Αφίσσα – Κάλεσμα για την Πέμπτη 2/6

«Ε, μα δεν είναι δυνατόν να κυβερνήσει κανείς με την ησυχία του αυτόν τον κόσμο, όσο εμφανίζονται αυτοί οι καταραμένοι μανιακοί που θέλουν διαρκώς μια καλύτερη ζωή από αυτή που ζουν.»

από την Μαφάλντα, του Quino

 

Αφίσσα της Κατάληψης Rosa Nera – Κάλεσμα στην Πορεία της Πέμπτης, ενάντια στην αστυνομοκρατία, την κρατική βία και την όξυνση των ταξικών αποκλεισμών από την παιδεία.

 

και την όξυνση των ταξικών αποκλεισμών στα πανεπιστήμια

Aφισοκόλληση free panoulis στο λιμάνι της Καβάλας 28/4/2022 ✊

Πώς να βοηθήσω στην υπόθεση #freepanoulis
 

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΑ

Κάθε ανάρτηση και αναδημοσίευση έχει ιδιαίτερη σημασία καθώς κοινοποιεί το ζήτημα της προφυλάκισης και γνωστοποιεί τη σκευωρία της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας. Αν κάποιος/α θέλει υλικό της πρωτοβουλίας για να το αξιοποιήσει, μπορεί να επικοινωνήσει με την Πρωτοβουλία.

ΠΟΛΙΤΙΚΑ

Η δημόσια δήλωση αλληλεγγύης με κάθε τρόπο (πανό, αφίσες, τρικάκια, κείμενα συμπαράστασης) είναι βασικός πυλώνας της σύνδεσης του κρατούμενου με το κίνημα. Επίσης αποτελεί πολιτική παρέμβαση ενάντια στο καθεστώς του τρομονόμου 187Α που ποινικοποιεί κοινωνικές, φιλικές, συναδελφικές σχέσεις.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ

Η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης που έχει δημιουργηθεί για τον Παναγιώτη στηρίζει οικονομικά τις ανάγκες του κρατούμενου. Όποιος/α θέλει να στηρίξει οικονομικά μπορεί να επικοινωνήσει με την Πρωτοβουλία.

ΗΘΙΚΑ

Στέλνοντας αλληλογραφία με απλό ταχυδρομείο. Μπορείτε επίσης να στείλετε φωτογραφίες σε απλή εκτύπωση. Η διεύθυνση αλληλογραφίας είναι:

Παναγιώτης Καλαϊτζής, Φυλακές Κορυδαλλού, Πτέρυγα Δ’

ΤΚ 18122, Αθήνα

13 Απριλίου, ώρα 9.00 π.μ., δικαστήρια Χανίων Καμία δίωξη στον Ραχίμ και τον Ραμπία

Κατάληψη Rosa Nera

 

13 Απριλίου, ώρα 9.00 π.μ., δικαστήρια Χανίων

Καμία δίωξη στον Ραχίμ και τον Ραμπία

 

Τον Φεβρουάριο δικάστηκαν οι 14 από τους 16 κατηγορούμενους/ες της εκκένωσης της Κατάληψης Rosa Nera. Δύο από τους μετανάστες συλληφθέντες (δεν ήταν οι μόνοι) δεν δικάστηκαν εκείνη την ημέρα καθώς οι κατήγοροι δεν θεώρησαν καν σημαντικό να επιδώσουν τις κλήσεις τους στην δική τους γλώσσα, όπως προβλέπει ο νόμος. Οι δύο μετανάστες δικάζονται τελικά στις 13 Απρίλη.

Στη δίκη του Φεβρουαρίου, το τοπικό κίνημα υπερασπίστηκε -νικηφόρα- στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Χανίων την κινηματική και εργατική παράδοση της Rosa Nera, την συνοχή του τοπικού κινήματος των Χανίων, όπως και τον αγώνα ενάντια στην ξενοδοχοποίηση του Λόφου Καστέλι. Η υπεράσπιση αυτή είχε στο κέντρο της -και αυτό έχει την μεγαλύτερη σημασία για την νέα δίκη στις 13 Απριλίου- την παράδοση και την συνέχεια της αλληλεγγύης με τις αγωνίες της μεταναστευτικής και προσφυγικής ζωής και τους αγώνες για ίσα δικαιώματα.

Οι τοπoθετήσεις των κατηγορούμενων μελών της Κατάληψης, των μαρτύρων, ανθρώπων των εργατικών σωματείων, των επιστημονικών συλλόγων, του αντιρατσιστικού κινήματος, όπως και αναρχικών και αριστερών συντρόφων και συντροφισσών της πόλης οδήγησαν στην πτώση όλων των κατηγοριών των επίδοξων εκμεταλλευτών και των λασπολόγων της εταιρείας φάντασμα όπως και της κυβέρνησης που την πατρονάρει.

Στις 13 Απρίλη λοιπόν, δικάζονται δύο μετανάστες από  τους 16 συλληφθέντες της εκκένωσης. Πρόκειται για τον Ραμπία και τον Ραχίμ, ξενιτεμένους εργάτες και θύματα ρατσιστικής βίας που αναζήτησαν στέγη και αλληλεγγύη στην Κατάληψη Rosa Nera σε συνεννόηση με το Κοινωνικό Στέκι- Στέκι Μετανάστων Χανίων. Έμειναν φιλοξενούμενοι της συνέλευσης της Ρόζα Νέρα, μέχρι την βίαιη και παράνομη (όπως κατέδειξε η υπόθεση με τα ασφαλιστικά μέτρα εναντίον της Κατάληψης) εκκένωση της, στις 5 Σεπτέμβρη.

Οι δύο μετανάστες εργάτες είναι κομμάτι της πολυεθνικής εργατικής τάξης στο νησί, άνθρωποι «αόρατοι», χωρίς τα στοιχειώδη κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα, που πλέον ζουν και να  εργάζονται στην χώρα για περισσότερες από τρεις γενιές. Από την δεκαετία του ΄90, στο πλαίσιο της υποτίμησης της εργασίας προς όφελος των αφεντικών, είναι αναγκασμένοι να δουλεύουν χωρίς χαρτιά και τις ελάχιστες νόμιμες απολαβές, παρά το ότι παράγουν ένα σημαντικότατο ποσοστό του κοινωνικού πλούτου στα χωράφια, την μεταποίηση και τον τουρισμό.

Σε μια ζωή αναγκαστικά και εκβιαστικά παρανομοποιημένη πολλοί από αυτούς οδηγούνται στην ελληνική παραοικονομία ως φτηνά εργατικά χέρια για την καπιταλιστική ιδιοκτησία. Ωστόσο, διεκδικούν τα δικαιώματα τους και την ορατότητα τους ενάντια στον κρατικό ρατσισμό, διεκδικούν την πολιτική ιδιότητα που τους αρνούνται και αλλάζουν τους κανόνες των εκμεταλλευτών κατοχυρώνοντας τις διεκδικήσεις τους.

Ο Ραχίμ και ο Ραμπία βρέθηκαν στην Κατάληψη, τον καιρό της καραντίνας και της πανδημίας όταν δεν μπορούσαν να «μείνουν σπίτι» γιατί ήταν άστεγοι. Μετά από ρατσιστική επίθεση που δέχτηκαν -σε μια πόλη που δεν είναι φιλόξενη σε υποδομές για καμία από τις ευάλωτες ταξικά ομάδες- φιλοξενήθηκαν στο μόνο διαθέσιμο και πολιτικά οργανωμένο, προλεταριακό, στεγαστικό καταφύγιο του λιμανιού, εκείνη την εποχή: στην Ρόζα Νέρα.

Η σύλληψη και οι εκδικητικές κατηγορίες ενάντια σε μετανάστες εργάτες βρίσκονται στον πυρήνα της σκέψης τόσο της εταιρείας – φάντασμα και της κυβέρνησης που κρύβεται πίσω από την επένδυση που θέλει τον λόφο ξενοδοχείο των ελίτ. Χαρακτηριστικό είναι πως και σε άλλες μηνύσεις και ασφαλιστικά μέτρα ενάντια στην Rosa Nera, χρησιμοποιούνται ως ρατσιστική κατηγορία η αλληλέγγυα δράση της Κατάληψης ως προς την μεταναστευτική στέγη.

Είναι αθλιότητα να δικάζονται μετανάστες εργάτες για προσβολή μνημείου από αυτούς που θέλουν να φτιάξουν πισίνες για πλούσιους πάνω σε αρχαιολογικό χώρο και να ξενοδοχοποιήσουν πλήρως τα Χανιά, ώστε να συνεχίσουν να εκμεταλλεύονται την φτηνή και χωρίς ίσα δικαιώματα μεταναστευτική εργασία.

Καμία διώξη στον Ραχίμ και τον Ραμπία.

Κοινοί αγώνες ντόπιων και μεταναστών.

 

Κατάληψη Rosa Nera,

Απρίλιος 2022

الحب لا يعرف حدود
دعوة:13 أبريل ، بجانب محكمة العدل لخانيا على الساعة 9:00 صباحا .
تجمع تضامني:لا لإضطهاد رحيم و ربيع.
بتاريخ 13 أبريل تمت محاكمة المهاجرين من بين 16 المقبوض عليهم الذين تم إجلائهم.هؤلاء هم رحيم و ربيع ، المغتربون و ضحايا العنف العنصري الذين إلتمسو للجوء و التضامن من Rosa Nera و (المقر الإجتماعي Κοινωνικού Στεκιού)-مقر تجمع المهاجرين الأجانب بمدينة خانيا. وظلو ضيوفا (مقر التجمع الإحتلالي συνέλευση της κατάληψης) حتى تمإخلاؤه الغير قانوني في 5 شتنبر 2020.…

Love knows no bounds
Invitation on April 13, next to the Court of Justice in Khania at 9:00 am.
Solidarity gathering: No to persecute the merciful and the spring.
On April 13, the immigrants among the 16 detained who were evacuated were tried. These are the merciful and spring, the expatriates and victims of racist violence who sought refuge and solidarity from Rosa Nera and (Social headquarters Κο Στε) – the headquarters of gathering foreign immigrants in Khania city. Guests (the headquarters of the Occupational Assembly of the Occupation Assembly) until they were illegally evacuated on September 5, 2020.
Solidarity with Rahim and Rabia!
April 13, 9:00 am,
Chania court house (Creta island)
The two migrants were arrested during the eviction of Rosa Nera squat (September 2020). Rahim and Rabia are two of the many migrants who were living in the squat during the pandemic (all of them homeless, without any option to take “protection measures” – only the squat offered them a refuge). When the squat was evicted, 16 persons were arrested, both locals and migrants. Last February, 14 of the arrested (locals and migrants) were on trial and were found not guilty (meanwhile, Rosa Nera was squated again). Rahim and Rabia will have their trial for the same case on April 13, because the cops didn’t care to translate the first trial’s date notification into the language that Rahim and Rabia are speaking.
Rahim and Rabia must be acquitted!
Common struggles of locals and migrants for freedom and dignity!

 

ΑΝΑΛΗΨΗ ΕΥΘΥΝΗΣ

Το Σάββατο 26/2, μετά από δημόσιο κάλεσμα των συλλογικοτήτων μας, οργανώσαμε διαδήλωση μνήμης για τα 12 χρόνια από τη δολοφονία του αλβανού εργάτη Νικόλα Τόντι από τις σφαίρες μπάτσων στη γειτονιά της Ζωοδόχου Πηγής στον Βύρωνα. Φωνάξαμε συνθήματα όπως “Νικόλα Τόντι, 25 ετών, έπεσε από σφαίρες αστυνομικών”, “Ενάντια στη λήθη και την εξουσία, αγώνας για ζωή και ελευθερία” και “Εργατικά ατυχήματα και σφαίρες στο ψαχνό, τον πόλεμο τον ζούμε κάθε μέρα εδώ”.

Παρά την προκλητική παρουσία αστυνομικών δυνάμεων,  παρεμβήκαμε δημιουργικά στο σημείο της δολοφονίας ώστε καμία κρατική δολοφονία να μην ξεχαστεί και να μην μείνει αναπάντητη. Αποφασίσαμε ν’ αλλάξουμε τις ταμπέλες της οδού Ζωοδ.Πηγής και να μετονομάσουμε τον δρόμο σε Νικόλα Τόντι ενώ στο σημείο τοποθετήσαμε μια αναμνηστική πλακέτα σε ελληνική και αλβανική γλώσσα. Εμείς που κατοικούμε και εργαζόμαστε σ’ αυτές τις συνοικίες, διαμορφώνουμε την πόλη, τους χώρους και τους δρόμους της, σε τόπους που να αφηγούνται την δική μας ιστορία, την ιστορία των καταπιεσμένων, των νεκρών εργατών, των δολοφονημένων γυναικών, των εκτελεσμένων νεολαίων, κρατώντας την ανταγωνιστική μνήμη των “από κάτω” ζωντανή. Και προτιμούμε οι δρόμοι να έχουν τέτοια ονόματα παρά ονόματα βασιλιάδων, πρωθυπουργών και δικτατόρων, αρχιεπισκόπων και στρατοκρατών συμβολίζοντας την αιώνια εξουσία τους πάνω στις ζωές μας.

Μέσα στο περιβάλλον του γενικευμένου κοινωνικού κατακερματισμού, γνωρίζαμε από πριν ότι κάποιοι-ες θα χαρακτήριζαν την παρέμβασή μας “προκλητική”, “αντιδημοκρατική” ή ακόμα και “παράνομη”. Παρόλα αυτά, αποφασίσαμε να μείνουμε στην ουσία των πραγμάτων και να υπερασπιστούμε την μνήμη των “από κάτω” αυτής της κοινωνίας ενάντια στη λήθη που επιβάλλει ο μονόλογος και η βία των κρατικών μηχανισμών. Επιλέξαμε να κάνουμε μια μικρή αλλαγή επιθυμώντας να προτείνουμε μια πολύ μεγαλύτερη: την ανατροπή των ίδιων των κοινωνικών συνθηκών μέσα στις οποίες απλά επιβιώνουμε ή και εξοντωνόμαστε από τον πολιτισμό της εκμετάλλευσης, του ρατσισμού, της πατριαρχίας.

Το αποτέλεσμα της παρέμβασής μας αλλά και αυτή η “μεγάλη αλλαγή” δεν μπορεί να περιοριστεί στις δικές μας δυνάμεις. Προϋποθέτει την φροντίδα και την εγρήγορση των κατοίκων της περιοχής, την δημιουργία σχέσεων αλληλεγγύης και κοινότητας μέσα στις γειτονιές μας, την συλλογική διεκδίκηση δικαιοσύνης και ελευθερίας για όλους και όλες. Γι’ αυτό και καλούμε τους κατοίκους των γειτονιών μας να υπερασπιστούν έμπρακτα τα κεκτημένα της παρέμβασης αυτής αλλά και συνολικότερα ό,τι κερδίζεται μέσα από τους κοινωνικούς αγώνες και τις διεκδικήσεις μας, βασισμένοι-ες στις δικές μας πλάτες.

ΝΑ ΜΕΤΟΝΟΜΑΣΤΕΙ Η ΟΔΟΣ ΖΩΟΔ. ΠΗΓΗΣ ΣΕ ΟΔΟ ΝΙΚΟΛΑ ΤΟΝΤΙ

ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ

Συνέλευση Κατοίκων Βύρωνα-Καισαριανής-Παγκρατίου/Κατάληψη Κ14

Πρωτοβουλία αναρχικών-αντιεξουσιαστών από τους πρόποδες του Υμηττού

Κείμενο

Αφίσα

ΣΠΡΕΥ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΚΑΒΑΛΑΣ, ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟ Β.ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟ

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ Χ.ΜΑΝΤΖΟΥΡΙΔΗ

Ανάρτηση πανό στο πάρκο Φαλήρου, Καβάλα και αφισοκόλληση στο κέντρο της πόλης, 16 και 17 Δεκεμβρίου 2021 – ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ ΧΑΡΗ ΜΑΝΤΖΟΥΡΙΔΗ

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ 6ης ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΣΤΗΝ ΚΑΒΑΛΑ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΠΟΡΕΙΑ  13 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΥ, 06/12/2021, ΚΑΒΑΛΑ

Περίπου 70 άτομα συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Καπνεργάτη στην Καβάλα, την Δευτέρα 06/12, ανταποκρινόμενοι  στο κάλεσμα  που έκανε το αυτόνομο στέκι Καβάλας, για τα 13 χρόνια από τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.

