Χιλή: Ένοπλες συγκρούσεις με τις ειδικές δυνάμεις του χιλιάνικου κράτους

Ανακοινωθέν για ένοπλες συγκρούσεις με τις ειδικές δυνάμεις του χιλιάνικου κράτους.

Η αποφασιστική συνέχεια των επιθέσεων ενάντια στην εξουσία και στον θλιβερό κατασταλτικό μηχανισμό της οφείλει ν’ αποτελεί προτεραιότητα για κάθε ανατρεπτικό άτομο, πέραν του ότι είναι ο καλύτερος κι ο ομορφότερος τρόπος να επαναφέρουμε στο παρόν όσες κι όσους έπεσαν στη διαρκή μάχη με τους κρατικούς εκτελεστές. Τούτη τη φορά, τη ΜΕΡΑ ΤΟΥ ΝΕΑΡΟΥ ΜΑΧΗΤΗ, τιμήσαμε τη μνήμη των πεσόντων μας και στηρίξαμε την τρέχουσα απεργία πείνας των ανατρεπτικών πολιτικών κρατουμένων, των αναρχικών και των αιχμαλώτων της εξέγερσης, επιτιθέμενοι με φωτιά και μολύβι στους τοποτηρητές της ειρήνης -τις ειδικές δυνάμεις- στην κοινότητα του Peñalolen.

ΝΑ ΔΙΑΧΥΘΕΙ Η ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΔΡΑΣΗ, Η ΓΝΩΣΗ, ΤΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΚΑΙ Η ΣΥΜΠΡΑΞΗ ΜΕΤΑΞΥ ΑΤΟΜΙΚΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΟΜΑΔΩΝ.

Θεωρούμε αναγκαίο να δημοσιοποιούνται αυτές οι πρακτικές, κυρίως έπειτα απ’ την αισχρή διάδοση θεωριών συνωμοσίας (αστικών θρύλων) που υποστηρίζουν πως όλες οι δρομίσιες δράσεις είναι στημένες. Ορισμένοι άνθρωποι, απ’ την άνεση των σπιτιών τους, μακριά απ’ την πραγματικότητα και τον κόσμο, αρνούνται την έγκυρη και αποτελεσματική πρακτική τού να πληρώνει ο εχθρός με το ίδιο νόμισμα. Να λοιπόν γιατί, με δαύτο το σύντομο κείμενο, πασχίζουμε ν’ αποδομήσουμε εκείνες τις θέσεις που δε συνεισφέρουν στον αγώνα.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΜΕΣΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΠΑΤΣΟΥΣ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΑΡΣΑ.

Στη μνήμη της Emilia Bau, η οποία δολοφονήθηκε από εκτελεστή-σεκιουριτά ιδιωτικού κτιρίου στο Panguipulli.

ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΣΦΑΙΡΕΣ ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ!!!

ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΩΝ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ MARCELO VILLARROEL!!!

EMILIA BAU ΠΑΡΟΥΣΑ!!!

Πηγή: Contra Info

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Αθήνα: Ανάληψη ευθύνης για εμπρηστική επίθεση σε όχημα ΔΣ

Τις πρωινές ώρες της 29ης Μαρτίου, βάλαμε φωτιά σε όχημα με διπλωματικές πινακίδες που ήταν παρκαρισμένο στην οδό Ίωνος Δραγούμη, στο “περιφρουρημένο” κέντρο της Αθήνας. Επιλέξαμε να δράσουμε τη συγκεκριμένη μέρα που αποτελεί μέρα εορτασμού του νεαρού μαχητή στη Χιλή όπου η μαχητική νεολαία (και όχι μόνο νεολαία) καταλαμβάνει τους δρόμους. Αποτελεί επίσης μια δράση αλληλεγγύης ανταποκρινόμενη στο διεθνές κάλεσμα αλληλεγγύης για τους 10 αναρχικούς και εξεγερμένους απεργούς πείνας από τις 22/3, στις φυλακές της Χιλής.

Ο αγώνας συνεχίζεται, τίποτα δεν τελείωσε.

αναρχικοί/ές

Πηγή: Athens Indymedia

Χιλή: Ανακοινωθέν του Pablo Bahamonde Ortiz “Oso”, ανατρεπτικού κρατουμένου και απεργού πείνας

29 Μάρτη – Ανακοινωθέν του Pablo Bahamonde Ortiz “Oso”, ανατρεπτικού κρατουμένου και απεργού πείνας απ’ τη φυλακή Santiago 1

Μέρες σαν τη σημερινή, υπάρχουν πολλά αδέρφια που γυρνούν στη μνήμη μας… Ο καιρός έχει περάσει, αλλά σε κάθε στιγμή της ζωής μου είναι συνεχώς παρόντες στην ύπαρξή μου, επαναφέροντας όλη την εμπειρία και τη σοφία που συνέλεξαν στα Βήματά τους. Το να αναφέρουμε καθένα ξεχωριστά, θα κατέληγε σε μία εκτενέστατη λίστα · οι ποικίλες συνθήκες των θανάτων τους δείχνουν πως οι καιροί δεν είναι δα και τόσο διαφορετικοί όσον αφορά το κατά πόσο τα χτυπήματα της εξουσίας δολοφονούν όσες κι όσους αμφισβητούν τη βολή των ισχυρών.

Αίμα, πόνος και οργή χτίζουν ένα μονοπάτι καταστροφής και δημιουργίας δίχως τέλος. Μέσ’ από δαύτες τις σκέψεις, ανασαίνω καθάριο αέρα και συνεχίζω ανένδοτα.

Ας κατανοήσουμε πως ο εγκλεισμός είναι απλώς ένα πιθανό σενάριο της Ζωής για όσες και όσους επιλέγουν να διαρρήξουν την κανονικότητα και τη νομιμότητα της εξουσίας.

Η τιμωρία κι η απομόνωση, ως μέθοδος απόσπασης μετάνοιας, είναι η απάντηση που θα συναντήσουν τα αδάμαστα κορμιά κι οι συνειδήσεις μας.

Το συνεχές του αγώνα είναι ένα διαρκές οικοδόμημα, αέναο και πολύμορφο, με εξεγερτικό και θρασύ χαρακτήρα, που έρχεται σε σύγκρουση με την καταστολή, τη δυστυχία και την εκμετάλλευση.

Απ’ το μέρος αυτό, τα καλέσματα θ’ αποτελούν πάντα μέσο όξυνσης της σύγκρουσης, μέσο προετοιμασίας, μέσο να νιώθουμε και να βιώνουμε τις ανατρεπτικές πρακτικές, να ρηγματώνουμε τις παλιές, δογματικές, ηθικίστικες, πατριαρχικές, εξουσιαστικές και τοξικές λογικές, που μόνο ζημιά και δυσπιστία προκαλούν εντός των συλλογικοτήτων και μεταξύ των σκεπτόμενων ατόμων.

Πάντοτε, ο αγώνας των Αδερφών μας που έχουν απαχθεί απ’ το κράτος αποτελεί έργο που συμπληρώνει τις μάχες στις οποίες καθημερινά χιλιάδες από Εσάς συνεισφέρετε, μέσα από τους διάφορους χώρους επιθετικής αντίστασης.

Είν’ επιτακτικό να πληθύνουμε και να ενισχύσουμε τα συνένοχα δίκτυα, προβαίνοντας σε διάφορες δράσεις για ν’ απαιτήσουμε τη δίχως όρους απελευθέρωση χιλιάδων από εμάς που βρισκόμαστε έγκλειστοι πίσω απ’ αυτά τα τείχη. Η αλληλεγγύη οφείλει να προσδώσει τούτη τη θεσπέσια επιθετική και συγκρουσιακή αλματώδη κίνηση που αντανακλά ιστορικά τα Βήματα των χιλιάδων πεσόντων αυτού του αγώνα.

Ο εχθρός, μέρα με τη μέρα, παραμονεύει, και είναι καιρός να του επιστρέψουμε τα χτυπήματα… Είναι καιρός να βεβαιώσουμε έμπρακτα ότι οι μηχανισμοί ελέγχου θα καταστούν άχρηστοι απέναντι σ’ εκείνες κι εκείνους που αγκαλιάζουν συνειδητά κι ολόψυχα την ατραπό της ολικής απελευθέρωσης.

Μιαν αγκαλιά συνενοχής κι εξέγερσης για τ’ Αδέρφια που βρίσκονται σήμερα σε απεργία πείνας, που παρέα προτάσσουμε σήμερα τα κορμιά μας ως όπλα, αντιμετωπίζοντας για μία ακόμη φορά το Κράτος και τους νόμους του.

Μαχόμενη Νεολαία, Διαρκής Εξέγερση!!!

Για την ανάκληση του άρθρου 9 και την αποκατάσταση του άρθρου 1 του Νομικού Διατάγματος 321!!!

Ελεύθεροι στους δρόμους ο σύντροφος Marcelo Villarroel και όλοι οι πολιτικοί κρατούμενοι, οι ανατρεπτικοί και αναρχικοί κρατούμενοι, οι αιχμάλωτες κι οι αιχμάλωτοι για την Απελευθέρωση των Μαπούτσε, οι αιχμάλωτες κι οι αιχμάλωτοι της Εξέγερσης!!!

Όσο υπάρχει δυστυχία, θα υπάρχει εξέγερση!!!

Pablo Bahamondes Ortiz “Oso”
Ανατρεπτικός κρατούμενος απ’ τη Villa France
Σωφρονιστικό κατάστημα Santiago 1
Πτέρυγα Υψίστης Ασφαλείας
29 Μαρτίου 2021.

Πηγή: AMW English

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Αργεντινή, Μπουένος Άιρες: Δράσεις αλληλεγγύης για τους απεργούς πείνας στη Χιλή

Καλούμε σε δράσεις παντός τύπου, πεπεισμένοι πως η εξεγερτική/ανατρεπτική αλληλεγγύη θα βγάλει τα αδέρφια και τα συντρόφια μας έξω απ’ τις φυλακές.

Το βράδυ της 28ης Μάρτη, στην περιοχή Almagro (στο κέντρο του Μπουένος Άιρες), ορθώσαμε πύρινα οδοφράγματα και ρηγματώσαμε την κανονικότητα των πολιτών, αποφεύγοντας το άγρυπνο βλέμμα της αστυνομίας.

Προκρίνουμε ένα συνένοχο και εμπρηστικό/εκρηκτικό συνεχές.

Το βράδυ της 29ης Μάρτη, κολλήσαμε αφίσες στην περιοχή του προξενείου της Χιλής στο Μπουένος Άιρες.

Κι αυτό σε στήριξη του αγώνα που διεξάγεται στις φυλακές τους από ανατρεπτικά και αναρχικά έγκλειστα συντρόφια, από αιχμαλώτους και αιχμάλωτες της εξέγερσης του Οκτώβρη, καθώς και του αγώνα για απελευθέρωση των Μαπούτσε.

Δεν κινητοποιούμαστε για να δράσουμε απλώς ενάντια στον εγκλεισμό.

Το να στηρίζουμε όσες και όσους έπεσαν στη μάχη ή απήχθησαν από την εξουσία αποτελεί μια φυσική δυναμική. Θεωρούμε όμως πως η μόνη μορφή αλληλεγγύης είναι η συνέχιση του αγώνα.

Ο χρόνος είναι τώρα!
Όλα συνεχίζονται!
Η απομόνωση είναι βασανιστήριο!
Όσο υπάρχει δυστυχία, θα υπάρχει εξέγερση!
Θάνατος στο Κράτος και ζήτω η Αναρχία!

Πηγή: Attaque

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή, Biobío: Εμπρηστική επίθεση σε αρένα ταυρομαχιών

Μια αρένα ταυρομαχιών στο Cañete (στην περιοχή Biobío) δέχθηκε σοβαρότατες υλικές ζημιές έπειτα από εμπρηστική επίθεση. Σύμφωνα με ρεπορτάζ από καθεστωτικά μέσα, στο σημείο αφέθηκε φυλλάδιο που αναφέρεται στην απελευθέρωση των Μαπούτσε πολιτικών κρατουμένων.

Πηγή: Bite Back

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή: Οδοφράγματα για τη Μέρα του Νεαρού Μαχητή και σε αλληλεγγύη με τους αιχμαλώτους απεργούς πείνας

29 Μάρτη, διαρκής εξέγερση σε κάθε περιοχή

Καθώς ανατέλλει μία ακόμη 29η Μάρτη όπου ξεσπά η οργή των τόσων χρόνων δυστυχίας, των τόσων θανάτων, εξαφανίσεων, βιασμών και απαγωγών. Τονίζουμε πως δεν πρέπει να εκλαμβάνουμε τη μέρα τούτη ως μέρα εορτασμών, αλλά να εμβαθύνουμε στους ανυπάκουους κι ανταγωνιστικούς τρόπους με τους οποίους κάθε άτομο αντιλαμβάνεται τον εχθρό του, και στην καθημερινή ζωή και στον πραγματικό και διαρκή αγώνα των δρόμων.

Έτσι, σήμερα, απ’ τη φυλακή Santiago 1, πίσω απ’ την άσφαλτο και τα τείχη της, τα καλέσματα ενεργοποίησαν τη δρομίσια μαχητικότητα σε όλες τις περιοχές · και έτσι, η αλληλεγγύη κι η επίθεση για τη διάχυση της εξέγερσης, παρέα με τον θόρυβο που προκάλεσαν τα χέρια κι οι καρδιές κάθε ξεχωριστού αδάμαστου ατόμου, συνάντησαν την πραγματικότητα και το καθήκον.

Να διαδοθεί η είδηση της απεργίας πείνας και να οργανωθεί η διαρκής εξέγερση κατά τη διάρκεια αυτής της μέρας αγώνα.

Όποιος ξεχνά τους αιχμαλώτους και τις αιχμάλωτες, ξεχνά τον ίδιο τον αγώνα!!!

Πηγή: AMW English

*

Ανατρεπτικοί κρατούμενοι και αιχμάλωτοι της εξέγερσης σε απεργία πείνας, φυλακή Santiago 1

Προπαγάνδα και οδοφράγματα για την 29η Μάρτη, και σε αλληλεγγύη με τους κρατουμένους και τις κρατούμενες που βρίσκονται σε απεργία πείνας στο Σαντιάγο της Χιλής.

Το κυρίαρχο πολιτικό οικοδόμημα οφείλει να κατανοήσει πως η ισχύς του κόσμου που κατοικεί στη Χιλή δε θα συνεχίσει να γίνεται αντικείμενο σφετερισμού από τους υποτιθέμενους αντιπροσώπους του, από τις κυβερνήσεις που απαρτίζονται από πολιτικά κόμματα γεμάτα μισθοφόρους και επιχειρηματίες που έχουν εμπορευματοποιήσει κάθε μας δικαίωμα κι έχουν ιδιοποιηθεί τους φυσικούς πόρους της χώρας, επιβάλλοντας εκμετάλλευση μέχρι θανάτου με την αποκαλούμενη ανάπτυξή τους.

Όπως σε μια δικτατορία, κλειδαμπαρώνουν τους ανθρώπους μας, τους γειτόνους μας, τα αδέρφια μας, τις φίλες μας, τους γονείς μας, τα παιδιά και τα εγγόνια μας, μας ακρωτηριάζουν, μας καίνε, μας βιάζουν, μας δολοφονούν. Να λοιπόν γιατί καλούμε σε λαϊκό ξεσηκωμό την 29η Μάρτη ενάντια στη δικτατορία του Πινιέρα, όπως έκαναν στην εποχή τους και τα αδέρφια Vergara Toledo.

Παλεύουμε για να καταστήσουμε ορατούς τους ανατρεπτικούς κρατουμένους που βρίσκονται σε απεργία πείνας.

Είμαστε η Ομάδα Δράσης Camilo Catrillanca (Grupo de Acción Camilo Catrillanca), και είμαστα παντού.

Πηγή: Enough Is Enough

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή, Simón Bolívar: Οδοφράγματα αλληλεγγύης την τρίτη μέρα απεργίας πείνας

Τρίτη μέρα. 24 Μάρτη. Οδοφράγματα στην κοινότητα του Simón Bolívar

Ούτε κατασταλτικές καραντίνες ούτε απαγορεύσεις κυκλοφορίας: Οι κάτοικοι της κοινότητας του Simón Bolívar στηρίζουν με φωτιές και οδοφράγματα την τρίτη μέρα απεργίας πείνας ενάντια στις τροποποιήσεις του Νόμου 321 και ενάντια στην προληπτική κράτηση ως τιμωρία.

ΣΗΜΕΡΑ, ΤΡΙΤΗ ΜΕΡΑ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΠΕΙΝΑΣ ΑΠ’ ΤΑ ΑΙΧΜΑΛΩΤΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΜΕ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΕΣ ΠΟΙΝΕΣ, ΚΑΠΟΙΑ ΣΥΝΕΝΟΧΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΑΠ’ ΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ SIMON BOLIVAR ΒΓΗΚΑΝ ΕΞΩ ΝΑ ΟΡΘΩΣΟΥΝ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑΤΑ, ΩΣ ΧΕΙΡΟΝΟΜΙΑ ΑΓΚΙΤΑΤΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΝΟΜΟ 321.

Τα τρικάκια γράφουν:

Μαχόμενη νεολαία, εξέγερση διαρκής, κάλεσμα στον κοινωνικό πόλεμο!!

Αλληλεγγύη και συνενοχή με τα αναρχικά και ανατρεπτικά έγκλειστα συντρόφια και με τις αιχμάλωτες και τους αιχμαλώτους της εξέγερσης, που βρίσκονται σε απεργία πείνας από τις 22 Μάρτη, για την εφαρμογή του άρθρου 1 και την επαναφορά του άρθρου 9 του Νομικού Διατάγματος 321.

Πηγή: Buscando la Kalle

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή: Οδοφράγματα αλληλεγγύης για τους απεργούς πείνας στις χιλιάνικες φυλακές

Οδοφράγματα για τους Αναρχικούς και Ανατρεπτικούς κρατουμένους και κρατούμενες που βρίσκονται σε απεργία πείνας στη Χιλή

Μαθαίνοντας για την απεργία πείνας που ξεκίνησε σήμερα, Δευτέρα 22 Μάρτη, από διάφορα ανατρεπτικά και αναρχικά συντρόφια στην C.A.S (Φυλακή Υψίστης Ασφαλείας), στη φυλακή Máxima, στη φυλακή του San Miguel και στη φυλακή Santiago 1, διεκδικώντας την ακύρωση της τροποποίησης του Νομικού Διατάγματος 321, ορθώσαμε οδοφράγματα συντονισμένα στην κοινότητα του Maipú και του Lo Prado, ως ανταπόκριση στα καλέσματα για δράση.

1η ΜΕΡΑ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΠΕΙΝΑΣ!!

ΑΣ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΤΟΥΝ ΟΙ ΔΡΑΣΕΙΣ!!

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ/ΙΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ/ΕΣ ΜΕ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΕΣ ΠΟΙΝΕΣ!!

Πηγή: AMW English

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή: Δημόσια δήλωση για την έναρξη απεργίας πείνας

Δημόσια δήλωση για την έναρξη απεργίας πείνας

Προς τους λαούς, τα άτομα, τις κοινότητες και τα εδάφη σε αγώνα και αντίσταση.

Προς όσους επαναστατούν ενάντια σε αυτό το παρόν της καταπίεσης και της δυστυχίας.

Προς τις οικογένειες, τους φίλους μας, τους συνενόχους μας, τους συντρόφους και τους αγαπημένους μας σε όλο τον κόσμο.

Προς όλους:

Σήμερα, Δευτέρα 22 Μαρτίου, στις 00:00 στο Σαντιάγο της Χιλής, οι κρατούμενοι του κοινωνικού πολέμου:

– Mónica Caballero Sepúlveda στη γυναικεία φυλακή του San Miguel.

– Marcelo Villarroel Sepúlveda,

– Joaquín Garcia Chanks,

– Juan Flores Riquelme

– Juan Aliste Vega στο C.A.S, (όχι συμμετέχοντας στην απεργία, αλλά στηρίζοντας, δεδομένης της ιατρικής κατάστασής του στη φυλακή υψηλής ασφάλειας)

– Francisco Solar Dominguez, στο τμήμα μέγιστης ασφάλειας.

– Pablo Bahamondes Ortiz,

– Jose Ignacio Duran Sanhueza,

– Tomas González Quezada και

– Gonzalo Farias Barrientos, στις ενότητες 2 και 3 της φυλακής του santiago 1,

ξεκινάμε μια κινητοποίηση με χαρακτηριστικά απεργίας πείνας επ’ αόριστον:

  • Κατάργηση του άρθρου 9 και η αποκατάσταση του άρθρου 1 του διατάγματος Νόμου 321.
  • Απελευθέρωση του συντρόφου Marcelo Villarroel και όλων των ανατρεπτικών κρατουμένων, των αναρχικών, των κρατουμένων της απελευθέρωσης των Mapuche και των κρατουμένων της εξέγερσης.

Με απλό τρόπο, να μην ισχύει αναδρομικά η τροποποίηση του νόμου που ρυθμίζει την «υπό όρους ελευθερία (υπό όρους αποφυλάκιση κρατουμένου)». Και αυτό να είναι ξανά κεκτημένο δικαίωμα του φυλακισμένου ατόμου και όχι προνόμιο όπως ορίζεται από τον τωρινό νόμο, ο οποίος μετασχηματίστηκε μόνιμα σύμφωνα με το συμφέρον του κράτους που θέλει να κρατήσει απαχθέντες όσους αγωνίζονται ενάντια στην κανονικότητα του υπάρχοντος.

Αυτή η τροποποίηση του νόμου δυσχεραίνει σημαντικά την πιθανότητα πρόσβασης στην λεγόμενη «απελευθέρωση υπό όρους», καθυστερώντας την σε ορισμένες περιπτώσεις για δεκαετίες – επηρεάζοντας έτσι μεγάλο αριθμό κρατουμένων που βλέπουν την ποινή τους να γίνεται μόνιμη. Από την άλλη, η αναδρομική ισχύ του, αγνοεί την ίδια της τη νομιμότητα, τη νομιμότητα των αφεντικών αυτού του άρρωστου κόσμου, αποδεικνύοντας τη συνεχή χρήση πολιτικών-νομικών παρεκκλίσεων με τις οποίες θάβουν κάτω από τόνους τσιμέντου και μετάλλου φυλακής τους φτωχούς, επαναστάτες και τους αντιστεκόμενους.

Αυτή η άθλια πολιτική-νομική επιβολή αγγίζει και επηρεάζει άμεσα σήμερα τον σύντροφό μας Marcelo Villarroel Sepúlveda, ο οποίος με 2 μεγάλες περιόδους εγκλεισμού βρίσκεται φυλακισμένος για περισσότερα από 25 χρόνια για ενέργειες ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο, ενέργειες που χρονολογούνται από τα τέλη της δεκαετίας του ’80, της δεκαετίας του ’90 και του 2000. Και επειδή δεν ήταν αρκετές οι εκτεταμένες ποινές που του επιβλήθηκαν, αυτή τη φορά το κράτος νομοθέτησε και ενίσχυσε νέα νομικά πλαίσια, δίνοντας εγγύηση για την εφαρμογή των ποινών της παλιάς και σάπιας στρατιωτικής δικαιοσύνης, τροποποιώντας τις προθεσμίες υποβολής αιτήσεων του Marcelo που αντιστοιχούσαν στο 2019 ώστε να του επιτραπεί η υποβολή αίτησης το 2036, εφαρμόζοντας αυθαίρετα την κεκαλυμένη διαρκή φυλάκιση του, που στοχεύει να τον κρατήσει έγκλειστο για συνολικά περισσότερα από 40 χρόνια.

Από τον εγκλεισμό δεκαετιών, ετών και μηνών, από το χθες και το σήμερα, διάφορες γενιές συντρόφων τα έχουμε σπασμένα με οποιαδήποτε έννοια θυματοποίησης που θέλει τους απαχθέντες, ένα παθητικό υποκείμενο που υπόκειται συνεχώς στη βούληση αυτού που τους κρατάει και επιτεθόμαστε χρησιμοποιώντας τα σώματά μας ως πεδία μάχης και από εκεί παλεύουμε εξωτερικά και εσωτερικά την καθημερινή ζωή που μας επιβάλλεται από τον εγκλεισμό.

Το πέρασμα από τη φυλακή είναι μια επέκταση της επιλογής που έχουμε κάνει στη ζωή, όπου η συνειδητή πράξη για την ολικη απελευθέρωση επιδιώκει να προσδιορίσει την συγγένεια των ιδεών που αντικατοπτρίζονται σε ενέργειες, μάχες και αντιστάσεις ως αντιεξουσιαστική πρακτική. Αποφάσεις που ενσωματώνονται σε γεγονότα αντίστασης, εκεί είναι που βάζουμε το καλύτερο από το καθένα μας: άτομα, πυρήνες, συμμορίες, συλλογικές και ανταγωνιστικές πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση του κράτους και των μηχανισμών καταστολής ελέγχου και θανάτου, ως εργαλείου ελέγχου και συστηματικής καταπίεσης της ζωής.

Εδώ μέσα στα τείχη σας, είμαστε απείρως μακριά από την ήττα, πολύ λιγότερο μόνοι/ες, όπως θα θέλατε. Συνεχίζουμε να είμαστε ανυπότακτοι/ες, ελεύθεροι/ες και αξιοπρεπείς.

Σήμερα αγωνιζόμαστε ξανά με τα σώματά μας ως όπλα ενάντια σε εκείνους που θέλουν να φυλακίσουν και να θάψουν κάτω από το τσιμέντο την εξέγερση, την αξιοπρέπεια, την αγάπη και την αλληλεγγύη. Η εξουσιαστική αστυνομική κοινωνία δημιούργησε την πανοπτική φυλακή όπου ιστορικά, έχει φυλακίσει όσα άτομα επαναστατούν ενάντια στη λεγόμενη κοινωνική ειρήνη, δημιουργώντας δομές τιμωρίας που επιδιώκουν σωματικό και διανοητικό έλεγχο, επιδιώκοντας τον περιορισμό του ατόμου, μέσω του φόβου της βίας της απομόνωσης και της φυλάκισης. Αλλά καμία φυλακή, ούτε μεγίστης ή υψίστης ασφάλειας, ούτε με τους περιφραγμένους τοίχους, τα κάγκελα με τους ένοπλους φρουρούς, δεν θα μπορέσει να υποτάξει όσες/ους έχουν αφιερώσει ολόκληρη τη ζωή τους στην υπόθεση της ολικής απελευθέρωσης.

Αυτά τα τείχη δεν θα μπορέσουν ποτέ να σιωπήσουν τα όνειρά μας, και ακόμη λιγότερο θα μπορέσουν να σταματήσουν την ανεξέλεγκτη παλίρροια των ανυπότακτων υπάρξεων που ενώνονται και ορμούν ενάντια σε κάθε είδος κυβέρνησης.

Επίσης, θέτουμε ως άμεσο και επείγον το ζήτημα του τέλους της προληπτικής φυλάκισης ως τιμωρητικό μέσο εναντίον εκείνων που κατηγορούνται για ενέργειες στο πλαίσιο μόνιμης εξέγερσης, αρνούμενοι το υποτιθέμενο τεκμήριο αθωότητας κατά τη διάρκεια μιας έρευνας.

Με αυτόν τον τρόπο αντιμετωπίζονται ως ένοχοι, και τους επιβάλλονται εκτεταμένες προληπτικές φυλακίσεις που διαρκούν ακόμη και μέχρι τη στιγμή της καταδίκης ή την ολοκλήρωση της ποινής.

Απορρίπτουμε επίσης την τρέχουσα ισχύ των καταδικαστικών αποφάσεων της ναζιστικής φασιστικής στρατιωτικής δικαιοσύνης της Χιλής, οι οποίες διαμορφώθηκαν υπό βασανιστήρια και σε διαδικασίες χωρίς δικαίωμα υπεράσπισης, και αποδοκιμάστηκαν ευρέως σε διεθνές επίπεδο, κατά τη διάρκεια δεκαετιών στις οποίες ο Marcelo Villarroel και ο Juan Aliste δικάστηκαν και καταδικάστηκαν.

Αν και το 2010 η Χιλή, λόγω διεθνούς πίεσης, τροποποίησε την δυνατότητα δίωξης πολιτών από στρατιωτικούς εισαγγελείς, οι προηγούμενες καταδίκες, και ιδίως εκείνες της δεκαετίας του 1990, παραμένουν σε ισχύ παρά την εκτεταμένη κριτική και τη διεθνή απόρριψη. Ακόμη, δεν αγνοούμε αλλά συμπαραστεκόμαστε στο αίτημα των Mapuche να εφαρμόσει τη Σύμβαση 169 της ΔΟΕ για την κατάσταση των Peñi και Lamngen που φυλακίστηκαν στον αγώνα.

Αυτή η από κοινού κινητοποίηση είναι η συνέυρεση μεταξύ διαφορετικών πρακτικών και άτυπων τάσεων που βρίσκονται στη φυλακή ως μια ζωντανή συνέχιση της μακράς συλλογικής αντίστασης και είναι επίσης μια ανοιχτή έκκληση σε όλα τα περιβάλλοντα αλληλεγγύης και σε όλους εκείνους που θέτουν τους εαυτούς τους ενάντια στη φυλακή και την καταπίεση, να γίνουν ενεργό μέρος αυτού του αγώνα που ανήκει σε όλους, και ενθαρρύνουμε κάθε είδους πρωτοβουλίες με ό, τι είναι διαθέσιμο και από οπουδήποτε, θέλοντας να επιτύχουμε σε αυτή τη νέα κινητοποίηση που ξεκινάμε ως απαραίτητο και επείγον βήμα στον αγώνα ενάντια στις φυλακές.

Εν μέσω αυτής της χιονοστιβάδας των περιορισμών που επικαλούνται την πανδημία σε διεθνές επίπεδο, καλούμε επίσης όλες τις συγγενικές εκφράσεις σε όλο τον κόσμο να εκφραστούν όπως καθεμία μπορεί και θέλει, χρησιμοποιώντας τη φαντασία ως το μόνο όριο.

Αγκαλιάζοντας όλους/ες τους/τις φυγάδες, τους/τις αξιοπρεπείς κρατούμενους/ες που πολεμούν, όλες τις οικογένειες που αντιστέκονται, με ανατρεπτική, αυτόνομη, ελευθεριακή, αναρχική και εξεγερτική μνήμη.

Με όλα τα αδέρφια και τα συντρόφια που έχουν πέσει στη μάχη.

Όσο υπάρχει εξαθλίωση θα υπάρξει εξέγερση !

Θάνατος στο κράτος και ζήτω αναρχία!

Υφαίνοντας δίκτυα, πολλαπλασιάζοντας την συνενοχή, προωθείται η εξεγερτική και ανατρεπτική επίθεση

Ούτε ένοχοι ούτε αθώοι, μόνιμη εξέγερση !

Ενάντια σε κάθε εξουσία, αυτοάμυνα και αλληλεγγύη !!

Για την επέκταση της αλληλεγγύης στους κρατούμενους του κοινωνικού πολέμου, της εξέγερσης και της απελευθέρωσης του Μαπούτσε !!!

Να εκραγούν οι φυλακές!

Για την κατάργηση του άρθρου 9 και την αποκατάσταση του άρθρου 1 του διατάγματος 321

Ο Marcelo Villarroel και όλοι οι ανατρεπτικοί κρατούμενοι, οι αναρχικοί, οι κρατούμενοι της εξέγερσης και της απελευθέρωσης των Mapuche: Στο δρόμο!!

Monica Caballero Sepúlveda

Marcelo Villarroel Sepulveda

Joaquin Garcia Chanks

Juan Flores Riquelme

Juan Aliste Vega

Francisco Solar Domínguez

Pablo Bahamondes Ortiz

Jose Duran Sanhueza

Tomas González Quezada

Gonzalo Farias Barrientos

Μέχρι να καταστρέψουμε τον τελευταίο ανάχωμα της κοινωνίας φυλακής!

Μέχρι την ολική απελευθέρωση !!

Πηγή: Athens Indymedia

Χιλή: Κείμενο της συντρόφισσας Mónica Caballero για την 8η Μάρτη

Κείμενο της Mónica Caballero

ΝΑ ΜΠΗΞΟΥΜΕ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ ΜΑΣ ΣΤΗ ΣΑΡΚΑ ΤΗΣ ΕΤΕΡΟΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑΣ

Η 8η Μάρτη αποτελεί και πάντα αποτελούσε μέρα μνήμης και αγώνα.

Υπάρχουν κάποιοι με εύθραυστη μνήμη, κάποιοι άλλοι απλώς την αγνοούν, και μερικοί τη λησμονούν πλήρως.

Η 8η Μάρτη αποτελεί μιαν απ’ τις πολλές ημερομηνίες όπου μνημονεύονται όσες κι όσοι έπεσαν μαχόμενοι, όσες κι όσοι δολοφονήθηκαν από χέρι κυρίαρχου · όμως, εν αντιθέσει με τις υπόλοιπες αγωνιστικές ημερομηνίες, η συγκεκριμένη βασίστηκε αποκλειστικά σε γυναίκες.

Το 1908, μια ομάδα εργατριών οργανώθηκαν αυτόνομα για να αντιμετωπίσουν και να απαιτήσουν από τ’ αφεντικά τους να τερματιστούν οι συνθήκες δυστυχίας εντός των οποίων οριακά επιβίωναν, και τούτο το θάρρος και το κουράγιο τους τιμωρήθηκε μ’ ένα μεγάλο μακελειό.

Οι ισχυροί επεδίωκαν να λήξουν οι απεργίες και τα σαμποτάζ, επιβάλλοντας κλιμάκωση της αντιμετώπισής τους, ούτως ώστε να μην προσπαθήσει ξανά κανείς και καμιά να σπάσει ή να εμποδίσει την αλυσίδα της παραγωγής και του εμπορεύματος · για τ’ αφεντικά, η δολοφονία εργατριών και εργατών θ’ αποτελεί πάντα την οικονομικότερη και αποτελεσματικότερη επιλογή, καθώς υπάρχει πολύς φτωχός κόσμος.

Η 8η Μάρτη που γιορτάζεται ως και σήμερα, το οφείλει στον μόχθο και την επιμονή των τόσων ανθρώπων που δε λησμονούν τι συνέβη τη μέρα εκείνη, όσων από εμάς έχουν αφιερωθεί στην οικοδόμηση ανταγωνιστικών ατραπών ενάντια στη λογική του ετεροπατριαρχικού συστήματος, και είναι καίριας σημασίας να μη σταματήσουμε να θυμόμαστε όσες κι όσους πότησαν με δάκρυα και αίμα τα μονοπάτια της σύγκρουσης, καθώς διδασκόμαστε απ’ όσες κι όσους έζησαν πριν από εμάς, παίρνουμε μαθήματα από τις επιτυχίες και τα λάθη τους. Έτσι προβαίνουμε σε αποτελεσματικότερα χτυπήματα ενάντια σ’ αυτό το σύστημα τρόμου.

Λίγα χρόνια πριν, στην περιοχή όπου κυριαρχεί το χιλιάνικο κράτος, την 8η Μάρτη, σε κάποια σημεία, οι δρόμοι έλαβαν μαχητική χροιά. Τα λουλούδια και οι εορτασμοί της “μέρας της γυναίκας” έδωσαν τη θέση τους στις πέτρες, τις φωνές και τη φωτιά στα χέρια πολλών από τις ατομικότητες που δε χρειάστηκαν άδεια για να πλημμυρίσουν τους δρόμους.

Όμως, ενώ η εξεγερσιακή ηδονή θέριευε στις καρδιές πολλών, ξεκίνησαν να εξαπλώνονται στις διαδηλώσεις οι αστυνομικές/ρεφορμιστικές/σοσιαλδημοκρατικές πρακτικές, καταλήγοντας ακόμη και να καταστέλλονται συντρόφια που διέρρηξαν την κανονικότητα και την τάξη. Πολλά εξ αυτών δέχθηκαν επίθεση απ’ τη “μωβ αστυνομία”, καθώς η τελευταία οργανώνει, ελέγχει και ορίζει “το σωστό” για τις διαδηλώσεις της 8ης Μάρτη.

Και σε αυτό θα σταθώ εμφατικά: Δεν μπορεί να υπάρχουν απέναντί μας επιθέσεις δίχως απάντηση, ούτε και να δίνεται χώρος σε τέτοιες κατασταλτικές πρακτικές στους τόπους διεξαγωγής αγώνων. Είναι ένα πράγμα το γεγονός ότι υπάρχουν διαφορετικές οπτικές και/ή μέθοδοι για το πώς κινούνται και/ή μάχονται οι ατομικότητες και οι συλλογικότητες – αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες για τους έμφυλους αγώνες, για τους φεμινιστικούς αγώνες, κλπ. – είναι όμως κάτι τελείως διαφορετικό το να απαξιώνεις, να αστυνομεύεις, να καταστέλλεις ή να ρουφιανεύεις συντρόφια που οικειοποιούνται και/ή υποστηρίζουν πρακτικές πολιτικής βίας.

Ίσως υπάρχουν άτομα και ομάδες με τις καλύτερες προθέσεις, που στοχεύουν στο τέλος του καπιταλιστικού ετεροπατριαρχικού συστήματος, βασιζόμενοι σε μεταρρυθμίσεις των νόμων και συνταγματικές προσαρμογές · αυτές οι καλές προθέσεις όμως, όταν είναι βουτηγμένες στην αφέλεια, ενισχύουν μονάχα την κυριαρχία.

Εντοπίζουμε την ετεροπατριαρχία σε όλες μας τις σχέσεις, απ’ τις πιο ευρείες ως τις πλέον οικείες, οπότε κάθε πρωτοβουλία για την καταστροφή του σωβινιστικού εσμού οφείλει να γεννιέται και να πραγματώνεται από εμάς τις ίδιες και την πολυμορφία των δράσεών μας.

Το μονοπάτι της σύγκρουσης είναι μακρύ και δύσβατο, όμως αδιαμφισβήτητα είναι γεμάτο ομορφιά, η οποία αναδύεται απ’ τα αμέτρητα συντρόφια που δίνουν σάρκα και οστά στην αλληλοβοήθεια και την αλληλεγγύη · αν εφαρμόσουμε τις δύο αυτές λέξεις στην καθημερινότητά μας γινόμαστε δυνατότερες και δυνατότεροι, δε χρειαζόμαστε κανέναν θεσμό μήτε διαμεσολαβητή, μονάχα συντρόφια χρειαζόμαστε.

Να μπήξουμε τα δόντια μας στη σάρκα της ετεροπατριαρχίας.

Όλοι οι μπάτσοι είναι εχθροί, ασχέτως χρώματος ή φύλου.

Monica Caballero Sepúlveda
Έγκλειστη αναρχική.

Ζωγραφιά της Mónica Caballero

Πηγή: Act For Freedom Now

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή: Mónica Caballero, Francisco Solar – Σχετικά με την αναγκαιότητα συντονισμού φυλακής και δρόμων

Ανακοινωθέν από τους φυλακισμένους Mónica Caballero και Francisco Solar (Χιλή, Φλεβάρης του 2021)

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΦΥΛΑΚΗΣ ΚΑΙ ΔΡΟΜΩΝ

Προκειμένου να κατανοήσουμε την αντιεξουσιαστική αλληλεγγύη ως σχέση με βασικούς πρωταγωνιστές τους εντός και τους εκτός των τειχών, συνεπάγεται πως είναι δεσπόζουσας σημασίας η πάλη εντός των φυλακών, ειδάλλως, η πρακτική της αλληλεγγύης υποβαθμίζεται σε υλικοτεχνική υποστήριξη και φιλανθρωπία, καθώς ο φυλακισμένος μετατρέπεται σε παθητικό αποδέκτη της όποιας εξωτερικής επικουρίας δίχως να συμμετέχει ή να συμβάλλει στις συγκρουσιακές πρωτοβουλίες. Είναι χρειώδες το σύνθημα ”τίποτα δεν τελειώνει με την φυλάκιση” να τεθεί σε εφαρμογή, χρησιμοποιώντας όλα τα διαθέσιμα μέσα που καίτοι περιορισμένα, ίσως αποδειχθούν εξαιρετικά αποτελεσματικά. Το παραπάνω έχει επαληθευθεί ουκ ολίγες φορές σε διάφορες μάχες εντός της πλούσιας και μακράς ιστορίας των πολιτικών κρατουμένων, έμπλεης από τη δύναμη και την αποφασιστικότητά τους να πάνε μέχρι το τέλος ώστε να επιτύχουν τους στόχους τους. Μέσα στη φυλακή, κάθε διαθέσιμο λεπτό προαυλισμού, κάθε εισερχόμενο βιβλίο, κάθε επιτρεπόμενο αντικείμενο, κάθε παραχώρηση ατομικής αυτονομίας και ανάπτυξης, ανεξαρτήτως του μεγέθους τους, έχει κατακτηθεί μέσω αγώνα, τίποτα δε μας χαρίστηκε. Φτάνει να θυμηθούμε ή να μάθουμε, για παράδειγμα, πώς οι δεσμοφύλακες συμφώνησαν να αφήνουν τις πόρτες των κελιών περισσότερη ώρα ανοιχτές στην φυλακή υψίστης ασφαλείας ή πως τα δωμάτια επίσκεψης έπαψαν να υπάρχουν στις C.A.S. (Φυλακές Υψίστης Ασφαλείας του Σαντιάγο, ένα εκ των πιο σημαντικών σωφρονιστικών κέντρων στην Χιλή).

Η ενεργή κινητοποίηση εντός των φυλακών έχει, επιπλέον, οδηγήσει σε σημαντικές νίκες από πλευράς απελευθέρωσης κρατουμένων, αναγκάζοντας τους νομικούς και ασκώντας αποτελεσματική πίεση στο Κράτος, το οποίο ορισμένες φορές εξωθήθηκε σε αποδοχή διαπραγματεύσεων και ικανοποίηση αιτημάτων.

Ωστόσο, αυτοί οι θρίαμβοι ποτέ δε θα τελεσφορούσαν δίχως τη συμβολή κυμάτων αλληλεγγύης, και τα αιτήματα των φυλακισμένων θα παρέμεναν ενταφιασμένα σε αυτά τα ψηλά τείχη ελείψει μίας συνεχούς κινητοποίησης ικανής να σπάσει την κανονικότητα, έστω και στιγμιαία. Επομένως, είναι ουσιώδες να θεμελιωθεί μία πραγματική αρμονία μεταξύ των διάφορων συλλογικοτήτων και αλληλέγγυων ατομικοτήτων, που θα μεταφράζεται σε επικοινωνία και ανταλλαγή οπτικών αναφορικά με τον κοινωνικό πόλεμο. Κάτι τέτοιο, αναμφίβολα, ενισχύει την πάλη και όσους εμπλέκονται σε αυτήν. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η αλληλεγγύη αναβαθμίζεται σε μαχητική και επιθετική πρακτική που κερδίζει χώρο και δράττει τις διαθέσιμες ευκαιρίες, δημιουργώντας γεγονότα και ρήξεις.

Έχοντας καταθέσει τα παραπάνω, ξεκαθαρίζουμε πως δε διανοούμαστε την πάλη ξέχωρα από τη σύγκρουση. Παρότι συχνά δεν πετυχαίνουμε τους στόχους μας, τουλάχιστον εμμένουμε στην αδήριτη αναγκαιότητα της σύγκρουσης, και θα εξακολουθήσουμε να το κάνουμε, επειδή αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο επιλέξαμε να ζήσουμε. Θα παραμείνουμε πιστοί στη μάχη, κι αν αυτή δε δεήσει να παρουσιαστεί, θα συνεχίσουμε να την αναζητούμε και να την προκαλούμε, αφού μόνο χτυπώντας ανοίγεις ρήγματα στην κοινωνία.

Ενάντια στην επιμήκυνση των ποινών!

Κατάργηση της τροποποίησης του Νόμου 321!

Αμνηστία για τους αιχμαλώτους της εξέγερσης!

Λευτεριά στους φυλακισμένους του κοινωνικού πολέμου!

Mónica Caballero Sepúlveda
Σωφρονιστικό Κέντρο του Σαν Μιγκέλ

Francisco Solar Domínguez

Πτέρυγα υψίστης ασφαλείας της φυλακής C.A.S

Πηγή: 325

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή: Ανάληψη ευθύνης για εμπρηστική επίθεση σε λεωφορείο της RED

Ανάληψη ευθύνης για εμπρηστική επίθεση σε λεωφορείο της RED (πρώην Transantiago), στις 8 Φεβρουαρίου

Η επίθεσή μας στοχεύει σε κάθε οντότητα, σύμβολο και έκφραση καταπίεσης που ζει και συντηρείται απ’ την ουσία του καπιταλισμού. Κατά τη διάρκεια της ύπαρξής μας, μας έχουν δείξει πως τίποτα δε μας ανήκει και, μπροστά στον πασιφισμό που υπογράφει μια επίπλαστη συνθήκη ειρήνης, κηρύττουμε πόλεμο!

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΜΑΣ ΑΝΑΓΚΑΖΟΥΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΣΕ ΥΠΑΚΟΗ!

Κάθε μας δράση κυοφορεί τις ιδέες, τις μνήμες και τα συναισθήματα κάθε πεσόντος συντρόφου και κάθε συντρόφισσας που έχει απαχθεί απ’ το χιλιάνικο κράτος. Στη μνήμη και στον δρόμο, βαστάμε ακόμη δίψα για εκδίκηση, ενάντια στην ψευδή κανονικότητα που συγκαλύπτεται μέσω της πανδημίας.

Όσο το Βαλμάπου (η γη των Μαπούτσε) στέκει εξεγερμένο, καλούμε σε διασπορά των εμπρηστικών δράσεων.

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΑ ΑΙΧΜΑΛΩΤΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΚΑΙ ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ!

Πηγή: Contra Info

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή: Πυρπόληση κυβερνητικών κτιρίων μετά από κρατικές δολοφονίες

Έπειτα απ’ τη δολοφονία από μπάτσο του νεαρού ζογκλέρ, Francisco Martínez, την 5η Φλεβάρη, στο Panguipulli (παραθαλλάσια περιοχή περίπου 800χλμ. νότια του Σαντιάγο), μπαράζ διαδηλώσεων ξέσπασε στην κοινότητα του Los Ríos. Οι διαδηλώσεις ξεκίνησαν μπροστά απ’ το 5ο Αστυνομικό Τμήμα του Panguipulli, και εξαπλώθηκαν και σ’ άλλα σημεία της πόλης, πυροδοτώντας δεκάδες εστίες φωτιάς. Εκατοντάδες κόσμου κατέλαβαν τους δρόμους. Ορθώθηκαν πύρινα οδοφράγματα, πετάχτηκαν πέτρες σε μπάτσους, κρατικά κτίρια πυρπολήθηκαν.

Ένα Αστυνομικό Τμήμα, ένα Δημαρχείο και λοιπά κυβερνητικά κτίρια πυρπολήθηκαν από μαχόμενο κόσμο ως απάντηση στην αστυνομική δολοφονία του νεαρού ζογκλέρ. Το δημαρχείο παραδόθηκε ολότελα στις φλόγες. Η Ταχυδρομική Υπηρεσία της Χιλής (Correos de Chile), το Τοπικό Αστυνομικό Δικαστήριο και η Εταιρεία Ύδρευσης (Essal), δέχθηκαν επίσης επιθέσης κατά τη διάρκεια των ταραχών.

Τρεις μέρες αργότερα, την 8η Φλεβάρη, δολοφονείται μες στο κελί εν ώρα κράτησης ο 27χρονος Camilo Miyaki. Οι μπάτσοι ανακοίνωσαν ψευδώς ότι “αυτοκτόνησε”. Είναι το δεύτερο άτομο μέσα σε λιγότερο από μια βδομάδα που σκοτώνεται από μπάτσους, μετά τον νεαρό ζογκλέρ στο Panguipulli. Ως απάντηση στην κρατική δολοφονία του Camilo Miyaki, το 66ο Αστυνομικό Τμήμα του Σαντιάγο δέχθηκε επίθεση με μολότοφ.

Επιβεβαιώνοντας την αμφισβήτηση του θεσμού της αστυνομίας, το 51ο Αστυνομικό Τμήμα της κοινότητας του Pedro Aguirre Cerda -όπου σκοτώθηκε ο Camilo Miyaki- καλείται ξανά να απολογηθεί. Στο συγκεκριμένο τμήμα είχαν προηγηθεί καταγγελίες για σεξουαλική κακοποίηση και βασανιστήρια κατά τις πρώτες μέρες της κοινωνικής εξέγερσης του 2019.

Πηγές: AMW English 1 & AMW English 2

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή, Σαντιάγο: Οδοφράγματα αλληλεγγύης για τους αιχμαλώτους πολέμου

Ξημερώματα 5ης Φλεβάρη, ορθώσαμε οδοφράγματα στην περιοχή όπου μεγάλωσαν οι αγωνιστές Erick και Iván, σε αλληλεγγύη με τις αιχμάλωτες και τους αιχμαλώτους πολέμου, προσθέτοντας μιαν επιπλέον αναρχική λαλιά στα καλέσματα για κινητοποιήσεις ενάντια στις φυλακές εκείνη τη μέρα, αλλά και γι’ αυτές που έπονται. Ο χρόνος είναι τώρα και πάντα, ακόμα και με μπάτσους και στρατό παντού, ακόμα και με απαγόρευση κυκλοφορίας.

Στο πλευρό των συντρόφων και των συντροφισσών μας που αντιστέκονται στη φυλακή: Mónica Caballero, Francisco Solar, Juan Aliste, Marcelo Villarroel, Pablo Bahamondes, Juan Flores και Joaquín García.

Πηγή: Contra Info

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή: Ενημέρωση για τα αιχμάλωτα συντρόφια Mónica Caballero και Francisco Solar

Τα συντρόφια βρίσκονται έγκλειστα απ’ τις 24 Ιουλίου 2020, αφότου συνελήφθησαν με κατηγορίες που συνδέονται με εκρηκτικές επιθέσεις, οι οποίες έλαβαν χώρα τον Ιούλιο του 2019 και τον Φεβρουάριο του 2020. Η αρχική εξάμηνη ανακριτική διαδικασία έληξε πρόσφατα και, όπως ήταν αναμενόμενο, η εισαγγελία αιτήθηκε να παραταθεί η διαδικασία σε ακρόαση που προγραμματίστηκε για τις 11 Φεβρουαρίου 2021.

Και οι δύο παραμένουν υπό αυστηρό καθεστώς φυλάκισης, ο Francisco στη Μονάδα Υψίστης Ασφαλείας της Φυλακής Υψίστης Ασφαλείας, και η Mónica στην Πτέρυγα Connotación Pública της Φυλακής του Σαν Μιγκέλ. Έπειτα από μια σκληρή κινητοποίηση –εντός και εκτός τειχών– που διεκδικούσε την επαναφορά των επισκεπτηρίων όλων των κρατουμένων, από τα μέσα του Δεκέμβρη η Mónica και ο Francisco μπορούν να δέχονται επισκεπτήρια, αλλά ακόμη μακριά απ’ τις αξιοπρεπείς συνθήκες που παλεύουν ν’ αποκαταστήσουν: τα επισκεπτήρια έχουν διάρκεια δύο ωρών, πραγματοποιούνται κάθε τρεις εβδομάδες, και μπορεί να έχει πρόσβαση μόνο ένα άτομο.

Τα συντρόφια παραμένουν δυνατά, διατηρώντας ακλόνητη την πεποίθησή τους πως η φυλακή δεν αποτελεί το τέλος των πάντων, μα ένα νέο πεδίο αναρχικής σύγκρουσης. Απ’ το σημείο αυτό συνεχίζουν και οι δύο να συνεισφέρουν στον διάλογο και στον αγώνα, διατρανώνοντας πως τα τείχη με τα οποία πασχίζουν να τους απομονώσουν δε δύνανται να βαστάξουν τη δύναμη της αλληλεγγύης και της συνενοχής αναμεταξύ των αναρχικών.

Εξέγερση ενάντια στο αστυνομικό κράτος!
Ας ξεσπάσουν ταραχές στις φυλακές!
MÓNICA ΚΑΙ FRANCISCO ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!

Πηγή: malacoda

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok