Χιλή: Ανακοινωθέν πολιτικών κρατουμένων στα πλαίσια της διεθνούς εβδομάδας για τα αιχμάλωτα αναρχικά συντρόφια

Αναρχικό και ανατρεπτικό ανακοινωθέν απ’ τις χιλιάνικες φυλακές, στα πλαίσια της διεθνούς εβδομάδας αλληλεγγύης με τα αιχμάλωτα αναρχικά συντρόφια

Ιαχές πολέμου · πραγματικές ιαχές λευτεριάς!!!

Αυτήν την εβδομάδα αλληλεγγύης με τα αιχμάλωτα αναρχικά συντρόφια, απευθύνουμε ανοικτό κάλεσμα σε μάχη, σε συνέχιση και όξυνση της σύγκρουσης με κάθε έκφανση της Εξουσίας, και σε ενίσχυση των δεσμών αγωνιστικής συγγένειας ανάμεσα σε όλες τις αντιεξουσιαστικές τάσεις που συνυπάρχουν και βαδίζουν σε κοινά μονοπάτια.

Απ’ αυτήν τη θέση είναι που επαναφέρουμε στη μνήμη μας τους συντρόφους Sacco και Vanzetti, ως κομμάτι της ευρείας τάσης του αναρχικού ιλλεγκαλισμού, οι οποίοι αποκαλούνταν “Γκαλεανιστές”, και οι οποίοι με βόμβες, απαλλοτριώσεις και εκτελέσεις τάραξαν τα αμερικανικά εδάφη στις αρχές του περασμένου αιώνα. Βασιζόμενοι στη δημιουργία και τον πολλαπλασιασμό των ομάδων συγγένειας και της βίαιης δράσης, οι ιλλεγκαλιστές διέδιδαν τις αναρχικές ιδέες μέσω πράξεων, αντιλαμβανόμενοι πως λόγος και δράση οφείλουν να είναι αδιαίρετα.

Έκτοτε, πολύ νερό έχει κυλήσει στο αυλάκι, πολλοί ήταν οι θάνατοι κι οι φυλακίσεις που αντίκρισαν στο διάβα τους τόσα συντρόφια που περήφανα συγκρούστηκαν με την Εξουσία απ’ το μετερίζι που τους ήταν γραφτό ν’ ακολουθήσουν · ωστόσο, οι ιδέες που μετατρέπονται σε συγγενικούς δεσμούς και δράση έχουν αντέξει στον χρόνο, και είναι αυτές που ως και σήμερα κινητροδοτούν εμάς, τις αναρχικές και τους ανατρεπτικούς απ’ τα εδάφη που κυριαρχούνται απ’ το χιλιάνικο κράτος, να συνεχίσουμε τον πόλεμο, είτε ως αιχμάλωτοι, είτε στους δρόμους, έχοντας πάντα κατά νου την αναγκαία αρμονία ανάμεσα σε κρατουμένους και περιβάλλοντα στήριξης και συνενοχής, τα οποία βαδίζουν την ατραπό της σύγκρουσης με την κανονικότητα του υπάρχοντος.

Μακριά από και ενάντια σε επιβλαβείς σεχταρισμούς -χρήσιμους μονάχα για το κράτος- χτίζουμε ισχύ στον διαρκή αγώνα, η οποία θεμελιώνεται σε κοινούς κώδικες που έχουν παγιωθεί, επιτρέποντάς μας συνάμα να ενισχύσουμε και τους δεσμούς με διαφορετικούς γαλαξίες συντροφισσών και συντρόφων στους δρόμους. Σήμερα, αδιαμφισβήτητα, είμαστε δυνατότεροι και δυνατότερες από χθες.

Τους τελευταίους μήνες, οι οποίοι έχουν αποτελέσει πλαίσιο αδιάκοπων αγώνων, έχουμε αντιμετωπίσει και ξεπεράσει σκληρές δοκιμασίες, ενισχύοντας τους εαυτούς μας και δίνοντας χώρο σε διάφορες πρωτοβουλίες ως πραγματική συνεισφορά στους σημερινούς αγώνες ενάντια στον εγκλεισμό στη Χιλή, κατανοώντας πως μονάχα μέσω της σύγκρουσης είναι που αναπτυσσόμαστε σε κάθε πεδίο της πραγματικότητας, ώστε να συνεχίσουμε να οξύνουμε τον αγώνα για την ολική απελευθέρωση.

Στέλνουμε μια δυνατή αγκαλιά σε όλες τις αλληλέγγυες επαναστάτριες κι επαναστάτες που, την Τρίτη 24 Αυγούστου, φώτισαν ξανά τους δρόμους του Σαντιάγο και των άλλων πόλεων. Μια θερμή αγκαλιά σ’ εκείνους κι εκείνες που συγκεντρώθηκαν έξω από τη φυλακή La Gonzalina στη Ρανκάγουα, κάνοντας τις ιαχές αλληλεγγύης να φτάσουν ως τ’ αυτιά μας, γεμίζοντάς μας με κουράγιο κι ευτυχία.

Στέλνουμε αδελφικούς χαιρετισμούς σε όλα τα ανατρεπτικά κι αντιαξουσιαστικά συντρόφια, στις αυτόνομες επαναστάτριες και στους αναρχικούς κάθε τάσης, που βρίσκονται διάσπαρτοι στις φυλακές όλου του κόσμου · στη Natascia, στον Juan Sorroche, στα αιχμάλωτα συντρόφια στην Ελλάδα, και ιδιαιτέρως στον Ντίνο, στον Νίκο Μαζιώτη, στην Πόλα Ρούπα και στον Γιάννη Δημητράκη. Στον Alfredo Cospito, στην Anna Beniamino και σε όλα τα συντρόφια που βρίσκονται αιχμάλωτα στις φυλακές της Ιταλίας. Μια ξεχωριστή αγκαλιά στον Ignacio Avaca και στον Luis Avaca.

Αγκαλιάζουμε και χαιρετίζουμε τα αδέρφια μας τους Μαπούτσε πολιτικούς κρατουμένους.

Μαζί με τη μητέρα, γιαγιά και συντρόφισσά μας, Luisa Toledo, αιώνια και όμορφα βίαιη!

Θάνατος στο κράτος και ζήτω η αναρχία!

Ας γίνουν συντρίμια οι φυλακές!

Όσο υπάρχει δυστυχία, θα υπάρχει εξέγερση!

Juan Aliste
Marcelo Villarroel
Juan Flores
Joaquin Garcia
Francisco Solar

Εταιρική Φυλακή Ρανκάγουα.

Mónica Caballero

Γυναικεία Φυλακή Σαν Μιγκέλ.

Pablo Bahamondes

Εταιρική Φυλακή Σαντιάγο 1.

Παρασκευή 27 Αυγούστου 2021.

Περιοχή κυριαρχούμενη απ’ το χιλιάνικο κράτος.

Πηγή: Dark Nights

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Ουρουγουάη, Μοντεβιδέο: “Μια φυλακή που λειτουργεί, σημαίνει μια κοινωνία που αποτυγχάνει”

Στα πλαίσια της διεθνούς εβδομάδας αλληλεγγύης με τα αιχμάλωτα αναρχικά συντρόφια, δημοσιοποιούμε αυτό το γκραφίτι που βάφτηκε στο κέντρο της πόλης του Μοντεβιδέο, στην Ουρουγουάη.

“Μια φυλακή που λειτουργεί, σημαίνει μια κοινωνία που αποτυγχάνει”.

ΓΙΑ ΤΟ ΓΚΡΕΜΙΣΜΑ ΚΑΘΕ ΦΥΛΑΚΗΣ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ

ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΜΕ ΤΑ ΑΙΧΜΑΛΩΤΑ ΑΝΑΡΧΙΚΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ

Πηγή: Act for Freedom Now

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Ιταλία, Γένοβα: Ενάντια στην ειδική επιτήρηση

Καθώς η εξουσία εξακολουθεί να καταστρέφει και να λεηλατεί τοπία, σώματα και ψυχές, εμείς ακόμα κατορθώνουμε να υπολογίζουμε στις ασυμβίβαστες ατομικότητες που, ενάντια σ’ όλες τις αντιξοότητες, πορεύονται αμετανόητα στο κακοτράχαλο μονοπάτι της ελευθερίας.

Το καπιταλιστικό σύστημα, πλέον ακλόνητα επιβεβλημένο, πάντα έτοιμο να συρθεί πίσω από τη μάσκα της δημοκρατίας και της ασφάλειας, ξεδιπλώνει τα πλοκάμια του ολοένα και περισσότερο κάθε μέρα παρεισφρύοντας στη ζωή κάθε ατόμου και ξεζουμίζοντας τη γη, τον αέρα και το νερό. Όσοι (επιτέλους) το αντιλαμβάνονται και όσες διαθέτουν από καιρό επίγνωση της κατάστασης αντιδρώντας συστηματικά, εξουδετερώνονται άμεσα και καταστέλλονται, προκειμένου να μην πληγεί η άθλια ακεραιότητα της εξουσίας που επιβλέπει την προάσπιση της τάξης του θεσμοθετημένου συστήματος. Εξαιτίας αυτού, συντρόφια που ανέκαθεν έθεταν τους εαυτούς και τα πάθη τους ενάντια στην εξουσία, παρατηρούν τις σχέσεις τους να βαφτίζονται “συμμορίες τρομοκρατών”, τις καθημερινότητές τους να παρακολουθούνται, και τις ελευθερίες τους να περιορίζονται.

Αντιμέτωποι με την υφιστάμενη εντατικοποίηση της εκμετάλλευσης των πιο αδύναμων και φτωχών, το λανσάρισμα νέων καταπιεστικών τακτικών (από τις βίαιες διαλύσεις των εξεγέρσεων σε φυλακές, την καταστολή δια της βίας των εργατικών αγώνων στον τομέα εφοδιασμού, τον ασταμάτητο εκδιωγμό μεταναστών, μέχρι τις όλο και πιο συχνές εφαρμογές προληπτικών μέτρων επιτήρησης) επιφέρει αποτελέσματα, πιο οξυμένα και διευρυμένα, με απώτερο στόχο τον εγκλωβισμό όσων επιμένουν ν’ αγωνίζονται.

Από την Μπολόνια μέχρι το Κάλιαρι, το Τορίνο, τη Γένοβα, τη Φλωρεντία και το Ροβερέτο, οι αιτήσεις για την εφαρμογή ειδικών μέσων επιτήρησης πέφτουν βροχή. Πρόκειται περί ενός αισχρού και απεχθούς φασιστικού μέτρου, με στόχο να χτυπήσει χειρουργικά συμπεριφορές χαρακτηριζόμενες ως “επικίνδυνες” για την ομαλότητα του συστήματος.

Στις 15 Σεπτεμβρίου, το δικαστήριο της Γένοβα θ’ αποφασίσει σχετικά με το αίτημα του εισαγγελέα Stalker Manotti να εφαρμοστεί αυτό το μέτρο προληπτικής παρακολούθησης σε έναν ακόμα αναρχικό σύντροφο, κατόπιν της ήδη διπλής αξιοποίησής του στις περιπτώσεις άλλων 2 αναρχικών συντρόφων τον τελευταίο χρόνο.

Ανέκαθεν, Αναρχικές και όλοι οι ατρόμητοι φορείς των εξεγερσιακών ιδεών γίνονται μάρτυρες του πειραματισμού της εξουσίας με τις ζωές τους, με τους αγώνες τους. Κατασταλτικές συνταγές στο μέλλον θα χρησιμοποιηθούν εξίσου για όλες κι όλους όσους αρνηθούν να υποκύψουν σ’ ένα πιο καταπιεστικό σύστημα, το οποίο θα ακολουθεί τις απηνείς προσταγές μηχανισμών κατίσχυσης και περιθωριοποίησης των αδύναμων, των εκμεταλλευομένων, των “διαφορετικών” ανθρώπων, με απώτερο σκοπό ν’ απομονώσει και να παραγκωνίσει τους εχθρούς της ευταξίας, τώρα περισσότερο από ποτέ.

Είναι λοιπόν τώρα, αντιστοίχως, πιο επιτακτικό από ποτέ ν’ απαντήσουμε με αποφασιστικότητα και οργή σε αυτές τις συνεχείς επιθέσεις. Είμαστε συνειδητοποιημένοι πως ο εχθρός μας θα συνεχίσει τις επιθέσεις, προσπαθώντας να περιστείλει τις ελευθερίες μας ακόμα περισσότερο, αλλά από καιρό έχουμε επιλέξει ποια είναι η θέση μας.

Τετάρτη 15 Σεπτεμβρίου
9:30 π.μ.: Συγκέντρωση μπροστά στο δικαστήριο της Γένοβα
5:00 μ.μ.: Διαδήλωση από την Piazza Banchi

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ CARLO, ΑΠΕΙΛΟΥΜΕΝΟ ΑΠ’ ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΕΙΔΙΚΗΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗΣ, ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΠΟΥ ΠΛΗΤΤΟΝΤΑΙ ΑΠ’ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟΥ ΑΥΤΟΥ ΜΕΤΡΟΥ.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΙΔΙΚΗ ΕΠΙΤΗΡΗΣΗ ΤΩΝ ΣΚΕΨΕΩΝ, ΤΩΝ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΩΝ, ΤΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΜΑΣ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΑΝΑΠΑΡΑΓΕΙ.

Πηγή: Dark Nights

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή: Νέα παράταση της προφυλάκισης για τη Monica και τον Francisco

Στις 9 Αυγούστου 2021, το δικαστήριο αποφάσισε 4μηνη παράταση της ανακριτικής περιόδου για τον Francisco και τη Monica, επιπρόσθετη προς την προηγηθείσα 6μηνη παράταση, πριν την έναρξη του πρωτοδικείου. Αυτή τη βδομάδα εξατάστηκε η αναστολή του περιοριστικού όρου της προφυλάκισης για τα δύο συντρόφια, όμως απορρίφθηκε πλήρως απ’ το δικαστήριο.

Ας οξύνουμε παντού την αλληλεγγύη και τη συνενοχή με τη Monica και τον Francisco!

Πηγή: Dark Nights

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Γαλλία, Μοντρέιγ: Αλληλέγγυα σήματα καπνού

Αλληλέγγυα σήματα καπνού

22 Αυγούστου

Το χθεσινό βράδυ θελήσαμε να στείλουμε ένα μήνυμα αλληλεγγύης στον Boris, αναρχικό σύντροφο που βρίσκεται σε κώμα εξαιτίας φωτιάς που ξέσπασε στο κελί του στη φυλακή της Nancy-Maxèville.

Στο Μοντρέιγ, ο εξευγενισμός επελαύνει ταχύτατα, με νέα κτίρια για πιο ευκατάστατο πληθυσμό ο οποίος έλκεται απ’ την επέκταση της γραμμής του μετρό. Δεν είμαστε θαυμαστές των παραγκουπόλεων και των γειτονιών που κατατρώγονται απ’ την κυκλοφοριακή συμφόρηση, μια απλουστευμένη καπιταλιστική έκφανση, παρότι έκνομη. Όμως, ο λαβύρινθος που δημιουργούν τα στενάκια ανάμεσα στα μικρά σπίτια που μόνοι τους έχουν χτίσει οι κάτοικοι, έχει τη γοητεία του και επιτρέπει την οικοδόμηση διαφορετικών σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων που ζουν εκεί, λιγότερο βασισμένες στο χρήμα. Διαφορετικές σχέσεις επίσης με το Κράτος. Τα πυκνά σοκάκια καθιστούν λιγότερο αποτελεσματική τη βιντεο-επιτήρηση, η οποία επίσης οξύνεται στο Μοντρέιγ (όπως και παντού στο Παρίσι και στα προάστια).

Στα πλαίσια αυτά, οι διαφημίσεις αποτελούν σημαντικό παράγοντα στη διάδοση των καπιταλιστικών και εξουσιαστικών αξιών αυτής της κοινωνίας. Οι αξίες αυτές είναι: ιδιοκτησία, κατανάλωση, δουλειά, “επιτυχία”, κομφορμισμός. Οι ιδέες αυτές έχουν εποικήσει στο φαντασιακό του μεγαλύτερου μέρους του κόσμου, συμπεριλαμβανομένων και των πιο φτωχών και περιθωριοποιημένων κοινωνικών στρωμάτων. Τούτος ο κομφορμισμός της σκέψης μάς αποτρέπει απ’ το να οραματιστούμε κάτι άλλο, μια ζωή διαφορετική. Πώς μπορούμε να μιλάμε για επανάσταση σε ανθρώπους που ονειρεύονται μονάχα πλούτο, οικογένεια και μάταια γκατζετάκια που γεμίζουν τις ζωές τους;

Θεωρήσαμε λοιπόν πως ένα βανάκι της JC Decaux θα αποτελούσε καλό στόχο. Παραδόθηκε στις φλόγες ένα που ήταν παρκαρισμένο στην οδό Ernest Savart. Το ίδιο κι ένα βανάκι της Enedis (δε χρειάζεται να ιδιαίτερες συστάσεις, στη χώρα που τροφοδοτείται με πυρηνική ενέργεια περισσότερο από κάθε άλλη στον κόσμο), το οποίο βρισκόταν λίγο παρακάτω, στην οδό Victor Beausse.

Κράτα γερά Boris!
Κεφάλι ψηλά, πύρινη καρδιά!
Ζήτω η αναρχία!

Πηγή: Dark Nights

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Γαλλία, Παρίσι: Η Eiffage στις φλόγες

Τη νύχτα μεταξύ 21-22 Αυγούστου, πυρπολήσαμε ένα βανάκι της Eiffage στο Παρίσι (στην οδό Maraîchers).

Η φυλακή καταστρέφει ζωές, είτε εντός της, είτε επίσης και μετά την αποφυλάκιση. Δεσπόζει, επιπλέον, ως απειλή απέναντι στις επιλογές όσων βρίσκονται εκτός τειχών. Μια απειλή προς όσες κι όσους εξεγείρονται ενάντια στην υπάρχουσα τάξη πραγμάτων. Αποτελεί το στερνό προπύργιο αυτού του κόσμου ενάντια σ’ εκείνες κι εκείνους που τον αντιμάχονται, είτε από ανάγκη, είτε από επιλογή.

Δυστυχώς, δεν έχουμε τη δύναμη να πράξουμε ό,τι θα οφείλαμε να πράξουμε, δηλαδή να κάνουμε συντρίμια αυτά τα τσιμεντένια τέρατα, απ’ το πρώτο ως το τελευταίο. Όμως, αρνούμαστε να τα παρατήσουμε, καθώς είναι μέσω του αγώνα -ακόμα και υπό δυσμενείς συνθήκες- που μπορούμε να ρίξουμε μια κλεφτή ματιά σ’ αυτό που ποθούμε: στη λευτεριά και στο τέλος της εκμετάλλευσης.

Γι’ αυτό λοιπόν, μεταξύ άλλων, επιτιθόμαστε σε εταιρείες που πλουτίζουν απ’ το να χτίζουν ή να διαχειρίζονται φυλακές. Όπως η Eiffage!

Αλληλεγγύη με τον Boris

Πηγή: Act for Freedom Now

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Ιταλία: “Ένα αήθες παραμύθι”, της Anna Beniamino

ΕΝΑ ΑΗΘΕΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙ

Οι αναρχικές κι οι αναρχικοί μελετούν πολύ και γράφουν ακόμα περισσότερο και, ίσως ένεκα μιας διάχυτης λόγιας κουλτούρας, τείνουμε να συζητάμε ατέρμονα περί ηθών ενώ μοχθούμε μεν να τα κατανοήσουμε, αλλά αποτυγχάνουμε δε να τα υιοθετήσουμε στην καθημερινότητά μας. Και τότε… όποτε κάποιο άτομο παρατηρεί τα σφάλματα ενός άλλου, εξακολουθεί να μουτζουρώνει σελίδες και σελίδες (αδιευκρίνιστο το αν συντάσσονται για προσωπική χρήση ή απευθύνονται σε ένα διαλεγμένο κοινό) ή να προτείνει πλεόνασμα επιδιορθώσεων, προδήλως πιο σαθρές και υποκριτικές από τις οποιεσδήποτε δικαστικές ετυμηγορίες μέσα στις αλλόφρονες αντιφάσεις τους.

Δεν απολαμβάνω να ηθικολογώ κλεισμένη σε τέσσερις τοίχους, αλλά, σημειωτέας της πιθανότητας η σιωπή ορισμένων να επικαλυφθεί από τα μουρμουρητά των υπολοίπων, έκρινα πως ήταν καιρός να εισηγηθώ ένα μυστήριο φαινόμενο αντιστροφής νοημάτων και αφηγηματικών αναφορών κάποια χρόνια πριν.

Στην περίπτωση μίας εκ των πολλών αντι-αναρχικών κατασταλτικών εκστρατειών, εν είδει αμυντικής τακτικής, οι διωκόμενοι, μετρώντας ήδη έναν μήνα στην φυλακή, επέλεξαν να προβούν σε αυθόρμητες δηλώσεις οι οποίες καταχωρήθηκαν προς αξιολόγηση τον Φεβρουάριο του 2019.

Δίχως να εισχωρήσω στην ουσία των περιεχομένων, η πρώτη μου ένσταση είναι πως αυτό πραγματοποιήθηκε κρυφά από τα συντρόφια και το κίνημα (αυτή τη μυστηριώδη οντότητα στην οποία αναφερόμαστε όλες και όλοι μας), αποκαλύπτοντας τις πολιτικές και “ηθικές” (με όσα εισαγωγικά δικαιολογεί η υπόθεση) τους κρίσεις αναφορικά με επιθετικές πρακτικές, τρόπους συσχέτισης και πεδία ενδιαφέροντος του κινήματος… αποκλειστικά στους δικαστές.

Παράξενο δεν είναι;

Στα χρόνια της άγουρης νιότης μου, πολιτικοποιήθηκα ακούγοντας μία διαφορετική επωδό, κάτι εκ πρώτης όψεως αρκετά απλό: Ας φιλονικούμε ακόμα και έντονα, αλλά ας αφήσουμε τις αιχμές και τις νύξεις εκτός των αιθουσών των δικαστηρίων.

Αντιθέτως, με την πάροδο του χρόνου, το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας είναι διαφορετικό.

Η ζημιά συντελέστηκε, κι αν τύχει κάποιος να παρατηρήσει το παραμικρό, δε συντρέχει θέμα, καθώς μπορούμε να προσθέσουμε ένα ή περισσότερα μπαλώματα αναλόγως τον συνομιλητή.

ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΤΗ ΓΛΙΤΩΣΩ ΔΙΧΩΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

Η παροιμιώδης ηθική πυξίδα μας, μετατρέπεται σε άχρηστο άχθος κατά τη διάρκεια της προσπάθειας κάποιων να επιπλεύσουν.

Η κατόπιν εορτής “εμπιστοσύνη στην επιθυμία να μην επιδεινωθεί το σφάλμα προσφέροντας χρήσιμες πληροφορίες στους καταπιεστές”, προκειμένου να μη συζητηθούν τόσο δημοσίως τα επιμέρους στοιχεία -και ενόσω έχουν ήδη επωφεληθεί οι αρμόδιοι ανακριτές- ακούγεται αδέξια και επικίνδυνη. Το να αποφεύγεις να κοινοποιήσεις τα πάντα ενώ το έχεις ήδη πράξει στο δικαστήριο συνιστά κατάφωρη αντιστροφή αξιών.

Το να βαφτίσουμε αυτήν την παλινδρόμηση μεταξύ αγανακτισμένης αποποίησης κατηγοριών και υπεράσπισης μιας δήθεν άμεμπτης προσωπικής συνείδησης “ασαφές σύνορο μεταξύ τεχνικού και πολιτικού”, ή το να δικαιολογούμε τις δηλώσεις νομιμοφροσύνης ως μέθοδο αφαίρεσης ενοχλητικών χαλικιών από τα παπούτσια μας, αποδεικνύει απλά πόσο τρεκλίζοντα και σαθρά είναι τα θεμέλια και τα σημεία αναφοράς των πολιτικών μας πράξεων.

Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ

Στην εποχή της αδιάλειπτης αστυνόμευσης της σκέψης, πιστεύω πως όλοι και όλες (μεταξύ όσων κινούνται κατά μήκος των κινημάτων και, κατά συνέπεια, των δικαστηριακών εδράνων) είμαστε συνειδητοποιημένες πως οι αντιλήψεις μας και η αλληλεγγύη με τα συντρόφια μας επιφέρει ως συνέπεια χρόνια και χρόνια κλεμμένης ζωής, και πως συχνά κατασταλτικές επιχειρήσεις θεμελιώνονται σε αντηχήσεις παρά σε γεγονότα, στις εκπεφρασμένες θέσεις εντός εκδόσεων και εφημερίδων, στις δηλώσεις αλληλεγγύης και στην εξέταση της ανατομίας των ανθρωπίνων σχέσεων.

Σε αυτήν τη βάση, συχνά μας εφίσταται η προσοχή να ζυγίζουμε το νόημα κάθε επιμέρους φράσης και τη σημασία κάθε μεμονωμένου συνθήματος. Το οποίο όμως πρέπει να συμβαίνει κατά τρόπο δημιουργικό, αξιολογώντας εκ των προτέρων τα περιεχόμενα (δημόσια και ιδιωτικά), και όχι εκ των υστέρων λόγω φόβου υπό την απειλή κυρώσεων. Ειδάλλως, τα ήθη μας μετατρέπονται σε προϊόντα κατανάλωσης, και μάλιστα σε έκπτωση, όντας ελαττωματικά.

ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ

Το πρώτο αναγκαίο βήμα όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με τα γεγονότα είναι να… προσπαθούμε τα ενημερωνόμαστε επί αυτών πριν λάβουμε κάποια θέση, δίχως την προδιάθεση να αμυνθούμε. Με το να σπεύδουμε να δικαιολογήσουμε τα κίνητρα κάποιας μέσα από μια εσπευσμένη ανάγνωση των δικαστικών αράδων ή μέσα απ’ τον μιντιακό σάλο, παράγει στη χειρότερη περίπτωση τέρατα, και στην καλύτερη δυσάρεστες υποκρισίες και υπεραπλουστεύσεις, χρήσιμες μόνο για τα χέρια των ανακριτών.

Η ατομική υπευθυνότητα, η άρνηση των κάθετων δομών και των αδιάκριτων δράσεων είναι ταυτόσημες για τους αναρχικούς και τις αναρχικές: Δύναμαι να το επαναλάβω ή όχι ενώπιον δικαστηρίου, αναλόγως έναν αριθμό παραγόντων. Το βασικό ζήτημα είναι η αρμονική συνεργασία με τα συγκατηγορούμενα άτομα, η αλληλεγγύη μεταξύ τους.

Το κυριότερο ζήτημα μεταξύ άλλων είναι η επίγνωση πως οι δικαστές παίζουν βρώμικα, εμείς όχι, ή τουλάχιστον δε θα έπρεπε να το κάνουμε ούτε μέσω λέξεων, κάτι που ενοχλεί μόνον όσους τις ξεστομίζουν απερίσκεπτα.

Άννα
Ιούνιος 2021

Υστερόγραφο: Αν η παραπάνω ιστορία σάς φαίνεται υπερβολικά ερμητική, μπορείτε να ξεκινήσετε το κυνήγι θησαυρού για επιπλέον παραπληρώματα και πληροφορίες, ρωτώντας ευθέως όσους άμεσα εμπλεκομένους επιζητήσουν διάλογο… ιδιαιτέρως.

Πηγή: Dark Nights

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή, Σαντιάγο: Εμπρησμός λεωφορείου της Transantiago

Την Κυριακή, 1η Αυγούστου 2021, μια ομάδα κουκουλωμένων ανθρώπων οπλισμένων με καραμπίνες σταμάτησαν ένα λεωφορείο της Transantiago, της γραμής 108, στη συμβολή των οδών Departamental και Galo Gonzalez.

Αφότου κατέβασαν τους επιβάτες και τον οδηγό απ’ το λεωφορείο, η ομάδα το πυρπόλησε και πέταξε τρικάκια που έγραφαν: “Λευτεριά δίχως όρους σε όλες και όλους τους πολιτικούς κρατουμένους, αναρχικούς, Μαπούτσε, ανατρεπτικούς και αιχμάλωτες της εξέγερσης! Luisa Toledo και Pablo Marchant παρόντες!”

Πηγή: Dark Nights

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Γερμανία, Βερολίνο: Εμπρηστικές επιθέσεις στη Vonovia

Τη νύχτα από 03.08.2021 προς 04.08.2021, πυρπολήσαμε εταιρικά οχήματα της Vonovia στο Βερολίνο, στις περιοχές Μίττε και Λίχτενμπεργκ.

Δε χρειάζεται να ειπωθούν πολλά ακόμη για τη Vonovia. Είναι μεγαλοκαρχαρίες του real estate και δισεκατομμυριούχοι μεγαλοκαπιταλιστές. Αυτήν τη στιγμή σχεδιάζουν ν’ αναλάβουν την Deutsche Wohnen για τρίτη φορά. Στον καπιταλισμό, υφίστανται πολλές εταιρείες και άτομα υπεύθυνα για τη διασφάλιση της συνέχισης της ύπαρξής του μέσω της ύπαρξής τους. Και η Vonovia, όπως πληθώρα άλλων, είναι σίγουρα μία εξ αυτών.

Τούτοι όμως οι εμπρησμοί δεν αποτελούν απλώς μια εκδικητική πράξη έναντι της εταιρικής τους πολιτικής.

Αποσκοπούν ν’ αποτελέσουν ένα πύρινο κάλεσμα για να προκαλέσουμε ακόμη περισσότερη ζημιά σε ιδιοκτησίες, ενάντια στην πόλη των πλουσίων, καθώς και για ν’ αγωνιστούμε για μια κοινωνία δίχως ιεραρχίες κι εξουσίες. Προκειμένου ν’ αφήσουμε πίσω μας την εποχή της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης, οφείλουν να οξυνθούν οι υπάρχουσες κοινωνικές εντάσεις. Προαπαιτούμενο για κάτι τέτοιο αποτελεί η σύζευξη θεωρίας και πράξης. Εμείς αποφασίζουμε τι και πότε είναι σημαντικό για εμάς, οπότε οι επιθέσεις σε σύμβολα και μπροστάρηδες του καπιταλισμού -μεταξύ άλλων- δύνανται να λαμβάνουν χώρα είτε μπροστά στα φώτα των media, είτε στο σκοτάδι της νύχτας. Αυτή τη φορά διαλέξαμε τη νύχτα. Από μιαν αντικειμενική σκοπιά, είναι πάντα στο χέρι των πολιτικών και νομικών φορέων το αν οι υπονομευτές της τάξης είναι υπολογίσιμη δύναμη ενώ δρουν με τρόπο χρονικά και χωρικά οριοθετημένο. Η ανατρεπτική δράση μπορεί να γίνει πραγματικότητα, μόνον όμως αν δεν υπαγορεύεται απ’ τους φρουρούς του υπάρχοντος. Αυτό θα μπορούσε να σημαίνει να εκμεταλλευτούμε μια διαδήλωση προκειμένου να εξαπολύσουμε στοχευμένες επιθέσεις, για να συγκρουστούμε τελικά με τους μπάτσους, ή -αντ’ αυτού- να κυρήξουμε μετωπικό πόλεμο στις εξώσεις, καταλαμβάνοντας άλλα σπίτια. Θα ήταν ολέθριο αν η καταστολή, οι κινήσεις και ο τρόπος σκέψης των αρχών κατακτούσαν τις εξεγερτικές μας ιδέες. Θα εξαρτώμασταν απ’ αυτές και πάντα θα ανταπαντούσαμε, αντί να αποφασίζουμε εμείς οι ίδιες για το σε τι, πότε και πώς θα επιτεθούμε ή θα δομήσουμε.

Τούτη τη φορά ήταν μερικά αμάξια, ποιος ξέρει τι θα φέρει το αύριο. Ο εμπρησμός αποτελεί μονάχα ένα απ’ τα πολλά εργαλεία που χαρίζουν έκφραση στις καταστροφικές μας τάσεις. Είναι στο χέρι μας.

Πηγή: Dark Nights

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή: “Ο άνεμος φέρνει καλά σημάδια” – Ανακοινωθέν της αναρχικής συντρόφισσας Mónica Caballero

“Ο άνεμος φέρνει καλά σημάδια”

Γράφοντας τούτες τις σκέψεις τη μέρα που σημαδεύεται από τον ένα χρόνο απ’ όταν το χιλιάνικο κράτος απήγαγε τον Francisco κι εμένα, ακούω τις φωνές των συντρόφων και των συντροφισσών που διαδηλώνουν έξω από τη φυλακή. Από την άλλη πλευρά των κάγκελων, των φραχτών και των τειχών, υπάρχουν ακούραστα χέρια και καρδιές που δρουν για όσες κι όσους από ‘μάς βρισκόμαστε μέσα στα κελιά του κεφαλαίου. Στην παρούσα περίπτωση, όχι μόνον έφταναν στ’ αυτιά μου οι φωνές τους, αλλά έλαβα επίσης στα χέρια μου κι ένα φυλλάδιο. Ο άνεμος μου έφερε ένα γλυκό και απροσδόκητο δώρο: όμορφη αναρχική προπαγάνδα!

Για όσες κι όσους από ‘μάς πραγματοποιούν ή έχουν πραγματοποιήσει δράσεις αντιεξουσιαστικής προπαγάνδας, πολλές φορές δε λογαριάζουμε τον αντίκτυπο που μπορεί να έχουν αυτές σε άλλα άτομα. Αξιωματικά, σκοπός της προπαγάνδας είναι να μεταφέρει ένα μήνυμα, το οποίο -ιδανικά- υποκινεί ή εμπνέει άλλα άτομα να δράσουν ενάντια στο υπάρχον σύστημα τρόμου. Όμως, ίσως ο παραλήπτης του μηνύματος τούτου να μη δράσει, να μην επηρεαστεί απ’ το κάλεσμα και να παραμείνει παθητικός θεατής. Στην περίπτωση αυτή, αξίζει ν’ αναρωτηθούμε: ίσως η προπαγάνδα να μην ήταν αρκετά αποτελεσματική · τι είν’ αυτό που θα ωθούσε ένα άτομο να έρθει αντιμέτωπο με ό,τι το κατακυριεύει; Παρομοίως, τι ωθεί κάποιο άτομο να ζει απαθώς σ’ έναν κόσμο δυστυχίας και καταπίεσης;

Έκανα στον εαυτό μου τέτοιου τύπου ερωτήσεις σε πάμπολλες περιπτώσεις, ορισμένες φορές θεώρησα πως είχα βρει απαντήσεις, μα με τον καιρό κατάλαβα πως πρόκειται για την ατομική ελευθερία, αυτό είναι: οι αποφάσεις και οι κινήσεις των άλλων δεν μπορούν και δε θά ‘πρεπε να μετρώνται ή να προβλέπονται. Μιλώντας για ατομική ελευθερία σε πρώτο βαθμό, πρέπει να υπάρχει επίγνωση της πραγματικότητας και των παραγόντων που τη γεννούν ή την καθορίζουν. Προκειμένου κανείς να λάβει αποφάσεις, είναι αναγκαίο να γνωρίζει, και η προπαγάνδα αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο για το τελευταίο.

Στην περίπτωσή μου, αυτό που με ώθησε να βαδίσω την ατραπό της διαρκούς σύγκρουσης, ήταν αδιαμφισβήτητα η προπαγάνδα άλλων (μεταξύ λοιπών παραγόντων). Οι πολιτικές μου γνώσεις θα ήταν πολύ διαφορετικές αν δεν είχα γίνει δέκτης αστείρευτης προπαγάνδας. Δεν ξέρω αν ήταν κάποιο φυλλάδιο, κάποια δρομίσια στράτσα, κάποια ανακοίνωση κλπ., ή ίσως αν ήταν η δομή των μηνυμάτων και των συνθημάτων που με ώθησαν να αναρωτηθώ και να συγκρουστώ με την ηγεμονία της εξουσίας και με την κοινωνία που τη συντηρεί και την έχει ανάγκη.

Σήμερα, ένα απλό κομμάτι χαρτιού διέρρηξε όλα τα μέτρα ασφαλείας τούτης της φυλακής και ταξίδεψε προς το μέρος μου. Αυτή η προπαγάνδα στο συγκεκριμένο μέρος προσλαμβάνει ένα επιπλέον χαρακτηριστικό · μου έδειξε πως -ασχέτως πόση δύναμη έχει ή προσποιείται πως έχει (η φυλακή)- εμείς, οι κρατούμενες κι οι κρατούμενοι που παλεύουμε για έναν κόσμο όπου θα κυβερνά μονάχα η αλληλοβοήθεια κι η αλληλεγγύη, ποτέ δε θα είμαστε μόνοι μας.

Χρειαζόμαστε πολλή προπαγάνδα, χρειαζόμαστε πολλές άμεσες δράσεις, αν θέλουμε να χτυπήσουμε τον καπιταλισμό και τις σχέσεις που χτίζει, καθώς επίσης και την επιβαλλόμενη ηγεμονία της εξουσίας.

Δράττομαι αυτής της ευκαιρίας για να στείλω μια δυνατή αδελφική αγκαλιά στην οικογένεια της Vergara Toledo. Η Luisa Toledo ήταν μια προπαγανδίστρια που συνεισέφερε τα μέγιστα στην αναπαταγωγή πολλών γενεών νεαρών μαχητών και μαχητριών.

Θάνατος στο κράτος και ζήτω η αναρχία!

Mónica Caballero, αναρχική κρατούμενη
Φυλακή Σαν Μιγκέλ
Ιούλης 2021.

Πηγή: Dark Nights

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Στόχοι που βρίσκονται παντού: Μια στρατηγική πρόταση ενάντια στους κερδοσκόπους του πολέμου και της καταστολής

Στόχοι που βρίσκονται παντού – Μια στρατηγική πρόταση για την οικοδόμηση ενός κοινού μετώπου ενάντια στους κερδοσκόπους του πολέμου και της καταστολής (PDF)

Ο χρόνος καλπάζει ταχύτατα · διανύουμε ήδη τον 2ο χρόνο έκτακτης ανάγκης λόγω Covid-19 και, γνωρίζοντας πως καμιά εξουσία δεν πρόκειται ποτέ να εγκαταλείψει τους νέους μηχανισμούς ελέγχου, τα αναρχικά και τα λοιπά ελευθεριακά κινήματα ανά τον κόσμο αναζητούν στρατηγικές και πρακτικά μέσα εναντίον τους. Σε κάποιες περιοχές, οι κοινωνικές εντάσεις ώθησαν προσφάτως σε γενικευμένες ταραχές.

Αλλού, παρατηρούνται βραχύβια ξεσπάσματα, γνωστά ως Corona Riots (Ταραχές λόγω Κορωνοϊού). Ως αναρχικές κι αναρχικοί, συχνά μας εκπλήσσουν οι δυναμικές, ορισμένες φορές ευρισκόμενες μέσα στα πλήθη των οδομαχιών ή σαστισμένοι κάπου στο πλάι. Σχεδόν όλα τα κράτη έχουν να μας αντιμετωπίσουν – μικρές ομάδες ή ατομικότητες που σαμποτάρουν, μάχονται και ξεχύνονται ακούραστες στις πόλεις.

Με τον πόθο να διαβούμε εν τέλει οριστικά το κατώφλι μεταξύ συμβολικής αντίστασης και υλικού κόστους στις υποδομές του εχθρού και στα μέσα της κυριαρχίας του. Επιπροσθέτως προς την άμεση σύγκρουση με τα γουρούνια, φαντάζει αναγκαίο να εντοπίσουμε και ν’ αναταράξουμε τα πρόσωπα-γρανάζια της μηχανής τους. Δεν υφίσταται άλλος τρόπος να υπερνικήσουμε τις ισορροπίες ισχύος · οι μητροπόλεις, οι οποίες τα τελευταία χρόνια διαταράσσονται όλο και πιο συχνά απ’ τους κοινωνικούς αγώνες, τις γενικές απεργίες και τις ταραχές, επανέρχονται σχετικά σύντομα στην αλαζονεία της κανονικότητάς τους. Κι εμείς ακόμη συνεχώς ολισθαίνουμε προς την τυχαιότητα, αντί να ρημάζουμε τους πλέον αδύναμους κρίκους της αλυσίδας της καταστολής και των κερδοσκόπων της.

Απαγορεύσεις κυκλοφορίας, δολοφονίες από μπάτσους, εξευγενισμός, οικολογική τρομοκρατία, πόλεμος ενάντια στους ντόπιους πληθυσμούς αλλά και ενάντια σε άλλες χώρες – το σύστημα μας δίνει καθημερινά ευκαιρίες να εντοπίζουμε στόχους των οποίων η διαρκής καταστροφή ίσως κάποια στιγμή καταλήξει κάτι περισσότερο από αριθμός στη στατιστική ή ρεπορτάζ στον τύπο.

Σε πολλά αστικά κέντρα, οι παραδοσιακές μορφές πάλης έχουν ξεπροβάλει ξανά με την πάροδο τον χρόνων και, πέραν της τοπικής τους απήχησης, θα μπορούσαν ν’ αποτιμηθούν κι από μιαν οπτική κατά την οποία το νέο αναρχικό αντάρτικο πόλης δύναται να διασυνδεθεί διεθνώς, υπερπηδώντας τα σύνορα του κεφαλαίου, τα οποία φυσικά ποτέ δε δέσμευαν το ίδιο το κεφάλαιο.

Στο Σαντιάγο, τα λεωφορεία των μεταφορικών εταιρειών πυρπολούνται σχεδόν με κάθε αφορμή, στην Αθήνα καίγονται ΑΤΜ, στα γαλλικά προάστια καίγονται σχεδόν όλα τα αμάξια κι επίσης, ξανά και ξανά, τα οχήματα συγκεκριμένων εταιρειών. Στο Βερολίνο, αντίστοιχα, εταιρικά ή κυριλέ αμάξια πυρπολούνται με κάθε ευκαιρία.

Ανά την Ευρώπη, κεραίες και σταθμοί αναμετάδοσης που ανήκουν σε παρόχους τηλεπικοινωνιών, παραδίδονται στις φλόγες. Ποιος θα ήταν ο αντίκτυπος αν εντείνονταν οι επιθέσεις σε συγκεκριμένους στόχους; Γνωρίζουμε το μέγεθος της ζημιάς από την καταστροφή γραμμών δεδομένων ή πύργων κινητής τηλεφωνίας, όμως τέτοιες επιθέσεις δεν μπορούν να επαναληφθούν παντού κατά βούληση. Οι στόλοι οχημάτων των εχθρών μας είναι ακόμα πιο δύσκολο να προσεγγιστούν. Ορισμένες εγκαταστάσεις στις μεγαλουπόλεις έχουν πολύ καλή φύλαξη, αλλά σε μικρές πόλεις είναι αφύλαχτες. Εντούτοις, υπάρχουν ακόμη περισσότερο ή λιγότερο γνωστοί στόχοι τριγύρω μας.

Και ποιος πραγματικά παρέχει εξοπλισμό στην αστυνομία και στον στρατό; Ποιος χτίζει τι; Ποιος συνεργάζεται με τις εταιρείες παροχής ενέργειας ή κρύβεται πίσω από εταιρικές κοινοπραξίες; Ποιος τα φυλάει όλα αυτά; Η αγορά κινείται συνεχώς, οι μεγάλες εταιρείες καταπίνουν τους ανταγωνιστές τους, κρύβονται πίσω από άλλα ονόματα, αναθέτουν σε τρίτους συγκεκριμένες δραστηριότητες. Συλλέγουν τα δεδομένα μας και μας κοιτούν με τα λογότυπά τους παντού μέσα στις πόλεις, τις οποίες και θεωρούν ιδιοκτησία τους.

Καθώς δε θα έπρεπε να μας αρκεί ν’ ακολουθούμε από απόσταση τα κύματα των εξεγέρσεων που διαχέονται ανά τον κόσμο, ούτε να γυρεύουμε τις αντίστοιχες κινήσεις αλληλεγγύης προς αυτές κάθε φορά από το μηδέν, προτείνουμε τη συλλογή πληροφοριών για τους εχθρούς της ελευθερίας, και τη διάδοσή τους με τρόπο ώστε να γνωστοποιηθούν παντού. Τούτο σημαίνει τη χρήση όχι μόνο των κινηματικών μέσων αντι-πληροφόρησης, αλλά όλων των μέσων, όπως γκραφίτι, αφίσες, βίντεο, και όλων των διαθέσιμων εργαλείων, προκειμένου ν’ αναδείξουμε αυτούς τους παράγοντες της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Προκειμένου, έπειτα, να τους επιτεθούμε σε παγκόσμια κλίμακα, είτε στο πλαίσιο κάποιας καμπάνιας, είτε τελείως απρόσμενα και δίχως καμιάν αφορμή.

Πρέπει, λοιπόν, να ελέγξουμε τοιουτοτρόπως αν κάποιες εταιρείες αποφεύγουν συγκεκριμένες περιοχές ή συγκεκριμένες συνθήκες επειδή η ζημιά θα ήταν εξαιρετικά μεγάλη γι’ αυτές. Αυτή ήταν μια στρατηγική γραμμή που έχει ήδη αναπτυχθεί στην Ευρώπη – διευρυμένες δράσεις σαμποτάζ ενάντια στην εταιρεία πετρελαίου Shell από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 ως τα μέσα της δεκαετίας του ’90, ως ένδειξη αλληλεγγύης με τον λαό Ogoni στη Νιγηρία, μεταξύ άλλων. Ή, αν αναδυθεί η αναγκαιότητα να δράσουμε ενάντια στον δικαστικό μηχανισμό μιας συγκεκριμένης χώρας και θεωρούμε δεδομένο πως οι αντίστοιχοι στόχοι είναι δύσκολο να χτυπηθούν, γιατί να μην επιτεθούμε στην εταιρεία διαχείρισης ιδιωτικών φυλακών Sodexo, ακόμη και όπου κρύβεται πίσω απ’ το όνομα GA Tec; Με μια οξυμένη συνέχεια των παρεμβάσεών μας και με μια στοχοπροσήλωση στους μεγάλους διεθνείς παίχτες, ο χρόνος απόκρισης των αρχών και ο χρόνος διάδοσης των αγαθών και των πληροφοριών, ίσως και να αυξηθεί από ένα σημείο κι έπειτα.

Γεγονός που θα διανοίξει νέα πεδία για περαιτέρω επιθέσεις. Η πρόταση αυτή δεν αποσκοπεί ν’ αποτελέσει υποκατάστατο στη συμμετοχή ή στην πρόκληση ταραχών, ούτε και ν’ αντιτεθεί στην αυθόρμητη και χαοτική επίθεση σε λοιπούς στόχους.

Η μπροσούρα αυτή εμπεριέχει αναλήψεις ευθύνης που πληρούν τα κριτήρια αυτά. Προκειμένου να μπορούμε να έχουμε πεδίο παρέμβασης σε κάθε σύγκρουση και σε κάθε τόπο, διαδίδονται προτάσεις σχετικά με στόχους και με όσους είναι υπεύθυνοι για τον διαμοιρασμό του κόσμου προς το συμφέρον τους. Συνημμένη θα βρείτε και μια οργανωτική πρόταση επαναστατικής βίας από την Ελλάδα.

Το λοιπόν, φωτιά στους εχθρούς της ελευθερίας!

*

Η μπροσούρα σε μορφή PDF

Πηγή: Dark Nights

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Γαλλία: Ο αναρχικός κρατούμενος Boris βρίσκεται σε κώμα

Ο σύντροφός μας, Boris, ο οποίος κρατείται στη φυλακή της Nancy-Maxéville από τον Σεπτέμβρη του 2020 για τον εμπρησμό δύο κεραιών στη Jura κατά τη διάρκεια του lockdown, βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε τεχνητό κώμα στη μονάδα εγκαυμάτων του νοσοκομείου του Metz. Φαίνεται πως ξέσπασε φωτιά στο κελί του (όπου κρατείται μόνος του) γύρω στις 6:30 το πρωί του Σαββάτου 7 Αυγούστου.

Το μόνο βέβαιο είναι πως η φυλακή αποτελεί ένα θεσμοθετημένο σύστημα βασανισμού, και πως το Κράτος -από την αστυνομία και τη δικαιοσύνη ως τη φυλακή- είναι άμεσα υπεύθυνο για την κατάσταση αυτή.

Η θλίψη ας γίνει οργή απέναντι σε κάθε εξουσία…

Φίλοι, συγγενείς και συντρόφια του Boris,
8η Αυγούστου 2021

Πηγή: Dark Nights

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή: Συνεχίζονται οι επιθέσεις των Μαπούτσε, τιμώντας τον αγωνιστή Pablo Marchant

Την Παρασκευή 9 Ιούλη, στο Carahue, ο 29χρονος πρώην φοιτητής ανθρωπολογίας που συμμετείχε στον αγώνα των Μαπούτσε μέσω της CAM (Επιτροπή Arauco Malleco), ο Pablo Marchant, δολοφονήθηκε από μπάτσο με μια σφαίρα στο κεφάλι, κατά τη διάρκεια εμπρηστικής επίθεσης σε οχήματα που ανήκαν στην εταιρεία υλοτομίας Mininco. Μακριά από το να γυρεύουν δικαιοσύνη απ’ το κράτος-δολοφόνο, αρκετές ριζοσπαστικές ομάδες Μαπούτσε από διαφορετικές περιοχές (Biobío, La Araucanía και Los Ríos) ξεχύθηκαν άμεσα στους δρόμους για να διατηρήσουν ζωντανές τις ιδέες του “Toño”, πραγματοποιώντας επιθέσεις σε εταιρείες που εκμεταλλεύονται το νερό και τα δάση. Σε λιγότερο από μια βδομάδα, οι αρχές μέτρησαν ήδη 44 οδοφράγματα, 22 ένοπλες επιθέσεις σε περιπολίες μπάτσων ή σε σεκιουριτάδες, καθώς και 11 εμπρηστικές επιθέσεις που κατέστρεψαν 39 οχήματα (φορτηγά και υλοτομικό εξοπλισμό).

Σήμερα, 1η Αυγούστου, λίγο λιγότερο από έναν μήνα μετά, όλοι όσοι ήλπιζαν να ελαττωθούν αυτές οι επιθέσεις εκδίκησης, θεωρώντας πως αποτελούν απόρροια μιας πρόσκαιρης πυροδότησης της οργής και του θυμού για λίγες μέρες, έχουν πάθει ψυχρολουσία έπειτα απ’ τις κλασικές επίσημες εκτιμήσεις του Υπουργείου Εσωτερικών. Όχι μόνο το Υπουργείο ανέφερε αύξηση της τάξεως του 94% των “βίαιων ενεργειών” στα εδάφη των Μαπούτσε (Macrozona Sur) στο πρώτο μισό του 2021, αλλά επίσης καταμέτρησε περισσότερες από 150 “επιθέσεις” έπειτα απ’ τη δολοφονία του Pablo Marchant.

Ακολουθεί εδώ η συνέχεια της χρονολογικής αποτίμησης των ενεργειών σαμποτάζ που πραγματοποιήθηκαν ενάντια σε εταιρείες της περιοχής. Ενέργειες οι οποίες έχουν καταστρέψει 50 επιπλέον τεμάχια υλοτομικού εξοπλισμού τις τελευταίες δύο εβδομάδες…

Περιοχή Los Lagos

Τη νύχτα της 18ης Ιούλη, γύρω στις 3 τα ξημερώματα, στον δήμο του Río Negro (στην περιοχή Osorno), έλαβε χώρα μια διπλή εμπρηστική επίθεση που έκανε στάχτη 7 κατασκευαστικά μηχανήματα και 1 ημιφορτηγό. Η πρώτη επίθεση σημειώθηκε στο κτήμα El Mirador, που ανήκει στην εταιρεία υλοτομίας Arauco, και η δεύτερη στο κτήμα Popóen, που ανήκει στην εταιρεία υλοτομίας Huempeleo (1).

Περιοχή Biobío

Στις 22 Ιούλη, στις 8 το πρωί, στον δήμο του Curanilahue, έλαβε χώρα συντονισμένη επίθεση τριών ομάδων, κάνοντας στάχτη 24 τεμάχια υλοτομικού εξοπλισμού (μηχανήματα, κατασκευαστικό εξοπλισμό, μετατροπείς βιομάζας και φορτηγά) στις περιοχές El Tesoro και Bajo Cifuentes. Όλα ανήκαν στην εταιρεία Bosques Arauco, έναν απ’ τους κύριους βιομηχανικούς καταστροφείς του δάσους (2).

Περιοχή La Araucanía

Τη νύχτα της 24ης Ιούλη, γύρω στις 2 το ξημέρωμα, στον δήμο του Freire, πραγματοποιήθηκε επίθεση από μια ντουζίνα κουκουλοφόρους που έκαναν στάχτη 6 τεμάχια κατασκευαστικού εξοπλισμού (δύο φορτηγά, δύο εκσκαφείς και δύο φορτοεκφορτωτές) που ανήκε σε δύο οικογένειες μικροεπιχειρηματιών στην περιοχή των Μαπούτσε, οι οποίες συνεργάζονται με τη βιομηχανία υλοτομίας συγκεντρώνοντας ξυλεία (3).

Περιοχή Biobío

Το βράδυ της 30ής Ιούλη, γύρω στις 11 μ.μ., στον δήμο του Quilaco, κοντά στη γέφυρα Quilmes, πραγματοποιήθηκε επίθεση που έκανε στάχτη 11 τεμάχια κατασκευαστικού εξοπλισμού (φορτηγά, μπουλντόζες, εκσκαφείς και θραυστήρες) που ανήκε στη Serviterra, υπεργολαβική εταιρεία που έχει αναλάβει όλα τα μεγάλα και καταστροφικά εργοτάξια της περιοχής, με εξειδίκευση στην εξαγωγή άμμου και πέτρας (4).

Τέλος, αναφερόμενοι σε άλλες μορφές πρόσφατων επιθέσεων στην περιοχή των Μαπούτσε, θα μπορούσαμε, για παράδειγμα, να επιστρέψουμε στο κτήμα Santa Ana Tres Palos, στον δήμο του Carahue (στην περιοχή La Araucanía), όπου και δολοφονήθηκε από μπάτσο ο Pablo Marchant στις 9 Ιούλη.

Το λοιπόν, την Τρίτη 27 Ιούλη, κάπου στο μεσημέρι, ήταν σ’ εκείνο ακριβώς το σημείο όπου άγνωστοι προσέγγισαν διακριτικά και άνοιξαν πυρ απέναντι σε περιπολία μπάτσων, οι οποίοι επέβαιναν σε βανάκι με την επιγραφή COP (Έλεγχος Δημόσιας Τάξης – Control of Public Order), οι οποίοι εξακολουθούν να “προστατεύουν” αυτήν την περιοχή υλοτομίας. Κατάφεραν να πυροβολήσουν δύο απ’ τους μπάτσους, τον έναν στο χέρι και τον άλλον στο μάτι (ένας εργαζόμενος υλοτομίας τραυματίστηκε επίσης από θραύσματα), ωθώντας τον έναν να διακομιστεί με ελικόπτερο στο τοπικό νοσοκομείο του Temuco, και τον άλλον στο νοσοκομείο των ένοπλων δυνάμεων στο Σαντιάγο για επείγον χειρουργείο. Δε χρειάζεται ν’ αναφέρουμε πως ο Χιλιανός Υπουργός Εσωτερικών, Rodrigo Delgado, δεν είχε και ιδιαίτερα ευχάριστη διάθεση κατά τη διάρκεια της συνέντευξης τύπου, και όχι μόνο επειδή έπρεπε να διαβάσει το μικρό χρονικό επιθέσεων ενάντια στις αρχές στην περιοχή των Μαπούτσε…

(Πληροφορίες αλιευμένες από χιλιάνικα καθεστωτικά,
1η Αυγούστου 2021)

(1) Στο σημείο βρέθηκε πανό υπογεγραμμένο από τον Συντονισμό Ομάδων Kunko-Williche / Millalikan (ORT) της Επιτροπής Arauco Malleco (CAM), το οποίο, μεταξύ άλλων, έγραφε: “Αδερφέ Toño, πάντα θα σε θυμόμαστε σαμποτάροντας το κεφάλαιο. Πόλεμος ενάντια στις εταιρείες υλοτομίας”. Η ομάδα Kalfulicán (ORT) της Επιτροπής Arauco Malleco (CAM) ανέλαβε την ευθύνη για τη δεύτερη επίθεση.

(2) Η συντονισμένη αυτή επίθεση αναλήφθηκε με διακήρυξη της ομάδας Resistencia Mapuche Lafkenche (RML). Ανέφερε πως: “Η δράση αυτή πραγματοποιήθηκε στη μνήμη του αδερφού μας, Lemuel Fernández, δύο χρόνια μετά τον θάνατό του εν ώρα συμπλοκής στις 19 Ιούλη 2019, κατά τη διάρκεια δράσης σαμποτάζ στην Tirúa”, ενώ αναφέρθηκαν ξανά σε προηγούμενο εμπρηστικό σαμποτάζ, στις 12 Ιούλη, στην Cañete, ενάντια σε 18 μηχανήματα υλοτομίας, το οποίο αυτή τη φορά αφιερώθηκε στον Pablo Marchant. Η διακήρυξη τελειώνει με τα εξής λόγια: “Υλοτόμοι, εταιρείες υδροηλεκτρικής ενέργειας, μεγαλοϊδιοκτήτες γης και ρουφιάνοι, έξω απ’ το Βαλμάπου”.

(3) Στο σημείο βρέθηκε πανό υπογεγραμμένο από την ομάδα Kulapan (ORT) της Επιτροπής Arauco Malleco (CAM), το οποίο, μεταξύ άλλων, έγραφε: “Κάτω οι καπιταλιστικές επενδύσεις στην περιοχή των Μαπούτσε (Βαλμάπου)”, ενώ έκανε αναφορά στον “αδερφό Toño”.

(4) Στο σημείο βρέθηκε πανό το οποίο, μεταξύ άλλων, έγραφε: “Κάτω οι εταιρείες υλοτομίας, κάτω το Central Rucalhue (καταστροφικό εγχείρημα υδροηλεκτρικής ενέργειας), Pablo Marchant Παρών”.

Πηγή: Act for Freedom Now

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Mónica και Francisco: Ενάντια στον σεχταρισμό – Για μια συγγένεια που βασίζεται στην πρακτική

Ενάντια στον σεχταρισμό: Για μια συγγένεια που βασίζεται στην πρακτική

Mónica Caballero & Francisco Solar

Αντίκρυ σ’ αυτό που αντιλαμβανόμαστε ως άμεσα αφομοιωτική για εμάς διαδικασία, ορθώνεται η αναγκαιότητα να γράψουμε αυτό το κείμενο για να ξεκαθαρίσουμε ορισμένα ζητήματα.

Όπως έχουμε γράψει σε διάφορες περιπτώσεις, είτε ατομικά είτε συλλογικά, κατανοούμε την αναρχία όχι ως ενσάρκωση ή ως ένα σημείο για να φτάσουμε, αλλά ως μια τάση, μια διαρκή πρωτοπρόσωπη σύγκρουση που τοποθετεί στο κέντρο της την αναζήτηση της ατομικής ελευθερίας. Για εμάς, αυτός ο διαρκής αγώνας έχει αποτελέσει πραγματικότητα, και είναι κι ο λόγος για τον οποίον σήμερα βρισκόμαστε πίσω από κάγκελα. Η συνθήκη αυτή δε μας απέτρεψε απ’ το να συνεχίσουμε να συμμετέχουμε σε πρωτοβουλίες αγώνα, είτε εντός είτε εκτός φυλακής.

Κοντολογίς, η αναρχία για εμάς αποτελεί αξιακό κώδικα και διαρκή πρακτική απέναντι στην εξουσία, μια πρακτική στα πλαίσια της οποίας έχουμε γνωρίσει κόσμο (όχι απαραίτητα “αναρχικό”), εμπλουτίζοντας και βελτιώνοντας τις οπτικές και τις δυνατότητές μας, όπως επίσης και σφυρηλατώντας στενούς δεσμούς συνενοχής, οι οποίοι ενδυναμώνονται στο πέρασμα των χρόνων και στην εξέλιξη της σύγκρουσης. Το να ισχυριζόμαστε πως οι δεσμοί αυτοί μπορούν να συναφθούν μονάχα με όσες κι όσους αυτοαποκαλούνται “αναρχικοί”, πέραν του ότι αποτελεί φενάκη -στην οποία πιστεύουν όσοι δεν έχουν τολμήσει να ταξιδέψουν στις ατραπούς της σύγκρουσης και ξοδεύουν τον χρόνο τους μπροστά από έναν υπολογιστή-, είναι κάτι που έχουμε αρνηθεί από τη στιγμή όπου ιεραρχήσαμε υψηλότερα την οικοδόμηση δεσμών, αντί για την αναπαραγωγή κενής συνθηματολογίας ώστε να νιώθουμε “γεμάτοι”. Το να αυτοαποκαλούμαστε “ανυποχώρητοι αναρχικοί” δε σημαίνει απολύτως τίποτα, αν δε συνοδεύεται από τη συγκρουσιακή πρακτική που οφείλει να συγκροτεί μια τέτοια ταυτότητα.

Από την άλλη -και πιο σημαντικό όλων-, το να θεωρούμε πως οιαναρχικές και οι αναρχικοί πρέπει να οικοδομούν σχέσεις μονάχα με αναρχικές και αναρχικούς, αντανακλά μια παράλογη καθαρότητα και έναν σεχταρισμό που, αναμφιβόλως, αποτελεί εξουσιαστική έκφραση. Το να συμπράττουμε και να αρθρώνουμε αγωνιστικές πρωτοβουλίες μόνο με όσες κι όσους αυτοαποκαλούνται “αναρχικοί” περιορίζει τις σχέσεις μας και, κατ’ επέκταση, μειώνει πλήρως τις δυνατότητες να αναπτυχθούμε. Τούτο σημαίνει πως κλειδαμπαρωνόμαστε ηλιθιωδώς σε δογματισμούς που μας περιορίζουν και μας αποτρέπουν από την ελεύθερη συνύπαρξη. Το λοιπόν, παρατηρούμε πως, στο όνομα της ελευθερίας, κάποιοι χτίζουν το ακριβώς αντίθετο, τοποθετώντας τις σέχτες ως θεμέλιο των σχέσεών μας.

Με αυτό, δε θέλουμε να υποστηρίξουμε την οικοδόμηση σχέσεων δίχως κριτήρια ή δίχως να έχουμε κανενός είδους φίλτρο.

Σε προηγούμενα κείμενά μας έχουμε αφήσει κάποια επιχειρήματα που δεν έχουν αναιρεθεί · η μετάνοια, οι διαχωρισμοί και η ιδρυματοποίηση χαράσσουν κάποιες κόκκινες γραμμές, αποτελώντας ανυπέρβλητα στοιχεία που μας αποτρέπουν απ’ το να προβούμε σε συλλογικές πρωτοβουλίες παρέα με όσες κι όσους επιλέγουν αυτά τα μονοπάτια. Όπως μπορείτε να καταλάβετε, τα επιχειρήματα αυτά δεν αντιστοιχούν σε κενές μαρκίζες, αλλά είναι αρκετά συγκεκριμένα και ανταποκρίνονται στους όρους επιβίωσης εντός της φυλακής και όχι μόνο. Αποτελούν οπτικές που αναδεικνύουν την όποια πιθανή αντίφαση ανάμεσα σε αυτά που λέγονται και σ’ αυτά που γίνονται πράξη. Λοιπόν, ενδεχομένως η μόνη αξία για κάποιους είναι ξεστομίζουν πύρινες φανφάρες στο διαδίκτυο ή σε κάποιο κοινωνικό δίκτυο. Αντιθέτως, εμείς δίνουμε προτεραιότητα στην πρακτική, και με βάση αυτήν οικοδομούμε συγγένειες και ρήξεις.

Και σίγουρα, οι εξουσιαστικές πρακτικές αντιπροσωπεύουν μιαν οπτική που δεν πρόκειται να ανεχθούμε. Δε χτίσαμε ποτέ αγωνιστικές σχέσεις θεμελιωμένες στον εξουσιασμό, και η εμπειρία μας ως αναρχικές και ανατρεπτικοί κρατούμενοι δεν αποτελεί εξαίρεση. Τα κοινά σημεία που εντοπίζουμε σε όλα αυτά είναι πολύ πιο ισχυρά από την όποια πιθανή διαφωνία, η οποία προφανώς δε θα μπορούσε ν’ αποτελεί ανυπέρβλητο στοιχείο, καθώς, αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, θα είχε τεθεί ως ζήτημα από το ξεκίνημα της εκάστοτε πρωτοβουλίας. Οι δεσμοί που μας ενώνουν με τα συντρόφια μας, έχουν σφυρηλατηθεί εντός της συγκρουσιακής διαδικασίας. Εντός κι εκτός φυλακής, για περισσότερο από μια δεκαετία, αποτελώντας για εμάς μια σχέση και μια πλούσια εμπειρία που, αδιαμφισβήτητα, έχει θρέψει, έχει δυναμώσει κι έχει προσδώσει καλύτερα ποιοτικά χαρακτηριστικά στο αναρχικό μας μονοπάτι. Σήμερα, σε αυτήν τη νέα συνθήκη κράτησης, τούτη η συλλογική πρωτοβουλία δεν είναι καινούργια, καθώς έχει βασιστεί σε σημαντικές κινητοποιήσεις που μας επέτρεψαν να αναπτύξουμε ενδιαφέροντα εγχειρήματα.

Τώρα, όπως αναφέραμε και στο άρθρο “Για την αναγκαιότητα συνέχισης του αγώνα εντός φυλακής”, στο περιοδικό Kalinov MOST 4, οι αναρχικές και οι αναρχικοί κρατούμενοι έχουν απομακρυνθεί από τους κώδικες των φυλακών, οι οποίοι είχαν επικρατήσει και αναπαράγονταν από μέλη ένοπλων αριστερών ομάδων από τη δεκαετία του ’80, κώδικες οι οποίοι είχαν κυρίως να κάνουν με την αναπαραγωγή της οργανικής-κομματικής λογικής εντός φυλακής, καθώς και με την εγκαθίδρυση μιας σφαίρας ανωτερότητας σε σχέση με τον υπόλοιπο ποινικό πληθυσμό. Πλέον καλούνται να διατηρήσουν ζωντανούς του ανατρεπτικούς κώδικες με τους οποίους νιώθουμε σύνδεση και τους οποίους θεωρούμε αναγκαίο να εγκολπώσουμε και να τους δώσουμε ζωή. Αναφερόμαστε στην αδιάλλακτη θέση και στάση ενάντια στον θεσμό της φυλακής, η οποία παρέχει μια κοινή ταυτότητα, αντίληψη και αναγνώριση στους κοινωνικούς κρατουμένους και στους λοιπούς φυλακισμένους. Αναφερόμαστε επίσης στο αναμφίλεκτο γεγονός της συνέχισης του αγώνα εντός φυλακής, δείχνοντας έμπρακτα πως με τον εγκλεισμό τίποτα δε σταματά, πως αποτελεί απλώς μία ακόμη μάχη, σπάζοντας έτσι τη θυματοποίηση. Πολλές φορές στον αγώνα για την απελευθέρωση των κρατουμένων, συντρόφια έχουν ορθώσει και προωθήσει εδώ και δεκαετίες μια πρακτική ενάντια στον εγκλεισμό, η οποία έχει διαρρήξει τα τείχη που διαχωρίζουν τον δρόμο και τη φυλακή. Αυτοί είναι μόλις λίγοι απ’ τους ανατρεπτικούς κώδικες που μοιραζόμαστε με τα συντρόφια, που ενισχύουν έμπρακτα τους δεσμούς συγγένειας καθημερινά, και μένουμε μακριά από όσους -ακόμη κι αν αυτοαποκαλούνται “αναρχικοί”- ξεμακραίνουν απ’ τον αγώνα ή βρίσκονται πλήρως αποσυνδεδεμένοι απ’ αυτόν. Τι κάνουν όλοι αυτοί οι “καθαροί” αυτοαποκαλούμενοι “αναρχικοί”, οι οποίοι είναι πλήρως απομακρυσμένοι από τούτες τις ιδέες και τις πρακτικές, αν έχουν ν’ αντιμετωπίσουν μια δίωξη ή αν βρεθούν στη φυλακή; Επαναλαμβάνουμε πως χτίζουμε σχέσεις βασισμένες σε κοινές πρακτικές, όχι σε λόγια ή σε πύρινες μεγαλοστομίες που δημοσιεύονται στο διαδίκτυο. Τέλος, θεωρούμε αναγκαίο να κάνουμε λόγο για τον κίνδυνο που ο σεχταρισμός και η καθαρότητα εγκυμονούν για τους χώρους μας, πέραν των εξουσιαστικών σχέσεων που αναφέρθηκαν πιο πάνω.

Από την ξεκάθαρα αναρχική μας θέση, θεμελιωμένη στη διαρκή σύγκρουση και στην ατομική ελευθερία, οικοδομούμε σχέσεις και συμπράξεις που μας ενδυναμώνουν και μας ενισχύουν στην ατραπό της ολικής απελευθέρωσης.

Όπως έχουν πει και τα πύρινα συντρόφια της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς πριν λίγα χρόνια: Αλληλεγγύη με τους αναρχικούς κρατουμένους και με τους αμετανόητους όλων των επαναστατικών τάσεων!

ΣΗΜΕΡΑ ΛΕΜΕ: Τα συντρόφια Pablo Bahamondes, Marcelo Villarroel, Juan Aliste, Juan Flores και Joaquín García: Στους δρόμους!

Mónica Caballero Sepúlveda. Φυλακή Σαν Μιγκέλ.

Francisco Solar Domínguez. Φυλακή Ρανκάγουα.

Πηγή: AMW English

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή, Κονσεψιόν: Εμπρηστική επίθεση σε εργοτάξιο ανέγερσης αστυνομικού τμήματος

Πραγματοποιήσαμε ενέργεια εμπρηστικού σαμποτάζ ενάντια στην ανέγερση αστυνομικού τμήματος στο Talcahuano, στη μνήμη του Μαπούτσε συντρόφου μας που έπεσε απ’ τα βάναυσα χέρια της αστυνομίας του δολοφονικού Κράτους της Χιλής.

Τιμή και μνήμη για τη Luisa Toledo.

Έξω η βιομηχανία υλοτομίας απ’ το Wallmapu
Έξω οι μπάτσοι απ’ τον λόφο του Thno
Έξω οι μπάτσοι απ’ ολάκερο τον κόσμο

Βίντεο απ’ τη δράση εδώ.

Πηγή: Contra Info

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok