Αντιφασιστική πορεία για τη δολοφονία του Π.Φύσσα από τα τάγματα εφόδου της Χ.Α. 8 χρόνια πριν

Η καταδίκη της Χρυσής Αυγής ως εγκληματικής οργάνωσης είναι κάτι που σίγουρα αφήνει πίσω του κάποια συμπεράσματα σε σχέση με την εμπιστοσύνη στην αστική δικαιοσύνη και τον κοινοβουλευτισμό αλλά και το ευρύτερο αντιφασιστικό κίνημα και τους αγώνες που δίνει τόσα χρόνια. Η έκταση που πήρε η δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα κατά τη διάρκεια συμπλοκής με το τάγμα εφόδου της Νίκαιας ήταν η απαρχή για να οδηγηθεί η συμμορία του Μιχαλολιάκου στα δικαστήρια. Όμως η ακροδεξιά τρομοκρατία δε σταμάτησε. Άλλωστε η δολοφονία του Φύσσα είναι ένα στίγμα της χρόνιας δράσης των φασιστών με επιθέσεις σε αυτοδιαχειριζόμενους χώρους και καταλήψεις, τραμπουκισμοί και ξυλοδαρμοί συνδικαλιστών και αγωνιστών, πογκρόμ και δολοφονίες μεταναστών, συμμετοχή  σε παραστρατιωτικές αποστολές στα σύνορα και στο εξωτερικό, trafficking και προστασίες σε μαγαζιά της νύχτας και άλλα πόσα…

Η τιμωρία των φασιστών έρχεται πάντα μέσα από τον κόσμο του αγώνα, ούτε με δικαστήρια ούτε με φυλακές. Γιατί τους φασίστες δε τους ξεπλένει μόνο η αστική δικαιοσύνη αλλά και η εμπιστοσύνη σε αυτή. Το οπλισμένο χέρι του συστήματος δε το νικάς θεσμικά, το πολεμάς τσακίζοντας το σύστημα που το γεννά και το θρέφει για τις ανάγκες τους. Και μαζί του τσακίζεις και τη συνθήκη που γεννά. Γιατί η η Χρυσή Αυγή δεν μπήκε στο κοινοβούλιο ως μια μικρή μειοψηφία αλλά ως εκπρόσωπος του κοινωνικού εκφασισμού. Και μπορεί προσωρινά να αναστέλλει τη δράση της όμως τη θέση της παίρνουν άλλα μορφώματα (από οργανωμένους σχηματισμούς όπως ο Ιερός Λόχος μέχρι ομάδες αγανακτισμένων κατοίκων που κυνηγάνε μετανάστες στα νησιά και στα σύνορα πλάι στους μπάτσους) που συνεχίζουν να εξυπηρετούν τις ανάγκες του κράτους και του καπιταλισμού.

Η πάλη ενάντια στο φασισμό είναι μια ιστορική συνθήκη που αποτελεί καθαρά υπόθεση των εκμεταλλευόμενων απέναντι στους δυνάστες τους. Είμαστε δύο εκ διαμέτρου αντίθετοι κόσμοι σε διαρκή σύγκρουση μεταξύ μας. Είμαστε εμείς που χτίζουμε γέφυρες αλληλεγγύης μεταξύ των καταπιεσμένων όλης της Γης, την ίδια στιγμή που κάποιοι οραματίζονται κρεματόρια και στρατόπεδα συγκέντρωσης. Είμαστε εμείς που απλώνουμε το χέρι μας σε κάθε κατατρεγμένο τσακίζοντας όσους ευθύνονται για τα δεινά του, την ίδια στιγμή που αυτοί οραματίζονται καμένα κορμιά στη Μόρια και πνιγμένους στο Αιγαίο. Είμαστε εμείς που ονειρευόμαστε ένα κόσμο που να μας χωράει όλες, όποιο χρώμα και αν έχουμε, όποια γλώσσα και αν μιλάμε, την ίδια στιγμή που κάποιοι οραματίζονται φράχτες και κάγκελα, φυλακές και εξορίες. Γνωρίζουμε τους συμμάχους μας, πόσο μάλλον τον κοινό μας εχθρό και τον πολεμάμε κάθε μέρα.

Ο αντιφασιστικός αγώνας αποτελεί μονόδρομο για την υπεράσπιση της ελευθερίας των εκμεταλλευόμενων απέναντι στα συμφέροντα των εκμεταλλευτών τους: από την καθημερινή πάλη με διαρκή παρέμβαση στα σχολεία, στους χώρους εργασίας και τις γειτονιές ενάντια στον ολοένα αυξανόμενο εκφασισμό της κοινωνίας μέχρι την όξυνση της μαχητικής αντιπαράθεσης με πορείες, συγκρούσεις, περιπολίες και επιθέσεις στα οργανωμένα τάγματα εφόδου, που αποτελούν οπλισμένο χέρι του κράτους και των αφεντικών. Γιατί για να οικοδομήσουμε μια κοινωνία ισότητας, ελευθερίας, αλληλεγγύης και αυτοδιάθεσης, όπου οι άνθρωποι θα ζουν αρμονικά μεταξύ τους σεβόμενοι τη φύση, αδιαφορώντας για το φύλο, τη φυλή, τη γλώσσα και το χρώμα του καθενός, πρέπει πρώτα να ισοπεδώσουμε καθετί που μνημονεύει το μίσος και τον σκοταδισμό, την εκμετάλλευση και την καταπίεση.

Τίποτα δεν τελειώνει με την καταδίκη της ΧΑ-Ο μαχητικός αγώνας ενάντια στον φασισμό συνεχίζεται

Όλες και όλοι στους δρόμους…

Σάββατο 18/9, 18:00 Καμάρα

(Στηρίζουμε το κοινό αναρχικό-αντιεξουσιαστικό μπλοκ)

Οι καταλήψεις δεν είναι παρελθόν, είναι το παρόν και το μέλλον του αγώνα για την ελευθερία

Τη Τρίτη 14/9 δικάζονται οι σύντροφοι/ισσες από την πρώτη εκκένωση της κατάληψης Ματρόζου στο Κουκάκι τον Μάρτιο 2018 και αντιμετωπίζουν μια σειρά από πλημμεληματικές κατηγορίες. Κατά την ίδια επιχείσηση εκκενώθηκαν και οι καταλήψεις Ζαίμη 11 και Gare, οι πρώτες εκκενώσεις επι διακυβέρνησης Σύριζα. Λίγο καιρό αργότερα συντρόφισσες/οι προχώρησαν σε ανακατάληψη του κτιρίου στην Ματρόζου, όπου ακολούθησε μια τεράστια επιχείρηση/πολιορκία των μπάτσων απέναντι σε μια μαχητική υπεράσπιση του κτιρίου που ξεφτύλισε τις δυνάμεις καταστολής παρά το ξύλο, τα χημικά και τις συλλήψεις.

Η κοινότητα καταλήψεων Κουκακίου αποτέλεσε ένα ζωντανό κομμάτι του κινήματος που δε δέχτηκε καμία διαπραγμάτευση, γι αυτό και βρέθηκε πολύ σύντομα στην αιχμή του δόρατος της καταστολής και χτυπήθηκε επανειλημμένα.

Μέσα σε ένα κόσμο γεμάτο κανόνες και συμβάσεις, εκεί όπου τα θέλω πνίγονται στα πρέπει, οι καταλήψεις έρχονται να απαλλοτριώσουν τον κλεμμένο  χώρο και  χρόνο. Έρχονται να δώσουν τη δυνατότητα να πραγματοποιήσουμε όλα όσα φαντάζουν αδύνατα. Οι καταλήψεις δεν είναι ο αυτοσκοπός, είναι η ευκαιρία. Η ευκαιρία να στεγάσεις ότι πιο κρυφό έχεις. Εδάφη απελευθερωμένα από τα δεσμά της εξουσίας, χωρίς κανόνες και νόμους, χωρίς τα κυρίαρχα πρότυπα και την αλλοτρίωση. Χωρίς την εξουσιαστική επιβολή και τις επιτελέσεις της.

Οι καταλήψεις δεν είναι νεκρά ντουβάρια. Είναι η έμπρακτη δυνατότητα του καθενός από εμάς να εκφραστεί ελεύθερα, να δημιουργήσει, να διαμορφώσει την προσωπικότητά του, να διασκεδάσει, να αισθανθεί, να ζήσει έξω και ενάντια στη κυρίαρχη κανονικότητα που έχει επιβληθεί από την εξουσία.

Οι καταλήψεις είναι η στέγη των επιλογών αγώνα που έχει κάνει ο καθένας από εμάς και τίποτα παραπάνω. Γι’ αυτό και οφείλουν να ξεπερνούν το ρόλο της νησίδας ελευθερίας και να αποτελούν ορμητήριο ενάντια στο υπάρχον. Και η υπεράσπισή τους δεν είναι κάτι άλλο από την υπεράσπιση του ίδιου του αγώνα για την ατομική και συλλογική απελευθέρωση, για την Επανάσταση και την Αναρχία.

Ως συλλογικότητα υπερασπιζόμαστε αδιάλλακτα εδω και σχεδόν 17 χρόνια την επιλογή της κατάληψης ως μέσο οργάνωσης του αντικρατικού αγώνα, ως σημείο αναφοράς και συνάντησης των αγωνιζόμενων, ως τόπο έκφρασης και δημιουργικότητας μακριά και ενάντια στο εμπόρευμα, ως ορμητήριο ρήξης και σύγκρουσης με τους μηχανισμούς καθυπόταξης της ελευθερίας. Αν και μας εκκένωσαν, αν και κρατάνε ακόμα δέσμιο το έδαφός μας, τώρα περισσότερο από ποτέ νιώθουμε την αναγκαιότητα να διεκδικήσουμε ότι μας αρπάζουν.

Αλληλεγγύη στις συντρόφισσες/ους που δικάζονται για την πρώτη εκκένωση της κατάληψης Ματρόζου

10,100 1000άδες καταλήψεις ενάντια σε έναν κόσμο οργανωμένης σήψης

ΔΕΘ 2021: Κοινό κάλεσμα αναρχικών-αντιεξουσιαστικών συλλογικοτήτων

Ο μόνος ρεαλιστικός δρόμος είναι αυτός του ανυποχώρητου αγώνα ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο. Όσο θα παραμένουμε γονατιστοί και απογοητευμένοι, τόσο θα συνεχίζουν να μας φαίνονται μεγάλοι αυτοί που μας καταπιέζουν και μας εκμεταλλεύονται, οι ισχυροί και οι προνομιούχοι τους οποίους εξυπηρετεί η ταξική διάρθρωση του καπιταλιστικού συστήματος. Οργανωμένοι βάσει της κοινότητας των υλικών μας συμφερόντων, με όπλα μας την ταξική και διεθνιστική αλληλεγγύη, καλούμαστε να περάσουμε στην αντεπίθεση, για να διανοίξουμε συλλογικά τον δρόμο για την κοινωνική και ταξική χειραφέτηση.

Αντικρατική-Αντικαπιταλιστική πορεία Σάββατο 11-9, !8:00 Καμάρα

 

Εφετείο για την υπόθεση απαλλοτρίωσης χρηματαποστολής του ΑΧΕΠΑ

Τρομοκράτες και ληστές είναι τα κράτη & οι καπιταλιστές

Στις 12 Ιούνη 2019, κατά τη διάρκεια επιχείρησης της αντι-τρομοκρατικής στη Θεσσαλονίκη, συλλαμβάνονται οι αναρχικοί σύντροφοι Κώστας Σακκάς, Γιάννης Δημητράκης και Δήμητρα Συριανού. Οι σύντροφοι απαγάγονται με συνοπτικές διαδικασίες και οδηγούνται στη ΓΑΔΘ όπου και βρίσκονται για ώρες απομονωμένοι, δεμένοι πισθάγκωνα και με κουκούλες στο κεφάλι. Η επιχείρηση της αντιτρομοκρατικής αφορά την απόπειρα απαλλοτρίωσης χρηματαποστολής που θα εφοδίαζε το μηχάνημα αυτόματης ανάληψης που βρίσκεται μέσα στο ΑΧΕΠΑ-υπόθεση για την οποία οι σύντροφοι οδηγούνται στον εισαγγελέα με την κατηγορία της ληστείας κατά συναυτουργία για τον Γιάννη και τον Κώστα και της απλής συνέργειας για τη Δήμητρα. Παράλληλα πραγματοποιήθηκαν έρευνες σε σπίτια τόσο στην Θεσσαλονίκη όσο και στην Αθήνα και κατασχέθηκαν δεκάδες προσωπικά αντικείμενα τόσο των συλληφθέντων όσο και άλλων φιλικών τους προσώπων. Με το πέρας της διαδικασίας ανάκρισης οι 2 πρώτοι σύντροφοι κρίθηκαν προφυλακιστέοι ενώ η τρίτη συντρόφισσα αφέθηκε προσωρινά ελεύθερη με περιοριστικούς όρους.

Από την πρώτη στιγμή τα ΜΜΕ, σε αγαστή συνεργασία με τους μπάτσους και τους δικαστικούς λοιδορούν τους συντρόφους μας. Αναπαράγουν συνεχώς τις φωτογραφίες των συντρόφων Σακκά και Δημητράκη επιδιδόμενοι σε ένα ακόμα κυνήγι κεφαλών, που μέσα από τα τρομοπάνελ προ-δικάζει τους συλληφθέντες. Ξερνάνε λάσπη και χολή για δήθεν χτύπημα σε νέο πυρήνα που τροφοδοτεί χρηματικά το αντάρτικο πόλης, στην επανεμφάνιση του επαναστατικού ταμείου και των ληστών με τα μαύρα με σκοπό να νομιμοποιήσουν κοινωνικά, όχι μόνο τη σύλληψη των συντρόφων αλλά την καταστολή εν γένει απέναντι σε πράξεις επαναστατικής αλληλεγγύης όπως οι απαλλοτριώσεις.

Στις 16/9/19 στο πρωτόδικο δικαστήριο τους επιβλήθηκαν ποινές 11,5 χρόνια στον Γ. Δημητράκη, 7 χρόνια και 10 μήνες στον Κ. Σακκά και 2 χρόνια στη Δ. Συριανού. Στις 6/9/21 οι σύντροφοί μας θα οδηγηθούν για ακόμη μια φορά δέσμιοι και αιχμάλωτοι στις αίθουσες της αστικής δικαιοσύνης, όπου εκδικάζεται το εφετείο της υπόθεσης, για τις επιλογές αγώνα που έχουν κάνει όλα αυτά τα χρόνια.Για όλες αυτές τις επιλογές που αποτελούν το σύνολο των εργαλείων αντιπαράθεσης και αγώνα με το κράτος και το κεφάλαιο. Απέναντι σε αυτό το νέο κατασταλτικό χτύπημα, θα βρεθούμε όλοι και όλες μαζί περήφανα δίπλα στους συντρόφους μας.

Λευτεριά στους συντρόφους Γ. Δημητράκη και Κ. Σακκά που βρίσκονται προφυλακισμένοι για την απαλλοτρίωση της χρηματαποστολής στο ΑΧΕΠΑ

Αλληλεγγύη στη συντρόφισσα Δήμητρα Συριανού που διώκεται για την ίδια υπόθεση

Κανένας μόνος στα χέρια του κράτους

Συγκέντρωση Δευτέρα 6/9 στις 9:00 στα Δικαστήρια Θεσ/νίκης

Συλλογή ειδών για τους κατοίκους και τα ζώα των πληγεισών περιοχών

 

Στηρίζουμε το κάλεσμα συλλογής ειδών για τους κατοίκους και τα ζώα των πληγεισών περιοχών τη Τετάρτη 11/8 και την Πέμπτη 12/8 στις 19:30-21:30 στον Eλευθεριακό Xώρο Sabot (Γκαρμπολά 2)

ΛΙΣΤΑ ΕΙΔΩΝ ΠΡΩΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΖΩΑ ΤΩΝ ΠΛΗΓΕΙΣΩΝ ΠΕΡΙΟΧΩΝ

Τρόφιμα μακράς διαρκείας, όπως:

Φρυγανιές,

Κρουασάν

Μπισκότα διάφορα (μικρές συσκευασίες)

Ξηροί καρποί (μικρές συσκευασίες)

Παστέλια

Κονσέρβες (με αυτόνομο άνοιγμα – όχι χοιρινό κρέας),

Νερό (500ml),

Ισοτονικά

γάλα εβαπορέ,

Χυμοί (μικροί) 2

Πλαστικά κουτάλια και πιρούνια

Βρεφικά είδη, όπως:

Γάλα βρεφικό,

Μπιμπερό,

Κρέμες (έτοιμες, σε ατομικά βαζάκια),

Μωρομάντηλα,

Πάνες

Είδη προσωπικής υγιεινής, όπως:

Χαρτί υγείας,

Σερβιέτες,

Σαμπουάν-αφρόλουτρα (ατομικές συσκευασίες,)

Οδοντόκρεμες και οδοντόβουρτσες (ατομικές συσκευασίες),

Μπατονέττες,

Ξυραφάκια,

Σαπούνια,

Αφρός ξυρίσματος (μόνο μικρές συσκευασίες)

Υγειονομικό υλικό, όπως: –

Βαμβάκι,

Γάζες,

Επίδεσμοι,

Φυσιολογικοί οροί,

Αντιϊσταμινικές αλοιφές,

Αντισηπτικά,

Αυτοκόλλητες γάζες για τραύματα,

Αλοιφές για εγκαύματα

Ψυκτικά σε σπρέυ για τραύματα,

Ηλεκτρολύτες σε σκόνη

Παυσίπονα & ασπιρίνες

Ζωοτροφές κάθε είδους

Πολιτικό κάλεσμα (2) της Αυτόνομης Συνάντησης Αγώνα στον Αχελώο, 12-13-14 Αυγούστου 2021

Πολιτικό κάλεσμα (2) της Αυτόνομης Συνάντησης Αγώνα στον Αχελώο, 12-13-14 Αυγούστου 2021

ΕΝAΝΤΙA ΣΤΗΝ «ΠΡΑΣΙΝΗ» ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ AΝAΠΤΥΞΗ, ΤA ΦΡAΓΜAΤA ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ. Ο ΠΟΤΑΜΟΣ ΑΧΕΛΩΟΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ – Η ΜΕΣΟΧΩΡΑ ΘΑ ΖΗΣΕΙ!

ΝΑ ΓΚΡΕΜΙΣΤΕΙ ΤΟ ΦΡΑΓΜΑ ΝΑ ΖΗΣΕΙ ΤΟ ΧΩΡΙΟ
ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΝΑ ΤΡΕΧΕΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΤΟ ΝΕΡΟ

Η επαπειλούµενη άμεσα στις µέρες µας οριστική καταστροφή του ποταµού Αχελώου µέσω της λειτουργίας του φράγµατος στη Μεσοχώρα, του Υ/Η εργοστασίου και του τεχνητού ταµιευτήρα στην περιοχή του άνω ρου του, η οποία είχε µείνει ανέγγιχτη, καθώς και η εκτροπή του, σε επόµενο χρόνο, από τη φυσική λεκάνη απορροής του προς τη Θεσσαλία, θα επιφέρει επιπλέον κι ανυπολόγιστες καταστροφές τόσο στις ορεινές κοιλάδες, τα φυσικά οικοσυστήµατα και τους ανθρώπινους οικισµούς του καταποντίζοντάς τα στη λάσπη, όσο και στο ευάλωτο δέλτα των εκβολών του στο Ιόνιο όπου σχηµατίζονται µοναδικοί υδροβιότοποι.

Να σηµειώσουµε ότι για το μισό χωριό της Μεσοχώρας Τρικάλων προβλέπεται η απομάκρυνση των κατοίκων και η αναγκαστική απαλλοτρίωση των σπιτιών τους από τη ΔΕΗ (για το υπόλοιπο προβλέπεται η δυνατότητα προαιρετικής απαλλοτρίωσης) καθώς ένα μέρος του, όπως και οι παραποτάµιοι οικισµοί, θα κατακλυσθεί από τα νερά του τεχνητού ταµιευτήρα, ενώ το υπόλοιπο θα απειλείται από την διάβρωση.

Σήµερα, αυτή η καταστροφική για την περιοχή προοπτική, είναι ορατή περισσότερο από κάθε άλλη φορά από τότε που ξεκίνησαν να κατασκευάζονται τα γιγαντιαία Υ/Η φράγµατα στα τέλη της δεκαετίας του ‘80. Η αμέσως προηγούμενη κυβέρνηση (ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ), πλήρως ευθυγραµµισµένη με τις νεοφιλελεύθερες αντικοινωνικές πολιτικές λεηλασίας του φυσικού κόσµου και του κόσµου της εργασίας (που επέβαλαν όλες οι κυβερνήσεις ανεξαιρέτως, η ΕΕ και το ΔΝΤ, και στις οποίες εντάσσεται και η ολοκλήρωση των Υ/Η έργων και η ιδιωτικοποίησή τους), ολοκλήρωσε τις διαδικασίες αποδέσµευσης του Υ/Η φράγµατος Μεσοχώρας από το συνολικό έργο της εκτροπής, το οποίο έχει µπλοκάρει από το Σ.τ.Ε., ώστε να λειτουργήσει άµεσα.

Στις 2 Αυγούστου 2017, υπογράφηκε από τον τότε Αναπληρωτή Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σωκρ. Φάµελο, η ΑΕΠΟ (Απόφαση Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων) του Υ/Η φράγµατος της Μεσοχώρας. Σε συνέντευξη Τύπου που συµµετείχαν ο Φάµελος, ο Διευθύνων Σύµβουλος της ΔΕΗ, ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας, ο Δήµαρχος Πύλης και παραβρέθηκαν βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Θεσσαλίας, εκτέθηκαν οι µεθοδεύσεις των κρατικών αξιωµατούχων για την άµεση λειτουργία του φράγµατος. Συγκεκριµένα, µε βάση το χρονοδιάγραµµα που τέθηκε τότε στη συνέντευξη, η έµφραξη του ποταµού θα έπρεπε να γίνει το αργότερο τον Ιούλη του 2019, οπότε και θα άρχιζε να λειτουργεί το Υ/Η εργοστάσιο.

Παράλληλα η ΔΕΗ, που η πλήρης ιδιωτικοποίησή της αποτελεί σταθερό στόχο του κράτους, ενέκρινε τότ,ε κατόπιν εντολής του ΥΠΕΚΑ, τον απαιτούµενο προϋπολογισµό, περίπου 20 εκατοµµύρια ευρώ, για την αποπεράτωση του φράγµατος και του Υ/Η εργοστασίου της Μεσοχώρας (καθώς και περίπου 90 εκατοµµύρια ευρώ για την καταβολή αποζηµιώσεων για τις αναγκαστικές απαλλοτριώσεις σπιτιών και κτηµάτων στο χωριό, διαδικασία στην οποία αντιτάσσονται πολλοί κάτοικοι μέσα από το Σύνδεσμο Κατακλυζομένων Μεσοχώρας).

Πρόκειται δηλαδή για την συνέχιση της κατασπατάλησης από το κράτος τεράστιων ποσών του δημόσιου (κοινωνικού) πλούτου για τη λειτουργία κατασκευαστικών έργων που θα επιφέρουν καταστροφικά αποτελέσµατα στο περιβάλλον, τις τοπικές κοινότητες και την κοινωνία συνολικά, και τα οποία θα αποδοθούν κατόπιν για εκµετάλλευση και κερδοφορία σε ιδιώτες επιχειρηματίες µαζί µε το αποκλειστικό δικαίωµα εκµετάλλευσης του νερού του ποταµού και των παρακείµενων εκτάσεων.

Εννοείται ότι στην ίδια ακριβώς κατεύθυνση της προηγούμενης κυβέρνησης, για την άμεση λειτουργία του φράγματος της Μεσοχώρας (με ανοιχτή πάντα και την προοπτική της μερικής εκτροπής του Αχελώου στη Θεσσαλία) κινήθηκε, όπως είχε ήδη εξαγγελθεί, και η νέα κυβέρνηση της ΝΔ το καλοκαίρι του 2019 που βρήκε ορθάνοιχτο το δρόμο για την καταστροφή του Αχελώου και τον αφανισμό της Μεσοχώρας με την ΑΕΠΟ του ΣΥΡΙΖΑ. Από τις πρώτες άλλωστε εξαγγελίες της νέας κυβέρνησης κατά την ομιλία του Κ. Μητσοτάκη στην ΔΕΘ, το Σεπτέμβρη του 2019, ήταν η προγραμματιζόμενη έμφραξη του ποταμού για την πλήρωση του τεχνητού ταμιευτήρα και τη λειτουργία του φράγματος ως Υ/Η έργου, ενώ ο περιφερειάρχης Θεσσαλίας Κ. Αγοραστός έθεσε ευθέως και το ζήτημα της εκτροπής, λέγοντας χαρακτηριστικά «δώστε μου τον Αχελώο να τον εκτρέψω» λες και ο ποταμός είναι τσιφλίκι του!

Στην ίδια πάντα κατεύθυνση, της συνεχούς κι ασφυκτικής πίεσης προς τους αγωνιζόμενους κατοίκους της Μεσοχώρας να παραδώσουν τον τόπο στην καταστροφή κοινοποιήθηκε στο χωριό, στις 13 Αυγούστου 2020, ανακοίνωση-τελεσίγραφο της ΔΕΗ ζητώντας τους με βάση το νόμο περί Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων Ακινήτων να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους εντός 30 ημερών. Την αρνητική απάντηση έδωσε με εξώδικό του ο Σύνδεσμος Κατακλυζομένων μετά από έκτακτη συνέλευση των κατοίκων στην πλατεία της Μεσοχώρας, στην οποία παρευρέθηκαν και αρκετοί αλληλέγγυοι αγωνιστές της φύσης που βρίσκονταν στον Αχελώο για τις ετήσιες εκδηλώσεις στο χωριό και τη διαδήλωση της Αυτόνομης Συνάντησης Αγώνα στο φράγμα.
Στις 26 Νοέμβρη 2020 το Συμβούλιο της Επικρατείας έκανε δεκτή την προσφυγή ου Συνδέσμου Κατακλυζομένων Μεσοχώρας για ακύρωση της ΑΕΠΟ της κυβέρνησης Σύριζα το 2017, και μαζί της ακυρώθηκαν κι όλες οι εξαγγελίες της κυβέρνησης ΝΔ για λειτουργία του φράγματος της Μεσοχώρας που βασίζονταν σε εκείνη την ΑΕΠΟ.

Σε απάντηση της ακύρωσης από το ΣτΕ της ΑΕΠΟ για τη λειτουργία του φράγματος, ο Μητσοτάκης επιχείρησε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις από την ανατροπή των εξαγγελιών του κι ανακοίνωσε ότι θα επισκεφθεί εκτάκτως τη Μεσοχώρα στις 30 Ιανουαρίου 2021, για να προαναγγείλει για τρίτη φορά μέσα σε 1,5 χρόνο την λειτουργία του φράγματος. Ωστόσο επικαλούμενος τις καιρικές συνθήκες απέφυγε τελικά να πάει στην Μεσοχώρα όπου τον περίμεναν ο πρόεδρος της κοινότητας κι ο Σύνδεσμος των Κατακλυζομένων, πάνω στο γιγαντιαίο φράγμα που έχτισε το κράτος, χωρίς καμιά περιβαλλοντική μελέτη κι αδιαφορώντας για το κοινωνικό κόστος, κατασπαταλώντας 500 εκ. ευρώ προς όφελος ιδιωτικών συμφερόντων, καταστρέφοντας και λεηλατώντας ανέγγιχτα τοπία, οικοσυστήματα και φυσικούς πόρους.
Ο Μητσοτάκης παρέμεινε στα Τρίκαλα, όπου χωρίς αντίλογο έκανε τις γνωστές ανακοινώσεις του στους κυβερνητικούς παρατρεχάμενους για το ανορθολογικό, αντιπεριβαλλοντικό κι αντικοινωνικό έργο της φραγμάτωσης και εκτροπής του Αχελώου, επιφορτίζοντας τον υπουργό περιβάλλοντος Κ. Σκρέκα να προχωρήσει το συντομότερο σε νέα ΑΕΠΟ, προκειμένου να υλοποιηθεί ένας σχεδιασμός που στοιχειώνει την περιοχή 35 χρόνια απειλώντας με αφανισμό τον ποταμό και τη Μεσοχώρα.

Στις 7 Μάη 2021 στην ίδια εμμονική κατεύθυνση συνεδρίασε για πρώτη φορά το λεγόμενο Κεντρικό Συμβούλιο Χωροταξικών Θεμάτων και Αμφισβητήσεων (ΚΕΣΥΧΩΘΑ), που γνωμοδότησε καταφατικά για το φράγμα της Μεσοχώρας κι όπως δήλωσε ο Σκρέκας, αυτό ήταν το πρώτο βήμα για τη σύνταξη από τη ΔΕΗ μιας νέας Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) και την έκδοση από τον ίδιο μιας νέας ΑΕΠΟ μετά από την ακύρωση της προηγουμένης από το Συμβούλιο Επικρατείας.

Να προσθέσουμε ότι επιπλέον αυτών γίνονται κι άλλοι επιβλαβείς σχεδιασμοί για την περιοχή, προκειμένου να χορηγηθούν άδειες και να παραχωρηθούν δημόσιες εκτάσεις σε ιδιώτες, για την εγκατάσταση βιομηχανικών «αιολικών πάρκων» πάνω στους ορεινούς όγκους του Ασπροπόταμου που περιβάλουν την κοιλάδα του Αχελώου, όπως στο υψηλότερο βουνό της περιοχής, το Αυγό (2.152 μ.) απέναντι από τη Μεσοχώρα, στο Χατζή (2.048) πάνω από το χωριό και άλλα.
Καθώς επίσης ότι, σύμφωνα με το Περιφερειακό Πρόγραμμα Ανάπτυξης Θεσσαλίας 2021- 2025, όλη η ορεινή δυτική Θεσσαλία (Δήμοι Καλαμπάκας, Πύλης, Αργιθέας, Καρδίτσας και Σοφάδων) σημειώνεται ως ζώνη χωροθέτησης αιολικών εγκαταστάσεων και ως ζώνη χωροθέτησης νέων φραγμάτων, πέραν εκείνων των γιγαντιαίων στη Μεσοχώρα και τη Συκιά του mega project της εκτροπής του Αχελώου.

Αναφερόμενοι ειδικότερα στο ζήτηµα της μερικής εκτροπής του Αχελώου προς τη Θεσσαλία, έργο παράνομο σύμφωνα με τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές όπου απαγορεύεται η μεταφορά νερού από μια υδρολογική λεκάνη σε μια άλλη και μπλοκαρισμένο από σειρά αποφάσεων του ΣτΕ, συνεχίζει να αποτελεί κεντρική στόχευση του ελληνικού κράτους µε τη συνεχή χρηµατοδότηση για τη συντήρηση των έργων που ήδη έχουν κατασκευαστεί (τη σήραγγα της εκτροπής, μέρος του φράγµατος στη Συκιά κλπ) ώστε να προχωρήσει τµηµατικά. Είναι χαρακτηριστικό ότι στη συνέντευξη τύπου που δόθηκε με την υπογραφή της ΑΕΠΟ τον Αύγουστο του 2017 εκφράστηκε η πρόθεση να πραγµατοποιηθεί το επόµενο διάστηµα, αφού επανεξεταστούν οι τεχνικοί όροι του έργου και ο τότε υπουργός Φάµελος αναφέρθηκε σε “αναθεώρηση του σχεδίου διαχείρισης υδατικής λεκάνης” και “τροποποίηση του παλαιότερου λανθασµένου σχεδίου της εκτροπής”, ώστε να προσπεραστούν θεσµικά κολλήµατα του παρελθόντος…

Εδώ θα πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι η μη λειτουργία του φράγματος της Μεσοχώρας μέχρι και σήμερα-τόσο ως έργο κεφαλής του όλου συμπλέγματος της εκτροπής, όσο και ως αποσπασμένο από αυτήν παρουσιαζόμενο ως αυτοτελές έργο-, άρα και η προστασία του άνω ρου Αχελώου και της ορεινής κοιλάδας του στην Πίνδο οφείλεται κατά πρώτο λόγο στην μακροχρόνια αντίσταση των ίδιων των Μεσοχωριτών, που δεν παραδίδουν τα σπίτια τους και δεν εγκαταλείπουν το χωριό τους στους σχεδιασμούς του κράτους. Η μακροχρόνια αυτή αντίσταση της Μεσοχώρας που βρίσκεται σε ομηρία εδώ και 35 χρόνια απειλούμενη με αφανισμό, έγινε επίκεντρο ενός ευρύτερου αγώνα αλληλέγγυων, και το χωριό σημείο συνάντησης πολλών αγωνιζόμενων ανθρώπων ενάντια στη λεηλασία και την καταστροφή της φύσης.
*
Από τη πλευρά µας, ως Αυτόνοµη Συνάντηση Αγώνα, µη προσδοκώντας τίποτε ουσιαστικό από τους θεσµούς και τους διαµεσολαβητές τους, και έχοντας επίγνωση του γεγονότος ότι η λογική της ανάθεσης και η εμπιστοσύνη στη διαμεσολάβηση οδηγούν στον παροπλισμό, την απογοήτευση και την ήττα, εξακολουθούμε σταθερά να οργανώνουµε από τα κάτω τις αντιστάσεις µας και να στήνουµε κάθε δυνατό ανάχωµα στην επέλαση κράτους και κεφαλαίου, µε σκοπό να πυκνώσουν οι δεσµοί αλληλεγγύης και συντροφικότητας των αγωνιζόµενων ανθρώπων και να συντεθούν οι αρχές και οι θέσεις τους στην κατεύθυνση µιας συνολικότερης επιλογής ρήξης µε την εξουσία και τις αντικοινωνικές επιταγές της.

Στηρίζουµε τις τοπικές πρωτοβουλίες αντίστασης οι οποίες είναι ουσιαστικές για τη δυναµική και την εξέλιξη του αγώνα, και απευθυνόµαστε ευρύτερα σε όλο τον κόσµο του κοινωνικού-ταξικού αγώνα και την κοινωνία συνολικά πιστεύοντας ότι ο αγώνας ενάντια στο mega-project των φραγμ’ατων και την εκτροπής του Αχελώου δεν αφορά ένα τοπικό περιβαλλοντικό ζήτηµα, αλλά ένα κεντρικό πολιτικό ζήτηµα.

Αντιλαµβανόµενοι τον ποταµό Aχελώο ως µέρος τού φυσικού κόσµου που λεηλατείται από το κράτος και το κεφάλαιο, κοινή συνείδηση όσων βρεθήκαµε από το 2007 στη Μεσοχώρα ήταν να παρέµβουµε εκεί ακριβώς όπου εξελίσσονται οι καταστροφικές δραστηριότητες και να συµβάλουµε, όπως και κάναμε πάντα, στην αναζωπύρωση του αγώνα ενάντια στα φράγµατα και την εκτροπή του ποταµού, καθώς επίσης τις αµµοληψίες και την αποψίλωση των παρόχθιων δασών. Αντίθετα µε µια λογική που θέλει τον αγώνα είτε να αυτοπεριορίζεται στενά στο σηµείο των φραγµάτων και της εκτροπής είτε να απομακρύνεται ολότελα και εντέλει να αδρανοποιείται.

Πολλοί αγωνιζόμενοι κάτοικοι της Μεσοχώρας από το 1990 μέχρι και σήμερα διάλεξαν τον αξιοπρεπή δρόµο της αντίστασης και είναι στο χέρι τους να τον συνεχίσουν και σήµερα. Απέναντι στις τοπικές εξουσίες (Δηµαρχία και Περιφέρεια) που επιβουλεύονται το χωριό, τα συµφέροντα που παίζονται στις πλάτες τους για χάρη του κράτους, της ΔΕΗ, των κατασκευαστικών εταιρειών και των μελλοντικών αγοραστών του φράγματος, αλλά και πέρα από θεσµικές, κοµµατικές και παραγοντίστικες λογικές που καλλιεργούν αυταπάτες. Από τη µεριά µας, επιζητώντας τη ριζοσπαστικοποίηση, την όξυνση, τη γενίκευση και το συντονισµό του κοινωνικού αγώνα από τα κάτω, στεκόµαστε αλληλέγγυοι πλάι σε όλους όσοι αγωνίζονται με αξιοπρέπεια και συλλογικά ενάντια στη λεηλασία της φύσης.

Και θεωρούµε την αγωνιστική παρουσία µας στον τόπο όπου διαπράττεται το έγκληµα των φαραωνικών φραγµάτων και σχεδιάζεται η εκτροπής του ποταμού, απαραίτητη και χρήσιµη για την εξέλιξη και την ανάπτυξη τόσο του αγώνα για την προάσπιση του Αχελώου και των τοπικών κοινωνιών του, όσο και για την προάσπιση του φυσικού κόσµου και της κοινωνίας συνολικότερα.
*
Να προσθέσουμε τέλος, ότι οι πρόσφατες μεγάλες πυρκαγιές στα Γεράνεια όρη όπως και αυτές που ακολούθησαν και συνεχίζουν να κατακαίουν για μέρες τη Βόρεια Εύβοια, την Πάρνηθα και την ΒΑ Αττική, την Ανατολική Μάνη, την Ηλεία, τη Φωκίδα κι άλλες περιοχές, καθώς επίσης η εγκληματική κρατική διαχείριση των πυρκαγιών με αποτέλεσμα την καταστροφή απέραντων δασών, την απελπισία και τον ξεριζωμό των πυρόπληκτων πληθυσμών, αναδεικνύουν με πλέον δραματικό τρόπο την αναγκαιότητα και την επιτακτικότητα της συμμετοχής όλων μας στον αγώνα για την γη και την ελευθερία ενάντια στη λεηλασία και την καταστροφή της φύσης.

Από τον Αχελώο, τα Άγραφα και τις Σκουριές στη Χαλκιδική, μέχρι την Κρήτη, το Ιόνιο, το Βόλο και το Πήλιο και όπου αλλού εκδηλώνεται η κρατική-καπιταλιστική επιθετικότητα… ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΙ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ!
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΠΥΡΟΠΛΗΚΤΟΥΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ
ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!

ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΓΩΝΑ

Πολιτικό κάλεσμα της Αυτόνομης Συνάντησης Αγώνα στον Αχελώο (Μεσοχώρα Τρικάλων, 12-13-14 Αυγούστου 2021)


Πολιτικό κάλεσμα της Αυτόνομης Συνάντησης Αγώνα στον Αχελώο
(Μεσοχώρα Τρικάλων, 12-13-14 Αυγούστου 2021)

ΟΧΙ ΦΡΑΓΜΑΤΑ, ΕΞΟΡΥΞΕΙΣ ΚΑΙ ΑΙΟΛΙΚΑ…
ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΠΟΤΑΜΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΒΟΥΝΑ!

Ενάντια στην “πράσινη” καπιταλιστική ανάπτυξη, τα φράγματα και την εκτροπή…
Ο Αχελώος θα νικήσει, η Μεσοχώρα θα ζήσει!

«Η ανάπτυξη ήταν, είναι και θα είναι καταρχάς ένας ξεριζωμός (…) Ανάπτυξη είναι ο οικονομικός πόλεμος, με τους νικητές του κι ακόμα περισσότερο με τους ηττημένους του, η ασυγκράτητη λεηλασία της φύσης, η καταστροφή των διαφορετικών πολιτισμών».
Στις μέρες μας, ο γιγαντιαίος σχεδιασμός του ελληνικού κράτους για τη λεηλασία του φυσικού περιβάλλοντος και της κοινωνίας. με σκοπό την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των ντόπιων και πολυεθνικών πολιτικών και οικονομικών ελίτ, και των ενεργειακών αναγκών του χρεοκοπημένου κρατικού–καπιταλιστικού τρόπου οργάνωσης της κοινωνίας, θα επιφέρει ανυπολόγιστες καταστροφικές συνέπειες στα φυσικά οικοσυστήματα και στη δυνατότητα αξιοπρεπούς διαβίωσης των ανθρώπων στους τόπους τους.

Πέραν των φαραωνικών εγκληματικών έργων που επιχειρούνται σήμερα, όπως τα Υ/Η φράγματα στον Αχελώο (και το ζήτημα της εκτροπής του προς τη Θεσσαλία, που επανήλθε στο προσκήνιο ως συνέχεια της σχεδιαζόμενης λειτουργίας των Υ/Η φραγμάτων στον άνω ρου του) και τα ανοιχτά μεταλλεία χρυσού στη Χαλκιδική, αναγγέλλονται ήδη και επιχειρούνται μια σειρά και άλλων καταστροφικών για τη φύση και τις τοπικές κοινωνίες σχεδιασμών σε πλήθος σημείων της χώρας: όπως την εγκατάσταση βιομηχανικών «αιολικών πάρκων» σε όλα σχεδόν τα ορεινά συγκροτήματα (Άγραφα, Ασπροπόταμος, Βέρμιο, Βαρνούντας, Οίτη, Ταΰγετος, Ζήρεια, Όχη κ.ά), τα προγράμματα φωτοβολταϊκών βιομηχανικών ζωνών, την κατασκευή εκατοντάδων Υ/Η φραγμάτων σε ποταμούς και και χειμάρρους,, την παράδοση αναρίθμητων φυσικών οικοτόπων στην τουριστική βιομηχανία, τα χρυσωρυχεία στο Κάκαβο στη Χαλκιδική, τις εξορύξεις υδρογονανθράκων σε θαλάσσιες και χερσαίες εκτάσεις κατά μήκος της χώρας -από την Ήπειρο, την Αιτωλοακαρνανία, τη Β.Δ. Πελοπόννησο, τον Πατραϊκό και Μεσσηνιακό κόλπο και όλο το Ιόνιο έως τις θαλάσσιες περιοχές νότια και νοτιοδυτικά της Κρήτης με ευρύτερες γεωπολιτικές διαστάσεις-, την καύση σκουπιδιών στο Βόλο σαν «εναλλακτικό» καύσιμο και τρόπο διαχείρισης της υπερσυσσώρευσης απορριμμάτων και αποβλήτων που το ίδιο το υπερκαταναλωτικό σύστημα παράγει, την υφαρπαγή και ιδιωτικοποίηση του νερού που ήδη συντελείται ή δρομολογείται σε μια σειρά από περιοχές (όπως στα νερά του Πηλίου με επίκεντρο τις Σταγιάτες).

Οι σχεδιασμοί αυτοί έρχονται να προστεθούν σε μια άνευ προηγουμένου επιθετικότητα απέναντι στην κοινωνία και τη φύση, η οποία εξελίσσεται τα τελευταία χρόνια στην ελληνική πραγματικότητα, με το βάθεμα της αναδιάρθρωσης του πολιτικοοικονομικού συστήματος στο όνομα της “ανάπτυξης”, η οποία σε «περιόδους κρίσης» εμφανίζεται σαν υπόθεση “εθνικού” συμφέροντος και αναγκαιότητας, για να συγκαλύψει το απροσμέτρητο κοινωνικό και περιβαλλοντικό κόστος που επιφέρει. Μια αναδιάρθρωση με χαρακτηριστικά γενικευμένης επιχείρησης εκποίησης των κοινωνικών αναγκών, των δημόσιων χώρων και των φυσικών πόρων στο ιδιωτικό κεφάλαιο που πραγματοποιείται από το ελληνικό κράτος υπό την κηδεμονία της Ε.Ε. και εξελίσσεται παράλληλα με τον αντίστοιχο εκσυγχρονισμό – προσαρμογή του νομικού πλαισίου. Όπως ο νόμος περί “FastTrack” και πλήθος άλλων νόμων και υπουργικών αποφάσεων, ώστε να αρθούν θεσμικές δεσμεύσεις και περιορισμοί που υπήρχαν μέχρι σήμερα στην εκμετάλλευση και εμπορευματοποίηση του φυσικού περιβάλλοντος, όπως η προστασία του δάσους και των περιοχών Natura, ο δημόσιος χαρακτήρας του αιγιαλού, η υποχρέωση περιβαλλοντικών μελετών στα μεγάλα κατασκευαστικά έργα κ.ά.

Ο πρόσφατος αντιπεριβαλλοντικός νόμος 4685/2020 αποτυπώνει την απάλειψη κάθε προστασίας του φυσικού κόσμου από το κράτος, και την παράδοσή του, στη γενικευμένη επίθεση του κεφαλαίου στα βουνά και τα δάση, στα ποτάμια και τα νερά, στις ακτές και το βυθό της θάλασσας στο όνομα της «πράσινης» ανάπτυξης και της προσέλκυσης επενδύσεων για την αντιμετώπιση της οικονομικής ύφεσης. Το προδιαγραμμένο αποτέλεσμα θα είναι η ανελέητη λεηλασία και καταστροφή του εναπομείναντος φυσικού κόσμου από τις κορφές των βουνών μέχρι και τους θαλάσσιους βυθούς και ο αφανισμός των παρακείμενων τοπικών κοινωνιών.

Όσο για τη λεγόμενη «πράσινη ανάπτυξη» δεν είναι παρά ένα διαφημιστικό περιτύλιγμα εξωραϊσμού της γνωστής καταστροφικής μηχανής του καπιταλισμού, ώστε να φαίνεται φιλικότερη δήθεν προς το περιβάλλον την ίδια στιγμή που το λεηλατεί και το καταστρέφει ανελέητα θυσιάζοντας το στο βωμό του κέρδους.

Άλλωστε, και σε παγκόσμιο επίπεδο οι συνθήκες άγριας εκμετάλλευσης της φύσης και της κοινωνίας επιφέρουν περαιτέρω υποβάθμιση της ζωής του ανθρώπου και του φυσικού κόσμου, εξαντλώντας τους φυσικούς πόρους και φτάνοντας μέχρι τα έσχατα όρια της διακινδύνευσης της ίδιας της επιβίωσης, όπως έμμεσα ομολογείται από τους ίδιους τους κρατικούς αξιωματούχους μιλώντας πλέον για ανεπίστρεπτη κλιματική αλλαγή, κατάρρευση και περιβαλλοντική κρίση. Από τον Αμαζόνιο ως τη Σιβηρία κι απ΄ακρου σ΄άκρου της γης, οι αποψιλώσεις και οι εμπρησμοί των δασών, η μόλυνση των θαλασσών, το λιώσιμο των αιώνιων πάγων στους πόλους και στα ψηλά βουνά, οι κλιματικές αλλαγές, το φαινόμενο του θερμοκηπίου, η συρρίκνωση της βιοποικιλότητας και η εξαφάνιση πλήθους ζωικών ειδών, είναι μερικά μόνο μέρη της συνολικής οριακής περιβαλλοντικής κρίσης που προκαλεί η κρατική-καπιταλιστική επιθετικότητα. Γίνονται έτσι φανερά, τόσο το μέλλον που επιφυλάσσει και επιβάλλει ο κρατικός–καπιταλιστικός πολιτισμός της μόλυνσης και της ανάπτυξης που περνάει μέσα από την ένταση της επίθεσης στο περιβάλλον και στις ανθρώπινες κοινωνίες, όσο και τα κοινωνικά και περιβαλλοντικά του αδιέξοδα.

Είναι γεγονός πως, στην εποχή μας, ο φυσικός κόσμος δέχεται μια άνευ προηγούμενου καταστροφική και λεηλατική επίθεση με ολέθριες συνέπειες στο όνομα της ανάπτυξης. Η επίθεση αυτή δεν γίνεται σε ένα μόνο σημείο του φυσικού κόσμου, σε ένα μόνο ή ορισμένα στοιχεία του (τα βουνά, τα δάση ή τα νερά), και δεν έχει σαν φορέα της γενικά τον άνθρωπο. Η επίθεση γίνεται συνολικά στον φυσικό κόσμο και γίνεται από ένα ιεραρχικό κι εκμεταλλευτικό πολιτικοοικονομικό σύστημα προς όφελος της ολιγαρχίας που βρίσκεται στην κορυφή του σε βάρος της φύσης και της ανθρωπότητας. Κάθε σημείο που εκδηλώνεται αυτή η επίθεση και κάθε στοιχείο που βάλλεται κάθε φορά προς αξιοποίησή του στο όνομα της ανάπτυξης, είναι μέρος της ευρύτερης καταστροφής που υφίσταται το περιβάλλον και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται. Δεν έχει δηλαδή μόνο την τοπική του διάσταση ώστε η αντίδραση να αφορά αποκλειστικά και περιορισμένα μια τοπική κοινότητα, αλλά μια ευρύτερη διάσταση αφορώντας πολλές ακόμα κοινωνικές ομάδες, ολόκληρη την κοινωνία των καταπιεσμένων κι εκμεταλλευόμενων ανθρώπων.

Η υπεράσπιση του φυσικού κόσμου και η οργάνωση της κοινωνικής ζωής σε αρμονία με αυτό, όπως και η υπεράσπιση του δημόσιου – ελεύθερου χώρου είναι θεμελιώδεις παράγοντες για την εξέλιξη της κοινωνίας στην κατεύθυνση της ελευθερίας, της αυτονομίας, της συλλογικοποίησης και της δημιουργικότητας. Σήμερα, οι αγώνες υπεράσπισης του φυσικού κόσμου και του δημόσιου χώρου, που ξεσπούν σε σημεία όπου σχεδιάζεται η λεηλασία και καταστροφή τους και πλήττεται η δυνατότητα αξιοπρεπούς διαβίωσης των τοπικών κοινοτήτων, βρίσκονται συχνά εγκλωβισμένοι στα όρια της τοπικότητας, της περιορισμένης θεσμικής διαμαρτυρίας, της αντιπροσώπευσης, της διαμεσολάβησης και της ανάθεσης. Ωστόσο σε πολλές περιπτώσεις συσπειρώνουν μεγάλο αριθμό ακόμη και την πλειοψηφία των κατοίκων των περιοχών που πλήττονται, ενώ αρκετές φορές προχωρούν και πέραν του θεσμικού πλαισίου διαμαρτυρίας αμφισβητώντας κρατικούς και τοπικούς παράγοντες και φορείς.

Απέναντι σε αυτήν τη συνθήκη της γενικευμένης επίθεσης, λεηλασίας και καταστροφής, απαιτείται μια πλατιά κοινωνική αφύπνιση και μια συνολική κοινωνική κριτική του αδιέξοδου και χρεωκοπημένου συστήματος, το ξεπέρασμα της ανάθεσης, της διαμεσολάβησης και της αδράνειας, το δυνάμωμα των κοινωνικών-ταξικών αγώνων, η συγκρότηση αυτοοργανωμένων, αντιθεσμικών μετώπων αντίστασης -με αμοιβαιότητα, αλληλεγγύη και συνέπεια στις κοινές συμφωνίες – και η δημιουργία κάθε δυνατού αναχώματος σε κάθε σημείο που εκδηλώνεται η κρατική και καπιταλιστική επιθετικότητα.
Απέναντι στο δυστοπικό μέλλον που μας επιφυλάσσουν οι ελίτ της εξουσίας και του πλούτου, υπάρχει η επιλογή της συλλογικής αντίστασης και του αγώνα. Να τους θυμίσουμε τι μπορεί να συμβεί όταν η κοινωνία των εκμεταλλευόμενων και των καταπιεσμένων ανθρώπων παίρνει την κατάσταση στα χέρια της και αντιστέκεται μαζικά και μαχητικά στους σχεδιασμούς τους. Οι κοινωνικές – ταξικές αντιστάσεις είναι ζωντανές, μπορούν να νικήσουν και θα νικήσουν!

Παρέμβαση Ιατροδικαστική Υπηρεσία Θεσ/νίκης-Βασίλης Μάγγος Παρών

Έναν χρόνο μετά, οι νεκροί σύντροφοι μας δηλώνουν επιβλητικά παρόντες

Ένα χρόνο πρίν η κορύφωση των κοινωνικών αντιστάσεων στην πόλη του Βόλου, που συμμετείχε δυναμικά στην μεγαλειώδη πορεία που πολιόρκησε το κάτεργο της ΑΓΕΤ, βρέθηκε αντιμέτωπη με τη βία των ένστολων φρουρών της Δημοκρατίας. Και δεν ήταν μόνο τα χημικά, το συνεχές κυνηγητό για 2 συνεχόμενες μέρες στην ΑΓΕΤ, στο αστυνομικό μέγαρο και τα δικαστήρια την επόμενη μέρα, οι συλλήψεις και οι διώξεις. Ήταν και εκείνη η στιγμή που το κράτος έδειχνε τα δόντια του μπροστά στον κόσμο του αγώνα, βασανίζοντας επιδεικτικά μπροστά σε όλους τον αγωνιστή Βασίλη Μάγγο στέλνοντας τον στο νοσοκομείο. Ένα περιστατικό αστυνομικής βίας και κρατικής κακοποίησης που έμελλε να αφήσει ένα ανεξίτηλο σημάδι στην ψυχολογία του, οδηγώντας τον στην ψυχολογική κατάρρευση και το θάνατο ένα μήνα μετά.

Για τον κόσμο που οχυρώνεται από την μεριά του οδοφράγματος, που κοιτάει τον εχθρό στα μάτια με ψηλά το κεφάλι, ο Βασίλης ήταν ένας ιδιαίτερος άνθρωπος, ψυχή και σώμα ταγμένος στον αγώνα. Με τις αντιφάσεις που διέπουν τον καθέναν μας ξεχωριστά, με τις ατομικές και συλλογικές επιλογές και αντιστάσεις που τον χαρακτήριζαν ως παιδί, ως αγωνιστή μα πάνω απ’ όλα ως Άνθρωπο. Ο Βασίλης άφησε έναν αγώνα στη μέση, που καλείται ο καθένας μας ξεχωριστά να συνεχίσει πιάνοντας το νήμα της αντίστασης από την αρχή.

Έναν χρόνο μετά το θάνατο του συντρόφου Βασίλη Μάγγου, πραγματοποιήσαμε παρέμβαση αντιπληροφόρησης με πανό και τρικάκια στις εγκαταστάσεις της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Θεσσαλονίκης. Η συγκεκριμένη υπηρεσία είναι υπεύθυνη για την απαγωγή του νεκρού σώματος του Βασίλη από την αντίστοιχη υπηρεσία Λάρισας, χωρίς να ενημερωθούν οι γονείς και το περιβάλλον του, για να διενεργήσουν εν κρυπτώ νεκροτομή χωρίς την παρουσία  ιατροδικαστή της οικογένειας. Για το κράτος ο βασανισμός δε σταματά ακόμα και όταν είμαστε νεκροί. Αυτό ήταν και το τελευταίο ταξίδι του Βασίλη στην πόλη μας.

Δεν ξεχνάμε όσους έχασαν την αναμέτρηση με τη ζωή και το θάνατο. Δεν ξεχνάμε όσους αγωνίστηκαν μέχρι τέλους για την αξιοπρέπεια, τη γη και την συλλογική ελευθερία. Ο Βασίλης είναι ένας από αυτούς και εμείς οφείλουμε να συνεχίσουμε στον ίδιο δρόμο. Γιατί χαμένος αγώνας, είναι μόνο αυτός που δε δίνεται.

Δε θα υπάρχει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη

Δε θα ξεχαστεί τί κάναν στον Βασίλη

 Μεγάλη Παναγία Χαλκιδικής-Συγκέντρωση για τον έναν χρόνο από τον θάνατο του Β. Μάγγου

Μεγάλη Παναγία Χαλκιδικής | Τετάρτη 14/07
 
Τιμούμε τους συναγωνιστές μας που πλήρωσαν ακριβά, επειδή επέλεξαν να παλέψουν ενάντια σε όσους επιχειρούν να πλουτίσουν καταστρέφοντας το φυσικό περιβάλλον και πατώντας επάνω στις ζωές μας.
Βασίλης Μάγγος (13/07/2020), αγώνας κατά της καύσης απορριμάτων στον Βόλο από την ΑΓΕΤ-Lafarge.
Γιώργος Καλύβας (20/03/2017), αγώνας κατά της εξόρυξης χρυσού/χαλκού στη Χαλκιδική από την Eldorado Gold.
 
Καλούμε σε μικροφωνική συγκέντρωση την Τετάρτη 14 Ιουλίου στις 11:00 στο πλατάνι (Χοροστάσι).
Ούτε επενδύσεις, ούτε μεταλλεία
Αγώνας για Ζωή, Γη και Ελευθερία
 
Επιτροπή Αγώνα Μ. Παναγίας
Κατάληψη “Terra Incognita”
Ανοιχτή Συνέλευση Αγώνα Τούμπας
(μέλη της Δικτύωσης Κινημάτων για Γη & Ελευθερία)

Φλώρινα-Συγκέντρωση ενάντια στην εγκατάσταση ανεμογεννητριών στο Νυμφαίο

Φλώρινα, 8 Ιουλίου

Εκδίκαση της αίτησης ασφαλιστικών μέτρων κατά της εγκατάστασης ανεμογεννητριών στην περιοχή του Νυμφαίου. Μετά από τη συγκέντρωση κατοίκων και αλληλέγγυων το δικαστήριο δέχθηκε τα ασφαλιστικά μέτρα με την εγκατάσταση ΑΠΕ να ανακόπτεται προσωρινά.

Νίκη στις τοπικές αντιστάσεις ενάντια στην πράσινη ανάπτυξη

8ο Δεκαήμερο Αγώνα & Ελευθερίας στο δασος των Σκουριών

 Παρασκευή 16 Ιουλίου – Κυριακή 25 Ιουλίου

«Έρχονται με τα σάλια τους να τρέχουν. Και αυτό που υπάρχει στον πάτο του καζανιού, δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητο: χρυσός, πετρέλαιο, πολλά μεταλλεύματα, φυσικό αέριο, νερό, οξυγόνο, βιοποικιλότητα. Η απληστία τους είναι ασυγκράτητη, είναι τέτοια που θα κάνει τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς να φουσκώσουν. Ο τραπεζικός λογαριασμός μπαίνει πάνω από τη ζωή. Η ικανοποίηση της απόλαυσης, της αδηφαγίας, μπαίνει πάνω από τη ζωή, όπως τη γνωρίζουμε. Να ξέρουν λοιπόν, ότι η Μητέρα Γη δε θα ανεχτεί τέτοιο χαστούκι.»

                                                                                                                           Λαός Νάσα,

Βόρεια Κάουκα, Κολομβία

Καλοκαίρι 2020, καλοκαίρι 2021. Στη ζωή του χρόνου που πέρασε με τηλεδιασκέψεις και κοινωνική αποστασιοποίηση, με εφαρμογές, sms και ολοκληρωτικό κοινωνικό έλεγχο, η στρεβλή καθημερινότητα της καραντίνας συνέδραμε τα μέγιστα στην ανάδυση ενός «θαυμαστού καινούριου κόσμου».

Η Υγεία; Μονοδιάστατη, αφού μία είναι η παγκόσμια ασθένεια, που μόνο όταν την εκριζώσουμε θα ξαναβρούμε την κανονικότητά μας.

Οι αγώνες; Lockdown… Διαδικτυακοί, με μέτρα και αποστάσεις ασφαλείας, εξιδανίκευση της ατομικής ευθύνης.

Η εκπαίδευση; Ιντερνετική, δυστοπική και γενικώς εξ αποστάσεως, να υποκινείται από καινούριους σκοπούς και να ανιχνεύει νέους στόχους…

Ο Ζαπατισμός, οι κοινότητες αγώνα και αντίστασης, η κοινωνία; Κάτι σαν άπιαστο όνειρο…

Μέσα σ’ αυτό το κοινωνικό-πολιτικό πλαίσιο, το κυρίαρχο παγκόσμιο σύστημα, ο καπιταλισμός, αναδιαρθρώνεται και έχει ήδη εξαπολύσει τη νέα του σταυροφορία.

Αυτή τη φορά στο όνομα της «ενεργειακής μετάβασης» της «απανθρακοποίησης» και της «κλιματικής ουδετερότητας». «Το νέο πετρέλαιο είναι ο χαλκός» διατείνεται η Goldman Sachs.

Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο κοινωνικού lockdown και εργολαβικής ρεμούλας, οι βουνοκορφές η μία μετά την άλλη, από την Κρήτη και τα Άγραφα μέχρι το Βέρμιο και τη Ροδόπη, ισοπεδώνονται από τις ανεμογεννήτριες και παράλληλα χιλιάδες στρέμματα παραγωγικής γης ερημοποιούνται από την ανάπτυξη των φωτοβολταϊκών πάρκων.

Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο και μάλιστα με επικοινωνιακές τυμπανοκρουσίες και ανυπόστατες κυβερνητικές και εταιρικές εξαγγελίες/υποσχέσεις για 4000 νέες θέσεις εργασίας και οπωσδήποτε απόλυτη προστασία του περιβάλλοντος, μέσω του χρηματιστηριακού τζόγου, μπήκαμε και εμείς εδώ στη Β. Α. Χαλκιδική, από τις αρχές του χρόνου και με τη Νέα Επενδυτική Συμφωνία, σε μία νέα «επενδυτική περίοδο». Αυτή της θεσμοθετημένης αποικίας.

Για να σωθεί λοιπόν ο τόπος, τοπικός, ελλαδικός, ευρωπαϊκός κ.λ.π. από την κυβέρνηση των «άριστων» και των «ειδικών», θα πρέπει να αποδοθούν τα δέοντα στον αφέντη του, στην Eldorado και στην όποια Eldorado. Και τα δέοντα στις νέες συνθήκες, αφορούν τα πάντα…

Στην ειδική οικονομική ζώνη των Σκουριών όπως θεσμοθετείται από τη νέα επενδυτική συμφωνία και προφανώς επικυρώνεται/ισχυροποιείται από το νέο εργασιακό νόμο, η εταιρεία αναγνωρίζεται ως ο απόλυτος και ανεξέλεγκτος διαχειριστής/κάτοχος, όλων των φυσικών πόρων της περιοχής.

Δεν υπάρχει πια συγκεκριμένο Επενδυτικό Σχέδιο Ανάπτυξης των Μεταλλείων Κασσάνδρας, αλλά μια υπό διαμόρφωση και κατά το δοκούν, εν δυνάμει επενδυτική προσέγγιση. Μια επενδυτική προσέγγιση που αφορά όχι μόνο τις χωροθετημένες, γνωστές μεταλλευτικές παραχωρήσεις αλλά ολόκληρη την επιφάνεια των 317.000 στρεμμάτων. Το αφεντικό, η εταιρεία, δεν κατέχει μόνο τα μέταλλα, αλλά και ολόκληρο τον υπόγειο υδροφορέα του οποίου χωρίς κανένα προσδιορίσιμο όριο, μπορεί να χρησιμοποιεί όσο νερό χρειάζεται και να αποδίδει στην κοινωνική χρήση αυτό που η ίδια κρίνει απαραίτητο.

Τα αρχαιολογικά ευρήματα δεν αποτελούν πια υλικά στοιχεία της ιστορίας ενός τόπου, αλλά στοιχεία «μνημονίων συναντίληψης» της εταιρείας με τις αρμόδιες εφορείες αρχαιοτήτων. Η βιοποικιλότητα δεν είναι αυτή που καθορίζεται από τα φυσικά οικοσυστήματα της οξιάς και της βελανιδιάς, αλλά αυτή που επιβάλλεται από τις γλάστρες του «μεγαλύτερου φυτωρίου της Βαλκανικής», στην Ολυμπιάδα.

Οι δημοτικές αρχές δεν είναι τίποτα περισσότερο από λιγούρικες διακοσμήσεις εν αναμονή κάποιου οικονομικού φιλοδωρήματος από τις ποσοστώσεις των μεταλλευτικών τελών και των υπεργολαβιών των έργων Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης της εταιρείας.

Η απεργία δεν αποτελεί πια συνταγματικό δικαίωμα των εργαζομένων, αλλά στοιχείο «ανώτερης βίας» κατά της επένδυσης και άρα δεν προβλέπεται στα εργοτάξια της Eldorado! Φυσικά, στην εν λόγω περιοχή δεν τίθεται θέμα οποιασδήποτε αντίδρασης, όχι μόνο κινηματικής, καθώς όπως προβλέπεται από τη νέα συμφωνία, η όποια δραστηριότητα καθίσταται ή θεωρείται ανταγωνιστική των συμφερόντων της επένδυσης, θα διώκεται.

Φαίνεται λοιπόν, πως 15 χρόνια αντίστασης και αγώνα ενάντια στα κυβερνητικά αδιέξοδα, στη συστημική αυθαιρεσία και στον παραλογισμό, δεν είναι αρκετά. Οι Σκουριές, ο εξορυκτισμός, οι νεοφιλελεύθερες εργασιακές συμβάσεις, το περιβάλλον, παραμένουν κεντρικό ζητούμενο στην πολιτική οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα. Για εμάς λοιπόν, δεν είναι τυχαίο ούτε περιστασιακό το ότι συνεχίζουμε να επιμένουμε πως η ανάγκη οργάνωσης και αντίστασης είναι επιτακτική. Είναι σταθερή και διαχρονική η απόφασή μας, μαζί με τη δικτύωση κινημάτων για Γη κι Ελευθερία, για την πραγματοποίηση ενός ακόμα Δεκαημέρου Αγώνα και Ελευθερίας. Ενός ακόμα δεκαημέρου φυσικής παρουσίας και παραμονής στο βουνό, ελεύθερης κατασκήνωσης, ελεύθερης σκέψης και ελεύθερου λόγου. Ενός δεκαημέρου, από τις 16 μέχρι τις 25 Ιούλη στις Σκουριές, στα βουνά του Κακάβου, όπου ευελπιστούμε ότι θα καταφέρουμε να συναντηθούμε φέτος και με έναν απίθανο θρύλο: το θρύλο του ζαπατιστικού βουνού που πλέει κόντρα στο ρεύμα της ιστορίας…

«Τα βουνά δε θα τα κάνουν σκόνη όλης της γης οι δολοφόνοι»

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ 

ΔΙΚΤΥΩΣΗ ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ ΓΙΑ ΓΗ & ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Παρέμβαση στο γραφείο του βουλευτή της ΝΔ στο Βόλο Χρήστου Μπουκώρου-Βασίλης Μάγγος Παρών

Έναν χρόνο μετά η μνήμη οφείλει να οπλίζει τις κοινωνικές αντιστάσεις

Βαδίζουμε σε δυστοπικές περιόδους όπου χρειάζεται να αγωνίζεσαι για τον αέρα που αναπνέεις και το νερό που πίνεις. Η επενδυτική δραστηριότητα του αρχιμαφιόζου δήμαρχου Μπέου προχωράει γοργά προς την κατασκευή της μονάδας παραγωγής SRF στο κάτεργο της ΑΓΕΤ-LaFarge, μέσα σε ένα περιβάλλον ήδη επιβαρυμένο από την πολύμηνη καύση σκουπιδιών. Η κατασκευή της νέας μονάδας αποτελεί ύψιστο επενδυτικό στόχο για τη δημαρχεία, καθώς θα γεμίσει τις τσέπες της μαφίας με φράγκα από Ευρωπαϊκές επιδοτήσεις και προγράμματα, αδιαφορώντας για τη γνώμη όσων πρόκειται να υποστούν τις ενεργοβόρες συνέπειες της παραγωγής και καύσης RDF-SRF. Από την άλλη η απεξάρτηση μιας ολόκληρης τοπικής κοινότητας αγώνα, από τις προσταγές και την εκμετάλλευση της τοπικής αυτοδιοίκησης, είναι αιτία και αφορμή για ένταση της βίας και της καταστολής. Οι κάτοικοι των Σταγιατών έχουν αποδείξει πως δεν έχουν κανέναν ανάγκη, πως οι ζωές, οι ανάγκες και οι επιθυμίες τους, είναι υπόθεση που αφορά τους ίδιους και μόνον αυτούς. Για την τοπική μαφία, κάτι τέτοιο που μπλοκάρει τα κέρδη δε μπορεί να περάσει έτσι.

Ένα χρόνο πρίν η κορύφωση των κοινωνικών αντιστάσεων στην πόλη του Βόλου, που συμμετείχε δυναμικά στην μεγαλειώδη πορεία που πολιόρκησε το κάτεργο της ΑΓΕΤ, βρέθηκε αντιμέτωπη με τη βία των ένστολων φρουρών της Δημοκρατίας. Και δεν ήταν μόνο τα χημικά, το συνεχές κυνηγητό για 2 συνεχόμενες μέρες στην ΑΓΕΤ, στο αστυνομικό μέγαρο και τα δικαστήρια την επόμενη μέρα, οι συλλήψεις και οι διώξεις. Ήταν και εκείνη η στιγμή που το κράτος έδειχνε τα δόντια του μπροστά στον κόσμο του αγώνα, βασανίζοντας επιδεικτικά μπροστά σε όλους τον αγωνιστή Βασίλη Μάγγο στέλνοντας τον στο νοσοκομείο. Ένα περιστατικό αστυνομικής βίας και κρατικής κακοποίησης που έμελε να αφήσει ένα ανεξίτηλο σημάδι στην ψυχολογία του, οδηγώντας τον στην ψυχολογική κατάρρευση και το θάνατο ένα μήνα μετά.

Για τον κόσμο που οχυρώνεται από την μεριά του οδοφράγματος που κοιτάει τον εχθρό στα μάτια με ψηλά το κεφάλι, ο Βασίλης ήταν ένας ιδιαίτερος άνθρωπος, ψυχή και σώμα ταγμένος στον αγώνα. Με τις αντιφάσεις που διέπουν τον καθέναν μας ξεχωριστά, με τις ατομικές και συλλογικές επιλογές και αντιστάσεις που τον χαρακτήριζαν ως παιδί, ως αγωνιστή μα πάνω απ’ όλα ως Άνθρωπο. Ο Βασίλης άφησε έναν αγώνα στη μέση, που καλείται ο καθένας μας ξεχωριστά να συνεχίσει πιάνοντας το νήμα της αντίστασης από την αρχή. Έναν χρόνο μετά το βασανισμό του συντρόφου Βασίλη Μάγγου από τους ένστολους δολοφόνους, στην ίδια πόλη που επιμένει να αντιστέκεται μπροστά στην τοπική μαφία και το καπιταλιστικό κέρδος, πραγματοποιήσαμε παρέμβαση με μπογιές και τρικάκια στο γραφείο του βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας και δημοσιογράφου Χρήστου Μπουκώρου, λίγες ώρες πριν την πορεία αντίστασης ενάντια στην ΑΓΕΤ-LaFarge. Έχουμε δηλώσει και στο παρελθόν πως η αγωνιζόμενη κοινωνία του Βόλου αλλά και κάθε κοινότητα αγώνα που δέχεται τη βία και την καταστολή του κράτους και των αφεντικών, δεν είναι μόνη. Μπροστά στις μαφιόζικες απειλές του κάθε Μπέου ορθώνεται το δίκιο του αγώνα και η αλληλεγγύη μεταξύ των κοινοτήτων αντίστασης. Στηρίζοντας τις αντιστάσεις στην πόλη της  Θεσσαλονίκης ενάντια στην εγκληματική δραστηριότητα των τερατουργημάτων του ΤΙΤΑΝ και των ΕΛΠΕ, το μέτωπο αγώνα στην πόλη της Καβάλας ενάντια στη ΒΦΛ του μαφιόζου Λαυρεντιάδη, τα αναχώματα υπεράσπισης στο δάσος των Σκουριών εναντια στην επιβαλλόμενη δυστοπία της ElDorado,  αλλά και κάθε άλλη κοινότητα αντίστασης, καταθέτουμε την έμπρακτη αλληλεγγύη μας στον αγώνα τον κατοίκων του Βόλου. Τίποτα δεν τελειώνει, γιατί υπερασπιζόμαστε το δίκιο μας.

Νίκη στις τοπικές αντιστάσεις ενάντια στη λεηλασία της φύσης και των ζωών μας

Δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη, δε θα ξεχαστεί τί κάναν στον Βασίλη

Ανταπόκριση από την πανελλαδική πορεία ενάντια στην καύση σκουπιδιών στον Βόλο

Πολύ μαζικό το χθεσινό πανελλαδικό συλλαλητήριο του Συντονισμού Συλλογικοτήτων ενάντια στην καύση σκουπιδιών και την τρομοκρατία κράτους-πολυεθνικών, με τη συμμετοχή πλήθους αγωνιστών και αγωνιστριών τόσο από την πόλη όσο και από όλη την Ελλάδα,.
 
Η πορεία κινήθηκε στους κεντρικούς δρόμους της πόλης κάνοντας στάσεις τόσο στα δικαστήρια όπου ένα χρόνο πριν οι ένστολοι δολοφόνοι της ΕΛ.ΑΣ., βασάνισαν τον αγωνιστή Βασίλη Μάγγο όσο και στο δημαρχείο που αποτελεί έδρα της τοπικής μαφίας του Βόλου.
 
Εμπρός λαέ μην τους φοβηθείς, να φύγει η Lafarge να ζήσουμε εμείς!
Δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη, δε θα ξεχαστεί τι κάναν στο Βασίλη!

Πανελλαδική κινητοποίηση ενάντια στη καύση σκουπιδιών από την ΑΓΕΤ-Lafarge

1 χρόνο μετά τον βασανισμό του αγωνιστή Β. Μάγγου

Τα τελευταία χρόνια, το ήδη ρυπογόνο εργοστάσιο της τσιμεντοβιομηχανίας ΑΓΕΤ-Lafarge στον Βόλο απέκτησε άδεια καύσης σκουπιδιών (RDF-SRF) για παραγωγή ενέργειας. Οι παρωχημένοι κλίβανοι της ΑΓΕΤ πλέον εκπέμπουν στον αέρα διοξίνες, φουράνια και τέφρα επιβαρυμένη με βαρέα μέταλλα, με συνέπεια η υγεία των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής να επιδεινώνεται διαρκώς.

Η εν λόγω επένδυση προχωρά με τις ευλογίες του μαφιόζου δημάρχου Βόλου Αχιλλέα Μπέου. Οι κάτοικοι που διαμαρτύρονται δέχονται απειλές, διώξεις και κατασταλτική βία, με αποκορύφωμα τον βασανισμό του Βασίλη Μάγγου από την αστυνομία τον Ιούνιο του 2020, ο οποίος οδήγησε στον θάνατό του έναν μήνα μετά.

Στεκόμαστε εμπόδιο στα σχέδια των εταιριών που πλουτίζουν καταστρέφοντας το φυσικό περιβάλλον και την υγεία μας. Στηρίζουμε τις κινητοποιήσεις ενάντια στην καύση απορριμάτων στον Βόλο. Οι ζωές μας πάνω από τα κέρδη τους.

ΣΑΒΒΑΤΟ 26/6 18:30 ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΒΟΛΟΥ

 

Ανταπόκριση από τη συγκέντρωση ενάντια στην οικολογική καταστροφή από τη ρύπανση της ΒΦΛ στην πόλη της Καβάλας

Το απόγευμα της Παρασκευής 18 Ιούνη, παρά τη βροχή, εκατοντάδες αγωνιστές (εργαζόμενοι της ΒΦΛ και αλληλέγγυοι) από την Καβάλα, τα γύρω χωριά αλλά και από άλλες πόλεις, πραγματοποιήσαμε την προγραμματισμένη συγκέντρωση ενάντια στην οικολογική καταστροφή από τη ρύπανση της Βιομηχανίας Φωσφορικών Λιπασμάτων (ΒΦΛ) στην πόλη της Καβάλας.  

Ο τουρισμός ως οικονομικό υποκείμενο της βαριάς βιομηχανίας της χώρας, λειτουργεί εις βάρος των ίδιων των θεμελίων που το στηρίζουν, δηλαδή το περιβάλλον και τους εργαζόμενους. Σε ένα φαντασιακό “πράσινο” καπιταλιστικό δίκτυο, δεν θα γινόταν ποτέ αποδεκτό σε παραθαλάσσιες περιοχές, όπου υπάρχει αλιεία και τουρισμός, όπως τα χωριά της Ν. Καρβάλης και της Κεραμωτής, να βρίσκονται δίπλα σε βουνά από φωσφογύψο, φουγάρα και δυσωδία. Όταν μιλάνε για τουρισμό και έσοδα για το κράτος στην γλώσσα τους, η ρύπανση της ΒΦΛ και των υπόλοιπων βιομηχανίων, μένουν απλά εκτός λεξιλογίου. Η ποιότητα της ζωής και η καθημερινότητα των πολιτών και των εργαζομένων περνούν σε δεύτερη μοίρα, ενώ τον πρωταγωνιστικό ρόλο έχει αποκλειστικά το τουριστικό κεφάλαιο και η είσοδος αυτού από τον σταθμό της Νυμφαίας στην Ροδόπη, και ας έχουν επιβληθεί δεκάδες πρόστιμα και απαγορεύσεις με πρόσχημα την προστασία της δημόσιας υγείας.

Η μόνη ρεαλιστική αντιμετώπιση που μπορεί να σταματήσει τη λεηλασία της φύσης και των εργατικών κεκτημένων, είναι οι κινηματικές διαδικασίες και οι εργατικοί αγώνες όταν αυτοί είναι απόλυτα αλληλοεξαρτώμενοι και συνδεμένοι μεταξύ τους. Ο σεβασμός στη φύση και την προστασία του περιβάλλοντος πρέπει να είναι προέκταση της καθημερινής μας πολιτικής συμπεριφοράς απέναντι στις κοινωνικές διεκδικήσεις. Η εργατική μας συνείδηση πηγάζει από τον αδιαπραγμάτευτο σεβασμό στο περιβάλλον και την αλληλεγγύη μας στις αντιστάσεις αγώνα χωρίς ανταλλάγματα. Δεν πρόκειται να υπάρξει ποτέ πράσινη ανάπτυξη φιλική προς το περιβάλλον που να ελέγχεται από το κεφάλαιο και τις πολυεθνικές, ούτε πρόκειται ποτέ να υπάρξει συμφωνία μεταξύ εργαζομένων και εργοδοτών, όταν αυτή χειραγωγείται και διαμορφώνεται από τις κυβερνήσεις.

Μόνο οι αγώνες θα μας βοηθήσουν να κερδίσουμε τη μάχη με το κεφάλαιο και το κράτος απέναντι στη λεηλασία της φύσης και την καταστροφή των ζωών μας. Επόμενο ραντεβού στο Βόλο για τη στήριξη της πανελλαδικής πορείας ενάντια στην καύση σκουπιδιών από την ΑΓΕΤ-LaFarge, ένα χρόνο μετά το βασανισμό του αγωνιστή Βασίλη Μάγγου από τους ένστολους δολοφόνους του Μπέου.