Χιλή, Σαντιάγο: Ανάληψη ευθύνης για εκρηκτικούς μηχανισμούς σε δύο λεωφορεία κι ένα βενζινάδικο

ΑΝΑΛΗΨΗ ΕΥΘΥΝΗΣ ΓΙΑ ΤΡΕΙΣ ΕΚΡΗΚΤΙΚΟΥΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥΣ ΣΤΟ ΣΑΝΤΙΑΓΟ

Η ύπαρξη είναι μίζερη, ζούμε με τη θλίψη τού να παίρνουμε θέση σ’ έναν πόλεμο πού ‘ναι χαμένος από καιρό. Είναι λόγω αυτής της βαθύτατης οδύνης κι οργής που πραγματοποιήσαμε τούτες τις επιθέσεις, έχοντας πάντα στη μνήμη μας κάθε εξεγερμένη καρδιά, και σε αλληλεγγύη με όλα τα ανθρώπινα και μη-ανθρώπινα όντα.

Ακούσαμε το κάλεσμα της φύσης…

Αναλαμβάνουμε την ευθύνη για τις επιθέσεις σε δύο λεωφορεία κι ένα βενζινάδικο, όπου τοποθετήσαμε αυτοσχέδιες βόμβες αποτελούμενες από ‘να μπουκάλι βενζίνα δεμένο μ’ ένα γκαζάκι κουζίνας, κι ένα απλό φιτίλι. Παραδόξως, ήταν πανεύκολο να διεκπεραιωθούν οι δράσεις αυτές, αν αναλογιστούμε τις πολυπληθείς και άχρηστες στρατιωτικές και αστυνομικές ομάδες που γυρνοβολάνε σε μια πρωτεύουσα βυθισμένη στις καραντίνες, τους ελέγχους και τις απαγορεύσεις κυκλοφορίας.

Δεν είμαστε δα καλλιτεχνάδες που γυρεύουν το χειροκρότημα των θεατών, δε μας ενδιαφέρει να σώσουμε τούτον τον κόσμο, εφόσον έχει ήδη σαπίσει, ούτε καν ρομαντικοποιούμε την πανδημία η οποία πήρε τόσες ανθρώπινες ζωές, επωφελώντας τη βιοποικιλότητα, ούτε και τις διάφορες εξεγέρσεις ανά την υφήλιο, επειδή ούτε έχουμε ελπίδα ούτε και πιστεύουμε στις μάζες. Πάραυτα, δεν αρνούμαστε πως μας αρέσει και μας χαρίζει μπόλικη ευγνωμοσύνη κι ευχαρίστηση το να βλέπουμε τον κόσμο να βυθίζεται στο χάος.

Είναι εύκολο να συμπεράνουμε πως η εξολόθρευση της γης, των πλασμάτων και των ψυχών που την κατοικούν, είναι ευθύνη του καπιταλισμού, της εξουσίας, του φασισμού, της προόδου, του κράτους και των πλουσίων · λοιπόν, πράγματι είναι, και θα πληρώσουν γι’ αυτό. Όμως, το πρόβλημα δε βρίσκεται μονάχα εκεί, αλλά στην τεχνο-βιομηχανική κοινωνία που συντηρεί και διαιωνίζει τον όλεθρο, και ως άνθρωποι δεν είμαστε απαλλαγμένοι από δαύτη την ευθύνη.

Ξεκλέβουμε τις ζωές μας απ’ την καταιγίδα, προσπαθώντας να βούμε ένα ψύγμα λευτεριάς στη διαρκή επίθεση, εξαπολύοντας τα αγριότερα ένστικτά μας, γνωρίζοντας πως είτε ανταμώσουμε τον θάνατο είτε τα γηρατειά, ακόμα η ύπαρξή μας θά ‘ναι κατάρα γι’ αυτό το σάπιο σύστημα.

Δεν έχουμε την ανάγκη να χαραμίζουμε τις ενέργειές μας κριτικάροντας τις δράσεις άλλων ομάδων (ξέρουμε ποιοι είναι οι εχθροί μας και επικεντρωνόμαστε σ’ αυτούς). Απευθύνουμε κάλεσμα για επίθεση στο υπάρχον, για αναζήτηση νέων μορφών επίθεσης που να ταιριάζουν στο συγκείμενο, και για πραγμάτωσή τους στο σήμερα, στο τώρα, διότι το αύριο δεν υφίσταται.

Η εξουσία δε ρηγματώνεται με ιδέες ή λόγια, η μνήμη είναι όπλο μονάχα όταν αποκτά υλική υπόσταση.

ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΟΥΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΚΛΟΥΒΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΠΕΙΡΟΥΜΕ ΤΟ ΧΑΟΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΟΧΗ

– Αγέλη του Βόρειου Ανέμου

Πηγή: Anarchists Worldwide

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή: Αυτόνομες Επαναστατικές Ομάδες – Ανάληψη ευθύνης για αντάρτικες ενέργειες

1 “Ο Αδιάκοπος Αγώνας των Καταπιεσμένων”

Το παρηκμασμένο καπιταλιστικό σύστημα πνέει τις στερνές πνιχτές ανάσες του, ενώ παντού στον κόσμο κατακρημνίζεται το διαστρευλωμένο είδωλο που γέννησε σε μυριάδες την ψευδαίσθηση της ευημερίας και της προόδου. Πέραν αυτού, η συντριπτική πλειοψηφία από ‘μάς ζει πνιγμένη στα χρέη, με πενιχρά έσοδα και σ’ επισφαλείς δουλειές, ανίκανη να πληρώσει για υγεία, παιδεία ή στέγαση. Βασικότατες ανάγκες, η ικανοποίηση των οποίων μας στερείται στο σήμερα. Κι ενόσω το τέρας πνίγεται, συντρίβει τα πάντα στο πέρασμά του. Κωφεύει μπρος στην επιστήμη, μπρος στις επιδιώξεις των αρχέγονων πολιτισμών, και, όσο συνεχίζει να συσσωρεύει χαρτονομίσματα και κέρδη, δε δίνει μία για το περιβάλλον και τη ζωή. Είναι προφανές και πασίγνωστο για τις κοινότητες που αγωνίζονται σήμερα για το νερό πως η ξηρασία δεν οφείλεται στην έλλειψή του, μα στην αδιάκριτη αρπαγή τούτου του ζωτικής σημασίας στοιχείου απ’ τις πολυεθνικές, οι οποίες το καταχράζονται εφοδιάζοντας τις επιχειρήσεις εξορύξεων και δασοκομίας ή την ολιγαρχική γεωργία που βασίζεται στις εξαγωγές, και πλήττοντας τους ανεξάρτητους αγρότες, τις κοινότητες και τους πληθυσμούς μας. Δε μας αποστερούν όμως μονάχα το νερό που πίνουμε, με το οποίο πλένουμε τα χέρια μας και μαγειρεύουμε. Μας αποστερούν την ομορφιά τού να χαζεύουμε έναν τρεχούμενο ποταμό, να κάνουμε μπάνιο παρέα με τα παιδιά μας, να στοχαζόμαστε και να παρατηρούμε τα μέρη εκείνα όπου κατοικούσαν οι παππούδες μας, εκεί όπου σήμερα βλέπουμε μονάχα σκόνη.

Για τον λόγο αυτόν, και για πολλούς ακόμη, εξεγειρόμαστε ως αντάρτες πόλης-υπαίθρου, και αναλαμβάνουμε την ευθύνη για τις εκρηκτικές επιθέσεις που πραγματοποιήθηκαν την περασμένη 1η Μάη ενάντια στην Anglo American (1) στην περιοχή της Ελ Μελόν, και ενάντια σε δύο πυλώνες υψηλής τάσης στην περιοχή της Ατακάμα. Επιπλέον, για την απαλλοτρίωση δυναμίτη απ’ την αποθήκη πυρομαχικών της Εθνικής Εταιρείας Εκρηκτικών στην περιοχή της Αντοφαγκάστα, και για την ένοπλη επίθεση με τουφέκια στην κοινότητα Πουδαουέλ, στην πόλη της Μελιπίγια. Μπάτσοι δολοφόνοι και φασίστες κάτοικοι, εκτελεστές και συνένοχοι της δικτατορίας του Σεμπάστιαν Πινιέρα, μόνη Δικαιοσύνη θα είναι η λαϊκή.

Κόσμε της Χιλής, η Εξέγερση του Οκτώβρη δεν έχει τελειώσει. Οι άνθρωποι που έπεσαν στη μάχη, ακρωτηριάστηκαν, βιάστηκαν και δολοφονήθηκαν, δεν έχουν λησμονηθεί. Υπερασπιζόμαστε την Κοινότητα των Μαπούτσε, και ως αδέρφια αγκαλιάζουμε παρέα το Weychan (2). Είμαστε η ένδοξη επίρρωση της Primera Línea (3), που μας έδειξε πως τα οδοφράγματα κλείνουν το οδόστρωμα, μα ανοίγουν δρόμους.

Να πάρουν μπρος κι άλλες περιοχές

Αυτόνομες Επαναστατικές Ομάδες

Μάιος 2020

(1) Σημείωση της αγγλικής μετάφρασης απ’ το Anarchists Worldwide: Η Anglo American είναι μια Βρετανική πολυεθνική εταιρεία με έδρα στο Γιοχάνεσμπουργκ. Διαχειρίζεται το Ορυχείο El Soldado και τη Δεξαμενή Υποδοχής Αποβλήτων El Torito, στην περιοχή Ελ Μελόν, στη Χιλή, στερώντας απ’ τις ντόπιες κοινότητες το δικαίωμά τους στο νερό, και προξενώντας λειψυδρία και τοξική μόλυνση του περιβάλλοντος.

(2) Weychan: Το Πνεύμα του Πολέμου, σύμφωνα με τις παραδόσεις των Μαπούτσε.

(3) Primera Línea: Τα άτομα στην πρώτη γραμμή της χιλιάνικης εξέγερσης του Οκτώβρη του 2019.

Πηγή: anarchistsworldwide

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή: Ανακοίνωση αναρχικών κρατουμένων απ’ την πτέρυγα 14 στη φυλακή Santiago 1

Δεν εκπροσωπούμε κανέναν και δε μιλάμε εκ μέρους όλων όσων βρίσκονται στην πτέρυγα αυτή. Θεωρούμε απαραίτητες τούτες τις αποσαφηνίσεις, λόγω της επιβλαβούς “ρομαντικοποίησης” που έχει επιφέρει ο δρόμος κι ο αγώνας σ’ αυτήν την πτέρυγα των “διαδηλωτών”. Όχι μόνο διαλύθηκαν τα μαχητικά πνεύματα στον δρόμο, αλλά υπήρξε και σημαντική επίδραση στη δυνατότητα συνεννόησης των εντός και των εκτός τειχών.

Σε πείσμα της παρούσας συνθήκης και των προσωπικών μας αδυναμιών, κάποιοι από ‘μάς ενωθήκαμε στα πλαίσια της αντιεξουσιαστικής συγγένειας. Έχοντας αυτό υπόψιν, και παρά το γεγονός πως τούτη είναι μια εμβρυϊκή συνθήκη πολιτικού εγκλεισμού, θεωρούμε σημαντικό να βγουν κάποιες φωνές έξω στον δρόμο και ν’ αποσαφηνίσουν κάποια πράγματα.

Όσοι από ‘μάς συπράττουν ώστε να γράψουν τούτα τα γράμματα, το κάνουν με την αγωνιστική τους αποφασιστικότητα ακέραιη κι ακονισμένη · θεωρούμε πως ο αγώνας εντός κι εκτός τειχών αποτελεί αυτή τη στιγμή αναγκαιότητα, παρά τη δυσμενή υγειονομική συνθήκη την οποία εκμεταλλεύεται το κράτος ώστε να στρατιωτικοποιήσει ολοένα και περισσότερο τις ζωές μας, καθυποτάσσοντάς μας μέσω καινούργιων και παλαιών μέσων στον αβάσταχτο έλεγχο του Κράτους και των πολυεθνικών, ταγμένων στην υπεράσπιση του συστήματος που τους παράγει κέρδη.

Στα πλαίσια αυτά, μια ομάδα γενναίων κρατουμένων αρχίνησε ένα ειρηνικό απεργιακό κίνημα εντός των φυλακών · τους στέλνουμε την αλληλεγγύη μας και τη δύναμή μας · πάραυτα, αδυνατούμε ως πτέρυγα να στηρίξουμε την κινητοποίηση, θα χρησιμοποιήσουμε άλλα μέσα για να δείξουμε αλληλεγγύη στην κίνηση αυτή, καθώς αγγίζει την αξιοπρέπεια και την καρδιά κάθε ψυχής που στερείται τη λευτεριά. Και δεν μπορούμε να βαστάξουμε τη στάμπα της απάθειας ή της αδιαφορίας.

Ο αγώνας είναι εδώ και παντού, παρά την αντίφαση της απαίτησης για λύσεις απ’ τους ίδιους θεσμούς που μας κρατούν αιχμαλώτους · το επείγον για βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και η ανάγκη για αποσυμφόρηση των φυλακών δε μας βρίσκουν δίχως άποψη.

Καθώς αδυνατούμε να συντρίψουμε συθέμελα τον σαδιστικό αυτό σωφρονιστικό θεσμό (με φυλακές ανοιχτές ή κλειστές, για ενήλικες ή ανηλίκους), θεωρούμε πως ο αγώνας μας ως κρατούμενοι οφείλει να στραφεί προς τούτη την κατεύθυνση, καθώς και προς την απελευθέρωση των κρατουμένων που εναντιώνονται στην ιδιοκτησία, αλλά και των αιχμαλώτων της Εξέγερσης. Αυτό είν’ ένα κάλεσμα για τη συνέχιση του αγώνα, παρά τις αντιξοότητες, όχι μόνο για τη λευτεριά μας, αλλά και για τη σύνολη συντριβή των κοινωνικών σχέσεων και θεσμών που μας κρατούν σκλάβους και που δείχνουν το πραγματικό, φασιστικό τους πρόσωπο σε καιρούς πανδημίας. Αρνούμαστε τα ψευδοδιλήμματα των αριστερών συνενόχων της εξουσίας, οι οποίοι και τελειοποίησαν το βάναυσο και κατασταλτικό σύστημα που σήμερα προβάλλει τα νύχια του · οι Δούρειοι ίπποι του κεφαλαίου πρέπει επίσης να καούν στα οδοφράγματα.

Καλούμε για αληθινή και έμπρακτη αλληλεγγύη αναμεταξύ των καταπιεσμένων και των ποικίλων οριζόντιων και αντιεξουσιαστικών πρωτοβουλιών, ως τον μόνο τρόπο να πολεμήσουμε ενάντια στις φυλακές · ενόσω βαθμιαία θα κερδίζουμε με τα χέρια μας ορισμένα υποτυπώδη πράγματα απ’ την εξουσία, ο στόχος μας είναι η σύνολη αποδόμηση των φυλακών και της κοινωνίας που τις έχει ανάγκη.

Ν’ ανοίξουν όλα τα κελιά!

Δύναμη στους απεργούς κρατουμένους και στις οικογένειές τους!

Δύναμη στα παιδιά της Sename!

Η οργάνωσή μας θα σημάνει τη συντριβή σας!

Ως την πτώση και του τελευταίου προπυργίου της κοινωνίας-φυλακής!

Ενάντια στο κεφάλαιο, τους υπερασπιστές του και τις κίβδηλες αντιλήψεις του!

Μονάχα ο αγώνας θα μας λευτερώσει!

Φωτιά στις φυλακές και στις επαύλεις!

Λευτεριά!

Κάποιοι αναρχικοί κρατούμενοι στην πτέρυγα 14 της φυλακής Santiago 1.

Πηγή: AMW english

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή, Ρανκάγουα: Εξέγερση στη φυλακή La Gonzalina με ξύλο και μαχαιριές σε δεσμοφυλάκους

Στις 15 Απριλίου ξέσπασε εξέγερση στη φυλακή La Gonzalina, στη Ρανκάγουα (στην περιοχή O’Higgins).

Ο περιορισμός των επισκεπτηρίων (αν και οι συγγενείς μπορούν ακόμη να φέρουν φαγητό) και τα μέτρα “κοινωνικής αποστασιοποίησης” που έχουν επιβληθεί, αποτέλεσαν πρόσχημα για μια έρευνα (εντός της φυλακής), και ένας κρατούμενος της πτέρυγας 52 επιτέθηκε στον υπεύθυνο της φρουράς, και ακολούθησαν όλοι οι 126 κρατούμενοι της πτέρυγας, πυρπολώντας ένα μέρος της. Τρεις δεσμοφυλάκοι τσακίστηκαν (φάγανε μαχαιριές, μπουνιές και κλωτσιές) και πήγανε νοσοκομείο, και έξι κρατούμενοι κατηγορήθηκαν ως “αρχηγοί”.

Πηγή: actforfreedomnow

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή, Wallmapu: Καταστροφή πύργων τηλεπικοινωνιών με εκρηκτικούς μηχανισμούς

Τα ξημερώματα της 27ης Μαρτίου, ισχυρές εκρήξεις τάραξαν την κοινότητα Contulmi, η οποία βρίσκεται στην περιφέρεια του Arauco. Τοποθετήθηκαν ανωνυμάτοι εκρηκτικοί μηχανισμοί στη βάση μιας κεραίας τηλεπικοινωνιών, ανατινάζοντάς την και κάνοντάς τη συντρίμια, προκαλώντας μερικές ζημιές και σ’ έναν δεύτερο παρακείμενο πύργο.

Η επίθεση πραγματοποιήθηκε καταμεσής του δρόμου p-80r, ο οποίος συνδέει τις κοινότητες Contulmo και Purén, και συγκεκριμένα στην περιοχή Pata de Gallinas, επηρεάζοντας της τηλεπικοινωνίες σχεδόν ολάκερης της περιοχής.

Στον ίδιο δρόμο, σε μικρή απόσταση, είχαν κοπεί τρία δέντρα προκειμένου ν’ αποτραπεί η άμεση πρόσβαση της αστυνομίας, κατά τη διάρκεια της πανεθνικής ολικής απαγόρευσης κυκλοφορίας στον απόηχο της επιδημίας του Covid-19 και της όξυνσης του κοινωνικού ελέγχου.

Εν τέλει, το προσωπικό των μονάδων GOPE, Labocar και OS-9 έφτασε στο σημείο.

Προς το παρόν, η δράση δεν έχει αναληφθεί, και οι μπάτσοι δε βρήκαν φυλλάδια στο σημείο. Η κυβέρνηση ανακοίνωσε αντιτρομοκρατική έρευνα.

Πηγή: 325

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή, Σαντιάγο: Ανάληψη ευθύνης για εμπρηστική επίθεση σε λεωφορείο της Transantiago

31 Μαρτίου 2020

12 χρόνια μετά τον θάνατο του Jonny Cariqueo Yáñez, ο οποίος έφυγε απ’ τη ζωή στις 31 Μάρτη από καρδιακό, δολοφονούμενος ουσιαστικά απ’ τα εξοντωτικά χτυπήματα των κατασταλτικών δυνάμεων του Κράτους της Χιλής κατά τη διάρκεια της σύλληψής του, καθώς τον κυνηγούσαν στις 29 Μάρτη του 2008 στην κοινότητα του Πουδαουέλ.

Το μεσημέρι της φετινής 31ης Μάρτη, λίγες ώρες πριν την απαγόρευση κυκλοφορίας, τοποθετήσαμε αυτοσχέδιο εμπρηστικό μηχανισμό σ’ ένα λεωφορείο της Transantiago, με σκοπό να πάρει φωτιά στο εσωτερικό του κοντά στην τερματική του στάση, σε μιαν απ’ τις περιφέρειες της πόλης.

Αυτή είναι μια επίθεση έναντι σ’ έναν βάναυσο κι αιμοδιψή μηχανισμό που κυβερνά την αστική ζωή, μια επίθεση έναντι στη λήθη, την παθητικότητα και τη νωθρότητα, συμπεριφορές που αρνούμαστε ακόμη και σε καιρούς υγειονομικής προστασίας, καθώς ο πόλεμος συνεχίζεται. Η πολιτική-κοινωνική-οικονομική κρίση που βιώθηκε στη χώρα, η οποία εντείνεται με την παρούσα παγκόσμια υγειονομική κρίση, μας αποδεικνύει για μία ακόμη φορά ευκρινέστατα τα συμφέροντα και τις προτεραιότητες της εξουσίας, να συντηρεί δηλαδή τα πορτοφόλια των πλουσίων και των εταιρειών τους, όχι να φροντίζει για την ευημερία των απλών ανθρώπων, των φτωχών, των περιθωριοποιημένων και των αιχμαλώτων της αστυνομοκρατίας. Επιμένουμε λοιπόν να διαταράσσουμε τη γαλήνη που επιδιώκει και προωθεί η εξουσία.

Γνωρίζουμε πως φέτος η Μέρα του Νεαρού Μαχητή επηρεάστηκε κι εμποδίστηκε απ’ την παρούσα συγκυρία (κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, προληπτική ή υποχρεωτική καραντίνα και απαγόρευση κυκλοφορίας με στρατό στους δρόμους), μα κανένα υγειονομικό-πολιτικό-οικονομικό μέτρο δε θ’ αποτελέσει επαρκή δικαιολογία για να βυθιστούμε στην αδράνεια. Θα συνεχίσουμε να συναντιόμαστε με τον έναν ή τον άλλον τρόπο στην αδιάκοπη αναζήτηση για τη διάχυση της σύγκρουσης, και θα κρατάμε τη φλόγα της αναρχίας ζωντανή μες στις καρδιές μας.

Αφιερώνουμε τούτην τη χειρονομία συνενοχής σ’ εκείνες που διαρκώς συνωμοτούν και προκαλούν το κράτος και το κεφάλαιο, και ιδίως σ’ εκείνους που, λόγω της ατραπού της σύγκρουσης και της ανυπακοής που διάλεξαν, βρίσκονται προς το παρόν αιχμάλωτοι και απομονωμένοι στις φυλακές. Το να παραμένουν έγκλειστοι σημαίνει πως εγκαταλείπονται στη μοίρα τους μπρος στη θνησιμότητα που προκαλεί ο ιός. Οι κρατούμενες και οι κρατούμενοι ανά τον κόσμο, στους δρόμους!

Φωτιά στον πολιτισμό, ο οποίος ευθύνεται για τη διάδοση ιών και ασθενειών παγκοσμίως, μα και για την καταστροφή της γης και της ζωής όλων των πλασμάτων.

Norma Vergara, Jonny Cariqueo, Javier Recabarren, όλες και όλοι οι αγωνιστές που σκοτώθηκαν απ’ τους μπάτσους ή απ’ το σύστημα που πολεμούσαν: Παρόντες!

Πηγή: 325

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή, Σαντιάγο: Πλήρης απομόνωση στη Φυλακή Υψίστης Ασφαλείας

ΕΠΕΙΓΟΝ! Πλήρης απομόνωση στη Φυλακή Υψίστης Ασφαλείας (στο Σαντιάγο της Χιλής)

Την Παρασκευή 27 Μαρτίου 2020, η Φυλακή Υψίστης Ασφαλείας, ανέστειλε επ’ αόριστον τα επισκεπτήρια και τις αποστολές φαγητού, αφήνοντας τους αιχμαλώτους του Κράτους πλήρως απομονωμένους. Μοναχά ως κατασταλτικές κινήσεις μπορούμε να εκλάβουμε τα συγκεκριμένα μέτρα, τα οποία, πολύ μακριά απ’ το να θεωρηθούν ως “καραντίνα” ή ως υγειονομικά, αφήνουν τα συντρόφια μας στα χέρια των δεσμοφυλάκων τους, δίχως καμιά πιθανότητα επικοινωνίας η παραλαβής βασικών αγαθών υγιεινής κι επιβίωσης.

Υπενθυμίζουμε πως οι απαχθέντες που βρίσκονται στη φυλακή αυτή είναι ο Juan Aliste, ο Marcelo Villarroel, ο Juan Flores, ο Joaquín García, ο Mauricio Hernández Norambuena, και άλλοι αιχμάλωτοι της Εξέγερσης.

Οι πολίτες λαμβάνουν “άδειες μετακίνησης”, ούτως ώστε να στοιβάζονται στα σούπερ μάρκετ και να πηγαίνουν στη δουλειά τους, ακόμη και σε πόλεις με πλήρη καραντίνα.

Δε δεχόμαστε τούτον τον απόλυτο περιορισμό συγκεκαλυμμένο ως μέτρο υγιεινής!

Δε θ’ αφήσουμε τα συντρόφια μας να θαφτούν στη φυλακή!

Πηγή: actforfreedomnow

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή: Μια αναρχική οπτική πάνω στην πανδημία του κορωνοϊού

Ένα ιδιαιτέρως χαοτικό παρασκευιάτικο μεσημέρι, ο Piñera εγκαινίασε την πανεθνικώς αλυσιδωτή αντίδραση στην πανδημία. Απ’ τις αρχές του Μάρτη, ο φόβος για τον ιό είχε εισέλθει σιγά-σιγά στον διάλογο: ανάμεσα στην πολυτάραχη επιστροφή στην τάξη που αποσκοπεί ν’ αποτελέσει εκτόνωση (γεγονός που φαντάζει καταστροφικό) της Εξέγερσης του Οκτώβρη, τις μαζικές φεμινιστικές διαδηλώσεις, τη ριζοσπαστικοποίηση αντιδραστικών παραγόντων, και το δημοψήφισμα που πλησιάζει, (ο φόβος για τον ιό) λαμβάνει όλο και μεγαλύτερη σημασία.

Η διεθνής κατάσταση δεν είναι λιγότερο σύνθετη. Η προηγούμενη χρονιά αντίκρισε το αρχίνημα ενός νέου παγκόσμιου κύματος εξεγέρσεων ενάντια στην καπιταλιστική κανονικότητα, και η “ιδρυματοποίηση”, μέσω της οποίας χειραγωγούμασταν αρκετά, φαίνεται να καταρρέει απ’ όλες τις πλευρές, αφήνοντας χώρο όχι μόνο στην αντάρτικη δημιουργικότητα, αλλά επίσης (πολλές φορές δίχως να καθίσταται εύκολη η διαφοροποίηση) και στον λαϊκισμό και τον φασισμό κάθε είδους.

Η οικονομία χάνει ταχύτητα για κάποιο χρονικό διάστημα, και ο εμπορικός πόλεμος μεταξύ δύο δυνάμεων με πτωτική πορεία, η κατασκευασμένη αύξηση στην τιμή του πετρελαίου, και η παράλυση που προκαλείται απ’ τον κορωνοϊό, δημιούργησαν την τέλεια καταιγίδα που θα ωθήσει το χρηματιστήριο και το σύμφυρμα του πλασματικού κεφαλαίου σε ελεύθερη πτώση.

Σε αυτό το πλαίσιο είναι όπου η νόσος αριβάρει στα μέρη μας, με την κατάσταση εξαίρεσης ακόμη νωπή στη μνήμη μας. Ξεκινά απ’ τις ανώτερες τάξεις, και σχεδόν αναθαρρούμε προτού θυμηθούμε πως δε θα είναι οι μόνοι που θα υποφέρουν τις συνέπειές της. Η κυβέρνηση, πάντα αργοπορημένη, ανακοινώνει τα μέτρα της. Σαφώς και δεν είναι επαρκή, και μόνη της στόχευση είναι να ενισχύσει την απρόσκοπτη ροή του κεφαλαίου. Κάποιοι (όσοι σε κάθε γωνιά βλέπουν συνωμοσίες) μουρμουράνε πως αυτή είναι μια στρατηγική για να ακυρωθεί το δημοψήφισμα, κάτι καταφανώς επικίνδυνο. Είναι όμως ξεκάθαρο στις συνειδήσεις μας πως η επικύρωση των έξυπνων φασιστικών ψήφων, και η ανικανότητα της κυβέρνησης δε χρειάζονται περαιτέρω νομιμοποίηση πέρα απ’ αυτήν που τους παρέχουν τα ίδια τα ταξικά τους συμφέροντα.

Όμως, έχουμε παρατηρήσει το πώς έχει εκτυλιχθεί η κατάσταση σε άλλες χώρες σε πιο προωθημένο στάδιο μόλυνσης. Προσομοιώσεις εξέγερσης, μητροπολιτικό πολεμικό σκηνικό και έσχατες καταστάσεις εξαίρεσης έχουν αξιοποιηθεί στους δρόμους της Κίνας, της Ιταλίας και σε άλλα μέρη του κόσμου, με ποικίλους βαθμούς επιτυχίας. Το κινεζικό κράτος, ξακουστό για την κατασταλτική του δεινότητα, συγκέντρωσε όλες του τις προσπάθειες στον περιορισμό του ιού στο σημείο μηδέν, αλλά, κάνοντας ζογκλερικά για να κρατήσει ζωντανή την οικονομία του, άφησε τους τοπικούς κυβερνώντες του ελεύθερους και να συνεχίσουν την παραγωγή και να διατηρήσουν την καραντίνα. Πέραν αυτού, έχει αποτελέσει τη χώρα όπου η καραντίνα είναι κατά πολύ αποδοτικότερη και αποτελεσματικότερη (δε θα αναφέρουμε τις Ηνωμένες Πολιτείες, των οποίων η δημόσια πολιτική έχει ξεπέσει στο να κλείνει τα αυτιά της και να φωνάζει δυνατά).

Το ιταλικό παράδειγμα είναι αξιοσημείωτο, περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο, για την αντίστασή του στα μέτρα της καραντίνας και της “κοινωνικής αποστασιοποίησης (social distancing)”, τα οποία αποτελούν έναν ειδεχθή ευφημισμό που ωθεί στην αυτο-απομόνωση, στην εξαναγκαστική πρεκαριοποίηση (όξυνση της επισφαλούς εργασίας), μεταμφιεζόμενη σε “τηλε-εργασία”, στη δημιουργία αποθεμάτων βασικών αγαθών, και στην άρνηση κάθε μορφής κοινότητας/συλλογικοποίησης. Όταν απαγορεύτηκε στις φυλακισμένες και τους φυλακισμένους (που ανέκαθεν βρίσκονταν σε συνθήκες υπερπληθυσμού και ανοσοκαταστολής) να δέχονται επισκεπτήρια, ξέσπασε η μεγαλύτερη εξέγερση φυλακών αυτού του αιώνα: 27 φυλακές κατελήφθησαν, πολλοί άνθρωποι σκοτώθηκαν, μπάτσοι και σωφρονιστικοί υπάλληλοι απήχθησαν, και εκατοντάδες κρατούμενοι και κρατούμενες απέδρασαν.

Στη χιλιάνικη επικράτεια, η κατάσταση είναι αβέβαιη. Τα φαρμακεία και τα σούπερ μάρκετ που προσφάτως λεηλατούνταν, σύντομα δε θα έχουν αποθέματα, λόγω του ευρέως διασπαρθέντος πανικού. Οι δημόσιες συγκοινωνίες, ένα μόνιμο πεδίο μάχης απ’ τις απαρχές της εξέγερσης, σε λίγο θα αποφεύγονται όπως η πανούκλα. Η κυβέρνηση έχει ήδη απαγορεύσει τις συγκεντρώσεις άνω των 500 ατόμων, αλλά ως τώρα ανταποκρίνεται μόνον όποιος υπακούει στην κυβέρνηση. Ο στρατός -τον οποίον πιστεύουμε πως αρνήθηκαν να επιστρατεύσουν ξανά, ώστε να διατηρήσουν την ελάχιστη αποδοχή που τους απέμεινε και τη δυνατότητα να διατηρήσουν τα προνόμιά τους και στο νέο σύνταγμα- δε θα έχει και καμιά ιδιαίτερη ντροπή να καλύψει τις κινήσεις του πίσω απ’ τη μάσκα της δημόσιας υγείας. Η πραγματική δημόσια υγεία, απ’ την άλλη πλευρά, ζυγίζει λιγότερο κι από ένα πακέτο cabritas (στμ.: διάσημο σνακ ποπ-κορν). Και δεν έχουμε ιδέα για το τι θα συμβεί έπειτα απ’ το δημοψήφισμα.

Αν κάπου αλλού η πανδημία ήταν η προεικόνιση της εξέγερσης, εδώ η εξέγερση φαίνεται να ήταν η προεικόνιση της πανδημίας και της οικονομικής κρίσης. Ας κρατήσουμε τη φλόγα της εξέγερσης ζωντανή, και ας οργανωθούμε για να επιβιώσουμε.

Θα σκιαγραφήσουμε τώρα ορισμένα μέτρα που θεωρούμε πως αξίζουν να γενικευθούν, περισσότερο μέσω έμπνευσης, παρά ως πρόγραμμα:

  • Λεηλασίες και οργανωμένη αναδιανομή βασικών αγαθών.
  • Χρήση των σχολικών καταλήψεων ως κέντρα συλλογής αγαθών, καταφύγια για άστεγο κόσμο και, φυσικά, για τον κόσμο των οδομαχιών.
  • Μποϊκοτάρισμα κάθε μορφής δουλειάς ή μαθημάτων εξ αποστάσεως, ούτως ώστε η καραντίνα να μετατραπεί σε γενική απεργία.
  • Άμεση απελευθέρωση όλων των κρατουμένων ως κεντρική απαίτηση.
  • Μαζική εκκένωση ιδιωτικών κλινικών, ελεύθερη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλες και όλους.
  • Απεργία ενοικίου, να πάρουμε τα άδεια σπίτια.

Η κουκούλα είναι η καλύτερη μάσκα!
Να διαρρήξουμε την απομόνωση που επιβάλλει το κεφάλαιο!
Να αρνηθούμε την όποια ανοσία προκύψει από αστυνομικές μεθόδους!
Η κρίση είναι ευκαιρία, ας υψώσουμε τις γροθιές μας κι ας επιτεθούμε!

Πηγή: anarchistsworldwide

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή, Σαντιάγο: Διπλή εκρηκτική επίθεση στη γειτονιά της Vitacura

Διπλή εκρηκτική επίθεση σε γειτονιά πλουσίων για την εξάπλωση της εξέγερσης

Αναλαμβάνουμε την ευθύνη για την τοποθέτηση δύο εκρηκτικών μηχανισμών στις εγκαταστάσεις της Μεσιτικής Εταιρείας Transoceanic στη γειτονιά της Vitacura. Δόθηκε τηλεφωνική προειδοποίηση μιάμισης ώρας στην καφετέρια Kant, που βρίσκεται στο κτίριο της μεσιτικής εταιρείας, στους carabineros και στον ραδιοφωνικό σταθμό Cooperativa. Αυτό το πράξαμε για ν’ αποσαφηνίσουμε το μέρος, προκειμένου να μην τραυματιστεί κάποιο άτομο που μετακινούνταν ή εργαζόταν στο σημείο αυτό, καθότι δε θα αποτελούσε στόχο της δράσης μας. Και οι δύο μηχανισμοί είχαν προγραμματιστεί με μισή ώρα διαφορά, ούτως ώστε ο ένας να ταρακουνούσε την κανονικότητα της γειτονιάς των αστών, και ο δεύτερος και ισχυρότερος να εκρήγνυτο καθ’ όσο θα βρίσκονταν παρόντες στο σημείο οι δειλοί βιαστές της GOPE (Αστυνομία Ειδικών Επιχειρήσεων), ευελπιστώντας πως τουλάχιστον ένας εξ αυτών θα βρισκόταν αρκετά κοντά ώστε να τιναζόταν στον αέρα.

Η εξέγερση που ξεκίνησε τη 18η Οκτώβρη του 2019 έχει κατακλύσει κάθε μέρος απ’ άκρη σ’ άκρη. Ουδείς κατόρθωσε να μείνει μακριά απ’ αυτήν, καθότι εξαπλώθηκε παντού · σε κάθε γωνιά των πόλεων και σε κάθε πεδίο των σχέσεών μας. Τίποτα δεν είναι όπως πριν, τίποτα δε θά ‘ναι ξανά το ίδιο. Ο πόθος για καταστροφή τούτου του κόσμου όπως τον γνωρίζουμε, ήρθε για να μείνει. Οι γειτονιές των πλουσίων και των ισχυρών, των υποστηρικτών και των προνομιούχων αυτής της τάξης, έχουν αποτελέσει επίσης στόχο της ισχύος τούτης της εξέγερσης, η οποία, με τις ποικίλες εμπρηστικές της πρακτικές, έχει μάθει πώς ν’ αναγνωρίζει τους εχθρούς της. Οι λεηλασίες σε εμπορικά κέντρα για πάμπλουτους μπουρζουάδες, τα οδοφράγματα στις εύπορες γειτονιές των μεγαλουπόλεων, οι εμπρησμοί καταστημάτων και πολυτελών οχημάτων, αποτελούν απλώς κάποια παραδείγματα για το γεγονός πως το βίαιο αυτό ξέσπασμα, αντί να πάει και να παρακαλάει τους ισχυρούς, τους σάρωσε.

Η παρούσα ενέργεια αποσκοπεί να οξύνει το ξέσπασμα αυτό. Αποτελεί συνέχεια του καταιγισμού μίσους κι εκδίκησης ο οποίος τσάκισε τους κυρίαρχους κατά τις πρώτες εβδομάδες της εξέγερσης, και ο οποίος δίχως δισταγμό γυρεύει να ενσταλάξει τον φόβο σ’ αυτούς που ζουν με κόστος τη δυστυχία των άλλων. Η άμεση συνέργεια αναμεταξύ των μεγαλοεταιρειών και των κατασταλτικών οργάνων αποτελεί μια ακόμη εξουσιαστική διάσταση η οποία έγινε ορατή κατά τους μήνες της εξέγερσης, καθώς οι πρώτες ενίσχυσαν οικονομικά και υποστήριξαν την υποδομή που δεν κατόρθωσε μολοταύτα να σταματήσει τους εξεγερμένους, μια υποδομή στην οποία συγκαταλέγονται και τα τσιμεντένια τείχη που ορθώθηκαν στην Alameda για να προστατεύσουν το μνημείο και την εκκλησία του στρατού των ένστολων βιαστών. Απ’ την πλευρά μας, δε χρειαζόμαστε κάποια ενδελεχή ανάλυση για να επιβεβαιώσουμε το γεγονός πως ο στρατός και οι carabineros παρείχαν προστασία στις μπουρζουάδικες γειτονιές. Μια προστασία που ξαναρηγματώθηκε σήμερα. Εσείς, οι επιχειρηματίες και οι καταπιεστές, γνωρίζετε άριστα τι λέμε. Σε κάθε εναγκαλισμό που ανταλλάσσετε αναμεταξύ σας στις γελοίες σας παρελάσεις και πομπές, στα γραφεία σας και στα φρούριά σας όπου ενορχηστρώνονται οι ακρωτηριασμοί, οι δολοφονίες κι οι βιασμοί, εκεί σφυρηλατείται τούτη η ειδεχθής συμμαχία η οποία σήμερα απεγνωσμένα καρτερά να κατασβέσει την ανεξέλεγκτη φλόγα της εξέγερσης. Η διπλή αυτή εκρηκτική επίθεση στοχεύει και τις δύο πλευρές αυτής της σάπιας συμμαχίας · διαταράσσοντας με μια καταστροφική έκπληξη, έστω και στιγμιαία, τη βολική και γαλήνια ζωή των εύπορων και βλαβερών εκπροσώπων της καταστολής.

Δε θεωρούμε αναγκαίο να μπούμε σε λεπτομέρεις σχετικά με τη συγκεκριμένη τοποθεσία όπου τοποθετήθηκαν οι μηχανισμοί, καθώς η καθημερινή ζωή της γειτονιάς είναι που οφείλει ν’ αλλάξει ως ολότητα. Ακόμη κι έτσι, δεν είναι και τόσο περιττό να αναφέρουμε πως η επιλεχθείσα τοποθεσία είναι λίγα μόλις μέτρα μακριά απ’ τα γραφεία της αστικής φυλλάδας “El Mercurio”, ή ότι η οικογένεια Shiess Schmitz, ιδιοκτήτες της Μεσιτικής Εταιρείας Transoceanic, αποτελεί μια απ’ τις πλέον θεμελιώδεις και σημαίνουσες οικονομικές γκρούπες της χώρας. Έχουν χτίσει πολυτελείς κατοικίες και μπίζνες στα πλούσια προάστια του Σαντιάγο, μαζί και με άλλα κέντρα αναψυχής για την ψυχαγωγία της ελίτ.

Η εξέγερση διαρκώς σαμποτάρει την κανονικότητα, τη θρυμματίζει, σπάζοντας τις αλυσίδες που φάνταζαν αιώνιες, καταδεικνύοντας την τρωτότητα του Κράτους και της κοινότητας των καπιταλιστικών επιχειρήσεων. Εμείς όμως πιστεύουμε πως μπορούμε να πάμε ακόμα πιο πέρα, πολλαπλασιάζοντας τις ένοπλες στοχευμένες επιθέσεις ενάντια στους εχθρούς μας, αποτελώντας μέρος αυτής της μαζικής κι εκτεταμένης θύελλας μέσω των ενεργειών αντάρτικου πόλης, προετοιμάζοντας έμπρακτα τους εαυτούς μας να αντιμετωπίσουμε την όξυνση της καταστολής. Και είναι μέσω του αναρχικού πολέμου που συνεισφέρουμε στη διάχυση της εξέγερσης, ποντάροντας στη διεύρυνση των ορίων της σύγκρουσης με όρους που κανείς δεν υπολογίζει, αρνούμενες στην πραγματικότητα κάθε ειρήνη ή συνταγματική συμφωνία που φαντασιώνεται να κατευθύνει τις ζωές μας. Και για τους ηλίθιους καθοδηγητές της κοινής γνώμης (opinion leaders) εντός του κοινωνικού πολέμου, οι οποίοι θα χαρακτηρίσουν την ενέργεια αυτή ως στημένη, ας γνωρίζουν πως οι απόψεις τους ενισχύουν μόνον το Κράτος, αμαυρώνοντας ή αδιαφορώντας για το υπόβαθρο και τις στοχεύσεις της πρακτικής του νέου αντάρτικου πόλης.

Ας μην αφήσουμε τους δρόμους, ας καταστρέψουμε ό,τι μας καταπιέζει, ας ανατινάξουμε της γειτονιές των αστών

Οπλισμένες Συγγένειες μες στην Εξέγερση

Πηγή: anarchistsworldwide

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή, Σαντιάγο: Ανακοίνωση ανώνυμου αναρχο-μηδενιστή συντρόφου απ’ τη φυλακή

Λόγια ενός αιχμαλώτου της εξέγερσης, απ’ το Σαντιάγο. 1, πτέρυγα 14, κατηγορούμενος για ρίψη εμπρηστικού μηχανισμού.

Ως αναρχο-μηδενιστής ατομικιστής, γράφω τούτα τα λόγια από κάποια φυλακή της χιλιάνικης επικράτειας, και ήδη απ’ τον πρώτο μήνα εγκλεισμού ήμουν σε θέση να επανεπιβεβαιώσω τη θέση μου ενάντια στις φυλακές, τη θέση της πεισματικής ανυπακοής μπρος σ’ ολάκερο τον μηχανισμό και το πλέγμα που προσπαθεί να μας εγκολπώσει.

Σήμερα, και ενόσω η φλόγα της εξέγερσης καίει ακόμη και εκτυλίσσεται με περίσσια ισχύ σε διάφορα σημεία του κόσμου μα και στην ίδια αυτή περιοχή (στη Χιλή), είναι σημαντικό να παραμείνουμε αμετανόητοι, ασχέτως των συνεπειών που ενδέχεται να επιφέρουν οι δράσεις μας. Τίποτα απ’ όσα κάνουμε δεν είναι μάταιο, ας είμαστε όμως συνεχώς προσεκτικοί, και, ειδικά τις στιγμές αυτές όπου οι εχθροί μας γίνονται όλο και πιο επαγγελματίες, ας πράξουμε κι εμείς αναλόγως κι ας συνεχίσουμε να χωνόμαστε όλο και βαθύτερα στις πραγματικότητες που βιώνουμε, πηγαίνοντας χέρι-χέρι με την αυτο-προστασία, καθιστώντας τη σημείο των εαυτών μας, βυθιζόμενοι στα μονοπάτια που καθείς έχει διαλέξει να βαδίσει.

Ως αναρχο-μηδενιστής έγκλειστος, καλώ σε πολύμορφη αλληλεγγύη και σε μη-παραίτηση. Στέλνω τις πιο συνένοχες αγκαλιές μου και μπόλικη δύναμη, χαιρετίζω όλους και όλες όσες παραμένουν ακλόνητες, και τους έγκλειστους και τις έγκλειστες ανά τον κόσμο.

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ, ΧΑΟΣ ΚΑΙ ΕΞΕΓΕΡΣΗ.

Πηγή: 325

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Αργεντινή, Μπουένος Άιρες: Εμπρηστική επίθεση σε αλληλεγγύη με την εξέγερση στη Χιλή (FAI/FRI)

ΕΜΠΡΟΣ ΓΑΜΩ ΤΟ: ΝΑ ΤΑ ΚΑΨΟΥΜΕ ΟΛΑ!

“Ο θάνατος δε δύναται
να πάρει τους νεκρούς
όταν εκείνοι δεν του ανήκουν…”
Sergio Terenzi (Urubu)

Η γλυκιά νύχτα κι η συνένοχη φωτιά είν’ τα καλύτερα συντρόφια μας. Μπουχτίσαμε -καιρό τώρα- απ’ τα ανώδυνα κακαρίσματα. Είμαστε επικίνδυνοι, και είμαστε παντού. Ο χρόνος για να επιτεθούμε, συντρόφια, είναι τώρα ή ποτέ… Η Χιλή γίνεται ρημαδιό, γεγονός που μας χαροποιεί · και μας δίνει κουράγιο να εξαπλώσουμε τη σύγκρουση και στην άλλη πλευρά της οροσειράς. Αποφασιστικότητα, τσαγανό και πολύμορφες πρακτικές άμεσης δράσεις επείγουν. Ας μη διστάσουμε κι ας λάβουμε τώρα μέρος στους ηρωικούς αγώνες.

Στην επικράτεια που προσπαθεί να ελέγξει (ανεπιτυχώς…) το σαπισμένο αργεντίνικο κράτος, μετά από αναρίθμητες δράσεις αντεκδίκησης έπειτα απ’ τη δειλή δολοφονία του συντρόφου Santiago Maldonado, τα πράγματα φαίνεται να έχουν “καταλαγιάσει” για λίγο. Ας διαλύσουμε την εκεχειρία · ας συνεχίσουμε να καθιστούμε τα όνειρα της ολικής απελευθέρωσης τον χειρότερο εφιάλτη της εξουσίας: από τούτη την ψευτο-προοδευτική κυβέρνηση θέλουμε να δούμε μοναχά ένα βουνό από στάχτες!

Ξημερώματα 26ης Ιανουαρίου, σε μια μικρή καλοκαιρινή πόλη στην επαρχία του Malos Aires, δυο κοντέινερ άρχισαν να ξερνούν ένα πυκνό σύννεφο καπνών, και αμέσως οι φλόγες αναδύθηκαν ανεξέλεγκτα απ’ το εσωτερικό τους. Σταματήσαμε λίγο πέρα ν’ απολαύσουμε την ανάφλεξη. Ένα περιπολικό κατέφτασε γρήγορα, αποκλείοντας την περιοχή, μα ήταν ήδη αρκετά αργά, αποχωρήσαμε απ’ το σημείο ικανοποιημένοι και με καρδιές παλλόμενες.

Το πράξαμε για να τιμήσουμε τις 100 ΜΕΡΕΣ της αδιάκοπης, άγριας κι ανεξέλεγκτης αναρχικής εξέγερσης απ’ τα συντράφια μας εκεί πέρα, αγάπη και εξεγερτικές αγκαλιές σε όλα τους! Νιώθουμε απερίγραπτη οργή για τα τόσα άτομα που σκοτώθηκαν, φυλακίστηκαν, ακρωτηριάστηκαν, βιάστηκαν ή βρέθηκαν διωκώμενα. Τίποτα όμως δεν έχει τελειώσει, όσο ο ήλιος της Αναρχίας φεγγοβολά μες στο στέρνο μας · και οξύνουμε όλο και πιο καταστροφικά την οργή για οτιδήποτε προσπαθεί να μας κρατά σκλάβους.

Το 2020 ας σημάνει το σημείο ΧΩΡΙΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ στον Παγκόσμιο Κοινωνικό Πόλεμο. Ας πολλαπλασιάσουμε την αντιεξουσιαστική συγκρουσιακότητα όπου κι αν βρισκόμαστε · με την πεποίθηση πως δεν είμαστε μόνοι, και πως ούτε είναι ικανοί να μας συλλάβουν (εύκολα), αν οργανώνουμε με συνείδηση την κάθε αγωνιστική χειρονομία… Κάθε πυρήνας ας είναι παρών στην περιοχή του, ξυπνώντας τους συναγερμούς και αποτελειώνοντας τη γαμημένη πλασματική “ειρήνη” της αστυνομίας. Δε σταματάμε εδώ. Λευτεριά ή θάνατος: τα θέλουμε όλα.

ΗΘΕΛΑΝ ΝΑ ΜΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΟΥΝ ΩΣ ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΟΥΣ: ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΙ!
ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ Η ΜΑΥΡΗ ΔΙΕΘΝΗΣ

 

CELULA PAMPA LIBRE -ANTES M.A.K.(i)- FAI/FRI

Πηγή: anarchistsworldwide

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Ελβετία: Σαμποτάζ κατά της Nestle

Λάβαμε στις 9/2/2019

ΣΑΜΠΟΤΑΖ ΚΑΤΑ ΤΗΣ NESTLE

Τη δεύτερη μέρα του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ δε θα διανεμηθούν στη Ζυρίχη προϊόντα ψυγείου της Nestle.

Ειδικότερα, χθες το βράδυ σαμποτάραμε αποτελεσματικά τα φορτηγά-ψυγεία που ήταν σταθμευμένα στο μεγάλο περιφερειακό κέντρο εφοδιασμού στο Bülach. Γι’ αυτό κι εμείς θέλαμε να δώσουμε συμβολισμό στη δράση μας ενάντια σε μια από τις μεγαλύτερες εταιρίες παγκοσμίως και στρατηγικό συνεργάτη του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ. Εάν αυτό οδηγήσει ακόμα και σε αδυναμία παράδοσης ενός απεριτίφ Davoser Bonzen (το οποίο θα προσφέρει η Nestle), θα είμαστε πολύ ευχαριστημένοι.

Υπάρχουν πολλοί λόγοι για να επιτεθούμε στη Nestle και να σαμποτάρουμε την αλυσίδα εφοδιασμού της. Παιδική εργασία στο Μάλι, αποψίλωση δασών στην Ινδονησία, ιδιωτικοποίηση των υδάτων σε ολόκληρο τον νότο, εργοστασιακή παραγωγή στο φασιστικό τουρκικό κράτος, συνεργασία με παραστρατιωτικούς στην κεντρική Αμερική κλπ. Θα ήταν εύκολο να αποδώσουμε σήμερα κάθε σαμποτάζ σε κάθε διαφορετικό έγκλημα του ξεχωριστού αυτού ελβετικού παρασίτου. Αντ’ αυτού επικεντρωνόμαστε με τη δράση αυτή στο τρίο ‘’Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ- Nestle – Χιλή’’.

Από μια άποψη, η Χιλή και η Nestle συμπορεύονται. Κατ’ αρχάς, αυτή είναι η εικόνα που παρουσιάζεται σήμερα στη Χιλή. Είναι η ίδια εικόνα που παρουσιάζεται σχεδόν σε ολόκληρο τον Νότο παγκοσμίως: ότι η Nestle κυριαρχεί στην αγορά εμφιαλωμένου νερού, έχει στην κατοχή της τις μεγαλύτερες εγκαταστάσεις παραγωγής (στην περίπτωση της Χιλής τουλάχιστον οκτώ) όπου επωφελείται από ειδικούς νόμους εναντίον της Ένωσης και η Nestle αποκτά τις πρώτες ύλες σε τιμές ντάμπινγκ και προέρχονται από ιδιαίτερα περιβαλλοντικά επιβλαβείς φυτείες με ιδιαίτερα εκμεταλλευτικές μεθόδους κλπ.

Μια πιο ουσιαστική εικόνα εμφανίζεται όταν προστίθεται και η ιστορική διάσταση: η Χιλή, όπως ακριβώς και το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ και η Nestle, βρισκόταν στην πρώτη γραμμή της νεοφιλελεύθερης μεταμόρφωσης του παγκόσμιου καπιταλισμού από τα τέλη της δεκαετίας του 1970. Αυτό συνδέεται. Δεν είναι τυχαίο πως ο Peter Brabeck Lemanthe (αντιπρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ) ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στη Χιλή το 1970. Υπό την ηγεσία του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, ο Pinochet κατέστειλε τον σοσιαλιστή πρόεδρο Salvador Allende το 1973. Η επακόλουθη ιδιωτικοποίηση της δημόσιας περιουσίας και η κατάργηση των εργασιακών δικαιωμάτων, που εξασφαλίστηκε με την αιματηρή δικτατορία, χρησίμευσε ως προπαρασκευαστικό στάδιο για τους νεοφιλελεύθερους σχεδιαστές στρατηγικής, όπως το γκρουπ των Chicago Boys, και έγινε έτσι το προσχέδιο για επίθεση σε εκατομμύρια εργαζομένους παγκοσμίως.

Ο Brabeck όχι μόνο σχεδίασε καλά τη στρατιωτική δικτατορία (παρέμεινε μέχρι το 1980 και ανέβαινε σταθερά), αλλά και φαινόταν πως είχε βγάλει σημαντικά προσωπικά συμπεράσματα από τη στενή συνεργασία μεταξύ στρατού και οικονομίας. Οι επιχειρηματικές πρακτικές της Nestle μπορούν από πολλές απόψεις να θεωρηθούν ως άμεση συνέχεια της τελειοποίησης της διάδρασης μεταξύ στρατού και οικονομίας, κάτι που είναι εξαιρετικά καρποφόρο για του εκμεταλλευτές.

Αρχικά αυτή είναι η επιθετική και άμεση χρήση από την Nestle των στρατιωτικών εξεγέρσεων και δυνάμεων: η Nestle προσέλαβε τον σύμβουλο του αμερικανικού στρατού Raphael Pagan, ενάντια στην παγκόσμια καμπάνια κατά του εμπορίου υποκατάστατων τροφών για μωρά της Nestle. Ο Pagan έχει διατελέσει σύμβουλος και αξιωματικός πληροφοριών για την αιματηρή στρατηγική του Reagan στην Λατινική Αμερική (ξεκινώντας από το πραξικόπημα του Pinochet μέχρι και τις επιχειρήσεις της αντιτρομοκρατικής εναντίον της επανάστασης των Σαντινίστας στη Νικαράγουα). Υπό την ηγεσία του Pagan, η Nestle κατάφερε να αποδυναμώσει σημαντικά την εκστρατεία μποϊκοτάζ με μεθόδους μυστικών υπηρεσιών για να χωρίσει την εκστρατεία αυτή σε αντικαπιταλιστικά, ανθρωπιστικά-εκκλησιαστικά, ευρωπαϊκά και λατινοαμερικανικά μέρη. Η άμεση στρατιωτική-βιομηχανική συνεργασία έγινε επί των ημερών του John Hedley, ενός πρώην πράκτορα MI6, ο οποίος έγινε γνωστός για τις ενέργειες κατασκοπείας εναντίον του παγκοσμίου δικτύου κατά της παγκοσμιοποίησης, ATTAC, στις αρχές του 2000. Τέλος, (εκτός από τη σύναψη συμβάσεων κατασκοπείας με την Securitas ή την μυστική υπηρεσία της Κολομβίας) αξίζει να αναφέρουμε τη συνεργασία της Nestle με το ινστιτούτο πολιτικής του ΝΑΤΟ στο ατλαντικό συμβούλιο, η οποία αφορά τα ειδικά κοινά συμφέροντα NATO και Nestle έναντι των αριστερών κυβερνήσεων στη Λατινική Αμερική κατά την δεκαετία του 2000.

Στον ευρύ σχεδιασμό των εκστρατειών PR της Nestle και των αντι-εκστρατειών που αναπτύχθηκαν από αυτές αλλά και άλλες συνεργασίες, συνδυάζονται πολλά στοιχεία όπως τα εργαλεία και τα όρια μεταξύ διαφήμισης, άσκησης παρασκηνιακής πολιτικής πίεσης και άλλων μεθόδων πολέμου. Είναι φανερό πως η ισχυρή συμφωνία της Nestle με το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ ανήκει στο οπλοστάσιο αυτό. Σχεδόν καμία οργάνωση δεν είναι τόσο ικανή όταν πρόκειται να ενδιαφερθεί για εκμετάλλευση προς το συμφέρον και την ευημερία της άρχουσας τάξης, προωθώντας την ιδιωτικοποίηση ως εκσυγχρονισμό ή παρουσιάζοντας τους φασίστες ως δημοκρατικούς.

Αλλά η ηγεμονία Davoser Bonzen ταλαντεύεται, γιατί μόνο στα πολυτελή ξενοδοχεία τους που προστατεύονται από χιλιάδες μπάτσους μπορούν να μιλήσουν για τα μελλοντικά τους σχέδια. Η Χιλή, η ίδια χώρα που θεωρείται για αρκετές δεκαετίες ως ιδανικό μοντέλο για ασφαλή ιδιωτική εκμετάλλευση του συλλογικού πλούτου, εδώ και κάποιους μήνες βρίσκεται σε κατάσταση εξέγερσης. Παρά την τεράστια καταστολή, ο λαός εκεί κερδίζει στους δρόμους και τις πλατείες. Η εξέγερση αυτή, που εκτός από τις μαζικές κινητοποιήσεις και τα σαμποτάζ περιλαμβάνει επίσης και τον σχηματισμό δομών τοπικών συμβουλίων, έχει πάψει να στρέφεται εδώ και καιρό μόνο εναντίον της κλεπτομανούς αυτής ελίτ · στρέφεται και κατά της ίδιας της ζωής στον καπιταλισμό.

Και δεν είναι μόνοι σε αυτό: υπάρχουν κινήματα παγκοσμίως, τα οποία σε άμεση αντιπαράθεση με τους κατασταλτικούς μηχανισμούς, κερδίζουν όλο και περισσότερο έδαφος. Έχουμε την αυτοπεποίθηση πως είμαστε πολλοί και ισχυροί. Σε αυτούς τους αγώνες, ανεξάρτητα από τη μορφή με την οποία αυτοί εκφράζονται, ένα μήνυμα προκύπτει αναμφίβολα και με σαφήνεια: το μέλλον δεν ανήκει στους άρχοντες αλλά σε εμάς!

ΖΗΤΩ Η ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ!

Ο ΛΑΟΣ ΕΝΩΜΕΝΟΣ ΔΕΝ ΗΤΤΑΤΑΙ ΠΟΤΕ!

ΝΑ ΣΥΝΤΡΙΨΟΥΜΕ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ!

Πηγή: barrikade.info
Μετάφραση: Lobo Negro