χαρά και πως η φυλακή στη León είναι φυλακή προσαρμογής, οπότε θα τον κρατήσουν εκεί για λίγο.

Μπορείτε να του γράψετε και να κρατήσετε επαφή μαζί του στην ακόλουθη διεύθυνση:

Gabriel Pombo da Silva
C.P. Mansilla de las Mulas
Place Villahierro
24210 – Mansilla de las Mulas (León)
SPAIN

Δε λησμονούμε τα αιχμάλωτα συντρόφια μας!
Ο αγώνας συνεχίζεται!
Λευτεριά στις αναρχικές κρατούμενες και στους αναρχικούς κρατουμένους!
Λευτεριά στον σύντροφό μας Gabriel Pombo!

Πηγή: Anarchists Worldwide

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Γερμανία, Βερολίνο: Εμπρησμός οχήματος της Γαλλικής Πρεσβείας στο Schöneberg

Σε συνενοχή με τις εξεγερμένες και τους εξεγερμένους ανά τον κόσμο, και ιδιαιτέρως με τις εξεγερμένους στα κέντρα των Γαλλικών μητροπόλεων, όπως επίσης και τους εξεγερμένους στα προάστια, πυρπολήσαμε ένα SUV της Γαλλικής Πρεσβείας, μπροστά απ’ το σπίτι ενός επιφανούς προσώπου στο πάρκο Gleisdreiecks, στο Schöneberg του Βερολίνου, τα ξημερώματα της 30ής Ιούνη.

Στέλνουμε τούτο το σινιάλο αλληλεγγύης σ’ όλες εκείνες κι εκείνους που εδώ και καιρό μάχονται με πετρίδια και εμπρηστικούς μηχανισμούς ενάντια στους μπάτσους της αποικιοκρατικής Γαλλίας, λεηλατώντας και προκαλώντας το κράτος διαρκώς. Είτε πρόκειται για τις αποκαλούμενες θερμές ζώνες της ευρωπαϊκής περιοχής που κυριαρχείται απ’ το γαλλικό κράτος, είτε πρόκειται για το εξωτερικό. Η χωροφυλακή, η BAC (Brigade Anti-Criminalité / Αντιεγκληματική Ταξιαρχία), οι CRS (Compagnies Républicaines de Sécurité / Δημοκρατικές Ομάδες Ασφαλείας), συχνά νιώθουν την οργή των καταπιεσμένων, στο πλευρό των οποίων στεκόμαστε.

Απολαμβάνουμε επίσης κι εδώ στιγμές όπου η οργή ξεχύνεται, όπου νεαρός κόσμος στη Στουτγάρδη ή έγκλειστος κόσμος στο Γκέτινγκεν αντιμετωπίζει τους μπάτσους με πετρίδια, μπουκάλια και οτιδήποτε πέσει στα χέρια του.

Η επίθεσή μας αποτελεί ένα νυχτερινό μήνυμα αλληλεγγύης για τον Loïc, η δίκη του οποίου πλησιάζει προς το τέλος της στο Αμβούργο, και για τους «3 απ’ το Παγκάκι του Πάρκου», οι οποίοι δεν υποκύπτουν στο πρεσάρισμα του Χανσεατικού δικαστικού συστήματος.

Ο υπάλληλος της πρεσβείας στον οποίον επιτεθήκαμε ζει σε μια γειτονιά με έντονες αντιθέσεις, όπου οι περιθωριοποιημένοι πληθυσμοί εκτοπίζονται απ’ τους επιφανείς. Τούτος όμως δεν είν’ ο μοναδικός λόγος για τον οποίον το πάρκο Gleisdreiecks και το Steinmetzkiez στο Schöneberg, στο Βερολίνο, αποτελούν σημεία που αναφέρονται συχνά σε αστυνομικά δελτία και συνδέονται με ταραχές. Η οργή κι η απόγνωση για τον εκτοπισμό και τον αποκλεισμό εκφράζονται με ποικίλους διαφορετικούς τρόπους στις λίγες πλατείες, σταυροδρόμια και αυλές που έχουν παραμείνει ανυπότακτες. Στηρίζουμε επίσης συμβολικά με τη φωτιά μας αυτήν τη μορφή αντίστασης.

Ακόμη κι αν οι συνθήκες στις μητροπόλεις μάς αποστερούν διαρκώς από τη λευτεριά μας, θα θέλαμε ν’ αναφερθούμε εν συντομία στο ζήτημα του αν οι επιθετικές πρακτικές προσφέρονται για την εξυπηρέτηση των σκοπών μας. Το αντανακλαστικό κείμενο στις Καταληψιακές Μέρες στο Φράιμπουργκ θέτει τούτο το ζήτημα. Μοιραζόμαστε μεγάλο μέρος της ανάλυσης αυτής κι εδώ – για το Βερολίνο, οι επιθετικές πακτικές συνεισφέρουν ενίοτε επίσης στη δημιουργία ενός κλίματος όπου είναι ευκολότερο να κατευθύνουμε τη βία ενάντια στο κράτος, τους εκπροσώπους και τα σύμβολά του, όπως επίσης και στις αξίες αυτής της κοινωνίας. Σύννεφα καπνού και μπατσικά που τρέχουν και δε φτάνουν, αποτελούν κομμάτια του μωσαϊκού μιας μερικής και, σε κάποια σημεία, ελλοχεύουσας απώλειας του ελέγχου από πλευράς των κυρίαρχων, και οφείλουμε να εμψυχώνουμε την αντίσταση.

Απ’ το Dragi* ως τη Στουτγάρδη – Αλληλεγγύη με την εξεγερμένη νεολαία

* Σπίτι κατειλημμένο από νεαρό κόσμο στη δίπλα γειτονιά, το οποίο εκκενώθηκε λίγες ώρες πριν την επίθεσή μας.

Πηγή: Anarchists Worldwide

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

[Αναδημοσίευση] Προβολή Ταινίας και Συζήτηση

Την Τετάρτη 01/07/2020 στις 21:00

θα γίνει προβολή της ασπρόμαυρης ιταλικής κωμωδίας “ Ο Κλέψας του Κλέψαντος “ (1958)

Μια συμμορία μικρο απατεώνων που δρα στα λαϊκά περίχωρα της Ρώμης προετοιμάζεται για ένα μεγάλο κόλπο, τη ληστεία ενός ενεχυροδανειστηρίου.

Πριν την προβολή θα συζητήσουμε για τις προθέσεις και τα σχέδια των τοπικών και μη αρχόντων για την Ελαία.

Η ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΛΑΙΑ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ

[Αναδημοσίευση] ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΛΑΙΑ

Η Κατάληψη Ελαία δημιουργήθηκε το Νοέμβριο του 2009 από ανθρώπους που αποφάσισαν να αναζητήσουν στέγη για πολιτικά και κοινωνικά εγχειρήματα, δίνοντας ταυτόχρονα ζωή σε ένα εγκαταλελειμμένο και ξεχασμένο για πάνω από 40 χρόνια κτίριο, που ανήκε στο τότε Ινστιτούτο Ελαίας, αρμοδιότητας Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και ρήμαζε από την κρατική αδιαφορία. Από την πρώτη στιγμή αποτέλεσε σημείο συνάντησης και χώρο στέγασης δομών, συλλογικοτήτων και ανθρώπων που τους συνδέουν το κοινό πρόταγμα της αντίστασης στον πολιτισμό της εξουσίας και του κέρδους, και οι κοινές αξίες της αλληλεγγύης και της αυτοοργάνωσης. Ως κατειλημμένος ελεύθερος κοινωνικός χώρος, στη διάρκεια της ζωής της η Κατάληψη Ελαία, εκτός από πολιτικές συλλογικότητες, έχει στεγάσει ομάδες αυτομόρφωσης, αυτοοργανωμένα μαθήματα ξένων γλωσσών αλλά και ελληνικών για μετανάστες, αγροκολλεκτίβες, πλήθος θεατρικών παραστάσεων, πολιτικές εκδηλώσεις, βιβλιοπαρουσιάσεις, προβολές ταινιών, συναυλίες, συλλογικές κουζίνες, εκδηλώσεις για παιδιά, μαθήματα χορού, ενώ τα τελευταία χρόνια έχει κατασκευαστεί και τοίχος αναρρίχησης, όλα ενάντια στην εμπορευματική λογική, δωρεάν ή με εθελοντική οικονομική συνεισφορά όσων συμμετείχαν σε αυτά. Στο χώρο υπάρχει επίσης δανειστική βιβλιοθήκη και κινηματικό βιβλιοπωλείο. Η Κατάληψη Ελαία αποτέλεσε και συνεχίζει να αποτελεί την ζωντανή απόδειξη ότι η οριζόντια οργάνωση και διαχείριση ενός χώρου από εμάς τους ίδιους, χωρίς λογικές ιεραρχίας και εμπορικής συναλλαγής είναι απολύτως εφικτές.

Σε όλη τη διάρκεια της ζωής της, ο χώρος έχει γίνει στόχος κρατικών και παρακρατικών επιθέσεων, έχει αποτρέψει απόπειρες καταπάτησης από ιδιώτες, και φυσικά έχει πολλάκις μπει στο στόχαστρο πολλών δημοτικών αρχών, που διαχρονικά ψάχνουν τρόπο να εκκενώσουν τον χώρο με διάφορα προσχήματα. Η παρούσα δημοτική αρχή δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση, καθώς έχει επιπλέον να εφαρμόσει και την νεοφιλελεύθερη ακροδεξιά ατζέντα που ασπάζεται τόσο η ίδια όσο και οι ομοϊδεάτες της κεντρικής κυβέρνησης.

Στις 10/2/2020 ανακοινώθηκε ότι μετά από συνάντηση της δημάρχου Μερόπης Υδραίου με τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, συμφωνήθηκε η παραχώρηση του οικοπέδου και των κτιρίων του άλλοτε Ινστιτούτου Ελαίας στο Δήμο Κεντρικής Κέρκυρας. Για όποιον δεν γνωρίζει ή έχει ξεχάσει, θυμίζουμε ότι υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης είναι ο γνωστός για την φασιστική παρακρατική δράση του, φιλοχουντικός Μάκης Βορίδης. Στα πλαίσια της “συμφωνίας” αυτής, το Τμήμα Δημοτικής Περιουσίας του Δήμου έθεσε προς συζήτηση στο δημοτικό συμβούλιο της 29/6/2020 θέμα για τη λήψη σχετικής απόφασης. Το σχετικό όμως έγγραφο δεν αρκείται απλώς να εισάγει το ζήτημα προς συζήτηση, αλλά συνοδεύεται με τη συνηθισμένη φασιστική σάλτσα περί “αγνώστων” που κάνουν χρήση του χώρου, περί “υλικών ζημιών” και περί κάποιας υποτιθέμενης “επικινδυνότητας” για τις παρακείμενες σχολικές δομές αλλά και για τα “όμορα κτίρια” (;) για να καταλήξει ότι απαιτείται η χρήση του οικοπέδου και των κτισμάτων για δήθεν στέγαση σχολικών μονάδων.

Ο δήμος έχει τεράστια ακίνητη περιουσία σε ολόκληρη την πόλη και έξω από αυτήν, την οποία συστηματικά εδώ και δεκαετίες αφήνει ανεκμετάλλευτη ή ακόμη χειρότερα αφήνει να ρημάζει. Αν ο δήμος ήθελε πραγματικά να καλύψει σχολικές ανάγκες θα αξιοποιούσε κάποιο από τα πάμπολλα ακίνητά του ή θα ζητούσε να του παραχωρηθούν από άλλους δημόσιους φορείς άλλα κτίρια που είναι σε καλύτερη κατάσταση από αυτά του άλλοτε Ινστιτούτου Ελαίας. Ο πραγματικός σκοπός τους όμως είναι να χτυπήσουν ένα πολιτικό εγχείρημα με αντιιεραρχικά, αμεσοδημοκρατικά και αντιεμπορευματικά χαρακτηριστικά, δηλαδή με χαρακτηριστικά που οι ίδιοι εχθρεύονται με όλο τους το είναι.

Τόσο στον φασίστα υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, όσο και στους ντόπιους παρατρεχάμενούς του που έχουν την ίδια ατζέντα έχουμε να πούμε ότι ο χώρος δεν είναι καθόλου εγκαταλελειμένος: είναι ζωντανός όσο δεν ήταν ποτέ τα τελευταία 40 χρόνια. Δεν είναι καθόλου αναξιοποίητος: αξιοποιείται καθημερινά και μάλιστα από πάρα πολλούς ανθρώπους για την κάλυψη αναγκών που οι ίδιοι ούτε μπορούν ούτε θέλουν να παρέχουν στους δημότες τους, και με όρους τέτοιους που οι ίδιοι δεν μπορούν καν να κατανοήσουν. Την ακροδεξιά ρητορική του φόβου, του νόμου και της τάξης να την κρατήσουν για τους ψηφοφόρους τους. Τυχόν σχέδιά τους για εμπορική εκμετάλλευση ή ιδιωτικοποίηση του χώρου, ή σκέψεις για εκκένωση της κατάληψης θα βρουν απέναντί τους όχι μόνο τον κόσμο που βρίσκει στέγη για τις ανάγκες του στην Κατάληψη Ελαία, αλλά και όλο τον κόσμο του αγώνα.

Κατάληψη Ελαία

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΛΑΙΑ

ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΣΕ ΔΗΜΟ, ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΕΣ

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΛΑΙΑ

 Η Κατάληψη Ελαία δημιουργήθηκε το Νοέμβριο του 2009 από ανθρώπους που αποφάσισαν να αναζητήσουν στέγη για πολιτικά και κοινωνικά εγχειρήματα, δίνοντας ταυτόχρονα ζωή σε ένα εγκαταλελειμμένο και ξεχασμένο για πάνω από 40 χρόνια κτίριο, που ανήκε στο τότε Ινστιτούτο Ελαίας, αρμοδιότητας Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και ρήμαζε από την κρατική αδιαφορία. Από την πρώτη στιγμή αποτέλεσε σημείο συνάντησης και χώρο στέγασης δομών, συλλογικοτήτων και ανθρώπων που τους συνδέουν το κοινό πρόταγμα της αντίστασης στον πολιτισμό της εξουσίας και του κέρδους, και οι κοινές αξίες της αλληλεγγύης και της αυτοοργάνωσης. Ως κατειλημμένος ελεύθερος κοινωνικός χώρος, στη διάρκεια της ζωής της η Κατάληψη Ελαία, εκτός από πολιτικές συλλογικότητες, έχει στεγάσει ομάδες αυτομόρφωσης, αυτοοργανωμένα μαθήματα ξένων γλωσσών αλλά και ελληνικών για μετανάστες, αγροκολλεκτίβες, πλήθος θεατρικών παραστάσεων, πολιτικές εκδηλώσεις, βιβλιοπαρουσιάσεις, προβολές ταινιών, συναυλίες, συλλογικές κουζίνες, εκδηλώσεις για παιδιά, μαθήματα χορού, ενώ τα τελευταία χρόνια έχει κατασκευαστεί και τοίχος αναρρίχησης, όλα ενάντια στην εμπορευματική λογική, δωρεάν ή με εθελοντική οικονομική συνεισφορά όσων συμμετείχαν σε αυτά. Στο χώρο υπάρχει επίσης δανειστική βιβλιοθήκη και κινηματικό βιβλιοπωλείο. Η Κατάληψη Ελαία αποτέλεσε και συνεχίζει να αποτελεί την ζωντανή απόδειξη ότι η οριζόντια οργάνωση και διαχείριση ενός χώρου από εμάς τους ίδιους, χωρίς λογικές ιεραρχίας και εμπορικής συναλλαγής είναι απολύτως εφικτές.

Σε όλη τη διάρκεια της ζωής της, ο χώρος έχει γίνει στόχος κρατικών και παρακρατικών επιθέσεων, έχει αποτρέψει απόπειρες καταπάτησης από ιδιώτες, και φυσικά έχει πολλάκις μπει στο στόχαστρο πολλών δημοτικών αρχών, που διαχρονικά ψάχνουν τρόπο να εκκενώσουν τον χώρο με διάφορα προσχήματα. Η παρούσα δημοτική αρχή δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση, καθώς έχει επιπλέον να εφαρμόσει και την νεοφιλελεύθερη ακροδεξιά ατζέντα που ασπάζεται τόσο η ίδια όσο και οι ομοϊδεάτες της κεντρικής κυβέρνησης.

