Θάνος Χατζηαγγέλου-Δημόσια απάντηση στην κλήση για συμπληρωματικές κατηγορίες

Κλήση για συμπληρωματική ανάκριση στην πόλη της Θεσσαλονίκης, σχετικά με την υπόθεση της Οργάνωσης Αναρχική Δράση

Χθες εκτάκτως ενημερώθηκα από την υπηρεσία των φυλακών πως υπάρχει κλήση από την 5η ανακρίτρια Θεσσαλονίκης για συμπληρωματική απολογία το πρωί της Παρασκευής 24 Ιούνη. Ήδη από το κλητήριο θέσπισμα διαφαίνονται νέες κατηγορίες προς το πρόσωπό μου.

Από τις πρώτες στιγμές της τωρινής αιχμαλωσίας μου, οι διωκτικοί μηχανισμοί γνωρίζουν πολύ καλά τη θέση και την αντίληψή μου για το σύνολο των ανακριτικών διαδικασιών. Η άρνησή μου να συμμετέχω, μία θέση δημόσια και ανοιχτά κατατεθημένη, είναι μία επιλογή συνειδητή που προσπαθώ να τηρώ με συνέπεια. Δεν αντιλαμβάνομαι καν τη στάση μου ως απολογητική απέναντι στην αστική δικαιοσύνη. Υπερασπίζομαι δημόσια τις επιλογές μου, έκνομες ή μη, μα πάντα αναγκαίες με βάση την προσήλωση στο επαναστατικό καθήκον.

Η αφοσίωσή μου στο πρόγραμμα της κοινωνικής απελευθέρωσης δεν είναι ένα προϊόν ποινικής διαπραγμάτευσης, ούτε ένα πολιτικό αλισβερίσι πίσω από ανακριτικά γραφεία. Είναι αυτό που μπορεί να αποτυπωθεί με τα πιο απλά λόγια: η ζωή μου ολόκληρη. Για το διάχυτο ταξικό έγκλημα που επικρατεί γύρω μας, για τις αιματηρές πολιτικές που οδηγούν την προλεταριακή βάση στην κοινωνική γενοκτονία, για την εκμετάλλευση και τον κανιβαλισμό, τη φτώχεια και την εξαθλίωση, για όλα αυτά που πρεσβεύει η δικτατορία της Δημοκρατίας, δεν είμαι εγώ αυτός που οφείλει να απολογηθεί.

Η συγκεκριμένη Ανακρίτρια γνωρίζει πολύ καλά πως δεν έχω σκοπό να “απολογηθώ”, πόσο μάλλον να αποσπάσει κάποια πληροφορία για την υπόθεση. Δεν θα είχα έτσι κι αλλιώς σκοπό να συμμετέχω σε άλλο ένα θέατρο όπως η προανακριτική διαδικασία, όπου ενώ όλα τα στοιχεία μαρτυρούσαν την αθωότητα του συντρόφου Π. Καλαϊτζή, η Ανακρίτρια σε διατεταγμένη υπηρεσία με την Αντιτρομοκρατική, διέταξε την προφυλάκισή του. Αυτή είναι η ανεξάρτητη δικαιοσύνη-το τιμωρό χέρι της Τυραννίας, που φυλακίζει αθώους, που θάβει στο μπετό τους πολιτικούς της αντιπάλους, που σήμερα οδηγεί στο θάνατο επαναστάτες απεργούς πείνας, όπως τον σύντροφο Γιάννη Μιχαηλίδη.

Στο αίτημά μου για αναστολή της μεταγωγής η πρώτη αντανακλαστική απάντηση της υπηρεσίας ήταν το ενδεχόμενο της βίαιης προασαγωγής μου για κατάθεση, με αιτιολόγηση την έλλειψη σεβασμού προς την ανακριτική αρχή. Εγώ το μόνο που έχω να δηλώσω είναι πως ακόμα και ανάμεσα σε δύο εκ διαμέτρου αντίθετους κόσμους που βρίσκονται μόνιμα σε τροχιά σύγκρουσης, ο σεβασμός είναι κάτι που κερδίζεται, δεν επιβάλλεται. Η υποταγή είναι αρετή μόνο για τους προσκυνημένους. Εμείς ακόμα και από το πιο βαθύ σκοτάδι, θα κρατάμε ψηλά το κεφάλι για μια αχτίδα ήλιου.

Κανένας συμβιβασμός με τα ασυμβίβαστα
Καμία υποχώρηση

Θάνος Χατζηαγγέλου, αιχμάλωτο μέλος της Οργάνωσης Αναρχική Δράση
Δ’ Πτέρυγα, φυλακές Κορυδαλλού
22/6/2022

Φωτιά στις κάλπες, όχι στα δάση|Θάνος Χατζηαγγέλου

Πολιτική τοποθέτηση του αιχμάλωτου αναρχικού Θάνου Χατζηαγγέλου με αφορμή το νέο κύκλο εμπρησμών σε δασικές εκτάσεις το τελευταίο διάστημα.

Κλείνουμε ένα χρόνο από το κρατικό έγκλημα που οδήγησε στην καταστροφή χιλιάδων εκτάσεων του φυσικού κόσμου. Καμμένα δάση και ποτάμια που στέρεψαν, δολοφονημένα ζώα από τις φλόγες της καπιταλιστικής ανάπτυξης, όλα μία θυσία στο βωμό της πράσινης επένδυσης. Τα πρώτα σημάδια του φετινού καλοκαιριού προμηνύουν την επανάληψη του ίδιου έργου. Και αν πέρσι η θέληση συναντούσε την άγνοια στην ουσιαστική συνδρομή, είναι σήμερα πιο αναγκαίο από ποτέ να χρησιμοποιήσουμε τη συλλογική εμπειρία για να ξεπεράσουμε τυχόν λάθη, αστοχίες, ακόμα και αδυναμίες.

Οι πρώτες εικόνες του πύρινου ολέθρου μας βρήκαν όλους θεατές με το συναίσθημα της οργής να κατακλύζει το συλλογικό σώμα. Και ήταν εκείνη η στιγμή που έπρεπε κανείς να επιλέξει πού πραγματικά ανήκει: στο πλευρό όσων κινδυνεύουν άμεσα ή στη ζεστή αγκαλιά του καναπέ του με το τηλεκοντρόλ να έχει γίνει προέκταση του χεριού του. Από την πρώτη στιγμή εκατοντάδες αλληλέγγυοι/ες από πολιτικές και κοινωνικές συλλογικότητες, συλλόγους και φορείς, παρέες, ακόμα όμως και μεμονωμένα άτομα σπεύσαμε να συνδράμουμε στο επιχειρησιακό και κοινωνικό πεδίο, όπου εκατοντάδες εστίες φωτιάς ξεπηδούσαν μαγικά συντονισμένα.

Στην Βαρυπόμπη, στην Εύβοια, στην Ηλεία, στα Βίλια και όπου αλλού χρειάστηκε γίναμε ένα με τους κατοίκους αλλά και ένα σημαντικό μέρος του πυροσβεστικού σώματος και των διεθνών δυνάμεων συνδρομητικής βοήθειας που αδιαφορούσαν για τις κεντρικές εντολές των Υπουργείων και της διοίκησης της ΕΜΑΚ. Εντολές που εμμέσως πλην σαφώς δήλωναν: καμιά συνδρομή-καμιά εμπλοκή, αφήστε τον τόπο να καεί ολοσχερώς. Ένα πρωτοφανές κύμα ενεργητικής αλληλεγγύης κόντρα στο διάχυτο μαρασμό της συλλογικής αντίληψης, την παραίτηση και την εξατομίκευση δήλωσε παρόν στις κατασβέσεις εστιών, στην αναζήτηση, τη διάσωση και την περίθαλψη τραυματισμένων ζώων, στις αποστολές πακέτων στήριξης και την οικοδόμηση δομών αλληλοβοήθειας για τους πληγέντες.

Στους τόπους όπου οι ώρες μοιάζαν αιώνας, γίναμε μάρτυρες ακραίων εικόνων και συναισθημάτων. Είδαμε με τα ίδια μας τα μάτια τι σημαίνει μαζικός χαμός και μαρτυρικός θάνατος καθώς στο διάβα μας συναντούσαμε εκατοντάδες νεκρά ζώα από εγκαύματα ή ασφυξία. Είδαμε ανθρώπους απεγνωσμένους να χάνουν τα αυτονόητα μέσα σε μια νύχτα. Είδαμε την ευκολία με την οποία οι κυβερνητικοί κύκλοι αποχαρακτηρίζαν ολόκληρες περιοχές που μέχρι πρότινος ήταν προστατευόμενες, συνεπώς παραγωγικά μη αξιοποιήσιμες. Δεκάδες μαρτυρίες κατοίκων αλλά και πυροσβεστών φτάναν στα αυτιά μας για την εσκεμμένη ολιγωρία των επιχειρησιακών μηχανισμών του Πυροσβεστικού Σώματος, την ίδια στιγμή που το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη έστελνε κατασταλτικές μονάδες για να εκκενώσουν ολόκληρα χωριά-για να μην υπάρχουν μάρτυρες. Είδαμε όμως και χαμόγελα γεμάτα αισιοδοξία, που σκεπάζαν τη δυστοπική θλίψη, από τις τοπικές κοινωνίες προς κάθε αλληλέγγυο/α, χαμόγελα από κόσμο που δεν μπορούσε να χωρέσει στο μυαλό του ότι υπάρχουν άνθρωποι που στέκονται δίπλα του με ανιδιοτέλεια. Άνθρωποι ξένοι προς αυτόν, ντόπιοι και μετανάστες μαζί που δεν μπορούσαν απλά να βλέπουν το θάνατο σαν εικόνα στις ειδήσεις.

Οι προκατακλυσμιαίες εικόνες του σήμερα δείχνουν πως και αυτό το καλοκαίρι ετοιμαζόμαστε να ξαναζήσουμε τον ίδιο εφιάλτη. Και ακριβώς επειδή η σωτηρία της κοινωνικής βάσης βρίσκεται στα ίδια της τα χέρια οφείλουμε να κάνουμε την πρότερη εμπειρία, όπλο για τις μάχες του σήμερα. Τόσο σαν κίνημα όσο και σαν κοινωνία εν γένει να μάθουμε από τα λάθη μας για να μην τα ξαναζήσουμε.

Σήμερα πιο πολύ από ποτέ οφείλουμε να προετοιμαστούμε για όσα μαίνονται. Οι πολιτικές και κοινωνικές συλλογικότητες οφείλουν να δίνουν δυναμικό παρόν στις τοπικές κοινωνίες που θα βρεθούν στο στόχαστρο της καπιταλιστικής λαίλαπας για να διασπείρουν τους οργανωτικούς αυτοματισμούς με βάση την αυτοοργάνωση, μακριά και ενάντια σε κάθε θεσμικό και κομματικό καλοθελητή που εργαλειοποιεί προς όφελος της προβολής του την κοινωνική αλληλεγγύη. Η στάση μας πρέπει να είναι ενιαία και αδιαίρετη καλλιεργώντας τη συλλογική συνείδηση που λέει “μένω, προστατεύω και υπερασπίζομαι τον τόπο μου”, στρέφοντας τα βέλη προς τους κυρίαρχους και όχι προς τις ενδοκοινωνικές διαμάχες και τον κανιβαλισμό. Οφείλουμε να ενεργοποιήσουμε και να οργανώσουμε λαϊκές πολιτοφυλακές για την περιπολία και την περιφρούρηση των δασών μας, ομάδες πρόληψης και επιχειρησιακής επέμβασης για να συνδράμουμε άμεσα και ουσιαστικά στις κατασβέσεις, στις διασώσεις ζώων, στη δημιουργία δομών στήριξης, στέγασης και φροντίδας των πληγέντων με βάση τις ανάγκες που θα προκύψουν.

Σε αυτήν τη βαρβαρότητα που χαρακτηρίζεται από το θράσος και την ανήθικη λαιμαργία του κράτους και των αφεντικών, οφείλουμε να πάρουμε θέση για να μετατοπίσουμε το φόβο προς τα ανάκτορα της τυραννίας. Αυτοί που σήμερα με κρατάνε αιχμάλωτο, προφασιζόμενοι πως οι επιθέσεις της Αναρχικής Δράσης θέταν σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές, είναι οι άμεσα και απόλυτα υπεύθυνοι για το θάνατο εκατοντάδων συνανθρώπων μας από τις πυρκαγιές, τις πλημμύρες και κάθε φυσική καταστροφή, η υπαιτιότητα της οποίας βρίσκεται στην ανθρωποκεντρική επέμβαση στο φυσικό κόσμο και την επενδυτική δραστηριότητα των καπιταλιστικών μονοπωλιών. Έχουν καλύψει τα εγκλήματά τους με το σάβανο της πράσινης ανάπτυξης, σε διατεταγμένη υπηρεσία προς τα συμφέροντα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το κυνήγι του ενεργειακού ιμπεριαλισμού. Είναι απόλυτα υπεύθυνοι για το μαζικό χαμό χιλιάδων ζώων, για την καταστροφή δασών, οικοσυστημάτων, βιοτόπων κτλ. Είναι απόλυτα υπεύθυνοι και πρέπει να πληρώσουν για όλα, για το αίμα που χύνεται αδιάκοπα για να γεμίζει τις τσέπες τους. Έχουν περιουσίες, έχουν επενδύσεις, έχουν ολική εξουσία παντού γύρω μας, όμως εμείς έχουμε το δίκαιο και το δίκαιο πάντα νικάει το φόβο.

Το επόμενο διάστημα πρέπει να μας βρει ενωμένους, οργισμένους και αποφασισμένους να βρεθούμε στο επίκεντρο των περιστάσεων και των κοινωνικών και ταξικών αναγκαιοτήτων. Γιατί απέναντί μας στέκει ένα οργανωμένο σχέδιο που θέτει στο στόχαστρο τις ζωές μας και τη φύση ολόκληρη. Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ συνανθρώπους μας σαν τον 38χρονο εθελοντή πυροσβέστη Βασίλη Φιλώρα που κατέληξε με σοβαρά τραύματα στις 5 Αυγούστου του 2021, χάνοντας τη μάχη με τη ζωή στο επιχειρησιακό μέτωπο της Ιπποκράτειου Πολιτείας. Έναν άνθρωπο που έδωσε τη δική του ζωή για να σωθούν εκατοντάδες άλλες. Σε αυτήν την σκοτεινή εποχή, η μόνη φλόγα που αξίζει να ανάψει είναι η φλόγα της εξέγερσης. Για να καθαρίσει αυτός ο τόπος από την αδικία και την εκμετάλλευση.

“Στάχτη θα γίνεις κόσμε γερασμένε, σου είναι γραφτός ο δρόμος της συντριβής και δεν μπορείς να μας λυγίσεις…”
Φωτιά στις κάλπες, όχι στα δάση

Θάνος Χατζηαγγέλου, αιχμάλωτο μέλος της Οργάνωσης Αναρχική Δράση
Δ’ Πτέρυγα, φυλακές Κορυδαλλού
20/6/2022

Πολιτικό κείμενο της Γεωργίας Βούλγαρη, κρατούμενης στις Γυναικείες Φυλακές Κορυδαλλού

Βρισκόμαστε σε καθημερινό πόλεμο, πόλεμο με το υπάρχον, με κάθε μορφή εξουσίας που μας τρώει τις ζωές και σε αυτόν τον πόλεμο κατάλαβα που ανήκω. Σε έναν κόσμο όπου η πατριαρχία μας βιάζει και μας σκοτώνει, που ο καπιταλισμός μας συνθλίβει, εξαθλιώνοντας αυτό που αποκαλούμε ζωή, σε αυτόν τον κόσμο που η ίδια η ανθρωπότητα εξουσιάζει τη φύση και τα ζώα διαιωνίζοντας την ανθρωποκεντρική αντίληψη και τον σπισιμό. Έτσι διάλεξα πλευρά. Γιατί το εξουσιαστικό σύμπλεγμα δεν θα καταστραφεί μόνο του, καμία κοινωνική αλλαγή δεν θα επέλθει εάν η δράση μας δεν ξεπεράσει τις ρεφορμιστικές λογικές, έχοντας θέληση πίστη και προσήλωση στις ιδέες μας, κάνοντας την θεωρία πράξη.

