Σκάβοντας βαθειά: Από τα βιοτεχνολογικά εμβόλια στις ψηφιακές θεραπείες

ΣΚΑΒΟΝΤΑΣ ΒΑΘΕΙΑ. ΑΠΟ ΤΑ ΒΙΟΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΣΤΙΣ ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ

” Η μάχη κερδίζεται με τις εφεδρείες”

Ο Άρης Βελουχιώτης προς τον ανθυπίλαρχο Νικηφόρο, ύστερα από την επιτυχή έκβαση της επιχείρησης ανατίναξης της γέφυρας του Γοργοπόταμου.

Τον Απρίλιο του 2020- εν μέσω της πρώτης καραντίνας εξαιτίας του covid-19 και πολύ την πριν έναρξη των μαζικών εμβολιασμών με τα νέα βιοτεχνολογικά εμβόλια- ένα μέλος της ομάδας μας, είχε διατυπώσει σε αναλυτικό του άρθρο στο Athens indymedia, μεταξύ άλλων, την εκτίμηση-πρόβλεψη (που δυστυχώς επαληθεύεται) ότι “το φάντασμα του κορωναϊού έχει (για την εξουσία) μπροστά του πεδίο δόξας λαμπρό”. Ένα φάντασμα όχι φυσικά με την έννοια της ανυπαρξίας του ιού καθώς και των σοβαρών υγειονομικών του επιπτώσεων, αλλά με την έννοια της χειραγώγησης και της εκμετάλλευσης του συναισθήματος του ανθρώπινου φόβου και της ανασφάλειας από πλευράς της καπιταλιστικής και της κρατικής εξουσίας με στόχο την μαζική τρομοκρατία, έτσι ώστε να εξυπηρετηθούν για μια ακόμη φορά τα οικονομικά και τα πολιτικά συμφέροντα της κυριαρχίας και όχι φυσικά η υγεία των ανθρώπινων πληθυσμών. Αυτή ακριβώς τη χρονική στιγμή βρισκόμαστε εν μέσω μαζικών κινητοποιήσεων σχεδόν σε ολόκληρη την Ευρώπη, ενάντια στον υποχρεωτικό εμβολιασμό και τα νομοθετούμενα ελευθεροκτόνα εκτρώματα τύπου: “Πράσινο διαβατήριο υγείας”, δηλαδή ένα υγειονομικό apartheid-όπως σαφώς καταγγέλεται μέσα από τις διαδηλώσεις και τις άλλες μαζικές κινητοποιήσεις-διαμέσου ενός ιατρικού χαρακτήρα στρατιωτικού ελέγχου κίνησης των πληθυσμών μέσα στο χώρο. Όπως προκύπτει σαφέστατα από τις αναλύσεις των ντοκουμέντων ορισμένων εκ των κινητοποιήσεων αυτών που παραθέτουμε, σε ακολουθία του κύριου αναλυτικού κειμένου που δημοσιεύουμε, στο σημείο που έχουν φτάσει σήμερα τα πράγματα, η εν δυνάμει απόφαση εμβολιασμού του οποιουδήποτε ατόμου δεν θα γίνεται πλέον με βασικό γνώμονα τους λόγους της ατομικής του υγείας και της ελεύθερης απόφασής του (όσο και συζητήσιμοι μπορεί να είναι αυτοί), αλλά με βάση τον υπερισχύοντα φόβο της απώλειας οποιασδήποτε ιδιότητας του ως πολίτη και των “συνταγματικά κατοχυρωμένων” δικαιωμάτων του μέσα στα πλαίσια της αστικής δημοκρατίας. Με αυτήν ακριβώς την έννοια κάνουμε λόγο για την νέα αναδυόμενη κοινωνική συνθήκη του Δημοκρατικού ψηφιακού ολοκληρωτισμού και επιχειρούμε, για μια ακόμη φορά, να την εμβαθύνουμε περισσότερο μέσα στο κείμενο που ακολουθεί. Στην ουσία, από όποιο σημείο και αν θελήσουμε να πιάσουμε το νήμα, από την αρχή ή το τέλος, από τις καταστροφικές συνέπειες των νέων ιών σαν τον covid ή από τις καταστροφικές συνέπειες των πλημμυρών και των πυρκαγιών που μαίνονται αυτή τη στιγμή σε ολόκληρη την Ευρώπη και αλλού, η ανθρώπινη ματαιοδοξία της εξουσίας αποτελεί δίχως αμφιβολία τον σημαντικότερο παράγοντα των δεινών που κατέτρεχαν στο παρελθόν και θα εξακολουθήσουν με ακόμη δριμύτερο τρόπο να κατατρέχουν στο μέλλον μια ανθρωπότητα που εξακολουθεί στην πλειοψηφία της να συμπεριφέρεται στο δημόσιο χώρο σαν μια μάζα ηλιθίων.

Αν κατά τη διάρκεια των τελευταίων μηνών γράψαμε αρκετά κείμενα αναφορικά (και ενάντια) με τον μαζικό βιοτεχνολογικό εμβολιασμό, δεν είναι εξαιτίας μιας εμμονής που μας κατατρέχει, αλλά αντίθετα διότι το θεωρούμε ένα θεμελιώδες ζήτημα. Επαναλάμβάνουμε για μια ακόμη φορά ότι το αποφασιστικό σημείο δεν είναι οι άμεσες υγειονομικές ζημιές που αυτός μπορεί να προκαλέσει, όσο οι γιγαντιαίες αχαρτογράφητες περιοχές και οι επιπτώσεις τους σε μεσο-μακροπρόθεσμους όρους (πάνω στα ανθρώπινα σώματα και τους ιούς) και, ακόμη περισσότερο, οι κοινωνικές του επιπτώσεις.

Φτάνει να σκεφτούμε την τεράστια ποσότητα προσωπικών δεδομένων που η φαρμακευτική βιομηχανία περισυλλέγει χάρη στον εμβολιασμό εκατομμυρίων ατόμων. Αυτό είναι το πραγματικό “κρατικό μυστικό” πίσω από την αδιαφάνεια που καλύπτει τις συμφωνίες μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των ” Big Pharma”, πολύ περισσότερο από την τιμή πώλησης των εμβολίων ή τη νομική ατιμωρησία που έχουν εξασφαλίσει οι φαρμακευτικές βιομηχανίες (το σκάνδαλο Novartis φαντάζει μπροστά της αστείο για μικρά παιδιά) σε περίπτωση σοβαρών υγειονομικών επιπλοκών ή θανάτων. [1]

Όπως αναφάνηκε δημόσια στην περίπτωση του κράτους του Ισραήλ, -ενώ στα μέρη μας συνεχίζεται να παίζεται ακόμη η θεατρική κωμωδία αναφορικά με την συναίνεση διαμέσου της κατάλληλης πληροφόρησης και της “προστασίας των προσωπικών δεδομένων”- η διάθεση των ιατρικών δεδομένων των ατόμων στην Pfizer ήταν ένας από τους παράγοντες κλειδιά για την εφαρμογή της γεωπολιτικής των εμβολιασμών. Αυτά τα δεδομένα είναι πιθανά πιο πολύτιμα από τα ίδια τα άμεσα κέρδη των εταιριών ( όχι τυχαία η Astra Zeneca ανακοίνωσε ότι θα απέχει “μέχρις ότου θα διαρκεί η κατάσταση της πανδημίας”, εξασφαλίζοντας στους μετόχους της ότι τα κέρδη τους θα επιτευχθούν με τους μελλοντικούς -και περιοδικούς- επανεμβολιασμούς). Ταυτόχρονα, ο διευθύνων σύμβουλος της Pfizer κατονόμασε το κράτος του Ισραήλ ως “το παγκόσμιο εργαστήριο”.

Η διάθεση του εμβολίου σου κατ’ αποκλειστικότητα σε ένα ολόκληρο πληθυσμό και η προοδευτική περισυλλογή των υγειονομικών του δεδομένων αποτελεί αναμφισβήτητα το όνειρο της κάθε πολυεθνικής. Και μπορούμε φυσικά να κάνουμε μια υπόθεση επάνω στην κατεύθυνση στην οποία θα χρησιμοποιηθούν όλα αυτά τα δεδομένα: προς τις ψηφιακές και τις βιοηλεκτρονικές θεραπείες, οι οποίες είναι σε θέση να αντικαταστήσουν τις πρωτείνες, τα μόρια και όλα τα ενεργά βιολογικά στοιχεία του ανθρώπινου σώματος με μικροσκοπικά-νανοτεχνολογικά software, διαμέσου κατάποσης. Πρόκειται για μια καινούρια αγορά, εξού και ο λόγος της συγχώνευσης μεταξύ των γιγάντων της ψηφιακής βιομηχανίας που έχει αρχίσει ήδη από καιρό με την φαρμακευτική βιομηχανία (για παράδειγμα-πέρα από το ήδη γνωστό μεταξύ Microsoft και Biontech στο οποίο αναφερθήκαμε σε προηγούμενο άρθρο μας- μεταξύ της Google και της ελεγχόμενης από αυτήν Verily Life Sciences και της Glaxo, για να δώσουμε δύο άλλα ονόματα).

Οι ψηφιακές θεραπείες -περί των οποίων όχι τυχαία γίνεται ολοένα συχνότερα λόγος στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο- έχουν μπεί από το 2017 στο εμπόριο στις Ηνωμένες Πολιτείες, χρονιά κατά την οποία η Ομοσπονδιακή Αρχή Φαρμάκου (FDA) έδωσε την άδεια. Μέσα σε αυτή την αγορά η Ευρώπη βρίσκεται μάλλον σε καθυστέρηση. Χωρίς αυτό να σημαίνει-ιδίως στη Γερμανία- ότι λείπουν τα παραδείγματα των εταιριών biotech που ήδη παρήγαγαν τις νανο-πληροφο-βιο εφευρεύσεις τους για να θεραπεύσουν την υπέρταση, τον διαβήτη ή την παχυσαρκία.

Τι ακριβώς λείπει λοιπόν αυτή τη στιγμή που μιλάμε; Η κοινωνία μέσα στην οποία να τις κάνουν να δουλέψουν.

Ας δώσουμε το πιο χτυπητό παράδειγμα: αυτό των αυτοκινήτων. Για να ξεκινήσει η λειτουργία της αγοράς των αυτοκινήτων που διαθέτουν τηλεκατευθυνόμενη (αυτόνομη!) οδήγηση , είναι απαραίτητη πρώτα η ύπαρξη πόλεων (έξυπνων) μέσα στις οποίες έχουν φυτευτεί παντού αισθητήρες. Για να κατασκευαστούν οι “έξυπνες πόλεις” είναι αναγκαία η κατασκευή του δικτύου 5G καθώς και η παρουσία ενός μηχανισμού Τεχνητής Νοημοσύνης σε θέση να αναλύει μια τεράστια ποσότητα δεδομένων. Την Google, την Microsoft ή την Amazon [2] δεν τις ενδιαφέρουν τα αυτοκίνητα καθαυτά, αλλά μονάχα τα ψηφιακά τους ταμπλώ (τα αυτοκίνητα, αν μπορούσαν, θα τα διέθεταν στο εμπόριο σε τιμές κόστους….όπως ακριβώς κάνει η Astra Zeneca αυτή τη στιγμή με τα εμβόλια της, σε αναμονή φυσικά των κερδών που θα αποκομίσει από την εκμετάλλευση των Big Data).

Ας ξαναεπιστρέψουμε όμως στις ψηφιακές θεραπείες. Δεν είναι αρκετό να έχεις ένα σώμα-μηχανή που να δέχεται θεραπεία με ένα φάρμακο-software. Χρειάζεται (για το κεφάλαιο) μια κοινωνία-μηχανή.

Ένας αισθητήρας τον οποίο αποδέχομαι να καταπιώ διαθέτει ένα νόημα μονάχα στην περίπτωση που στο μεταξύ έχουν αναπτυχθεί, σε κοινωνικό επίπεδο, αυτές οι υποδομές μέσα στις οποίες μπορεί να τοποθετηθεί το ανθρώπινο σώμα που πρέπει να θεραπευθεί: ένα αποτελεσματικό ψηφιακό δίκτυο ώστε να καταστεί εφικτός ο ιατρικός έλεγχος εξ αποστάσεως, με άλλα λόγια, η τηλε-ιατρική.

Και είναι ακριβώς σε αυτή την κατεύθυνση που θα διοχετευτούν τα χρήματα του αποκαλούμενου σχεδίου ανάκαμψης (Ελλάδα 2.0) που ο πανευτυχής πρωθυπουργός-ως, μεταξύ των άλλων αρμοδιοτήτων του, ατζέντης των πολυεθνικών-ανακοίνωσε, και όχι αντίθετα προς την κατεύθυνση της ανάπτυξης και της χρηματοδότησης του υφιστάμενου “συμβατικού” Εθνικού Συστήματος Υγείας του οποίου, με αυτήν ακριβώς την έννοια, η υποχρηματοδότηση θα πρέπει να θεωρείται πλέον εξασφαλισμένη. Αυτό ακριβώς το πράγμα θεωρείται επίσης από πλευρας σχεδόν όλων αυτή τη στιγμή, ως πρόοδος προς την συγκεκριμένη κατεύθυνση.    Χρειάζεται μάλλον χιούμορ για να μπορέσει κάποιος να διασκεδάσει τις εντυπώσεις μιας πραγματικά δραματικής κατάστασης σε εξέλιξη, και με αυτή την έννοια θα λέγαμε οτι η συνολική κατάσταση θυμίζει περισσότερο όχι Ελλάδα 2.0, αλλά μάλλον Χαβάη 5.0 !

Ο επιθεωρητής Μαγκάρετ και οι συνεργάτες του είναι προ πολλού πανέτοιμοι να παρέμβουν ανά πάσα στιγμή για λόγους δημόσιας ασφάλειας και με άμεσο στόχο να προστατεύσουν για μια ακόμη φορά τον δύσμοιρο και “απληροφόρητο” πολίτη.

Η ψηφιακή μετάβαση δεν είναι λοιπόν ένα σλόγκαν, αντίθετα, είναι ένα σχέδιο που επαναδιαμορφώνει ολόκληρη την κοινωνία (συμπεριλαμβανομένων των υγειονομικών υποδομών), ένα σχέδιο το οποίο έχει καταστροφικές οικολογικές επιπτώσεις, οι οποίες με τη σειρά τους αποτελούν την αιτία καινούριων “κοινωνικών και φυσικών ανισοροπιών” με την εμφάνιση των νέων ιών να είναι, αυτή τη στιγμή, το πιο οφθαλμοφανές τους αποτέλεσμα και η διασπορά των οποίων θα τροφοδοτήσει με άλλοθι μια επιπλέον τεχνολογική φυγή προς τα εμπρός : την ψηφιοποίηση των ανθρώπινων σωμάτων.

Πολύ πιθανά το πρώτο βήμα προς τις ψηφιακές θεραπείες θα είναι τα νέα “εμβόλια” που θα είναι σε μορφή τσιρότου, ή σπρέϋ μύτης, ή σταγόνων, ή χαπιών ή μικροτσίπ. Το “περίβλημα” σε κάθε περίπτωση έχει ελάχιστη σημασία: πρόκειται για νανο-αισθητήρες σε θέση να καταγράψουν “σε πραγματικό χρόνο πόσα αντισώματα έχουμε, ποιά είναι η κατάσταση της υγείας μας και αν είναι απαραίτητο να διαβιβάσουν αυτά τα δεδομένα στον οικογενειακό μας γιατρό χωρίς να κάνουμε ούτε ένα βήμα από το σπίτι μας”. Κοντολογίς, ” η επιτάχυνση που ο Covid προσέδωσε σε τεχνολογικούς όρους δεν θα τελειώσει με την πανδημία, τουναντίον”.Εδώ και κάποιους μήνες έχει ξεκινήσει μια “μελέτη του πανεπιστημίου της Οξφόρδης πάνω σε ένα εμβόλιο υπό μορφή σπρέϋ και πρωτοτύπων εμβολιακών smart-patch σε πειραματικό στάδιο στο Swansea, πάντοτε στο Ηνωμένο Βασίλειο. Τι ακριβώς όμως είναι ένα smart-patch; Είναι μια τεχνολογία που βρίσκεται υπό μελέτη ήδη εδώ και αρκετό καιρό επίσης και για τη διάγνωση άλλων παθολογικών περιπτώσεων ή για τον έλεγχο της κατάστασης της υγείας του ανθρώπινου σώματος: είναι μικροαισθητήρες που, άπαξ έλθουν σε επαφή με το σώμα, μπορούν να αντιληφθούν τις ζωτικές διαφοροποιήσεις που προκαλούνται από συγκεκριμένες ουσίες που κυκλοφορούν. Θα πρόκειται για μικροτσίπ σε θέση να καταγράψουν πόσα αντισώματα κυκλοφορούν αναφορικά με ένα συγκεκριμένο μικροβιακό, ιικό ή βακτηριακό παράγοντα, ανάλογα την περίπτωση”.

“Η έρευνα θα μπορούσε να προσανατολιστεί, από την άποψη των εμβολίων, σε αυτά τα smart-patch ή τσιρότα που θα μπορούσαν να διοχετεύσουν ή να προκαλέσουν την παραγωγή αντισωμάτων! Από την άλλη πλευρά, τα μικροτσίπ διαγνωστικού τύπου θα μπορούν, με την πάροδο του χρόνου, να εκτιμήσουν ποιά είναι η αντισωματική μας αντίδραση στον εμβολιασμό αλλά επίσης και πολλές άλλες παραμέτρους”. ” Μερικά από τα εβόλια που έχουμε τώρα βρίσκονται σε διαδικασία μελέτης για τη χορήγησή τους από το στόμα υπό μορφή σταγόνων ή χαπιών”.

Από την άλλη, “να φοβόμαστε ένα μικροτσίπ που ελέγχει τα αντισώματά μας είναι πραγματικά παράλογο, άχρηστο και γελοίο. Αντίθετα ο φόβος πρέπει να δώσει τη θέση του στον ενθουσιασμό.” Είναι σαν να πηγαίνουμε στο βενζινάδικο: αντί να πηγαίνουμε κάθε μέρα να βάλουμε 5 ευρώ βενζίνη, γεμίζουμε κατευθείαν το ρεζερβουάρ και η αυτονομία μας διαρκεί για περισσότερο καιρό”. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για το σώμα-μηχανή, όπως μας εξηγεί ο λοιμωξιολόγος δρ. Perri: “Βάζουμε όλα τα απαραίτητα για έξι μήνες ή για ένα χρόνο και σε αυτό το σημείο, σιγά-σιγά, από ένα είδος ρεζερβουάρ πού έχουμε μεταξύ των διασυνδεόμενων ιστών υποδόρια, με ένα κανονικό ρυθμό καθημερινά μπαίνει στην κυκλοφορία εκείνη η αναγκαία ποσότητα φαρμάκου, ώστε να καταστείλει τον ιό”. (Εμβολιασμοί με ένα μικροτσίπ. “Να γιατί αυτό είναι το μέλλον”, εφημερίδα: “Il Giornale.it” 13 Απριλίου 2021).

Όπως ορισμένοι Έλληνες σύντροφοι έγραψαν εδώ και αρκετούς πλέον μήνες, τα mRNA δεν είναι ακριβώς εμβόλια, αλλά μάλλον βιοτεχνολογικές πλατφόρμες.Είναι σχεδιασμένα βεβαίως για να ερεθίσουν την παραγωγή αντισωμάτων όπως όλα τα εμβόλια, άλλα το γεγονός ότι είναι υπό μορφή φιάλης (εμβολίου) είναι εντελώς άνευ σημασίας (και αποπροσανατολιστικό). Έχοντας σαν στόχο να μεταδώσουν στο ανθρώπινο σώμα “γενετικές πληροφορίες”, το μέσο μετάδοσης είναι άνευ σημασίας: μπορεί να είναι ένα χάπι, ένα σπρέυ, ένα τσιρότο, οι σταγόνες ή ένα μικροτσίπ.

Όμως, οι πληροφορίες δεν εισάγονται μονάχα, αλλά επιπλέον εξάγονται. Τα υγειονομικά δεδομένα που, διαμέσου αυτού του μαζικού εμβολιασμού, συγκεντρώνει η τεχνο-βιομηχανία από εκατομμύρια ανθρώπινα σώματα θα ενσωματωθούν με τη σειρά τους στις μελλοντικές ψηφιακές θεραπείες. (ένα σημαντικό βήμα που γίνεται σήμερα στην κατεύθυνση του δημοκρατικού ψηφιακού ολοκληρωτισμού).

Μια κοινωνία δεν δομείται μονάχα από υποδομές, αλλά επίσης από “πολιτισμό” (όπως π.χ. ο Ευρωπαϊκός πολιτισμός), από ηθική , από ιδεολογία. Και άρα είναι επίσης προς αυτή την κατεύθυνση που δουλεύει ο εχθρός. Αυτό το στοιχείο, που κατά συνέπεια, καθιστά επικίνδυνο τον υποχρεωτικό εμβολιασμό (η εφαρμογή του στο υγειονομικό προσωπικό δεν είναι παρά το πρώτο στάδιο), δεν είναι μονάχα η στρατιωτικοποίηση της εργασίας που προωθεί, αλλά επίσης και η ιδεολογία που δρομολογεί σε ευρύτερο κοινωνικό επίπεδο.

Η θεραπεία κάθε ασθένειας έχει ένα “κοινωνικό κόστος”, για αυτό τον λόγο κάθε επιλογή αντανανακλάται στο συλλογικό επίπεδο. Το γεγονός αυτό όμως δεν ισχύει, αν σκεφτούμε καλά, μονάχα για αυτά τα πράγματα που προκαλεί η καπιταλιστική δραστηριότητα. Όλες οι “επιστημονικές αποδείξεις” που στοιχειοθετούν επαρκώς μέχρι σήμερα την κοινωνική της βλαπτικότητα (την ατμοσφαιρική ρύπανση που έχει επιδράσει με δραματικό τρόπο στην κλιματική αλλαγή, την ραδιενέργεια κυρίως εξαιτίας της συνεχιζόμενης λειτουργίας και κατασκευής των εργοστασίων παραγωγής πυρηνικής ενέργειας, την βιομηχανική υποβάθμιση της τροφής μας εξαιτίας της εντατικής μονοκαλιέργειας και της χρήσης των χημικών λιπασμάτων, της χημικής εισβολής μέσα στο ανθρώπινο ανοσιοποιητικό σύστημα……….)-δεν είναι σε καμιά περίπτωση ιατρικές συνταγές, είναι λόγια στον άνεμο, εκτός βέβαια αν ένα πραγματικό κοινωνικό κίνημα τις μεταφράσει σε ενεργή αντίσταση, σε επίθεση.

Η ατομική υγεία, αντίθετα, μπορεί να μεταβληθεί, ανάλογα με τη συγκυρία, σε μια συλλογική επιτακτικότητα, σε μια κοινωνική συνθήκη sine qua non. Και ακριβώς έτσι θα συμβαίνει ολοένα περισσότερο στο μέλλον. Μήπως θα έπρεπε λοιπόν από τον εικοστό πρώτο αιώνα να γυρίσουμε πίσω στον ευρωπαικό μεσαίωνα και να απαιτήσουμε ξανά ένα καινούριο habeas corpus ;

Η παχυσαρκία του καθενός μας, ο διαβήτης του, η μανία του στο κάπνισμα είναι ένα κοινωνικό κόστος για τους άλλους. Θα αρνηθείς ίσως να ακολουθήσεις τις τηλε-συνταγές του γιατρού σου, που έχει επεξεργαθεί για λογαριασμό σου η Τεχνητή Νοημοσύνη που αναλύει σε πραγματικό χρόνο τα συγκεντρωμένα δεδομένα διαμέσου του νανο-αισθητήρα που σου πρότεινα να καταπιείς; Μπορεί ίσως να μην μπορώ να σε εξαναγκάσω, αλλά μπορώ σίγουρα να αυξήσω το κόστος της υγειονομικής σου περίθαλψης και της ασφάλισης. Δεν πρόκειται για επιστημονική φαντασία : είναι αυτό ακριβώς που συμβαίνει εδώ και πολλά χρόνια στις Η.Π.Α. (Και ο Μητσοτάκης και άλλοι πολλοί, εκεί σπούδασαν, να μην το υποτιμούμε αυτό το πράγμα).

Είναι μέσα σε αυτό το ιστορικο-κοινωνικό πλαίσιο που θα πρέπει να τοποθετηθεί το παρόν βιο-ιατρικό μαζικό πείραμα που συμπληρώνει περισσότερο από ένα χρόνο τηλε-εργασίας, τηλε-εκπαίδευσης και “κοινωνικής αποστασιοποίησης” στο όνομα της “συλλογικής ευθύνης”. Διαβάζοντας βέβαια αυτά που σε γενικές γραμμές γράφονται στο εσωτερικό του “κινήματος” [είναι ελπιδοφόρο ότι τελευταία σημειώνονται ολοένα περισσότερες φωτεινές εξαιρέσεις-(η επιστήμη ως παράγοντας προοόδου, η σημασία των εμβολίων μέσα στην ιστορία κ.λ.π.)-] μοιάζει αντίθετα να βρισκόμαστε ακόμη στην εποχή του Λουί Παστέρ ή της Ρόζας Λούξεμπουργκ….

Είναι οπωσδήποτε αξιοπερίεργο το γεγονός ότι όποιος υποστηρίζει τη θέση ότι τα πάντα μέσα στην καπιταλιστική κοινωνία υποτάσονται στη λογική του κέρδους και στους ταξικούς συσχετισμούς της δύναμης, θεωρεί παράλληλα την επιστήμη ως ενα είδος οικουμενικής αξίας, της οποίας αντίθετα ο ρόλος, καθίσταται σήμερα ολοένα κεντρικότερος μέσα στη διαδικασία της καπιταλιστικής αξιοποίησης.

Ανάμεσα στα αναρίθμητα παραδείγματα που θα μπορούσαν να αναφερθούν σχετικά με τη σύγκλιση της επιστημονικής θεωρίας και των σχεδίων της τεχνο-βιομηχανίας, παίρνουμε αυτό των εμβολίων m-RNA τα οποια είναι αποτέλεσμα της σύγκλισης της Τεχνητης Νοημοσύνης, της βιο-πληροφορικής, της γενετικής μηχανικής, της νανοτεχνολογίας και της συνθετικής βιολογίας.

Υπάρχει μέσα στην ιστορία της μοριακής βιολογίας, αυτό το στοιχείο το οποίο για αρκετό χρονικό διάστημα προσδιορίστηκε ως το “κεντρικό δόγμα” της (προτάθηκε το 1958 από τον Francis Crick και ακόλουθα υιοθετήθηκε από τον James Watson): Η γενετική πληροφορία ρέει από το DNA στο RNA και στις πρωτεινες, αλλά δεν μπορεί να πάει προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Αυτό ακριβώς το “δόγμα” λοιπόν, αντικρούστηκε εκτεταταμένα κατά τις προηγούμενες δεκαετίες, προς ώφελος μιας αποφασιστικά περισσότερο σύνθετης θέασης όσον αφορα τις διαδικασίες του μεταβολισμού που οδηγούν στη σύνθεση των ενζύμων και των πρωτεινών. Νάτο όμως που επανεμφανίζεται σε όλη του τη διάσταση τώρα, ενσωματωμένο -πρέπει να το τονίσουμε αυτό το γεγονός- μέσα στα εμβόλια m-RNA, συνοδευόμενο φυσικά από τις διαβεβαιώσεις ότι η δράση αυτών των τελευταίων δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να τροποποιήσει την γονιδιοματική έκφραση των ανθρώπινων σωμάτων.

Ο λόγος αυτού του ισχυρισμού δεν είναι σε καμμία περίπτωση “επιστημονικός”, αλλά αντίθετα άμεσα διασυνδεμένος με τους τρόπους και τους χρόνους της βιομηχανικής παραγωγής.

Αυτή ακριβώς η απομειωτική θέαση των μεταβολικών διαδικασιών, πράγματι, είναι απλά το πιο αποτελεσματικό μοντέλο ώστε να αναλυθούν και να αλληλουχηθούν τα θραύσματα του DNA στον υπολογιστή, το πιο σύντομο για να καταστούν διαθέσιμες οι παρατηρήσεις και να γίνουν οι μαθηματικοί υπολογισμοί.

Η γονιδιοματική, η μεταγραφική, η πρωτεονομική εξαρτούνται από την δυνατότητα και την ικανότητα των υπολογιστών (και των προγραμματιστών τους) να μορφοποιήσουν σύνθετα συστήματα που κατόπιν η συνθετική βιολογία ή η νανοτεχνολογία κατασκευάζουν (in vitro) μέσα στο εργαστήριο.

Ο τρόπος δράσης μιας πρωτεϊνης, άπαξ είναι προϊόν συνθετικής διαδικασίας, προβλέπει ένα πολύπλοκο σύστημα ενεργοποίησης και απενεργοποίησης, διακοπών, καταρρακτών, αναδρομικών λειτουργιών, ρυθμιστικών μηχανισμών, επιγενετικών διαδικασιών. “Οι σχέσεις που διακυβεύονται, ακόμη και σε μοριακό επίπεδο, είναι στοχαστικής φύσης και χαρακτήρα, ανοικτές και όχι κλειστές, κατά συνέπεια πιθανολογικές” (Nikolas Rose, Η πολιτική της ζωής. Βιοϊατρική, εξουσία και υποκειμενικότητα τον εικοστό πρώτο αιώνα, Εκδόσεις Einaudi, Τορίνο,2008).

Κοντολογίς, αν τα εμβόλια m-RNA είναι δίχως άλλο ένα βήμα μπροστά στο βιοτεχνολογικό bricolage, από την άποψη της επιστημονικής γνώσης που ενσωματώνουν είναι μια οπισθοδρόμηση αρκετών δεκαετιών. Αυτό το λέμε για τους λάτρες της επιστήμης.

