ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ

Ίσως ετούτη εδώ την ανακοίνωση κάποιοι να την περίμεναν πιο νωρίς, σίγουρα είναι μια ανακοίνωση που τα μέλη της Ελαίας δεν σκέφτηκαν ποτέ πως θα χρειαστεί να συντάξουν.
Κι όμως βρεθήκαμε σε αυτή την βαθιά στενάχωρη και δύσκολη θέση να σας επικοινωνήσουμε ένα δυσάρεστο περιστατικό.
Χρειάστηκε λίγος χρόνος να ξεπεράσουμε το αρχικό σοκ και να βάλουμε τις σκέψεις μας σε τάξη.
Ως Ελαία πιστεύουμε και παλεύουμε με τις μικρές μας δυνάμεις για το δικαίωμα του ανθρώπου να ζει ελεύθερα, να ζει όπως εκείνος/νη/νο επιθυμεί. Μια ζωή με αξιοπρέπεια και αλήθεια. Μια ζωή χωρίς περιθωριοποίηση, καταπίεση και φόβο.
Μια ζωή όσο πιο ελεύθερη γίνεται μέσα στην καπιταλιστική / καταπιεστική κοινωνία που ζούμε.
Θεωρούμε όμως και αναφαίρετο δικαίωμα του κάθε ανθρώπου να φύγει από την ζωή με τον τρόπο που επιθυμεί.
Μακριά από θρησκόληπτα και κοινωνικά στεγανά, μακριά από στιγματισμούς και ταμπελοποιήσεις.
Δεν κρίνουμε την πράξη, τιμάμε την επιλογή, σεβόμαστε το πένθος
Λυπούμαστε που δεν προλάβαμε να γνωρίσουμε αυτό το πλάσμα, στέλνουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στους οικείους της, ο χώρος είναι πάντα ανοιχτός για αυτούς.
Μπορεί να μην την γνωρίσαμε αλλά δεν θα την ξεχάσουμε ποτέ.

Επιθυμία μας είναι να ξεκινήσουμε στην Ελαία έναν διάλογο για την ψυχική υγεία, να μάθουμε, να ανταλλάξουμε εμπειρίες, γνώσεις και να μάθουμε από εμάς για εμάς και για τους άλλους. Η «συζήτηση» αυτή ξεκινά με την προβολή της ταινίας «Si Puo Fare/ Μπορεί να γίνει»  την Παρασκευή 02/12/2022 στις 20:00 στην Κατάληψη.

ΥΠΟΘΕΣΗΟ Nello είναι ένας συνδικαλιστής στα χρόνια των 1980, όταν επικράτησε ο περιβόητος νόμος Basaglia, όπως ονομάστηκε η πρωτοβουλία του φωτισμένου Ιταλού καθηγητής της ψυχιατρικής με τον οποίο έκλεισαν τα ψυχιατρεία κι ελευθερώθηκαν οι τρόφιμοι. Ήταν μια πολύ επαναστατική κίνηση στην Ιταλία και στην ίδια την επιστήμη. Όταν, λοιπόν, συμβαίνει αυτό, ο Nello προσπαθεί να δει τι θα κάνουν όλους αυτούς τους τροφίμους που βγαίνουν ελεύθεροι στην αχρηστία του τίποτα. Και φτιάχνει μια «κολεκτίβα», από την οποία θα δοθούν αφορμές για τσουχτερές επισημάνσεις.

WORKSHOP ΚΗΠΟΥ

Κάλεσμα σε εβδομαδιαίο εργαστήρι για την δημιουργία κήπου.

Σκοπός του εργαστηρίου είναι να μάθουμε μέσα από το βίωμα πως να καθαρίζουμε ένα χώρο που ίσως έχουμε ανεκμετάλλευτο στον χώρο μας και σιγά σιγά μέσα εκεί να δημιουργήσουμε ένα κήπο στον οποίο θα μπορούμε να καλλιεργούμε ό,τι επιθυμούμε, από μυρωδικά μέχρι λαχανικά και φρούτα.  Μέσα από την αλληλεπίδραση και την ανταλλαγή των γνώσεων και των ιδεών θα προσπαθήσουμε να μάθουμε να αξιοποιούμε ακόμα και μια γωνιά σε ένα μπαλκόνι.

Πως να κάνουμε κομπόστ για να μην χρειάζεται να αγοράζουμε λιπάσματα, ποια εποχή είναι κατάλληλη για το κάθε φυτό κλπ.

Αφορμή για την ιδέα είναι η δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε και αυτές που θα έρθουν στο άμεσο μέλλον καθώς η φτώχια μας χτυπάει την πόρτα με τις τιμές να ανεβαίνουν συνεχώς και τους μισθούς όχι μόνο να παραμένουν ίδιοι αλλά και να μειώνονται.

Οι συναντήσεις μας θα είναι κάθε Κυριακή στις 11:00 (πμ) στην Κατάληψη Ελαία ξεκινώντας από το πρωί της 4ης Δεκεμβρίου 2022.

[:el]Ενημέρωση από το κάλεσμα της 20/5[:]

[:el]

Στις 20/5 καλέσαμε συγκέντρωση αλληλεγγύης στους συντρόφους και αγωνιστές που δικάζονταν για την δράση τους ενάντια στους πλειστηριασμούς το 2018.

Μετά από πολλές ώρες διάρκειας η δίκη ολοκληρώθηκε με την αθώωση των συντρόφων και αγωνιστών.

Το κείμενο της παρέμβασης:

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥΣ

Το περασμένο διάστημα, συμμετείχαμε ενεργά στον αγώνα ενάντια στους πλειστηριασμούς. Μοιράσαμε κείμενα, κολλήσαμε αφίσες, αναρτήσαμε πανό με τον λόγο μας, στηρίξαμε με την παρουσία μας τις συγκεντρώσεις. Ως αποτέλεσμα εφτά άτομα συνολικά, δύο εκ των οποίων είναι σύντροφοι μας, διώκονται για αυτόν μας τον αγώνα με την κατηγορία ‘‘αντίσταση από κοινού κατ εξακολούθηση’, με τη δίκη να ορίζεται για την Παρασκευή 20/5.

Την τελευταία δεκαετία, κράτος και κεφάλαιο έχουν κλιμακώσει τη γενικευμένη επίθεσή τους στις πιο ευάλωτες και καταπιεσμένες κοινωνικά ομάδες, με μειώσεις μισθών και συντάξεων, καταπάτηση εργασιακών δικαιωμάτων, υπερφορολόγηση, ιδιωτικοποιήσεις δημόσιων υπηρεσιών και κοινωνικών αγαθών, πλειστηριασμούς πρώτων κατοικιών. Μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας αντέδρασε και αντιδράει σε αυτή την κατάφωρη επίθεση και όπως κάνει πάντα, το κράτος απάντησε και απαντάει με βία στις κοινωνικές αυτές αντιστάσεις. Οι διώξεις στην πόλη μας αλλά και αλλού, αποτελούν μέρος του σχεδίου καταστολής των αγώνων ενάντια στους πλειστηριασμούς. Το ελληνικό κράτος βλέποντας τις ολοένα και δυναμικότερες κοινωνικές αντιστάσεις ενάντια στους πλειστηριασμούς σε πολλές πόλεις της Ελλάδας, κλιμάκωσε την καταστολή του, δημιουργώντας αρχικά την πλατφόρμα των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών, και σε δεύτερο χρόνο, ψηφίζοντας τον νόμο για τις αυτεπάγγελτες διώξεις (πλέον και σε ιδιωτικούς χώρους). Σε πολλές περιπτώσεις, οι δυνάμεις καταστολής άσκησαν βία στα ειρηνοδικεία, χτυπώντας και ρίχνοντας χημικά με αποτέλεσμα τον τραυματισμό πολλών διαδηλωτών. Οι αυτεπάγγελτες διώξεις δεν ήρθανε για εμάς από το πουθενά, ούτε αποτελούν ένα μεμονωμένο περιστατικό καταστολής ενός αγώνα. Το κράτος, για να διαιωνίσει την κυριαρχία του και να διαφυλάξει τα κέρδη του κεφαλαίου, καταστέλλει, με όλα τα μέσα, όποιον/α αντιστέκεται στους νόμους τους. Το έργο ίδιο και απαράλλαχτο. Κερδισμένες οι τράπεζες, χαμένοι εμείς. Μέχρι το τέλος του χρόνου, από το 2019, εκατοντάδες πρώτες κατοικίες κατέληξαν σε χέρια τραπεζών. Μάλιστα το κράτος διευκόλυνε ακόμη περισσότερο την διαδικασία για τις τράπεζες, προσφέροντάς τους το δικαίωμα να νοικιάσουν τα σπίτια αυτά στους πρώην ιδιοκτήτες τους, οι οποίοι μπορούν μεν να τα πάρουν πίσω, πληρώνοντας ενοίκιο για 12 χρόνια, αλλά δεν μπορούν να το αγοράσουν πίσω ακόμη και αν έχουν τα χρήματα να το κάνουν. Το 80% των ακινήτων που πλειστηριάζονται, καταλήγουν στις τράπεζες, και το 20% σε ιδιώτες. Σημαντικό είναι να ειπωθεί, ότι τα ακίνητα πλειστηριάζονται, όχι στην αντικειμενική τους αξία, αλλά στη εμπορική, πράγμα που εξασφαλίζει υπερκέρδος για τις τράπεζες. Φυσικά, στα χρόνια της αφθονίας, τα σπίτια που αγοράστηκαν, ήταν υπερτιμημένα, διότι ήταν πολύ εύκολο να πάρει κάποιος δάνειο από τις τράπεζες.  Όμως τα χρόνια της αφθονίας πέρασαν, η καπιταλιστική κρίση έφερε γενικευμένη οικονομική κρίση και τα μέτρα του κράτους για τη διαχείριση του δημόσιου χρέους  ήταν καθοριστικά για τη συνέχεια στο ζήτημα. Οι μισθοί μειώθηκαν, τα δάνεια τελείωσαν και οι δανειστές έμειναν “ξεκρέμαστοι”, χωρίς να μπορούν να τα αποπληρώσουν με αποτέλεσμα το κράτος να βγάλει στο σφυρί τα σπίτια τους, εν ονόματι των τραπεζών. Το επόμενο βήμα θα είναι οι εξώσεις. Ο φόβος του κράτους βέβαια είναι να μη δημιουργηθούν μαζικά κινήματα αντίστασης όπως στην Ισπανία. Στη γειτονική χώρα, λιγότερο από δέκα χρόνια πριν, οι εξώσεις αποτελούσαν καθημερινό φαινόμενο και έπληξαν εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες. Βλέποντας το παράδειγμα αυτό λοιπόν και καθώς θυμόμαστε καλά τον περίφημο νόμο “φίμωτρο”, ο οποίος ποινικοποιούσε τις κινήσεις αλληλεγγύης σε αυτούς που έχαναν τα σπίτια τους, κατανοούμε πως οι καταστάσεις δε διαφέρουν και πολύ.

Εμείς σαν καταληψίες εναντιωνόμαστε στην ιδιοκτησία αλλά αναγνωρίζουμε και υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα στη στέγη. Η στέγη, το νερό και το ρεύμα είναι κοινωνικά αγαθά και θεωρούμε αυτονόητη την ελεύθερη πρόσβαση όλων σε αυτά. Από εδώ και πέρα, είναι στο χέρι μας, να υπερασπιστούμε τις πολιτικές μας θέσεις, το δίκιο, τους εαυτούς μας. Να στρέψουμε το βλέμμα προς μια μαχητική κατεύθυνση, όπου οι αγώνες θα δίνονται καθημερινά στους δρόμους, εκεί που κερδίζονται οι μάχες για ένα καλύτερο αύριο εκεί που οι νόμοι τους “δικάζονται” επί της ουσίας, εκεί που γεννιέται η συλλογική αντίσταση. Απέναντι στην γενικευμένη και συνεχόμενη υποτίμηση των ζωών μας, διεκδικούμε το δικαίωμα για μια αξιοπρεπή ζωή. Προτάσσουμε την αλληλεγγύη μεταξύ αυτών που βιώνουν τις ανισότητες και τις αδικίες του καπιταλιστικού συστήματος, στεκόμαστε απέναντι σε κράτος και κεφάλαιο, απέναντι σε κάθε εξουσία, με στόχο ένα κόσμο ισότητας και ελευθερίας.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΡΑΠΕΖΙΤΗ

 

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΤΙΣ ΒΙΛΕΣ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ

 

Η ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΓΑΘΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ

Κατάληψη Ντουγρού | Τζαβέλα 52

[:]

[:el]Ενημέρωση από παρέμβαση[:]

[:el]

Σήμερα 11 Μάη 2022,έγινε παρέμβαση έξω από την καφετέρια ‘Sicily’ με αφορμή την κακοποιητική συμπεριφορά του αφεντικού απέναντι σε εργαζόμενή του… Πετάχτηκαν τρικάκια, μοιράστηκαν κείμενα και φωνάχτηκαν συνθήματα μαζικά απο τον κόσμο που βρισκόταν εκεί… Η δράση πλαισιώθηκε από 40 περίπου ατομικότητες…
 
Ακολουθεί το κείμενο που μοιράστηκε…
 
Στις 4 του Μάη ήρθαμε αντιμέτωπα με ένα ακόμη περιστατικό εργοδοτικής βίας στην πόλη της Λάρισας. Ιδιοκτήτης γνωστής αλυσίδας καφέ της πόλης άσκησε σωματική βία, εν ώρα εργασίας, σε έγκυο εργαζόμενη, έχοντας ως εφαλτήριο γεγονός της επίθεσης του μια παρελθοντική καταγγελία στην Επιθεώρηση Εργασίας, που προέβη στο παρελθόν η εργαζόμενη και αφορούσε την καθυστέρηση καταβολής των μισθών της από την αλυσίδα. Το εν λόγω αφεντικό, μάλιστα, είχε σε τέτοιο βαθμό νομιμοποιημένη την αίσθηση ‘’δικαίου’’ και την θέση επιβολής του προς τις/τους εργαζόμενες/ους που ενώ στον χώρο εργασίας παρευρίσκονταν θαμώνες-μάρτυρες των πράξεων του, κινήθηκε με επιθετικές διαθέσεις και φανερά εκνευρισμένος προς το μέρος της γυναίκας, την τράβηξε βίαια έξω από την καφετέρια και άρχισε να της φωνάζει και να την σπρώχνει.
Η υπόθεση βρίσκεται εν εξέλιξη , με την εργαζόμενη να ανταπαντάει στο περιστατικό έχοντας ,αρχικά, κινηθεί νομικά εναντίον του. Δεν εξεπλάγην κανένα μας με αυτό το περιστατικό καθώς γνωρίζουμε καλά ότι μια από τις πάγιες τακτικές των αφεντικών , που στοχεύει στην αύξηση της παραγωγικότητας των εργαζομένων και στην εμπέδωση της ιεραρχικής οργάνωσης της εργασίας, είναι η άσκηση ψυχολογικής και ενίοτε σωματικής βίας. Γι’ αυτό και σε κάθε εργασία όπου υπάρχει αφεντικό, είτε η βία που ασκεί αποκρύπτεται μέσα στον μανδύα ΄΄προοδευτικότητας’’ του ή με φράσεις του τύπου ΄΄εδώ είμαστε μια μεγάλη οικογένεια’’ και άλλα ωραία , είτε είναι πιο έκδηλη και φανερή , όπως στο συγκεκριμένο περιστατικό, συναντάμε ένα γνώριμο ‘’πακέτο συμπεριφορών’’ και φέρουμε κοινά βιώματα και εμπειρίες από την πλευρά μας , όσα εξαναγκαζόμαστε να δουλεύουμε σε αυτά για να την βγάλουμε.
Τα αφεντικά ακριβώς επειδή γνωρίζουν την εξουσία που έχουν φέρονται υποτιμητικά προς τα εργαζόμενα με διάφορους τρόπους : μειώνοντας τα, απαξιώνοντας την εργασία τους , βιαιοπραγώντας έμμεσα ή άμεσα προς αυτά , ενώ οι/ τα εργαζόμενες/α έρχονται αντιμέτωπες/α , επιπρόσθετα σε όλα αυτά, με περιστατικά σεξουαλικής κακοποίησης και παρενοχλήσεων στον χώρο εργασίας τους. Ειδικά στον χώρο της εστίασης όπου η ‘’αποδοτικότητα’’ τέμνεται με την επιτηρούμενη ταχύτητα, τον συνεχή ρυθμό της παραγωγής και τα επιβεβλημένα χαμόγελα σε αγενής πελάτες συναντάμε ακόμα πιο έντονα όλες τις παραπάνω συμπεριφορές. Όλα αυτά συμβαίνουν, ωστόσο , και επειδή κάθε αφεντικό πατάει και (ανα)παράγει το αίσθημα γενικευμένης επισφάλειας όσων βρισκόμαστε στην ΄΄άλλη πλευρά΄΄ της σκακιέρας- των εργαζομένων. Έτσι, γνωρίζοντας την ανάγκη επιβίωσης που ωθεί κάθε εργαζόμενο άτομο προς την εργασία, την εκμεταλλεύεται, έχει την “ δύναμη “ να απολύσει κόσμο όποτε και αν θέλει, να μην μισθοδοτήσει άμεσα, να φερθεί απάνθρωπα, να πει και μια κουβέντα παραπάνω, να δώσει δίκιο στον πελάτη που θα μιλήσει άσχημα και θα υποτιμήσει το προσωπικό του μαγαζιού, ‘’ποντάροντας’’ στο ότι τα εργαζόμενα δεν θα μιλήσουν, δεν θα αντισταθούν, με οποιοδήποτε μέσο, φοβισμένα μην χάσουν την δουλειά τους, σε καιρούς χαλεπούς.
Εμείς όντας εκμεταλλευόμενα άτομα από τα αφεντικά είμαστε απέναντι σε τέτοια περιστατικά και δίπλα σε κάθε εργαζόμενο που βιώνει καταστάσεις που όλα μας έχουμε βιώσει. Για αυτό δεν πρέπει να είναι κανένα μόνο στους χώρους εργασίας αλλά να αντιδρά με γνώμονα την αυτοοργάνωση και την αλληλεγγύη, απέναντι σε κάθε εξουσία και κάθε αφεντικό, να οργανωθούμε σε κάθε χώρο δουλειάς για να μην πλουτίζουν τα αφεντικά στις δικές μας πλάτες.
ΜΙΣΟΣ ΤΑΞΙΚΟ ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΠΟΥ ΑΠΛΩΝΕΙ ΧΕΡΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΘΥΛΗΚΟ
ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΒΙΑ ΚΑΙ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ, ΟΠΛΑ ΜΑΣ Η ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΩ
ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ
ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΝΤΟΥΓΡΟΥ / ΤΖΑΒΕΛΛΑ 52

[:]

[:el]Συγκέντρωση 11/5 στις 18:00, Κούμα με Παναγούλη[:]

[:el]

Ακόμα ένα περιστατικό ταξικής βίας

Στις 4 του Μάη ήρθαμε αντιμέτωπα με ένα ακόμη περιστατικό εργοδοτικής βίας στην πόλη της Λάρισας. Ιδιοκτήτης γνωστής αλυσίδας καφέ της πόλης άσκησε σωματική βία, εν ώρα εργασίας, σε έγκυο εργαζόμενη, έχοντας ως εφαλτήριο γεγονός της επίθεσης του μια παρελθοντική καταγγελία στην Επιθεώρηση Εργασίας, που προέβη στο παρελθόν η εργαζόμενη και αφορούσε την καθυστέρηση καταβολής των μισθών της από την αλυσίδα. Το εν λόγω αφεντικό, μάλιστα, είχε σε τέτοιο βαθμό νομιμοποιημένη την αίσθηση ‘’δικαίου’’ και την θέση επιβολής του προς τις/τους εργαζόμενες/ους που ενώ στον χώρο εργασίας παρευρίσκονταν θαμώνες-μάρτυρες των πράξεων του, κινήθηκε με επιθετικές διαθέσεις και φανερά εκνευρισμένος προς το μέρος της γυναίκας, την τράβηξε βίαια έξω από την καφετέρια και άρχισε να της φωνάζει και να την σπρώχνει.

