Κατερινα Γωγου: Με λενε Οδυσσεια

Τρίτη μέρα. Ξημέρωμα της ποιας μέρας’,… Χαράζει η ώρα… Βραδιάζει ο κόσμος. Ουρανός και θάλασσα ένα. Χωρίς διαζευκτικό η… Όπως θάνατος – ζωή – νύχτα – μέρα – χάος – αρμονία Τώρα;… Πώς να κάνω να βάλω σε κάποια τάξη τους ανονόμαστους πλανήτες και τις εκρήξεις αυτοκτονημένων αστεριών που κατέλυσαν μέσα μου… πώς να μου […]

Posted in: Αρχείο, Εγχώρια, νέα, τέχνη by ragnarok Comments Off on Κατερινα Γωγου: Με λενε Οδυσσεια ,

ΠΩΛ ΒΑΛΕΡΥ – Το θαλασσινo κοιμητηρι

‘‘Μη, φίλα ψυχά, βίον αθάνατον σπεύδε, τάν δ’ έμπρακτον άντλει μαχανάν’’. Πίνδαρος Η ήρεμη στέγη, όπου βαδίζουν περιστέρια, πάλλεται ανάμεσα στα πεύκα και στους τάφους· με φωτιές εκεί η δίκαιη Μεσημβρία συνθέτει την θάλασσα, την θάλασσα, απ’ την αρχή πάντα! Ω ανταμοιβή μετά απ’ τον στοχασμόν, όσο ένα βλέμμα μακρύ στων θεών απάνω τη γαλήνη! […]

Posted in: Αρχείο, Εγχώρια, νέα, τέχνη by ragnarok Comments Off on ΠΩΛ ΒΑΛΕΡΥ – Το θαλασσινo κοιμητηρι , ,

Αντονιο Ματσαδο – Διαβατη, δεν υπαρχει δρομος

Όλα περνούν κι όλα μένουν, αλλά δικό μας είναι το να περνάμε να περνάμε κάνοντας δρόμους, δρόμους πάνω στη θάλασσα. Ποτέ δεν κυνήγησα τη δόξα, ούτε ν’ αφήσω στη μνήμη των ανθρώπων το τραγούδι μου. Εγώ αγαπώ τους ανεπαίσθητους κόσμους, τους αβαρείς και αβρούς, σαν σαπουνόφουσκες. Μ’ αρέσει να τους βλέπω να ζωγραφίζονται από ήλιο […]

Posted in: Αρχείο, Εγχώρια, νέα, τέχνη by ragnarok Comments Off on Αντονιο Ματσαδο – Διαβατη, δεν υπαρχει δρομος ,