Σκοταδιστής ή “αρνητής” [3], κατά συνέπεια, δεν είναι αυτός που προειδοποιεί αναφορικά με τα αχαρτογράφητα πεδία των βιοτεχνολογιών σε μεσο-μακροπρόθεσμους χρονικούς όρους, αλλά αντίθετα, αυτός που σήμερα -ελέγχοντας μονοπωλιακά και άρα ισοπεδώνοντας στην κυριολεξία την πληροφόρηση- διαμηνύει στους τέσσερεις ορίζοντες και λέει: “Τα πλεονεκτήματα είναι ανώτερα από τα μειονεκτήματα. Εμβολιαστείτε και Ευτυχείτε!” (σε αντίθετη περίπτωση ο επιθεωρητής Μαγκάρετ καραδοκεί πάντα στα παρασκήνια). [4]

Ευχαριστώ, αλλά θα υπερασπιστώ τον εαυτό μου μόνος

Αν τα συνομοσπονδιακά συνδικάτα (στην Ιταλία) ανακοίνωσαν άμεσα τη δουλική τους συγκατάβαση στον υποχρεωτικό εμβολιασμό για το υγειονομικό προσωπικό, η Ένωση των συνδικάτων της βάσης και το συντονιστικό των Cobas εκφράστηκαν ενάντια (οι ανακοινώσεις τους μπορούν να βρεθούν στα αντίστοιχα sites), Και τα δύο αυτά συνδικάτα είναι κατηγορηματικά και αποφασιστικά υπέρ αυτών των εμβολίων , χωρίς ούτε την παραμικρή αναφορά στο γεγονός ότι πρόκειται για γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς που δεν έχουν δοκιμαστεί ποτέ στο παρελθόν επάνω στα ανθρώπινα όντα ( οι αναφορές τους αντίθετα αφορούν τη σημασία των εμβολίων μέσα στην ιστορία, τη μαζική προφύλαξη…..ενάντια στην πολυομελίτιδα).

Στη περίπτωση της Ένωσης των Συνδικάτων της Βάσης, η αντίθεση στην υποχρεωτικότητα είναι μάλλον τυπική, χωρίς να συνοδεύεται από καμιά ανακοίνωση δέσμευσης στην υπεράσπιση εκείνων των εργαζομένων που θα εξαναγκαστούν να απομακρυνθούν απο το χώρο της εργασίας τους.

Το συντονιστικό των Cobas, αντίθετα, δεσμεύεται να τους υπερασπίσει. Η υπεράσπιση “μεμονωμένων περιπτώσεων” (τη στιγμή που αυτοί που δεν θέλουν να εμβολιαστούν ανέρχονται σε δεκάδες χιλιάδες), η υπεράσπιση μιας άρνησης που όχι μονάχα δεν συμμερίζονται, αλλά που επίσης θεωρούν ότι συνδέεται ” σε ένα σύνολο λόγων στους οποίους συγκλίνουν αμφιβολίες, ατομικοί φόβοι, προκαταλήψεις και στρεβλή πληροφόρηση”, η υπεράσπιση όποιου, “μεταξύ του υγειονομικού προσωπικού, φοβάται, έχει αφιβολίες και αβεβαιότητες” γιατί ” βρίσκεται στο έλεος συγχισμένων πληροφοριών”! Η υπεράσπιση όποιου δεν κατάλαβε ” ότι τα εμβόλια αντιπροσωπεύουν ένα μέσο προστασίας του πληθυσμού και ειδικότερα των πιο αδύναμων κοινωνικά τάξεων, αυτών οι οποίες πληρώνουν τον υψηλότερο φόρο αίματος μέσα στις πανδημίες”.   Κοντολογίς, σε υπερασπίζομαι γιατί είσαι το εξιλαστήριο θύμα πάνω στο οποίο ξεφορτώνονται όλες οι ευθύνες και οι συνέπειες μιας ταξικής και καταστροφικής διαχείρησης της πανδημίας! Γιατί είσαι συναισθηματικός, φοβισμένος και παραπληροφορημένος. Είναι ακριβώς επάνω σε παρόμοιες πατερναλιστικές βάσεις που θα δοθούν χωρίς αμφιβολία μέσα στο μαζικό κίνημα οι μεγάλες μάχες του μέλλοντος.

Αφήνοντας κατά μέρος το στενό περιβάλλον των συντρόφων, γνωρίζουμε είτε γιατρούς είτε-κυρίως- νοσοκόμους και υγειονομικο-κοινωνικούς λειτουργούς που αυτή τη στιγμή οργανώνονται ενάντια στον υποχρεωτικό εμβολιασμό. Πρόκειται για γιατρούς που έχουν ενεργοποιηθεί στο παρελθόν για να καταγγείλουν τις διάφορες περιβαλλοντικές τοξικότητες (αναφορικά με τις οποίες οι διάφοροι διευθυντές των υγειονομικών δομών, σε τέτοιο βαθμό διαποτισμένοι από επαγγελματική ηθική στην περίπτωση αυτών των εμβολίων, τήρησαν υπεύθυνα σιγή ιχθύος), που όμως αρνούνται να χορηγήσουν κάτι του οποίου τα αποτελέσματα σε μεσο-μακροπρόθεσμη βάση είναι εντελώς άγνωστα.

Πρόκειται για νοσοκόμες που εργάζονται μέσα στα τμήματα Covid των νοσοκομείων, στις οποίες είναι περιττό φυσικά να εξηγηθεί ότι η κατάσταση μέσα στα τμήματα εντατικής θεραπείας είναι δραματική. Πρόκειται για υγεινομικο-κοινωνικούς λειτουργούς που ζήτησαν να τοποθετηθούν μέσα στα τμήματα εντατικής θεραπείας των ασθενών από Covid.

Απέναντι στη λογική του μαζικού εμβολιασμού (ανεξάρτητα ηλικίας, κατάστασης της υγείας, ή από τον βαθμό επίτευξης ενός φυσικού ανοσιοποιητικού τείχους) δεν αντιπροτείνουν…… την κοινωνική επανάσταση, αλλά την άμεση ενεργοποίηση ενός συστήματος έγκαιρων θεραπειών κατ’ οίκο, δηλαδή ένα αποκεντρωμένο χωρικά ιατρικό-υγειονομικό σύστημα δομών πρωτοβάθμιας υγείας που δεν είναι νοσοκομιοκεντρικό, από το οποίο ο εμβολιαστικός μηχανισμός -και κατόπι ο επανεμβολιαστικός- αποσπά και θα συνεχίσει να αποσπά επιπλέον προσωπικό και πόρους.

Ορισμένοι από όλους αυτούς επιπλέον, είναι άριστα καταρτισμένοι και επάνω στις ιδιαίτερες επιστημονικές απόψεις που συνδέονται με τα συγκεκριμένα εμβόλια, ίσως και περισσότερο από τους συνδικαλιστές που δηλώνουν ότι θέλουν να τους υπερασπιστούν.

Άτομα με τα οποία, αν θέλουμε , μπορούμε να αγωνιστούμε μαζί. Επί ίσοις όροις.

Όσο μας αφορά, αυτές οι λιποταξίες από το στρατιωτικο-εμβολιαστικό μέτωπο- οι οποίες εξάλλου προέρχονται από την “πρώτη γραμμή”- είναι ένα σημαντικό σημάδι αντίστασης, μια πολύτιμη ευκαιρία για να δηλώσουμε δυναμικά ότι η παρούσα κοινωνική τάξη γίνεται καθημερινά ολοένα περισσότερο ασύμβατη με την υγεία και με τη ζωή και ότι οι “λύσεις” που προτείνει είναι ενεργό μέρος των καταστροφών που συνεχίζει να προκαλεί.

Γιατί αντιδρούν ενάντια στον υποχρεωτικό εμβολιασμό οι ανά τον κόσμο “παραπληροφορημένοι” των μέσων κοινωνικής δικτύωσης;

Είναι περισσότερο από προφανές, ότι το ΕΚΠΑ και ο εκπρόσωποι του στην Ελλάδα έχουν μεταβληθεί σε παπαγαλάκια της κυβέρνησης, διαδραματίζοντας αυτή τη στιγμή έναν σημαντικό πυροσβεστικό ρόλο αναφορικά με τις εξελισόμενες μαζικές κινητοποιήσεις ενάντια στον υποχρεωτικό εμβολιασμό καθώς και ενάντια στα πάσης φύσης θεσμοθετούμενα-σε ευρωπαϊκό επίπεδο-νομοθετικά εκτρώματα τύπου “πράσινου διαβατηρίου υγείας”.

Δεν νομίζουμε ότι αυτή η στάση υποταγής θα έπρεπε να αντιστοιχεί στο ρόλο ενός από τα θωρούμενα ως σημαντικώτερα πνευματικά ιδρύματα της χώρας, αλλά αντίθετα θα του αντιστοιχούσε αυτός του θάρρους και της μαχητικότητας.

Όμως, και σε αυτή την περίπτωση, η μνήμη των ταγών της εξουσίας αποδεικνύεται για μια επιπλέον φορά κοντόθωρη από τη στιγμή που θίγονται τεράστια οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα.

Στο πρόσφατο παρελθόν, η Αίγυπτος του Μουμπάρακ, η Συρία του Άσαντ, η Τουρκία του Ερντογάν αλλά και η Γαλλία του Μακρόν με την συνεχιζόμενη δράση των κίτρινων γιλέκων, είναι μονάχα μερικά από τα παραδείγματα μιας γενικά αποδεκτής θετικής συνεισφοράς των μέσων κοινωνικής δικτύωσης στις κοινωνικές κινητοποιήσεις και τις εξεγέρσεις που έλαβαν χώρα τοπικά, ενάντια στο κρατικό και το καπιταλιστικό black out της πληροφόρησης των επίσημων Μ.Μ.Ε.

Όλοι αυτοί οι υποκριτές λοιπόν δεν έχουν φυσικά επιπλέον το θάρρος να ομολογήσουν ξεκάθαρα σε δημόσο επίπεδο, ότι αυτό που θα ταίριαζε καλύτερα στις επιδιώξεις τους θα ήταν κατά βάθος ένα πολιτικό καθεστώς τύπου Αλ Σίσι, Ερντογάν, ή του κινέζικου κομουνιστικού κόμματος κ.λ.π., που ανάλογα με τη συγκυρία θα έριχνε σε ολοκληρωτικό black out το ίντερνετ ή θα επέβαλε αυστηρή λογοκρισία. Για αυτόν ακριβώς το λόγο μιλούν τώρα για παραπληροφόρηση αναφορικά με το ζήτημα των υποχρεωτικών εμβολιασμών που η κυβέρνηση δρομολογεί.

Όλα τα προηγούμενα φυσικά δεν σημαίνουν με κανένα απολύτως τρόπο ότι, όπως και με όλα τα υπόλοιπα μέσα της ανθρώπινης πληροφόρησης, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δεν βρίθουν επίσης -όπως επισημάναμε ήδη-από τις ακρότητες διαφόρων ειδών τσαρλατάνων των οποίων οι κυβερνητικές αρχές χρησιμοποιούν εργαλειακά τα περιεχόμενα, έτσι ώστε να διαβάλουν επιπλέον, τη θετική συνεισφορά των εναλλακτικών μέσων πληροφόρησης μέσα στις κοινωνικές διεργασίες και τις κινητοποιήσεις.

Και για του λόγου το αληθές. Και εμείς φυσικά αντλούμε-κριτικά-από τα εναλλακτικά μέσα πληροφόρησης ένα μεγάλο μέρος των πληροφοριών που μας χρειάζονται ώστε να προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε καλύτερα την σημερινή πραγματικότητα σε εξέλιξη.

Σύμφωνα λοιπόν με την πλειονότητα των διεθνών εναλλακτικών μέσων πληροφόρησης που συμβουλευόμαστε αναφορικά με το υπό συζήτηση θέμα, αλλά επίσης και των αιτημάτων που προκύπτουν από τις μαζικές κινητοποιήσεις που πραγματοποιούνται αυτή τη στιγμή σε ολόκληρη την Ευρώπη:το υγειονομικό διαβατήριο πάνω στο μοντέλο Μακρόν ή Μητσοτάκη (παίρνετε και διαλέγετε), η παράταση- διαμέσου νομοθετημάτων-της κατάστασης έκτακτης ανάγκης και της χρήσης του διαβατηρίου μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους, η προβλεπόμενη επέκταση της χρήσης του στα τρένα και στα λεωφορεία, μέσα στα σχολεία και στους μαθητές κ.λ.π., λαμβανομένων σοβαρά υπόψη ότι, όλα αυτά τα μέτρα θα θεωρούνταν αδιανόητα από τον οποιονδήποτε πριν την επιδημία του Covid-19 , δηλαδή η απαγόρευση της κυκλοφορίας, η επιβολή του περιορισμού των μετακινήσεων πού ισχύουν έδω και ενάμισυ χρόνο και τώρα το διαβατήριο για τις μετακινήσεις στο εσωτερικό κάθε χώρας που οδηγεί στους εμβολιαστικούς εξαναγκασμούς, αποτελούν ένα υγειονομικό apartheid διευρυνόμενου στρατιωτικού ελέγχου μέσα σε μια ακήρυκτη κατάσταση εμφυλίου πολέμου.

Επαφύεται στην κρίση του καθενός μας να αποφασίσει αν πρόκειται για Fake news, ή αντίθετα, για μια ρεαλιστική εκτίμηση της παρούσας κατάστασης και των εν δυνάμει συνεπειών της. Σε περίπτωση που ισχύει το δεύτερο, σύμφωνα πάντα με την άποψη συγκεκριμένων μέσων κοινωνικής δικτύωσης, το μοναδικό εμπόδιο που μπορεί να ανατρέψει αυτή την κατάσταση είναι η αντίσταση του κόσμου.

Δεν μπορούμε να κλείσουμε αυτό το κείμενο χωρίς να αναφερθούμε υποχρεωτικά σε δύο από τις εκατοντάδες πολύμορφες δημόσιες παρεμβάσεις που πραγματοποιήθηκαν αυτό το μήνα ανά την Ευρώπη ενάντια στον υποχρεωτικό εμβολιασμό:Αυτή που έγινε στο Τρέντο της Ιταλίας στις 23 Ιουλίου και η οποία οργανώθηκε από αναρχικούς με τους οποίους από ότι φαίνεται μας συνδέουν κοινές απόψεις και προσεγγίσεις επί των συγκεκριμένων ζητημάτων. Ένας άλλος λόγος που επιλέξαμε να παρουσιάσουμε αυτή την παρέμβαση είναι διότι, κατά την άποψη μας, ανακεφαλαιώνει κομβικά σημεία της διεθνούς εξέλιξης της συνολικής κατάστασης μέχρι αυτή τη στιγμή.

Η δεύτερη δημόσια παρέμβαση αφορά ένα κείμενο που μοιράστηκε στους δρόμους του Παρισιού κατά τη διάρκεια των πρόσφατων μαζικών κινητοποιήσεων, το οποίο επίσης ασκεί οξύα κοινωνική κριτική που αφορά σημαντικους προβληματισμούς προς την ίδια πάντα κατεύθυνση.

“……πλέον η κατάσταση στην Ιταλία έφτασε στο σημείο ώστε ένας στρατηγός του ΝΑΤΟ να είναι ο επικεφαλής της εμβολιαστικής εκστρατείας της κυβέρνησης Ντράγκι. Όλοι θυμόμαστε ότι για μήνες μας έλεγαν ότι τα εμβόλια θα μας προστάτευαν από τον ιό, κατόπι τροποποίησαν την αρχική εκδοχή λέγοντας ότι τα εμβόλια δεν εμποδίζουν εντελώς τη μετάδοση του covid-19 αλλά μας προστατεύουν από τις πιο σοβαρές μορφές του. Τα τελευταία νέα λένε τα εξής:

Σύμφωνα με τον Sir Patrick Vallance, ανώτατο επιστημονικό σύμβουλο της κυβέρνησης του Μπόρις Τζόνσον αναφορικά με τους εμβολιασμούς : το 60% των νέων μολύνσεων covid στην Αγγλία έχουν ήδη εμβολιαστεί πλήρως με τις δύο δόσεις της Astra Zeneca. Σύμφωνα επίσης με την εφημερίδα Jerusalem Post: “Περίπου 143 ισραηλινοί που εισάχθηκαν στα νοσοκομεία με covid, τη περασμένη εβδομάδα, όπως ανακοίνωσε το υπουργείο υγείας: το 58% εξ αυτών ήταν εμβολιασμένο, το 39% δεν ήταν και το 3% ήταν με μια δόση. ….15 από τα 20 άτομα που πέθαναν τον Ιούλιο από covid ήταν εμβολιασμένα.”

Από τη στιγμή που στην Αγγλία το χρησιμοποιούμενο εμβόλιο είναι αυτό της Α.Ζ. και στο Ισραήλ αυτό της Pfizer, δεν υπάρχει λόγος να μην πιστεύουμε ότι και στην Ιταλία τα πράγματα πηγαίνουν ή θα πάνε διαφορετικά .

Στην περίπτωση λοιπόν που θα ήταν τα πραγματικά δεδομένα που θα προσανατόλιζαν τις πολιτικές επιλογές, είναι περισσότερο από λογικό, οι δύο προαναφερόμενες επίσημες στατιστικές που δίνουν την εικόνα από δύο χώρες του Δυτικού κόσμου με το μεγαλύτερο επιτευχθέν εμβολιαστικό αποτέλεσμα στους πληθυσμούς τους, να κάνουν να επανεξετασθεί η συνολική στρατηγική:

Διότι, όχι μόνο τα πειραματικά εμβόλια- που βασίζονται στη γενετική μηχανική-είναι δυνατό να προκαλέσουν σοβαρές επιπλοκές ή και θάνατο! Οχι μόνο οι επιπτώσεις τους σε μεσο-μακροπρόθεσμους όρους είναι εντελώς άγνωστες! Οχι μόνο η διάρκεια της ανοσιοποιητικής κάλυψης τους καθιστά απαραίτητο ένα περιοδικό επανεμβολιασμό! Αλλά επίσης το μεγάλο πρόβλημα των εισαγωγών των ασθενών με covid-19 στις Μ.Ε.Θ. δεν πρόκειται να επιλυθεί και να αποσυμφορηθεί η συνολική κατάσταση, αν δεν παρθούν πλέον συγκεκριμένα μέτρα υποστήριξης και λειτουργίας των πρωτοβάθμιων δομών υγείας αποκεντρωμένων παντού μέσα στην επικράτεια, παράλληλα βέβαια με τη θεραπεία του ασθενή στο σπίτι του, με την άμεση συνδρομή του οικογενειακού γιατρού, δημόσιου ή ιδιωτικού.

Δεδομένου ότι μας βομβαρδίζουν εδώ και ενάμισυ χρόνο με τη μιλιταριστική λογική και τη γλώσσα, είναι ενδιαφέρουσα η άποψη ενός γνωστού Γάλλου λοιμωξιολόγου : ” Μια επιδημία αντιμετωπίζεται με τη “βιετναμέζικη” μέθοδο, θεραπεύοντας από σπίτι σε σπίτι και μαθαίνοντας από την αποκομισθείσα εμπειρία και όχι αντίθετα με τις “Ναπολεόντιες στρατιωτικές εκστρατείες”, που μπορούν να αποδειχθούν καταστροφικές, χωρίς δυνατότητα επιστροφής. Διότι υπάρχει αυτή η μικρή λεπτομέρεια την οποία δεν πρέπει να ξεχνάμε: Αν τα επιστημονικά πειράματα γίνονται μέσα στο εργαστήριο ή σε μικρή κλίμακα, είναι δυνατό να επανεξετασθούν οι αρχικές υποθέσεις σε περίπτωση ανεπιθύμητων αποτελεσμάτων! Οταν όμως το εργαστήριο έχει γίνει ο κόσμος ολόκληρος και τα πειραματόζωα δισεκατομμύρια άτομα, οι επιπτώσεις ενός πειράματος καθίστανται αναπότρεπτες (γιατί δεν υπάρχει ένας κόσμος για ανταλλακτικό και εμείς δεν διαθέτουμε εφεδρικά ανθρώπινα σώματα).

Ομως η λογική-είτε η οικονομική είτε η πολιτική, σε αυτό όπως και σε άλλα πεδία-είναι ακριβώς αυτή των Μεγάλων Εργων.Είναι ακριβώς αυτή η λογική, η οικονομική και η πολιτική, που προκαλεί τις επιδημίες και κατά συνέπεια και οι λύσεις που προτείνει αποτελούν μια επιπλέον φυγή προς τα εμπρός.

Το γεγονός ότι παρά την διάχυτη τρομοκρατία της κυρίαρχης ελίτ και των μέσων πληροφόρησης που ελέγχει, εκατομμύρια ανθρώπινα όντα δεν θέλουν να γίνουν πειραματόζωα, είναι μια μορφή αντίστασης εξαιρετικά σημαντική! Μάλιστα, αναφορικά με τα εμβόλια χρειάζεται αυτή τη στιγμή να αναποδογυριστεί εντελώς η κυρίαρχη άποψη σχετικά με τους κινδύνους και τις ωφέλειες: Μπροστά στους τραυματίες και τους νεκρούς (που είναι ήδη δεκάδες χιλιάδες σε ολόκληρο το κόσμο), η προπαγάνδα κάνει λόγο για τον ατομικό κίνδυνο εμπρός από μια συλλογική ωφέλεια.

Αν όμως παρατηρήσουμε με ποιόν ακριβώς τρόπο τα εμβόλια επιλέγουν καινούριες παραλλαγές του ιού (των οποίων δεν μπορεί εκ των προτέρων να είναι γνωστή η παθογένεια), μπορούμε χωρίς αμφιβολία να πούμε ότι είναι ακριβώς οι κίνδυνοι που είναι συλλογικοί.

Αυτό το πράγμα είναι αλήθεια στο βαθμό που ένας άλλος γνωστός μοριακός γενετιστής ( ένας που η δουλειά του είναι να φτιάχνει ΓΤΟ (γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς) και άρα που δεν είναι ούτε επαναστάτης, ούτε γνωστός αλλά ούτε και φίλος μας) υποστηρίζει την άποψη ότι να έχεις ένα τμήμα του πληθυσμού μη εμβολιασμένο-ιδίως τον νεανικό, που συνήθως δεν παρουσιάζει συμπτώματα covid- είναι ένα “μάνα”, διότι η κυκλοφορία των αρχικών μορφών των ιών επισκιάζει και “ανταγωνίζεται” τις παραλλαγές που αντιστέκονται στα εμβόλια, οι οποίες με τον μαζικό και αδιάκριτο εμβολιασμό θα κατέληγαν να γίνουν κυρίαρχες και ακόμη περισσότερο απρόβλεπτες.

Όμως στη προκειμένη περίπτωση, η λογική είναι ότι κανένα ανθρώπινο σώμα δεν πρέπει να διαφύγει της σύλληψης και ότι πρέπει να γίνει αβίωτη η ζωή των λιποτακτών. Τα άτομα που αποδέχονται όλη αυτή την κατάσταση χωρίς να ορθώσουν ανάστημα είναι , όπως έλεγε η Σιμόν Βέιγ, ” ένα είδος συμβιβασμού μεταξύ του ανθρώπου και του πτώματος”.

Εμείς είμαστε ζωντανές και ζωντανοί, έτοιμοι να δώσουμε μάχη για την ελευθερία και την υγεία τη δική μας και των άλλων.

Γαλλία: το υγειονομικό αδιέξοδο

Φυσικά και ο εμβολιασμός δεν είναι υποχρεωτικός για όλους. Και είναι ακριβώς προσφεύγοντας στο φόβο να μην μπορούμε πλέον να κουνήσουμε ούτε το δάχτυλό μας που η κυβέρνηση σχεδιάζει να μεταβάλλει ολόκληρο τον πληθυσμό σε εργαστηριακά ποντίκια.

Αλλά πέρα από τις αμφιβολίες σχετικά με την ορθότητα του μαζικού εμβολιασμού με ένα πειραματικό και ενδυνάμει επικίνδυνο εμβόλιο, ευχόμαστε πραγματικά να κυκλοφορούμε μέσα στη κοινωνία με μια σφραγίδα στο κούτελο, το ράπιντ τεστ, ή τον κώδικα του διαβατηρίου υγείας που θα μας καταστήσουν, χάρη στο θαυματουργό αποτέλεσμα μιας ένεσης, αξιόπιστους πολίτες;

Μήπως τρέφουμε ίσως μια οποιαδήποτε τάση για μια ζωή της οποίας οι προϋποθεσεις, οι συνθήκες και οι ίδιοι οι στόχοι θα έγγειταν στην προσβλητική επίδειξη-απόδειξη της κατάστασης της υγείας μας;

Εδώ και ενάμισυ χρόνο, και περισσότερο, έχουμε παραλύσει εξαιτίας ενός χείμαρου νοσηρών πληροφοριών που κινδυνολογούν και αντιφάσκουν καθώς και εξαιτίας των ελευθεροκτόνων μέτρων που μας απομακρύνουν ολοένα περισσότερο από τον πραγματικό κόσμο, τον βιωματικό.

Και να που φτάσαμε στο σημείο να απαιτούν από εμάς, στο όνομα της “ευθύνης απέναντι στους άλλους πολίτες”, να υπακούσουμε στο φόβο, να αποκαλέσουμε αυτό το πράγμα “θάρρος” και να διαχωρίσουμε τη κοινωνία στα δύο. Δεν υπάρχει η παραμικρή αρετή να υποκύψουμε στους εμβολιασμούς.

Εμβολιασμένοι ή όχι, αυτό δεν μας αφορά, είναι απλά αδιανόητο να δημοσιοποιηθεί ως γεγονός, δεν ανήκει στη σφαίρα της δημόσιας συζήτησης, δεν μπορεί να γίνει ανταλλακτικό νόμισμα, μια θεώρηση της ύπαρξης ή της ταυτότητας. Αυτό το πράγμα ανήκει αντίθετα στη σφαίρα της πίστης, της ιδιωτικότητας, της εγκατάλειψης.

Και αν εγώ αρνούμαι να εμβολιαστώ, ή αν, ακόμη και αν εμβολιαστώ, αρνούμαι να το επιδείξω, θα τεθώ στο περιθώριο της δημόσιας ζωής; Θα χάσω για αυτό το λόγο, τη δουλειά μου, δεν θα μπορώ πλέον να συναναστραφώ με όλα τα κοντινά μου άτομα;

Τι είδους ζωή είναι αυτή στην οποία εξαναγκάζεσαι να επιδείξεις δημόσια μια πλασματική απόδειξη μιας άδειας ύπαρξης; Να καμαρώσεις για μια ψηφιακή νομιμοποίηση σε βάρος της απλής ύπαρξης σου;

Και όλοι αυτοί που αρνούνται τον εμβολισμό( και που δεν εμποδίζουν κανένα να τον αποδεχθεί) πρέπει να υποστούν τη διαρκή υποψία ότι είναι επικίνδυνοι, μέχρι σημείου να φτάσουν ίσως να υποδηλώσουν τη παρουσία τους με ένα καμπανάκι, σαν τους λεπρούς;

Εξάλλου, ο σεβασμός των προσωπικών δεδομένων και του ιατρικού απόρρητου μας επέτρεπε, μέχρι πρότεινος, να θεωρούμε ότι είμαστε ακόμη άνθρωποι, πριν να γίνουμε όλοι μας εν δυνάμει άρρωστοι τους οποίους τους διαχειρίζονται κάτω από καινούριες ιατρικές ταυτότητες (ο Μένγκελε κατάφερε τελικά να μπει από το παράθυρο σ.τ.μ.)

Θέλουμε πραγματικά, όταν επιχειρούμε μια οικονομική δραστηριότητα ή όταν εργαζόμαστε σε ένα δημόσιο χώρο, να γίνουμε πράκτορες μιας παρανοϊκής πολιτικής μιας κυβέρνησης που διεξάγει μια εκστρατεία, με τίμημα την εξαφάνιση της πιο στοιχειώδους ευγένειας και της φιλοξενίας σε μια ζωή που αξίζει ακόμη τον κόπο να ονομάζεται έτσι;

Να το πούμε με διαφορετικά λόγια: Ίσως οι μπάρμαν, οι πιτσαδόροι, οι βιβλιοθηκονόμοι, οι δημόσιοι υπάλληλοι, αυτοί που δουλεύουν στα γκισέ κ.λ.π. πρέπει να τρέφουν τη φιλοδοξία να γίνουν μπάτσοι; Να απαιτούν από εδώ και στο εξής και πριν από οτιδήποτε άλλο για να κάνουν τη δουλειά τους, τα πιστοποιητικά υγείας του κοινού;

Και να που, καθόλου τυχαία, (ύστερα από μια μακρά περιόδο “δημοκρατίας” και “προόδου”) φτάσαμε τελικά στο σημείο, όχι για λόγους υγείας, αλλά εξαιτίας του φόβου της απαγόρευσης εισόδου και αντιμέτωποι με τον κίνδυνο να βρουν κλειστές τις πόρτες κάθε δημόσιου χώρου, εκατομμύρια άτομα να αποδέχονται να υποστούν μια ιατρική πράξη, ένα εκβιαστικό βάπτισμα ώστε να μπορούν να έχουν πρόσβαση σε μια κοινότητα της οποίας κάθε ίχνος ζωής έχει απωλεσθεί προς ώφελος του ψηφιακού ολοκληρωτισμού.