Η υπόθεση βρίσκεται εν εξέλιξη , με την εργαζόμενη να ανταπαντάει στο περιστατικό έχοντας ,αρχικά, κινηθεί νομικά εναντίον του. Δεν εξεπλάγην κανένα μας με αυτό το περιστατικό καθώς γνωρίζουμε καλά ότι μια από τις πάγιες τακτικές των αφεντικών , που στοχεύει στην αύξηση της παραγωγικότητας των εργαζομένων και στην εμπέδωση της ιεραρχικής οργάνωσης της εργασίας, είναι η άσκηση ψυχολογικής και ενίοτε σωματικής βίας. Γι’ αυτό και σε κάθε εργασία όπου υπάρχει αφεντικό, είτε η βία που ασκεί αποκρύπτεται μέσα στον μανδύα ΄΄προοδευτικότητας’’ του ή με φράσεις του τύπου ΄΄εδώ είμαστε μια μεγάλη οικογένεια’’ και άλλα ωραία , είτε είναι πιο έκδηλη και φανερή , όπως στο συγκεκριμένο περιστατικό, συναντάμε ένα γνώριμο ‘’πακέτο συμπεριφορών’’ και φέρουμε κοινά βιώματα και εμπειρίες από την πλευρά μας , όσα εξαναγκαζόμαστε να δουλεύουμε σε αυτά για να την βγάλουμε.

Τα αφεντικά ακριβώς επειδή γνωρίζουν την εξουσία που έχουν φέρονται υποτιμητικά προς τα εργαζόμενα με διάφορους τρόπους : μειώνοντας τα, απαξιώνοντας την εργασία τους , βιαιοπραγώντας έμμεσα ή άμεσα προς αυτά , ενώ οι/ τα εργαζόμενες/α έρχονται αντιμέτωπες/α , επιπρόσθετα σε όλα αυτά, με περιστατικά σεξουαλικής κακοποίησης και παρενοχλήσεων στον χώρο εργασίας τους. Ειδικά στον χώρο της εστίασης όπου η ‘’αποδοτικότητα’’ τέμνεται με την επιτηρούμενη ταχύτητα, τον συνεχή ρυθμό της παραγωγής και τα επιβεβλημένα χαμόγελα σε αγενής πελάτες συναντάμε ακόμα πιο έντονα όλες τις παραπάνω συμπεριφορές. Όλα αυτά συμβαίνουν, ωστόσο , και επειδή κάθε αφεντικό πατάει και (ανα)παράγει το αίσθημα γενικευμένης επισφάλειας όσων βρισκόμαστε στην ΄΄άλλη πλευρά΄΄ της σκακιέρας- των εργαζομένων. Έτσι, γνωρίζοντας την ανάγκη επιβίωσης που ωθεί κάθε εργαζόμενο άτομο προς την εργασία, την εκμεταλλεύεται, έχει την “ δύναμη “ να απολύσει κόσμο όποτε και αν θέλει, να μην μισθοδοτήσει άμεσα, να φερθεί απάνθρωπα, να πει και μια κουβέντα παραπάνω, να δώσει δίκιο στον πελάτη που θα μιλήσει άσχημα και θα υποτιμήσει το προσωπικό του μαγαζιού, ‘’ποντάροντας’’ στο ότι τα εργαζόμενα δεν θα μιλήσουν, δεν θα αντισταθούν, με οποιοδήποτε μέσο, φοβισμένα μην χάσουν την δουλειά τους, σε καιρούς χαλεπούς.

Εμείς όντας εκμεταλλευόμενα άτομα από τα αφεντικά είμαστε απέναντι σε τέτοια περιστατικά και δίπλα σε κάθε εργαζόμενο που βιώνει καταστάσεις που όλα μας έχουμε βιώσει. Για αυτό δεν πρέπει να είναι κανένα μόνο στους χώρους εργασίας αλλά να αντιδρά με γνώμονα την αυτοοργάνωση και την αλληλεγγύη, απέναντι σε κάθε εξουσία και κάθε αφεντικό, να οργανωθούμε σε κάθε χώρο δουλειάς για να μην πλουτίζουν τα αφεντικά στις δικές μας πλάτες.

ΜΙΣΟΣ ΤΑΞΙΚΟ ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΠΟΥ ΑΠΛΩΝΕΙ ΧΕΡΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΘΥΛΗΚΟ

ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΝΤΟΥΓΡΟΥ / ΤΖΑΒΕΛΛΑ 52

[:]

[:el][Ενημέρωση] Απεργιακή συγκέντρωση 1 Μάη[:]

[:el]

Την Κυριακή 1η Μάη πραγματοποιήσαμε απεργιακή συγκέντρωση στην πλατεία Ταχυδρομείου με μικροφωνική παρέμβαση όπου διαβάστηκε το παρακάτω κείμενο και έγινε παρέμβαση με τρικάκια στον χώρο της πλατείας.

Η πρωτομαγιά είναι ιστορικά μια αφορμή να αντιδράσουμε ως εργατική τάξη απέναντι στο κράτος και τα αφεντικά, η φετινή μας βρίσκει σε χειρότερη κατάστασή, είμαστε αντιμέτωπα με ακόμη περισσότερη εκμετάλλευση, ανασφάλεια και πόλεμο, καταστάσεις που ήρθαν για να μείνουν και έχουν πολιτικά συγκεκριμένους στόχους και σκοπούς, την φτώχεια και την εξαθλίωση μας.

 Οι εργασιακές συνθήκες είναι ήδη χάλια, η μαύρη και επισφαλής εργασία έχει επεκταθεί σε μεγάλο ποσοστό των εργατών/ριών, οι μισθοί είναι σταθεροί για μια δεκαετία και δεν καλύπτουν ουσιαστικά τίποτα, τα μεροκάματα δεν πληρώνονται, τα αφεντικά αποφεύγουν την πληρωμή των υπερωριών δίνοντας άδειες όταν το επιθυμούν, οι εργαζόμενοι/ες απολύονται χωρίς προφανείς λόγους και χωρίς κανένα μέσo προστασίας σε αυτό, οι συνδικαλιστές/ριες φακελώνονται και οι απεργίες απαγορεύονται με πρόσχημα την ψυχολογική ή σωματική βία που μπορεί να ασκηθεί στους απεργοσπάστες, τα μέτρα προστασίας απέναντι στον κοβιντ και στα εργατικά ατυχήματα είναι ανύπαρκτα, με δεκάδες νεκρά άτομα κάθε μήνα, οι απεργίες χτυπιούνται απο την αστυνομία. 

 Οι κοινωνικές υπηρεσίες διαλύονται για το κέρδος των αφεντικών, το κόστος του ρεύματος είναι τόσο μεγάλο που δεν μπορεί να καλυφθεί και οι διακοπές ρεύματος έχουν ξεκινήσει, ήδη 2500 σπίτια κινδυνεύουν από αυτό, η πλειοψηφία του κόσμου της εργασίας κόβει την κατανάλωση στο φαγητό, στα ρούχα και την διασκέδαση στο μισό, δεκάδες κόσμου έχει πεθάνει στη προσπάθεια του να ζεσταθεί τους προηγούμενους μήνες, όλα τα είδη πρώτης ανάγκης έχουν αυξηθεί από τον πληθωρισμό και τις τεχνητές ελλείψεις που προκαλούν τα αφεντικά κρατώντας στοκ στις αποθήκες τους, οι ασθενείς περιμένουν μήνες για θεραπείες και εγχειρήσεις, πολλοί πάνε σε ιδιώτες ή καταφεύγουν στο να πληρώνουν ακόμα και στο δημόσιο τα απογεύματα.

 Τέλος διαμορφώνεται μία κατάσταση φόβου εξ αιτίας του πολέμου στην Ουκρανία και των πολεμοκάπηλων πολιτικών του κράτους, βλέπουμε προσπάθειες πόλωσης για την αποδοχή του πολέμου, βομβαρδιζόμαστε από τον ρατσιστικό λόγο του διαχωρισμού προσφύγων σε καλούς χριστιανούς λευκούς και κακούς σκουρόχρωμους μουσουλμάνους, με απόψεις περι κοινής ευρωπαϊκής ταυτότητας βάσει του θρησκεύματος και της καταγωγής, με την πριμοδότηση εθνικιστικών απόψεων από τα ΜΜΕ.

 Που αποσκοπούν όμως όλα αυτά που ζούμε; ξέρουμε ότι η εργασιακή και η κοινωνική ανασφάλεια, είναι καταστάσεις που οδηγούν την εργατική τάξη στην απελπισία και την παραίτηση, σε πολλές μάλιστα περιπτώσεις στην καθολική εξάρτηση και ταύτιση των πιο αδύναμων με τους εκμεταλλευτές τους μέσα από το ένστικτο της αυτοσυντήρησης, κάπως έτσι δημιουργούνται οι συνθήκες ώστε οι άνθρωποι να σκοτώσουν και να σκοτωθούν σε ένα πόλεμο για τα συμφέροντα των εκμεταλλευτών τους, κοινώς να γίνουν κρέας για τις οβίδες τους.

 Δρώντας ενάντια στα σχέδια του κράτους και των αφεντικών δρούμε κατά του πολέμου, κατά του πολιτικού και οικονομικού συστήματος που διαμορφώνει αυτές τις καταστάσεις, γι αυτό πρέπει να ορθώσουμε αναχώματα μέσα από τους αυτοοργανωμένους αγώνες, να μην πληρώσουμε το κόστος του οικονομικού και στρατιωτικού πολέμου, να σταθούμε δίπλα σε όσα δεν μπορούν να καλύψουν τα αναγκαία, να απαντήσουμε με αρνήσεις πληρωμών, αυτομειώσεις, δομές αλληλοβοήθειας και αλληλεγγύη. Να οργανωθούμε σε γειτονιές, πανεπιστήμια, χώρους δουλειάς. Να παλέψουμε ενάντια στον πόλεμο και την «ειρήνη» των εκμεταλλευτών, για έναν κόσμο ισότητας-αλληλεγγύης-δικαιοσύνης και ελευθερίας.

ΖΩΗ ΟΧΙ ΕΠΙΒΙΩΣΗ

ΠΑΙΔΕΙΑ, ΥΓΕΙΑ, ΡΕΥΜΑ ΚΑΙ ΝΕΡΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΑ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟ ΛΑΟ.

ΣΕ ΕΛΛΑΔΑ-ΡΩΣΙΑ-ΟΥΚΡΑΝΙΑ Ο ΕΧΘΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ Η ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ

Κατάληψη Ντουγρού / Τζαβέλα 52

[:]

[:el][Eνημέρωση] Αντιπολεμική συγκέντρωση – πορεία[:]

[:el]Στις 13/3 πραγματοποιήθηκε αντιπολεμική συγκέντρωση στην πλατεία Ταχυδρομείου της Λάρισας η οποία είχε καλεσθεί απο πολλές συλλογικότητες της πόλης αλλά και γενικά της ελλαδικής γεωγραφίας. Στη συνέχεια ακολούθησε πορεία που πλαισιώθηκε απο περισσότερα απο 300 άτομα, ενώ, έξω από την 1η στρατιά αλλά και σε κεντρικά σημεία όπως στην εθνική τράπεζα και στην λέσχη αξιωματικών, έγιναν παρεμβάσεις με μπογιές καθώς και σπασιματικές. 

Ακολουθεί το κείμενο της παρέμβασης:

Όσο υπάρχει κράτος και καπιταλισμός κανένας άλλος κόσμος δεν είναι εφικτός

 

Μετά από μια δεκαετία παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και δυο χρόνια πανδημίας ήρθε η ώρα, το καπιταλιστικό σύστημα να πατήσει πάλι στα πόδια του. Όπως μας έχει δείξει η ιστορία μετά από ιστορικές κρίσεις αυτό που ακολουθεί είναι μια μεγάλής έκτασης στρατιωτική και οικονομική σύγκρουση των ισχυρών. Αυτό που παρακολουθούμε το τελευταίο διάστημα με τον πόλεμο της Ουκρανίας είναι η αρχή μιας νέας συνθήκης στον παγκόσμιο χάρτη. Με αφορμή όσα ξεκίνησαν το 2014, όπου ακροδεξιές και νεοναζιστικές ομάδες με την αμέριστη οικονομική και πολιτική βοήθεια της δύσης, εκμεταλλεύθηκαν την οργή μιας μεγάλης ετερόκλητης μερίδας κόσμου, που διαδήλωνε ενάντια στο διεφθαρμένο καθεστώς του πρώην προέδρου Γιανουκόνιτς ανατρέποντάς τον και καταλαμβάνοντας την εξουσία. Οι στόχοι του νέου καθεστώτος ήταν η προσχώρηση της χώρας στο στρατόπεδο του ΝΑΤΟ και η κάθαρση των διαφορετικών εθνοτικών πληθυσμών με τη βία. Τότε το Ρωσικό κράτος που έχασε τον έλεγχο της Ουκρανίας ως απάντηση προσάρτησε την Κριμαία και οι δυτικές δυνάμεις κυριάρχησαν στο υπόλοιπο κομμάτι. Τίποτα όμως δεν είχε τελειώσει, η πιθανή παρουσία αντίπαλων στρατοπέδων σε όλα τα δυτικά σύνορα της Ρωσίας, το φυσικό αέριο που τροφοδοτεί την Ευρώπη και η αναγνώριση των αποσχισθέντων περιοχών ήταν κάποια από τα γεγονότα που οδήγησαν στην εισβολή.

Τι δουλειά όμως έχει το Ελληνικό κράτος να στείλει στρατιωτική βοήθεια και να απειλεί; Διαβάζοντας τις δηλώσεις των ντόπιων αξιωματούχων, αντιλαμβανόμαστε ξεκάθαρα πως το Ελληνικό κράτος είναι πλήρως εξαρτημένο από το ΝΑΤΟ και η πολιτική του είναι η ολοένα και μεγαλύτερη σύνδεση του με αυτό.  Γιατί απλά οι πολιτικές και οικονομικές ελίτ επιζητούν περισσότερη ευμένεια και στήριξη από τους εξωτερικούς προστάτες τους πράττοντας υπέρ των συμφερόντων τους, πιστεύοντας ότι έτσι θα τους το ανταποδώσουν… Όπως έκανε και το Ουκρανικό κράτος! Πως αλλιώς θα μπορούσαμε να μεταφράσουμε την αποστολή στρατιωτών σε κάθε εμπόλεμη ζώνη του πλανήτη και την ενδυνάμωση των στρατιωτικών βάσεων του ΝΑΤΟ στον Ελληνικό χώρο; Στη Λάρισα υπάρχει η 110 Πτέρυγα μάχης όπου από το ‘18 έχουν εγκατασταθεί μην επανδρωμένα πολεμικά αεροσκάφη, που έχουν χρησιμοποιηθεί στον πόλεμο της Συρίας, στη 1η στρατιά έχει εγκατασταθεί το ευρωενωσιακό στρατηγείο όπου χρησιμοποιείται για την οργάνωση των στρατιωτικών επιχειρήσεων ευρωπαϊκής ένωσης και ΝΑΤΟ στη ευρύτερη περιοχή της ανατολικής μεσογείου και όχι μόνο, τέλος στο Στεφανοβίκιο υπάρχουν πολεμικά ελικόπτερα και αναμένεται αερομεταφερόμενη ταξιαρχία με χιλιάδες πεζοναύτες.

Οι πολιτικές και οικονομικές ελίτ γνωρίζουν τις συνέπειες των πράξεων τους και οι αποφάσεις τους είναι συνειδητές, δεν είναι απλά θερμοκέφαλοι αλλά κυνικά καθίκια που αδιαφορούν για το κοινωνικό κόστος. Στην πραγματικότητα κερδίζουν από αυτά πουλώντας όπλα και πατριωτισμό, ενώ παράλληλα εκτοξεύουν τον πληθωρισμό στα ύψη για χάρη των «συμμάχων»-προμηθευτών τους. Άλλο ένα γεγονός που μας έχει διδάξει η ιστορία όταν φτάσει η ώρα του πολέμου είναι ότι όλοι αυτοί  θα κρυφτούν και θα κάνουν δηλώσεις από κάποιο ασφαλές δωμάτιο, πιθανά από μια άλλη ήπειρο. Αντίθετα οι χαμηλότερες κοινωνικές τάξεις τρομαγμένες και χειραγωγημένες από τα fake news και τη προπαγάνδα είναι αυτές που θα πληρώσουν τις πράξεις των εκμεταλλευτών τους πληρώνοντας τις οικονομικές συνέπειες του πολέμου στα είδη πρώτης ανάγκης, στις υπηρεσίες, χάνοντας πιθανώς το βίος τους και τέλος με το να χάσουν τη ζωή τους ή τις ζωές συγγενών και φίλων.

Για εμάς καμία πολεμική αναμέτρηση μεταξύ κρατών δεν είναι δικαιολογημένη, πόσο μάλλον σωστή. Δεν υπάρχει σε αυτή την ιστορία αμυνόμενος και επιτιθέμενος, υπάρχουν μόνο αφεντικά και πολιτικοί που θυσιάζουν το λαό για να κερδίσουν αντίστοιχα περισσότερα χρήματα και περισσότερη εξουσία. Γιατί αυτοί που έχουν διαχρονικά πολεμήσει για συμφέροντα άλλων και αυτό δεν αλλάζει μέχρι σήμερα, αν δεν πέθαναν στην μάχη, βρέθηκαν με το τέλος του πολέμου ακρωτηριασμένοι σωματικά και ψυχικά, χωρίς δουλειά και εγκαταλελειμμένοι στους δρόμους. Γι αυτό δεν βρίσκουμε κανένα συμφέρον για τις χαμηλότερες κοινωνικές τάξεις στην συμμετοχή τους σε ένα πόλεμο, παρά μόνο σε αυτόν που από την μία πλευρά είναι οι εκμεταλλευτές και από την άλλη οι εκμεταλλευόμενοι, μόνο εκεί οι θύτες έχουν να χάσουν και αυτά που διακινδυνεύονται μπορεί να είναι τα πάντα.          

 

 

Ο ΜΟΝΟΣ ΔΙΚΑΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΤΩΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΜΕΝΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥΣ

ΣΕ ΕΛΛΑΔΑ, ΡΩΣΙΑ, ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Ο ΕΧΘΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΑ

Κατάληψη Ντουγρού

[:]

Ελλάδα: [Θεσσαλονίκη] Λευτεριά στο σύντροφο Γ. Μιχαηλίδη

Στις 10/03, ως ελάχιστη ένδειξη αλληλεγγύης στο σύντροφο Γ. Μιχαηλίδη, κολλήθηκαν στράτσα και πετάχτηκαν τρικάκια στο κέντρο της Θεσσαλονίκης

Ο σύντροφος Γιάννης Μιχαηλίδης, παρόλο που από το Δεκέμβριο του 2021 έχει συμπληρώσει τις απαραίτητες προϋποθέσεις για να αποφυλακιστεί, στις 22/02/22 το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Άμφισσας επιλέγει τη συνέχιση της αιχμαλωσίας του.

Αυτή τη στιγμή, ο σύντροφος κρατείται παράτυπα, χωρίς να εκτίει ποινή, υπό το ”φόβο τέλεσης νέων αδικημάτων” και χωρίς ημερομηνία για κάποιο δικαστήριο. Το Συμβούλιο, με νομικά τεχνάσματα, βασισμένο στην απόδραση του (παρόλο που γι’ αυτήν έχει ήδη εκτίσει ποινή), στην ανάληψη της πολιτικής ευθύνης για την απαλλοτρίωση τράπεζας και στην υπεράσπιση της επιλογής αυτής, σε αντίθεση με δηλώσεις μετάνοιας, αποφασίζει εκδικητικά να παρατείνει την κράτηση του.

Είναι γνωστό το μένος των κρατικών μηχανισμών και των θεσμών του, για εκείνους που μπροστά στην απάθεια και την υποταγή διάλεξαν να οπλίσουν το χέρι τους και να στρατευθούν στον κοινωνικό πόλεμο. Για εκείνους που με την στάση τους, ακόμα και όντας αιχμάλωτοι, δεν έκαναν πίσω, δεν αποποιήθηκαν τις ευθύνες των πράξεων τους. Η φαρέτρα της δικαιοσύνης δεν έχει τελειωμό, καθώς στην περίπτωση του Γιάννη επικαλούνται ακόμα και μελλοντικές του συμπεριφορές, για να παρατείνουν την αιχμαλωσία του. Άλλωστε, δεν είναι η πρώτη φορά που το κράτος ζητάει δηλώσεις μετάνοιας από επαναστάτες, τονίζοντας πως συνέπειες θα είναι εκεί για όποιον δε λυγίσει, για όποιον συνεχίζει να πολεμά το σάπιο οικοδόμημα τους.

Στεκόμαστε πλάι στον αναρχικό Γιάννη Μιχαηλίδη, υπενθυμίζοντας ότι δεν είναι μόνος απέναντι στον εχθρό και στις νέες μηχανορραφίες που στήνονται εις βάρος του.

Θα περάσουμε από πάνω σας.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΤΣΙΡΑΚΙΑ ΤΗΣ

ΜΠΟΥΡΛΟΤΟ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΚΕΛΙΑ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ Γ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

Συνέλευση Αναρχικών Ενάντια στην Κοινωνική Μηχανή

sakm@riseup.net

saekm.espivblogs.net

 

 

Πηγή: saekmespivblogs

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

Καλούμε την Τρίτη 08/03/22 στις 18:00 σε αντιπολεμική συγκέντρωση στην Ανουντσιάτα.

 

Την Πέμπτη 24 Φλεβάρη η κυβέρνηση της Ρωσίας εισβάλλει στα εδάφη της Ουκρανίας με πρόσχημα την αποναζιστικοποίηση της Ουκρανίας και την απελευθέρωση των ρωσόφωνων περιοχών του Ντονέτσκ και Λουγκάνσκ. Ο πόλεμος που συνεχίζεται μέχρι σήμερα έχει δημιουργήσει τεράστια ανθρωπιστική κρίση, έχει εκτοπίσει ως ώρας εκατοντάδες χιλιάδες (Ουκρανούς και όχι μόνο) ανθρώπους και υπάρχουν ήδη αναφορές για εγκλήματα πολέμου. Μπροστά σε αυτή την τεράστια (αν και όχι μοναδική) τραγωδία που ζούμε, το σύνολο σχεδόν του πλανήτη στέκεται έκπληκτο για το πως φτάσαμε ως εδώ σε μια ευρωπαϊκή χώρα, και είναι έτοιμο να χωρίσει τον κόσμο σε καλούς και κακούς για να διαλέξει μεριά. Μια πρακτική που αποδεδειγμένα οξύνει τους εθνικισμούς παγκόσμια και οδηγεί στη διαιώνιση των πολέμων.

 

Η εικόνα στην Ουκρανία

Καθώς άλλη μια φορά ο πόλεμος και η τραγωδία γίνονται “εικόνα στις ειδήσεις”, ένα θέαμα που παρακολουθούμε από τους καναπέδες μας, κατακλυζόμαστε από άπειρες πληροφορίες, από τους μέχρι χθες ειδικούς στις πανδημίες. Και ενώ όλα τα δυτικά μέσα αναφέρουν για τον κατα βάση δικτάτορα και ψυχασθενή Πούτιν που κυβερνά απολυταρχικά και για τα συμφέροντα των ολιγαρχών, που φιμώνει οποιαδήποτε φωνή διαμαρτυρίας, ξεχνούν παραυτα  να αναφέρουν ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία ποτέ δε σταμάτησε από το 2014 και το υποκινούμενο από τις ΗΠΑ πραξικόπημα,  με τους νεκρούς να φτάνουν τους 15000 μέχρι τις 24/02. Ξεχνούν να αναφέρουν ότι οποιαδήποτε στρατιωτική, οικονομική, πολιτική επέμβαση σε κυρίαρχο κράτος είναι καταδικαστέα από όπου κι αν προέρχεται, τη Ρωσία, τις ΗΠΑ, την Κίνα κλπ. Ξεχνούν ακόμα να αναφέρουν ότι η κυβέρνηση  της Ουκρανίας μετά το πραξικόπημα δεν τήρησε τη συνθήκη του Μινσκ που η ίδια υπέγραψε, σκοτώνοντας και καταπιέζοντας τους ρωσόφωνους Ουκρανούς στις περιοχές του Ντονετσκ και Λουγκανσκ.

Για να το πετύχουν αυτό δε δίστασαν να ενσωματώσουν ναζιστικά τάγματα ασφαλείας στον Ουκρανικό στρατό και ναζιστές σε κυβερνητικές θέσεις, με την ΕΕ να κάνει τα στραβά μάτια. Αυτό γιατί ο σκοπός ΗΠΑ και ΕΕ δεν ήταν ποτέ η ειρήνη στην Ουκρανία, αλλά το να εντάξουν την Ουκρανία στο ΝΑΤΟ και την ευρωπαική ένωση ώστε να αποδυναμώσουν τη Ρωσία. Και ξέρουμε ότι ο πιο εύκολος τρόπος να αποπροσανατολίσεις και να ελέγξεις ένα λαό είναι ο εθνικισμός. Ενας εθνικισμός που επιβάλλεται από τα πάνω, και προσπαθεί να ενοποιήσει με τη βία διαφορετικές πολιτισμικές και εθνοτικές ομάδες. Η Ουκρανία φυσικά δεν είναι η πρώτη χώρα που συμβαίνει αυτό, τα παραδείγματα είναι πολλά: Καταλονία, Κύπρος, Ιταλία, Σκωτία, Ελλάδα κλπ.

Μέσα σε όλα αυτά παρατηρούμε και το αίμα στα χέρια της ΕΕ, η οποία έχει εμπλακεί σε ένα πόλεμο δι’ αντιπροσώπων, αφενός χωρίς να συμμετέχει στρατιωτικά, αφετέρου να πυροδοτεί το πολεμικό κλίμα με κυρώσεις στη Ρωσία και να αναπτύσσει εξοπλιστικά προγράμματα. Αντί δηλαδή να προσπαθήσει να μεσολαβήσει για εκεχειρία και εξεύρεση λύσης, ρίχνει λάδι στη φωτιά και οδηγεί στη συνέχιση του πολέμου, κάτι που δείχνει τις πραγματικές προθέσεις της πέρα από την προπαγάνδα των μέσων ενημέρωσης.

Εξίσου τρομακτικοί με τον πραγματικό πόλεμο που μαίνεται αυτή τη στιγμή στα εδάφη της Ουκρανίας είναι ο παγκόσμιος οικονομικός πόλεμος που έχει ήδη ξεκινήσει αλλά και ο πόλεμος της προπαγάνδας. Ο οικονομικός στραγγαλισμός του χρηματοπιστωτικού συστήματος της Ρωσίας είναι και αυτός ένας πόλεμος με παράπλευρες απώλειες και αμάχους σε παγκόσμιο επίπεδο. Μέσα σε όλα αυτά, η πρωτοφανής μονόπλευρη ενημέρωση σε όλο το “δυτικό” κόσμο, η απαγόρευση ουσιαστικά οποιασδήποτε άλλης άποψης και η δαιμονοποίηση ενός και μόνο ανθρώπου, μας θυμίζει πόσο λεπτή είναι η γραμμή που μας χωρίζει από το σκοταδισμό, ακόμα και στην “πολιτισμένη” Ευρώπη.

 

Αχ Ελλάδα σ’ αγαπώ

Εάν η ελληνική κυβέρνηση έμενε στις γελοιότητες του Οικονόμου και της Μενδώνη δε θα ανησυχούσαμε – το πολύ πολύ να γελούσαμε. Ωστόσο με τις εμπρηστικές δηλώσεις του Μητσοτάκη, την αποστολή (ρώσικων) όπλων στην Ουκρανία και τη βάση της Αλεξανδρούπολης να παίζει βασικό ρόλο στις ΝΑΤΟϊκές δυνάμεις η Ελλαδίτσα μας ακόμα μια φορά έχει πάρει σαφή θέση σε ένα πόλεμο με άγνωστες συνέπειες, χωρίς ποτέ να ερωτηθεί ο ελληνικός λαός. Ισως δεν είναι και μακριά η ώρα που θα πρέπει να γίνουμε ήρωες για τα αφεντικά μας.

 

Τελικά..

Ξέρουμε ότι μια ψύχραιμη πρώτη ανάλυση για να ξετυλίξουμε αυτό το κουβάρι είναι να δούμε ποιοι είναι οι χαμένοι και ποιοι οι κερδισμένοι σε αυτό τον πόλεμο. Κερδισμένο είναι το ενεργειακό και στρατιωτικό λόμπυ των ΗΠΑ καθώς με την απομόνωση της Ρωσίας, η Ευρώπη θα εξαρτηθεί ενεργειακά και στρατιωτικά από την Αμερική. Κερδισμένη είναι η Κίνα καθώς δεν έχει ανάμειξη στον πόλεμο και θα ωφεληθεί οικονομικά μέσω συμφωνιών με τη Ρωσία, και κερδισμένη θα είναι και η κυβέρνηση της Ρωσίας με τη βελτίωση της θέσης της μετά τη νίκη στην Ουκρανία. Κερδισμένες θα είναι επίσης οι αμερικάνικες και ευρωπαϊκές εταιρίες που θα αναλάβουν την ανοικοδόμηση της Ουκρανίας. Κερδισμένο είναι και το ΔΝΤ που ετοιμάζει ήδη πακέτα στήριξης στην Ουκρανία. Οι μόνοι πραγματικά χαμένοι σε όλη αυτή την ιστορία είναι πάλι οι άνθρωποι, ο λαός της Ουκρανίας, της Ρωσίας, και της κάθε χώρας που γίνεται έρμαιο στα κερδοσκοπικά και εξουσιαστικά σχέδια των ισχυρών δυνάμεων του πλανήτη. Αυτό το πράγμα πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσει.

Επειδή λοιπόν οι μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις αντιμετωπίζουν τις πόλεις και τα χωριά μας ως τετραγωνάκια στη “γεωπολιτική σκακιέρα” τους και τις ζωές μας ως νούμερα στα κέρδη τους, εμείς δεν παίρνουμε το μέρος κανενός. Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στον Ουκρανικό και οποιοδήποτε λαό ανεξαρτήτως εθνοτικής ομάδας γιατί ξέρουμε ότι δεν επιλέγουμε που γεννιόμαστε. Ως εργαζόμενοι, άνεργες, μετανάστες και γενικότερα με κάποιο τρόπο κάτω από μια μπότα, καταδικάζουμε τον εθνικισμό παγκόσμια και δε θέλουμε να παίξουμε μέρος στα γεωπολιτικά παιχνίδια τους. Ξέρουμε ότι ο μόνος τρόπος να τους σταματήσουμε είναι να συνειδητοποιήσουμε την πιο απλή αλήθεια: τα συμφέροντά μας θα είναι πάντα αντίθετα από τα δικά τους.

 

ΟΙ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ ΓΕΝΝΟΥΝ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΊΑ

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΑΜΕΣΑ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ

 

 

Ψήσιμο με την γειτονιά έξω από την εκκενωμένη Κατάληψη Ντουγρού 12/5/2015

[:el]

Ψήσιμο με την γειτονιά έξω απο την κατάληψη(πεζόδρομος στην οδό Ισαύρων) όπως είχε αποφασιστεί στην χθεσινή συνέλευση γειτονιάς.

IMG_20150512_203459 IMG_20150512_203511

IMG_20150512_203524 IMG_20150512_203540

ΑΝ ΔΕΝ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ Σ’ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ, ΟΙ ΠΟΛΕΙΣ ΜΑΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΜΟΝΤΕΡΝΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ

[:en]

Ψήσιμο με την γειτονιά έξω απο την κατάληψη(πεζόδρομος στην οδό Ισαύρων) όπως είχε αποφασιστεί στην χθεσινή συνέλευση γειτονιάς.

IMG_20150512_203459 IMG_20150512_203511

IMG_20150512_203524 IMG_20150512_203540

ΑΝ ΔΕΝ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ Σ' ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ, ΟΙ ΠΟΛΕΙΣ ΜΑΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΜΟΝΤΕΡΝΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ

[:]

css.php