Δηλώνω υπερήφανα αναρχική, υπερήφανη που σε αυτήν τη σάπια κοινωνία, την κοινωνία της υποταγής και του θεάματος δεν έσκυψα το κεφάλι μπροστά στην εκμετάλλευση και την εξουσία και επέλεξα να βρίσκομαι δίπλα σε συντρόφια που υποστηρίζοντας τον πολύμορφο αγώνα έγραψαν και αυτά την δική τους σελίδα στην επαναστατική ιστορική μνήμη. Ζώντας την νέα ως τώρα ζωή μου δίπλα τους, μέσα σε καταλήψεις, μέσα απ’τους κοινούς αγώνες για ελευθερία, έμαθα τι είναι αλληλεγγύη και συντροφικότητα, τι σημαίνει να δίνεις τα πάντα για αυτό που πιστεύεις ακόμα και εάν πρόκειται να χάσεις την ελευθερία σου. Αναλαμβάνω την πολιτική ευθύνη που μου αναλογεί για την συνέργεια μου στην εμπρηστική ενέργεια που πραγματοποιήθηκε στις 8/2 στο ίδρυμα εθνικού και θρησκευτικού προβληματισμού. Μια αποσπασματική ενέργεια, η οποία δεν πραγματοποιήθηκε από κάποια οργάνωση και συγκεκριμένα την οργάνωση Αναρχική Δράση για την οποία και κατηγορούμαι ως μέλος της, αλλά είχε ως κίνητρο τις επιθυμίες και την οργή δύο ανθρώπων ενάντια στο θρησκευτικό σκοταδισμό, την πατριαρχία και την κρατική εξουσία.

Εκεί που κοινωνική αποδοχή συναντά τον καλοστημένο συντηρητισμό στο πρόσωπο ενός ιερέα, ενός ανθρώπου που στη σημερινή εποχή ακόμα φέρει εξουσία πάνω μας, πάνω στο σώμα ενός ανήλικου κοριτσιού που δεν δίστασε να παραβιάσει με τον πιο αισχρό τρόπο, ξέροντας πως λόγω τόσο της αντρικής του υπεροχής αλλά και του προκαλύμματος του ως άγιο πρόσωπο, δεν θα έχει συνέπειες. Όπως και τόσοι άλλοι σαν αυτόν, ρασοφορεμένοι ή μη, γνωρίζοντας πως έχουν ένα ολόκληρο εξουσιαστικό σύστημα να τους προστατεύει και την συνενοχή του κράτους και της κοινωνίας, συνεχίζουν να αναπαράγουν την έμφυλη βία, την πατριαρχία και τον σεξισμό, με αποτέλεσμα καθημερινά να μετράμε και άλλες θηλυκότητες στην λίστα των θυμάτων. Η ενέργεια επιλέχθηκε να γίνει σε κτίριο ιδιοκτησίας της εκκλησίας για την κατάδειξη του γεγονότος και ως μήνυμα σε κάθε παππά που νομίζει ότι οι πράξεις του δεν θα έχουν και το αντίστοιχο τίμημα.

Βρίσκομαι πλέον κρατούμενη στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού, με κατηγορίες βάσει τον 187Α για τρομοκρατία και ένταξη στη οργάνωση Αναρχική Δράση, για την οποία την πολιτική ευθύνη έχει αναλάβει ο σύντροφος Θάνος Χατζηαγγέλου. Υπερήφανος επαναστάτης και αναρχικός δεν λύγισε στη σκέψη του εγκλεισμού στα κελιά της δημοκρατίας και δεν έκανε πίσω ούτε στιγμή.

Έτσι ερχόμαστε αντιμέτωποι με ένα κατηγορητήριο, γνωστό πλέον για όσους διώκονται για την πολιτική τους δράση και ταυτότητα, το οποίο θέλει 3 ανθρώπους για να στηθεί και αυτό φάνηκε και με την σύλληψη και προφυλάκιση του συντρόφου Πάνου Καλαϊτζή, ο οποίος διώκεται ξεκάθαρα για την φιλική-συνεργατική σχέση του με τον Θάνο. Γνωρίζουμε πολύ καλά τις σκοπεύσεις και τις τακτικές της αντιτρομοκρατικής, την προσπάθεια της για την πολιτική και ψυχολογική μας εξόντωση. Κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να συμβεί. Στεκόμαστε και οι 3 δυνατοί και ενωμένοι απέναντί τους.

Όσο αναφορά την διαβίωση μου μέσα στην φυλακή: πλέον έχει γίνει συνήθεια τους η επιβολή τους στο πρόσωπο μου, με την στοχοποίηση της αλληλογραφίας μου αφού δεν γίνεται δεκτή λόγω του πολιτικού της περιεχομένου σε κάποιες περιπτώσεις. Νομίζουν πως θα μας τσακίσουν το ηθικό, αλλά μόνο το αντίθετο καταφέρνουν.

Δύναμη σε όλα τα έγκλειστα συντρόφια, ανθρώπινα και μη, που κρατούνται αιχμάλωτα στα κολαστήρια αυτού του κόσμου.

Για την ολική απελευθέρωση και την αναρχία.

Γεωργία Βούλγαρη,

γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού.

Θάνος Χατζηαγγέλου: Στο κυνήγι μαγισσών, η περηφάνια κρύβεται στη δοκό της πυράς (+ENG)

Πολιτική τοποθέτηση για τις σκοπιμότητες της Αντιτρομοκρατικής πίσω από την προφυλάκιση των συντρόφων Γεωργίας Βούλγαρη και Πάνου Καλαϊτζή

Από την πρώτη μέρα της σύλληψής μου έχω επιλέξει συνειδητά να κρατήσω μία συνεπή στάση άρνησης στη συνεργασία με τις διωκτικές και ανακριτικές αρχές. Όσες φορές μίλησα το έκανα για να αναλάβω συγκεκριμένες πολιτικές και ιστορικές ευθύνες. Ευθύνες απέναντι στην ατομική και συλλογική μου διαδρομή μέσα στα πεπραγμένα της επαναστατικής βίας όπως και απέναντι σε δύο συντρόφους, στην πλάτη των οποίων η αντιτρομοκρατική επιχειρεί από την πρώτη στιγμή να προσωποποίησει τα χαμένα κομμάτια του παζλ της υποτιθέμενης εξάρθρωσης της Α.Δ.

Σε αυτήν την υπόθεση, πάνω από τις αντικειμενικές αλήθειες και τα ψέματα, η μεγαλύτερη επικινδυνότητα κρύβεται πίσω από τις πολιτικές στοχεύσεις της αντιτρομοκρατικής. Ποια είναι λοιπόν, τα τρανταχτά αποδεικτικά στοιχεία της, γνωστής για τα μεθοδευμένα ψέματα, υπηρεσίας; Ένα αστείο ανώνυμο τηλεφώνημα που κατονομάζει εμένα προσωπικά ως υπεύθυνο για ένα σύνολο επιθέσεων στην πόλη της Θεσ/νίκης (ένα τηλεφώνημα που υποθέτω ο αριθμός θα αγνοείται στη δίκη από τους χάκερ της υπηρεσίας), ένα σύνολο παρακολουθήσεων αμφιβόλου ποιότητας και προέλευσης από την προσωπική μου καθημερινότητα, η σύλληψή μου μαζί με τη συντρόφισσα Γ. Βούλγαρη στο σπίτι του Π. Καλαϊτζή, όπου στην κατοχή μου βρίσκεται ένα σύνολο κατασχεθέντων που βαφτίζονται οπλοστάσιο και δύο ξεκάθαρες πολιτικές τοποθετήσεις : η κοινή ανάληψη ευθύνης μίας και μόνο επίθεσης στο ΙΕΘΠ από εμένα και τη συντρόφισσά μου και η προσωπική μου ανάληψη ευθύνης για συμμετοχή στην Α.Δ.

Απέναντι λοιπόν, στα ανακριτικά ψεύδη μιας διαδικασίας που προφυλάκισε τρεις ανθρώπους κατά παραγγελία, θα θέσω τα δικά μου ερωτήματα: πως βαφτίζονται ως μέλη της Α.Δ. οι σύντροφοι Βούλγαρη και Καλαϊτζής χωρίς το παραμικρό στοιχείο αναφοράς τους στη δράση της οργάνωσης; Πως συμπεριλαμβάνεται μια αποσπασματική ενέργεια επαναστατικής βίας στη στρατηγική μιας οργάνωσης που έχει ως απαράβατη αρχή να αναλαμβάνει τις ευθύνες ακόμα και στα λάθη; Πως ένα σύνολο κατασχεθέντων ονοματίζεται ως οπλοστάσιο της Α.Δ.; Τρέφοντας αμέριστη εκτίμηση και σεβασμό στην πολιτική συγκρότηση της συντρόφισσάς μου, πως προκύπτει η συμμετοχή ενός νεαρού ανθρώπου 22 χρονών σε ένα σχήμα που δραστηριοποιείται 6 χρόνια, όταν δηλαδή αντικειμενικά βρισκόταν σε άλλη πόλη πηγαίνοντας ακόμη σχολείο; Πως ταυτοποιείται ο σύντροφος Καλαϊτζής ως μέλος της Α.Δ. σε μια δικογραφία που δεν αναφέρει πουθενά το όνομά του πουθενά σε ενέργεια, παρακολούθηση, κοινή συνεύρεση, κλπ; Οι απαντήσεις σε έναν κύκλο ρητορικών ερωτημάτων, βρίσκουν καταφύγιο στις στρατηγικές επιδιώξεις της Αντιτρομοκρατικής, που εργαλειοποιεί τις ζωές ανθρώπων για το ρεβανσισμό και τα παιχνίδια εξουσίας.

Δεκαετίες τώρα η Αντιτρομοκρατική επιχειρεί να σκιαγραφήσει ένα απαράβατο μοντέλο “τρομοκράτη” στα πρόσωπα των μελών επαναστατικών οργανώσεων. Βάσει αυτού του μοντέλου, ο ¨τρομοκράτης” είναι ένα αντικοινωνικό υποκείμενο, αποκομμένο από τις κοινωνικές διεργασίες, χωρίς καμιά επαφή με κινηματικές διαδικασίες, όπου όλη του η καθημερινότητα (σχέσεις, πράξεις, κινήσεις) σχετίζεται με την Οργάνωση. Για σχεδόν δύο δεκαετίες έχω επιλέξει τη δημόσια στρτάτευση πίσω από τα προτάγματα του αναρχισμού. Έχω στηρίξει και συμμετάσχει σε αμέτρητα κοινωνικά πεδία που κυοφορούσαν εστίες αγώνα. Σε καταλήψεις και αυτοδιαχειριζόμενους χώρους, σε λαϊκές συνελεύσεις και κινηματικές διαδικασίες, σε εκδηλώσεις, πορείες, συγκρούσεις, σαμποτάζ και επιθέσεις. Έχω υπάρξει τόσο κοινωνικός όσο και παράνομος. Συνεπώς με βάση το modus operandi της Αντιτρομοκρατικής πρέπει είτε να υποθέσουμε πως η Α.Δ. είναι ίσως ο μεγαλύτερος σχηματισμός με χιλιάδες μέλη σε όλη τη χώρα, με παράνομους χώρους κάτω από το προκάλυμμα της αυτοδιαχείρισης και διαδικασίες που ξεπερνούν τη δυναμική ακόμα και ιστορικών εξεγερτικών γεγονότων, είτε πως όλη η υπόθεση είναι μία τρύπα στο νερό. Κι όμως υπάρχει το παρασκήνιο.

Η Αντιτρομοκρατική επιχειρεί να διαχύσει το φόβο και τον τρόμο στα αγωνιζόμενα κοινωνικά υποσύνολα έτσι ώστε να απομονώσουν κοινωνικά και διαπροσωπικά όσους στηρίζουν τις ενέργειες επαναστατικής βίας, πόσο μάλλον τα μέλη οργανώσεων. Όποιος στηρίζει και συνοδοιπορεί με αυτούς, όποιος διατηρεί συντροφικές, φιλικές ακόμα και συνεργατικές σχέσεις θα μπορεί αύριο μεθαύριο να βρεθεί κατηγορούμενος ή προφυλακισμένος με το μισό ποινικό κώδικα. Δεν χρειάζονται στοιχεία, αρκεί το μικρόβιο του φόβου έτσι ώστε το κίνημα να απομονώσει τα ριζοσπαστικά κομμάτια με πρόσχημα την ασφάλεια (προσωπική ή συλλογική). Στα ίδια πλαίσια έτσι κι αλλιώς κινούνται και οι τελευταίες αντιτρομοκρατικές διατάξεις που ποινικοποιούν ακόμα και την πολιτική-ηθική-οικονομική στήριξη των φυλακισμένων για ενέργειες επαναστατικής βίας.

Κι όμως απέναντι σε αυτήν την προσπάθεια πολιτικής και κοινωνικής απομόνωσης των ανατρεπτικών προθέσεων του αναρχικού κινήματος, την καλύτερη απάντηση τη δίνουμε από την πρώτη μέρα της σύλληψής μας, περνώντας από τα πιο δυστοπικά μονοπάτια. Απέναντι στην κατασταλτική δίψα για δηλώσεις μετάνοιας, αποκηρύξεις, πισώπλατα μαχαιρώματα και αδειάσματα σχέσεων και συναισθημάτων, παραμένουμε αξιοπρεπείς, αλύγιστοι μπροστά στο βάθεμα της καταστολής, αλληλέγγυα ενωμένοι ο ένας δίπλα στους άλλους, ακόμα και αν υπερασπιζόμαστε διαφορετικές διαδρομές. Αν το κόστος της αυταξίας της ανθρώπινης αξιοπρέπειας δείχνει το δρόμο προς τη φυλακή, τότε με περηφάνια το σηκώνουμε κάθε μέρα που περνάει. Γιατί ακόμα και στην εποχή του εξατομικευμένου φιλοτομαρισμού, θα υπάρχουν άνθρωποι που σκέφτονται και τον διπλανό τους. Καμία διαπραγμάτευση για την αλληλεγγύη.

Άμεση απελευθέρωση των συντρόφων Γ.Βούλγαρη και Π.Καλαϊτζή

Ή με την καταστολή ή με την επαναστάση

Μέση λύση δεν υπάρχει

Θάνος Χατζηαγγέλου, αιχμάλωτο μέλος της Α.Δ.
Δ’ Πτέρυγα, Φυλακές Κορυδαλλού
17/4/22

 

Thanos Chatziaggelou: During a witch hunt, pride is hidden in the fire beam.

Since the first day of my arrest, I have consciously chosen to keep a consistent position and refused to cooperate with the prosecution and interrogation authorities. Every time I spoke, I did it to claim certain historical and political responsibilities. Responsibilities towards my individual and collective path in the acts of revolutionary violence, as well as towards two of my comrades, on whose names from the very first moment the anti-terrorist unit tries to personify the lost pieces of the puzzle of the so-called deracination of Anarchist Action.

In this case, beyond what is objectively true and what is a lie, the greatest danger lies behind the political goals of the anti-terrorist unit. So, what are the shocking pieces of evidence of the service, infamous for its methodical lies: A ridiculous anonymous phone call that names me personally as the one responsible for a set of arson attacks in the region of Thessaloniki (a phone call whose number I assume is going to be missed in the trial by the hackers of the service), surveillance of ambiguous quality and origin taken from my personal daily life, my arrest together with my companion Georgia Voulgari in the house of Panos Kalaitzis, where I had in my possession a set of confiscated items that are named as “arsenal” and two clear political statements: the common responsibility claim of one and only arson attack at the FNRC from me and my companion and my personal responsibility claim of being a member of the Anarchist Action.

So, I will ask my own questions in the face of the investigative lies of a process that put 3 people in pre-trial detention because it just wished to; how are the comrades Voulgari and Kalaitzis named as members of the Anarchist Action without the slightest reference of them in the action of the organization? How is a fragmented action of revolutionary violence included in the strategy of an organization that has as its inviolable principle to claim responsibility even for its mistakes? How is a set of confiscated items named as the arsenal of Anarchist Action? While having unreserved appreciation and respect for the political composition of my companion, how did they prove the participation of 22-year-old young person in an organization that has been active for 6 years, which means that she was objectively in another city and still going to school? How is the comrade Panos Kalaitzis identified as a member of the Anarchist Action in a case file in which his name is never mentioned in any action, surveillance, common meeting etc? The answers to these circles of rhetorical questions can be found in the strategic goals of the anti-terrorist unit, which uses human lives for revanchism and power games.

For decades now, the anti-terrorist unit has been trying to portray an inviolable “terrorist” pattern using the faces of people participating in revolutionary organizations. According to this model, the “terrorist” is an anti-social subject, isolated from social processes, without any contact with any structures of the movement, where all of his daily life (relationships, actions, movements) is related to his Organization. For almost two decades I have chosen to publicly stand with anarchism. I have supported and participated in countless social fields that were about to be reference points of the struggle. In squats and self-organized spaces, in popular assemblies and processes of the movement, in events, demonstrations, conflicts, sabotages and attacks. I have acted in both the social and the underground sphere. Therefore, based on the modus operandi of the anti-terrorist unit we must either assume that the Anarchist Action (A.D.) is maybe the largest formation with thousands of members across the country or illegal spaces under the guise of self-organization and the processes whose dynamics overcomes even that of historical insurgent events, or that the whole case is a dead-end one. And yet, there is background story.

The anti-terrorist unit is trying to spread fear and terror in the social groups who choose to struggle in order to socially and personally isolate the ones who support the acts of revolutionary violence, let alone members of organizations. Whoever supports and walks besides them, whoever maintains comradeship, friendship even cooperative relations with them will be able to find himself accused or imprisoned carrying half the penal code with him. They don’t need any evidence; the germ of fear is enough for the movement to isolate the radical parts under the pretext of safety (personal or collective). The latest anti-terrorist provisions, which criminalize eve, the political-moral-financial support of prisoners for acts of revolutionary violence, are moving in the same context anyway.

 

And yet, in the face of this attempt of political and social isolation of the revolutionary intentions of the anarchist movement, we answer them in the best way since the first day of our arrest while going through the most dystopian paths. Against the repressive thirst for repentance, denial, backstabbing and betrayal of relationships and feelings we stand with decency, stability in front of the depth of repression, with solidarity we stand in unity, the one next to each other, even if we defend different paths. If the cost of self-respect for human dignity shows the way to prison, then we proudly defend it every day. Because even during the era of personalized narcissism there will be people that think of the one standing next to them. We do not negotiate about solidarity.

Direct liberation of the companixns G. Voulgari and Panos Kalaitzis
Either standing with repression or with the revolution
There is no middle ground

Thanos Chatziaggelou, imprisoned member of A.D.
D’ wing, Korydallos Prison
17/4/2022

Χαιρετισμός του μέλους της οργάνωσης ΑΔ Θ.Χατζηαγγέλου στο διεθνές συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα στις 9/4(+ENG)

Χαιρετισμός του μέλους της οργάνωσης Αναρχική Δράση Θ.Χατζηαγγέλου στο διεθνές συνέδριο:τρομονόμος, πολιτικές δίκες, δίκαιη δίκη και πολιτικοί κρατούμενοι, που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα στις 9/4

https://www.kinimatorama.net/event/135826

Θα σταθώ σήμερα στη βαρυσήμαντη έννοια της Δικαιοσύνης. Όσο το δίκαιο αυτού του κόσμου βρίσκεται δέσμια αιχμάλωτο στα χέρια των αστών της ντόπιας και υπερεθνικής ελίτ, η μαχόμενη προλεταριακή βάση είναι ιστορικά καταδικασμένη σε μια αέναη σφαγή για τα φασιστικά συμφέροντα του καπιταλισμού και του ιμπεριαλισμού. Είμαστε συνεχώς αντιμέτωποι με το χαμό μας, όσο το δίκιο βρίσκεται πίσω από τους πολέμους που γεννούν οι διακρατικοί ανταγωνισμοί, πίσω από τη χρηματοπιστωτική δικτατορία των τραπεζικών μονοπωλίων, πίσω από τις βουτηγμένες στο αίμα σημαίες τρομοκρατικών συνασπισμών, όπως το ΝΑΤΟ και η Ε.Ε.

Απέναντι στο αιματοβαμμένο δίκιο των αστών, η επαναστατική σχολή του ένοπολυ λαϊκού κινήματος στην Τουρκία, έρχεται να διδάξει πως η Δικαιοσύνη δεν ζητείται, αποκαθίσταται. Μέσα στην πιο ζοφερή συνθήκη, εκεί όπου ο φασισμός και ο ιμπεριαλισμός για δεκαετίες αλλάζουν απλά χέρια, οι αγωνίστριες και οι αγωνιστές του κινήματος αντίστασης δεν ξεχνούν τους ανοιχτούς λογαριασμούς με την τυραννία.

Το δίκιο του φασισμού και του ιμπεριαλισμού στην Τουρκία, καταδιώκει αγωνιστές, συλλαμβάνει, βασανίζει και κακοποιεί σεξουαλικά απεργούς πείνας, απαγάγει, φυλακίζει, εκτελεί. Μπροστά του υψώνεται στο διάβα του επαναστατικού χρόνου, η προλεταριακή Νέμεσις. Λαϊκή δικαιοσύνη στην Τουρκία είναι η εκτέλεση του συνταγματάρχη Cihangir Erdeniz από τους αντάρτες της MLSPB, η εκτέλεση του πρωθυπουργού Nihat Erim και του επικεφαλή του τμήματος μυστικών υπηρεσιών Hiram Abas από τα κομμάντο της DEV SOL. Λαϊκή δικαιοσύνη είναι η εκτέλεση του συνταγματάρχη της χωροφυλακής πληροφοριών και αντιτρομοκρατίας Fehmi Altinbilek από τους παρτιζάνους των PHG. Λαϊκή δικαιοσύνη είναι η ομηρία, η ανάκριση και η θανατική ποινή που επιβλήθηκε στον εισαγγελέα Mehmet Selim Kiraz, μέσα στο δικαστικό μέγαρο, από τους επαναστάτες του DHKC, για τη συγκάλυψη και προστασία των δολοφόνων του 15χρονου Berkin Elvan. Με πυξίδα την επαναστατική αναγκαιότητα για δικαιοπραξία, οι Τούρκοι επαναστάτες και επαναστάτριες υψώνουν περήφανα το τσεκούρι του πολέμου, με τους μάρτυρες του αγώνα να νικούν το φόβο και το θάνατο. Αντικρίζοντας τον ίδιο θάνατο κατάματα, ο επαναστάτης Yusuf Aslan βροντοφώναξε στο ικρίωμα: “Θα πεθάνω μόνο μια φορά, έντιμα, για την ανεξαρτησία του Λαού μου. Όμως εσεις θα πεθαίνετε κάθε μέρα, λόγω της ατιμίας σας”.

Στην αντίπερα όχθη της κοινής μας θάλασσας, κάτω από τις εθνικιστικές κορώνες και την αντιτουρκική προπαγάνδα των εκάστοτε κυβερνήσεων, το ελληνικό κράτος εργαλοιοποιεί τις ζωές και την ελευθερία των αγωνιστών και των αγωνιστριών του Λαϊκού Μετώπου, ως διαπραγματευτικό χαρτί και διαπιστευτήριο φιλίας και συνεργασίας με το φασιστικό καθεστώς του Ερντογάν. Δεν είναι λίγες οι φορές, όπου παραμονές συναντήσεων με Τούρκους διπλωμάτες ή εκπροσώπους του φασισμού, την επικαιρότητα κατακλύουν ειδήσεις με “αιφνιδιαστικές” συλλήψεις Τούρκων και Κούρδων αγωνιστών, κατηγορουμένων για υποθέσεις επαναστατικής πάλης κάτω από το προκάλυμμα της Τρομοκρατίας. Η επιχείρηση της Αντιτρομοκρατικής σε οίκημα στα Σεπόλια και στα γραφεία του Λαϊκού Μετώπου στα Εξάρχεια, που οδήγησε στη σύλληψη και τη βαριά καταδίκη σε δεκάδες χρόνια φυλάκισης 11 αγωνιστές και αγωνίστριες, είναι ένα ακόμα διπλωματικό δώρο της κυβέρνησης Μητσοτάκη προς τον φασίστα Ερντογάν για να ενισχύσει τη μπάνκα των διακρατικών διαπραγματεύσεων για τα συμφέροντα των εκμεταλλευτών δύο λαών που δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα περισσότερο από τις αλυσίδες του κοινού τους εχθρού.

Υπερσπιζόμενος περήφανα ένα διαφορετικό ρεύμα επναστατικής βίας και σύγκρουσης, αυτό του αναρχικού ανταρτοπόλεμου, μνημονεύω τα λόγια των Toupamaros: Οι λέξεις μας χωρίζουν, η δράση μας ενώνει. Η ενότητα των επαναστατικών δυνάμεων μέσα από την οικοδόμηση ενός διεθνιστικού μετώπου επαναστατικής πάλης αποτελεί ιστορικό μονόδρομο για την ενίσχυση των προλεταριακών αντιστάσεων στα μητροπολιτικά κέντρα.

Θα κλείσω με τα λόγια της οργάνωσης, που συνόδευαν την εμπρηστική επίθεση στο διπλωματικό όχημα Τούρκου μεγαλοστελέχους της τράπεζας Bstbd, ως αντίποινα στις δολοφονίες των απεργών πείνας Helin Bolek και Mustafa Kocak από το φασιστικό καθεστώς του Ερντογάν.

“Κάθε δάκρυ θα γίνει καταιγίδα και θα πνίξει τους εχθρούς της ελευθερίας. Κάθε λυγμός θα γίνει όρκος εκδίκησης. Πλάι στους μάρτυρες του κοινού μας εχθρού γίνατε και εσείς βλαστάρι, που έριξε μπόι στην καρδιά του κόσμου. Αύριο κι όλας θα ζητηθεί ο λογαριασμός πριν την αυγή. Πιστέψτε το και ξυπνήστε. Ξυπνήστε σύντροφοι”.

Τιμή στους μάρτυρες του λαϊκού επαναστατικού πολέμου.

Αμέριστη αλληλεγγύη στους 11 αγωνιστές και αγωνίστριες του Λαϊκού Μετώπου που βρίσκονται στις ελληνικές φυλακές.

Πίστη, στοχοπροσήλωση και αφοσίωση στον αγώνα. Έχουμε δίκιο. Θα νικήσουμε.

Συντρόφισσες και σύντροφοι συνεχίζουμε…

Θάνος Χατζηαγγέλου

Δ’ Πτέρυγα Φυλακών Κορυδαλλού

Today I will focus on the deep meaning of Justice. As long as the rightfulness of this world is captive of the international and local elite, the struggling proletariat basis is historically doomed to a perpetual slaughter in the name of fascist interests of capitalism and imperialism. We are continuously facing our doom as long as justice is hidden behind the wars caused by translational antagonisms, financial dictatorship of banking monopolies or behind the blood-soaked flags of terrorist coalitions such as NATO and EU.

Against the blood-stained law of the bourgeoisie, the revolutionary school of the armed popular movement in Turkey, comes to teach that Justice is not asked, it is restored. In the gloomiest period, where fascism and imperialism have been simply changing hands for decades, the fighters of the resistance movement do not forget the continuous war with tyranny.

The “justice” of fascism and imperialism in Turkey, persecutes militants, arrests, tortures, and sexually abuses hunger strikers, kidnaps, imprisons, executes. In front of it, rises the proletarian Nemesis in the course of the revolutionary time. People’s justice in Turkey is the execution of Colonel Cihangir Erdeniz by MLSPB guerrillas, the execution of Prime Minister Nihat Erim and the head of the secret service Hiram Abas by DEV SOL commandos. People’s justice is the execution of the anti-terrorism unit’s colonel Fehmi Altinbilek by PHG guerrillas. People’s justice is the hostage-taking, interrogation and death sentence imposed on prosecutor Mehmet Selim Kiraz, inside the courthouse, by DHKC rebels, for covering up and protecting the killers of 15-year-old Berkin Elvan. Having the revolutionary necessity for legal action as a guide, the Turkish revolutionaries proudly raise the ax of war, with the fighters defeating fear and death. Facing death in the eye, the revolutionary Yusuf Aslan shouted at the scaffold: “I will die only once, honestly, for the independence of my people. But you will die every day because of your dishonesty”.

On the other side under nationalist and anti-turkish propaganda of every government, the Greek state uses the life and freedom of the revolutionary fighters of the Popular Front as a bargaining chip and a credential of friendship and cooperation with the fascist regime of Erdogan. It is common for news of “sudden” arrests of Turkish and Kurdish militants accused of fighting under the guise of terrorism taking place before big meetings of Turkish diplomats or representatives of fascists. The operation of the anti-terrorist unit in a house at Sepolia and at the offices of the Popular Front at Exarcheia, which led to the arrest and severe sentence of tens of years of imprisonment of 11 fighters, is another diplomatic gift of the Mitsotakis government to the fascist Erdogan transnational bargaining chip in the interests of the exploiters of two peoples who have nothing more to separate than their chains of their common enemy.

I proudly defend another a different perspective of revolutionary violence ad conflict, that of anarchist guerilla warfare I refer to some Tupamaros words: Words separate us, actions unite us. The unity of revolutionary powers inside the construction of an international front of revolutionary struggle is a historical one-way road for the empowerment of proletariat resistance in the metropolitan centers.

I am going to conclude with some words of the organization, which accompanied the arson attack on the diplomatic vehicle of a Turkish official of the Bstbd bank, in retaliation for the murders of hunger strikers Helin Bolek and Mustafa Kocak by the fascist regime of Erdogan.

“Every tear will become a storm and will drown the enemies of freedom. Every sob will become an oath of revenge. Along with the martyrs of our common enemy, you also became a sprout, which made the heart of the world grow. Tomorrow, even, the payback is going to be asked for before sunrise. Wake up, comrades.”

Honor to the martyrs of the popular revolutionary war.

Unconditional solidarity to the 11 fighters of the Popular front that are being held in the greek prisons.

Faith, determination, focus; for the struggle. We are right. We shall win.

Comrades we keep going.

Thanos Chatziaggelou

D’ wing of Korydallos prison

Πέμπτη 14/4,19:00: Μικροφωνική-συγκέντρωση αλληλεγγύης στα συλληφθέντα συντρόφια της 8/2

“Οι δρόμοι εκκενώνονται από τα σώματα,όχι από τα όνειρα. Μπροστά σε έναν ανήθικο κόσμο που όλοι λιγοψυχούν, οι δικές μας ολόφωτες καρδιές προμηνύουν τους πιο εκκωφαντικούς κρότους” (Θ.Χατζηαγγέλου-Γ.Βούλγαρη).

Τα τελευταία χρόνια παρατηρούμε το μένος της δεξιάς κυβέρνησης Μητσοτάκη προς τον κόσμο που συνεχίζει να αγωνίζεται. Κάτι τέτοιο δεν είναι πρωτόγνωρο, δεν περιμένουμε από καμία κυβέρνηση και καμία εξουσία να λειτουργήσει διαφορετικά. Το θεωρούμε δεδομένο πώς κάθε λογής εξουσιαστές είναι αδύνατο να αντιληφθούν τον κόσμο που κουβαλάμε στις καρδιές μας. Η πολιτική στρατηγική της παρούσας κυβέρνησης όμως έχει ακολουθήσει μία επιθετική γραμμή προς τον πολύμορφο αγώνα, από την αρχή της μέχρι και σήμερα. Εκκενώσεις καταλήψεων, ξύλο στις πορείες, προπαγάνδα με σκοπό την τρομοκρατία του κόσμου του αγώνα ενώ, παράλληλα, μετανάστριες και φυλακισμένες παραμένουν απομονωμένες από όλο αυτο που λέμε ζωή. Πρωτοφανής ήταν και η διαχείρηση της εκκένωσης της κατάληψης «Στέκι στο Βιολογικό», με ακραίες κατασταλτικές κινήσεις και την εκκένωση του δεύτερου στεκιού στο Χημικό, μόλις 2 μέρες μετά το άνοιγμα του. Οι συλλήψεις που ακολούθησαν και οι μπάτσοι στην πόλη είναι ένα απλό δείγμα της ουσίας αυτής της πολιτικής κυβέρνησης.
Ο κόσμος του αγώνα δέχτηκε αλλεπάλληλα χτυπήματα βασισμένα μόνο στην πολιτική του ταυτότητα. Η διαχείρηση της απεργίας πείνας του επαναστάτη αγωνιστή Δημήτρη Κουφοντίνα, με την συνεχόμενη κορύφωση από το κίνημα αλληλεγγύης και η εκδικητική στάση της κυβέρνησης απέναντί του, οι βαρύγδουπες δηλώσεις σχετικά με εκείνη την περίοδο και τα δημόσια σχόλια της κυβέρνησης σχετικά με την συγκυρία αντικατοπτρίζουν μονάχα ένα κομμάτι της σάπιας τους λογικής. Αγωνιστές και αγωνίστριες διώκονται με κούφια στοιχεία όπως έγινε στην περίπτωση του συντρόφου Κ. Καλαρέμα και την υπόθεση των 16 φοιτητών με βάση ορφανά DNA- ένα καινούριο παιχνίδι της κυβέρνησης ικανό να βοηθήσει στην στοχοποίηση και τον εγκλεισμό του ριζοσπαστικού κινήματος. Η παραβίαση της καθημερινότητας με τις παρακολουθήσεις συντροφισσών/ων της ΤΑ και όχι μόνο, με αποκορύφωμα την επίθεση στον σύντροφο μας Χ. Ματζουρίδη που δέχτηκε μία από τις μεγαλύτερες και μεθοδευμένες επιθέσεις, χτυπώντας την ψυχική και σωματική του υγεία, κλονίζοντας την πολιτική και όχι μόνο αξιοπρέπεια του.
Και ερχόμαστε στο τώρα. Στις συλλήψεις των 3 συντρόφων μας στις 8/2 έπειτα από επιχείρηση της αντιτρομοκρατικής. Ο σύντροφος και μέλος της συλλογικότητάς μας, Θ. Χατζηαγγέλου και η συντρόφισσα Γ. Βούλγαρη συλλαμβάνονται έπειτα από εισβολή σε σπίτι στην οδό Αλκινόου 12 στην Άνω Πόλη, με αφορμή την εμπρηστική επίθεση στο “Ίδρυμα του Εθνικού και Θρησκευτικού Προβληματισμού”, ενέργεια την ευθύνη της οποίας δεν αποποιήθηκαν από την πρώτη στιγμή στο μέτρο που αναλογεί στον καθένα τους. Το ίδιο απόγευμα συλλαμβάνεται ο σύντροφος Π. Καλαϊτζής, με μόνη σύνδεση του με την υπόθεση να είναι η σχέση του με το σπίτι και οι συντροφικές, φιλικές και συναδελφικές σχέσεις με τον έναν εκ των 2 συλληφθέντων, χωρίς να υπάρχει άλλο στοιχείο σε βάρος του. Στις 12/2 περάσαν από την διαδικασία ανακριτή και εισαγγελέα και κρίθηκαν προφυλακιστέοι με τις κατηγορίες της συμμετοχής τους στην Οργάνωση “Αναρχική Δράση”(187Α), τον εμπρησμό στο «Ίδρυμα Εθνικού και Θρησκευτικού Προβληματισμού» και άλλων κατηγοριών. Ο σύντροφος Θάνος Χατζηαγγέλου ανέλαβε την ευθύνη του εμπρησμού και των ευρημάτων του σπιτιού, η συντρόφισσα Γεωργία Βούλγαρη υπερασπίστηκε την επιλογή να έχει υποστηρικτικό ρόλο για την πραγματοποίηση της ενέργειας και ο σύντροφος Πάνος Καλαϊτζής αρνήθηκε όλες τις κατηγορίες. Κάποιες μέρες μετά, έπειτα από τη λήψη DNA των 3 συλληφθέντων, εκ των οποίων στον Θ.Χ. και στην Γ.Β. πάρθηκε με βίαιο τρόπο, μετήχθησαν στις φυλακές Κορυδαλλού. Σε ενημερωτική εκδήλωση για την υπόθεση, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 10 Μάρτη στη Θεσ/νίκη, όπου οι 2 σύντροφοι και η συντρόφισσα παρενέβησαν τηλεφωνικά, ο σύντροφος Θ.Χατζηαγγέλου ανέλαβε την πολιτική ευθύνη για την συμμετοχή του στην οργάνωση Αναρχική Δράση, ως έναν ελάχιστο φόρο τιμής στη μνήμη του συντρόφου και μέλους του Ε.Α. Λάμπρου Φούντα.
Για μία ακόμη φορά η κρατική εκδικητικότητα είναι φανερή. Η αντιτρομοκρατική για να “στήσει” ποινικά το άρθρο 187Α που αφορά τη σύσταση τρομοκρατικής οργάνωσης, ψάχνει μανιωδώς ένα τρίτο άτομο χωρίς κανένα βέβαια στοιχείο αλλά για να παρουσιάσει μία ακόμη επιτυχία. Η δίωξη και η προφυλάκιση του σύντροφου Π. Καλαϊτζή είναι ακόμη μία σκευωρία του κράτους ποινικοποιώντας ακόμη μία φορά τις προσωπικές σχέσεις. “Προσπαθώ να σηκώσω το ανάστημά μου απέναντι σε αυτήν την αυθαιρεσία που νομίζει ότι η ζωή μου είναι ένα πιόνι σε μια αόρατη σκακιέρα. Απέναντι σε αυτούς που παίρνουν τις ανθρώπινες σχέσεις και τις χρησιμοποιούν όπως θέλουν και όπως τους ταιριάζει για να συνθέσουν το παζλ που σχεδιάζουν” (Π. Καλαϊτζής).
Το κράτος κατέχει το μονοπώλιο της «νόμιμης» βίας, επεμβαίνει στις κοινωνικές σχέσεις, χρησιμοποιώντας την ωμή κρατική βία και τα μέσα αφομοίωσης, καταστέλλει κάθε εστία αντίστασης, ανατρεπτικού λόγου και πράξης. Υποδουλώνει συνειδήσεις, επιδιώκει να αποσπάσει την απαραίτητη κοινωνική συναίνεση απέναντι σε όποιες “μεταρρυθμίσεις”, χειραγωγόντας έτσι την κοινωνία ώστε να λειτουργεί για χάρη αυτού. Προωθούνται έτσι νόμοι που βασίζονται πάνω σε μία ολόκληρη βιομηχανία επιτήρησης, ελέγχου, πειθαρχίας και εγκλεισμού που όχι μόνο χλευάζουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια αλλά εκμεταλλεύονται και λεηλατούν όλο το φυσικό κόσμο. Η εξουσία μπορεί να αλλάζει όνομα, χρώμα, στρατηγική και ρητορεία όμως ποτέ δεν αλλάζει ρόλο. Επιδεικνύουν ακόμα μία επιτυχία για την πάταξη της εγχώριας τρομοκρατίας αλλά στην πραγματικότητα ποιος είναι ο πραγματικός τρομοκράτης; Η κρατική διαχείριση της πανδημίας είναι μία τρανή απόδειξη της θανατοπολιτικής του ελληνικού κράτους, όπως επίσης, η μηδενική κρατική ευθύνη στην μεγάλη πυρκαγιά στην Εύβοια το καλοκαίρι του ’21 αλλά και σε άλλες περιοχές με ολοκληρωτικές καταστροφικές συνέπειες, η πλήρης αδιαφορία στην αντιμετώπιση των συνεπειών από τα ακραία καιρικά φαινόμενα. Απότοκο όλων αυτών είναι οι αυξήσεις που έρχονται σε όλα τα είδη πρώτης ανάγκης, στο ρεύμα και στα καύσιμα, οι χαμηλότεροι μισθοί, η αύξηση της ανεργίας, που φυσικά θα τα επωμιστούν τα χαμηλά κοινωνικά στρώματα. Πρέπει να αναδείξουμε τις πραγματικές ευθύνες και τους πραγματικούς ενόχους. Δεν ξεχνάμε τους νεκρούς που αφήνει πίσω του η κρατική αδιαφορία και πολιτική.
Αυτή είναι άλλη μία κυβέρνηση βασισμένη στους κανίβαλους αυτού του κόσμου. Θεωρούμε πως η στάση μας απέναντι τους είναι ξεκάθαρη και η στήριξη μας προς τον πολύμορφο αγώνα αδιαμφισβήτητη. Άλλωστε όπως έχουμε δηλώσει μετά την εκκένωση και συνεχίζουμε να δηλώνουμε δημόσια «Η κατάληψη για 16 χρόνια αποτελεί σάρκα από την σάρκα του πολύμορφου αγώνα ενάντια σε κάθε εξουσία και καταπίεση χωρίς να ιεραρχεί και να διαχωρίζει τα μέσα που συμβάλλουν στη διασπορά των ελευθεριακών προταγμάτων και την οργάνωση της κοινωνικής και ταξικής αντεπίθεσης. Γιατί για μας αυτό είναι απελευθέρωση». Θα συνεχίσουμε να πιστεύουμε σε έναν άλλο κόσμο μέχρι όλα να είμαστε ελεύθερα.

Λευτεριά στα συλληφθέντα συντρόφια της 08/02 Γ.Βούλγαρη και Θ.Χατζηαγγέλου
Άμεση απελευθέρωση του συντρόφου Π. Καλαϊτζή που βρίσκεται έγκλειστος χωρίς κανένα στοιχείο, λόγω των προσωπικών του σχέσεων

Πόλεμο στην κρατική τρομοκρατία

Θα μαχόμαστε στο πλευρό των κρατουμένων γιατί εκεί είναι η θέση μας

Άλλωστε ό,τι αγαπήσαμε σε αυτόν τον κόσμο ήταν πάντα εναντίον του

Μικροφωνική-συγκέντρωση αλληλεγγύης Πέμπτη 14/4 στις 19:00, Ναυαρίνου με Γούναρη

 

 

Πέμπτη 14/4, Ναυαρίνου με Γούναρη 19:00 : Μικροφωνική-συγκέντρωση αλληλεγγύης στα συλληφθέντα συντρόφια της 8/2

Τα ξημερώματα της Τρίτης 8/2 συνελήφθησαν σε σπίτι, η Γεωργία Βούλγαρη και ο Θάνος Χατζηαγγέλου, έπειτα από επιχείρηση της αντιτρομοκρατικής. Αφορμή ήταν η εμπρηστική επίθεση του «Ιδρύματος Εθνικού και Θρησκευτικού Προβληματισμού» στην Άνω Πόλη Θεσσαλονίκης, λίγες ώρες πριν. Καθ’ όλη τη διάρκεια της υπόλοιπης μέρας, τα στενά της περιοχής γέμισαν μπατσικά, τζιπάκια της αντιτρομοκρατικής και ασφαλίτες, ενώ παράλληλα γινόταν και έρευνες στα σπίτια των συλληφθέντων. Αργότερα το απόγευμα έγινε ακόμη μια προσαγωγή, του συντρόφου Παναγιώτη Καλαιτζή, η οποία μετατράπηκε σε σύλληψη για τις ίδιες κατηγορίες και παράλληλα έγινε έρευνα στον χώρο εργασίας των δύο συντρόφων.
Η μόνη σύνδεση του Πάνου Καλαιτζή είναι η παραχώρηση του σπιτιού του στον συνάδελφο του, Θάνο Χατζηαγγέλου, ως χώρο ανάρρωσης από τον ιό COVID19, αλλά και οι συναδελφικές τους σχέσεις, χωρίς να υπάρχει άλλο στοιχείο σε βάρος του. Την επόμενη μέρα πήραν προθεσμία δύο ημερών για την απολογία τους, όπου την Παρασκευή 11/2 κρίθηκαν προφυλακιστέοι, διωκόμενοι με βάση τον τρομονόμο 187Α, με την κατηγορία της συμμετοχής τους στην οργάνωση Αναρχική Δράση, τον εμπρησμό στο «Ιδρύμα Εθνικού και Θρησκευτικού Προβληματισμού» και άλλων κατηγοριών. Ο σύντροφος Θάνος Χατζηαγγέλου ανέλαβε την ευθύνη του εμπρησμού, που έγινε στις 8/2 και των ευρυμάτων του σπιτιού, η συντρόφισσα Γεωργία Βούλγαρη υπερασπίστηκε την επιλογή της να έχει υποστηρικτικό ρόλο για την πραγματοποίηση της ενέργειας και ο σύντροφος Παναγιώτης Καλαιτζής αρνήθηκε όλες τις κατηγορίες.
Κατά την κράτησή τους στην ΓΑΔΘ έγινε λήψη DNA των 3 συλληφθέντων, εκ των οποίων στον Θ.Χ. και στην Γ.Β. πάρθηκε με βίαιο τρόπο. Στις 14.2 ο Θ.Χ. και ο Π.Κ. μετήχθησαν στις φυλακές του Κορυδαλλού και πλεόν κρατούνται και οι δύο στην Δ΄ πτέρυγα ενώ η Γ.Β. μετήχθη στις 18.2 στη γυναικεία πτέρυγα. Αφού ήδη βρισκόταν στις φυλακές Κορυδαλλού, τους ανακοινώνεται το πάγωμα των τραπεζικών τους λογαριασμών, μια απόφαση που είχε ήδη εκδοθεί από τις 9.2 πριν καν απολογηθούν. Σε ενημερωτική εκδήλωση για την υπόθεση, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 10 Μάρτη, όπου οι 2 σύντροφοι και η συντρόφισσα παρενέβησαν τηλεφωνικά, ο Θ.Χ. ανέλαβε την πολιτική ευθύνη για την συμμετοχή του στην οργάνωση Αναρχική Δράση. Η Γ.Β. ενημέρωσε για την κατάσταση στην γυναικεία πτέρυγα, την έλλειψη ιατρικής περίθαλψης και υγιεινής εντός των κελιών, τον συνωστισμό και την μαζική χορήγηση κατασταλτικών φαρμάκων ως απάντηση σε οποιοδήποτε ιατρικό πρόβλημα -και όχι μόνο- αναφέρουν οι κρατούμενες, με σκοπό την επιβολή τόσο στο σώμα όσο και στην ψυχή τους.
Στην Ελλάδα, η ποινικοποίηση των σχέσεων έχει μακρά ιστορία και έρχεται πάντα να συμπληρώσει τα σχέδια της εξουσίας για αποδυνάμωση του κινήματος. Από τα πρώτα μετεμφυλιακά χρόνια ακόμη, απότελούσε πάγια τακτική της ασφάλειας η τρομοκράτηση ή ακόμα και η σύλληψη των κομματιών εκείνων της κοινωνίας που διατηρούσαν σχέσεις με αγωνιστές και αγωνίστριες. Η ιστορία επαναλαμβάνεται στην υπόθεση που στήθηκε από την αντιτρομοκρατική υπηρεσία με τις συλλήψεις της 8/2. Μια δικογραφία-φάρσα, στην οποία δεν εμφανίζεται πουθενά το όνομα του Π.Κ. μέσα από τις καταθέσεις των μπάτσων και τη στιγμή που ο ίδιος είχε μάλιστα παραχωρήσει το σπίτι του, στον συνάδελφό του Θ.Χ. που νοσούσε από κορωνοϊό, για καραντίνα, αρκεί για να τον θέσει προφυλακιστέο ως μέλος της οργάνωσης Α.Δ. Η εκδικητική μανία του κρατικού μηχανισμού, θα προσπαθήσει για άλλη μια φορά να στοχοποιήσει και να διαλύσει στο πέρασμά της, την έμπρακτη συναδελφική αλληλεγγύη. Η ποινικοποίηση των φιλικών και συντροφικών σχέσεων αποτελεί έναν ακόμη τρόπο της αντιτρομοκρατικής να συνθέτει σκευωρίες ως μέτρο παραδειγματισμού με σκοπό την ψυχολογική και οικονομική εξόντωση του αλληλέγγυου κόσμου και να επιβάλλει ένα άτυπο καθεστώς εξαίρεσης και απομόνωσης σε όσους/ες αντιστέκονται.
Το κράτος και οι μηχανισμοί του τείνουν να προσαρμόζονται στις συνθήκες της εκάστοτε πραγματικότητας, με τα κατασταλτικά του εργαλεία και την έντασή τους ολοένα και να αυξάνονται, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις που το ίδιο κρίνει απαραίτητο. Τα τελευταία χρόνια το νομικό και τεχνικό οπλοστάσιο του κράτους εμπλουτίζεται με σκοπό την αναβάθμιση της καταστολής. Σε νομικό και τεχνικό πλαίσιο, βλέπουμε την αναβάθμιση του πλημμεληματικού κατηγορητηρίου χωρίς δυνατότητα αναστολής (π.χ. κατοχή Molotov), την τοποθέτηση συσκευών γεωεντοπισμού και καμερών σε οχήματα συντροφιών και τη χρήση DNA ως αποδεικτικό στοιχείο σε δικαστικές αίθουσες. Επίσης βλέπουμε την εμφάνιση νέων σωμάτων και οχημάτων της αστυνομίας, εκκενώσεις καταλήψεων, μαζικές συλλήψεις σε πορείες και παρεμβάσεις, προφυλακίσεις έως και προσαγωγές και εξακριβώσεις στοιχείων ακόμα και σε αφισοκολλήσεις.
Η εντατικοποίηση του ελέγχου αλλά και οι άμεσες κατασταλτικές επεμβάσεις βρίσκουν έφορο έδαφος στο πλαίσιο της «κατάστασης έκτακτης ανάγκης» και των κρατικών μέτρων σε σχέση με τον COVID19. Η απαγόρευση συγκεντρώσεων, η καταστολή σε πλατείες, πάρκα και άλλους δημόσιους χώρους, η διάλυση επετειακών συγκεντρώσεων αλλά και πορειών εν μέσω της απεργίας πείνας του Δημήτρη Κουφοντίνα και οι εκκενώσεις των καταλήψεων πανεπιστημιακών κτιρίων ενόψει του νόμου 4777, αποτελούν κάποια από τα παραδείγματα. Η συνθήκη της πανδημίας και η χρήση της από τον κρατικό μηχανισμό επηρεάζει ακόμα περισσότερο την ζωή εντός των τειχών.
Εμείς από την πλευρά μας συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε ενάντια στο κράτος και στις πρακτικές του και να στεκόμαστε δίπλα σε κάθε εξεγερμένο που μάχεται για έναν κόσμο ελευθερίας, ισότητας και αλληλεγγύης.
Οι καρδιές μας χτυπάνε περήφανα για τα 3 συντρόφια μέχρι να ξαναβρεθούμε πλάι στους δρόμους.

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ Γ.ΒΟΥΛΓΑΡΗ ΚΑΙ Θ.ΧΑΤΖΗΑΓΓΕΛΟΥ
ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ Π.ΚΑΛΑΙΤΖΗ ΠΟΥ ΔΙΩΚΕΤΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΣΤΗΜΕΝΗ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΛΟΓΩ ΦΙΛΙΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ 187Α – ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΚΑΤΑΡΓΟΥΝΤΑΙ ΣΤΑ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑΤΑ
ΜΠΟΥΡΛΩΤΟ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΚΕΛΙΑ

Πέμπτη 14/4 στις 19:00. Ναυαρίνου με Γούναρη: Συγκέντρωση-μικροφωνική αλληλεγγύης στους συντρόφους Θ. Χατζηαγγέλου, Π. Καλαϊτζή και στη συντρόφισσα Γ. Βούλγαρη

ανοιχτή συνέλευση αλληλεγγύης στα συλληφθέντα συντρόφια της 8/2

για επικοινωνία με τη συνέλευση αλληλεγγύης: syneleysiallilegguis3@riseup.net

2η επιστολή Πάνου Καλαϊτζή

Πάνε 4 εβδομάδες από τη μέρα που αποφασίστηκε η προφυλάκιση μου και πλέον η ζωή στις φυλακές Κορυδαλλού έχει γίνει η νέα καθημερινότητα μου. Στις παρακάτω γραμμές θα ήθελα να μοιραστώ τα γεγονότα πριν και μετά τη σύλληψη μου καθώς και κάποια πράγματα για τη θέση μου.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Δεκαπέντε μέρες πριν την σύλληψή μου, ο συνάδελφος και πλέον συγκατηγορούμενος μου Θάνος Χατζηαγγέλου, ενημερώνοντας με πως έχει συμπτώματα Covid-19, μου ζητάει να αναπληρώσω την βάρδια του, πράγμα το οποίο και έγινε. Μετά από συζήτηση μαζί του, αποφάσισα να του παραχωρήσω το σπίτι που νοίκιαζα στην οδό Αλκινόου για να κάνει καραντίνα (απομόνωση), καθώς εγώ θα μπορούσα να μείνω για ένα διάστημα στο σπίτι της συντρόφου μου. Η πρόταση αυτή έγινε για τρεις λόγους: Πρώτον, για την προφύλαξη της συντρόφου του. Δεύτερον, για την προφύλαξη της ομαλής λειτουργίας της συνεργατικής επιχείρησης που διατηρούμε, καθώς η σύντροφος του είναι μέλος αυτής. Τρίτον, για την προσωπική μου προφύλαξη, καθώς αν και πλήρως εμβολιασμένος, έρχομαι σε επαφή με ανθρώπους που θα ήθελα να προφυλάξω.

Για τις επόμενες δεκαπέντε μέρες, αφού τα τεστ είχαν διαγνώσει θετικό τον Θ.Χ. στον ιό Covid-19, δεν είχα καμία επαφή μαζί του. Δεν πέρασα ούτε μία φορά από το σπίτι που του είχα παραχωρήσει, και αυτό μπορεί να το καταλάβει ο καθένας εφόσον σύμφωνα με τις παρακολουθήσεις της αντιτρομοκρατικής και στο σπίτι, αλλά και στον Θ.Χ., δεν εμφανίζομαι πουθενά. Μία μέρα πριν την σύλληψή μου και αφού ο Θ.Χ. βγήκε αρνητικός στον Covid-19, πέρασε από το μαγαζί όπου τον είδα για πρώτη φορά μετά από 15 μέρες. Μου ζήτησε αν μπορεί να μείνει άλλες 2-3 μέρες σπίτι μου, πράγμα που δέχτηκα, αφού όπως προ-είπα είχα την δυνατότητα να μείνω στο σπίτι της συντρόφου μου.

Έτσι λοιπόν φτάνουμε στη μέρα της σύλληψης μου. Το απόγευμα της 8ης Φλεβάρη λοιπόν, βγαίνοντας από το σπίτι της συντρόφου μου (όπου διέμενα) με προσαγάγουν υπάλληλοι της αντιτρομοκρατικής. Με οδηγούν στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης (ΓΑΔΘ) και μετά από κάποιες ώρες μου ανακοινώνουν τη σύλληψη μου. Μετά από ένα βράδυ κουκουλωμένος και δεμένος στα γραφεία της αντιτρομοκρατικής, οδηγήθηκα στα δικαστήρια, όπου στα κελιά κράτησης συνάντησα για πρώτη φορά την έταιρη συγκατηγορούμενή μου Γ. Βούλγαρη. Μάλιστα της ζήτησα μέσα από τα κάγκελα να κατεβάσει λίγο την προστατευτική μάσκα της, μήπως και την αναγνωρίσω έστω φατσικά, πράγμα το οποίο δεν κατάφερα, καθώς δεν την είχα δει ποτέ στην ζωή μου. Τα υπόλοιπα είναι ιστορία, καθώς βρίσκομαι προφυλακισμένος στον Κορυδαλλό για μια υπόθεση που δεν είχα καμία απολύτως ανάμιξη.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΜΕΝΑ

Δεν έχω βάλει ποτέ πολιτική ταμπέλα στον εαυτό μου και δεν έχω σκοπό να το κάνω ούτε και τώρα, ώστε να καρπωθώ μία πολιτική υπεραξία ή συμπάθεια. Δεν έχω δηλώσει ποτέ αναρχικός, δεν έχω δηλώσει ποτέ επαναστάτης, δεν θα δήλωνα ποτέ ένοπλος αντάρτης. Παρ’ όλα αυτά, είμαι ένας πολιτικά σκεπτόμενος άνθρωπος και δεν έχω φοβηθεί ποτέ να πω την γνώμη μου, δεν έχω σταματήσει ποτέ να φωνάζω για το δίκιο. Από το 2008 έως το 2010 που έφυγα στο εξωτερικό για να εργαστώ, συμμετείχα σε ανοιχτές συνελεύσεις της γειτονιάς μου προσπαθώντας να βελτιώσω μαζί με συνανθρώπους μου το κοινό βιοτικό επίπεδο. Από το τέλος του 2015, που επέστρεψα στην Ελλάδα, ικανοποίησα την ανάγκη μου για αθλητισμό μέσα από μία αυτοόργανωμένη ομάδα, που αντιτίθεται στον σύγχρονο αθλητισμό, ο οποίος περιστρέφεται γύρω από την μπίζνα, τα φράγκα και την ντόπα. Επίσης, έχω συνειδητά επιλέξει, για βιοποριστικούς λόγους, να συμμετέχω σε συνεταιρισμό εργαζομένων, προτάσσοντας έτσι έναν διαφορετικό τρόπο εργασίας απέναντι στον εργασιακό Μεσαίωνα. Όταν το κράτος αποφάσισε λόγω της πανδημίας Covid-19 να κλείσει τα πάντα, αδιαφορώντας για την τύχη των αστέγων, απόρων, τοξικοεξαρτημένων και οικογενειών με μικρό ή μηδενικό εισόδημα, οργανώθηκα σε δομές μαγειρέματος και διανομής γευμάτων, ώστε να βοηθήσω και εγώ από την πλευρά μου όσους είχαν ανάγκη.

Ίσως πλέον αυτά να αρκούν για να αποτελεί κάποιος τον βολικό τρίτο που ενεργοποιεί ποινικά το άρθρο 187α περί τρομοκρατικής οργάνωσης και για να χτιστεί μια δικογραφία-φάρσα, χωρίς καν να αναφέρεται πουθενά το όνομά μου στις καταθέσεις της αντιτρομοκρατικής. Δεν φοβήθηκα ποτέ να πω την γνώμη μου και να φωνάξω για το δίκιο, ούτε έχω σκοπό να σταματήσω τώρα. Ένα δίκιο, που τα ίδια τα γεγονότα δείχνουν ότι δεν βρίσκεται στα χέρια αυτών που με κρατάνε φυλακισμένο, χωρίς στοιχεία, εκπληρώνοντας δικές τους πολιτικές σκοπιμότητες.

Δύναμη σε όσους παλεύουν για το δίκιο.

Δύναμη στους συγκατηγορούμενούς μου, που από την δική του σκοπιά ο καθένας, δίνει μία ξεχωριστή μάχη. Πάνος Καλαϊτζής

Φυλακές Κορυδαλλού, Πτέρυγα Δ

13/03/2022

Θ.Χατζηαγγέλου-Ανάληψη ευθύνης για συμμετοχή στην Οργάνωση Αναρχική Δράση

Θάνος Χατζηαγγέλου-Για την αδιάλλακτη οργάνωση της Αναρχικής Δράσης

Κάθε 10 του Μάρτη, ο χρόνος καρφώνει τους λεπτοδείκτες στο σημείο μηδέν. Δεν υπάρχουν ώρες, μόνο στιγμές περισυλλογής για το φορτίο της ευθύνης που κουβαλάει ο καθένας και η καθεμία μας στο διηνεκές του επαναστατικού γίγνεσθαι. Για το ηθικό, πολιτικό και στρατιωτικό καθήκον στον επαναστατικό πόλεμο. Ένας κρότος σαν ιαχή εχθροπραξίας, μέσα σε μία νύχτα όπου ο θάνατος νίκησε το φόβο. Ο φυσικός θάνατος τον οποίο τόσο θρηνούμε -στον κόσμο του θανάτου- είναι λιγότερο ολέθριος από το θάνατο που διακινείται ως ζωή.

12 Μάρτηδες πριν, ο σύντροφος και μέλος του Επαναστατικού Αγώνα Λάμπρος Φούντας, εκτελείται σε συμπλοκή στη Δάφνη, από ένα πλήρωμα ένστολων τρομοκρατών κατά τη διάρκεια προπαρασκευαστικής ενέργειας της οργάνωσης. Ο Λάμπρος έζησε όλη του τη ζωή στην πρώτη γραμμή της αντιεξουσιαστικής σύγκρουσης – με το χαρτί, με την σημαία, με το πιστόλι στο χέρι. Έτσι άφησε και την τελευταία του πνοή στην ύστατη μάχη, στην πρώτη γραμμή. Στη ζωή κεραυνός και στο θάνατο λύκος. Ο Λάμπρος είναι η θρυαλλίδα της επαναστατικής αδιαλλαξίας και θα ζει μέσα από τις φλόγες της επαναστατικής βίας. Από τις φωτιές των αστικών μητροπολιτικών πεδίων, μέχρι τις ριπές των ανταρτών στα βουνά της Μέσης Ανατολής και της Λατινικής Αμερικής.

Ο σύντροφος Λάμπρος Φούντας αποτελεί σημαία του αγώνα για την ανατροπή και την επανάσταση. Μία σημαία που κυμματίζει περήφανα όσο ο μητροπολιτικός ιστός παραδίδεται στις φλόγες της επαναστατικής βίας. Το αίμα είναι το μελάνι της ιστορίας. Και σε πείσμα όσων θωρρούν πως η ιστορία γράφεται από τους νικητές, θα είμαστε εδώ για να θυμίζουμε πως όσοι νιώθουν νικητές κουβαλάνε στα κουφάρια τους τις πιο συντριπτικές ήττες. Ήττα δεν είναι ο χαμός, ο θάνατος. Ήττα είναι η αποδοχή. Είναι η λησμονιά των νεκρών του ταξικού πολέμου. Είναι η αναίμακτη παράδοση της συλλογικής ιστορίας, στο χρονοντούλαπο της λήθης. Ήττα είναι η ανάθεση και ο μεσσιανισμός. Η παράταση της μάχης, η ανακωχή και ο συμβιβασμός σε μια ζωή κατώτερη των ταξικών αναγκαιοτήτων και περιστάσεων των καιρών. Ήττα δεν είναι να δίνεις τη ζωή και την ελευθερία σου για τον αγώνα, αλλά να ζεις απονεκρωμένος από την έλλειψη κοινωνικής αλληλεγγύης και ταξικής συνείδησης. Να κοιτάς να σώσεις το τομάρι σου, όταν ο άλλος δίπλα σου χάνει τα βήματά του, μένει πίσω, πεθαίνει. Μπροστά σε αυτήν την σκοτεινή περίοδο είναι επαναστατικό καθήκον να φωτίζουμε το δρόμο με την ελπίδα της ανατροπής.

“Όποιος δεν οπλίζεται πεθαίνει…και όποιος δεν πεθαίνει είναι θαμμένος ζωντανός: στις φυλακές, στα αναμορφωτήρια, στα προάστια-δορυφόρους, στις -αγορασμένες επί πιστώσει- πλήρως εξοπλισμένες μοντέρνες κουζίνες και στις κρεβατοκάμαρες παλάτια.” Ulrike Meinhoff – RAF

Το πρώτο βήμα στον πόλεμο είναι το ερέθισμα, έπειτα η αποφασιστικότητα και μετά το άλμα παραπέρα. Το άλμα σε μία νέα, παράνομα ανυπότακτη, ζωή. Κουβαλάω στις πλάτες μου μία διαδρομή γεμάτη φωτιά. Εκεί όπου οι ανάσες, οι λιγοστές ανάσες κρύβουν την απόλυτη ελευθερία. Μια ζωή δοσμένη στον αγώνα για κάτι καλύτερο, κάτι διαφορετικό. Και αν η αγέλη τρομοκρατών του Μητσοτάκη και του Θεοδωρικάκου επενδύει στην ατομική και συλλογική ήττα, στην παραίτηση και την υποταγή, σε ένα φαντασμαγορικό τέλος της ριζοσπαστικής αντίστασης μέσα από την αιχμαλωσία μου, εγώ θα πω πως τόσα χρόνια πίστης, προσήλωσης και συνέπειας στη σύγκρουση οδηγούν στην πιο περήφανη στιγμή αυτού του πολέμου.

12 Μάρτηδες μετά, τιμώντας στην πράξη την απολυτότητα του επαναστατικού ήθους και της συνέπειας και της συνέπειας που αντιπροσωπεύει ο σύντροφος Λάμπρος Φούντας, αναλαμβάνω την πολιτική ευθύνη για τη συμμετοχή μου στην Οργάνωση Αναρχική Δράση. Είμαι περήφανος που ένα κομμάτι της ζωής μου ταυτίζεται με ένα μαχόμενο σχήμα, σάρκα από τη σάρκα της αναρχικής ιστορίας, που στάθηκε με τις μικρές του δυνάμεις, με ήθος και συνέπεια στα επίδικα και τα καθήκοντα της αντιεξουσιαστικής σύγκρουσης. Είμαι περήφανος για τους συντρόφους, πλάι στους οποίους, η Αναρχία ήταν μία λέξη γεμάτη πάθος και ειλικρίνεια. Είμαι αμετανόητα περήφανος γιατί η στράτευσή μου, ήταν μια συνειδητή πράξη βασισμένη στην κοινωνική, πολιτική και στρατιωτική αναγκαιότητα της αναρχικής δράσης, σαν αναλυτικό εργαλείο θεώρησης, σαν ανάχωμα δικαιοπραξίας, σαν απόλυτη στάση ζωής.

Η Αναρχική Δράση είναι ένας μαχόμενος σχηματισμός σύγκρουσης και υπεράσπισης της προπαγάνδας μέσα από την πράξη. Είναι μια Οργάνωση που έβαλε στο αντιεξουσιαστικό σκόπευτρο το σύνολο του εξουσιαστικού οικοδομήματος και των σχέσεων εκμετάλλευσης, μετατρέποντας τη λέξη αλληλεγγύη σε ανυποχώρητη συνθήκη ύπαρξης. Στάθηκε εχθρικά και με ψηλά το κεφάλι μέχρι και σήμερα απέναντι στο κράτος και το μισθοφορικό στρατό κατοχής της Δημοκρατίας, στο μιλιταριστικό ιστό, στο δόγμα της ιερής μαφίας, στην πατριαρχική δυσωδία και τον εθνικό κορμό, στους ναούς και τα πρόσωπα της καπιταλιστικής αλλοτρίωσης, στα διπλωματικά συμφέροντα και τα συμβόλαια ισχύος μιας χώρας βουτηγμένης μέσα στο αίμα.

Απέναντι σε ανθρώπους δίχως πρόσωπα, δίχως ήθοι, αξίες και αρχές, που καταδυναστεύουν τις ζωές της προλεταριακής βάσης, στέκομαι σήμερα αλύγιστος, αμετανόητος, αδιάλλακτος με την ίδια στοχοπροσήλωση στην επαναστατική υπόθεση. Δεν συμβιβάζομαι με τα ασυμβίβαστα, δεν σιωπώ μπροστά στην αδικία γιατί στη ζωή μου έμαθα να υπερασπίζομαι μέχρι θανάτου το δίκαιο και το αναγκαίο. Χαράζοντας μια πορεία γεμάτη δυσκολίες και χτυπήματα, συλλήψεις και καταδίκες, ξυλοδαρμούς και βασανισμούς σε τμήματα, δηλώνω πως τίποτα δεν στάθηκε ικανό να μου δημιουργήσει δεύτερες σκέψεις, να με οδηγήσει σε ένα φτηνό ξεπούλημα της ατομικής και συλλογικής διαδρομής για λίγες πεθαμένες ανάσες “ελευθερίας”. Όλα δεν ήταν τίποτε άλλο παρά φτηνά και αδιέξοδα χτυπήματα σε ένα σώμα που για χρόνια κουβαλάει μέσα του μία αλώβητη καρδιά. Μια καρδιά με παλμούς σαν κρότους επαναστατικής εχθροπραξίας. Μια καρδιά που χτυπάει για την Αναρχία.

Αναλαμβάνω την πολιτική ευθύνη για τη συμμετοχή στην Αναρχική Δράση, γιατί κάθε μου βήμα μέσα σε αυτήν τη διαδρομή ήταν και ένα βήμα βαθιάς δέσμευσης στα καθήκοντα του αναρχικού ανταρτοπόλεμου. Με σεμνότητα και ταπεινότητα, βαθιά εκτίμηση και θαυμασμό για όσους και όσες γράψαν μια ξεχωριστή σελίδα στην ιστορία της ριζοσπαστικής ανατροπής. Με την ελπίδα και τη βεβαιότητα πως τίποτα δεν τελειώνει, πως η εξεγερτική φλόγα της δικαιοπραξίας δεν σβήνει.

Ταγμένος ψυχή και σώμα στη φλέβα της φωτιάς, παραμένω αμετανόητος αναρχικός, υπερασπίζοντας το δρόμο της ρήξης και της σύγκρουσης με κάθε μορφή εξουσίας. Οι ιδέες δεν εξαγοράζονται, το πάθος για την ελευθερία δεν πειθαρχείται, η επαναστατική αξιοπρέπεια δεν απολογείται στα εδώλια των τρομοδικείων. Θα υπερασπιστώ την περήφανη αιχμαλωσία μου μέχρι τέλους, ακόμα και αν χρειαστεί ο ήλιος να ανατείλει από την δύση, θυμίζοντας μια συλλογική υπόσχεση: ο χρόνος μετράει πάντα αντίστροφα για όλους. Αναμονή, αναμονή, επίθεση.

Περήφανα στρατευμένος στην Αναρχική Δράση. Περήφανα προσηλωμένος στον αναρχικό ανταρτοπόλεμο. Η Επανάσταση πρώτα και πάντα.

Θάνος Χατζηαγγέλου

Δ’ Πτέρυγα, φυλακές Κορυδαλλού

10/3/2022

Μια σύντομη ενημέρωση για το καθεστώς αιχμαλωσίας των 3 συντρόφων που βρίσκονται προφυλακισμένοι για συμμετοχή στην Οργάνωση Αναρχική Δράση

Έπειτα από τις δικονομικές εξελίξεις των ημερών που οι 3 σύντροφοι κρατούνταν στα κελιά της Γ.Α.Δ.Θ., τα ξημερώματα της Τρίτης 15/2 η Αντιτρομοκρατική μπήκε στα κρατητήρια και μετέφερε εκτάκτως τους συντρόφους Χατζηαγγέλλου και Καλαϊτζή στις φυλακές Κορυδαλλού αφήνοντας πίσω την συντρόφισσα Βούλγαρη όπου εκκρεμούσε η λήψη DNA.
Με την άφιξη τους στις φυλακές Κορυδαλλού, οι σύντροφοι ενημερώθηκαν πως έπειτα από “άνωθεν εντολές” θα κρατηθούν σε ξεχωριστές πτέρυγες. Ο σύντροφος Καλαϊτζής μεταφέρθηκε στην Δ’ πτέρυγα, ενώ ο Χατζηαγγέλλου στην Ε’. Ο σύντροφος Θάνος κατά την άφιξή του στην ακτίνα καλέστηκε να συμβιβαστεί με μία προκλητική συνθήκη που οδηγούσε σε μια στημένη απόπειρα επιβολής πειθαρχικού. Ταυτόχρονα με τον ίδιο η υπηρεσία μετέφερε απέναντί του τον δολοφόνο της Κάρολαϊν, ο οποίος επί 8 μήνες κρατούνταν στην ΣΤ’. Ο σύντροφος επέλεξε να διαχειριστεί ψύχραιμα την συνθήκη, ξεκαθαρίζοντας στην υπηρεσία πως δεν θα συνυπάρξουν στην ακτίνα ακόμα κι αν χρειαστεί ο ίδιος να μεταφερθεί στην απομόνωση. Ακολούθησε η μεταφορά του γυναικοκτόνου ξανά πίσω στην ΣΤ’. Την επόμενη μέρα ο σύντροφος μετά από νέα ένταση μεταφέρθηκε στην Δ’, όπου και παραμένει μέχρι σήμερα.
Το πρωί της Παρασκευής 18/2 έπειτα από την ολοκλήρωση της εξαναγκαστικής λήψης DNA, μετήχθει στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού και η συντρόφισσα Βούλγαρη, η οποία μπήκε απευθείας σε καραντίνα. Από τις πρώτες μέρες των μεταγωγών στις φυλακές Κορυδαλλού γνωστοποιήθηκαν στους 3 δύο νέες αποφάσεις της Αντιτρομοκρατικής με βάση τις οποίες οι σύντροφοι καταχωρούνται στη λίστα των ατόμων που σχετίζονται με τρομοκρατία και η δέσμευση των περιουσιακών τους στοιχείων, η απαγόρευση κίνησης λογαριασμών και η απαγόρευση παροχής χρηματοοικονομικών υπηρεσιών προς το πρόσωπό τους (μια απόφαση που είχε εκδοθεί από τις 9/2 πριν καν “απολογηθούν”).
Το καθεστώς ιδιότυπης διαχείρησης της αιχμαλωσίας συνεχίζεται τις επόμενες μέρες προς το πρόσωπο της συντρόφισσας Βούλγαρη αυτή τη φορά. Κατά τη διάρκεια του επισκεπτηρίου του πατέρα της, ο οποίος της μετέφερε κάποια κείμενα και γράμματα συντρόφων της, η διευθύντρια των φυλακών σε κλίμα έντασης απειλούσε τον ίδιο και την συντρόφισσα με τη διαδικασία του αυτοφώρου λέγοντας πως “εδώ είναι φυλακές, δεν μπαίνουν προκηρύξεις”.
Σε πείσμα όλων οι 3 σύντροφοι παραμένουν δυνατοί και ενωμένοι, δίνοντας ο καθένας το δικό του ξεχωριστό αγώνα απέναντι στον κοινό εχθρό. Και εμείς θα σταθούμε μέχρι τέλους στο πλάϊ τους γιατί εκεί είναι η θέση μας.

Για επικοινωνία με τους συντρόφους
Θάνος Χατζηαγγέλλου, Παναγιώτης Καλαϊτζής
Κατάστημα κράτησης Κορυδαλλού
Δ’ Πτέρυγα
ΤΚ 18122 Κορυδαλλός, Αθήνα
Γεωργία Βούλγαρη
Γυναικείες Φυλακές Κορυδαλλού
ΤΚ 18122 Κορυδαλλός, Αθήνα

Σημείωση: Για την πόλη της Θεσσαλονίκης θα γίνεται συγκέντρωση της αλληλογραφίας και μαζική αποστολή, για όποιον/α ενδιαφέρεται. Για περισσότερες πληροφορίες στα mail: terra.squat@gmail.com ή tameio@espiv.net

10 Μάρτη 16:30 : Ενημέρωση-συζήτηση για τις προφυλακίσεις των 3 συντροφιών που διώκονται για την συμμετοχή τους στην οργάνωση “Αναρχική Δράση”

Ανοιχτή ενημέρωση – συζήτηση για τις προφυλακίσεις των 3 συντροφιών που διώκονται για την συμμετοχή τους στην “Αναρχική Δράση”

Ενημέρωση για το καθεστώς αιχμαλωσίας των 3 συλληφθέντων και τηλεφωνική παρέμβαση από τα 3 προφυλακισμένα άτομα.

Θα αρχίσει αυστηρά στις 16.30 ώστε να λήξει πριν το κάλεσμα της αντιπολεμικής πορείας.

Τα ξημερώματα της Τρίτης 8/2 συνελήφθησαν σε σπίτι, μία συντρόφισσα και ένας σύντροφος, έπειτα από επιχείρηση της αντιτρομοκρατικής. Αφορμή ήταν η εμπρηστική επίθεση του «Ιδρύματος Εθνικού και Θρησκευτικού Προβληματισμού» στην Άνω Πόλη Θεσσαλονίκης , λίγες ώρες πριν. Καθ’όλη τη διάρκεια της υπόλοιπης μέρας, τα στενά της περιοχής γέμισαν μπατσικά, τζιπάκια της αντιτρομοκρατικής και ασφαλίτες, ενώ παράλληλα γίνονταν και έρευνες στα σπίτια των συλληφθέντων. Αργότερα το απόγευμα έγινε ακόμη μία προσαγωγή συντρόφου, η οποία μετατράπηκε σε σύλληψη για τις ίδιες κατηγορίες και παράλληλα έγινε έρευνα στον χώρο εργασίας των δύο συντρόφων. Η μόνη σύνδεση του τρίτου συλληφθέντα με την υπόθεση είναι η σχέση του με το σπίτι και οι συντροφικές, φιλικές και συναδελφικές σχέσεις με τον ένα εκ των 2 συλληφθέντων χωρίς να υπάρχει άλλο στοιχείο σε βάρος του. Η έρευνα συνεχίστηκε μέχρι το βράδυ, καθώς στο σπίτι όπου συνελήφθησαν βρέθηκαν αντικείμενα κακουργηματικού χαρακτήρα. Την επόμενη μέρα πήραν προθεσμία δύο ημερών για την απολογία τους, όπου την Παρασκευή 11/2 κρίθηκαν προφυλακιστέοι διωκόμενοι με τον τρομονόμο (187α) με την κατηγορία της συμμετοχής τους στην οργάνωση Αναρχική Δράση, τον εμπρησμό στο «Ίδρυμα Εθνικού και Θρησκευτικού Προβληματισμού» και άλλων κατηγοριών. Ο σύντροφος Θάνος Χατζηαγγέλου ανέλαβε την ευθύνη του εμπρησμού, που έγινε στις 8/2 και των ευρημάτων του σπιτιού, η συντρόφισσα Γεωργία Βούλγαρη υπερασπίστηκε την επιλογή να έχει υποστηρικτικό ρόλο για την πραγματοποίηση της ενέργειας και ο σύντροφος Πάναγιώτης Καλαϊτζής αρνήθηκε όλες τις κατηγορίες.
Σε μία συγκυρία όπου το κράτος εξαπολύει απειλές για την πάταξη όλων όσων αντιστέκονται ενάντια στην βαρβαρότητά του με εκκενώσεις καταλήψεων, βίαιη καταστολή και μαζικές συλλήψεις στο σωρό, επιλέγει για ακόμη μια φορά, να διώξει και να ποινικοποιήσει φιλικές και συντροφικές σχέσεις. Αυτή είναι μια πάγια τακτική του κράτους για να τρομοκρατήσει και να αποδυναμώσει τον κόσμο του αγώνα και να πνίξει κάθε φωνή αντίστασης.
Εμείς από την πλευρά μας συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε ενάντια στο κράτος και στις πρακτικές του και να στεκόμαστε δίπλα σε κάθε εξεγερμένο που μάχεται για έναν κόσμο ελευθερίας, ισότητας και αλληλεγγύης.
Οι καρδιές μας χτυπάνε περήφανα για τα 3 συντρόφια μέχρι να ξαναβρεθούμε πλάι στους δρόμους.

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ Γ. ΒΟΥΛΓΑΡΗ ΚΑΙ Θ. ΧΑΤΖΗΑΓΓΕΛΟΥ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΣΥΝΤΡΟΦΟ Π. ΚΑΛΑΙΤΖΗ ΠΟΥ ΔΙΩΚΕΤΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΣΤΗΜΕΝΗ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΛΟΓΩ ΦΙΛΙΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ 187Α. ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΚΑΤΑΡΓΟΥΝΤΑΙ ΣΤΑ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑΤΑ
ΜΠΟΥΡΛΟΤΟ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΚΕΛΙΑ

Ανοιχτή συνέλευση αλληλεγγύης στα συλληφθέντα συντρόφια της 8/2

*Η συζήτηση θα ηχογραφηθεί και θα αναμεταδοθεί ζωντανά από το 1431am στο www.1431am.org

Αλληλεγγύη στους 3 της Θεσσαλονίκης

Οι κυρίαρχοι είναι οι νικητές γι’αυτο είναι και εκείνοι που γράφουν την Ιστορία και βγάζουν τους ορισμούς. Υποστηρίζουν σαν σύγχρονοι αυτοκράτορες ότι κατέχουν τη μοναδική αλήθεια και το δίκαιο. Ορθολογικοποιούν την βαρβαρότητα της καθημερινής ζωής και ταυτόχρονα ντύνουν με αστραφτερό περιτύλιγμα την ασχημία αυτού του κόσμου. Έχουν φαγωθεί να μας πείσουν για το αναντίρρητο δικαίωμα τους να κάνουν ότι θέλουν (πάντοτε για το κάλο μας) και σαν αυστηροί γονείς να μας βάζουν στην γωνιά, τιμωρία, όταν δεν υπακούμε ευλαβικά στις προσταγές τους.

Η κυριαρχία πλάθει έννοιες, κατασκευάζει παγματικότητες, δημιουργεί γλώσσες ώστε να μπορεί μέσα σε ένα μεγάλο και αόρατο κοινωνικό εργοστάσιο να παράγει συνειδήσεις και ανθρώπινες συμπεριφορές.

Περί Τρομοκρατίας ο λόγος.

Το Κράτος βαφτίζει τρομοκράτες όσους/ες επιλέγουν να μην κοιτάξουν τη δουλίτσα τους, τη ζωούλα τους και να αφιερώσουν τα πάντα στον αγώνα για έναν ομορφότερο κόσμο.Εμείς από τη μεριά μας δεν αποδεχόμαστε αυτόν τον χαρακτηρισμό και είμαστε σίγουροι/ες ότι πολλοί/ες εκεί έξω δεν έχουν την ίδια γνώμη με τον κρατικό μηχανισμό και τα φερέφωνα του.

Τρομοκρατία είναι οι ειδήσεις των οκτώ.

Τρομοκρατία είναι οι απλήρωτοι λογαριασμοί σε μαγνητάκια στο ψυγείο, τα απλησίαστα ενοίκια και το κομμένο ρεύμα.

Τρομοκρατία είναι οι νεκροί εργάτες στα σύγχρονα κάτεργα και το ξυπνητήρι για μια ακόμα μέρα στη δουλειά.

Τρομοκρατία είναι το λιγούρι αφεντικό σου και η έμφυλη βια.

Τρομοκρατία είναι τα ψυχολογικά αδιέξοδα και ο ήχος της απουσίας σε άδεια σπίτια.

Τρομοκρατία είναι να ζεις ολομόναχος/η μέσα σε έναν κόσμο που γίνεται όλο και πιο βάρβαρος και αδηφάγος.

Τρομοκρατία είναι οι τιμές των προιόντων στα σουπερμάρκετ και η βενζίνη στα δύο ευρώ.

Τρομοκρατία είναι οι πολεμικές/ιμπεριαλιστικές προετοιμασίες των Κρατών και οι μπλε φάροι στις γειτονίες μας.

Τρομοκρατία είναι οι νεκροί από το κατεστραμμένο σύστημα υγείας του ελληνικού Κράτους

και οι αυτόχειρες της κρίσης της τελευταίας 10ετιας.

Τρομοκρατία είναι η οργανωμένη βια του Κράτος και το θεσμοθετημένο μονοπώλειο σε αυτήν.

Τρομοκρατία είναι η μισθωτή σκλαβιά και η μορφή οικονομικής οργάνωσης της κοινωνίας.

Για να γίνουμε ξεκάθαροι/ες τρομοκράτες είναι το Κράτος και το Κεφάλαιο.

H Υπόθεση.

Τα ξημερώματα της Τρίτης 8/2/2022, πάνοπλες δυνάμεις της ΕΚΑΜ και της αντιτρομοκρατικής εισβάλλουν σε σπίτι στην Άνω Πόλη Θεσσαλονίκης και συλλαμβάνουν τον αναρχικό σύντροφο Θάνο Χατζηαγγέλου και την αναρχική συντρόφισσα Γεωργία Βούλγαρη. Έχει προηγηθεί ο εμπρησμός του ΙΕΘΠ (Ίδρυμα Εθνικού και Θρησκευτικού Προβληματισμού). Ο σύντροφος Θάνος Χατζηαγγέλου ανέλαβε την ευθύνη του συγκεκριμένου εμπρησμού και των ευρημάτων της επιχείρησης και η συντρόφισσα Γεωργία Βούλγαρη υπερασπίστηκε την επιλογή να έχει υποστηρικτικό ρόλο για την πραγματοποίηση της ενέργειας. Κάποιες ώρες αργότερα συλλαμβάνεται και ο σύντροφος Πάνος Καλαιτζής, που αρνήθηκε όλες τις κατηγορίες.Και οι τρεις κατηγορούνται με τον τρομονόμο (187α) για τον εμπρησμό στο «Ίδρυμα Εθνικού και Θρησκευτικού Προβληματισμού», τη συμμετοχή στην «Οργάνωση Αναρχική Δράση» και πλήθος επιθέσεων των οποίων έχει αναλάβει την ευθύνη η συγκεκριμένη οργάνωση.

Στις 11/2 οι δύο σύντροφοι και η συντρόφισσα περνάνε τους τσιμεντένιους τοίχους των φυλακών Κορυδαλλού.

Η κατασκευή ενόχων.

Το Κράτος και οι κατασταλτικοί μηχανισμοί του αναζητούν πάντοτε ενόχους και όταν αυτό είναι αδύνατον, δε διστάζουν να τους κατασκευάσουν.

Τα τελευταία χρόνια έχουμε γίνει μάρτυρες δεκάδων υποθέσεων που κατασκευάστηκαν στα γραφεία της αντιτρομοκρατικής με μείζον στόχο τη διάχυση του φόβου και της ηττοπάθειας σε όσους/ες αγωνίζονται. Πρόκειται για μια επίδειξη δύναμης από τη μεριά του Κράτους που εντός λίγων ωρών μπορεί να σε φορτώσει με χρόνια φυλάκισης και να σε πετάξει στα μπουντρούμια της δημοκρατίας.

Για να γίνουμε κατανοητοί, στη συγκεκριμένη υπόθεση βρισκόμαστε μπροστά σε μια σκευωρία εν εξελίξει που στοχεύει στην ποινικοποίηση των συντροφικών και φιλικών σχέσεων. Έτσι όμορφα και ωραία μπλέκοντας έναν αθώο σε μια καφκική περιπέτεια προκύπτει το σύνηθες τρίπτυχο για τη δημιουργία υποθέσεων και τη χρήση του τρομονόμου (187α). Ο σύντροφος Π. Κ βρίσκεται προφυλακισμένος με μοναδικό στοιχείο τις συντροφικές και συναδελφικές σχέσεις που διατηρούσε με τον Θ. Χ και αυτό είναι κάτι που μας αφορά όλους/ες.

Γιατί την επόμενη φορά θα μπορεί να είναι οποιοσδήποτε από εμάς ή από όσους διαβάσουν ένα τέτοιο κείμενο.

“Βαρύς ο κόσμος να τον ζεις αλλά για λίγη περηφάνια το αξίζει”.

Αν είμαστε μια φορά στο πλάι των αθώων τότε στεκόμαστε χίλιες στο πλάι των ενόχων.

Όσοι σύντροφοι και όσες συντρόφισσες με περηφάνια και αδιαλλαξία σήκωσαν το βάρος των επαναστατικών επιλογών τους είναι σάρκα από τη σάρκα μας. Ο ένοπλος αγώνας είναι αναπόσταστο κομμάτι του αναρχικού κινήματος. Κρατάμε βαθειά μέσα μας το ιστορικό νήμα αυτών των επιλογών και αναμετριόμαστε με τα επίδικα της εποχής μας. Η αναρχική πολύμορφη δράση δεν αποβλέπει σε δάφνες νομιμοφροσύνης αλλά οικοδομεί το μωσαικό του αγώνα χωρίς περιστροφές και δειλίες. Από τις εκδηλώσεις και τις αφισοκολλήσεις, στα σαμποτάζ και τις απαλλοτριώσεις, από τους αγώνες στους χώρους δουλειάς, τις κοινότητες στις γειτονιές και τα θεατρικά, στα οδοφράγματα και τις ένοπλες επιθέσεις. Τίποτα δεν πρόκειται να μας χαριστεί και τίποτα δεν πρόκειται να παραδώσουμε αμαχητί.Οταν η εξουσία μιλάει στοργικά για κοινωνική ειρήνη,μόνο περισσότερη εξαθλίωση και απάθεια μπορούμε να περιμένουμε.Να είστε καχύποπτοι/ες με όσους προσφέρουν εναλλακτικές για τη βία που ζείτε καθημερινά.Γιατί στην τελική, ένοχοι είναι όσοι δεν κάνουν κάτι μπρος στην αθλιότητα και επιλέγουν να ζουν με δόσεις και να πεθαίνουν λίγο-λίγο κάθε μέρα.

Συνέπεια και αφοσίωση μέχρι την Αναρχία

Για την υπεράσπιση της βίας που στρέφει την κάννη στην εξουσία.

Για να κερδηθεί μια ζωή που να αξίζει να την ζεις.

Κατάληψη Ευαγγελισμού

Πέμπτη 24/2, 18:00:Μικροφωνική-συγκέντρωση αλληλεγγύης στα 3 συντρόφια Γ.Βούλγαρη, Θ.Χατζηαγγέλου και Π.Καλαϊτζή

“Οι δρόμοι εκκενώνονται από τα σώματα,όχι από τα όνειρα. Μπροστά σε έναν ανήθικο κόσμο που όλοι λιγοψυχούν, οι δικές μας ολόφωτες καρδιές προμηνύουν τους πιο εκκωφαντικούς κρότους” (Θ.Χατζηαγγέλου-Γ.Βούλγαρη).

