Χιλή: Ανακοινωθέν του Pablo Bahamonde Ortiz “Oso”, ανατρεπτικού κρατουμένου και απεργού πείνας

29 Μάρτη – Ανακοινωθέν του Pablo Bahamonde Ortiz “Oso”, ανατρεπτικού κρατουμένου και απεργού πείνας απ’ τη φυλακή Santiago 1

Μέρες σαν τη σημερινή, υπάρχουν πολλά αδέρφια που γυρνούν στη μνήμη μας… Ο καιρός έχει περάσει, αλλά σε κάθε στιγμή της ζωής μου είναι συνεχώς παρόντες στην ύπαρξή μου, επαναφέροντας όλη την εμπειρία και τη σοφία που συνέλεξαν στα Βήματά τους. Το να αναφέρουμε καθένα ξεχωριστά, θα κατέληγε σε μία εκτενέστατη λίστα · οι ποικίλες συνθήκες των θανάτων τους δείχνουν πως οι καιροί δεν είναι δα και τόσο διαφορετικοί όσον αφορά το κατά πόσο τα χτυπήματα της εξουσίας δολοφονούν όσες κι όσους αμφισβητούν τη βολή των ισχυρών.

Αίμα, πόνος και οργή χτίζουν ένα μονοπάτι καταστροφής και δημιουργίας δίχως τέλος. Μέσ’ από δαύτες τις σκέψεις, ανασαίνω καθάριο αέρα και συνεχίζω ανένδοτα.

Ας κατανοήσουμε πως ο εγκλεισμός είναι απλώς ένα πιθανό σενάριο της Ζωής για όσες και όσους επιλέγουν να διαρρήξουν την κανονικότητα και τη νομιμότητα της εξουσίας.

Η τιμωρία κι η απομόνωση, ως μέθοδος απόσπασης μετάνοιας, είναι η απάντηση που θα συναντήσουν τα αδάμαστα κορμιά κι οι συνειδήσεις μας.

Το συνεχές του αγώνα είναι ένα διαρκές οικοδόμημα, αέναο και πολύμορφο, με εξεγερτικό και θρασύ χαρακτήρα, που έρχεται σε σύγκρουση με την καταστολή, τη δυστυχία και την εκμετάλλευση.

Απ’ το μέρος αυτό, τα καλέσματα θ’ αποτελούν πάντα μέσο όξυνσης της σύγκρουσης, μέσο προετοιμασίας, μέσο να νιώθουμε και να βιώνουμε τις ανατρεπτικές πρακτικές, να ρηγματώνουμε τις παλιές, δογματικές, ηθικίστικες, πατριαρχικές, εξουσιαστικές και τοξικές λογικές, που μόνο ζημιά και δυσπιστία προκαλούν εντός των συλλογικοτήτων και μεταξύ των σκεπτόμενων ατόμων.

Πάντοτε, ο αγώνας των Αδερφών μας που έχουν απαχθεί απ’ το κράτος αποτελεί έργο που συμπληρώνει τις μάχες στις οποίες καθημερινά χιλιάδες από Εσάς συνεισφέρετε, μέσα από τους διάφορους χώρους επιθετικής αντίστασης.

Είν’ επιτακτικό να πληθύνουμε και να ενισχύσουμε τα συνένοχα δίκτυα, προβαίνοντας σε διάφορες δράσεις για ν’ απαιτήσουμε τη δίχως όρους απελευθέρωση χιλιάδων από εμάς που βρισκόμαστε έγκλειστοι πίσω απ’ αυτά τα τείχη. Η αλληλεγγύη οφείλει να προσδώσει τούτη τη θεσπέσια επιθετική και συγκρουσιακή αλματώδη κίνηση που αντανακλά ιστορικά τα Βήματα των χιλιάδων πεσόντων αυτού του αγώνα.

Ο εχθρός, μέρα με τη μέρα, παραμονεύει, και είναι καιρός να του επιστρέψουμε τα χτυπήματα… Είναι καιρός να βεβαιώσουμε έμπρακτα ότι οι μηχανισμοί ελέγχου θα καταστούν άχρηστοι απέναντι σ’ εκείνες κι εκείνους που αγκαλιάζουν συνειδητά κι ολόψυχα την ατραπό της ολικής απελευθέρωσης.

Μιαν αγκαλιά συνενοχής κι εξέγερσης για τ’ Αδέρφια που βρίσκονται σήμερα σε απεργία πείνας, που παρέα προτάσσουμε σήμερα τα κορμιά μας ως όπλα, αντιμετωπίζοντας για μία ακόμη φορά το Κράτος και τους νόμους του.

Μαχόμενη Νεολαία, Διαρκής Εξέγερση!!!

Για την ανάκληση του άρθρου 9 και την αποκατάσταση του άρθρου 1 του Νομικού Διατάγματος 321!!!

Ελεύθεροι στους δρόμους ο σύντροφος Marcelo Villarroel και όλοι οι πολιτικοί κρατούμενοι, οι ανατρεπτικοί και αναρχικοί κρατούμενοι, οι αιχμάλωτες κι οι αιχμάλωτοι για την Απελευθέρωση των Μαπούτσε, οι αιχμάλωτες κι οι αιχμάλωτοι της Εξέγερσης!!!

Όσο υπάρχει δυστυχία, θα υπάρχει εξέγερση!!!

Pablo Bahamondes Ortiz “Oso”
Ανατρεπτικός κρατούμενος απ’ τη Villa France
Σωφρονιστικό κατάστημα Santiago 1
Πτέρυγα Υψίστης Ασφαλείας
29 Μαρτίου 2021.

Πηγή: AMW English

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Αργεντινή, Μπουένος Άιρες: Δράσεις αλληλεγγύης για τους απεργούς πείνας στη Χιλή

Καλούμε σε δράσεις παντός τύπου, πεπεισμένοι πως η εξεγερτική/ανατρεπτική αλληλεγγύη θα βγάλει τα αδέρφια και τα συντρόφια μας έξω απ’ τις φυλακές.

Το βράδυ της 28ης Μάρτη, στην περιοχή Almagro (στο κέντρο του Μπουένος Άιρες), ορθώσαμε πύρινα οδοφράγματα και ρηγματώσαμε την κανονικότητα των πολιτών, αποφεύγοντας το άγρυπνο βλέμμα της αστυνομίας.

Προκρίνουμε ένα συνένοχο και εμπρηστικό/εκρηκτικό συνεχές.

Το βράδυ της 29ης Μάρτη, κολλήσαμε αφίσες στην περιοχή του προξενείου της Χιλής στο Μπουένος Άιρες.

Κι αυτό σε στήριξη του αγώνα που διεξάγεται στις φυλακές τους από ανατρεπτικά και αναρχικά έγκλειστα συντρόφια, από αιχμαλώτους και αιχμάλωτες της εξέγερσης του Οκτώβρη, καθώς και του αγώνα για απελευθέρωση των Μαπούτσε.

Δεν κινητοποιούμαστε για να δράσουμε απλώς ενάντια στον εγκλεισμό.

Το να στηρίζουμε όσες και όσους έπεσαν στη μάχη ή απήχθησαν από την εξουσία αποτελεί μια φυσική δυναμική. Θεωρούμε όμως πως η μόνη μορφή αλληλεγγύης είναι η συνέχιση του αγώνα.

Ο χρόνος είναι τώρα!
Όλα συνεχίζονται!
Η απομόνωση είναι βασανιστήριο!
Όσο υπάρχει δυστυχία, θα υπάρχει εξέγερση!
Θάνατος στο Κράτος και ζήτω η Αναρχία!

Πηγή: Attaque

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή, Biobío: Εμπρηστική επίθεση σε αρένα ταυρομαχιών

Μια αρένα ταυρομαχιών στο Cañete (στην περιοχή Biobío) δέχθηκε σοβαρότατες υλικές ζημιές έπειτα από εμπρηστική επίθεση. Σύμφωνα με ρεπορτάζ από καθεστωτικά μέσα, στο σημείο αφέθηκε φυλλάδιο που αναφέρεται στην απελευθέρωση των Μαπούτσε πολιτικών κρατουμένων.

Πηγή: Bite Back

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

ΣΑΕΚΜ, Θεσσαλονίκη: Αλληλεγγύη στη συντρόφισσα Δ. Βαλαβάνη

Παρεμβάσεις, με σπρέι και τρικάκια, στις επιχειρήσεις: Euromedica και Βιοκλινική, που διαθέτουν παραρτήματα ελέγχου γενετικού υλικού, ως ελάχιστη ένδειξη αλληλεγγύης στην αναρχική συντρόφισσα Δ. Βαλαβάνη.

Έπειτα από τη σύλληψη των αναρχικών Δ. Βαλαβάνη, Κ. Αθανασοπούλου και Γ. Μιχαηλίδη (29/01/20) στην Αγία Παρασκευή και κατά τη διάρκεια κράτησης της συντρόφισσας Δ.Β. στη ΓΑΔΑ, η απάντηση στην άρνηση της να συνεργαστεί είναι: πολλαπλά χτυπήματα, σωματικός έλεγχος και αγγίγματα από άντρες της αντιτρομοκρατικής, που καταλήγουν σε βίαιη λήψη του γενετικού της υλικού. Και μπορεί για κάποιους αυτά να φαίνονται αποκυήματα της φαντασίας, μιας και όπως πληροφορούμαστε το τελευταίο διάστημα δεν είναι αυτές οι πρακτικές της δημοκρατίας, για εμάς όμως ούτε άγνωστα είναι ούτε εξαπίνης μας έπιασαν ούτε και μείναμε με ένα γιατί ζωγραφισμένο στο πρόσωπο. Γιατί… αυτές ήταν, είναι και θα είναι οι πρακτικές της δημοκρατίας.

Δεν περιμένουμε κανένα μπάτσο, κανέναν δικαστή, κανέναν εισαγγελέα να φερθεί με γνώμονα την αξιοπρέπεια ή την “επιείκεια”, έστω και για το θεαθήναι. Η θέση τους είναι ξεκάθαρη, τα στρατόπεδα διαχωρισμένα, η σύγκρουση μεταξύ μας αναπόφευκτη.

Κι έτσι εμείς, από τη δική μας μεριά, εχθροί της εξουσίας, δίπλα σε όσους και όσες αντιστέκονται, εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας, γνωρίζοντας πως οι συνειδήσεις δεν κάμπτονται, η οργή μας ξεχειλίζει και δεν μπορεί κανένας και τίποτα να την κάνει να κοπάσει. Δίπλα, λοιπόν, σε εκείνους που δε συνεργάστηκαν, δεν υποτάχθηκαν, αρνήθηκαν να γίνουν έρμαια στα χέρια του κράτους και των μηχανισμών του, που δεν τους λογάριασαν στιγμή ως συμμάχους και στήριξαν τις επιλογές τους με κάθε κόστος. Είμαστε εδώ, για να τους θυμίσουμε με όποιον τρόπο, πως δε θα είναι ποτέ μόνοι απέναντι τους.

ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΣΣΑ Δ. ΒΑΛΑΒΑΝΗ

ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ

ΦΩΤΙΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΚΕΛΙΑ

ΠΟΛΥΜΟΡΦΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΣΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

Συνέλευση Αναρχικών Ενάντια στην Κοινωνική Μηχανή

sakm@riseup.net

saekm.espivblogs.net

Χιλή: Οδοφράγματα για τη Μέρα του Νεαρού Μαχητή και σε αλληλεγγύη με τους αιχμαλώτους απεργούς πείνας

29 Μάρτη, διαρκής εξέγερση σε κάθε περιοχή

Καθώς ανατέλλει μία ακόμη 29η Μάρτη όπου ξεσπά η οργή των τόσων χρόνων δυστυχίας, των τόσων θανάτων, εξαφανίσεων, βιασμών και απαγωγών. Τονίζουμε πως δεν πρέπει να εκλαμβάνουμε τη μέρα τούτη ως μέρα εορτασμών, αλλά να εμβαθύνουμε στους ανυπάκουους κι ανταγωνιστικούς τρόπους με τους οποίους κάθε άτομο αντιλαμβάνεται τον εχθρό του, και στην καθημερινή ζωή και στον πραγματικό και διαρκή αγώνα των δρόμων.

Έτσι, σήμερα, απ’ τη φυλακή Santiago 1, πίσω απ’ την άσφαλτο και τα τείχη της, τα καλέσματα ενεργοποίησαν τη δρομίσια μαχητικότητα σε όλες τις περιοχές · και έτσι, η αλληλεγγύη κι η επίθεση για τη διάχυση της εξέγερσης, παρέα με τον θόρυβο που προκάλεσαν τα χέρια κι οι καρδιές κάθε ξεχωριστού αδάμαστου ατόμου, συνάντησαν την πραγματικότητα και το καθήκον.

Να διαδοθεί η είδηση της απεργίας πείνας και να οργανωθεί η διαρκής εξέγερση κατά τη διάρκεια αυτής της μέρας αγώνα.

Όποιος ξεχνά τους αιχμαλώτους και τις αιχμάλωτες, ξεχνά τον ίδιο τον αγώνα!!!

Πηγή: AMW English

*

Ανατρεπτικοί κρατούμενοι και αιχμάλωτοι της εξέγερσης σε απεργία πείνας, φυλακή Santiago 1

Προπαγάνδα και οδοφράγματα για την 29η Μάρτη, και σε αλληλεγγύη με τους κρατουμένους και τις κρατούμενες που βρίσκονται σε απεργία πείνας στο Σαντιάγο της Χιλής.

Το κυρίαρχο πολιτικό οικοδόμημα οφείλει να κατανοήσει πως η ισχύς του κόσμου που κατοικεί στη Χιλή δε θα συνεχίσει να γίνεται αντικείμενο σφετερισμού από τους υποτιθέμενους αντιπροσώπους του, από τις κυβερνήσεις που απαρτίζονται από πολιτικά κόμματα γεμάτα μισθοφόρους και επιχειρηματίες που έχουν εμπορευματοποιήσει κάθε μας δικαίωμα κι έχουν ιδιοποιηθεί τους φυσικούς πόρους της χώρας, επιβάλλοντας εκμετάλλευση μέχρι θανάτου με την αποκαλούμενη ανάπτυξή τους.

Όπως σε μια δικτατορία, κλειδαμπαρώνουν τους ανθρώπους μας, τους γειτόνους μας, τα αδέρφια μας, τις φίλες μας, τους γονείς μας, τα παιδιά και τα εγγόνια μας, μας ακρωτηριάζουν, μας καίνε, μας βιάζουν, μας δολοφονούν. Να λοιπόν γιατί καλούμε σε λαϊκό ξεσηκωμό την 29η Μάρτη ενάντια στη δικτατορία του Πινιέρα, όπως έκαναν στην εποχή τους και τα αδέρφια Vergara Toledo.

Παλεύουμε για να καταστήσουμε ορατούς τους ανατρεπτικούς κρατουμένους που βρίσκονται σε απεργία πείνας.

Είμαστε η Ομάδα Δράσης Camilo Catrillanca (Grupo de Acción Camilo Catrillanca), και είμαστα παντού.

Πηγή: Enough Is Enough

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή, Simón Bolívar: Οδοφράγματα αλληλεγγύης την τρίτη μέρα απεργίας πείνας

Τρίτη μέρα. 24 Μάρτη. Οδοφράγματα στην κοινότητα του Simón Bolívar

Ούτε κατασταλτικές καραντίνες ούτε απαγορεύσεις κυκλοφορίας: Οι κάτοικοι της κοινότητας του Simón Bolívar στηρίζουν με φωτιές και οδοφράγματα την τρίτη μέρα απεργίας πείνας ενάντια στις τροποποιήσεις του Νόμου 321 και ενάντια στην προληπτική κράτηση ως τιμωρία.

ΣΗΜΕΡΑ, ΤΡΙΤΗ ΜΕΡΑ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΠΕΙΝΑΣ ΑΠ’ ΤΑ ΑΙΧΜΑΛΩΤΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΜΕ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΕΣ ΠΟΙΝΕΣ, ΚΑΠΟΙΑ ΣΥΝΕΝΟΧΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΑΠ’ ΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ SIMON BOLIVAR ΒΓΗΚΑΝ ΕΞΩ ΝΑ ΟΡΘΩΣΟΥΝ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑΤΑ, ΩΣ ΧΕΙΡΟΝΟΜΙΑ ΑΓΚΙΤΑΤΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΝΟΜΟ 321.

Τα τρικάκια γράφουν:

Μαχόμενη νεολαία, εξέγερση διαρκής, κάλεσμα στον κοινωνικό πόλεμο!!

Αλληλεγγύη και συνενοχή με τα αναρχικά και ανατρεπτικά έγκλειστα συντρόφια και με τις αιχμάλωτες και τους αιχμαλώτους της εξέγερσης, που βρίσκονται σε απεργία πείνας από τις 22 Μάρτη, για την εφαρμογή του άρθρου 1 και την επαναφορά του άρθρου 9 του Νομικού Διατάγματος 321.

Πηγή: Buscando la Kalle

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Δήμητρα Βαλαβάνη: Για το δικαστήριο (1/4/21) σχετικά με την βίαιη λήψη DNA μου

Τον τελευταίο χρόνο φτάνουν στο φως της δημοσιότητας μεμονωμένες στιγμές ενός διαρκούς φαινομένου τόσο παλιού όσο και η ύπαρξη κράτους και εξουσίας: αυτό της αστυνομικής βίας. Από τις δολοφονίες Αφροαμερικανών στις ΗΠΑ, της δολοφονίες στην Μιανμάρ μετά το πραξικόπημα, τα επεισόδια στο Παρίσι εξ αιτίας της ψήφισης ευνοϊκών προς ους μπάτσους νομοσχεδίων, τη δολοφονία ΄΄υπόπτου΄΄ στην Αλβανία , τις φασιστικές πρακτικές στην Τουρκία, μέχρι την Ελλάδα με τους αμέτρητους ξυλοδαρμούς διαδηλωτών, πολιτών, τις εκδικητικές μεταγωγές φυλακισμένων, τα συνεχή βασανιστήρια ανθρώπων στην ΓΑΔΑ και στα Α.Τ και τους βιασμούς προσφύγων και όχι μόνο στην Πέτρου Ράλλη πολλά ακόμα γεγονότα από τα οποία δεν μπορώ να ξεχάσω τους βασανισμούς συντρόφων-ισσών μου στα Α.Τ , τους ξυλοδαρμούς τους σε πορείες, όσο φυσικά και την δική μου βίαιη μεταχείριση από τους μπάτσους της αντιτρομοκρατικής όταν επιχείρησαν να μου αποσπάσουν γενετικό υλικό.

Μετά την σύλληψη μας στις 29/1/20 κατά την διάρκεια της κράτησης μας στα κελιά του 12ου της ΓΑΔΑ, μου ζητήθηκε να υποβληθώ σε λήψη DNA κάτι το οποίο αρνήθηκα όπως και οποιαδήποτε άλλη συνεργασία.

Έπειτα από την τελευταία μεγάλη απεργία πείνας των κρατουμένων το 2015 η εισαγγελική διάταξη που επέβαλε την βίαιη λήψη DNA, μετατράπηκε σε υποχρεωτική λήψη γενετικού υλικού με σεβασμό στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια . Κάτι τελείως ασαφές και προσχηματικό, όσο προσχηματική είναι και η σχέση των μπάτσων με την αξιοπρέπεια. Είτε υπηρετούν στην αντιτρομοκρατική είτε στην ΔΡΑΣΗ και στα ΜΑΤ, οι μπάτσοι δεν παύουν να είναι πιστοί εκφραστές της εξουσίας επιβάλλοντας με κάθε μέσο τον νόμο, την τάξη και την ασφάλεια, ικανοποιώντας ταυτόχρονα διαστροφές και προσωπικά τους συμφέροντα. Έτσι και στην δική μου περίπτωση στόχος ήταν η βίαιη λήψη DNA παρά την άρνηση μου και παρά την γνωστοποίηση για το σοβαρό πρόβλημα υγείας μου καθώς έχω υποβληθεί σε σοβαρή εγχείρηση στο κεφάλι. Η διαδικασία λήψης DNA έγινε αποκλειστικά από άντρες παρότι η οποιαδήποτε σωματική έρευνα η επαφή βάση νόμου πρέπει αν πραγματοποιείται από γυναίκες. Αντιλαμβανόμενη το τι θα ακολουθήσει το μόνο που μπορούσα να κάνω από την στιγμή που μπήκαν στο κελί μέχρι και την λήψη DNA, ήταν να προστατεύσω το κεφάλι μου από τα χτυπήματα που δεχόμουν. Αφού μου χτύπησαν επανειλημμένα το κεφάλι στον τοίχο του κελιού, μεταφέρθηκα σηκωτή σε ένα δωμάτιο του πάνω ορόφου. Με πισθάγκωνα τα χέρια δεμένα με χειροπέδες σε μια καρέκλα, είχα επάνω μου πέντε άντρες να προσπαθούν να με ακινητοποιήσουν,κάτι που, αφού από την μέση και πάνω ήμουν ουσιαστικά δεμένη, δεν ήταν δύσκολο. Αντ΄αυτού οι δύο από αυτούς θέλησαν να ακινητοποιήσουν και τα πόδια μου πιάνοντας με ο καθένας από τους μηρούς και ανοίγοντας τα μέχρι το σημείο που νόμιζα πως θα σπάσουν. Παράλληλα ακόμα δυο άντρες βρίζοντας, πιέζοντας και χτυπώντας το κεφάλι μου έβαζαν τα χέρια τους στο στόμα μου προκειμένου να το ανοίξουν για να πάρουν γενετικό υλικό. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο με επέστρεψαν πάλι πίσω στο κελί. Αμέσως ζήτησα την επικοινωνία με τον γιατρό μου μιας και είχα έντονους πόνους στο κεφάλι μου. Δεν μου επέτρεψαν καμία επικοινωνία ούτε με τον γιατρό μου ούτε με τον δικηγόρο μου, ενώ μετά από αρκετή ώρα και συνεχείς πιέσεις μεταφέρθηκα στο ΚΑΤ. Πέρα από τις ειδικές εξετάσεις, καθ’ όλη την διάρκεια των οποίων ήμουν δεμένη με χειροπέδες, δεν είχα την παραμικρή επικοινωνία με τον γιατρό που με χειρούργησε και με συνοπτικές διαδικασίες μεταφέρθηκα πάλι πίσω στην ΓΑΔΑ.

Έπειτα από όλη αυτήν την βίαιη μεταχείριση σωματική και λεκτική, σε μια αντιστροφή της πραγματικότητας, καλούμαι ως κατηγορούμενη στα δικαστήρια της ευελπίδων την επόμενη πέμπτη 1/4/21 και ώρα 9.00 ΠΜ με τις κατηγορίες της εξύβρισης και της αντίστασης κατά των μπάτσων της αντιτρομοκρατικής.

Το να βρίσκεσαι μόνη σου απέναντι σε πέντε άντρες που σου ανοίγουν και σου τραβάνε τα πόδια, χτυπάνε το κεφάλι σου για να σου ανοίξουν το στόμα ενώ παράλληλα σου φωνάζουν ΄΄θα σε γαμήσουμε πουτάνα΄΄, δεν παραπέμπει σε υποχρεωτική λήψη DNA με σεβασμό στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια αλλά σε ξεκάθαρη κατάχρηση εξουσίας, επιβολή δύναμης σε συνθήκες βιασμού.

Καλούμαι να δικαστώ εγώ, φορτωμένη με ένα ακόμα δικαστήριο, ενώ εκείνοι φρόντισαν να μην υπάρχει τίποτα καταγεγραμμένο ( μιας και δεν υπήρχαν πουθενά κάμερες) από τα αίσχη που έκαναν και που κάνουν. Όπως συμβαίνει με τόσους μπάτσους που ξυλοκοπούν, βασανίζουν και τίθενται σε διαθεσιμότητα, που βιάζουν ανενόχλητοι, που παρακολουθούν παράνομα τις ζωές μας έχοντας την κάλυψη κυβέρνησης και δικαστών, που παραβιάζουν τους ίδιους τους νόμους που υπηρετούν και που δολοφονούν όμως τρώνε στην χειρότερη ποινή φυλάκισης δεκατριών χρόνων και πλέον ζούνε ήρεμα την ζωή τους. Την ίδια στιγμή που άνθρωποι με μικρότερες κατηγορίες σαπίζουν στην φυλακή, βασανίζονται, βιάζονται και δολοφονούνται.

ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ ΚΑΙ ΦΑΚΕΛΩΜΑΤΟΣ ΟΣΩΝ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΒΙΑ ΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ ΚΑΙ ΒΑΣΑΝΙΣΤΩΝ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ

Δήμητρα Βαλαβάνη

Πηγή: Athens Indymedia

Χιλή: Οδοφράγματα αλληλεγγύης για τους απεργούς πείνας στις χιλιάνικες φυλακές

Οδοφράγματα για τους Αναρχικούς και Ανατρεπτικούς κρατουμένους και κρατούμενες που βρίσκονται σε απεργία πείνας στη Χιλή

Μαθαίνοντας για την απεργία πείνας που ξεκίνησε σήμερα, Δευτέρα 22 Μάρτη, από διάφορα ανατρεπτικά και αναρχικά συντρόφια στην C.A.S (Φυλακή Υψίστης Ασφαλείας), στη φυλακή Máxima, στη φυλακή του San Miguel και στη φυλακή Santiago 1, διεκδικώντας την ακύρωση της τροποποίησης του Νομικού Διατάγματος 321, ορθώσαμε οδοφράγματα συντονισμένα στην κοινότητα του Maipú και του Lo Prado, ως ανταπόκριση στα καλέσματα για δράση.

1η ΜΕΡΑ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΠΕΙΝΑΣ!!

ΑΣ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΤΟΥΝ ΟΙ ΔΡΑΣΕΙΣ!!

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ/ΙΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ/ΕΣ ΜΕ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΕΣ ΠΟΙΝΕΣ!!

Πηγή: AMW English

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή: Δημόσια δήλωση για την έναρξη απεργίας πείνας

Δημόσια δήλωση για την έναρξη απεργίας πείνας

Προς τους λαούς, τα άτομα, τις κοινότητες και τα εδάφη σε αγώνα και αντίσταση.

Προς όσους επαναστατούν ενάντια σε αυτό το παρόν της καταπίεσης και της δυστυχίας.

Προς τις οικογένειες, τους φίλους μας, τους συνενόχους μας, τους συντρόφους και τους αγαπημένους μας σε όλο τον κόσμο.

Προς όλους:

Σήμερα, Δευτέρα 22 Μαρτίου, στις 00:00 στο Σαντιάγο της Χιλής, οι κρατούμενοι του κοινωνικού πολέμου:

– Mónica Caballero Sepúlveda στη γυναικεία φυλακή του San Miguel.

– Marcelo Villarroel Sepúlveda,

– Joaquín Garcia Chanks,

– Juan Flores Riquelme

– Juan Aliste Vega στο C.A.S, (όχι συμμετέχοντας στην απεργία, αλλά στηρίζοντας, δεδομένης της ιατρικής κατάστασής του στη φυλακή υψηλής ασφάλειας)

– Francisco Solar Dominguez, στο τμήμα μέγιστης ασφάλειας.

– Pablo Bahamondes Ortiz,

– Jose Ignacio Duran Sanhueza,

– Tomas González Quezada και

– Gonzalo Farias Barrientos, στις ενότητες 2 και 3 της φυλακής του santiago 1,

ξεκινάμε μια κινητοποίηση με χαρακτηριστικά απεργίας πείνας επ’ αόριστον:

  • Κατάργηση του άρθρου 9 και η αποκατάσταση του άρθρου 1 του διατάγματος Νόμου 321.
  • Απελευθέρωση του συντρόφου Marcelo Villarroel και όλων των ανατρεπτικών κρατουμένων, των αναρχικών, των κρατουμένων της απελευθέρωσης των Mapuche και των κρατουμένων της εξέγερσης.

Με απλό τρόπο, να μην ισχύει αναδρομικά η τροποποίηση του νόμου που ρυθμίζει την «υπό όρους ελευθερία (υπό όρους αποφυλάκιση κρατουμένου)». Και αυτό να είναι ξανά κεκτημένο δικαίωμα του φυλακισμένου ατόμου και όχι προνόμιο όπως ορίζεται από τον τωρινό νόμο, ο οποίος μετασχηματίστηκε μόνιμα σύμφωνα με το συμφέρον του κράτους που θέλει να κρατήσει απαχθέντες όσους αγωνίζονται ενάντια στην κανονικότητα του υπάρχοντος.

Αυτή η τροποποίηση του νόμου δυσχεραίνει σημαντικά την πιθανότητα πρόσβασης στην λεγόμενη «απελευθέρωση υπό όρους», καθυστερώντας την σε ορισμένες περιπτώσεις για δεκαετίες – επηρεάζοντας έτσι μεγάλο αριθμό κρατουμένων που βλέπουν την ποινή τους να γίνεται μόνιμη. Από την άλλη, η αναδρομική ισχύ του, αγνοεί την ίδια της τη νομιμότητα, τη νομιμότητα των αφεντικών αυτού του άρρωστου κόσμου, αποδεικνύοντας τη συνεχή χρήση πολιτικών-νομικών παρεκκλίσεων με τις οποίες θάβουν κάτω από τόνους τσιμέντου και μετάλλου φυλακής τους φτωχούς, επαναστάτες και τους αντιστεκόμενους.

Αυτή η άθλια πολιτική-νομική επιβολή αγγίζει και επηρεάζει άμεσα σήμερα τον σύντροφό μας Marcelo Villarroel Sepúlveda, ο οποίος με 2 μεγάλες περιόδους εγκλεισμού βρίσκεται φυλακισμένος για περισσότερα από 25 χρόνια για ενέργειες ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο, ενέργειες που χρονολογούνται από τα τέλη της δεκαετίας του ’80, της δεκαετίας του ’90 και του 2000. Και επειδή δεν ήταν αρκετές οι εκτεταμένες ποινές που του επιβλήθηκαν, αυτή τη φορά το κράτος νομοθέτησε και ενίσχυσε νέα νομικά πλαίσια, δίνοντας εγγύηση για την εφαρμογή των ποινών της παλιάς και σάπιας στρατιωτικής δικαιοσύνης, τροποποιώντας τις προθεσμίες υποβολής αιτήσεων του Marcelo που αντιστοιχούσαν στο 2019 ώστε να του επιτραπεί η υποβολή αίτησης το 2036, εφαρμόζοντας αυθαίρετα την κεκαλυμένη διαρκή φυλάκιση του, που στοχεύει να τον κρατήσει έγκλειστο για συνολικά περισσότερα από 40 χρόνια.

Από τον εγκλεισμό δεκαετιών, ετών και μηνών, από το χθες και το σήμερα, διάφορες γενιές συντρόφων τα έχουμε σπασμένα με οποιαδήποτε έννοια θυματοποίησης που θέλει τους απαχθέντες, ένα παθητικό υποκείμενο που υπόκειται συνεχώς στη βούληση αυτού που τους κρατάει και επιτεθόμαστε χρησιμοποιώντας τα σώματά μας ως πεδία μάχης και από εκεί παλεύουμε εξωτερικά και εσωτερικά την καθημερινή ζωή που μας επιβάλλεται από τον εγκλεισμό.

Το πέρασμα από τη φυλακή είναι μια επέκταση της επιλογής που έχουμε κάνει στη ζωή, όπου η συνειδητή πράξη για την ολικη απελευθέρωση επιδιώκει να προσδιορίσει την συγγένεια των ιδεών που αντικατοπτρίζονται σε ενέργειες, μάχες και αντιστάσεις ως αντιεξουσιαστική πρακτική. Αποφάσεις που ενσωματώνονται σε γεγονότα αντίστασης, εκεί είναι που βάζουμε το καλύτερο από το καθένα μας: άτομα, πυρήνες, συμμορίες, συλλογικές και ανταγωνιστικές πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση του κράτους και των μηχανισμών καταστολής ελέγχου και θανάτου, ως εργαλείου ελέγχου και συστηματικής καταπίεσης της ζωής.

Εδώ μέσα στα τείχη σας, είμαστε απείρως μακριά από την ήττα, πολύ λιγότερο μόνοι/ες, όπως θα θέλατε. Συνεχίζουμε να είμαστε ανυπότακτοι/ες, ελεύθεροι/ες και αξιοπρεπείς.

Σήμερα αγωνιζόμαστε ξανά με τα σώματά μας ως όπλα ενάντια σε εκείνους που θέλουν να φυλακίσουν και να θάψουν κάτω από το τσιμέντο την εξέγερση, την αξιοπρέπεια, την αγάπη και την αλληλεγγύη. Η εξουσιαστική αστυνομική κοινωνία δημιούργησε την πανοπτική φυλακή όπου ιστορικά, έχει φυλακίσει όσα άτομα επαναστατούν ενάντια στη λεγόμενη κοινωνική ειρήνη, δημιουργώντας δομές τιμωρίας που επιδιώκουν σωματικό και διανοητικό έλεγχο, επιδιώκοντας τον περιορισμό του ατόμου, μέσω του φόβου της βίας της απομόνωσης και της φυλάκισης. Αλλά καμία φυλακή, ούτε μεγίστης ή υψίστης ασφάλειας, ούτε με τους περιφραγμένους τοίχους, τα κάγκελα με τους ένοπλους φρουρούς, δεν θα μπορέσει να υποτάξει όσες/ους έχουν αφιερώσει ολόκληρη τη ζωή τους στην υπόθεση της ολικής απελευθέρωσης.

Αυτά τα τείχη δεν θα μπορέσουν ποτέ να σιωπήσουν τα όνειρά μας, και ακόμη λιγότερο θα μπορέσουν να σταματήσουν την ανεξέλεγκτη παλίρροια των ανυπότακτων υπάρξεων που ενώνονται και ορμούν ενάντια σε κάθε είδος κυβέρνησης.

Επίσης, θέτουμε ως άμεσο και επείγον το ζήτημα του τέλους της προληπτικής φυλάκισης ως τιμωρητικό μέσο εναντίον εκείνων που κατηγορούνται για ενέργειες στο πλαίσιο μόνιμης εξέγερσης, αρνούμενοι το υποτιθέμενο τεκμήριο αθωότητας κατά τη διάρκεια μιας έρευνας.

Με αυτόν τον τρόπο αντιμετωπίζονται ως ένοχοι, και τους επιβάλλονται εκτεταμένες προληπτικές φυλακίσεις που διαρκούν ακόμη και μέχρι τη στιγμή της καταδίκης ή την ολοκλήρωση της ποινής.

Απορρίπτουμε επίσης την τρέχουσα ισχύ των καταδικαστικών αποφάσεων της ναζιστικής φασιστικής στρατιωτικής δικαιοσύνης της Χιλής, οι οποίες διαμορφώθηκαν υπό βασανιστήρια και σε διαδικασίες χωρίς δικαίωμα υπεράσπισης, και αποδοκιμάστηκαν ευρέως σε διεθνές επίπεδο, κατά τη διάρκεια δεκαετιών στις οποίες ο Marcelo Villarroel και ο Juan Aliste δικάστηκαν και καταδικάστηκαν.

Αν και το 2010 η Χιλή, λόγω διεθνούς πίεσης, τροποποίησε την δυνατότητα δίωξης πολιτών από στρατιωτικούς εισαγγελείς, οι προηγούμενες καταδίκες, και ιδίως εκείνες της δεκαετίας του 1990, παραμένουν σε ισχύ παρά την εκτεταμένη κριτική και τη διεθνή απόρριψη. Ακόμη, δεν αγνοούμε αλλά συμπαραστεκόμαστε στο αίτημα των Mapuche να εφαρμόσει τη Σύμβαση 169 της ΔΟΕ για την κατάσταση των Peñi και Lamngen που φυλακίστηκαν στον αγώνα.

Αυτή η από κοινού κινητοποίηση είναι η συνέυρεση μεταξύ διαφορετικών πρακτικών και άτυπων τάσεων που βρίσκονται στη φυλακή ως μια ζωντανή συνέχιση της μακράς συλλογικής αντίστασης και είναι επίσης μια ανοιχτή έκκληση σε όλα τα περιβάλλοντα αλληλεγγύης και σε όλους εκείνους που θέτουν τους εαυτούς τους ενάντια στη φυλακή και την καταπίεση, να γίνουν ενεργό μέρος αυτού του αγώνα που ανήκει σε όλους, και ενθαρρύνουμε κάθε είδους πρωτοβουλίες με ό, τι είναι διαθέσιμο και από οπουδήποτε, θέλοντας να επιτύχουμε σε αυτή τη νέα κινητοποίηση που ξεκινάμε ως απαραίτητο και επείγον βήμα στον αγώνα ενάντια στις φυλακές.

Εν μέσω αυτής της χιονοστιβάδας των περιορισμών που επικαλούνται την πανδημία σε διεθνές επίπεδο, καλούμε επίσης όλες τις συγγενικές εκφράσεις σε όλο τον κόσμο να εκφραστούν όπως καθεμία μπορεί και θέλει, χρησιμοποιώντας τη φαντασία ως το μόνο όριο.

Αγκαλιάζοντας όλους/ες τους/τις φυγάδες, τους/τις αξιοπρεπείς κρατούμενους/ες που πολεμούν, όλες τις οικογένειες που αντιστέκονται, με ανατρεπτική, αυτόνομη, ελευθεριακή, αναρχική και εξεγερτική μνήμη.

Με όλα τα αδέρφια και τα συντρόφια που έχουν πέσει στη μάχη.

Όσο υπάρχει εξαθλίωση θα υπάρξει εξέγερση !

Θάνατος στο κράτος και ζήτω αναρχία!

Υφαίνοντας δίκτυα, πολλαπλασιάζοντας την συνενοχή, προωθείται η εξεγερτική και ανατρεπτική επίθεση

Ούτε ένοχοι ούτε αθώοι, μόνιμη εξέγερση !

Ενάντια σε κάθε εξουσία, αυτοάμυνα και αλληλεγγύη !!

Για την επέκταση της αλληλεγγύης στους κρατούμενους του κοινωνικού πολέμου, της εξέγερσης και της απελευθέρωσης του Μαπούτσε !!!

Να εκραγούν οι φυλακές!

Για την κατάργηση του άρθρου 9 και την αποκατάσταση του άρθρου 1 του διατάγματος 321

Ο Marcelo Villarroel και όλοι οι ανατρεπτικοί κρατούμενοι, οι αναρχικοί, οι κρατούμενοι της εξέγερσης και της απελευθέρωσης των Mapuche: Στο δρόμο!!

Monica Caballero Sepúlveda

Marcelo Villarroel Sepulveda

Joaquin Garcia Chanks

Juan Flores Riquelme

Juan Aliste Vega

Francisco Solar Domínguez

Pablo Bahamondes Ortiz

Jose Duran Sanhueza

Tomas González Quezada

Gonzalo Farias Barrientos

Μέχρι να καταστρέψουμε τον τελευταίο ανάχωμα της κοινωνίας φυλακής!

Μέχρι την ολική απελευθέρωση !!

Πηγή: Athens Indymedia

Ιταλία: Ενημερώσεις από αιχμάλωτα και διωκόμενα συντρόφια

Επιχείρηση Bialystok: Αποφυλακίστηκαν η Flavia, ο Roberto, ο Nico και η Francesca (12-15 Μάρτη 2021)

Την Παρασκευή 12 Μάρτη 2021, εννέα μήνες μετά τις συλλήψεις στα πλαίσια της κατασταλτικής επιχείρησης Bialystok, η Flavia, ο Robi και ο Nico αποφυλακίστηκαν με τον περιοριστικό όρο να μη βγαίνουν απ’ τον δήμο της κατοικίας τους και να επιστρέφουν σπίτι τα βράδια (η αποφυλάκιση πραγματοποιήθηκε έπειτα από αίτηση που κατατέθηκε στη δικαστική έδρα του κακουργιοδικείου στις 25 Φλεβάρη).

Στις 15 Μάρτη, αποφυλακίστηκε και η Francesca, χωρίς περιοριστικούς όρους, έπειτα από αίτηση που κατατέθηκε στις 4 Μάρτη (μετά το εφετείο).

Δεν κατατέθηκε κάποια επιπλέον αίτηση για τον Claudio (ο οποίος βρίσκεται έγκλειστος) ή τον Daniele (ο οποίος βρίσκεται υπό κατ’ οίκον περιορισμό), των οποίων η κατάσταση παραμένει ίδια.

Θερμούς χαιρετισμούς στα συντρόφια έξω από δαύτα τα άθλια τείχη, και ακόμα περισσότερους χαιρετισμούς σε όσες και όσους βρίσκονται ακόμη έγκλειστοι.

Για να γράψετε στον Claudio:

Claudio Zaccone
C. C. di Siracusa
strada Monasteri 20
96014 Cavadonna (SR)
Italia – Ιταλία

Πηγή: Malacoda

*

Επιχείρηση Prometeo: Η Natascia μεταφέρθηκε από την Piacenza στη φυλακή Santa Maria Capua Vetere

Ενημερωθήκαμε πως η Natascia – αναρχική που συνελήφθη στις 21 Μάη 2019 στα πλαίσια της κατασταλτικής επιχείρησης “Prometeo” – μεταφέρθηκε από τη φυλακή της Piacenza σε αυτήν της Santa Maria Capua Vetere, στην επαρχία Caserta. Θα ακολουθήσουν περαιτέρω ενημερώσεις.

Για να της γράψετε:

Natascia Savio
C. C. di Santa Maria Capua Vetere “Francesco Uccella”
S. S. Appia 7-bis
80155 Santa Maria Capua Vetere (CE)
Italia – Ιταλία

Ακολουθεί και η διεύθυνση του Beppe, επίσης αιχμαλώτου στα πλαίσια της επιχείρησης “Prometeo”:

Giuseppe Bruna
C. C. di Bologna “Dozza”
via del Gomito 2
40127 Bologna
Italia – Ιταλία

Πηγή: Malacoda

*

Ο Davide Delogu μεταφέρθηκε από την Caltagirone στη φυλακή Vibo Valentia (Μάρτης 2021)

Ο Σαρδήνιος αιχμάλωτος απελαθείς αναρχικός, Davide Delogu, μεταφέρθηκε από τη φυλακή Caltagirone στη Vibo Valentia.

Για να του γράψετε:

Davide Delogu
C. C. Nuovo Complesso
Contrada Cocari
89900 Vibo Valentia
Italy – Ιταλία

Για να ενισχύσετε το Ταμείο Αλληλεγγύης του Σαρδήνιου έγκλειστου απελαθέντος αναρχικού, Davide Delogu:

IBAN: IT27E0306967684510327514549
Accountholder: Laura Gargiulo

Για περαιτέρω ενημερώσεις (στα ιταλικά): sardegnaanarchica.wordpress.com

Πηγή: Malacoda

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Ο Κουφοντίνας και οι…”απέναντι”

Ο Κουφοντίνας…

Προσπάθησα να σκεφτώ τι σημαίνει αυτό το πρόσωπο που έχει γίνει το επίκεντρο των ημερών. Ένα πρόσωπο που αγωνίζεται πεθαίνοντας για την αξιοπρέπειά του. Ένα πρόσωπο που λοιδορείται ως “θρασύδειλος, δολοφόνος, σκήνωμα, νάρκισσος” και άλλα γραφικά από τους … όψιμους εχθρούς του. (Αλήθεια που βρέθηκαν όλοι αυτοί; )

Ότι και να λένε τα ασήμαντα παπαγαλάκια, η αλήθεια είναι ότι ο Κουφοντίνας συμπυκνώνει την ιστορική μνήμη των ηττημένων του εμφυλίου. Σα σκέψη και σα πρόσωπο.

Ο Κουφοντίνας είναι ο ιδεολογικός φορέας, ο εκφραστής αλλά και το σύμβολο μιας ελληνικής κοινωνικής επανάστασης που δεν έγινε ποτέ. Εκείνης των ηττημένων του εμφυλίου. Μιας επανάστασης που θα έπρεπε να τραφεί, από τις βαθιά κρυμμένες μνήμες:

Αυτές των αμερικάνικων ναπάλμ που έκαιγαν τα κορμιά των διωγμένων ανταρτών στα βουνά της Ηπείρου.

Τις μνήμες από τις εκτελέσεις , τις φυλακίσεις, τις εξορίες, και τα βασανιστήρια που ακολούθησαν χιλιάδων κομμουνιστών, τις διώξεις λόγω φρονήματος των ηττημένων.

Την απαγόρευση του κόμματος, την εκτέλεση του Μπελογιάννη, τους φακέλους αντιφρονούντων, τη βία και τη νοθεία σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις μιας δημοκρατίας που χωρούσε μόνο τους μεν, άντε κι ένα παρενδεδυμένο στην ψευδοδημοκρατική νομιμοφροσύνη αριστερό κι ακίνδυνο «δε».

Συμπεριλαμβάνει το ελληνορθόδοξο δεξιό «βαθύ κράτος», που όταν έστω και με την απόπειρα άσκησης μιας πιο «ανεξάρτητης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας», η χούντα την έβαλε στο γύψο.

Είναι τότε που γεννιούνται Κουφοντίνες, και που μεγαλώνοντας διδάσκονται την αλήθεια: Ότι ο κομμουνισμός, ο όποιος κομμουνισμός-, δεν “δικαιούται” να υπάρχει σε αυτό το τόπο.

Και αυτό, το διδάσκεται από παιδί νιώθοντας το τρόμο μιας χούντας που έχει μαυρίσει τον αέρα, και που η λαλιά γινόταν ψίθυρος για τους ηττημένους, και οι απαγορευμένες ιστορίες ψελλίζονται μυστικά πίσω από κλειστά παράθυρα από γενιά σε γενιά. Αυτό το μάχιμο πνεύμα, αυτή η παράδοση, η ιστορική γνώση και η αποκατάσταση μιας ιστορικής αδικίας, η επίγνωση μιας απάντησης με αξιοπρέπεια, εκκολάπτονταν στη συνείδηση ενός 15άχρονου, αλλά και των μεγαλύτερων συντρόφων του. Αυτό το πνεύμα όπλισε τη 17Ν, σαν ύστατη αντίδραση για την αποκατάστασης μιας ιστορικής αξιοπρέπειας. Της αξιοπρέπειας μιας απάντησης των ηττημένων.

Μιας αξιοπρέπειας, που όχι μόνο ερχόταν να απαντήσει στις ταπεινώσεις ενός ολόκληρου λαού που μετά το πόλεμο του πάτησαν το κεφάλι και δε το σήκωσε ποτέ, αλλά και να βάλει στο τραπέζι της κρίσης μας, το επίδικο της «αστικής δημοκρατίας» της «λούμπεν μεγαλοαστικής τάξης» (*λματ), που πάλι με πλάγια μέσα θα κυβερνήσει, θα χρεοκοπήσει το τόπο, και κυβερνάει ακόμα και μέχρι τις ημέρες μας με θράσος, αναδεικνύοντας το βαθμό ηλιθιοποίησης των ψηφοφόρων…

Μιας αξιοπρέπειας που δεν θα επέτρεπε την μετατροπή της αδάμαστης αριστεράς του αντάρτικου, σε μια ναρκωμένη στη νομιμοφροσύνη της και υποτακτικής στο «δημοκρατικό πολιτισμό» της λματ, αριστεράς. Μια αριστερά που ακόμα και σήμερα δίνει διαπιστευτήρια νομιμοφροσύνης και μετανοίας “σχηματίζοντας” πορείες αντι-covid, προστατεύει τη Βουλή, και επικαλείται όρκους πίστης στην αστική νομιμότητα, αποκηρύσσοντας ένοχα το μάχιμο, το ένοπλο πνεύμα, τον αντάρτη. Και βέβαια βάζει το κάθε Δρίτσα να ανασκευάζει τη πραγματικότητα, ότι η Ε.Ο. 17Ν. ουδέποτε μας τρομοκράτησε, καταδικάζοντας κι αυτός τελικά με τη σειρά του τους επιβουλείς της «δημοκρατίας» των λματ.

Αυτό που κάνει ο Κουφοντίνας, στην ιστορία της ζωής του, είναι να σώζει την αξιοπρέπεια των ηττημένων ανταρτών, των Μπελογιάννηδων, των εξορισμένων στα Μακρονήσια, των βασανισμένων του Ωρωπού, και των εξεγερμένων της 17Νοέμβρη. Απέναντι στη βία που δέχτηκε όλος αυτός ο κόσμος στη μεταπολεμική ιστορία του τόπου, από όλη την αριστερά μόνοι η Ε.Ο. 17Ν. και ο ΕΛΑ μπόρεσαν να σταθούν με ανάλογη αξιοπρέπεια στο πόνο που προκάλεσε η δεξιά τρομοκρατική νομιμότητα στην Ελλάδα. Αυτό από μόνο του αποτελεί δείγμα γενναιότητας και αξιοπρέπειας.

Αυτή την ιστορία, την ιστορία των ηττημένων του εμφυλίου, την ιστορία της ποδοπατημένης από τη μπότα, αριστεράς, προσπαθούν να σβήσουν με κάθε τρόπο, οι δεξιοί. Γι αυτό και αυτός ο πόλεμος στο Κουφοντίνα. Είναι θέμα “συμβόλων”.

Ξέρω, δε περιμένατε να τα γράψει αυτά κάποιος που θέλει να πιστεύει ότι είναι αναρχικός. Άλλωστε ο Κουφοντίνας εχθρός μας ήτανε ιδεολογικά, τουλάχιστον τον καιρό της δράσης του. Και μάλιστα πολύ φοβάμαι πως υπό άλλες συνθήκες πολύ πιθανό να ήμασταν στο απέναντι χαράκωμα ντουφεκώντας ο ένας τον άλλον.

Όμως δε μπορώ ως «τρίτος» και συγκριτικά ιστορικά και ιδεολογικά “νεογέννητος”, να μην αποδώσω τιμή σε αυτό που έκανε, ως τρόπο αγώνα, ως αξιακή εντιμότητα, ως ιστορική επίγνωση, ως σεβασμό στους νεκρούς προπάτορες, ως στάση του μάχιμου που παραδίδεται ηττημένος, ως αιχμάλωτου με αξιοπρέπεια, ακόμα και ως προσώπου που συμπυκνώνει το πραγματικό πολιτικό νόημα της αριστεράς στην Ελλάδα έναντι των «χιτών» του χτες και του σήμερα.

Δε μπορώ να μην τιμώ αυτό που κάνει σα δείγμα του μεγέθους της αξιοπρέπειας απέναντι στην ευτέλεια των παρατρεχάμενων της εξουσιαστικής καμαρίλας. Γιατί αυτό που κάνει σήμερα ο Κουφοντίνας είναι αντιστρόφως ανάλογο της ευτέλειας των “απέναντί” του…

…και οι απέναντι

Η απόφαση της απεργίας πείνας για λόγους αξιοπρέπειας είναι τόσο μεγάλη αξιακά, όσο μικρόψυχη είναι η απόφαση μιας γ.γ. να τιμωρήσει εκδικητικά αυτόν που εκπροσωπεί ιδανικά.

Μια κοπέλα που γεννήθηκε στη μεταπολίτευση, μεγάλωσε στην εποχή των παχιών αγελάδων ενός ΠΑΣΟΚικού κράτους παροχών, πρόνοιας, κι ενδυνάμωσης της αγοραστικής δυνατότητας, και ανόδου της μικροαστικής τάξης.

Αυτή η εποχή που η ίδια και το σινάφι της σήμερα καταδικάζουν ως «φαύλη», αυτή είναι που τους γέννησε και τους γαλούχησε στα πρότυπα του καταναλωτισμού, των lifestyle περιοδικών, τους μπόλιασε με τη σημασία του εγώ απέναντι στο εμείς, με την αξία του στόχου σε βάρος της επιθυμίας, με το δηλητήριο της στέρησης προς όφελος της «επιτυχίας», με τη τοξικότητα της αλλοτρίωσης σε βάρος του αληθινού εαυτού.

Με τις αξίες της προσωπικής ανέλιξης με τις αρχές του αριβισμού, της κομματικής καμαρίλας, των διαγκωνισμών και των ανταγωνισμών, της ρουφιανιάς και του γλειψίματος της εξουσίας, με τους χειρισμούς, τα τακούνια, τις ψεύτικες βλεφαρίδες, τα ψεύτικα μαλλιά και τα ψεύτικα μυαλά μιας εξουσίας του αλλότριου. Με αυτά πορεύονται.

Μια «μηχανή» στημένη πίσω από ένα γυάλινο μακιγιαρισμένο βλέμμα, απάνθρωπη, χωρίς αισθήματα, χωρίς μνήμη, χωρίς βάθος. Ανυποψίαστη, αμύριστη, αμόρφωτη, ασήμαντη.

Καρικατούρα μιας εποχής που φτιάχνει θνησιγενή στελέχη 4ετίας. Μετά πεθαίνουν γιατί σε μια εποχή ευτέλειας, ταχυφαγίας και γρήγορης ανάλωσης, «τα στελέχη» όπως αυτά του «επιτελικού» κράτους, πεθαίνουν ύστερα από λίγο σα τις πυγολαμπίδες. Πεθαίνουν ως άχρηστοι κι αποτυχημένοι. Γιατί όλοι αυτοί που σήμερα «επιτελούν» την εξουσία, είναι για το σύστημα ευκαιριακοί κι αναλώσιμοι.

Όμως η συγκεκριμένη ήρθε για να μείνει. Έχει μπόλικο απόθεμα τοξικότητας, αρκετή καπατσοσύνη, και τόση σκληρή πέτσα που φτάνει μέχρι τα φυλλοκάρδια της, όση δηλαδή χρειάζεται για να επιτελέσει άνωθεν προσταγές, που ανάλογα με τη θέση ευθύνης της θα χειριστεί «ευέλικτα» αλλά και κυρίως χειριστικά. Δυστυχώς, όσο πιο μεγάλο είναι το βάρος της ασημαντότητάς της τόση θα είναι και η εξουσία που θα ασκεί, βαραίνοντας εμάς.

Κι έτσι φτάσαμε σήμερα ο ανθρωπότυπος αυτός, να παίζει με τη ζωή του ανθρώπου, του αγωνιστή, του εκφραστή της γενναιότητας ενός ολόκληρου κόσμου, του φορέα μιας πολιτικής ταυτότητας που φέρει το βάρος μιας μεγάλης και πικρής ιστορικής μνήμης, σα να θέλει με αυτό τον τρόπο να ξεφύγει από το βούρκο της, να πάρει έτσι έστω και λίγο από την αξία του, ξορκίζοντας έτσι την ασημαντότητά της.

Εμείς το επιτρέψαμε να γίνει όλο αυτό.

Και πρέπει να το διορθώσουμε.

Πηγή: athensindymedia

Χιλή: Mónica Caballero, Francisco Solar – Σχετικά με την αναγκαιότητα συντονισμού φυλακής και δρόμων

Ανακοινωθέν από τους φυλακισμένους Mónica Caballero και Francisco Solar (Χιλή, Φλεβάρης του 2021)

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΦΥΛΑΚΗΣ ΚΑΙ ΔΡΟΜΩΝ

Προκειμένου να κατανοήσουμε την αντιεξουσιαστική αλληλεγγύη ως σχέση με βασικούς πρωταγωνιστές τους εντός και τους εκτός των τειχών, συνεπάγεται πως είναι δεσπόζουσας σημασίας η πάλη εντός των φυλακών, ειδάλλως, η πρακτική της αλληλεγγύης υποβαθμίζεται σε υλικοτεχνική υποστήριξη και φιλανθρωπία, καθώς ο φυλακισμένος μετατρέπεται σε παθητικό αποδέκτη της όποιας εξωτερικής επικουρίας δίχως να συμμετέχει ή να συμβάλλει στις συγκρουσιακές πρωτοβουλίες. Είναι χρειώδες το σύνθημα ”τίποτα δεν τελειώνει με την φυλάκιση” να τεθεί σε εφαρμογή, χρησιμοποιώντας όλα τα διαθέσιμα μέσα που καίτοι περιορισμένα, ίσως αποδειχθούν εξαιρετικά αποτελεσματικά. Το παραπάνω έχει επαληθευθεί ουκ ολίγες φορές σε διάφορες μάχες εντός της πλούσιας και μακράς ιστορίας των πολιτικών κρατουμένων, έμπλεης από τη δύναμη και την αποφασιστικότητά τους να πάνε μέχρι το τέλος ώστε να επιτύχουν τους στόχους τους. Μέσα στη φυλακή, κάθε διαθέσιμο λεπτό προαυλισμού, κάθε εισερχόμενο βιβλίο, κάθε επιτρεπόμενο αντικείμενο, κάθε παραχώρηση ατομικής αυτονομίας και ανάπτυξης, ανεξαρτήτως του μεγέθους τους, έχει κατακτηθεί μέσω αγώνα, τίποτα δε μας χαρίστηκε. Φτάνει να θυμηθούμε ή να μάθουμε, για παράδειγμα, πώς οι δεσμοφύλακες συμφώνησαν να αφήνουν τις πόρτες των κελιών περισσότερη ώρα ανοιχτές στην φυλακή υψίστης ασφαλείας ή πως τα δωμάτια επίσκεψης έπαψαν να υπάρχουν στις C.A.S. (Φυλακές Υψίστης Ασφαλείας του Σαντιάγο, ένα εκ των πιο σημαντικών σωφρονιστικών κέντρων στην Χιλή).

Η ενεργή κινητοποίηση εντός των φυλακών έχει, επιπλέον, οδηγήσει σε σημαντικές νίκες από πλευράς απελευθέρωσης κρατουμένων, αναγκάζοντας τους νομικούς και ασκώντας αποτελεσματική πίεση στο Κράτος, το οποίο ορισμένες φορές εξωθήθηκε σε αποδοχή διαπραγματεύσεων και ικανοποίηση αιτημάτων.

Ωστόσο, αυτοί οι θρίαμβοι ποτέ δε θα τελεσφορούσαν δίχως τη συμβολή κυμάτων αλληλεγγύης, και τα αιτήματα των φυλακισμένων θα παρέμεναν ενταφιασμένα σε αυτά τα ψηλά τείχη ελείψει μίας συνεχούς κινητοποίησης ικανής να σπάσει την κανονικότητα, έστω και στιγμιαία. Επομένως, είναι ουσιώδες να θεμελιωθεί μία πραγματική αρμονία μεταξύ των διάφορων συλλογικοτήτων και αλληλέγγυων ατομικοτήτων, που θα μεταφράζεται σε επικοινωνία και ανταλλαγή οπτικών αναφορικά με τον κοινωνικό πόλεμο. Κάτι τέτοιο, αναμφίβολα, ενισχύει την πάλη και όσους εμπλέκονται σε αυτήν. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η αλληλεγγύη αναβαθμίζεται σε μαχητική και επιθετική πρακτική που κερδίζει χώρο και δράττει τις διαθέσιμες ευκαιρίες, δημιουργώντας γεγονότα και ρήξεις.

Έχοντας καταθέσει τα παραπάνω, ξεκαθαρίζουμε πως δε διανοούμαστε την πάλη ξέχωρα από τη σύγκρουση. Παρότι συχνά δεν πετυχαίνουμε τους στόχους μας, τουλάχιστον εμμένουμε στην αδήριτη αναγκαιότητα της σύγκρουσης, και θα εξακολουθήσουμε να το κάνουμε, επειδή αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο επιλέξαμε να ζήσουμε. Θα παραμείνουμε πιστοί στη μάχη, κι αν αυτή δε δεήσει να παρουσιαστεί, θα συνεχίσουμε να την αναζητούμε και να την προκαλούμε, αφού μόνο χτυπώντας ανοίγεις ρήγματα στην κοινωνία.

Ενάντια στην επιμήκυνση των ποινών!

Κατάργηση της τροποποίησης του Νόμου 321!

Αμνηστία για τους αιχμαλώτους της εξέγερσης!

Λευτεριά στους φυλακισμένους του κοινωνικού πολέμου!

Mónica Caballero Sepúlveda
Σωφρονιστικό Κέντρο του Σαν Μιγκέλ

Francisco Solar Domínguez

Πτέρυγα υψίστης ασφαλείας της φυλακής C.A.S

Πηγή: 325

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή, Σαντιάγο: Οδοφράγματα αλληλεγγύης για τους αιχμαλώτους πολέμου

Ξημερώματα 5ης Φλεβάρη, ορθώσαμε οδοφράγματα στην περιοχή όπου μεγάλωσαν οι αγωνιστές Erick και Iván, σε αλληλεγγύη με τις αιχμάλωτες και τους αιχμαλώτους πολέμου, προσθέτοντας μιαν επιπλέον αναρχική λαλιά στα καλέσματα για κινητοποιήσεις ενάντια στις φυλακές εκείνη τη μέρα, αλλά και γι’ αυτές που έπονται. Ο χρόνος είναι τώρα και πάντα, ακόμα και με μπάτσους και στρατό παντού, ακόμα και με απαγόρευση κυκλοφορίας.

Στο πλευρό των συντρόφων και των συντροφισσών μας που αντιστέκονται στη φυλακή: Mónica Caballero, Francisco Solar, Juan Aliste, Marcelo Villarroel, Pablo Bahamondes, Juan Flores και Joaquín García.

Πηγή: Contra Info

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Ιταλία: Ο αναρχικός σύντροφος Giuseppe Bruna μεταφέρθηκε στην Μπολόνια

Ο Giuseppe Bruna μεταφέρθηκε απ’ τη φυλακή της Πάβια σε αυτήν της Μπολόνια, στις 21 Ιανουαρίου. Μας είπε πως η μεταγωγή πήγε καλά και πως τώρα βρίσκεται σε καραντίνα-απομόνωση σε μια πτέρυγα σχεδιασμένη για τη διαχείριση του Covid. Μπήκε στην πτέρυγα AS3 και έκανε rapid test, το οποίο βγήκε αρνητικό. Μας ενημέρωσε πως απομένει να βάλει ακόμα κάποιες υπογραφές.

Οι επόμενες δικαστικές ακροάσεις είναι:

– Στις 08/02/2021 για την Επιχείρηση “Prometeo”, μαζί με τη συντρόφισσα Natascia Savio

– Στις 23/03/2021 για την επίθεση στην ταχυδρομική υπηρεσία στη Γένοβα, όπου θα δημοσιοποιηθεί η τελευταία έκθεση των ειδικών, και θα λάβει χώρα η τοποθέτηση του Giuseppe και η εκδίκαση.

Ιδού ο λογαριασμός για να του στείλετε χρήματα:

Postepay evolution
Όνομα λογαριασμού: Ilaria Benedetta Pasini
Αριθμός λογαριασμού: 5333 1710 8931 9699
IBAN: IT43K3608105138213368613377

Για να του γράψετε:

Giuseppe Bruna
Via del Gomito 2
40127 Bologna
Italy

Για να γράψετε στη Natascia:

Natascia Savio
C.C. San Lazzaro
Strada delle Novate 65
29122 Piacenza
Italy

Πηγή: Act For Freedom Now

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή: Ενημέρωση για τα αιχμάλωτα συντρόφια Mónica Caballero και Francisco Solar

Τα συντρόφια βρίσκονται έγκλειστα απ’ τις 24 Ιουλίου 2020, αφότου συνελήφθησαν με κατηγορίες που συνδέονται με εκρηκτικές επιθέσεις, οι οποίες έλαβαν χώρα τον Ιούλιο του 2019 και τον Φεβρουάριο του 2020. Η αρχική εξάμηνη ανακριτική διαδικασία έληξε πρόσφατα και, όπως ήταν αναμενόμενο, η εισαγγελία αιτήθηκε να παραταθεί η διαδικασία σε ακρόαση που προγραμματίστηκε για τις 11 Φεβρουαρίου 2021.

Και οι δύο παραμένουν υπό αυστηρό καθεστώς φυλάκισης, ο Francisco στη Μονάδα Υψίστης Ασφαλείας της Φυλακής Υψίστης Ασφαλείας, και η Mónica στην Πτέρυγα Connotación Pública της Φυλακής του Σαν Μιγκέλ. Έπειτα από μια σκληρή κινητοποίηση –εντός και εκτός τειχών– που διεκδικούσε την επαναφορά των επισκεπτηρίων όλων των κρατουμένων, από τα μέσα του Δεκέμβρη η Mónica και ο Francisco μπορούν να δέχονται επισκεπτήρια, αλλά ακόμη μακριά απ’ τις αξιοπρεπείς συνθήκες που παλεύουν ν’ αποκαταστήσουν: τα επισκεπτήρια έχουν διάρκεια δύο ωρών, πραγματοποιούνται κάθε τρεις εβδομάδες, και μπορεί να έχει πρόσβαση μόνο ένα άτομο.

Τα συντρόφια παραμένουν δυνατά, διατηρώντας ακλόνητη την πεποίθησή τους πως η φυλακή δεν αποτελεί το τέλος των πάντων, μα ένα νέο πεδίο αναρχικής σύγκρουσης. Απ’ το σημείο αυτό συνεχίζουν και οι δύο να συνεισφέρουν στον διάλογο και στον αγώνα, διατρανώνοντας πως τα τείχη με τα οποία πασχίζουν να τους απομονώσουν δε δύνανται να βαστάξουν τη δύναμη της αλληλεγγύης και της συνενοχής αναμεταξύ των αναρχικών.

Εξέγερση ενάντια στο αστυνομικό κράτος!
Ας ξεσπάσουν ταραχές στις φυλακές!
MÓNICA ΚΑΙ FRANCISCO ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!

Πηγή: malacoda

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok