Hράκλειο Κρήτης: Πορεία αλληλεγγύης με την κατάληψη Δερβενίων 56

Λάβαμε:  27/6/2020

Με αφορμή την εκκένωση της κατάληψης Δερβενίων 56 σήμερα το πρωί (26/6) στα Εξάρχεια καλέστηκε αντανακλαστική πορεία γειτονιάς. 100-150 σύντροφοι-ισσες πορευθήκαμε στα πέριξ του κέντρου του Ηρακλείου, φωνάζοντας συνθήματα, πετώντας τρικάκια και μοιράζοντας κείμενα,σαν μια πρώτη κίνηση αλληλεγγύης. Τα κείμενα που μοιράστηκαν:

(1) Ανακοίνωση της κατάληψης Δερβενίων: https://athens.indymedia.org/post/1605989/

(2) Αντιμπατσικό/αντικατασταλτικό κείμενο που γράφτηκε με αφορμή την εκκένωση:

ΚΡΑΤΟΣ, ΜΠΑΤΣΟΙ ΚΑΙ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ

Για κάθε εκκένωση εστιών αγώνα(σαν την σημερινή επέμβαση -26/6- στην κατάληψη Δερβενίων 56 στην Αθήνα)

Για κάθε ρατσιστικό ξυλοδαρμό στο δρόμο(σαν τον τελευταίο που έγινε πριν λίγες μέρες στην Αμμουδάρα, όπου ΔΙΑδες πέρασαν κάποιον για πακιστανό και τον ξυλοκόπησαν)

Για κάθε επίθεση σε κόσμο που αγωνίζεται(σαν την άγρια καταστολή με ξύλο και χημικά που δέχτηκε από ΜΑΤ η πορεία ενάντια στην καύση απορριμάτων στο Βόλο) Για κάθε δικαστική απόπειρα τρομοκράτησης(σαν την δίωξη των 2 συντρόφων στην Θεσσαλονίκη αλλά και τη δικαστική σκευωρία σε βάρος δύο μελών του Ρουβίκωνα) Για κάθε κρατική δολοφονία(σαν αυτή του George Floyd στην Αμερική)

και γενικότερα…

Για κάθε βάρβαρο 8ωρο και μια ζωή που δε μας ανήκει, για κάθε επίθεση των κατασταλτικών μηχανισμών αλλά και τον έλεγχο που επιβάλλει καθημερινά το κράτος στις ζωές όλων όσων δεν χωράνε ή δε συμβαδίζουν με τα πρότυπα που αυτό δημιουργεί, είτε γιατί βρίσκονται ταξικά στον πάτο, είτε γιατί έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά (έθνος, φυλή, κουλτούρα, σεξουαλικότητα κλπ)

κάνουμε για άλλη μια φορά ξεκάθαρο ότι

ΚΑΝΕΝΑ ΧΤΥΠΗΜΑ ΔΕ ΜΕΝΕΙ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΟ

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΕΡΔΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟΗ ΖΩΗ ΑΝΑΠΝΕΕΙ ΣΤΙΣ ΜΑΧΕΣ

Αναρχικές-οι ,Ηράκλειο Κρήτης
[Ιούνιος 2020]

Κρήτη: Αφίσα με αφορμή τη δολοφονία του George Floyd

Λάβαμε 7/6/2020

Στις 25.5.2020 στην Minneapolis (ΗΠΑ), ο αφροαμερικάνος George Floyd συλλαμβάνεται από τέσσερις μπάτσους, επειδή πήγε να ψωνίσει με πλαστό 20δόλαρο. Ο ένας μπάτσος τον έχει ξαπλώσει στο έδαφος και τον πιέζει στον λαιμό με το γόνατο του. Ο άλλος μπάτσος απομακρύνει τους περαστικούς που φωνάζουν ότι τον πνίγουν. Ο George Floyd, χωρίς να φέρει καμία αντίσταση, παρακαλάει συνεχώς τον μπάτσο να πάρει το γόνατο διότι δε μπορεί να αναπνεύσει. Ο μπάτσος, με άνετο ύφος και τα χέρια στις τσέπες, τον αγνοεί και κοιτάει επιδεικτικά τους περαστικούς. Μετά από περίπου 5 λεπτά στο πάτωμα, ο George Floyd πεθαίνει. Ο μπάτσος εξακολουθεί να κάθεται από πάνω του, μέχρι να έρθει ασθενοφόρο και να τον παραλάβει.

O George Floyd δεν ήταν συγκεκριμένος στόχος. Ήταν απλώς ένας από εμάς, ένας ακόμα από αυτούς που περισσεύουν, είτε γιατί βρίσκονται ταξικά στον πάτο, είτε γιατί έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά (έθνος, φυλή, κουλτούρα, σεξουαλικότητα και πάει λέγοντας). Ήταν το περιθώριο, εκεί που μπαίνουμε όλοι όσοι δεν συμβαδίζουμε με τα πρότυπα του κράτους, εκεί όπου δεν υπάρχει μια καθημερινή ζωή σαν όλων των υπόλοιπων, παρά μόνο έλεγχος, καταστολή και βία.

Σκηνικά σαν αυτά τα ζούμε ή τα βλέπουμε γύρω μας συνέχεια. Περιστατικά που ξεκινούν από άγρια μπατσοβλέμματα και τραμπουκισμούς στο δρόμο και καταλήγουν σε ξυλοδαρμούς, βασανισμούς στα τμήματα και κάποιες φορές δολοφονίες εν ψυχρώ. Δεν είναι “μεμονωμένα περιστατικά”, είναι η στρατηγική του κράτους για την επιβολή και τον έλεγχο στη ζωή μας.

Απέναντι λοιπόν στα κρατικά σκουπίδια, απέναντι σε κάθε ρουφιάνο δημοσιογράφο και μικροαστό πολίτη που εγκαλούν τη Δικαιοσύνη να λύσει το θεματάκι και να πάμε παρακάτω, απέναντι σε κάθε αφεντικό-ιδιοκτήτη που κοιτάει μονάχα μην τυχόν και τα σκηνικά αυτά διαταράξουν τον τζίρο και την ασφάλεια της περιουσίας του,

εμείς κάνουμε ξεκάθαρο…

Κάθε μορφής κρατική βία εναντίων μας είναι μία ακόμη σταγόνα μίσους και συσσωρευμένης απέχθειας εναντίον τους

και κάθε φορά που δολοφονείται ένας George Floyd η οργή θα ξεχειλίζει, οι φωτιές θα ανάβουν, ο κόσμος της αφθονίας τους θα λεηλατείται και η πόλη θα καίγεται

Βίαιοι και συνεπείς αγώνες

μέχρι το γκρέμισμα αυτού του γερασμένου κόσμου

Λύσσα και συνείδηση


Καμπάνια firefund για τη κάλυψη της εγγύησης των 2 συλληφθέντων στην Θεσσαλονίκη

Οι 2 σύντροφοι συνελήφθησαν στις 27/5/20 στην Θεσσαλονίκη και κατηγορούνται για απόπειρα έκρηξης, κατοχή εκρηκτικών, βία κατά υπαλλήλων, απείθεια και συμμορία σύμφωνα με ένα πλαστό κατηγορητήριο.

Στις 1/6 αφέθηκαν ελεύθεροι με τα τους εξής όρους:

1. Παρόν 3 φορές τον μήνα,

2. Απαγόρευση εξόδου από την χώρα και

3. Καταβολή εγγύησης 10000 € έκαστος (συνολικά 20000 €) μέχρι τις 15/06.

Προκειμένου να εξασφαλιστεί το απαιτούμενο ποσό για να μην προφυλακιστούν οι σύντροφοι, επιστρατεύουμε κάθε μέσο που υπάρχει για οικονομική ενίσχυση. Γι αυτό και στήθηκε αυτή η καμπάνια μέσω του firefund.

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας ενάντια στις κατασταλτικές μεθοδεύσεις.

https://www.firefund.net/bail4comrades

Τα κείμενα των 2 συλληφθέντων:

Τα ξημερώματα στις 27/05 καταδιώκομαι και συλλαμβάνομαι από μπάτσους της κρατικής ασφάλειας και των ΟΠΚΕ στην περιοχή της Καλαμαριάς. Αφότου με πέταξαν στο οδόστρωμα και μου πέρασαν πισθάγκωνα χειροπέδες ξεκίνησαν τον ξυλοδαρμό μου με κλωτσιές, μπουνιές και λαβές για αρκετή ώρα, πάνω από 10 άτομα. Μόνο όταν βγήκαν κάποιοι γείτονες από τις παρακείμενες πολυκατοικίες, πήραν εντολή να σταματήσουν και να καλέσουν ένα ασφαλίτικο για να με μεταφέρουν στη ΓΑΔΘ. Εκεί με πηγαίνουν αρχικά στον πρώτο και έπειτα στον τρίτο όροφο στην ασφάλεια και με αλλάζουν διαδοχικά δωμάτια – γραφεία εν μέσω συνεχών εξευτελισμών, εκφοβισμών και χτυπημάτων. Καταλήγω στο γραφείο του διευθυντή της επιχείρησης που ενώ αρχικά δεν ασχολείται μαζί μου, επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον του στους συναδέλφους του δίνοντας τα συγχαρίκια του για την επιτυχία της επιχείρησης, στη συνέχεια ξεκινά το γνωστό παιχνίδι του καλού αστυνομικού που θέλει να βοηθήσει. Δίνει “συμβουλές”, παροτρύνει να μιλήσω και να παραδεχτώ τις πράξεις που μου αποδίδουν και να συνεργαστώ για να διευκολύνω τη θέση μου. Παίζει και το χαρτί της ύπαρξης ρουφιάνου συντρόφου που με έχει δώσει, που με κατονομάζει ως υπεύθυνο των πράξεων και που έχει ξεπουληθεί για λίγα χρήματα. Ως όφειλα να κάνω, στις ερωτήσεις τους παραμένω σιωπηλός και δε δίνω κανένα στοιχείο πέρα από αυτά της ταυτότητάς μου, που έτσι κι αλλιώς είχα πάνω μου. Μέχρι τις 9 το πρωί δε μου έχουν ανακοινώσει ούτε τη σύλληψη, ούτε το κατηγορητήριο, παρά μόνο ότι θα πραγματοποιήσουν κατ’ οίκον έρευνα, σε κατοικία που ουδέποτε δήλωσα, αλλά που σύμφωνα με το φάκελο που μου είχαν ήδη ανοίξει εδώ και αρκετό καιρό στην κρατική ασφάλεια διέμενα στο Τσινάρι, σε ένα συγκρότημα καταλήψεων.

Όταν φτάσαμε στα σπίτια και με μοναδικά στοιχεία τις ανώνυμες πληροφορίες της ασφάλειας, εισέβαλαν στα σπίτια διαδοχικά. Μονάδες των ΟΠΚΕ, συνοδεία ασφαλιτών, σπάζοντας πόρτες και παράθυρα ξύπνησαν όλα τα συντρόφια και απαίτησαν να τους διευκολύνουν στο “έργο” τους. Τα συντρόφια επέδειξαν γρήγορα αντανακλαστικά και από την πρώτη στιγμή στάθηκαν αλληλέγγυα δίπλα μου, με ένα τους βλέμμα, μια φωνή, ένα άγγιγμα, ένα “δύναμη”. Αξίζει να σημειωθεί ότι κατά τη μεταφορά μου από το ένα σπίτι στο άλλο, μου φόρεσαν μαύρη κουκούλα, ώστε αφενός να μην είμαι αναγνωρίσιμος από άλλους συντρόφους που είχαν μαζευτεί έξω από τα σπίτια και αφετέρου να μην έχω οπτική επαφή με την κατ’ οίκον έρευνα στους υπόλοιπους χώρους και με τους συντρόφους που διέμεναν εκεί. Τα υπόλοιπα θαρρώ πως είναι ήδη γνωστά με τις αναίτιες προσαγωγές των συντρόφων-ισσών στη ΓΑΔΘ.

Έπειτα επιστρέφοντας στη ΓΑΔΘ στα ίδια γραφεία με πριν συνάντησα τον σύντροφο Ρ.Ζ. που είχαν προσαγάγει και συλλάβει λίγες ώρες μετά από μένα. Μας αφήνουν στον ίδιο χώρο για λίγα μόνο δευτερόλεπτα και μας ξαναχωρίζουν, δίνοντάς μας παράλληλα την δικογραφία και μας ζητάνε να την υπογράψουμε. Και οι δύο αρνηθήκαμε κάθε υπογραφή στο πλαστό κατηγορητήριο καθώς και τη διαδικασία της σήμανσης και της λήψης φωτογραφιών (διαδικασία που πάμπολλες φορές στο παρελθόν έχει οδηγήσει αναρχικούς/ές σε δίκες – παρωδίες με μοναδικά στοιχεία μείγματα DNA και αποτυπωμάτων). Δώδεκα ώρες μετά τη σύλληψή μου και μετά από αρκετές φωνές μου επιτρέπουν να επικοινωνήσω με δικηγόρο και μου τοποθετούν τις χειροπέδες από μπροστά. Όταν δε, οδηγηθήκαμε στα κρατητήρια της ΓΑΔΘ συμφωνα με “άνω εντολές” δε μας επέτρεπαν να βρισκόμαστε στο ίδιο κελί και να ερχόμαστε σε επικοινωνία το πρώτο 24ωρο. Τη δεύτερη μέρα της κράτησής μου όταν οδηγήθηκα σε ιατροδικαστή για να καταγραφούν τα τραύματα, ο γιατρός που υποτίθεται λειτουργεί αμερόληπτα, το μόνο που είχε να δηλώσει στους συνοδούς – μπάτσους ήταν ότι “αυτα συμβαίνουν σε μια καταδίωξη” και ότι “δε μπορεί να είναι σίγουρος από τι προήλθαν τα τραύματα”.

Στις 27/05, 8 η ώρα το πρωί συλλαμβάνομαι κάτω ακριβώς από το σπίτι μου στην είσοδο της πολυκατοικίας. Τρεις ασφαλίτες ορμάνε από διαφορετικές κατευθύνσεις και με ακινητοποιούν, μην αφήνοντάς μου τον χρόνο και τον χώρο να αντιδράσω, με οποιοδήποτε τρόπο. Ενώ βρίσκομαι ακινητοποιημένος στο έδαφος, μου περνάνε τις χειροπέδες πισθάγκωνα, μου πατάνε το κεφάλι με τα γόνατα και μου κατάσχουν τα κλειδιά από το σπίτι. Μόνο μπροστά στις κραυγές μου που έχουν ξεσηκώσει τους περαστικούς και τον κόσμο από τα μπαλκόνια σταματάνε να με πατάνε με τα γόνατα και μου ζητάνε να σταματήσω. Σε αντάλλαγμα υπόσχονται πως δεν θα με ακουμπάνε. Μάλλον ντρέπονται για τις πρακτικές τους. Και καλά κάνουν.

Στη συνέχεια με μεταφέρουν με ασφαλίτικο στη ΓΑΔΘ και με πηγαίνουν στα υπόγεια, σε ένα δωμάτιο τελείως μόνο μου. Μετά από μισή ώρα περίπου με ξαναπαίρνουν και μου ανακοινώνουν πως θα πάμε σπίτι μου για έρευνα. Παρουσία εισαγγελέα εισβάλλουν στο σπίτι μου, μετά από τραγελαφικές καταστάσεις, καθώς δεν είναι σίγουροι ούτε για τον όροφο ούτε για το διαμέρισμα, ενοχλώντας τους γείτονες και δημιουργώντας ένταση στην πολυκατοικία. Από το εσωτερικό του σπιτιού κατάσχουν όλες τις ηλεκτρονικές συσκευές καθώς και έναν σταθερό υπολογιστή που τον χρησιμοποιώ αποκλειστικά για τη δουλειά μου.

Από τα προσωπικά μου αντικείμενα κατάσχουν επίσης χειρόγραφες σημειώσεις μου, άσχετες με την υπόθεση καθώς και προσωπικά έγγραφα, καθώς και έγγραφα που έτυχαν να βρίσκονται σπίτι μου, όπως οικογενειακά αρχεία που δε μου ανήκουν. Έπειτα ξαναοδηγούμαι στη ΓΑΔΘ μαζί με τα κατασχεθέντα αντικείμενα. Μέχρι εκείνη την ώρα δε γνωρίζω τίποτα, όσον αφορά άλλες συλλήψεις, ή το τι συμβαίνει γενικά στον έξω κόσμο. Δεν έχω καμία επικοινωνία με δικηγόρους ούτε μου έχει επιτραπεί να συνομιλήσω με κάποιον δικό μου άνθρωπο. Με ανεβάζουν στο διάδρομο κι εκεί συναντώ το σύντροφο Δ.Σ.ο οποίος είναι χτυπημένος και δεμένος πισθάγκωνα. Κατευθείαν μας χωρίζουν για να μην έχουμε καμία επαφή και με οδηγούν σε ένα άδειο δωμάτιο, δεμένο με τις χειροπέδες, φυλασσόμενος από έναν δεσμοφύλακα. Έπειτα από ώρες και αφού με έχουν ακόμα δεμένο πισθάγκωνα, άρχισα να διαμαρτύρομαι έντονα. Σαν απάντηση δέχτηκα τραμπουκισμούς από τους μπάτσους κι έπειτα αφού οι μάταιες προσπάθειές τους απέτυχαν έστειλαν έναν ασφαλίτη να με “καθησυχάσει”. Αυτό το επεισόδιο κατέδειξε την ουσία της διεκδίκησης. Η ηττοπάθεια και η ματαιότητα το μόνο που προσφέρουν είναι χώρος στον εχθρό.

Οι διαδικασίες μετά το επεισόδιο κύλησαν γρήγορα. Ήρθαν δύο ασφαλίτες, μου έδειξαν τη δικογραφία και αρνήθηκα να υπογράψω το οτιδήποτε χωρίς παρουσία δικηγόρου, εκτός από τα δικαιώματά μου. Μετά από αυτό μας οδήγησαν στη σήμανση με τον Δ.Σ. και οι δύο αρνηθήκαμε τη διαδικασία. Αργά το απόγευμα μας οδηγούν στα κρατητήρια, μας βγάζουν τις χειροπέδες και μας βάζουν μόνους σ’ ένα κελί.Ύστερα από μισή ώρα οι ανθρωποφύλακες και μας λένε πως “είναι οδηγίες από τα πάνω”.

Την επόμενη μέρα περνάμε εισαγγελέα και ανακριτή. Μας δημοσιεύεται το κατηγορητήριο και μας ρωτούν αν έχουμε κάτι να πούμε. Κι οι δύο ζητάμε προθεσμία. Υποσημείωση: Καθόλη τη διάρκεια της σύλληψης αλλά και της μετέπειτα διαδικασίας η ασφακίτες έκρυβαν τα πρόσωπα και τα χαρακτηριστικά τους επιμελώς.

Όλα τα παραπάνω δεν εξιστορούνται με στόχο την όποιου είδους θυματοποίησή μας και την δεδομένη ανάδειξη της εκδικητικότητας των μπάτσων, παρά μόνο καταγράφονται ως παρακαταθήκη για μελλοντικές κατασταλτικές ενέργειες και την αντιμετώπισή τους. Γιατί η μόνη λειτουργία του κράτους είναι κατασταλτική. Αυτό που οφείλει να κάνει ο κάθε σύντροφος/-ισσα είναι να μη φοβηθεί, να μη δειλιάσει από τη στοχοποίηση και να συνεχίσει να αγωνίζεται. Για το κομμάτι της δικογραφίας δεν έχουμε να δηλώσουμε κάτι αυτή τη στιγμή πέρα από το ότι αρνούμαστε το πλαστό κατηγορητήριο. Για τη στοχοποίησή μας λόγω της αναρχικής μας ταυτότητας έχουμε να πούμε πως σε πείσμα των κατασταλτικών μηχανισμών, της απάθειας του κοινωνικού συνόλου και της αποχαύνωσης αυτού, από τη θέση που βρισκόμαστε και σε οποιαδήποτε βρεθούμε θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμστε για έναν κόσμο χωρίς δεσμούς και
δεσμοφύλακες, χωρίς νόμους και απαγορεύσεις, χωρίς καταπίεση και εκμετάλλευση, χωρίς εξευτελισμούς και αναξιοπρέπεια. Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για έναν κόσμο ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας. Γιαέναν κόσμο ανεξούσιο. Για την αναρχία.

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ

ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΥΕΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΕΡΟ ΑΠ’ ΌΛΑ ΤΑ ΚΕΛΙΑ

ΚΙ ΑΝ Ο ΚΛΟΙΟΣ ΣΤΕΝΕΥΕΙ, Ο ΝΟΥΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΤΑΡΙΟ ΚΙ ΟΛΟ ΘΑ ΔΡΑΠΕΤΕΥΕΙ

Πηγή: athensindymedia

ΣΑΕΚΜ, Μπροσούρα: Πολεμώντας τον ιό της εξουσίας

Λάβαμε: 18/4/2020

Aνοίχτε μια ρωγμή κριτικής και ολάκερη η σκαλωσιά της αντικειμενικότητας θα καταρρεύσει.

-Alfredo M. Bonanno

Μέσα από το πιθάρι της Πανδώρας ξεχύθηκε ο ιός μαζί με ολόκληρο το καλοστημένο σχέδιο της κυριαρχίας, η οποία κραδαίνοντας το όπλο της νόσου, εγκαθιδρύει ένα νέο καθεστώς επιτήρησης. Εν είδει μιας βιολογικής απειλής εφαρμόζει με τον πιο οφθαλμοφανή τρόπο (ακόμη πιο) ακραία κατασταλτικά μέτρα. Μέτρα πλήρως οικειοποίησιμα από ολόκληρο το κοινωνικό σώμα, μιας και μεγάλη μερίδα του παγκόσμιου πληθυσμού πλήττεται. Η χειμαρρώδης εξάπλωση προστάζει απαγορεύσεις συναθροίσεων, εκούσιο εγκλεισμό, βεβαιώσεις εξόδου, γενικευμένο έλεγχο και μπατσοκρατία.

Η θεϊκή κατάρα του μεσαίωνα δίνει τη σκυτάλη στην υγειονομική βόμβα του σήμερα. Aπό τις προσευχές και τις λιτανείες περνάμε στο δελτίο του τσιόδρα στις 18:00, στο διαχωρισμό υπάκουων και ανυπάκουων, στην πλήρη υποταγή στον κρατικό μηχανισμό. Είτε έτσι είτε αλλιώς η ανθρωπότητα θα επιζήσει με κάθε κόστος, αλλάζοντας απλά τα σκηνικά και τους κομπάρσους. Η σωτηρία της άλλωστε, είναι προ των πυλών, πάντοτε με τη “συμβολή” των μη ανθρώπινων πλασμάτων.

Κι εμείς που βρισκόμαστε; Εμείς που συμβιβαστήκαμε αλλάζοντας έστω και λίγο τον τρόπο ζωής μας. Που φοβηθήκαμε, που δικαιολογηθήκαμε, που μας βόλεψε ίσως αυτή η αδράνεια, που, που, που… Ήρθε η ώρα όμως. Η ώρα που φεύγει το μούδιασμα και ξεχειλίζει η οργή. Και είναι στο χέρι μας να βρούμε διόδους μέσα σε αυτή, αλλά και κάθε πρωτόγνωρη συνθήκη. Να σπάσουμε τον μονότονο ήχο των δελτίων ενημέρωσης, τον ήχο των σειρήνων από τα μπατσικά στους δρόμους, αντικαθιστώντας τον με εκείνον από το λαχάνιασμα, τα ποδοβολητά, τις ανάσες, τις ζωές μας. Το αύριο που ξημερώνει είναι δυσοίωνο. Ώρα, λοιπόν, να ανακαλύψουμε τις δυνατότητες μας και να πράξουμε με πυξίδα την αναρχική μας συνείδηση. Πέρα από την τυφλή υπακοή, τις κρατικές υποδομές, τους μηχανισμούς της κυριαρχίας, τα εξοδόχαρτα. Χαράσσοντας δικές μας διαδρομές, μακριά από τις υποδείξεις του κράτους και του τεχνικού συστήματος. Ώρα να θυμηθούμε πως για όσες φωτιές δεν άναψαν, φταίμε εμείς και πως πάντα όταν κυριαρχεί η σιωπή πρέπει να είμαστε ο κρότος που τη σπα.

Συνέλευση Αναρχικών Ενάντια στην Κοινωνική Μηχανή

sakm@riseup.net

saekm.espivblogs.net

 Η Μπροσούρα σε ηλεκτονική μορφή: Πολεμώντας τον ιό της Εξουσίας

ΣΑΚΕΜ, Θεσσαλονίκη: Παρέμβαση στο κατάστημα “Emporio Armani”

Παρέμβαση με σπρέι και τρικάκια στο κατάστημα ‘Armani’, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, ως ελάχιστη ένδειξη αλληλεγγύης στους φυλακισμένους και στις φυλακισμένες που εξεγέρθηκαν στις φυλακές της ιταλικής επικράτειας.

“Στα κελιά τους οι ανθρώποι ύπνο κάνουν ελαφρό ,ειν’ ελεύθεροι οι δρόμοι για κυνηγητό…’’

Τις τελευταίες εβδομάδες βλέπουμε να εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας ένα σκηνικό που είναι βγαλμένο από δυστοπικό μυθιστόρημα. Στην Ιταλία συγκεκριμένα με αφορμή την λεγόμενη “πανδημία” του Κορονοϊού έχει αυξηθεί ο κοινωνικός έλεγχος, θυμίζοντας εντελώς πια ολοκληρωτικά καθεστώτα. Απαγόρευση εξόδου από το σπίτι, απαγορεύσεις συναθροίσεων, έξοδο μόνο υπό την χορήγηση άδειας από την αστυνομία ( και αυτό μόνο αν πρόκειται να καταναλώσεις βλ. super market, φαρμακεία κτλ), κλειστά σύνορα, συλλήψεις όσων αντιβαίνουν σε αυτά τα μέτρα.

Η βασική διαφορά ενός ολοκληρωτικού καθεστώτος με την παρούσα συνθήκη είναι ότι το μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας επιλέγει από μόνο του αυτόν τον εγκλεισμό. Ο φόβος για το καθεστώς γίνεται ο φόβος για κάτι άλλο, στην προκειμένη έναν ιό και το κράτος παίρνει το ρόλο του προστάτη. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο οποιοδήποτε μέτρο προστασίας φαντάζει ως θεία σωτηρία και δοξάζεται άκριτα απ’ τους υπηκόους της κοινωνίας. Στις φυλακές της Ιταλίας δεν συνέβησαν ακριβώς έτσι τα πράγματα. Στο άκουσμα της απαγόρευσης των επισκεπτηρίων, με πρόφαση την εξάπλωση του κορονοϊού, οι φυλακισμένοι και οι φυλακισμένες εξεγέρθηκαν (Συγκεκριμένα, εξεγέρσεις ξέσπασαν σε: Modena, Salerno, Foggia, Pavia, Opera, San Vittore, Poggioreale, Frosinone, Palermo, Vercelli, Allesandria, Bari). Στις φυλακές της Foggia δραπέτευσαν 50 και παραπάνω ίσως άτομα, αφήνοντας πίσω τους χρόνια χτισμένα μέσα σε κελιά που η αστική δημοκρατία τους χάρισε απλόχερα για να χτίσει μια κοινωνία “ασφαλή” και “υγιή”. Ξέχασε όμως ότι αυτά τα υποκείμενα που δεν έχουν τίποτα να χάσουν είναι αυτά που θα μάχονται για πάντα, μέχρι τέλους. Μέρα με τη μέρα τα μέτρα αυτά αγγίζουν όλο και περισσότερες χώρες με την Ελλάδα να μην εξαιρείται από αυτές. Ας μην αφήσουμε την τρομολαγνεία της επιστήμης και του κράτους να ριζώσουν καταστάσεις μεγαλύτερου ελέγχου στις ζωές μας.

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ

ΔΕΝ ΜΑΣ ΤΡΟΜΑΖΟΥΝ ΕΜΑΣ ΟΙ ΚΟΡΟΝΟΪΟΙ ΣΤΑ ΣΥΝΤΡΙΜΜΙΑ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΘΑ ΣΤΗΣΟΥΜΕ ΓΙΟΡΤΗ

ΣΙΝΙΑΛΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΓΚΛΕΙΣΤΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥΣ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΡΑΠΕΤΕΣ ΤΗΣ FOGGIA

ΚΑΛΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ!

Συνέλευση Αναρχικών Ενάντια στην Κοινωνική Μηχανή

sakm@riseup.net

saekm.espivblogs.net

Ελλάδα: Ανάληψη ευθύνης για κατ’ οίκον εμπρηστικές επιθέσεις

Ανάληψη ευθύνης για κατ’ οίκον εμπρηστικές επιθέσεις

Ζούμε στην εποχή της υπερπληροφόρησης και της ασταμάτητης παραγωγής και ροής ειδήσεων. Ο κυρίαρχος καθορίζεται απ’ τον έλεγχο επί της ροής των πληροφοριών και την κατοχή του μεγαλύτερου όγκου δεδομένων. Ο έλεγχος του ανθρώπινου δυναμικού πλέον γίνεται μέσω της διαρκούς ανάλυσης των δεδομένων που συλλέγονται καθημερινά απ’ τα ψηφιακά ίχνη του καθενός, και προσβλέπει σε μια εθελούσια υποδούλωση μπροστά στην κυρίαρχη θέση/τάση. Κάτι που συμβαίνει με όρους επιβολής κατά πολύ διαφορετικούς και σαφώς πιο συγκαλυμμένους σε σύγκριση με προηγούμενα χρόνια. Οι τακτικές αντιεξέγερσης και προληπτικής καταστολής απέναντι στους κολασμένους έχουν πλαισιωθεί από δυστοπικά τεχνολογικά μέσα, εξειδικευμένη γνώση και αρκετά ρευστές και σύνθετες μεθόδους έρευνας και συλλογής στοιχείων. Η διαρκής χαρτογράφηση του χώρου μας απ’ τις αστυνομικές δυνάμεις, με παραδείγματα τις προσαγωγές και τις συλλήψεις για αφισοκολλήσεις και παρεμβάσεις, ή τα φυτεμένα μικρόφωνα και μικροκάμερες σε σπίτια και οχήματα συντρόφων, αποσκοπεί στον συνεχή εμπλουτισμό της βάσης δεδομένων τους προς εκμετάλλευση απ’ τον κρατικό μηχανισμό.

Για άλλη μια φορά γινόμαστε μάρτυρες μιας συστημικής επιβολής ακροδεξιού και ρατσιστικού λόγου απ’ το σύνολο των ΜΜΕ. Νομιμοποιείται μια εικόνα στρατιωτικοποίησης του δημόσιου χώρου, με ορδές μπάτσων να διαχέονται σε κάθε στενό και πλατεία. Ο εθνικός κορμός απλώνει βαθύτερα τις ρίζες του στα άνυδρα χώματα της ξεπεσμένης του κληρονομιάς, στοχοποιώντας κάθε τι ξένο και παρεκκλίνον, δίνοντας πατήματα για την εκ νέου ανάδυση νεοναζί και φασιστών, οι οποίοι μέχρι πρότινος κρύβονταν κάτω απ’ την ομπρέλα του πατριωτισμού και της “αγανάκτησης”. Παρατηρούμε μια ολοένα αυξανόμενη ένταση στη δράση τους, που συνδυάζεται με επιχειρησιακή αναβάθμιση ως προς τα μέσα που χρησιμοποιούν, και προφανώς με την ανάλογη στήριξη και αναλγησία του κράτους. Οι ένοπλες περιφρουρήσεις πολιτών στον Έβρο με την ανοχή και την κάλυψη των αστυνομικών δυνάμεων αποτελούν μια ζοφερή εικόνα απ’ το μέλλον. Όσοι είχαν συνάψει άτυπη ή και τυπικη ανακωχή με την προηγούμενη κυβέρνηση προς χάριν της υποτιθέμενης σοσιαλδημοκρατικής της μετριοπάθειας, έχασαν το “deal” μετά τον Ιούλιο. Όσοι πάλι στήριζαν τις πολιτικές του Σύριζα λόγω φιλικά προσκείμενων ιδεοληψιών, βγάζουν πνιχτές φωνές προσπαθώντας να πείσουν με τραγική αποτυχία ότι το μη χείρον βέλτιστον.

Το ελληνικό κράτος στην παρούσα ιστορική συγκυρία διαχειρίζεται τον εσωτερικό του εχθρό εφαρμόζοντας τη στρατηγική της έντασης, επιβάλλοντας καταστάσεις εξαίρεσης και δόγματα “τάξης και ασφάλειας”, ορθώνοντας μνημεία νίκης πάνω στους έγκλειστους και διωκόμενους συντρόφους και συντρόφισσές μας, επιδιώκοντας πάση θυσία την εγκαθίδρυση της καπιταλιστικής κανονικότητας και την αναχαίτιση κάθε εξεγερσιακής κίνησης. Είναι ευθύνη όλων μας η ανάπτυξη υλικοτεχνικής υποδομής και ο προσεκτικός σχεδιασμός των επόμενων βημάτων προς τη δημιουργία ενός αναρχικού κινήματος έτοιμου και ικανού να σταθεί ανάχωμα στην ολοκληρωτική καπιταλιστική επέλαση. Τους τελευταίους μήνες οι πράξεις ατομικής και συλλογικής ανταρσίας πυκνώνουν, ζωγραφίζοντας στον νυχτερινό καμβά των μητροπόλεων πύρινες λάμψεις εμπρησμών, εκκωφαντικές μελωδίες εκρήξεων και χαρούμενα χαμόγελα επιτυχημένων συνωμοσιών.

Οι κατ’ οίκον εμπρησμοί ως μία ακόμη εκ των καλών τεχνών

Το πλέγμα της κυρίαρχης κεφαλαιοκρατικής σχέσης δεν αποτελείται μόνο από απρόσωπα δίκτυα καπιταλιστικής βίας και αδυσώπητης αναπαραγωγής των κοινωνικών σχέσεων που αυτή καθορίζει και επιβάλλει. Δεν αποτελείται μόνο απ’ τον πνευματικό μας ακρωτηριασμό, τον κατακερματισμό μας, τις επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές της καπιταλιστικής τελετουργίας μέσα στο μητροπολιτικό εργοστάσιο που καταστρέφει τη μνήμη μας, τη δημιουργική μας φαντασία, την ταυτότητά μας. Δεν αποτελείται μόνο απ’ την επέκταση του κεφαλαίου σε κάθε δευτερόλεπτο της καθημερινότητάς μας, πέρα κι από την εργασιακή συνθήκη. Μια διαδικασία απονεύρωσης που καταστρέφει κάθε μη-καπιταλιστικό κύτταρο της μοναδικότητάς μας. Ο καπιταλιστικός σχηματισμός αποτελείται επίσης από ανθρώπους που, υπηρετώντας έναν κοινωνικό, οικονομικό, πολιτικό ρόλο, μετατρέπονται σε αναπόσπαστο τμήμα του. Αποτελούν πλέον μια από τις πολλές εκφάνσεις της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, γίνονται το σώμα και η φωνή της, τα μάτια και τα αυτιά της, τα όπλα που μας σημαδεύουν και η καταιγιστική της προπαγάνδα.

Η στρατηγική της προσωπικής στοχοποίησής τους εξυπηρετεί πολλαπλούς πολιτικούς και τακτικούς στόχους. Μεταφέρει στα σπίτια τους -στους χώρους όπου αισθάνονται ασφαλείς και άτρωτοι- τον φόβο και την τρομοκρατία που καλλιεργούν και εξασκούν ενάντια στις καταπιεσμένες και τους καταπιεσμένους. Αποδεικνύει ότι με οργάνωση, θέληση και αποφασιστικότητα μπορούμε να τους πλήξουμε. Ότι επιλέγοντας εμείς τον κατάλληλο χρόνο και τόπο, επιλέγοντας την αντάρτικη μεθοδολογία ως εργαλείο σύγκρουσης και αντιπαράθεσης, γινόμαστε τα μέτωπα αντεπίθεσης στην προληπτική στρατηγική αντιεξέγερσης του κράτους και του κεφαλαίου. Είναι στο χέρι μας να υπενθυμίσουμε στους ένθερμους θεματοφύλακες του καπιταλιστικού κόσμου πως μπορούν να συναντήσουν αποφασιστικές αντιστάσεις αν αντιληφθούμε τις συνολικές διαστάσεις του κοινωνικού πολέμου. Αν μετατρέψουμε σε γεγονός τις υλικές συνέπειες που θα κληθούν να πληρώσουν όλοι όσοι στελεχώνουν έμπρακτα τον σύγχρονο ζόφο.

Φτάνει να αποφασίσουμε να γίνουμε πραγματικά επικίνδυνοι και να οργανωθούμε. Να φέρουμε τη μάχη στις αυλές τους, έξω απ’ τις πόρτες τους. Γιατί, αν και οι ανθρωποι που στελεχώνουν θέσεις κάποιας σημασίας στην εξουσιαστική πυραμίδα είναι αναλώσιμοι, δε χάνεται διόλου η πολιτική σημασία τού να τους επιστρέψεις τον φόβο και τον ψυχοσωματικό πόνο που έχουν ασκήσει σε καταπιεσμένα και εξεγερμένα υποκείμενα. Να γίνουμε η διαρκής απειλή που επικρέμεται πάνω απ’ τα κεφάλια τους. Η απειλή που τους κάνει να χρειάζονται 24ωρη φύλαξη από πάνοπλους κάτω απ’ τα σπίτια τους ή κατά τις μετακινήσεις τους, κάμερες σε κάθε γωνία, και εν τέλει έναν ολόκληρο μηχανισμό έρευνας, πρόληψης, συλλογής δεδομένων, καταστολής και δικαιοδότησης της ξεφτίλας τους. Ας είναι αυτή η απειλή που θα τους στοιχειώνει. Οι ενεργοί υπερασπιστές της δυστοπικής νεοφιλελεύθερης κανονικότητας βρίσκονται στο στόχαστρο. Επομένως, θεμιτό θα ήταν να μετράνε τις επιλογές και τα λόγια τους, αναλαμβάνοντας τη βαρύτητα που σκοπεύουμε να τους αποδώσουμε καθώς μετράμε τις διευθύνσεις τους.

Ξεδιπλώνοντας στη δημόσια σφαίρα τις δικές μας ρίζες και αφετηρίες

Να λοιπόν από πού προερχόμαστε. Από τα διαμερίσματα του θλιβερού τσιμέντου και της απομόνωσης των μητροπόλεων. Από τις κρίσεις συνείδησης που απέτυχαν να μας προκαλέσουν τα ΜΜΕ με πλύση εγκεφάλου και αντιστροφή της πραγματικότητας. Από τη μαζική κουλτούρα του καταναλωτισμού και τις διαφημιστικές πινακίδες που διαμορφώνουν πλαστές ανάγκες για να γεμίζουμε τις τσέπες των αφεντικών. Από τη σωματική τιμωρία των ξυλοδαρμών στα αστυνομικά τμήματα και στις διαδηλώσεις, όταν αποφασίζουμε να σηκώσουμε το κεφάλι μας απέναντι στην εξουσία. Από την ιδεολογία της “μη βίας”, που δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια ταπεινωτική υπόκλιση και ένα κάλεσμα στους κυρίαρχους να συνεχίσουν το δολοφονικό έργο τους. Από την κατάθλιψη που σπέρνει μαζικά ο καπιταλισμός με την ασφυκτική πίεση, την εικονική αποχαύνωση, την καταστροφή κάθε υγιούς κοινωνικής σχέσης, ώστε να μας δώσει τη “λύση” να γιατρευτούμε με ψυχοφάρμακα, να γίνουμε άνευρες και άνευροι, δίχως συνείδηση, περιφερόμενα θύματα της μεταμοντέρνας παρακμής.

Μπροστά στο βίαιο παρόν της εποχής μας, αρνούμαστε να παραμείνουμε απαθείς υποτελείς και μίζεροι παρατηρητές. Θέλουμε να περάσουμε στην αντεπίθεση. Ενάντια στις λειτουργίες διαχείρισης και αναπαραγωγής του καπιταλιστικού κόσμου, ενάντια στον πόλεμο όλων εναντίον όλων, την εξατομίκευση, τον διαρκή ανταγωνισμό. Θέλουμε να στήσουμε οδοφράγματα αντίστασης σε ένα κράτος που καλλιεργεί τον εθνικισμο και τον ρατσισμό. Που διαχωριζει τους ανθρώπους σε ξένους και ντόπιους. Που αποφασίζει για τη ζωή τους ή τον θάνατό τους στα χερσαία και θαλάσσια σύνορα υπό τον ήχο πολεμικών τυμπανοκρουσιών και τις κραυγές του κοινωνικού εκφασισμού να εξαπλώνονται παντού.

Η αναρχία, ως ενσάρκωση του συνεχούς πολέμου για την ελευθερία, αποτελεί τη μόνιμη υπενθύμιση στους ανθρώπους που στελεχώνουν τους εξουσιαστικούς θεσμούς ότι μπορεί να αποτελέσει μια μικρογραφία εκδίκησης για όλους και όλες όσες νιώθουμε πως ο καπιταλισμός είναι μεταμφιεσμένος κοινωνικός θάνατος, η ανοιχτή πληγή απ’ όπου σταλάζει το αίμα των κολασμένων όλου του κόσμου. Μια μικρογραφία εκδίκησης για όσες και όσους νιώθουμε ότι έχουμε χάσει χιλιάδες όμορφες μέρες κλεισμένοι στα εργασιακά κάτεργα, παράγοντας κέρδη για τα αφεντικά. Ότι έχουμε χάσει χιλιάδες όμορφες μέρες φυλακισμένες στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τα ανοιχτά και τα κλειστά κέντρα κράτησης και τις φυλακές τους. Ότι τσακίζουμε μέρα με τη μέρα τα σώματά μας για να ανταπεξέλθουμε στις παράλογες απαιτήσεις της εργοδοσίας. Ότι γινόμαστε αναλώσιμες και αναλώσιμοι για να μη διαταραχθεί η κερδοφορία του κεφαλαίου. Γι’ αυτό και οι συγκεκριμένες ενέργειες αποτελούν και ένα σινιάλο αλληλεγγύης σε όσους και όσες διαβάζοντας αυτό το κείμενο εντοπίσουν εντός του ένα κομμάτι του εαυτού τους. Μια υπόσχεση ότι ο αγώνας συνεχίζεται. Μια ανοιχτή πρόσκληση, γιατί έχουμε ανάγκη συντρόφους και συντρόφισσες να δημιουργήσουμε αγωνιστικούς δεσμούς και συλλογικές προοπτικές. Ας κάνουμε το όραμα της ελευθερίας και της αντίστασης να πάρει σάρκα και οστά. Να γίνει ο εφιάλτης όσων μάς θέλουν με σκυμμένο το κεφάλι.

Οι σχέσεις και οι αντιλήψεις μας είναι φυτεμένες σαν σπόρος βαθιά μέσα στο χώμα. Ανθίζουν σαν χαραματιές βλάστησης μέσα απ’ το μουντό και κρύο τσιμέντο. Ανθίζουν παντού και πάντα. Αυτή τη φορά άνθισαν μέσα απ’ τις εστίες φωτιάς και τους κρότους των εμπρηστικών/εκρηκτικών μηχανισμών που τοποθετήσαμε στις εξώπορτες και στις ιδιοκτησίες αβανταδόρων της καπιταλιστικής αθλιότητας που βιώνουμε και μαχόμαστε στη γεωγραφική μας επικράτεια.

Αναλαμβάνουμε την ευθύνη για τις εμπρηστικές επιθέσεις στις οικίες

  • Του αστυνομικού συντάκτη του ΑΝΤ1 Μανώλη Ασαριώτη. Ο ρόλος τού να βρίσκεται σε πλήρη ευθυγράμμιση με το κράτος και να αποτυπώνει στον δημόσιο λόγο του την προπαγάνδα της κυβερνητικής ατζέντας, αποτελώντας ουσιαστικά φυσική προέκτασή της. Η αγαστή συνεργασία του με τους γνωστούς-άγνωστους κύκλους της αντιτρομοκρατικής που διαρρέουν κατασκευασμένα σενάρια για τη στοχοποίηση συντρόφων και συντροφισσών. Ο τυχοδιωκτισμός του και το αντιαναρχικό του μένος που τον οδηγούν στο να στήνει μια συνθήκη “ριάλιτι” γύρω από την προσωπική ζωή αγωνιστριών και αγωνιστών, να αναπαράγει τα σενάρια τις αστυνομίας, να κατασκευάζει ενόχους, να στρώνει το έδαφος για την καταστολή τους. Ο ρόλος του στο να συγκαλύπτει όλα τα εγκλήματα της Ελληνικής Αστυνομίας σε βάρος αγωνιστών, μεταναστριών, αποκλεισμένων. Ήταν ορισμένοι από τους λόγους για τους οποίους τον επισκεφτήκαμε. Την επόμενη φορά που θα αναπαράγει κατασκευασμένα σενάρια και θα στοχοποιήσει ανθρώπους, ας σκεφτεί ότι το σπίτι του είναι γνωστό στους δικούς μας κύκλους.
  • Του φασίστα πολιτικού Θάνου Τζήμερου. Ο ρόλος του ως ένας γραφικός πλην δυνητικά επικίνδυνος πολιτικός. Ο δημόσιος λόγος του με τοποθετήσεις που βεβηλώνουν νεκρούς, όπως τον Αλέξη Γρηγορόπουλο και τον Παύλο Φύσσα, ο ρατσιστικός και ξενοφοβικός του οχετός προς τους μετανάστες, η χυδαία αναπαραγωγή της θεωρίας των δύο άκρων και η εξίσωση του ναζισμού με τον κομμουνισμό. Είναι μερικοί από τους δεκάδες λόγους για τους οποίους τον επισκεφτήκαμε. Για να λύσουμε την απορία και στον Θανούλη, μπορεί ο ίδιος να μην έχει ασκήσει κάποιο πολιτικό αξίωμα – έχει βέβαια εκλέξει 3 μέλη στο περιφεριακό συμβούλιο Αττικής. Όμως δεν παύει να αποτελεί έναν ορατό ακροδεξιό, νεοφιλελεύθερο πόλο συντηρητικών αφηγήσεων. Η ηλιθιότητά του μας εξέπληξε για ακόμη μια φορά, καθώς μάθαμε ότι κάνει έρανο για να μαζέψει χρήματα για την αποκατάσταση της καμμένης εισόδου του. Ας είναι σίγουρος ότι τώρα που γνωρίζουμε το σπίτι του μπορεί να καταθέσουμε σε ανύποπτο χρόνο και τον δικό μας έρανο.
  • Της δημοσιογράφου του ΣΚΑΙ Ιωάννας Μάνδρου και του δικαστικού συζύγου της. Για την εμπρηστική επίθεση στο σπίτι του εξουσιομανούς ζεύγους δεν αναφέρθηκε τίποτα στα ΜΜΕ. Ο ρόλος της ως η ιέρεια του δικαστικού ρεπορτάζ, με την πάντα αντικειμενική πληροφόρησή της και τις έγκυρες πληροφορίες της. Μια πληροφόρηση που προέρχεται από τον σύζυγό της, ο οποίος είναι δικαστής με σημαντικό αξίωμα στην δικαστική ιεραρχία. Οι διαρκείς συκοφαντίες της σε βάρος πολιτικών κρατουμένων (υπόθεση άρνησης χορήγησης άδειας στον σύντροφο Δημήτρη Κουφοντίνα) και διωκόμενων αγωνιστών. Τα προσβλητικά της σχόλια για τη Μάγδα Φύσσα (ότι ήταν προκλητική απέναντι στον φονιά του γιου της). Το γεγονός ότι είναι υπεύθυνη για την διαρκή συγκάλυψη όλων των πολιτικών και οικονομικών σκανδάλων, με κορωνίδα αυτό της Novartis, αφού πάντα φροντίζει να δημιουργεί κλίμα για την κοινωνική νομιμοποίηση των προτετελεσμένων απαλλακτικών αποφάσεων των δικαστικών αρχών. Το γεγονός ότι είναι στρατευμένη πολιτικά με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας και τη συναντάει κανείς σε όλα τα άτυπα ραντεβού, εξόδους, συναντήσεις των πολιτικών της (με αποκορύφωμα βίντεο όπου χορεύει σε εκδήλωση του υπουργού Ναυτιλίας Γιάννη Πλακιωτάκη μαζί με όλο τον ακροδεξιό εσμό). Το γεγονός ότι αποτελεί φανατικό υπερασπιστή του φασισμού, των μνημονιακών προγραμμάτων, των κοινωνικών ανισοτήτων, της κρατικής καταστολής. Όλα αυτά ήταν αρκετά για να την στοχοποίησουμε. Τόσο αυτή όσο και ο σύζυγός της ας έχουν καλά πλέον στο νου τους πως υπάρχουν ανοιχτοί λογαριασμοί που παραμένουν ανεξόφλητοι. Η επιλογή της Μάνδρου να στήνει στον τοίχο συντρόφισσες και συντρόφους μέσα από συκοφαντίες, ψέματα και εμμονές, ώστε να ακολουθούν στη συνέχεια δικαστικά καθάρματα -όπως ο σύζυγός της και οι “αριστοι” συνάδελφοί του, που τους φορούν στον λαιμό τη θηλιά του εγκλεισμού- δε θα μείνει δίχως κόστος.
  • Του απόστρατου μπάτσου Μανώλη Θεμέλη, ο οποίος πλέον πολιτεύεται τοπικά στον δήμο Νέας Φιλαδέλφειας στο πλευρό του Γιάννη Βούρου, του Πασόκου δημάρχου της περιοχής. Μια επίθεση που επίσης αποκρύφτηκε πλήρως από τα ΜΜΕ. Στρατευμένος φασίστας, με ενεργό ρόλο στην αναπαραγωγή της κυβερνητικής στρατηγικής στη γειτονιά του. Έχοντας διατελέσει μπάτσος (μεταξύ άλλων) και στο Αστυνομικό Τμήμα Ομόνοιας, και έχοντας περίοπτη θέση σε βασανιστήρια, επιθέσεις, τραμπουκισμούς και εξευτελισμούς κατά μεταναστών και μεταναστριών ανά τα χρόνια. Έχοντας υπηρετήσει την Ελληνική Αστυνομία με διάφορους τρόπους, πάντα πιστός στην αρχή της αναπαραγωγής της κυρίαρχης κανιβαλικής και εκμεταλλευτικής ηθικής. Ένας από τους πολλούς “ανώνυμους” μπατσάκους, θαμμένους καλά στον βούρκο της υποτιθέμενης ανωνυμίας που τους εξασφαλίζει η θέση τους ως αναλώσιμα εκτελεστικά όργανα. Τον ξεθάψαμε ως παραδειγματισμό προς κάθε αντίστοιχο καθίκι, θέλοντας να τους υπενθυμίσουμε πως έχουν κάνει πολύ συγκεκριμένες επιλογές ζωής οι οποίες δεν ξεχνιούνται. Ίσως ένα εμπρηστικό φιλοδώρημα στο όχημα ή την είσοδό τους να τους βοηθά να μη λησμονούν πως βρίσκονται στις πρώτες γραμμές του πολέμου κατά των εξεγερμένων και των κολασμένων, και πως αυτή η θέση μπορεί να έχει και προσωπικό τίμημα.

Την αμέριστη αλληλεγγύη μας στις συντρόφισσες Κ. Αθανασοπούλου, Δ. Βαλαβάνη, και στον σύντροφο Γ. Μιχαηλίδη, που βρίσκονται πλέον σε συνθήκη εγκλεισμού έπειτα από επιχείρηση της αντιτρομοκρατικής.

Δύναμη στη συντρόφισσα και τους τρεις συντρόφους που διώκονται για συμμετοχή σε υποτιθέμενη οργάνωση “Σύντροφοι-Συντρόφισσες”, έπειτα από κακοστημένη επιχείρηση-φάρσα της κρατικής ασφάλειας, που στόχο είχε να εκφοβίσει στο σύνολό του τον αναρχικό χώρο.

Σινιάλα αλληλεγγύης και δύναμης στον σύντροφο Gabriel Pombo da Silva, στους δύο συλληφθέντες στη Μαδρίτη για εμπρησμό ΑΤΜ, στους τρεις απ’ το Παγκάκι του Πάρκου στη Γερμανία, και σε όλους τους αναρχικούς, αντιεξουσιαστές και αντιφασίστες κρατουμένους και κρατούμενες στις φυλακές της Ρωσίας και της Ιταλίας.

Ο νους μας δίπλα στις έγκλειστες και τους έγκλειστους που εξεγείρονται ενάντια στο καθεστώς απομόνωσης στις ιταλικές φυλακές, έπειτα απ’ τη γενικευμένη κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

Στην καδριά μας καίει ακόμα η φλόγα της εξέγερσης στη Χιλή, και δεν ξεχνάμε ούτε τους πεσόντες, ούτε τις φυλακισμένες και τους φυλακισμένους, ούτε τους ανθρώπους που δέχτηκαν στα σώματά τους τη βαναυσότητα των ένστολων καθαρμάτων.

Και επειδή η μνήμη είναι όπλο στα χέρια μας, ο Λάμπρος Φούντας συντροφεύει πάντα τις καρδιές και τους αγώνες μας. Στις 10 του Μάρτη κανείς δεν πεθαίνει, η 10 του Μάρτη αντάρτες γεννά.

Αναρχικές Ομάδες Νυχτερινών Επισκέψεων

ΥΓ: Θεωρούμε ότι θα ήταν τουλάχιστον αναντίστοιχο των περιστάσεων να αναφερθούμε αποσπασματικά γύρω από το θέμα του ιού COVID – 19. Σημειολογικά μόνο επιθυμούμε να σταθούμε στις εφαρμοσμένες ασκήσεις κοινωνικής αποξένωσης, αποστασιοποίησης, ιδιώτευσης, μοναξιάς, ανασφάλειας και φόβου για το διπλανό μας. Ασκήσεις εμπέδωσης του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης, της στρατιωτικοποίησης των μητροπόλεων, της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης με όρους στρατιωτικής και πολεμικής διαχείρισης στο κοινωνικό πεδίο, της ρευστής και ελαστικής αναπροσαρμογής των εργασιακών σχέσεων μέσω της τηλε-εργασίας και των προσωρινών προσλήψεων, της κατακρήμνυσης κάθε συλλογικού αισθήματος στους χώρους εργασίας ή κοινωνικής αναπαραγωγής. Ασκήσεις κλειστών στομάτων και ματιών μπροστά στον σύγχρονο αναβαθμισμένο πανοπτικό έλεγχο, τις θερμικές κάμερες ή τις κάμερες άμεσης βιομετρικής ανάλυσης, τα αθόρυβα drones πάνω απ’ τα κεφάλια μας, τη νομιμοποίηση του γεωεντοπισμού μέσω των κινητών μας. Ασκήσεις αναισθησίας και αδιαφορίας μπροστά στο πλήρες ξεδίπλωμα της σύγχρονης θανατοπολιτικής και του κοινωνικού αναθεματισμού των μεταναστών, των φυλακισμένων, των αστέγων, ανθρώπων δηλαδή που πρακτικά δε θα μπορούσαν να τηρήσουν το διαβόητο “Μένουμε σπίτι”, διότι είτε δεν έχουν σπίτι, είτε “σπίτι τους” είναι οι χώροι όπου στοιβάζονται αόρατοι, με μηδενική μέριμνα, καθώς δε λογαριάζονται ως “κανονικοί άνθρωποι”, ως “πολίτες”, αλλά ως περιττά σώματα.

Η διαχείριση της παρούσας “υγειονομικής κρίσης”, με πολεμικούς μάλιστα όρους, αποτελεί ένα ακόμη σημείο του κοινωνικού-ταξικού πολέμου. Είναι ευθεία επίθεση στους εξόριστους και τις εξόριστες απ’ το βασίλειο των προνομίων, καθώς δεν υπάρχει ένα χρυσό κλουβί για να τους περιμένει να κλειστούν στωικά, αλλά επισφαλείς και κακοπληρωμένες υπερωρίες, βάναυσες εργατοώρες δίχως τα απαραίτητα μέτρα υγιεινής, απολύσεις και ανεργία, κυνήγι για επιδόματα, πλήρης αγωνία και ανασφάλεια για το τι μέλλει γενέσθαι. Η ταξική εκεχειρία που καλούμαστε να υπογράψουμε μπροστά στον “αόρατο εχθρό που απειλεί την ανθρωπότητα”, καθιστά για εμάς όλο και πιο ορατό το πού πρέπει να στρέψουμε τα πυρά μας. Αυτό που νιώθουμε την ανάγκη να επικοινωνήσουμε με τους συντρόφους και τις συντρόφισσές μας τώρα είναι πως, πέρα από τα -αυτονόητα για εμάς- ζητήματα αλληλεγγύης, αλληλοβοήθειας και αυτοπροστασίας, η συγκυρία δεν πρέπει να μας βρει κατώτερους των περιστάσεων, αλλά έτοιμες και έτοιμους. Επικοινωνούμε – Συζητάμε – Οργανωνόμαστε – Προετοιμαζόμαστε. Ώστε στην επερχόμενη καπιταλιστική κρίση και τον πόλεμο που θα μας κυρήξουν να σταθούμε στο ύψος της εποχής μας.

Πηγή: athens.indymedia.org

ΣΑΕΚΜ, Θεσσαλονίκη: Παρέμβαση στο πολιτικό γραφείο του Σταύρου Καλαφάτη

Στις 20/3 παρεμβήκαμε με σπρέι και τρικάκια στο πολιτικό γραφείου του Βουλετή της Ν.Δ., Σταύρου Καλαφάτη.

Στις 9 Μαρτίου 2020 οι μηχανισμού του κράτους μπουκάρουν σε σπίτια τριών συντρόφων και μιας συντρόφισσας, τους απαγάγουν και τους οδηγούν στη ΓΑΔΑ. Ο ένας σύντροφος, μάλιστα, απήχθη από το προηγούμενο βράδυ, την ώρα που έμπαινε σπίτι του. Τις κατηγορίες της σύλληψης  θα τις μάθαινε ώρες αργότερα, αφού πρώτα οι μπάτσοι κάναν ψαχτήρι και στο δικό του σπίτι. Του ανακοινώνεται, λοιπόν, πως κατηγορείται για συμμετοχή στην “Οργάνωση Σύντροφοι-Συντρόφισσες”. Στα υπόλοιπα συντρόφια αποδίδονται κατηγορίες πλημμελημματικού χαρακτήρα αρχικά , που στη συνέχεια αναβαθμίζονται με: Τη συμμετοχή και ένταξη στην “Οργάνωση Σύντροφοι-Συντρόφισσες”, μαζί με 54 επίθεσεις, κατηγορία που ισχύει για όλους/ες κι όλα αυτά για μια υπογραφή, που κατ’ εξοχήν χρησιμοποιείται από τον αναρχικό χώρο.

Τα συντρόφια κρατούνται στη ΓΑΔΑ μέχρι τις 14/3/2020, που περνούν από ανακριτή και εισαγγελέα και αφήνονται ελεύθερα με τους εξής περιοριστικούς όρους : Απαγόρευση εξόδου από τη χώρα, Απαγόρευση εισόδου στα εξάρχεια, Απαγόρευση επικοινωνίας και συνεύρεσης μεταξύ τους, Παρουσία σε Α.Τ. τρείς φορές το μήνα, Απαγόρευση συμμετοχής σε οποιαδήποτε κινηματική διαδικασία.

Παρόλα αυτά τίποτα δε μας ξαφνιάζει, αφού δεν είναι πρώτη φορά που η καταστολή σκαρφίζεται τρόπους για να αιχμαλωτίσει συντρόφους. Παρακολουθήσεις φυσικές ή μέσω συσκευών γεωεντοπισμού, παρακολουθήσεις κινητών, κοριοί σε σπίτια, στημένα κατηγορητήρια μπουκωμένα με 187Α είναι κάποια από τα παραδείγματα. Πρόκειται για ένα ξεκάθαρο κυνήγι μαγισσών, που εξαπολύεται από το αστυνομικό-δικαστικό σύστημα, στην προσπάθεια του να εντάξει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο αριθμό δράσεων στον 187Α, με στόχο την εξόντωση των αναρχικών.

Το εναρκτήριο λάκτισμα δίνεται με την περιβόητη υπόθεση των “Μοναχικών Λύκων’’ ( Ντάλιος , Ρωμανός, Πολίτης, Μιχαηλίδης, Τσάκαλος Γ.), ακολουθεί αυτή των δυο συντρόφων για τις επιθέσεις στα γραφεία της Χ.Α., με την αιτιολογία της χρήσης του όρου “Ταξιαρχία” και κορυφώνεται με την άσκηση ποινικής δίωξης στα τέσσερα συντρόφια για ένταξη στην “Οργάνωση Σύντροφοι-Συντρόφισσες”.

Το κράτος, με την επιλογή του αυτή, καθιστά σαφές πως επιδιώκει την όξυνση της αντιπαράθεσης, χρησιμοποιώντας με τρόπο πρωτόγνωρο τα νομικά του “όπλα”. Επιχειρεί να σπείρει το φόβο και την ηττοπάθεια, αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα τους αναρχικούς ως τον πιο επικίνδυνο εσωτερικό εχθρό. Στην πραγματικότητα, επιθυμεί να πάρει τη ρεβάνς για τα καμένα οχήματα, τα κατεστραμμένα ΑΤΜ και τις μαυρισμένες εισόδους “ευαγών ιδρυμάτων”.

ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΝΕΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΕΥΣΕΙΣ, ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΝ ΝΑ ΔΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΚΑΙ ΑΔΙΑΛΕΙΠΤΑ, ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΑΝΗΚΟΥΜΕ, ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

ΟΛΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕ ΤΟΥΣ 4 ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ/ΣΥΝΤΡΟΦΙΣΣΕΣ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΟΜΗΡΟΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ

ΥΓ1: Αλληλεγγύη στο σύντροφο Φ. Χαρίση, που διώκεται για μια ακόμη φορά από τους κατασταλτικούς μηχανισμούς.

ΥΓ2: Να πούμε και εμείς με τη σειρά μας δύναμη στους Τούρκους και Κούρδους αγωνιστές/στριες, που συνελήφθησαν στις 19/3.

Πηγή:saekmespivblogs


Θεσσαλονίκη: Ανάληψη ευθύνης για εμπρησμό οχημάτων του Υπουργείου Πολιτισμού

“Συναντιόμαστε στους δρόμους. Μακριά από όλους αυτούς που προσπάθησαν να μας εκπροσωπήσουν, μακριά από τους αναλυτές των media που αναρωτιούνται από πού εμφανίστηκαν όλοι αυτοί. Δεν είμαστε πια σκιές, αν και σαν τέτοιες ξεκινήσαμε…”

Άλλη μια μέρα μέσα σε αυτό τον σάπιο πολιτισμό που προωθεί την κουλτούρα κατανάλωσης τεράστιων ποσοτήτων κρέατος και άντλησης ευχαρίστησης μέσα από την επιβολή σε μη ανθρώπινα όντα, διασκέδασης πίσω από τις μάσκες που όταν πέφτουν αποπνέουν τη σήψη και την κοινωνική αλλοτρίωση που κυριαρχεί σε κάθε γιορτή θανάτου.

Ο κίνδυνος να γίνεις αυτό που εχθρεύεσαι ελλοχεύει διαρκώς, οι διαχωριστικές γραμμές πολλές φορές είναι δυσδιάκριτες κάτω απ’ τον ζυγό της αλλοτριωμένης πραγματικότητας. Χρειάζεται διαρκή επαγρύπνηση και ετοιμότητα απέναντι στην αφομοίωση και την εμπέδωση της κοινωνικής ειρήνης. Μιας ειρήνης επίπλαστης και σταθερής που όσο περίτεχνα και αν καμουφλαριστεί απ’ τους καταπιεστές/υπερασπιστές της ζέχνει όπως τα πτώματα σε προχωρημένη σήψη.

Ένα καλοστημένο και δουλεμένο σχέδιο γενικευμένης καταστολής πλανάται πάνω από τα κεφάλια μας το τελευταίο χρονικό διάστημα. Ο δρόμος που άνοιξε ο ΣΥΡΙΖΑ με την υποτιθέμενη “ανοχή” και την ταυτόχρονη διαρκή συλλογή πληροφοριών και χαρτογράφηση ατόμων και στεκιών του α/α χώρου, είναι πλέον διάπλατα στρωμένος με ροδοπέταλα για μια ευθεία επίθεση της ΝΔ που τόσο καιρό περίμενε. Τώρα επιχειρούν να μας πείσουν πως βιώνουμε μια νέα “παλινόρθωση” με βασικό συντελεστή της τον Μιχάλη Χρυσοχοίδη, γνωστό για τον τυχοδιωκτισμό και τον πολιτικό οπορτουνισμό του. Ο ίδιος πλασάρεται ως ειδήμων στην πάταξη της ανομίας και στον στραγγαλισμό των αναρχικών. Οι μέθοδοι του αξιοζήλευτοι. Βερμπαλισμοί, μπόλικη δόση αλαζονείας και επικοινωνιακά τρικ αποτελούν την περιβόητη αντεγκληματική πολιτική, το διθυραμβικό δόγμα “νόμος και τάξη”.Εκκενώσεις καταλήψεων, διώξεις/απελάσεις αγωνιστών/στριων, φυλακίσεις συντρόφων /ισσων, ενίσχυση του νομικού τους οπλοστασίου, παρακολουθήσεις υπόπτων συνθέτουν μια εικόνα πανοπτικού ελέγχου.

Τη στιγμή που ερχόμαστε αντιμέτωπες με την ατέρμονη δίνη της αδράνειας και των αναστολών, τη στιγμή που το μούδιασμα μια αμυντικής στάσης των τελευταίων μηνών μετατρέπεται σε ρίγος μπροστά στη δημιουργία νέων προοπτικών, την στιγμή που εκτονώνουμε τις καθημερινές μας αντιφάσεις, επιτιθόμαστε σε κάθε πτυχή της κυριαρχίας με λύσσα και συνείδηση, κάνουμε στάχτη ό,τι μας καταπιέζει δίχως αφορισμούς και “έτοιμες” απαντήσεις, μέσα από τα λάθη και τις αστοχίες μας ζούμε την αναρχία στο εδώ και στο τώρα.

Καλωσορίζοντας το πρώτο επίσημο καρναβάλι της πόλης, χωρίς να ξεχνάμε ασφαλώς άλλα παλαιότερα και ιδιαίτερα επιτυχημένα (ποιος να ξεχάσεις άλλωστε τον ζορό Ψωμιάδη ή τον φασίστα χριστιανό δεσπότη Άνθιμο) συνεισφέραμε και εμείς από το μετερίζι μας στο συνωμοτικό παιχνίδι πυρπολώντας τρία οχήματα του υπουργείου πολιτισμού που βρίσκονταν σταθμευμένα στο πάρκινκ του βυζαντινού μουσείου επί της λεωφόρου Στρατού, ακριβώς πίσω από το δημαρχείο της πόλης(μια γειτονιά τόσο καλά “φυλαγμένη”).

10,100,100αδες άμεσες δράσεις και επιθέσεις στο υπάρχον και την κυριαρχία, κρυφή ή φανερή.

Δύναμη στον σύντροφο Ίρντι Κ. που βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο της απέλασης λόγω της πολιτικής του ταυτότητας και της υπεράσπισης της.

Αλληλεγγύη στους συντρόφους Αθανασοπούλου, Βαλαβάνη και Μιχαηλίδη.

Αλληλεγγύη στον σύντροφο Δ. Χατζηβασιλειάδη που επέλεξε το δύσκολο δρόμο της παρανομίας.

Υ.Γ. Στέλνουμε ξεχωριστά χαιρετίσματα στον δήμαρχο Ζέρβα που θα “εκκενώσει όλες τις καταλήψεις” και του τονίζουμε ότι η ειδική σχέση που εγκαινιάστηκε με την επίσκεψη μας θα αναθερμανθεί στο μέλλον αν εισακουστούν οι υποσχέσεις του.

Κα(ρ)νίβαλοι και κα(ρ)νίβαλες

Πηγή: athens.indymedia.org

ΣΑΕΚΜ – Θεσσαλονίκη: Παρέμβαση στο πολιτικό γραφείο του Δ. Κούβελα

Στις 20/2 πραγματοποίηθηκε παρέμβαση στο γραφείο του βουλευτή της ΝΔ Δ. Κούβελα με σπρέι και τρικάκια, ως ένδειξη αλληλεγγύης στους συντρόφους Γ. Μιχαηλίδη, Δ. Βαλαβάνη και Κ. Αθανασοπούλου. Στο stencil αναγραφόταν: ΕΝΟΠΛΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΕ Κ. ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ, Δ. ΒΑΛΑΒΑΝΗ, Γ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΕΜΟ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ-ΘΑ ΣΑΣ ΤΕΛΕΙΩΣΟΥΜΕ ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΜΑΣ

Στις 29/1 συλλαμβάνονται στην Αγία Παρασκευή, από την πασίγνωστη πλέον για τις ‘επιτυχίες’ της υπηρεσία οι αναρχικοί Γ. Μιχαηλίδης, Δ. Βαλαβάνη, Κ. Αθανασοπούλου. Διαφορετικά, ο ‘Τοξοβόλος’, η ‘Φίλη του’ και η ‘Βaby-sitter’, όπως σπεύδουν να τους βαφτίσουν τα σκουπίδια των καθεστωτικών, πασχίζοντας να απονοηματοδοτήσουν την πολιτική τους υπόσταση και την επαναστατική τους δράση. Από τις 29/1 λοιπόν, η ζωή των συντρόφων τρυπώνει σε κάθε σπίτι, η εγχώρια τρομοκρατία πατάσσεται και οι φιλήσυχοι πολίτες θα κοιμηθούν ήρεμα.

Με το πρώτο άκουσμα της είδησης τα δημοσιογραφικά πάνελ επιδίδονται στο ρουφιανιλίκη με περισσή μαεστρία, κάνοντας λόγο για επικείμενα χτυπήματα, γιάφκες, νέες οργανώσεις, εκθειάζοντας ταυτόχρονα το έργο της ΕΛ.ΑΣ., προλειαίνοντας το έδαφος για κοινωνική αποδοχή. Η τακτική πάγια, το αίσθημα ‘δικαίου’ κοινότυπο, χιλιοπαιγμένο. Στα πρόσωπα των αναρχικών επαναστατών, το κράτος αντικρίζει όλα όσα το απειλούν, ενω το κοινωνικό σώμα διακρίνει τη διασάλευση της ευταξίας του.Το εξουσιαστικό σύμπλεγμα συσπειρώνεται απέναντι σε όσους το εχθρεύονται, σε όσους επαναστατούν εναντίον του. Μπάτσοι-δικαστικό σύστημα-κοινωνία βρίσκονται σε πλήρη συγχρονισμό, επαγρυπνούν για την αποκατάσταση και διατήρηση της ασφάλειας.

Είναι πλέον σαφές. Το κυνήγι κεφαλών έχει ξεκινήσει από καιρό, το ποιος όμως κυνηγά ποιόν είναι ένα άλλο ζήτημα. Κάποιες φορές μετράμε τις ‘ήττες’ μας, μέσα από αυτές όμως ξεπηδά η οργή και η λύσσα μας. Οι επιλογές ζωής δεν οριοθετούνται, δεν μπαίνουν στα στεγανά τους, παρά στέκονται εκεί για μας υπενθυμίζουν πως το στοίχημα παραμένει ανοιχτό, τα μέτωπα είναι πολλαπλά, η σύγκρουση με ολόκληρο το οικοδόμημα της κυριαρχίας πάντα επίκαιρη. Η ένοπλη επαναστατική δράση, ήταν, είναι και θα είναι αναπόσπαστο κομμάτι του πολύμορφου αναρχικού αγώνα, για αυτό κι εμείς θα βρισκόμαστε πλάι σε εκείνους που τα έπαιξαν όλα για όλα, σηκώνοντας το βάρος των επιλογών τους, χωρίς να λογαριάσουν στιγμή το κόστος.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ Γ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ, Δ. ΒΑΛΑΒΑΝΗ, Κ. ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ

ΔΥΝΑΜΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΒΑΔΙΖΟΥΝ ΤΟ ΔΥΣΒΑΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΝΟΜΙΑΣ

ΜΠΑΤΣΟΙ-ΔΙΚΑΣΤΕΣ-ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΙΣ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΚΑΝΕΝΑ ΛΟΓΟ ΝΑ ΚΟΙΜΑΣΤΕ ΗΣΥΧΟΙ

ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΙΣ ΣΤΑΧΤΕΣ ΤΟΥ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ ΚΕΛΙΟΥ/ΚΛΟΥΒΙΟΥ

ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΣΥΝΘΛΙΨΟΥΜΕ ΤΟ ΟΙΚΟΔΟΜΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ

ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΣΑ-ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ

Συνέλευση Αναρχικών Ενάντια στην Κοινωνική Μηχανή

sakm@riseup.net

saekm.espivblogs.net

Πηγή: saekm.espivblogs.net

Ρέθυμνο: Αφίσα και πανό για τους συλληφθέντες συντρόφους

Λάβαμε: 6/2/2020

Αφίσα που κολλήθηκε στους τοίχους του Ρεθύμνου για την σύλληψη των συντρόφων Μιχαηλίδη, Αθανασοπούλου, Βαλαβάνη. Αλλά και πανό που σηκώθηκε για την ίδια υπόθεση.

Αφίσα: pdf

Αναρχικοί/ες