Συλλογική δήλωση άρνησης πληρωμών προστίμων

Η παγκόσμια έκρηξη της πανδημικής κρίσης με αφορμή την διακρατική διαχείριση της νόσου covid-19, είναι η απαρχή μιας πρωτοφανούς επίθεσης των απανταχού εκμεταλλευτών στους από τα κάτω. Στον ελλαδικό χώροα ποκρυσταλλώνεται η συντεταγμένη ανασυγκρότηση του νεοφιλελευθερισμού με τη μορφή  ληστρικής επιδρομής ακόμα και στα στοιχειώδη κοινωνικά και ταξικά δικαιώματα και ελευθερίες (βλ τα τελευταία νομοσχέδια που αφορούν τις συνδικαλιστικές ελευθερίες, τη λεηλασία της φύσης, το εκπαιδευτικό, τον πτωχευτικό κώδικα, την ένταση του εγκλεισμού στις φυλακές και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης αλλά και επιμέρους διατάξεις σε άλλους τομείς).

Στην όψη μιας διαφαινόμενης κοινωνικής αποσταθεροποίησης μέσω των ολοένα και αυξανόμενων αντιδράσεων, το κράτος θεσμοθετεί την παρανομοποίηση των αντιστάσεων και της αλληλεγγύης: άρει τα απεργιακά δικαιώματα και τις χρόνια συνταγματικά κατοχυρωμένες συνδικαλιστικές ελευθερίες, καταστέλλει τις διαδηλώσεις και επιτίθεται ολομέτωπα στον κόσμο και τις δομές του αγώνα με συλλήψεις, βασανισμούς και φυλακίσεις αγωνιστ(ρι)ών καθώς και εκκενώσεις καταλήψεων και αυτοδιαχειριζόμενων δομών αντίστασης.

Το κράτος διεκδικεί το μονοπώλειο στη διαχείριση της πανδημικής κρίσης ως εγγυητής της ομαλότητας περιορίζοντας, απομονώνοντας και καταστέλλοντας κάθε μορφής αντίλογο. 10 μήνες τώρα τα μέτρα που αφορούν την κοινωνική βάση περιορίζονται στον εγκλεισμό, τις στερήσεις, την απομόνωση και τις απαγορεύσεις. Και η αμφισβήτηση των κρατικών οδηγιών οδηγεί στην παραδειγματική τιμωρία. Αυτό που καλέστηκαν να αντιμετωπίσουν μέχρι τώρα μεμονωμένοι σύντροφοι απο εμάς με βάση τις πολιτικές επιλογές αγώνα (όπως για παράδειγμα η ολική άρνηση στράτευσης) γενικεύεται στο σύνολο της κοινωνίας. Η εξατομίκευση της καταστολής και η οικονομική εξάντληση μέσω της επιβολής  διοικητικών προστίμων σε ότι αφορά την άρνηση υποταγής στο μονοπώλειο του κρατισμού δίνει πλέον το βροντερό παρόν σε όλες και όλους.

Όλο αυτό το διάστημα ο αναρχικός-αντιεξουσιαστικός χώρος όπως και ευρύτερα κομμάτια του ανταγωνιστικού κινήματος, με τις μικρές και μεγάλες τους δυνάμεις απέναντι στις απαγορεύσεις, επέλεξαν να σταθούν στο πλάϊ όσων πλήττονται άμεσα από την κρατική διαχείριση, όσων εξαιρούνται από τα μέτρα πρόνοιας, όσων εξοντώνονται καθημερινά στα κάτεργα της μισθωτής σκλαβιάς, στις φυλακές και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Με το ίδιο σθένος και αποφασιστικότητα οφείλουμε να σταθούμε συλλογικά ενάντια στην κρατική και καπιταλιστική μεθόδευση της οικονομικής εξόντωσης της κοινωνίας, μέσω των διοικητικών προστίμων που επιβλήθηκαν για παραβίαση των απαγορεύσεων κυκλοφορίας και τις παραβιάσεις που αφορούν τα μέτρα με πρόσχημα την προστασία της δημόσιας υγείας. Και αυτό γιατί ξέρουμε πολύ καλά πως ο ιός covid-19 για το κράτος και τα αφεντικά αποτέλεσε και συνεχίζει να αποτελεί το μέσο και όχι την αιτία για την εντατικοποίηση της επίθεσης σε βάρος μας.

Μέχρι στιγμής έχουν επιδοθεί χιλιάδες διοικητικά πρόστιμα για παραβίαση των απαγορεύσεων, με την ενδεχόμενη αποπλήρωση αυτών να σημαίνει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ στα κρατικά ταμεία. Αυτά τα λεφτά δοθούν μαζί με όλα τα υπόλοιπα κονδύλια του κρατικού προϋπολογισμού σε δαπάνες για το στρατό, την αστυνομία, τους βιομήχανους και τους εφοπλιστές, τους πολιτικούς, τους καναλάρχες, τους κλινικάρχες και την εκκλησία, για να ενισχύσουν την κρατική και καπιταλιστική υπεροπλία και ευμάρεια.

Την κρίση του συστήματος δε θα την πληρώσουμε εμείς

Πιστεύουμε πως είναι η στιγμή να συλλογικοποιήσουμε τις επιλογές μεμονωμένων συντρόφων/ισσών που όλο αυτό το διάστημα, είτε από αδυναμία είτε συνειδητά, ακολούθησαν τη στάση πληρωμών με αφορμή διοικητικά πρόστιμα λόγω της ολικής άρνησης στράτευσης, δεκάδες δικαστικά πρόστιμα, κλήσεις και χρέη στο δημόσιο ή σε υπηρεσίες κοινής οφέλειας. Γι΄ αυτό και ως συλλογικότητα καταθέτουμε δημόσια την συλλογική άρνηση πληρωμών στα διοικητικά πρόστιμα που επιβλήθηκαν με τιμωρητικό χαρακτήρα λόγω της παραβίασης κυκλοφορίας, των παρεμβάσεων και των συλλήψεων που έχουμε δεχθεί όλο αυτό το διάστημα με σκοπό τον αγώνα για μαζικοποίηση των αρνήσεων και συλλογική διαγραφή τους.

Είμαστε εμείς που καθημερινά δίνουμε και τη ζωή μας για τα κέρδη των αφεντικών. Είμαστε εμείς που βρισκόμαστε διαρκώς στο στόχαστρο της καταστολής. Είμαστε εμείς που πεθαίνουμε στις φυλακές, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, στα κάτεργα της μισθωτής σκλαβιάς, στα νοσοκομεία και τα ψυχιατρεία. Είμαστε εμείς που χάνουμε τα σπίτια μας, που καταδιωκόμαστε ακόμα και ως άστεγοι στις πλατείες γιατί ο καπιταλισμός χτίζεται  πρώτα στην εικόνα και έπειτα στην ουσία. Δε θα πληρώσουμε εμείς τα κενά του συστήματος και τα χρέη των καπιταλιστών απο τη διαχείριση της πανδημίας. Ο covid-19 μπορεί να είναι ο ιός, ο καπιταλισμός όμως είναι η πανδημία.

Μαζικές αρνήσεις πληρωμών στα διοικητικά πρόστιμα

Άμεση διαγραφή των χρεών

που βεβαιώθηκαν από τις τιμωρητικές διατάξεις και απαγορεύσεις λόγω covid-19

Παρεμβάσεις στις κεντρικές εγκαταστάσεις και σε βάσεις κάλυψης του ΕΚΑΒ

Η πραγματική κατάσταση στο χώρο της υγείας φάνηκε περίτρανα με την εξάπλωση του covid 19. Ένα δημόσιο σύστημα υγείας που από τα οικονομικά μέτρα «λιτότητας» της προηγούμενης δεκαετίας, υπολειτουργεί βασιζόμενο πλέον κατ’ αποκλειστικότητα στο σθένος των ίδιων των εργαζομένων. Μειώσεις προσωπικού, κλείσιμο μονάδων υγείας, ελλιπής εξοπλισμός και αποχή ενίσχυσης από τον κρατικό προϋπολογισμό είναι κάποια από τα βήματα των κυβερνήσεων των τελευταίων ετών για την “ενίσχυση” της δημόσια υγείας.

Σε συνέχεια των παρεμβάσεων κοινωνικής και ταξικής αλληλεγγύης σε όσους εκτίθενται ανεπανόρθωτα όλο αυτό το διάστημα, το Σάββατο 12 Δεκέμβρη πραγματοποιήσαμε παρεμβάσεις με πανό και τρικάκια στις κεντρικές εγκαταστάσεις του ΕΚΑΒ στην Πυλαία και στις βάσεις κάλυψης της Τοπικής Μονάδα Υγείας Χαριλάου και του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Σταυρούπολης. Οι διασώστες του ΕΚΑΒ, μαζί με το υπόλοιπο υγειονομικό ιατρικό και παραϊατρικό προσωπικό των δημόσιων δομών υγείας βρίσκονται στην πρώτη γραμμή όσον αφορά την αντιμετώπιση της πανδημίας, ερχόμενοι καθημερινά αντιμέτωποι με τα προβλήματα που έχουν προκύψει από την κρατική διαχείριση της πανδημικής κρίσης.

Ήδη από το πρώτο κύμα της πανδημίας το Μάρτιο του 2020 υπήρχαν καταγγελίες για ανύπαρκτα ή περιορισμένα Μέσα Ατομικής Προστασίας (ΜΑΠ). Μέσα ακατάλληλα κάποιες φορές για την προφύλαξη τους όπως απλές μάσκες αντί για μάσκες υψηλής προστασίας. Την ίδια στιγμή εργάζονται έως και 14 μέρες χωρίς ρεπό λόγω της υποστελέχωσης, ενώ οι κανονικές άδειες έχουν κοπεί. Στο ΕΚΑΒ καμία ουσιαστική ενίσχυση με μόνιμο προσωπικό δεν έχει υπάρξει τα τελευταία χρόνια με αρκετούς που έχουν προσληφθεί τα χρόνια αυτά να βρίσκονται σε καθεστώς επισφάλειας, αφού είτε έχουν σύμβαση ορισμένου χρόνου είτε έχουν προσληφθεί ως επικουρικό προσωπικό μη γνωρίζοντας μέχρι την τελευταία στιγμή αν θα ανανεωθούν οι συμβάσεις τους ή όχι. Συχνές είναι και οι καθυστερήσεις στην καταβολή του μισθού των επικουρικών.

Ταυτόχρονα βιώνουν την ίδια “ελληνική πατέντα” που βιώνουν και άλλοι εργαζόμενοι στο χώρο της υγείας μιας και δεν εντάσσεται το επάγγελμα τους στα βαρέα και ανθυγιεινά. Παρότι βρίσκονται σε κάθε βάρδια έξω στο δρόμο, ασχέτως καιρικών συνθηκών, έρχονται καθημερινά σε επαφή με διάφορους κινδύνους (επιμόλυνση από βιολογικούς παράγοντες, άγνωστες συνθήκες στο τόπο του ατυχήματος κλπ), καταπονούνται σωματικά και ψυχολογικά λόγω της φύσης της εργασίας τους, δεν εντάσσονται στα βαρέα και ανθυγιεινά (παρότι η δυνατότητα αυτή υπάρχει για τους εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα) αλλά ούτε και προβλέπεται η συνταξιοδότηση τους νωρίτερα.

Η όποια ενίσχυση σε οχήματα τα τελευταία χρόνια (ασθενοφόρα/κινητές ιατρικές μονάδες) βασίζεται σε χορηγίες ιδιωτών με αποτέλεσμα συχνά να υπάρχουν προβλήματα με ασθενοφόρα που αντιμετωπίζουν τεχνικά προβλήματα, λόγω της συνεχιζόμενης χρήσης τους, και βγαίνουν εκτός λειτουργίας μιας και οι χορηγίες καλύπτουν την απόκτηση του οχήματος και όχι τα έξοδα συντήρησης.

Τη στιγμή που 12 εργαζόμενοι στο χώρο της υγείας έχουν πεθάνει από την πανδημία, 11 ακόμα βρίσκονται διασωληνωμένοι σε ΜΕΘ, 50 νοσηλεύονται σε κλινικές κορονοϊού και 2000 νοσούν από τον ιό, φαίνεται όσο ποτέ η ανάγκη ενίσχυσης την δημόσιας υγείας. Αν νομίζετε πως θα κάτσουμε με σταυρωμένα χέρια να βλέπουμε την κοινωνική βάση να θυσιάζεται για τη διάσωση των κερδών και των συμφερόντων σας, είστε γελασμένοι. Οι γιατροί, οι νοσηλευτές, το παραϊατρικό προσωπικό και κάθε εργαζόμενη στον κλάδο της υγείας δεν είναι αναλώσιμες. Η προστασία της κοινωνικής βάσης απέναντι στην κρατική αδιαφορία είναι δική μας υπόθεση. Στηρίζουμε στην πράξη τους εργαζόμενους στον χώρο της υγείας, που δίνουν μάχη όλο αυτό το διάστημα, την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση νομοθετεί με βάση το κρατικό και καπιταλιστικό συμφέρον, αντιμετωπίζοντάς τους ως απλή στατιστική.

Η συλλογική σωτηρία των ζωών μας είναι η μόνη ατομική ευθύνη που έχουμε

Παρεμβάσεις και συλλήψεις 2 συντρόφων ενάντια στην κρατική θανατοπολιτική (Ν.Δ.-Υ.Πε.-Ε.Α.Δ.)

Αν νομίζετε πως θα κάτσουμε με σταυρωμένα χέρια να βλέπουμε την κοινωνική βάση να θυσιάζεται για τη διάσωση των κερδών και των συμφερόντων σας, είστε γελασμένοι. Οι γιατροί, οι νοσηλευτές, το παραϊατρικό προσωπικό και κάθε εργαζόμενος στον κλάδο της υγείας δεν είναι αναλώσιμοι. Η προστασία της κοινωνικής βάσης απέναντι στην κρατική αδιαφορία είναι δική μας υπόθεση. Στηρίζουμε στην πράξη τους εργαζόμενους στον χώρο της υγείας, που δίνουν μάχη όλο αυτό το διάστημα, την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση νομοθετεί με βάση το κρατικό και καπιταλιστικό συμφέρον, αντιμετωπίζοντάς τους ως απλή στατιστική.

Το απόγευμα της Τρίτης 1 Δεκέμβρη πραγματοποιήσαμε παρεμβάσεις με μπογιές και τρικάκια

  • στο γραφείο του βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας Κ. Γκιουλέκα που αποτελεί εκφραστή της κυβερνητικής θανατοπολιτικής με στόχο την νεοφιλελεύθερη ανασυγκρότηση του κρατικού μηχανισμού.
  • στα γραφεία της 4ης Υγειονομικής Περιφέρειας Θεσσαλονίκης που ευθύνοται για τις αυθαιρεσίες και τα ανύπαρκτα μέτρα πρόληψης και αντιμετώπισης της πανδημίας στον κλάδο της Υγείας με χαρακτηριστικό παράδειγμα τις επιτάξεις υγειονομικού προσωπικού του ΕΣΥ με σκοπό την ενίσχυση των αναγκών ιδιωτικών κλινικών.
  • στα γραφεία της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας, τον θεσμικό συντελεστή που ξεπλένει το έγκλημα που συντελείται από την οικονομική πολιτική και τον καπιταλιστικό προσανατολισμό που αυτή έχει, την ίδια στιγμή που τα ταμεία του κράτους γεμίζουν απο την οικονομική καταστολή των εκμεταλλευόμενων μέσω των διοικητικών προστίμων.

Κατά τη διάρκεια των παρεμβάσεων 2 σύντροφοι μας έχουν συλληφθεί και κρατούνται στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης, ενώ θα οδηγηθούν αύριο το πρωί στον εισαγγελέα κατηγορούμενοι μέχρι στιγμής για φθορές και άρνηση υποβολής σε δακτυλοσκοπικό και φωτογραφικό έλεγχο (απείθεια). Κανένα χτύπημα δε θα σταθεί ικανό να ανακόψει τις κοινωνικές αντιστάσεις. Στεκόμαστε δίπλα στους συντρόφους μας και καλούμε την κοινωνική βάση να ορθώσει ένα μαχητικό ανάχωμα αντίστασης στην ταξική εκμετάλλευση και τη διαλογή της κυβερνητικής πολιτικής, ενάντια στον φόβο, τους αποκλεισμούς και τις απαγορεύσεις που επιβάλλει η κρατική τρομοκρατία.

Οι μέρες περνάνε και η κρατική διαχείριση της κατάστασης αφήνει πίσω της όλο και περισσότερα κενά. Η κρίση βαθαίνει και πλάι της μεγαλώνει το χάσμα ανάμεσα σε αυτούς που έχουν πραγματική πρόσβαση στις κρατικές υπηρεσίες κοινωνικής μέριμνας κα σε αυτούς για τους οποίους εντείνεται ο αποκλεισμός. Βασικός υπεύθυνος είναι το ίδιο το κράτος ως μηχανισμός και όχι μεμονωμένα η διαχείριση. Θεσπίζει μέτρα και σταθμά αντιμετώπισης της κατάστασης που στοχεύουν στην προστασία των κρατικών και καπιταλιστικών συμφερόντων, θυσιάζοντας καθημερινά την κοινωνική βάση. Δεκάδες καταγγελίες δημοσιεύονται από γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό, που στρέφουν τα πυρά τους ενάντια στον ΕΟΔΥ για τις κατάπτυστες οδηγίες που εκδίδει όλο αυτό το διάστημα, τόσο προς τους εργαζόμενους στον κλάδο της υγείας, όσο και προς την ίδια την κοινωνική βάση.

Οι εργαζόμενοι στον χώρο της υγείας μάχονται καθημερινά απέναντι στην διασπορά του ιού, χωρίς τα στοιχειώδη μέτρα αυτοπροστασίας, έλλειψη που αντί να καλυφθεί (ενώ υπάρχει η δυνατότητα), θεσμοθετείται άλλοτε και ως ακίνδυνη. Εξαντλούνται καθημερινά με βάση τα ωράρια εργασίας και τις κενές θέσεις με το Υπουργείο, αντί να προβεί στις απαραίτητες προσλήψεις να νομοθετεί την άρση συμβάσεων, οδηγώντας εκατοντάδες εργαζόμενες σε απολύσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η επίκληση δεκάδων άλλων ακαδημαϊκών, επιστημόνων αλλά ακόμα και τελειόφοιτων της ιατρικής να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση του ιού (με δωρεάν διαγνωστικά τεστ, εξετάσεις, παροχή υπηρεσιών κτλ) για να στηρίξουν τις ανάγκες της κοινωνικής βάσης, που αδυνατούσε οικονομικά να ανταπεξέλθει στη νοσηλεία. Όμως η κυβέρνηση που σκόπιμα εκφυλίζει το ΕΣΥ είχε έτοιμο το σχέδιο ενίσχυσης του ιδιωτικού τομέα, υπογράφοντας δεκάδες συμφωνίες με ιδιωτικές κλινικές και μεγαλοεπιχειρηματίες για να αυξήσει τα κέρδη στις τσέπες του κράτους και τον αφεντικών. Νοικιάζει ιδιωτικές κλινικές με διπλάσιο κόστος, ευαγγελιζόμενη ένα εικονικό καθεστώς επίταξης, στήνει μονοπώλια με φαρμακευτικές εταιρίες κτλ.

Ο εμπαιγμός και η υποκρισία της κρατικής διαχείρισης που υπογράφει συμβόλαια θανάτου για όλους και όλες εμάς που δεν έχουμε τη δυνατότητα, όχι μόνο να νοσηλευτούμε σε ιδιωτικές κλινικές αλλά απλά να διαθέσουμε και τα χρήματα για διαγνωστικά τεστ, βιοψίες και μέτρα αυτοπροστασίας, δεν έχει τελειωμό. Αντί να επιτάξει όλες τις ιδιωτικές κλινικές για τις ανάγκες της κοινωνικής βάσης, η κυβέρνηση παραχωρεί κονδύλια εκατομμυρίων στις τσέπες των αφεντικών.

Όμως η διαχείριση στον κλάδο της υγείας είναι μια μικροκλίμακα της θανατοπολιτικής του ελληνικού κράτους. Έξω από εκεί υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι που βιώνουν καθημερινά τον πραγματικό αποκλεισμό και τη συνθήκη διαλογής στην ασθένεια της κοινωνικής βάσης. Τα μέτρα προφύλαξης και αποσυμφόρησης αφήνουν έξω όλες τις εργαζόμενες που συνωστίζονται καθημερινά στα εργασιακά κάτεργα, την ίδια στιγμή που θεσμοθετείται η ένταση της ταξικής εκμετάλλευσης με νέα εργασιακά νομοσχέδια που προσβάλλουν ακόμα και τα στοιχειώδη συνδικαλιστικά δικαιώματα και ελευθερίες. Το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο καταστρατηγεί και τα στοιχειώδη απεργιακά δικαιώματα, παρανομοποιώντας τους συνδικαλιστικούς αγώνες, κανονικοποιεί την απλήρωτη εργασία αυξάνοντας το ετήσιο πλαφόν στις υπερωρίες και επεκτείνει την κυριακάτικη εργασία σε ακόμα περισσότερους κλάδους.

Αφήνουν έξω όλους τους φυλακισμένους που στοιβάζονται στα κέντρα κράτησης και τις φυλακές,  πλήρους απουσίας υγειονομικής περίθαλψης, καθαριότητας και μέτρων αυτοπροστασίας, όπως και τις κρατούμενες στις αποθήκες ψυχών. Εκατοντάδες κρούσματα βλέπουν το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες μέρες με τους πρώτους νεκρούς να καταγράφονται σε φυλακές όπως τους 2 πρόσφατους θανάτους στα Διαβατά, τον αναβρασμό που υπάρχει στις φυλακές Λάρισας αλλά και τη γενικευμένη θανατοπολιτική στα κέντρα κράτησης μεταναστ(ρι)ών. Όμως για το κράτος, πρόκειται για ανθρώπους β διαλογής. Όπως και για τους αστέγους, τους τοξικοεξαρτημένους και κάθε άλλη που έχει αφεθεί στην τύχη του όλο αυτό το διάστημα.

Εμείς από την πλευρά μας, γνωρίζοντας πως από την αρχή της πανδημίας δε βαδίσαμε ουδέποτε ως προς το τέλος, μα προς την αρχή μια νέας κανονικότητας οικονομικής μα πάνω από όλα κοινωνικής κρίσης, δεν αφήνουμε κανέναν και καμία μόνη της εκτεθειμένη και αβοήθητη μπροστά στην αδηφάγο κρατική και καπιταλιστική θανατοπολιτική. Χτίζουμε δίκτυα αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας για να στηρίξουμε τις κοινωνικές ανάγκες, σπάμε στην πράξη τις απαγορεύσεις και τον έλεγχο, δε σιωπούμε στο μονοπώλιο της κρατικής προπαγάνδας, δε λυγίζουμε παρά τη συνεχή καταστολή που βιώνουμε, είτε μέσα από την εκκένωση της κατάληψης μας είτε από τις συλλήψεις συντρόφων μας και μένουμε ενεργές για να αναδείξουμε τις πραγματικές ευθύνες και τους πραγματικούς ενόχους. Και δεν θα ξεχάσουμε όσους σκότωσε η κρατική αδιαφορία και πολιτική: τους νεκρούς κρατούμενους στις φυλακές, τις νεκρές μετανάστριες στα κέντρα κράτησης και όλους όσους άφησαν τη ζωή τους επειδή δε μπόρεσαν να ανταπεξέλθουν σε αυτή συνθήκη. Μια συνθήκη που δημιούργησε το ίδιο το κράτος και ο καπιταλισμός, έτσι ώστε κάποιες από μας να μη χωράμε.

Η συλλογική σωτηρία των ζωών μας είναι η μόνη ατομική ευθύνη που έχουμε

Στον πόλεμο του κράτους και των αφεντικών απαντάμε με πόλεμο

Κάτω τα ξερά σας από τους 2 συντρόφους μας