Τα τελευταία χρόνια παρατηρούμε το μένος της δεξιάς κυβέρνησης Μητσοτάκη προς τον κόσμο που συνεχίζει να αγωνίζεται. Κάτι τέτοιο δεν είναι πρωτόγνωρο, δεν περιμένουμε από καμία κυβέρνηση και καμία εξουσία να λειτουργήσει διαφορετικά. Το θεωρούμε δεδομένο πώς κάθε λογής εξουσιαστές είναι αδύνατο να αντιληφθούν τον κόσμο που κουβαλάμε στις καρδιές μας. Η πολιτική στρατηγική της παρούσας κυβέρνησης όμως έχει ακολουθήσει μία επιθετική γραμμή προς τον πολύμορφο αγώνα, από την αρχή της μέχρι και σήμερα. Εκκενώσεις καταλήψεων, ξύλο στις πορείες, προπαγάνδα με σκοπό την τρομοκρατία του κόσμου του αγώνα ενώ, παράλληλα, μετανάστριες και φυλακισμένες παραμένουν απομονωμένες από όλο αυτο που λέμε ζωή. Πρωτοφανής ήταν και η διαχείρηση της εκκένωσης της κατάληψης «Στέκι στο Βιολογικό», με ακραίες κατασταλτικές κινήσεις και την εκκένωση του δεύτερου στεκιού στο Χημικό, μόλις 2 μέρες μετά το άνοιγμα του. Οι συλλήψεις που ακολούθησαν και οι μπάτσοι στην πόλη είναι ένα απλό δείγμα της ουσίας αυτής της πολιτικής κυβέρνησης.
Ο κόσμος του αγώνα δέχτηκε αλλεπάλληλα χτυπήματα βασισμένα μόνο στην πολιτική του ταυτότητα. Η διαχείρηση της απεργίας πείνας του επαναστάτη αγωνιστή Δημήτρη Κουφοντίνα, με την συνεχόμενη κορύφωση από το κίνημα αλληλεγγύης και η εκδικητική στάση της κυβέρνησης απέναντί του, οι βαρύγδουπες δηλώσεις σχετικά με εκείνη την περίοδο και τα δημόσια σχόλια της κυβέρνησης σχετικά με την συγκυρία αντικατοπτρίζουν μονάχα ένα κομμάτι της σάπιας τους λογικής. Αγωνιστές και αγωνίστριες διώκονται με κούφια στοιχεία όπως έγινε στην περίπτωση του συντρόφου Κ. Καλαρέμα και την υπόθεση των 16 φοιτητών με βάση ορφανά DNA- ένα καινούριο παιχνίδι της κυβέρνησης ικανό να βοηθήσει στην στοχοποίηση και τον εγκλεισμό του ριζοσπαστικού κινήματος. Η παραβίαση της καθημερινότητας με τις παρακολουθήσεις συντροφισσών/ων της ΤΑ και όχι μόνο, με αποκορύφωμα την επίθεση στον σύντροφο μας Χ. Ματζουρίδη που δέχτηκε μία από τις μεγαλύτερες και μεθοδευμένες επιθέσεις, χτυπώντας την ψυχική και σωματική του υγεία, κλονίζοντας την πολιτική και όχι μόνο αξιοπρέπεια του. Και ερχόμαστε στο τώρα. Στις συλλήψεις των 3 συντρόφων μας στις 8/2 έπειτα από επιχείρηση της αντιτρομοκρατικής. Ο σύντροφος και μέλος της συλλογικότητάς μας, Θ. Χατζηαγγέλου και η συντρόφισσα Γ. Βούλγαρη συλλαμβάνονται έπειτα από εισβολή σε σπίτι στην οδό Αλκινόου 12 στην Άνω Πόλη, με αφορμή την εμπρηστική επίθεση στο “Ίδρυμα του Εθνικού και Θρησκευτικού Προβληματισμού”, ενέργεια την ευθύνη της οποίας δεν αποποιήθηκαν από την πρώτη στιγμή στο μέτρο που αναλογεί στον καθένα τους. Το ίδιο απόγευμα συλλαμβάνεται ο σύντροφος Π. Καλαϊτζής, με μόνη σύνδεση του με την υπόθεση να είναι η σχέση του με το σπίτι και οι συντροφικές, φιλικές και συναδελφικές σχέσεις με τον έναν εκ των 2 συλληφθέντων, χωρίς να υπάρχει άλλο στοιχείο σε βάρος του. Στις 12/2 περάσαν από την διαδικασία ανακριτή και εισαγγελέα και κρίθηκαν προφυλακιστέοι με τις κατηγορίες της συμμετοχής τους στην Οργάνωση “Αναρχική Δράση”(187Α), τον εμπρησμό στο «Ίδρυμα Εθνικού και Θρησκευτικού Προβληματισμού» και άλλων κατηγοριών. Ο σύντροφος Θάνος Χατζηαγγέλου ανέλαβε την ευθύνη του εμπρησμού και των ευρημάτων του σπιτιού, η συντρόφισσα Γεωργία Βούλγαρη υπερασπίστηκε την επιλογή να έχει υποστηρικτικό ρόλο για την πραγματοποίηση της ενέργειας και ο σύντροφος Πάνος Καλαϊτζής αρνήθηκε όλες τις κατηγορίες.
Για μία ακόμη φορά η κρατική εκδικητικότητα είναι φανερή. Η αντιτρομοκρατική για να “στήσει” ποινικά το άρθρο 187Α που αφορά τη σύσταση τρομοκρατικής οργάνωσης, ψάχνει μανιωδώς ένα τρίτο άτομο χωρίς κανένα βέβαια στοιχείο αλλά για να παρουσιάσει μία ακόμη επιτυχία. Η δίωξη και η προφυλάκιση του σύντροφου Π. Καλαϊτζή είναι ακόμη μία σκευωρία του κράτους ποινικοποιώντας ακόμη μία φορά τις προσωπικές σχέσεις. “Προσπαθώ να σηκώσω το ανάστημά μου απέναντι σε αυτήν την αυθαιρεσία που νομίζει ότι η ζωή μου είναι ένα πιόνι σε μια αόρατη σκακιέρα. Απέναντι σε αυτούς που παίρνουν τις ανθρώπινες σχέσεις και τις χρησιμοποιούν όπως θέλουν και όπως τους ταιριάζει για να συνθέσουν το παζλ που σχεδιάζουν” (Π. Καλαϊτζής).
Το κράτος κατέχει το μονοπώλιο της «νόμιμης» βίας, επεμβαίνει στις κοινωνικές σχέσεις, χρησιμοποιώντας την ωμή κρατική βία και τα μέσα αφομοίωσης, καταστέλλει κάθε εστία αντίστασης, ανατρεπτικού λόγου και πράξης. Υποδουλώνει συνειδήσεις, επιδιώκει να αποσπάσει την απαραίτητη κοινωνική συναίνεση απέναντι σε όποιες “μεταρρυθμίσεις”, χειραγωγόντας έτσι την κοινωνία ώστε να λειτουργεί για χάρη αυτού. Προωθούνται έτσι νόμοι που βασίζονται πάνω σε μία ολόκληρη βιομηχανία επιτήρησης, ελέγχου, πειθαρχίας και εγκλεισμού που όχι μόνο χλευάζουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια αλλά εκμεταλλεύονται και λεηλατούν όλο το φυσικό κόσμο. Η εξουσία μπορεί να αλλάζει όνομα, χρώμα, στρατηγική και ρητορεία όμως ποτέ δεν αλλάζει ρόλο. Επιδεικνύουν ακόμα μία επιτυχία για την πάταξη της εγχώριας τρομοκρατίας αλλά στην πραγματικότητα ποιος είναι ο πραγματικός τρομοκράτης; Η κρατική διαχείριση της πανδημίας είναι μία τρανή απόδειξη της θανατοπολιτικής του ελληνικού κράτους, όπως επίσης, η μηδενική κρατική ευθύνη στην μεγάλη πυρκαγιά στην Εύβοια το καλοκαίρι του ’21 αλλά και σε άλλες περιοχές με ολοκληρωτικές καταστροφικές συνέπειες, η πλήρης αδιαφορία στην αντιμετώπιση των συνεπειών από τα ακραία καιρικά φαινόμενα. Απότοκο όλων αυτών είναι οι αυξήσεις που έρχονται σε όλα τα είδη πρώτης ανάγκης, στο ρεύμα και στα καύσιμα, οι χαμηλότεροι μισθοί, η αύξηση της ανεργίας, που φυσικά θα τα επωμιστούν τα χαμηλά κοινωνικά στρώματα. Πρέπει να αναδείξουμε τις πραγματικές ευθύνες και τους πραγματικούς ενόχους. Δεν ξεχνάμε τους νεκρούς που αφήνει πίσω του η κρατική αδιαφορία και πολιτική.
Αυτή είναι άλλη μία κυβέρνηση βασισμένη στους κανίβαλους αυτού του κόσμου. Θεωρούμε πως η στάση μας απέναντι τους είναι ξεκάθαρη και η στήριξη μας προς τον πολύμορφο αγώνα αδιαμφισβήτητη. Άλλωστε όπως έχουμε δηλώσει μετά την εκκένωση και συνεχίζουμε να δηλώνουμε δημόσια «Η κατάληψη για 16 χρόνια αποτελεί σάρκα από την σάρκα του πολύμορφου αγώνα ενάντια σε κάθε εξουσία και καταπίεση χωρίς να ιεραρχεί και να διαχωρίζει τα μέσα που συμβάλλουν στη διασπορά των ελευθεριακών προταγμάτων και την οργάνωση της κοινωνικής και ταξικής αντεπίθεσης. Γιατί για μας αυτό είναι απελευθέρωση». Θα συνεχίσουμε να πιστεύουμε σε έναν άλλο κόσμο μέχρι όλα να είμαστε ελεύθερα.

Λευτεριά στα συλληφθέντα συντρόφια της 08/02 Γ.Βούλγαρη και Θ.Χατζηαγγέλου
Άμεση απελευθέρωση του συντρόφου Π. Καλαϊτζή που βρίσκεται έγκλειστος χωρίς κανένα στοιχείο, λόγω των προσωπικών του σχέσεων

Πόλεμο στην κρατική τρομοκρατία

Θα μαχόμαστε στο πλευρό των κρατουμένων γιατί εκεί είναι η θέση μας

Άλλωστε ό,τι αγαπήσαμε σε αυτόν τον κόσμο ήταν πάντα εναντίον του

Μικροφωνική-συγκέντρωση αλληλεγγύης Πέμπτη 24/2 στις 18:00, Τσιμισκή με Ναυαρίνου

Κείμενο ανοιχτής συνέλευσης αλληλεγγύης στα συλληφθέντα συντρόφια της 8/2

 

Τα ξημερώματα της Τρίτης 8/2 συνελήφθησαν σε σπίτι, μία συντρόφισσα και ένας σύντροφος, έπειτα από επιχείρηση της αντιτρομοκρατικής. Αφορμή ήταν η εμπρηστική επίθεση του  «Ιδρύματος Εθνικού και Θρησκευτικού Προβληματισμού» στην Άνω Πόλη Θεσσαλονίκης , λίγες ώρες πριν. Καθ’ όλη τη διάρκεια της υπόλοιπης μέρας, τα στενά της περιοχής γέμισαν μπατσικά, τζιπάκια της αντιτρομοκρατικής και ασφαλίτες, ενώ παράλληλα γίνονταν και έρευνες στα σπίτια των συλληφθέντων. Αργότερα το απόγευμα έγινε ακόμη μία προσαγωγή συντρόφου, η οποία μετατράπηκε σε σύλληψη για τις ίδιες κατηγορίες και παράλληλα έγινε έρευνα στον χώρο εργασίας των δύο συντρόφων. Η μόνη σύνδεση του τρίτου συλληφθέντα με την υπόθεση είναι η σχέση του με το σπίτι και οι συντροφικές, φιλικές και συναδελφικές σχέσεις με τον ένα εκ των 2 συλληφθέντων χωρίς να υπάρχει άλλο στοιχείο σε βάρος του. Η έρευνα συνεχίστηκε μέχρι το βράδυ, καθώς στο σπίτι όπου συνελήφθησαν βρέθηκαν αντικείμενα κακουργηματικού χαρακτήρα. Την επόμενη μέρα πήραν προθεσμία δύο ημερών για την απολογία τους, όπου την Παρασκευή 11/2 κρίθηκαν προφυλακιστέοι διωκόμενοι με τον τρομονόμο (187α) με την κατηγορία της συμμετοχής τους στην οργάνωση Αναρχική Δράση, τον εμπρησμό στο «Ίδρυμα Εθνικού και Θρησκευτικού Προβληματισμού» και άλλων κατηγοριών. Ο σύντροφος Θάνος Χατζηαγγέλου ανέλαβε την ευθύνη του εμπρησμού, που έγινε στις 8/2 και των ευρημάτων του σπιτιού, η συντρόφισσα Γεωργία Βούλγαρη υπερασπίστηκε την επιλογή να έχει υποστηρικτικό ρόλο για την πραγματοποίηση της ενέργειας και ο σύντροφος Πάναγιώτης Καλαϊτζής αρνήθηκε όλες τις κατηγορίες.
Σε μία συγκυρία όπου το κράτος εξαπολύει απειλές για την πάταξη όλων όσων αντιστέκονται ενάντια στην βαρβαρότητά του με εκκενώσεις καταλήψεων, βίαιη καταστολή και μαζικές συλλήψεις στο σωρό, επιλέγει για ακόμη μια φορά, να διώξει και να ποινικοποιήσει φιλικές και συντροφικές σχέσεις. Αυτή είναι μια πάγια τακτική του κράτους για να τρομοκρατήσει και να αποδυναμώσει τον κόσμο του αγώνα και να πνίξει κάθε φωνή αντίστασης.
Εμείς από την πλευρά μας συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε ενάντια στο κράτος και στις πρακτικές του και να στεκόμαστε δίπλα σε κάθε εξεγερμένο που μάχεται για έναν κόσμο ελευθερίας, ισότητας και αλληλεγγύης.
Οι καρδιές μας χτυπάνε περήφανα για τα 3 συντρόφια μέχρι να ξαναβρεθούμε πλάι στους δρόμους.

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ Γ. ΒΟΥΛΓΑΡΗ ΚΑΙ Θ. ΧΑΤΖΗΑΓΓΕΛΟΥ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΣΥΝΤΡΟΦΟ Π. ΚΑΛΑΙΤΖΗ ΠΟΥ ΔΙΩΚΕΤΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΣΤΗΜΕΝΗ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΛΟΓΩ ΦΙΛΙΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ 187Α. ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΚΑΤΑΡΓΟΥΝΤΑΙ ΣΤΑ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑΤΑ

ΜΠΟΥΡΛΟΤΟ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΚΕΛΙΑ

Ανοιχτή συνέλευση αλληλεγγύης στα συλληφθέντα συντρόφια της 8/2

Επιστολή του Π.Κ.

Την Τρίτη 08/02 και ώρα 19.00 το απόγευμα με προσήγαγε η αντιτρομοκρατική υπηρεσία κάτω από το σπίτι της συντρόφου μου στην Άνω Πόλη. Αφορμή για την προσαγωγή μου είναι η σύλληψη κατά τις πρωινές ώρες της ίδιας μέρας του Θάνου Χατζηαγγέλου και της Γεωργίας Βούλγαρη για την τοποθέτηση εμπρηστικού μηχανισμού στο ίδρυμα Εθνικού και Θρησκευτικού Προβληματισμού. Μεταφέρθηκα στην Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης, όπου ώρες αργότερα μου ανακοινώθηκε η σύλληψή μου με κατηγορίες κακουργηματικού χαρακτήρα και ένταξη στην οργάνωση Αναρχική Δράση. Παρέμεινα για δύο ημέρες κρατούμενος στα υπόγεια της ΓΑΔΘ, την Παρασκευή 11/02 πέρασα από ανακρίτρια και εισαγγελέα όπου μου ανακοινώθηκε η προφυλάκισή μου.

Βρισκόμενος πλέον στη δίνη μιας κωμικοτραγικής διαδικασίας που εξελίσσεται σε βάρος μου, δηλώνω απερίφραστα και δυνατά αθώος για όλες τις κατηγορίες τις οποίες μου προσάπτουν. Βρίσκομαι αυτή τη στιγμή προφυλακισμένος χωρίς να υπάρχει ΟΥΤΕ ΕΝΑ στοιχείο που να με συνδέει με τη συμμετοχή μου σε αυτά που μου αποδίδονται, χωρίς να υπάρχει ΟΥΤΕ ΜΙΑ αναφορά του ονόματός μου στις καταθέσεις της αντιτρομοκρατικής σε σχέση με τη δράση της οργάνωσης. Η μόνη σύνδεση που επιχειρείται να γίνει είναι μέσω του σπιτιού που ενοικίαζα δίπλα στο μαγαζί που διατηρούσα μαζί με τους συνεργάτες μου καθώς και δίπλα στο σπίτι της συντρόφου μου (όπου ουσιαστικά έμενα) και το οποίο είχα παραχωρήσει ως χώρο καραντίνας και ανάρρωσης από το covid-19.

Καταβάλλω προσπάθειες να κρατηθώ όρθιος απέναντι σε αυτή τη σκευωρία που έχει στηθεί και μου στερεί την ελευθερία μου. Προσπαθώ να κρατήσω το μυαλό μου σε εγρήγορση και καθαρό για να μπορέσω να σταθώ απέναντι σε αυτό το άδικο που θέλει να με πνίξει. Προσπαθώ να σηκώσω το ανάστημά μου απέναντι σε αυτήν την αυθαιρεσία που νομίζει ότι η ζωή μου είναι ένα πιόνι σε μια αόρατη σκακιέρα. Απέναντι σε αυτούς που παίρνουν τις ανθρώπινες σχέσεις και τις χρησιμοποιούν όπως θέλουν και όπως τους ταιριάζει για να συνθέσουν το παζλ που σχεδιάζουν.

Θα τα καταφέρω.

Αλληλεγγύη στον φίλο, συνάδελφο και σύντροφο Θάνο Χατζηαγγέλου και στην συντρόφισσα Γεωργία που γνώρισα πριν ελάχιστες ημέρες στα υπόγεια της ΓΑΔΘ.

Πάνος Καλαϊτζής

Φυλακές Κορυδαλλού

15/02/2022

css.php