Τετάρτη 15/6, 9:00 Δικαστήρια Θεσ/νίκης-Συγκέντρωση αλληλεγγύης στις συλληφθείσες/έντες της πανελλαδικής πορείας της 15/1

Ξημερώματα παραμονής πρωτοχρονιάς πλήθος αστυνομικών δυνάμεων αποκλείει το πανεπιστημιακό campus του ΑΠΘ και ξεκινάει την επιχείρηση εκκένωσης της κατάληψης του Βιολογικού. Εισβάλλουν στο χώρο μας και αφού πραγματοποιούν έρευνες ξεκινούν τις εργασίες κατεδάφισης μέρους της κατάληψης υπό το πρόσχημα δημιουργίας βιβλιοθήκης – με το χώρο μας βέβαια να φωτογραφίζεται ως αίθουσα αναμονής. Για 34 συνεχόμενα χρόνια η κατάληψη του Βιολογικού αποτελούσε πνεύμονα ελευθερίας μέσα στην αστική και εξουσιαστική ασφυξία. Δεκαετίες ολόκληρες ο χώρος είχε γεννήσει και στεγάσει πολιτικές και πολιτιστικές συλλογικότητες, δομές αντίστασης, αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας, αγώνες και αντιστάσεις τόσο εντός όσο και εκτός της πανεπιστημιακής κοινότητας.

Ένα κύμα αλληλεγγύης ξεκίνησε με παρεμβάσεις και δράσεις αντιπληροφόρησης με αποκορύφωμα την πανελλαδική πορεία αλληλεγγύης στις καταλήψεις και υπεράσπισης του στεκιού στο Βιολογικό στις 15/1. Ή θα νικούσε ο φόβος ή το δίκιο. Και το δίκιο στάθηκε ψηλότερα ακόμη μια φορά. Πάνω από 1000 διαδηλωτές/ριες έσπασαν στο δρόμο την τρομοκρατία, υπερασπιζόμενοι/ες στην πράξη τις καταλήψεις που βρίσκονται στην αιχμή του δόρατος της καταστολής. Μετά το τέλος της πορείας ακολούθησαν συγκρούσεις με τα ένστολα μιάσματα, τα οποία και εξαπέλυσαν ένα πρωτοφανές ανθρωποκυνηγητό σε όλη την πόλη για να πραγματοποιήσουν δεκάδες προσαγωγές, εκ των οποίων οι 23 μετατράπηκαν σε συλλήψεις.

Μπροστά μας βρίσκεται ακόμα μια φορά η πρυτανεία του ΑΠΘ που τα τελευταία χρόνια τείνει να αποτελέσει το νέο στρατηγείο της αστυνομίας στην πόλη με τρανό παράδειγμα τα γεγονότα που εκτυλίσσονται τους τελευταίους μήνες με την εγκατάσταση των ΜΑΤ και των ασφαλιτών μέσα και έξω από το campus και τη βίαιη καταστολή απέναντι στον κόσμο του αγώνα που οξύνεται μέσα από νέα χτυπήματα, ξυλοδαρμούς και συλλήψεις όσων επιδιώκουν να σπάσουν στην πράξη το φόβο και αντιστέκονται στην κανονικοποίηση της δυστοπίας.

Κάτω τα ξερά σας από τις καταλήψεις και τον κόσμο του αγώνα

Τετάρτη 15/6, 9:00 Δικαστήρια Θεσ/νίκης – Συγκέντρωση αλληλεγγύης στις συλληφθείσες/έντες της πανελλαδικής πορείας της 15/1

6-7/5: 2ήμερο οικονομικής ενίσχυσης για τον αγώνα υπεράσπισης του στεκιού στο Βιολογικό

2ήμερο οικονομικής ενίσχυσης για τον αγώνα υπεράσπισης του στεκιού στο Βιολογικό

Παρασκευή 6/5, 21:00 – cocktail punk bar

Σάββατο 7/5, 15:00 – vegan κουζίνα (Room39) + bazaar βιβλίου-βινυλίου και διάθεση έντυπου υλικού + bar

18:00 εκδήλωση – Ιστορική αναδρομή της κατάληψης “Στέκι στο Βιολογικό”, παρουσίαση των ομάδων που στεγάζονταν στην κατάληψη:

  • Ταμείο αλληλεγγύης φυλακισμένων και διωκόμενων αγωνιστ(ρι)ών:πολιτική-ηθική-υλική στήριξη πολιτικών κρατουμένων
  • κατάληψη Terra Incognita
  • αυτοοργανωμένη συναυλιακή ομάδα Biologica

*Θα ακολουθήσει συζήτηση για το D.I.Y. και την αντικουλτούρα

ΝΑ ΓΙΟΜΙΣΕΙ Ο ΤΟΠΟΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ!

Η κατάληψη «Τελεσίγραφο» έγραψε μερικές ακόμη γραμμές στην ιστορία των καταλήψεων της πόλης. Σ’ αυτήν ανήκουν η κατάληψη στέγης Μπρούκλυν στην Ακαδημίας 16 (2016-2019), η οποία κατεδαφίστηκε με συνοπτικές διαδικασίες για ν’ αποτραπεί η ανακατάληψη, και η κατάληψη Non Serviam (Οκτώβρης 2019). Αυτή τη στιγμή στην πόλη υπάρχουν πέντε καταλήψεις με πολιτικά χαρακτηριστικά: η κατάληψη Αντιβίωση σε κτήριο στο συγκρότημα του παλιού Νοσοκομείου Χατζηκώστα (2008-2013 που εκκενώθηκε, ανακαταλήφθηκε το 2015-σήμερα), η κατάληψη στέγης Σαχίνη 3 (από το 2013), η κατάληψη στέγης Acta et Verba στην Κουρεμένου 5 (από το 2015), η κατάληψη Ζ εστιών στο Πανεπιστήμιο (από το 2016) και η κατάληψη Αυτοοργανωμένο Εργαστήριο σε κτήριο της σχολής Καλών Τεχνών στο Πανεπιστήμιο (από το 2021). Υπάρχουν ωστόσο και άλλες πολλές καταλήψεις κτηρίων και δωματίων, από φοιτητές, μετανάστες, άστεγους, φτωχούς, διάσπαρτες στην πόλη και φαινομενικά αόρατες. Οι καταλήψεις αυτές καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, τις οποίες συμβολικά υπερασπίστηκαν οι 14 καταληψίες που δικάζονται την 1η Απρίλη. Οι καταλήψεις είναι ιδέες, και οι ιδέες δεν εκκενώνονται!

Την 1η Απρίλη 2022 δικάζονται τα 14 συλληφθέντα άτομα που στις 4 Δεκέμβρη 2019 πραγματοποίησαν συμβολική κατάληψη στο από χρόνια εγκαταλελειμμένο κτήριο της Πολεοδομίας στην οδό Κωλέττη 4 στα Ιωάννινα. Η κατάληψη έγινε μία μέρα πριν εκπνεύσει το «τελεσίγραφο» του τότε υπουργού Προ.Πο. Χρυσοχοΐδη για οικειοθελή εκκένωση των καταλήψεων εντός 15 ημερών, ενώ είχε προηγηθεί μπαράζ αστυνομικών επιχειρήσεων, με την εκκένωση πολλών καταλήψεων σε όλη την επικράτεια. Με σκωπτική διάθεση απέναντι στη γελοία αυτή προτροπή, η νέα κατάληψη πήρε το όνομα «ΤΕΛΕΣΙΓΡΑΦΟ». Σκοπός της ήταν να αποτελέσει κέντρο αγώνα τρίβοντας το «τελεσίγραφο» Χρυσοχοΐδη στη μούρη των εξουσιαστών. Σε απόσταση αναπνοής ακριβώς μπροστά απ’ το δημαρχείο συγκεντρώθηκαν 40 περίπου αλληλέγγυα άτομα, που διάβαζαν με μικροφωνική την ανακοίνωση της κατάληψης και περικυκλώθηκαν από μπάτσους. Λίγες ώρες αργότερα ακολούθησε η εκκένωση και οι προσαγωγές των 14 καταληψιών που δεν μετατράπηκαν εκείνη τη μέρα σε συλλήψεις. Τον Φλεβάρη του 2020 κάποια άτομα έλαβαν κλήσεις να καταθέσουν στο τμήμα ως ύποπτοι για «διατάραξη κοινής ειρήνης» (αρ. 189/1 Π.Κ.) Στις 18/2 και οι 14 μπούκαραν στο γραφείο του ανακριτικού υπαλλήλου, όπου κατέθεσαν συλλογικό υπόμνημα ανάληψης της πολιτικής ευθύνης της κατάληψης. Πρόσφατα έφτασαν κλήσεις για δικαστήριο την 1/4/2022.

Άλλοτε υπό το δόγμα «νόμος και τάξη» του Χρυσοχοΐδη, άλλοτε υπό την κωδική ονομασία «εστίες ανομίας» του Δένδια (2012-2013) και άλλοτε υπό την «εισαγγελική παρέμβαση» του Σανιδά (2009), οι κυβερνήσεις διαχρονικά ανεξαρτήτως πολιτικού πρόσημου επιδιώκουν να εξαλείψουν κάθε εστία ακηδεμόνευτου αγώνα και οργάνωσης από τα κάτω στην προσπάθειά τους να εξασφαλίσουν πειθήνιους εργάτες-φαντάρους-ψηφοφόρους που θα αδυνατούν να φανταστούν λύσεις για τα προβλήματά τους έξω από τους θεσμούς του κράτους και του κεφαλαίου. Στο ίδιο πλαίσιο επιδιώκεται διαρκώς μια κοινωνική απονομιμοποίηση των χώρων αντίστασης με τη συνέργεια των ακριβοπληρωμένων μέσων μαζικής εξαπάτησης. Σε περιφερειακό επίπεδο, οι τοπικές αρχές αναλαμβάνουν το έργο της καταστολής σε αγαστή συνεργασία με μπάτσους και δικαστικούς. Ο δήμαρχος Ελισάφ έκανε την αρχική μήνυση που πυροδότησε την εκκένωση, αποσύροντάς την λίγες ώρες αργότερα λόγω μιας φαινομενικής αποκλιμάκωσης που επεδίωξε εν όψει των κινητοποιήσεων της 6ης Δεκέμβρη. Έδωσε, όμως, τη σκυτάλη στους εισαγγελείς για αυτεπάγγελτες διώξεις στη συνέχεια. Ανεξαρτήτως των περίτεχνων πιρουετών που ακολουθούν οι εξουσιαστές, για εμάς είναι ξεκάθαρο: δήμαρχος, δικαστική αρχή και μπάτσοι συνεργάστηκαν άψογα για την εκκένωση της κατάληψης και τις διώξεις εναντίον των 14 καταληψιών.

Οι εκκενώσεις των καταλήψεων βρίσκονται συνεχώς στην ατζέντα των κυβερνήσεων, η οποία εφαρμόζεται όταν οξύνεται ο κοινωνικός ανταγωνισμός: εκκένωση της Δερβενίων 56 στην Αθήνα τον Ιούνιο 2020, της Terra Incognita στη Θεσσαλονίκη τον Αύγουστο 2020, της Rosa Nera στα Χανιά τον Σεπτέμβρη 2020 (ανακαταλήφθηκε τον Ιούνιο 2021) και η πρόσφατη εκκένωση της κατάληψης «Στέκι στο Βιολογικό» στη Θεσσαλονίκη τον Δεκέμβρη 2021 . Το μένος της εξουσίας ενάντια στις καταλήψεις είναι διαχρονικό καθώς ως χώροι, μέσα από την έμπρακτη αμφισβήτηση της ιδιοκτησίας, συμπυκνώνουν την απείθεια απέναντι στο κράτος και το κεφάλαιο. Αποτελούν εστίες συλλογικής κάλυψης πολιτικών, κοινωνικών, πολιτιστικών και στεγαστικών αναγκών ενάντια στην εμπορευματοποίηση και την ιδιώτευση. Είναι αναχώματα απέναντι στον φασισμό και τον ρατσισμό, αποτελώντας διαχρονικά τόπους καταφυγής και ανασυγκρότησης για τους αόρατους αυτού του κόσμου. Προβάλλουν έναν κόσμο αξιοπρέπειας μακριά από την ανάθεση, το γλείψιμο και το ρουσφέτι. Συνιστούν χώρους παραγωγής πολιτισμού έξω από κρατικές επιχορηγήσεις και προτεραιότητες, κόντρα στις προσταγές του θεάματος. Οι καταλήψεις εγκαταλελειμμένων κτηρίων για κάλυψη στεγαστικών αναγκών, με την απαλλοτρίωση νερού και ρεύματος, σπάνε τον φαύλο κύκλο του αγώνα για την επιβίωση, καθώς ο εκβιασμός των στεγαστικών δάνειων, των υψηλών ενοικίων, των φουσκωμένων λογαριασμών, των αυξήσεων στις τιμές σε τρόφιμα και καύσιμα, δίνουν μικρά περιθώρια στο να σηκώσουμε κεφάλι απέναντι στ’ αφεντικό από φόβο μη χάσουμε τα ψίχουλα που μας δίνει. Μας είναι αδιάφοροι οι κρατικοί νόμοι τους οποίους «καταπατούν» οι καταλήψεις, καθώς είναι αυτοί που επιτρέπουν τη συγκροτημένη επίθεση κράτους και κεφαλαίου στην τάξη μας στο πλαίσιο του παγκόσμιου ταξικού πολέμου. Οι καταλήψεις είναι δίκαιες γιατί είναι αναγκαίες.

 

ΠΟΡΕΙΑ ΤΡΙΤΗ 29/3/2022 18:30 ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ ΤΩΝ 14 ΥΠΟΔΙΚΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ «ΤΕΛΕΣΙΓΡΑΦΟ»

Συγκέντρωση Παρασκευή 1/4/202209:00 Δικαστικό μέγαρο

Συνέλευση αλληλεγγύης στα 14 διωκόμενα άτομα της κατάληψης «Τελεσίγραφο»

Μία σύντομη ενημέρωση για τις κλήσεις για προκαταρκτική εξέταση που αφορούν την εκκένωση της κατάληψης Terra Incognita

 
 
Στις 14/2 καλεστήκαμε, από την κρατική ασφάλεια, μαζί με άλλους συντρόφους για προκαταρκτική εξέταση στις 23/2 ως “ύποπτοι” να δώσουμε εξηγήσεις σχετικά με τη δικογραφία που αφορά την εκκένωση της κατάληψης Terra Incognita, που έγινε στις 17/8 του 2020. Είναι μία νέα κατασταλτική κίνηση που έρχεται να προστεθεί μετά τις συλλήψεις (της 8/2), για τον εμπρησμό του ΙΕΘΠ, της συντρόφισσας Γ.Βούλγαρη, του συντρόφου Θ.Χατζηαγγέλου (μέλους της συλλογικότητάς μας) και του συντρόφου Π.Καλαϊτζή που διώκεται πολιτικά από μια στημένη υπόθεση της αντιτρομοκρατικής, λόγω των προσωπικών του σχέσεων. Το πρωί της Δευτέρας 14/2 μετά την εξαναγκαστική λήψη DNA του συντρόφου Θ.Χατζηαγγέλου ενημερωνόμαστε ότι καλέστηκε σε νέα ανάκριση σχετικά με τη δικογραφία την εκκένωσης της κατάληψης. Τις επόμενες μέρες άρχισαν να στέλνονται κι άλλες κλήσεις σε διάφορα άτομα. Η ογκοδέστατη δικογραφία εμπεριέχει κατηγορίες  για κατασκευή και κατοχή εκρηκτικών υλών, συμμορία, πλαστογραφία, κλοπή ηλεκτρικής και κάθε άλλης μορφής ενέργειας, περί φωτοβολίδων και πυροτεχνημάτων και νομοθεσία περί όπλων – οπλοχρησία σε συνδυασμό με άλλο έγκλημα. Στις 23/2 πήραμε προθεσμία για 9/3, καθώς η δικογραφία δεν είχε δοθεί καν στους ίδιους τους δικηγόρους για να έχουμε μια πλήρη ενημέρωση των “στοιχείων”, και στις 9/3 κατατέθηκαν τα υπομνήματα παρουσία των δικηγόρων.
Μέσα στα άτομα που καλέστηκαν, πέρα από κάποια που συμμετέχουμε στην συλλογικότητα, είναι και άτομα που δεν είχαν κάποια ενεργή συμμετοχή στην κατάληψη και κάποια άλλα που συμμετείχαν κατα καιρούς σε διάφορες άλλες ομάδες.
Βλέπουμε λοιπόν, για ακόμη μία φορά το κράτος να τυλίγει σε μία κόλλα χαρτί ανθρώπους που απλά επέλεξαν να στηρίξουν ανοιχτές διαδικασίες και εκδηλώσεις της κατάληψης με την παρουσία τους, με μόνο στοιχείο το αποτύπωμά τους σε κάποια κινητά αντικείμενα. Ποινικοποιείται δηλαδή πλέον και η παρουσία σε έναν ανοιχτό πολιτικό χώρο όπου οργανώνονταν εκδηλώσεις, κουζίνες, συγκεντρώσεις, workshops και πολλά άλλα. Ποινικοποιείται η έμπρακτη στήριξη της κατάληψης σε περιφρουρήσεις απέναντι σε κρατικές και παρακρατικές  επιθέσεις. Ποινικοποιείται η ίδια η έννοια της κατάληψης ενός κτιρίου και το ίδιο το κίνημα που επιλέγει να στηρίζει την ύπαρξη τέτοιων δομών και την σημασία αυτών μέσα σε ένα σύστημα που καθημερινά μας στερεί ότι έχουμε κερδίσει με αγώνες όλα αυτά τα χρόνια.
Δεν θα επιλέξουμε να πούμε για χιλιοστή φορά τί σημαίνουν για εμάς οι καταλήψεις και πόσο σημαντική θεωρούμε την ύπαρξή τους μέσα σε έναν κόσμο που βυθίζεται στη φτώχεια, την ανεργία, τους θανάτους και τις αυτοκτονίες από αδιέξοδα. Μέσα σε μια αλλοτριωμένη ζωή όπου κυριαρχεί η εξατομίκευση, το χρήμα, το εμπόρευμα, ο ανταγωνισμός και η καβάτζα προτάσσουμε τις καταλήψεις ως ένα μέσο μιας μικρής αλλά σημαντικής “απελευθέρωσης” της ζωής.
Τα κτίρια ανακαταλαμβάνονται. Οι δομές ξαναχτίζονται. Οι σχέσεις και οι ζυμώσεις που συντελούνται μέσα σε αυτά δεν μπορούν ποτέ να κατασταλούν από κανένα κράτος, κανέναν μπάτσο και καμία εξουσία.
Αυτό που έχει σημασία είναι η συνέχιση του αγώνα απέναντι στο κράτος, το κεφάλαιο και κάθε εξουσία. Αγώνας που θα συνεχίζεται όσο συνεχίζει να υπάρχει στις καρδιές και στα μυαλά μας η ιδέα της ελευθερίας και της αναρχίας.
Το μόνο που έχουμε να δηλώσουμε είναι ότι ήμασταν και είμαστε αμετανόητοι/ες καταληψίες!
 
Οι καταλήψεις είναι το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του αγώνα για την ελευθερία
Και εμείς είμαστε σάρκα από τη σάρκα τους
Τίποτα δεν τελείωσε, όλα συνεχίζονται

 

A brief update on our preliminary examination calls regarding the eviction of Terra Incognita squat

On 14th of February the state security called us together with other comrades for a preliminary examination on 23rd of February as “suspects” to explain ourselves regarding the case file of Terra Incognita squat getting evicted on 17/8/2020. This is a new repressive movement that comes to be added after the arrests on the 8th of February, with 3 of our companions G. Voulgari, Panos Kalaitzis and Th. Chatziaggelou (member of our collective) getting arrested after the arson attack at the FNRR (Foundation for National and Religious Reflection). On the 14th of February, after the forced DNA collection of our comrade Th. Chatziaggelou, we are informed that he was called for a new interrogation process regarding the eviction of Terra Incognita squat. In the following days, other calls were sent to people. The voluminous case file contains charges for making and possessing explosives, forming a gang, forgery, theft of electricity and any other form of energy, flares and fireworks and the legislation on weapons – use of weapons in combination with another crime. We got a deadline for the 9th of March, as the case file had not even been given to the lawyers themselves to have a full update of the “data”, and on that date the memorandums were submitted in the presence of the lawyers.Between the people that have been called there are some members of our collective, but there are, also, people that did not actively participate in the squat and others that used to participate in other collectives during the years.

We come to witness once again how the state targets the people who chose to support open assemblies and events of the squat with their presence while using their fingerprints on some items as the only evidence to justify this attack. To make it clear, now they target people only because of their presence in an open political space where events, solidarity kitchens, manifestations, workshops and so much more were taking place. They target people who practically supported the squat against any type of attack. They criminalize the concept of the squat itself, the movement that chooses to support the existence of such structures and those underly their importance in a system which constantly takes away everything that we have won through years of struggling.

We will not state again what the meaning of squats is for us, and how highly we value their existence in a world that is full of poverty, unemployment, death, and suicides due to dead ends. In an alienated life where personalization, money, commodification, competition, and “backups” thrive, we defend squats a means of small yet important “liberation” of life.

Building can be reoccupied. Structures can be rebuilt. Our relationships and bonds that have created because of them cannot be repressed by any state, cop or power. What matters is the continuation of the struggle against the state, the capital and power. A struggle that will be continued as long as we carry in our hearts and minds the ideas of liberation and anarchy.

All we have to say is that we were and are unrepentant squatters!

Squats are the past, the present and the future of the struggle for liberation

And we are flesh of their flesh

Nothing is over, everything continues

 

28/2/2004 : Θ. Χατζηαγγέλου – Η αληθινή ζωή είναι ένα σύνολο κατειλημμένων στιγμών

Γυρίζοντας το χρόνο 18 χρόνια πίσω, ένα πλήθος συντροφισσών και συντρόφων γεμάτο όνειρα, σχέδια και περισσή αποφασιστικότητα για ζωή, άνοιξε μια πόρτα που πίσω της έκρυβε τα σκαλιά που βημάτιζαν προς την ουτοπία. 18 χρόνια χαράς και λύπης, θυμού και οργής, συντροφικότητας και αλληλεγγύης. 18 χρόνια φωτιάς.

Η κατάληψη Terra Incognita είναι κάτι πολύ περισσότερο από μία συλλογικότητα, από ένα απελευθερωμένο σπίτι. Είναι το ζωντανό κομμάτι της ιστορίας, των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων, είναι το μελάνι στις σελίδες της ριζοσπαστικής μνήμης ενός ρεύματος που επιμένει να συγκρούεται. Ήταν, είναι και θα παραμείνει αδιάλλακτα ένα ανάχωμα της αναρχίας.

18 χρόνια μετά, η αιχμαλωσία μου αποτελεί μέρος ενός διακηρυγμένου πολέμου φθοράς απέναντι στην ομάδα μας. Η εκκένωση του σπιτιού μας, οι προσαγωγές και συλλήψεις μελών της συλλογικότητάς μας σε παρεμβάσεις, η εκ νέου εκκένωση και το γκρέμισμα του βιολογικού, οι συλλήψεις κατα τη διάρκεια της μάχης για την υπεράσπιση των επιλογών αγώνα στο στέκι του Χημικού και την πανελλαδική πορεία για τις καταλήψεις, η επιχείρηση της αντιτρομοκρατικής προς το πρόσωπό μου, καθώς και των δύο άδικα προφυλακισμένων συντρόφων μου και τέλος και πιο βασικό η ενεργοποίηση της δικογραφίας για την εκκένωση της Terra, που αποτελούσε μέχρι τώρα “την ωραία κοιμωμένη” της καταστολής, δεν είναι τίποτε άλλο πέρα από την καταδιωκτική απελπισία μπροστά στην αδιαλλαξία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Ένα σύστημα καταδικασμένο σε διαρκή αδιέξοδα, μία κυβέρνηση που βηματίζει στην απολυτότητα της απελπισίας και ένας στρατός που κατέχει το μονοπώλιο της “νόμιμης” βίας, δεν αποτέλεσαν ποτέ κοινωνικά, πολιτικά, μα πάνω απ’όλα ηθικά την ικανή και αναγκαία συνθήκη για να επιβληθούν στο δίκιο του αγώνα για ισότητα, αυτοδιάθεση και ελευθερία. Ενάντια στην ηθική παρακμή, την πολιτισμική αλλοτρίωση και τα αξιακά τέλματα. Το δίκιο του αγώνα για να λέγεσαι άνθρωπος.

18 χρόνια μετά, το σημείο μηδέν βρίσκει το σώμα μου αιχμάλωτο πίσω από κάγκελα και τείχη. Εκεί όπου και ο ήλιος έχει πάνω του χαρακιές από έναν ουρανό ντυμένο με συρματοπλέγματα. Και όμως η καρδιά μου βρίσκεται κάθε στιγμή στο πλευρό αυτών των ανθρώπων, πλάι στους οποίους η αναρχία δεν αποτέλεσε πολιτική ορολογία αλλά συνθήκη ζωής. Εκεί όπου η συντροφικότητα, η αγάπη και η αλληλεγγύη είναι όροι συνοδοιπορίας στα μονοπάτια της ανατροπής.

Και θα’ρθουν χρόνια δύσκολα. Θα περιφέρετε τα σώματά μας στα δικαστήρια και τις φυκαλές, θα ακούμε καταδίκες, το μπετό θα ψηλώνει γύρω μας κλέβοντας κάθε ανάσα ελευθερίας. Κι όμως κάθε φορά που θα συναντιούνται τα βλέματά μας σε συγκεντρώσεις αλληλεγγύης και αίθουσες επιβολής της αστικής νομιμότητας, θα σας κυριεύει ο ίδιος τρόμος. Κρατώντας σφιχτά τα σιδηροδέσμια χέρια μας, πιο αποφασισμένοι από ποτέ, θα στεκόμαστε γεμάτοι περηφάνια για το παρελθόν και το παρόν μας, υποσχόμενοι ένα αλύγιστο μέλλον.

Φτιαγμένοι από το κράμα του κατειλημμένου χώρου και χρόνου, με ένα συλλογικό χαμόγελο γεμάτο θυμό και οργή για όσα μας στερούν, θα βρισκόμαστε στην πρώτη γραμμή για να θυμίζουμε πώς ηχεί η καταιγίδα. Κάτω τα ξερά απ’όσους στοχοποιούνται για την εκκένωση της κατάληψης Terra Incognita. Δύναμη στα μέτωπα αντίστασης εντός και εκτός των τειχών. Τα σημάδια προμηνύουν θύελλα.

18 χρόνια μετά αμετανόητος καταληψίας

Θάνος Χατζηαγγέλου

Δ πτέρυγα Κορυδαλλού, 28/2/2022

Από τα Χανιά μέχρι το Λουγκάνο αλληλεγγύη στους/ις καταληψίες

Ξημερώματα Σαββάτου 5/9/20 το κράτος συνεχίζει το κατασταλτικό του έργο απέναντι σε όσους/ες αγωνίζονται για την καταστροφή του. Μπάτσοι όλων των ειδών εισβάλλουν και εκκενώνουν την κατάληψη Rosa Nera στα Χανιά. Μία κατάληψη που επι 16 χρόνια στέγαζε συντρόφους/ισσες που επέλεξαν να εναντιωθούν στον εκβιασμό του ενοικίου, υπήρξε κέντρο ποικίλων δραστηριοτήτων συμμετέχοντας σε πολλούς τοπικούς και μη αγώνες ενάντια στην καπιταλιστική επέλαση, με έντονη παρουσία απέναντι στην τουριστική εκμετάλλευση, στην ιδιώτευση και την τοπική εκβιομηχάνιση, ενώ αποτέλεσε σταθερό σημείο αναφοράς των αγώνων που ανέδειξαν την αλληλεγγύη προς τους μετανάστες. Κατά την εκκένωση συλλαμβάνονται 16 άτομα, εκ των οποίων οι πέντε είναι μετανάστες.

Σάββατο 5 Ιουνίου κόσμος ανακαταλαμβάνει τη Rosa Nera και καλεί ανοιχτή συγκέντρωση υπεράσπισής της. Όλο αυτό το χρονικό διάστημα, από την ανακατάληψη μέχρι και σήμερα, πλήθος κόσμου στηρίζει την κατάληψη διοργανώνοντας ανοιχτές κουζίνες, προβολές, εκδηλώσεις θυμίζοντας σε όλες/ους μας ότι οι καταλήψεις και οι δομές μας είναι ένα πολύ σημαντικό εργαλείο του αγώνα για την ελευθερία όλων μας.

Τον Αύγουστο του 2020 εκκενώνουν την κατάληψή μας Terra Incognita, το Δεκέμβρη του 2022 εκκενώνεται η κατάληψη «Στέκι στο Βιολογικό» εντός του ΑΠΘ και αρκετοί ακόμη κατειλημμένοι χώροι δέχονται επιθέσεις και εισβολές από τα ένστολα σκουπίδια. Βρισκόμαστε αντιμέτωποι/ες με μία ολομέτωπη κατασταλτική επίθεση του κράτους που προσπαθεί να πατάξει κάθε μορφή αντίστασης και να φιμώσει οποιαδήποτε κραυγή ελευθερίας ενάντια στο νέο ολοκληρωτισμό.

Κάτι που βλέπουμε να συμβαίνει και σε άλλες χώρες. Πριν από πολλούς μήνες είχε εκκενωθεί η κατάληψη Μολίνο στο Λουγκάνο στην Ελβετία. Τέλη Δεκέμβρη συντρόφισσες/οι προχώρησαν σε ανακατάληψη ενώ παράλληλα πραγματοποιούταν συγκέντρωση αλληλεγγύης απ’έξω. Το βράδυ της ίδιας μέρας η συγκέντρωση δέχτηκε άγρια επίθεση από τους μπάτσους, με αποτέλεσμα κάποια άτομα να τραυματιστούν. Τα ξημερώματα της επομένης, όλων των ειδών μπάτσοι μαζί με την πυροσβεστική, εισβάλλουν στην κατάληψη και συλλαμβάνουν όσα άτομα βρισκόντουσαν μέσα, εκτός από ένα άτομο το οποίο αντιστάθηκε και παρέμεινε στην οροφή του κτιρίου μέχρι να αφεθούν ελεύθερα όλα τα συλληφθέντα άτομα, όπως και έγινε μετά από 1-2 μέρες.

Πρέπει να αντιληφθούμε την κρισιμότητα της κατάστασης και της συγκυρίας που βρισκόμαστε και να περάσουμε σε μία ολομέτωπη επίθεση στο κράτος και τα τσιράκια του. Δεν πρέπει να αφήσουμε αμαχητί όλα αυτά που κερδίσαμε χρόνια τώρα με αγώνες και απώλειες. Γιατί για εμάς αυτό που έχει σημασία είναι η συνέχιση του αγώνα απέναντι στο κράτος, το κεφάλαιο και κάθε εξουσία. Όπως ξαναείπαμε στον πόλεμο απαντάμε με πόλεμο. Στη βία του κρατικού και καπιταλιστικού αυταρχισμού απαντάμε με βία. Στη βαρβαρότητα της εξατομίκευσης απαντάμε συλλογικά οξύνοντας την μαχητική αντιπαράθεση.

Αλληλεγγύη στα συλληφθέντα άτομα της εκκένωσης της κατάληψης Rosa Nera και σε όσες/ους διώκονται γιατί συνεχίζουν να αντιστέκονται για την καταστροφή αυτού του σάπιου οικοδομήματος

Οι καταλήψεις είναι το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του αγώνα για την ελευθερία

Μέχρι την συνολική απελευθέρωση και την αναρχία

Παρέμβαση στη Γερμανική Σχολή Θεσ/νίκης για την αντίσταση στην κατειλημμένη ζώνη Osterholz

Από την Ελλάδα ως τη Γερμανία-Αγώνας για Ζωή, Γη και Ελευθερία

Το δάσος στο Osterholz, στα σύνορα της πόλης Ντύσελντορφ και Χάαν τελεί υπό κατάληψη από τον Αύγουστο του 2019. Ήδη από τις πρώτες μέρες η διάχυση του επαναστατικού λόγου ενάντια στην λεηλασία της φύσης κατέστησε σαφές πως πρόκειται για μία κατάληψη δάσους, κομμάτι του αγώνα για ελευθερία.Η εταιρεία Oetelshofen, που ανήκει στην οικογένεια Iseke, δεν είναι μόνο σημαντικόςπαράγοντας στην καύση άνθρακα, την κατασκευή δρόμων και την κατασκευή όπλων, αλλά κατέχει επίσης τεράστιες ποσότητες γεωργικής γης για αιώνες τις οποίες μισθώνουν. Συμμετείχαν για μεγάλο χρονικό διάστημα σε δημοτικά συμβούλια και είναι μέλη αρκετών τοπικών συλλόγων. Κάπως έτσι βλέπουμε άλλη μία οικογένεια να εκμεταλλεύεται με βάση το συμφέρον ξανά και ξανά. Η Oetelshofenσυνεργάζεται την Thyssen/Krupp, μία πολυεθνική με επίκεντρο την βιομηχανία και την παραγωγή χάλυβα, την RWE, την δεύτερη μεγαλύτερη πολυεθνική στον κόσμο ως προς την παραγωγή αιολικής ενέργειας και η Τρίτη μεγαλύτερη στην Ευρώπη ως προς τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, και με κατασκευαστικές δρόμων. Η οικογένεια Iseke είναι συνδεδεμένη με τον CDU (Χριστιανική Δημοκρατική Ένωση της Γερμανίας) κάτι που έπαιξε πολύ στα μίντια την προηγούμενη εκλογική περίοδο και λόγω μίας πρωτοβουλίας κατοίκων απέκοψε τον αρχηγό της κοινοβουλευτικής ομάδας της ένωσης να κατέβει στις εκλογές ξανά. Όπως είπαμε, και όπως ξέρουμε καλά και εμείς, η οικογενειοκρατία δεν γνωρίζει όρια.

Η κατάληψη του Osterholz στηρίζεται και από τους κατοίκους της περιοχής, που κατέθεσαν καταγγελία για την αποτροπή της άμεσης επιβολής της διαδικασίας έγκρισης πολεοδομικού σχεδιασμού. Η καταγγελία αυτή απορρίφθηκε και το δάσος απειλείται με εκκένωση από τις αρχές του Ιανουαρίου. Οι καταληψίες έχουν ήδη δηλώσει την διάθεση για υπεράσπιση του δάσους με σαμποτάζ μεγάλων δρόμων και άλλους πιο ευφάνταστους τρόπους. Ο αγώνας για την λεηλασία της φύσης από την βιομηχανική κοινωνία μας βρίσκει κάθε φορά την μία δίπλα στον άλλο. Είτε αυτή η δασική έκταση βρίσκεται στο Ντυσελντορφ, είτε στις Σκουριές, είτε αφορά την διεκδίκηση αγαθών όπως στις Σταγιάτες είτε την αποτροπή ενός δρόμου που θα ωφελήσει μία πολυεθνική ο αγώνας για ελευθερία μας βρίσκει στην ίδια πλευρά αυτού του πολέμου. Όσα συνέδρια και να κάνουν για την κλιματική αλλαγή και όσο κι αν προσπαθούν να μας πείσουν για τις περιβαλλοντικές του ανησυχίες εμείς θα διεκδικούμε την ελευθερία μας με όλα τα μέσα στέλνοντας σινιάλα αλληλεγγύης σε όλο τον κόσμο. Από τη μητρόπολη της Θεσσαλονίκης απαντάμε στον κάλεσμα τους και εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στο δάσος του Osterholz, γιατί αν νομίζουν πως δεν είμαστε μαζί σε κάθε αγώνα είναι γελασμένοι.

Δύναμη στην κατειλημμένη ζώνη Osterholz

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΤΕΙΛΛΗΜΕΝΑ ΕΔΑΦΗ

*

Osterholz forest, in the borders of Dusseldorf and Haan is a squatted forest area since August 2019. Since the very first day the spreading of revolutionary speech against environmental destruction made it clear that this is squat, part of the struggle for land and freedom. The Oetelshofen company, owned by the Iseke family, is not only a major player in coal burning, road construction and weapons construction game, but also owns vast amounts of agricultural land for centuries. For a long time, they have participated in municipal councils and have been members of several local associations. In this way, we once again see another family taking advantage based on personal interest over and over again. Oetelshofen company is partnering with Thyssen / Krupp, a steel-focused multinational company, RWE, the world’s second largest multinational companyof wind energy and the third largest in Europe in renewable energy, and companies of constructing roads. The Iseke family is affiliation with the CDU (Christian Democratic Union of Germany), played a big part in the media during the previous election period and due to a citizens’ initiative, the leader of the union’s parliamentary group could not run in the elections again. As we have said, and as we well know from Greek families ruling over the years, greed for power of the same families knows no borders.

OsterholzForst squat has met the solidarity of the citizens of the area, who submittedan appeal against the immediate enforcement at the Higher Administrative Court in Münster. This appeal was rejected, and this is the reason why Osterholz is threatened with eviction since the beginning of January. The squatters have already stated their willingness to defend the forest by sabotaging central roads or with the use of even more creative tools. The struggle for earth liberation from the industrial society finds us united every time. Either if it regards a forest in Dusseldorf, or in Skouries, or it concerns the struggle for common needs like in Stagiates, or the sabotage of a new highway like in Danni forest, the struggle for earth liberation finds us in the same side of this war. Whatever conferences and meetings they organize regarding climate change in order to convince us for their environmental worries we will fight for our freedom by all means sending away signals of solidarity throughout the world. From the metropolitan areas of Thessaloniki we respond to their call and express our solidarity to our companixns in OsterholzForst, because they must be fooled if they think we are not united in every fight.

STRUGGLE FOR LAND AND FREEDOM-SOLIDARITY TO ALL OCCUPIED AREAS

Μήνυμα αντίστασης από την ΓΑΔΘ

Είμαστε εδώ γιατί οι αρχές και οι αξίες της ακηδεμόνευτης ελευθερίας δεν εξαγοράζονται. Κερδίζονται με πίστη και προσήλωση στον κοινό μας αγώνα ενάντια σε κάθε μορφή εκμετάλλευσης. 

Είμαστε εδώ γιατί δεν σταματήσαμε στιγμή να πιστεύουμε στο ίδιο όνειρο. Στο παρόν και το μέλλον των βιωμάτων που αναδύονται μέσα από κατειλημμένες στιγμές. 

Είμαστε εδώ γιατί πολύ απλά αρνούμαστε τους συμβιβασμούς, τον εκβιασμό, την αλλοτρίωση, μα πάνω απ’όλα την συνθηκολόγηση. Κουβαλάμε μια ιστορία που εμμένει πεισματικά να μας θυμίζει πως η υπεράσπιση του πολέμου ενάντια στο κράτος, τον καπιταλισμό και την πατριαρχία είναι αδιαπραγμάτευτο καθήκον. 

Πιο δυνατά από ποτέ. Πιο σίγουρα για αυτό που επιλέξαμε συνειδητά να περιφρουρήσουμε. Μα πάνω απ’όλα πιο χαρούμενα. Δεν εγκαταλείψαμε την προσπάθεια, δεν εγκαταλείψαμε τη μάχη. 

Είμαστε εδώ γιατί τίποτα και κανένας τους δεν στάθηκε ικανός να μας τελειώσει. Με το ίδιο ασίγαστο μίσος για τους εχθρούς μας και την ίδια περήφανη αγάπη για κάθε συντροφική αγκαλιά που μας περιμένει έξω απ’τα κάγκελα, κραυγάζουμε πως τίποτα δεν τελείωσε, όλα συνεχίζονται.

Η περιφρούρηση της κατάληψης πίσω από το Χημικό 

Δευτέρα 16/1 12:00-Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους συλληφθέντες/ίσσες της πανελλαδικής πορείας

Τις τελευταίες μέρες όλες και όλοι μας γινόμαστε μάρτυρες της απόπειρας επιβολής ενός καθεστώτος μόνιμης έκτακτης ανάγκης. Η τρομοκρατία της Δεξιάς απέναντι στον κόσμο του αγώνα μέρα με τη μέρα οξύνεται μέσα από νέα χτυπήματα, ξυλοδαρμούς και συλλήψεις απέναντι στον κόσμο που σπάει στην πράξη το φόβο και αντιστέκεται στην κανονικοποίηση της δυστοπίας.

Η εκκένωση και κατεδάφιση της κατάληψης του Βιολογικού δε στάθηκε ικανή καθώς μια νέα κατάληψη άνθισε από τα συντρίμμια της. Το χτύπημα στο νέο μας χώρο, δε λύγισε ούτε το δίκιο μας, ούτε το πάθος μας καθώς υπερασπιστήκαμε τις επιλογές μας απέναντι στον στρατό κατοχής της Δημοκρατίας. Οι ξυλοδαρμοί κατά την επιχείρηση εκκένωσης και οι 15 συλλήψεις δεν ήταν τίποτε παραπάνω από την απόδειξη πως άξιζε να βρισκόμαστε ο ένας δίπλα στην άλλη εκείνες τις στιγμές. Και αφού τα χτυπήματα δεν μας λύγισαν, σειρά είχε η στοχοποίηση της πανελλαδικής πορείας αλληλεγγύης στις καταλήψεις.

Για μέρες κράτος, μίντια και πρυτανικές αρχές προωθούσαν ένα τρομοσόου που θα στεκόταν ικανή και αναγκαία συνθήκη για την εκ των προτέρων δικαιολόγηση της καταστολής. Μηνύματα προς τους μαγαζάτορες για κλείσιμο της αγοράς εν όψει επεισοδίων, δεκάδες διμοιρίες, ασφαλίτες κτλ, ελικόπτερα και αύρες στους δρόμους μέσα σε ένα κλίμα επιβαλλόμενου πανικού. Ή θα νικούσε ο φόβος ή το δίκιο. Και το δίκιο στάθηκε ψηλότερα ακόμη μια φορά.

Πάνω από 1000 διαδηλωτές/ριες έσπασαν στο δρόμο την τρομοκρατία, υπερασπιζόμενοι/ες στην πράξη τις καταλήψεις που βρίσκονται στην αιχμή του δόρατος της καταστολής. Μετά το τέλος της πορείας ακολούθησαν συγκρούσεις με τα ένστολα μιάσματα, τα οποία και εξαπέλυσαν ένα πρωτοφανές ανθρωποκυνηγητό σε όλη την πόλη για να πραγματοποιήσουν συλλήψεις στο σωρό. Την Κυριακή 16/1 οι συντρόφισσες/οι οδηγήθηκαν στα δικαστήρια απ’όπου πήραν προθεσμία για Δευτέρα 17/1 και παραμένουν κρατούμενες/οι στην ΓΑΔΘ.

Στέλνουμε την αλληλεγγύη μας σε όλες τις συλληφθείσες και συλληφθέντες, που αποτελούν κομμάτι του κοινού μας αγώνα για την υπεράσπιση των επιλογών μας, απέναντι στις δυστοπικές βλέψεις της Δεξιάς. Θα το λέμε όσες φορές και αν χρειαστεί, μέχρι να επιβάλλουμε την πολιτική μας ύπαρξη στις ζωές σας: άλλοτε με ψίθυρους, άλλοτε με κραυγές, η οργή μας θα οπλίζει τη μνήμη, την υπομονή, την πίστη και την συνέπεια στο ίδιο όνειρο: ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε καταληψίες για μια ζωή. Πέφτουμε, μα πέφτουμε πάνω σας. Τίποτα δεν τελειώνει, τίποτα δεν πεθαίνει.

Νέα συγκέντρωση αλληλεγγύης Δευτέρα 17 Γενάρη, 12:00 Δικαστήρια Θεσσαλονίκης

 

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους συλληφθέντες-ίσσες της πανελλαδικής πορείας

Τις τελευταίες μέρες όλες και όλοι μας γινόμαστε μάρτυρες της απόπειρας επιβολής ενός καθεστώτος μόνιμης έκτακτης ανάγκης. Η τρομοκρατία της Δεξιάς απέναντι στον κόσμο του αγώνα μέρα με τη μέρα οξύνεται μέσα από νέα χτυπήματα, ξυλοδαρμούς και συλλήψεις απέναντι στον κόσμο που σπάει στην πράξη το φόβο και αντιστέκεται στην κανονικοποίηση της δυστοπίας.

Η εκκένωση και κατεδάφιση της κατάληψης του Βιολογικού δε στάθηκε ικανή καθώς μια νέα κατάληψη άνθισε από τα συντρίμμια της. Το χτύπημα στο νέο μας χώρο, δε λύγισε ούτε το δίκιο μας, ούτε το πάθος μας καθώς υπερασπιστήκαμε τις επιλογές μας απέναντι στον στρατό κατοχής της Δημοκρατίας. Οι ξυλοδαρμοί κατά την επιχείρηση εκκένωσης και οι 15 συλλήψεις δεν ήταν τίποτε παραπάνω από την απόδειξη πως άξιζε να βρισκόμαστε ο ένας δίπλα στην άλλη εκείνες τις στιγμές. Και αφού τα χτυπήματα δεν μας λύγισαν, σειρά είχε η στοχοποίηση της πανελλαδικής πορείας αλληλεγγύης στις καταλήψεις.

Για μέρες κράτος, μίντια και πρυτανικές αρχές προωθούσαν ένα τρομοσόου που θα στεκόταν ικανή και αναγκαία συνθήκη για την εκ των προτέρων δικαιολόγηση της καταστολής. Μηνύματα προς τους μαγαζάτορες για κλείσιμο της αγοράς εν όψει επεισοδίων, δεκάδες διμοιρίες, ασφαλίτες κτλ, ελικόπτερα και αύρες στους δρόμους μέσα σε ένα κλίμα επιβαλλόμενου πανικού. Ή θα νικούσε ο φόβος ή το δίκιο. Και το δίκιο στάθηκε ψηλότερα ακόμη μια φορά.

Πάνω από 1000 διαδηλωτές/ριες έσπασαν στο δρόμο την τρομοκρατία, υπερασπιζόμενοι/ες στην πράξη τις καταλήψεις που βρίσκονται στην αιχμή του δόρατος της καταστολής. Μετά το τέλος της πορείας ακολούθησαν συγκρούσεις με τα ένστολα μιάσματα, τα οποία και εξαπέλυσαν ένα πρωτοφανές ανθρωποκυνηγητό σε όλη την πόλη για να πραγματοποιήσουν συλλήψεις στο σωρό.

Στέλνουμε την αλληλεγγύη μας σε όλες τις συλληφθείσες και συλληφθέντες, που αποτελούν κομμάτι του κοινού μας αγώνα για την υπεράσπιση των επιλογών μας, απέναντι στις δυστοπικές βλέψεις της Δεξιάς. Θα το λέμε όσες φορές και αν χρειαστεί, μέχρι να επιβάλλουμε την πολιτική μας ύπαρξη στις ζωές σας: άλλοτε με ψίθυρους, άλλοτε με κραυγές, η οργή μας θα οπλίζει τη μνήμη, την υπομονή, την πίστη και την συνέπεια στο ίδιο όνειρο: ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε καταληψίες για μια ζωή. Πέφτουμε, μα πέφτουμε πάνω σας. Τίποτα δεν τελειώνει, τίποτα δεν πεθαίνει.

Συγκέντρωση αλληλεγγύης Κυριακή 16 Γενάρη, 10:00 Δικαστήρια Θεσσαλονίκης

Ανακοίνωση και κάλεσμα στήριξης στην πορεία αλληλεγγύης στο στέκι στο βιολογικό

Κάλεσμα στήριξης της κατάληψης Ευαγγελισμού για την εβδομάδα δράσεων αλληλεγγύης στις καταλήψεις

Στα πλαίσια της εβδομάδας δράσεων αλληλεγγύης στο στέκι στο βιολογικό το οποίο εκκενώθηκε στις 31/12/21 έγινε πανελλαδικο κάλεσμα για πορεία αλληλεγγύης στις 15/1/22.

Ως κατάληψη Ευαγγελισμού αντιλαμβανόμαστε τις καταλήψεις ως ένα κομμάτι του αγώνα ενάντια στο υπάρχον, ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας/κυριαρχίας, ενάντια σε κράτος και καπιταλισμό. Αυτός ο αγώνας οφείλει να είναι συνολικός και η αλληλεγγύη με όσους-ες αγωνίζονται δεν γνωρίζει σύνορα, χώρες/περιοχές, χιλιόμετρα αντιθέτως γνωρίζει αξιοπρεπείς στάσεις, ριζοσπαστικές κινήσεις, σινιάλα αντίστασης από/σε συντρόφους-ισσες ανά τον κόσμο. Για όλους αυτούς τους λόγους και ακόμη περισσότερους στηρίζουμε την εβδομάδα δράσεων αλληλεγγύης στις καταλήψεις (10-16/1) και καλούμε στην πανελλαδική πορεία αλληλεγγύης στην Θεσσαλονίκη στις 15/1. Υγ. Η νέα κατάληψη στα κτήρια του χημικό στο ΑΠΘ από την συνέλευση του στεκιού στο βιολογικό ζεσταίνει τις καρδιές μας. Κλείνουν μία θα ανοίγουμε εκατό !

 

 

Ανακοίνωση  αναφορικά με την εκκένωση του στεκιού βιολογικού στην Θεσσαλονίκη

Ούτε 34, ούτε 100. Κατάληψη για πάντα στο βιολογικό !

Τα ξημερώματα παραμονής πρωτοχρονιάς (31/12/21), οι μπάτσοι εκκενώνουν και ύστερα γκρεμίζουν το επι 34 χρόνια κατειλημμένο στέκι στο βιολογικό, εντός του Αριστοτέλειου πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ήδη από τις 18/11/21 είχε παρατηρηθεί από συντρόφους-ισσες κινητικότητα από τις πανεπιστημιακές αρχές στο φουαγιέ του βιολογικού.Το στέκι στο βιολογικό, αποτελεί σημέιο αναφοράς πολιτικού και πολιτιστικού περιεχομένου τα τελευταία 34 χρόνια για την πόλη της Θεσσαλονίκης. Έχει στεγάσει συλλογικότητες και ομάδες, ανοιχτές συνελεύσεις και εκδηλώσεις, με πληθώρα θεματικών αναρχικού/αντιεξουσιαστικού περιέχομενου, στήριξη πολιτικών κρατουμένων κ.α., ενώ παράλληλα αποτελεί έναν από τους βασικότερους χώρους έκφρασης της dyi και πανκ κουλτούρας στην Ελλάδα.Η επιλογή της εκκένωσης της κατάληψης στέκι στο βιολογικό και μάλιστα 6 το πρωί παραμονή πρωτοχρονιάς, ώρα και μέρα δηλαδή που δεν θα συναντούσαν κάποια μορφή αντίστασης, δεν είναι καθόλου τυχαία. Το ΑΠΘ αποτελεί μια από τις τελευταίες πανεπιστημιακές εγκαταστάσεις εντός του μητροπολιτικού ιστού, απότελει ένα ζωντανό κύτταρο για την πόλη της Θεσσαλονίκης αλλά και έναν χώρο έκφραση,ζύμωσης και δράσης για τους φοιτητ(ρι)ές αλλά και για το κίνημα τοπικά. Αυτό έγινε αρκετά ξεκάθαρο την προηγούμενη άνοιξη με τις φοιτητικές καταλήψεις ενάντια στον νομό 4777 (Κεραμέως, Χρυσοχοΐδη), αλλά και με την πληθώρα δρώμενων εντός του παρά την αυξημένη καταστολή (φοιτητικές και αναρχικές συνελεύσεις,θεατρικές ομάδες, μπαρ για κάλυψη δικαστικών εξόδων, συγκρούσεις με τους μπάτσους). Είναι προφανές ότι ένας κατειλημμένος χώρος τέτοιας ιστορικής σημασίας, σαν το στέκι του βιολογικού, αποτελει ανάχωμα για τα σχέδια κράτους και πρυτανικών αρχών για την επιβολή του δόγματος νόμος και τάξη εντός τον πανεπιστημίων αλλά και την μετατροπή τους σε αποστειρωμένα campus όπου θα επικρατεί απόλυτος έλεγχος και πειθάρχηση των φοιτητ(ρι)ών αλλά και όσων άλλων παραβρίσκονται εντός τους.Εμείς από την μεριά μας εκφράζουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας προς όλους-ες συντρόφους-ισσες της κατάληψης βιολογικού αλλά και προς όλες τις καταλήψεις που κινδυνεύουν με εκκένωση. Τέλος, διαμηνύουμε προς πρυτανικές αρχές, μπάτσους, αφεντικά και λοιπά τσιράκια που κινούν τα νήματα για την εκάστοτε εκκένωση, ότι οι πράξεις τους έχουν κόστος και δεν πρόκειται να μείνουν αναπάντητες.

Υγ. Η νέα κατάληψη στα κτήρια του χημικό στο ΑΠΘ από την συνέλευση του στεκιού στο βιολογικό ζεσταίνει τις καρδιές μας. Κλείνουν μία θα ανοίγουμε εκατό !

Στέκια, ορμητήρια, γιάφκες, καταλήψεις Ενάντια σε έναν κόσμο υποταγής και σήψης

Κατάληψη Ευαγγελισμού

Πανελλαδική πορεία αλληλεγγύης στις καταλήψεις

Ξημερώματα παραμονής πρωτοχρονιάς πλήθος αστυνομικών δυνάμεων αποκλείει το πανεπιστημιακό campus και ξεκινάει την επιχείρηση εκκένωσης της κατάληψης του Βιολογικού.  Εισβάλλουν στο χώρο μας και αφού πραγματοποιούν έρευνες ξεκινούν τις εργασίες κατεδάφισης μέρους της κατάληψης υπό το πρόσχημα δημιουργίας βιβλιοθήκης-με το χώρο μας βέβαια να φωτογραφίζεται ως αίθουσα αναμονής.

Για 34 συνεχόμενα χρόνια η κατάληψη του Βιολογικού αποτελεί πνεύμονα ελευθερίας μέσα στην αστική και εξουσιαστική ασφυξία. Δεκαετίες ολόκληρες ο χώρος έχει γεννήσει και στεγάσει πολιτικές και πολιτιστικές συλλογικότητες, δομές αντίστασης, αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας, αγώνες και αντιστάσεις τόσο εντός όσο και εκτός της πανεπιστημιακής κοινότητας. Αναρίθμητες πολιτικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις, συναυλίες, συζητήσεις, συνελεύσεις, καφενεία, κουβέντες έχουν αφήσει σε αυτά τα 34 χρόνια, ένα στίγμα συνοδοιπορίας με την ίδια την ανάπτυξη του τοπικού αναρχικού-αντιεξουσιαστικού και ευρύτερου ανταγωνιστικού κινήματος.

Μπροστά μας βρίσκεται ακόμα μια φορά η πρυτανεία του ΑΠΘ που τα τελευταία χρόνια τείνει να αποτελέσει το νέο στρατηγείο της αστυνομίας στην πόλη. Μετά την εντολή εκκένωσης της κατάληψης Terra Incognita, τον Αύγουστο του 2020, η συμμορία του Παπαϊωάννου κάνει ακόμα ένα βήμα ανοίγοντας τις πύλες του campus για να υποδεχθεί τους ένστολους συναδέλφους της, προχωρώντας σε μια νέα εκκένωση αυτή τη φορά μέσα στο γκέτο κυριαρχίας της. Γιατί στο campus πρόβλημα δεν είναι ούτε οι υποβαθμισμένες υποδομές μάθησης, ούτε το διάχυτο ναρκεμπόριο που σε κάνει να σκέφτεσαι δυο και τρεις φορές από πού και με ποιόν τρόπο θα μπεις μέσα. Αλλά και έξω στην κοινωνία μέσα σε μια συνθήκη που ο κόσμος πεθαίνει κάθε μέρα-όχι μόνο από την πανδημία αλλά και τη γενικευμένη  φτώχεια και εξαθλίωση-, που η κυβέρνηση (με 40000 κρούσματα και ένα σκόπιμα εκφυλισμένο ΕΣΥ) πανηγυρίζει για τις επιτυχίες της θανατοπολιτικής, προτεραιότητα είναι για ακόμη μια φορά η καταστολή των καταλήψεων. Πάνω από τις ζωές και τις ανάγκες μας, πάνω απ’ όλα η ατζέντα.   

Οι ιστορίες δεν είναι για να λέγονται, αλλά να γράφονται και να αλλάζουν…

Γνωρίζουμε πολύ καλά τι πάει να πει καταστολή, εκκένωση, απώλεια. Τι σημαίνει να παραβιάζουν το σπίτι σου, ένα μάτσο ένστολα σκουπίδια.  Γι’ αυτό και με πίστη και συνέπεια στα προτάγματα και την ιστορία μας σα συλλογικότητα αποφασίσαμε πως από την πρώτη μέρα της εκκένωσής μας, δε μας χωράει τίποτα λιγότερο από τα ίδια γνώριμα μονοπάτια. Γι αυτό και επιλέξαμε να στεγάσουμε τη συλλογικότητά μας στην κατάληψη του Βιολογικού, πλάι στις συντρόφισσες και τους συντρόφους του Ταμείου αλληλεγγύης φυλακισμένων και διωκόμενων αγωνιστών και της  Biologica που συμμετείχαν πριν από μας. Γιατί συντρόφους μας κάνουν οι πράξεις και οι επιλογές, όχι τα λόγια.

Ηλίθιοι δήμιοι, η τάξη σας είναι χτισμένη στην άμμο. Άλλοτε με ψίθυρους, άλλοτε με κραυγές, η οργή μας θα οπλίζει τη μνήμη, την υπομονή, την πίστη και τη συνέπεια στο ίδιο όνειρο: ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε καταληψίες για μια ζωή. Παράνομες, αγωνιστές, punks και περιθωριακές, ανυπότακτοι, ονειροπόλοι, επίμονες, εξεγερμένες, ελεύθεροι, τρελές, μα πάνω απ’ όλα ζωντανοί μέσα στον μητροπολιτικό θάνατο. Εσείς τι σκατά είστε;

Πέφτουμε, μα πέφτουμε πάνω σας. Τίποτα δεν τελειώνει, τίποτα δεν πεθαίνει.

Οι καταλήψεις είναι το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του αγώνα για την ελευθερία.

Και εμείς είμαστε σάρκα από τη σάρκα τους.

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΤΟΥ ΣΤΕΚΙΟΥ ΣΤΟ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ | ΣΑΒΒΑΤΟ 15/1 ΣΤΗ 13:00 ΚΑΜΑΡΑ

15/1: Πορεία αλληλεγγύης στις καταλήψεις και υπεράσπισης του στεκιού στο Βιολογικό

ΕΚΚΕΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ‘ΣΤΕΚΙ ΣΤΟ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ’

Την Παραμονή πρωτοχρονιάς (31-12-2021) κράτος και μπάτσοι προχώρησαν στην εκκένωση του κατειλημμένου χώρου “στέκι στο βιολογικό” περικυκλώνοντας το χώρο γύρω από το campus, με παράλληλη αυξημένη παρουσία μέσα στο χώρο του πανεπιστημίου. Η εισβολή και η εκκένωση της κατάληψης επιλέχθηκε να πραγματοποιηθεί τα ξημερώματα (6:00) δεδομένου ότι εκείνες τις ώρες δεν θα είχαν να αντιμετωπίσουν κάποια μορφή αντίστασης. Δεν θεωρούμε ότι η εκκένωση του στεκιού στο Βιολογικό αποτελεί εξαίρεση, καθώς μέρος των πολιτικών μεθοδεύσεων του κράτους με τη μορφή ελέγχου και καταστολής, είναι να φιμώνει οποιονδήποτε τρόπο έκφρασης και δράσης που αποκλίνει από το κυρίαρχο.

Το μέχρι στιγμής πλαίσιο καταστολής το οποίο είχε υποστεί η κατάληψη ανά τα χρόνια, προερχόταν κυρίως από ενδοπανεπιστημικές αρχές και κοσμητείες. Η σημερινή εκκένωση – της πιο μακροχόνιας κατάληψης σε πανεπιστημιακό έδαφος – θεωρούμε ότι συγκυριακά έχει βαρύτερη πολιτική σημασία.

Για το κράτος, σηματοδοτεί το τέλος της ‘ανομίας’ σε πανεπιστημιακούς χώρους και την ‘αποστείρωση’ των εκπαιδευτικών θεσμών, προωθώντας, ως αναγκαίο, ένα καθεστώς επιτήρησης και ελέγχου, κλειδώνοντας τις σχολές και εντείνοντας την αστυνόμευση του πανεπιστημίου. Απαραίτητη συνθήκη για την επίτευξη των σχεδίων αυτών είναι το φίμωμα κάθε ριζοσπαστικής, αυτοοργανωμένης φωνής που κινείται στον πανεπιστημιακό χώρο, όπως στέκια, καταλήψεις και αυτόνομα σχήματα.

Για εμάς αυτοί οι χώροι, είναι χώροι ελευθερίας, που απορρίπτουν τις έννοιες της ιεραρχίας, της ιδιοκτησίας και της οικονομικής εκμετάλλευσης. Σε αυτούς, δημιουργούμε τις δικές μας δομές, με βάση την αυτοοργάνωση, την ισότητα, την αντιεμπορευματικότητα και την αλληλεγγύη, από την πολιτική μας υπόσταση και δράση, μέχρι και την ψυχαγωγία μας.

Όπως στο παρελθόν έχουμε υπερασπιστεί τους χώρους που δέχτηκαν επίθεση, σε Ελλάδα και εξωτερικό, έτσι και τώρα θα μας βρουν απέναντι τους στην προσπάθεια να μας εξαφανίσουν. Την απάντηση μας στην καταστολή σας θα την βρίσκετε μπροστά σας, όπως εδώ και τόσα χρόνια.

Τον Νοέμβριο του 1987, καταλαμβάνεται το “στέκι στο βιολογικό” από φοιτητές καθώς δημιουργείται η ανάγκη για ένα νέο κοινωνικό χώρο έκφρασης. Το στέκι που κάποτε προοριζόταν για πανεπιστημιακή βιβλιοθήκη πλέον λειτουργεί ως αυτοδιαχειριζόμενο καφενείο, στέκι αντιπληροφόρησης και ορμητήριο κοινωνικών και φοιτητικών αγώνων.

Εξ’ αρχής η σύσταση και η δράση του είναι πολυμορφική εφόσον στο ίδιο χώρο συστεγάζονται ομάδες με διαφορετικά χαρακτηριστικά και ποικίλους τρόπους δράσης.

Μέσα σε αυτό το διάστημα των 34 χρόνων στο χώρο του στεκιού έχουν στεγαστεί φοιτητικά, συναυλιακά, θεατρικά, ραδιοφωνικά και πολιτικά εγχειρήματα, ενώ έχουν πραγματοποιηθεί καφενεία, συλλογικές κουζίνες, προβολές, μαθήματα ελληνικών σε μετανάστες, μαθήματα αυτοάμυνας, κ.α. Έχουν στηριχτεί αγώνες όπως αυτή των αρνητών στράτευσης, των πολιτικών κρατουμένων, των μαθητικών καταλήψεων και έχουν φιλοξενηθεί προσπάθειες οικονομικής στήριξης δικαστικών εξόδων, αναγκών τετραπόδων συντρόφων και ιατρικών εξόδων στο πλαίσιο της αλληλεγγύης. Το στέκι μέχρι και σήμερα, συνεχίζει να αποτελεί σημείο συνάντησης και πολιτικής ζύμωσης με βασικό άξονα την αυτοοργάνωση με αντιεμπορευματικούς όρους, την αλληλεγγύη στα έγκλειστα συντρόφια και την καθημερινή διεκδίκηση των ζωών μας.

Η επίθεση στους χώρους μας όχι μόνο δεν θα μείνει αναπάντητη αλλά λειτουργεί και ως κινητήριος δύναμη για αντεπίθεση καθώς μας υπενθυμίζει για μια ακόμη φορά πως είμαστε σε συνεχή πόλεμο. Το παραμυθάκι της τάξης και της ασφάλειας που πραγματοποιείται μέσω της καταστολής από κάθε μορφής μπάτσων και ρουφιάνων αναζωπυρώνει την ανάγκη μας να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε όντας αλληλέγγυοι/ες το ένα στο άλλο.

Αν θεωρείτε ότι εισβάλλοντας στους χώρους μας, πρόκειται να αφανίσετε και εμάς, ζείτε με αυταπάτες.

Θα φροντίσουμε εμείς να σας επαναφέρουμε από αυτές

ΟΙ ΙΔΕΕΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΚΚΕΝΩΝΟΝΤΑΙ

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΣΤΕΛΛΟΝΤΑΙ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΔΡΑΣΕΩΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΤΕΚΙ ΣΤΟ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ 10-17 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΤΟΥ ΣΤΕΚΙΟΥ ΣΤΟ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ

ΣΑΒΒΑΤΟ 15/1 ΣΤΗ 13:00 ΚΑΜΑΡΑ

Στέκι στο βιολογικό

Η ατζέντα πάνω απ’ όλα…

Ξημερώματα παραμονής πρωτοχρονιάς πλήθος αστυνομικών δυνάμεων αποκλείει το πανεπιστημιακό campus και ξεκινάει την επιχείρηση εκκένωσης της κατάληψης του Βιολογικού.  Εισβάλλουν στο χώρο μας και αφού πραγματοποιούν έρευνες ξεκινούν τις εργασίες κατεδάφισης μέρους της κατάληψης υπό το πρόσχημα δημιουργίας βιβλιοθήκης-με το χώρο μας βέβαια να φωτογραφίζεται ως αίθουσα αναμονής.

Για 34 συνεχόμενα χρόνια η κατάληψη του Βιολογικού αποτελεί πνεύμονα ελευθερίας μέσα στην αστική και εξουσιαστική ασφυξία. Δεκαετίες ολόκληρες ο χώρος έχει γεννήσει και στεγάσει πολιτικές και πολιτιστικές συλλογικότητες, δομές αντίστασης, αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας, αγώνες και αντιστάσεις τόσο εντός όσο και εκτός της πανεπιστημιακής κοινότητας. Αναρίθμητες πολιτικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις, συναυλίες, συζητήσεις, συνελεύσεις, καφενεία, κουβέντες έχουν αφήσει σε αυτά τα 34 χρόνια, ένα στίγμα συνοδοιπορίας με την ίδια την ανάπτυξη του τοπικού αναρχικού-αντιεξουσιαστικού και ευρύτερου ανταγωνιστικού κινήματος.

Μπροστά μας βρίσκεται ακόμα μια φορά η πρυτανεία του ΑΠΘ που τα τελευταία χρόνια τείνει να αποτελέσει το νέο στρατηγείο της αστυνομίας στην πόλη. Μετά την εντολή εκκένωσης της κατάληψης Terra Incognita, τον Αύγουστο του 2020, η συμμορία του Παπαϊωάννου κάνει ακόμα ένα βήμα ανοίγοντας τις πύλες του campus για να υποδεχθεί τους ένστολους συναδέλφους της, προχωρώντας σε μια νέα εκκένωση αυτή τη φορά μέσα στο γκέτο κυριαρχίας της. Γιατί στο campus πρόβλημα δεν είναι ούτε οι υποβαθμισμένες υποδομές μάθησης, ούτε το διάχυτο ναρκεμπόριο που σε κάνει να σκέφτεσαι δυο και τρεις φορές από πού και με ποιόν τρόπο θα μπεις μέσα. Αλλά και έξω στην κοινωνία μέσα σε μια συνθήκη που ο κόσμος πεθαίνει κάθε μέρα-όχι μόνο από την πανδημία αλλά και τη γενικευμένη  φτώχεια και εξαθλίωση-, που η κυβέρνηση (με 40000 κρούσματα και ένα σκόπιμα εκφυλισμένο ΕΣΥ) πανηγυρίζει για τις επιτυχίες της θανατοπολιτικής, προτεραιότητα είναι για ακόμη μια φορά η καταστολή των καταλήψεων. Πάνω από τις ζωές και τις ανάγκες μας, πάνω απ’ όλα η ατζέντα.   

Οι ιστορίες δεν είναι για να λέγονται, αλλά να γράφονται και να αλλάζουν…

Γνωρίζουμε πολύ καλά τι πάει να πει καταστολή, εκκένωση, απώλεια. Τι σημαίνει να παραβιάζουν το σπίτι σου, ένα μάτσο ένστολα σκουπίδια.  Γι’ αυτό και με πίστη και συνέπεια στα προτάγματα και την ιστορία μας σα συλλογικότητα αποφασίσαμε πως από την πρώτη μέρα της εκκένωσής μας, δε μας χωράει τίποτα λιγότερο από τα ίδια γνώριμα μονοπάτια. Γι αυτό και επιλέξαμε να στεγάσουμε τη συλλογικότητά μας στην κατάληψη του Βιολογικού, πλάι στις συντρόφισσες και τους συντρόφους του Ταμείου αλληλεγγύης φυλακισμένων και διωκόμενων αγωνιστών και της  Biologica που συμμετείχαν πριν από μας. Γιατί συντρόφους μας κάνουν οι πράξεις και οι επιλογές, όχι τα λόγια.

Ηλίθιοι δήμιοι, η τάξη σας είναι χτισμένη στην άμμο. Άλλοτε με ψίθυρους, άλλοτε με κραυγές, η οργή μας θα οπλίζει τη μνήμη, την υπομονή, την πίστη και τη συνέπεια στο ίδιο όνειρο: ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε καταληψίες για μια ζωή. Παράνομες, αγωνιστές, punks και περιθωριακές, ανυπότακτοι, ονειροπόλοι, επίμονες, εξεγερμένες, ελεύθεροι, τρελές, μα πάνω απ’ όλα ζωντανοί μέσα στον μητροπολιτικό θάνατο. Εσείς τι σκατά είστε;

Πέφτουμε, μα πέφτουμε πάνω σας. Τίποτα δεν τελειώνει, τίποτα δεν πεθαίνει.

Οι καταλήψεις είναι το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του αγώνα για την ελευθερία.

Και εμείς είμαστε σάρκα από τη σάρκα τους.

css.php