Νέο κάλεσμα για την υπόθεση της Έφης Τσιχλάκη

Κάλεσμα από την κατάληψη Rosa Nera στη συνέχεια της εκδίκασης της υπόθεσης της Έφης Τσιχλάκη.
Μετά την πολύωρη κατάθεση του δικαστικού πραγματογνώμονα-βαλλιστικού, η δίκη διακόπηκε. Αύριο στις 9:30 θα πραγματοποιηθεί η συνέχειά της. Είναι άκρως σημαντική η παρουσία όλων μας στην αίθουσα του δικαστηρίου.
Άμεση δικαίωση στον αγώνα της οικογένειας της Έφης.
Ποτέ καμία μόνη.
Κατάληψη Rosa Nera

Δεν ήταν αυτοκτονία: Κάλεσμα για την υπόθεση της Έφης Τσιχλάκη

Για την Έφη Τσιχλάκη: Δεν ήταν αυτοκτονία, ήταν γυναικοκτονία

Τη Δευτέρα 23/5 συνεχίζεται η δίκη για τη δολοφονία της Έφης Τσιχλάκη, στο χωριό Κολυμβάρι πριν από 6 χρόνια, στις 21 Μαρτίου του 2016.

Η Έφη Τσιχλάκη είχε κακοποιηθεί πριν την πυροβολήσουν, εκτελέστηκε πιθανότατα όντας ήδη αναίσθητη από τα χτυπήματα. Την επόμενη ημέρα ο σύζυγος της, -οργανωμένος χρυσαυγήτης και σωματοφύλακας «ανδρών επιφανών» των ανώτερων κοινωνικών τάξεων- συνελήφθη ως κατηγορούμενος για ανθρωποκτονία από πρόθεση, ενδοοικογενειακή βία και οπλοκατοχή. Λίγες ημέρες αργότερα, μετά την απολογία του στις δικαστικές αρχές, αφέθη ελεύθερος με την επιβολή περιοριστικών όρων.

Κατά την εκδίκαση της υπόθεσης το 2017, το Μεικτό Δικαστήριο Ρεθύμνου -σε μια δίκη ντροπή για την κρητική κοινωνία- οι ένορκοι αποφάνθηκαν πως η γυναίκα αυτοκτόνησε, παρά την προφανή ύπαρξη στοιχείων που αποδείκνυαν ότι η Έφη δολοφονήθηκε άγρια. Άλλωστε, από τα τεκμήρια προκύπτει πως εκτελέστηκε με σφαίρα στο κεφάλι από την αριστερή πλευρά, ενώ η ίδια ήταν δεξιόχειρας. Παράλληλα υπάρχουν σημάδια κακοποίησης και απόπειρας στραγγαλισμού πριν τον πυροβολισμό. Στην συγκεκριμένη υπόθεση αναδύονται θλιβερά ερωτήματα γύρω από τον ταξικό και έμφυλο χαρακτήρα της ελληνικής δικαιοσύνης, καθώς φαίνεται πως σε μια προφανή υπόθεση δολοφονίας αγνοήθηκαν οι αποδείξεις γύρω από τα πραγματικά γεγονότα ενώ υπάρχουν δημόσιες καταγγελίες πως απειλούνται δικηγόροι, μάρτυρες και εμπειρογνώμονες.

Σήμερα, μετά από έναν πολύχρονο αγώνα της οικογένειας και τις συνεπείς καταθέσεις των μαρτύρων, το αφήγημα περί αυτοκτονίας έχει ήδη καταρρεύσει. Ήταν το αφήγημα μέσα από το οποίο επιδιώχτηκε να συγκαλυφθεί αυτό που πραγματικά συνέβη: μία ακόμα γυναικοκτονία. Η έφεση στην απόφαση αυτή εκδικάζεται αυτές τις μέρες στο μεικτό ορκωτό Εφετείο Χανίων. 

Καλούμε αυτή την Δευτέρα 23/5, στις 09:30 το πρωί, στα δικαστήρια Χανίων. Στεκόμαστε πλάι στην οικογένεια της Έφης Τσιχλάκη που εδώ και χρόνια αγωνίζεται για το αυτονόητο: τη δικαίωση για την Έφη. Στεκόμαστε αλληλέγγυες/οι με την οικογένεια, μέλη της οποίας έχουν γίνει αποδέκτες μαφιόζικων πρακτικών και απειλών προκειμένου να σιωπήσουν.

Η Έφη, όπως τόσες πολλές γυναίκες, ζούσε μια ασφυκτική καθημερινότητα σε ένα καθεστώς φόβου, το οποίο η ίδια περιέγραφε ως «φυλακή».

Να μην σταματήσουμε να σπάμε το φόβο, ώστε καμία γυναίκα να μη νιώθει μόνη, φυλακισμένη και απροστάτευτη απέναντι σε κακοποιητές και μαφιόζους, όλους όσους θεωρούν πως έχουν δικαίωμα ζωής και θανάτου πάνω στα σώματα των γυναικών αλλά και όλων των καταπιεσμένων ανθρώπων.

Δικαιοσύνη για την Έφη Τσιχλάκη. Δεν ήταν αυτοκτονία, ήταν γυναικοκτονία. Όλες και όλοι στα δικαστήρια την Δευτέρα, ενάντια στην ανοχή στην έμφυλη βία και την βαρβαρότητα.

 

Κατάληψη Rosa Nera

 

 

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤON ZAK/TH ZACKIE OH ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ ΤΗΣ, ΣΑΒΒΑΤΟ 02/04/2022 ΣΤΙΣ 11:00, ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΑΠΝΕΡΓΑΤΗ, ΚΑΒΑΛΑ

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤON ZAK/TH ZACKIE OH ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΩΝ
ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ ΤΗΣ

~Ο Ζακ πάλευε να φανεί φως μέσα από το πιο πηχτό σκοτάδι. Τον
δολοφόνησαν αυτοί που στέκονται ανήμποροι στο φως, κλεισμένοι στο
κουφάρι τους εντός, ανίκανοι στο όνειρο και την ψυχή με άδειο πετσί
χωρίς πνοή!~

Στις 21 Σεπτεμβρίου του 2018 ο κοσμηματοπώλης Δημόπουλος, ο μεσίτης
Χορταριάς, οι οκτώ αστυνομικοί κι οι διασώστες του ΕΚΑΒ, ο καθένας με τη
σειρά του και όλοι μαζί καταφέρνουν να οδηγήσουν στον θάνατο έναν
άνθρωπο που δεν χωρά ούτε λίγο στην κανονικότητά τους, τον Ζακ
Κωστόπουλο/ZackieOh. Έναν άοπλο και ακίνδυνο άνθρωπο που, για άγνωστους
μέχρι στιγμής λόγους, εγκλωβίζεται σε κατάσταση πανικού εντός του
κοσμηματοπωλείου επί της οδού Γλάδστωνος, στο κέντρο της Αθήνας. Στην
προσπάθειά του να απεγκλωβιστεί σέρνεται να βγει μέσα από την κάτω
βιτρίνα, την οποία σπάει ο ίδιος ο ιδιοκτήτης του καταστήματος με τη
βοήθεια του φίλου του, κλωτσώντας οι δύο τους με μανία πότε το κεφάλι
του Ζακ επάνω στα γυαλιά και πότε το σώμα του, ώσπου αυτό κείτεται
αιμόφυρτο και ημιθανές στο πεζοδρόμιο. Οι περαστικοί παραμένουν αμέτοχοι
να κοιτούν το βίαιο λιντσάρισμα, ενώ κάποιοι από αυτούς βιντεοσκοπούν το
σκηνικό βίας κι έπειτα πουλούν το υλικό στα ΜΜΕ.

Οι «υπηρέτες του νόμου», καταφτάνοντας στον τόπο του μόλις συντελεσμένου
εγκλήματος, αντιμετωπίζουν τον Ζακ ως ένοχο. Τον δένουν πισθάγκωνα,
αποτελειώνοντας τον με υπηρεσιακή συνέπεια. Άλλωστε, «αυτή είναι η
πρακτική και σε όποιον αρέσει…» Έτσι, οι αστυνομικοί γίνονται οι
δεύτεροι κατά σειρά δολοφόνοι. Ο Ζακ ξεψυχά με τα χέρια δεμένα και χωρίς
καμία βοήθεια από το ΕΚΑΒ.
Η είδηση φτάνει στα αυτιά όλων μας παρουσιάζοντας το θύμα ως «οπλισμένο
πρεζάκι που μπήκε για να κλέψει και αυτοτραυματίστηκε θανάσιμα
προσπαθώντας να ξεφύγει…» Μια είδηση που ταίριαζε απόλυτα με το αφήγημα
της αστυνομίας, το οποίο κατασκευάστηκε και αναπαρήχθηκε για να
ενεργοποιήσει τα ρατσιστικά αντανακλαστικά της κοινωνίας, συγκαλύπτοντας
ταυτόχρονα την ενοχή της.

Κάποιοι μίλησαν για «δίκαιη αυτοδικία», για «νόμιμη προστασία της
ιδιοκτησίας», κι έπειτα ακολούθησε ένας διασυρμός από τα Μ.Μ.Ε. που
κατέδειξε ότι η ελληνική κανονικότητα μπορεί εξαφανίσει ακόμη και με τον
πιο βίαιο τρόπο ό,τι χαλά την ευταξία της κοινωνίας και να υποτιμήσει
χυδαία την αξία της ζωής μας. Έτσι, τα Μ.Μ.Χειραγώγησης γίνονται οι
τρίτοι κατά σειρά δολοφόνοι του Ζακ. Ο Ζακ ξεψυχά ξανά και ξανά σε κάθε
αφήγηση «ληστή με μαχαίρι», τηλεοπτικά γκάλοπ,
τοξικοφοβικά-ομοφοβικά-τρανσφοβικά ρεπορτάζ.

Γιατί τόσο Μίσος;

Φεμινίστρια, περήφανη τσούλα, gay, dragqueen, οροθετικός, πολιτική
ακτιβίστρια, αντιφασίστας σε τακούνια, ένας άνθρωπος που πάλευε κάθε
μέρα με τα αόρατα θηρία της κοινωνίας για όλ@ μας. Με όλα του τα πρόσωπα
ασκούσε κριτική στην κυρίαρχη κουλτούρα, την καταπιεστική, την ταξική,
τη μισογυνική, την ομοφοβική. Μέλος του περιθωρίου, του
αποκείμενου, απέναντι στην αρρενωπή τοξικότητα και την κανονικότητα,
διεκδικούσε το δικαίωμα του στην ορατότητα, την ισότητα, τον σεβασμό.
Άλλωστε είχε δεχτεί πολλαπλές επιθέσεις, τόσο λεκτικές όσο και
σωματικές, πριν την τελευταία που κατάφερε τον σκοπό της.

Τρία χρόνια μετά η ZackieOh δολοφονείται μέσα στα δικαστήρια ξανά και
ξανά, δίπλα ον Αλέξη, τον Παύλο, τον Λουκμάν, τον Γιακουμάκη, την Ελένη,
τη Γαρυφαλιά, την Καρολάιν και όλες τις χαμένες αδερφές μας. Στο
δικαστήριο που βρίσκεται σε εξέλιξη, χρησιμοποιήθηκαν με αισχρό τρόπο
ρατσιστικά επιχειρήματα για την υπεράσπιση των δολοφόνων όπως η
οροθετικότητα, η υποτιθέμενη χρήση ναρκωτικών ουσιών και η
παραβατικότητα. Ακόμη κι αν όλα τα σενάρια αυτά ίσχυαν, ακόμη κι αν στη
θέση του Ζακ βρισκόταν ληστής ή τοξικοεξαρτημένο άτομο, τίποτα δεν
δικαιολογεί την κανονικοποίηση της ρατσιστικής βίας, την υποτίμηση της
ζωής και της αξιοπρέπειας.

Αυτοί που σκοτώνουν τους Ζακ αυτού του κόσμου, όπως και οι υποστηρικτές
των δολοφόνων, είναι εγκληματίες που δε διστάζουν να πουν τα μεγαλύτερα
ψέματα για να κρύψουν το φρικτό πρόσωπό τους. Γυναικοκτόνοι, βιαστές και
φασίστες της διπλανής πόρτας είναι έτοιμοι να εκφοβίσουν, να ασκήσουν το
«έννομο» δικαίωμά τους στην κακοποίηση και τον φόνο, εφησυχασμένοι με τη
βεβαιότητα της συγκάλυψης από την αστυνομία αλλά και την αστική
δικαιοσύνη.

ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΟΡΟΘΕΤΙΚΟΙ
ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΡΑΤΣΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΟΜΟΦΟΒΙΚΟΙ

ΚΑΝΕΝΑ ΜΟΝΟ – ΚΑΝΕΝΑ ΑΛΛΟ ΔΟΛΟΦΟΝΗΜΕΝΟ

Τσούχτρες – Αυτοοργανωμένη Φεμινιστική Συλλογικότητα Καβάλας

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ, 10/3, 19:00, πλ. Αγοράς

 

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΙΚΟΝΑ ΣΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ είναι οι γονείς που θάβουν τα παιδιά τους

ΠΟΛΕΜΟΣ είναι τα παιδιά που ορφανεύουν

ΠΟΛΕΜΟΣ είναι το βιός που χάνεται σε μια λάμψη και έναν κρότο

ΠΟΛΕΜΟΣ είναι βιασμοί, βασανιστήρια, εκτελέσεις

ΠΟΛΕΜΟΣ είναι το σκοτάδι, το κρύο, η πείνα και η δίψα

ΠΟΛΕΜΟΣ είναι ο Τρόμος για τις φρικαλεότητες, την εξόντωση, την απώλεια

καθώς και την επιβίωση εν μέσω και μετά όλων αυτών.

 

Λένε πως μονάχα οι νεκροί έχουν δει το τέλος του πολέμου. Αυτό σημαίνει ότι οι ζωντανοί μένουν με τις συνέπειες του, με αυτόν τον ίδιο τον πόλεμο κατ’ ουσίαν, εφ’ όρου ζωής. Κι αν οι χαμηλής έντασης πόλεμοι σιγοκαίνε καθημερινά σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, οι διακρατικές ένοπλες συρράξεις εξακοντίζουν τα επίπεδα του ολέθρου σε ολοκληρωτική κλίμακα.

 

Την ώρα που εξαπολύεται ο όλεθρος, δεν θέλουμε να μιλήσουμε για τα πως και τα γιατί. Διότι την ώρα αυτή οι γεωπολιτικές αναλύσεις και οι εξηγήσεις τείνουν εν τέλει να εξυπηρετούν την προπαγάνδα κάποιου κρατικού οπλοστασίου. Τώρα μας ενδιαφέρει μονάχα η μοίρα εκείνων που ο πόλεμος θα περάσει από πάνω τους. Πονάμε για αυτήν, διότι δεν είμαστε ούτε ο Πούτιν, ούτε το ΝΑΤΟ, ούτε έμποροι όπλων, ούτε κάποια ελίτ που θα την σκαπουλάρει εάν το κράτος στο οποίο υπαγόμαστε αρχίσει να βάλει εναντίον κάποιου άλλου στην περιοχή μας.

 

            Την ώρα αυτή είμαστε με τις κοινωνίες που γίνονται κρέας για κανόνια.Πρώτα απ’ όλα με τον άμαχο πληθυσμό που βομβαρδίζεται, αλλά και με όσους από την άλλη πλευρά βγαίνουν στο δρόμο ζητώντας τον τερματισμό του. Με τους κληρωτούς φαντάρους που θέλουν να γυρίσουν σπίτι τους, και κυρίως με κείνους που το αποτολμούν λιποτακτώντας. Και πάντοτε, με τους πρόσφυγες που δεν έχουν πια σπίτι και τόπο για να επιστρέψουν.

 

Δεν έχουμε αυταπάτες. Έχουμε δει τι αφήνουν πίσω τους οι διακρατικές πολεμικές συγκρούσεις: περισσότερο εθνικισμό και μισαλλοδοξία, απ’ όση εκ των προτέρων βρίσκουν ως πρόσχημα για να πείσουν τους υπηκόους τους να σκοτώσουν και να σκοτωθούν.

 

            Η ανθρωπότητα μπορεί και οφείλει να απεγκλωβιστεί από την προϊστορία τηςκαι τις ανεπάρκειες της. Η ανθρωπότητα μπορεί και οφείλει να μάθει να επιλύει ειρηνικά το μοίρασμα των πόρων και των αγαθών προς όφελος των κοινωνικών αναγκών όλων των κοινοτήτων. Να πάψει να επιστρέφει διαρκώς στον πόλεμο ως μέσο επίλυσης των διαφορών στις ανταλλαγές, να πάψει να επενδύει στον πόλεμο για την εκμετάλλευση του εδάφους και της ανθρώπινης εργασίας.

 

 Άμεση κατάπαυση του πυρός.

 Απόσυρση των ρωσικών δυνάμεων εισβολής.

 Διάλυση του ΝΑΤΟ.

 Κατάργηση της πολεμικής βιομηχανίας.

 Κάτω τα κράτη και οι στρατοί.

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΑ ΚΑΛΕΣΜΑΤΑ

Η Κατάληψη Rosa Nera συμμετέχει και καλεί:
 
Πέμπτη 3 Μαρτίου, ώρα 19:00 στην Αγορά Χανίων.
 
Πέμπτη 10 Μαρτίου, ώρα 19: 00 στην Αγορά Χανίων.
 

ΠΟΛΕΜΟΣ είναι οι γονείς που θάβουν τα παιδιά τους

ΠΟΛΕΜΟΣ είναι τα παιδιά που ορφανεύουν

ΠΟΛΕΜΟΣ είναι το βιός που χάνεται σε μια λάμψη και έναν κρότο

ΠΟΛΕΜΟΣ είναι βιασμοί, βασανιστήρια, εκτελέσεις

ΠΟΛΕΜΟΣ είναι το σκοτάδι, το κρύο, η πείνα και η δίψα

ΠΟΛΕΜΟΣ είναι ο Τρόμος για τις φρικαλεότητες, την εξόντωση, την απώλεια

καθώς και την επιβίωση εν μέσω και μετά όλων αυτών.

 

Λένε πως μονάχα οι νεκροί έχουν δει το τέλος του πολέμου. Αυτό σημαίνει ότι οι ζωντανοί μένουν με τις συνέπειες του, με αυτόν τον ίδιο τον πόλεμο κατ’ ουσίαν, εφ’ όρου ζωής. Κι αν οι χαμηλής έντασης πόλεμοι σιγοκαίνε καθημερινά σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, οι διακρατικές ένοπλες συρράξεις εξακοντίζουν τα επίπεδα του ολέθρου σε ολοκληρωτική κλίμακα.

 

Την ώρα που εξαπολύεται ο όλεθρος, δεν θέλουμε να μιλήσουμε για τα πως και τα γιατί. Διότι την ώρα αυτή οι γεωπολιτικές αναλύσεις και οι εξηγήσεις τείνουν εν τέλει να εξυπηρετούν την προπαγάνδα κάποιου κρατικού οπλοστασίου. Τώρα μας ενδιαφέρει μονάχα η μοίρα εκείνων που ο πόλεμος θα περάσει από πάνω τους. Πονάμε για αυτήν, διότι δεν είμαστε ούτε ο Πούτιν, ούτε το ΝΑΤΟ, ούτε έμποροι όπλων, ούτε κάποια ελίτ που θα την σκαπουλάρει εάν το κράτος στο οποίο υπαγόμαστε αρχίσει να βάλει εναντίον κάποιου άλλου στην περιοχή μας.

 

            Την ώρα αυτή είμαστε με τις κοινωνίες που γίνονται κρέας για κανόνια.Πρώτα απ’ όλα με τον άμαχο πληθυσμό που βομβαρδίζεται, αλλά και με όσους από την άλλη πλευρά βγαίνουν στο δρόμο ζητώντας τον τερματισμό του. Με τους κληρωτούς φαντάρους που θέλουν να γυρίσουν σπίτι τους, και κυρίως με κείνους που το αποτολμούν λιποτακτώντας. Και πάντοτε, με τους πρόσφυγες που δεν έχουν πια σπίτι και τόπο για να επιστρέψουν.

 

Δεν έχουμε αυταπάτες. Έχουμε δει τι αφήνουν πίσω τους οι διακρατικές πολεμικές συγκρούσεις: περισσότερο εθνικισμό και μισαλλοδοξία, απ’ όση εκ των προτέρων βρίσκουν ως πρόσχημα για να πείσουν τους υπηκόους τους να σκοτώσουν και να σκοτωθούν.

 

            Η ανθρωπότητα μπορεί και οφείλει να απεγκλωβιστεί από την προϊστορία τηςκαι τις ανεπάρκειες της. Η ανθρωπότητα μπορεί και οφείλει να μάθει να επιλύει ειρηνικά το μοίρασμα των πόρων και των αγαθών προς όφελος των κοινωνικών αναγκών όλων των κοινοτήτων. Να πάψει να επιστρέφει διαρκώς στον πόλεμο ως μέσο επίλυσης των διαφορών στις ανταλλαγές, να πάψει να επενδύει στον πόλεμο για την εκμετάλλευση του εδάφους και της ανθρώπινης εργασίας.

 

 Άμεση κατάπαυση του πυρός.

 Απόσυρση των ρωσικών δυνάμεων εισβολής.

 Διάλυση του ΝΑΤΟ.

 Κατάργηση της πολεμικής βιομηχανίας.

 Κάτω τα κράτη και οι στρατοί.

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ 6ης ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΣΤΗΝ ΚΑΒΑΛΑ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΠΟΡΕΙΑ  13 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΥ, 06/12/2021, ΚΑΒΑΛΑ

Περίπου 70 άτομα συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Καπνεργάτη στην Καβάλα, την Δευτέρα 06/12, ανταποκρινόμενοι  στο κάλεσμα  που έκανε το αυτόνομο στέκι Καβάλας, για τα 13 χρόνια από τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.

Οι συγκεντρωμένοι/ες πέταξαν τρικάκια, μοίρασαν τα παρακάτω κείμενα, φώναξαν συνθήματα κατά της κρατικής καταστολής και των περιστατικών βίας από την αστυνομία, αλληλεγγύης σε πολιτικούς κρατούμενους/ες και αντιφασιστικά! Η πορεία πέρασε από κεντρικούς πεζόδρομους της πόλης και μπροστά από το αστυνομικό τμήμα, καταλήγοντας στην πλατεία Καπνεργάτη, με τους μπάτσους να ακολουθούν από κοντά.

 

Η ΕΛΑΣ ΜΑΓΕΙΡΕΥΕΙ, ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΕΚΤΕΛΕΙ!

Η ΕΛΑΣ ΜΑΓΕΙΡΕΥΕΙ, ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΕΚΤΕΛΕΙ!

Από παντού,
μέσα κι έξω, απ’ τους πάντες,
δεν υπάρχει νους,
μας τραβούνε σαν τιράντες.
Τα κόλπα τα’ χουνε αυτοί,
καραφλοί, διεστραμμένοι,
αρχηγοί παραμυθιασμένοι.
Αποφασίζουν και φυλακίζουν,
κυβερνούν και δολοφονούν.
Μαφία ή πολιτική…

Κορνήλιος Λουλούδης

Ο Οκτώβριος και ο Νοέμβριος του 2021 ήταν οι μήνες που οι μπασκίνες της ΕΛΑΣ επιχείρησαν και επιχειρούν ακόμη να βασανίσουν και να φυλακίσουν πολλούς κοινωνικούς αγωνιστές. Από τη δίκη των συντρόφων του Ρουβίκωνα (Καλαϊτζίδη και Ματαράγκα), που και το ίδιο το κράτος αναγκάσθηκε να τους αθωώσει, τη δίωξη του συντρόφου Κώστα Κ., την απόπειρα υποχρεωτικής λήψης DNA από τους δεκατέσσερις καταληψίες της πρυτανείας το 2020, μέχρι την προφυλάκιση του Χάρη Μαντζουρίδη, η ειδεχθής πρακτική του μαγειρέματος στοιχείων από την αντιτρομοκρατική είναι πιο ξεκάθαρη από ποτέ. Το έργο τους δεν αρχίζει ή αναβαθμίζεται εδώ, αλλά είναι συνεχές. Παρόμοιες υποθέσεις είχαμε και στο κοντινό παρελθόν, με τους βασανισμούς του Άρη Παπαζαχαρουδάκη και τις προφυλακίσεις των υπολοίπων διαδηλωτών κατά τη μεγάλη πορεία της Ν. Σμύρνης, την προφυλάκιση του Π. Γεωργιάδη και φυσικά την «παραδειγματική» φυλάκιση του Β. Σταθόπουλου, βασισμένη επίσης σε ένα ψεύτικο κατηγορητήριο.

Τα συστατικά γνωστά : με ανώνυμα τηλεφωνήματα, ανύπαρκτους ψευδομάρτυρες και παραποιημένα δείγματα DNA νομιμοποιούν τις κρατικές απαγωγές των συντρόφων, στήνουν κατηγορητήρια και «φορτώνουν» δικαστήρια στο μέλλον του ευρύτερου αγωνιστικού κινήματος. Οι μεθοδεύσεις αυτές πάντα υπήρχαν, η άνεση όμως και το θράσος της αντιτρομοκρατικής έχουν ξεπεράσει πλέον κάθε όριο.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η υπόθεση του συντρόφου Χάρη Μαντζουρίδη. Τον απαγάγουν κάτω από το σπίτι του, τον συλλαμβάνουν μπροστά στο μικρό παιδί του, χωρίς ένταλμα και κατηγορίες, χωρίς καν να του έχουν πει τον λόγο. Στη βίαιη προσαγωγή του και τις έντονες αντιδράσεις των κατοίκων, οι μπάτσοι συκοφαντούν τον σύντροφό μας, διαδίδοντας ότι πρόκειται για υπόθεση ασέλγειας σε ανήλικο κορίτσι.

Το στημένο κατηγορητήριο του συντρόφου; ένοπλη ληστεία το 2018 στην περιοχή Ζωγράφου ,με μοναδικό στοιχείο τη δήθεν εύρεση δείγματος DNA σε κινητό αντικείμενο και πιο συγκεκριμένα, πάνω σε γεμιστήρα όπλου. Φυσικά, η ΕΛΑΣ εφαρμόζει για πολλά χρόνια τη μέθοδο της στοχοποίησης αγωνιστών μέσω δειγμάτων DNA. Παρόλο που τα μίγματα βιολογικού υλικού που βρίσκονται σε κινητά αντικείμενα δεν είναι, ούτε θα μπορούσαν να είναι αξιόπιστα, ιδίως όταν η μεταφορά τους είναι πάρα πολύ εύκολη.

Για να «δέσει το γλυκό» και να εξασφαλίσει την προφυλάκιση, η κρατική ασφάλεια προσθέτει τα γνωστά ανώνυμα τηλεφωνήματα, ενώ από τις πρώτες ανακοινώσεις της για το συμβάν, επιχειρεί να φορτώσει διάφορες υποθέσεις στον σύντροφο μας, όπως ο εμπρησμός σε αντιπροσωπεία αυτοκινήτων το 2009 (πάλι μέσω ενός δείγματος DNA σε κινητό αντικείμενο) ή την συσχέτιση του με την ληστεία στην Κοζάνη το 2013, μέσω αόριστων και υποθετικών πιθανοτήτων.

Όμοια με την υπόθεση Θεοφίλου για τη ληστεία στην Πάρο τον Αύγουστο του 2012, όπου πάλι με ένα ανώνυμο τηλεφώνημα κι ένα δείγμα DNA που είχε βρεθεί σε εκείνο το περιβόητο καπέλο, ο Τάσος Θεοφίλου προφυλακίστηκε, έμεινε στη φυλακή για 5 χρόνια, μέχρι να αθωωθεί στο εφετείο και να καταρριφθεί το τσίρκο της αντιτρομοκρατικής. Όμοια με το ανώνυμο τηλεφώνημα στην υπόθεση του συντρόφου Κώστα Κ. , όπου 14 χρόνια μετά προσπαθούν να του προσάψουν κατηγορίες για εμπρησμούς και απόπειρες ανθρωποκτονίας. Όμοια με την περίπτωση Σταθόπουλου, όπου με ένα ανώνυμο τηλεφώνημα, με ένα δείγμα DNA και την απαγωγή του από τους ράμπο της αντιτρομοκρατικής, ο σύντροφος καταδικάστηκε τελικά χωρίς κανένα αποδεικτικό στοιχείο σε 19 χρόνια κάθειρξης. Όμοια και με την προφυλάκιση του Π. Γεωργιάδη που πραγματοποιήθηκε έπειτα από ένα ανώνυμο τηλεφώνημα και τη δημιουργία έντονου τρομοκλίματος από τα ΜΜΕ, διογκώνοντας το κατηγορητήριο. Όμοια με τόσες και τόσες υποθέσεις αγωνιστών που το κράτος απαγάγει, βασανίζει και φυλακίζει.

Ο συστηματικός σωματικός και ψυχικός βασανισμός από τα σύγχρονα ΕΑΤ – ΕΣΑ κλονίζει τη ψυχική υγεία του Χάρη. Τη μία στιγμή γυρνά από τη δουλειά του και από την άλλη βρίσκεται σιδηροδέσμιος μπροστά στα μάτια του παιδιού του και της συντρόφου του. Οδηγείται προφυλακισμένος στον Κορυδαλλό και έπειτα στο Δαφνί, συνεχίζεται ο βασανισμός του, δεμένος, φρουρούμενος και υπό φαρμακευτική καταστολή. Η ομηρία αυτή διαλύει τη ψυχική ισορροπία του συντρόφου μας, με κίνδυνο να προκληθούν ανεπανόρθωτες βλάβες.

Δεν έχουμε αυταπάτες για τις προθέσεις του κράτους και του κεφαλαίου απέναντι σε όσους αγωνίζονται, σε όσους αντιδρούν και δεν υποκύπτουν στα κατασταλτικά σχέδια των εξουσιαστών. Ξέρουμε πως έχουμε πόλεμο με τους δυνάστες της καθημερινότητάς μας, μα τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο το σύνολο των διώξεων και των φυλακίσεων πολλαπλασιάζεται επικίνδυνα και το μούδιασμα του κινήματος να αντιδράσει τρέφει τις ελπίδες των καταπιεστών για την καθολική βύθιση της κοινωνίας σε μόνιμη ύπνωση. Ξέρουμε πως η συνταγή με τα δείγματα DNA και τα ανώνυμα τηλεφωνήματα είναι παλιά, μα αυτό δεν πρέπει να ρίχνει την ένταση των αντανακλαστικών μας. Η έλλειψη αντίδρασης μας στις πρακτικές αυτές του κατασταλτικού μηχανισμού και η κοινωνική εκκωφαντική σιωπή θα οδηγήσει μοιραία στη νομιμοποίηση των βασανισμών του κράτους.

Έχουμε αργήσει ήδη στην αναμέτρηση με τους βασανιστές του Χάρη και η ζωή του συντρόφου μας κινδυνεύει.

  • Απαιτούμε την άμεση αποφυλάκιση του Χάρη Μαντζουρίδη για να βελτιωθεί η υγεία του πριν να είναι αργά.

  • Απαιτούμε την άμεση παύση των διώξεων του Κώστα Κ. και τον 14 συντρόφων καταληψιών της πρυτανείας.

  • Απαιτούμε την άμεση αποφυλάκιση του Βαγγέλη Σταθόπουλου και του Πολύκαρπου Γεωργιάδη.

ΕΛΛΑΣ, ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ, ΡΟΥΦΙΑΝΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ ΚΑΙ ΒΑΣΑΝΙΣΤΩΝ.

ΑΥΤΟΝΟΜΟ ΣΤΕΚΙ ΚΑΒΑΛΑΣ

Συγκέντρωση 6 Δεκέμβρη 2021, στις 17:00, στην πλατεία Καπνεργάτη. ΚΡΑΤΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ – 13 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ, ΔΕ ΞΕΧΝΑΜΕ ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ

Κράτος Δολοφόνος 13 χρόνια μετά ..
Γυρίζει μόνος
στὰ χείλη του παντάνασσα σιωπὴ
συνέχεια τῶν πουλιῶν τὰ μαλλιά του.
Ὠχρὸς
μὲ βουλιαγμένα ὄνειρα κι ἀνέγγιχτος
νερὸ τρεχάμενο στὰ ῥεῖθρα, ὠχρὸς
ἕλληνας.
Πάντα ὁ δρόμος μέσ᾿ στὰ μάτια του
κ᾿ ἡ λάμψη ἀπ᾿ τὴ φωτιὰ
ποὺ καταλύει
τὴ νύχτα.
                                                                 Πέντε Ποιήματα μέσ᾿ τὸ Σκοτάδι.  Νίκος Καροῦζος
Το 2008 δολοφονείται ο δεκαπεντάχρονος Αλέξης Γρηγορόπουλος από τις σφαίρες του μπάτσου Κορκονέα με συνεργό τον Σαραλιώτη. 13 χρόνια μετά, το αστικό κράτος συνεχίζει να δολοφονεί μετανάστες, ρομά, γυναίκες , παιδάκια, διεμφυλικούς (τρανς), αγωνιστές .
22 Οκτώβρη στο Πέραμα, άλλη μια νέα δολοφονία από την ΕΛ.ΑΣ., αυτή του Νίκου Σαμπάνη, ξεπλένεται από μεγάλο ποσοστό της κοινωνίας, ως εν δυνάμει παραβατικός. Παράλληλα, λίγο αργότερα , ένα κοριτσάκι 8 χρονών ξεψυχά στην πόρτα του κοινωνικού ρατσισμού. Οι Ρομά έχουν καταδικαστεί σε θάνατο πριν ακόμη γεννηθούν από το κράτος – δολοφόνο με σπόνσορα το σάπιο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας .
Γιατί συνδέουμε τις δολοφονίες αυτές με το κράτος και όχι με τις διεστραμμένες προσωπικότητες που τις διαπράττουν;
Τότε, δολοφονήθηκε ο Γρηγορόπουλος, γιατί ο Κορκονέας  είχε την κάλυψη του κράτους – δολοφόνου. 11 χρόνια μετά το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Λαμίας μετέτρεψε την ποινή του από τα ισόβια  σε 13 χρόνια, αναγνωρίζοντας το ελαφρυντικό του πρότερου σύννομου βίου : δεξιόστροφη αντίληψη της «πατροπαράδοτης» βίας σε κάθε τι διαφορετικό. Έτσι, οδηγήθηκε στην πρόωρη αποφυλάκιση, χωρίς μάλιστα να χρειαστεί να καταθέσει αίτηση.
Συνεργός του κράτους – δολοφόνου είναι μέρος της αρρωστημένης κοινωνίας μας. Καλύπτει βιαστές, παιδεραστές, κλέφτες δημόσιου χρήματος, γυναικοκτόνους, αιμομίκτες, διακινητές ανθρώπων, δολοφόνους διεμφυλικών στο όνομα του “πατριωτισμού” και της εθνικής υπερηφάνειας. Μια κοινωνία βασανισμένη από μνημόνια, βιομηχανική ρύπανση και κατάπτυστα ΜΜΕ. Φοβισμένη και πρόθυμη να ξεχάσει κάθε έγκλημα του κράτους, με αντάλλαγμα την σαθρή επιβίωση σε μια γεωγραφία που ελέγχεται και καταστρέφεται συστηματικά.
Το προσωπείο της θεοσεβούμενης, πατριωτικής και οικογενειοκρατούμενης κοινωνίας  κατέρρευσε  μετά τον ενάμιση χρόνο υγειονομικού τρόμου της πανδημίας. Οι άριστοι κλείνουν νοσοκομεία για να εδραιωθεί η ιδιωτική υγεία, ρημάζουν σχολεία για να εμπλουτιστεί η ιδιωτική εκπαίδευση , κατασπαταλούν δημόσιο χρήμα,  καίνε δάση για τις πράσινες επενδύσεις ( ανεμογεννήτριες κτλ ),  αγοράζουν περιπολικά αντί για ασθενοφόρα και προσλαμβάνουν κάθε είδους μπάτσους αντί για υγειονομικούς.
Ο καπιταλισμός μεταλλάσσεται άλλοτε σε φασισμό ( χούντες Μεταξά , Παπαδόπουλου κ.α.), άλλοτε σε νεοφιλελευθερισμό (Μητσοτακέικο ή Παπανδρεικό αφήγημα), θυσιάζει κάθε κομμάτι διαφορετικότητας και εναλλακτικής ζωής,  προτάσσει την ανταγωνιστική επιβίωση των φτωχών στρωμάτων και την ενδυνάμωση της άρχουσας τάξης.
Η δολοφονία του Αλέξη μας όπλισε και μας σημάδεψε, μας έκανε να αρνηθούμε το σάπιο μέρος της κοινωνίας, να κατεβάσουμε το προσωπείο του κράτους – δολοφόνου , να πολεμήσουμε την φτώχεια και τον ολοκληρωτισμό . Να δείξουμε ότι στην βαλκανική  χερσόνησο που ζούμε, δεν ευδοκιμούν μόνο παραβιαστικές συμπεριφορές, εθνικιστικές φιέστες και παιδεραστικές απολαύσεις των αρίστων, αλλά υπάρχουν και  άνθρωποι αλληλέγγυοι , αγωνιστές / ιες  , αξιοπρεπείς και ηθικοί.
Τα καθάρματα της ιστορίας του καπιταλισμού μένουν θαμμένα και ξεχασμένα , ενώ οι ανθρωποθυσίες του κράτους – δολοφόνου μένουν ζωντανές στη μνήμη μας , στη μνήμη της εξέγερσης και της επανάστασης.
Η εξέγερση είναι πάντα στην καρδιά μας και στο μυαλό μας και φυσικά ο φόβος των αρχόντων,  ντόπιων και μη.
Μας δολοφονείτε , αλλά μας κάνετε δυνατότερους.
Για έναν Δεκέμβρη ενάντια στη λήθη, τη διχόνοια και τον ολοκληρωτισμό.
ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ – ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ
ΑΥΤΟΝΟΜΟ ΣΤΕΚΙ ΚΑΒΑΛΑΣ
css.php