Τα Εξάρχεια δεν θα γίνουν επενδυτική αποικία! Αλληλεγγύη στον αγώνα στα Εξάρχεια – Αλληλεγγύη στον Αντώνη Ζήβα

Τα Εξάρχεια δεν θα γίνουν τουριστική και επενδυτική αποικία

 

Αυτές τις μέρες, με την περίφραξη της πλατείας Εξαρχείων, ώστε να ξεκινήσουν τα έργα του μετρό, ζούμε μια από τις τελευταίες σκηνές του κρατικού με ιδιωτική χρηματοδότηση έργου, το οποίο έχει σαν στόχο την οριστική εξουδετέρωση αυτής της γειτονιάς της Αθήνας ως τόπου αντίστασης και αλληλεγγύης. Τα Εξάρχεια, θέατρο συγκρούσεων σπουδαστών μελών του ΕΛΑΣ κατά των Βρετανών κατακτητών και των ντόπιων συνεργατών τους κατά τα Δεκεμβριανά του 1944, επίκεντρο της αντίστασης κατά της Χούντας με αποκορύφωμα το Πολυτεχνείο το 1973, μήτρα του συγκρουσιακού ανταγωνιστικού κινήματος κατά τις δεκαετίες του ‘70 και του ‘80, τόπος σύνδεσης με σύγχρονους αγώνες όπως η εξέγερση του 2008 και οι Πλατείες του 2011, δεξιώθηκε για αρκετές δεκαετίες πολιτικές συλλογικότητες, καταλήψεις, πρωτοβουλίες κοινωνικής αλληλεγγύης, ομάδες καλλιτεχνών, ρεύματα σκέψης, ιδέες και δράσεις ανθρώπων που δεν χωρούσαν στις θεσμοθετημένες λύσεις πολιτικής ή άλλης έκφρασης.

 

Το κλείσιμο της πλατείας Εξαρχείων με λαμαρίνες, με σκοπό να αρχίσει η εκσκαφή, ξεριζώνοντας τα δέντρα –μοναδικό χώρο πρασίνου στο κέντρο της γειτονιάς–, ολοκληρώνει τον πολιτικό σχεδιασμό για τη μετατροπή της σ’ ένα ακόμα αμιγές διασκεδαστήριο και τουριστικό προορισμό εντός του αστικού ιστού. Ωστόσο, ο σχεδιασμός αυτός είναι παλιός. Ξεκίνησε πριν από 12 χρόνια με την εγκατάσταση μαφιών πώλησης ουσιών στην πλατεία και πέριξ αυτής, ώστε να αυξηθεί η εγκληματικότητα –σε μια γειτονιά που εκείνη την εποχή ήταν από τις πιο ασφαλείς της Αθήνας– και να υποβαθμιστεί η περιοχή.

 

Μαζί με τους ναρκέμπορους, το κράτος τοποθέτησε ορδές ένστολων μπάτσων και ασφαλιτών και κατέστησε τη γειτονιά την πιο αστυνομοκρατούμενη περιοχή τουλάχιστον της Ελλάδας, ενώ ταυτόχρονα ανέπτυσσε τη ρητορική του «άβατου». Η αστυνομία όμως ουδέποτε ασχολήθηκε με την πώληση ουσιών κάτω από τη μύτη της ή με την κλιμακούμενη βία, απότοκο της δράσης των μαφιών στην περιοχή. Το έργο της ήταν μόνο η καταστολή των κατοίκων και των ανθρώπων που δραστηριοποιούνταν πολιτικά εκεί. Με το πέρασμα του χρόνου και παρ’ όλες τις προσπάθειες κατοίκων, συλλογικοτήτων και κοινωνικών εγχειρημάτων των Εξαρχείων, το πλάνο του εξευγενισμού πέτυχε: η υποβάθμιση ανάγκασε αρκετούς ιδιοκτήτες να πουλήσουν όσο-όσο τα σπίτια τους σε διεθνή και εγχώρια fund, τα οποία μετέτρεψαν τις οικίες μόνιμων κατοίκων σε airbnb. Τα ενοίκια έφτασαν στα ύψη με αποτέλεσμα πολλοί/ές να εγκαταλείψουν την περιοχή. Έτσι, τα Εξάρχεια από ένα ιστορικό κέντρο αγώνα μετατράπηκε σ’ ένα ακόμα τουριστικό πάρκο κατανάλωσης.

 

Το πλάνο αυτό φαίνεται να ολοκληρώνεται με την κατασκευή ενός σταθμού μετρό –ενώ σε απόσταση ενός χιλιομέτρου από την πλατεία υπάρχουν τρεις ακόμα σταθμοί– καθώς και άλλα παράλληλα επενδυτικά πρότζεκτ, με προεξάρχοντα την παράδοση του λόφου του Στρέφη –χώρου αναψυχής και πραγματοποίησης πολλών καλλιτεχνικών και πολιτικών εκδηλώσεων για τους κατοίκους των Εξαρχείων– στην εταιρία Prodea, η οποία με «έργα αναβάθμισης» απλώς θα καταστήσει τον χώρο μη δημόσια προσβάσιμο με ελέγχους στις εισόδους του λόφου και εγκατάσταση καμερών, καθώς επίσης και τη μουσειοποίηση του Πολυτεχνείου, τα κτήρια του οποίου, εκτός από τη μνήμη αγώνων και αντιστάσεων, φιλοξενούν συνελεύσεις, συλλογικότητες και πλήθος εκδηλώσεων.

 

Ο ζόφος στον οποίο έχουν περιέλθει τα Εξάρχεια με την έναρξη των έργων του μετρό στην πλατεία δεν θα μπορούσε να μη συνοδεύεται από τις δυνάμεις καταστολής, οι οποίες εν είδει στρατού κατοχής καταπνίγουν με χημικά και άμετρη βία κάθε προσπάθεια αντίστασης εν τη γενέσει της. Παραδείγματα αυτής της τάξης πραγμάτων που έχει διαμορφωθεί στην πλατεία και γύρω από αυτή αποτελούν τα χημικά και το ξύλο που έρρεαν άφθονα στη φεμινιστική πορεία για την απόπειρα βιασμού σε στενό των Εξαρχείων, οι αδιάκριτες συλλήψεις και προσαγωγές συντρόφων/ισσών που κάθε πρωί μαζεύονται μπροστά στις λαμαρίνες, το περιστατικό κακοποίησης γυναίκας από τα ΜΑΤ μέσα από τις λαμαρίνες, καθώς και ο αναίτιος ξυλοδαρμός του αναρχικού συντρόφου Αντώνη Ζήβα στις τουαλέτες του Α.Τ. Ομόνοιας.

 

Ο Αντώνης, επιστρέφοντας σπίτι του, ακούμπησε σταλιασμένο αστυνομικό κάπου στην πλατεία Βάθη, ο οποίος στη συνέχεια του επιτέθηκε, μολονότι του ζητήθηκε συγγνώμη. Η αντίδραση του Αντώνη στην απρόκλητη επίθεση του Δελτά έφερε την προσαγωγή του στο Α.Τ. Ομόνοιας, όπου έλαβε χώρα ο θρασύδειλος ξυλοδαρμός. Η περίπτωση αυτή αποτελεί ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα γραφής της πολιτικής της κυβέρνησης, η οποία πλέον απροκάλυπτα και χωρίς να αισθάνεται την ανάγκη να αιτιολογήσει τις επιλογές και τις μεθόδους της, επιβάλλει καθεστώς εξαίρεσης σε ευρύτερα στρώματα του πληθυσμού και όχι μόνο σε αυτούς/ές που αντιστέκονται, συνοδευόμενο από ωμή βία.

 

Ο αγώνας για την υπεράσπιση των Εξαρχείων όμως θα συνεχιστεί. Η αντίσταση των κατοίκων και των πολιτικών συλλογικοτήτων της περιοχής με την αλληλεγγύη όλων μας εντείνεται με συνεχείς πορείες και συγκεντρώσεις, μέχρι να αναγκάσει την κυβέρνηση να αποσύρει τις λαμαρίνες και τους μπάτσους της από την πλατεία.

 

Στεκόμαστε αλληλέγγυοι/ες σε όσους/ες αγωνίζονται ενάντια στην αποικιοκρατική εισβολή στην πλατεία Εξαρχείων, στον Αντώνη Ζήβα, ο οποίος περνάει από δίκη εξ αναβολής στις 18 Οκτωβρίου, και στα υπόλοιπα θύματα της αστυνομικής αυθαιρεσίας που υποθάλπουν το κράτος και οι δικαστικές αρχές.

 

Κατάληψη Rosa Nera

 

Για την εκδήλωση με τον Γιάννη Μάγγο

Από την συζήτηση – ενημέρωση με τον Γιάννη Μάγγο, καλεσμένος της Rosa Nera, στο πλαίσιο της εγκατάστασης Ματωμένα Πορτρέτα του Δημήτρη Αστερίου, στην αίθουσα εκδηλώσεων της Κατάληψης Rosa Nera.

Παράλληλα με την κουβέντα για την υπόθεση του Βασίλειου Μάγγου και τον νομικό και κοινωνικό αγώνα ενάντια στους βασανιστές του και τις πολιτικές προσπάθειες συγκάλυψης των ευθυνών τους για τον θάνατο του Βασίλη, η συζήτηση εξελίχθηκε σε μία σειρά βιωματικών και πολιτικών καταθέσεων ανθρώπων που και οι ίδιοι ή κοντινοί τους άνθρωποι χτυπήθηκαν από την κρατική και παρακρατική βία και αντιμετώπισαν πολιτικές προσπάθειες συγκάλυψης των υποθέσεων τους.

Ο Γιάννης Μάγγος αναφέρθηκε στον προσωπικό και συλλογικό αγώνα για την δικαίωση του Βασίλειου, της οικογένειας Μάγγου και των συντρόφων/ισσών του Βασίλη. Ανέπτυξε αναλυτικά τα γεγονότα και τα στοιχεία που τεκμηριώνουν τον σωματικό και ψυχολογικό βασανισμό του παιδιού του, όπως και την ανοχή και συνενοχή μηχανισμών της δικαιοσύνης στην ενορχηστρωμένη προσπάθεια πολιτικών και αστυνομικών παραγόντων που συναινούν στην συγκάλυψη των βασανιστών.

Ανάμεσα στον κόσμο που πήρε τον λόγο, τοποθετήθηκε η μητέρα του Χανιώτη αγωνιστή φοιτητή Γιάννη Ντουσάκη που χτυπήθηκε στην Θεσσαλονίκη σε ευθεία βολή από κρότου λάμψης της αστυνομίας, η εκπαιδευτικός Σοφία Πιτίδου η οποία χτυπήθηκε από φασίστες με μαχαίρι το 2010 στα Χανιά για να αντιμετωπίσει την συγκάλυψη των δραστών της επίθεσης και την προσπάθεια τρομοκράτησης της στο τότε εργασιακό της περιβάλλον, ο σύντροφος γιατρός Δημήτρης Μακρέας, ο οποίος χτυπήθηκε σε ενέδρα φασιστών στην Σπλάντζια το 2015 και άλλοι/ες οι οποίοι/ες αναφέρθηκαν σε υποθέσεις κρατικής/ παρακρατικής βίας ή/και προσπάθειες συγκάλυψης της από τις αρχές.

Συζητήθηκαν επίσης οι συλλογικές απαντήσεις του κινήματος, η ανάγκη για ώριμες πολιτικά, συναισθηματικά και κοινωνικά απαντήσεις στα εγκλήματα κατά της ανθρώπινης ζωής από την αστυνομική και την παρακρατική βία.

Η έκθεση είναι καθημερινά ανοιχτή στην αίθουσα εκδηλώσεων της Ρόζας, από τις 8 έως τις 11.

H επόμενη εκδήλωση είναι η παράσταση “Ο Θάνατος και η Κόρη”, το Σάββατο 23 Ιούλη, στις 21:30 στην αυλή, από την Ομάδα Ανάμεσα στο φως και την σκιά

#ροζανερα #Χανιά #chania #lofoskastelli #rosanera

Με αφορμή τις πρόσφατες προσπάθειες συγκάλυψης υποθέσεων βιασμών επικαιροποιείται από την Κατάληψη Rosa Nera, το κείμενο για την υπόθεση της Γεωργία Μπίκα, η καταγγελία της οποίας επιχειρείται διαρκώς να “θαφτεί” από την αστυνομία και τη δικαιοσύνη καθώς θίγονται ισχυροί οικονομικοί και κυβερνητικοί παράγοντες.  Οι δικαστικές εξελίξεις στην υπόθεση ομαδικού βιασμού της Γεωργία Μπίκα, στην υπόθεση της δολοφονίας Ζακ Κωστόπουλου και στο δικαστήριο Λιγνάδη κινούνται στο ίδιο περιβάλλον προστασίας, ατιμωρησίας ή σχετικοποίησης των εγκλημάτων της πατριαρχίας, των ρατσιστών και της αστικής τάξης.

Το κείμενο της Κατάληψης Rosa Nera για την υπόθεση της Θεσσαλονίκης:

Όχι άλλες συγκαλύψεις, Γεωργία δεν είσαι μόνη!
Κατάληψη ROSA NERA,
Πέμπτη 27 Ιανουαρίου
Η υπόθεση της φριχτής κακοποίησης, νάρκωσης και βιασμού, της 24χρονης Γεωργίας Μπίκα στην Θεσσαλονίκη, από νεαρά αφεντικά – κληρονόμους περιουσιών της αστικής τάξης βρίσκεται στο προσκήνιο των δημόσιων και των πιο ιδιωτικών διαδικασιών λόγου.
Πρόκειται για μία ακόμα περίπτωση ανδρικής – πατριαρχικής – έμφυλης βίας στην Ελλάδα, όπου η καταγγέλουσα επιλέγει να σπάσει την σιωπή, να μιλήσει δημόσια και να αντιπαρατεθεί με τους βιαστές και το κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό τους κεφάλαιο.
Η 24χρονη συγκρούστηκε μάλιστα με ένα ισχυρό δίκτυο συγκάλυψης των βιαστών, όπως φάνηκε από τις απειλές και την αντίδραση των αστών βιαστών στο περιβάλλον της γυναίκας και σε όσους καταγγείλαν τον βιασμό.
Ιδιαίτερη βαρύτητα πρέπει να δοθεί και στο σκάνδαλο της φριχτής και κακοποιητικής αρχικής αντιμετώπισης της από την αστυνομία που δείχνει και την συνειδητή «ανεπάρκεια» των θεσμών, όταν πρόκειται βέβαια για ανθρώπους που δεν ανήκουν στις ελίτ. Όταν κατήγγειλε τον βιασμό, η αστυνομία όχι μόνο δεν ευαισθητοποιήθηκε από το έκτακτο της υπόθεσης, αλλά η 24χρονη εξαναγκάστηκε να μην πλυθεί για τρεις μέρες, ώστε να την εξετάσει ιατροδικαστής.
Τέτοιες πρακτικές ουσιαστικά εκβιάζουν την παραίτηση όσων έχουν κακοποιηθεί. Όπως φαίνεται, στην περίπτωση της 24χρονης, δεν τα κατάφεραν. Στην περίπτωση της Γεωργίας Μπίκα ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε – όχι άδικα – στην ταξική τοποθέτηση των βιαστών. Άλλωστε, στα πρόσφατα γεγονότα που διαρκώς αποκαλύπτονται μετά τις υποθέσεις βιασμών στον αθλητισμό ή/ και στις υποθέσεις όπως αυτές του Δ. Λιγνάδη ή του Ν. Γεωργιάδη, αναδείχθηκε παράλληλα και ένα κύκλωμα, τα δίχτυα του οποίου απλώνονται στις δικαστικές αρχές, στην κυβέρνηση, στις «καλές» οικογένειες των αστών, των υπουργών, των «εθνικών σταρ». Πράγματι, η εκμετάλλευση και οι ανισότητες του φύλου συναρθρώνονται και με τις ταξικές ανισότητες στον κοινωνικό καταμερισμό της εργασίας.
Όμως, ο βιασμός, οι δολοφονίες και οι κακοποιήσεις γυναικών ή/και ΛΟΑΤΚΙ ατόμων δεν αφορούν μόνο μια συγκεκριμένη κοινωνική τάξη, οι βιαστές δεν είναι μια ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα αλλά προέρχονται από όλα τα κοινωνικά στρώματα.
Η ατιμωρησία τους και το φονικό τους θράσος τους προέρχεται από τις έμφυλες διακρίσεις και τις καταπιέσεις, τις ανισότητες φύλου σε όλους τους θεσμούς που οργανώνεται η κοινωνική ζωή, στην οικογένεια, τα ζευγάρια, την εργασία, την αναπαραγωγή.
Οι υποθέσεις βιασμών που φτάνουν να γίνονται κεντρικές στον δημόσιο λόγο – όπως και η περίπτωση του βιαστή ιερωμένου στα Πατήσια που κακοποιούσε ανήλικα κορίτσια – είναι ένα κομμάτι μόνο της κοινωνικής φρίκης. Οι βιασμοί των προσφυγισσών στις
απάνθρωπες φυλακές ψυχών συνήθως απασχολούν κάποια περιθωριακά μονόστηλα στον τύπο.
Η κοινωνική ιστορία της αποδοχής των βιασμών και της βίας κατά των γυναικών έχει ένα βαθύ παρελθόν καταπίεσης της γυναικείας δημιουργικότητας και επιθυμίας. Ο βιασμός και η πατριαρχική βία κατά των γυναικών είναι η αθλιότητα που
προκύπτει από την υποτίμηση της γυναικείας ζωής, της γυναικείας επιθυμίας, της άνισης γυναικείας εργασίας μέσα ή έξω από το σπίτι, όπως και από τους αποκλεισμούς της γυναίκας από την πολιτική και την κοινωνική ζωή.
Η βία κατά των γυναικών έρχεται να επικυρώσει την κοινωνική συναίνεση σε ένα κυριαρχούμενο ρόλο. Ο βιαστής δημιουργείται ως προνομιούχο κοινωνικό φύλο μέσα στην κουλτούρα του άνδρα ως ιδιοκτήτη των γυναικείων σωμάτων – και η σχέση ιδιοκτησίας φτάνει στο όριό της με το δικαίωμα στην ατιμώρητη κακοποίηση του γυναικείου σώματος, ως να πρόκειται όχι για έναν άνθρωπο αλλά για ένα «πράγμα». Η ταυτότητα του άνδρα – ιδιοκτήτη (είτε ανήκει στα ψηλά, είτε στα χαμηλά κοινωνικά στρώματα) είναι μια βίαιη ταυτότητα, καθώς συνδέεται με την άσκηση ψυχολογικής ή σωματικής επιβολής κατά των μη προνομιούχων: των γυναικών, των παιδιών, των μεταναστριών. Και είναι η βία των ιδιοκτητριών τάξεων, φύλων και ομάδων συμφερόντων απέναντι σε όσους βρίσκονται σε πιο αδύναμη κοινωνική θέση που θεωρείται αποδεκτή ως τρόπος επίλυσης των
κοινωνικών ζητημάτων.
Κάτι όμως φαίνεται να αλλάζει σε κάποιες περιοχές και στιγμές στον πλανήτη. Στην Χιλή, στην Πολωνία, στην Ινδία έχουμε τρανταχτά παραδείγματα όπου τα γυναικεία κινήματα
καταφέρνουν να επιβάλλουν την ατζέντα τους, να αλλάξουν τους νόμους και τους θεσμούς, να αποκρυσταλλώσουν νίκες και βήματα μπροστά στα ζητήματα της ισότητας και στους αγώνες για το τέλος των έμφυλων διακρίσεων. Ο αντίκτυπος αυτών των
γεγονότων έχει φτάσει και εδώ. Τα τελευταία χρόνια οι συγκρούσεις γύρω από το τέλος της ανοχής στην έμφυλη καταπίεση, εκμετάλλευση και βία αλλάζουν τόσο τις συλλογικότητες, όσο και τον τρόπο που η κοινωνία συζητάει αυτά τα θέματα.
Για την 24χρονη Γεωργία αλλά και όλες τις επώνυμες και ανώνυμες, ορατές και αόρατες γυναίκες που σπάνε την σιωπή. Αλλά και για τις γυναίκες που λείπουν, λόγω της πατριαρχικής βίας και της ανοχής σε αυτήν.
– Να σταθούμε με αλληλεγγύη στον δρόμο, σε κάθε συζήτηση, σε κάθε πεδίο αντιπαράθεσης για την ισότητα και για το οριστικό τέλος της φονικής βίας και των έμφυλων καταπιέσεων.
– Κοινωνική αλληλεγγύη, δημιουργία φεμινιστικών και καταρτισμένων δωρεάν υποδομών στήριξης όσων έχουν βιώσει την πατριαρχική βία σε κάθε περιοχή της χώρας.
– Κοινωνική λογοδοσία και καμία ειρήνη για τους εμπλεκόμενους στα θεσμικά κυκλώματα συγκάλυψης των βιασμών και τους υποστηρικτές τους που απειλούν όσες σπάνε την σιωπή. Είτε αυτά τα υποκείμενα κρύβονται ανώνυμοι στον ρατσιστικό όχλο, είτε είναι επώνυμοι υποστηρικτές των εγκληματιών που τους συγκαλύπτουν μέσα από τα ΜΜΕ, τα δικαστικά κυκλώματα, τα υπουργεία ή την αστυνομία.
Κατάληψη Rosa Nera

 

Ομάδα Γονέων: 3μερη συνάντηση για την ελευθεριακή παιδεία

Είμαστε εδώ!
Η αφίσσα και -παρακάτω- το πρόγραμμα της 3μερης συνάντησης για την ελευθεριακή εκπαίδευση, από την Ομάδα Γονέων!
Στην ελεύθερη αυλή στον Λόφο Καστέλι και στην Ρόζα Νέρα.

Παρασκευή 8 Ιούλη

18:30 Τα παιδιά ζωγραφίζουν το γιγαντοπανό της εκδήλωσης

19:30 “Είµαστε Εδώ” Κρέµασµα του πανό.

“Τα παραµύθια του Δρόµου” Βόλτα στην Παλιά Πόλη και αφήγηση παραµυθιών

21:00 Σχηµατίζουµε κύκλους και γνωριζόµαστε, στην αυλή της Ρόζας.

22:00 “Η Θηλιά” Θεατρική Παράσταση από την Θεατρική Οµάδα του Πολυτεχνείου Κρήτης

Σάββατο 9 Ιούλη

10:00 “Παίρνουµε το Πρωινό µας συλλογικά.” *

11:00 “Δηµιουργώντας δίκτυα µάθησης”

Προσκαλούµε παιδιά και ενήλικες για να συναντηθούµε και να βιώσουµε όλοι µαζί µια µέρα αυτοοργανωµένης µάθησης. Θα έχουµε χώρο και χρόνο για να µοιραστούµε όνειρα, εργαλεία,ανακαλύψεις, απορίες και προβληµατισµούς γύρω από την εκπαίδευση. Πάνω σε αυτά θα σχεδιάσουµε από κοινού την µέρα µας µε εργαστήρια – συζητήσεις πάνω στις θεµατικές που θα προκύψουν.

15:00 “Παίρνουµε το Μεσηµεριανό µας Συλλογικά.” *

17:00 “Δηµιουργώντας δίκτυα µάθησης” (συνέχιση του εργαστηρίου)

18:30 Ολοκλήρωση εργαστηρίου. Αναστοχασµός της Ηµέρας

19:00 “Αγάλµατα και Κάστρα”

Καλλιτεχνικό Εργαστήρι Πηλού για παιδιά

20:00 Έναρξη κύκλου παρουσιάσεων, ανοιχτής συζήτησης

Καλωσόρισµα από την Οµάδα Γονέων Αυτοδιαχειριζόµενου Λόφου Καστέλι. Παρουσίαση της Οµάδας και των δράσεων της.

Παρουσιάσεις:

Παιδαγωγική Οµάδα “Το Σκασιαρχείο”

[Τάξη-Αυλή-Κοινότητα] Η Κοινωνική Παιδαγωγική και οι τεχνικές Freinet την περίοδο της πανδημίας

“Καριάτζουλες”, Σχολείο του Δάσους

Δίνοντας στα παιδιά αρκετό χώρο και χρόνο σε ένα φυσικό περιβάλλον καλλιεργούµε αργά και σταθερά την αγάπη για ό,τι ζεί και µεγαλώνει εκεί.

Ecovercities

“ένα παγκόσµιο δίκτυο εγχειρηµάτων που προσπαθούν να επαναπροσδιορίσουν ριζικά την τριτοβάθµια εκπαίδευση και να µεταµορφώσουν τα κυρίαρχα οικονοµικά, πολιτικά και κοινωνικά συστήµατα.

“Εγχείρηµα Χανιά”

Πρωτοβουλία για ένα Διαφορετικό Σχολείο στα Χανιά

“Προσκεκληµένοι εκπαιδευτικοί Χανίων α΄ και β΄βαθµιας εκπαίδευσης”

Προβλήµατα και προοπτικές στο δηµόσιο σχολείο: κοινωνική αλλαγή, ταξικές ανισότητες, ζητήµατα ένταξης και αποκλεισµών.

Δίκτυο σχολείων Χανίων με την παιδαγωγική Φρενέ Γνωριμία με το Δίκτυο σχολείων Χανίων με την παιδαγωγική Φρενέ, δράσεις, πρακτικές εφαρμογές.Το ραδιόφωνο στο σχολείο

“Yar Aman”

Η Εκμάθηση της Μουσικής μέσω της αλληλοδιδακτικής.

Κυριακή 10 Ιούλη

18:00 Τα τραπέζια του κόσμου. “Κουβέντα πάνω στην εκπαίδευση”.

Κλείνουµε το τριήµερο µε παράλληλες κυκλικές συζητήσεις πάνω σε ανοιχτά ερωτήµατα που έχουν γεννηθεί τις προηγούµενες µέρες γύρω από την εκπαίδευση και τις ζωές µας.

18:00 “Το Σώµα µου,το Σπίτι µου”

Διαδραστικό εργαστήριο για παιδιά από 4ων ετών στην αίθουσα προβολών της κατάληψης Rosa Nera

19:00 ‘ʼΠαιδιά η Ρόζαʼʼ

Δραστηριότητα για παιδιά από τη Rosa Nera στη Rosa Nera.

19:30 ‘‘Φτιάχνω το σχολείο που ονειρεύοµαι’’

Εικαστικό εργαστήρι µε µεικτή τεχνική-κολάζ και την τεχνική του black out poetry. Ανοιχτό εργαστήρι για µικρούς και µεγάλους. Τα έργα θα αποτελέσουν µέρος εικαστικής έκθεσης στη Rosa Νera.

21:00 ‘ʼΩ! ρε Γλέντι!ʼʼ

Ψήσιµο στην αυλή της Rosa Nera και µουσική συναυλία από την οµάδα Yar-Αman και τα Yar-Amanάκια της. (θα προσφερθεί και χορτοφαγικό φαγητό)

Σχετικά με την Λειτουργία του Τριημέρου.

* Το πρωινό και το μεσημεριανό που θα προσφερθεί θα είναι χορτοφαγικό

Από το Σάββατο στις 10.00 και µέχρι την ολοκλήρωση του τριηµέρου, θα λειτουργεί καφενείο και µπαρ οικονοµικής ενίσχυσης.

Σάββατο και Κυριακή θα φιλοξενούνται στην αυλή “Τα παιχνίδια του κόσµου”. Μαθαίνουµε και παίζουµε παιχνίδια από διαφορετικούς Πολιτισµούς.

Θα λειτουργεί το παιδικό αναγνωστήριο και η παιδική βιβλιοθήκη του Λόφου. Θα είναι µαζί µας και τα βιβλία της Βιβλιοθήκης 451.

Εκδήλωση στην Νέα Χώρα: η Ομάδα Γονέων για τα 18 χρόνια της Rosa Nera

Η Ομάδα Γονέων του Αυτοδιαχειριζόμενου Λόφου Καστέλι στο πλαίσιο των γενεθλίων για τα 18 χρόνια της αγαπημένης Κατάληψης Rosa Nera, παρουσιάζει την Δευτέρα 20 Ιουνίου, στις 19:00 στο Πάρκο Πολυχρονίδη (Πευκάκια) στην Νέα Χώρα, ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ!

Πρόκειται για αφηγήσεις παραμυθιών σε τέσσερεις από τις γλώσσες που μιλάνε τα παιδιά και οι εργαζόμενοι/ες στις διαπολιτισμικές γειτονιές, στα Χανιά μας.

Μετά την αφήγηση των παραμυθιών, μικρά και μεγάλα παιδιά θα απολαύσουν μια παράσταση με ζογκλερικά και κλόουν. Ως είθισται, θα σερβιριστεί παγωμένο καρπούζι κάτω από την σκιά των Πεύκων!

“Όσο δενείμαστε ικανοί να μεταδίδουμε στα παιδιά τις αξίες της ισότιμης ειρηνικής συνύπαρξης, θα κυριαρχούν αυτοί που θα διδάσκουν στα παιδιά τον πόλεμο και την βία του ισχυρού…’

Κόλμυ Μακάρθε

 

” BAJKE SVETA” u parku “Πευκάκια ” na Nea Hori.
U ponedeljak 20. juna u okviru proslave 18 godina postojanja “Roza Nera” Grupa Roditelja Samoupravnog Brda Kasteli vam predstavlja bajke iz raznih delova sveta. Čitaće se priče na 4 jezika koje se govore u multikulturalnim zajednicama u našem gradu. Očekuje vas i predstava sa klovnovima i žonglerima, i kao i obično ledena lubenica u hladovini borova. Dobrodošli

مجموعة الآباء في Kastelli Hill المدارة ذاتيًا في سياق مرور 18 عامًا للاحتلال Rosa Nera ، يوم الاثنين 20 يونيو ، الساعة 19:00 في المتنزه (Pefkakia) في نيا خورا ،ستقدم حكايات العالم! سيتم رواية حكايات بأربع لغات يتحدث بها أطفال و موظفون في أحياء متعددة الثقافات في خانيا. بعد رواية القصص سيستمتع أطفال، صغار و كبار بعرض مع العاب سحرية و مهرجين. كالعادة ، يتم تقديم البطيخ البارد تحت ظلال أشجار الصنوبر.

Grupi i Prinderve i Kodres se
Vete menaxhuar Kasteli ne prag te ditlindjes per 18 vite te pushtimit te Roza Nera ,
Prezanton te henen,ne daten 20 qershor ora 19:00 ne Parkun (Pefkakia ) Ne Nea Hora .
Perallat nga e gjithe bota !
Keto jane peralla ne Kater nga gjuhet qe flasin femijet dhe punonjesit e lagjeve nderkulturore ne Haniane tote . Pas recitimeve te perallave femijet e vegjel si dhe mosha me te medhaja do te shijojne nje shfaqe me XHongleret
Si dhe Klounet .
Si zakonisht , SHalqini i ftohte do te sherbehet nen hijen e Pishave !

 

(εικόνες από την πρώτη μέρα των γενεθλίων της Ρόζας και από παλαιότερες δράσεις της ομάδας γονέων στο θέατρο και το αίθριο της Rosa Nera)

 

 

 

 

 

 

 

Δράση ενάντια στην απόφαση της Μητρόπολης Χανίων

Κάλεσμα στην Πλατεία Μητρόπολης από την Κατάληψη Rosa Nera.

«Ίσως τίποτα δεν αναδεικνύει το πόσο εχθρική έχει γίνει η αστική πολεοδομία για το παιδί από κάτι εκδηλώσεις των Δήμων με τίτλο ‘ανοίγουμε την πόλη στα παιδιά», έγραφε ήδη στις αρχές της δεκαετίας του ΄80 ο Γκυ Ντεμπόρ.

Σήμερα στις ελληνικές πόλεις, πολλές από τις πλατείες που λειτουργούσαν ως δημόσιοι χώροι συναντήσεων, ελεύθερης κοινωνικοποίησης, διαλόγου, συνοχής και κοινοτικής ανασυγκρότησης έχουν μετατραπεί σε αποκλειστικά εμπορευματικούς χώρους εκμετάλλευσης φτηνής και ανασφάλιστης εργασίας, ρύπανσης, αποκλεισμού των μη προνομιούχων με αποτέλεσμα να είναι πια προσιτές μόνο για τις τσέπες των λίγων. Εκεί που το παιδί ένιωθε ασφάλεια να παίξει ελεύθερα σήμερα δεν χωράει καν να περάσει ανάμεσα από κατ’ ευφημισμό «πλατείες» και «πεζόδρομους», που έχουν μετατραπεί εξ΄όλοκλήρου σε ιδιωτικά καταστήματα για τα κέρδη των λίγων.

Στην παλιά πόλη των Χανίων , η οποία μετατρέπεται σε τουριστικό θεματικό πάρκο, οι πλατείες της Μητρόπολης και της Σπλάντζιας, κορεσμένες από τα τραπεζοκαθίσματα των αφεντικών , είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα απώλειας του δημόσιου χώρου.

Σε αυτό το κλίμα, πριν λίγες μέρες, οι Καρδινάλιοι της “Μητρόπολης” Χανίων θα βγάλουν ένα εξωφρενικό διάγγελμα το οποίο απαγορεύει (!!!!) την μπάλα που παίζουν τα παιδιά
στην πλατεία της μητρόπολης, γιατί ενοχλούνται οι πιστοί και οι θαμώνες των καφετεριών… Το πώς προέκυψε αυτή η αιρετική απόφαση προστασίας των πιστών προσκυνητών από τα σουτ των μικρών διαβόλων μας το δίνει το ίδιο το κείμενο αφορισμού του παιδικού παιχνιδιού.

Η μπάλα στην πλατεία απαγορεύεται, γράφει η “Μητρόπολη” Χανίων, «διότι ενοχλούνται και οι καταστηματάρχες» που έχουν τα τραπεζοκαθίσματα της πλατείας.
Στην συνέχεια του διαγγέλματος πάντως, η Ιερά Εξέταση δεν παραλείπει να μας καθησυχάσει: «δεν είμαστε κατά των παιδιών», γράφει η Μητρόπολη Χανίων… Πάλι καλά, αλλά νομίζουμε πως η Μητρόπολη κρατάει πολύ μετριοπαθή στάση.
Και την μπάλα να σταματήσουν τα διαολόπαιδα, είμαστε σίγουροι πως κάτι θα σκαρφιστούν, έτσι κακή ανατροφή που έχουν, μόνο και μόνο για να την σπάσουν στα ευλογημένα τουριστικά καταστήματα.

Μια πρόταση θα ήταν να ολοκληρωθεί η μετάβαση και της ίδιας της Μητρόπολης σε τουριστικό κατάστημα ή καφετέρια. Έτσι, θα γεμίσει τραπεζοκαθίσματα όλη η πλατεία και δεν θα υπάρχει πια κανένα πρόβλημα. Συν το ότι τέτοιου τύπου επενδύσεις φέρνουν ακόμα παραπάνω τουρίστες (όπως για παράδειγμα ελπίζουν κάποιοι στην Μονή Γουβερνέτου ), ενώ δημιουργούνται και νέες θέσεις εργασίας στον επισιτισμό για άνεργους ιερωμένους. Αλλιώς , με ημίμετρα δεν νομίζουμε να μασήσουν οι πιτσιρικάδες…

Αλήθεια όμως… Τι ενοχλεί το ποδόσφαιρο των παιδιών; Τι ενοχλεί το απρόβλεπτο παιχνίδι των παιδιών με την μπάλα;
«Έχοντας δοκιμάσει αμέτρητες εμπειρίες, μπορώ να πω με σιγουριά ότι όσα ξέρω σχετικά με την ανθρώπινη ηθική τα οφείλω στο ποδόσφαιρο» έλεγε ο διάσημος τερματοφύλακας
Αλμπέρ Καμύ με τις φιλοσοφικές του ανησυχίες… Ας μιλήσουμε λοιπόν λίγο για το ποδόσφαιρο των παιδιών…

Το ποδόσφαιρο των παιδιών είναι εξορισμένο από τις πλατείες της πόλης ή βρίσκεται -λιγότερο ή περισσότερο – περιφραγμένο μέσα σε ακαδημίες, στις οποίες οι αξιόλογες παιδαγωγικά προσπάθειες υπάρχουν αλλά δεν είναι στο προσκήνιο. Ακόμα και σε αυτές τις φωτεινές εξαιρέσεις, μιλάμε για μια τυποποιημένη εκδοχή του παιχνιδιού.
Υπάρχει όμως ακόμα η ελεύθερη, αυθόρμητη και άμεσα δημοκρατική του εκδοχή ως ελεύθερου, μη τυποποιημένου παιχνιδιού, η οποία έχει στόχο την απόλαυση, όπου οι κανόνες και οι αξίες προκύπτουν ελεύθερα από τα ίδια τα παιδιά. Αυτή η εκδοχή του παιχνιδιού (και κάθε ελεύθερου παιχνιδιού) είναι απαραίτητη για την ώριμη ένταξη των παιδιών στην κοινωνία με μη μιλιταριστικούς/ ιδρυματικούς όρους. Και αυτή η εκδοχή
βρίσκει πλέον καταφύγιο κυρίως μέσα από ένα αντάρτικο της μπάλας των παιδιών σε ακάλυπτους χώρους, αυλές σχολείων ή τα ελάχιστα “κενά”που ίσως αφήνει η ιδιωτική αξιοποίηση της τουριστικής ξαπλώστρας, του τραπεζοκαθίσματος και του φτηνού μεροκάματου.

Στην παλιά πόλη, το ελεύθερο ποδόσφαιρο εμφανίζεται και στην αυλή της Rosa Nera, αλλά ακόμα πιο συχνά στην πλατεία Μητρόπολης και στις αυλές κάποιων σχολείων.
Μάλιστα, εμφανίζεται ως ένα αυθόρμητο παιχνίδι για όλες τις ηλικίες, τις καταγωγές και τα φύλα.
Άλλωστε η σύνθεση των εργατικών μας γειτονιών είναι εδώ και χρόνια διεθνική.

Βλέποντας παιδιά πάλι να παίζουν μπάλα στην Πλατεία Μητρόπολης, καθώς οι ενήλικες απολαμβάνουν την βόλτα τους, αναρωτιέται κανείς αν είναι εικόνες από τα τελευταία επιβιώματα ή μήπως μιας νέας αρχής ενός δημόσιου χώρου που δεν κυριαρχείται ολοκληρωτικά από την κερδοφορία των λίγων, αλλά αφήνει χώρο στην αυθόρμητη συνύπαρξη των χρήσεων.

Αυτή είναι μια σοβαρή ερώτηση, πολιτική, πολεοδομική, ταξική.

Γιατί το ελεύθερο παιχνίδι είναι ο απαραίτητος παράγοντας κοινωνικοποίησης, συναισθηματικής ωρίμανσης και ανάπτυξης της προσωπικότητας των παιδιών, χωρίς τον οποίο τα παιδιά χάνουν πάρα πολλά… Και γιατί η βόλτα στην πόλη, το παιχνίδι την Μητρόπολη ή η θέα στην Rosa Nera είναι από τα λίγα πράγματα για τα οποία δεν χρειάζεται να πληρώσεις…

Την Πέμπτη 16 Ιουνίου θα είμαστε μαζί με τα παιδιά που διεκδικούν το παιχνίδι τους, ενάντια στις ανάλγητες απαιτήσεις λίγων θρησκευτικών αρχόντων και κάποιων
καταστηματαρχών. Οι πλατείες είναι και για τα παιδιά, είναι κυρίως για τα παιδιά, όπως και και για την ελεύθερη και μη εμπορεύσιμη συνάντηση των ανθρώπων.

Για τα παιδιά ,παιδιά λαϊκά και όλων των καταγωγών της παλιάς πόλης, που ανέστησαν την μπάλα στο δημόσιο χώρο, ξαναθυμίζουμε εκείνη την αφιέρωση του Εντουάρντο
Γκαλεάνο, στο El Futbol, a Sol Y Sombra: «… είμαι εμπνευσμένος από εκείνα τα παιδιά στο Καλέγια ντε λα Κόστα, που μετά το παιχνίδι της μπάλας, τραγουδούσαν: Είτε κερδίζουμε, είτε χάνουμε, το κέφι μας το κάνουμε…»

Τα παιδιά στην Πλατεία της Μητρόπολης έχουν δίκιο, καθώς διεκδικούν τον λίγο δημόσιο χώρο που τους απέμεινε να αναπνεύσουν, να παίξουν, να γνωριστούν.

Πέμπτη 16 Ιουνίου
Ώρα: 19:00
Στην Πλατεία Μητρόπολης

Στηρίζουμε την μπάλα στην πλατεία

Κατάληψη ROSA NERA

 

….και το κείμενο της Ομάδας Γονέων του Αυτοδιαχειριζόμενου Λόφου Καστέλι

 

Κάλεσμα της Ομάδας Γονέων, μήνυμα από τον Λόφο Καστέλι και την Rosa Nera!

ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΧΩΡΟΙ!

Ζούμε σε μια από της πιο τουριστικές πόλεις της Ελλάδος.

Μια πόλη «φιλόξενη» για χιλιάδες τουρίστες αλλά αφιλόξενη για τους κατοίκους της και τα παιδιά τους…

Στο βωμό του κέρδους και για το θεαθήναι (ποιος θυμάται το χριστουγεννιάτικο δέντρο, «έργο αιχμής» κάποιων χιλιάδων ευρώ…), έχουμε δει τους δημάρχους να φτιάχνουν «πεζόδρομους» και μετά τις φωτογραφίες και τις κορδέλες να γεμίζουν οι πλατείες και οι «πεζόδρομοι» με τραπεζοκαθίσματα άνευ ορίων.

Σπλάντζια, Νταλιάνη, Πλατεία Μητρόπολης είναι μόνο κάποια από τα παραδείγματα όπου δεν χωράει ούτε το παιχνίδι των παιδιών, ούτε το καροτσάκι των μωρών, ούτε τα αμαξίδια για ΑΜΕΑ, σε κάποια σημεία ούτε ο πεζός δεν χωράει να περάσει από τον «πεζόδρομο»…

Τα παιδιά των Χανίων θέλουν να παίξουν αλλά δεν υπάρχει χώρος για παιχνίδι σε μια πόλη που κάποτε δονούταν από ζωή και παιδικές φωνές.

Και ένα ωραίο πρωί η μητρόπολη απαγορεύει το ποδόσφαιρο στα παιδιά στην πλατεία της παλιάς πόλης επειδή μάλλον θεωρούν ότι τους ανήκει από κανέναν βυζαντινό, οθωμανικό ή χουντικό νόμο με την δικαιολογία, ἄκουσον, ἄκουσον, ότι
κινδυνεύουν οι πιστοί και οι θαμώνες της παρακείμενης καφετέριας από «αδέσποτες μπαλιές»!

Δεν μας κάνει και πολύ εντύπωση η στάση της εκκλησίας ενάντια στο παιχνίδι των παιδιών. Η μητρόπολη και οι εκκλησιαστικοί αρχόντοι μας έχουν συνηθίσει σε ανάλογες στάσεις «αγάπης προς τον πλησίον» όπως η απαγόρευση του συσσιτίου εν μέσω καραντίνας, η ένοχη σιωπή γύρω από την υπόθεση βιαστών ιερέων ανηλίκου στην Δήμο Πλατάνια, οι ιερές μπίζνες καταπάτησης φυσικού πλούτου και δημόσιας περιουσίας…

Κατά τα άλλα, η μπάλα των πιτσιρικάδων τους πείραξε και οι αδέσποτες μπαλιές, που φαίνεται ότι είναι πιο επικίνδυνες από τις αδέσποτες σφαίρες σε γάμους, βαφτίσεις και τις πολιτικές δεξιώσεις που ευλογάνε και κονομάνε κάποιοι ρασοφόροι.
Εκεί ούτε κουβέντα. Ο ανδρισμός της οπλοκατοχής, ο βιασμός από ιερείς, το γύρισμα της πλάτης στον αδύναμο, το ξεπούλημα του Γουβερνέτου ανήκουν φαίνεται στα «χρηστά ήθη», ενώ η μπάλα των πιτσιρικάδων της παλιάς πόλης είναι μέγα αμάρτημα, πόσο μάλλον αν φάει καμιά σέντρα και κανένας τουρίστας… θα πέσει φωτιά να μας κάψει…

Καθώς τα παιδιά καταστέλλονται και οι τελευταίοι ηλικιωμένοι μόνιμοι κάτοικοι της παλιάς πόλης φεύγουν από την ζωή, ο δημόσιος χώρος και η κατοικία έχουν γίνει είδη προς εξαφάνιση σε μια πόλη που η κατοικία είναι είδος πολυτελείας. Καθώς η πόλη γίνεται θεματικό πάρκο, η καθημερινή ζωή χάνεται, όπως και το παιχνίδι των παιδιών.
Και η κερδοφορία περιμένει κάθε σπιθαμή ώστε να αρπάξει ότι μπορεί για το εύκολο χρήμα, πόσο μάλλον όταν υπάρχει φτηνή εργασία.

Να υπερασπιστούμε το παιχνίδι των παιδιών και τον δημόσιο χώρο απέναντι σε κάθε είδους πολιτικούς, θρησκευτικούς και οικονομικούς «αχόρταγους καρχαρίες».

Πέμπτη 16 Ιουνίου, στην Μητρόπολη Χανίων στις 19:00

ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ ΚΑΘΕ ΣΠΙΘΑΜΗ
ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΓΗΣ

ΟΛΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΙΠΟΤΑ ΔΙΚΟ ΜΑΣ

ΟΜΑΔΑ ΓΟΝΕΩΝ του ΑΥΤΟ/ΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟΥ ΛΟΦΟΥ ΚΑΣΤΕΛΙ

…..Γιαβτην δράση, από τους αυτο/οργανωμένους δημόσιους χώρους:

….στην Τριμάρτυρη Χανίων: μαζική συμμετοχή στην διαμαρτυρία και στο συλλογικό παιχνίδι πολλών παιδιών όλων των ηλικών και πολλών καταγωγών, ενάντια στο φιρμάνι της Μητρόπολης για απαγόρευση της μπάλας στην πλατεία για εμπορευματικούς λόγους.

Μηνύματα από την Oμάδα Γονέων που δραστηριοποιείται στον Λόφο, στην Ρόζα και στις γειτονιές των Χανίων (Χριστιανική Αγάπη για… Χρήμα και Εξουσία, Αγάπη μου μας διώχνουνε τα ράσα απ’ την Πλατεία) από την Κατάληψη Rosa Nera (Είτε κερδίζουμε, είτε χάνουμε το κέφι μας το κάνουμε- από το ποδοσφαιρικό τραγούδι των παιδιών στην Καλέγια ντε λα Κόστα, που ενέπνευσε τον Εντουάρντο Γκαελάνο), την Ανταρσία στα Χανιά (οι πλατείες ανήκουν στα παιδιά μας και τις ανάγκες τους).

Υπέρ της κινητοποίησης τάχθηκε και το άγαλμα του Αθηναγόρα του Α’ καθώς τα έχει πάρει με την απαγόρευση της μπάλας την οποία απολαμβάνει να βλέπει καθημερινά, ενώ έχει μπουκώσει από τα εκτός ορίων τραπεζοκαθίσματα πάνω στα πλευρά του…

Το παιχνίδι των παιδιών (που ενωμένα για άλλη μια φορά, αδιαφόρησαν για τις πολιτικο-ιδεολογικές, θρησκευτικές και εθνικές καταγωγές των γονιών τους) κράτησε μέχρι αργά, ενώ απόλυτα θετική ήταν η ανταπόκριση της συντριπτικής πλειοψηφίας του κόσμου και των εργαζόμενων.

Αντίσταση και αυτο/οργάνωση από τις πλατείες και τους δρόμους των Χανίων, χώρους καθημερινών συναντήσεων των διεθνικών, εργατικών μας γειτονιών!

 

 


18 χρόνια Κατάληψη Rosa Nera – Πρόγραμμα εκδηλώσεων των γενεθλίων.

 

Δευτέρα 20/6, 19:00

«Παραμύθια χωρίς σύνορα» αφήγηση παραμυθιών σε 4 γλώσσσες από την ομάδα
γονέων αυτοδιαχειριζόμενου Λόφου Καστέλι

*στα Πευκάκια στη
Νέα Χώρα.

Τρίτη 21/6 , 21:30
Εκδήλωση- Συζήτηση «Θαλάσσια διάσωση, συνοριακή βία, pushbacks και αντιστάσεις στην
θανατοπολιτική των ευρωπαϊκών κρατών»
με το διασώστη Ιάσονα Αποστολόπουλο

Τετάρτη 22/6, 20:00

Εκδήλωση – Συζήτηση,

Εισήγηση  της Rosa Nera: “Μια κριτική στην τουριστική βιομηχανία – τοπικοί αγώνες και αντιστάσεις”

Πέμπτη 23/6, 20:00

«Το κλειδί & το σπίρτο» παρουσίαση κόμικ με θέμα την αλλοτρίωση & την απομόνωση στον καπιταλισμό.
*ακολουθεί αντιεμπορευματικό καφενείο

Παρασκευή 24/6

_13:00 Διαμαρτυρία έξω από τη Δ.Ε.Η. στις Μουρνιές ενάντια στις αυξήσεις.

_19:00 (αυστηρά) Συμμετοχική παράσταση
«Νυχτερινές φωνές» από την θεατρική ομάδα «Στη Διαπασών»

_20:00 Εκδήλωση – Συζήτηση

Εισήγηση από την Rosa Nera: «Η ενάντια στους πολέμους ή με τις συνέπειές τους. Μια πρώτη ανάλυση του πολέμου στην Ουκρανία».

Σάββατο 25/6

_19:30 (αυστηρά)
Πολιτική εκδήλωση στη
μνήμη του Μarc Tomsin
με συντρόφους/ισσες.
+ εγκαίνια του ξενόγλωσσου
τμήματος «Marc Tomsin»
της βιβλιοθήκης 451.

_22:00
LIVE με τους:
Şeker, Mad Observer,
woodenpiece, Pitch down
clique, Anima, Dot on Earth

Κυριακή 26/6, 19:30 + 21:00
“φρήκινγκ άουτ”
μια χοροθεατρική παράσταση
από την Ομάδα Πύραυλος
*Τηλ. Κρατήσεων: 6940645600 (Αλκηστη)

+ Γλέντι με τους “Yar Aman” και την “Λαϊκή Οργή”

 

 

 

Αφίσσα – Κάλεσμα για την Πέμπτη 2/6

«Ε, μα δεν είναι δυνατόν να κυβερνήσει κανείς με την ησυχία του αυτόν τον κόσμο, όσο εμφανίζονται αυτοί οι καταραμένοι μανιακοί που θέλουν διαρκώς μια καλύτερη ζωή από αυτή που ζουν.»

από την Μαφάλντα, του Quino

 

Αφίσσα της Κατάληψης Rosa Nera – Κάλεσμα στην Πορεία της Πέμπτης, ενάντια στην αστυνομοκρατία, την κρατική βία και την όξυνση των ταξικών αποκλεισμών από την παιδεία.

 

και την όξυνση των ταξικών αποκλεισμών στα πανεπιστήμια

Νέο κάλεσμα για την υπόθεση της Έφης Τσιχλάκη

Κάλεσμα από την κατάληψη Rosa Nera στη συνέχεια της εκδίκασης της υπόθεσης της Έφης Τσιχλάκη.
Μετά την πολύωρη κατάθεση του δικαστικού πραγματογνώμονα-βαλλιστικού, η δίκη διακόπηκε. Αύριο στις 9:30 θα πραγματοποιηθεί η συνέχειά της. Είναι άκρως σημαντική η παρουσία όλων μας στην αίθουσα του δικαστηρίου.
Άμεση δικαίωση στον αγώνα της οικογένειας της Έφης.
Ποτέ καμία μόνη.
Κατάληψη Rosa Nera

20 Μάη: Η ομάδα γονέων για την Παγκόσμια Μέρα Μέλισσας

Η ομάδα γονέων στον Αυτοδιαχειζόμενο Λόφο Καστέλλι καλεί στην Κατάληψη Ρόζα Νέρα για τις 20 Μάη Παγκόσμια Ημέρα Μέλισσας, μέρα δράσεων για να υπομνησθούν στην παγκόσμια κοινότητα τα οφέλη του μελισσιού στον άνθρωπο και το περιβάλλον.

Οι μέλισσες με την ίδια τους την ύπαρξη 110 εκατομμύρια χρόνια,μας δείχνουν τον τρόπο για ένα καλύτερο μέλλον,
την συνύπαρξη και όχι τον ανταγωνισμό

Θα μιλήσουμε για τα προβληματα που αντιμετωπίζουν σήμερα τα μελισσοσμήνη, την κυψέλη ,τα εργαλεία του μελισσοκόμου ,την δομημένη κοινωνία των μελισσών.
Επίσης θα έχουμε γευσιγνωσία μελιού και γύρης

20 Μαη 7 μ.μ. στην αυλή της Rosa Nera

Ενάντια στις μπουλντόζες των εκμεταλλευτών: Κυριακή 15 Μάη, κάλεσμα στον Παλίγκρεμνο στον Πλακιά Ρεθύμνου

Κυριακή 15 Μάη, 11 το πρωΐ θα είμαστε στον Παλίγκρεμνο στον Πλακιά ενάντια στις μπουλντόζες των εκμεταλλευτών, ενάντια στην ξενοδοχοποίηση του φυσικού πλούτου.

13 Απριλίου, ώρα 9.00 π.μ., δικαστήρια Χανίων Καμία δίωξη στον Ραχίμ και τον Ραμπία

Κατάληψη Rosa Nera

 

13 Απριλίου, ώρα 9.00 π.μ., δικαστήρια Χανίων

Καμία δίωξη στον Ραχίμ και τον Ραμπία

 

Τον Φεβρουάριο δικάστηκαν οι 14 από τους 16 κατηγορούμενους/ες της εκκένωσης της Κατάληψης Rosa Nera. Δύο από τους μετανάστες συλληφθέντες (δεν ήταν οι μόνοι) δεν δικάστηκαν εκείνη την ημέρα καθώς οι κατήγοροι δεν θεώρησαν καν σημαντικό να επιδώσουν τις κλήσεις τους στην δική τους γλώσσα, όπως προβλέπει ο νόμος. Οι δύο μετανάστες δικάζονται τελικά στις 13 Απρίλη.

Στη δίκη του Φεβρουαρίου, το τοπικό κίνημα υπερασπίστηκε -νικηφόρα- στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Χανίων την κινηματική και εργατική παράδοση της Rosa Nera, την συνοχή του τοπικού κινήματος των Χανίων, όπως και τον αγώνα ενάντια στην ξενοδοχοποίηση του Λόφου Καστέλι. Η υπεράσπιση αυτή είχε στο κέντρο της -και αυτό έχει την μεγαλύτερη σημασία για την νέα δίκη στις 13 Απριλίου- την παράδοση και την συνέχεια της αλληλεγγύης με τις αγωνίες της μεταναστευτικής και προσφυγικής ζωής και τους αγώνες για ίσα δικαιώματα.

Οι τοπoθετήσεις των κατηγορούμενων μελών της Κατάληψης, των μαρτύρων, ανθρώπων των εργατικών σωματείων, των επιστημονικών συλλόγων, του αντιρατσιστικού κινήματος, όπως και αναρχικών και αριστερών συντρόφων και συντροφισσών της πόλης οδήγησαν στην πτώση όλων των κατηγοριών των επίδοξων εκμεταλλευτών και των λασπολόγων της εταιρείας φάντασμα όπως και της κυβέρνησης που την πατρονάρει.

Στις 13 Απρίλη λοιπόν, δικάζονται δύο μετανάστες από  τους 16 συλληφθέντες της εκκένωσης. Πρόκειται για τον Ραμπία και τον Ραχίμ, ξενιτεμένους εργάτες και θύματα ρατσιστικής βίας που αναζήτησαν στέγη και αλληλεγγύη στην Κατάληψη Rosa Nera σε συνεννόηση με το Κοινωνικό Στέκι- Στέκι Μετανάστων Χανίων. Έμειναν φιλοξενούμενοι της συνέλευσης της Ρόζα Νέρα, μέχρι την βίαιη και παράνομη (όπως κατέδειξε η υπόθεση με τα ασφαλιστικά μέτρα εναντίον της Κατάληψης) εκκένωση της, στις 5 Σεπτέμβρη.

Οι δύο μετανάστες εργάτες είναι κομμάτι της πολυεθνικής εργατικής τάξης στο νησί, άνθρωποι «αόρατοι», χωρίς τα στοιχειώδη κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα, που πλέον ζουν και να  εργάζονται στην χώρα για περισσότερες από τρεις γενιές. Από την δεκαετία του ΄90, στο πλαίσιο της υποτίμησης της εργασίας προς όφελος των αφεντικών, είναι αναγκασμένοι να δουλεύουν χωρίς χαρτιά και τις ελάχιστες νόμιμες απολαβές, παρά το ότι παράγουν ένα σημαντικότατο ποσοστό του κοινωνικού πλούτου στα χωράφια, την μεταποίηση και τον τουρισμό.

Σε μια ζωή αναγκαστικά και εκβιαστικά παρανομοποιημένη πολλοί από αυτούς οδηγούνται στην ελληνική παραοικονομία ως φτηνά εργατικά χέρια για την καπιταλιστική ιδιοκτησία. Ωστόσο, διεκδικούν τα δικαιώματα τους και την ορατότητα τους ενάντια στον κρατικό ρατσισμό, διεκδικούν την πολιτική ιδιότητα που τους αρνούνται και αλλάζουν τους κανόνες των εκμεταλλευτών κατοχυρώνοντας τις διεκδικήσεις τους.

Ο Ραχίμ και ο Ραμπία βρέθηκαν στην Κατάληψη, τον καιρό της καραντίνας και της πανδημίας όταν δεν μπορούσαν να «μείνουν σπίτι» γιατί ήταν άστεγοι. Μετά από ρατσιστική επίθεση που δέχτηκαν -σε μια πόλη που δεν είναι φιλόξενη σε υποδομές για καμία από τις ευάλωτες ταξικά ομάδες- φιλοξενήθηκαν στο μόνο διαθέσιμο και πολιτικά οργανωμένο, προλεταριακό, στεγαστικό καταφύγιο του λιμανιού, εκείνη την εποχή: στην Ρόζα Νέρα.

Η σύλληψη και οι εκδικητικές κατηγορίες ενάντια σε μετανάστες εργάτες βρίσκονται στον πυρήνα της σκέψης τόσο της εταιρείας – φάντασμα και της κυβέρνησης που κρύβεται πίσω από την επένδυση που θέλει τον λόφο ξενοδοχείο των ελίτ. Χαρακτηριστικό είναι πως και σε άλλες μηνύσεις και ασφαλιστικά μέτρα ενάντια στην Rosa Nera, χρησιμοποιούνται ως ρατσιστική κατηγορία η αλληλέγγυα δράση της Κατάληψης ως προς την μεταναστευτική στέγη.

Είναι αθλιότητα να δικάζονται μετανάστες εργάτες για προσβολή μνημείου από αυτούς που θέλουν να φτιάξουν πισίνες για πλούσιους πάνω σε αρχαιολογικό χώρο και να ξενοδοχοποιήσουν πλήρως τα Χανιά, ώστε να συνεχίσουν να εκμεταλλεύονται την φτηνή και χωρίς ίσα δικαιώματα μεταναστευτική εργασία.

Καμία διώξη στον Ραχίμ και τον Ραμπία.

Κοινοί αγώνες ντόπιων και μεταναστών.

 

Κατάληψη Rosa Nera,

Απρίλιος 2022

الحب لا يعرف حدود
دعوة:13 أبريل ، بجانب محكمة العدل لخانيا على الساعة 9:00 صباحا .
تجمع تضامني:لا لإضطهاد رحيم و ربيع.
بتاريخ 13 أبريل تمت محاكمة المهاجرين من بين 16 المقبوض عليهم الذين تم إجلائهم.هؤلاء هم رحيم و ربيع ، المغتربون و ضحايا العنف العنصري الذين إلتمسو للجوء و التضامن من Rosa Nera و (المقر الإجتماعي Κοινωνικού Στεκιού)-مقر تجمع المهاجرين الأجانب بمدينة خانيا. وظلو ضيوفا (مقر التجمع الإحتلالي συνέλευση της κατάληψης) حتى تمإخلاؤه الغير قانوني في 5 شتنبر 2020.…

Love knows no bounds
Invitation on April 13, next to the Court of Justice in Khania at 9:00 am.
Solidarity gathering: No to persecute the merciful and the spring.
On April 13, the immigrants among the 16 detained who were evacuated were tried. These are the merciful and spring, the expatriates and victims of racist violence who sought refuge and solidarity from Rosa Nera and (Social headquarters Κο Στε) – the headquarters of gathering foreign immigrants in Khania city. Guests (the headquarters of the Occupational Assembly of the Occupation Assembly) until they were illegally evacuated on September 5, 2020.
Solidarity with Rahim and Rabia!
April 13, 9:00 am,
Chania court house (Creta island)
The two migrants were arrested during the eviction of Rosa Nera squat (September 2020). Rahim and Rabia are two of the many migrants who were living in the squat during the pandemic (all of them homeless, without any option to take “protection measures” – only the squat offered them a refuge). When the squat was evicted, 16 persons were arrested, both locals and migrants. Last February, 14 of the arrested (locals and migrants) were on trial and were found not guilty (meanwhile, Rosa Nera was squated again). Rahim and Rabia will have their trial for the same case on April 13, because the cops didn’t care to translate the first trial’s date notification into the language that Rahim and Rabia are speaking.
Rahim and Rabia must be acquitted!
Common struggles of locals and migrants for freedom and dignity!

 

Η Φιλοσοφία για Παιδιά – πράξη ουσίας για κοινωνική αλλαγή

Η Φιλοσοφία για Παιδιά – πράξη ουσίας για κοινωνική αλλαγή.

παρουσίαση: Γιάννης Γιουλούντας

Παρασκευη 8 Απριλίου,

20:30 στην Κατάληψη Rosa Nera

Η προσφυγιά είναι μία, άσυλο σε όλες και όλους!

Ανάρτηση γιγαντοπανό της Rosa Nera.
Καλοδεχούμενη από προσφυγιά από την εισβολή στην Ουκρανία, καλοδεχούμενη η προσφυγιά από την Συρία, το Αφγανιστάν, το Σουδάν και απ΄ όπου γης.
Άσυλο και ίσα δικαιώματα για όλες και όλους.

css.php