Χιλή, Σαντιάγο: Πλήρης απομόνωση στη Φυλακή Υψίστης Ασφαλείας

ΕΠΕΙΓΟΝ! Πλήρης απομόνωση στη Φυλακή Υψίστης Ασφαλείας (στο Σαντιάγο της Χιλής)

Την Παρασκευή 27 Μαρτίου 2020, η Φυλακή Υψίστης Ασφαλείας, ανέστειλε επ’ αόριστον τα επισκεπτήρια και τις αποστολές φαγητού, αφήνοντας τους αιχμαλώτους του Κράτους πλήρως απομονωμένους. Μοναχά ως κατασταλτικές κινήσεις μπορούμε να εκλάβουμε τα συγκεκριμένα μέτρα, τα οποία, πολύ μακριά απ’ το να θεωρηθούν ως “καραντίνα” ή ως υγειονομικά, αφήνουν τα συντρόφια μας στα χέρια των δεσμοφυλάκων τους, δίχως καμιά πιθανότητα επικοινωνίας η παραλαβής βασικών αγαθών υγιεινής κι επιβίωσης.

Υπενθυμίζουμε πως οι απαχθέντες που βρίσκονται στη φυλακή αυτή είναι ο Juan Aliste, ο Marcelo Villarroel, ο Juan Flores, ο Joaquín García, ο Mauricio Hernández Norambuena, και άλλοι αιχμάλωτοι της Εξέγερσης.

Οι πολίτες λαμβάνουν “άδειες μετακίνησης”, ούτως ώστε να στοιβάζονται στα σούπερ μάρκετ και να πηγαίνουν στη δουλειά τους, ακόμη και σε πόλεις με πλήρη καραντίνα.

Δε δεχόμαστε τούτον τον απόλυτο περιορισμό συγκεκαλυμμένο ως μέτρο υγιεινής!

Δε θ’ αφήσουμε τα συντρόφια μας να θαφτούν στη φυλακή!

Πηγή: actforfreedomnow

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή: Μια αναρχική οπτική πάνω στην πανδημία του κορωνοϊού

Ένα ιδιαιτέρως χαοτικό παρασκευιάτικο μεσημέρι, ο Piñera εγκαινίασε την πανεθνικώς αλυσιδωτή αντίδραση στην πανδημία. Απ’ τις αρχές του Μάρτη, ο φόβος για τον ιό είχε εισέλθει σιγά-σιγά στον διάλογο: ανάμεσα στην πολυτάραχη επιστροφή στην τάξη που αποσκοπεί ν’ αποτελέσει εκτόνωση (γεγονός που φαντάζει καταστροφικό) της Εξέγερσης του Οκτώβρη, τις μαζικές φεμινιστικές διαδηλώσεις, τη ριζοσπαστικοποίηση αντιδραστικών παραγόντων, και το δημοψήφισμα που πλησιάζει, (ο φόβος για τον ιό) λαμβάνει όλο και μεγαλύτερη σημασία.

Η διεθνής κατάσταση δεν είναι λιγότερο σύνθετη. Η προηγούμενη χρονιά αντίκρισε το αρχίνημα ενός νέου παγκόσμιου κύματος εξεγέρσεων ενάντια στην καπιταλιστική κανονικότητα, και η “ιδρυματοποίηση”, μέσω της οποίας χειραγωγούμασταν αρκετά, φαίνεται να καταρρέει απ’ όλες τις πλευρές, αφήνοντας χώρο όχι μόνο στην αντάρτικη δημιουργικότητα, αλλά επίσης (πολλές φορές δίχως να καθίσταται εύκολη η διαφοροποίηση) και στον λαϊκισμό και τον φασισμό κάθε είδους.

Η οικονομία χάνει ταχύτητα για κάποιο χρονικό διάστημα, και ο εμπορικός πόλεμος μεταξύ δύο δυνάμεων με πτωτική πορεία, η κατασκευασμένη αύξηση στην τιμή του πετρελαίου, και η παράλυση που προκαλείται απ’ τον κορωνοϊό, δημιούργησαν την τέλεια καταιγίδα που θα ωθήσει το χρηματιστήριο και το σύμφυρμα του πλασματικού κεφαλαίου σε ελεύθερη πτώση.

Σε αυτό το πλαίσιο είναι όπου η νόσος αριβάρει στα μέρη μας, με την κατάσταση εξαίρεσης ακόμη νωπή στη μνήμη μας. Ξεκινά απ’ τις ανώτερες τάξεις, και σχεδόν αναθαρρούμε προτού θυμηθούμε πως δε θα είναι οι μόνοι που θα υποφέρουν τις συνέπειές της. Η κυβέρνηση, πάντα αργοπορημένη, ανακοινώνει τα μέτρα της. Σαφώς και δεν είναι επαρκή, και μόνη της στόχευση είναι να ενισχύσει την απρόσκοπτη ροή του κεφαλαίου. Κάποιοι (όσοι σε κάθε γωνιά βλέπουν συνωμοσίες) μουρμουράνε πως αυτή είναι μια στρατηγική για να ακυρωθεί το δημοψήφισμα, κάτι καταφανώς επικίνδυνο. Είναι όμως ξεκάθαρο στις συνειδήσεις μας πως η επικύρωση των έξυπνων φασιστικών ψήφων, και η ανικανότητα της κυβέρνησης δε χρειάζονται περαιτέρω νομιμοποίηση πέρα απ’ αυτήν που τους παρέχουν τα ίδια τα ταξικά τους συμφέροντα.

Όμως, έχουμε παρατηρήσει το πώς έχει εκτυλιχθεί η κατάσταση σε άλλες χώρες σε πιο προωθημένο στάδιο μόλυνσης. Προσομοιώσεις εξέγερσης, μητροπολιτικό πολεμικό σκηνικό και έσχατες καταστάσεις εξαίρεσης έχουν αξιοποιηθεί στους δρόμους της Κίνας, της Ιταλίας και σε άλλα μέρη του κόσμου, με ποικίλους βαθμούς επιτυχίας. Το κινεζικό κράτος, ξακουστό για την κατασταλτική του δεινότητα, συγκέντρωσε όλες του τις προσπάθειες στον περιορισμό του ιού στο σημείο μηδέν, αλλά, κάνοντας ζογκλερικά για να κρατήσει ζωντανή την οικονομία του, άφησε τους τοπικούς κυβερνώντες του ελεύθερους και να συνεχίσουν την παραγωγή και να διατηρήσουν την καραντίνα. Πέραν αυτού, έχει αποτελέσει τη χώρα όπου η καραντίνα είναι κατά πολύ αποδοτικότερη και αποτελεσματικότερη (δε θα αναφέρουμε τις Ηνωμένες Πολιτείες, των οποίων η δημόσια πολιτική έχει ξεπέσει στο να κλείνει τα αυτιά της και να φωνάζει δυνατά).

Το ιταλικό παράδειγμα είναι αξιοσημείωτο, περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο, για την αντίστασή του στα μέτρα της καραντίνας και της “κοινωνικής αποστασιοποίησης (social distancing)”, τα οποία αποτελούν έναν ειδεχθή ευφημισμό που ωθεί στην αυτο-απομόνωση, στην εξαναγκαστική πρεκαριοποίηση (όξυνση της επισφαλούς εργασίας), μεταμφιεζόμενη σε “τηλε-εργασία”, στη δημιουργία αποθεμάτων βασικών αγαθών, και στην άρνηση κάθε μορφής κοινότητας/συλλογικοποίησης. Όταν απαγορεύτηκε στις φυλακισμένες και τους φυλακισμένους (που ανέκαθεν βρίσκονταν σε συνθήκες υπερπληθυσμού και ανοσοκαταστολής) να δέχονται επισκεπτήρια, ξέσπασε η μεγαλύτερη εξέγερση φυλακών αυτού του αιώνα: 27 φυλακές κατελήφθησαν, πολλοί άνθρωποι σκοτώθηκαν, μπάτσοι και σωφρονιστικοί υπάλληλοι απήχθησαν, και εκατοντάδες κρατούμενοι και κρατούμενες απέδρασαν.

Στη χιλιάνικη επικράτεια, η κατάσταση είναι αβέβαιη. Τα φαρμακεία και τα σούπερ μάρκετ που προσφάτως λεηλατούνταν, σύντομα δε θα έχουν αποθέματα, λόγω του ευρέως διασπαρθέντος πανικού. Οι δημόσιες συγκοινωνίες, ένα μόνιμο πεδίο μάχης απ’ τις απαρχές της εξέγερσης, σε λίγο θα αποφεύγονται όπως η πανούκλα. Η κυβέρνηση έχει ήδη απαγορεύσει τις συγκεντρώσεις άνω των 500 ατόμων, αλλά ως τώρα ανταποκρίνεται μόνον όποιος υπακούει στην κυβέρνηση. Ο στρατός -τον οποίον πιστεύουμε πως αρνήθηκαν να επιστρατεύσουν ξανά, ώστε να διατηρήσουν την ελάχιστη αποδοχή που τους απέμεινε και τη δυνατότητα να διατηρήσουν τα προνόμιά τους και στο νέο σύνταγμα- δε θα έχει και καμιά ιδιαίτερη ντροπή να καλύψει τις κινήσεις του πίσω απ’ τη μάσκα της δημόσιας υγείας. Η πραγματική δημόσια υγεία, απ’ την άλλη πλευρά, ζυγίζει λιγότερο κι από ένα πακέτο cabritas (στμ.: διάσημο σνακ ποπ-κορν). Και δεν έχουμε ιδέα για το τι θα συμβεί έπειτα απ’ το δημοψήφισμα.

Αν κάπου αλλού η πανδημία ήταν η προεικόνιση της εξέγερσης, εδώ η εξέγερση φαίνεται να ήταν η προεικόνιση της πανδημίας και της οικονομικής κρίσης. Ας κρατήσουμε τη φλόγα της εξέγερσης ζωντανή, και ας οργανωθούμε για να επιβιώσουμε.

Θα σκιαγραφήσουμε τώρα ορισμένα μέτρα που θεωρούμε πως αξίζουν να γενικευθούν, περισσότερο μέσω έμπνευσης, παρά ως πρόγραμμα:

  • Λεηλασίες και οργανωμένη αναδιανομή βασικών αγαθών.
  • Χρήση των σχολικών καταλήψεων ως κέντρα συλλογής αγαθών, καταφύγια για άστεγο κόσμο και, φυσικά, για τον κόσμο των οδομαχιών.
  • Μποϊκοτάρισμα κάθε μορφής δουλειάς ή μαθημάτων εξ αποστάσεως, ούτως ώστε η καραντίνα να μετατραπεί σε γενική απεργία.
  • Άμεση απελευθέρωση όλων των κρατουμένων ως κεντρική απαίτηση.
  • Μαζική εκκένωση ιδιωτικών κλινικών, ελεύθερη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλες και όλους.
  • Απεργία ενοικίου, να πάρουμε τα άδεια σπίτια.

Η κουκούλα είναι η καλύτερη μάσκα!
Να διαρρήξουμε την απομόνωση που επιβάλλει το κεφάλαιο!
Να αρνηθούμε την όποια ανοσία προκύψει από αστυνομικές μεθόδους!
Η κρίση είναι ευκαιρία, ας υψώσουμε τις γροθιές μας κι ας επιτεθούμε!

Πηγή: anarchistsworldwide

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή, Σαντιάγο: Διπλή εκρηκτική επίθεση στη γειτονιά της Vitacura

Διπλή εκρηκτική επίθεση σε γειτονιά πλουσίων για την εξάπλωση της εξέγερσης

Αναλαμβάνουμε την ευθύνη για την τοποθέτηση δύο εκρηκτικών μηχανισμών στις εγκαταστάσεις της Μεσιτικής Εταιρείας Transoceanic στη γειτονιά της Vitacura. Δόθηκε τηλεφωνική προειδοποίηση μιάμισης ώρας στην καφετέρια Kant, που βρίσκεται στο κτίριο της μεσιτικής εταιρείας, στους carabineros και στον ραδιοφωνικό σταθμό Cooperativa. Αυτό το πράξαμε για ν’ αποσαφηνίσουμε το μέρος, προκειμένου να μην τραυματιστεί κάποιο άτομο που μετακινούνταν ή εργαζόταν στο σημείο αυτό, καθότι δε θα αποτελούσε στόχο της δράσης μας. Και οι δύο μηχανισμοί είχαν προγραμματιστεί με μισή ώρα διαφορά, ούτως ώστε ο ένας να ταρακουνούσε την κανονικότητα της γειτονιάς των αστών, και ο δεύτερος και ισχυρότερος να εκρήγνυτο καθ’ όσο θα βρίσκονταν παρόντες στο σημείο οι δειλοί βιαστές της GOPE (Αστυνομία Ειδικών Επιχειρήσεων), ευελπιστώντας πως τουλάχιστον ένας εξ αυτών θα βρισκόταν αρκετά κοντά ώστε να τιναζόταν στον αέρα.

Η εξέγερση που ξεκίνησε τη 18η Οκτώβρη του 2019 έχει κατακλύσει κάθε μέρος απ’ άκρη σ’ άκρη. Ουδείς κατόρθωσε να μείνει μακριά απ’ αυτήν, καθότι εξαπλώθηκε παντού · σε κάθε γωνιά των πόλεων και σε κάθε πεδίο των σχέσεών μας. Τίποτα δεν είναι όπως πριν, τίποτα δε θά ‘ναι ξανά το ίδιο. Ο πόθος για καταστροφή τούτου του κόσμου όπως τον γνωρίζουμε, ήρθε για να μείνει. Οι γειτονιές των πλουσίων και των ισχυρών, των υποστηρικτών και των προνομιούχων αυτής της τάξης, έχουν αποτελέσει επίσης στόχο της ισχύος τούτης της εξέγερσης, η οποία, με τις ποικίλες εμπρηστικές της πρακτικές, έχει μάθει πώς ν’ αναγνωρίζει τους εχθρούς της. Οι λεηλασίες σε εμπορικά κέντρα για πάμπλουτους μπουρζουάδες, τα οδοφράγματα στις εύπορες γειτονιές των μεγαλουπόλεων, οι εμπρησμοί καταστημάτων και πολυτελών οχημάτων, αποτελούν απλώς κάποια παραδείγματα για το γεγονός πως το βίαιο αυτό ξέσπασμα, αντί να πάει και να παρακαλάει τους ισχυρούς, τους σάρωσε.

Η παρούσα ενέργεια αποσκοπεί να οξύνει το ξέσπασμα αυτό. Αποτελεί συνέχεια του καταιγισμού μίσους κι εκδίκησης ο οποίος τσάκισε τους κυρίαρχους κατά τις πρώτες εβδομάδες της εξέγερσης, και ο οποίος δίχως δισταγμό γυρεύει να ενσταλάξει τον φόβο σ’ αυτούς που ζουν με κόστος τη δυστυχία των άλλων. Η άμεση συνέργεια αναμεταξύ των μεγαλοεταιρειών και των κατασταλτικών οργάνων αποτελεί μια ακόμη εξουσιαστική διάσταση η οποία έγινε ορατή κατά τους μήνες της εξέγερσης, καθώς οι πρώτες ενίσχυσαν οικονομικά και υποστήριξαν την υποδομή που δεν κατόρθωσε μολοταύτα να σταματήσει τους εξεγερμένους, μια υποδομή στην οποία συγκαταλέγονται και τα τσιμεντένια τείχη που ορθώθηκαν στην Alameda για να προστατεύσουν το μνημείο και την εκκλησία του στρατού των ένστολων βιαστών. Απ’ την πλευρά μας, δε χρειαζόμαστε κάποια ενδελεχή ανάλυση για να επιβεβαιώσουμε το γεγονός πως ο στρατός και οι carabineros παρείχαν προστασία στις μπουρζουάδικες γειτονιές. Μια προστασία που ξαναρηγματώθηκε σήμερα. Εσείς, οι επιχειρηματίες και οι καταπιεστές, γνωρίζετε άριστα τι λέμε. Σε κάθε εναγκαλισμό που ανταλλάσσετε αναμεταξύ σας στις γελοίες σας παρελάσεις και πομπές, στα γραφεία σας και στα φρούριά σας όπου ενορχηστρώνονται οι ακρωτηριασμοί, οι δολοφονίες κι οι βιασμοί, εκεί σφυρηλατείται τούτη η ειδεχθής συμμαχία η οποία σήμερα απεγνωσμένα καρτερά να κατασβέσει την ανεξέλεγκτη φλόγα της εξέγερσης. Η διπλή αυτή εκρηκτική επίθεση στοχεύει και τις δύο πλευρές αυτής της σάπιας συμμαχίας · διαταράσσοντας με μια καταστροφική έκπληξη, έστω και στιγμιαία, τη βολική και γαλήνια ζωή των εύπορων και βλαβερών εκπροσώπων της καταστολής.

Δε θεωρούμε αναγκαίο να μπούμε σε λεπτομέρεις σχετικά με τη συγκεκριμένη τοποθεσία όπου τοποθετήθηκαν οι μηχανισμοί, καθώς η καθημερινή ζωή της γειτονιάς είναι που οφείλει ν’ αλλάξει ως ολότητα. Ακόμη κι έτσι, δεν είναι και τόσο περιττό να αναφέρουμε πως η επιλεχθείσα τοποθεσία είναι λίγα μόλις μέτρα μακριά απ’ τα γραφεία της αστικής φυλλάδας “El Mercurio”, ή ότι η οικογένεια Shiess Schmitz, ιδιοκτήτες της Μεσιτικής Εταιρείας Transoceanic, αποτελεί μια απ’ τις πλέον θεμελιώδεις και σημαίνουσες οικονομικές γκρούπες της χώρας. Έχουν χτίσει πολυτελείς κατοικίες και μπίζνες στα πλούσια προάστια του Σαντιάγο, μαζί και με άλλα κέντρα αναψυχής για την ψυχαγωγία της ελίτ.

Η εξέγερση διαρκώς σαμποτάρει την κανονικότητα, τη θρυμματίζει, σπάζοντας τις αλυσίδες που φάνταζαν αιώνιες, καταδεικνύοντας την τρωτότητα του Κράτους και της κοινότητας των καπιταλιστικών επιχειρήσεων. Εμείς όμως πιστεύουμε πως μπορούμε να πάμε ακόμα πιο πέρα, πολλαπλασιάζοντας τις ένοπλες στοχευμένες επιθέσεις ενάντια στους εχθρούς μας, αποτελώντας μέρος αυτής της μαζικής κι εκτεταμένης θύελλας μέσω των ενεργειών αντάρτικου πόλης, προετοιμάζοντας έμπρακτα τους εαυτούς μας να αντιμετωπίσουμε την όξυνση της καταστολής. Και είναι μέσω του αναρχικού πολέμου που συνεισφέρουμε στη διάχυση της εξέγερσης, ποντάροντας στη διεύρυνση των ορίων της σύγκρουσης με όρους που κανείς δεν υπολογίζει, αρνούμενες στην πραγματικότητα κάθε ειρήνη ή συνταγματική συμφωνία που φαντασιώνεται να κατευθύνει τις ζωές μας. Και για τους ηλίθιους καθοδηγητές της κοινής γνώμης (opinion leaders) εντός του κοινωνικού πολέμου, οι οποίοι θα χαρακτηρίσουν την ενέργεια αυτή ως στημένη, ας γνωρίζουν πως οι απόψεις τους ενισχύουν μόνον το Κράτος, αμαυρώνοντας ή αδιαφορώντας για το υπόβαθρο και τις στοχεύσεις της πρακτικής του νέου αντάρτικου πόλης.

Ας μην αφήσουμε τους δρόμους, ας καταστρέψουμε ό,τι μας καταπιέζει, ας ανατινάξουμε της γειτονιές των αστών

Οπλισμένες Συγγένειες μες στην Εξέγερση

Πηγή: anarchistsworldwide

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή, Σαντιάγο: Ανακοίνωση ανώνυμου αναρχο-μηδενιστή συντρόφου απ’ τη φυλακή

Λόγια ενός αιχμαλώτου της εξέγερσης, απ’ το Σαντιάγο. 1, πτέρυγα 14, κατηγορούμενος για ρίψη εμπρηστικού μηχανισμού.

Ως αναρχο-μηδενιστής ατομικιστής, γράφω τούτα τα λόγια από κάποια φυλακή της χιλιάνικης επικράτειας, και ήδη απ’ τον πρώτο μήνα εγκλεισμού ήμουν σε θέση να επανεπιβεβαιώσω τη θέση μου ενάντια στις φυλακές, τη θέση της πεισματικής ανυπακοής μπρος σ’ ολάκερο τον μηχανισμό και το πλέγμα που προσπαθεί να μας εγκολπώσει.

Σήμερα, και ενόσω η φλόγα της εξέγερσης καίει ακόμη και εκτυλίσσεται με περίσσια ισχύ σε διάφορα σημεία του κόσμου μα και στην ίδια αυτή περιοχή (στη Χιλή), είναι σημαντικό να παραμείνουμε αμετανόητοι, ασχέτως των συνεπειών που ενδέχεται να επιφέρουν οι δράσεις μας. Τίποτα απ’ όσα κάνουμε δεν είναι μάταιο, ας είμαστε όμως συνεχώς προσεκτικοί, και, ειδικά τις στιγμές αυτές όπου οι εχθροί μας γίνονται όλο και πιο επαγγελματίες, ας πράξουμε κι εμείς αναλόγως κι ας συνεχίσουμε να χωνόμαστε όλο και βαθύτερα στις πραγματικότητες που βιώνουμε, πηγαίνοντας χέρι-χέρι με την αυτο-προστασία, καθιστώντας τη σημείο των εαυτών μας, βυθιζόμενοι στα μονοπάτια που καθείς έχει διαλέξει να βαδίσει.

Ως αναρχο-μηδενιστής έγκλειστος, καλώ σε πολύμορφη αλληλεγγύη και σε μη-παραίτηση. Στέλνω τις πιο συνένοχες αγκαλιές μου και μπόλικη δύναμη, χαιρετίζω όλους και όλες όσες παραμένουν ακλόνητες, και τους έγκλειστους και τις έγκλειστες ανά τον κόσμο.

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ, ΧΑΟΣ ΚΑΙ ΕΞΕΓΕΡΣΗ.

Πηγή: 325

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Αργεντινή, Μπουένος Άιρες: Εμπρηστική επίθεση σε αλληλεγγύη με την εξέγερση στη Χιλή

ΕΜΠΡΟΣ ΓΑΜΩ ΤΟ: ΝΑ ΤΑ ΚΑΨΟΥΜΕ ΟΛΑ!

“Ο θάνατος δε δύναται
να πάρει τους νεκρούς
όταν εκείνοι δεν του ανήκουν…”
Sergio Terenzi (Urubu)

Η γλυκιά νύχτα κι η συνένοχη φωτιά είν’ τα καλύτερα συντρόφια μας. Μπουχτίσαμε -καιρό τώρα- απ’ τα ανώδυνα κακαρίσματα. Είμαστε επικίνδυνοι, και είμαστε παντού. Ο χρόνος για να επιτεθούμε, συντρόφια, είναι τώρα ή ποτέ… Η Χιλή γίνεται ρημαδιό, γεγονός που μας χαροποιεί · και μας δίνει κουράγιο να εξαπλώσουμε τη σύγκρουση και στην άλλη πλευρά της οροσειράς. Αποφασιστικότητα, τσαγανό και πολύμορφες πρακτικές άμεσης δράσεις επείγουν. Ας μη διστάσουμε κι ας λάβουμε τώρα μέρος στους ηρωικούς αγώνες.

Στην επικράτεια που προσπαθεί να ελέγξει (ανεπιτυχώς…) το σαπισμένο αργεντίνικο κράτος, μετά από αναρίθμητες δράσεις αντεκδίκησης έπειτα απ’ τη δειλή δολοφονία του συντρόφου Santiago Maldonado, τα πράγματα φαίνεται να έχουν “καταλαγιάσει” για λίγο. Ας διαλύσουμε την εκεχειρία · ας συνεχίσουμε να καθιστούμε τα όνειρα της ολικής απελευθέρωσης τον χειρότερο εφιάλτη της εξουσίας: από τούτη την ψευτο-προοδευτική κυβέρνηση θέλουμε να δούμε μοναχά ένα βουνό από στάχτες!

Ξημερώματα 26ης Ιανουαρίου, σε μια μικρή καλοκαιρινή πόλη στην επαρχία του Malos Aires, δυο κοντέινερ άρχισαν να ξερνούν ένα πυκνό σύννεφο καπνών, και αμέσως οι φλόγες αναδύθηκαν ανεξέλεγκτα απ’ το εσωτερικό τους. Σταματήσαμε λίγο πέρα ν’ απολαύσουμε την ανάφλεξη. Ένα περιπολικό κατέφτασε γρήγορα, αποκλείοντας την περιοχή, μα ήταν ήδη αρκετά αργά, αποχωρήσαμε απ’ το σημείο ικανοποιημένοι και με καρδιές παλλόμενες.

Το πράξαμε για να τιμήσουμε τις 100 ΜΕΡΕΣ της αδιάκοπης, άγριας κι ανεξέλεγκτης αναρχικής εξέγερσης απ’ τα συντράφια μας εκεί πέρα, αγάπη και εξεγερτικές αγκαλιές σε όλα τους! Νιώθουμε απερίγραπτη οργή για τα τόσα άτομα που σκοτώθηκαν, φυλακίστηκαν, ακρωτηριάστηκαν, βιάστηκαν ή βρέθηκαν διωκώμενα. Τίποτα όμως δεν έχει τελειώσει, όσο ο ήλιος της Αναρχίας φεγγοβολά μες στο στέρνο μας · και οξύνουμε όλο και πιο καταστροφικά την οργή για οτιδήποτε προσπαθεί να μας κρατά σκλάβους.

Το 2020 ας σημάνει το σημείο ΧΩΡΙΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ στον Παγκόσμιο Κοινωνικό Πόλεμο. Ας πολλαπλασιάσουμε την αντιεξουσιαστική συγκρουσιακότητα όπου κι αν βρισκόμαστε · με την πεποίθηση πως δεν είμαστε μόνοι, και πως ούτε είναι ικανοί να μας συλλάβουν (εύκολα), αν οργανώνουμε με συνείδηση την κάθε αγωνιστική χειρονομία… Κάθε πυρήνας ας είναι παρών στην περιοχή του, ξυπνώντας τους συναγερμούς και αποτελειώνοντας τη γαμημένη πλασματική “ειρήνη” της αστυνομίας. Δε σταματάμε εδώ. Λευτεριά ή θάνατος: τα θέλουμε όλα.

ΗΘΕΛΑΝ ΝΑ ΜΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΟΥΝ ΩΣ ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΟΥΣ: ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΙ!
ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ Η ΜΑΥΡΗ ΔΙΕΘΝΗΣ

 

CELULA PAMPA LIBRE -ANTES M.A.K.(i)- FAI/FRI

Πηγή: anarchistsworldwide

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Ελβετία: Σαμποτάζ κατά της Nestle

Λάβαμε στις 9/2/2019

ΣΑΜΠΟΤΑΖ ΚΑΤΑ ΤΗΣ NESTLE

Τη δεύτερη μέρα του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ δε θα διανεμηθούν στη Ζυρίχη προϊόντα ψυγείου της Nestle.

Ειδικότερα, χθες το βράδυ σαμποτάραμε αποτελεσματικά τα φορτηγά-ψυγεία που ήταν σταθμευμένα στο μεγάλο περιφερειακό κέντρο εφοδιασμού στο Bülach. Γι’ αυτό κι εμείς θέλαμε να δώσουμε συμβολισμό στη δράση μας ενάντια σε μια από τις μεγαλύτερες εταιρίες παγκοσμίως και στρατηγικό συνεργάτη του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ. Εάν αυτό οδηγήσει ακόμα και σε αδυναμία παράδοσης ενός απεριτίφ Davoser Bonzen (το οποίο θα προσφέρει η Nestle), θα είμαστε πολύ ευχαριστημένοι.

Υπάρχουν πολλοί λόγοι για να επιτεθούμε στη Nestle και να σαμποτάρουμε την αλυσίδα εφοδιασμού της. Παιδική εργασία στο Μάλι, αποψίλωση δασών στην Ινδονησία, ιδιωτικοποίηση των υδάτων σε ολόκληρο τον νότο, εργοστασιακή παραγωγή στο φασιστικό τουρκικό κράτος, συνεργασία με παραστρατιωτικούς στην κεντρική Αμερική κλπ. Θα ήταν εύκολο να αποδώσουμε σήμερα κάθε σαμποτάζ σε κάθε διαφορετικό έγκλημα του ξεχωριστού αυτού ελβετικού παρασίτου. Αντ’ αυτού επικεντρωνόμαστε με τη δράση αυτή στο τρίο ‘’Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ- Nestle – Χιλή’’.

Από μια άποψη, η Χιλή και η Nestle συμπορεύονται. Κατ’ αρχάς, αυτή είναι η εικόνα που παρουσιάζεται σήμερα στη Χιλή. Είναι η ίδια εικόνα που παρουσιάζεται σχεδόν σε ολόκληρο τον Νότο παγκοσμίως: ότι η Nestle κυριαρχεί στην αγορά εμφιαλωμένου νερού, έχει στην κατοχή της τις μεγαλύτερες εγκαταστάσεις παραγωγής (στην περίπτωση της Χιλής τουλάχιστον οκτώ) όπου επωφελείται από ειδικούς νόμους εναντίον της Ένωσης και η Nestle αποκτά τις πρώτες ύλες σε τιμές ντάμπινγκ και προέρχονται από ιδιαίτερα περιβαλλοντικά επιβλαβείς φυτείες με ιδιαίτερα εκμεταλλευτικές μεθόδους κλπ.

Μια πιο ουσιαστική εικόνα εμφανίζεται όταν προστίθεται και η ιστορική διάσταση: η Χιλή, όπως ακριβώς και το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ και η Nestle, βρισκόταν στην πρώτη γραμμή της νεοφιλελεύθερης μεταμόρφωσης του παγκόσμιου καπιταλισμού από τα τέλη της δεκαετίας του 1970. Αυτό συνδέεται. Δεν είναι τυχαίο πως ο Peter Brabeck Lemanthe (αντιπρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ) ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στη Χιλή το 1970. Υπό την ηγεσία του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, ο Pinochet κατέστειλε τον σοσιαλιστή πρόεδρο Salvador Allende το 1973. Η επακόλουθη ιδιωτικοποίηση της δημόσιας περιουσίας και η κατάργηση των εργασιακών δικαιωμάτων, που εξασφαλίστηκε με την αιματηρή δικτατορία, χρησίμευσε ως προπαρασκευαστικό στάδιο για τους νεοφιλελεύθερους σχεδιαστές στρατηγικής, όπως το γκρουπ των Chicago Boys, και έγινε έτσι το προσχέδιο για επίθεση σε εκατομμύρια εργαζομένους παγκοσμίως.

Ο Brabeck όχι μόνο σχεδίασε καλά τη στρατιωτική δικτατορία (παρέμεινε μέχρι το 1980 και ανέβαινε σταθερά), αλλά και φαινόταν πως είχε βγάλει σημαντικά προσωπικά συμπεράσματα από τη στενή συνεργασία μεταξύ στρατού και οικονομίας. Οι επιχειρηματικές πρακτικές της Nestle μπορούν από πολλές απόψεις να θεωρηθούν ως άμεση συνέχεια της τελειοποίησης της διάδρασης μεταξύ στρατού και οικονομίας, κάτι που είναι εξαιρετικά καρποφόρο για του εκμεταλλευτές.

Αρχικά αυτή είναι η επιθετική και άμεση χρήση από την Nestle των στρατιωτικών εξεγέρσεων και δυνάμεων: η Nestle προσέλαβε τον σύμβουλο του αμερικανικού στρατού Raphael Pagan, ενάντια στην παγκόσμια καμπάνια κατά του εμπορίου υποκατάστατων τροφών για μωρά της Nestle. Ο Pagan έχει διατελέσει σύμβουλος και αξιωματικός πληροφοριών για την αιματηρή στρατηγική του Reagan στην Λατινική Αμερική (ξεκινώντας από το πραξικόπημα του Pinochet μέχρι και τις επιχειρήσεις της αντιτρομοκρατικής εναντίον της επανάστασης των Σαντινίστας στη Νικαράγουα). Υπό την ηγεσία του Pagan, η Nestle κατάφερε να αποδυναμώσει σημαντικά την εκστρατεία μποϊκοτάζ με μεθόδους μυστικών υπηρεσιών για να χωρίσει την εκστρατεία αυτή σε αντικαπιταλιστικά, ανθρωπιστικά-εκκλησιαστικά, ευρωπαϊκά και λατινοαμερικανικά μέρη. Η άμεση στρατιωτική-βιομηχανική συνεργασία έγινε επί των ημερών του John Hedley, ενός πρώην πράκτορα MI6, ο οποίος έγινε γνωστός για τις ενέργειες κατασκοπείας εναντίον του παγκοσμίου δικτύου κατά της παγκοσμιοποίησης, ATTAC, στις αρχές του 2000. Τέλος, (εκτός από τη σύναψη συμβάσεων κατασκοπείας με την Securitas ή την μυστική υπηρεσία της Κολομβίας) αξίζει να αναφέρουμε τη συνεργασία της Nestle με το ινστιτούτο πολιτικής του ΝΑΤΟ στο ατλαντικό συμβούλιο, η οποία αφορά τα ειδικά κοινά συμφέροντα NATO και Nestle έναντι των αριστερών κυβερνήσεων στη Λατινική Αμερική κατά την δεκαετία του 2000.

Στον ευρύ σχεδιασμό των εκστρατειών PR της Nestle και των αντι-εκστρατειών που αναπτύχθηκαν από αυτές αλλά και άλλες συνεργασίες, συνδυάζονται πολλά στοιχεία όπως τα εργαλεία και τα όρια μεταξύ διαφήμισης, άσκησης παρασκηνιακής πολιτικής πίεσης και άλλων μεθόδων πολέμου. Είναι φανερό πως η ισχυρή συμφωνία της Nestle με το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ ανήκει στο οπλοστάσιο αυτό. Σχεδόν καμία οργάνωση δεν είναι τόσο ικανή όταν πρόκειται να ενδιαφερθεί για εκμετάλλευση προς το συμφέρον και την ευημερία της άρχουσας τάξης, προωθώντας την ιδιωτικοποίηση ως εκσυγχρονισμό ή παρουσιάζοντας τους φασίστες ως δημοκρατικούς.

Αλλά η ηγεμονία Davoser Bonzen ταλαντεύεται, γιατί μόνο στα πολυτελή ξενοδοχεία τους που προστατεύονται από χιλιάδες μπάτσους μπορούν να μιλήσουν για τα μελλοντικά τους σχέδια. Η Χιλή, η ίδια χώρα που θεωρείται για αρκετές δεκαετίες ως ιδανικό μοντέλο για ασφαλή ιδιωτική εκμετάλλευση του συλλογικού πλούτου, εδώ και κάποιους μήνες βρίσκεται σε κατάσταση εξέγερσης. Παρά την τεράστια καταστολή, ο λαός εκεί κερδίζει στους δρόμους και τις πλατείες. Η εξέγερση αυτή, που εκτός από τις μαζικές κινητοποιήσεις και τα σαμποτάζ περιλαμβάνει επίσης και τον σχηματισμό δομών τοπικών συμβουλίων, έχει πάψει να στρέφεται εδώ και καιρό μόνο εναντίον της κλεπτομανούς αυτής ελίτ · στρέφεται και κατά της ίδιας της ζωής στον καπιταλισμό.

Και δεν είναι μόνοι σε αυτό: υπάρχουν κινήματα παγκοσμίως, τα οποία σε άμεση αντιπαράθεση με τους κατασταλτικούς μηχανισμούς, κερδίζουν όλο και περισσότερο έδαφος. Έχουμε την αυτοπεποίθηση πως είμαστε πολλοί και ισχυροί. Σε αυτούς τους αγώνες, ανεξάρτητα από τη μορφή με την οποία αυτοί εκφράζονται, ένα μήνυμα προκύπτει αναμφίβολα και με σαφήνεια: το μέλλον δεν ανήκει στους άρχοντες αλλά σε εμάς!

ΖΗΤΩ Η ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ!

Ο ΛΑΟΣ ΕΝΩΜΕΝΟΣ ΔΕΝ ΗΤΤΑΤΑΙ ΠΟΤΕ!

ΝΑ ΣΥΝΤΡΙΨΟΥΜΕ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ!

Πηγή: barrikade.info
Μετάφραση: Lobo Negro

Υπέρ της επαναστατικής βίας: Εισαγωγή ανάλυσης για την εξέγερση στη Χιλή

Τα ακόλουθα αποτελούν την εισαγωγή στο “Για τα Εξεγερτικά Φαντάσματα και τις Επίπλαστες Σημαίες”, ένα κείμενο απ’ τους Ανταγωνιστικούς Πυρήνες του Νέου Αντάρτικου Πόλης, το οποίο αναλύει την εξέγερση που λαμβάνει χώρα στη Χιλή κατά το τελευταίο τρίμηνο του 2019.

Ολόκληρο το κείμενο στα ισπανικά σε PDF: https://325.nostate.net/wp-content/uploads/2020/01/Fantasmas-Insurreccionales-Lectura.pdf

________________________________

Η χρήση της επαναστατικής βίας έχει κακολογηθεί, και αφάνταστες ποσότητες από βλασφημίες, μύθους και ψευδείς φήμες έχουν εγερθεί γύρω της. Έχουμε ακούσει πως είναι άχρηστη, πως δε συνεισφέρει τίποτα, πως πρέπει να καταστέλλεται, πως χρησιμοποιείται από μυστικούς πράκτορες και/ή ανώριμα υποκείμενα, πως έχει ελάχιστη συσχέτιση με την πολιτική, πως δεν εκπροσωπεί τον λαό, κλπ., κλπ., κλπ…

Στο κείμενο αυτό, δε θ’ αποπειραθούμε να κάνουμε μιαν ενδελεχή ανάλυση της χρήσης της σε ιστορικό επίπεδο. Για να το κάνουμε αυτό, αρκεί να κοιτάξουμε τα παραδείγματα σε οποιοδήποτε βιβλίο ιστορίας. Η συνεισφορά της στον αγώνα που προσδίδει αξιοπρέπεια στις ζωές των ανθρώπων, ασχέτως του πού χρησιμοποιείται, ποιο καθεστώς πολεμά, ή της ιδιοσυγκρασίας των όσων την επιστρατεύουν, έχει συμβάλει ιδιαιτέρως στην εξέλιξή του. Δε χρειάζεται ν’ αναφέρουμε πως ούτε η σκλαβιά, ούτε η φεουδαρχία, ούτε οι μοναρχίες, ούτε οι βίαιες εργατοώρες, ούτε η αποικιοκρατία, ούτε τα πλέον θεμελιώδη πολιτικά δικαιώματα, ούτε η πλειάδα των δικτατοριών έχουν αντιμετωπιστεί μονάχα με ειρηνικές μεθόδους. Συνεπώς, θεωρούμε πως το ν’ απορρίπτουμε το εργαλείο αυτό δεν έχει νόημα για την επαναστατική υπόθεση.

Επιπροσθέτως, πρέπει να σημειωθεί πως, αν η βία (η χρήση φυσικής δύναμης) ήταν πραγματικά τόσο επιβλαβής όσο αναφέρεται συχνά απ’ όσους θέλουν να την απονομιμοποιήσουν, κανένα Κράτος δε θα έμπαινε στον κόπο να θέλει να τη μονοπωλήσει ώσπου να μπουχτίσουμε, προσπαθώντας να νομιμοποιήσει την επιλογή αυτή με θλιβερές επικοινωνιακές καμπάνιες που αποσκοπούν απλώς στο ξέπλυμα της εικόνας και στην πολιτική στήριξη απ’ τους υπηκόους του.

Κατανοώντας αυτό, αρνούμαστε ν’ απορρίψουμε ένα πλήρως έγκυρο πολιτικό εργαλείο, όπως η χρήση της βία ενάντια στους μηχανισμούς που μας καταπιέζουν. Είμαστε υπέρ της άμεσης επίθεσης που, στοχεύοντας τις δομές της εξουσίας που περιορίζει την ελευθερία μας και καταπιέζει τις ζωές μας, αποτελεί μιαν έγκυρη απόκριση στους αιώνες επί αιώνων δομικής, καθημερινής και συστηματικής βίας που ασκεί μια χούφτα προνομιούχων επί της συντριπτικής πλειοψηφίας του πληθυσμού.

Η σύντομη εξεγερτική μας ιστορία (2011-2019) το δηλώνει. Στο παρελθόν έχουμε βάλει βόμβες, καταστρέψαμε τραπεζικά υποκαταστήματα, επιτεθήκαμε στους χώρους συνάντησης των ισχυρών, φυτέψαμε προσομοιώσεις εκρηκτικών μηχανισμών, κάψαμε λεωφορεία ολοσχερώς, απαλλοτριώσαμε πόρους, βανδαλίσαμε σύμβολα, επιτεθήκαμε στους μπάσταρδους της αστυνομίας, και εφαρμόσαμε μεθόδους σαμποτάζ και ενόχλησης των εκτελεστών μας, προσπαθώντας πάντα να είμαστε προσεκτικοί να μην τραυματιστούν περαστικοί ή πολίτες που δεν έχουν καμία σχέση με τους στόχους των δράσεών μας.

Έτσι, λοιπόν, δε φοβόμαστε να το πούμε. Έχουμε επιτεθεί βίαια σε πολλές περιπτώσεις ενάντια στα Κέντρα της Εξουσίας, όπου οργανώνεται η εκμετάλλευσή μας. Το έχουμε κάνει λοιπόν, και μας γεμίζει περηφάνια, διότι αντιλαμβανόμαστε όλες τούτες τις δράσεις ως μιαν ελάχιστη απάντηση στη βία όπου γυρεύουν να μας υποβάλουν οι κυρίαρχοι αυτού του κόσμου.

Με άλλα λόγια, έχουμε χρησιμοποιήσει μειοψηφική βία. Γνωρίζουμε τ’ αποτελέσματα και τις συνέπειές της, και κατανοούμε πολύ καλά την πολιτική της προσέγγιση. Η βία αποτελεί ένα ισχυρό όπλο που δύναται ν’ αλλάξει τον ρου της ιστορίας, αν κανείς γνωρίζει πώς να την εφαρμόσει σωστά. Κι όχι μόνο τον ρου της ιστορίας, αλλά επίσης και τον τρόπο του συσχετίζεσθαι εντός της κοινωνίας. Όλα εξαρτώνται απ’ τις στοχεύσεις που τη συνοδεύουν.

Απ’ την πλευρά μας, ποθούμε να ζήσουμε δίχως ηγέτες κι αφεντικά, σε αρμονία με τη φύση και τα ζώα, με τρόπο υπεύθυνο κι αξιοπρεπή, σεβόμενοι ο ένας την άλλη, κατανοώντας πως καθεμιά έχει διαφορετικές ικανότητες, μα πως καθείς από ‘μάς έχει ίση αξία για την εξέλιξη των ανθρώπων, με αυτο-μόρφωση, με το να μοιραζόμαστε εντός ελεύθερων ενώσεων για την απόλαυση του να το κάνουμε και όχι για την ανάγκη να επιβιώσουμε, βασιζόμενοι σε αξίες όπως η αλληλεγγύη, η ανιδιοτέλεια, η ειλικρίνεια κι η αλληλοβοήθεια.

Οι καπιταλιστές, όμως, οι οποίοι ελέγχουν πολιτικά τους κρατικούς μηχανισμούς, οι οποίοι περιλαμβάνουν (σαφώς) την FF.AA. (Ένοπλες Δυνάμεις της Χιλής) και την αστυνομία, πρεσβεύουν πολύ διαφορετικές στοχεύσεις, καθώς πασχίζουν μοναχά να διατηρήσουν τα προνόμιά τους με κόστος τα βάσανα και την εκμετάλλευση της συντριπτικής πλειοψηφίας και του περιβάλλοντος γύρω τους.

Θέλουμε, ακόμη, να είμαστε κατηγορηματικοί, αποσαφηνίζοντας πως δεν προέρχεται απαραίτητα από φιλικά πυρά οτιδήποτε μυρίζει καπνό και μπαρούτι. Οι πλούσιοι κι οι ισχυροί έχουν χρησιμοποιήσει τη βία από αμνημονεύτων χρόνων για να μας κρατήσουν στην απ’ έξω. Το γνωρίζουν, και θά ‘πρεπε να το γνωρίζουμε κι εμείς. Τα προνόμιά τους διατηρούνται όχι μόνο στη βάση του βίαιου και άνισου πυραμιδοειδούς συστήματος που τοποθετεί ελάχιστους ψηλά και τους πολλούς χαμηλά, αλλά -πάνω απ’ όλα- στον δυσανάλογο έλεγχο της χρήσης της δύναμης.

Είναι, συνεπώς, απαραίτητο να κατανοήσουμε πως, μιλώντας με στρατιωτικούς όρους, ο συσχετισμός δυνάμεων είναι τρομακτικά ανόμοιος. Ο εχθρός υπερέχει, και μάλιστα κατά πολύ. Αυτό είναι ένα γεγονός που υποθέτουμε πως κανείς δε θ’ αμφισβητήσει.

Το κάλεσμά μας, λοιπόν, είναι σαφές: Ας μην αφήσουμε τις επιθυμίες μας ν’ αντανακλώνται σε δράσεις που αντιλαμβανόμαστε όπως τη μιλιταριστική στρατηγική του Κράτους. Η ιστορία δείχνει πως δεν είναι πάντα εύκολο ν’ αποκωδικοποιήσουμε το σύμπλεγμα των στρατηγικών του εχθρού, μα πως, με αφοσίωση και λίγη υπομονή, είναι δυνατόν να διαυγάσουμε τις πιθανές μελλοντικές του κινήσεις.

Το να γνωρίζουμε πού κινείται ο εχθρός και προς τα πού κατευθύνεται, μπορεί να επιφέρει μικρές στρατηγικές νίκες στο μέλλον.

Ό,τι λέμε το αντιλαμβανόμαστε πολύ καλά, επειδή, ως επαναστατική οργάνωση, έχουμε θέσει βραχυπρόθεσμους, ενδιάμεσους και μακροπρόθεσμους στόχους για να επιτύχουμε συγκεκριμένους σκοπούς που, με αυστηρά τεχνικούς όρους, θα μπορούσαν να σηματοδοτούν προωθημένες θέσεις στον δρόμο για τη γενικευμένη σύγκρουση. Προχωράμε μπροστά δίχως σταματημό στην πορεία αυτή, με αποτέλεσμα η ανάλυση του θέματος ν’ αποτελεί ζωτικής σημασίας αν πραγματικά θέλουμε να νικήσουμε σε κάποια μελλοντική υποτιθέμενη επανάσταση.

Μ’ αυτήν τη λογική, η κατάσταση στη Χιλή σήμερα χρήζει της δημοσιοποίησης των στοχασμών αυτών, λόγω της εξεγερτικής απεικόνισης που παρουσιάζουν οι παρούσες συγκυρίες. Κατά συνέπεια, είναι σημαντικό να δεσμευτούμε σε συγκεκριμένα σημεία της ανάλυσης, που είναι αναγκαία ώστε να συζητήσουμε ανοιχτά, ν’ αποφύγουμε να ορθώσουμε επίπλαστες εικόνες, οι οποίες δε σχετίζονται σε τίποτα με τα βήματα των αυθεντικών συντροφισσών/φων. Τούτου λεχθέντος, μπορεί να γίνει κατανοητό πως το παρόν κείμενο αποσκοπεί ν’ αποτελέσει μια μικρή συνεισφορά, μια συνεισφορά σ’ αυτόν τον αδελφικό διάλογο, ώστε ν’ αποσαφηνιστεί ποιος είναι ποιος όταν μιλάμε για ώθηση προς την επανάσταση και για γνώση της πραγματικής μας κατεύθυνσης.

Εν συνεχεία, αναπτύσσουμε μια σειρά αναφορών που υποδεικνύουν αυτό. Που ξεκαθαρίζουν τις αμφιβολίες και τους μύθους για το τι συμβαίνει πραγματικά στη Χιλή. Όμως, δε θέλουμε να υπάρξουν παρανοήσεις, δεν καλούμε σε απραξία. Καλούμε απλά σε επαγρύπνηση. Να προσέχουμε ο ένας την άλλη και να μην ξεπέσουμε στο παιχνίδι της εξουσίας. Να γιατί μοιραζόμαστε αυτούς τους στοχασμούς, οι οποίοι ευελπιστούμε πως θα γίνουν σωστά αντιληπτοί, ακόμη κι αν δεν είναι της  αρεσκείας μας.

____________________

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΛΟΓΙΑ
____________________

Το κείμενο αυτό διανέμεται ελεύθερα και χωρίς αντίτιμο σε διάφορα μέρη και χώρους στην περιοχή που κυριαρχείται απ’ το Κράτος της Χιλής, πιο πολύ στη Μητροπολιτική Περιοχή (Σαντιάγο) και στα περίχωρά της, ευελπιστώντας να συνεισφέρουμε με αδελφικό τρόπο στους συλλογικούς στοχασμούς πάνω στην εξέγερση που λαμβάνει χώρα στη Χιλή κατά το τελευταίο τρίμηνο του 2019.

Παρ’ ότι το κείμενο είναι κάπως μακροσκελές, παρουσιάζεται -σε γενικές γραμμές- μια ανάλυση της εξέγερσης και των πρώτων συντονισμένων δράσεων ευρείας κλίμακας που αναδύθηκαν δίχως ακόμη νά ‘χει υπάρξει απαραιτήτως μια μαζική συνείδηση να τους ωθήσει σε αυτό. Εν συνεχεία, πολλές απ’ τις σελίδες περιέχουν υλικό που σχετίζεται με τη μελέτη και/ή την ανάλυση των μιλιταριστικών στρατηγικών που έχουν χρησιμοποιήσει τα Κράτη, και σε εθνικό και σε διεθνές επίπεδο, για να αντιμετωπίσουν καταστάσεις κοινωνικής κρίσης ή για να επικυρώσουν κατασταλτικές πολιτικές ενάντια σε ομάδες ατόμων ή ιδέες. Για τον λόγο τούτο, χρησιμοποιούμε διάφορα ιστορικά παραδείγματα του πιο πρόσφατου παρελθόντος (Ψυχρός Πόλεμος στην Ευρώπη και τη Λατινική Αμερική), καταδεικνύοντας με αξιόπιστα δεδομένα πως οι κάτοχοι της εξουσίας έχουν χρησιμοποιήσει μιλιταριστικές τακτικές (νόμιμες ή παράνομες) που τους επιτρέπουν να διατηρούν τα προνόμιά τους. Ο σκοπός, λοιπόν, ήταν να ρίξουμε μια φευγαλέα ματιά στις ομοιότητες και τις διαφορές του παρόντος πλαισίου εντός του οποίου διαδραματίζεται η τωρινή εξέγερση στα μέρη μας, με εκείνες τις άλλες εμπειρίες, καθώς, σύμφωνα με τη δική μας οπτική, πολλές (αλλά θα θέλαμε να πιστεύουμε όχι όλες) απ’ τις αρχικές πρωτοπόρες δράσεις που συνέβησαν τις πρώτες μέρες των συγκρούσεων προήλθαν απ’ τον κρατικό μηχανισμό: απ’ την αστυνομία ή, όταν αυτή αποτύγχανε, από παραστρατιωτικά μορφώματα. Ως εκ τούτου, (θα θέλαμε να ρίξουμε μια φευγαλέα ματιά) στη σημασία της σύγκρισης μιλιταριστικών στρατηγικών και τακτικών από διαφορετικά μέρη κι εποχές. Αυτό, δεδομένου πως, ενώ στα μέρη μας υπήρχε μια γενική ανυπακοή, ο κρατικός μηχανισμός επιτάχυνε την περαιτέρω γενίκευση του χάους, γεγονός χρήσιμο για τις πολιτικές του, οι οποίες αποτελούν τον σπόρο της εξέγερσης που θα μπορούσε ν’ αναπτυχθεί στη συνείδηση των όσων όρθωσαν νομικά αιτήματα, ένα κοινωνικό προϊόν της εξάντλησης των 30 ετών συστηματικής κακομεταχείρισης…

Τέλος, ας σημειωθεί πως αυτή τη φορά δραττόμεθα της ευκαιρίας να παρουσιάσουμε το λογότυπο που μας αντιπροσωπεύει, το οποίο επίσης αντιπροσωπεύει τα χαρακτηριστικά χρώματα του αναρχικού αγώνα, με την προσθήκη του κόκκινου αστεριού, βαμμένο με το αίμα όσων πέθαναν γυρεύοντας τη λευτεριά. Απ’ τη στιγμή αυτή, πάνε έξι χρόνια απ’ όταν ο αδερφός μας Sebastian Oversluij Seguel (Angry) δολοφονήθηκε απ’ τον Κρατικό / Καπιταλιστικό μηχανισμό το πρωί της 11ης Δεκέμβρη 2013, σε μιαν απόπειρα απαλλοτρίωσης τράπεζας στην κοινότητα του Πουδαουέλ. Η ιστορία μας γράφεται απέλπιδα με το αίμα των στυντροφισσών και των συντρόφων μας.

Ως συνεισφορά στην εξεγερτική μνήμη, μπορούμε να επισημάνουμε πως στην πρώτη δράση που πραγματοποιήσαμε εκείνον τον μακρινό Μάη του 2011, χρησιμοποιήσαμε ένα διαφορετικό σχέδιο λογότυπου, βασισμένο στο περίγραμμα ενός κορακιού μες σ’ έναν κύκλο, ο οποίος εμπεριείχε το όνομα της οργάνωσης με λευκά γράμματα (η αστυνομία το ξέρει απ’ τα φυλλάδια που αφήσαμε στο σημείο). Το πρώτο σχέδιο του λογότυπου δημιουργήθηκε απ’ τον Angry. Έπειτα απ’ τον θάνατό του, αποφασίσαμε να μην ξαναχρησιμοποιήσουμε το σχέδιο εκείνο, κατανοώντας πως, με το φευγιό του, σκοτώθηκε κι ένα κομμάτι από ‘μάς. Μοιραζόμαστε την ανάμνηση αυτή για να τιμήσουμε τη μνήμη του συντρόφου μας. Έξι χρόνια έπειτα απ’ τον θάνατό του εν ώρα δράσης, το αντάρτικο πνεύμα του παραμένει ακέραιο στην εξέγερση.

Παλεύουμε για την αξιοπρέπεια μα και για τη λευτεριά.

Ας συνεισφέρουμε στην αποσταθεροποίηση του Κεφαλαίου και του Κράτους που μας καταπιέζουν!

Πραγματικοί τρομοκράτες είναι η La Moneda, το Κονγκρέσο, οι στρατιωτικές και αστυνομικές εγκαταστάσεις και τα media τους!

Όσο υπάρχει Δυστυχία θα υπάρχει Εξέγερση!

Ανταγωνιστικοί Πυρήνες του Νέου Αντάρτικου Πόλης

Υ.Γ. Ενθαρρύνουμε την αναπαραγωγή του υλικού αυτού είτε μερικώς είτε στην ολότητά του, με κάθε μέσο. Αν έχει φτάσει στα χέρια σας κάποιο αντίγραφο και το θεωρείτε αρμόζον, μη διστάσετε να το μοιραστείτε. Οι πολιτικοί συλλογισμοί θρέφουν επίσης τον σπόρο της εξέγερσης.

Πηγή: AMWenglish

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Αργεντινή, Μπουένος Άιρες: Προπαγάνδα αλληλεγγύης με την εξέγερση στη Χιλή

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΕΣ

Εδώ και περισσότερες από 90 μέρες στη Χιλή, εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου κατέλαβαν τους δρόμους με την ελπίδα πως ο αγώνας μπορούσε να οδηγήσει σε μιαν αξιοπρεπέστερη ζωή.

Τα κράτη δύνανται να πολεμήσουν της εξεγερτικές διαδικασίες και τις επαναστάσεις με διάφορους τρόπους, κάποιες φορές δε χρειάζονται τίποτα παραπάνω απ’ τις πολιτικές, τα δώρα και τα δημοκρατικά τσίρκα. Όταν όμως στριμώχνονται, χρησιμοποιούν το μονοπώλιο της βίας, το οποίο και προσπαθούν να επιδεικνύουν. Γυρεύουν την υποδούλωση μέσω της καταστολής, των βασανισμών και της φυλακής, κατασκευάζοντας νέους νόμους που εξυπηρετούν την κατασταλτική τους μέθοδο, προσαγάγοντας τους κουκουλοφόρους, αυξάνοντας τις ποινές για τις λεηλασίες και την άμυνα που προσφέρουν τα οδοφράγματα.

Χιλιάδες άνθρωποι έχουν φυλακιστεί και αντιμετωπίζουν ποινές τις οποίες το Κράτος επιδιώκει να θέσει ως παράδειγμα, καρτερώντας την επιστροφή στην τόσο επιθυμητή κανονικότητα που οι κυβερνήσεις έχουν ανάγκη για να λειτουργήσουν. Η κοινωνική ειρήνη που επιτρέπει στο Κεφάλαιο να παράγει τα τεράστια κέρδη του, βασίζεται στα ψίχουλα που λαμβάνουν οι καταπιεσμένοι.

Μα τα οδοφράγματα ακόμη βρίσκονται στους δρόμους, η δράση κι η αλληλεγγύη λαμβάνουν δημιουργικές μορφές, γεννώντας σχέσεις που ξεφεύγουν απ’ τη λογική της ισχύος και της εξουσίας.

Το κράτος αποσταθεροποιείτα, παντού!
Λευτεριά στους κρατουμένους και τις κρατούμενες!

Πηγή: anarchistsworldwide
Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

13-19 Ιανουαρίου: Διεθνής εβδομάδα αγκιτάτσιας σε στήριξη των αιχμαλώτων της εξέγερσης στη Χιλή

ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΑΓΚΙΤΑΤΣΙΑΣ ΣΕ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΩΝ ΑΙΧΜΑΛΩΤΩΝ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΣΤΗ ΧΙΛΗ: 13-19 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

Περισσότερες από 80 ημέρες έπειτα απ’ τον κοινωνικο ξεσηκωμό στη Χιλή, ο αγώνας κι η κοινωνική οργάνωση συνεχίζονται με την ακλόνητη αποφασιστικότητα της σύγκρουσης και της ρήξης με το μοντέλο της εξουσίας και της οικονομίας, το οποίο διαιωνίζει ανισότητες, αδικίες και βιαιότητες για δεκάδες χρόνια.

Αναμφισβήτητα, η εξέγερση που ακόμη μαίνεται στη Χιλή σήμανε ένα σημείο καμπής δίχως επιστροφή, μέσα σ’ ένα μακρύ ταξίδι αγώνων, έχοντας όμως επιφέρει κι ένα βαρύ κόστος: εκατοντάδες επί εκατοντάδων αιχμαλώτων της εξέγερσης, που βρίσκονται σήμερα σε διαφορετικές φυλακές ανά την επικράτεια αυτή. Κάθε βδομάδα, ο αριθμός τους αυξάνεται. Μέσ’ από ένα προφανές φαινόμενο μαζικού εγκλεισμού, το Κράτος αποσκοπεί να εκφοβίσει και να εγκληματοποιήσει την κοιωνική διαμαρτυρία. Κάνουμε λόγο για τους πολιτικούς κρατουμένους και κρατούμενες της εξέγερσης έπειτα απ’ το γεγονός του μαζικού εγκλεισμού κοινωνικών αγωνιστ.ρι.ών μετά τον ξεσηκωμό της 18ης (Οκτώβρη), ως απάντηση στην πολιτική απόφαση του Κράτους, και όχι με τεχνικά/νομικά κριτήρια, κατανοώντας τη συνενοχή αναμεταξύ των διάφορων εξουσιών του Κράτους ώστε να διαιωνίσει το υπάρχον μοντέλο ελέγχου.

Να γιατί πραγματοποιούμε τούτο το κάλεσμα για διεθνή αλληλεγγύη με τις αιχμάλωτες και τους αιχμαλώτους της εξέγερσης, για να αποκαλύψουμε την πολιτική συνθήκη του εγκλεισμού τους, και για να απαιτήσουμε την άμεση απελευθέρωσή τους. Επεκτείνουμε το κάλεσμα αυτό, κάνοντας έκκληση να ορθωθούν ποικίλες πρωτοβουλίες και δράσεις αλληλεγγύης σε κάθε περιοχή.

ΟΣΟΙ ΞΕΧΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ, ΞΕΧΝΟΥΝ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ!

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΑΙΧΜΑΛΩΤΩΝ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ!

Συντονισμός για την Απελευθέρωση των Πολιτικών Κρατουμένων της 18ης Οκτώβρη

Πηγή: http://aradio.blogsport.de/2020/01/11/chile-13-19-1-2020-woche-der-solidaritaet-mit-den-politischen-gefangenen-semana-de-solidaridad-con-lxs-presxs-politicxs/

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok