Αντιφασιστική πορεία για τη δολοφονία του Π.Φύσσα από τα τάγματα εφόδου της Χ.Α. 8 χρόνια πριν

Η καταδίκη της Χρυσής Αυγής ως εγκληματικής οργάνωσης είναι κάτι που σίγουρα αφήνει πίσω του κάποια συμπεράσματα σε σχέση με την εμπιστοσύνη στην αστική δικαιοσύνη και τον κοινοβουλευτισμό αλλά και το ευρύτερο αντιφασιστικό κίνημα και τους αγώνες που δίνει τόσα χρόνια. Η έκταση που πήρε η δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα κατά τη διάρκεια συμπλοκής με το τάγμα εφόδου της Νίκαιας ήταν η απαρχή για να οδηγηθεί η συμμορία του Μιχαλολιάκου στα δικαστήρια. Όμως η ακροδεξιά τρομοκρατία δε σταμάτησε. Άλλωστε η δολοφονία του Φύσσα είναι ένα στίγμα της χρόνιας δράσης των φασιστών με επιθέσεις σε αυτοδιαχειριζόμενους χώρους και καταλήψεις, τραμπουκισμοί και ξυλοδαρμοί συνδικαλιστών και αγωνιστών, πογκρόμ και δολοφονίες μεταναστών, συμμετοχή  σε παραστρατιωτικές αποστολές στα σύνορα και στο εξωτερικό, trafficking και προστασίες σε μαγαζιά της νύχτας και άλλα πόσα…

Η τιμωρία των φασιστών έρχεται πάντα μέσα από τον κόσμο του αγώνα, ούτε με δικαστήρια ούτε με φυλακές. Γιατί τους φασίστες δε τους ξεπλένει μόνο η αστική δικαιοσύνη αλλά και η εμπιστοσύνη σε αυτή. Το οπλισμένο χέρι του συστήματος δε το νικάς θεσμικά, το πολεμάς τσακίζοντας το σύστημα που το γεννά και το θρέφει για τις ανάγκες τους. Και μαζί του τσακίζεις και τη συνθήκη που γεννά. Γιατί η η Χρυσή Αυγή δεν μπήκε στο κοινοβούλιο ως μια μικρή μειοψηφία αλλά ως εκπρόσωπος του κοινωνικού εκφασισμού. Και μπορεί προσωρινά να αναστέλλει τη δράση της όμως τη θέση της παίρνουν άλλα μορφώματα (από οργανωμένους σχηματισμούς όπως ο Ιερός Λόχος μέχρι ομάδες αγανακτισμένων κατοίκων που κυνηγάνε μετανάστες στα νησιά και στα σύνορα πλάι στους μπάτσους) που συνεχίζουν να εξυπηρετούν τις ανάγκες του κράτους και του καπιταλισμού.

Η πάλη ενάντια στο φασισμό είναι μια ιστορική συνθήκη που αποτελεί καθαρά υπόθεση των εκμεταλλευόμενων απέναντι στους δυνάστες τους. Είμαστε δύο εκ διαμέτρου αντίθετοι κόσμοι σε διαρκή σύγκρουση μεταξύ μας. Είμαστε εμείς που χτίζουμε γέφυρες αλληλεγγύης μεταξύ των καταπιεσμένων όλης της Γης, την ίδια στιγμή που κάποιοι οραματίζονται κρεματόρια και στρατόπεδα συγκέντρωσης. Είμαστε εμείς που απλώνουμε το χέρι μας σε κάθε κατατρεγμένο τσακίζοντας όσους ευθύνονται για τα δεινά του, την ίδια στιγμή που αυτοί οραματίζονται καμένα κορμιά στη Μόρια και πνιγμένους στο Αιγαίο. Είμαστε εμείς που ονειρευόμαστε ένα κόσμο που να μας χωράει όλες, όποιο χρώμα και αν έχουμε, όποια γλώσσα και αν μιλάμε, την ίδια στιγμή που κάποιοι οραματίζονται φράχτες και κάγκελα, φυλακές και εξορίες. Γνωρίζουμε τους συμμάχους μας, πόσο μάλλον τον κοινό μας εχθρό και τον πολεμάμε κάθε μέρα.

Ο αντιφασιστικός αγώνας αποτελεί μονόδρομο για την υπεράσπιση της ελευθερίας των εκμεταλλευόμενων απέναντι στα συμφέροντα των εκμεταλλευτών τους: από την καθημερινή πάλη με διαρκή παρέμβαση στα σχολεία, στους χώρους εργασίας και τις γειτονιές ενάντια στον ολοένα αυξανόμενο εκφασισμό της κοινωνίας μέχρι την όξυνση της μαχητικής αντιπαράθεσης με πορείες, συγκρούσεις, περιπολίες και επιθέσεις στα οργανωμένα τάγματα εφόδου, που αποτελούν οπλισμένο χέρι του κράτους και των αφεντικών. Γιατί για να οικοδομήσουμε μια κοινωνία ισότητας, ελευθερίας, αλληλεγγύης και αυτοδιάθεσης, όπου οι άνθρωποι θα ζουν αρμονικά μεταξύ τους σεβόμενοι τη φύση, αδιαφορώντας για το φύλο, τη φυλή, τη γλώσσα και το χρώμα του καθενός, πρέπει πρώτα να ισοπεδώσουμε καθετί που μνημονεύει το μίσος και τον σκοταδισμό, την εκμετάλλευση και την καταπίεση.

Τίποτα δεν τελειώνει με την καταδίκη της ΧΑ-Ο μαχητικός αγώνας ενάντια στον φασισμό συνεχίζεται

Όλες και όλοι στους δρόμους…

Σάββατο 18/9, 18:00 Καμάρα

(Στηρίζουμε το κοινό αναρχικό-αντιεξουσιαστικό μπλοκ)

ΔΕΘ 2021: Κοινό κάλεσμα αναρχικών-αντιεξουσιαστικών συλλογικοτήτων

Ο μόνος ρεαλιστικός δρόμος είναι αυτός του ανυποχώρητου αγώνα ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο. Όσο θα παραμένουμε γονατιστοί και απογοητευμένοι, τόσο θα συνεχίζουν να μας φαίνονται μεγάλοι αυτοί που μας καταπιέζουν και μας εκμεταλλεύονται, οι ισχυροί και οι προνομιούχοι τους οποίους εξυπηρετεί η ταξική διάρθρωση του καπιταλιστικού συστήματος. Οργανωμένοι βάσει της κοινότητας των υλικών μας συμφερόντων, με όπλα μας την ταξική και διεθνιστική αλληλεγγύη, καλούμαστε να περάσουμε στην αντεπίθεση, για να διανοίξουμε συλλογικά τον δρόμο για την κοινωνική και ταξική χειραφέτηση.

Αντικρατική-Αντικαπιταλιστική πορεία Σάββατο 11-9, !8:00 Καμάρα

 

Ανταπόκριση από την πανελλαδική πορεία ενάντια στην καύση σκουπιδιών στον Βόλο

Πολύ μαζικό το χθεσινό πανελλαδικό συλλαλητήριο του Συντονισμού Συλλογικοτήτων ενάντια στην καύση σκουπιδιών και την τρομοκρατία κράτους-πολυεθνικών, με τη συμμετοχή πλήθους αγωνιστών και αγωνιστριών τόσο από την πόλη όσο και από όλη την Ελλάδα,.
 
Η πορεία κινήθηκε στους κεντρικούς δρόμους της πόλης κάνοντας στάσεις τόσο στα δικαστήρια όπου ένα χρόνο πριν οι ένστολοι δολοφόνοι της ΕΛ.ΑΣ., βασάνισαν τον αγωνιστή Βασίλη Μάγγο όσο και στο δημαρχείο που αποτελεί έδρα της τοπικής μαφίας του Βόλου.
 
Εμπρός λαέ μην τους φοβηθείς, να φύγει η Lafarge να ζήσουμε εμείς!
Δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη, δε θα ξεχαστεί τι κάναν στο Βασίλη!

Πανελλαδική κινητοποίηση ενάντια στη καύση σκουπιδιών από την ΑΓΕΤ-Lafarge

1 χρόνο μετά τον βασανισμό του αγωνιστή Β. Μάγγου

Τα τελευταία χρόνια, το ήδη ρυπογόνο εργοστάσιο της τσιμεντοβιομηχανίας ΑΓΕΤ-Lafarge στον Βόλο απέκτησε άδεια καύσης σκουπιδιών (RDF-SRF) για παραγωγή ενέργειας. Οι παρωχημένοι κλίβανοι της ΑΓΕΤ πλέον εκπέμπουν στον αέρα διοξίνες, φουράνια και τέφρα επιβαρυμένη με βαρέα μέταλλα, με συνέπεια η υγεία των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής να επιδεινώνεται διαρκώς.

Η εν λόγω επένδυση προχωρά με τις ευλογίες του μαφιόζου δημάρχου Βόλου Αχιλλέα Μπέου. Οι κάτοικοι που διαμαρτύρονται δέχονται απειλές, διώξεις και κατασταλτική βία, με αποκορύφωμα τον βασανισμό του Βασίλη Μάγγου από την αστυνομία τον Ιούνιο του 2020, ο οποίος οδήγησε στον θάνατό του έναν μήνα μετά.

Στεκόμαστε εμπόδιο στα σχέδια των εταιριών που πλουτίζουν καταστρέφοντας το φυσικό περιβάλλον και την υγεία μας. Στηρίζουμε τις κινητοποιήσεις ενάντια στην καύση απορριμάτων στον Βόλο. Οι ζωές μας πάνω από τα κέρδη τους.

ΣΑΒΒΑΤΟ 26/6 18:30 ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΒΟΛΟΥ

 

Καβάλα: Συγκέντρωση ενάντια στην οικολογική ρύπανση και την υπονόμευση της υγείας μας

Βιομηχανία Φωσφορικών Λιπασμάτων

Ένα περιβαλλοντικό έγκλημα στον νομό Καβάλας

Εδώ και χρόνια η λιπασματοβιομηχανία της Καβάλας ρυπαίνει ανεξέλεγκτα τον αέρα και το έδαφος της περιοχής. Οι εργασιακές συνθήκες είναι απαράδεκτες, ενώ οι ετοιμόρροπες εγκαταστάσεις προκαλούν εργατικά ατυχήματα. Οι χιλιάδες τόνοι νιτρικής αμμωνίας αποτελούν διαρκή κίνδυνο έκρηξης, με ένταση μεγαλύτερη εκείνης που ισοπέδωσε το λιμάνι της Βηρυτού το καλοκαίρι του 2020.

Επισφάλεια, περικοπές, χρέη, λεηλασία της φύσης, επιβάρυνση της υγείας

Οι αντιδράσεις των εργαζομένων της ΒΦΛ και των κατοίκων εν γένει, ολοένα αυξάνονται. Δείχνουμε την έμπρακτη αλληλεγγύη μας με τον κόσμο που αγωνίζεται για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και τη διασφάλιση αξιοπρεπούς ποιότητας ζωής. Στηρίζουμε τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας που καλεί η “Πρωτοβουλία για την Προστασία του Περιβάλλοντος Ν. Καβάλας”

ΚΑΒΑΛΑ 18/6 19:00, Πλατεία Καπνεργάτη

Δικτύωση Κινήματων για Γη & Ελευθερία

Διαδηλώσεις ενάντια στη ψήφιση του αντεργατικού νομοσχεδίου

Κατά τη διάρκεια της πανδημίας και με πρόσχημα την προστασία της δημόσιας υγείας, κράτος και κεφάλαιο επιδόθηκαν σε έναν αγώνα δρόμου ώστε να προλάβουν να περάσουν νομοσχέδια με την ελπίδα αποφυγής οποιασδήποτε αντίστασης. Καθώς βρισκόμαστε έναν χρόνο σε lockdown, η κυβέρνηση έχει βαλθεί να υποβαθμίσει κάθε πτυχή της καθημερινότητάς μας από την επαφή μας με τον φυσικό κόσμο και την περιστολή των διαδηλώσεων μέχρι την υποβάθμιση των σπουδών μας και την γενικευμένη επίθεση στα οικονομικά ασθενέστερα στρώματα. Αποκορύφωμα αυτής της επίθεσης, και συνέχεια των νεοφιλελεύθερων πολιτικών των τελευταίων δεκαετιών, αποτελεί το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο που τίθεται προς ψήφιση τις ερχόμενες εβδομάδες.

Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο καθ’ υπόδειξη ντόπιου και ξένου κεφαλαίου έρχεται να καταργήσει το 8ωρο, να αντικαταστήσει την καταβολή των υπερωριών με την “ανταλλαγή” τους με ρεπό, και να εγκαθιδρύσει την Κυριακάτικη εργασία για ακόμα περισσότερους κλάδους. Ταυτόχρονα επιτίθεται στον συνδικαλισμό, τις απεργίες και εν γένει τις εργατικές διεκδικήσεις. Το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο βασίζεται στην ιδέα μιας δήθεν ισότιμης ατομικής διαπραγμάτευσης ανάμεσα σε αφεντικά και εργαζόμενες. Το δόγμα αυτής της “ισότιμης” διαπραγμάτευσης καταλήγει και στο να καθιστά “συνυπεύθυνο” τον εργαζόμενο ακόμα και για το καθεστώς μαύρης εργασίας στο οποίο μπορεί να δουλεύει. Κομμάτι αυτού του νομοσχεδίου είναι και η μετατροπή του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας από σώμα που υπάγεται στο υπουργείο εργασίας σε ανεξάρτητη αρχή, γεγονός που δημιουργεί προβληματισμούς σχετικά με την πρόσβαση των εργαζομένων στα μέσα και τις διαδικασίες αντιπαράθεσης με τα αφεντικά τους.

Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο προπαγανδίζεται ως θετικό και αισιόδοξο για την εργασιακή πραγματικότητα. Ωστόσο, τα περιεχόμενα του αλλά, κυρίως, η συγκυρία στην οποία ψηφίζεται αποδεικνύουν το αντίθετο. Το νομοσχέδιο Χατζηδάκη, σε συνέχεια του προηγούμενου αντεργατικού νομοσχεδίου της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, έρχεται να αποτελέσει το νομικό επιστέγασμα των εργοδοτικών αυθαιρεσιών του ελαστικού ωραρίου, του εργασιακού μεσαίωνα που παίρνει την μορφή των αυξανόμενων εργατικών ατυχημάτων, των παρενοχλήσεων στους χώρους δουλειάς, των τραμπουκισμών και των ξυλοδαρμών. Άλλωστε, δεν έχει περάσει καιρός από τις δολοφονίες εργατ(ρι)ών σε εργοτάξια του Μετρό και του ΔΕΔΔΗΕ, από την κανονική λειτουργία και την απόκρυψη κρουσμάτων σε σούπερ μάρκετ και εργοστάσια όπου τα ελλιπή μέτρα προστασίας οδήγησαν ακόμη και στον θάνατο εργαζομένων. Μέσα σε αυτή τη σύγχρονη κανονικότητα το νομοσχέδιο προβλέπει επίσης την επέκταση της Κυριακάτικης εργασίας σε καινούργιους κλάδους πέραν του εμπορίου (π.χ. μεταφορικές, πληροφορική, logistics, data center, τηλεφωνικά κέντρα, ψηφιοποίηση έγχαρτου αρχείου, παραγωγή έτοιμου σκυροδέματος κ.α.) θεσμοθετώντας έτσι την έμμεση κατάργηση της πενθήμερης εργασίας.

Πρόσφατα δημοσιεύτηκε ΚΥΑ που προβλέπει την επέκταση του ωραρίου σε καταστήματα τροφίμων (σούπερ-μάρκετ, φούρνους κλπ.) από τις 7:00 π.μ. έως τις 10:00 μ.μ. νομιμοποιώντας ουσιαστικά τα ελαστικά ωράρια και το ακόμα μεγαλύτερο ξεζούμισμα των εργαζομένων. Η επέκταση του ωραρίου στα σούπερ-μάρκετ μπορεί να πέρασε υπό το πρόσχημα της πανδημίας, είναι όμως πλήρως συνυφασμένη με το νομοσχέδιο Χατζηδάκη και γενικότερα με τις ανάγκες της αγοράς, δείχνοντας μας για ακόμα μια φορά τη βαρβαρότητα του καπιταλιστικού συστήματος πάνω στις ζωές μας.

Δεν έχουμε αυταπάτες σχετικά με τις εργασιακές συνθήκες και τον τρόπο που αντιμετωπίζονται οι ζωές μας όταν στην άλλη πλευρά της ζυγαριάς μπαίνουν τα κέρδη των αφεντικών. Το ξεζούμισμα των εργαζομένων, ακόμη και ο θάνατος από εργατικά ατυχήματα, ως αποτέλεσμα της επιδίωξης όλο και χαμηλότερου κόστους παραγωγής, αποτελούν κομμάτι της καπιταλιστικής νόρμας έτσι όπως έχει χτιστεί εδώ και αιώνες. Υπεύθυνοι για κάθε εργατική δολοφονία ήταν, είναι και θα είναι για πάντα οι κρατικοί μηχανισμοί και το κεφάλαιο. Η αντίσταση, η συλλογικοποίηση, η οργάνωση στη βάση και ο αγώνας των εργαζομένων και των καταπιεσμένων είναι ο μόνος δρόμος όταν δεν θέλουμε να θρηνήσουμε άλλους νεκρούς εργάτες και εργάτριες στο βωμό των κερδών της αστικής τάξης.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ, ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΤΑΞΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΧΩΡΙΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΝΕΟ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

ΤΕΤΑΡΤΗ 16/06 ΣΤΙΣ 11:00 & ΣΤΙΣ 19:00 ΚΑΜΑΡΑ

10 Ιούνη: Πανεργατική Απεργία-Ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση

ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ ΣΤΟ ΝΕΟ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

ΝΑ ΜΗ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΣΤΙΣ ΟΡΕΞΕΙΣ ΤΟΥ ΣΕΒ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΡΓΟΔΟΣΙΑΣ

Τις επόμενες εβδομάδες κατατίθεται προς ψήφιση στη βουλή το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο Χατζηδάκη, που έρχεται ως συνέχεια της αντεργατικής νεοφιλελεύθερης πολιτικής όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων. Μέσα στα τελευταία 10 χρόνια καπιταλιστικής κρίσης τα βάρη της οποίας σήκωσαν εξ ολοκλήρου οι εργαζόμενοι κι οι εργαζόμενες, το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο έρχεται να επισφραγίσει την επίθεση των αφεντικών στην εργατική τάξη αφού καταργεί το 8ωρο,την καταβολή των υπερωριών (αφού τις αντικαθιστά με ρεπό) ενώ διευρύνει για ακόμη περισσότερους κλάδους την Κυριακάτικη εργασία.

Ταυτόχρονα έρχεται να δώσει ένα οριστικό χτύπημα στις συνδικαλιστικές ελευθερίες, με τη ΝΔ να παίρνει την σκυτάλη από τον ΣΥΡΙΖΑ τελειοποιώντας το ψηφιακό φακέλωμα των σωματείων καιτην εγκαθίδρυση ηλεκτρονικής ψηφοφορίας κάτι που σε συνδυασμό με διάταξη της προηγούμενης κυβέρνησης για υπεδιπλασιασμό των εργαζομένων που απαιτείται προκειμένου να κηρυχθεί απεργία, ουσιαστικά την καταργεί ως μέσο διεκδίκησης και πάλης των εργαζομένων.

Την ίδια στιγμή ορίζεται πως τουλάχιστον το 40% των εργαζομένων επιχειρήσεων και φορέων που η λειτουργία τους θεωρείται κρίσιμη για το κοινωνικό σύνολο οφείλει να δουλεύει ακόμα και σε περίπτωση κήρυξης απεργίας.

Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, δεν είναι τυχαία κομμένο και ραμμένο στις ορέξεις των αφεντικών.Το νομοθετικό μακρύ χέρι της αστικής τάξης έρχεται να μετατρέψει οριστικά την ατζέντα του ΣΕΒ σε νομοσχέδιο με κύριους άξονες την “ελαστικοποίηση”, την επίθεση στο συνδικαλισμό και εντέλει την μείωση των παραγωγικών εξόδων. Το ιδεολογικό προκάλυμμα του νομοσχεδίου, είναι η εμπέδωση της ατομικής διαπραγμάτευσης για το ωράριο μεταξύ εργοδότη και εργαζομένου. Δεν υπάρχουν τάξεις παρά μόνο άτομα και έτσι καμία συλλογική διαπραγμάτευση/ σύμβαση δε θα μπαίνει μπροστά στις ατομικές συμφωνίες αφεντικών και εργατών/ εργατριών που “σαν ίσοι” θα συζητούν και θα αποφασίζουν για το αν και πόσο θα δουλεύουν οι δεύτεροι για τις ανάγκες και τα κέρδη των πρώτων.

Κι όταν στην μία πλευρά της ζυγαριάς μπαίνουν τα κέρδη των αφεντικών, δεν έχουμε καμία αυταπάτη για τις εργασιακές συνθήκες και το πώς αντιμετωπίζονται οι ζωές μας. Άλλωστε, δεν έχει περάσει καιρός από τις δολοφονίες εργατών σε εργοτάξια του Μετρό και του ΔΕΔΔΗΕ, από την κανονική λειτουργία και την απόκρυψη κρουσμάτων σε σούπερ μάρκετ και εργοστάσια όπου τα ελλιπή μέτρα προστασίας οδήγησαν ακόμη και στον θάνατο εργαζομένων.

Το ξεζούμισμα των εργαζομένων, ακόμη και ο θάνατος από εργατικά ατυχήματα, ως αποτέλεσμα της επιδίωξης όλο και χαμηλότερου κόστους παραγωγής, αποτελούν κομμάτι της καπιταλιστικής νόρμας έτσι όπως έχει χτιστεί εδώ και αιώνες. Υπεύθυνοι για κάθε εργατική δολοφονία ήταν, είναι και θα είναι για πάντα οι κρατικοί μηχανισμοί και το κεφάλαιο.

Η αντίσταση, η συλλογικοποίηση, η οργάνωση στη βάση και ο αγώνας των εργαζομένων και των καταπιεσμένων είναι ο μόνος δρόμος όταν δεν θέλουμε να θρηνήσουμε άλλους νεκρούς εργάτες και εργάτριες στο βωμό των κερδών της αστικής τάξης.

Ο αγώνας ενάντια στην μισθωτή εργασία, ο αγώνας ενάντια στην ίδια την κρατική και καπιταλιστική οργάνωση της κοινωνίας, ο αγώνας για το πέρασμα σε έναν κόσμο χωρίς καταπίεση και εκμετάλλευση, προϋποθέτει και δένει διαλεκτικά με τον αγώνα που πρέπει να δώσουμε ως κομμάτι της εργατικής τάξης, ως κομμάτι των καταπιεσμένων, μέσα από τα σωματεία αλλά και μέσα από πολιτικούς και κοινωνικούς σχηματισμούς, ενάντια στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ, ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΤΑΞΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΧΩΡΙΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ

Απεργιακή συγκέντρωση Πέμπτη 10 Ιούνη, 10:00 Καμάρα

Συνέλευση ενάντια στο νέο αντεργατικό νομοσχέδιο

Πορεία στη γειτονιά των Αμπελοκήπων ενάντια στο νέο αντεργατικό νομοσχέδιο

Συγκεντρωση και πορεία ενάντια στο νέο αντεργατικό νομοσχέδιο πραγματοποιήθηκε σήμερα στα Δυτικά της πόλης, στην περιοχή των Αμπελοκήπων, με αφετηρία και κατάληξη την πλατεία Επταλόφου.
Στην κινητοποίηση καλούσαν οι “Εργατικές Κινήσεις και Συλλογικότητες της Θεσσαλονίκης”, η “Συνέλευση Ενάντια στο Νέο Αντεργατικό Νομοσχέδιο”, σωματεία εργαζομένων, ενώ πλαισίωσαν αναρχικές και αριστερές οργανώσεις και συλλογικότητες.
 

Μοτοπορεία ενάντια στο νέο αντεργατικό νομοσχέδιο-Σάββατο 15 Μάη

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Μετά από 10 χρόνια καπιταλιστικής κρίσης, τα μεγαλύτερα βάρη της οποίας σήκωσε στις πλάτες της η εργατική τάξη και τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα με μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις, αυξήσεις στα όρια συνταξιοδότησης, αύξηση του κόστους ζωής, καθιέρωση ελαστικών σχέσεων εργασίας, ιδιωτικοποιήσεις και μαζική ανεργία, το νομοσχέδιο που έρχεται τις επόμενες βδομάδες προς ψήφιση στη Βουλή, έρχεται να:

-Καταργήσει ουσιαστικά το 8ωρο αφήνοντας ανοιχτή την πόρτα για 10ωρη απασχόληση, να υπερδιπλασιάσει και να επισημοποιήσει τις απλήρωτες υπερωρίες αλλά και την Κυριακάτικη εργασία για περισσότερους κλάδους. Ουσιαστικό σημείο και πυρήνας σκέψης του νομοσχεδίου, είναι η εμπέδωση της ατομικής διαπραγμάτευσης για το ωράριο μεταξύ εργοδότη και εργαζομένου. Δεν υπάρχουν τάξεις παρά μόνο άτομα και έτσι καμία συλλογική διαπραγμάτευση/ σύμβαση δε θα μπαίνει μπροστά στις ατομικές συμφωνίες αφεντικών και εργατών/ εργατριών που “σαν ίσοι” θα συζητούν και θα αποφασίζουν για το αν και πόσο θα δουλεύουν οι δεύτεροι για τις ανάγκες και τα κέρδη των πρώτων.

-Να δώσει το οριστικό χτύπημα στις συνδικαλιστικές ελευθερίες, με τη ΝΔ να παίρνει την σκυτάλη από τον ΣΥΡΙΖΑ τελειοποιώντας το ψηφιακό φακέλωμα των σωματείων και την εγκαθίδρυση ηλεκτρονικής ψηφοφορίας κάτι που σε συνδυασμό με διάταξη της προηγούμενης κυβέρνησης για υπεδιπλασιασμό των εργαζομένων που απαιτείται προκειμένου να κηρυχθεί απεργία, ουσιαστικά την καταργεί ως μέσο διεκδίκησης και πάλης των εργαζομένων. Την ίδια στιγμή ορίζεται πως τουλάχιστον το 40% των εργαζομένων επιχειρήσεων και φορέων που η λειτουργία τους θεωρείται κρίσιμη για το κοινωνικό σύνολο οφείλει να δουλεύει ακόμα και σε περίπτωση κήρυξης απεργίας.

Επίσης, δίνεται η δυνατότητα στην εργοδοσία να επικαλεστεί ψυχολογική ή σωματική βία κατά τη διάρκεια της απεργιακής περιφρούρησης κάτι που οδηγεί αυτοδικαίως στην απόλυση αλλά και σε ποινικές διώξεις, ενώ η απεργία θα κρίνεται παράνομη και η εταιρεία θα μπορεί να διεκδικεί αποζημιώσεις.

Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο έρχεται σε μια περίοδο όπου έχουν γίνει κανόνας τα ελλιπή μέτρα προστασίας στους χώρους δουλειάς που κοστίζουν στην υγεία και στις ζωές πολλών εργαζομένων. Κάτι που αφορά τόσο την πανδημία κατά τη διάρκεια της οποίας κανένα μέτρο δεν έχει παρθεί σε εργοστάσια, εμπορικά κέντρα, σχολεία με τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες να μετακινούνται από και προς τις δουλειές τους στιβαγμένοι σε λεοφωρεία, όσο όμως και ευρύτερα τις συνθήκες εργασίας που εντατικοποιούνται με τους καπιταλιστές να βάζουν διαρκώς πιο ψηλά στο ζύγι τα κέρδη τους από τις ζωές μας.

Η ανάγκη συσπείρωσης της βάσης ενάντια στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο είναι επιτακτική, μπαίνει ως κύρια αιχμή, αλλά στέκεται για εμάς ως μία ακόμη πινελιά, ίσως και η τελειωτική, στο κάδρο του κύκλου της τρέχουσας ιστορίας που βιώνουμε.

Ενός νέου κύκλου όξυνσης της καπιταλιστικής κρίσης που επιταχύνθηκε από την πανδημία, ενός κύκλου ακόμα πιο μαζικής ανεργίας και φτώχειας, ενός κύκλου ακόμα πιο βίαιης αναδιάρθρωσης των εργασιακών σχέσεων, ενός κύκλου εντατικών ιδιωτικοποιήσεων.

Ενός κύκλου όπου μέσα σε ένα χρόνο καραντίνας έχουν περάσει νομοσχέδια που σπαταλούν δισεκατομμύρια για την πολεμική προετοιμασία της χώρας και για την καταστολή, νομοσχέδια που απαγορεύουν διαδηλώσεις και συγκεντρώσεις, νομοσχέδια που αφήνουν το περιβάλλον βορά στις ορέξεις των καπιταλιστών, νομοσχέδια που ιδιωτικοποιούν την Παιδεία, που μειώνουν τα κρατικά έξοδα για την Υγεία και τις κοινωνικές ανάγκες.

Ενός κύκλου όπου οι μετανάστες και οι μετανάστριες ζουν μία διαρκή κόλαση από τα σύνορα μέχρι τα κέντρα κράτησης και δεν τους δίνεται η δυνατότητα να εργαστούν, να μορφωθούν, να έχουν πρόσβαση στην περίθαλψη, όπου οι έγκλειστοι και οι έγκλειστες σε φυλακές και ψυχιατρεία μένουν εκτεθειμένοι στον ιό και στερούνται των βασικών δικαιωμάτων τους.

Ο αγώνας ενάντια στην μισθωτή εργασία, ο αγώνας ενάντια στην ίδια την κρατική και καπιταλιστική οργάνωση της κοινωνίας, ο αγώνας για το πέρασμα σε έναν κόσμο χωρίς καταπίεση και εκμετάλλευση, προϋποθέτει και δένει διαλεκτικά με τον αγώνα που πρέπει να δώσουμε ως κομμάτι της εργατικής τάξης, ως κομμάτι των καταπιεσμένων, μέσα από τα σωματεία αλλά και μέσα από πολιτικούς και κοινωνικούς σχηματισμούς, ενάντια στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο.

Ενάντια στις γραφειοκρατικές και αναθετικές λογικές που οδήγησαν την εργατική τάξη και την κοινωνία σε εκφυλισμό τόσο των σωματείων, όσο και των μαζικών αγώνων του 2010-2012 η “Συνέλευση ενάντια στο νέο αντεργατικό νομοσχέδιο” που συστάθηκε στη Θεσσαλονίκη καλεί σε μοτοπορεία το ερχόμενο Σάββατο 15/5 στις 12.00 στην Καμάρα.

Ελάστικα ωράρια, δεκάωρη δουλειά αυτή είναι η ανάπτυξη για τ’ αφεντικά

Κάτω τα χέρια από τα σωματεία, τους ταξικούς αγώνες και την απεργία

Μοτοπορεία: Σάββατο 15/5 στις 12.00 στην Καμάρα

Συνέλευση ενάντια στο νέο αντεργατικό νομοσχέδιο

6 Μάη-Απεργιακή συγκέντρωση ενάντια στον νέο αντεργατικό νομοσχέδιο

Οι διαδηλώσεις της πρωτομαγιάς αποτελούν ορόσημα για την ιστορία των ριζοσπαστικών κινημάτων. Από την εργατική απεργία του Σικάγο το 1886 για την διεκδίκηση του 8ώρου, στην απεργία των καπνεργατών στη Θεσσαλονίκη το 1936 και από τις μαχητικές διαδηλώσεις της πρωτομαγιάς σε Γερμανία και Ιταλία, στις πορείες της εργατικής πρωτομαγιάς στην Ελλάδα το αναρχικό κίνημα αποτέλεσε ενεργό και αδιάσπαστο κομμάτι των στιγμών αγώνα όλα τα χρόνια. Άλλοτε σε στήριξη των αγώνων που έτρεχαν και άλλοτε ως κορύφωση των ίδιων του των αγώνων με βάση τις κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις που επικρατούσαν κάθε φορά.

Μέσα στην τελευταία διετία οι κρατικοί μηχανισμοί προβαίνουν στην καταπάτηση όλων των πτυχών των ζωών και της καθημερινότητας μας. Κατά την διάρκεια της πανδημίας, η κυβέρνηση Μητσοτάκη αποφασίζει την αλλαγή διάφορων νομοθεσιών και την θέσπιση νέων βάναυσων νόμων εκμεταλλευόμενη την κοινωνική νηνεμία και την ψυχολογική κούραση του αγωνιζόμενου και μη κοινωνικού συνόλου. Σκοτώνει την παιδεία προάγοντας την τηλεκπαίδευση, στοχοποιεί αγωνιζόμενα υποκείμενα απαγορεύοντας τις διαδηλώσεις, λεηλατεί τον φυσικό κόσμο με νέες, κερδοφόρες επενδυτικές συμφωνίες με μεγάλες επιχειρήσεις και απαιτεί την κοινωνική υπακοή κυνηγώντας και καταστρέφοντας οτιδήποτε βρεθεί απέναντι στα σχέδια του. Όλα αυτά την στιγμή που τα περιστατικά έμφυλης βίας έχουν πολλαπλασιαστεί, οι φυλακές μυρίζουν θάνατο, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστ(ρι)ών μετατρέπονται σε καταπακτές ψυχών και η λίστα έχει τον ατέλειωτο.

Ένα καινούριο «ανέκδοτο» αυτής της κυβέρνησης αποτελεί και η ψήφιση του νέου αντεργατικού νομοσχεδίου. Ένα νομοσχέδιο που καθρεφτίζει το πως στα εργασιακά κάτεργα εκμεταλλεύονται το εργατικό δυναμικό, πλέον και με νόμιμους όρους. Το νέο αυτό νομοσχέδιο προβλέπει την λειτουργία επιχειρήσεων, σημαντικών ως προς την ομαλή και λειτουργική συνέχεια της καθημερινότητας (το Δημόσιο, οι πρώην ΔΕΚΟ, τα λιμάνια και οι ΟΤΑ), τις μέρες απεργίας με ποσοστό 40% του συνολικού δυναμικού, καπηλευόμενο το πρόσχημα του προσωπικού ασφαλείας. Θα δουλεύεις δηλαδή, ακόμα κι αν θες να απεργήσεις καθώς η απεργία πλέον, θα είναι παράνομη και η παρεμπόδιση λειτουργίας δημόσιων υπηρεσιών ποινικά κολάσιμη. Το 8ωρο θα αποτελεί παρελθόν καθώς τα νέα δεδομένα προβλέπουν μέχρι και 10ωρη εργασία, εκτός αν αποφασίσει το αφεντικό ότι δεν χρειάζεται, με τις υπερωρίες να παραμένουν απλήρωτες και να καλύπτονται ως ρεπό και άδειες εντός του ίδιου εξαμήνου. Δρομολογείται η υπεραπλούστευση των τακτικών απόλυσης καθώς μια απλή γνωστοποίηση αρκεί, για να ακυρώσει στην πράξη την προστασία των δικαιωμάτων κάθε εργαζόμενης με βάση τη σύμβαση εργασίας της. Δουλειά κάθε μέρα, δουλειά και την Κυριακή για να μην ζήσεις καμία μέρα εκτός δουλειάς και προλάβεις να αναπνεύσεις. Κράτος και αφεντικά επιχειρούν τον έλεγχο των αγωνιζόμενων υποκειμένων, αφού για να πεις την άποψη σου αναγκάζεσαι να γραφτείς στο ήδη νομοθετημένο Γενικό Μητρώο και για να μετράει πρέπει το σωματείο σου να είναι ήδη γραμμένο στα νόμιμα ψηφιακά μέσα. Τέλος, το 2022 δημιουργείται το Επικουρικό Ταμείο, το οποίο βασίζεται πάνω στην ιδιωτικοποίηση των συντάξεων με σκοπό να γλιτώσει τα λεφτά της κοινωνικής ασφάλισης. Σύνταξη, λοιπόν, όταν το κράτος αποφασίσει αν την έχεις κερδίσει. Κι όλα αυτά ενώ η μαύρη εργασία μαζί με την ανεργία έχουν γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της μηχανικής κανονικότητας.  Όλα αυτά τη στιγμή που οι εργοδοτικές δολοφονίες κανονικοποιούνται χωρίς κανένα κόστος και ηθικό ενδοιασμό για τα αφεντικά που πλουτίζουν από το αίμα μας.

Απέναντι στο μόνιμο πλέον καθεστώς εκτάκτου ανάγκης που τείνει να εδραιωθεί και την νέα κανονικότητα που έρχεται, οφείλουμε να βγούμε στο δρόμο. Να δείξουμε δυναμικά ότι η αλληλεγγύη και η αντίσταση στη νεοφιλελεύθερη ανασυγκρότηση του καπιταλιστικού ολοκληρωτισμού δεν είναι λέξεις αόριστες και ανύπαρκτες, αλλά το παρόν και το μέλλον του αγώνα για ζωή, αξιοπρέπεια και ελευθερία.

Οι φετινές διαδηλώσεις της πρωτομαγιάς που εδώ και μέρες μετρούν εκατοντάδες συλλήψεις και τραυματισμούς διαδηλωτών με χαρακτηριστικό παράδειγμα τις συλλήψεις πάνω από 150 αγωνιστών της αριστεράς στην Τουρκία είναι η αρχή για την αντεπίθεση στην τωρινή καπιταλιστική ανασυγκρότηση. Το επόμενο διάστημα η θέση μας είναι στους δρόμους για να υπερασπιστούμε όσα κερδήθηκαν με αίμα και αγώνες. Με διαδηλώσεις, παρεμβάσεις σε χώρους εργασίας, απεργίες, μπλοκάρισμα της παραγωγής και συγκρούσεις να υπερασπιστούμε την ιστορία μας απέναντι στα σχέδια του κράτους και των αφεντικών. Οι νόμοι καταργούνται στα οδοφράγματα.

Πέμπτη 6 Μάη όλες και όλοι στους δρόμους-Απεργιακή πορεία 10:30 Καμάρα

Μηχανοκίνητη πορεία ενάντια στην αστυνομική βία και την καταστολή

Την Παρασκευή 12 Μαρτίου 2021, στη λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας στο ύψος της εισόδου της Βουλής, υπηρεσιακό όχημα της Γενικής Διεύθυνσης Προστασίας Επισήμων και Ευπαθών Στόχων του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας, και πιο συγκεκριμένα της Ντόρας Μπακογιάννη, πέρασε με κόκκινο με αποτέλεσμα το χτύπημα Ι.Χ. δίκυκλη μοτοσυκλέτας , με αποτέλεσμα τον σοβαρό τραυματισμό του 23χρονου Ιάσωνα. Η κατάσταση του είναι μη αναστρέψιμη μιας και ο Ιάσονας είναι εγκεφαλικά νεκρός. Μέλη της οικογένειας του ανακοινώσαν πως θα προχωρήσουν σε δωρέα των οργάνων του, περιμένοντας τις τελικές εξετάσεις σήμερα(14/03) από το νοσοκομείο του Ευαγγελισμού.

Το απόγευμα της Παρασκευής πάνω από 130 μηχανάκια πραγματοποιήσαν μια από τις πιο δυναμικές και μαζικές μοτοπορείες στην πόλη, ενάντια στην αστυνομική βία και την κρατική καταστολή. Η πορεία κινήθηκε σε κεντρικούς δρόμους και στάθηκε με δυναμικότητα και οργή απέναντι από αστυνομικούς στόχους της πόλης.

Το αίμα κυλάει, εκδίκηση ζητάει…

Διαδήλωση ενάντια στην κρατική βία

Ενάντια στην ταξική και κατασταλτική διαχείριση της πανδημίας από το κράτος

Ένας χρόνος έχει περάσει από το ξέσπασμα της πανδημίας και η στρατηγική του κράτους για τη διαχείριση της δεν έχει αλλάξει. Επικαλούμενο τις ελλείψεις του δημόσιου συστήματος υγείας προχώρησε σε μια σειρά περιοριστικών μέτρων τα οποία απαγορεύουν και χαρακτηρίζουν ως “άσκοπη” οποιαδήποτε δραστηριότητα δε σχετίζεται με την παραγωγή και την κατανάλωση. Το κράτος λοιπόν αντί να επιλέξει να ενισχύσει το σύστημα υγείας για την αντιμετώπιση της πανδημίας προχώρησε σε προσλήψεις χιλιάδων μπάτσων και τη δημιουργία καινούργιων σωμάτων αστυνόμευσης. Η λύση του κράτους απέναντι σε κάθε πρόβλημα λοιπόν είναι η καταστολή (είτε αυτή εφαρμόζεται με τους νόμους που ψηφίζει η πολιτική εξουσία, είτε με την μεροληπτική στάση που κρατάει η δικαστική, είτε με τη διαστρέβλωση της πραγματικότητας από τα ΜΜΕ, είτε με την βία που ασκούν στο δρόμο οι μπάτσοι) και η καταστολή αυτή έρχεται για όλους. Οι πρόσφατες εικόνες από την εκκένωση της πρυτανείας του ΑΠΘ, το όργιο ξυλοδαρμών σε νέα Σμύρνη αλλά και σε όλο τον ελλαδικό χώρο δεν αφήνουν καμία άλλη επιλογή στους ανθρώπους που θέλουν να ανασαίνουν ξανά ελεύθεροι από το να αντισταθούν στο κτήνος που ονομάζεται κράτος, με κάθε τρόπο, με κάθε μέσο, χωρίς κανέναν ενδοιασμό.

Ένας από τους αγώνες που ξέσπασαν μέσα σε αυτήν την περίοδο ήταν και αυτός της απεργίας πείνας του Δ. Κουφοντίνα ενάντια στην κρατική εκδικητικότητα και αυθαιρεσία. Και ακριβώς επειδή η κρατική αυθαιρεσία δεν στοχεύει μόνο στον Κουφοντίνα η λήξη της απεργίας πεινάς του αγωνιστή δεν είναι το τέλος, πάρα ακόμα ένας σταθμός που ανέδειξε τη δολοφονική και εκδικητική φύση του κράτους.

Η αποτυχημένη διαχείριση της πανδημίας από τα λαμόγια της αστικής δημοκρατίας, η καταστολή από τα καθάρματα με τις μπλε στολές, η αλλογιστη καταπάτηση δημοσίων πόρων έτσι ώστε η κοινωνία να παραμένει στο σκοτάδι και τον τρόμο,δεν μας αφήνουν άλλη επιλογή από την επιλογή του αγώνα.

Ο αγώνας ενάντια στην κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα είναι αγώνας για ζωή

Νίκη στον αγώνα του Δημήτρη Κουφοντινα απέναντι στην κρατική αυθαιρεσία

Νίκη στον αγώνα τών φοιτητών/τριών, των υγειονομικών και όσων αγωνίζονται

Ανοιχτή συνέλευση αλληλεγγύης στον αγώνα του Δ. Κουφοντίνα

Πορεία αλληλεγγύης στις μετανάστριες με αφορμή τον ένα χρόνο από τα γεγονότα στον Έβρο

Έχει περάσει σχεδόν ένας χρόνος από τα πολεμικά γεγονότα στα ελληνοτουρκικά σύνορα. Ένας χρόνος από τότε που χιλιάδες μετανάστες που προσέγγισαν τα ελληνοτουρκικά σύνορα, στον Έβρο και τα νησιά, προκειμένου να περάσουν στην ελληνική επικράτεια, αποτέλεσαν την αφορμή για την πραγματοποίηση μιας από τις εντονότερες, βιαιότερες και εντατικότερες πολεμικές επιχειρήσεις του ελληνικού κράτους, των μηχανισμών του και όσων παραστρατιωτικών, ένοπλων, φασιστικών ομάδων αποφάσισαν να “πάρουν το νόμο στα χέρια τους” και να συνδράμουν στην εθνική, δολοφονική ομοψυχία. Το απόγευμα της Παρασκευής 12 Μάρτη πραγματοποιήθηκε πορεία αλληλεγγύης στις μετανάστριες με τη συμμετοχή πάνω από 1000 αγωνιστών και αγωνιστριών, η οποία κινήθηκε στο κέντρο της πόλης.

7η πανελλαδική μέρα δράσης-ενημέρωση από την πορεία αλληλεγγύης στον Δ. Κουφοντίνα

Πάνω από 600 άτομα συμμετείχαν στην πορεία αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Δ. Κουφοντίνα, εν όψει της 7ης πανελλαδικής μέρας δράσης. Η πορεία ξεκίνησε από το άγαλμα Βενιζέλου (κινούμενη προς το Υ.ΜΑ.Θ. ) και μέσω των οδών Εγνατίας, Βενιζέλου και Αγ. Δημητρίου, Ιασωνίδου, Εγνατίας κατέληξε στο Άγαλμα Βενιζέλου ξανά. Ο αγώνας του συντρόφου συνεχίζεται με τον ίδιο έπειτα από την αφαίρεση της πεταλούδας με τον ορό ενυδάτωσης να δηλώνει πλέον ξεκάθαρα πως αρνείται οποιαδήποτε απόπειρα ανάνηψης και ιατρικής περίθαλψης σε περίπτωση που χάσει τις αισθήσεις του. Το βασανιστήριο της αναγκαστκής σίτισης είναι πλέον πιο ορατό από ποτέ. Η κρατική τρομοκρατία σπάει στο δρόμο.

Νίκη στην απεργία πείνας του  επαναστάτη Δ. Κουφοντίνα

6η πανελλαδική μέρα δράσης-ενημέρωση από την πορεία αλληλεγγύης στον Δ. Κουφοντίνα

Πάνω από 800 άτομα συμμετείχαν στην πορεία αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Δ. Κουφοντίνα, εν όψει της 6ης πανελλαδικής μέρας δράσης. Η πορεία ξεκίνησε από το άγαλμα Βενιζέλου (κινούμενη προς το Υ.ΜΑ.Θ. ) και μέσω των οδών Εγνατίας, Βενιζέλου και Αγ. Δημητρίου, Ιασωνίδου, Εγνατίας κατέληξε στο Άγαλμα Βενιζέλου ξανά. Ο αγώνας συνεχίζεται. Η κρατική τρομοκρατία σπάει στο δρόμο.

Νίκη στην απεργία πείνας του  επαναστάτη Δ. Κουφοντίνα