[:el]Παράδοση 400 μασκών στον προσφυγικό καταυλισμό του Λαυρίου[:]

[:el]Την Δευτέρα 4/5 παραδώσαμε 400 μάσκες στον προσφυγικό καταυλισμό του Λαυρίου. Η δομή αυτή δημιουργήθηκε το 1947 με σκοπό να φιλοξενήσει αρχικά πρόσφυγες από την πρώην ΕΣΣΔ . Παρόλα αυτά, τα τελευταία 35 χρόνια κατοικείται κυρίως από Τούρκους και Κούρδους πολιτικούς πρόσφυγες, ενώ από το 2016 το ελληνικό κράτος έχει πάψει να χρηματοδοτεί το καταυλισμό. Για ένα χρονικό διάστημα λειτουργούσε με Ευρωπαϊκά κονδύλια, αλλά από το Μάιο του 2017 αποχώρησε οριστικά και ο Ερυθρός Σταυρός που διαχειριζόταν το κέντρο, αφού το υπουργείο Μεταναστευτικής πολιτικής αρνήθηκε να το ενσωματώσει στις μόνιμες δομές, αφήνοντας πρακτικά στη «μοίρα» τους τα υποκείμενα που στεγάζονται στο χώρο.

Από την πλευρά μας, θεωρήσαμε σημαντικό να σταθούμε αλληλέγγυοι και αλληλέγγυες σε ανθρώπους που επέλεξαν να παραμείνουν στο χώρο, να τον διαχειριστούν μόνοι-ες τους και να καλύψουν συλλογικά τις ανάγκες τους. Ζούμε σε μία συνθήκη πανδημίας στην οποία οποιαδήποτε περιοχή συνωστισμού περιθωριοποιημένων ομάδων (φυλακές, στρατόπεδα συγκέντρωσης, καταυλισμοί ρομά, γειτονιές) θεωρείται ακόμα περισσότερο δυνητικά μιαρή και επικίνδυνη για το κοινωνικό σύνολο . Οι λύσεις που τους επιφυλάσσονται από το ελληνικό κράτος και την κοινωνία είναι η περαιτέρω περιθωριοποίηση και η επαν-εγκαταλειψή τους σε δομές εγκλεισμού, στις οποίες εν καιρώ παγκόσμιας πανδημίας , έχει μειωθεί ακόμα περισσότερο η προσβασιμότητα τους σε μέτρα υγιεινής και αυτοπροστασίας. Τα μοναδικά μέτρα που εφαρμόστηκαν στις φυλακές ήταν η απαγόρευση του επισκεπτηρίου και του προαυλισμού , ενώ αντίστοιχα οι δομές φιλοξενίας μεταναστ(ρι)ών τέθηκαν υπό αυστηρή καραντίνα. Επιλέξαμε ως ελάχιστη ένδειξη έμπρακτης αλληλεγγύης να στείλουμε 400 μάσκες στον καταυλισμό του Λαυρίου.

Η ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΤΑΞΙΚΗ

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ, ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΤΥΧΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ

Κατάληψη Ντουγρού

Μαρίνος Αντύπας[:]

[:el]Κείμενο για την καμπάνια αλληλεγγύης σε ευπαθείς και αποκλεισμένες κοινωνικά ομάδες[:]

[:el]Εδώ και λίγες εβδομάδες με πρωτοβουλία των συνελέυσεων του Μαρίνου Αντύπα και της κατάληψης Ντουγρού, έχουμε ξεκινήσει μία καμπάνια αλληλεγγύης σε ευπαθείς και αποκλεισμένες κοινωνικά ομάδες τις οποίες κράτος και πολιτεία έχουν αφήσει ουσιαστικά μόνες και αβοήθητες εν μέσω της πανδημίας του SARS-CoV-2. Στην καμπάνια συμπεριλαμβάνονται η ομάδα αλληλοβοήθειας, η συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης και υγιεινής και το ράψιμο υφασμάτινων μασκών προστασίας.

Από τους πρωταχρικούς μας στόχους ήταν να ενισχύσουμε με μάσκες και με είδη πρώτης ανάγκης και υγιεινής, κάποιες οργανωμένες δομές κοινωνικά αποκλεισμένων ομάδων, όπως τους τρόφιμους των φυλακών Λάρισας, το γηροκομείο Λάρισας και τους πρόσφυγες και μετανάστες που ζουν στο “κέντρο φιλοξενίας” του Κουτσόχερου. Πλήθος αλληλέγγυων που στελέχωσαν αυτή τη προσπάθεια, έκαναν εφικτό σε αρκετά σύντομο χρονικό διάστημα, τόσο τη κατασκευή περίπου 2500 υφασμάτινων μασκών προστασίας, όσο και τη δημιουργία ενός ταμείου αλληλεγγύης.

Πιο συγκεκριμένα, αυτό το ταμείο μας έδωσε τη δυνατότητα να αγοράσουμε και να παραδώσουμε σε οικογένειες προσφύγων και μεταναστών του Κουτσόχερου 85 πακέτα με βρεφικές πάνες, μέσω του κοινωνικού παντοπωλείου. Έχοντας γνώση ότι στη δομή “φιλοξενίας” του Κουτσόχερου υπάρχει πλήθος βρεφών και μικρών παιδιών (περίπου 180 παιδιά κάτω των 4 ετών) και ξέροντας τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι πολυπληθείς και μη επιδοτούμενες οικογένειες, επιλέξαμε να καλύψουμε ένα μικρό κενό από αυτά τα οποία δημιουργούν κράτος και θεσμικοί φορείς που είναι θεωρητικά υπεύθυνοι για τους ανθρώπους αυτούς, αλλά στη πραγματικότητα τους αντιμετωπίζουν σαν αριθμούς, για να εισπράτουν επιταγές (ευρωπαϊκές, ιδιωτικές κ.α.).

Και ενώ, μετά από αλεπάλληλες επαφές με πρόσωπα και φορείς, καταφέραμε να δώσουμε τις πάνες, δεν μπορούμε να πούμε και το ίδιο για τις περίπου 1500 μάσκες, που ράφτηκαν για να δοθούν στους ανθρώπους που διαμένουν στη δομή του Κουτσόχερου. Στο Κουτσόχερο το καθεστώς διοίκησης είναι σχεδόν ανύπαρκτο και προσπαθώντας να βρούμε τρόπο να δώσουμε έστω και αυτό το ελάχιστο μέτρο προστασίας για τον κορονοϊό (πράγμα για το οποίο θα έπρεπε ήδη κράτος και πολιτεία να έχουν μεριμνήσει, όπως και οι ΜΚΟ, οι οποίες υποτίθεται πως δουλεύουν για αυτούς τους ανθρώπους) σχεδόν επί δύο εβδομάδες χτυπάμε σε τοίχο. ΜΚΟ, κρατικοί και λοιποί φορείς, κανένας δεν αναλάμβανε και ούτε αναλαμβάνει την ευθύνη για να παραδώσουμε τις μάσκες, κανένας δεν είναι “υπεύθυνος” για τη δομή. Γιατί παρά τη φιλότιμη προσπάθεια μεμονομένων προσώπων που συμμετέχουν στους αρμόδιους φορείς, η ατελείωτη γραφειοκρατία και η ευθυνοφοβία είναι εμπόδια απροσπέλαστα για όσους θέλουν να προτάξουν αλληλεγγύη, κάτι που φυσικά δεν ισχύει για τοπικούς μεγαλοεπιχειρηματίες και προσωπικούς φίλους των κυβερνώντων που εν μέσω πανδημίας βλέπουν μόνο προοπτική για κέρδη.

Οι πρόσφυγες και οι μετανάστες είναι δυστυχώς από τις πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, ειδικά μέσα στη περίοδο της πανδημίας που διανύουμε. Εξαθλιωμένοι και στοιβαγμένοι σε κέντρα κράτησης, αντικείμενα εκμετάλευσης πολιτικών και εργοδοτικών συμφερόντων, χωρίς κανένας ουσιαστικά να ενδιαφέρεται για τις ζωές τους. Κράτος και αφεντικά βλέπουν τους πρόσφυγες και τους μετανάστες είτε ως παχυλά κονδύλια, είτε ως φθηνά εργατικά χέρια και σε κάθε “ευκαιρία” δείχνουν το πραγματικό τους πρόσωπο και την πλήρη απαξίωση που έχουν για τους ανθρώπους αυτούς.

Εμείς λοιπόν παίρνουμε θέση και έμπρακτα δείχνουμε την αλληλεγγύη μας σε κάθε κομμάτι της κοινωνίας που το έχει ανάγκη. Οι πρόσφυγες και μετανάστες στην πλειονότητά τους, είναι ταξικά στο ίδιο στρατόπεδο με εμάς και σε αυτήν την κρίση δε θα τους αφήσουμε μόνους.

Αθλητικό Σωματείο Μαρίνος Αντύπας

Κατάληψη Ντουγρού[:]

[:el]Παράδοση 300 μασκών σε κοινότητα Ρομά[:]

[:el]Την Πέμπτη 9 Απρίλη, έγινε γνωστό ότι γύρω στα είκοσι άτομα από τον πληθυσμό των Ρομά στη Λάρισα βρέθηκαν θετικά στον ιό SARS-CoV-2, έπειτα από ιχνηλάτηση των επαφών του πρώτου επιβεβαιωμένου κρούσματος που εντοπίστηκε την προηγούμενη μέρα, εντός του πληθυσμού αυτού. Τα αντανακλαστικά μας ήταν γρήγορα και το Σάββατο 12 Απρίλη, έπειτα από συνεννόηση με τον πρόεδρο της ομοσπονδίας Ρομά Θεσσαλίας, παραδώσαμε περί τις 300 μάσκες προστασίας.

Όπως έχουμε ξαναπεί, στην περίοδο αυτών των πρωτόγνωρων καταστάσεων που το σύνολο της κοινωνίας βιώνει, εμείς προτάσσουμε την αλληλεγγύη και την αλληλοβοήθεια, ειδικά προς τις πιο ευπαθείς κοινωνικές ομάδες. Και πλέον πρέπει να γίνει κατανοητό πως ευπαθείς δεν είναι μόνο οι ηλικιωμένοι και οι άνθρωποι που ήδη αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας, αλλά και όλες αυτές οι κοινωνικές ομάδες που χρόνια τώρα απαξιώνονται και βρίσκονται στο στόχαστρο του κράτους και των εκάστοτε κυβερνήσεων, όπως είναι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες, οι κρατούμενοι, οι άνεργοι και οικονομικά εξαθλιωμένοι, οι Ρομά και κάθε μειονότητα.

Οι Ρομά, ένας λαός κατά βάση νομαδικός, σε όλα τα χρόνια της ιστορίας του έχει υποστεί ρατσισμό και διακρίσεις, διώξεις, βασανισμούς και φυσική εξόντωση. Η δίωξή τους κορυφώθηκε στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πόλεμου όπου οι Ρομά χρησιμοποιήθηκαν σε ιατρικά πειράματα και εκτελέστηκαν στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως, μαζί με ομοφυλόφιλους, Εβραίους, κομμουνιστές και Μάρτυρες του Ιεχωβά. Αν και δεν υπάρχουν ακριβή στοιχεία, ο αριθμός των Ρομά που εξοντώθηκαν υπολογίζεται μεταξύ 500.000 εώς 2.000.000. Αλλά και μετά το πέρας του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η αντιμετώπιση που χαίρουν δεν έχει αλλάξει και πολύ. Τα περισσότερα κράτη, στα οποία υπάρχουν πληθυσμοί Ρομά, τους αντιμετωπίζουν ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας, φύση παραβατικούς και ανένταχτους. Η Ελλάδα προφανώς δεν πάει πίσω, με τρανταχτό παράδειγμα την καταγγελία του ΕΠΣΕ (Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι) τον Σεπτέμβριο του 2006 ότι στην Ελλάδα “την τελευταία δεκαετία παρατηρείται η μεγαλύτερη παράνομη έξωση Ρομά”, ενώ παράλληλα είναι σε έξαρση η εξύβριση των υπερασπιστών των δικαιωμάτων τους, με την συμβολή και των μέσων μαζικής ενημέρωσης.Από το 2006 μέχρι σήμερα δεν έχουν αλλάξει και πολλά. Οι Ρομά συνεχίζουν να αντιμετωπίζονται με επιφυλακτικότητα από το μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας και οι συνθήκες διαβίωσής τους (στα περισσότερα σημεία της χώρας όπου υπάρχουν καταυλισμοί) είναι άθλιες και απάνθρωπες, χωρίς νερό, χωρίς αποχέτευση και χωρίς ρεύμα. Επίσης συνεχίζουν να είναι οι αποδιοπομπαίοι τράγοι, γεγονός που έγινε απόλυτα σαφές τις τελευταίες μέρες, όταν και εντοπίστηκε κρούσμα κορονοϊού στον τοπικό πληθυσμό Ρομά. Ο τρόπος που όλα τα ΜΜΕ, τοπικά και πανελλαδικά, «έπαιξαν» την είδηση, οι εμπρηστικές δηλώσεις περί υγειονομικής βόμβας του προέδρου του Ιατρικού Συλλόγου Λάρισας, Ντίνου Γιαννακόπουλου, καθώς και ότι «οι Ρομά είναι συμπολίτες μας που αφενός ζουν πολλοί μαζί, συγχρωτίζονται, αφετέρου μέχρι τώρα ίσως να μην είχαν κατανοήσει επακριβώς τα περιοριστικά μέτρα και όπως βλέπετε αντιδρούν» μόνο βοηθητικές δεν ήταν, αλλά ενίσχυσαν ρατσιστικά αισθήματα και δόλια προσπάθησαν να ρίξουν σχεδόν εξολοκλήρου το φταίξιμο στην κοινότητα αυτή, σε περίπτωση που θα έχουν να αντιμετωπίσουν μια γενικευμένη εξάπλωση. Κάτι που φυσικά δεν έγινε στην περίπτωση του πρώτου κρούσματος στη χώρα μας, καθώς εκεί δεν είχαμε να κάνουμε ούτε με Ρομά ούτε με κανέναν «φτωχοδιάβολο», αλλά με κυρία της «καλής κοινωνίας» που είχε επιστρέψει από επαγγελματικό ταξίδι στο Μιλάνο.

Στο απυρόβλητο επίσης, δεν πρέπει να πέσει η μεθόδευση του κράτους για να δοκιμάσει περεταίρω μέτρα καταστολής (που ήδη ξέρει πως θα τα χρειαστεί για την μετά κορονοϊού περίοδο) και να τα «νομιμοποιήσει» στα μάτια της κοινωνίας, καθώς εντείνοντας την λογική του «οι Ρομά και φταίνε και δε συνεργάζονται» συζητούν ακόμα και το ενδεχόμενο του να βγει ο στρατός στο δρόμο, κάτι που σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση θα ενεργοποιούσε τα όποια δημοκρατικά αντανακλαστικά του συνόλου της κοινωνίας, ενώ τώρα αυτές οι δηλώσεις συνοδεύονται σχεδόν από χειροκροτήματα.

Σε αντίθεση λοιπόν με το κράτος και την κυβέρνηση, που ψάχνουν υποψήφιους ενόχους για να ρίξουν το φταίξιμο των δικών τους πολιτικών που έχουν διαλύσει το δημόσιο σύστημα υγείας και μας έχουν φέρει στη δραματική αυτή κατάσταση που όλοι και όλες βιώνουμε και για να εντείνουν την καταστολή τους, εμείς το είπαμε και θα το λέμε συνέχεια, με όλη τη δύναμη της φωνής μας πως μοναδικοί υπαίτιοι είναι αυτοί και οι πολιτικές τους.

Στεκόμαστε πάντα αλληλέγγυοι προς κάθε περιθωριοποιημένο κομμάτι της κοινωνίας και δεν ανεχόμαστε να γίνει αποδιοπομπαίος τράγος κανένας Ρομά, κανένας πρόσφυγας ή μετανάστης κανένας και καμία από τη δική μας ταξική πλευρά. Η αλληλεγγύη και η πληροφόρηση είναι τα όπλα μας και δεν πρόκειται να τα καταθέσουμε.

Μαρίνος Αντύπας

Κατάληψη Ντουγρού[:]

[:el]ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΛΑΡΙΣΑΣ[:]

[:el]Την Τετάρτη στις 8/4 παραδώσαμε 800 υφασμάτινες, αποστειρωμένες μάσκες με οδηγίες χρήσης στις φυλακές Λάρισας ως ένδειξη έμπρακτης αλληλεγγύης στους αποκλεισμένους κρατούμενους. Η δράση στήθηκε σε συνεργασία με τον αθλητικό, αυτοοργανωμένο σύλλογο Μαρίνος Αντύπας και αλληλέγγυες/ους.

Δύο μέρες αργότερα πληροφορηθήκαμε ότι οι μάσκες δεν παραδόθηκαν στους κρατούμενους με εντολή του αρχιφύλακα και ότι παραμένουν αχρησιμοποίητες στο ιατρείο των φυλακών με την δικαιολογία ότι θα αποτελούσε την ‘’πρώτη ύλη’’ που θα χρησιμοποιούταν σε μια ενδεχόμενη εξέγερση για να καλύψουν τα πρόσωπά τους (κάτι το οποίο είναι αστείο μιας και η απόκρυψη των χαρακτηριστικών μπορεί να γίνει με οτιδήποτε) και ότι θα δοθούν αφού υπάρξει κάποιο ύποπτο κρούσμα του COVID-19. Πρόσχημα αντιφατικό και αβάσιμο καθώς απ’ ότι πληροφορηθήκαμε σε παλαιότερο αίτημα των κρατουμένων για παροχή μασκών ο αρχιφύλακας τους είπε ότι είχε την ”διάθεση” να τους τις παρέχει, αλλά καθώς το αρμόδιο υπουργείο θα διέθετε μόλις 300, δεν υλοποιήθηκε ποτέ λόγω αδυναμίας του να επιλέξει σε ποιους θα δοθούν.

Παράλληλα, παρά την νομική δέσμευση του υπουργείου να αποσυμφορήσει αυτήν την περίοδο τις φυλακές αποφυλακίζοντας κάτω από συγκεκριμένα κριτήρια όποιους/ες το δικαιούνται στις φυλακές Λάρισας, παρά τις πολλαπλές αιτήσεις των φυλακισμένων, το συμβούλιο φυλακών και η εισαγγελία δεν προχώρησαν σε καμία ενέργεια και δεν ικανοποίησαν κανένα αίτημα.

Απαιτούμε να δοθούν άμεσα οι μάσκες στους κρατούμενους , καθώς με τις βασικές γνώσεις υγιεινής που έχουμε ακόμα και ως ‘’μη ειδικοί” γνωρίζουμε ότι σε χώρους που είναι συνωστισμένος πολύς κόσμος η χρήση μασκών είναι ιδιαίτερα βοηθητική και για λόγους μείωσης της μεταδοτικότητας του ιού και για την ψυχολογία των κρατουμένων.

Σε μια συγκυρία που πριν λίγες μέρες καταμετράμε μια νεκρή κρατούμενη στις φυλακές Θήβας πιθανόν από τον ιό, το φρουραρχείο, η διεύθυνση και η υγειονομική υπηρεσία της φυλακής της Λάρισας, αρνείται να μοιράσει τις μάσκες σε όσους κρατούνται στα κελιά της. Εμείς το μόνο που έχουμε να πούμε είναι πως ‘’πρώτη ύλη’’ μιας ενδεχόμενης εξέγερσης είναι οι απάνθρωπες συνθήκες κράτησης και διαχείρισης των έγκλειστων, για τους οποίους ακόμα και σε συνθήκες παγκόσμιας καραντίνας και της και καλά ‘’κρατικής πρόνοιας’’ για την επιδημία δεν τους διασφαλίζεται ούτε το μοναδικό παρεχόμενο μέτρο πρόληψης κατά του ιού.[:]

[:el]Παράδοση προστατευτικών μασκών στο γηροκομείο και στις φυλακές Λάρισας[:]

[:el]

Εδώ και λίγες μέρες με πρωτοβουλία των συνελεύσεων του Μαρίνου Αντύπα και της κατάληψης Ντουγρού, έχουμε ξεκινήσει μια καμπάνια αλληλεγγύης σε ευπαθείς και αποκλεισμένες κοινωνικά ομάδες, τις οποίες κράτος και πολιτεία έχουν αφήσει ουσιαστικά μόνες και αβοήθητες εν μέσω της πανδημίας του SARS-CoV-19. Στην καμπάνια συμπεριλαμβάνονται η ομάδα αλληλοβοήθειας , η συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης και υγιεινής και το ράψιμο υφασμάτινων μασκών προστασίας.

Από την αρχή, το όλο εγχείρημα στηρίχθηκε και πλαισιώθηκε από πλήθος αλληλέγγυων, οι οποίοι με την υλική, οικονομική και κυρίως πρακτική τους βοήθεια μας βοήθησαν να πετύχουμε τον πρώτο μας στόχο, να έχουμε έτοιμες δηλαδή μέχρι σήμερα Τετάρτη 8 Απρίλη τις πρώτες 1000 περίπου μάσκες, οι οποίες παραδόθηκαν στους κρατούμενους των φυλακών Λάρισας (800 μάσκες) και στους τροφίμους και το προσωπικό του γηροκομείου Λάρισας (130 μάσκες). Οι μάσκες αυτές κατασκευάστηκαν εξ ολοκλήρου από αλληλέγγυους/ες, οι οποίοι δούλεψαν είτε από τα σπίτια τους είτε στη δομή που έχει στηθεί όλες αυτές τις μέρες στον χώρο της κατάληψης Ντουγρού. Όλοι και όλες, συνεισφέραμε ο καθένας στο βαθμό που μπορούσε κι έτσι σε λίγες μόνο ημέρες και με ελάχιστους πόρους (ότι καθένας και καθεμία μπορούσε να προσφέρει από το υστέρημά του/της) καταφέραμε ότι κράτος και κυβέρνηση «αδυνατούν» εδώ και 2 περίπου μήνες (!).

Γιατί σε αυτό το σημείο αξίζει να ειπωθεί πως πέρα από μεγαλεπήβολες και δακρύβρεχτες δηλώσεις για «ήρωες» γιατρούς και το πέταγμα της μπάλας στην ατομική ευθύνη («μένουμε σπίτι», απαγόρευση «άσκοπης» κυκλοφορίας, κοινωνική απομόνωση, κλπ), η κυβέρνηση δεν έχει κάνει τίποτα ουσιαστικό για να βοηθήσει την κοινωνία, πόσο μάλλον τα μη παραγωγικά, ξεχασμένα και αποκλεισμένα κομμάτια της.

Από την αρχή της πανδημικής κρίσης του SARS-CoV-19, η πολιτική της κυβέρνησης για τους κρατούμενους των φυλακών σε όλη την επικράτεια ήταν η διακοπή όλων των επισκεπτηρίων και η απαγόρευση λήψης δεμάτων και προσωπικών αντικειμένων. Οι άνθρωποι αυτοί αφέθηκαν ακόμα πιο αποκλεισμένοι, χωρίς να ενισχυθούν με κανέναν τρόπο απέναντι στον κορονοϊό και στοιβαγμένοι σε δομές που εδώ και χρόνια ασφυκτιούν από τον υπερπληθυσμό.

Αλλά και οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας, οι γέροντες και οι γερόντισσες που ζουν σε γηροκομεία δε χριστηκαν καλύτερης μεταχείρισης, όντας προφανώς για την πολιτεία μη παραγωγικοί και άρα αναλώσιμοι. Τρανταχτό παράδειγμα το γηροκομείο Αθηνών, το οποίο ενισχύθηκε από πρωτοβουλία του Ρουβίκωνα (!), για την οποία ο πρόεδρός του αναφέρθηκε ως τη μεγαλύτερη προσφορά που έχει δεχτεί. Τοπικά, το γηροκομείο Λάρισας έχει κάνει έκκληση για μάσκες και είδη πρώτης ανάγκης, καθώς η χρόνια κακή διαχείριση των πόρων του έχει οδηγήσει σε σοβαρές ελλείψεις και στην περίοδο την οποία διανύουμε έχει αφήσει απροστάτευτους τόσο τους τροφίμους του όσο και το προσωπικό (συνήθως απλήρωτο και υποβαθμισμένο) που τους φροντίζει.

Όπου λοιπόν κράτος και πολιτεία δείχνουν τα πραγματικά σκληρά τους πρόσωπα (γιατί για τον καπιταλισμό οι μη παραγωγικοί, οι κοινωνικά αποκλεισμένοι και κατατρεγμένοι είναι βαρίδια και αναλώσιμοι), εμείς προτάσσουμε την αλληλεγγύη και την αλληλοβοήθεια. Η αυτοπροστασία μας είναι μεν σημαντική, όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε και αυτούς που δεν μπορούν να προστατευθούν μόνοι τους. Αυτό το σάπιο πολιτικό σύστημα μας θέλει διαιρεμένους και φοβισμένους, ο καθένας να παλεύει μόνος για την επιβίωσή του, όμως πρέπει και θα μας βρει ενωμένους και δυνατούς. Η δράση μας δεν σταματά εδώ, συνεχίζουμε την καμπάνια αλληλεγγύης και καλούμε και άλλο κόσμο να την στηρίξει με όποιο τρόπο μπορεί. Ότι έχουμε είμαστε εμείς και αυτό δεν πρέπει και δε θα το ξεχάσουμε.

κατάληψη Ντουγρού , Μαρίνος Αντύπα[:]

[:el]DIY LIVE STREAM ΣΤΡΑΦΙ οικονομικής ενίσχυσης 11/4/2020 18:00[:]

[:el]DIY LIVE STREAM ΣΤΡΑΦΙ ,
μέσω donate , στην ταράτσα της κατάληψης Ντουγρού.

Εδώ και δύο εβδομάδες στον χώρο της κατάληψης Ντουγρού
έχει στηθεί εργαστήριο κατασκευής μασκών με σκοπό
να δοθούν σε δομές εγκλεισμού και περιορισμού
όσων έχουν κριθεί ακατάλληλοι για τα εθνικά αφηγήματα,
μη παραγωγικοί/ες για τα αφεντικά και ‘’επικίνδυνοι/ες’’
για την ‘’δημόσια τάξη’’.Σαν πρώτη κίνηση της καμπάνιας
δόθηκαν στις 8/4 800 μάσκες στις φυλακές Λάρισας ,
130 στο Γηροκομείο , 300 στους αποκλεισμένους Ρομά στν Νίκαια. Συνεχίζουμε την παραγωγή μασκών και την συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης και καλούμεόλους/ες να στηρίξουν υλικά και οικονομικά.Εστίες μόλυνσης δεν είναι είναι τα camp
μεταναστών/ στριων οι φυλακές και οι γειτονιές με Ρομά αλλά οι αντιλήψεις που μετατρέπουν σε κανονικότητα την βία και την καταστολή που τους ασκεί το κράτος και τρέμουν στην
ιδέα μιας κοινωνίας χωρίς εγκλεισμό.Κλείνουμε το μάτι σε όσους /ες αντιστέκονται στις εντεινόμενες θανατοπολιτικές του κράτους οργανωνόμαστε από τα κάτω με όπλο την αλληλεγγύη.
LINK για το live : https://www.twitch.tv/ntougrou_squat_lives[:]

[:el]Κάλεσμα για συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης[:]

[:el]Bρισκόμαστε σε μία συγκυρία καραντίνας όπου η υγειονομική βόμβα της επιδημίας μετράει αντίστροφα για πολλούς/ες από εμάς αφήνοντας μας λίγες επιλογές (δράσης και ανταπάντησης σε όσα ζούμε. ) Αρχικά , σαν πολιτικός χώρος και καταληψίες έχουμε επιλέξει να μην αρκεστούμε στην κρατική συνταγογράφηση ”ατομικών ευθυνών” και να βρεθούμε αλληλέγγυα δίπλα σε όσους το έχουν ανάγκη . Έτσι, σαν μέλη της κατάληψης Ντουγρού συνεχίζουμε να ζούμε συλλογικά και αντιεραρχικά προωθόντας την έμπρακτη αλληλεγγύη μεταξύ των απο τα κάτω και όλων όσων καταπιέζονται και βάλλονται περισσότερο κάθε φορά που εμφανίζονται ”κρίσεις” παντώς τύπου . (οικονομικές, υγειονομικές κλπ.)

Εμείς ξέρουμε καλά ότι σε όλες τις κρίσεις που ανακηρύσουν τα κράτη και πολλοί άλλοι προνομιούχοι, υπεύθυνος δεν είναι άλλος παρά το ίδιο το σάπιο καπιταλιστικό τους σύστημα που προασπίζονται με νύχια και με δόντια εις βάρος μας. Αυτοί που στηρίζαν τόσα χρόνια τις ιδιωτικοποιήσεις και την απαξίωση των δημόσιων υπηρεσιών, ανάμεσα τους και τις δομές υγείας, που είναι αναγκαίες για την επιβίωση μας, έρχεται η ώρα να απολογηθούν για όλους όσους χτυπήθηκαν ή θα χτυπηθούν από την πανδημία. Επίκαιρα, με επιδημία και χωρίς, τα αιτήματα για δωρεάν και αξιοπρεπή υγεία, παιδεία, στέγη, ρεύμα και νερό για όλους/ες. Με πολλούς/ες από τη γειτονιά μας έχουμε βρεθεί πολλές φορές μαζί στις ουρές του ΟΑΕΔ, στις ατελείωτες ουρές των εξωτερικών ιατρείων κάποιου νοσοκομείου, στα ταμεία της ΔΕΗ και της ΔΕΥΑΛ, σε κάποιο χώρο εργασίας, στο γραφείο του επιθεωρητή εργασίας, σε κάποιο κρατητήριο του Α.Τ., στους δρόμους, στη σχολή, στα πάρκα, σε κάποια διαδήλωση, σε κάποιο μπαρ στην κατάληψη.

Σίγουρα με άλλους/ες τόσους/ες σε αυτήν την πόλη έχουμε βρεθεί απέναντι και σίγουρα με πολλούς/ες θα συνεχίσουμε να είμαστε απέναντι όσο τρέφουν και τρέφονται από την μισαλλοδοξία αυτού του κόσμου. Ο ιστός της πόλης , μέρα με τη μέρα, δεν απονεκρώνεται, αλλά αναδιαρθρώνεται και αναρωτιόμαστε για τα επισφαλή δεδομένα που συγκροτούσαν και συγκροτούν την καθημερινότητα: πως θα πληρωθούν τα νοίκια, οι λογαριασμοί, το μάρκετ? πότε θα ξαναβγώ για μεροκάματο? πως θα εργαστώ και Κυριακές με τα παιδιά χωρίς νηπιαγωγείο?

Ερωτήματα που δεν εκλείπανε και πριν φυσικά, αλλά τώρα η συγκυρία εξωθεί πολλούς/ες από εμάς σε ακόμα πιο ευάλωτη θέση. Καλούμε λοιπόν όσους/ες έχουν ανάγκη από οποιαδήποτε βοήθεια, είτε υλική (τρόφιμα, φάρμακα, είδη υγιεινής) είτε πρακτική (βοήθεια με τα ψώνια από σούπερ μάρκετ ή φαρμακείο), να απευθυνθούν στην κατάληψη. Ήρθε η ώρα να δείξουμε ότι όσο το κράτος, εν καιρώ επιδημίας, το μόνο που έχει να μας προσφέρει είναι και άλλη μπατσαρία εμείς έχουμε να προσφέρουμε ο ένας την άλλη.

Σας καλούμε όλους/ες από έξι δρόμους και απ΄οπουδήποτε αλλού, να δώσετε ότι σας περισσεύει από βασικά είδη ανάγκης αυτήν τη περίοδο (τρόφιμα μακράς διάρκειας, είδη υγιεινής) στο διπλανό σας που ξέρετε ότι έχει ανάγκη.[:]