Χιλή: Οδοφράγματα αλληλεγγύης για τους απεργούς πείνας στις χιλιάνικες φυλακές

Οδοφράγματα για τους Αναρχικούς και Ανατρεπτικούς κρατουμένους και κρατούμενες που βρίσκονται σε απεργία πείνας στη Χιλή

Μαθαίνοντας για την απεργία πείνας που ξεκίνησε σήμερα, Δευτέρα 22 Μάρτη, από διάφορα ανατρεπτικά και αναρχικά συντρόφια στην C.A.S (Φυλακή Υψίστης Ασφαλείας), στη φυλακή Máxima, στη φυλακή του San Miguel και στη φυλακή Santiago 1, διεκδικώντας την ακύρωση της τροποποίησης του Νομικού Διατάγματος 321, ορθώσαμε οδοφράγματα συντονισμένα στην κοινότητα του Maipú και του Lo Prado, ως ανταπόκριση στα καλέσματα για δράση.

1η ΜΕΡΑ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΠΕΙΝΑΣ!!

ΑΣ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΤΟΥΝ ΟΙ ΔΡΑΣΕΙΣ!!

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ/ΙΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ/ΕΣ ΜΕ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΕΣ ΠΟΙΝΕΣ!!

Πηγή: AMW English

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή: Δημόσια δήλωση για την έναρξη απεργίας πείνας

Δημόσια δήλωση για την έναρξη απεργίας πείνας

Προς τους λαούς, τα άτομα, τις κοινότητες και τα εδάφη σε αγώνα και αντίσταση.

Προς όσους επαναστατούν ενάντια σε αυτό το παρόν της καταπίεσης και της δυστυχίας.

Προς τις οικογένειες, τους φίλους μας, τους συνενόχους μας, τους συντρόφους και τους αγαπημένους μας σε όλο τον κόσμο.

Προς όλους:

Σήμερα, Δευτέρα 22 Μαρτίου, στις 00:00 στο Σαντιάγο της Χιλής, οι κρατούμενοι του κοινωνικού πολέμου:

– Mónica Caballero Sepúlveda στη γυναικεία φυλακή του San Miguel.

– Marcelo Villarroel Sepúlveda,

– Joaquín Garcia Chanks,

– Juan Flores Riquelme

– Juan Aliste Vega στο C.A.S, (όχι συμμετέχοντας στην απεργία, αλλά στηρίζοντας, δεδομένης της ιατρικής κατάστασής του στη φυλακή υψηλής ασφάλειας)

– Francisco Solar Dominguez, στο τμήμα μέγιστης ασφάλειας.

– Pablo Bahamondes Ortiz,

– Jose Ignacio Duran Sanhueza,

– Tomas González Quezada και

– Gonzalo Farias Barrientos, στις ενότητες 2 και 3 της φυλακής του santiago 1,

ξεκινάμε μια κινητοποίηση με χαρακτηριστικά απεργίας πείνας επ’ αόριστον:

  • Κατάργηση του άρθρου 9 και η αποκατάσταση του άρθρου 1 του διατάγματος Νόμου 321.
  • Απελευθέρωση του συντρόφου Marcelo Villarroel και όλων των ανατρεπτικών κρατουμένων, των αναρχικών, των κρατουμένων της απελευθέρωσης των Mapuche και των κρατουμένων της εξέγερσης.

Με απλό τρόπο, να μην ισχύει αναδρομικά η τροποποίηση του νόμου που ρυθμίζει την «υπό όρους ελευθερία (υπό όρους αποφυλάκιση κρατουμένου)». Και αυτό να είναι ξανά κεκτημένο δικαίωμα του φυλακισμένου ατόμου και όχι προνόμιο όπως ορίζεται από τον τωρινό νόμο, ο οποίος μετασχηματίστηκε μόνιμα σύμφωνα με το συμφέρον του κράτους που θέλει να κρατήσει απαχθέντες όσους αγωνίζονται ενάντια στην κανονικότητα του υπάρχοντος.

Αυτή η τροποποίηση του νόμου δυσχεραίνει σημαντικά την πιθανότητα πρόσβασης στην λεγόμενη «απελευθέρωση υπό όρους», καθυστερώντας την σε ορισμένες περιπτώσεις για δεκαετίες – επηρεάζοντας έτσι μεγάλο αριθμό κρατουμένων που βλέπουν την ποινή τους να γίνεται μόνιμη. Από την άλλη, η αναδρομική ισχύ του, αγνοεί την ίδια της τη νομιμότητα, τη νομιμότητα των αφεντικών αυτού του άρρωστου κόσμου, αποδεικνύοντας τη συνεχή χρήση πολιτικών-νομικών παρεκκλίσεων με τις οποίες θάβουν κάτω από τόνους τσιμέντου και μετάλλου φυλακής τους φτωχούς, επαναστάτες και τους αντιστεκόμενους.

Αυτή η άθλια πολιτική-νομική επιβολή αγγίζει και επηρεάζει άμεσα σήμερα τον σύντροφό μας Marcelo Villarroel Sepúlveda, ο οποίος με 2 μεγάλες περιόδους εγκλεισμού βρίσκεται φυλακισμένος για περισσότερα από 25 χρόνια για ενέργειες ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο, ενέργειες που χρονολογούνται από τα τέλη της δεκαετίας του ’80, της δεκαετίας του ’90 και του 2000. Και επειδή δεν ήταν αρκετές οι εκτεταμένες ποινές που του επιβλήθηκαν, αυτή τη φορά το κράτος νομοθέτησε και ενίσχυσε νέα νομικά πλαίσια, δίνοντας εγγύηση για την εφαρμογή των ποινών της παλιάς και σάπιας στρατιωτικής δικαιοσύνης, τροποποιώντας τις προθεσμίες υποβολής αιτήσεων του Marcelo που αντιστοιχούσαν στο 2019 ώστε να του επιτραπεί η υποβολή αίτησης το 2036, εφαρμόζοντας αυθαίρετα την κεκαλυμένη διαρκή φυλάκιση του, που στοχεύει να τον κρατήσει έγκλειστο για συνολικά περισσότερα από 40 χρόνια.

Από τον εγκλεισμό δεκαετιών, ετών και μηνών, από το χθες και το σήμερα, διάφορες γενιές συντρόφων τα έχουμε σπασμένα με οποιαδήποτε έννοια θυματοποίησης που θέλει τους απαχθέντες, ένα παθητικό υποκείμενο που υπόκειται συνεχώς στη βούληση αυτού που τους κρατάει και επιτεθόμαστε χρησιμοποιώντας τα σώματά μας ως πεδία μάχης και από εκεί παλεύουμε εξωτερικά και εσωτερικά την καθημερινή ζωή που μας επιβάλλεται από τον εγκλεισμό.

Το πέρασμα από τη φυλακή είναι μια επέκταση της επιλογής που έχουμε κάνει στη ζωή, όπου η συνειδητή πράξη για την ολικη απελευθέρωση επιδιώκει να προσδιορίσει την συγγένεια των ιδεών που αντικατοπτρίζονται σε ενέργειες, μάχες και αντιστάσεις ως αντιεξουσιαστική πρακτική. Αποφάσεις που ενσωματώνονται σε γεγονότα αντίστασης, εκεί είναι που βάζουμε το καλύτερο από το καθένα μας: άτομα, πυρήνες, συμμορίες, συλλογικές και ανταγωνιστικές πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση του κράτους και των μηχανισμών καταστολής ελέγχου και θανάτου, ως εργαλείου ελέγχου και συστηματικής καταπίεσης της ζωής.

Εδώ μέσα στα τείχη σας, είμαστε απείρως μακριά από την ήττα, πολύ λιγότερο μόνοι/ες, όπως θα θέλατε. Συνεχίζουμε να είμαστε ανυπότακτοι/ες, ελεύθεροι/ες και αξιοπρεπείς.

Σήμερα αγωνιζόμαστε ξανά με τα σώματά μας ως όπλα ενάντια σε εκείνους που θέλουν να φυλακίσουν και να θάψουν κάτω από το τσιμέντο την εξέγερση, την αξιοπρέπεια, την αγάπη και την αλληλεγγύη. Η εξουσιαστική αστυνομική κοινωνία δημιούργησε την πανοπτική φυλακή όπου ιστορικά, έχει φυλακίσει όσα άτομα επαναστατούν ενάντια στη λεγόμενη κοινωνική ειρήνη, δημιουργώντας δομές τιμωρίας που επιδιώκουν σωματικό και διανοητικό έλεγχο, επιδιώκοντας τον περιορισμό του ατόμου, μέσω του φόβου της βίας της απομόνωσης και της φυλάκισης. Αλλά καμία φυλακή, ούτε μεγίστης ή υψίστης ασφάλειας, ούτε με τους περιφραγμένους τοίχους, τα κάγκελα με τους ένοπλους φρουρούς, δεν θα μπορέσει να υποτάξει όσες/ους έχουν αφιερώσει ολόκληρη τη ζωή τους στην υπόθεση της ολικής απελευθέρωσης.

Αυτά τα τείχη δεν θα μπορέσουν ποτέ να σιωπήσουν τα όνειρά μας, και ακόμη λιγότερο θα μπορέσουν να σταματήσουν την ανεξέλεγκτη παλίρροια των ανυπότακτων υπάρξεων που ενώνονται και ορμούν ενάντια σε κάθε είδος κυβέρνησης.

Επίσης, θέτουμε ως άμεσο και επείγον το ζήτημα του τέλους της προληπτικής φυλάκισης ως τιμωρητικό μέσο εναντίον εκείνων που κατηγορούνται για ενέργειες στο πλαίσιο μόνιμης εξέγερσης, αρνούμενοι το υποτιθέμενο τεκμήριο αθωότητας κατά τη διάρκεια μιας έρευνας.

Με αυτόν τον τρόπο αντιμετωπίζονται ως ένοχοι, και τους επιβάλλονται εκτεταμένες προληπτικές φυλακίσεις που διαρκούν ακόμη και μέχρι τη στιγμή της καταδίκης ή την ολοκλήρωση της ποινής.

Απορρίπτουμε επίσης την τρέχουσα ισχύ των καταδικαστικών αποφάσεων της ναζιστικής φασιστικής στρατιωτικής δικαιοσύνης της Χιλής, οι οποίες διαμορφώθηκαν υπό βασανιστήρια και σε διαδικασίες χωρίς δικαίωμα υπεράσπισης, και αποδοκιμάστηκαν ευρέως σε διεθνές επίπεδο, κατά τη διάρκεια δεκαετιών στις οποίες ο Marcelo Villarroel και ο Juan Aliste δικάστηκαν και καταδικάστηκαν.

Αν και το 2010 η Χιλή, λόγω διεθνούς πίεσης, τροποποίησε την δυνατότητα δίωξης πολιτών από στρατιωτικούς εισαγγελείς, οι προηγούμενες καταδίκες, και ιδίως εκείνες της δεκαετίας του 1990, παραμένουν σε ισχύ παρά την εκτεταμένη κριτική και τη διεθνή απόρριψη. Ακόμη, δεν αγνοούμε αλλά συμπαραστεκόμαστε στο αίτημα των Mapuche να εφαρμόσει τη Σύμβαση 169 της ΔΟΕ για την κατάσταση των Peñi και Lamngen που φυλακίστηκαν στον αγώνα.

Αυτή η από κοινού κινητοποίηση είναι η συνέυρεση μεταξύ διαφορετικών πρακτικών και άτυπων τάσεων που βρίσκονται στη φυλακή ως μια ζωντανή συνέχιση της μακράς συλλογικής αντίστασης και είναι επίσης μια ανοιχτή έκκληση σε όλα τα περιβάλλοντα αλληλεγγύης και σε όλους εκείνους που θέτουν τους εαυτούς τους ενάντια στη φυλακή και την καταπίεση, να γίνουν ενεργό μέρος αυτού του αγώνα που ανήκει σε όλους, και ενθαρρύνουμε κάθε είδους πρωτοβουλίες με ό, τι είναι διαθέσιμο και από οπουδήποτε, θέλοντας να επιτύχουμε σε αυτή τη νέα κινητοποίηση που ξεκινάμε ως απαραίτητο και επείγον βήμα στον αγώνα ενάντια στις φυλακές.

Εν μέσω αυτής της χιονοστιβάδας των περιορισμών που επικαλούνται την πανδημία σε διεθνές επίπεδο, καλούμε επίσης όλες τις συγγενικές εκφράσεις σε όλο τον κόσμο να εκφραστούν όπως καθεμία μπορεί και θέλει, χρησιμοποιώντας τη φαντασία ως το μόνο όριο.

Αγκαλιάζοντας όλους/ες τους/τις φυγάδες, τους/τις αξιοπρεπείς κρατούμενους/ες που πολεμούν, όλες τις οικογένειες που αντιστέκονται, με ανατρεπτική, αυτόνομη, ελευθεριακή, αναρχική και εξεγερτική μνήμη.

Με όλα τα αδέρφια και τα συντρόφια που έχουν πέσει στη μάχη.

Όσο υπάρχει εξαθλίωση θα υπάρξει εξέγερση !

Θάνατος στο κράτος και ζήτω αναρχία!

Υφαίνοντας δίκτυα, πολλαπλασιάζοντας την συνενοχή, προωθείται η εξεγερτική και ανατρεπτική επίθεση

Ούτε ένοχοι ούτε αθώοι, μόνιμη εξέγερση !

Ενάντια σε κάθε εξουσία, αυτοάμυνα και αλληλεγγύη !!

Για την επέκταση της αλληλεγγύης στους κρατούμενους του κοινωνικού πολέμου, της εξέγερσης και της απελευθέρωσης του Μαπούτσε !!!

Να εκραγούν οι φυλακές!

Για την κατάργηση του άρθρου 9 και την αποκατάσταση του άρθρου 1 του διατάγματος 321

Ο Marcelo Villarroel και όλοι οι ανατρεπτικοί κρατούμενοι, οι αναρχικοί, οι κρατούμενοι της εξέγερσης και της απελευθέρωσης των Mapuche: Στο δρόμο!!

Monica Caballero Sepúlveda

Marcelo Villarroel Sepulveda

Joaquin Garcia Chanks

Juan Flores Riquelme

Juan Aliste Vega

Francisco Solar Domínguez

Pablo Bahamondes Ortiz

Jose Duran Sanhueza

Tomas González Quezada

Gonzalo Farias Barrientos

Μέχρι να καταστρέψουμε τον τελευταίο ανάχωμα της κοινωνίας φυλακής!

Μέχρι την ολική απελευθέρωση !!

Πηγή: Athens Indymedia

Χιλή: Κείμενο της συντρόφισσας Mónica Caballero για την 8η Μάρτη

Κείμενο της Mónica Caballero

ΝΑ ΜΠΗΞΟΥΜΕ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ ΜΑΣ ΣΤΗ ΣΑΡΚΑ ΤΗΣ ΕΤΕΡΟΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑΣ

Η 8η Μάρτη αποτελεί και πάντα αποτελούσε μέρα μνήμης και αγώνα.

Υπάρχουν κάποιοι με εύθραυστη μνήμη, κάποιοι άλλοι απλώς την αγνοούν, και μερικοί τη λησμονούν πλήρως.

Η 8η Μάρτη αποτελεί μιαν απ’ τις πολλές ημερομηνίες όπου μνημονεύονται όσες κι όσοι έπεσαν μαχόμενοι, όσες κι όσοι δολοφονήθηκαν από χέρι κυρίαρχου · όμως, εν αντιθέσει με τις υπόλοιπες αγωνιστικές ημερομηνίες, η συγκεκριμένη βασίστηκε αποκλειστικά σε γυναίκες.

Το 1908, μια ομάδα εργατριών οργανώθηκαν αυτόνομα για να αντιμετωπίσουν και να απαιτήσουν από τ’ αφεντικά τους να τερματιστούν οι συνθήκες δυστυχίας εντός των οποίων οριακά επιβίωναν, και τούτο το θάρρος και το κουράγιο τους τιμωρήθηκε μ’ ένα μεγάλο μακελειό.

Οι ισχυροί επεδίωκαν να λήξουν οι απεργίες και τα σαμποτάζ, επιβάλλοντας κλιμάκωση της αντιμετώπισής τους, ούτως ώστε να μην προσπαθήσει ξανά κανείς και καμιά να σπάσει ή να εμποδίσει την αλυσίδα της παραγωγής και του εμπορεύματος · για τ’ αφεντικά, η δολοφονία εργατριών και εργατών θ’ αποτελεί πάντα την οικονομικότερη και αποτελεσματικότερη επιλογή, καθώς υπάρχει πολύς φτωχός κόσμος.

Η 8η Μάρτη που γιορτάζεται ως και σήμερα, το οφείλει στον μόχθο και την επιμονή των τόσων ανθρώπων που δε λησμονούν τι συνέβη τη μέρα εκείνη, όσων από εμάς έχουν αφιερωθεί στην οικοδόμηση ανταγωνιστικών ατραπών ενάντια στη λογική του ετεροπατριαρχικού συστήματος, και είναι καίριας σημασίας να μη σταματήσουμε να θυμόμαστε όσες κι όσους πότησαν με δάκρυα και αίμα τα μονοπάτια της σύγκρουσης, καθώς διδασκόμαστε απ’ όσες κι όσους έζησαν πριν από εμάς, παίρνουμε μαθήματα από τις επιτυχίες και τα λάθη τους. Έτσι προβαίνουμε σε αποτελεσματικότερα χτυπήματα ενάντια σ’ αυτό το σύστημα τρόμου.

Λίγα χρόνια πριν, στην περιοχή όπου κυριαρχεί το χιλιάνικο κράτος, την 8η Μάρτη, σε κάποια σημεία, οι δρόμοι έλαβαν μαχητική χροιά. Τα λουλούδια και οι εορτασμοί της “μέρας της γυναίκας” έδωσαν τη θέση τους στις πέτρες, τις φωνές και τη φωτιά στα χέρια πολλών από τις ατομικότητες που δε χρειάστηκαν άδεια για να πλημμυρίσουν τους δρόμους.

Όμως, ενώ η εξεγερσιακή ηδονή θέριευε στις καρδιές πολλών, ξεκίνησαν να εξαπλώνονται στις διαδηλώσεις οι αστυνομικές/ρεφορμιστικές/σοσιαλδημοκρατικές πρακτικές, καταλήγοντας ακόμη και να καταστέλλονται συντρόφια που διέρρηξαν την κανονικότητα και την τάξη. Πολλά εξ αυτών δέχθηκαν επίθεση απ’ τη “μωβ αστυνομία”, καθώς η τελευταία οργανώνει, ελέγχει και ορίζει “το σωστό” για τις διαδηλώσεις της 8ης Μάρτη.

Και σε αυτό θα σταθώ εμφατικά: Δεν μπορεί να υπάρχουν απέναντί μας επιθέσεις δίχως απάντηση, ούτε και να δίνεται χώρος σε τέτοιες κατασταλτικές πρακτικές στους τόπους διεξαγωγής αγώνων. Είναι ένα πράγμα το γεγονός ότι υπάρχουν διαφορετικές οπτικές και/ή μέθοδοι για το πώς κινούνται και/ή μάχονται οι ατομικότητες και οι συλλογικότητες – αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες για τους έμφυλους αγώνες, για τους φεμινιστικούς αγώνες, κλπ. – είναι όμως κάτι τελείως διαφορετικό το να απαξιώνεις, να αστυνομεύεις, να καταστέλλεις ή να ρουφιανεύεις συντρόφια που οικειοποιούνται και/ή υποστηρίζουν πρακτικές πολιτικής βίας.

Ίσως υπάρχουν άτομα και ομάδες με τις καλύτερες προθέσεις, που στοχεύουν στο τέλος του καπιταλιστικού ετεροπατριαρχικού συστήματος, βασιζόμενοι σε μεταρρυθμίσεις των νόμων και συνταγματικές προσαρμογές · αυτές οι καλές προθέσεις όμως, όταν είναι βουτηγμένες στην αφέλεια, ενισχύουν μονάχα την κυριαρχία.

Εντοπίζουμε την ετεροπατριαρχία σε όλες μας τις σχέσεις, απ’ τις πιο ευρείες ως τις πλέον οικείες, οπότε κάθε πρωτοβουλία για την καταστροφή του σωβινιστικού εσμού οφείλει να γεννιέται και να πραγματώνεται από εμάς τις ίδιες και την πολυμορφία των δράσεών μας.

Το μονοπάτι της σύγκρουσης είναι μακρύ και δύσβατο, όμως αδιαμφισβήτητα είναι γεμάτο ομορφιά, η οποία αναδύεται απ’ τα αμέτρητα συντρόφια που δίνουν σάρκα και οστά στην αλληλοβοήθεια και την αλληλεγγύη · αν εφαρμόσουμε τις δύο αυτές λέξεις στην καθημερινότητά μας γινόμαστε δυνατότερες και δυνατότεροι, δε χρειαζόμαστε κανέναν θεσμό μήτε διαμεσολαβητή, μονάχα συντρόφια χρειαζόμαστε.

Να μπήξουμε τα δόντια μας στη σάρκα της ετεροπατριαρχίας.

Όλοι οι μπάτσοι είναι εχθροί, ασχέτως χρώματος ή φύλου.

Monica Caballero Sepúlveda
Έγκλειστη αναρχική.

Ζωγραφιά της Mónica Caballero

Πηγή: Act For Freedom Now

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή: Mónica Caballero, Francisco Solar – Σχετικά με την αναγκαιότητα συντονισμού φυλακής και δρόμων

Ανακοινωθέν από τους φυλακισμένους Mónica Caballero και Francisco Solar (Χιλή, Φλεβάρης του 2021)

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΦΥΛΑΚΗΣ ΚΑΙ ΔΡΟΜΩΝ

Προκειμένου να κατανοήσουμε την αντιεξουσιαστική αλληλεγγύη ως σχέση με βασικούς πρωταγωνιστές τους εντός και τους εκτός των τειχών, συνεπάγεται πως είναι δεσπόζουσας σημασίας η πάλη εντός των φυλακών, ειδάλλως, η πρακτική της αλληλεγγύης υποβαθμίζεται σε υλικοτεχνική υποστήριξη και φιλανθρωπία, καθώς ο φυλακισμένος μετατρέπεται σε παθητικό αποδέκτη της όποιας εξωτερικής επικουρίας δίχως να συμμετέχει ή να συμβάλλει στις συγκρουσιακές πρωτοβουλίες. Είναι χρειώδες το σύνθημα ”τίποτα δεν τελειώνει με την φυλάκιση” να τεθεί σε εφαρμογή, χρησιμοποιώντας όλα τα διαθέσιμα μέσα που καίτοι περιορισμένα, ίσως αποδειχθούν εξαιρετικά αποτελεσματικά. Το παραπάνω έχει επαληθευθεί ουκ ολίγες φορές σε διάφορες μάχες εντός της πλούσιας και μακράς ιστορίας των πολιτικών κρατουμένων, έμπλεης από τη δύναμη και την αποφασιστικότητά τους να πάνε μέχρι το τέλος ώστε να επιτύχουν τους στόχους τους. Μέσα στη φυλακή, κάθε διαθέσιμο λεπτό προαυλισμού, κάθε εισερχόμενο βιβλίο, κάθε επιτρεπόμενο αντικείμενο, κάθε παραχώρηση ατομικής αυτονομίας και ανάπτυξης, ανεξαρτήτως του μεγέθους τους, έχει κατακτηθεί μέσω αγώνα, τίποτα δε μας χαρίστηκε. Φτάνει να θυμηθούμε ή να μάθουμε, για παράδειγμα, πώς οι δεσμοφύλακες συμφώνησαν να αφήνουν τις πόρτες των κελιών περισσότερη ώρα ανοιχτές στην φυλακή υψίστης ασφαλείας ή πως τα δωμάτια επίσκεψης έπαψαν να υπάρχουν στις C.A.S. (Φυλακές Υψίστης Ασφαλείας του Σαντιάγο, ένα εκ των πιο σημαντικών σωφρονιστικών κέντρων στην Χιλή).

Η ενεργή κινητοποίηση εντός των φυλακών έχει, επιπλέον, οδηγήσει σε σημαντικές νίκες από πλευράς απελευθέρωσης κρατουμένων, αναγκάζοντας τους νομικούς και ασκώντας αποτελεσματική πίεση στο Κράτος, το οποίο ορισμένες φορές εξωθήθηκε σε αποδοχή διαπραγματεύσεων και ικανοποίηση αιτημάτων.

Ωστόσο, αυτοί οι θρίαμβοι ποτέ δε θα τελεσφορούσαν δίχως τη συμβολή κυμάτων αλληλεγγύης, και τα αιτήματα των φυλακισμένων θα παρέμεναν ενταφιασμένα σε αυτά τα ψηλά τείχη ελείψει μίας συνεχούς κινητοποίησης ικανής να σπάσει την κανονικότητα, έστω και στιγμιαία. Επομένως, είναι ουσιώδες να θεμελιωθεί μία πραγματική αρμονία μεταξύ των διάφορων συλλογικοτήτων και αλληλέγγυων ατομικοτήτων, που θα μεταφράζεται σε επικοινωνία και ανταλλαγή οπτικών αναφορικά με τον κοινωνικό πόλεμο. Κάτι τέτοιο, αναμφίβολα, ενισχύει την πάλη και όσους εμπλέκονται σε αυτήν. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η αλληλεγγύη αναβαθμίζεται σε μαχητική και επιθετική πρακτική που κερδίζει χώρο και δράττει τις διαθέσιμες ευκαιρίες, δημιουργώντας γεγονότα και ρήξεις.

Έχοντας καταθέσει τα παραπάνω, ξεκαθαρίζουμε πως δε διανοούμαστε την πάλη ξέχωρα από τη σύγκρουση. Παρότι συχνά δεν πετυχαίνουμε τους στόχους μας, τουλάχιστον εμμένουμε στην αδήριτη αναγκαιότητα της σύγκρουσης, και θα εξακολουθήσουμε να το κάνουμε, επειδή αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο επιλέξαμε να ζήσουμε. Θα παραμείνουμε πιστοί στη μάχη, κι αν αυτή δε δεήσει να παρουσιαστεί, θα συνεχίσουμε να την αναζητούμε και να την προκαλούμε, αφού μόνο χτυπώντας ανοίγεις ρήγματα στην κοινωνία.

Ενάντια στην επιμήκυνση των ποινών!

Κατάργηση της τροποποίησης του Νόμου 321!

Αμνηστία για τους αιχμαλώτους της εξέγερσης!

Λευτεριά στους φυλακισμένους του κοινωνικού πολέμου!

Mónica Caballero Sepúlveda
Σωφρονιστικό Κέντρο του Σαν Μιγκέλ

Francisco Solar Domínguez

Πτέρυγα υψίστης ασφαλείας της φυλακής C.A.S

Πηγή: 325

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή, Σαντιάγο: Οδοφράγματα αλληλεγγύης για τους αιχμαλώτους πολέμου

Ξημερώματα 5ης Φλεβάρη, ορθώσαμε οδοφράγματα στην περιοχή όπου μεγάλωσαν οι αγωνιστές Erick και Iván, σε αλληλεγγύη με τις αιχμάλωτες και τους αιχμαλώτους πολέμου, προσθέτοντας μιαν επιπλέον αναρχική λαλιά στα καλέσματα για κινητοποιήσεις ενάντια στις φυλακές εκείνη τη μέρα, αλλά και γι’ αυτές που έπονται. Ο χρόνος είναι τώρα και πάντα, ακόμα και με μπάτσους και στρατό παντού, ακόμα και με απαγόρευση κυκλοφορίας.

Στο πλευρό των συντρόφων και των συντροφισσών μας που αντιστέκονται στη φυλακή: Mónica Caballero, Francisco Solar, Juan Aliste, Marcelo Villarroel, Pablo Bahamondes, Juan Flores και Joaquín García.

Πηγή: Contra Info

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή: Ενημέρωση για τα αιχμάλωτα συντρόφια Mónica Caballero και Francisco Solar

Τα συντρόφια βρίσκονται έγκλειστα απ’ τις 24 Ιουλίου 2020, αφότου συνελήφθησαν με κατηγορίες που συνδέονται με εκρηκτικές επιθέσεις, οι οποίες έλαβαν χώρα τον Ιούλιο του 2019 και τον Φεβρουάριο του 2020. Η αρχική εξάμηνη ανακριτική διαδικασία έληξε πρόσφατα και, όπως ήταν αναμενόμενο, η εισαγγελία αιτήθηκε να παραταθεί η διαδικασία σε ακρόαση που προγραμματίστηκε για τις 11 Φεβρουαρίου 2021.

Και οι δύο παραμένουν υπό αυστηρό καθεστώς φυλάκισης, ο Francisco στη Μονάδα Υψίστης Ασφαλείας της Φυλακής Υψίστης Ασφαλείας, και η Mónica στην Πτέρυγα Connotación Pública της Φυλακής του Σαν Μιγκέλ. Έπειτα από μια σκληρή κινητοποίηση –εντός και εκτός τειχών– που διεκδικούσε την επαναφορά των επισκεπτηρίων όλων των κρατουμένων, από τα μέσα του Δεκέμβρη η Mónica και ο Francisco μπορούν να δέχονται επισκεπτήρια, αλλά ακόμη μακριά απ’ τις αξιοπρεπείς συνθήκες που παλεύουν ν’ αποκαταστήσουν: τα επισκεπτήρια έχουν διάρκεια δύο ωρών, πραγματοποιούνται κάθε τρεις εβδομάδες, και μπορεί να έχει πρόσβαση μόνο ένα άτομο.

Τα συντρόφια παραμένουν δυνατά, διατηρώντας ακλόνητη την πεποίθησή τους πως η φυλακή δεν αποτελεί το τέλος των πάντων, μα ένα νέο πεδίο αναρχικής σύγκρουσης. Απ’ το σημείο αυτό συνεχίζουν και οι δύο να συνεισφέρουν στον διάλογο και στον αγώνα, διατρανώνοντας πως τα τείχη με τα οποία πασχίζουν να τους απομονώσουν δε δύνανται να βαστάξουν τη δύναμη της αλληλεγγύης και της συνενοχής αναμεταξύ των αναρχικών.

Εξέγερση ενάντια στο αστυνομικό κράτος!
Ας ξεσπάσουν ταραχές στις φυλακές!
MÓNICA ΚΑΙ FRANCISCO ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!

Πηγή: malacoda

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Αργεντινή, Μπουένος Άιρες: Ανάληψη ευθύνης για εμπρησμό οχήματος μπάτσου

Ο πραγματικός παλμός της σύγκρουσης είν’ η ίδια η σύγκρουση.

Κι η αλληλεγγύη είν’ η προέκτασή της. Εκεί όπου μένουμε ή διαλέγουμε να ζούμε.

Οι φλόγες του εξεγερσιακού πυρός άγγιξαν το όχημα ενός κωλόμπατσου, στη συμβολή των οδών Santa Fe και Gorrostiaga, εκεί όπου εδρεύει η Υπηρεσία Πληροφοριών της Ομοσπονδιακής Αστυνομίας.

Συνεχίζουμε να ερχόμαστε όλο και πιο κοντά. Αγκαλιά με τα συντρόφια μας Monica και Francisco. Η οργή παραμένει άσβεστη και ασταμάτητη.

Ανταγωνιστικοί Πυρήνες Οργής

Πηγή: Contra Info

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή, Σαντιάγο: Εκρηκτική επίθεση στο 21ο Αστυνομικό Τμήμα του Κεντρικού Σταθμού

Καμπάνια επίθεσης και εκδίκησης ενάντια στους φονιάδες.

Πράξη 1η: Εκρηκτική επίθεση στο 21ο Αστυνομικό Τμήμα του Κεντρικού Σταθμού.

Αναλαμβάνουμε την ευθύνη για την εκρηκτική επίθεση που πραγματοποιήθηκε το βράδυ της 24ης Δεκεμβρίου στο 21ο Αστυνομικό Τμήμα, στη γειτονιά του Κεντρικού Σταθμού. Ο εκρηκτικός μηχανισμός αποτελούνταν από περισσότερο από ½ κιλό δυναμίτη και ANFO, τοποθετημένα εντός μεταλλικού σωλήνα με μηχανικό πυροκροτητή.

Επιδιώξαμε, έτσι, την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ζημιά στις εγκαταστάσεις του τμήματος, αλλά και εν δυνάμει την αφαίρεση της ζωής κάποιου ένστολου καθάρματος. Καθιστούμε σαφές ότι η δράση μας δεν αποσκοπούσε επ’ ουδενί στον τραυματισμό κάποιου περαστικού, και γι’ αυτό λάβαμε όλα τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας.

Πολλά έχουν αλλάξει από το ξέσπασμα της Εξέγερσης τον Οκτώβρη του ’19 και έπειτα. Οι δρόμοι πλέον δε φλέγονται ανεξέλεγκτα. Εμείς από τη μεριά μας δε νοσταλγούμε περασμένα “ένδοξα” γεγονότα, πιστεύουμε στη διαρκή σύγκρουση, στην όξυνση και τελειοποίηση των επιθετικών ενεργειών. Οι νέες συνθήκες έχουν επιφέρει ριζικές αλλαγές, δεν είμαστε αφελείς, αντιλαμβανόμαστε αφενός ότι οι μπάτσοι έχουν εξελίξει το οπλοστάσιό τους, και αφετέρου ότι ο κοινωνικός έλεγχος και η επιτήρηση έχουν ενταθεί με αφορμή την πανδημία. Ο φόβος για την πανδημία αλλά και για τις απαντήσεις του κράτους στην Εξέγερση του Οκτώβρη (καταστολή, διώξεις, φυλακή) κυριαρχεί στο κοινωνικό σύνολο. Με κάθε ευκαιρία επιδιώκεται η αποδυνάμωση και η εξάλειψη κάθε εξεγερτικής δυνατότητας.

Στο παρόν αναζητάμε εκείνα τα σημεία εντός του μητροπολιτικού ιστού όπου θα είμαστε ξανά αόρατοι/ες, βελτιώνοντας παράλληλα τις τακτικές και τις κινήσεις μας.

Η επίθεση στο 21ο Αστυνομικό Τμήμα είναι μια πράξη εκδίκησης για τους εκατοντάδες ακρωτηριασμένους και νεκρούς, τις χιλιάδες φυλακισμένες και φυλακισμένους που διαχρονικά υφίστανται τη βία και την καταστολή της εξουσίας. Μετά τη 18η Οκτώβρη 2019, όλα τα παραπάνω συμβαίνουν κάτω από μια ξεδιάντροπη ατιμωρησία και συστημική αποδοχή.

Μέσα από αυτή την ενέργεια, επιστρέψαμε εν μέρει λίγη από τη βία και τα σκληρά χτυπήματα που έχουμε δεχθεί, αποδεικνύοντας ότι η εκδίκηση είναι ακόμα εφικτή, και υπενθυμίζοντας ότι το συγκεκριμένο αστυνομικό τμήμα είναι υπεύθυνο για την απώλεια του ενός ματιού ενός νεαρού εξεγερμένου από τις Εργατικές Κατοικίες, ο οποίος, στις 21 Δεκεμβρίου 2019, σε ηλικία 17 ετών, δέχθηκε περισσότερα από 4 χτυπήματα απ’ την αστυνομία. Επίσης οι μπάτσοι του συγκεκριμένου τμήματος είναι υπεύθυνοι για τον βασανισμό πλανώδιων μικροπωλητών · μη θαρρείτε πως έχουμε ξεχάσει, έχουμε πολύ καλή μνήμη.

Μέσα από αυτή την ενέργεια, θέλουμε να σταθούμε δίπλα στα αναρχικά συντρόφια, Mónica Caballero και Francisco Solar, που αναμένουν μεγάλες ποινές από τον κρατικό μηχανισμό. Χαιρετίζουμε την αδιάλλακτη στάση σας απέναντι στην επίθεση της εξουσίας. Μακάρι η θέρμη απ’ τη δράση μας να διαπεράσει τα τείχη που σας περικλείουν.

Είναι επίσης μια χειρονομία αλληλεγγύης με εκείνους και εκείνες που συνεχίζουν τη διαρκή σύγκρουση με το κράτος και εντείνουν τις επιθετικές πρακτικές στο Βαλμάπου, στη γη των Μαπούτσε.

Η δράση αυτή αποτελεί επίσης ένα κάλεσμα για διεύρυνση, ενίσχυση και όξυνση του νέου αναρχικού αντάρτικου πόλης. Να περάσουμε στην επίθεση, να προστατεύσουμε τους εαυτούς μας, ενεργώντας με προσοχή και συνέπεια, επιδιώκοντας κάθε μας χτύπημα να είναι πιο επώδυνο και στοχευμένο, να αποδείξουμε στην πράξη ότι κάθε στιγμή είναι κατάλληλη για επίθεση.

Χαιρετίζουμε, στεκόμαστε πλάι και στηρίζουμε όσες και όσους επιλέγουν τον δρόμο της σύγκρουσης και αφιερώνουν τη ζωή τους στον πόλεμο ενάντια σε Κράτος και Κεφάλαιο.

Ας κάνουμε τους δολοφόνους και τους βασανιστές να τρέμουν, κάθε στιγμή που περνά βρισκόμαστε όλο και πιο κοντά τους.

Οι σφαίρες μας θα γυρεύουν τα κορμιά τους, οι βόμβες μας θ’ ανατινάζουν τα τα σπίτια τους.

10 χρόνια μετά τη φωτιά στη φυλακή του Σαν Μιγκέλ.

Λευτεριά στους πολιτικούς κρατουμένους, στους Μαπούτσε, στα Αναρχικά και Ανατρεπτικά συντρόφια.

Σε κάθε γωνιά του κόσμου οι μπάτσοι είναι στόχοι.

Κουβαλάμε πάντοτε στη μνήμη μας Claudia López, τον Jhony Cariqueo, τον Mauricio Morales και τον Sebastián Oversluij.

Ας μιλήσει ξανά η φωνή του δυναμίτη.

ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ.

Άτυπος Πυρήνας “ΜΑΥΡΗ ΕΚΔΙΚΗΣΗ”

Πηγή: Contra Info

Μετάφραση: Λάβαμε μέσω mail

Χιλή: Λήξη της απεργίας πείνας της Mónica Caballero και των άλλων δύο κρατουμένων

Φυλακή του Σαν Μιγκέλ. Λήξη της απεργίας πείνας της συντρόφισσας Mónica Caballero και των άλλων δύο κρατουμένων

Τη Δευτέρα 7 Δεκέμβρη 2020, η Mónica Caballero και δύο ακόμα κρατούμενες απ’ την πτέρυγα “Connotación Publica” στη Φυλακή του Σαν Μιγκέλ ξεκίνησαν απεργία πείνας για την άμεση αποκατάσταση των επισκεπτηρίων με αξιοπρεπείς όρους.

Η κινητοποίηση στο Σαν Μιγκέλ επιδίωκε επιπλέον να στηρίξει την απεργία πείνας που ξεκίνησε στη Φυλακή Υψίστης Ασφαλείας, η οποία επίσης διεκδικούσε την αποκατάσταση των επισκεπτηρίων.

Στις 10 Δεκέμβρη 2020, οι συντρόφισσες αποφάσισαν να λήξουν την απεργία πείνας, έπειτα από μια ακρόαση κατά την οποία το δικαστήριο υποχρέωσε τους δεσμοφυλάκους να δώσουν απάντηση για το σε ποια φάση της καραντίνας θα αποκατασταθούν τα επισκεπτήρια.

Λόγω του τεράστιου αριθμού από απεργίες πείνας και κινητοποιήσεις για την αποκατάσταση των επισκεπτηρίων, οι κρατούμενοι και οι κρατούμενες δε θα τιμωρηθούν απ’ τους δεσμοφυλάκους.

Θα αγκαλιάσουμε ξανά τα συντρόφια μας στη φυλακή!

Πηγή: Contra Info

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή: Η αναρχική αιχμάλωτη Mónica Caballero ξεκινά απεργία πείνας

Εν μέσω εκτεταμένων κινητοποιήσεων εντός των χιλιάνικων φυλακών για την αποκατάσταση της διεξαγωγής επισκεπτηρίων με αξιοπρεπείς όρους για τους κρατουμένους, και 10 χρόνια μετά τη σφαγή στη Φυλακή του Σαν Μιγκέλ, η Mónica Caballero μαζί με δύο ακόμα κρατούμενες της πρέρυγας “Connotación Publica” ξεκίνησαν απεργία πείνας, ενώνοντας τις δυνάμεις τους με την απεργία πείνας που διεξάγεται ήδη στη Φυλακή Υψίστης Ασφαλείας.

Παραθέτουμε πιο κάτω τη διακήρυξη της Mónica, η οποία παρέχει μια ιστορική καταγραφή των διάφορων γεγονότων αντίστασης και αγώνα που σημάδεψαν αυτή τη φυλακή:

Δέκα χρόνια απ’ τη σφαγή στη Φυλακή του Σαν Μιγκέλ: Η μνήμη και η ιστορία του αγώνα

Αναμφίβολα, υπάρχουν μέρη σημαδεμένα από χιλιάδες ιστορίες. Αν οι ψηλοί τοίχοι των φυλακών μπορούσαν να μιλήσουν για τα βιώματα όσων βρέθηκαν (και βρίσκονται) έγκλειστοι πίσω τους, θα είχαν ίσως να μας διηγηθούν πολλές ιστορίες. Θα μας έλεγαν ιστορίες με φτωχούς ανθρώπους για πρωταγωνιστές, ή ίσως θα μας μιλούσαν για την απέραντη λαχτάρα για λευτεριά που ξεχειλίζει τις καρδιές όσων διαβιούν στα κελιά και στα μπουντρούμια.

Δυστυχώς, όμως, οι τοίχοι των φυλακών είναι σιωπηλοί μάρτυρες των βιωμάτων των ανθρώπων που βρίσκονται κλειδαμπαρωμένοι από πίσω τους. Το να μιλάμε για το τι συμβαίνει στα μέρη αυτά είναι ευθύνη όσων από ‘μάς βρίσκονται αιχμάλωτοι της εξουσίας, και όσων από ‘μάς θέλουν να τερματιστεί το παρόν σύστημα τρόμου.

Η ιστορία των κρατουμένων είναι η δική μας ιστορία, και δεν μπορεί να αφανιστεί. Στις φυλακές βασιλεύει η θλίψη. Είναι αφέντης και κυρίαρχος. Είναι παρούσα στις ζωές της συντριπτικής πλειοψηφίας όσων περνούν απ’ αυτό το γκρίζο μέρος. Η Φυλακή του Σαν Μιγκέλ δε βαστάει μονάχα ιστορίες γεμάτες πίκρα, αλλά επίσης και πολλές εμπειρίες αντίστασης και αγώνα.

Στις αρχές της δεκαετίας του ’90, η Φυλακή του Σαν Μιγκέλ είχε έγκλειστους αρκετούς πολιτικούς κρατουμένους. Άνθρωποι διάφορων οργανώσεων γέμιζαν τα κελιά των πύργων, ώσπου να μεταχθούν στην C.A.S. (Φυλακή Υψίστης Ασφαλείας) το 1994 — μια μεταγωγή στην οποία οι μαχητές αντιστάθηκαν ένοπλα.

Κατά τη διάρκεια έρευνας στα κελιά μετά τις συμπλοκές, οι δεσμοφυλάκοι βρήκαν ένα πιστόλι Browning 7.65 χιλιοστών με επτά φυσίγγια στον γεμιστήρα, ένα ιταλικό περίστροφο Trident 38, ένα πιστόλι Dachmaur με 15 φυσίγγια, ένα Llama 7.65 χιλιοστών, μία καφετί θήκη με 13 σφαίρες, μία ακόμη δερμάτινη θήκη με 18 επιπλέον σφαίρες, ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας NEX, και τρεις αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς. (1)

Κατά τη συμπλοκή, αρκετοί δεσμοφυλάκοι τραυματίστηκαν, όπως επίσης και κάποιοι κρατούμενοι, συμπεριλαμβανομένου του Mauricio Hernández Norambuena. Ο αρχηγός Ramiro περιγράφει την ιστορία ως εξής: «Τραυματίστηκα την ώρα της μάχης. Ποτέ πριν δεν είχα δεχθεί πυροβολισμό, και ήταν στη φυλακή όπου με πυροβόλησαν για πρώτη φορά.» (2)

Το ίδιο συμβάν εξιστόρησε και ο Ricardo Palma Salamanca σε μια συνέντευξη στο Παρίσι, την 27η Γενάρη 2019: «Την ώρα της σύγκρουσης, πυροβόλησαν δύο άτομα. Ήμουν κι εγώ οπλισμένος, αλλά δε με βρήκε καμία σφαίρα.»

Τα όπλα που χρησιμοποιήθηκαν στην αντίσταση ενάντια στη μεταγωγή στις Φυλακές Υψίστης Ασφαλείας προορίζονταν αρχικά για απόδραση. Ο Mauricio Hernández διηγείται την ιστορία ως εξής: «Καταφέραμε να περάσουμε διάφορα όπλα στη Φυλακή του Σαν Μιγκέλ, και οργανώσαμε ένα πραγματικά ενδιαφέρον σχέδιο απόδρασης με την αρωγή ανθρώπων εκτός τειχών. Συμμετείχε και κόσμος απ’ τη Mapu-Lautaro και την MIR. Η ιδέα ήταν να αποδράσουμε μαζικά. Απ’ έξω υπήρχε στήριξη από σχεδόν 15 με 20 μαχητές. Υπήρχαν αρκετά όπλα. Όμως το σχέδιο απέτυχε.»

«Η όλη επιχείρηση ήταν καλά οργανωμένη. Αυτοί που θα βρίσκονταν έξω θα έπαιρναν ένα σπίτι πίσω απ’ τη φυλακή, το οποίο και θα ανατίναζαν. Θα έπρεπε να βγούμε από μία πύλη και να βγούμε προς τα εκεί. Λίγες μέρες πριν την πραγματοποίηση της απόδρασης, μας μετήγαγαν στη Φυλακή Υψίστης Ασφαλείας. Στο σημείο αυτό, τα όπλα που μαζέψαμε για την απόδραση χρησιμοποιήθηκαν για ν’ αντισταθούμε στη μεταγωγή.» (3)

Τούτη δεν ήταν η μόνη απόπειρα απόδρασης στη Φυλακή του Σαν Μιγκέλ. Το 1997, μια ομάδα πρώην μελών του FPMR προσπάθησαν να αποδράσουν απ’ την οροφή, χρησιμοποιώντας ένα σύστημα με σχοινιά και τροχαλίες, προκειμένου να προσεγγίσουν έναν δρόμο που συνορεύει με τη φυλακή. Η αποτυχημένη απόπειρα απόδρασης οδήγησε σε γενικευμένες ταραχές, και οι κρατούμενοι που συμμετείχαν μετήχθησαν στις φυλακές Colina I και Colina II. Ανάμεσά τους ήταν και ο Jorge Saldivia, ο οποίος σκοτώθηκε το 2012 κατά τη διάρκεια ληστείας τράπεζας.

Οι τοίχοι δε μιλάνε, βαστάνε όμως σημάδια που κάποιες φορές δύσκολα σβήνονται. Πολλοί κρατούμενοι του Πύργου 5 της Φυλακής του Σαν Μιγκέλ, εκεί όπου 81 έγκλειστοι κάηκαν μέχρι θανάτου, λένε πως οι κηλίδες αίματος απ’ τα πεσόντα κορμιά δεν καθαρίστηκαν ποτέ πλήρως… Λένε πως τα σημάδια αυτά φαίνονται σα να είναι από λάδι, και πως, όσο κερί και μπογιά κι αν ρίξουν στα πατώματα και τους τοίχους, πάντα διαφέρουν από τα υπόλοιπα μέρη της φυλακής.

Υπάρχουν πολλές ιστορίες για φαντάσματα και πνεύματα στον Πύργο 5 · θρύλοι, μύθοι ή πραγματικές αφηγήσεις… Όπως και νά ‘χει, ο θάνατος των 81 κρατουμένων δεν περνά απαρατήρητος αναμεταξύ των εγκλείστων του Πύργου 5, και δε θά ‘πρεπε να περνά απαρατήρητος από κανέναν έγκλειστο.

Δέκα χρόνια απ’ τη σφαγή της Φυλακής του Σαν Μιγκέλ:
Έμπρακτη και μαχόμενη μνήμη!

Μέχρι την καταστροφή κάθε κελιού!

Mónica Caballero Sepúlveda
Αναρχική αιχμάλωτη

(1) Συνεντεύξεις του Ricardo Palma στο βιβλίο “Retorno desde el punto de fuga”, του Tomás García
(2) “Un paso al frente”, του Mauricio Hernández Norambuena
(3) “Un paso al frente”, του Mauricio Hernández Norambuena

Πηγή: Anticarcelaria

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή: Ενημερώσεις για τα συντρόφια Francisco Solar και Mónica Caballero

29η Οκτώβρη 2020

Όπως γνωρίζετε, τα συντρόφια μας Francisco Solar και Mónica Caballero, βρίσκονται έγκλειστα απ’ τον Ιούλιο, κατηγορούμενα για διάφορες εκρηκτικές επιθέσεις που πραγματοποιήθηκαν μεταξύ Ιουλίου 2019 και Φεβρουαρίου 2020. Οι νομικές διαδικασίες εναντίον τους τρέχουν ακόμη, όπως και η ίδια η έρευνα, και δεν υπάρχουν αξιοσημείωτες ενημερώσεις απ’ αυτόν τον τομέα.

Για την κατάσταση καθενός εξ αυτών, έχουμε τις ακόλουθες ενημερώσεις:

Ο Francisco Solar κρατείται ακόμη στην Πτέρυγα Υψίστης Ασφαλείας της Φυλακής (CAS), και πρόσφατα του επιβλήθηκαν δυο έρευνες, διεξαχθείσες από την αστυνομική υπηρεσία πληροφοριών σε αγαστή συνεργασία με τους δεσμοφυλάκους. Αρπάχθηκαν σημειώσεις απ’ τη νομική υπεράσπιση του συντρόφου, καθώς και πρόχειρα κειμένων, ενώ δέχεται συνεχή πίεση απ’ τον εισαγγελέα, ο οποίος και διέταξε αυτές τις έρευνες.

Η Mónica Caballero, απ’ την πλευρά της, κρατείται σε πτέρυγα κοινών εγκλημάτων στη φυλακή του Σαν Μιγκέλ, όπου εδώ και αρκετές βδομάδες αντιμετώπιζε πλήρη λογοκρισία της επικοινωνίας της. Κανένα γράμμα, ασχέτως περιεχομένου, δεν μπορούσε να σταλεί ή να παραληφθεί · στο τέλος, έπειτα από παρατεταμένη πίεση, οι ιθύνοντες της φυλακής εξέδωσαν πρωτόκολλο που επιτρέπει στη συντρόφισσα να στέλνει γράμματα, αλλά συνάμα απαγορεύει να της στέλνονται γράμματα άμεσα στη φυλακή μέσω ταχυδρομείου. Λαμβάνοντας υπ’ όψιν τη συνθήκη αυτή, ανοίξαμε την ακόλουθη διεύθυνση, προκειμένου να στέλνονται σ’ εμάς τα γράμματα απ’ τα συντρόφια σε άλλες χώρες, και εμείς με τη σειρά μας να τα μεταβιβάζουμε στη συντρόφισσα:

Santa Isabel 0151
Locale 6
Providencia
Santiago (Chile)

Παρά το άνοιγμα των κελιών και τη λήξη της απομόνωσης, δεν πραγματοποιούνται επισκεπτήρια στις φυλακές, και υπάρχει μονάχα η δυνατότητα για τηλεφωνική επικοινωνία και βιντεοκλήσεις, οι οποίες σε κάθε περίπτωση παρακολουθούνται απ’ τους δεσμοφυλάκους.

Αλληλεγγύη με τη Mónica και τον Francisco!

Πηγή: Act For Freedom Now

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Ισπανία, Βαρκελώνη: Εμπρηστική επίθεση σε βαν της εταιρείας Securitas Direct

Εμπρηστική επίθεση σε βαν της εταιρείας Securitas Direct

Στις αρχές του Οκτώβρη, ένα βαν που ανήκε στην εταιρεία Securitas Direct παραδόθηκε στις φλόγες έπειτα από μια δράση εκδίκησης.

Αρνούμαστε να παραμείνουμε απαθείς μπροστά στην άθλια ζωή που μας επιβάλλουν · να γιατί επιτιθόμαστε σε οτιδήποτε μισούμε.

Ο μηχανισμός που ευθύνεται για τον κοινωνικό έλεγχο είναι παντού, αρκεί να ρίξουμε μια ματιά γύρω μας.

Με αγάπη και οργή, μαχητική αλληλεγγύη με τη Mónica Caballero, τον Francisco Solar και όλους όσους και όσες αγωνίζονται.

Φθινόπωρο 2020, Βαρκελώνη

Πηγή: Act For Freedom Now

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Γαλλία, Καβαγιόν: Εμπρηστική επίθεση σε ερευνητικό κέντρο της Saint-Gobain

Καβαγιόν (Γαλλία): Τρικυμιώδης η νύχτα της 19ης Σεπτέμβρη 2020. Αναλαμβάνουμε την ευθύνη για την επίθεση σε ερευνητικό κέντρο της  βιομηχανικής εταιρείας Saint-Gobain στο Καβαγιόν. Η Saint-Gobain αποτελεί κολοσσό της γαλλικής βιομηχανίας.

Επιπλέον, η εταιρεία προμηθεύει με προϊόντα τον αμυντικό τομέα, και παράγει εξοπλισμό για ελικόπτερα, μαχητικά αεροσκάφη, υποβρύχια, πολεμικά πλοία, στρατιωτικά οχήματα…

Για κάμποσα χρόνια, μεγαλομέτοχος της Saint-Gobain είναι μια απ’ τις πλουσιότερες οικογένειες της Χιλής: η οικογένεια Matte.

Καταστρέψαμε με φωτιά τις εγκαταστάσεις αερισμού στις σκεπές των εργαστηρίων της στο Καβαγιόν, καθώς επίσης και τη βασική αποθήκη τους.

Αλληλεγγύη με τις αιχμάλωτες και τους αιχμαλώτους της εξέγερσης στη Χιλή!

Λευτεριά στη Monica και τον Francisco!

Η αλληλεγγύη αναμεταξύ αναρχικών δεν είναι απλώς λόγια.

(A)

Πηγή: Act For Freedom Now

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok