Μικροφωνική αλληλεγγύης στις μετανάστ(ρι)ες

Ούτε κέντρα κράτησης ούτε φιλοξενίας-Είμαστε με τις αόρατες αυτής της κοινωνίας

Από την έναρξη της πανδημικής κρίσης οι μετανάστες βιώνουν τα μέτρα του λοκντάουν στον πιο άγριο βαθμό, μαζί με τις απαράδεκτες συνθήκες που βίωναν έτσι και αλλιώς. Για τα camp και τα κέντρα κράτησης ο συνωστισμός συνεχίζεται, καθώς από τις ημερομηνίες της πρώτης καραντίνας, οι περιορισμοί στις μετακινήσεις τους αυξήθηκαν. Τους επιβλήθηκαν απαγορεύσεις εξόδου από τα καμπ, στα οποία κρατούνται για λόγους “δημόσιας υγείας” με μια υπουργική απόφαση, χωρίς καμία επεξήγηση ενώ την ίδια στιγμή το κράτος αδιαφορεί για την υγεία των ίδιων. Η (όχι και τόσο) νέα στρατηγική διαχείρισης των μεταναστευτικών ροών αποκόβει τους/τις μετανάστ(ρι)ες από κάθε δυνατότητα νόμιμης ενσωμάτωσης στο υπόλοιπο κοινωνικό σύνολο. Τους/τις στοιβάζει κατά εκατοντάδες-χιλιάδες σε “ανοιχτές” φυλακές, χωρίς πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτικές δομές, χωρίς δικαίωμα σε νόμιμη εργασία, σε εκπαίδευση ούτε για τα ίδια τα παιδιά που κρατούνται εκεί. Τόσο οι συνεχιζόμενες απαγορεύσεις κατά τη διάρκεια της καραντίνας όσο και το πάγωμα των διαδικασιών ασύλου, οδηγούν τους μετανάστ(ρι)ες στα όρια τους.

Η αυτοκτονία μετανάστη από το τούρκικο Κουρδιστάν στις 27/3 που βρισκόταν έγκλειστος για 16 μήνες σε κάμπ της Κορίνθου και η κρατική δολοφονία ενός ακόμα μετανάστη από τη Γουινέα Κονάκρυ στις 24/3 στο προαναχωρησιακό κέντρο κράτησης στην Κω, λόγω της άρνησης των ανθρωποφυλάκων να τον μεταφέρουν στο νοσοκομείο μετά από τις αλλεπάλληλες εκκλήσεις και κραυγές του ίδιου, αποτελούν τα τελευταία περιστατικά της δολοφονικής πολιτικής του κράτους στην αντιμετώπιση του μεταναστευτικού.

Το κράτος επιβάλλεται σε ταλαιπωρημένους ανθρώπους, καταπατώντας κάθε τους δικαίωμα. Καθημερινά έρχονται στο φως μαρτυρίες ανθρώπων που βρέθηκαν σε μια νύχτα στην Τουρκία, πριν καν προλάβουν να αιτηθούν άσυλο ή ακόμα και όταν κατέχουν τα απαραίτητα χαρτιά για την παραμονή τους στην Ελλάδα. Το ελληνικό κράτος εκμεταλλευόμενο την καραντίνα και με χουντικούς ελέγχους στα αστικά κέντρα, απαγάγει μετανάστ(ρι)ες και τους στέλνει στα κέντρα κράτησης ή και απευθείας στην Τουρκία. Οι εξεγέρσεις των μεταναστ(ρι)ών απέναντι σε αυτά που βιώνουν, είναι μονόδρομος.

Για όλους/ες εμάς, που μετράμε μόνο νεκρούς στα πεδία των δικών τους πολέμων, ο αγώνας για μια κοινωνία ισότητας, αλληλεγγύης και αυτοδιάθεσης, όπου δε θα υπάρχουν ντόπιες/οι και ξένες/οι, όπου η λέξη πόλεμος θα είναι μια θλιβερή ανάμνηση του παρελθόντος , συνεχίζεται. Μέχρι τότε οφείλουμε να στηρίξουμε τους αγώνες των μεταναστ(ρι)ών. Μέχρι τα δικά μας αυτονόητα (ελεύθερες μετακινήσεις, εκπαίδευση, νοσηλεία …), να γίνουν κεκτημένα όλων.

Τα σύγχρονα κολαστήρια δεν εξανθρωπίζονται  αλλά καταστρέφονται

Δεν υπάρχουν Έλληνες δεν υπάρχουν ξένοι, μόνο καταπιεστές και καταπιεσμένες/οι

Μικροφωνική αλληλεγγύης στις μετανάστ(ρι)ες

Κυριακή 4 Απρίλη, 13:00 Πολιτιστικό Κέντρο Τούμπας

Πορεία αλληλεγγύης στις μετανάστριες με αφορμή τον ένα χρόνο από τα γεγονότα στον Έβρο

Έχει περάσει σχεδόν ένας χρόνος από τα πολεμικά γεγονότα στα ελληνοτουρκικά σύνορα. Ένας χρόνος από τότε που χιλιάδες μετανάστες που προσέγγισαν τα ελληνοτουρκικά σύνορα, στον Έβρο και τα νησιά, προκειμένου να περάσουν στην ελληνική επικράτεια, αποτέλεσαν την αφορμή για την πραγματοποίηση μιας από τις εντονότερες, βιαιότερες και εντατικότερες πολεμικές επιχειρήσεις του ελληνικού κράτους, των μηχανισμών του και όσων παραστρατιωτικών, ένοπλων, φασιστικών ομάδων αποφάσισαν να “πάρουν το νόμο στα χέρια τους” και να συνδράμουν στην εθνική, δολοφονική ομοψυχία. Το απόγευμα της Παρασκευής 12 Μάρτη πραγματοποιήθηκε πορεία αλληλεγγύης στις μετανάστριες με τη συμμετοχή πάνω από 1000 αγωνιστών και αγωνιστριών, η οποία κινήθηκε στο κέντρο της πόλης.

Πορεία γειτονιάς στην Τούμπα ενάντια στις επαναπροωθήσεις μεταναστ(ρι)ών

Το Σάββατο 30 Γενάρη πραγματοποιήθηκε πορεία ενάντια στις επαναπροωθήσεις, καλεσμένη από Stop war on migrants και πλαισιωμένη από συλλογικότητες της Θεσσαλονίκης.

Η δράση αυτή εντάχθηκε στα πλαίσια της πανελλαδικής μέρας δράσεων αλληλεγγύης για τους μετανάστες και τις μετανάστριες, με αντίστοιχες συγκεντρώσεις στην Αθήνα, τη Λέσβο και τα Χανιά. Για τον κόσμο που αγωνίζεται και αντιστέκεται. Για τους μετανάστες και τις μετανάστριες που αναζητούν μια καλύτερη ζωή διασχίζοντας σύνορα και φράχτες. Για την καθεμία που βλέπει την εαυτή της ενάντια σε ένα κράτος που θέλει να μας εξοντώσει.

Ιδανική η συγκυρία για την κυβέρνηση να θεσπίζει νόμους και να δρα ανεξέλεγκτα, με σκοπό τον εκτοπισμό όσων περισσεύουν.Από τις παράνομες επαναπροωθήσεις μέχρι τις δολοφονικές επιχειρήσει στον Έβρο και τα νησιά του Αιγαίου βλέπουμε ένα κράτος αδίστακτο να επιβάλλεται σε ταλαιπωρημένους ανθρώπους, καταπατώντας κάθε τους δικαίωμα. Καθημερινά δεχόμαστε μαρτυρίες ανθρώπων που βρέθηκαν σε μια νύχτα στην Τουρκία, πριν καν προλάβουν να αιτηθούν άσυλο ή ακόμα και όταν κατέχουν τα απαραίτητα χαρτιά για την παραμονή τους στην Ελλάδα. Εκμεταλλευόμενο την καραντίνα και με χουντικό έλεγχο στα αστικά κέντρα, χρησιμοποιώντας ως βάση το καμπ των Διαβατών, το ελληνικό κράτος απαγάγει μετανάστες και τους στέλνει στα κέντρα κράτησης ή και απευθείας στην Τουρκία.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΕΠΑΝΑΠΡΟΩΘΗΣΕΙΣ ΜΕ ΤΙΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ

Παρέμβαση στη δομή φιλοξενίας ανηλίκων μεταναστ(ρι)ών στο Παλαιόκαστρο

Το Σάββατο 26 Δεκεμβρίου πραγματοποιείται επίθεση σε δομή φιλοξενίας ανηλίκων μεταναστ(ρι)ών στο Παλαιόκαστρο Θεσσαλονίκης. Αποτέλεσμα της φασιστικής αυτής επίθεσης ήταν ο τραυματισμός 4 παιδιών. Σαν απάντηση στην επίθεση αυτή αποφασίσαμε να συγκεντρώσουμε κάποια είδη πρώτης ανάγκης και να τα παραδώσουμε στην δομή, καθώς και να τοποθετήσουμε ένα πανό που έγραφε “Αλληλεγγύη στους/τις μετανάστ(ρι)ες” σε δύο διαφορετικές γλώσσες. Πραγματοποιήσαμε την συγκεκριμένη κίνηση αλληλεγγύης την Κυριακή 17/1 το μεσημέρι. Η κίνηση αυτή οδήγησε το περιπολικό που ήταν ακριβώς απέναντι από την δομή να πραγματοποιήσει εξακρίβωση στοιχείων στους 4 συντρόφους/ες που συμμετείχαν στην δράση. Σαν να μην έφτανε αυτό στο σημείο ήρθε άλλο ένα περιπολικό και ένα τζιπάκι ΟΠΚΕ και αφού έκαναν σωματικό έλεγχο και κράτησαν τα 4 άτομα εκεί για μια ολόκληρη ώρα τελικά τους βεβαίωσαν πρόστιμα συνολικού ύψους 1200€. Η συγκεκριμένη κίνηση από μεριάς μπάτσων δεν μας εκπλήσσει δεν είναι η πρώτη φορά άλλωστε που το κράτος στοχοποιεί τις κινήσεις αλληλεγγύης στους/τις μετανάστ(ρι)ες στα πλαίσια της αντιμεταναστευτικής του πολιτικής.

Η ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ

Συλλογικότητα Αναρχικών από τα Ανατολικά, κατάληψη Terra Incognita, Ελεύθερος κοινωνικός χώρος “Σχολείο” , Ελευθεριακή πρωτοβουλία Θεσ/νίκης, Ανοιχτή Συνέλευση Δυτικών συνοικιών, Σύντροφοι/σες

Συλλογή βιβλίων για τη δημιουργία δανειστικής βιβλιοθήκης στο κολαστήριο της Αμυγδαλέζας

Στηρίζουμε την πρωτοβουλία των συντροφισσών από το Το Σπίτι των Γυναικών για την Ενδυνάμωση και τη Χειραφέτηση και συλλέγουμε βιβλία για τη δημιουργία δανειστικής βιβλιοθήκης στο κολαστήριο της Αμυγδαλέζας το Σάββατο 16-1 και την Κυριακή 17-1 στον πεζόδρομο της Καρμπολά από τις 12:00 μέχρι τις 14:00. Η πρόσκληση συγκέντρωσης βιβλίων κυρίως λογοτεχνίας και γυναικείας γραφής, κοινωνικού περιεχομένου αφορά κυρίως τις γλώσσες που οι κρατούμενες μπορούν να διαβάσουν (Αγγλικά, Γαλλικά, Αραβικά, Φαρσί, Σορανι, Ορντού, Κουρδικά, Ρώσικα). Παρόλα αυτά κάθε δυνατή ενίσχυση είναι θεμιτή. Σπάμε την απομόνωση και τις απαγορεύσεις και ενώνουμε τις φωνές μας με τις κολασμένες των στρατοπέδων συγκέντρωσης μέχρι και το γκρέμισμα της τελευταίας φυλακής.

 

Παρέμβαση σε Τ.Ο της Νέας Δημοκρατίας ενάντια στην απέλαση του συντρόφου Errol

Το πρωί της 19ης Δεκεμβρίου, μπάτσοι εισβάλλουν στο κελί της απομόνωσης όπου κρατείται ο σύντροφος Errol και με το πρόσχημα της εξέτασης, τον απαγάγουν και τον μεταφέρουν σιδηροδέσμιο στο αεροδρόμιο όπου και υπό τη συνεχή συνοδεία πάνοπλων δολοφόνων ολοκληρώνουν τη διαδικασία της απέλασης. Καθόλη τη διάρκεια της μεταφοράς και της πτήσης από την Αθήνα προς το Παρίσι, ο σύντροφος παρά την αντίσταση που προέβαλλε μετάγεται δεμένος με χειροπέδες πισθάγκωνα και ιμάντα στα πόδια ενώ οι υπόλοιποι επιβάτες σιωπούν στις συνθήκες κράτησης, κυριευμένοι από το διάχυτο φόβο και την τρομοκρατία των μπάτσων. 

Είναι η πρώτη φορά που οι αρχές παραβαίνουν όλα τα πρωτόκολλα αλλά και την τήρηση της τυπικότητας που αφορά τις υποθέσεις πολιτικών κρατουμένων, καθώς για τους/ις μετανάστ(ρι)ες οι βίαιες και ανεπίσημες απελάσεις και επαναπροωθήσεις είναι μια κανονικότητα το τελευταίο διάστημα. Στην μικροκλίμακα βέβαια των εγχώριων υποθέσεων και πολιτικών διώξεων, οι απαγωγές κρατουμένων το τελευταίο διάστημα κανονικοποιούνται πλήρως με τελευταία την έκτακτη μεταγωγή υπό άκρα μυστικότητα του επαναστάτη κρατούμενου Δημήτρη Κουφοντίνα από τις αγροτικές φυλακές Βόλου στον Δομοκό. Όλα αυτά την στιγμή που οι φυλακές και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης είναι θάλαμοι μελλοθανάτων από την απομόνωση και την εξαίρεση που βιώνουν οι κρατούμενοι από την κρατική διαχείριση της πανδημίας. 

Η άμεση απέλαση του συντρόφου μας είναι ένα μικρό διαπιστευτήριο της φιλίας του ελληνικού κράτους προς το έτερο γαλλικό. Το τελευταίο διάστημα οι συμμαχικές σχέσεις των δύο κρατών σε πολιτικό, οικονομικό και στρατιωτικό επίπεδο έχουν καταγράψει τεράστιες συμφωνίες. Μπροστά στη στήριξη της ελληνικής κυβέρνησης στις ελληνοτουρκικές εντάσεις, την προμήθεια πολεμικού εξοπλισμού (όπως η αγορά των μαχητικών αεροσκαφών Rafale), την επενδυτική δραστηριότητα στον τομέα των εξορύξεων και άλλους τομείς της διακρατικής σχέσης, η άμεση δρομολόγηση της απέλασης είναι ένα μικρό δείγμα ανταποδοτικότητας και εκτίμησης προς το γαλλικό κράτος. 

Για μας δεν έχει τελειώσει τίποτα. Στα πλαίσια της εβδομάδας αλληλεγγύης και δράσης για την απέλαση του συντρόφου, τη Δευτέρα 21 Δεκέμβρη πραγματοποιήσαμε παρέμβαση με μπογιές και τρικάκια στα γραφεία της τοπικής οργάνωσης της Νέας Δημοκρατίας-ΟΝΝΕΔ στους Αμπελόκηπους. Είμαστε εδώ για να συνεχίσουμε τους κοινούς αγώνες μέχρι ο σύντροφος να ξαναβρεθεί στο πλάι μας για να μοιραστούμε ξανά κοινό χώρο και χρόνο αντίστασης. 

Στον κόσμο του κράτους και των αφεντικών είμαστε όλοι ξένοι 

Τα σύνορα είναι χαρακιές στο σώμα του πλανήτη 

Άρση της απέλασης του συντρόφου Errol 

 

Παρέμβαση στην υπηρεσία ασύλου για την επικείμενη απέλαση του συντρόφου Errol

Το πρωί της Τρίτης 15 Δεκέμβρη πραγματοποιήσαμε παρέμβαση με πανό και τρικάκια στην Υπηρεσία Ασύλου ενάντια στην εκδικητική δίωξη του αναρχικού συντρόφου Errol, που βρίσκεται φυλακισμένος στο κολαστήριο της Αμυγδαλέζας απειλούμενος με απέλαση. Η διεθνιστική αλληλεγγύη γκρεμίζει σύνορα, κάγκελα και φράχτες.

Είμαστε όλοι και όλες κρατικός κίνδυνος-Κάτω τα ξερά σας απο τον σύντροφο Errol

Η δυστοπία έχει γίνει καθημερινότητα: ελεγχόμενη κυκλοφορία, απαγόρευση συγκεντρώσεων, διαλογή ασθενών στα νοσοκομεία, εντατικοποίηση εργασίας γιατί οι επίπλαστες ανάγκες είναι ακόμα πιο αυξημένες. Το κράτος, με δικαιολογία την έξαρση της πανδημίας, βάζει σε λειτουργία το πλάνο για το πώς θα είναι οι ζωές μας από εδώ και πέρα, μπάτσοι και έλεγχοι παντού και η δημόσια παρουσία μας θα πραγματοποιείται μόνο με κρατική άδεια, για το πόσοι, ποιοί και πώς.  Δεν έχουμε αυταπάτες ότι η προηγούμενη συνθήκη ήταν ιδανική, αναγνωρίζουμε όμως ότι τώρα πρέπει να βγούμε ακόμα πιο δυναμικά για να ανατρέψουμε την κατάσταση που ζούσαμε και ζούμε.

Η καταστολή των πορειών στις 17 Νοεμβρίου και στις 6 Δεκεμβρίου, απέδειξε περίτρανα ότι ο μεγαλύτερος φόβος της εκάστοτε κυβέρνησης είναι η αντίσταση. Τα παραδείγματα του συνωστισμού είναι πολλά, στα εργοστάσια, στα σουπερμάρκετ, στις ουρές των καταστημάτων, των ταχυμεταφορών αλλά μόνο στην περίπτωση των πορειών κόπηκαν περισσότερα απο ένα 1.000.000 ευρώ σε πρόστιμα. Μία απο τις 135 συλλήψεις που έγιναν στις συγκεντρώσεις και τις πορείες στην Αθήνα, για την επέτειο δολοφονίας του αναρχικού Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου απο τους μπάτσους Κορκονέα και Σαραλιώτη και της κοινωνικής εξέγερσης που ακολούθησε, ήταν και ο σύντροφος Errol. Ενώ, περίμενε ότι μετά απο κάποιες ώρες θα αποφυλακιστεί με τους υπόλοιπους συλληφθέντες/συλληφθείσες, του ανακοινώθηκε η παραμονή του στο κέντρο κράτησης της Πέτρου Ράλλη αφού είχε βγεί απόφαση για άμεση απέλαση του και μη δυνατότητα εισόδου του στην χώρα για τα επόμενα 7 χρόνια. Στην προκειμένη, πέρα από την απόφαση του διοικητή της Πέτρου Ράλλη για εκδικητική απέλαση του σύντροφου, υπάρχει και μια παράλληλη μεθόδευση απο την κρατική ασφάλεια που θεωρείται απόρρητη, στην οποία ούτε ο δικηγόρος μπορεί να έχει πρόσβαση σε αυτήν, γιατί όπως παραδέχθηκαν οι ίδιοι οι μπάτσοι έρχεται από ανωτέρους.

Μετά από λίγες μέρες παραμονής του στο κολαστήριο της Πέτρου Ράλλη, ο σύντροφος διαμαρτυρήθηκε για τις τραγικές συνθήκες που επικρατούν εκεί, όπως σε όλες τις φυλακές και τα κέντρα κράτησης, οι οποίες τον τελευταίο καιρό εξαιτίας και της πανδημίας γίνονται ακόμα πιο έντονες. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με τη συγκέντρωση αλληλεγγύης έξω απο την Πέτρου Ράλλη για στήριξη του συντρόφου απο συντρόφισσες και συντρόφους και της απόφασης για την 7ετη απαγόρευση εισόδου του στη χώρα, οδήγησαν στην άμεση μεταγωγή του. Μετά από τις διαμαρτυρίες του συντρόφου στο διοικητή, μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα μπάτσοι μπήκαν στο κελί του και ξεκίνησαν τη διαδικασία μεταγωγής του, στο κέντρο κράτησης της Αμυγδάλεζας, όπου βρίσκεται σε προληπτική 24ωρη απομόνωση, λόγω του covid 19. Στο προαναχωρησιακό κέντρο κράτησης στην Αμυγδαλέζα, που η δημιουργία του είχε ανακοινωθεί το 2012 απο τον και τότε υπουργό προστασίας του πολίτη Μιχάλη Χρυσοχοίδη, τον Οκτώβριο έγιναν 4 απόπειρες αυτοκτονίας κρατούμενων γυναικών και απεργία πείνας 400 μεταναστ(ρι)ών, διαμαρτυρόμενες/-οι για τις άθλιες εγκαταστάσεις, το φαγητό που δεν τρώγεται και την καταπάτηση των δικαιωμάτων τους, αφού διαμένουν εκεί για πολύ περισσότερο από το επιβαλλόμενο 18μηνο.

Το κράτος διατείνεται ότι παίρνει όλα τα μέτρα για την προστασία της υγείας και της ασφάλειας μας, αλλά όπως έχουμε ξαναπεί υπάρχουν κοινωνικές ομάδες που δεν περιλαμβάνονται, στις άξιες για να σωθούν ζωές. Μία από αυτές τις ομάδες είναι οι φυλακισμένες/φυλακισμένοι, οι οποίες υποβλήθηκαν σε εξετάσεις για κορονοιο μόνο στις φυλακές που άσκησαν πίεση οι ίδιες, στη Λάρισα και στα Διαβατά και μετά από θανάτους συγκρατουμένων τους από τον ιό και αποδείχθηκε η αυξημένη ύπαρξη των κρουσμάτων ανάμεσα τους. Η εγκληματική και εκδικητική διαχείριση του κράτους στους έγκλειστους/ες αποδεικνύεται για ακόμη μία φορά με τα νομοσχέδια που ψήφισε σχετικά με τις άδειες και τις «επιλεκτικές» μεταγωγές σε αγροτικές φυλακές και τώρα συνεχίζει να τους τιμωρεί εγκαταλείποντάς τους σε άθλιες συνθήκες συνωστισμένες, δίχως καμία υγειονομική κάλυψη και κανένα μέτρο προστασίας.

Ο Errol τυχαίνει να μην έχει ελληνική υπηκοότητα, η επιλογή της αναρχικής δράσης όμως δεν είναι καθόλου τυχαία. Όλα αυτά τα χρόνια που βρίσκεται στην ελλάδα έχει συμμετάσχει ενεργά σε πολύμορφους αγώνες και υπερασπιζόταν πάντα την αναρχική του ταυτότητα. Συμμετείχε και στο αναρχικό κίνημα σε γαλλία, ισπανία και ιταλία. Μετά από πολλαπλές συλλήψεις και μια προηγούμενη απειλή απέλασης, ο σύντροφος δε σταμάτησε ποτέ να αγωνίζεται για αυτά που πρεσβεύει, οπότε και το κράτος χρησιμοποιεί για άλλη μια φορά το τιμωρητικό μέσο της απέλασης για να τον εκδικηθεί κατηγορώντας τον ως ‘’δημόσιο κίνδυνο’’. Με απέλαση κινδύνευσε και ο σύντροφος Ίρντι, όπου στην περίπτωση του η περιφέρεια δεν του ανανέωνε την άδεια διαμονής του λόγω πρωτόδικης καταδίκης του για πλημμελήματα, επειδή συμμετείχε και συνελήφθη σε πορεία στις 6 Δεκέμβρη το 2014, κατά την απεργία πείνας του αναρχικού Νίκου Ρωμανού. Το κράτος χρησιμοποιεί όλα  τα όπλα που διαθέτει για να τρομοκρατήσει και να καταστείλει κάθε άτομο που στοχεύει στην καταστροφή κάθε μορφή εξουσίας. Σε συνεργασία τα κράτη, προσπαθούν να ορίσουν ακόμα και τις συντροφικές μας σχέσεις και θεωρούν ότι έχουν τη δύναμη να μας χωρίσουν από τους/ις συντρόφους/ες μας. Να τους θυμίσουμε και έμπρακτα ότι κάτι τέτοιο δε θα αφήσουμε να συμβεί και ότι οι σχέσεις μας δεν ορίζονται από σύνορα και χαρτιά.

Στην περίπτωση του Errol χρησιμοποιούν τη γαλλική υπηκοότητά του ως πρόσχημα για την καταστολή του,  αφού αυτό που φοβούνται πραγματικά είναι ότι δε θα τους κάνει τη χάρη να εφησυχαστεί. Πέρα όμως από το ζήτημα του συντρόφου, η πραγματικότητα για τους/τις μεταναστ(ρι)ες ξεπερνάει κάθε εφιάλτη. Και γι’αυτό και εμείς με τη σειρά μας, θα πρέπει να πολεμάμε κάθε λιμενικό που επαναπροωθεί βίαια στην Τουρκία δεκάδες μεταναστ(ρι)ες καθημερινά, κάθε εισαγγελέα που παίρνει την απόφαση απέλασης και φυλάκισης τους επειδή δεν έχουν τα νόμιμα έγγραφα, κάθε υπουργό που από τη θέση ασφαλείας του μας κλείνει σπίτι την ίδια ώρα που στα κέντρα κράτησης και τις φυλακές αργοπεθαίνουν οι ‘’δημόσιοι κίνδυνοι’’ και κάθε νοικοκυραίο φασίστα που οραματίζεται γειτονιές γεμάτες πατριώτες.

Ο σύντροφος έχει πάρει την απόφαση να μη διευκολύνει καθόλου το κράτος και να αντισταθεί με κάθε μέσο σε κάθε απόπειρα απέλασης του. Και εμείς απο τη μεριά μας, θα πρέπει να πάρουμε την ίδια απόφαση, να σταθούμε εμπόδιο σε κάθε σχέδιο του κράτους.

Δεν αρκούν απελάσεις και εκκενώσεις, οι ιδεες μας δεν φυλακιζονται.

Aλληλεγγύη σε όσες/όσους αγωνίζονται