Οι συγκεντρωμένοι/ες πέταξαν τρικάκια, μοίρασαν τα παρακάτω κείμενα, φώναξαν συνθήματα κατά της κρατικής καταστολής και των περιστατικών βίας από την αστυνομία, αλληλεγγύης σε πολιτικούς κρατούμενους/ες και αντιφασιστικά! Η πορεία πέρασε από κεντρικούς πεζόδρομους της πόλης και μπροστά από το αστυνομικό τμήμα, καταλήγοντας στην πλατεία Καπνεργάτη, με τους μπάτσους να ακολουθούν από κοντά.

 

Η ΕΛΑΣ ΜΑΓΕΙΡΕΥΕΙ, ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΕΚΤΕΛΕΙ!

Η ΕΛΑΣ ΜΑΓΕΙΡΕΥΕΙ, ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΕΚΤΕΛΕΙ!

Από παντού,
μέσα κι έξω, απ’ τους πάντες,
δεν υπάρχει νους,
μας τραβούνε σαν τιράντες.
Τα κόλπα τα’ χουνε αυτοί,
καραφλοί, διεστραμμένοι,
αρχηγοί παραμυθιασμένοι.
Αποφασίζουν και φυλακίζουν,
κυβερνούν και δολοφονούν.
Μαφία ή πολιτική…

Κορνήλιος Λουλούδης

Ο Οκτώβριος και ο Νοέμβριος του 2021 ήταν οι μήνες που οι μπασκίνες της ΕΛΑΣ επιχείρησαν και επιχειρούν ακόμη να βασανίσουν και να φυλακίσουν πολλούς κοινωνικούς αγωνιστές. Από τη δίκη των συντρόφων του Ρουβίκωνα (Καλαϊτζίδη και Ματαράγκα), που και το ίδιο το κράτος αναγκάσθηκε να τους αθωώσει, τη δίωξη του συντρόφου Κώστα Κ., την απόπειρα υποχρεωτικής λήψης DNA από τους δεκατέσσερις καταληψίες της πρυτανείας το 2020, μέχρι την προφυλάκιση του Χάρη Μαντζουρίδη, η ειδεχθής πρακτική του μαγειρέματος στοιχείων από την αντιτρομοκρατική είναι πιο ξεκάθαρη από ποτέ. Το έργο τους δεν αρχίζει ή αναβαθμίζεται εδώ, αλλά είναι συνεχές. Παρόμοιες υποθέσεις είχαμε και στο κοντινό παρελθόν, με τους βασανισμούς του Άρη Παπαζαχαρουδάκη και τις προφυλακίσεις των υπολοίπων διαδηλωτών κατά τη μεγάλη πορεία της Ν. Σμύρνης, την προφυλάκιση του Π. Γεωργιάδη και φυσικά την «παραδειγματική» φυλάκιση του Β. Σταθόπουλου, βασισμένη επίσης σε ένα ψεύτικο κατηγορητήριο.

Τα συστατικά γνωστά : με ανώνυμα τηλεφωνήματα, ανύπαρκτους ψευδομάρτυρες και παραποιημένα δείγματα DNA νομιμοποιούν τις κρατικές απαγωγές των συντρόφων, στήνουν κατηγορητήρια και «φορτώνουν» δικαστήρια στο μέλλον του ευρύτερου αγωνιστικού κινήματος. Οι μεθοδεύσεις αυτές πάντα υπήρχαν, η άνεση όμως και το θράσος της αντιτρομοκρατικής έχουν ξεπεράσει πλέον κάθε όριο.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η υπόθεση του συντρόφου Χάρη Μαντζουρίδη. Τον απαγάγουν κάτω από το σπίτι του, τον συλλαμβάνουν μπροστά στο μικρό παιδί του, χωρίς ένταλμα και κατηγορίες, χωρίς καν να του έχουν πει τον λόγο. Στη βίαιη προσαγωγή του και τις έντονες αντιδράσεις των κατοίκων, οι μπάτσοι συκοφαντούν τον σύντροφό μας, διαδίδοντας ότι πρόκειται για υπόθεση ασέλγειας σε ανήλικο κορίτσι.

Το στημένο κατηγορητήριο του συντρόφου; ένοπλη ληστεία το 2018 στην περιοχή Ζωγράφου ,με μοναδικό στοιχείο τη δήθεν εύρεση δείγματος DNA σε κινητό αντικείμενο και πιο συγκεκριμένα, πάνω σε γεμιστήρα όπλου. Φυσικά, η ΕΛΑΣ εφαρμόζει για πολλά χρόνια τη μέθοδο της στοχοποίησης αγωνιστών μέσω δειγμάτων DNA. Παρόλο που τα μίγματα βιολογικού υλικού που βρίσκονται σε κινητά αντικείμενα δεν είναι, ούτε θα μπορούσαν να είναι αξιόπιστα, ιδίως όταν η μεταφορά τους είναι πάρα πολύ εύκολη.

Για να «δέσει το γλυκό» και να εξασφαλίσει την προφυλάκιση, η κρατική ασφάλεια προσθέτει τα γνωστά ανώνυμα τηλεφωνήματα, ενώ από τις πρώτες ανακοινώσεις της για το συμβάν, επιχειρεί να φορτώσει διάφορες υποθέσεις στον σύντροφο μας, όπως ο εμπρησμός σε αντιπροσωπεία αυτοκινήτων το 2009 (πάλι μέσω ενός δείγματος DNA σε κινητό αντικείμενο) ή την συσχέτιση του με την ληστεία στην Κοζάνη το 2013, μέσω αόριστων και υποθετικών πιθανοτήτων.

Όμοια με την υπόθεση Θεοφίλου για τη ληστεία στην Πάρο τον Αύγουστο του 2012, όπου πάλι με ένα ανώνυμο τηλεφώνημα κι ένα δείγμα DNA που είχε βρεθεί σε εκείνο το περιβόητο καπέλο, ο Τάσος Θεοφίλου προφυλακίστηκε, έμεινε στη φυλακή για 5 χρόνια, μέχρι να αθωωθεί στο εφετείο και να καταρριφθεί το τσίρκο της αντιτρομοκρατικής. Όμοια με το ανώνυμο τηλεφώνημα στην υπόθεση του συντρόφου Κώστα Κ. , όπου 14 χρόνια μετά προσπαθούν να του προσάψουν κατηγορίες για εμπρησμούς και απόπειρες ανθρωποκτονίας. Όμοια με την περίπτωση Σταθόπουλου, όπου με ένα ανώνυμο τηλεφώνημα, με ένα δείγμα DNA και την απαγωγή του από τους ράμπο της αντιτρομοκρατικής, ο σύντροφος καταδικάστηκε τελικά χωρίς κανένα αποδεικτικό στοιχείο σε 19 χρόνια κάθειρξης. Όμοια και με την προφυλάκιση του Π. Γεωργιάδη που πραγματοποιήθηκε έπειτα από ένα ανώνυμο τηλεφώνημα και τη δημιουργία έντονου τρομοκλίματος από τα ΜΜΕ, διογκώνοντας το κατηγορητήριο. Όμοια με τόσες και τόσες υποθέσεις αγωνιστών που το κράτος απαγάγει, βασανίζει και φυλακίζει.

Ο συστηματικός σωματικός και ψυχικός βασανισμός από τα σύγχρονα ΕΑΤ – ΕΣΑ κλονίζει τη ψυχική υγεία του Χάρη. Τη μία στιγμή γυρνά από τη δουλειά του και από την άλλη βρίσκεται σιδηροδέσμιος μπροστά στα μάτια του παιδιού του και της συντρόφου του. Οδηγείται προφυλακισμένος στον Κορυδαλλό και έπειτα στο Δαφνί, συνεχίζεται ο βασανισμός του, δεμένος, φρουρούμενος και υπό φαρμακευτική καταστολή. Η ομηρία αυτή διαλύει τη ψυχική ισορροπία του συντρόφου μας, με κίνδυνο να προκληθούν ανεπανόρθωτες βλάβες.

Δεν έχουμε αυταπάτες για τις προθέσεις του κράτους και του κεφαλαίου απέναντι σε όσους αγωνίζονται, σε όσους αντιδρούν και δεν υποκύπτουν στα κατασταλτικά σχέδια των εξουσιαστών. Ξέρουμε πως έχουμε πόλεμο με τους δυνάστες της καθημερινότητάς μας, μα τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο το σύνολο των διώξεων και των φυλακίσεων πολλαπλασιάζεται επικίνδυνα και το μούδιασμα του κινήματος να αντιδράσει τρέφει τις ελπίδες των καταπιεστών για την καθολική βύθιση της κοινωνίας σε μόνιμη ύπνωση. Ξέρουμε πως η συνταγή με τα δείγματα DNA και τα ανώνυμα τηλεφωνήματα είναι παλιά, μα αυτό δεν πρέπει να ρίχνει την ένταση των αντανακλαστικών μας. Η έλλειψη αντίδρασης μας στις πρακτικές αυτές του κατασταλτικού μηχανισμού και η κοινωνική εκκωφαντική σιωπή θα οδηγήσει μοιραία στη νομιμοποίηση των βασανισμών του κράτους.

Έχουμε αργήσει ήδη στην αναμέτρηση με τους βασανιστές του Χάρη και η ζωή του συντρόφου μας κινδυνεύει.

  • Απαιτούμε την άμεση αποφυλάκιση του Χάρη Μαντζουρίδη για να βελτιωθεί η υγεία του πριν να είναι αργά.

  • Απαιτούμε την άμεση παύση των διώξεων του Κώστα Κ. και τον 14 συντρόφων καταληψιών της πρυτανείας.

  • Απαιτούμε την άμεση αποφυλάκιση του Βαγγέλη Σταθόπουλου και του Πολύκαρπου Γεωργιάδη.

ΕΛΛΑΣ, ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ, ΡΟΥΦΙΑΝΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ ΚΑΙ ΒΑΣΑΝΙΣΤΩΝ.

ΑΥΤΟΝΟΜΟ ΣΤΕΚΙ ΚΑΒΑΛΑΣ

Συγκέντρωση 6 Δεκέμβρη 2021, στις 17:00, στην πλατεία Καπνεργάτη. ΚΡΑΤΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ – 13 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ, ΔΕ ΞΕΧΝΑΜΕ ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ

Κράτος Δολοφόνος 13 χρόνια μετά ..
Γυρίζει μόνος
στὰ χείλη του παντάνασσα σιωπὴ
συνέχεια τῶν πουλιῶν τὰ μαλλιά του.
Ὠχρὸς
μὲ βουλιαγμένα ὄνειρα κι ἀνέγγιχτος
νερὸ τρεχάμενο στὰ ῥεῖθρα, ὠχρὸς
ἕλληνας.
Πάντα ὁ δρόμος μέσ᾿ στὰ μάτια του
κ᾿ ἡ λάμψη ἀπ᾿ τὴ φωτιὰ
ποὺ καταλύει
τὴ νύχτα.
                                                                 Πέντε Ποιήματα μέσ᾿ τὸ Σκοτάδι.  Νίκος Καροῦζος
Το 2008 δολοφονείται ο δεκαπεντάχρονος Αλέξης Γρηγορόπουλος από τις σφαίρες του μπάτσου Κορκονέα με συνεργό τον Σαραλιώτη. 13 χρόνια μετά, το αστικό κράτος συνεχίζει να δολοφονεί μετανάστες, ρομά, γυναίκες , παιδάκια, διεμφυλικούς (τρανς), αγωνιστές .
22 Οκτώβρη στο Πέραμα, άλλη μια νέα δολοφονία από την ΕΛ.ΑΣ., αυτή του Νίκου Σαμπάνη, ξεπλένεται από μεγάλο ποσοστό της κοινωνίας, ως εν δυνάμει παραβατικός. Παράλληλα, λίγο αργότερα , ένα κοριτσάκι 8 χρονών ξεψυχά στην πόρτα του κοινωνικού ρατσισμού. Οι Ρομά έχουν καταδικαστεί σε θάνατο πριν ακόμη γεννηθούν από το κράτος – δολοφόνο με σπόνσορα το σάπιο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας .
Γιατί συνδέουμε τις δολοφονίες αυτές με το κράτος και όχι με τις διεστραμμένες προσωπικότητες που τις διαπράττουν;
Τότε, δολοφονήθηκε ο Γρηγορόπουλος, γιατί ο Κορκονέας  είχε την κάλυψη του κράτους – δολοφόνου. 11 χρόνια μετά το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Λαμίας μετέτρεψε την ποινή του από τα ισόβια  σε 13 χρόνια, αναγνωρίζοντας το ελαφρυντικό του πρότερου σύννομου βίου : δεξιόστροφη αντίληψη της «πατροπαράδοτης» βίας σε κάθε τι διαφορετικό. Έτσι, οδηγήθηκε στην πρόωρη αποφυλάκιση, χωρίς μάλιστα να χρειαστεί να καταθέσει αίτηση.
Συνεργός του κράτους – δολοφόνου είναι μέρος της αρρωστημένης κοινωνίας μας. Καλύπτει βιαστές, παιδεραστές, κλέφτες δημόσιου χρήματος, γυναικοκτόνους, αιμομίκτες, διακινητές ανθρώπων, δολοφόνους διεμφυλικών στο όνομα του “πατριωτισμού” και της εθνικής υπερηφάνειας. Μια κοινωνία βασανισμένη από μνημόνια, βιομηχανική ρύπανση και κατάπτυστα ΜΜΕ. Φοβισμένη και πρόθυμη να ξεχάσει κάθε έγκλημα του κράτους, με αντάλλαγμα την σαθρή επιβίωση σε μια γεωγραφία που ελέγχεται και καταστρέφεται συστηματικά.
Το προσωπείο της θεοσεβούμενης, πατριωτικής και οικογενειοκρατούμενης κοινωνίας  κατέρρευσε  μετά τον ενάμιση χρόνο υγειονομικού τρόμου της πανδημίας. Οι άριστοι κλείνουν νοσοκομεία για να εδραιωθεί η ιδιωτική υγεία, ρημάζουν σχολεία για να εμπλουτιστεί η ιδιωτική εκπαίδευση , κατασπαταλούν δημόσιο χρήμα,  καίνε δάση για τις πράσινες επενδύσεις ( ανεμογεννήτριες κτλ ),  αγοράζουν περιπολικά αντί για ασθενοφόρα και προσλαμβάνουν κάθε είδους μπάτσους αντί για υγειονομικούς.
Ο καπιταλισμός μεταλλάσσεται άλλοτε σε φασισμό ( χούντες Μεταξά , Παπαδόπουλου κ.α.), άλλοτε σε νεοφιλελευθερισμό (Μητσοτακέικο ή Παπανδρεικό αφήγημα), θυσιάζει κάθε κομμάτι διαφορετικότητας και εναλλακτικής ζωής,  προτάσσει την ανταγωνιστική επιβίωση των φτωχών στρωμάτων και την ενδυνάμωση της άρχουσας τάξης.
Η δολοφονία του Αλέξη μας όπλισε και μας σημάδεψε, μας έκανε να αρνηθούμε το σάπιο μέρος της κοινωνίας, να κατεβάσουμε το προσωπείο του κράτους – δολοφόνου , να πολεμήσουμε την φτώχεια και τον ολοκληρωτισμό . Να δείξουμε ότι στην βαλκανική  χερσόνησο που ζούμε, δεν ευδοκιμούν μόνο παραβιαστικές συμπεριφορές, εθνικιστικές φιέστες και παιδεραστικές απολαύσεις των αρίστων, αλλά υπάρχουν και  άνθρωποι αλληλέγγυοι , αγωνιστές / ιες  , αξιοπρεπείς και ηθικοί.
Τα καθάρματα της ιστορίας του καπιταλισμού μένουν θαμμένα και ξεχασμένα , ενώ οι ανθρωποθυσίες του κράτους – δολοφόνου μένουν ζωντανές στη μνήμη μας , στη μνήμη της εξέγερσης και της επανάστασης.
Η εξέγερση είναι πάντα στην καρδιά μας και στο μυαλό μας και φυσικά ο φόβος των αρχόντων,  ντόπιων και μη.
Μας δολοφονείτε , αλλά μας κάνετε δυνατότερους.
Για έναν Δεκέμβρη ενάντια στη λήθη, τη διχόνοια και τον ολοκληρωτισμό.
ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ – ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ
ΑΥΤΟΝΟΜΟ ΣΤΕΚΙ ΚΑΒΑΛΑΣ
css.php