Έπειτα από 200 χρόνια βιοχημικών εμπειριών κάθε είδους, πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι να μην είμαστε τίποτε παραπάνω από λιγότερο ή περισσότερο ενσυνείδητα πειραματόζωα της φαρμακευτικής βιομηχανίας. Τα ηθικά όρια (ελάχιστα αποτελεσματικά φυσικά) που γεννήθηκαν στη Νυρεμβέργη έπειτα από τα ναζιστικά εγκλήματα, έχουν πάει κατά διαόλου! Τα επιστημονικά πειράματα επάνω στο ζωντανό ανθρώπινο υλικό δεν έχουν πλέον κανένα απολύτως όριο. Βρισκόμαστε ήδη μέσα στη διαρκή φάση 3 του παγκόσμιου εργαστηρίου.   Για να έχουμε ακόμη μια δυνατότητα να χαράξουμε μια κοινή εφικτή πορεία, πρέπει να υπενθυμίσουμε, πέρα από οποιαδήποτε διαμάχη, ότι ο Covid είναι πρωτίστως μια βιομηχανική ασθένεια:

– εξαιτίας του τρόπου της εμφάνισής του (είτε αυτός ο ιός προέρχεται από τη μαζική μετατροπή των φυσικών χώρων σε τεχνητούς, είτε προέρχεται μέσα από τα εργαστήρια μαθητευόμενων μάγων που παραμένουν έγκλειστοι μέσα στο τεχνητό κλουβί τους, είτε προέρχεται από τους χώρους μαζικής εκτροφής ζώων, είναι σε όλες τις περιπτώσεις η λογική της βιομηχανικής ανάπτυξης στο άπειρο που αποτελεί χωρίς καμιά απολύτως αμφιβολία την αιτία)!

– εξαιτίας του τρόπου διάδοσής του (η πρωτοφανής και ενεξέλεγκτη ανάπτυξη του παγκόσμιου εμπορίου είναι σαφώς η μοναδική αιτία μιας πλανητικών διαστάσεων μόλυνσης με μια εντελώς πρωτοφανή για τα ιστορικά δεδομένα ταχύτητα)!

– εξαιτίας της κατάστασης της υγείας των ατόμων που πεθαίνουν (η μεγάλη πλειοψηφία των ατόμων που πέθαναν από Covid είχαν ήδη χρόνιες ασθένειες των οποίων η αιτία και η ευθύνη αποδίδεται κυρίως στο βιομηχανικό περιβάλλον μέσα στο οποίο είναι καταδικασμένα να ζουν).

Ποτέ στο παρελθόν αλλά κυρίως αυτή τη στιγμή δεν θα ήταν λογικό και θεμιτό να παραδοθούμε στις υποσχέσεις της βιομηχανίας.

Ας μην τρέφουμε όμως ψευδαισθήσεις. Βρισκόμαστε μονάχα στην αρχή της περιόδου της εμφάνισης των καινούριων αναδυόμενων μικροβίων και των ιών. Ήδη εδώ και 30 χρόνια είμαστε μέσα σε μια φάρμα των ζώων υπομένοντας τα αποτελέσματα των υγειονομικών νορμών που καθορίστηκαν ως απάντηση σε αυτές τις καινούριες επιδημίες : δεν πρόκειται για ένα ζήτημα επίθεσης ενάντια στις αιτίες- ο εξωγήϊνος πολλαπλασιασμός των τρόπων μαζικής εκτροφής (τόσο παρόμοιος με τις συνθήκες ζωής της πλειοψηφίας των ανθρώπινων όντων)- αντίθετα καθίσταται πάσει θυσία αναγκαίο να εξαλειφθούν από προσώπου γης οι ανοικτές φάρμες μαζικής εκτροφής στις οποίες αυτή έχει μεταβληθεί και που παρόσα συμβαίνουν εξακολουθούν να παραμένουν οι μόνες που μας υπόσχονται ότι θα κατορθώσουν να μας σώσουν από μια θανατηφόρα ζωή που εντελώς ψευδαισθησιακά εξακολουθεί να συντηρείται κάτω από ένα γιάλινο θόλο.

Ας αποφασίσουμε κατά συνέπεια να υποστηρίξουμε με ανιδιοτελή και όχι εικονικό τρόπο κάθε παραβατικό στο υγειονομικό διαβατήριο καθώς και στην πολιτική του μαζικού εμβολιασμού άτομο, καταπολεμώντας τη εμμονική πίεση που ασκείται μεταξύ συναδέλφων, φίλων, γειτόνων κ.λ.π., μην υποπίπτοντας στη κρατική προπαγάνδα που πουλά τη χρήση του εμβολίου με τον αέρα της ευεργεσίας, συσπειρώνοντας τις δυνάμεις μας γύρω από τους δημόσιους χώρους και τα καταστήματα που δηλώνουν την άρνησή τους να συμμορφωθούν, ενσαρκώνοντας σε τελική ανάλυση αυτό ακριβώς το ερώτημα η απουσία του οποίου μας βαραίνει: Για ποιό λόγο ζούμε;

ΟΡΙΣΜΕΝΟΙ ΣΥΝΗΘΕΙΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ

Διεθνιστική Αναρχική Ομάδα

Σημειώσεις

[1] Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Ε.Ε., μεχρι τις 3 Ιουλίου 2021, εξαιτίας της μαζικής χρήσης των βιοτεχνολογικών εμβολίων σημειώθηκαν στο εσωτερικό των χωρών μελών 17.503 θάνατοι καθώς και 1.687.527 παρενέργειες σε διάφορα άτομα εκ των οποίων το 50% σοβαρές.Αυτά για να στοιχειοθετηθεί μέχρι στιγμής επαρκώς η θέση μας ότι πρόκειται για το μεγαλύτερο μαζικό βιοτεχνολογικό πείραμα στην ιστορία της ανθρωπότητας.

[2] Το αφεντικό της Amazon, Jeff Bezos, σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσίευσε γνωστή οικονομική εφημερίδα τον Ιούνιο του 2021, επενδύει στην κατασκευή καινούριου εργοστασίου πυρηνικής ενέργειας στην Μ. Βρεττανία (κοντά στην Οξφόρδη), διαμέσου της καναδικής start-up General Fusion, το οποίο αναμένεται να λειτουργήσει μέσα σε 3 χρόνια.Ίσως για να αντιμετωπίσει χωρίς προβλήματα τις τεράστιες ποσότητες ενέργειας που απαιτούνται για την λειτουργία των πληροφορικών υποδομών των επιχειρήσεων του ανά τον κόσμο.

[3] ” Η τεχνολογική πρόοδος είναι σαν ένα τσεκούρι στα χέρια ενός ψυχοπαθή εγκληματία”.

Δεν παραθέτουμε σε αυτό το σημείο ούτε τυχαία αλλά ούτε άλλο τόσο επειδή θέλουμε να εντυπωσιάσουμε τον οποιοδήποτε, τα λόγια του Albert Einstein, αναφορικά με αυτό το καυτό κοινωνικό ζήτημα, για το οποίο αυτός όπως και πολύ άλλοι σαν κι αυτόν, κατόπι, συνειδητοποίησαν τις επιπτώσεις των πράξεων τους και κατά συνέπεια ανέπτυξαν σθεναρή αυτοκριτική καθώς και εκτεταμένη κοινωνική κριτική σκέψη.

“Αντιεμβολιαστές”, “Αρνητές” και Fake News.

Δεν θεωρούμε άλλο τόσο ότι είμαστε σε θέση να κάμψουμε- λόγω της αδυναμίας των ταξικών συσχετισμών αυτή τη στιγμή- την δυναμική του δημοκρατικού μηχανισμού μονοσήμαντης πληροφόρησης (προωθεί, όπως είναι λογικό, μονάχα την κυρίαρχη διεθνή άποψη του κράτους και του κεφάλαιου) εφαρμόζοντας πιστά-όσο και αν ακόμη μπορεί να ακούγεται παράδοξο- την ναζιστική γκεμπελική μέθοδο της γενικευμένης παραπληροφόρησης και της ισοπέδωσης των κριτικών κοινωνικών αντιστάσεων.

Δημοκρατικός ψηφιακός ολοκληρωτισμός.

Αυτή είναι ακριβώς, κατά την ταπεινή μας άποψη, η κοινωνική συνθήκη στην οποία μεταβαίνουμε ολοταχώς έπειτα και από την ουσιαστική επιτάχυνση -“ατύχημα διαδρομής”-την οποία προσέδωσε στην συνολική κατάσταση η επιδημία του Covid 19. Η κριτική μας στα βιοτεχνολογικά εμβόλια αποσκοπεί κατά συνέπεια μονάχα στο να προσανατολίσει την εναπομείνουσα σημερινή κριτική κοινωνική σκέψη στο Δάσος και όχι αποκλειστικά στα βιοτεχνολογικά εμβόλια που είναι το δέντρο.

Η κατασκευή στερεότυπων είναι μια βασική αρχή της λειτουργίας και της αποτελεσματικότητας ενός δημοκρατικού στο όνομα, αλλά στην ουσία μονοσήμαντου μηχανισμού κοινωνικής πληροφόρησης.

Για να μπορέσουμε να διαπραγματευτούμε αυτά τα ζητήματα με τρόπο που να είναι εύκολα κατανοητός, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μια απλή μαθηματική αναλογία στην οποία θα φτάσουμε στην συνέχεια.

Είναι αδιαμφισβήτητο, ή τουλάχιστο αν προτιμάμε, αναμφίβολο, ότι όσο αφορά τις τεχνικο-επιστημονικές και ιατρικές πληροφορίες επάνω στον Covid-19, την προέλευση και τη διάδοσή του, στο πώς εξαπλώνεται καθώς και στα μέτρα που πρέπει να παρθούν για να περιοριστεί, υφίσταται αδυσώπητα ένα είδος μονοδιάστατης σκέψης.

Τι μπορεί άρα να κάνει όποιος κατέχει τα μέσα για τη διάδοση της μονοδιάστατης σκέψης έτσι ώστε να συκοφαντήσει κάθε άλλη μορφή σκέψης;

Είναι απλό. Να βρεί μια λέξη (στερεότυπο) η οποία να μπορεί να επαναφέρει στη μνήμη τις θηριωδίες του παρελθόντος και του παρόντος και να την κολήσει κατόπι σαν ετικέτα σε κάθε άτομο το οποίο διαφοροποιείται έστω και ελάχιστα από την κυρίαρχη ιδεολογία.

Όταν μέχρι πρόσφατα (στην ευρωπαϊκή πραγματικότητα) ξεστομίζονταν η λέξη “αρνητής” και “αρνητισμός” σήμαινε ότι μιλάμε για νεοναζιστές που αρνούνται την ύπαρξη του ολοκαυτώματος και των ναζιστικών στρατοπέδων συγκέντρωσης. Το να εφαρμοστεί, κατά συνέπεια, η ετικέτα του “ΑΡΝΗΤΗ” (όπως δυστυχώς κάνουν άκριτα σχεδόν όλοι αυτή τη στιγμή) σε οποιαδήποτε μορφή ” μη ευθυγραμμισμένης” σκέψης είναι ένα ωραίο παιχνίδι κύρους που καταλήγει στην (προαναφερόμενη) αναλογία:

Όποιος ασκεί κριτική στη διαχείρηση του COVID παίρνει κοινωνικά την ίδια ακριβώς θέση που παίρνουν οι ναζιστές για το ολοκαύτωμα.

Αυτός ακριβώς ο μηχανισμός που τέθηκε σε λειτουργία από πλευράς των κυβερνήσεων και των μέσων μαζικής εξημέρωσης είναι κάτι περισσότερο από κακόφημος, αλλά δυστυχώς όπως ακριβώς και ολόκληρο το ζήτημα του Covid, χωνεύτηκε από πλευράς του μεγαλύτερου μέρους του πληθυσμού.

Μια άλλη, θεμελιώδους σημασίας για την εμπέδωση της μονοδιάστατης σκέψης λέξη, είναι τα FAKE NEWS.

Αν αρνητής, ή συνωμοσιολόγος που χρησιμοποιείται συχνά σαν συνώνυμο, είναι η κατηγορία στην οποία ανήκει ένα άτομο που δεν σκέφτεται με τον ίδιο τρόπο όπως οι μάζες, τα FAKE NEWS είναι το μέσο που χρησιμοποιεί για να διαδόσει αυτές τις πληροφορίες.

Τα FAKE NEWS αφορούν την μεμονωμένη πληροφορία που πηγαίνει ενάντια στο ρεύμα, οποιουδήποτε είδους και αν αυτή είναι.

Πέραν αυτού, είναι ένας όρος στα αγγλικά (σκεφτόμαστε άραγε επαρκώς τι σημαίνουν οι πολυπληθείς αγγλικές λέξεις που χρησιμοποιούμε καθημερινά;) και το γεγονός αυτό επιτρέπει να ριχτούν μέσα στο ίδιο τσουβάλι ακόμη και πράγματα που δεν είναι “νέα” -news, αλ τσαντίρι νιούζ , όπως έλεγε κάποτε και ο γνωστός ηθοποιός- αλλά αντίθετα είναι σκέψεις, εμβαθύνσεις και ακόμη πολλές φορές είναι η απλή έκφραση αμφιβολιών.

Μια είδηση μπορεί να είναι αληθινή ή ψεύτικη, real ή fake, ακόμη και αν τα πάντα είναι σχετικά, αλλά μια σκέψη (διαλογισμός) δεν μπορεί να είναι. Δηλαδή μπορεί κάποιος να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει μαζί της στη χειρότερη περίπτωση, αλλά για να μπορέσει να τα κάνει αυτά πρέπει πρώτα να την ακούσει ή να την διαβάσει.

Όμως, να κολλάς ετικέτες και χαρακτηρισμούς εξυπηρετεί ακριβώς αυτό το σκοπό: να εξολοθρεύσεις τη κριτική σκέψη και αυτός ο συλλογισμός φυσικά θα μπορούσε να ισχύσει επίσης για μια ολόκληρη σειρά άλλων ζητημάτων.

Από την άλλη, αυτή η μέθοδος είναι το έμβλημα της κοινωνίας μέσα στην οποία ζούμε: άν ένα πράγμα είναι κατηγοριοποιημένο σε κάνει να αισθάνεσαι μεγαλύτερη ασφάλεια, δεν σου γεννά αμφιβολίες, δεν σου ζητά να κουραστείς, τι να κάνεις ή τι να σκεφτείς, διότι το σκέφτηκε ήδη κάποιος άλλος για δικό σου λογαριασμό.

Η επίλυση αυτού του ζητήματος είναι πολύ δύσκολη υπόθεση, εξαιτίας επίσης του γεγονότος ότι δυστυχώς στο εσωτερικό όλων αυτών των ατόμων που δεν σκέφτονται τα πράγματα όπως ο Μητσοτάκης ή ο Χαρδαλιάς, βρίσκεται στην κυριολεξία κάθε καρυδιάς καρύδι, μεταξύ των οποίων σχεδόν σίγουρα και κάποιος αρνητής ναζιστής (αυθεντικού τύπου), μάλιστα, οι τελευταίες πληροφορίες λένε ότι σε πολλές μαζικές κινητοποιήσεις, σε διάφορες ευρωπαϊκές πόλεις, μεταμφιεσμένοι ακροδεξιοί και νεοφασίστες προσπαθούν με διάφορους τόπους να καβαλικέψουν, ως συνήθως, το κύμμα, καθώς επίσης και πολλοί άλλοι τσαρλατάνοι διαφόρων τάσεων και είναι άλλωστε ακριβώς αυτός ένας από τους λόγους που διευκόλυνε αντικειμενικά αυτή την κατηγοριοποίηση σκοταδιστικής φύσης και χαρακτήρα.

Συμπερασματικά, με αυτή τη σημείωση που ανοίξαμε στο υπό δημοσίευση κείμενο μας, κάνουμε έκκληση για να αναπτυχθεί μια μεγάλη προσπάθεια ώστε να προσπεραστούν αυτές οι φετιχιστικές και αποπροσανατολιστικές κατηγοριοποιήσεις, για να σκεφτεί ο καθένας χρησιμοποιώντας το δικό του μυαλό και να αμφισβητήσει όλα αυτά που προπαγανδίζονται ως “real news”, ενώ αντίθετα αποτελούν μονάχα την έκφραση μιας μονοδιάστατης σκέψης, όσο αφορά τους ιούς, τις μάσκες, τα εμβόλια, τα νοσοκομεία, τα σχολεία, τα πανεπιστήμια, τους χώρους εργασίας και πολλά άλλα ακόμη.

[4] Πριν τον επιθεωρητή Μαγκάρετ, η “Επιστημονική κοινότητα” σε διατεταγμένη υπηρεσία:

Η “τέχνη του να έχεις πάντα δίκιο” είναι ένα διαφωτιστικό εγχειρίδιο αναφορικά με την επιστήμη της πολιτικής δημαγωγίας που μας άφησε, μεταξύ άλλων, ως παρακαταθήκη ο σπουδαίος γερμανός φιλόσοφος Άρθουρ Σοπενχάουερ.

“Χρησιμοποίησε τα επιχειρήματα του αντιπάλου σου εναντίον του”, είναι ένα από τα γνωστά της αποφθεύγματά.

Να λοιπόν που εντελώς συμπτωματικά, ανήμερα του εορτασμού για τα 47 χρόνια της αποκατάστασης της ελληνικής δημοκρατίας και εν μέσω μαζικών κινητοποιήσεων ενάντια στους υποχρεωτικούς εμβολισμούς, η “επιστημονική κοινότητα” με το δικό της τρόπο δίνει τη συνεισφορά της στις εορταστικές εκδηλώσεις:

“Τα εμβόλια έναντι του κορωνοϊού δεν μπορούν να αλλάξουν τα γονίδια μας και δεν μένουν στο σώμα μας για περισσότερο από μερικές ημέρες” αναφέρουν οι καθηγητές της θεραπευτικής κλινικής της Ιατρικής σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Ευστάθιος Καστρίτης και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ).

Δίνοντας απάντηση στον “αβάσιμο φόβο” ότι αυτά τα νέα εμβόλια “δεν είναι πραγματικά εμβόλια, αλλά ότι θα αλλάξουν κάπως τα γονίδια μας ή θα εισαχθούν στο DNA των κυττάρων μας”.

Είναι αρκετά συχνό αναφέρουν οι δύο καθηγητές, ειδικά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να αναφέρεται ότι “αυτά τα εμβόλια είναι ένα είδος γονιδιακής θεραπείας, κι αν εν μέρει αυτό δεν είναι εντελώς λανθασμένο, παραλείπονται ορισμένες σημαντικές λεπτομέρειες σχετικά με τον τρόπο δράσης των εμβολίων: (η υπογράμμιση δική μας) δεν μπορούν να αλλάξουν τα γονίδια μας και δεν μένουν στο σώμα μας περισσότερο από μερικές ημέρες.Υπάρχουν πολλές διαστρεβλώσεις σχετικά με τον μηχανισμό δράσης από άτομα και οργανώσεις που δεν έχουν σχέση με την επιστήμη και δεν έχουν σχετικές γνώσεις,(η υπογράμμιση δική μας), ονομάζουν τα εμβόλια ως “γονιδιακή θεραπεία”, υποστηρίζουν ότι “δεν είναι πραγματικά εμβόλια” (η υπογράμμιση δική μας) και ότι προκαλούν την παραγωγή τοξίνης από τον οργανισμό”.

Αν αυτή αποτελεί την απάντηση της επιστήμης στο υφιστάμενο πρόβλημα, εμείς επαναλάμβάνουμε ότι δεν βλέπουμε τίποτε το επιστημονικό μέσα σε αυτή, αλλά αντίθετα βλέπουμε μια καθοδηγούμενη πολιτική απάντηση, η οποία μάλιστα χρησιμοποιεί τα αδύνατα σημεία της επιχειρηματολογίας του αντιπάλου ο οποίος είναι οτιδήποτε άλλο παρά επιστήμονες.

Πηγή: Athens Indymedia

Στόχοι που βρίσκονται παντού: Μια στρατηγική πρόταση ενάντια στους κερδοσκόπους του πολέμου και της καταστολής

Στόχοι που βρίσκονται παντού – Μια στρατηγική πρόταση για την οικοδόμηση ενός κοινού μετώπου ενάντια στους κερδοσκόπους του πολέμου και της καταστολής (PDF)

Ο χρόνος καλπάζει ταχύτατα · διανύουμε ήδη τον 2ο χρόνο έκτακτης ανάγκης λόγω Covid-19 και, γνωρίζοντας πως καμιά εξουσία δεν πρόκειται ποτέ να εγκαταλείψει τους νέους μηχανισμούς ελέγχου, τα αναρχικά και τα λοιπά ελευθεριακά κινήματα ανά τον κόσμο αναζητούν στρατηγικές και πρακτικά μέσα εναντίον τους. Σε κάποιες περιοχές, οι κοινωνικές εντάσεις ώθησαν προσφάτως σε γενικευμένες ταραχές.

Αλλού, παρατηρούνται βραχύβια ξεσπάσματα, γνωστά ως Corona Riots (Ταραχές λόγω Κορωνοϊού). Ως αναρχικές κι αναρχικοί, συχνά μας εκπλήσσουν οι δυναμικές, ορισμένες φορές ευρισκόμενες μέσα στα πλήθη των οδομαχιών ή σαστισμένοι κάπου στο πλάι. Σχεδόν όλα τα κράτη έχουν να μας αντιμετωπίσουν – μικρές ομάδες ή ατομικότητες που σαμποτάρουν, μάχονται και ξεχύνονται ακούραστες στις πόλεις.

Με τον πόθο να διαβούμε εν τέλει οριστικά το κατώφλι μεταξύ συμβολικής αντίστασης και υλικού κόστους στις υποδομές του εχθρού και στα μέσα της κυριαρχίας του. Επιπροσθέτως προς την άμεση σύγκρουση με τα γουρούνια, φαντάζει αναγκαίο να εντοπίσουμε και ν’ αναταράξουμε τα πρόσωπα-γρανάζια της μηχανής τους. Δεν υφίσταται άλλος τρόπος να υπερνικήσουμε τις ισορροπίες ισχύος · οι μητροπόλεις, οι οποίες τα τελευταία χρόνια διαταράσσονται όλο και πιο συχνά απ’ τους κοινωνικούς αγώνες, τις γενικές απεργίες και τις ταραχές, επανέρχονται σχετικά σύντομα στην αλαζονεία της κανονικότητάς τους. Κι εμείς ακόμη συνεχώς ολισθαίνουμε προς την τυχαιότητα, αντί να ρημάζουμε τους πλέον αδύναμους κρίκους της αλυσίδας της καταστολής και των κερδοσκόπων της.

Απαγορεύσεις κυκλοφορίας, δολοφονίες από μπάτσους, εξευγενισμός, οικολογική τρομοκρατία, πόλεμος ενάντια στους ντόπιους πληθυσμούς αλλά και ενάντια σε άλλες χώρες – το σύστημα μας δίνει καθημερινά ευκαιρίες να εντοπίζουμε στόχους των οποίων η διαρκής καταστροφή ίσως κάποια στιγμή καταλήξει κάτι περισσότερο από αριθμός στη στατιστική ή ρεπορτάζ στον τύπο.

Σε πολλά αστικά κέντρα, οι παραδοσιακές μορφές πάλης έχουν ξεπροβάλει ξανά με την πάροδο τον χρόνων και, πέραν της τοπικής τους απήχησης, θα μπορούσαν ν’ αποτιμηθούν κι από μιαν οπτική κατά την οποία το νέο αναρχικό αντάρτικο πόλης δύναται να διασυνδεθεί διεθνώς, υπερπηδώντας τα σύνορα του κεφαλαίου, τα οποία φυσικά ποτέ δε δέσμευαν το ίδιο το κεφάλαιο.

Στο Σαντιάγο, τα λεωφορεία των μεταφορικών εταιρειών πυρπολούνται σχεδόν με κάθε αφορμή, στην Αθήνα καίγονται ΑΤΜ, στα γαλλικά προάστια καίγονται σχεδόν όλα τα αμάξια κι επίσης, ξανά και ξανά, τα οχήματα συγκεκριμένων εταιρειών. Στο Βερολίνο, αντίστοιχα, εταιρικά ή κυριλέ αμάξια πυρπολούνται με κάθε ευκαιρία.

Ανά την Ευρώπη, κεραίες και σταθμοί αναμετάδοσης που ανήκουν σε παρόχους τηλεπικοινωνιών, παραδίδονται στις φλόγες. Ποιος θα ήταν ο αντίκτυπος αν εντείνονταν οι επιθέσεις σε συγκεκριμένους στόχους; Γνωρίζουμε το μέγεθος της ζημιάς από την καταστροφή γραμμών δεδομένων ή πύργων κινητής τηλεφωνίας, όμως τέτοιες επιθέσεις δεν μπορούν να επαναληφθούν παντού κατά βούληση. Οι στόλοι οχημάτων των εχθρών μας είναι ακόμα πιο δύσκολο να προσεγγιστούν. Ορισμένες εγκαταστάσεις στις μεγαλουπόλεις έχουν πολύ καλή φύλαξη, αλλά σε μικρές πόλεις είναι αφύλαχτες. Εντούτοις, υπάρχουν ακόμη περισσότερο ή λιγότερο γνωστοί στόχοι τριγύρω μας.

Και ποιος πραγματικά παρέχει εξοπλισμό στην αστυνομία και στον στρατό; Ποιος χτίζει τι; Ποιος συνεργάζεται με τις εταιρείες παροχής ενέργειας ή κρύβεται πίσω από εταιρικές κοινοπραξίες; Ποιος τα φυλάει όλα αυτά; Η αγορά κινείται συνεχώς, οι μεγάλες εταιρείες καταπίνουν τους ανταγωνιστές τους, κρύβονται πίσω από άλλα ονόματα, αναθέτουν σε τρίτους συγκεκριμένες δραστηριότητες. Συλλέγουν τα δεδομένα μας και μας κοιτούν με τα λογότυπά τους παντού μέσα στις πόλεις, τις οποίες και θεωρούν ιδιοκτησία τους.

Καθώς δε θα έπρεπε να μας αρκεί ν’ ακολουθούμε από απόσταση τα κύματα των εξεγέρσεων που διαχέονται ανά τον κόσμο, ούτε να γυρεύουμε τις αντίστοιχες κινήσεις αλληλεγγύης προς αυτές κάθε φορά από το μηδέν, προτείνουμε τη συλλογή πληροφοριών για τους εχθρούς της ελευθερίας, και τη διάδοσή τους με τρόπο ώστε να γνωστοποιηθούν παντού. Τούτο σημαίνει τη χρήση όχι μόνο των κινηματικών μέσων αντι-πληροφόρησης, αλλά όλων των μέσων, όπως γκραφίτι, αφίσες, βίντεο, και όλων των διαθέσιμων εργαλείων, προκειμένου ν’ αναδείξουμε αυτούς τους παράγοντες της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Προκειμένου, έπειτα, να τους επιτεθούμε σε παγκόσμια κλίμακα, είτε στο πλαίσιο κάποιας καμπάνιας, είτε τελείως απρόσμενα και δίχως καμιάν αφορμή.

Πρέπει, λοιπόν, να ελέγξουμε τοιουτοτρόπως αν κάποιες εταιρείες αποφεύγουν συγκεκριμένες περιοχές ή συγκεκριμένες συνθήκες επειδή η ζημιά θα ήταν εξαιρετικά μεγάλη γι’ αυτές. Αυτή ήταν μια στρατηγική γραμμή που έχει ήδη αναπτυχθεί στην Ευρώπη – διευρυμένες δράσεις σαμποτάζ ενάντια στην εταιρεία πετρελαίου Shell από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 ως τα μέσα της δεκαετίας του ’90, ως ένδειξη αλληλεγγύης με τον λαό Ogoni στη Νιγηρία, μεταξύ άλλων. Ή, αν αναδυθεί η αναγκαιότητα να δράσουμε ενάντια στον δικαστικό μηχανισμό μιας συγκεκριμένης χώρας και θεωρούμε δεδομένο πως οι αντίστοιχοι στόχοι είναι δύσκολο να χτυπηθούν, γιατί να μην επιτεθούμε στην εταιρεία διαχείρισης ιδιωτικών φυλακών Sodexo, ακόμη και όπου κρύβεται πίσω απ’ το όνομα GA Tec; Με μια οξυμένη συνέχεια των παρεμβάσεών μας και με μια στοχοπροσήλωση στους μεγάλους διεθνείς παίχτες, ο χρόνος απόκρισης των αρχών και ο χρόνος διάδοσης των αγαθών και των πληροφοριών, ίσως και να αυξηθεί από ένα σημείο κι έπειτα.

Γεγονός που θα διανοίξει νέα πεδία για περαιτέρω επιθέσεις. Η πρόταση αυτή δεν αποσκοπεί ν’ αποτελέσει υποκατάστατο στη συμμετοχή ή στην πρόκληση ταραχών, ούτε και ν’ αντιτεθεί στην αυθόρμητη και χαοτική επίθεση σε λοιπούς στόχους.

Η μπροσούρα αυτή εμπεριέχει αναλήψεις ευθύνης που πληρούν τα κριτήρια αυτά. Προκειμένου να μπορούμε να έχουμε πεδίο παρέμβασης σε κάθε σύγκρουση και σε κάθε τόπο, διαδίδονται προτάσεις σχετικά με στόχους και με όσους είναι υπεύθυνοι για τον διαμοιρασμό του κόσμου προς το συμφέρον τους. Συνημμένη θα βρείτε και μια οργανωτική πρόταση επαναστατικής βίας από την Ελλάδα.

Το λοιπόν, φωτιά στους εχθρούς της ελευθερίας!

*

Η μπροσούρα σε μορφή PDF

Πηγή: Dark Nights

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή: Συνεχίζονται οι επιθέσεις των Μαπούτσε, τιμώντας τον αγωνιστή Pablo Marchant

Την Παρασκευή 9 Ιούλη, στο Carahue, ο 29χρονος πρώην φοιτητής ανθρωπολογίας που συμμετείχε στον αγώνα των Μαπούτσε μέσω της CAM (Επιτροπή Arauco Malleco), ο Pablo Marchant, δολοφονήθηκε από μπάτσο με μια σφαίρα στο κεφάλι, κατά τη διάρκεια εμπρηστικής επίθεσης σε οχήματα που ανήκαν στην εταιρεία υλοτομίας Mininco. Μακριά από το να γυρεύουν δικαιοσύνη απ’ το κράτος-δολοφόνο, αρκετές ριζοσπαστικές ομάδες Μαπούτσε από διαφορετικές περιοχές (Biobío, La Araucanía και Los Ríos) ξεχύθηκαν άμεσα στους δρόμους για να διατηρήσουν ζωντανές τις ιδέες του “Toño”, πραγματοποιώντας επιθέσεις σε εταιρείες που εκμεταλλεύονται το νερό και τα δάση. Σε λιγότερο από μια βδομάδα, οι αρχές μέτρησαν ήδη 44 οδοφράγματα, 22 ένοπλες επιθέσεις σε περιπολίες μπάτσων ή σε σεκιουριτάδες, καθώς και 11 εμπρηστικές επιθέσεις που κατέστρεψαν 39 οχήματα (φορτηγά και υλοτομικό εξοπλισμό).

Σήμερα, 1η Αυγούστου, λίγο λιγότερο από έναν μήνα μετά, όλοι όσοι ήλπιζαν να ελαττωθούν αυτές οι επιθέσεις εκδίκησης, θεωρώντας πως αποτελούν απόρροια μιας πρόσκαιρης πυροδότησης της οργής και του θυμού για λίγες μέρες, έχουν πάθει ψυχρολουσία έπειτα απ’ τις κλασικές επίσημες εκτιμήσεις του Υπουργείου Εσωτερικών. Όχι μόνο το Υπουργείο ανέφερε αύξηση της τάξεως του 94% των “βίαιων ενεργειών” στα εδάφη των Μαπούτσε (Macrozona Sur) στο πρώτο μισό του 2021, αλλά επίσης καταμέτρησε περισσότερες από 150 “επιθέσεις” έπειτα απ’ τη δολοφονία του Pablo Marchant.

Ακολουθεί εδώ η συνέχεια της χρονολογικής αποτίμησης των ενεργειών σαμποτάζ που πραγματοποιήθηκαν ενάντια σε εταιρείες της περιοχής. Ενέργειες οι οποίες έχουν καταστρέψει 50 επιπλέον τεμάχια υλοτομικού εξοπλισμού τις τελευταίες δύο εβδομάδες…

Περιοχή Los Lagos

Τη νύχτα της 18ης Ιούλη, γύρω στις 3 τα ξημερώματα, στον δήμο του Río Negro (στην περιοχή Osorno), έλαβε χώρα μια διπλή εμπρηστική επίθεση που έκανε στάχτη 7 κατασκευαστικά μηχανήματα και 1 ημιφορτηγό. Η πρώτη επίθεση σημειώθηκε στο κτήμα El Mirador, που ανήκει στην εταιρεία υλοτομίας Arauco, και η δεύτερη στο κτήμα Popóen, που ανήκει στην εταιρεία υλοτομίας Huempeleo (1).

Περιοχή Biobío

Στις 22 Ιούλη, στις 8 το πρωί, στον δήμο του Curanilahue, έλαβε χώρα συντονισμένη επίθεση τριών ομάδων, κάνοντας στάχτη 24 τεμάχια υλοτομικού εξοπλισμού (μηχανήματα, κατασκευαστικό εξοπλισμό, μετατροπείς βιομάζας και φορτηγά) στις περιοχές El Tesoro και Bajo Cifuentes. Όλα ανήκαν στην εταιρεία Bosques Arauco, έναν απ’ τους κύριους βιομηχανικούς καταστροφείς του δάσους (2).

Περιοχή La Araucanía

Τη νύχτα της 24ης Ιούλη, γύρω στις 2 το ξημέρωμα, στον δήμο του Freire, πραγματοποιήθηκε επίθεση από μια ντουζίνα κουκουλοφόρους που έκαναν στάχτη 6 τεμάχια κατασκευαστικού εξοπλισμού (δύο φορτηγά, δύο εκσκαφείς και δύο φορτοεκφορτωτές) που ανήκε σε δύο οικογένειες μικροεπιχειρηματιών στην περιοχή των Μαπούτσε, οι οποίες συνεργάζονται με τη βιομηχανία υλοτομίας συγκεντρώνοντας ξυλεία (3).

Περιοχή Biobío

Το βράδυ της 30ής Ιούλη, γύρω στις 11 μ.μ., στον δήμο του Quilaco, κοντά στη γέφυρα Quilmes, πραγματοποιήθηκε επίθεση που έκανε στάχτη 11 τεμάχια κατασκευαστικού εξοπλισμού (φορτηγά, μπουλντόζες, εκσκαφείς και θραυστήρες) που ανήκε στη Serviterra, υπεργολαβική εταιρεία που έχει αναλάβει όλα τα μεγάλα και καταστροφικά εργοτάξια της περιοχής, με εξειδίκευση στην εξαγωγή άμμου και πέτρας (4).

Τέλος, αναφερόμενοι σε άλλες μορφές πρόσφατων επιθέσεων στην περιοχή των Μαπούτσε, θα μπορούσαμε, για παράδειγμα, να επιστρέψουμε στο κτήμα Santa Ana Tres Palos, στον δήμο του Carahue (στην περιοχή La Araucanía), όπου και δολοφονήθηκε από μπάτσο ο Pablo Marchant στις 9 Ιούλη.

Το λοιπόν, την Τρίτη 27 Ιούλη, κάπου στο μεσημέρι, ήταν σ’ εκείνο ακριβώς το σημείο όπου άγνωστοι προσέγγισαν διακριτικά και άνοιξαν πυρ απέναντι σε περιπολία μπάτσων, οι οποίοι επέβαιναν σε βανάκι με την επιγραφή COP (Έλεγχος Δημόσιας Τάξης – Control of Public Order), οι οποίοι εξακολουθούν να “προστατεύουν” αυτήν την περιοχή υλοτομίας. Κατάφεραν να πυροβολήσουν δύο απ’ τους μπάτσους, τον έναν στο χέρι και τον άλλον στο μάτι (ένας εργαζόμενος υλοτομίας τραυματίστηκε επίσης από θραύσματα), ωθώντας τον έναν να διακομιστεί με ελικόπτερο στο τοπικό νοσοκομείο του Temuco, και τον άλλον στο νοσοκομείο των ένοπλων δυνάμεων στο Σαντιάγο για επείγον χειρουργείο. Δε χρειάζεται ν’ αναφέρουμε πως ο Χιλιανός Υπουργός Εσωτερικών, Rodrigo Delgado, δεν είχε και ιδιαίτερα ευχάριστη διάθεση κατά τη διάρκεια της συνέντευξης τύπου, και όχι μόνο επειδή έπρεπε να διαβάσει το μικρό χρονικό επιθέσεων ενάντια στις αρχές στην περιοχή των Μαπούτσε…

(Πληροφορίες αλιευμένες από χιλιάνικα καθεστωτικά,
1η Αυγούστου 2021)

(1) Στο σημείο βρέθηκε πανό υπογεγραμμένο από τον Συντονισμό Ομάδων Kunko-Williche / Millalikan (ORT) της Επιτροπής Arauco Malleco (CAM), το οποίο, μεταξύ άλλων, έγραφε: “Αδερφέ Toño, πάντα θα σε θυμόμαστε σαμποτάροντας το κεφάλαιο. Πόλεμος ενάντια στις εταιρείες υλοτομίας”. Η ομάδα Kalfulicán (ORT) της Επιτροπής Arauco Malleco (CAM) ανέλαβε την ευθύνη για τη δεύτερη επίθεση.

(2) Η συντονισμένη αυτή επίθεση αναλήφθηκε με διακήρυξη της ομάδας Resistencia Mapuche Lafkenche (RML). Ανέφερε πως: “Η δράση αυτή πραγματοποιήθηκε στη μνήμη του αδερφού μας, Lemuel Fernández, δύο χρόνια μετά τον θάνατό του εν ώρα συμπλοκής στις 19 Ιούλη 2019, κατά τη διάρκεια δράσης σαμποτάζ στην Tirúa”, ενώ αναφέρθηκαν ξανά σε προηγούμενο εμπρηστικό σαμποτάζ, στις 12 Ιούλη, στην Cañete, ενάντια σε 18 μηχανήματα υλοτομίας, το οποίο αυτή τη φορά αφιερώθηκε στον Pablo Marchant. Η διακήρυξη τελειώνει με τα εξής λόγια: “Υλοτόμοι, εταιρείες υδροηλεκτρικής ενέργειας, μεγαλοϊδιοκτήτες γης και ρουφιάνοι, έξω απ’ το Βαλμάπου”.

(3) Στο σημείο βρέθηκε πανό υπογεγραμμένο από την ομάδα Kulapan (ORT) της Επιτροπής Arauco Malleco (CAM), το οποίο, μεταξύ άλλων, έγραφε: “Κάτω οι καπιταλιστικές επενδύσεις στην περιοχή των Μαπούτσε (Βαλμάπου)”, ενώ έκανε αναφορά στον “αδερφό Toño”.

(4) Στο σημείο βρέθηκε πανό το οποίο, μεταξύ άλλων, έγραφε: “Κάτω οι εταιρείες υλοτομίας, κάτω το Central Rucalhue (καταστροφικό εγχείρημα υδροηλεκτρικής ενέργειας), Pablo Marchant Παρών”.

Πηγή: Act for Freedom Now

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Φώτης Τερζάκης: Άκυρο λόγω συμφέροντος

ΑΚΥΡΟ ΛΟΓΩ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΣ

ΦΩΤΗΣ ΤΕΡΖΑΚΗΣ

Αν και μπορούμε να είμαστε σχεδόν βέβαιοι πως κανένας επιστήμονας δεν θα τολμούσε να μεταχειριστεί έναν άνθρωπο σήμερα όπως μεταχειρίζεται τα κουνέλια, παραμένει μολαταύτα ο φόβος πως οι επιστήμονες ως σώμα μπορεί, αν τους επιτραπεί να το κάνουν, να υποβάλουν ζωντανούς ανθρώπους σε επιστημονικά πειράματα, σίγουρα λιγότερο σκληρά αλλά όχι λιγότερα ολέθρια για τ’ ανθρώπινα θύματά τους. Αν ωστόσο οι επιστήμονες δεν μπορούν να κάνουν πειράματα πάνω στα σώματα των ατόμων, είναι πρόθυμοι να κάνουν τέτοια πάνω στο συλλογικό σώμα, και σε αυτό ακριβώς πρέπει να εμποδιστούν ασυζητητί …Μια αριστοκρατία της διάνοιας και της μάθησης! Από πρακτική σκοπιά, θα ήταν η πιο αδιάλλακτη και, από κοινωνική σκοπιά, η πιο επηρμένη και αηδιαστική αριστοκρατία. Και τέτοια θα ήταν η δύναμη που θα εδραιωνόταν εν ονόματι της επιστήμης. Ένα τέτοιο καθεστώς θα ήταν ικανό να παραλύσει όλη τη ζωή και την κίνηση στην κοινωνία.

ΜΙΧΑΗΛ ΜΠΑΚΟΥΝΙΝ

Είπαμε ν’ αποφεύγουμε ad hominem επιχειρηματολογίες και ιμπρεσιονιστικές αναφορές προς φτηνό εντυπωσιασμό· ο κύριος Γεροτζιάφας όμως δεν φαίνεται να το άκουσε. Στο πρόσφατο άρθρο-ανάρτησή του στο INFOWAR —εκεί που δημοσιεύθηκε πρότινος το άρθρο τού Άρη Χατζηστεφάνου «Εμβολιάσου ρε, τί σου ζητάμε;» στο οποίο απάντησα κάπως αιχμηρά, και κάτι σαν ανταπάντηση μου φαίνεται τούτο τώρα— με τίτλο «Περί υποχρεωτικού εμβολιασμού, φασιστών και μικροαστών φιλοτομαριστών»1 προσπαθεί πάλι να μας συγκινήσει με μια δραματική περιγραφή ασθενούς του, της οποίας η θέση στη συγγραφική του σκηνοθεσία (ακριβώς στην αρχή) έχει προφανή πρόθεση να κλονίσει κάθε ψύχραιμη κρίση ώστε να δεχθούμε σαν «φυσικό» το ανήκουστο συμπέρασμά του:  

Εάν τον ρωτούσαμε (ως κράτος και ως γιατροί) τον Φλεβάρη «μήπως θέλετε να κάνετε το εμβόλιο;» και «πείτε μας πιο προτιμάτε (Astra ή Pfizer ή Moderna)» θα ήμασταν απλώς εγκληματικά ηλίθιοι.

Εάν ερχόταν και έλεγε «όχι δεν κάνω το εμβόλιο γιατί άκουσα ότι…» και δεχόμασταν την «ελεύθερη βούληση» (αυτό είναι η προαιρετικότητα του εμβολιασμού) θα ήμασταν απλά εγκληματίες και υποκριτές.

Εάν λέγαμε «πρέπει να κάνεις το εμβόλιο γιατί εάν δεν το κάνεις θα τιμωρηθείς» (και για τα λαϊκά στρώματα δεν είναι τιμωρία ο αποκλεισμός από μπαρ και τα ταξίδι) θα ήμασταν φασίζοντες υποκριτές.

Στην πραγματική ζωή λοιπόν το θέμα τίθεται με απλό και σαφή τρόπο: «Κύριε θα κάνετε το εμβόλιο —αυτό που έχουν αποφασίσει αυτοί που ξέρουνγιατί θα σας προφυλάξει από μια αρρώστια που μπορεί να σας σκοτώσει […] και δεν έχει μα και μου». (υπογραμμίσεις δικές μου).

Παγώνει κανείς και μόνο διαβάζοντάς το. Αλλοίμονο αν δεχθούμε την «ελεύθερη βούληση» όποιου πιστεύει ότι έχει δικαίωμα στο σώμα του, ότι έχει δικαίωμα ν’ αποφασίζει για τη ζωή και τον θάνατό του! Όχι κύριε, η υγεία και η ζωή σου δεν είναι δικαίωμα, είναι υποχρέωση, ανήκεις εξ ολοκλήρου στο κράτος (που εύγλωττα συμπαρατάσσεται εδώ με τους γιατρούς) είτε στη φυλή ή στον σύγχρονο στρατό εργασίας και μην έχεις αυταπάτες ελευθερίας και αυτοκυριότητας, για σένα αποφασίζουν εκείνοι που ξέρουν!

Πώς τολμάει ένας άνθρωπος σε υπεύθυνη θέση σήμερα να ξεστομίζει δημόσια τέτοια λόγια και να μη λυντσάρεται; Και πώς μπορεί να δίνει στον εαυτό του το δικαίωμα χρήσης μιας τέτοιας γκαιμπελικής ρητορικής χωρίς αυτό να ταράζει διόλου την «αριστερή» του αυτοσυνειδησία; Ή θα πρέπει να είναι σχιζοφρενής, ή κάτι άλλο συμβαίνει εδώ… Θα μου κάποιος, βέβαια, έχει και μια ορισμένη «αριστερά» στα ντουλάπια της σκελετούς – τα σταλινικά στρατόπεδα αναμόρφωσης και την ψυχιατρική μεταχείριση των αντιφρονούντων, αίφνης… Όμως πίστευα ότι έχουμε συμφωνήσει πλέον, όσοι τουλάχιστον δεν ψάχνουμε άλλοθι για τον αντικομμουνισμό, πως ο τίτλος «αριστερά» πρέπει να αφαιρεθεί από τέτοιες στρατογραφειοκρατίες του εικοστού αιώνα.

Ο κύριος Γεροτζιάφας πάντως δεν είναι σχιζοφρενής. Είναι ένας ευφυής επιστήμονας με όλα τα τυπικά διαπιστευτήρια, καθηγητής αιματολογίας στην Ιατρική Σχολή τής Σορβόννης και διευθυντής ενός ερευνητικού κέντρου που αναπτύσσει ερευνητικά κι εκπαιδευτικά προγράμματα χρηματοδοτούμενα από τις εταιρείες Sanofi, Pfizer, Leo και Stago. Αυτό φυσικά δεν είναι είδηση· είναι τρέχουσα πρακτική στον ιατρικό κλάδο και προβλέπεται μάλιστα τυπική της αναφορά στις παραγόμενες εργασίες υπό τον τίτλο «δήλωση σύγκρουσης συμφερόντων». Αρνείται όμως να το συνειδητοποιήσει, φοβάμαι, το ευρύ κοινό, εκείνο που εθελοτυφλεί πιστεύοντας στον ευεργετικό ρόλο τής ιατρικής, ή της τεχνοεπιστήμης γενικότερα, και κυρίως πιστεύει πως οι επιστήμονες ξέρουν. Ό,τι δηλαδή ο ίδιος ο κος Γεροτζιάφας προσπαθεί να εγγράψει στο μυαλό τού κόσμου με την υπερφίαλη δήλωσή του. 

Ας γίνει επιτέλους συνείδηση όλων: εκείνο που ξέρουν με βεβαιότητα οι επιστήμονες είναι κυρίως το πού θα βρουν χρηματοδοτήσεις για τη δουλειά τους, και το τί δεν πρέπει να περιέχει αυτή η δουλειά εάν δεν θέλουν να βρεθούν με κλειστές όλες τις πόρτες· η πόζα τού ειδήμονα που παίρνουν απέναντι στους αδαείς είναι μια θλιβερή υπεραναπλήρωση της βαθιάς τους δουλοπρέπειας και της αυτοπεριφρόνησης που θα πρέπει νιώθουν επειδή ξέρουν —και αν δεν το ξέρουν είναι πραγματικά ηλίθιοι— ότι αποτελούν τον τελευταίο τροχό τής αμάξης. Η επιστήμη σήμερα, και κατεξοχήν η ιατρική, είναι κάτι ελάχιστα περισσότερο από πρακτορείο δημοσίων σχέσεων ενός ολιγοπωλιακού καρτέλ εταιρικών γιγάντων, και οι «επιστημονικές» αποφάνσεις της πρέπει να κρίνονται με τα ίδια κειμενικά κριτήρια που κρίνεται η φιλολογία τής διαφήμισης.

Πολύ αφελέστερος ο κος Χατζηστεφάνου, δεν έχει πάψει να δίνει δείγματα αυτής της γονυκλισίας τού μαζικού κοινού μπροστά στην επιστημονικότητα και στην επιστήμη. Αμετακίνητος επανήλθε προσφάτως2 με την αποσβολωτική δήλωση «το ηθικό πλεονέκτημα σε αυτούς τους χώρους [εν. της αριστεράς] έγκειται πρωτίστως στο γεγονός ότι δεν εγκαταλείπουν […] την πίστη τους στην επιστήμη και τον ορθό λόγο» (!) Δεν θα διαφωνήσω βέβαια με τον όρο πίστη· είναι η πιο ακριβής λέξη που μπορούσε να βρει για να περιγράψει τη στάση τού μέσου ανθρώπου σήμερα απέναντι στην αυθεντία τής επιστήμης: άλλοι πιστεύουν στη μετενσάρκωση, άλλοι πιστεύουν στην ύπαρξη εξωγήινων και άλλοι πιστεύουν στην επιστημονική «αλήθεια»… Με τη διαφορά ότι το να πιστεύεις στην ύπαρξη κάποιου είδους μεταθανάτιας ζωής, για παράδειγμα, είναι ίσως απλοϊκό ή και γραφικό αλλά δεν βλάπτει σοβαρά κανέναν – αντίθετα, δίνει ενδεχομένως σε κάποιους ανθρώπους κουράγιο και αντοχή για να ζήσουν, όταν δεν μπορούν να τα ποριστούν από αλλού. Το να πιστεύεις όμως στον έγκυρο κι ευεργετικό ρόλο τής τεχνοεπιστήμης είναι τραγικό: χαλυβδώνει την πιο δεινή κοσμοεξουσία που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα, η οποία στον φοβερό αιώνα που πέρασε μας έφερε μόλις ένα βήμα πριν από τον πυρηνικό όλεθρο, και σήμερα απειλεί τη γενετική ταυτότητα του είδους άνθρωπος ενώ δοκιμάζει σκληρά τα όρια αντοχής τού πλανήτη. 

Εκείνο που είναι για να τραβάς τα μαλλιά σου στην παραπάνω φράση είναι το «ηθικό πλεονέκτημα [της αριστεράς]»… Ο κος Χατζηστεφάνου —και μαζί του, δυστυχώς, μεγάλο μέρος τής απολιθωμένης «αριστεράς» των ημερών μας— νομίζει ότι βρίσκεται ακόμα στον δέκατο όγδοο αιώνα, όταν η θρησκεία εκπροσωπούσε καθετί το οπισθοδρομικό και σκοταδιστικό και η επιστήμη συμβάδιζε με τη χειραφετησιακή υπόσχεση για τις ανερχόμενες τάξεις! Κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι από τότε, κε Χατζηστεφάνου μας, και ο καπιταλισμός που διαδέχθηκε τη φιλελεύθερη οικονομία τής αγοράς οργανώθηκε εξαρχής σαν ένα γιγαντιαίο τεχνοεπιστημονικό εγχείρημα για την απεριόριστη, ανελέητη κυριαρχία πάνω στα φυσικά και τ’ ανθρώπινα βιοσυστήματα· η επιστήμη και η τεχνική, αποσυνδεδεμένες από κάθε αξιακή κρίση και αναστοχασμό, είναι η ιδεολογία του. Και αυτό από μόνο του υποδεικνύει, νομίζω, ποιο είναι —ή ποιο θα έπρεπε να είναι— το ηθικό πλεονέκτημα της αριστεράς: η ανυποχώρητη κριτική στην εργαλειακή ορθολογικότητα, δηλαδή την τεχνοεπιστήμη, από τη σκοπιά μιας αξιακής ή καθ’ ύλην ορθολογικότητας που προκρίνει διαλεκτικά (με την έννοια της πραξεολογικής διαμεσολάβησης του γνωσιοθεωρητικού στοιχείου) τούς ανθρώπινους σκοπούς: ένα πρόταγμα, δηλαδή, και όχι μια «γνώση». 

Τα «εμβόλια» που προπαγανδίζουν σήμερα οι γιατροί-βαθμοφόροι τού κράτους —για να επιστρέψω σ’ αυτά— είναι στην πραγματικότητα πλατφόρμες γενετικής τεχνολογίας οι οποίες, ως τροποποιητές τής λειτουργίας των κυττάρων, το λιγότερο που μπορούν να προκαλέσουν είναι μόνιμη αλλοίωση στον μηχανισμό φυσικής αυτοανοσοποίησης με συνέπειες τις οποίες δεν μπορεί να προβλέψει κανένας. Δεν θα αναφερθώ εδώ στο διογκούμενο κύμα των παρενεργειών (περιλαμβανομένων θανάτων, φυσικά, αλλά και ραγδαία νόσηση από τον ίδιο τον ιό απ’ όπου υποτίθεται ότι θα ήταν προφύλαξη!) οι οποίες έχουν σημειωθεί και σημειώνονται κιόλας αυτούς τους λίγους μήνες τού μαζικού εμβολιασμού – τις οποίες παρεμπιπτόντως πασχίζουν με κάθε θεμιτό και αθέμιτο τρόπο να κρύψουν, και αυτό είναι ήδη έγκλημα κατά της ανθρωπότητας… Εκείνο που θέλω κυρίως να τονίσω είναι η δομική λογική που κατευθύνει την διεστραμμένη ιδέα τού υποχρεωτικού εμβολιασμού. 

Έχω ξαναπεί ότι ο θεμελιώδης εχθρός τού καπιταλισμού είναι η αυτονομία, που ενέχει την έννοια της αυτάρκειας σε οιοδήποτε επίπεδο. Κεντρική επιδίωξη είναι όλοι —άτομα, χώρες, γεωγραφικές περιοχές— να εξαρτώνται από μία κεντρική αγορά, μονοπωλιακά ή ολιγοπωλιακά ελεγχόμενη· και αυτό γίνεται με την ένταξη σε έναν διεθνή καταμερισμό εργασίας. Στο πλαίσιο του παγκόσμιου συστήματος, είναι εκείνο που είδαμε να συμβαίνει με το τέλος τής αποικιοκρατίας: οι χώρες που απέκτησαν εθνική ανεξαρτησία ήταν ήδη κατεστραμμένες παραγωγικά από την πολιτική των μονοκαλλιεργειών που είχε επιβάλει το αποικιακό σύστημα, και για να σταθούν στα πόδια τους ήταν υποχρεωμένες να ενταχθούν στην παγκόσμια αγορά, πράγμα που έκαναν αναγκαστικά δανειζόμενες. Δανείζονταν ακριβώς από τους πρώην δυνάστες τους, με δυσμενείς τοκογλυφικούς όρους, πράγμα τις έκανε ακόμη πιο εξαρτημένες —τεχνολογικά, οικονομικά και πολιτικά— από το κεφαλαιοκρατικό κέντρο, οδηγώντας τες σε ένα σπιράλ καταβαράθρωσης.

Σήμερα, βλέπουμε αυτή τη διαδικασία να προχωρεί αμείλικτα από την παγκόσμια περιφέρεια προς ολοένα κεντρικότερες ζώνες. Χαρακτηριστικό είναι αυτό που συμβαίνει στην ευρωπαϊκή περιφέρεια – πράγμα το οποίο εξηγεί επίσης τα δεινά που έζησε με ιδιαίτερα δραματικό τρόπο η Ελλάδα μέσα στην τελευταία δεκαετία. Γύρω στο 1980 η Ελλάδα είχε ποσοστό παραγωγικής αυτάρκειας κάπου 60-70%. Αυτό κατέρρευσε μετά την ένταξή της στην ΕΕ και σήμερα εμφανίζει την εικόνα μιας χώρας κατεχόμενης από το διεθνές (και πρωτίστως ευρωπαϊκό) κεφάλαιο, εξειδικευμένη αποκλειστικά στην παροχή υπηρεσιών μέσα στον ευρωπαϊκό καταμερισμό εργασίας και στερημένη ακόμη και από τη στοιχειώδη αυτάρκεια στον πρωτογενή (αγροτικό) τομέα.

Για τον ίδιον ακριβώς λόγο, και με την ίδια λογική, επιχειρείται σε όλες σχεδόν τις χώρες να εμποδιστούν οι καλλιέργειες με φυσικούς σπόρους και, είτε μέσω απαγορεύσεων (με κλασικό πρόσχημα την «ασφάλεια των τροφίμων») είτε μέσω επιδοτήσεων, να επιβληθούν οι τεχνητοί σπόροι —σαν να λέμε, γενετικές «πατέντες»— των εταιρειών βιοτεχνολογίας. Οι πατέντες των αγροτικών προϊόντων ισοδυναμούν με υποκλοπή της τροφικής αυτάρκειας από τον παγκόσμιο πληθυσμό εκ μέρους ενός βιοτεχνολογικού τραστ (με πρώτη τη δυσώνυμη Monsanto) που στηρίζεται από τις ισχυρότερες κυβερνήσεις τού πλανήτη. Έτσι συνδυάζεται το οικονομικό όφελος με τη δυνατότητα στρατηγικού ελέγχου χωρών και πληθυσμών.

Αναλογικά, το ίδιο γίνεται τώρα με τις φαρμακοβιομηχανίες. Η πολιτική τού υποχρεωτικού εμβολιασμού ισοδυναμεί με «πατεντοποίηση» της υγείας, των ίδιων των βιολογικών αυτορρυθμιστικών μηχανισμών τού ανθρώπινου οργανισμού, και με υποκλοπή τής ανοσολογικής του αυτάρκειας από βιοτεχνολογικά εργαστήρια που ελέγχονται από λίγους φαρμακευτικούς εταιρικούς γίγαντες σε στρατηγική συνεργασία με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.3 Δια βίου εξαρτημένοι από τα προϊόντα τους, που στοχεύουν πλέον όχι σε μια περιορισμένη αγορά «ασθενών» αλλά στην απέραντη αγορά των υγιών, όχι μόνο θα είμαστε όλοι μια ανεξάντλητη πηγή κερδοφορίας αλλά κι ελεγχόμενα εξαρτημένοι μέχρι —κυριολεκτικά— τις παραμικρές μας κυτταρικές λειτουργίες.

Αλήθεια, δεν σας έχουν περάσει ποτέ από το μυαλό αυτά κε Γεροτζιάφα; Δεν ξέρετε μήπως ότι το δήθεν «ασφαλές» εμβόλιο της Astra Zeneca έχει απαγορευτεί πλέον στις περισσότερες χώρες (και στην Ελλάδα υπό όρους) και τώρα μόλις η ΕΜΑ εξέδωσε απαγόρευση επίσης για το σκεύασμα της Johnson & Johnson; Τί ποσοστό τού παγκόσμιου πληθυσμού πρέπει ακόμα να θυσιαστεί μέχρι να απαγορευτούν και τα υπόλοιπα βιοτεχνολογικά τέρατα που έχετε αναλάβει με σταυροφορικό πάθος να προωθείτε;

Αν πραγματικά «αγωνίζεστε για να προστατέψετε και να θεραπεύσετε τους φτωχούς και τους οικονομικά αδύναμους, τα λαϊκά στρώματα σε όλες τις χώρες σε όλον τον πλανήτη», το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να τους αφήσετε στην ησυχία τους: δεν χρειάζονται εσάς, ούτε τα εμβόλια, ούτε την ιατρική σας· αρκετά έχουν πληρώσει ώς τώρα την τεχνογνωσία σας και τις «προστατευτικές» σας προθέσεις. Κρατήστε για τον εαυτό σας και τους ομοίους σας τα δηλητηριώδη σας δώρα· αν η ανθρωπότητα επιβιώσει, δεν θα επιβιώσει με τη βοήθειά σας αλλά ενάντια στον «πολιτισμό» σας.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

  1. https://info-war.gr/epitaktiki-i-anagki-gia-emvoliasmo-/?fbclid=IwAR2zXh8yRQTK-GnUa2Y6NvJiXPb69yTq2OSt5eC-cEblEp49fo_qxTGy728, όπου, εκτός των άλλων, προσφεύγει στο ιλιγγιώδες τέχνασμα να χρησιμοποιεί το παράδειγμα ενός βαρύτατα ασθενούς βορειοαφρικανού μετανάστη ως επιχείρημα για τον υποχρεωτικό εμβολιασμό υγιών! Νωρίτερα, άλλωστε, στον ίδιον δικτυακό τόπο είχε (ανα)δημοσιευθεί άρθρο του με τίτλο «Επιτακτική ανάγκη για εμβολιασμό των εγκύων»: ο άνθρωπος είναι αληθινά αδίστακτος…!

2. https://info-war.gr/o-polakis-psareyei-psifoys-sti-dexameni/, όπου λοιδωρεί έναν πρώην υπουργό του ΣΥΡΙΖΑ επειδή ένιωσε την ανάγκη να σπάσει την «ομερτά» τής συνενοχής στο εμβολιαστικό έγκλημα που στηρίζουν με τη σιωπή τους όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα. Κι εκτός αυτού, συνεχίζει αμετανόητα να χρησιμοποιεί την κακή λέξη: «ψεκασμένοι»…. Πιπέρι!

3. «Τείχος ανοσίας» το λένε αυτό στην υπηρεσιακή γλώσσα των υγειονομικών επιτελείων. Στην πραγματικότητα —όπως ήδη αποδεικνύεται, αλλά δεν ήταν δύσκολο να το μαντέψει κανείς— λειτουργεί μάλλον σαν «αγωγός νοσηρότητας»… Η μόνη αληθινή ανοσία που μπορεί να χτιστεί είναι μέσ’ από την ίδια τη νόσηση και κατοπινή ανάκαμψη – και προστατεύει αληθινά τους συνανθρώπους του μόνο εκείνος που διατίθεται, νοσώντας σχετικά ο ίδιος, να συμβάλει με τη φυσική του ανοσολογική αντίδραση στη βαθμιαία αποδυνάμωση του ιού. Όθεν και «φιλοτομαριστές μικροαστούς» πρέπει να λέμε όλους τους άλλους…

ΜΙΚΡΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΠΡΟΣ ΔΙΕΥΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΟΡΙΖΟΝΤΑ ΤΩΝ κ.κ. ΧΑΤΖΗΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΙ ΓΕΡΟΤΖΙΑΦΑ 

Anton Panekkoek, Ο Λένιν σαν φιλόσοφος, μετ. Ζαχαρίας Δεμαθάς, επιμ. Γ. Σιούνας (Ύψιλον, 1981 [1938])

M. Horkheimer / T.W. Adorno, Η διαλεκτική τού διαφωτισμού, μετ. Λευτέρης Αναγνώστου, επίμετρο: Κοσμάς Ψυχοπαίδης ( Νήσος (Αθήνα 1996 [1947]).

Heidegger Martin, «Το ερώτημα για την τεχνική», στο Περί πολιτικής, περί αληθείας, περί τεχνικής, εισαγ.-μετ.-σχόλια: Δημήτρης Τζωρτζόπουλος (Ηριδανός 2011 [1954]).

Michel Foucault, Η γέννηση της κλινικής. Μια αρχαιολογία τού ιατρικού βλέμματος, μετ. Κική Καψαμπέλη (Νήσος Αθήνα 2012 [1963).

Georges Canguilhem, Το κανονικό και το παθολογικό, πρόλ. Michel Foucault, μετ.-επίμετρο: Γιώργος Φουρτούνης (Νήσος: 2007 [1966]).

Jürgen Habermas, «Tεχνική και επιστήμη ως ιδεολογία», στο Κείμενα γνωσιοθεωρίας και κοινωνικής κριτικής, εισαγ.-μετ. Λευτέρης Αναγνώστου (Πλέθρον, 1990 [1968]).

René Dubos, Man, Medicine, and Environment (Praeger: Νέα Υόρκη 1968).

Ivan Illich, Ιατρική νέμεση. Η απαλλοτρίωση της υγείας, μετ. Βασίλης Τομανάς (Νησίδες: Σκόπελος  2010 [1975]).

Harris L. Coulter, A History of the Schism in Medical Thought, τόμ. I. The Patterns Emerge: Hippocrates to Paracelsus, τόμ. II. Progress and Regress: J.B. Van Helmont to

Claude Bernard (Wehawken Book Co.: Ουάσινγκτον 1975/1977).

Κορνήλιος Καστοριάδης, «Η κρίση τής νεωτερικής επιστήμης και ο επιστημονικός προοδευτισμός», και «Το νόημα της τεχνικής», στο Τα σταυροδρόμια του λαβύρινθου, μετ. Ζήσης Σαρίκας (Ύψιλον, 1991 [1977)

Jacques Ellul, Το τεχνικό σύστημα, μετ.-πρόλ. Γιάννης Δ. Ιωαννίδης (Αλήστου Μνήμης, 2012 [1980]).

Michael Fitzpatrick, Η τυραννία τής υγείας, μετ. Άσπα Γολέμη, επιμ. Βαγγ. Γεωργίου και Θαν. Παπαγεωργίου (Πολύτροπον: Αθήνα 2004 [2001]).

Brian Goodwin, Nature’s Due. Healing of Fragmented Culture (Floris Books: Εδιμβούργο 2007).

Φώτης Τερζάκης, Αντι-επιστημολογικά (Πανοπτικόν: Θεσσαλονίκη 2012)

Peter Gøtzsche, Φονικά φάρμακα και οργανωμένο έγκλημα. Πώς οι μεγάλες εταιρείες φαρμάκων έχουν διαβρώσει την υγεία, πρόλ. Richard Smith, Drummond Rennie, μετ. Σωτηρία Ευθυμίου, επιμ. Χρήστος Πανοτόπουλος (Levantes: Αθήνα 2015 [2013]).

Giorgio Agamben, Homo Sacer. Κυρίαρχη εξουσία και γυμνή ζωή, μετ. Παναγιώτης Τσιαμούρας, επιμ. Γιάννης Σταυρακάκης (Scripta 2005 [1998]).

Giorgio Agamben, Πού βρισκόμαστε; Η επιδημία ως πολιτική, μετ. Παναγιώτης Καλαμαράς, Τάσος Θεοφιλογιαννάκος (Αλήστου Μνήμης: Αθήνα 2020).

David Cayley, Πανδημικές αποκαλύψεις. Ερωτήματα για την τρέχουσα πανδημία υπό τη θεώρηση του Ιβάν Ίλλιτς, μετ. Τ. Θεοφιλογιαννάκος, Γ. Πινακούλας και Β. Τζούνης, εισαγ. Φ. Τερζάκης (Αλήστου Μνήμης: Αθήνα 20121).

ΦΩΤΗΣ ΤΕΡΖΑΚΗΣ

Πηγή: grivas.info

Γαλλία, Παρίσι: Εμπρησμός βαν της Enedis

Οι εχθροί της εξουσίας νιώθουν ολοένα και περισσότερο την ανάγκη να επιτεθούν στο δίκτυο παροχής ηλεκτρισμού, ένα αναπόσπαστο κομμάτι αυτής της κοινωνίας.

Οι σταθμοί ηλεκτρικής παροχής προσεγγίζονται δύσκολα (προς το παρόν · ίσως όμως στο μέλλον…), όμως πρόσφατα έχουν γίνει όμορφες απόπειρες να σαμποταριστούν κάποιοι εξ αυτών.

Ολάκερη η αυτοκρατορία της EDF, η οποία στηρίζεται στην πυρηνική ενέργεια (70% του ηλεκτρισμού που παράγεται στη Γαλλία προέρχεται από εργοστάσια πυρηνικής ενέργειας), πρέπει να δέχεται χτυπήματα συνεχώς, παντού.

Ως μια ελάχιστη συνεισφορά στη μάχη ενάντια στο ψυχρό κτήνος που γεμίζει τις τσέπες παρέχοντας ενέργεια σε τούτη την εταιρεία που μας υποδουλώνει, κάναμε μια μικρή έκπληξη σε μία απ’ τις εταιρείες του ομίλου της EDF.

Τη νύχτα μεταξύ 17ης και 18ης Ιούλη, πυρπολήσαμε ένα βαν της Enedis, στην οδό Pyrénées, πίσω απ’ το Père Lachaise.

Μπορείτε να βρείτε αντίστοιχα παντού, και το να τα κάψετε είναι πανεύκολο!

Μια σκέψη για όλους τους ανθρώπους που μάχονται ενάντια στην εξουσία, την εκμετάλλευση και την καταστροφή της φύσης.

Δίχως πίστη μήτε νόμο, μήτε και πιστοποιητικά.

ΥΓ: Σχετικά με τον αγώνα ενάντια στην πυρηνική ενέργεια, οι σκέψεις μας ταξιδεύουν στο πλευρό του Alfredo, ιταλού έγκλειστου αναρχικού: Χρόνια πολλά!

Πηγή: Dark Nights

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Γαλλία, Γκρενόμπλ: Εμπρησμός οχήματος της Scopelec

Τη νύχτα μεταξύ 15ης και 16ης Ιούλη, παραδόθηκε στις φλόγες ένα βανάκι της Scopelec, στην περιοχή Eaux Clairs της Γκρενόμπλ.

Ένα μικρό χτύπημα ενάντια σε τούτη την εταιρεία που συνεισφέρει στην εξάπλωση του τεχνολογικού ελέγχου εγκαθιστώντας δίκτυα τηλεπικοινωνιών (οπτικές ίνες, 5G κλπ.). Η επιβολή του “πιστοποιητικού υγείας” αποτελεί ένα επιπλέον λιθαράκι στην οικοδόμηση των “έξυπνων πόλεων”, στην όξυνση της επιτήρησης και της παρακολούθησης.

Αλληλεγγύη με τον Boris, ο οποίος βρίσκεται έγκλειστος για τον εμπρησμό δύο κεραιών!

ΥΓ: Η βροχή δε σβήνει τη φωτιά

Πηγή: Act for Freedom Now

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

325: Εισήγηση από την εκδήλωση στο ελευθεριακό στέκι Πικροδάφνης

Εισήγηση του αναρχικού εξεγερτικού περιοδικού 325 στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο ελευθεριακό στέκι Πικροδάφνης

“Ακολουθεί η μετάφραση της εισήγησης που πραγματοποιήθηκε στα αγγλικά του συντρόφου από το αναρχικό εξεγερτικό Περιοδικό 325 στην εκδήλωση (https://athens.indymedia.org/event/84890/ ) που διεξήχθη στο ελευθεριακό στέκι Πικροδάφνη για την στήριξη του Ταμείου Αλληλεγγύης φυλακισμένων & Διωκόμενων Αγωνιστ(ρ)ιών.”

Θέλω να ξεκινήσω λέγοντας ότι λυπάμαι που δεν είμαι μαζί σας ζωντανά, να δω τα πρόσωπα των συντρόφων/ισσων που παρακολουθούν σήμερα. Υπάρχουμε όλο και περισσότερο σε μία πραγματικότητα που κυριαρχείται ολοένα και πιο πολύ από τις οθόνες και από συσκευές που έχουν γίνει τεχνητά υποκατάστατα της πραγματικής, της ανθρώπινης πρόσωπο με πρόσωπο επικοινωνίας, κάτι που πραγματικά λείπει στην παρούσα κατάστασή μας.

Ελπίζω λοιπόν πως μία μέρα θα μπορέσουμε να δούμε τα πρόσωπα ο ένας/μία του άλλου/ης, τις εκφράσεις συνενοχής μας, να ανταλλάξουμε κάποια συνωμοτικά λόγια. Ζούμε σε στιγμές που τα “κινήματα”, προτιμώ να τα αποκαλώ τα υπολείμματα αυτών, παλεύουν να βρουν μία νέα ενέργεια, ένα νέο μονοπάτι, μία νέα τροχιά διαμέσου αυτών των καιρών της πανδημίας, της κραυγαλέας καταστολής και ελέγχου που έχει συμβεί σε όλο τον κόσμο, και όχι μόνο στα “κινήματα”.

Για αυτό το λόγο σας μιλάω σήμερα, ως σύντροφος με βαθιά ανησυχία για το τί μας έρχεται από τον ορίζοντα με πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα από ότι συνέβαινε στο παρελθόν. Για να χτίσω διασυνδέσεις διεθνώς, για να διαδώσω ιδέες που μπορούν να μετασχηματιστούν σε πράξεις, επειδή είμαστε αναρχικοί/ες, όχι φιλόσοφοι, ακαδημαϊκοί, αριστεριστές ή ακτιβιστές, είμαστε αυτοί/ες που δεν βλέπουμε διαχωρισμό μεταξύ των ιδεών και της πράξης, που μετασχηματίζουμε την κάθε μέρα μας σε επίθεση.

Η συλλογικότητα 325 με τις εκδόσεις της από το 2004 γεννήθηκε από ένα DIY ήθος, με εξεγερτική θεματική, για την ποινική καταστολή και το «έγκλημα», την αυτονομία, ενάντια στις φυλακές και στην ψυχιατρική, μετεξελισσόμενη σε επόμενα τεύχη σε ένα “εξεγερμένο περιοδικό του κοινωνικού πολέμου και της αναρχίας”. Από την αρχή υπήρχε μία αυξανόμενη επικέντρωση στη διεθνή οπτική, αλλά ειδικά στην ανάπτυξη της τεχνολογίας, στην καταστροφή, στον θάνατο και έλεγχο που αυτή επιβάλλει.

Πρόσφατα στα τελευταία 3 τεύχη, το νο10, νο11 και το τρέχον νο12 στο οποίο επικεντρώνει αυτή η παρουσίαση, έχει δοθεί έμφαση σε μία οπτική ενάντια στην τεχνολογία. Φτάνοντας στο σημείο να δοθεί όνομα σε αυτήν την επιταχυνόμενη μεταβολή εντός του κράτους, του καπιταλισμού και του τεχνο-βιομηχανικού συστήματος, ως η 4η και 5η Βιομηχανική Επαναστάση (ΒΕ) και εντός αυτών τον κίνδυνο της Τεχνολογικής Μοναδικότητας (Technological Singularity).

Το πρόσφατο τεύχος του 325, αποτελεί μία συνάντηση διεθνών αναρχικών ατομικοτήτων και συλλογικοτήτων που επικεντρώνουν σε σχετικές θεματικές, ανάλυσης των νέων πραγματικοτήτων που είναι η 4η και 5η Βιομηχανική Επανάσταση. Νιώθω ότι χρειάζεται ένας ορισμός και για τις δύο εδώ. Η 4η Βιομηχανική Επανάσταση (επίσης γνωστή ως Βιομηχανία 4.0) είναι ο εξελισσόμενος αυτοματισμός των παραδοσιακών κατασκευαστικών και βιομηχανικών πρακτικών, με τη χρήση σύγχρονης έξυπνης τεχνολογίας.

Η μεγάλης κλίμακας επικοινωνία μεταξύ μηχανών και το Δίκτυο των Πραγμάτων (Internet of Things, IoT) ολοκληρώνονται για επίτευξη αυξημένου αυτοματισμού, βελτιωμένης επικοινωνίας και αυτο-επισκόπησης, και για την παραγωγή έξυπνων μηχανών που μπορούν να αναλύσουν και να διαγνώσουν θέματα χωρίς την ανάγκη τις ανθρώπινης παρέμβασης. Αυτά θα καθοριστούν κυρίως από την ανάδυση τεχνολογιών όπως η ρομποτική, η τεχνητή νοημοσύνη, η νανοτεχνολογία, οι κβαντικοί υπολογιστές, το δίκτυο των πραγμάτων (IoT), το βιομηχανικό δίκτυο των πραγμάτων, τα συστήματα αποκεντρωμένης συναίνεσης, η κοινωνία χωρίς ρευστό χρήμα, τα κρυπτονομίσματα, οι 5G ασύρματες τεχνολογίες, η 3D εκτύπωση και τα πλήρως αυτόνομα οχήματα. Όλα αυτά, όπως μάλλον οι περισσότεροι/ες από εσάς θα γνωρίζετε, ήδη διαπερνούν τη σημερινή κοινωνία μας, κάτι που δείχνει ότι η 4η ΒΕ είναι ήδη καθοδόν.

Η 5η ΒΕ θα συμβεί παράλληλα με την 4η, και έχει να κάνει περισσότερο με τον ορισμό της ηθικής και του αντίκτυπου της τεχνολογίας που αναπτύσσεται κατά την 4η ΒΕ. Δεν θα επηρεάσει μόνο το πως οι μηχανές χρησιμοποιούνται για να δημιουργήσουν προϊόντα αλλά το πως ζούμε γενικώς. Ήδη η ψηφιοποίηση της βιομηχανίας και της εργασίας έχει αλλάξει την έννοια της 9 με 5 εργασίας και αυτό είναι πιθανό να επεκταθεί περισσότερο. Ήδη βλέπουμε μία αύξηση της εργασίας από το σπίτι κατά τη διάρκεια της καραντίνας, που τώρα έχει αρχίσει να προωθείται ως το εναλλακτικό στυλ της εργασίας, αν είσαι βέβαια τυχερός αρκετά για να είσαι καταρτισμένος ώστε να κάνεις αυτές τις δουλειές.

Το πως οι εργοδότες μπορούν να μας επιβλέπουν και να επικοινωνούν με εμάς, το πως ακόμα και το να πας να αγοράσεις οτιδήποτε από έξω μπορεί να γίνει πλέον με online αγορές και παράδοση, κάτι που επίσης αυξήθηκε γρήγορα κατά τη διάρκεια των καραντινών οδηγώντας ακόμα πιο πολύ στην πτώση των εμπορικών φυσικών αγορών και της εργασίας εντός αυτών. Αυτά είναι ορισμένες από τις πτυχές με τις οποίες θα ασχοληθεί η 5η ΒΕ, το πως η 4η ΒΕ θα μας επηρεάσει και θα επηρεάσει την κοινωνία εντός της οποίας ζούμε. Οι εξουσίες και οι καπιταλιστές έχουν επίγνωση της επίπτωσης που θα έχουν οι νέες τεχνολογίες, το ότι θα υπάρχει μία καθυστέρηση μεταξύ της τεχνολογικής εξέλιξης και των υποτιθέμενων ωφελειών αυτής, όπως έγινε και στις προηγούμενες βιομηχανικές επαναστάσεις.

Θα συμβεί μία δραστική αναμόρφωση των κρατών πρόνοιας, η δημιουργία ενός καθολικού βασικού εισοδήματος, που θα λαμβάνεται ασχέτως της κατάστασης εργασίας. Πάνω από όλα αυτά θα δούμε μία έμφαση στην «αντιμετώπιση» των περιβαλλοντικών επιπτώσεων, όπου οι εταιρείες θα ενδιαφέρονται περισσότερο για έναν “πιο πράσινο καπιταλισμό”, χρησιμοποιώντας ανανεώσιμες πηγές ενέργειες, περιορίζοντας το ίχνος τους στο περιβάλλον. Κάτι που βλέπουμε ήδη να συμβαίνει εντός του καπιταλισμού, όχι απαραίτητα επειδή ενδιαφέρονται για το πως η κοινωνία σκέφτεται για αυτό, αλλά περισσότερο επειδή προσαρμόζονται στην καταστροφή του πλανήτη που ήδη συμβαίνει. Όχι τίποτε άλλο αλλά η καταστροφή, η εξάλειψη και η μόλυνση απλώς θα μεταφερθούν αλλού καθώς νέοι περισσότερο καταστροφικοί πόροι, ορυκτά και διαδικασίες θα απαιτηθούν για την παραγωγή αυτών των πράσινων τεχνολογιών.

Ο καλύτερος τρόπος να κατανοήσουμε την 5η ΒΕ είναι να τη δούμε ως τη διαχείριση των επιπτώσεων, αυτών που αλλάζει η 4η ΒΕ, χρησιμοποιώντας τις προαναφερθείσες τεχνολογίες, όπως την Τεχνητή Νοημοσύνη, την κυβερνητική, τους αλγόριθμους, τους αυτοματισμούς, κοκ, ώστε να διαχειριστεί, να δημιουργήσει μία μεταβολή στο πως τα ανθρώπινα όντα λειτουργούν και ζούνε, εργάζονται και κοινωνικοποιούνται, καταναλώνουν και παράγουν. Το πως ακόμα και το κράτος, ο καπιταλισμός και η κοινωνία λειτουργούν, με λιγότερη έμφαση σε συγκεκριμένα στοιχεία που έχουν αυτοματοποιηθεί και δημιουργώντας άλλες υποδομές, υποτίθεται λόγω ενδιαφέροντος για την κοινότητα και το περιβάλλον.

Όπως ξέρουμε αυτό ήταν πάντα ένα ψέμα, έτσι δίνεται έμφαση στο πως όλη αυτή η αναπτυσσόμενη τεχνολογική επιστημονική ανάπτυξη, όπως πάντα, γίνεται εις βάρος ενός πλανήτη που πεθαίνει, το πως αντιμετωπίζουμε μία “βιολογική εκμηδένιση” ή όπως καλύτερα περιγράφεται το “6ο Γεγονός Μαζικής Εξάλειψης/Εξαφάνισης” όσον αφορά τη βιόσφαιρα και τα ζωικά είδη που ήδη παλεύουν να επιβιώσουν. Ακόμα και η έννοια του αγώνα ήδη έχει και θα γίνεται ολοένα και περισσότερο τμήμα του του κόσμο τεχνο -φυλακή στον οποίο ζούμε.

Συμβαίνει, σίγουρα σε μερικές υπερανεπτυγμένες τεχνολογικά χώρες, μία αναδιάρθρωση, μία αλλαγή, μία μεταβολή της παραγωγής ή ακόμα και εξαφάνιση της έννοιας της βιομηχανίας όπως την ξέρουμε. Το πως, μαζί με αυτό, παραδοσιακές μορφές αντίστασης, ειδικά αυτές βασισμένες στην τάξη, ενσωματώνονται και γίνονται τμήμα του συστήματος. Ως παράδειγμα του πως έχουν θολώσει οι γραμμές μεταξύ των εννοιών της τάξης, του πως ο συνδικαλισμός έχει γίνει τμήμα της λειτουργίας της προόδου του καπιταλισμού αντί να είναι μία επαναστατική δύναμη, του πως καθώς μιλώ πρόσφατα έχουν περαστεί νόμοι από το ελληνικό κράτος για την περαιτέρω φυλάκιση της κοινωνίας, για την μεταμόρφωση της έννοιας της εργασίας ώστε να ταιριάζει στις δυτικές χώρες, ενώ ο Μητσοτάκης μαζί με τον Μπακογιάννη ανοίγουν την Ελλάδα στην ανάπτυξη, για να γίνει ένας παράδεισος των νέων τεχνολογιών του μέλλοντος.

Αυτή θα μπορούσε να είναι μία άλλη συζήτηση για μία άλλη φορά σύντροφοι/ισσες. Θα ήθελα να επικεντρωθώ σύντομα στις θεματικές που αγγίζουν τα άρθρα του ίδιου του τεύχους. Πρώτα έχουμε το “Αυτοματισμός, Ρομποτική και οι επιπτώσεις τους στην Εργασία” που μόλις αγγίξαμε νωρίτερα, για το πως θα μεταμορφωθεί η έννοια της εργασία, για την ιδέα του κράτους πρόνοιας, για το πως η μαζική ανεργία λόγω των τεχνολογικών εξελίξεων θα μπορούσε να αποτελέσει ένα συχνό φαινόμενο όπως έδειξαν η καραντίνα της πανδημίας και η πρόσφατη “οικονομική κρίση”. Του πως οι ξεχωριστές εξελίξεις εντός της 4ης και 5ης ΒΕ θα οδηγήσουν σε αυτές τις μεταβολές, όχι μόνο μέσα στους φυσικούς χώρους εργασίας αλλά και στο πως βλέπουμε την εργασία και την χαλάρωση, το κράτος, την κοινωνία, την κοινότητα κοκ στο μέλλον. Του πως σχεδιάζεται μία μετα-βιομηχανική κοινωνία δυστοπικών αναλογιών, η οποία δεν θα απαιτεί φυσική βίαιη καταστολή αλλά περισσότερο έναν ψυχολογικό γραφειοκρατικό αλγοριθμικό εξαναγκασμό.

Η συνεχιζόμενη πανδημία και τα καταπιεστικά μέτρα σχολιάζονται επίσης σε άρθρα, επειδή αυτό που βλέπουμε και ελπίζω ότι οι περισσότεροι/ες εδώ θα έχουν επίγνωση είναι το πως η πανδημία και κυρίως η καραντίνα αποτέλεσαν μία αφορμή για τους τεχνοκράτες και τους επιστήμονες μαζί με τους τεχνο-επιχειρηματίες σαν τον Μασκ, την Google, την Apple και την Boston Robotics να επιταχύνουν τη χρήση τεχνολογιών και της επιστήμης στις ζωές μας, αλλά περισσότερο ποντάρουν στον φόβο και στην απομόνωση πάνω στα οποία αυτές θεριέβουν.

Αυτό με οδηγεί σε ένα άρθρο από την Ιταλική συλλογικότητα “Resistenze al Nanomondo” πάνω στο “Υπερανθρωπισμός και Τεχνητή Αναπαραγωγή”, που αφορά το πως η γενετική, η βιοτεχνολογία και ακόμα και η νανοτεχνολογία χρησιμοποιείται για να «παίξει» με τα σώματά μας ακόμα και στο κυτταρικό επίπεδο σε ένα τρελό κυνήγι για ένα άτρωτο ανθρώπινο ον, για αιώνια ζωή, ακόμα και στο άνοιγμα της πόρτας για την ένωση μηχανής και ανθρώπου.

Υπάρχει ακόμα το υπέροχα γραμμένο άρθρο “Ψυχολογία της Μηχανής” από τον John Zerzan ειδικά γραμμένο για το τρέχον τεύχος. Ο Zerzan, η Πράσινη Αναρχία και η αντί-πολιτισμική τάση έχει υπάρξει μία αναδυόμενη επιρροή στην συλλογικότητά μας καθώς περνάει ο καιρός, επειδή ακριβώς τα θέματα τα οποία επιλέγει αφορούν την κυβερνητική, έννοιες της πραγματικότητας, το ρόλο των αλγορίθμων, το ρόλο της τεχνητής νοημοσύνης. Το πως έχουμε ήδη για κάποιο καιρό γίνει περισσότερο σαν τις μηχανές στις φυσικές και ψυχολογικές μας συμπεριφορές.

Αυτή η διαπίστωση οδηγεί και σε άλλα κείμενα γύρω από την έξυπνη τεχνολογία, όπως τα έξυπνα τηλέφωνα και το 5G, στο πως αυτά μας επηρεάζουν και θα μας επηρεάσουν περισσότερο, στο πως όλες αυτές οι εξελίξεις από την 4η και 5η ΒΕ θα τρέξουν πάνω από τα ήδη κατασκευαζόμενα δίκτυα 5G. Αυτό που είναι σημαντικό εδώ όμως είναι το πόσο τρωτά είναι αυτά τα συστήματα, ιδιαίτερα τα δίκτυα πάνω στα οποία στηρίζονται. Ως μία παράπλευρη σκέψη, πρόσφατα είχαμε ένα κύμα από επιθέσεις σε υποδομές 5G στην Ευρώπη σε πολλές χώρες κατά τη διάρκεια των καραντινών, και ήταν έκπληξη ότι δεν ήταν όλες συγκεκριμένα αναρχικές επιθέσεις. Μαζί με άλλα γεγονότα έδειξαν την τρωτότητα τους, όπως η τελευταία διακοπή στην παροχή internet αυτό το μήνα, που οδήγησε πολλά διεθνή websites να κλείσουν λόγω της δυσλειτουργίας πλατφορμών νέφους (cloud). Τίποτα δεν είναι ανίκητο, σε αντίθεση με το πόσο δηλώνουν ότι είναι, και θα ήθελαν να είναι, οι τεχνοκράτες και οι ιερείς της επιστήμης.

Μαζί με αυτά τα άρθρα έχουμε τη συμβολή από το σύντροφο μας Ντίνο στην “Διεθνή Συνάντηση ενάντια στην Τεχνολογία και στην Επιστήμη”, ο οποίος πάντα έχει διατηρήσει μια αξιοπρεπή και συνεχή στάση ενάντια στην τεχνολογική φυλακή για την οποία μιλάμε εδώ.

Υπάρχουν ακόμα γραπτά για την “Κοινωνία χωρίς μετρητά”, ένα ήδη διογκούμενο φαινόμενο ειδικά μετά την έναρξη της πανδημίας. Περιγράφει την εξαφάνιση του φυσικού νομίσματος, την online ψηφιοποίηση του χρήματος, μαζί με την ανάδυση των κρυπτονομισμάτων. Τέλος έχουμε ορισμένα ενδιαφέροντα άρθρα για το πως εντός της τεχνολογικής μεταβολής που ήδη συμβαίνει, θα δούμε μία περαιτέρω επέκταση έξω από τη γη στο διάστημα, είτε με τη δημιουργία του δορυφορικού συστήματος Starlink από τον Elon Musk ή με τη γενική ανάπτυξη της βιομηχανίας, την εξερεύνηση, εκμετάλλευση, κυριάρχηση στο διάστημα όσο η Γη γίνεται ένα όλο και πιο κατεστραμμένο μέρος.

Είναι ξεκάθαρο από την ανάλυση και την κριτική που περιέχεται στο τρέχον τεύχος, το ότι ξεκάθαρα έχει εμφανιστεί στις μέρες μας ένα κρίσιμο σταυροδρόμι, όχι σε κάποιο μακρινό μέλλον που περιέχεται σε ένα δυστοπικό διήγημα ή ταινία, αλλά αρχίζει να γίνεται πραγματικότητα τώρα στο παρόν. Με την ανάδυση μία “εξυπνότερης από τον άνθρωπο” μηχανικής νοημοσύνης που είναι στο επίπεδο του Εξολοθρευτή και του Μάτριξ. Θα δούμε τα κράτη, τον καπιταλισμό και τις κοινωνίες να κυβερνώνται ολοένα και περισσότερο από αυτήν. Κατευθυνόμαστε προς την κατασκευή μίας κοινωνίας όπως την περιέγραψε ο Αλφρέντο Μπονάνο στο “Μετα-βιομηχανική Κοινωνία”, όπου το χάσμα μεταξύ εκείνων που θα γνωρίζουν τη γλώσσα των νέων τεχνολογιών και θα αισθάνονται τα οφέλη από αυτήν, μέσα στις απομονωμένες οχυρωμένες νησίδες προνομίων, θα μεγαλώνει από αυτούς που δεν την κατανοούν, αποκλεισμένοι εξ’ αρχής από αυτήν ή όσων επιλέγουν να την αρνηθούν, σπρωγμένοι μέσα στα νέα γκέτο. Ήδη βλέπουμε εξεγερσιακά ξεσπάσματα που παράγονται από όλα αυτά μαζί με τις επιπτώσεις της πανδημίας και των περιορισμών κίνησης.

Αρκεί να παρατηρήσεις την άνοδο στις μέρες μας του ολοκληρωτισμού σε μία αναδυόμενη Ρωσία και την άνοδο της Κίνας, χώρες εμμονικές με τις τεχνολογικές εξελίξεις για τον έλεγχο των πληθυσμών τους. Εάν επικεντρώσουμε στην Κίνα για παράδειγμα, ήδη λειτουργεί σε μεγάλο βαθμό ως ένα ολοκληρωτικό κράτος της 4ης και 5ης ΒΕ, με έξυπνες πόλεις, ρομποτική και τεχνητή νοημοσύνη να διαπερνούν το σύνολο του πληθυσμού. Από την αναγνώριση προσώπου που επιβάλλεται στα παιδιά στα σχολεία ή από τα τεχνολογικά στρατόπεδα συγκέντρωσης του μέλλοντος για τον εγκλεισμό των Ουιγούρων έως το πραγματικό γεγονός ότι έχει ένα σύστημα επιτήρησης πραγματικού χρόνου που χωρίς πλάκα αποκαλείται “Skynet”. Γιατί πρέπει αυτό να μας αφορά; Γιατί αυτές είναι ακριβώς οι τεχνολογίες που αντιγράφει η Δύση! Επίσης αναπτύσσεται ένας διακρατικός ανταγωνισμός μεταξύ όλων των χωρών παγκόσμια για την τεχνητή νοημοσύνη, της κυβερνητική και τον αυτοματοποιημένο πόλεμο, που προσομοιάζει με προηγούμενους παγκόσμιους πολέμους, φτάνοντας στο σημείο να βάζει τα κράτη στα πρόθυρα ενός νέου πολέμου.

Συνδυάστε όλα αυτά με έναν online κατοπτρικό κόσμο τεχνητής και επαυξημένης πραγματικότητας, που διαφημίζει μία διέξοδο από τον φυσικό κόσμο με τον οποίο τα ανθρώπινα όντα γίνονται όλο και λιγότερο συνδεδεμένα. Είτε είναι μέσω των παιχνιδιών, της επικοινωνίας, ακόμα και των αισθημάτων, δεν θα χρειάζεται να φύγεις από την άνεση του δικού σου σπιτιού, που δεν είναι και πολύ μακριά από όπου είμαστε τώρα. Ένα αυτόνομο άνετο κελί φυλακής δικής μας δημιουργίας για το οποίο χρησιμοποιούμε την ψηφιακή κάρτα κλειδί για να φυλακίσουμε τους εαυτούς μας. Είναι οι αλγόριθμοι, οι αναλυτές δεδομένων, οι τεχνοκράτες που θα κυβερνούν το κράτος του μέλλοντος. Ακόμα και το πως οι νέοι άνθρωποι θα δημιουργούνται, κάτι που προάγει περαιτέρω την Τεχνολογική Μοναδικότητα, όπου οι άνθρωποι γίνονται ρομπότ και τα ρομπότ άνθρωποι. Ένας ορισμός της Τεχνολογικής Μοναδικότητας, για να μπορέσουμε να την καταλάβουμε, είναι ότι αποτελεί ένα σημείο στο χρόνο κατά το οποίο η τεχνολογική ανάπτυξη γίνεται ανεξέλεγκτη και μη αναστρέψιμη, έχοντας ως αποτέλεσμα μη προβλέψιμες αλλαγές στον ανθρώπινο πολιτισμό. Είναι βασικά το σημείο όπου είτε η τεχνητή Νοημοσύνη ή ανθρώπινα όντα σε συνδυασμό με ΤΝ, θα έχουν ως αποτέλεσμα μία ισχυρή υπερ-νοημοσύνη που ποσοτικά υπερβαίνει κατά πολύ όλη την ανθρώπινη νοημοσύνη. Αυτό πάλι έχει τις δυστοπικές αναλογίες καταστάσεων που περιγράφονται στην ταινία “Ghost In The Shell” ή στο βιβλίο “Θαυμαστός Καινούργιος Κόσμος”, μία κατάσταση όπου κάθε κύτταρο και άτομο, κάθε μυαλό θα έχει ενσωματωμένη τεχνολογία και τότε θα είναι πολύ αργά για αντίσταση.

Έτσι μέσα από αυτήν την σκοτεινή εικόνα, αντλούμε κάποιο φως, μέχρι και φωτιά, από την επιρροή του Ρώσου συγγραφέα/φιλοσόφου Nikolay Chernyshevsky, ο οποίος είχε μεγάλη επιρροή στους Ρώσσους επαναστάτες, αναρχικούς και νιχιλιστές. Θα πάρω τον τίτλο ενός από τα διηγήματά του και θα ρωτήσω “Τί πρέπει να γίνει”;

Οι αναρχικοί/ες πάντα κατόρθωναν να προσαρμόζονται και να είναι επιδέξιοι/ες στη χρήση των νέων τεχνολογιών για να αντιπαλέψουν το σύστημα που προσπαθεί να τους/τις ελέγξει. Από τους κατασκευαστές βομβών, στους χειριστές όπλων, στους τυπογράφους, πλαστογράφους, για να θυμηθούμε τους αναρχικούς στα τέλη του 19ου αιώνα και των αρχών του 20ου, οι οποίοι πολέμησαν την άνοδο της τότε αναδυόμενης βιομηχανικής επανάστασης και της τεχνολογικής και επιστημονικής καταπίεσης που την συνόδευε. Το ίδιο θα συμβεί και στη νέα εποχή, και είναι αυτό που το έντυπο και εγώ σας προτείνω εδώ. Η εποχή της “προπαγάνδας της πράξης” χρειάζεται να επιστρέψει, επειδή ακόμα μία φορά ως αναρχικοί/ες περιοριζόμαστε στο πως μπορούμε να λειτουργήσουμε και αυτό απαιτεί από εμάς να επιτεθούμε αντί να θρηνούμε για τα μέσα που χάνονται και στα οποία βασιζόμασταν.

Η αναρχία πρέπει να ξαναγίνει απειλή, χρειάζεται να προκαλέσει φόβο στον εχθρό πάλι, να κάνει το φόβο να αλλάξει πλευρά. Το σαμποτάζ, η καταστροφή της κοινωνικής μηχανής, των δικτύων της, της περιουσίας, των μέσων παραγωγής είναι κυρίαρχης σημασίας μέσα σε αυτό το εφιαλτικό παρόν που πάει να δημιουργηθεί.

Ακόμα και εμείς στο 325 ως συλλογικότητα καταλαβαίνουμε ότι πρέπει να εξελιχθούμε μαζί με τις καταστάσεις. Όπως έχουμε δηλώσει πρόσφατα, δεν ξέρουμε εάν η συλλογικότητά μας θα συνεχίσει ή θα εξελιχθεί ως μέρος κάτι άλλου, αλλά σίγουρα ξέρουμε που πρέπει να δοθεί η εξεγερσιακή σύγκρουση.

Η πρόσφατη καταστολή ενάντια στο 325 είναι ένα παράδειγμα του πόσο φοβούνται μία τέτοια προοπτική εάν κερδίσει έδαφος, το οποίο έχει σαφώς τη δυνατότητα να το κάνει. Δεν είναι σύμπτωση ότι επιτέθηκαν ενάντια στη συλλογικότητά μας μετά την δημοσίευση του τεύχους 12 πέρυσι. Χρειάζονται περισσότερες πρωτοβουλίες με κριτική και ανάλυση ενάντια στον κόσμο της τεχνολογικής φυλακής, ανάλυση παλαιών αγώνων διεθνώς, τις αποτυχίες τους, τις επιτυχίες τους. Χρειάζεται να συμβεί μία ρήξη μεταξύ των παλαιών μορφών αγώνα, ακόμα και των απομειναριών του αναρχισμού, ώστε να εμφανιστεί μία νέα μορφή που προσαρμόζεται στο σύγχρονο κρίσιμο σταυροδρόμι. Η αντιπληροφόρηση, οι εκδόσεις, οι χώροι, οι εκδηλώσεις είναι σημαντικά για να δημιουργήσουν τη βάση, να δημιουργήσουν την ανταλλαγή της γνώσης, των ιδεών, της εμπειρίας που πηγαίνει πέρα από απλά λόγια. Επειδή όπως σχολίασα και στην αρχή αυτής της παρουσίασης οι αναρχικοί ήταν πάντα με τις ενέργεια, την ζώσα πράξη. Μόνο τότε μπορεί να διαμορφωθεί μία νέα επίθεση από την συγγένεια, τις άτυπες μορφές οργάνωσης, διεθνώς συντονισμένη ενάντια σε αυτό το νέο Λεβιάθαν που είναι η 4η και 5η ΒΕ και η Τεχνολογική Μοναδικότητα. Επειδή αν δεν γίνουν αυτά, η Γη, όλα τα ζώντα είδη και εμείς ως ανθρώπινα όντα όπως τα γνωρίζαμε είμαστε σε κίνδυνο.

Πηγή: Athens Indymedia

Ιταλία, Γένοβα: Εμπρησμός σε υποδομές της Erzelli Polo Tecnologico και της Terna

Εμπρησμός σε 5G κεραία και καμπίνα με servers και αρχεία της Erzelli Polo Tecnologico & σε πυλώνα υψηλής τάσης της Terna στη Γένοβα

Πρόκειται για μία εποχή όπου ο θρίαμβος της επιστήμης, της τεχνολογίας και της τεχνικής επελαύνει ακατάπαυστα. Όλα αυτά δε σημαίνουν πως βρισκόμαστε σ’ έναν κόσμο επιστημονικής φαντασίας ή σε κάποιο όνειρο, αλλά πως, στη σκληρή πραγματικότητα, η επιστήμη, αφού έχει υπηρετήσει πιστά μόνον την πολιτική (το Κράτος) και την οικονομία (το Κεφάλαιο), έχει καταστεί πλέον η κυρίαρχη δύναμη της νέας παραγωγικής και οικονομικής ευταξίας.

Μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα, η επιστήμη παρείχε τα μέσα προπαγάνδας (τηλεόραση, ράδιο, τύπος), τα κατασταλτικά μέσα του Κράτους (όπλα), καθώς και τα μέσα βιομηχανικής παραγωγής που μείωσαν το αναγκαίο εργατικό δυναμικό. Έπειτα απ’ τα μέσα του 20ού αιώνα, η ισχύς της έχει αναπτυχθεί ολοένα και περισσότερο, σε σημείο να υπεισέρχεται σε κάθε πτυχή των ζωών μας μέσω βιο-νανο-τεχνολογιών, να εισβάλλει εν τέλει στην ίδια τη ζωή.

Το μονοπώλιο της αλήθειας φαίνεται να έχει καταστήσει την επιστήμη παντοδύναμη, όπως αντίστοιχα έχει χαριστεί στο Κράτος το ιστορικό μονοπώλιο της βίας.

Η Επιστήμη, η Εκκλησία και το Κράτος έχουν συγκρουστεί κατά το παρελθόν παλεύοντας για την εξουσία ή για τον διαμοιρασμό των εξουσιών. Πλέον, είναι η επιστήμη και η τεχνολογία που καθορίζουν και εμπνέουν τις κρατικές πολιτικές και τις οικονομικές, κοινωνικές και κατασταλτικές στρατηγικές: κατ’ επέκταση, δεν είναι ουδέτερες.

Ο καπιταλισμός χρυσοπληρώνει στρατιές τεχνικών ταγμένων στην έρευνα και την παραγωγή νέων προϊόντων και “δυνατοτήτων” που μπορούν ν’ αξιοποιηθούν μονάχα απ’ τους ειδικούς, καθώς επίσης και προϊόντα τα οποία, άπαξ και γίνουν διαθέσιμα προς τις μάζες, είναι ικανά να ανασχηματίσουν τον κόσμο γύρω μας καθώς καθίστανται “αναγκαία” και, πολλές φορές, άφθαρτα, όπως η πυρηνική ενέργεια.

Η διαδικασία αυτή είναι τόσο ταχύρρυθμη όσο και η τεχνολογική ανάπτυξη, και έχει περιορίσει την ατομική ελευθερία.

Αλγόριθμοι που καθορίζουν τους ρυθμούς της παραγωγής, servers τεράστιας συλλογής δεδομένων, γεω-εντοπισμός, εφαρμογές που μας καταντάνε υποκείμενα/αντικείμενα κατανάλωσης. Παρ’ ότι ο περιορισμός της ελευθερίας που επιβαλλόταν κατά το παρελθόν απ’ το Κράτος και το Κεφάλαιο ξεσήκωνε σφοδρές αντιστάσεις απ’ τους καταπιεσμένους, αυτό πλέον δε συμβαίνει και με την επιστήμη. Στο συλλογικό φαντασιακό παραμένει ουδέτερη και, ακόμα χειρότερα, στη Δύση τα προϊόντα της έχουν αυξήσει την άνεση και την ευζωία των περισσότερων ανθρώπων. Μπροστά σ’ αυτήν την ευζωία, φαντάζει αδιάφορη η στέρηση της ελευθερίας, η εκμετάλλευση πόρων, η υποδούλωση ολάκερων πληθυσμών, η μη-βιωσιμότητα ολάκερων περιοχών του πλανήτη, οι μεταναστεύσεις λόγω πολέμου και κλιματικής αλλαγής.

Μανατζαραίοι, ερευνητές, τεχνοκράτες, μίντια, σύνολη διάδοση του μηνύματος “μη φοβάστε τις τεχνολογίες”, την τεχνητή νοημοσύνη, αλλά και οτιδήποτε συνδέεται με τις καινοτομίες και την αυτοματοποίηση που μας επιβάλλεται ούτως ή άλλως.

Ας μη μας αποσπά την προσοχή η επίπλαστη συζήτηση περί της χρήσης των εργαλείων στην καθημερινή ζωή, ή οι λεκτικοί διαχωρισμοί μεταξύ “καλών” και “κακών” τεχνολογιών.

Στο “Σχέδιο Εθνικής Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας”, φαίνεται πως θα επικρατήσει οικονομική αναδιάρθρωση ανάμεσα στο κεφάλαιο, τις επιχειρήσεις, τις νεοφυείς τεχνολογικές εταιρείες και τους κολοσσούς της υψηλής τεχνολογίας. Οι καπιταλιστές και ο βιομηχανικός τομέας καλωσορίζουν με ανοιχτές αγκάλες την ένεση ρευστότητας στα δημόσια και ιδιωτικά ταμεία.

Το Ταμείο Ανάκαμψης είναι ακόμη ένα χρυσωρυχείο. Ανάμεσα σ’ αυτούς που θα κερδοφορήσουν απ’ τις επενδύσεις κεφαλαίου, είναι οι “πόλοι αριστείας” της τεχνο-επιστημονικής έρευνας, τα πανεπιστήμια και το Ινστιτούτο Καινοτομίας και Τεχνολογίας (IIT), λόγω της επέκτασης του τεχνολογικού πάρκου όπου θα χτιστεί το Κέντρο Υψηλής Τεχνολογίας “Ενέργεια και Περιβάλλον”, το οποίο θα λάβει περίπου 80 εκατομμύρια ευρώ ως αρχικό επενδυτικό κεφάλαιο.

Τον Απρίλη του 2021, ο Ιταλός Πρωφυπουργός, Mario Draghi, ανακοίνωσε τη δημιουργία μίας ακόμη επιτροπής τεχνικών και ειδικών. Μια “ειδική ομάδα” που θα ασχοληθεί συγκεκριμένα με το Ταμείο Ανάκαμψης, παρακάμπτοντας κι επιταχύνοντας τις γραφειοκρατικές διαδικασίες και κάθε ζήτημα που πιθανώς να προκύψει με τις άδειες, τους περιορισμούς και τις παραχωρήσεις. Με αυτόν τον τρόπο, για παράδειγμα, θα καλυφθεί η “αργοπορία” σε σχέση με το πλάνο ψηφιοποίησης και εγκατάστασης οπτικών ινών σε όλη τη χώρα.

Την 1η Απρίλη 2021, πραγματοποιήθηκε μια οικονομική συμφωνία απ’ τη Fibercop, την εταιρεία που συλλέγει τα δύο σημαντικότερα στοιχεία του διαδικτύου. Η TIM επίσης θα φροντίσει την παροχή υποδομών για τις “καμπίνες” οπτικών ινών στους δρόμους κοντά στα σπίτια, ενώ η οπτικές ίνες θα κατασκευαστούν από τη Flash Fiber (η TIM κατέχει το 80% της και η Fastweb το 20%). Μαζί με αυτές τις μεγάλες για την αγορά της ψηφιοποίησης εταιρείες, το ταμείο KKR Infrastructure έχει συνάψει συμφωνία και θα δώσει στην TIM 2 δισεκατομμύρια ευρώ (με τα εκτιμώμενα κέρδη ν’ αγγίζουν τα 7,8 δισεκατομμύρια).

Μαζί με τις διαδικασίες αυτές που επισπεύδονται, στρώνεται με ροδοπέταλα ο δρόμος για την υλοποίηση ενός τεράστιου τεχνικού έργου – τις αποθήκες πυρηνικών αποβλήτων, την εγκατάσταση αμέτρητων κεραιών και αναμεταδοτών: τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία, ο καρκίνος, η ραδιενέργεια, η οικολογική καταστροφή, θεωρούνται αποδεκτές συνέπειες.

Με μία επί τούτου απόφαση σχετικά με την αποτελεσματικότητα της “νέας διαχείρισης” της κυβέρνησης Draghi, θα παρουσιαστεί το αποκαλούμενο “μοντέλο Γένοβα”, το οποίο σημαίνει μειώσεις των συμβολαίων που θα έβαζαν φρένο στην κατασκευή εργοταξίων, θέτοντας οποιοδήποτε πρόβλημα, υπό την οποιαδήποτε αρχή: σημαίνει πράσινο φως στους επιχειρηματίες των κατασκευαστικών εταιρειών, σημαίνει πελατειακές σχέσεις και διαφθορά.

Ως απότοκο αυτού, στην ίδια τη Γένοβα, ξεκινά πάλι το εργοτάξιο για την κατασκευή αυτοκινητοδρόμου-κοιλαδογέφυρας, ονόματι “Gronda”, παρά το γεγονός πως δεν υπάρχουν εξουσιοδοτήσεις ή οι απαραίτητες άδειες για το έργο. Έτσι, η Autostrade per l’ Italia (οι ίδιοι κερδοσκόποι που ευθύνονται για την κατάρρευση της γέφυρας Morandi) θα συνεχίσει να πλουτίζει τους δολοφόνους διαχειριστές της.

Η διαχείριση του Ταμείου Ανάκαμψης πλέον θα εμπίπτει στα έμπιστα χέρια ενός διαϋπουργικού συμβουλίου τεχνικών, συναπαρτιζόμενο απ’ τον πρώην επικεφαλής διαχειριστή της Vodafone, ονόματι Vittorio Colao (ψηφοποίηση), τον Enrico Giovannini (υποδομές), τη Maria Cristina Messa (έρευνα), τον Roberto Cingolani (οικολογική μετάβαση). Οι υπουργοί που ανέλαβαν καθήκοντα απευθείας απ’ την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, λαμβάνοντας τα υψηλότερα κονδύλια, είναι οι Cingolani και Colao, οι οποίοι θα μπορούν να ξοδεύουν περισσότερα χρήματα από οποιοδήποτε άλλο υπουργείο. Η ιδιαιτέρως φημισμένη “οικολογική μετάβαση”, πλασαρισμένη απ’ τον πρώην διευθυντή της IIT, θα φουσκώσει τις τσέπες και τους τραπεζικούς λογαριασμούς του “συλλόγου φίλων” των επενδύσεων και της τεχνο-βιομηχανικής ανάπτυξης.

Η “οικολογική μετάβαση”, πέραν απ’ τον “πράσινο” ορισμό της, δεν αποτελεί ένα εγχείρημα για τη διάσωση των πάντα που κινδυνεύουν με εξαφάνιση, ή για την αναδάσωση του Αμαζονίου, αλλά ένα πολιτικό και οικονομικό εγχείρημα που αποσκοπεί στην αέναη και με κάθε μέσο αναζωογόνηση του βιομηχανικού συστήματος, όχι στη μαγική εξάλειψη ή αντικατάστασή του.

Σε κάθε οικονομική μετάβαση, πάντα υπάρχει μια κυρίαρχη τάξη που πλουτίζει · στην περίπτωση αυτή θα συμβεί με τη συγκέντρωση ενός τεράστιου δημόσιου χρέους το οποίο σε λίγο καιρό οι καταπιεσμένοι θα πρέπει να ξεπληρώσουν, κάτω από συνθήκες καταστροφικές προφανώς για τους φτωχότερους.

Ενόσω η προσοχή των πολλών αποσπάται επιτυχώς από τον τύπο που τους μπουχτίζει με ευθύνη, ασφάλεια, μάσκες, εμβόλια, συμπεριφορικές νόρμες και θυσίες, υπάρχουν κι εκείνοι που εξακολουθούν να πλουτίζουν.

Τον τελευταίο χρόνο, η πανδημία της νόσου Covid-19 έχει επιταχύνει περαιτέρω την επέλαση της τεχνολογικοποίησης της κοινωνίας. Το Κράτος έχει αποκηρύξει την πολιτική ευθύνη, πηγαίνοντας στο πλευρό του Επιστημονικού και Τεχνικού Συμβουλίου το οποίο, βασισμένο σε δεδομένα και αριθμούς, έχει εξαναγκάσει εκατομμύρια ανθρώπους να κλειστούν στα σπίτια τους · η μετακίνηση επιτρέπεται μονάχα αν κάποιος συμμετέχει στον παραγωγικό κύκλο. Η παραγωγή κι η κατανάλωση ήταν εξασφαλισμένες, αυτές άλλωστε ήταν και οι μόνες εγγυημένες ελευθερίες.

Αυτό θα έπρεπε να μας κάνει να στοχαστούμε πάνω στο γεγονός ότι οι παρούσες συνθήκες εκμετάλλευσης που βιώνουμε εντός του Καπιταλισμού έχουν ορίσει πως η μεγαλύτερη “ελευθερία μετακίνησης” συμπίπτει με την ευκαιρία ή την ανάγκη να πάμε για δουλειά. Η μετακίνηση μόνον τότε εξασφαλίζεται, συνεπώς ο ιός δεν είναι πλέον πιο επικίνδυνος στους χώρους εργασίας απ’ ότι στους δρόμους καθώς περπατάμε, ή σε ένα δάσος, πόσο μάλλον στις απεργίες όπου στεκόμαστε παρέα στον δρόμο για να διαδηλώσουμε ή να πορευτούμε.

Η τάση προς την ψηφιοποίηση, την τεχνολογικοποίηση και την αποδοτικότητα θα συνεχίσει και μετά το τέλος της πανδημίας. Η τελευταία αποτέλεσε ένα γεγονός που το Κράτος, η Επιστήμη και η Τεχνολογία αξιοποίησαν όσο το δυνατόν περισσότερο.

Μπροστά σε όλο τούτο, οι ατομικότητες, οι καταπιεσμένοι, αν δε θέλουν να βρεθούν -σ’ ένα όχι και τόσο μακρινό μέλλον- να ζουν σε έναν κόσμο όπου ν’ αυτοδιαλύονται παραδομένοι σε μιαν έννοια της “ελευθερίας” που σχετίζεται αποκλειστικά με την παραγωγική αξιοποιησιμότητα, είν’ αναγκαίο ν’ αγωνιστούν δίχως δεύτερες σκέψεις απέναντι σ’ αυτόν τον νέο κοινωνικό μετασχηματισμό.

Για τον λόγο αυτόν, τη νύχτα της 19ης Ιούνη 2021, καταστρέψαμε με φωτιά 5 καμπίνες με servers και αρχεία και μια κεραία 5G της Erzelli Polo Tecnologico στη Γένοβα, καθώς και τον παρακείμενο πυλώνα υψηλής τάσης της Terna.

Διεθνιστική μαχητική αλληλεγγύη προς τις αιχμάλωτες και τους αιχμαλώτους του κοινωνικού πολέμου!

Αδιάκοπος πόλεμος ενάντια σε Κράτος και Κεφάλαιο.

Για την Αναρχία!

Πηγή: Dark Nights

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Το παγκόσμιο πρόγραμμα του Bill Gates και μπορούμε να αντισταθούμε στο πόλεμό του ενάντια στη ζωή

Το παγκόσμιο πρόγραμμα του Bill Gates και πως μπορούμε να αντισταθούμε στον πόλεμο του ενάντια στη ζωή.

Το ακόλουθο άρθρο της Vandana Shiva που έγινε γνωστό ήδη εδώ και αρκετούς μήνες ανακεφαλαιώνει αποτελεσματικά τις κοινωνικές τάσεις που η κατάσταση έκτακτης ανάγκης του Covid 19 επιτάχυνε. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο αποφασίσαμε να το δημοσιεύσουμε.

Στο μεταξύ, ο βιοτεχνολογικός μαζικός εμβολιασμός-του οποίου το ίδρυμα Gates είναι κορυφιαίος προωθητής και χρηματοδότης-κατέστησε ακόμη περισσότερο προφανές το σχέδιο να γίνουν τα σώματά μας πραγματικές και καθαυτές αποικίες από τις οποίες να εξορυχθούν τα δεδομένα και τα κέρδη. Σε όποια περιέγραψε και αμφισβήτησε τα αποτελέσματα των βιοτεχνολογιών στη γεωργία-των οποίων η διάδοση συνοδεύτηκε από μια γενικότερη “μονοκαλλιέργεια του μυαλού”-δεν διαφεύγει σε κάθε περίπτωση ότι το καινούριο σύνορο του βιομηχανικού εξορυκτισμού είναι τα ανθρώπινα σώματα. Και αυτό ακριβώς το πρόγραμμα δεν εξοικονομεί ούτε το σύστημα δημόσιας υγείας (ολοένα περισσότερο ωθούμενο προς τη ψηφιοποίηση και την τηλεϊατρική, εμπιστευόμενο στην αγορά ότι απομένει από τις ξεχαρβαλωμένες του δομές)αλλά ούτε και το δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα. Για να αντιληφθούμε το μέγεθος αυτής της κατάστασης (σε ευρωπαϊκό επίπεδο και όχι μονάχα) φτάνει να ρίξουμε μια ματιά στις σελίδες: “Αποστολή αρ.4-Παιδεία και Έρευνα” που της αφιερώνει το Σχέδιο Ανάκαμψης και Προσαρμογής της ιταλικής κυβέρνησης του Μάριο Ντράγκι, στο οποίο δεν αναφερόμαστε τυχαία αλλά απολύτως ενδεικτικά (επειδή ακριβώς το ίδιο ισχύει και στα πλαίσια του ευρύτερου ευρωπαϊκού προγράμματος Next Generation E.U. που είναι πιλοτικό για όλα τα κράτη της Ε.Ε.). Όχι μονάχα ανακοινώνεται ότι η Διδασκαλία Εξ Αποστάσεως ήλθε για να παραμείνει! Όχι μόνο διορίζονται μεταξύ των διευθυντών των Τεχνικών Ινστιτούτων Εκπαίδευσης, διευθυντές επιχειρήσεων, ώστε να προμηθεύσουν τις κατάλληλες “επαγγελματικές δεξιότητες” τις οποίες οι επιχειρήσεις 4.0 θα έχουν ανάγκη (συγκεκριμένα, “να προσαρμοστούν τα εκπαιδευτικά προγράμματα στις ανάγκες των τοπικών επιχειρήσεων”)! Αλλά επιπλέον υπάρχει η συγκεκριμένη στόχευση στη “μονοκαλλιέργεια του μυαλού”, διαμέσου της προτεινόμενης εφαρμοστικής λογικής του επωνομαζόμενου Problem Solving.

Δεδομένου ενός προβλήματος-του οποιου δεν είναι φυσικά δυνατό να αμφισβητηθεί η φύση, η διατύπωση και η ουδετερότητα-χρειάζεται να βρεθεί η πιο αποτελεσματική λύση, πέρα από κάθε άλλη ηθική και κοινωνική θεώρηση. Κοντολογίς, η λογική του αλγόριθμου. Η εφυϊα των μηχανών. Για να μπορέσει να γίνει μέχρι βάθους αντιληπτό τι ακριβώς πράγμα παράγει η λογική του Problem Solving ενσωματωμένη σε έναν τεχνογραφειοκρατικό μηχανισμό, σας προτείνουμε ένα βιβλίο του οποίου η επικαιρότητα κόβει την ανάσα : “Νεωτερικότητα και ολοκαύτωμα” (Modernity and Olocaust) του Σίγκμουντ Μπάουμαν. Το να θέλει κάποιος να “καλυτερεύσει τη δημοκρατία” -όπως η Vandana Shiva προτείνει μέσα σε αυτό το κείμενο-σημαίνει για μια ακόμη φορά να αποδεχθούμε τον κρατικο-καπιταλιστικό αξιοκρατικό καθορισμό της λύσης των προβλημάτων.

Το παγκόσμιο πρόγραμμα του Bill Gates και πως μπορούμε να αντισταθούμε στον πόλεμό του ενάντια στη ζωή. Της Vandana Shiva

“Η χειρότερη μορφή ιδιοκτησίας είναι η πνευματική”
Πιέρ Ζοζέφ Προυντόν

Το Μάρτιο του 2015 ο Μπιλ Γκέιτς έδειξε την εικόνα ενός ιού της γρίπης κατά τη διάρκεια μιας τηλεοπτικής εκπομπής και είπε στους τηλεθεατές ότι επρόκειτο για την μεγαλύτερη καταστροφή της εποχής μας. Η πραγματική απειλή για τη ζωή, είπε, “δεν είναι οι πυρηνικοί πύραυλοι, αλλά τα μικρόβια”. Όταν, 5 χρόνια αργότερα, η πανδημία του Κορωναϊού σάρωσε τη γη όπως το τσουνάμι, αυτός επέστρεψε χρησιμοποιώντας την πολεμική γλώσσα, προσδιορίζοντας την “πανδημία” ως ένα “παγκόσμιο πόλεμο”. “Η πανδημία του Κορωναϊού έχει σαν αποτέλεσμα να εξεγείρεται ενάντια στον ιό ολόκληρη η ανθρωπότητα”.Στη πραγματικότητα όμως “η πανδημία” δεν είναι ένας πόλεμος. Η “πανδημία” είναι μια επίπτωση του πολέμου. Ενός πολέμου ενάντια στη ζωή.

Η μηχανική νοοτροπία που είναι συνδεδεμένη στη μηχανή εξαγωγής του χρήματος δημιούργησε τη ψευδαίσθηση ενός ανθρώπου διαχωρισμένου από τη φύση και της φύσης ως μιας νεκρής και αδρανούς πρώτης ύλης έτοιμης για εκμετάλλευση. Ομως, στην πραγματικότητα, εμείς αποτελούμε τμήμα του βιόματος (ως τμήματος της βιόσφαιρας σ.τ.μ.). Και επίσης είμαστε τμήμα του ιόματος (σταθερή παρουσία διαφόρων ιών μέσα στον οργανισμό μας. Το ίομα αλληλεπιδρά με το μακροβιοτικό και το ανθρώπινο γονίδιο και όλα αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, επιφέροντας μειονεκτήματα και πλεονεκτήματα στην υγεία του φιλοξενούμενου σ.τ.μ.). Οταν κάνουμε πόλεμο ενάντια στη βιοποικιλότητα των δασών μας, των ζώων και των φυτών που εκτρέφουμε, των ίδιων των εσωτερικών οργάνων της αρχέγονης βιολογικής λειτουργίας του σώματός μας, κάνουμε πόλεμο ενάντια στον ίδιο μας τον ΕΑΥΤΟ.

Η υγειονομική κατάσταση έκτακτης ανάγκης του Coronavirus είναι αδιαχώριστη από την υγειονομική κατάσταση έκτακτης ανάγκης που συνίσταται στον αφανισμό των ειδών , από την υγεινομική κατάσταση έκτακτης ανάγκης που συνίσταται στην καταστροφή της βιοποικιλότητας και από την υγειονομική κατάσταση έκτακτης ανάγκης που συνίσταται στην κλιματική κρίση. Όλες αυτές οι καταστάσεις έκτακτης ανάγκης συνδέονται απόλυτα με μια μηχανιστική, μιλιταριστική και ανθρωποκεντρική αντίληψη του κόσμου που θεωρεί τα ανθρώπινα “όντα” διαχωρισμένα από τα υπόλοιπα όντα καθώς και ανώτερα από αυτά. Όντα τα οποία μπορούμε να τα ιδιοποιηθούμε, να τα χειραγωγήσουμε και να τα ελέγξουμε.

Όλες αυτές οι καταστάσεις έκτακτης ανάγκης έχουν τη ρίζα τους μέσα σε ένα οικονομικό μοντέλο που βασίζεται επάνω στην ψευδαίσθηση της χωρίς όρια ανάπτυξης και σε μια απεριόριστη απληστία, που βιάζουν τα πλανητικά όρια και καταστρέφουν την ολότητα των οικοσυστημάτων καθώς και των ατομικών ειδών. Παράγονται καινούριες ασθένειες γιατί η παγκοσμιοποιημένη γεωργία είναι βιομηχανοποιημένη και ανεπαρκής εισβάλοντας έτσι μέσα στα τοπικά οικοσυστήματα, καταστρέφοντάς τα και χειραγωγώντας τα ζώα, τα φυτά και τους άλλους οργανισμούς χωρίς να σεβαστεί ούτε την ακεραιότητα τους αλλά ούτε και την υγεία τους.

Σε ολόκληρο τον κόσμο ενωνόμαστε για να αντιμετωπίσουμε την εξάπλωση μιας ασθένειας όπως ο κοροναϊός που εμείς οι ίδιοι προκαλέσαμε εισβάλοντας μέσα στα οικοσυστήματα άλλων ειδών, χειραγωγώντας τα φυτά και τα ζώα για εμπορικούς και κερδοσκοπικούς στόχους και προωθώντας την μονοκαλλιέργεια. Όταν καταστρέφουμε τα δάση, μεταβάλουμε τους καλλιεργήσιμους αγρούς σε βιομηχανικές μονο-καλλιέργειες η παραγωγή των οποίων είναι τοξική και από διατροφικής άποψης μηδαμινή, όταν τα τρόφιμά μας υποβαθμίζονται εξαιτίας της βιομηχανικής τους τροποποίησης με τη χρήση συνθετικών και γενετικά χειραγωγημένων χημικών ουσιών, όταν συνεχίζουμε να τροφοδοτούμε την ψευδαίσθηση ότι η γη και η ζωή είναι πρώτες ύλες προορισμένες για εκμετάλλευση και πολυτελή κατανάλωση, είμαστε-πράγματι-όλοι μαζί ενωμένοι.

Όμως, αντί να ενωθούμε με στόχο να προστατέψουμε την υγεία μας προστατεύοντας την βιοποικιλότητα, την ακεραιότητα και την αυτο-οργάνωση όλων των έμβιων όντων, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπινων, ενωθήκαμε δυστυχώς για να αντιμετωπίσουμε μια ασθένεια.

Σύμφωνα με τη Διεθνή Οργάνωση της Εργασίας “1600 εκατομμύρια πάνω σε ένα παγκόσμιο σύνολο 2000 εκατομμυρίων εργαζομένων στην άτυπη οικονομία (οι περισσότερο ευάλωτοι της αγοράς εργασίας) και ένα παγκόσμιο εργατικό δυναμικό 3.300 εκατομυρίων ατόμων αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες επιβίωσης, εξαιτίας των περιοριστικών μέτρων ή /και διότι εργάζονται μέσα στους περισσότερο πληχθέντες τομείς”.

Σύμφωνα με το Παγκόσμιο Πρόγραμμα για τα Τρόφιμα, άλλα 250 εκατομύρια άτομα θα υποφέρουν από την πείνα και είναι πιθανό να πεθαίνουν με ρυθμό 300.000 την ημέρα. Και αυτές λοιπόν είναι επιδημίες που σκοτώνουν τους ανθρώπους. Δεν είναι δυνατό να προφασιζόμαστε ότι σώζουμε ζωές δολοφονώντας τους ανθρώπους!

Η υγεία αφορά τη ζωή και τα έμβια συστήματα. Ομως η “ζωή” δεν υπάρχει μέσα στο μοντέλο της υγείας που ο Bill Gates και όλοι σαν κι’ αυτόν προωθούν και επιβάλουν ανά το κόσμο. Μαζί με τους συμμάχους του σε ολόκληρο το πλανήτη, αυτός καθορίζει από ψηλά είτε τα διασυνδεμένα προβλήματα με τη υγεία είτε τα ίδια τα μέσα της επίλυσης τους. Πληρώνει ώστε να διατυπωθούν τα προβλήματα και κατόπι χρησιμοποιεί την επήρεια και το χρήμα που διαθέτει για να επιβάλει τις δικές του λύσεις. Και έτσι μέσα σε αυτή τη διαδικασία πλουτίζει ακόμη περισσότερο. Το αποτέλεσμα της “χρηματοδότησής” του είναι η εξόντωση της δημοκρατίας και της βιοποικιλότητας, της φύσης και του πολιτισμού. Η “φιλανθρωπία” του δεν είναι μονάχα “φιλοκαπιταλισμός” αλλά επίσης και “φιλο-ιμπεριαλισμός”.

Η πανδημία του Κορωναϊού και τα περιοριστικά μέτρα κατέδειξαν ακόμη πιό ξεκάθαρα με ποιό τρόπο μας απομείωσαν σε αντικείμενα που πρέπει να ελεγχθούν και πως τα σώματα και το μυαλό μας γίνονται ένα είδος καινούριων αποικιών για να εισβάλλουν μέσα σε αυτά. Οι αυτοκρατορίες δημιουργούν αποικίες, οι αποικίες συγκεντρώνουν τα κοινά αγαθά των αυτόχθονων κοινοτήτων και τα μετατρέπουν σε πηγές πρώτων υλών που εξορύσονται για λόγους πολυτελούς διαβίωσης. Αυτή η γραμμική και εξαγωγική λογική είναι ανίκανη να αντιληφθεί τις ευαίσθητες σχέσεις που επιτρέπουν την ύπαρξη της ζωής στη φύση. Είναι τυφλή απέναντι στη διαφορετικότητα, στους βιολογικούς κύκλους ανανέωσης, στις αξίες του να δώσεις και να μοιραστείς, έτσι ακριβώς όπως και στην εξουσία και την δυναμική της αυτο-οργάνωσης και της αλληλοβοήθειας. Είναι τυφλή απέναντι στην αταξία που δημιουργεί και στη βία που προκαλεί.

Τα παρατεταμένα περιοριστικά μέτρα του κορωναϊού ήταν ένα εργαστηριακό πείραμα για ένα μέλλον χωρίς ανθρωπότητα. (υπογράμμιση δική μας)

Στις 26 Μαρτίου 2020, στο απώγειο της πανδημίας του κορωναϊού και στη μέση των περιοριστικών μέτρων, ο Παγκόσμιος Οργανισμός της Πνευματικής Ιδιοκτησίας (ΟΜΡΙ) παραχώρησε στη Microsoft μια πατέντα. H πατέντα WO 060606 καθορίζει ότι “η δραστηριότητα του ανθρώπινου σώματος συνδεδεμένη σε μια αποστολή που εξουσιοδοτείται σε ένα χρήστη μπορεί να χρησιμοποιηθεί μέσα σε μια διαδικασία εξαγωγής κρυπτονομίσματος..”

Η “σωματική δραστηριότητα” που η Microsoft στοχεύει να “εξαγάγει” περιλαμβάνει τις ραδιοακτινοβολίες που εκπέμπονται από το ανθρώπινο σώμα, την εγκεφαλική δραστηριότητα, την κυκλοφορία των σωματικών ρευστών, τη κυκλοφορία του αίματος, τη δραστηριότητα των σωματικών οργάνων, τις σωματικές κινήσεις (όπως των ματιών, του προσώπου και τις μυικές), έτσι όπως και όλες τις υπόλοιπες δραστηριότητες που μπορούν να εντοπιστούν και να αναπαρασταθούν διαμέσουν εικόνων, κυμάτων, σημάτων, κειμένων, αριθμών ή οποιασδήποτε άλλης πληροφορίας και δεδομένου.

Η πατέντα είναι μια απαίτηση πνευματικής ιδιοκτησίας πάνω στο σώμα μας και πάνω στο μυαλό μας. (υπογράμμιση δική μας)

Στην αποικιοκρατία οι αποικιοκράτες αποσπούν το δικαίωμα να καταλάβουν τη γη και τις πλουτοπαραγωγικές πηγές των αυτόχθονων λαών, να εξολοθρεύσουν τον πολιτισμό και την ανεξαρτησία τους και, σε ακραίες περιπτώσεις, να τους εξολοθρεύσουν εντελώς. Η πατέντα WO 060606 είναι μια απαίτηση της Microsoft σύμφωνα με την οποία το σώμα μας και το μυαλό μας είναι οι καινούριες της αποικίες. Είμαστε ορυχεία “πρώτων υλών” προς εξαγωγή, στην συγκεκριμένη περίπτωση, τα δεδομένα μας, εξορύσονται απευθείας από το σώμα μας. Αντί να είμαστε ανεξάρτητα, διανοητικά ενσυνείδητα και εφυή όντα που λαμβάνουν αποφάσεις επιλέγοντας με σοφία και διαθέτοντας ορισμένες ηθικές αξίες αναφορικά με το αποτέλεσμα που οι ενέργειες μας έχουν πάνω στο φυσικό και τον κοινωνικό κόσμο του οποίου αποτελούμε τμήμα και με τον οποίο είμαστε στενά συνδεδεμένοι, είμαστε “χρήστες”. Ενας “χρήστης” είναι ένας καταναλωτής χωρίς επιλογή μέσα στη ψηφιακή αυτοκρατορία.

Ομως η προσέγγιση του Gates δεν περιορίζεται σε αυτό το πράγμα. Αντίθετα, είναι περισσότερο απαιτητική: πρόκειται για την αποικιοποίηση του σώματος και του μυαλού των παιδιών μας πρωτού αυτά να έχουν καν την ευκαιρία να αντιληφθούν πως είναι η ελευθερία και η ανεξαρτησία, αρχίζοντας από τους πιο ευάλωτους.

Τον Μάιο του 2020 ο κυβερνήτης της Νέας Υόρκης Andrew Cuomo ανακοίνωσε ότι έχει φτιάξει έναν οργανισμό μαζί με το ίδρυμα Gates με στόχο να “αναζωογονηθεί η εκπαίδευση”. Ο Cuomo χαρακτήρισε τον Gates “έναν οραματιστή” και υποστήριξε ότι η πανδημία “δημιούργησε μια σπάνια στιγμή μέσα στην ιστορία στην οποία μπορούμε πράγματι να ενσωματώσουμε και να προωθήσουμε αυτές τις ιδέες (του Gates)….Τι νόημα έχουν πλέον όλα αυτά τα κτήρια, όλες αυτές οι φυσικές αίθουσες, με την τεχνολογία την οποία διαθέτουμε;” .Πράγματι, εδώ και μια εικοσαετία ο Gates επιδιώκει να αποσυναρμολογήσει το δημόσιο σύστημα εκπαίδευσης των Ηνωμένων Πολιτειών. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι μαθητές είναι ορυχεία δεδομένων. Για αυτό οι δείκτες που προωθεί είναι: η επιβοηθητική συνδρομή, η πανεπιστημιακή εγγραφή και τα αποτελέσματα των εξετάσεων στα μαθηματικά και την ανάγνωση, δεδομένου ότι αυτοί είναι δυνατό να ποσοτικοποιηθούν και να γίνουν εύκολα εκμεταλλεύσιμοι. Μέσα σε αυτή τη διαδικασία αναζωογόνησης της εκπαίδευσης, οι μικροί μαθητές θα ελέγχονται διαμέσου συστημάτων επόπτευσης για να διαπιστωθεί αν είναι ικανοί να συγκεντρωθούν, ενώ εξαναγκάζονται να παρακολουθούν μαθήματα εξ αποστάσεως, μόνοι από το σπίτι τους.

Είναι στην κυριολεξία αυτό που αποκαλούμε δυστοπία (περιγραφή ή αναπαράσταση μιας φανταστικής πραγματικότητας του μέλλοντος που όμως είναι προβλέψιμη πάνω στη βάση των τάσεων του παρόντος που γίνονται αντιληπτές ως εξαιρετικά αρνητικές και μέσα στις οποίες προδιαγράφεται μια ανεπιθύμητη ή τρομακτική εμπειρία ζωής σ.τ.μ.) μέσα στην οποία τα μικρά παιδιά δεν επιστρέφουν ποτέ στο σχολείο, δεν έχουν πλέον τη δυνατότητα να παίξουν, δεν έχουν φίλους. Είναι ένας κόσμος χωρίς κοινωνία, χωρίς σχέσεις, χωρίς αγάπη ή φιλία.

Οταν κοιτώ το μέλλον του κόσμου του Gates και των βαρόνων της τεχνολογίας, βλέπω μια ανθρωπότητα ακόμη περισσότερο στριμωγμένη, με μεγάλες ποσότητες ατόμων “μιας χρήσης, χρησιμοποίησε και πέτα” για τα οποία δεν υπάρχει πλέον θέση μέσα στην Καινούρια Αυτοκρατορία. Και όλοι αυτοί επίσης που θα είναι οι εσωκλεισμένοι στη Καινούρια Αυτοκρατορία, δεν θα είναι τίποτε περισσότερο από ψηφιακοί σκλάβοι.

Ομως, πιστεύω ότι μπορούμε να αντισταθούμε. Μπορούμε να σπείρουμε ένα καινούριο μέλλον, να καλυτερεύσουμε τις δημοκρατίες μας, να απαιτήσουμε τα κοινά μας αγαθά, να αναζωογονήσουμε τη γη ως ζωντανά μέλη μιας εννιαίας γήϊνης Οικογένειας, πλούσιας από τη διαφορετικότητα και την ελευθερία μας, από την ενότητα και την διασύνδεση μας. Αυτό ακριβώς είναι ένα καλύτερο και πιο υγιές μέλλον, ένα μέλλον για το οποίο πρέπει να αγωνιστούμε, ένα μέλλον που πρέπει να διεκδικήσουμε.

Βρισκόμαστε στα πρόθυρα του αφανισμού. Θα αφήσουμε ώστε μια άπληστη μηχανή που δεν γνωρίζει όρια και είναι ανίκανη να σταματήσει την αποικιοκρατία και την καταστροφή να εξολοθρεύσει την ανθρωπιά μας που είναι φτιαγμένη από ζωντανά όντα, ενσυνείδητα, εφυή και αυτόνομα; Η θα σταματήσουμε τη μηχανή και θα υπερασπίσουμε την ανθρωπιά μας, την ελευθερία μας, την αυτονομία μας έτσι ώστε να υπερασπίσουμε την ίδια τη ζωή πάνω στη γη;

Από το Mondialisation.org, μετάφραση της D.T.

Πηγή: il rovescio.com

Υποσημείωση των μεταφραστών στην ελληνική γλώσσα

Το παραπάνω άρθρο της γνωστής και με διεθνούς κύρους διακρίσεις για τους αγώνες της, ακτιβίστριας Vandana Shiva, καταδεικνύει και κατά την άποψη μας-μέσα στην παρούσα διεθνή ερημοποίηση των κριτικών προσεγγίσεων αναφορικά με τα πραγματικά αίτια και τις επακόλουθες πολιτικές στοχεύσεις διαχείρησης της πανδημίας του κορωναϊού από πλευράς των διεθνών κρατικών μηχανισμών καθώς και του προωθημένου διεθνούς βιομηχανικού κεφαλαίου- τη στενή παρούσα διασύνδεση της επιλογής των εμβολίων της γενετικής μηχανικής, ως βασικού οχήματος τη στιγμή αυτή και άρα κοινωνικού καταλύτη της ταχύτερης μετάβασης στην γενικευμένη ψηφιοποίηση της παραγωγικής διαδικασίας και κατ΄επέκταση της κοινωνίας στο σύνολό της, σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η όχι τυχαία σχέση ενός εκ των βαρώνων του πιο προωθημένου ψηφιακού δυτικού καπιταλισμού Gates, δηλαδή της Microsoft, με τη φαρμακευτική και την βιοτεχνολογική βιομηχανία ( το ίδρυμα Gates είναι ο βασικός μέτοχος της Γερμανικής BionTech που κατασκεύασε το ομώνυμο βιοτεχνολογικό εμβόλιο και στη συνέχεια εξαγοράστηκε από την αμερικάνική φαρμακευτική πολυεθνική Pfizer) δείχνει επίσης την αγαστή συνεργασία που επιτυγχάνεται μεταξύ του προωθημένου διεθνοποιημένου κεφαλαίου, όταν τα συμφέροντα του το απαιτούν, πίσω από την πολιτική θεατρική σκηνή ( Η τωρινή διαμάχη μεταξύ Μπάϊντεν και Μέρκελ, επαφορμή των εξαγγελιών Μπάϊντεν για το ζήτημα της πατέντας που στην ουσία προσβάλλει το δικαίωμα της πνευματικής ιδιοκτησίας του εμβολίου από πλευράς του γερμανικού κράτους-κεφαλαίου).

Ως γνωστό, η εταιρία Microsoft, έχει αποφασίσει να επεκτείνει σημαντικά τις οικονομικές και κοινωνικές της δραστηριότητες και στην Ελλάδα.

Μήπως όμως οι τοπικοί βαρώνοι της ψηφιακής τεχνολογίας- παρότι κατείχαν πάντοτε μια καθόλου ασήμαντη θέση υπεργολάβου, αναφορικά με τα δυτικά προωθημένα κεφάλαια, έτσι για να μην λέμε ονόματα, η εταιρία Intracom, για παράδειγμα, συμφερόντων της οικογένειας Κόκαλη-θα μπορούσαν ίσως στο όνομα της “Πράσινης Ανάπτυξης”, να ξανασκεφτούν κριτικά και αποτελεσματικά αναφορικά με τον παρελθόντα και τον τωρινό ρόλο της ψηφιακής και των διασυνδεμένων με αυτή τεχνολογιών στην αποκαλούμενη και ευαγγελιζόμενη από πλευρά τους κοινωνική πρόοδο και ανάπτυξη;

Ειλικρινά δεν το νομίζουμε, επίσης και για όλους αυτούς τους λόγους που δεν το νομίζει και η Vandana Shiva τους οποίους εξηγεί ξεκάθαρα, παρότι δεν είναι αναρχική και άρα το ζήτημα αναφορικά με τη συζήτησή αυτή δεν ήταν ποτέ και δεν είναι ιδεολογικό. Ισως όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική συμμαχία-που κατά τα άλλα δημιουργεί, με όλα τα μέσα που διαθέτει, πολύ θόρυβο αναφορικά με μια σειρά συναφών ζητημάτων, αλλά στην ουσία τηρεί σιγή ιχθύος σχετικά με την ίδια την ποιότητα όσο και την αποτελεσματικότητα των βιοτεχνολογικών εμβολίων- ή έστω ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και σίγουρα ευαίσθητος, κατά τα φαινόμενα, σε παρόμοια ζητήματα, έστω και σε καθαρά συμβολικό επίπεδο, ως απόγονος του αρχίατρου του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας-το ζήτημα επαναλαμβάνουμε δεν είναι ιδεολογικό, απέναντι στον οποιονδήποτε, αλλά πρόκειται κατά βάθος για ένα ζήτημα Δημόσιας Υγείας- θα μπορούσε, στον όνομα της “Πράσινης ανάπτυξης”, να μας διαφωτίσει περαιτέρω σε κάτι πάνω στο ζήτημα αυτό;

Διεθνής Αναρχική Αντιπληροφόρηση

Αναρχική Διεθνιστική Ομάδα

Πηγή: Athens Indymedia

Γαλλία, Τουλούζη: Εμπρησμός ηλεκτρικού οχήματος Tesla, βαν της Socorep και βαν της Scopelec

Τη νύχτα μεταξύ 16ης και 17ης Ιούνη, πυρπολήσαμε τρία οχήματα, ένα ηλεκτρικό αμάξι Tesla, ένα βανάκι της Socorep και ένα βανάκι της Scopelec, τοποθετώντας προσανάμματα είτε στους μπροστινούς τροχούς, είτε στον πίσω τροχό κάτω απ’ την είσοδο της αντλίας βενζίνης των οχημάτων.

– Το αμάξι Tesla επειδή τα υλικά κατασκευής του προέρχονται απ’ τις χείριστες εξορυκτικές συνθήκες που σχετίζονται με σπάνιες γαίες, σπάνια μέταλλα, πλαστικά, μέταλλα, και κινείται με ηλεκτρισμό ο οποίος επίσης παράγεται λόγω εξόρυξης ουρανίου. Οι εξορύξεις αυτές εξαναγκάζουν πολλά μέρη και ανθρώπους να υφίστανται εξάρτηση νεο-αποικιακού τύπου απ’ τη Δύση, ενώ συνάμα καταστρέφουν το περιβάλλον (μπορείτε να ανατρέξετε σε βιβλία όπως το “Dossiers noirs”, μαζί και με το “L’ association survie”, ή και σε κείμενα που μιλούν για τις εξορύξεις και τη νεο-αποικιοκρατία). Να γιατί ο καπιταλισμός με το πράσινο προσωπείο του μας αηδιάζει, διότι θεμελιώνεται -όπως κάθε άλλη έκφανσή του- στην εκμετάλλευση του κόσμου για οικονομικούς σκοπούς, και διότι τα προϊόντα του είναι απολύτως μη ανακυκλώσιμα.

– Το βανάκι της Socorep επειδή πρόκειται για μια εταιρεία με τεράστια κτίρια, η οποία συμβάλλει στην ανάπτυξη των πόλεων και του πολιτισμού, την ίδια στιγμή όπου 40.000 σπίτια παραμένουν αναξιοποίητα στην Τουλούζη (μιλώντας μόνο για σπίτια) για τους τόσους πολλούς ανθρώπους που βρίσκονται στους δρόμους, ενώ επίσης συμβάλλει και στις επαναπροωθήσεις ανθρώπων που απελαύνονται στις χώρες καταγωγής τους.

– Το βανάκι της Scopelec επειδή η συγκεκριμένη εταιρεία εγκαθιστά δίκτυα της Telecom, και κυρίως δίκτυα 5G, ενώ συμβάλλει στον τεχνολογικό εθισμό και στην κοινωνία του θεάματος που αποχαυνώνουν τόσους και τόσους ανθρώπους. Επιπλέον, η τεχνολογία αυτή θα συνδέει όλο και περισσότερο στο δίκτυο καθημερινά αντικείμενα, και θα επιτρέπει την οξυμένη επιτήρηση των πληθυσμών και των κινήσεών τους εφόσον κρίνεται αναγκαίο. Ας βάλουμε ένα τέλος στην επέλασή της!

Θέλουμε να βάλουμε τέλος στην επέκταση αυτού του σιχαμερού πολιτισμού.

Οι φλόγες αυτές ας διαχυθούν, και μαζί τους η αναρχία μας!

Στήριξη στον B. που κατηγορείται για εμπρησμό κεραίας.

Πηγή: Dark Nights

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Γαλλία: Βιομετρική βιντεο-επιτήρηση σε σούπερ μάρκετ

Βιομετρική βιντεο-επιτήρηση σε σούπερ μάρκετ

Προκειμένου να εντοπίζουν πιθανούς κλέφτες, τα σούπερ μάρκετ Carrefour, Monoprix, Super U, Franprix (και Intermarché) πειραματίζονται με λογισμικό βιομετρικής ανάλυσης, παρακολουθώντας από οθόνες την κάθε μας κίνηση εντός των καταστημάτων τους.

Η υγειονομική κρίση είχε ήδη φέρει στο προσκήνιο την επιθυμία των ιδιωτικών εταιρειών για βιομετρική επιτήρηση: θερμικές κάμερες στις εισόδους εταιρειών, υπολογισμός αποστάσεων των ατόμων στα γραφεία, παρακολούθηση των κινήσεων των ματιών για τις εξετάσεις στα πλαίσια της τηλε-εκπαίδευσης… Διάφορες γαλλικές εταιρείες προτίθενται αυτήν τη στιγμή να εντοπίζουν αυτόματα τους κλέφτες στα καταστήματα “σε ζωντανό χρόνο”, χάρη σε λογισμικό βιομετρικής ανάλυσης που θα είναι άμεσα συνδεδεμένο με τις κάμερες οι οποίες βρίσκονται ήδη παρούσες στα καταστήματα (πρόκειται για λογισμικό ανάλυσης συμπεριφοράς, το οποίο στέλνει άμεση ειδοποίηση στο smartphone του σεκιουριτά, μαζί με αντίγραφο των εικόνων).

Παρότι η ιδέα του αυτόματου εντοπισμού κλεφτών σε καταστήματα έχει ήδη δουλευτεί στην Ιαπωνία, διάφορες γαλλικές εταιρείες δε δίστασαν να αναπτύξουν το δικό τους λογισμικό:

Η “Anaveo”, μια εταιρεία 320 ανθρώπων, με τζίρο που αγγίζει τα 70 εκατομμύρια ευρώ, εργάζεται πάνω στη βιντεο-επιτήρηση για μεγάλα σούπερ μάρκετ. Το λογισμικό της, “SuspectTracker”, υπόσχεται την καταγραφή της ροής των εικόνων απ’ τις κάμερες προκειμένου να αναλύει πιθανή “ύποπτη συμπεριφορά”, όπως για παράδειγμα: “κινήσεις χεριών σε καροτσάκια, τσάντες πλάτης, παντελόνια ή τσέπες μπουφάν”. Τα βίντεο παρουσίασής τους αναφέρουν πως ο εντοπισμός κλεφτών ενισχύει μια βάση δεδομένων προκειμένου να βελτιωθεί ο αλγόριθμος.

Η “Oxania”, μια καινούργια εταιρεία η οποία ιδρύθηκε το 2019, έχει αναπτύξει το λογισμικό “Retail Solutions”, το οποίο έχει τη δυνατότητα να “αναγνωρίζει σε ζωντανό χρόνο μικροκινήσεις που πιθανώς σχετίζονται με κλοπή, εντοπίζοντας συμπεριφορές, επικίνδυνες καταστάσεις, κινήσεις πελατών και πολλά άλλα”. Η βιντεο-παρουσίαση διακηρύττει ψύχραιμα πως σκοπεύουν να κάνουν βιομετρική ανάλυση στις συμπεριφορές των ανθρώπων που βρίσκονται παρόντες στο κατάστημα (θερμοκρασία σώματος, χειρονομίες, κινήσεις του σώματος…).

Και, κυρίως, έχουμε τη “Veesion”, μια καινούργια εταιρεία απ’ το Παρίσι, η οποία εμπορεύεται λογισμικό “αναγνώρισης κινήσεων” με “αλγόριθμο απαρτιζόμενο από διάφορα παραθυράκια τα οποία συνεργάζονται και μπορούν ανά πάσα ώρα και στιγμή να εντοπίσουν αν υφίσταται ή όχι κάποια κίνηση που σχετίζεται με ψείρισμα. Υπάρχει ένα παραθυράκι όπου καταγράφεται το άτομο, ένα άλλο όπου καταγράφονται τα άκρα του εκάστοτε ανθρώπινου σώματος, ένα άλλο όπου καταγράφονται τα προϊόντα ενδιαφέροντος, την πιστωτική κάρτα, το πορτοφόλι, το ίδιο το ράφι, τα αντικείμενα που μετακινούνται απ’ το ράφι… Και όλα αυτά τα παραθυράκια δουλεύουν μαζί, αναγνωρίζοντας κάθε στιγμή την πιθανότητα κλοπής. Έπειτα, οι υπάλληλοι του καταστήματος έχουν μια εφαρμογή στα κινητά τους μέσω της οποίας τους αποστέλλονται τα βίντεο της κάμερας αμέσως μόλις εντοπιστεί ύποπτη κίνηση”, όπως μας εξηγεί ο Benoit Koenig, διευθυντής της Veesion (France Bleu, 19 Αυγούστου 2020). Επιπροσθέτως, η Veesion προτίθεται να αναλύει το “αεροπορικό μας ιστορικό και να παρέχει εξατομικευμένες προτάσεις”.

Ίσως το πιο εντυπωσιακό απ’ όλα θα ήταν πως, αν κοιτούσαμε το πελατολόγιο των προαναφερθεισών εταιρειών, θα συνειδητοποιούσαμε πως η ανάπτυξή τους βρίσκεται εν εξελίξει.

Η Veesion αναφέρει πως έχει πάνω από 120 καταστήματα στη Γαλλία, και στον χάρτη του site προτείνονται πολλά περισσότερα. Στην ετικέτα “Success Stories” στο site τους, επισημαίνονται κάποια λίγα παραδείγματα, μεταξύ των πολλών τα οποία ακόμα πασχίζουμε να καταμετρήσουμε: το Monoprix (λογισμικό που εγκαταστάθηκε τον Ιούλη του 2019 σε κατάστημα στο Παρίσι με 22 κάμερες), το Franprix (σε 3 καταστήματα στο Παρίσι με συνολικά 48 κάμερες, το 2019), το Bio c’ Bon (σε 4 σημεία στο Παρίσι), και το Monoprix du Polygone (στο Μονπελιέ), ή το Monoprix Lafayette (στο Παρίσι).

Δεν μπορούμε να παραβλέψουμε την εταιρεία “Anaveo”, της οποίας δεν μπορούμε να μαντέψουμε τον ακριβή αριθμό πελατών. Γνωρίζουμε βέβαια πως ήδη έχει αρχίσει η ανάπτυξή της, όπως επιβεβαιώνεται και από μαρτυρίες σ’ ένα σούπερ μάρκετ Carrefour στο Bourges, το οποίο ανακοίνωσε πως έχει αγοράσει 11 εκδόσεις του λογισμικού για 32 κάμερές του, όπως επίσης και σ’ ένα σούπερ μάρκετ Intermarché στο Artenay. Ούτε στο ελάχιστο δεν ντρέπονται οι φορείς ανάπτυξης λογισμικού, ούτε τα μεγάλα σούπερ μάρκετ. Αντιθέτως, όπως ξεκάθαρα διακηρύττει η Anaveo, σκοπός της ανάπτυξης της βιομετρικής επιτήρησης είναι η μάχη ενάντια στην “αόρατη πτώση των πωλήσεων” (λόγω κλοπών, ψειρισμάτων), είναι η “αρωγή προς τον τομέα των σούπερ μάρκετ ώστε να προστατεύσει της πωλήσεις του”.

Και χειρότερα, κατά τον διευθυντή της Veesion: η κοινωνική απελπισία που αναδύθηκε απ’ την πρόσφατη πανδημία θα προκαλέσει κοινωνική αναταραχή, αναγκάζοντας τα σούπερ μάρκετ “να επενδύσουν περισσότερο σε λύσεις για να προστατευθούν”. Κατ’ αυτόν, η εταιρεία του οφείλει να “ανταποκρίνεται στις νέες απαιτήσεις των σούπερ μάρκετ”, το οποίο σημαίνει, ακολουθώντας το σκεπτικό του, την ανάπτυξη εργαλείων για την Τεχνολογική Αστυνομία, προκειμένου να προστατεύσει τη μαζική εμπορευματική ροή από τους φτωχοποιημένους πληθυσμούς που θα οδηγηθούν στην ανάγκη της κλοπής λόγω της κοινωνικής κρίσης.

Σημείωση: Σε ένα online βίντεο προώθησης του λογισμικού της Veesion το οποίο εγκαθίσταται στα σούπερ μάρκετ Monoprix, μπορεί κανείς να πάρει μιαν ιδέα για την ποιότητα των εικόνων που καταγράφονται στην κάμερα και στέλνονται άμεσα στο smartphone του φύλακα με διάφορες επιλογές: https://www.youtube.com/watch?v=oj-d_FX1ot4

Πηγή: Dark Nights

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Dark Nights: Νέο διεθνές εγχείρημα αντιπληροφόρησης

“Στις Σκοτεινές Νύχτες ελλοχεύει πάντα η θαλπωρή της φωτιάς!”

“Dark Nights / Σκοτεινές Νύχτες”, διότι τότε ανταμώσαμε η μία τον άλλον εν μέσω καιρών ζοφερών · δεν τις φοβόμαστε, μα αντιθέτως, ως αναρχικές και αναρχικοί, θεωρούμε τις στιγμές μεταξύ δύσης και ανατολής ενδεδειγμένες για να επιτεθούμε, να χτυπήσουμε τους ισχυρούς στις καρδιές τους, να κάνουμε τον φόβο ν’ αλλάξει στρατόπεδο.

Είμαστε ένα αναρχικό εγχείρημα αντιπληροφόρησης, εμπρηστικής κριτικής και άμεσης δράσης. Ενάντια στο κράτος, τον καπιταλισμό και το τεχνο-βιομηχανικό σύστημα που ισχυροποιείται περισσότερο από πριν. Το δίκτυό μας παραμένει πιστό στις αρχές της αυτο-οργάνωσης (DIY), δίχως να καρτερούμε από κανέναν άλλον να επωμιστεί τον κοινωνικό πόλεμο για εμάς. Μήτε σχηματίζουμε κάποια μορφή παραδοσιακής ιεραρχικής ή παντός τύπου οργάνωσης, στην οποία να δεσμευόμαστε ή να εγκρίνεται η συμμετοχή μας. Συναντιόμαστε και δρούμε από κοινού, ξεκινώντας ένα άτυπο δίκτυο κατά πολύ εκτενέστερο ενός στενού κύκλου φίλων κι επαφών.

Έργο μας η επινόηση μιας καταστρεπτικής εναλλακτικής απέναντι στη θεαματικότητα και την παραπληροφόρηση των καθεστωτικών μέσων ενημέρωσης, σταθερά όπλα του κράτους και του καπιταλιστικού συστήματος που μαχόμαστε. Δημοσιεύουμε ενημερώσεις άμεσης δράσης από επαναστατικούς/εξεγερτικούς/αναρχικούς πυρήνες, δίχως ν’ αποσκοπούμε στην αναπαραγωγή ατέρμονων ροών κούφιων λέξεων και θεωρίας, αλλά στην υποστήριξη των προαναφερθέντων πυρήνων και στη διάχυση της “προπαγάνδας δια της πράξης”, προκειμένου να ματαιώσουμε τις χυδαίες προσπάθειες του συστήματος να εξαλείψει όλα αυτά, καθώς και κάθε ανάμνηση αναρχικής κι επαναστατικής πάλης.

Η αλληλεγγύη, κατ’ εμάς, δε θεμελιώνεται σε κάποιο ιδεολογικό δόγμα · το σημαντικότερο για εμάς είναι η άμεση επίθεση σε ό,τι αντιλαμβανόμαστε ως εχθρικό. ΔΕΝ υποστηρίζουμε τους μπάτσους, δεν είναι φίλοι μας ούτε προστάτες μας, είναι εχθροί μας εξίσου με όποιον ρουφιανεύει, δίνει πληροφορίες για συντρόφια, συμμάχους ή συγκατηγορούμενες.

Υποστηρίζουμε, αλλά ΔΕ συνδεόμαστε με καμία ομάδα άμεσης δράσης από την οποία θα δείτε αναρτήσεις σε τούτο το εγχείρημα. Λοιδορούμε τον όρο “τρομοκράτες”, μια λέξη συχνά επιστρατευμένη για την καταδίκη ατόμων και ομαδοποιήσεων που επιτίθονται στον καπιταλισμό, στο κράτος, για τη γη, για τη ζωική και την ανθρώπινη απελευθέρωση. Αν κάτι αξίζει να ονομαστεί τρομοκρατία, είναι οι θάνατοι, η καταστροφή, τα μαρτύρια και οι μαζικές σφαγές που επιφέρουν τα κράτη, ο καπιταλισμός, το βιομηχανικό και τεχνολογικό σύστημα -συνεπικουρούμενα και από λοιπά φασιστικά μορφώματα- σε ολάκερη τη γη και τους κατοίκους της για αιώνες. Το Dark Nights στηρίζει την πολύμορφη επαναστατική πάλη ενάντια σ’ όλες τις μορφές εκμετάλλευσης και εξουσίας.

Το Dark Nights ΔΕΝ ακολουθεί τις υπαγορεύσεις περί ενοχής ή αθωότητας, ούτε την έννοια του “εγκλήματος” αναφορικά με τη στήριξη των κρατουμένων. Μόνη εξαίρεση είναι η περίπτωση οποιουδήποτε κρατουμένου ή κρατούμενης που ευκρινώς αναλαμβάνει την ευθύνη για κάποια δράση ή επίθεση. Στηρίζουμε φυλακισμένους και φυλακισμένες με βασικό κριτήριο το αν κατηγορούνται και/ή καταδικάζονται για δράσεις αναρχικού, επαναστατικού, απελευθερωτικού για τα ζώα και τη γη περιεχομένου, παρά το αν στέκουν ή όχι οι κατηγορίες και αν αποτελούν κομμάτι ενός υπόγειου κινήματος ή δραστηριότητας.

Ενθαρρύνουμε οποιαδήποτε μέθεξη από προσφιλείς θεωρητικά ατομικότητες και ομάδες, οι οποίες -ομοίως με εμάς- αποζητούν την άμεση δράση, την εξέγερση, την επανάσταση και τη δόμηση ενός διεθνούς άτυπου δικτύου αντιπληροφόρησης. Πιότερο από ποτέ επείγει η διασπορά ενός διεθνούς συντονισμού ενάντια στη φρενήρη επέλαση του τεχνο-βιομηχανο-στρατωτικού συμπλέγματος, το οποίο καταπνίγει όχι μόνον όσες πολεμούν, αλλά ακόμα και τους υποστηρικτές ομόλογων κινήσεων. Στο παρελθόν, κράτος και καπιταλιστές στοχοποιούσαν έντυπα, περιοδικά και εκδόσεις προερχόμενες από αναρχικούς και επαναστάτριες. Όπως τότε, έτσι και τώρα, θα αποτύχουν · η ιστορία τό ‘χει αποδείξει.

Ένα κρίσιμο σταυροδρόμι απλώνεται μπρος μας, με την ανάδυση νοημοσύνης ευφυέστερης της ανθρώπινης, η οποία θα ελέγχει την κοινωνία και το κράτος. Από την Τεχνητή Νοημοσύνη ως την Αναγνώριση Προσώπου, από τις 3D Εκτυπώσεις ως την Κοινωνία Χωρίς Μετρητά, από τη Βιο-τεχνολογία ως τη Νανο-τεχνολογία, απ’ τα Drones ως τα Αυτοματοποιημένα Οχήματα, απ’ την 4η ως την 5η Βιομηχανική Επανάσταση, απ’ την Τεχνητή Αναπαραγωγή ως τον Μετα-ανθρωπισμό, απ’ το 5G ως το Διαδίκτυο των Πραγμάτων, απ’ τα Έξυπνα Κινητά ως τις Έξυπνες Πόλεις, απ’ την Επαυξημένη Πραγματικότητα ως την Τεχνητή Πραγματικότητα, μέχρι και την Τεχνολογική Ενοποίηση, εντός της οποίας κινδυνεύουμε ως ανθρώπινα όντα, παρέα και μ’ έναν πλανήτη που πεθαίνει. Μόλις γίνει ευρέως αποδεκτή η διείσδυση της τεχνολογίας σε κάθε κύτταρο και κάθε άτομο, θα είναι ήδη αρκετά αργά ν’ αντισταθούμε.

Εκτός αν δράσουμε στο ΤΩΡΑ, χαρτογραφώντας τους νέους και τους παλιούς κυρίαρχους, καθώς αρχινούν μετατοπίσεις ορατές κι εκτός πλανήτη. Η Μαύρη Παντιέρα της Αναρχίας οφείλει να επιστρέψει και να ενσταλάξει ξανά τον φόβο στους κυρίαρχους.

Μπορείτε να μας στείλετε ενημερώσεις για κρατούμενες και κρατουμένους, για αναλήψεις ευθύνης άμεσων δράσεων, για δρώμενα αλληλεγγύης, για νέες καταλήψεις, έντυπα, προτάσεις ανά τον κόσμο. Χρησιμοποιήστε Tor Browser (Προστασία IP) και GPG (Κρυπτογραφημένο E-mail). Επίσης, ρίχτε μια ματιά σε αυτόν τον οδηγό ψηφιακής ασφάλειας και σε αυτό το κείμενο. Το δημόσιο PGP Κλειδί μας είναι εδώ αν επιθυμείτε να επικοινωνήσετε κρυπτογραφημένα μαζί μας.

Για τον αγώνα ενάντια σε κάθε μορφή κυριαρχίας, ενάντια στην Τεχνολογική Κοινωνική Φυλακή!

Για μια νέα Μαύρη Διεθνή!

Συλλογικότητα Dark Nights

E-mail Επικοινωνίας: darknights(at)riseup.net

Link για το Site: https://darknights.noblogs.org/

Πηγή: Dark Nights

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

ΣΑΕΚΜ, Θεσσαλονίκη: Προβολή & Bar

Δευτέρα 7/06 στις 18:00 στη ΣΘΕ

Προβολή Ντοκιμαντέρ: 7 Δισ. Ύποπτοι – Η Κοινωνία της Επιτήρησης

Στο χώρο θα υπάρχει έντυπο υλικό

*Θα ακολουθήσει Mojito Bar οικονομικής ενίσχυσης στην Ταράτσα του Βιολογικού

ΦΩΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΦΥΛΑΚΗ

Ο εγκλεισμός αποτελεί ένα από τα πιο απτά παραδείγματα επίδειξης δύναμης της εξουσίας. Τα κελιά είναι εκείνα που αναλαμβάνουν να προασπίσουν την ομαλότητα και να διαιωνίσουν την κοινωνική ειρήνη. Η φυλακή, λοιπόν, κάνει ξεκάθαρα τα επιτρεπτά όρια που ορίζει η κυριαρχία. Μα και εμείς, που ζούμε υπό την εξουσία της, διαμορφώνουμε την καθημερινότητα μας και ορίζουμε το χρόνο μας με βάση τις ανάγκες και τα θέλω της. Ζούμε σε ένα άυλο, ευρύχωρο κελί. Ένα κελί δίχως ορατά συρματοπλέγματα ή κάγκελα, στο οποίο όμως δεσπόζουν οι νόρμες, τα διάχυτα κοινωνικά πρότυπα, οι κάλπικες ανάγκες, οι εξουσιαστές σχέσεις. Κάθε μορφή εξουσίας, άλλοτε αποτυπώνεται στα πρόσωπα των εχθρών μας και άλλοτε στα δικά μας.

Η ασφάλεια ορίζεται συχνά ως η προστασία από κίνδυνο ή απώλεια. Πρόκειται για ένα αίσθημα ισχυρό, το οποίο πολλές φορές ταυτίζεται με την επιβίωση και τη συνέχεια της υπόστασης του οργανισμού στο περιβάλλον. Ωστόσο, στις σύγχρονες μεταβιομηχανικές κοινωνίες το ένστικτο της επιβίωσης έχει διαστρεβλωθεί και πλέον έχει ξεπέσει σε κοινωνικό φαινόμενο, που εκτείνεται σε όλες τις πτυχές του αστικού κόσμου. Από την προστασία της κατοικίας μέχρι της επιχείρησης, όπως και να’χει, η ιδιοκτησία είναι το κυριότερο αντικείμενο προστασίας. Οι άνθρωποι των πόλεων φοβούνται ακόμα και τη σκιά τους και χρησιμοποιούν διάφορες μεθόδους για να νιώσουν ασφάλεια. Ανάμεσα σε αυτές και οι συσκευές επιτήρησης-ειδοποίησης, όπως κάμερες-συναγερμοί. Φυσικά δεν υφίσταται ταξική κατανομή του φαινομένου αυτού. Από τις βίλες και τις επαύλεις, μέχρι τα διαμερίσματα των πολυκατοικιών, η ανάγκη για προστασία της ιδιοκτησίας είναι ακριβώς η ίδια. Η επιθυμία του ανθρώπου για κτήση είναι ακόρεστη. Κτήση σημαίνει εξουσία, δύναμη. Όταν κάποιο άτομο κατέχει, έχει και τον απόλυτο έλεγχο πάνω σε αυτή. Η προστασία αυτού του “αγαθού” που καλείται περιουσία λοιπόν κρίνεται απαραίτητη και μάλιστα βαφτίζεται “ανάγκη” όταν πρέπει να δικαιολογηθεί στο κοινό περί δικαίου αίσθημα. Αντίστοιχα, στις πολυεθνικές εταιρείες και στις μεσαίες και μικρές επιχειρήσεις επιστρατεύονται όλα τα απαραίτητα μέσα προστασίας προκειμένου να διασφαλιστεί η ομαλή λειτουργία τους. Η εκάστοτε ιδιοκτησία, λοιπόν, συνιστά το ύψιστο αγαθό. Στο όνομα της είναι δυνατό να συμβούν τα πάντα, αρκεί να εξασφαλιστεί η ασφάλεια και η μη απώλεια της. Ακόμα και αν αυτό σημαίνει πως κάθε κίνηση στη μητρόπολη θα καταγράφεται 24 ώρες. Οι κοινωνίες της επιτήρησης εδραιώνονται πάνω σε αυτά τα θεμέλια. Όλα είναι ελεγχόμενα και παρατηρούνται διαρκώς.

Από την κατάσταση της συνεχούς επιτήρησης των δρόμων, μέσω των καμερών επωφελείται έντονα ο εχθρός και ειδικότερα οι μπάτσοι. Το έργο τους διευκολύνεται σε μεγάλο βαθμό, καθώς τους δίνεται η δυνατότητα να βρίσκονται παντού και πουθενά ταυτόχρονα. Μία έκνομη ενέργεια αρκεί για να ανοίξουν όλες οι κάμερες πέριξ του σημείου σε χρόνο μηδέν, ώστε να προσφερθεί η πιθανότητα ταυτοποίησης των δραστών. Οι καταγραφές από τα κλειστά κυκλώματα τηλεόρασης αποτελούν ένα από τα πιο βασικά μέσα των αρχών στην προσπάθεια τους για διατήρηση της κοινωνικής ειρήνης, της τάξης και της εφαρμογής του νόμου.

Η πόλη, λοιπόν, συνθέτει το αόρατο κάτεργο μας. Από την αρχιτεκτονική της δόμηση έως την ολότητα των ανθρώπινων σχέσεων. Από τις μονότονες διαδρομές, σπίτι-δουλεία δουλειά- σπίτι, που η ομοιότητα με το προαύλιο-κελί,κελί προαύλιο είναι τρομακτική, έως τις ίδιες μηχανικές κινήσεις και συνήθειες. Η διαφορά μετράται σε μερικά τετραγωνικά μέτρα. Φρουρός της ίδιας του της φυλακής αποτελεί το κοινωνικό σώμα, το οποίο την οχυρώνει με κάθε δυνατό τρόπο, εσωτερικεύοντας την απάθεια, τη νομιμοφροσύνη και τη ρουφιανιά. Κάμερες σε ιδιωτικούς χώρους, με υλικό ετοιμοπαράδοτο στις αρχές, όποτε αυτό χρειαστεί, συνεργασία με εταιρείες security, ήρωες ευυπόληπτοι πάντα πρόθυμοι να σταματήσουν κάθε έκνομη ενέργεια. Φιλήσυχα όντα, δίχως επιθυμία για ζωή. Βουτηγμένα στις συμβάσεις και τα ‘πρέπει’. Αλλοτρίωση, παθητικότητα και φόβος. Βασικά γνωρίσματα κάθε συνετού υπηκόου στη σύγχρονη δυστοπία. Ο φόβος κυριαρχεί στο μυαλό, στη σκέψη, στο συναίσθημα. Η κοινωνία φυλακή είναι εδώ. Είναι ο κάθε μικροαστός που ζει παρακολουθώντας την κάθε σου κίνηση. Ανήμπορος να βιώσει το οτιδήποτε επιχειρεί να ελέγξει κάθε σου βήμα. Η λογική της κλειδαρότρυπας-ο μεγάλος αδερφός δεν είναι μόνο τα συστήματα ελέγχου, κάμερες και drones, αλλά ο νοικοκυραίος που καρτερικά και με μεγάλη επιμονή περιμένει την επιστροφή στο σπίτι. Είναι το η ήχηση του κλειδιού στην πόρτα, που θα αποτελέσει για αυτόν τη χαρμόσυνη στιγμή της ημέρας. Είναι ο μπάτσος της διπλανής πόρτας με το υποκριτικό χαμόγελο.

Η αστική φυλακή, σάρκα από τις σάρκες της κυριαρχίας, αποτελεί ένα σύμφυρμα μεταξύ θεσμών, δομών, σχεδιασμών και κοινωνικών σχέσεων. Δεν είναι μονάχα το καθεστώς παρακολούθησης των καμερών, των βάσεων δεδομένων και των μπάτσων. Είναι η πολεοδομική δόμηση, τα βιομετρικά χαρακτηριστικά, τα ασύρματα τσιπ επικοινωνίας, η ηλεκτρονική σήμανση και η αναγνώριση μοτίβων. Η δορυφορική χαρτογράφηση, οι στρατοί ιδιωτικής ασφάλειας, οι σαρωτές μικροκυμάτων “X-Ray”. Πρόκειται για την καθολική εφαρμογή συστημάτων κοινωνικής πρόνοιας, τραπεζικών και εταιρικών υπηρεσιών.Τα μηνύματα των ΜΜΕ που μεταδίδονται απευθείας στο κεφάλι μας 24 ώρες την ημέρα, επαναπρογραμματίζοντας την πραγματικότητά μας μέσω της τηλεόρασης, των εφημερίδων, του ραδιοφώνου και του διαδικτύου. Είναι η δύναμη της δημοσκόπησης, του μάρκετινγκ, της έρευνας των καταναλωτών. Η φορολογική υπηρεσία, η συναλλαγματική ισοτιμία, τα χρήματα και ο χειρισμός τους. Είναι η επεξεργασία των ανθρώπινων και μη ζώων από τις μηχανές. Αποτελούμε την εικονοποίηση των στατιστικών της έξυπνης-ειρκτής μας. Η φυλακή εντοπίζεται στις λεπτομέρειες. Ελέγχει την ύπαρξή χωρίς να φαίνεται, καθορίζει τη ρουτίνα, ρυθμίζει το ρολόι, ορίζει το χρέος και ξοδεύει το μισθό. Είναι μια βιομηχανία, μια κοινωνία, ένας τρόπος επιβίωσης. Είναι το χθες, το σήμερα και το αύριο, μιας ζωής που δεν αξίζει να βιωθεί.

ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΦΩΤΙΑ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΦΩΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΦΥΛΑΚΗ

ΟΙ ΑΛΥΣΙΔΕΣ ΤΗΣ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΘΗΛΙΑ ΣΤΟ ΛΑΙΜΟ ΣΑΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

Συνέλευση Αναρχικών Ενάντια στην Κοινωνική Μηχανή

sakm@riseup.net

saekm.espivblogs.net

Πηγή: athensindymedia

Γερμανία, Βερολίνο: Εμπρηστική επίθεση ενάντια στην ανέγερση εργοστασίου της Tesla

Τη νύχτα μεταξύ 25ης και 26ης Μάη 2021, επιτεθήκαμε στην παροχή ενέργειας του γιγάντιου εργοστασίου της Tesla στην περιοχή Grünheide του Βερολίνου, πυρπολώντας έξι καλώδια υψηλής τάσης.

Η Tesla δεν είναι ούτε “πράσινη”, ούτε “οικολογική”, ούτε “κοινωνική”. Η Tesla αποτελεί μια εταιρεία που εκμεταλλεύεται τη γη και τις ανθρώπινες ζωές σε παγκόσμια κλίμακα · στηρίζεται σε (και αναπαράγει) αποικιοκρατικές συνθήκες. Η φλόγα μας ορθώνεται ενάντια στα ψεύδη περί “πράσινων αυτοκινήτων”. Στόχος μας ήταν το σαμποτάζ του εργοταξίου για το γιγάντιο εργοστάσιο της Tesla. Το τέλος της ιδεολογίας της αέναης τεχνολογικής προόδου και η παγκόσμια καταστροφή του πλανήτη δε θα παραμείνουν μονάχα στα μεγάλα λόγια.

Ενάντια στην επέλαση της καταστροφής – Θέτουμε το σαμποτάζ σε κίνηση.

Αγώνας για το κλίμα, για έναν κόσμο διαφορετικό!

Ομάδα Volcano: Ενάντια στην επέλαση της καταστροφής

Σημείωση του Attaque: Το γιγάντιο εργοστάσιο της Tesla, το οποίο βρίσκεται προς το παρόν υπό ανέγερση, πρόκειται -μετά την ολοκλήρωσή του- να παράγει 5500 αυτοκίνητα κάθε μέρα (κοστολογούμενα στα 63000 ευρώ έκαστο). Θα είναι το τέταρτο εργοστάσιο τέτοιου τύπου ανά τον κόσμο. Η εισαγωγή που παρατέθηκε πιο πάνω, ακολουθείται από ένα μεγάλο κείμενο ανάληψης ευθύνης, η αρχή του οποίου είναι η κάτωθι:

Τη νύχτα μεταξύ 25ης και 26ης Μάη 2021, με φωτιά διακόψαμε επιτυχώς τη λειτουργία της ενεργειακής παροχής του γιγάντιου εργοστασίου της Tesla στο Grünheide. Για να συμβεί αυτό, πυρπολήσαμε την ενεργειακή παροχή η οποία περνά από έξι καλώδια υψηλής τάσης (111.000 volts), σε έναν κλειστό διάδρομο σε απόσταση 250 μέτρων απ’ το εργοστάσιο της Tesla, στην κοντινή περιφέρεια της λεωφόρου Α10, στο ύψος της εξόδου προς το Freienbrink. Καθώς μια καταστροφή στα καλώδια -τα οποία είχαν προσωρινά τοποθετηθεί εκτεθειμένα στο έδαφος, αποκλειστικά για το εργοστάσιο- δε θα μπορούσε να συμβεί δίχως την παραμικρή επιρροή στο τοπικό δίκτυο ηλεκτρισμού, δεν μπορούσαμε να αποκλείσουμε πλήρως πιθανές διακοπές παροχής ρεύματος στη γύρω περιοχή. Η δική μας στόχευση πάντως ήταν να χτυπήσουμε το εργοτάξιο της Tesla, να δυσχεράνουμε τις εργασίες στο σημείο έστω για μια μέρα, να διακόψουμε την ανέγερση των παραγωγικών εγκαταστάσεων.

Καθώς ο τοπικός πληθυσμός δε θα μπορέσει τόσο εύκολα να διακόψει την ανέγερση του εργοστασίου, λόγω των δυσανάλογων ισορροπιών ισχύος (κεφάλαιο, πολιτικές και αρχές ενάντια στα συμφέροντα των κατοίκων, υπεράσπιση του κλίματος και οικολόγοι), προσφέρουμε τη συνεισφορά μας δείχνοντας αλληλοστήριξη μέσω του σαμποτάζ. Ακόμη κι αν η δράση μας πέτυχε, ο πλουσιότερος άντρας του κόσμου θα μπορέσει ν’ αντισταθμίσει τις όποιες οικονομικές ζημιές που θα προκληθούν από τη διακοπή των εργασιών – όμως το πολιτικό κόστος είναι σίγουρα όλο δικό του. […]

Ομάδα Volcano: Ενάντια στην επέλαση της καταστροφής

Πηγή: AMW English

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Γαλλία, Παρίσι: Εμπρησμός οχήματος της Enedis

Με προσανάμματα κάτω απ’ τον μπροστινό τροχό, και μ’ έναν αναπτήρα, πυρπολήθηκε ένα ηλεκτρικό όχημα της Enedis κάποια νύχτα στις αρχές του μήνα Μάη.

Αυτό διότι η συγκεκριμένη εταιρεία συνεισφέρει στην αέναη πρόοδο αυτού του άθλιου πολιτισμού και στην εξάρτησή του απ’ την ηλεκτρική ενέργεια.

Περιοχές ολάκερες, καθώς και οι κάτοικοί τους, καταστρέφονται από την εταιρεία αυτή, μεγάλα πλήθη ανθρώπων υπόκεινται σε εκμετάλλευση για την εύρεση ουρανίου για τους πυρηνικούς σταθμούς, όπως και σπάνιων γαιών και μεταλλευμάτων για τους φωτοβολταϊκούς πίνακες. Η γενικευμένη απάθεια φωλιάζει επίσης στην ψυχαγωγία και την επιτήρηση που επιβάλλονται απ’ τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τα επικοινωνιακά τους τερτίπια, τα οποία φυσικά απαιτούν γιγάντια ποσά ηλεκτρικής παροχής.

Για όλους αυτούς τους λόγους, θα συμβεί ξανά.

ποντίκι που διαχέει τη φλόγα

Πηγή: Act for Freedom Now

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok