Συλλογική τοποθέτηση συντροφ(ισσ)ών για τη στοχοποίηση τους ως “ύποπτοι για επιθέσεις σε αστυνομικούς”

Το Σάββατο 27 Μαρτίου ενημερωθήκαμε από το in.gr και το άρθρο του Βασίλη Λαμπρόπουλου πως τα οχήματα μας και κατά συνέπεια εμείς, ανήκουμε σε ανεπίσημη λίστα υπόπτων «που κινούνται κοντά σε υπηρεσίες και σπίτια συναδέλφων και ενημερώνουν ή συμμετέχουν σε πεσίματα (!!!) σε συναδέλφους, οχήματα υπηρεσιακά και ιδιωτικά καθώς και σε κατοικίες τους».

Στο άρθρο δε, αναφέρεται πως τη λίστα αυτή έχουν καταρτίσει στελέχη της ΕΛ.ΑΣ., αναφέροντας μάλιστα πως τα οχήματα αυτά έχουν θεαθεί το τελευταίο δεκαήμερο κοντά σε σπίτια μπάτσων στηνΑθήνα.

Πάμε τώρα και σε δύο στιγμές της αλήθειας γύρω από την υπόθεση, καθώς από τον συγκεκριμένο δημοσιογράφο και τη συγκεκριμένη ιστοσελίδα δεν μπορούσαμε να περιμένουμε κάτι σχετικό με αυτήν:

1)Στη λίστα αυτή συμπεριλαμβάνονται τουλάχιστον 18 (!!!) οχήματα αγωνιστών και αγωνιστριών από τη Θεσσαλονίκη, τα οποία ουδέποτε κινήθηκαν στην Αθήνα, όπως αναφέρει το άρθρο και η σχετική λίστα.

2)Τα οχήματά μας αποτελούν οχήματα τα οποία χρησιμοποιούμε για να μετακινούμαστε στις πόλεις που ζούμε, από και προς τη δουλειά μας, τις οικογενειακές μας υποχρεώσεις αλλά και κινηματικές δραστηριότητες. Κάποιοι από εμάς είμαστε σε αυτά αρκετές ώρες της ημέρας καθώς εργαζόμαστε ως διανομείς.

Η ευρύτητα της στοχοποίησης που αφορά αγωνιστές και αγωνίστριες διαφορετικών πόλεων αλλά και πολιτικών συλλογικοτήτων μας κάνει ξεκάθαρη και τη στόχευσή της. Δεν είναι άλλωστε πρώτη φορά που αγωνιστές και αγωνίστριες μπαίνουν στο κάδρο της καταστολής, προληπτικά και χωρίς στοιχεία. Είτε με την παγίδευση των οχημάτων τους με κοριούς, είτε με τις φθορές στα λάστιχα τους.

Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε αν είναι κάποια ομάδα μπάτσων, κάποια συνδικαλιστική τους παράταξη, κάποιο ολόκληρο τμήμα ή συνεργαζόμενες υπηρεσίες αυτοί που δημιούργησαν αυτή τη λίστα. Ξέρουμε όμως πως πρόσβαση σε μία τέτοια ευρύτητα στοιχείων οχημάτων ανθρώπων από τόσες διαφορετικές πολιτικές ομάδες μπορούν να έχουν η Κρατική Ασφάλεια και η Αντιτρομοκρατική, για τις οποίες η σύνταξη της άλλωστε, μπορεί να γίνει με την απομνημόνευση των πινακίδων αυτών από τη συμμετοχή μας σε κάποια μοτοπορεία.

Δεν ξέρουμε και σε ποιες και πόσες υπηρεσίες έχει κυκλοφορήσει αυτό το χαρτί. Ξέρουμε ότι αυτό το χαρτί, τόσο με τη δημοσιοποίησή του, όσο και με την – από τα πριν – κυκλοφορία του ανάμεσα σε εκατοντάδες αν όχι χιλιάδες μπάτσους, μας στοχοποιεί και θέτει άμεσα σε κίνδυνο τη σωματική μας ακεραιότητα, την ελευθερία μας και την ίδια μας τη ζωή.

Το ότι η ΕΛ.ΑΣ. χρησιμοποιεί τα ονόματα και τα οχήματά μας σε μία λίστα εσωτερικής κατανάλωσής μεταξύ των μελών της, πέρα από το ότι συνιστά μία κραυγαλέα προσπέραση των νόμων από αυτούς που τους εφαρμόζουν, δίνει τα στοιχεία μας σε κάθε μεμονωμένο μπάτσο και πλέον με τη δημοσιοποίησή της, σε κάθε παρακρατικό ή φασίστα.

Η στοχοποίηση με αυτόν τον τρόπο, δηλαδή χωρίς κανένα κριτήριο πέραν της συμμετοχής μας σε κινηματικές διαδικασίες δεν είναι κάτι προφανές απλά αποδεικνύει περίτρανα τον τρόπο με τον οποίο οι διωκτικές αρχές στοχοποιούν και κατηγορούν αγωνιστές, στην όποια κάθε φορά προσπάθεια τους να κάμψουν τις αντιστάσεις τις οποίες γεννιούνται. Δεν μπορούμε όμως να μην επισημάνουμε σε αυτήν τη περίπτωση τον τρόπο με τον οποίο σκέφτονται και πως αυτός οδηγεί σε αυτό που τόσα χρόνια αποκαλούμε δημιουργία ενόχων, με μόνο κριτήριο αυτό της πολιτική μας ταυτότητας και συνεπώς της εμπλοκής μας σε κινηματικές διαδικασίες.

Από την άλλη, αναγνωρίζοντας την ίδια την τραγικότητα της ύπαρξης 18 τουλάχιστον οχημάτων που κινούνται στη Θεσσαλονίκη σε μία λίστα για επιθέσεις που έγιναν στην Αθήνα, ξέρουμε καλά πως η λίστα αυτή θέλει να στείλει και ένα σαφές μήνυμα τόσο σε εμάς όσο και κύρια σε άλλους αγωνιστές και αγωνίστριες. Την ώρα που το κράτος αναδιπλώνεται προσωρινά απέναντι στη γενικευμένη καταστολή που συνάντησε ισχυρές κοινωνικές αντιστάσεις, στέλνει τώρα ένα πιο συγκεκριμένο μήνυμα ότι ανά πάσα στιγμή, οι αναρχικοί/ αναρχικές και οι κομμουνιστές/ κομμουνίστριες είμαστε στοχοποιημένοι νομικά αλλά και σωματικά από ένα κράτος που έχει συνέχεια στην τρομοκρατία, στις παράνομες παρακολουθήσεις, στη συνεργασία του με ακροδεξιές ομάδες.

Είμαστε κοινωνικοί αγωνιστές και αγωνίστριες που συμμετέχουν ως κομμάτι των εκμεταλλευόμενων και των καταπιεσμένων στο κίνημα κοινωνικής απελευθέρωσης μέσα από τα σωματεία, τους συλλόγους, τις συλλογικότητές μας, υποστηρίζοντας τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις εναντίον του κρατικού αυταρχισμού και του καπιταλιστικού ολοκληρωτισμού. Απέναντι στην προσπάθεια της αστυνομίας και των ελεγχόμενων ΜΜΕ να τρομοκρατήσουν το κοινωνικό κίνημα, στοχοποιώντας όσους αποτελούν κομμάτι του, όπως εμείς, δηλώνουμε ότι οι κατασκευασμένες αθλιότητες που διακινούνται δεν μας τρομοκρατούν…

Με ενότητα αλλά και αποφασιστικότητα θα σταθούμε απέναντι στο τέρας της κρατικής καταστολής και τρομοκρατίας υπερασπιζόμενοι/ες την υγεία, την εργασία, τη μόρφωση, την ελευθερία, τις συνθήκες ζωής της κοινωνικής βάσης, αλλά και το περιβάλλον από τη λεηλασία κράτους και κεφαλαίου.

Για ο,τι (μας) συμβεί από εδώ και πέρα, η ευθύνη βαραίνει αποκλειστικά και μόνο τον ίδιο τον Λαμπρόπουλο και τα ΜΜΕ, το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και την ΕΛ.ΑΣ.

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ , ΚΑΜΙΑ ΚΡΑΤΙΚΗ ΣΚΕΥΩΡΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΗ

ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΘΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΝ ΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

Α.Δ , Γ.Τ , Θ.Χ , Β.Α , Η.Ν , Σ.Κ , Χ.Ι , Μ.Τ , Θ.Χ , Κ.Φ , Ν.Ν , Γ.Τ , Δ.Σ , Χ.Τ , Δ.Γ , Δ.Π , Α.Κ , Π.ΜΠ

Οι 18 από τους 21 δικυκλιστές της λίστας “ύποπτων δικύκλων για επιθέσεις”

(Λόγω αδυναμίας επικοινωνίας με 2 άτομα από την λίστα, αυτό το κείμενο υπογράφεται από τους/τις 18 που βρίσκονται στη Θεσσαλονίκη)

Διαδήλωση ενάντια στην κρατική βία

Ενάντια στην ταξική και κατασταλτική διαχείριση της πανδημίας από το κράτος

Ένας χρόνος έχει περάσει από το ξέσπασμα της πανδημίας και η στρατηγική του κράτους για τη διαχείριση της δεν έχει αλλάξει. Επικαλούμενο τις ελλείψεις του δημόσιου συστήματος υγείας προχώρησε σε μια σειρά περιοριστικών μέτρων τα οποία απαγορεύουν και χαρακτηρίζουν ως “άσκοπη” οποιαδήποτε δραστηριότητα δε σχετίζεται με την παραγωγή και την κατανάλωση. Το κράτος λοιπόν αντί να επιλέξει να ενισχύσει το σύστημα υγείας για την αντιμετώπιση της πανδημίας προχώρησε σε προσλήψεις χιλιάδων μπάτσων και τη δημιουργία καινούργιων σωμάτων αστυνόμευσης. Η λύση του κράτους απέναντι σε κάθε πρόβλημα λοιπόν είναι η καταστολή (είτε αυτή εφαρμόζεται με τους νόμους που ψηφίζει η πολιτική εξουσία, είτε με την μεροληπτική στάση που κρατάει η δικαστική, είτε με τη διαστρέβλωση της πραγματικότητας από τα ΜΜΕ, είτε με την βία που ασκούν στο δρόμο οι μπάτσοι) και η καταστολή αυτή έρχεται για όλους. Οι πρόσφατες εικόνες από την εκκένωση της πρυτανείας του ΑΠΘ, το όργιο ξυλοδαρμών σε νέα Σμύρνη αλλά και σε όλο τον ελλαδικό χώρο δεν αφήνουν καμία άλλη επιλογή στους ανθρώπους που θέλουν να ανασαίνουν ξανά ελεύθεροι από το να αντισταθούν στο κτήνος που ονομάζεται κράτος, με κάθε τρόπο, με κάθε μέσο, χωρίς κανέναν ενδοιασμό.

Ένας από τους αγώνες που ξέσπασαν μέσα σε αυτήν την περίοδο ήταν και αυτός της απεργίας πείνας του Δ. Κουφοντίνα ενάντια στην κρατική εκδικητικότητα και αυθαιρεσία. Και ακριβώς επειδή η κρατική αυθαιρεσία δεν στοχεύει μόνο στον Κουφοντίνα η λήξη της απεργίας πεινάς του αγωνιστή δεν είναι το τέλος, πάρα ακόμα ένας σταθμός που ανέδειξε τη δολοφονική και εκδικητική φύση του κράτους.

Η αποτυχημένη διαχείριση της πανδημίας από τα λαμόγια της αστικής δημοκρατίας, η καταστολή από τα καθάρματα με τις μπλε στολές, η αλλογιστη καταπάτηση δημοσίων πόρων έτσι ώστε η κοινωνία να παραμένει στο σκοτάδι και τον τρόμο,δεν μας αφήνουν άλλη επιλογή από την επιλογή του αγώνα.

Ο αγώνας ενάντια στην κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα είναι αγώνας για ζωή

Νίκη στον αγώνα του Δημήτρη Κουφοντινα απέναντι στην κρατική αυθαιρεσία

Νίκη στον αγώνα τών φοιτητών/τριών, των υγειονομικών και όσων αγωνίζονται

Ανοιχτή συνέλευση αλληλεγγύης στον αγώνα του Δ. Κουφοντίνα

Πορεία αλληλεγγύης στις μετανάστριες με αφορμή τον ένα χρόνο από τα γεγονότα στον Έβρο

Έχει περάσει σχεδόν ένας χρόνος από τα πολεμικά γεγονότα στα ελληνοτουρκικά σύνορα. Ένας χρόνος από τότε που χιλιάδες μετανάστες που προσέγγισαν τα ελληνοτουρκικά σύνορα, στον Έβρο και τα νησιά, προκειμένου να περάσουν στην ελληνική επικράτεια, αποτέλεσαν την αφορμή για την πραγματοποίηση μιας από τις εντονότερες, βιαιότερες και εντατικότερες πολεμικές επιχειρήσεις του ελληνικού κράτους, των μηχανισμών του και όσων παραστρατιωτικών, ένοπλων, φασιστικών ομάδων αποφάσισαν να “πάρουν το νόμο στα χέρια τους” και να συνδράμουν στην εθνική, δολοφονική ομοψυχία. Το απόγευμα της Παρασκευής 12 Μάρτη πραγματοποιήθηκε πορεία αλληλεγγύης στις μετανάστριες με τη συμμετοχή πάνω από 1000 αγωνιστών και αγωνιστριών, η οποία κινήθηκε στο κέντρο της πόλης.

Χρονικό κατειλημμένου κέντρου αγώνα ΕΚΘ για την αλληλεγγύη στην απεργία πείνας του Δ. Κουφοντίνα

Δευτέρα 1 Μάρτη: Έναρξη κατάληψης του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης για τη στήριξη της απεργίας πείνας του επαναστάτη Δ, Κουφοντίνα.

Ζούμε σε έναν κόσμο όπου εκατοντάδες εκατομμύρια εργαζομένων οδηγούνται στην ανεργία και δισεκατομμύρια άνθρωποι καλούνται να γίνουν ακόμα πιο φτωχοί από ότι ήταν ήδη. Σε έναν κόσμο όπου οι διενέξεις μεταξύ ισχυρών κρατών και εταιρειών για το μοίρασμα των αγορών σπέρνουν πολέμους σε κάθε γωνιά της γης, γεννούν προσφυγιά, υπερεκμετάλλευση και βαρβαρότητα στην περιφέρεια. Σε έναν κόσμο όπου όλο και λιγότεροι άνθρωποι κατέχουν όλο και μεγαλύτερο ποσοστό του κοινωνικού πλούτου και ευθύνονται για την, χωρίς επιστροφή, λεηλασία του πλανήτη. Σε έναν κόσμο όπου τα κράτη οχυρώνονται μπροστά στις εξεγέρσεις που έρχονται, στις εξεγέρσεις των πεινασμένων, των αποκλεισμένων, των αδικημένων.

Ζούμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, σε μία ένωση κεφαλαιοκρατών της Ευρώπης που συντονισμένα ξεζουμίζουν τους πληθυσμούς στα μετόπισθεν αλλά και στις σύγχρονες αποικίες. Στην Ευρώπη που καυχιέται για τις φιλελεύθερες αξίες της, αλλά περιορίζει όλο και πιο πολύ κάθε ένοια ελευθερίας, φυλακίζοντας μέχρι και μουσικούς, όπως στην περίπτωση του Πάμπλο Χασέλ στην Ισπανία, και στοχοποιεί οποιονδήποτε αντισταθεί στον ολοκληρωτισμό που επιβάλει στο εσωτερικό της. Ζούμε στην Ευρώπη που πνίγει μετανάστες στα θαλάσσια σύνορά της σε Αιγαίο και Μεσόγειο, στην Ευρώπη που τα κράτη επιδοτούν τους βιομηχάνους τους και φορο-ληστεύουν τους εργαζόμενους τους, στην Ευρώπη με μία τερατώδη αντιτρομοκρατική νομοθεσία που ποινικοποιεί κάθε μορφή αγώνα, στην Ευρώπη όπου σιγά-σιγά ακόμα και η απεργία ή η διαδήλωση κρίνονται παράνομες.

Ζούμε στην Ελλάδα, όπου το χρέος έχει ξεπεράσει το 200% του ΑΕΠ, όπου οι άνεργοι έχουν ξεπεράσει τους 1.200.000, όπου η έμφυλη βία κυριαρχεί σε κάθε πτυχή της κοινωνικής ζωής. Στην Ελλάδα που ξοδεύει δισεκατομμύρια για την πολεμική της προετοιμασία, για τη συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ, για την αστυνομία, τις επιδοτήσεις των μεγάλων επιχειρήσεων και τα χαρτζιλίκια στα ΜΜΕ. Στην Ελλάδα που την ίδια στιγμή ετοιμάζεται να αφήσει χιλιάδες ανθρώπους χωρίς πρώτη κατοικία, ενώ ήδη άστεγοι στους δρόμους των πόλεών της, πεθαίνουν από το κρύο. Στην Ελλάδα όπου υποχρηματοδοτείται το σύστημα υγείας και το 80% των τακτικών χειρουργείων έχει ανασταλλεί, όπου η παιδεία γίνεται λεία στα νύχια των ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων, όπου τα πάντα ιδιωτικοποιούνται. Στην Ελλάδα όπου παιδοβιαστές ξεπλένονται από τα ΜΜΕ και την κυβέρνηση, στην Ελλάδα που μέσα σε ένα χρόνο πανδημίας η κυβέρνηση έχει προλάβει να περάσει πολλά αντικοινωνικά και αντεργατικά νομοσχέδιο. Στην Ελλάδα όπου πάνοπλοι μπάτσοι εισβάλουν στα πανεπιστήμια για να βασανίσουν φοιτητές, όπου οι πορείες έχουν απαγορευτεί, όπου τα σωματεία φακελώνονται και οι απεργίες είναι σχεδόν εκτός νόμου. Στην Ελλάδα όπου η κυβέρνηση ψηφίζει συνεχώς νέους όλο και πιο αυστηρούς νόμους για τους κρατούμενους, τους μετανάστες, τους εργαζόμενους. Στην Ελλάδα που χιλιάδες κρατούμενοι στοιβάζονται εν μέσω πανδημίας σε άθλιες συνθήκες μες στα σωφρονιστικά κολαστήρια, που μετανάστες και μετανάστριες σε στρατόπεδα συγκέντρωσης μένουν απροστάτευτοι στο ψύχος, μένουν εκτεθειμένοι στον covid19 και κάθε είδους πάθηση χωρίς ίχνος ιατροφαρακευτικής περίθαλψης.

Μέσα σε αυτή τη συνθήκη επέλεξε να πραγματοποιήσει την απεργία πείνας ο Δ. Κουφοντίνας. Και είναι μέσα σε αυτή τη συνθήκη, με γιατρούς και νοσηλευτές, με μαθήτριες και εκπαιδευτικούς, μουσικούς και φοιτήτριες, στους δρόμους, όπου ο αγώνας του πρέπει να αγκαλιαστεί από κάθε αγωνιζόμενο και κάθε καταπιεσμένη για να δώσει και πάλι ελπίδα σε όλες και όλους μας.

Καλούμε κάθε κάτοικο αυτής της πόλης που νοιώθει ότι αυτός ο αγώνας αφορά πολλούς περισσότερους από τον ίδιο τον απεργό, που αντιλαμβάνεται τη σημασία να υπάρξουν ρωγμές και αναχώματα στην οξυμένη κρατική καταστολή, που ασφυκτιά από την εγκληματική, ταξική και κατασταλτική διαχείριση της πανδημίας από το κράτος να πλαισιώσει την κατάληψη του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης για να λειτουργήσει ως κέντρο αγώνα με αιχμή την απεργία πείνας του Δ. Κουφοντίνα και να το μετατρέψουμε μαζί με την Κατειλημμένη Πρυτανεία σε εστίες συντονισμένης αντίστασης.

Ζητάμε από τον κόσμο που θα στηρίξει την προσπάθεια να σεβαστεί το ότι αρκετές από εμάς έχουν υποκείμενα νοσήματα, παιδιά, γονείς, συγγενείς, συγκατοίκους και φίλους με προβλήματα υγείας και με ενσυναίσθηση αλλά και αίσθημα κοινωνικής και ταξικής αλληλεγγύης να τηρούμε τα μέτρα υγειονομικής προστασίας.

Στις 12:00 το πρωί της Δευτέρας πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση αλληλεγγύης έξω από το ΕΚΘ ενώ το απόγευμα της ίδιας μέρας πραγματοποιήθηκε πορεία αλληλεγγύης με τη συμμετοχή πάνω από 700 ατόμων για τη στήριξη του αγώνα του συντρόφου Δ. Κουφοντίνα.

Τρίτη 2 Μάρτη: Το πρωί της ημέρας πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση στην Καμάρα. Το μεσημέρι της Τρίτης πραγματοποιήθηκε ανοιχτή ενημέρωση για την κατάσταση του απεργού και τις δικονομικές εξελίξεις με τη συμμετοχή της δικηγόρου Ι. Κούρτοβικ και του γιατρού του απεργού Θ.  Σδούκου, ενώ το απόγευμα της ίδιας μέρας εκατοντάδες αγωνιστές και αγωνίστριες πραγματοποίησαν πορεία από το Λευκό Πύργο προς το κέντρο της πόλης.

Καλησπέρα στη Θεσσαλονίκη. Να πω ότι και εμένα και όσους ασχολούνται με αυτή την υπόθεση, μας έχει αγγίξει αυτή η κινητικότητα που υπάρχει στη Θεσσαλονίκη και η δύναμη που έχει δείξει ο κόσμος. Και στην Αθήνα βέβαια και σε άλλες πόλεις, αλλά νομίζω ότι η Θεσσαλονίκη έδειξε το δρόμο, με τον τρόπο με τον οποίο κινητοποιήθηκε δυναμικά και έγκαιρα σ’ αυτή την ιστορία. Έχω προσπαθήσει να μεταφέρω στον άνθρωπο που βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο κρεβάτι του νοσοκομείου ότι υπάρχει συμπαράσταση, επειδή αυτό του δίνει δύναμη, Είναι κάτι το οποίο είναι σημαντικό για αυτόν για να μπορεί να συνεχίζει τον αγώνα του, για να μπορεί να δικαιώνεται ο αγώνας του. Και αν στο τέλος δεν οδηγηθεί στη νίκη, είναι η σημαντική κινητοποίηση που γίνεται, είναι σημαντικές οι κινητοποιήσεις που κάνετε, που κάνουμε όλοι μας. Δεν ξέρω μέχρι ποιο σημείο θα μπορούμε να το ενημερώνουμε για αυτά, δεν ξέρω μέχρι ποιο σημείο θα μπορεί να έχει συνείδηση.

Ι. Κούρτοβικ

Τετάρτη 3 Μάρτη:Νέα πορεία αλληλεγγύης πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Τετάρτης με τη συμμετοχή πάνω απο 800 αγωνιστριών και αγωνιστών από το Άγαλμα Βενιζέλου με κατεύθυνση προς το ΥΜΑΘ και το κέντρο της πόλης.

Πέμπτη 4 Μάρτη: Το πρωί της Πέμπτης στα πλαίσια σύνδεσης του αγώνα του συντρόφου με τους ευρύτερους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες, το κέντρο αγώνα ΕΚΘ στήριξε την πανεκπαιδευτική πορεία ενάντια στο τρομονομοσχέδιο Κεραμέως-Χρυσοχοϊδη. Το απόγευμα της ίδιας μέρας στο ΕΚΘ πραγματοποιήθηκε εκδήλωση αλληλεγγύης με τη συμμετοχή των φυλακισμένων συντρόφων Γ. Μιχαηλίδη, Π. Γεωργιάδη, Β. Σταθόπουλου, Ν. Μαζιώτη, Π. Ρούπα, Γ. Δημητράκη και Κ. Σακκά.

Είμαστε δύο κόσμοι σε σύγκρουση. Και αυτή η σύγκρουση δε μπορεί παρά να είναι συλλογική υπόθεση για τον κόσμο της αντίστασης και των αγώνων. Γιατί το ίδιο κράτος που οδηγεί στο θάνατο τον επαναστάτη Δ. Κουφοντίνα, τσακίζει, συλλαμβάνει και βασανίζει φοιτητές και εργαζόμενες, θάβει στο μπετό κρατούμενους και δολοφονεί μετανάστριες. Ο δικός μας κόσμος ενώνει τη φωνή και τις δυνάμεις του κάθε μέρα στους δρόμους για να απαντήσει συλλογικά. Γιατί ο αγώνας ενός, είναι συλλογικό διακύβευμα. Απο τις φυλακές μέχρι τους δρόμους και από τους χώρους εργασίας, τα πανεπιστήμια, τα σχολεία μέχρι την κάθε γειτονιά, το δίκαιο θα κριθεί στους δρόμους. Στηρίζουμε τις πανεκπαιδευτικές κινητοποιήσεις, συμμετέχοντας στα ελευθεριακά μπλόκ της αγωνιζόμενης φοιτητικής κοινότητας.

Παρασκευή 5 Μάρτη:Νέα πορεία αλληλεγγύης με τη συμμετοχή 1000 αγωνιστριών και αγωνιστών πραγματοποιήθηκε στο κέντρο της πόλης.

Σάββατο 6 Μάρτη: Από το πρωί του Σαββάτου στο κατειλημμένο κέντρο αγώνα ξεκίνησε η συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης για τη στήριξη των πληγέντων από το σεισμό στη Θεσσαλία. Το απόγευμα της ίδιας μέρας, στα πλαίσια της 2ης διεθνούς μέρας αλληλεγγύης στον αγώνα του συντρόφου, πραγματοποιήθηκε εκδήλωση για τη σύνδεση των αγώνων του Δ. Κουφοντίνα και του Λάμπρου Φούντα ,εν΄ όψει των 11 χρόνων από τη δολοφονία του στη Δάφνη, με τη συμμετοχή διεθνιστών συντρόφων που διώχθηκαν και φυλακίστηκαν για τη συμβολή τους στον ένοπλο αγώνα.

Η εδαφικοποίηση της ανάδειξης του αγώνα του Δημήτρη είναι μια κίνηση που οφείλει να επανανοηματοδοτήσει την πραγματική διάσταση και τα περιεχόμενα ενός από τους πιο βαρυσήμαντους πολιτικούς και κοινωνικούς όρους, αυτού της αλληλεγγύης. Το ίδιο κράτος που αδιαφορεί για τη ζωή του απεργού, γυρνάει την πλάτη αυτές τις μέρες σε εκατοντάδες συνανθρώπους μας λίγα χιλιόμετρα μακριά από την πόλη μας. Αναφερόμενοι στους πληγέντες του πρόσφατου σεισμού στην Θεσσαλία, αναλαμβάνουμε την πρωτοβουλία για τις επόμενες  μέρες να στηρίξουμε στην πράξη τις ανάγκες τους.

Κυριακή 7 Μάρτη: Το πρωί της Κυριακής πραγματοποιήθηκε αυτοοργανωμένο σεμινάριο πρώτων βοηθειών για την αντιμετώπιση τραυματισμών από μπάτσους.

Δευτέρα 8 Μάρτη: Την 8η Μάρτη, μέρα φεμινιστικής απεργίας, το κατειλημμένο ΕΚΘ στήριξε τα καλέσματα ενάντια στην πατριαρχία, την κρατική και καπιταλιστική βία ενώ το μεσημέρι πραγματοποιήθηκε εκδήλωση για την παρουσίαση και τη σύνδεση των αγώνων ενάντια στην κρατική και καπιταλιστική επίθεση που δεχόμαστε. Στην εκδήλωση συμμετείχαν αγωνιστές και αγωνίστριες από τον χώρο της υγείας, από το μέτωπο των περιβαλλοντικών αντιστάσεων, την αγωνιζόμενη φοιτητική κοινότητα και τον χώρο της τέχνης.

Τρίτη 9 Μάρτη: Το απόγευμα της Τρίτης, έπειτα από τις αντικατασταλτικές συγκεντρώσεις υπεράσπισης της κατειλημμένης πρυτανείας, πραγματοποιήθηκε ακόμη μια μεγάλη πορεία αλληλεγγύης στον αγώνα του συντρόφου που κατευθύνθηκε προς το κέντρο αγώνα σηματοδοτώντας και τη λήξη της κατάληψης.

Μετά από 9 ημέρες κατάληψης του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης, η συνέλευση αποφάσισε τον τερματισμό της, θεωρώντας πως το εγχείρημα αυτό έχει κλείσει τον κύκλο της συμβολής του στη συγκεκριμένη στιγμή του αγώνα για την ικανοποίηση του αιτήματος του απεργού πείνας Δ. Κουφοντίνα.

Εκατοντάδες άνθρωποι ήταν αυτοί, που σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, συναντήθηκαν μέσα στις διαδικασίες, στις εκδηλώσεις, στις συγκεντρώσεις, στις εξορμήσεις αντιπληροφόρησης και στις βάρδιες περιφρούρησης του κτιρίου, το οποίο αποτέλεσε σημείο αναφοράς για όσους και όσες ήθελαν να δηλώσουν την αλληλεγγύη τους στον αγωνιστή Δ. Κουφοντίνα, αλλά και να προσπαθήσουν να βρουν τα σημεία σύνδεσης του αγώνα του με το ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο και με τους άλλους αγώνες που ξεσπούν αυτή την περίοδο.

Εκδηλώσεις με τη συμμετοχή πολιτικών κρατουμένων, υγειονομικών, μουσικών, φοιτητριών, κατοίκων από τη Μεγάλη Παναγιά, πιστοποίησαν το ότι η κοινότητα των αγωνιζομένων μεγαλώνει και παρά τις πιθανές αντιθέσεις στο εσωτερικό της, αναγνωρίζει πλέον το ποιοι και ποιες είναι μαζί μας, στην από εδώ πλευρά του οδοφράγματος.

Έχουμε δίκιο και θα νικήσουμε!

7η πανελλαδική μέρα δράσης-ενημέρωση από την πορεία αλληλεγγύης στον Δ. Κουφοντίνα

Πάνω από 600 άτομα συμμετείχαν στην πορεία αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Δ. Κουφοντίνα, εν όψει της 7ης πανελλαδικής μέρας δράσης. Η πορεία ξεκίνησε από το άγαλμα Βενιζέλου (κινούμενη προς το Υ.ΜΑ.Θ. ) και μέσω των οδών Εγνατίας, Βενιζέλου και Αγ. Δημητρίου, Ιασωνίδου, Εγνατίας κατέληξε στο Άγαλμα Βενιζέλου ξανά. Ο αγώνας του συντρόφου συνεχίζεται με τον ίδιο έπειτα από την αφαίρεση της πεταλούδας με τον ορό ενυδάτωσης να δηλώνει πλέον ξεκάθαρα πως αρνείται οποιαδήποτε απόπειρα ανάνηψης και ιατρικής περίθαλψης σε περίπτωση που χάσει τις αισθήσεις του. Το βασανιστήριο της αναγκαστκής σίτισης είναι πλέον πιο ορατό από ποτέ. Η κρατική τρομοκρατία σπάει στο δρόμο.

Νίκη στην απεργία πείνας του  επαναστάτη Δ. Κουφοντίνα

Παρεμβάσεις σε ΜΜΕ ενάντια στη φίμωση του αγώνα του Δ. Κουφοντίνα

Το πρωί της Τρίτης 23/2 και της Πέμπτης 25/2, αντίστοιχα, πραγματοποιήσαμε παρεμβάσεις με τρικάκια πανό και συνθήματα στο κτίριο που στεγάζονται τα γραφεία του ειδησεογραφικού site thestival.gr (Γρ. Παλαμά 9) και στα γραφεία της Ένωσης Συντακτών Εφημερίδων, Περιοδικών και Ηλεκτρονικού Τύπου Βορείου Ελλάδος (Κομνηνών 19) ώστε από τη μία να καταδείξουμε τον πραγματικό ρόλο των media και από την άλλη να αναδείξουμε την πραγματική διάσταση του αγώνα του Δ. Κουφοντίνα και άτυπης καταδίκης σε θάνατο που του έχει επιβάλει η κυβέρνηση.

Ο Δ. Κουφοντίνας έχει βάλει, εδώ και 49 ημέρες το σώμα του ως ανάχωμα, διεκδικώντας την επιστροφή του στις φυλακές Κορυδαλλού, κάτι που δικαιούται και βάσει του νόμου που η ίδια η κυβέρνηση ψήφισε φωτογραφικά για αυτόν, έτσι ώστε να πάψει να εκτίει το υπόλοιπο της ποινής του στις αγροτικές φυλακές.

Οι νόμοι όμως, γίνονται κουρελόχαρτα από τους ίδιους τους υποστηρικτές τους και μετατρέπονται σε πλαστελίνη στα χέρια τους, έτσι ώστε να μεταφραστούν και να εφαρμοστούν, όπως το κράτος και το κεφάλαιο έχουν ανάγκη. Αυτή είναι μία πραγματικότητα που η κοινωνική βάση βιώνει στο πετσί της, όλο και πιο ξεκάθαρα τα τελευταία 10 χρόνια με τα δεκάδες νομοσχέδια φτωχοποίησης της, λεηλασίας του περιβάλλοντος, των ιδιωτικοποιήσεων, της καταλήστευσης των ασφαλιστικών ταμείων, της ατιμωρησίας της αστυνομικής βίας και της οχύρωσης της κρατικής καταστολής αλλά και της κερδοφορίας των καπιταλιστών.

Η καταστολή δεν αρκεί όμως, κι αυτό οι κρατούντες το ξέρουν καλά όσα εκατομμύρια κι αν ξοδέψουν για νέες προσλήψεις μπάτσων, για νέο εξοπλισμό βίας απέναντι στους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες.

Χέρι-χέρι με αυτήν, μερικές δεκάδες παράσιτα-ιδιοκτήτες εφημερίδων, καναλιών και ιστοσελίδων “ενημέρωσης”, πολλές φορές και οι ίδιοι πολιτικοί ή επιχειρηματίες και σε άλλους κλάδους, βρίσκονται σε εντεταλμένη υπηρεσία για να αντιστρέφουν άλλες φορές με χειρουργικό και άλλες φορές με ξεδιάντροπο τρόπο την πραγματικότητα που βιώνουμε κάθε μέρα, εμείς οι κοινοί θνητοί.

Είναι πολλά τα λεφτά όμως. Οι διαφημίσεις, οι λίστες “Πέτσα”, οι φοροαπαλλαγές, οι συμφωνίες πάνω και κάτω από το τραπέζι με το ντόπιο και το ξένο κεφάλαιο και με τους κυβερνώντες ή ακόμα και με τους τοπικούς “άρχοντες” (αντιπεριφερειάρχες κλπ), δεν αφήνουν περιθώρια στους γλοιώδεις αυλικούς να παρεκκλίνουν, να εκφράσουν έστω και για λίγο, ελεύθερα τη γνώμη τους, σε περίπτωση βέβαια που αυτή δεν ταυτίζεται με την προσταγή του αφέντη τους.

Είναι αυτοί που μιλάν για ατομική ευθύνη και είναι στη βούβα για τα ελλιπή μέτρα προστασίας σε ΜΜΜ, χώρους εργασίας, σχολεία. Είναι αυτοί που σπεύδουν να βγουν μπροστά για να δικαιολογήσουν την πολεμική προετοιμασία και τα δεκάδες δισεκατομμύρια που δίνονται για εξοπλισμούς ενώ η κοινωνία βυθίζεται στη φτώχεια. Είναι αυτοί που κουκουλώνουν κάθε παρατυπία της κυβέρνησης, που δικαιολογούν κάθε βιαστή και παιδοβιαστή, που σχετικοποιούν τις πράξεις του, την ίδια στιγμή που στάζουν χολή, στοχοποιούν και δικάζουν προκαταβολικά το εργατικό και το φοιτητικό κίνημα, τους κομμουνιστές και τους αναρχικούς αγωνιστές. Είναι αυτοί, δούλοι και φωνητικές χορδές της εξουσίας, που σιωπούν ή και επικροτούν τις μαζικές δολοφονίες μεταναστών στο Αιγαίο και τον Έβρο, τις δολοφονίες εν ώρα εργασίας, τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους του ΝΑΤΟ που βυθίζουν στο αίμα ολόκληρους λαούς, που καλύπτουν τους δήμους που αδιαφορούν για τους αστέγους που πεθαίνουν από το κρύο, που αναφέρουν χωρίς στοιχειώδες πρόσημο τις εκατοντάδες αυτοκτονίες ανέργων και φτωχοποιημένων, που την ίδια στιγμή στοχοποιούν όποιον εκφράσει τη στήριξή του στον απεργό πείνας Δ. Κουφοντίνα, τον “κατά συρροή δολοφόνο” όπως τον αποκαλούν.

Αυτοί που υπηρετούν με πάθος ένα σύστημα φτώχειας και θανάτου, ας ξέρουν κι αυτό: Όλο και λιγότεροι άνθρωποι τους παίρνουν στα σοβαρά και ας μην έχουν αυταπάτες. Τα αφεντικά τους θα τους πετάξουν στην άκρη, όταν πια δεν τους είναι χρήσιμοι.

Γιατί τα χαρτζιλίκια κάποτε τελειώνουν, ενώ το ίδιο συμβαίνει και με τα αποτελέσματα ενός αισχρού και κακοστημένου προπαγανδιστικού μηχανισμού.

Σε μια περίοδο που η στάση της κυβέρνησης απέναντι σε κάθε κοινωνικό αγώνα είναι η άγρια βία και καταστολή, στο πρόσωπο του Δ. Κουφοντίνα, γίνεται ακομά μια φορά έκδηλο το πραγματικό πρόσωπο της αστικής δημοκρατίας, της κυρίαρχης δημοσιογραφίας, το πραγματικό πρόσωπο του κράτους και του βάρβαρου και εκδικητικού του χαρακτήρα.

Με τον απεργό πείνας να είναι ένα βήμα πριν τον θάνατο, τα περισσότερα ΜΜΕ, κεντρικά και ντόπια, συνεχίζουν να παίρνουν χαρτάκια για το τί και πώς θα πουν και μετατρέπονται σε συνένοχοι και ηθικοί αυτουργοί.

Τις μέρες αυτές, στεκόμενοι με κάθε μέσο αλληλέγυοι στο Δ. Κουφοντίνα, αγωνιζόμαστε για να νικήσει το δίκαιο το άδικο, για να νικήσει η ζωή το θάνατο, όπως κάναμε πάντα, όπως θα κάνουμε πάντα.

Νίκη στην απεργία πείνας του Δ. Κουφοντίνα

Νίκη στον αγώνα των φοιτητών, σε κάθε κοινωνικό και ταξικό αγώνα

ΑΛΗΤΕΣ – ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ

Συντονισμός συλλογικοτήτων για την αλληλεγγύη στον απεργό πείνας Δ. Κουφοντίνα

6η πανελλαδική μέρα δράσης-ενημέρωση από την πορεία αλληλεγγύης στον Δ. Κουφοντίνα

Πάνω από 800 άτομα συμμετείχαν στην πορεία αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Δ. Κουφοντίνα, εν όψει της 6ης πανελλαδικής μέρας δράσης. Η πορεία ξεκίνησε από το άγαλμα Βενιζέλου (κινούμενη προς το Υ.ΜΑ.Θ. ) και μέσω των οδών Εγνατίας, Βενιζέλου και Αγ. Δημητρίου, Ιασωνίδου, Εγνατίας κατέληξε στο Άγαλμα Βενιζέλου ξανά. Ο αγώνας συνεχίζεται. Η κρατική τρομοκρατία σπάει στο δρόμο.

Νίκη στην απεργία πείνας του  επαναστάτη Δ. Κουφοντίνα

27-2: Ανοιχτή συνέλευση ενάντια στον εκβιασμό των προστίμων

ΔΕ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΚΟΡΟΝΟΪΟΥ

Από την πρώτη στιγμή που τέθηκε σε διάγγελμα του πρωθυπουργού το ζήτημα της -περιβόητης πλέον- “ατομικής ευθύνης”, έγινε φανερό ότι στην ουσία είχαμε να κάνουμε με μια επικοινωνιακή καμπάνια. Στόχος αυτής της καμπάνιας δεν ήταν άλλος από το να μετακυλήσει τις προφανείς πολιτικές ευθύνες, από τις πλάτες των κυβερνόντων, σε αυτές της κοινωνικής βάσης.

Από την μια, η κυβέρνηση ήταν παντελώς απρόθυμη να προβεί έστω και σε ελάχιστες ουσιαστικές βελτιώσεις των δημόσιων παροχών. Το δημόσιο σύστημα υγείας (το οποίο οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές των τελευταίων χρόνων οδήγησαν σε πλήρη διάλυση) δεν ενισχύθηκε ουσιαστικά, τα μέσα μαζικής μεταφοράς δεν αυξήθηκαν ώστε να αποφευχθεί ο συνωστισμός, επαρκή δωρεάν τεστ δεν υπήρξαν… κλπ, κλπ. Από την άλλη όμως, αυτό την έφερε μπροστά στον κίνδυνο οι μαζικοί θάνατοι λόγω της πανδημίας να οδηγήσουν σε γενικευμένη κοινωνική αγανάκτηση και οργή, με άγνωστη πιθανή κατάληξη.

Για να “ξεφύγει” από αυτό το αδιέξοδο η κυβέρνηση επέλεξε να ακολουθήσει την εξής προκρούστεια πολιτική:
Απονέκρωση και συρρίκνωση όλων των ανθρώπινων και κοινωνικών δραστηριοτήτων που δεν ήταν, τουλάχιστον με την στενή έννοια, κρίκοι στην αλυσίδα της παραγωγής-κατανάλωσης (φυσικά η μπάλα πήρε με κυμαινόμενη ένταση και κομμάτια αυτής). Για να διασφαλιστεί αυτό, η επιτήρηση και η καταστολή οξύνθηκαν ακραία και αιφνίδια. Έτσι κάθε απόπειρα αμφισβήτησης αυτής της “ιεράρχησης” ή/και απόδοσης των πολιτικών ευθυνών σε αυτούς που πραγματικά αναλογούσαν, έβρισκε απέναντί της έναν εξελιγμένο και διογκωμένο κατασταλτικό μηχανισμό.

Το πρόστιμο για την “μη δικαιολογημένη μετακίνηση” αποτέλεσε και συνεχίζει να αποτελεί το βασικό μέσο εφαρμογής και επιβολής αυτής της πολιτικής. Έχοντας φτάσει στα 300 ευρώ (με απειλές για αύξησή του στα 500) την στιγμή που ο βασικός μισθός είναι στα 550 ευρώ και η ανεργία αυξάνεται κατακόρυφα, αποτελεί ουσιαστικά απειλή για την επιβίωση μεγάλου κομματιού της κοινωνικής βάσης. Όταν μάλιστα αυτό συνδυάζεται και με τους ασαφείς όρους μετακίνησης (χρονική διάρκεια, απόσταση από την οικία κλπ) που δίνουν χώρο σε κάθε μπάτσο -από τους μυριάδες που πλέον κατακλύζουν τους δρόμους- να “ξεδιπλώσει” την εξουσιομανία του, η κατάσταση γίνεται πραγματικά ασφυκτική για όσες και όσους βγάζουν τον μήνα τους ήδη με το ζόρι. Φτάνουμε έτσι σε ένα ιδιότυπο καθεστώς ομηρίας και κατ’ οίκον εγκλεισμού κυρίως όσων βρίσκονται σε δυσμενέστερη οικονομική θέση, ενώ για όσους βρίσκονται σε ψηλότερα σκαλοπάτια της οικονομικής πυραμίδας η δυνατότητα μετακίνησης είναι, στην ουσία, εξαγοράσιμη.

Στην συνθήκη της πανδημίας λοιπόν που βρισκόμαστε, τόσο οι παροχές υγείας σε περίπτωση που κάποιος/α νοσήσει όσο και η δυνατότητα μετακίνησης της/του είναι απλώς εμπορεύματα ανάμεσα σε όλα τα άλλα. Και όπως ισχύει για όλα τα εμπορεύματα, κάποιοι μπορούν να τα αγοράσουν και κάποιοι όχι. Με λίγα λόγια η υγεία και η ελευθερία έχουν, πιο ξεκάθαρα από κάθε άλλη φορά, ταξικό χαρακτήρα.

Την ίδια στιγμή η επίθεση που δέχεται η κοινωνική βάση τόσο από την πλευρά των αφεντικών όσο και από την πλευρά του κράτους, έχει οξυνθεί σε ακραίο βαθμό, εξαιτίας ακριβώς της ευνοϊκής συνθήκης που αποτέλεσε η πανδημία. Στους χώρους εργασία οι μειώσεις μισθών, οι απλήρωτες υπερωρίες, η εντατικοποίηση της εργασίας, οι απολύσεις κλπ αποτελούν πλέον τον κανόνα, ενώ νομοσχέδια που συνεπάγονται την απορρύθμιση των εργασίακων σχέσεων, την αρπαγή της πρώτης κατοικίας, την καταλήστευση των φυσικών πόρων, την υποβάθμιση των δημόσιων πανεπιστημίων και την μετατροπή τους σε μπατσοκρατούμενα φρούρια, περνάνε σωρηδόν τους τελευταίους μήνες.

Και σε αυτό το σημείο το πρόστιμο αποτέλεσε και συνεχίζει να αποτελεί απειλή αλλά και κόστος για όσες/όσους βγήκαν και βγαίνουν στον δρόμο, άλλοτε υπερασπιζόμενες/οι τα αιτήματα των υγειονομικών υπαλλήλων για ενίσχυση του ΕΣΥ, άλλοτε διεκδικώντας την δημόσια αγωνιστική παρουσία σε μέρες όπως η 17 Νοέμβρη και η 6 Δεκέμβρη και άλλοτε στοχεύοντας στο μπλοκάρισμα νομοσχεδίων όπως αυτά που αναφέρθηκαν παραπάνω.

Θεωρώντας λοιπόν, με βάση όλα αυτά, το πρόστιμο ως ένα μέτρο δεδομένα ταξικό, τόσο γιατί καθιστά την μετακίνηση ένα εμπόρευμα για λίγους, όσο και γιατί αποτελεί απειλή και ποινή για όσες και όσους αγωνίζονται κόντρα σε αυτήν την ασφυκτική συνθήκη, πιστεύουμε ότι οφείλουμε να αναδείξουμε αυτόν του τον χαρακτήρα, εκκινώντας μια διαδικασία αγώνα που θα στοχεύει στην άρνηση πληρωμών και την διαγραφή των προστίμων.

Για τον σκοπό αυτό πήραμε την πρωτοβουλία να καλέσουμε ανοιχτή συνέλευση το Σάββατο 27/2 στις 13.00 στη Σχολή Θετικών Επιστημών του ΑΠΘ, ώστε να συζητήσουμε όλες και όλοι μαζί πιθανούς τρόπους με τους οποίους θα μπορούσαμε να αναδείξουμε το εν λόγω ζήτημα και να αγωνιστούμε με στόχο την διαγραφή των προστίμων.

ΑΝ ΔΕΝ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ

ΘΑ ΒΓΑΙΝΟΥΜΕ ΑΠ’ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ

ΑΡΝΗΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΠΡΟΣΤΙΜΩΝ

Παρέμβαση έξω από τη ΓΑΔΘ για την απεργία πείνας του Δ. Κουφοντίνα

Το πρωί της Πέμπτης 18/2 πραγματοποιήθηκε παρέμβαση με ανάρτηση πανό, καπνογόνα και συνθηματα απέναντι από τη ΓΑΔΘ από συντρόφους/σες, ως ένδειξη αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Δημήτρη Κουφοντίνα. Μετα το κρέμασμα του πανό, δυνάμεις όλων των ειδών (μηχανές, ΟΠΚΕ, περιπολικά, ασφαλίτες) κινήθηκαν προς το σημείο και προέβησαν σε προσαγωγές 5 συντρόφων στην περιοχή. Τελικά οι σύντροφοι αφέθηκαν ελεύθεροι μετά την επιβολή προστίμων για παράνομη μετακίνηση

Το βίντεο της παρέμβασης εδώ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ/ΙΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ/ΕΙΣΕΣ ΤΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ

ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ

ΑΜΕΣΗ ΜΕΤΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΔΟΜΟΚΟΥ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ Δ. ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 19/2 ΣΤΙΣ 17.00 ΣΤΟ ΑΓ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Συντονισμός συλλογικοτήτων για την αλληλεγγύη στον απεργό πείνας Δ. Κουφοντίνα

Διεθνή μέρα δράσης για τον Δ. Κουφοντίνα-παρέμβαση σε ΝΑΤΟϊκές εγκαταστάσεις στη Θεσσαλονίκη

Από τις 8/1 ο αγωνιστής Δ. Κουφοντίνας πραγματοποιεί απεργία πείνας διεκδικώντας την μεταγωγή τους στις φυλακές Κορυδαλλού, διεκδικώντας την εφαρμογή του νόμου που η ίδια η ΝΔ πέρασε φωτογραφικά και εκδικητικά προς το πρόσωπό του.

Την 36η μέρα απεργίας πείνας του αγωνιστή, και ενώ η κατάσταση της υγείας του επιβαρύνεται μέρα με τη μέρα, και ενώ πλέον το ελληνικό κράτος και η κυβέρνηση της ΝΔ κάνουν ξεκάθαρο πως επιδιώκουν την μόνιμη βλάβη ή ακόμη και τη δολοφονία του Δ. Κουφοντίνα (πάντα με τις ευλογίες του κράτους των ΗΠΑ και της πρεσβείας τους), σύντροφοι και συντρόφισσες πραγματοποίησαμε παρεμβάσεις σε ΝΑΤΟϊκές εγκαταστάσεις στην πόλη της Θεσ/νίκης.

Στα πλαίσια της Διεθνούς Ημέρας Αλληλεγγύης στον επαναστάτη απεργό πείνας Δημήτρη Κουφοντινα το απόγευμα της Παρασκευής 12/2, βρεθήκαμε έξω από το στρατηγείο του ΝΑΤΟ στην 3ης Σεπτεμβρίου, αλλά και στις ΝΑΤΟϊκες εγκαταστάσεις στο στρατόπεδο Κόδρα, αναρτήσαμε πανό, πετάχτηκαν τρικάκια, γράφτηκαν και φωνάχτηκαν συνθήματα.

ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΟΥ Δ. ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ

ΑΜΕΣΗ ΜΕΤΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ

ΚΑΝΕΝΑ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΞΑΙΡΕΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ

Συντονισμός συλλογικοτήτων για την αλληλεγγύη στον απεργό πείνας Δ. Κουφοντίνα

Παρέμβαση στο Υπουργείο Μακεδονίας Θράκης για την απεργία πείνας του Δ. Κουφοντίνα

Την Πέμπτη 11 Φεβρουαρίου σύντροφοι και συντρόφισσες, πραγματοποιήσαμε παρέμβαση αλληλεγγύης στο Δ. Κουφοντίνα στο Υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης. Προσεγγίσαμε το σημείο με μηχανές, φωνάξαμε συνθήματα και πετάξαμε τρικάκια στο προαύλιο και τους γύρω δρόμους.

Νίκη στον αγώνα του Δημήτρη Κουφοντίνα που πραγματοποιεί απεργία πείνας από τις 8 Ιανουαρίου διεκδικώντας την μεταγωγή του στον Κορυδαλλό

Συντονισμός συλλογικοτήτων για την αλληλεγγύη στον απεργό πείνας Δ. Κουφοντίνα

Συγκέντρωση εν όψει της 4ης πανελλαδικής μέρας αλληλεγγύης στον Δ. Κουφοντίνα

Το πρωί της Τρίτης 9/2 150 αγωνιστές και αγωνίστριες σπάσαν για ακόμη μια φορά την κανονικοποίηση των απαγορεύσεων, πραγματοποιώντας συγκέντρωση αλληλεγγύης στον επαναστάτη Δ. Κουφοντίνα που διανύει της 33η μέρα απεργίας πείνας. Το δίκαιο του αγώνα δε θα λυγίσει μπροστά στην κρατική τρομοκρατία. Η αλληλεγγύη θα νικήσει.

Παρέμβαση στον Ιατρικό Σύλλογο Θεσσαλονίκης για την απεργία πείνας του Δ. Κουφοντίνα

Το πρωί της Δευτέρας 8/2 πραγματοποιήθηκε παρέμβαση από συντρόφους και συντρόφισσες στον Ιατρικό Σύλλογο Θεσσαλονίκης με αφορμή και την εισαγγελική διάταξη για αναγκαστική ιατρική παρέμβαση στην απεργία πείνας του Δ. Κουφοντίνα. Μοιράστηκαν κείμενα, κολλήθηκαν αφίσες και πετάχτηκαν τρικάκια.

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ, ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 9/2 στις 13.00 στην ΚΑΜΑΡΑ

Το κείμενο που μοιράστηκε και κολλήθηκε:

Από τις 8/1 ο πολιτικός κρατούμενος Δ. Κουφοντίνας πραγματοποιεί απεργία πείνας βάζοντας ως ανάχωμα το ίδιο του το σώμα μπροστά στην εκδικητικότητα της κυβέρνησης. Ο αγωνιστής Δ. Κουφοντίνας απαιτεί να εφαρμοστεί ο νόμος τον οποίο φωτογραφικά διατύπωσε η κυβέρνηση της ΝΔ προκειμένου, με όρους εξαίρεσης, να του αφαιρέσει το δικαίωμα έκτισης της ποινής του σε αγροτικές φυλακές. Και ενώ σύμφωνα με τον εν λόγω νόμο όφειλε να μεταχθεί στις φυλακές Κορυδαλλού, μετά από προσωπική παρέμβαση της γγ αντεγκληματικής πολιτικής Σ. Νικολάου, ο Δ. Κουφοντίνας μετάγεται στις φυλακές Δομοκού.

Δεν είναι, ωστόσο η πρώτη φορά που ο Δ. Κουφοντίνας έρχεται ευθέως αντιμέτωπος με τον κρατικό ρεβανσισμό, πάντα με τις συνεπικουρικές υποδείξεις του κράτους των ΗΠΑ. 31 μέρες μετά την έναρξη της 5ης απεργίας πείνας του, η υγεία του έχει περιέλθει σε κρίσιμη κατάσταση. Αντί, λοιπόν, ο κρατικός μηχανισμός να ικανοποιήσει το δίκαιο αίτημα του απεργού πείνας, φροντίζει κάθε μέρα να υιοθετεί ένα όλο και πιο αμείλικτο πρόσωπο. Είναι πλέον ξεκάθαρο πως ο στόχος τους είναι η εγκατάσταση σοβαρής και μόνιμης βλάβης ή ακόμη και η δολοφονία του αγωνιστή.

Εδώ και μία εβδομάδα υπάρχει διατυπωμένη εισαγγελική διάταξη η οποία απαιτεί την αναγκαστική ιατρική επέβαση “σε περίπτωση κινδύνου για μη αναστρέψιμες βλάβες”. Η συγκεκριμένη διάταξη, μεταξύ άλλων υπονοεί εντολή υποβολής του απεργού στο βασανιστήριο της υποχρεωτικής σίτισης(*). Η συγκεκριμένη διάταξη προσπαθεί να εξαναγκάσει το ιατρικό προσωπικό στην ανάληψη μιας θέσης συνενόχου στην εκδικητική και απάνθρωπη μεταχείριση του Δ. Κουφοντίνα, την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση παραμένει αμετανόητα ένοχη για την εγκληματική διαχείριση της πανδημίας του Covid-19 απέναντι στο σύνολο της πληττώμενης κοινωνίας, απέναντι στο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό που δίνει χωρίς καμία κρατική υποστήριξη σκληρές μάχες για την ανακοπή της

ΚΑΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΙΑΤΡΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΘΕΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΕΠΙΔΟΞΟΥΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥ Δ. ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ

ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕΙ ΤΟΝ ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ ΣΕΒΟΜΕΝΗ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ, ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΗ

ΝΑ ΣΤΑΘΕΙ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΩΝ ΚΟΜΜΑΤΙΩΝ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

ΝΑ ΜΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕΙ ΩΣ ΤΟ ΜΑΚΡΥ ΧΕΡΙ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΡΕΒΑΝΣΙΣΜΟΥ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΗ Δ. ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ

ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΟΥ

ΑΜΕΣΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΙΤΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΜΕΤΑΓΩΓΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΔΟΜΟΚΟΥ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ

Συντονισμός συλλογικοτήτων για την αλληλεγγύη στον απεργό πείνας Δ. Κουφοντίνα

(*) Στη μετάφραση της Διακήρυξης της Μάλτας για τους απεργούς πείνας, που αποφασίστηκε στην 43η Παγκόσμια Ιατρική Συνέλευση τον Νοέμβρη του 1991 και επικαιροποιήθηκε τον Σεπτέμβρη του 1992 στη Μαρμπέγια της Ισπανίας, τον Οκτώβρη του 2006 στη Νότια Αφρική και τον Οκτώβρη του 2017 στο Σικάγο, η υποχρεωτική σίτηση απεργού πείνας και οι επανειλημμένες ιατρικές παρεμβάσεις ενάντια στη θέληση του/της προσδιορίζονται ρητά ως μη-ηθικές πρακτικές.

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στον Δ.Κουφοντίνα έξω από την Ερτ3

Στις 2/2 πραγματοποιήσαμε συγκέντρωση με πανό και συνθήματα έξω από την Ερτ3 στην Αγγελάκη, στο κέντρο της Θεσ/νίκης, ως ελάχιστη ένδειξη αλληλεγγύης και ανάδειξης της απεργίας πείνας που διεξάγει ο επαναστάτης Δ. Κουφοντίνας από τις 8-1. Βρισκόμαστε στην 26η μέρα και τα ΜΜΕ θάβουν σκόπιμα την φωνή και τον αγώνα τόσο του συντρόφου όσο και του κινήματος αλληλεγγύης που στέκεται έμπρακτα δίπλα του. Η τρομοκρατία του κράτους, που μέσα από τα μίντια θέλει να επιβάλλει ως νόμο τη σιωπή, δε θα περάσει.

Κατά την αποχώρησή μας από την παρέμβαση, πλήθος μπάτσων περικύκλωσε την περιοχή διεξάγοντας ελέγχους κα έρευνες σε διαφορετικά σημεία με 7 συντρόφισσες και συντρόφους να προσαγάγονται σε διαφορετικά τμήματα, παρότι φέραν ακόμα και χαρτιά κυκλοφορίας. Μετά από κάποια ώρα αφέθηκαν όλες/οι ελεύθεροι.

Video από την παρέμβαση εδώ

Ρουφιάνοι δημοσιογράφοι, το δίκιο του αγώνα βρίσκεται στους δρόμους

Νίκη στην απεργία πείνας του επαναστάτη Δ. Κουφοντίνα

Δύναμη στους αλληλέγγυους απεργούς πείνας Γ.Δημητράκη και Ν.Μαζιώτη

Συντονισμός συλλογικοτήτων για την αλληλεγγύη στον απεργό πείνας Δ. Κουφοντίνα

Πορεία γειτονιάς στην Τούμπα ενάντια στις επαναπροωθήσεις μεταναστ(ρι)ών

Το Σάββατο 30 Γενάρη πραγματοποιήθηκε πορεία ενάντια στις επαναπροωθήσεις, καλεσμένη από Stop war on migrants και πλαισιωμένη από συλλογικότητες της Θεσσαλονίκης.

Η δράση αυτή εντάχθηκε στα πλαίσια της πανελλαδικής μέρας δράσεων αλληλεγγύης για τους μετανάστες και τις μετανάστριες, με αντίστοιχες συγκεντρώσεις στην Αθήνα, τη Λέσβο και τα Χανιά. Για τον κόσμο που αγωνίζεται και αντιστέκεται. Για τους μετανάστες και τις μετανάστριες που αναζητούν μια καλύτερη ζωή διασχίζοντας σύνορα και φράχτες. Για την καθεμία που βλέπει την εαυτή της ενάντια σε ένα κράτος που θέλει να μας εξοντώσει.

Ιδανική η συγκυρία για την κυβέρνηση να θεσπίζει νόμους και να δρα ανεξέλεγκτα, με σκοπό τον εκτοπισμό όσων περισσεύουν.Από τις παράνομες επαναπροωθήσεις μέχρι τις δολοφονικές επιχειρήσει στον Έβρο και τα νησιά του Αιγαίου βλέπουμε ένα κράτος αδίστακτο να επιβάλλεται σε ταλαιπωρημένους ανθρώπους, καταπατώντας κάθε τους δικαίωμα. Καθημερινά δεχόμαστε μαρτυρίες ανθρώπων που βρέθηκαν σε μια νύχτα στην Τουρκία, πριν καν προλάβουν να αιτηθούν άσυλο ή ακόμα και όταν κατέχουν τα απαραίτητα χαρτιά για την παραμονή τους στην Ελλάδα. Εκμεταλλευόμενο την καραντίνα και με χουντικό έλεγχο στα αστικά κέντρα, χρησιμοποιώντας ως βάση το καμπ των Διαβατών, το ελληνικό κράτος απαγάγει μετανάστες και τους στέλνει στα κέντρα κράτησης ή και απευθείας στην Τουρκία.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΕΠΑΝΑΠΡΟΩΘΗΣΕΙΣ ΜΕ ΤΙΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