Αντικατασταλτικές συγκεντρώσεις για την υπεράσπιση των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων

Η κυβερνητική επίθεση με αφορμή την νεοφιλελεύθερη ανασυγκρότηση του ελληνικού κράτους κατά τα πρότυπα της Ευρώπης-Φρούριο συνεχίζεται με αμείωτη ένταση. Μέσα σε λίγους μήνες και με fast track διαδικασίες η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας πέρασε νομοσχέδια που αφορούν την περιστολή των εργατικών δικαιωμάτων, το ανθρωποκυνηγητό των μεταναστών και την ανάταση της επενδυτικής δραστηριότητας στον τομέα της πράσινης ανάπτυξης.

Παράλληλα με την συνταγματική αναθεώρηση η ΝΔ όμως ανασυγκροτεί και τον μισθοφορικό στρατό κατοχής της δημοκρατίας. Νέες κατασταλτικές μονάδες αναλαμβάνουν δράση ενώ δαπανούνται εκατομμύρια ευρώ σε εξοπλισμό των μπάτσων. Με κεντρική στρατηγική το παλιό δόγμα μηδενικής ανοχής επιτίθενται με μένος σε διαδηλωτές, χτυπούν, βασανίζουν, συλλαμβάνουν και φυλακίζουν όσους αντιστέκονται.

Η τελευταία πράξη οχύρωσης του κρατισμού απέναντι στις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις που ολοένα και πληθαίνουν είναι η κατάθεση προς ψήφιση του νέου νομοσχεδίου που αφορά τον περιορισμό και την απαγόρευση των διαδηλώσεων στα ευρωπαϊκά αντιτρομοκρατικά πρότυπα. Η νομική θωράκιση του κράτους αφορά την απαγόρευση των διαδηλώσεων όταν και όπου κρίνουν οι αρχές, καθώς θα απαιτείται επώνυμη άδεια. Παράλληλα θα συσταθεί αυτοτελής Υπηρεσία με τίτλο «Διεύθυνση Πρόληψης της Βίας», υπαγόμενη απευθείας στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη που θα διαχειρίζεται τις παραμέτρους των διαδηλώσεων.

Αν η αντίσταση στις μέρες μας είναι επιτακτικό καθήκον του κάθε αγωνιζόμενου-ης, η υπεράσπιση των χρόνια κεκτημένων δικαιωμάτων, για τα οποία κάποιοι αγωνίστηκαν μέχρι θανάτου, είναι μονόδρομος.

Αντικατασταλτικές συγκεντρώσεις για την υπεράσπιση των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων

Τρίτη 7 Ιούλη 18:30 Καμάρα  *  Πέμπτη 9 Ιούλη 19:00 Αγ. Βενιζέλου

Αναστολή λειτουργίας της Δομής Αλληλεγγύης και Αλληλοβοήθειας-Απολογισμός 1ης περιόδου

Από τις αρχές του Μάρτη, όλες και όλοι μας καλεστήκαμε να ανταπεξέλθουμε στην κοινωνική και συστημική κρίση που δημιούργησε η διασπορά του ιού covid-19. Η συνθήκη ήταν για όλες και όλους μας πρωτόγνωρη, καθώς ο έκτακτος και επιτακτικός χαρακτήρας της άφηνε πίσω του ασταμάτητα κενά. Από την πρώτη στιγμή γίναμε μάρτυρες ενός πρωτόγνωρου καθεστώτος εξαίρεσης σε ότι αφορά την κρατική διαχείριση. Η διάσωση του κρατικού μονοπωλίου τέθηκε σε άμεση και απόλυτη προτεραιότητα, με αποτέλεσμα στο σύνολο της κοινωνικής βάσης να υπάρξει πλεονάζον πληθυσμός β’ διαλογής, με αποτέλεσμα στο κοινωνικό σώμα να υπάρξουν ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, οι οποίες εξαλείφθηκαν εντελώς από τη μέριμνα. Μετανάστριες, άστεγοι, τοξικοεξαρτημένοι, φυλακισμένες αποτέλεσαν αόρατο πληθυσμό.

Από την πρώτη στιγμή ως συνέλευση αποφασίσαμε να δράσουμε συλλογικά για να ξεπεράσουμε κάποιες από τις συνέπειες της συνθήκης. Απέναντι σε αυτή τη συνθήκη και τους περιορισμούς που επέβαλε στις ζωές μας, αντιλαμβανόμενες/οι πως το στοίχημα της άμεσης αυτοοργάνωσης των αναγκών της κοινωνικής βάσης αποτελούσε επιτακτικό ζητούμενο. Η στρατηγική μας αφορούσε δύο κατευθύνσεις:

  1. τη δημιουργία συνθηκών για διαρκή παρεμβατική δραστηριότητα, έτσι ώστε αφενός μεν να στοχοποιηθούν όλοι οι υπαίτιοι για τη δημιουργία του καθεστώτος εξαίρεσης και αφετέρου, να σταθούμε δίπλα σε όσους βρισκόταν έκθετοι στον άμεσο κίνδυνο της κρατικής απομόνωσης και αδιαφορίας.
  2. τη δημιουργία υποδομών κοινωνικής αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας, για να σταθούμε έμπρακτα αλληλέγγυες/οι στον αόρατο πληθυσμό που αφέθηκε να πεθάνει.

Από τις πρώτες ημέρες της καραντίνας, η κατάληψη αποτέλεσε σημείο τριβής και συνεύρεσης μέσα στην κρατική απόπειρα γενικευμένης απομόνωσης. Εκεί όπου συλλογικά προσπαθήσαμε να ξεπεράσουμε τον φόβο, την αποξένωση αλλά και την κατασταλτική τρομοκρατία, μέσα από τα μέτρα απαγόρευσης και την κυβερνητική προπαγάνδα περί ατομικής ευθύνης. Η δημιουργία της Δομής, αποτέλεσε για μας την αδιαμεσολάβητη συνεισφορά κοινωνικής αλληλεγγύης σε όλες και όλους, όσες και όσους αποτέλεσαν πληθυσμό που οδηγούνταν στην κάθαρση από την κρατική αδιαφορία.

Για πάνω από δύο μήνες, η Δομή στήριξε στην πράξη οικονομικά αδύνατους/ες, άστεγους/ες και τοξικοεξαρτημένους/ες, οργανώνοντας εβδομαδιαία μοιράσματα πακέτων διατροφής και προϊόντων ατομικής φροντίδας. Σταθήκαμε δίπλα σε μετανάστριες και μετανάστες στα camps του Κλειδιού και του Βαγιοχωρίου, μέσα από αποστολές ρούχων και φαρμάκων, κρατούμενες στο κολαστήριο της Πέτρου Ράλλη αλλά και όλες/ους τις/ους έγκλειστες/ους αγωνίστριες/ες μέσα από την οικονομική στήριξη του Ταμείου Αλληλεγγύης Φυλακισμένων και Διωκόμενων Αγωνιστ(ρι)ών. Τέλος προσπαθούμε να στηρίξουμε τους αδέσποτους συντρόφους μας που αποτελούν ίσως τον διαρκή αόρατο πληθυσμό.

Μέσα από τη λειτουργία της Δομής και την εξωστρεφή παρουσία της στη Λαϊκή Αγορά του Προφήτη Ηλία, καταφέραμε να βοηθήσουμε και να βοηθηθούμε από δεκάδες ανθρώπους που είχαν τις ίδιες ανάγκες και ανησυχίες με εμάς. Η σύντομη εμπειρία μας, απολογίζεται στο γεγονός πως οι μικρές μας δυνάμεις έχουν τη δική τους ξεχωριστή σημασία στην αλληλέγγυα κοινωνική συνεισφορά. Από τον Ιούνιο, μπαίνοντας σε μια νέα συνθήκη, όπου οι ρυθμοί της κανονικότητας επανέρχονται ελαφρά αποφασίσαμε την προσωρινή αναστολή λειτουργίας της Δομής. Αυτό όμως σε καμία περίπτωση δε σημαίνει, ούτε πως δεν υπάρχουν οι ανάγκες, ούτε πως εφησυχαζόμαστε στην κρατική διαχείριση.

Καμία/κανένας μας, δεν πιστεύει πως το προηγούμενο διάστημα αποτελεί μια κακή περίοδο που ανήκει πλέον στο παρελθόν. Γι’ αυτό και είμαστε έτοιμες/οι να αναλάβουμε εκ νέου τις ευθύνες μας, σε μια νέα συνθήκη έκτακτης ανάγκης, πιο προετοιμασμένες/οι αυτή τη φορά. Η εμπειρία που αποκομίσαμε αποτελεί πολύτιμο εργαλείο ανάλυσης και αντιμετώπισης όσων καταστάσεων θα καλεστούμε να αντιμετωπίσουμε στο μέλλον. Οφείλουμε να μην ξεχάσουμε όλα τα εγκλήματα για τα οποία υπεύθυνοι είναι το κράτος και τα αφεντικά. Η πρώτη φάση της πανδημίας μπορεί να τελείωσε, ο πόλεμος όμως συνεχίζεται.

Καμιά/κανένας μας μόνη/ος απέναντι στην πολεμική του Κράτους και του Κεφαλαίου

Ας αναλάβουμε τις ευθύνες μας απέναντι στην ιστορία

Παρέμβαση στο Ελληνο-Γαλλικό Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης

Καμία αυταπάτη για τις επενδύσεις η πράσινη ανάπτυξη μαυρίζει συνειδήσεις

Βαδίζουμε σε δυστοπικές περιόδους όπου χρειάζεται να αγωνίζεσαι ακομα και για τον αέρα που αναπνέεις. Η επενδυτική δραστηριότητα του αρχιμαφιόζου δήμαρχου Μπέου προχωράει γοργά προς την κατασκευή της μονάδας παραγωγής SRF στο κάτεργο της ΑΓΕΤ-LaFarge, μέσα σε ένα περιβάλλον ήδη επιβαρυμένο από την πολύμηνη καύση σκουπιδιών. Η κατασκευή της νέας μονάδας αποτελεί ύψιστο επενδυτικό στόχο για τη δημαρχεία, καθώς θα γεμίσει τις τσέπες της μαφίας με φράγκα από Ευρωπαϊκές επιδοτήσεις και προγράμματα, αδιαφορώντας για τη γνώμη όσων πρόκειται να υποστούν τις ενεργοβόρες συνέπειες της παραγωγής και καύσης RDF-SRF.

Απέναντι στη μαφία του Μπέου, η αγωνιζόμενη κοινωνία του Βόλου έχοντας στο πλάι της ένα ευρύ κίνημα αλληλεγγύης δίνει έναν μαχητικό αγώνα όλο αυτό το διάστημα για να μπλοκάρει την επενδυτική φρενίτιδα. Στις 13 Ιούνη χιλιάδες αγωνιζόμενοι-ες κάτοικοι και αλληλέγγυοι κινήθηκαν οργανωμένα μέχρι και το προαύλιο της ΑΓΕΤ, διαδηλώνοντας κατά του εγκλήματος που συντελεί η καύση σκουπιδιών, ενάντια στη φύση και τις ζωές όλων μας. Η διαδήλωση δέχτηκε βίαιη καταστολή από τα ένστολα τάγματα εφόδου του Μπέου, με ασταμάτητες επιθέσεις, ξυλοδαρμούς και συλλήψεις τόσο έξω από το εργοστάσιο, όσο και μέσα στην πόλη, στην αστυνομική διεύθυνση και στα δικαστήρια την επόμενη μέρα.

Έχουμε δηλώσει και στο παρελθόν πως η αγωνιζόμενη κοινωνία του Βόλου αλλά και κάθε κοινότητα αγώνα που δέχεται τη βία και την καταστολή του κράτους και των αφεντικών, δεν είναι μόνη. Μπροστά στις μαφιόζικες απειλές του κάθε Μπέου ορθώνεται το δίκιο του αγώνα και η αλληλεγγύη μεταξύ των κοινοτήτων αντίστασης. Από το μέτωπο της Θεσσαλονίκης, όπου η αδειοδότηση στη βιομηχανική μονάδα θανάτου της ΤΙΤΑΝ για καύση σκουπιδιών καλείται να βρεί απέναντί της την ίδια μαχητικότητα και αντίσταση, στέλνουμε την έμπρακτη αλληλεγγύη μας στον αγώνα τον κατοίκων του Βόλου. Στις 25 Ιούνη πραγματοποιήσαμε παρέμβαση με μπογιές και τρικάκια στο Ελληνο-Γαλλικό Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης ενάντια στην επενδυτική βαρβαρότητα του ελληνογαλλικού ομίλου ΑΓΕΤ-LaFarge. Καμία δίωξη σε όσους αγωνίζονται βάζοντας τις ζωές τους και την προστασία του φυσικού κόσμου, πάνω από τα κέρδη των αφεντικών.

Επίθεση στις ελληνογαλλικές επενδύσεις

Από την ΑΓΕΤ μέχρι την ΤΙΤΑΝ μολύνουν τον αέρα και θάνατο σκορπάν

 

 

Ενημέρωση από την διαδήλωση ενάντια στην πράσινη ανάπτυξη

Με την συμμετοχή περίπου 300 ατόμων και με πολύ δυνατό παλμό ολοκληρώθηκε στην Θεσσαλονίκη (20/6) η διαδήλωση ενάντια στην πράσινη ανάπτυξη και το αντι-περιβαλλοντικό νομοσχέδιο.

Η πορεία, με κεντρικό σύνθημα “Ενάντια στης φύσης την λεηλασία, αγώνας για την Γη και την Ελευθερία”, κινήθηκε σε κεντρικούς δρόμους της πόλης (Εγνατία, Αγ. Σοφίας, Ερμού, Βενιζέλου, Αγ. Δημητρίου) και πλαισιώθηκε από τις εξής συλλογικότητες και πρωτοβουλίες αγώνα:

  • Δικτύωση Κινημάτων για Γη και Ελευθερία
  • Κατάληψη Terra Incognita
  • Πρωτοβουλία ενάντια στα ΕΛΠΕ
  • Συλλογικότητα αναρχικών από τα ανατολικά
  • Συλλογικότητα για τον Κοινωνικό Αναρχισμό, “Μαύρο και Κόκκινο”
  • ΕΚΧ Σχολείο για την Μάθηση της Ελευθερίας
  • Ελευθεριακή Πρωτοβουλίας Θεσσαλονίκης (μέλος της Αναρχικής Ομοσπονδίας)
  • Αναρχική Ομάδα Θεσσαλονίκης Πυρανθός 
  • Συνέλευση Tierra y Libertad Τούμπας – μέλος της Δικτύωσης Κινημάτων για Γη & Ελευθερία
  • Αναρχική Συλλογικότητα Pueblo
  • Αναρχική συλλογικότητα Άνω Θρώσκω
  • Libertatia, συλλογικότητα για τον ελευθεριακό κομμουνισμό

Ενώ υπήρχε και μπλοκ στο οποίο συμμετείχαν η ΣΕ ΒΙΟΜΕ μαζί με τους αγωνιζόμενους κατοίκους των Σταγιατών οι οποίοι ήρθαν από τον Βόλο για την πορεία.

Τα κείμενα και τις αφίσες όλων των ομάδων και των πρωτοβουλιών μπορείτε να βρείτε συγκεντρωμένα εδώ.

Η διαδήλωση στη Θεσσαλονίκη ενάντια στην πράσινη ανάπτυξη και το αντι-περιβαλλοντικό νομοσχέδιο ήταν μόνο μια στιγμή του ευρύτερου κινήματος ενάντια στη λεηλασία της φύσης. Οι πολυπληθείς τοπικές πρωτοβουλίες για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος έχουν δημιουργήσει μια στέρεη βάση κι ένα νέο οικολογικό κίνημα φαίνεται να αναδύεται, σκιαγραφώντας την απάντηση της κοινωνικής βάσης σε ένα από τα πιο κρίσιμα προβλήματα της εποχής μας.

Εισήγηση της συλλογικότητας με αφορμή τη δράση του Μετώπου Απελευθέρωσης της Γης

Εισήγηση της συλλογικότητας κατά τη συζήτηση για τη ριζοσπαστικοποίηση των κινημάτων αντίστασης ενάντια στη λεηλασία της φύσης με αφορμή τη δράση του Μετώπου Απελευθέρωσης της Γης

Ανταπόκριση από τη συμμετοχή στη διαδήλωση ενάντια στην καύση σκουπιδιών στην ΑΓΕΤ

Το απόγευμα του Σαββάτου 13 Ιουνίου, χιλιάδες διαδηλωτές απο την πόλη του Βόλου αλλά και από κοινότητες και εστίες αγώνα από διάφορα μέρη του ελλαδικού χώρου συγκεντρώθηκαν στο προαύλιο του Αχιλλοπούλειου Νοσοκομείου με κατεύθυνση προς τη βιομηχανική μονάδα θανάτου της ΑΓΕΤ. Με δυναμικό παλμό η πορεία έφτασε έξω από το εργοστάσιο όπου και οι πρώτοι διαδηλωτές πέταξαν μπογιές στο φυλάκιο της εισόδου. Από την πρώτη στιγμή οι μπάτσοι δείξαν τις προθέσεις τους. Μετά από ολιγόλεπτη ένταση και κάποια πρώτα δακρυγόνα, οι περιφρούρηση της διαδήλωσης συγκροτήθηκε ξανά μπλοκάροντας τις δυνάμεις καταστολής που προσπαθούσαν να διαλύσουν τη διαδήλωση.

Στήθηκε μικροφωνική κατά την οποία διαβάστηκαν τοποθετήσεις και ανακοινώσεις επιτροπών αγώνα, πολιτικών και κοινωνικών φορέων και οργανώσεων. Ιδιαίτερα ενθαρυντικοί ήταν οι χαιρετισμοί αγωνιστριών και αγωνιστών από μέτωπα αγώνα ενάντια στη λεηλασία της φύσης στο όνομα της πράσινης ανάπτυξης όπως η επιτροπή αγώνα Μεγάλης Παναγίας ενάντια στην εξόρυξη στις Σκουριές, η Δικτύωση Κινημάτων για Γη και Ελευθερία, η επιτροπή ενάντια στην καύση σκουπιδιών στην ΤΙΤΑΝ καθώς και αγωνιστές-ριες ενάντια στην κατασκευή αιολικών πάρκων στα Άγραφα.

Στο τέλος της διαδήλωσης οι δυνάμεις καταστολής επιτέθηκαν συντεταγμένα με χημικά και χειροβομβίδες κρότου διαλύοντας το σώμα, με αποτέλεσμα αρκετοί διαδηλωτές να έχουν εγκλωβιστεί στη θάλασσα.Ακολούθησαν συγκρούσεις καθόλη τη διάρκεια της οπισθοχώρησης της πορείας με του ς μπάτσους να ρίχνουν συνεχώς δακρυγόνα μέσα στον κόσμο. Αρκετός κόσμος τραυματίστηκε με αποτέλεσμα να διακομιστεί στο νοσοκομείο με ασθενοφόρα, ενώ οι μπάτσοι προχώρησαν και σε αρκετές προσαγωγές. Και ενώ η πορεία απομακρυνόταν από την ΑΓΕΤ φτάνοντας ξανά στο Νοσοκομείο, οι μπάτσοι επιτέθηκαν για δεύτερη φορά με χημικά (ρίχνοντας ακόμα και μέσα στο νοσοκομείο) προχωρώντας σε νέες προσαγωγές. Ο κόσμος που είχε απομείνει έπειτα απο νέες συγκρούσεις κινήθηκε συγκροτημένα μέχρι τον θόλο, όπου και αποφασίστηκε νέα συγκέντρωση έξω από την Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Μαγνησίας. Στη ΓΑΔΜ ακολούθησε νέα επίθεση, αυτή τη φορά ακόμα πιο δολοφονική, με τους μπάτσους να κυνηγούν για αρκετή ώρα τους συγκεντρωμένους χτυπώντας όποιον έμενε πίσω. Αρκετοί ήταν αυτοί που μετέπειτα διακομίστηκαν στο νοσοκομείο με τραύματα απο χτυπήματα.

Ο απολογισμός της ημέρας ήταν 7 προσαγωγές από τις οποίες 2 μετατράπηκαν σε συλλήψεις, αρκετοί μπάτσοι τραυματίες ανάμεσά τους και ο αστυνομικός διευθυντής και ο υποδιευθυντής, μια δυναμική διαδήλωση η οποία δέχτηκε τη βίαιη καταστολή των ένστολων μαφιόζων του Μπέου και ένα διάχυτο μήνυμα ενότητας των κοινοτήτων αγώνα ενάντια στη λεηλασία της φύσης και την υποβάθμιση των ζωών μας. Αφήνοντας την πόλη του Βόλου, μια υπόσχεση πλανιέται στον βρώμικο αέρα: στον πόλεμο του κράτους, των τοπικών αρχών και των επενδυτών, οι κοινότητες αγώνα θα απαντήσουν με πόλεμο. Επόμενο ραντεβού αποτελεί η συγκέντρωση έξω απο την Περιφέρεια Λάρισας όπου και εξετάζεται η μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων για την κατασκευή του εργοστασίου SRF καθώς και η κεντρική διαδήλωση ενάντια στην πράσινη ανάπτυξη με αφορμή το νέο αντιπεριβαλλοντικό νομοσχέδιο που θα πραγματοποιηθεί στη Θεσσαλονίκη το Σάββατο 20 Ιούνη στις 12:00 στην Καμάρα.

Αλληλεγγύη στους 2 συλληφθέντες της 13ης Ιούνη

Η καύση σκουπιδιών δεν είναι καινοτομία, είναι έγκλημα σε βάρος της φύσης και των ζωών μας

Αγώνας για ζωή, γη και ελευθερία

20 Ιούνη: Πορεία ενάντια στην πράσινη ανάπτυξη-Εκδήλωση για τη ριζοσπαστικοποίηση των περιβαλλοντικών αγώνων

Το απόγευμα της Δευτέρας 4 Μάη, η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχοντας μετατοπίσει το τελευταίο διάστημα όλη την προσοχή της κοινωνίας στο ζήτημα της πανδημίας, κατέθεσε προς διαδικασία συζήτησης-ψήφισης στη Βουλή, το νέο αντιπεριβαλλοντικό πολυνομοσχέδιο. Δεν είναι η πρώτη φορά που επιλέγεται από την κυβέρνηση να κατατίθενται βαρυσήμαντα νομοσχέδια σε καιρό όπου τα κινήματα βρίσκονται σε μούδιασμα και η προσοχή του κοινωνικού συνόλου είναι στραμμένη σε άλλα ζητήματα καθώς όλο αυτό το διάστημα προφασιζόμενοι τον ιό, ζητούν ανακωχή από τις κοινωνικές αντιστάσεις την ίδια στιγμή που νομοθετούν νέα μέτρα κοινωνικής και ταξικής εκμετάλλευσης και υποτίμησης των ζωών μας. Το νομοσχέδιο που υπερψηφίστηκε στις 5 Μάη, προβλέπει μεταξύ άλλων:

  • Την παράταση των Αποφάσεων Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων από τα 10 στα 15 χρόνια έτσι ώστε να απλοποιηθούν οι διαδικασίες έγκρισης και να περιοριστεί οποιοδήποτε μπλοκάρισμα των έργων μέσα από τις περιβαλλοντικές μελέτες. Παράλληλα θεσμοθετείται ο «πιστοποιημένος αξιολογητής» των περιβαλλοντικών μελετών, ο οποίος θα πληρώνεται από τους επενδυτές, με σκοπό να διευκολύνει την αδειοδότηση, γεγονός που σημαίνει ότι θα μπορεί από μόνος του να παρακάμψει οποιαδήποτε αντιπεριβαλλοντκή σύσταση .
  • Στις ζώνες οικοτόπων και ειδών επιτρέπει την μεταλλευτική δραστηριότητα, τα λατομεία,  τις ζώνες έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθρακών, ενώ στις περιοχές Natura 2000, ακόμη και στις ζώνες απόλυτης προστασίας της φύσης,  θα επιτρέπονται καταστήματα και εγκαταστάσεις, πχ πλωτές υποδομές, εγκαταστάσεις θαλάσσιας αναψυχής, διάνοιξη δρόμων, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για οποιαδήποτε τουριστική και εμπορευματική «αξιοποίησή» τους. Επίσης καταργεί τους Φορείς Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών και τους αντικαθιστά με φορέα απομακρυσμένο από το πεδίο του και ελεγχόμενο από το υπουργείο.
  • Σε ότι αφορά τα αυθαίρετα, προβλέπει επανακαθορισμό των δασικών χαρτών και αναστολές κυρώσεων. Νομιμοποιεί τα αυθαίρετα εντός δασικών εκτάσεων και επαναφέρει τη νομιμοποίησή τους για 30 χρόνια, ενώ είχε απορριφθεί από την Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικράτειας (ΣτΕ). Οι τριμελείς επιτροπές εξέτασης θα αποτελούνται, αντί των δασολόγων και μόνο, από τον πρόεδρο που θα είναι δικηγόρος και από έναν τοπογράφο μηχανικό.

Το διάστημα αυτό έχει ανοίξει ο δρόμος για αιολικά και φωτοβολταικά πάρκα στα ‘Αγραφα, στο Βέρμιο και αλλού(στο μεγαλύτερο μέρος της ηπειρωτικής και νησιωτικής ελλάδας), και για την παράταση της άδειας στις Σκουριές. Το κράτος νομοθετεί για χάρη των επενδυτών, με πρόσχημα τις επενδύσεις, ακολουθώντας τη στρατηγική της ΕΕ σε θέματα ανάπτυξης και ενέργειας. Τη στιγμή που επιβάλει μέτρα περιορισμού σε μεγάλο μέρος της κοινωνίας με πρόφαση την προστασία της υγείας του, επιτρέπει με νόμο την καύση ρυπογόνου καυσίμου στην εταιρία ΤΙΤΑΝ.

Ας δούμε όμως πως μεταφράζεται αυτό το νομοσχέδιο απέναντι στον φυσικό κόσμο

Περιοχές όπου μέχρι πρότινος ήταν τόπος ζωής για χιλιάδες ζώα, φυτά και δέντρα θα μετατραπούν σε τεράστια εργοτάξια. Στα βουνά πρόκειται να αποψιλωθούν τεράστιες περιοχές με σκοπό την διάνοιξη δρόμων για να τοποθετηθούν αιολικά πάρκα ή πολυτελή θέρετρα για πλούσιους «φυσιολάτρες» επισκέπτες. Οι βάσεις των ανεμογεννητριών πρόκειται να καλύπτουν μεγάλο μέρος του υπεδάφους γεμίζοντας γόνιμες περιοχές με τσιμέντο. Ο παραγόμενος ήχος  των ανεμογεννητριών θα εξαφανίσει μεγάλο κομμάτι της χλωρίδας και της πανίδας των εκάστοτε περιοχών. Τα εναέρια δρομολόγια των μεταναστευτικών πτηνών θα διακόπτονται από τα γιγάντια πτερύγια των ανεμογεννητριών και τα τεχνητά φράγματα ήχου που δημιουργούν, με αποτέλεσμα την θανάτωση πολλών πτηνών. Επιπλέον στα βουνά της Ηπείρου όπου θέλουν να πραγματοποιήσουν εξόρυξη υδρογοναθράκων πρόκειται  να τρυπήσουν τη γη σε δεκάδες σημεία και να διαταράξουν την ζωή των έμβιων όντων όπου κατοικούν στην περιοχή.

Οι εξέδρες εξόρυξης υδρογοναθράκων  που θα τοποθετηθούν στα νερά του Αιγαίου και του Ιονίου θα διαταράξουν την διέλευση των κητοειδών, των θαλάσσιων χελωνών και των ψαριών. Ο βυθός της Μεσογείου διακρίνεται για την ποικιλομορφία του και για τα δεκάδες χιλιάδες είδη ψαριών που υπάρχουν στα νερά της. Το βάθος του νερού στο Ιόνιο καθώς και στην νότια Κρήτη είναι το μεγαλύτερο σε σχέση με άλλες θαλάσσιες περιοχές της Μεσογείου και το κάνει κατάλληλο για φαλαινοειδή και κήτη. Αξίζει να σημειωθεί επίσης ο κίνδυνος διαρροής αποβλήτων στις θάλασσες, που θα επιφέρει τον θάνατο σε χιλιάδες θαλάσσια έμβια όντα.  Τέλος, γνωρίζοντας την καταστροφή που έχει ήδη επιφέρει η εξόρυξη χρυσού στην περιοχή της Β.Α. Χαλκιδικής (αποψίλωση τεράστιου κομματιού του δάσους, μόλυνση των υδάτων με αρσενικό αλλά και διάφορα άλλα χημικά τα οποία επιφέρουν ακόμα και τον θάνατο στα έμβια όντα) μπορούμε να προβλέψουμε τι πρόκειται να γίνει με την επέκταση των μεταλλείων στην Χαλκιδική αλλά και στις περιοχές της δυτικής Μακεδονίας και της Θθράκης , όπου η Eldorado είχε συναντήσει μέχρι πρότινος αντιδράσεις από διάφορους τοπικούς αγώνες κατοίκων που κινητοποίησαν πανελλαδικά εκατοντάδες κινήσεις αλληλεγγύης.

Κάποτε ο άνθρωπος υπήρξε αναπόσπαστο κομμάτι του φύσικού κόσμου. Ζούσε σε αρμονία με αυτόν και με σεβασμό προς όλα τα άλλα έμβια ζώα. Όταν άρχισε να ανακαλύπτει τις ικανότητες και τις δυνάμεις του πάνω στη φύση και συνειδητοποίησε ότι εκμεταλλεύοντάς την αποκτούσε όλο και περισσότερη ευημερία και οικονομική ανεξαρτησία και δύναμη, ξεκίνησε τη καταστροφική του επέλαση προς όφελος των δικών του συμφερόντων. Εδώ και εκατομμύρια χρόνια λοιπόν, απ’ όταν ο άνθρωπος άρχισε να αστικοποιείται, η καπιταλιστική επέλαση δεν έχει σταματημό. Οι ανάγκες της βιομηχανοποιημένης κοινωνίας, ο υπερπληθυσμός, οι τουριστικές και εμπορευματικές επενδύσεις και η γενκότερη εκμεταλλευτική επέμβαση του ανθρώπου πάνω στο φυσικό κόσμο επέφερε ραγδαίες καταστροφές και λεηλασίες σε βουνά, πεδιάδες και θάλασσες και δισεκατομμύρια δολοφονίες των άλλων ζώων.

Τα τελευταία χρόνια αντιμετωπίζουμε ένα ακόμη μεγαλύτερο πρόβλημα: τη λεηλασία του φυσικού κόσμου για τα κέρδη και τα οφέλη των διακρατικών συμμαχιών με ντόπιους και ξένους επενδυτές σε θέματα ενεργειακής ανάπτυξης. Για διάφορα επιχειρηματικά συμφέροντα  παρακολουθούμε την αγοραπωλησία δημόσιων χώρων και έργων προς ανάπλαση, μέσα στα πλαίσια του εξευγενισμού. 

Το κράτος, το κεφάλαιο και οι υποστηρικτές τους, που ευθύνονται για την πλήρη καταστροφή και λεηλασία του περιβάλλοντος και την εντεινόμενη υποβάθμιση των όρων ζωής μας από τις εγκληματικές αναπτυξιακές στρατηγικές τους προσπαθούν να χρυσώσουν το χάπι της ανάπτυξης με εναλλακτικά μοντέλα διαχείρισης βασισμένα πάνω στην λογική του πράσινου καπιταλισμού (ανεμογγενήτριες, φυσικό αέριο κλπ). Μέσα από αυτό το πρίσμα θέλουν να παρουσιάσουν ότι το νέο αντι-περιβαλλοντικό νομοσχέδιο είναι προς όφελος της οικονομίας της χώρας, εδικά μετά το lock down στον επιχειρησιακό κόσμο που επέβαλλε η καραντίνα, και ότι μόνο τέτοιου είδους επενδύσεις και αναπλάσεις θα μας προσφέρουν σε όλους/ες μας ένα καλύτερο μέλλον.

Απέναντι στην κυβερνητική προπαγάνδα και στο έγκλημα που προκαλεί η ίδια η καπιταλιστική ανάπτυξη πρέπει να δημιουργήσουμε ανα τόπους κοινωνικούς αγώνες και να οξύνουμε τους ήδη υπάρχοντες. Απέναντι στη γενικευμένη επίθεση που βιώνουμε από το κράτος και το κεφάλαιο οφείλουμε να ενωποιήσουμε τους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες προς μία κοινή κατεύθυνση. Γιατί ο εχθρός είναι κοινός.  

Ο πολιτισμός της λεηλασίας και της εκμετάλλευσης, της ρύπανσης και της μόλυνσης, δεν θέλουμε να εξανθρωπιστεί αλλά να καταστραφεί

Να μπλοκάρουμε τη καπιταλιστική επέλαση και την ολική καταστροφή που επιφέρει στον φυσικό κόσμο

ΣΑΒΒΑΤΟ 20 ΙΟΥΝΗ

12:00 ΚΑΜΑΡΑ: ΠΟΡΕΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ

19:00 στην κατάληψη  Terra Incognita: Προβολή: If a tree falls *A story of the Earth Liberation FrontΣυζήτηση για τη ριζοσπαστικοποίηση των κινημάτων αντίστασης ενάντια στη λεηλασία της φύσης με αφορμή τη δράση του Μετώπου Απελευθέρωσης της Γης

20 Ιούνη: Πορεία ενάντια στην πράσινη ανάπτυξη

Η επενδυτική πολιτική της κυβέρνησης στον τομέα της ενεργειακής ανάπτυξης συνεχίζει να αποτελεί κεντρικό διακύβευμα ύψιστης εθνικής σημασίας κατά τα λεγόμενα του ίδιου του πολιτικού προσωπικού, των ντόπιων και ξένων επενδυτών αλλά και των ευρωπαϊκών θεσμών που καθορίζουν την ενιαία στρατηγική της ΕΕ σε θέματα ανάπτυξης και ενέργειας. Η ψήφιση ακόμα ενός αντιπεριβαλλοντικού νομοσχεδίου όπως αυτό που δρομολογήθηκε έκτακτα στις 4 Μάη εντείνει την εκμεταλλευτική δραστηριότητα που λεηλατεί και καταστρέφει τον φυσικό κόσμο. Ο δρόμος για την ένταση της μεταλλευτικής δραστηριότητας, για την αποψίλωση κάθε κορυφογραμμής προς εγκατάσταση ΑΠΕ, για την αποστράγγιση κάθε πηγής από την δημιουργία υδροηλεκτρικών εγκαταστάσεων, για την εξόρυξη όλου του θαλλάσιου ορίζοντα για υδρογονάνθρακες και φυσικό αέριο,  ανοίγει και οδηγεί τις ζωές μας προς την απόλυτη δυστοπία. Ο αγώνας ενάντια στις ενεργειακές επενδύσεις και τους πολέμους που γεννούν, παραμένει πιο επίκαιρος από ποτέ. Να μπλοκάρουμε στην πράξη την επενδυτική πολιτική του ελληνικού κράτους. Να υπερασπιστούμε τις ζωές μας, τη γη και την ελευθερία μας, στηρίζοντας τους τοπικούς αγώνες ενάντια στην πράσινη ανάπτυξη. Από τις Σταγιάτες και τον Βόλο μέχρι τη Νάξο και από την Κρήτη μέχρι την Χαλκιδική, την Ξάνθη και τη Σαμοθράκη έχουμε το δίκιο και θα νικήσουμε.

Κράτος–Ε.Ε.-Επενδυτές λεηλατουν και καταστρεφουν τη φυση

Αγώνας για Γη και Ελευθερία

Διαδήλωση ενάντια στην πράσινη ανάπτυξη

Σάββατο 20 Ιούνη, 12:00 Καμάρα  

Δικτύωση Κινημάτων για Γη και Ελευθερία

11 Ιούνη-Δίκη του αναρχικού μετανάστη Irdi K.

Τον Ιούλιο του 2019 ο αναρχικός σύντροφος Ίρντι Κ. πήγε για μία ακόμη φορά να ανανεώσει την άδεια παραμονής του στη χώρα, κάτι που είναι υποχρεωμένος να κάνει κάθε πέντε χρόνια, αφού κατάγεται από την Αλβανία. Μόνο που αυτή τη φορά η αίτηση απορρίφθηκε από τις δικαστικές αρχές, λόγω της σύλληψης-καταδίκης του κατά τη διάρκεια της πορείας μνήμης του Αλέξη Γρηγορόπουλου στις 6 Δεκεμβρίου του 2014, με το πρόσχημα ότι αποτελεί “δημόσιο κίνδυνο”. Μετά τη πρώτη απόρριψη ανανέωσης της άδειας παραμονής του, ακολουθούν και άλλες απορριπτικές αποφάσεις, που δείχνουν ξεκάθαρα, για μία ακόμη φορά,  την εκδικητικότητα του κράτους στο πρόσωπο του συντρόφου για την πολιτική του ταυτότητα και μόνο. 

Το κράτος χρησιμοποιεί ως χαρτί, γι αυτή τη παράλογη δίωξη, νέους μεταναστευτικούς νόμους και πολιτικές αλλά πίσω από αυτό το παιχνίδι βλέπουμε πως χρησιμοποιεί κάθε τρόπο για να καταστείλει όποιον αγωνίζεται ενάντια στη κυριαρχία του. Μπάτσοι, δικαστές και εισαγγελείς, για μία ακόμη φορα με πρωτάκουστο τέχνασμα, τιμωρούν παραδειγματικά κάποιον για την πολιτική του δράση και ταυτότητα.

Η συνεχόμενη θρασύς  επιβολή  από το κράτος και τις αρχές αγγίζει πλέον τον απόλυτο παραλογισμό, μέσω της καταστολής με αυτοσχέδιους νόμους, με τραμπουκισμούς, ξυλοδαρμούς, σεξιστικές παρενοχλήσεις, διώξεις βγαλμένες μέσα απο σενάριο sci. fi., επιθέσεις και κακοποίηση σε όλα τα αγωνιζόμενα και περιθωριοποιημένα  κομμάτια της κοινωνίας.

 Όσο η κρατική εξουσία παίζει έτσι με τις ζωές συντρόφων-ισσών μας, άλλο τόσο κι εμείς θα εντείνουμε τον πόλεμο απέναντι της.Δεν θα αφεθεί κανένας-μία μόνη της στα βρωμερά χέρια των μπάτσων και των δικαστών. Η αλληλεγγύη μας, η πολιτική δράση και η διάχυση των δικών μας όρων στο κοινωνικό σύνολο θα συνεχίζει να είναι όπλο ενάντια τους.

Μέχρι τη καταστροφή και του τελευταίου κελιού/κλουβιού, κανείς/καμία δεν θα είναι ελεύθερος/η. Καταστροφή των συνόρων σε ολόκληρη τη γη.

Αλληλεγγύη στον σύντροφο Irdi K. που απειλείται με απέλαση

Συγκέντρωση: Πέμπτη 11/6, 09:00-Διοικητικά Δικαστήρια Θεσσαλονίκης

Συγκεντρωτική ενημέρωση από τις δράσεις εν όψει του Διεθνούς 3μέρου αλληλεγγύης στους απανταχού φυλακισμένους

Ανταποκρινόμενοι στην πρωτοβουλία των συντροφισσών και συντρόφων για την οργάνωση ενός Διεθνούς 3μέρου αλληλεγγύης στους απανταχού φυλακισμένους, δεκάδες συντρόφισσες και σύντροφοι από την πόλη της Θεσσαλονίκης συμμετείχαν και συνδιοργάνωσαν πλήθος δράσεων ενάντια στο καθεστώς του εγκλεισμού και την στέρησης της ελευθερίας.

Την Παρασκεύη 29 Μάη στα αυτοοργανωμένα ραδιόφωνα 1431am και Radio Revolt πραγματοποιήθηκε εκπομπή με τη συμμετοχή του αιχμάλωτου συντρόφου Γιάννη Δημητράκη.

Το Σάββατο 30 Μάη δεκάδες συντρόφισσες και σύντροφοι συμμετείχαν στην μηχανοκίνητη πορεία που κατευθύνθηκε προς τις φυλακές Διαβατών όπου κρατείται ο αγωνιστής του Λαϊκού Μετώπου Şadi Naci Özpolat. Κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης υπήρξε τηλεφωνική επικοινωνία με τον αιχμάλωτο σύντροφο ο οποίος κατήγγειλε το καθεστώς εξαίρεσης που βιώνει ο ίδιος αλλά και οι υπόλοιποι σύντροφοί του. Στην επιστροφή η μηχανοκίνητη πορεία κατευθύνθηκε προς τα κρατητήρια της Γ.Α.Δ.Θ. όπου κρατούνταν προσωρινά οι 2 συλληφθέντες της 27ης Μάη. Το απόγευμα του Σαββάτου πραγματοποιήθηκε εκδήλωση σχετικά με την Καταστολή, τον Εγκλεισμό και τη Διεθνιστική Αλληλεγγύη στην κατάληψη Terra Incognita. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης τοποθετήθηκαν σύντροφοι από την Ιταλία σε σχέση με τις συνθήκες ομηρίας του Ιταλικού κράτους, Τούρκοι αγωνιστές του Λαϊκού Μετώπου αλλά και εκπρόσωπος του νομικού γραφείου του Λαού σε σχέση με τις εν εξελίξει απεργίες πείνας των Τούρκων αγωνιστών αλλά και ο αιχμάλωτος Ιρανός σύντροφος και μέλος τουYPG Hoshmand Alipour για το καθεστώς ομηρίας και την θανατική του καταδίκη. Οι δράσεις αποτέλεσαν ταυτόχρονα και κομμάτι των κινήσεων εν όψει της εβδομάδας αλληλεγγύης στους Τούρκους απεργούς πείνας μέχρι θανάτου. 

Εισήγηση της κατάληψης Terra Incognita στην εκδήλωση

Την Κυριακή 31 Μάη πραγματοποιήθηκε παρέμβαση στο καμπ του Βαγιοχωριου έξω από τη Θεσσαλονίκη. Κατα τη διάρκεια της παρέμβασης ενημερωθήκαμε από τους/τις μεταναστ(ρι)ες για τα ζητήματα που αντιμετωπίζουν και αφορούν τόσο την ελλειπή υγειονομική τους κάλυψη (χαρακτηριστικό είναι ότι λόγω του ότι δε διαθέτουν ΑΜΚΑ, ο εμβολιασμός ενός παιδιού από τους γονείς του απαιτεί να διαθέτει ο γονέας 135€) όσο και τα εμπόδια της διαδικασίες απόκτησης ασύλου (τα περιοριστικά μέτρα λόγω Covid-19 ήρθαν να προστεθούν στα ήδη υπάρχοντα με αποτέλεσμα να αναμένουν πολλοί ακόμα και μετά από μήνες ραντεβού για συνέντευξη στην επιτροπή ασύλου). Η παρέμβαση αυτή αποτέλεσε ακόμα μια απόπειρα περαιτέρω σύνδεσης μας με τους/τις  μετανάστ(ρι)ες σε μια απόπειρα να σπάσουμε την αορατότητα και την απομονωσή τους.

Αυτές οι μέρες αλλά και κάθε αντίστοιχη πρωτοβουλία είναι μια ευκαιρία να ενώνουμε τις φωνές μας με φυλακισμένους αγωνιστές σε κάθε γωνιά της Γης, μηδενίζοντας τις αποστάσεις και τα τείχη αιχμαλωσίας. Στέλνουμε τη διεθνιστική μας αλληλεγγύη σε κάθε εξεγερμένο κρατούμενο, σε κάθε αιχμάλωτο πολέμου. Κάθε αιχμαλωσία και κάθε απώλεια στο πεδίο του αγώνα είναι για μας αιτία και αφορμή να συνεχίσουμε τον επαναστατικό πόλεμο. Για το γκρέμισμα της κάθε φυλακής. Για μια ελεύθερη κοινωνία ισότητας, αλληλεγγύης και αυτοδιάθεσης.

Διεθνές 3μερο αλληλεγγύης στους απανταχού φυλακισμένους-Χαιρετισμός του αιχμάλωτου Ιρανού συντρόφου-μέλους του YPG Hoshmand Alipour

 

Συνέντευξη του αιχμάλωτου Ιρανού συντρόφου-μέλους του YPG Hoshmand Alipour, με αφορμή την εκδήλωση της συλλογικότητας για το 3μερο Διεθνούς αλληλεγγύης στους απανταχού φυλακισμένους

Διεθνές 3μερο αλληλεγγύης στους απανταχού φυλακισμένους-Χαιρετισμός Τούρκων αγωνιστών του Λαϊκού Μετώπου

Χαιρετισμός του αγωνιστή του Λαϊκού Μετώπου Şadi Naci Özpolat (συνελήφθει μαζί με ακόμα 10 αγωνιστές-ριες του Λαϊκού Μετώπου κατά τη διάρκεια τρομοκρατικής επιχείρησης στα Σεπόλια στις 19 Μάρτη) κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης έξω από τις φυλακές Διαβατών στα πλαίσια του 3μέρου Διεθνούς αλληλεγγύης στους απανταχού φυλακισμένους. 

*

Χαιρετισμός του Νομικού Γραφείου του Λαού:

Χαιρετίζουμε τους φίλους και τους συντρόφους μας,

Πρώτα απ ‘όλα, χαιρετίζουμε αυτήν την εκδήλωση που διοργανώθηκε στο πλαίσιο της ημέρας αλληλεγγύης προς τους πολιτικούς κρατουμένους, με όλη την αγάπη και το σεβασμό μας.

Αναμφίβολα, αυτό το γεγονός αποτελεί απαίτηση και συγκεκριμένη έκφραση της ανάγκης και του πνεύματος της διεθνούς αλληλεγγύης μεταξύ των λαών. Επειδή η πολιτική αιχμαλωσία είναι αποτέλεσμα αγώνα ενάντια στη φασιστική διακυβέρνηση, παντού από τις κυρίαρχες δυνάμεις, ενάντια στον ιμπεριαλισμό σε όλο τον κόσμο. Εκείνοι που φυλακίζονται σε αυτόν τον αγώνα, όπου κι αν βρίσκονται σε όλο τον κόσμο, όποια γλώσσα και αν μιλούν, η πατρίδα τους είναι o κόσμος και η μητρική τους γλώσσα είναι o διεθνισμός.

Αυτή η κατάσταση απαιτεί από εμάς, ως αντιιμπεριαλιστές και αντιφασιστές, να δείξουμε αλληλεγγύη και να αγωνιστούμε για όλους τους πολιτικούς κρατούμενους που φυλακίζονται σε αυτόν τον αγώνα. Αυτός ο αγώνας είναι απαίτηση του διεθνισμού, του πνεύματος της διεθνούς αλληλεγγύης. Με άλλα λόγια, η διεθνής αλληλεγγύη δεν είναι επιλογή για εμάς, είναι φυσικό αποτέλεσμα του να είσαι αντιιμπεριαλιστής/αντιιμπεριαλίστρια, αντιφασίστρια/αντιφασίστας, είναι επιτακτική ανάγκη. Επειδή ο διεθνισμός είναι το πιο ισχυρό όπλο των λαών.

Είμαστε οι σύντροφοι/συντρόφισσες του διεθνούς επαναστάτη Τσε Γκεβάρα που είπε «Οπουδήποτε στον κόσμο, αμφιβάλλω για την ανθρωπότητα εκείνων που δεν νιώθουν το χαστούκι στο πρόσωπο κάποιου άλλου ». Οπουδήποτε στον κόσμο, η θέση μας είναι δίπλα σε ανθρώπους που διώκονται από τον κυρίαρχο. Παλεύουμε μαζί τους και γι ‘αυτούς/αυτές. Σήμερα υπάρχουν εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο που διώκονται, βασανίζονται, δολοφονούνται, φυλακίζονται. Επίσης, υπάρχουν χιλιάδες πολιτικοί κρατούμενοι/κρατούμενες σε όλο τον κόσμο που φυλακίζονται επειδή αντιστέκονται στην καταπίεση, την εκμετάλλευση και την αδικία του κυρίαρχου. Όλοι αυτοί είναι οι σύντροφοί/συντρόφισσές μας. Το πεπρωμένο και οι εχθροί μας είναι οι ίδιοι. Οι επαναστάτ(ρι)ες καλλιτέχνες Helin Bölek και İbrahim Gökçek, μέλη του Grup Yorum, που αντιστάθηκαν για να μπορούν να τραγουδούν τα τραγούδια τους ελεύθερα και ελεύθερα να κάνουν την τέχνη του λαού, και ο επαναστάτης φυλακισμένος Mustafa Koçak, ο οποίος αντιστάθηκε για το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη, ήταν μάρτυρες σε αυτόν τον αγώνα. Σήμερα, τέσσερις ακόμη επαναστάτες κρατούμενοι συνεχίζουν αυτόν τον αγώνα. Ο Ebru Timtik, ένας από τους δικηγόρους του γραφείου μας, βρίσκεται σε απεργία πείνας για 142 ημέρες και ο Aytaç Ünsal είναι για 118 ημέρες, για το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη. Άλλοι επαναστάτες κρατούμενοι οι Didem Akman και Özgür Karakaya βρίσκονται σε απεργία πείνας για 102 ημέρες. Τώρα είναι η ώρα να αναπτύξουμε τη διεθνή αλληλεγγύη και να αγωνιστούμε μαζί. Αντιστέκονται όχι μόνο για τον εαυτό τους αλλά και για όλους μας. Τα αιτήματά τους είναι ίδια με όλα τα δικά μας. Ας δείξουμε αλληλεγγύη σε αυτούς και να τους αφήσουμε να ζήσουν μαζί με τον αγώνα και την αλληλεγγύη μας!

ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ, ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ. ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙ Ο ΔΙΕΘΝΙΣΜΟΣ!

 ΝΟΜΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΟΥ ΛΑΟΥ / ΔΙΕΘΝΕΣ ΓΡΑΦΕΙΟ

Διεθνές 3μερο αλληλεγγύης στους απανταχού φυλακισμένους-Χαιρετισμός Ιταλών συντρόφων

G-Ένας σύντροφος που πέρασε από τις κρατικές φυλακές

Πριν από λίγες ημέρες, ενημερώθηκα για τη συγκεκριμένη εκδήλωση και για το ενδιαφέρον να
υπάρξει και μια δικιά μας συμμετοχή και συμβολή στη συζήτηση ως προς την κατάσταση που
επικρατεί στις φυλακές και τις εξεγέρσεις που ξέσπασαν. Θα προσπαθήσω, λοιπόν, να πω κάτι
σχετικά με αυτά.

Να πω εδώ ότι αυτό που ακολουθεί είναι η δική μου οπτική για τα πράγματα,
βασισμένη στη δική μου προσωπική εμπειρία, ενώ επίσης δεν εξαντλεί όλα τα γεγονότα ούτε είναι μία καθολική ανάλυση, αλλά περισσότερο μερική. Εγώ συγκεκριμένα, πέρασα ενάμιση χρόνο μέσα σε δικαστική φυλακή της κεντρικής Ιταλίας. Αυτό που με ενδιαφέρει να περιγράψω είναι η κατάσταση που βιώναμε σε πολλές φυλακές τις Ιταλίας πριν από τον Κοβιντ-19, καθώς εκτιμώ ότι είναι σημαντικό έτσι ώστε να γίνουν κατανοητές οι εξεγέρσεις που υπήρξαν. Δε θα μιλήσω για τις ίδιες τις εξεγέρεσεις, διότι όταν συνέβησαν εγώ βρισκόμουν ήδη σε κατ’οίκον περιορισμό και δεν έχω άμεση πληροφόρηση παρά μόνο μέσω ακουσμάτων και διηγήσεων.

Γενικά, στην Ιταλία οι φυλακές χωρίζονται σε δύο μεγάλες ζώνες , τις δικαστικές όπου σύμφωνα με ένα γενικό κανόνα βρίσκονται οι κρατούμενοι που αναμένουν κάποια δικαστική απόφαση και οι ποινικές, όπου βρίσκονται τα άτομα που ήδη έχουν καταδικαστεί. Υπάρχουν πολλές διαφορές
ανάμεσα στις διάφορες φυλακές ανά την επικράτεια, από το Νότο ως το Βορά, περισσότερο ως
προς τον πληθυσμό των κρατουμένων παρά ως προς τις ίδιες τις εγκαταστάσεις. Στην βορειο-
κεντρική ιταλία η πλειοψηφία των κρατουμένων απαρτίζεται από μετανάστες (κυρίως από
Μαρόκο, Τυνησία, Αλβανία, Ρουμανία, Νιγηρία και την υποσαχάρια Αφρική), οι οποίοι σε
ορισμένες περιπτώσεις αποτελούν περισσότερο από το 70% των κρατουμένων, ενώ στη νότιο-
κεντρική Ιταλία, Ιταλοί και μετανάστες είναι στα ίδια νούμερα, ενώ υπάρχουν και περιπτώσεις
όπου η μεγάλη πλειοψηφία των κρατουμένων αποτελείται από Ιταλούς. Όσο κι αν αυτό μπορεί να φαίνεται ένα πολύ κοινότοπο στοιχείο, ωστόσο επηρεάζει πολύ τις καταστάσεις, υπό πολλά
πρίσματα, τόσο της ‘διαχείρισης’ στο εσωτερικό της κάθε πτέρυγας, όσο και στη ‘σχέση’ με τους φύλακες. Οι μετανάστες, κυρίως αυτοί που δεν έχουν κανέναν έξω, δεν κάνουν συζητήσεις και δεν έχουν και χρήματα (σε ορισμένες περιπτώσεις αυτοί αποτελούν την πλειοψηφία). Είναι συνήθως τα πιο ‘ευάλωτα’ άτομα με την έννοια του ότι γίνονται συχνά στόχος των φρουρών , οι οποίοι πολλές φορές τους εκβιάζουν, ενώ εάν υποστούν κακοποιητική συμπεριφορά τους είναι πιο δύσκολο να το γνωστοποιήσουν έξω. Πολλοί από αυτούς τους μετανάστες είναι και αυτοί που εξεγερθηκαν κατά τη διάρκεια της ‘εκτάκτου ανάγκης λόγω κοβιντ’ παρότι συχνά δεν έχουν επαφές με κόσμο από έξω και κατά συνέπεια ήταν αυτοί που πλήχθηκαν λιγότερο από την απαγόρευση και ακύρωση των συναντήσεων.

Οι δικαστικές φυλακές είναι ασφυκτικά γεμάτες. τΤα άτομα στοιβάζονται ανά τρεις σε κελία λίγων τετραγωνικών ή ανά 6 σε μεγαλύτερο κελί. Σε όλη την πτέρυγα υπάρχουν 3 ή 4 ντουζ ανά 60 κρατουμένους , τα κελιά παραμένουν κλειστά για 20 ώρες τη μέρα , και επιτρέπεται ο προαυλισμός για 2 ώρες το πρωί και δύο ώρες το απόγευμα ( εάν ,μάλιστα , χρειάζεται κανείς να κάνει μπάνιο, ουσιαστικά χάνει μία από αυτές τις δύο ώρες προαυλισμού). Το απόγευμα επιτρέπεται η ‘κοινωικοποίηση’ δηλαδή η επίσκεψη σε άλλο κελί για κάποιες ώρες , όπου ωστόσο οι κρατούμενοι παραμένουν έγκλειστοι. Τα κελιά δεν είναι ποτέ ανοιχτά (όχι σε όλες τις φυλακές, αλλά σε πολλές ισχύει αυτό) . Η μόνη υπάρχουσα δραστηριότητα (τουλάχιστον εκεί που βρισκόμουν εγώ) είναι η δυνατότητα να παίξει κανείς μπάλα τρεις φορές το μήνα για κάποιες ώρες. Δραστηριότητες λοιπόν, ποδόσφαιρο και ‘κοινωνικοποίηση’ , που με την πρώτη αντιπαράθεση ασφαλώς ακυρώνονται. Από κει και πέρα, το απόλυτο κενό. Τίποτα δε με εκπλήσσει. Πάντα πίστευα ότι η φυλακή επιτελέι για το κράτος δύο βασικές λειτουργίες, από τη μία να ασκεί μία αποτρεπτική δύναμη και από την άλλη να τιμωρεί και να εκδικείται. Ο φυλακισμένος πρέπει να τιμωρείται, να υποφέρει και γι αυτό αποπροσωποιείται, αντιμετωπίζεται σα παιδί, καταστέλλεται. Υπήρχαν χίλια κίνητρα για να εξεγερθεί κανείς πριν ακόμη κι από τη συγκυρία με τον Κόβιντ, σε ένα μέρος όπου οι καταχρηστικές επιθέσεις είναι καθημερινές, όπου ζει ο ένας πάνω στον άλλον, υπό ανθυγιεινές συνθήκες, με ανεπαρκή και πολύ κακής ποιότητας γεύματα, όπου η μόνη απάντηση στη δυστυχία είναι φάρμακα παντός τύπου. Και, δυστυχώς, συχνά δεν είναι καν μόνο αυτό. Ίσα ίσα, σε γενικές γραμμές οι βασικές διαμάχες προκύπτουν μεταξύ κρατουμένων (κυρίως μεταξύ κρατουμένων διαφορετικής ‘καταγωγής’ ) και σπάνια ενάντια στους υπεύθυνους της καταπίεσης.Το σύστημα επιβράβευσης που υπάρχει στην Ιταλία είχε και αυτό τις δικές του καταστροφικές συνέπειες. Ως σύστημα ‘επιβράβευσης’ εννοώ για παράδειγμα το γεγονός ότι κάθε έξι μήνες καλής συμπεριφοράς (χωρίς αναφορές) αφαιρούνται από τον εκάστοτε κρατούμενο 45 ημέρες κράτησης.

Επίσης, αναφέρομαι στη δυνατότητα πρόσβασης σε ορισμένα οφέλη (όπως την εργασία εκτός της φυλακής, δικαίωμα να πάρεις άδεια, κλπ. ) ή και αυτά τα μικρά ‘μπόνους’ που η διοίκηση της φυλακής βάζει στο παιχνίδι ώστε να κερδίσει τη συνεργασία των κρατουμένων , όπως ο εκβιασμός για εργασία (σε βάζω να δουλέψεις πρώτα αν είσαι καλός ή απλά μου λες τι συμβαίνει στην πτέρυγα), το άνοιγμα κάποιων κελιών για μερικές ώρες μέσα στη μέρα , κάποιο φάρμακο παραπάνω και τα σχετικά. Η αλληλεγγύη, συνήθως, είναι λίγη και περιορίζεται στη δικια σου ‘ομάδα αναφοράς’. Δεδομένης όλης αυτής της κατάστασης και με βάση όσα εγώ προσωπικά είδα, πριν από την επείγουσα κατάσταση λόγω του ιού, η ατμόσφαιρα στη δικαστική φυλακή ήταν πολύ τεταμένη και αρκούσε να ανοίξει κανείς τα μάτια για να δει ότι υπό τέτοιες συνθήκες μία ελάχιστη παραπάνω κακομεταχείριση και κατάχρηση θα ωθουσε στο να εκδηλωθεί όλη αυτή η ασυγκράτητη και ανεκδήλωτη οργή , συσσωρευμένη με τα χρόνια, χρόνια άρνησης και κακομεταχείρισης, χρόνια στέρησης και εξευτελισμού. Και έτσι κι έγινε.

Μία τεράστια κοροιδεία για έναν κρατούμενο που παρακολουθεί στα δελτία μια επέιγουσα
κατάσταση που αφορά όλο τον πληθυσμό, με ειδικά μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης, μέσα
προσωπικής προστασίας, νεκρούς και αρρώστους και εσύ, περιορισμένος να ζεις στοιβαγμένος,
χωρίς κανενός τύπου προστασία, ενώ επιπλέον σου αρνούνται να δεις τους δικούς σου ‘λόγω της
κατάστασης’ όταν ταυτόχρονα είσαι σε καθημερινή επαφή με ανθρώπους ( φύλακες, γιατρούς,
κοινωνικούς λειτουργούς) που μπαινοβγαίνουν στη φυλακή!

Και μαζί με αυτό, πρέπει να λάβει κανείς υπόψιν ότι όταν είσαι κλεισμένος σε ένα τσιμεντένιο
κλουβί οι πληροφορίες που λαμβάνεις είναι πολλές φορές αλλοιωμένες ή τουλάχιστον
καθοδηγούμενες από τα mass media που είναι οι μάγοι της παραποίησης των γεγονότων. Ήταν
μάλλον εκεί που το ποτήρι ξεχείλισε! Ελπίζοντας πάντα ότι η εξέγερση θα έχει ενώσει κατά πολύ τις καρδιές αυτών των εξεγερμένων , ότι θα έχουν έρθει πολύ πιο κοντά οι καταπισμένοι , ότι θα έχει γίνει δίδαγμα ότι ο μόνος δρόμος είναι η εξέγερση.

Κείμενο κρατουμένων από τη Φυλακή της piacenza, που δημοσιεύθηκε στις 15 Μάη 2020

Σας ευχαριστούμε όλους! Ευχαριστούμε επίσης για το πακέτο φακέλων και γραμματοσήμων!
Η Έλενα και εγώ (Νικόλ) βρισκόμαστε στην πτέρυγα AS3. Φτάσαμε στις 11:30 το πρωί της 13ης Μαιου, έπειτα από μία πρώτη στάση στη σκηνή που έχει τοποθετηθεί εξωτερικά, για τη μέτρηση
της σωματικής θερμοκρασίας των νέων κρατουμένων. Μπήκαμε σε ιατρικό αποκλεισμό για 15
μέρες, σε ατομικά αλλά γειτονικά κελιά. Αφού έχουν περάσει δύο μέρες, δε διαθέτουμε πρόσβαση στο γυμναστήριο και στη βιβλιοθήκη, λόγω της εκτάκτου ανάγκης για τον Covid 19 και της απομόνωσής μας. Έπειτα από αυτό το μέτρο, δε θα είμαστε πλέον πιθανός φορέας μόλυνσης.

Μετά από έναν έντονο εκνευρισμό από μέρους μας, μας έδωσαν τέσσερα βιβλία και τώρα
ετοιμάζουν τον εσωτερικό κανονισμό.. (κάτι που ζητήσαμε από την είσοδό μας). Θα δούμε.
Έχουμε δύο ώρες προαυλισμού την ημέρα , τον οποίο κάνουμε ξεχωριστά από τις υπόλοιπες, και
πάλι λόγω του κοβιντ , οπότε βγαίνουμε οι δυο μας, με μάσκες στις 12-13 το πρωί και στις 3-4 το απόγευμα. Όπως θα ξέρετε, εδώ βρίσκεται και η Νατάσα, την οποία προς το παρόν καταφέρνουμε να δούμε μόνο μέσα από τις μπάρες , όταν διασχίζουμε το διάδρομο, αλλά τα χαμόγελά της ήταν και είναι πολύ σηματνικά. Ελπίζουμε να μπορέσουμε σύντομα να αγκαλιαστούμε.

Σημερα περάσαμε ανάκριση όπου επιλέξαμε να μη μιλήσουμε. Έγινε με βιντεοκλήση μαζί με
όλους τους υπόλοιπους. Τη Δευτέρα θα δούμε τους δικηγόρους. Από χθες τα νέα είναι ότι από τις 19 ως τις 30/06 θα συνεχιστούν οι συνεντεύξεις online και θα υπάρξουν συζητήσεις μέσω Skype. Η συγκεκριμένη επιχείρηση (που φαίνεται αν δεν κάνω λάθος ότι έχει ονομαστεί Ritrovo), έχει επιφέρει σύμφωνα με τους νόμους 270 και 270bis , για τα 11 εκ των 12 ατόμων κατηγορίες για: παρακίνηση σε διάπραξη αδικήματος μέσα από άρθρα , flyer και αφίσες , με επιβαρυντικη τη χρήση τεχνολογικών μέσων όπως το tribolo.noblogs.org και την πλατφόρμα roundrobin.info , πρόκληση ζημιών σε ΑΤΜ κατά τη διάρκεια μη επιτρεπόμενης πορείας στις 13/02/19, αλλοίωση και καταστροφή κτηρίων με σπτρέι σε Μόντενα και Μπολόνια με συνθήματαπου εμφανίζονται από το Δεκέμβρη του 18 μέχρι σήμερα.

Ένας από τους συλληφθέντες κατηγορείται μαζί με άλλα άτομα που το κράτος προσπαθεί να
ταυτοποιήσει για εμπρησμό σε τηλεοπτικά δίκτυα της οδού santa libertata τη νύχτα μεταξύ 15 και 16/12/18. Τι να πούμε.. όπως λενε (σημείωση: και οι ίδιοι οι κρατικοί εκπρόσωποι) “η διάπραξη εγκληματος… δεν είναι απαραίτητη , ίσως άλλη μια απόπειρα μετά από τις επιχειρήσεις outlaw και magniafuoco καταλήξει να είναι μια φούσκα.. αλλά να κλείσει τα στόματα αυτών που ‘σιχαίνονται τους καταπιεστές’”. Πιο συγεκριμένα , δεν υπάρχει κανένα μυστήριο , αντιθέτως. Το βροντοφωνάζουν και οι ίδιοι. Η τάξη έχει το στίγμα της 6ης μάρτη.

Αναρωτιόμαστε αν τα μίζερα αυτά χωρίς αξίες όντα ανέβαλλαν τη σύλληψή μας για τις 13 μάρτη για να αποφύγουν να μας κλείσουν στη φυλακή εν μέσω πανδημίας, ή εάν το έκαναν για να αποφύγουν επιπλέον άβολες και εξεγερτικές παρουσίες στα κρατικά κελι, κατά τη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία. Η απάντηση έρχεται από μόνη της. Γιατροί και δεσμοφύλακες, ενωμένοι σαν ένα σώμα, μιλούν για τη δική τους ‘επιλογή ζωής’. Οι γιατροι , συγκεκριμένα, ωθούμενοι από τις δικές μας προβοκατόρικες ερωτήσεις κατά την πρώτη επίσκεψή τους, υπερήφανα ισχυρίστηκαν ότι δουλεύουν για να διαφυλάξουν την υγεία των ανθρώπων που βρίσκονται στη φυλακή.

Δεδομένου βέβαια του αριθμού νεκρών και αρρώστων στη φυλακή, μπορούμε μόνο να
συμπεράνουμε και να τους φωνάξουμε κατάμουτρα ότι τη δουλειά τους την κάνουν σίγουρα λάθος, αλλά σε πλήρη αρμονία με τους φύλακες. Σε τέτοια μέρη, δεν μπορεί να υπάρξει προστασία της υγείας των ανθρώπων , μόνο και μόνο αν σκεφτεί κανείς τι είναι οι ίδιες οι φυλακές και τι εκπροσωπούν. Η μόνη ασφάλεια είναι η ελευθερία.

Θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλα εκείνα τα άτομα που εξέφρασαν τη συμπαράστασή τους με
τηλεγραφήματα-τόσα πολλά! Ίσως έξω να φαίνεται ασήμαντο, αλλά μας ζέσταναν την καρδιά και το πνέυμα! Η σκέψη μας πάει, πρώτα απ όλα στη Stefy, που είναι και η μοναδική που βρίσκεται μόνη της στη φυλακή στο Vigevano, σε όλους τους φίλους και συντρόφους από Φεράρα και Αλεσσάντρια, σε όλους όσοι βρίσκονται σε κατοίκον περιορισμό και σε όλες τις συντρόφισσες και τους συντρόφους που συνεχίζουν από έξω να αγωνίζονται μαζί μας!

Νικόλ και Έλενα