Στις 10/2/2020 ανακοινώθηκε ότι μετά από συνάντηση της δημάρχου Μερόπης Υδραίου με τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, συμφωνήθηκε η παραχώρηση του οικοπέδου και των κτιρίων του άλλοτε Ινστιτούτου Ελαίας στο Δήμο Κεντρικής Κέρκυρας. Για όποιον δεν γνωρίζει ή έχει ξεχάσει, θυμίζουμε ότι υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης είναι ο γνωστός για την φασιστική παρακρατική δράση του, φιλοχουντικός Μάκης Βορίδης. Στα πλαίσια της “συμφωνίας” αυτής, το Τμήμα Δημοτικής Περιουσίας του Δήμου έθεσε προς συζήτηση στο δημοτικό συμβούλιο της 29/6/2020 θέμα για τη λήψη σχετικής απόφασης. Το σχετικό όμως έγγραφο δεν αρκείται απλώς να εισάγει το ζήτημα προς συζήτηση, αλλά συνοδεύεται με τη συνηθισμένη φασιστική σάλτσα περί “αγνώστων” που κάνουν χρήση του χώρου, περί “υλικών ζημιών” και περί κάποιας υποτιθέμενης “επικινδυνότητας” για τις παρακείμενες σχολικές δομές αλλά και για τα “όμορα κτίρια” (;) για να καταλήξει ότι απαιτείται η χρήση του οικοπέδου και των κτισμάτων για δήθεν στέγαση σχολικών μονάδων.

Ο δήμος έχει τεράστια ακίνητη περιουσία σε ολόκληρη την πόλη και έξω από αυτήν, την οποία συστηματικά εδώ και δεκαετίες αφήνει ανεκμετάλλευτη ή ακόμη χειρότερα αφήνει να ρημάζει. Αν ο δήμος ήθελε πραγματικά να καλύψει σχολικές ανάγκες θα αξιοποιούσε κάποιο από τα πάμπολλα ακίνητά του ή θα ζητούσε να του παραχωρηθούν από άλλους δημόσιους φορείς άλλα κτίρια που είναι σε καλύτερη κατάσταση από αυτά του άλλοτε Ινστιτούτου Ελαίας. Ο πραγματικός σκοπός τους όμως είναι να χτυπήσουν ένα πολιτικό εγχείρημα με αντιιεραρχικά, αμεσοδημοκρατικά και αντιεμπορευματικά χαρακτηριστικά, δηλαδή με χαρακτηριστικά που οι ίδιοι εχθρεύονται με όλο τους το είναι.

Τόσο στον φασίστα υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, όσο και στους ντόπιους παρατρεχάμενούς του που έχουν την ίδια ατζέντα έχουμε να πούμε ότι ο χώρος δεν είναι καθόλου εγκαταλελειμένος: είναι ζωντανός όσο δεν ήταν ποτέ τα τελευταία 40 χρόνια. Δεν είναι καθόλου αναξιοποίητος: αξιοποιείται καθημερινά και μάλιστα από πάρα πολλούς ανθρώπους για την κάλυψη αναγκών που οι ίδιοι ούτε μπορούν ούτε θέλουν να παρέχουν στους δημότες τους, και με όρους τέτοιους που οι ίδιοι δεν μπορούν καν να κατανοήσουν. Την ακροδεξιά ρητορική του φόβου, του νόμου και της τάξης να την κρατήσουν για τους ψηφοφόρους τους. Τυχόν σχέδιά τους για εμπορική εκμετάλλευση ή ιδιωτικοποίηση του χώρου, ή σκέψεις για εκκένωση της κατάληψης θα βρουν απέναντί τους όχι μόνο τον κόσμο που βρίσκει στέγη για τις ανάγκες του στην Κατάληψη Ελαία, αλλά και όλο τον κόσμο του αγώνα.

Κατάληψη Ελαία

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΛΑΙΑ

ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΣΕ ΔΗΜΟ, ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΕΣ

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ

Προβολή ταινίας

Τετάρτη 01/07/2020 στις 21:00

θα γίνει προβολή της ασπρόμαυρης ιταλικής κωμωδίας Ο Κλέψας του Κλέψαντος “ (1958)

Μια συμμορία μικρο απατεώνων που δρα στα λαϊκά περίχωρα της Ρώμης προετοιμάζεται για ένα μεγάλο κόλπο, τη ληστεία ενός ενεχυροδανειστηρίου.
 

Πριν την προβολή θα συζητήσουμε για τις προθέσεις και τα σχέδια των τοπικών και μη αρχόντων για την Ελαία.

 

Η ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΛΑΙΑ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