11 Ιούνη-Δίκη του αναρχικού μετανάστη Irdi K.

Τον Ιούλιο του 2019 ο αναρχικός σύντροφος Ίρντι Κ. πήγε για μία ακόμη φορά να ανανεώσει την άδεια παραμονής του στη χώρα, κάτι που είναι υποχρεωμένος να κάνει κάθε πέντε χρόνια, αφού κατάγεται από την Αλβανία. Μόνο που αυτή τη φορά η αίτηση απορρίφθηκε από τις δικαστικές αρχές, λόγω της σύλληψης-καταδίκης του κατά τη διάρκεια της πορείας μνήμης του Αλέξη Γρηγορόπουλου στις 6 Δεκεμβρίου του 2014, με το πρόσχημα ότι αποτελεί “δημόσιο κίνδυνο”. Μετά τη πρώτη απόρριψη ανανέωσης της άδειας παραμονής του, ακολουθούν και άλλες απορριπτικές αποφάσεις, που δείχνουν ξεκάθαρα, για μία ακόμη φορά,  την εκδικητικότητα του κράτους στο πρόσωπο του συντρόφου για την πολιτική του ταυτότητα και μόνο. 

Το κράτος χρησιμοποιεί ως χαρτί, γι αυτή τη παράλογη δίωξη, νέους μεταναστευτικούς νόμους και πολιτικές αλλά πίσω από αυτό το παιχνίδι βλέπουμε πως χρησιμοποιεί κάθε τρόπο για να καταστείλει όποιον αγωνίζεται ενάντια στη κυριαρχία του. Μπάτσοι, δικαστές και εισαγγελείς, για μία ακόμη φορα με πρωτάκουστο τέχνασμα, τιμωρούν παραδειγματικά κάποιον για την πολιτική του δράση και ταυτότητα.

Η συνεχόμενη θρασύς  επιβολή  από το κράτος και τις αρχές αγγίζει πλέον τον απόλυτο παραλογισμό, μέσω της καταστολής με αυτοσχέδιους νόμους, με τραμπουκισμούς, ξυλοδαρμούς, σεξιστικές παρενοχλήσεις, διώξεις βγαλμένες μέσα απο σενάριο sci. fi., επιθέσεις και κακοποίηση σε όλα τα αγωνιζόμενα και περιθωριοποιημένα  κομμάτια της κοινωνίας.

 Όσο η κρατική εξουσία παίζει έτσι με τις ζωές συντρόφων-ισσών μας, άλλο τόσο κι εμείς θα εντείνουμε τον πόλεμο απέναντι της.Δεν θα αφεθεί κανένας-μία μόνη της στα βρωμερά χέρια των μπάτσων και των δικαστών. Η αλληλεγγύη μας, η πολιτική δράση και η διάχυση των δικών μας όρων στο κοινωνικό σύνολο θα συνεχίζει να είναι όπλο ενάντια τους.

Μέχρι τη καταστροφή και του τελευταίου κελιού/κλουβιού, κανείς/καμία δεν θα είναι ελεύθερος/η. Καταστροφή των συνόρων σε ολόκληρη τη γη.

Αλληλεγγύη στον σύντροφο Irdi K. που απειλείται με απέλαση

Συγκέντρωση: Πέμπτη 11/6, 09:00-Διοικητικά Δικαστήρια Θεσσαλονίκης

Συγκεντρωτική ενημέρωση από τις δράσεις εν όψει του Διεθνούς 3μέρου αλληλεγγύης στους απανταχού φυλακισμένους

Ανταποκρινόμενοι στην πρωτοβουλία των συντροφισσών και συντρόφων για την οργάνωση ενός Διεθνούς 3μέρου αλληλεγγύης στους απανταχού φυλακισμένους, δεκάδες συντρόφισσες και σύντροφοι από την πόλη της Θεσσαλονίκης συμμετείχαν και συνδιοργάνωσαν πλήθος δράσεων ενάντια στο καθεστώς του εγκλεισμού και την στέρησης της ελευθερίας.

Την Παρασκεύη 29 Μάη στα αυτοοργανωμένα ραδιόφωνα 1431am και Radio Revolt πραγματοποιήθηκε εκπομπή με τη συμμετοχή του αιχμάλωτου συντρόφου Γιάννη Δημητράκη.

Το Σάββατο 30 Μάη δεκάδες συντρόφισσες και σύντροφοι συμμετείχαν στην μηχανοκίνητη πορεία που κατευθύνθηκε προς τις φυλακές Διαβατών όπου κρατείται ο αγωνιστής του Λαϊκού Μετώπου Şadi Naci Özpolat. Κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης υπήρξε τηλεφωνική επικοινωνία με τον αιχμάλωτο σύντροφο ο οποίος κατήγγειλε το καθεστώς εξαίρεσης που βιώνει ο ίδιος αλλά και οι υπόλοιποι σύντροφοί του. Στην επιστροφή η μηχανοκίνητη πορεία κατευθύνθηκε προς τα κρατητήρια της Γ.Α.Δ.Θ. όπου κρατούνταν προσωρινά οι 2 συλληφθέντες της 27ης Μάη. Το απόγευμα του Σαββάτου πραγματοποιήθηκε εκδήλωση σχετικά με την Καταστολή, τον Εγκλεισμό και τη Διεθνιστική Αλληλεγγύη στην κατάληψη Terra Incognita. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης τοποθετήθηκαν σύντροφοι από την Ιταλία σε σχέση με τις συνθήκες ομηρίας του Ιταλικού κράτους, Τούρκοι αγωνιστές του Λαϊκού Μετώπου αλλά και εκπρόσωπος του νομικού γραφείου του Λαού σε σχέση με τις εν εξελίξει απεργίες πείνας των Τούρκων αγωνιστών αλλά και ο αιχμάλωτος Ιρανός σύντροφος και μέλος τουYPG Hoshmand Alipour για το καθεστώς ομηρίας και την θανατική του καταδίκη. Οι δράσεις αποτέλεσαν ταυτόχρονα και κομμάτι των κινήσεων εν όψει της εβδομάδας αλληλεγγύης στους Τούρκους απεργούς πείνας μέχρι θανάτου. 

Εισήγηση της κατάληψης Terra Incognita στην εκδήλωση

Την Κυριακή 31 Μάη πραγματοποιήθηκε παρέμβαση στο καμπ του Βαγιοχωριου έξω από τη Θεσσαλονίκη. Κατα τη διάρκεια της παρέμβασης ενημερωθήκαμε από τους/τις μεταναστ(ρι)ες για τα ζητήματα που αντιμετωπίζουν και αφορούν τόσο την ελλειπή υγειονομική τους κάλυψη (χαρακτηριστικό είναι ότι λόγω του ότι δε διαθέτουν ΑΜΚΑ, ο εμβολιασμός ενός παιδιού από τους γονείς του απαιτεί να διαθέτει ο γονέας 135€) όσο και τα εμπόδια της διαδικασίες απόκτησης ασύλου (τα περιοριστικά μέτρα λόγω Covid-19 ήρθαν να προστεθούν στα ήδη υπάρχοντα με αποτέλεσμα να αναμένουν πολλοί ακόμα και μετά από μήνες ραντεβού για συνέντευξη στην επιτροπή ασύλου). Η παρέμβαση αυτή αποτέλεσε ακόμα μια απόπειρα περαιτέρω σύνδεσης μας με τους/τις  μετανάστ(ρι)ες σε μια απόπειρα να σπάσουμε την αορατότητα και την απομονωσή τους.

Αυτές οι μέρες αλλά και κάθε αντίστοιχη πρωτοβουλία είναι μια ευκαιρία να ενώνουμε τις φωνές μας με φυλακισμένους αγωνιστές σε κάθε γωνιά της Γης, μηδενίζοντας τις αποστάσεις και τα τείχη αιχμαλωσίας. Στέλνουμε τη διεθνιστική μας αλληλεγγύη σε κάθε εξεγερμένο κρατούμενο, σε κάθε αιχμάλωτο πολέμου. Κάθε αιχμαλωσία και κάθε απώλεια στο πεδίο του αγώνα είναι για μας αιτία και αφορμή να συνεχίσουμε τον επαναστατικό πόλεμο. Για το γκρέμισμα της κάθε φυλακής. Για μια ελεύθερη κοινωνία ισότητας, αλληλεγγύης και αυτοδιάθεσης.

Μικροφωνική-συγκέντρωση ενάντια στο νέο αντιμεταναστευτικό νομοσχέδιο

Ούτε κέντρα κράτησης ούτε φιλοξενίας, είμαστε με τις αόρατες αυτής της κοινωνίας

Στις 08/05 ψηφίστηκε στη βουλή το νέο αντιμεταναστευτικό νομοσχέδιο. Ένα νομοσχέδιο που αποτελεί συνέχεια των ήδη υπάρχοντων, με σκοπό τη μεγαλύτερη εξαθλίωση και εκμετάλλευση των μεταναστ(ρι)ών. Το νομοσχέδιο αυτό έρχεται ως συνέχεια των προεκλογικών υποσχέσεων της κυβέρνησης με στήριξη από την ευρωπαϊκή ένωση με αποτέλεσμα την ένταση της αντιμεταναστευτικής πολιτικής. Ξεκινώντας ένα νέο κυνήγι μαγισσών, με σκοπό τη  μείωση του αριθμού των μεταναστών στην Ελλάδα, την αποσυμφόρηση των νησιών και την επιτάχυνση των διαδικασιών χορήγησης και απόρριψης ασύλου, δρομολογεί εκατοντάδες απελάσεις.

Εν μέσω της κατάστασης εκτάκτου ανάγκης που έχει προκύψει λόγω του κορονοϊού ήδη οι μετανάστ(ρι)ες αντιμετωπίζονται ως πλεονάζων και αόρατος πληθυσμός. Για τα camp και τα κέντρα κράτησης ο συνωστισμός συνεχίζεται, τα μέσα υγιεινής είναι ελλιπή ενώ οι περιορισμοί στις μετακινήσεις τους (που προστέθηκαν εν μέσω της καραντίνας στους ήδη υπάρχοντες περιορισμούς) συνεχίζονται, αφού μέχρι και σήμερα από κάθε camp επιτρέπεται να απουσιάζει την ίδια στιγμή το 2% του καταγεγραμμένου πληθυσμού του, καθώς επίσης μετά και την αφαίρεση του δικαιώματος σε ΑΜΚΑ για τους αιτούντες ασύλου η δυνατότητα πρόσβασης τους σε υγειονομική περίθαλψη έχει περιοριστεί σε μεγάλο βαθμό.Τα βασικά σημεία του νέου νομοσχεδίου είναι τα εξής:

  • Σε άμεση κράτηση οδηγούνται οι αιτούντες ασύλου των οποίων οι προσφυγές απορρίπτονται, καθώς και όσων υπόκεινται σε διαδικασίες επιστροφής. Η «περίοδος κράτησης για σκοπούς επιστροφής» θα έχει διάρκεια ως και 12 μήνες. Η κράτηση μέχρι την απέλαση και η κράτηση κατά τη διάρκεια της εξέτασης του ασύλου θα υπολογίζονται ξεχωριστά με αποτέλεσμα τον μακροχρόνιο εγκλεισμό τους.
  • Αντικατάσταση των ανοιχτών camp στα νησιά με «κλειστά ελεγχόμενα κέντρα». Στους χώρους αυτούς θα γίνεται η καταγραφή και ταυτοποίηση των μεταναστών καθώς και η διαμονή αλλά και η κράτηση όσων θα έχει απορριφτεί η αίτηση τους εν αναμονή της επαναπροώθησης τους.
  • Ο νέος νόμος καταργεί επίσης τη δυνατότητα χορήγησης καθεστώτος ανθρωπιστικής προστασίας σε άτομα των οποίων η αίτηση ασύλου απορρίφθηκε. Αναδρομικά από 01/01/2021 δε θα μπορούν να ανανεώσουν για ανθρωπιστικούς λόγους τις αιτήσεις ασύλου όσοι έχουν ήδη λάβει άσυλο για ανθρωπιστικούς λόγους και θα πρέπει να λάβουν άλλη αιτιολογία.
  • Η υπηρεσία ασύλου θα μπορεί με δική της απόφαση να ορίζει την γλώσσα της συνέντευξης. Με βάση την χώρα προέλευσης θα μπορεί να εκτιμά ποια γλώσσα ομιλεί ή θα έπρεπε να μπορεί να ομιλεί (πχ αν η χώρα του ήταν παλιά γαλλική αποικία θα έπρεπε να γνωρίζει Γαλλικά) και θα την κάνει σε αυτή τη γλώσσα ασχέτως αν μπορεί ο αιτών/η αιτούσα ασύλου να επικοινωνήσει σε αυτή τη γλώσσα.
  • Αύξηση του αριθμού των υποθέσεων όπου οι προσφυγές θα εξετάζονται μόνο από μονομελή επιτροπή. Αυτό σημαίνει ότι όλες οι προσφυγές που υποβάλλονται, μεταξύ άλλων, από χιλιάδες αιτούντες άσυλου που διαμένουν στα νησιά του Αιγαίου (Σάμος, Χίος, Λέσβος, Λέρος και Κως) θα μεταβιβαστούν στην αρμοδιότητα της διαδικασίας μονομελούς επιτροπής.
  • Την ίδια στιγμή εμφανίστηκαν μυστικά κονδύλια στον προϋπολογισμό του Υπουργείου μετανάστευσης. Γιατί με κάποιο τρόπο θα πρέπει να μπορούν να καλυφθούν οι απαγωγές/επαναπροωθήσεις που πραγματοποιούνται τόσο από τα νησιά όσο και από τα καμπ και τα κέντρα κράτησης στην ηπειρωτική Ελλάδα.
  • Ταυτόχρονα ορίζονται από την κυβέρνηση διοικητές κάμπ που θα επιβλέπουν τόσο τη λειτουργία των κάμπ στα πλαίσια των κυβερνητικών εντολών όσο και την επίβλεψη των ΜΚΟ και των εργαζομένων σε αυτές.

Οι μετανάστες αποτελούν ένα από τα πιο εκμεταλλευόμενα κομμάτια αυτής της κοινωνίας παρέχοντας το εργατικό τους δυναμικό σε συνθήκες έννομης ή παράνομης δουλείας. Ζώντας διαρκώς σε ένα καθεστώς φόβου λόγω των πογκρόμ που εξαπολύουν εναντίον τους κράτος και παρακράτος, αλλά και της ίδιας της κοινωνικής τους περιθωριοποίησης. Η (όχι και τόσο) νέα στρατηγική διαχείρισης των μεταναστευτικών ροών αποκόβει τους/τις μετανάστ(ρι)ες  από κάθε δυνατότητα νόμιμης ενσωμάτωσης στο υπόλοιπο κοινωνικό σύνολο. Οι αλλαγές στις άδειες παραμονής, στις αιτήσεις ασύλου, η αδυναμία έκδοσης ΑΜΚΑ σε συνδυασμό με την εντεινόμενη καταστολή (εκκενώσεις καταλήψεων στέγης, συλλήψεις και εγκλεισμός σε στρατόπεδα συγκέντρωσης) δημιουργούν μια νέα συνθήκη επιβίωσης των μεταναστ(ρι)ών, καθώς δεν έχουν δικαίωμα στη νόμιμη εργασία, την εκπαίδευση, την περίθαλψη κτλ. Για όλους εμάς, που μετράμε μόνο νεκρούς στα πεδία των δικών τους πολέμων, ο αγώνας για μια κοινωνία ισότητας, αλληλεγγύης και αυτοδιάθεσης, όπου δε θα υπάρχουν ντόπιοι και ξένοι, όπου η λέξη πόλεμος θα είναι μια θλιβερή ανάμνηση του παρελθόντος , συνεχίζεται. Μέχρι τότε οφείλουμε να στηρίξουμε τους αγώνες των μεταναστ(ρι)ών. Μέχρι τα δικά μας αυτονόητα (ελεύθερες μετακινήσεις, εκπαίδευση, νοσηλεία …), να γίνουν δικά τους κεκτημένα. Τα σύγχρονα κολαστήρια δεν εξανθρωπίζονται  αλλά καταστρέφονται.

Δεν υπάρχουν Έλληνες δεν υπάρχουν ξένοι, μόνο καταπιεστές και καταπιεσμένοι

Φωτιά στα κέντρα κράτησης

ΥΓ. Ξημερώματα 18/05/2020 εκκενώθηκε η κατάληψη μεταναστ(ρι)ων Θεμιστοκλέους 58. Οι μετανάστες στοιβάχτηκαν σε πούλμαν και μεταφέρθηκαν στη διεύθυνση αλλοδαπών και στη συνέχεια σε ήδη γεμάτες δομές ή για όσους δεν έχουν χαρτιά σε κέντρα κράτησης. Την ίδια στιγμή που το κράτος επιτίθεται σε κόσμο που βρίσκεται σε πλατείες με δικαιολογία την αποτροπή συνωστισμού και την υπεράσπιση της δημόσιας υγείας επιβεβαιώνεται ότι κάποιες/οι περισσεύουν.

ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ-ΙΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤ(ΡΙ)ΕΣ
Πέμπτη 28/5 19:00, στις ομπρέλες της Νέας Παραλίας

Ανοιχτή συνέλευση εν όψει του διεθνούς τριημέρου αλληλεγγύης στους απανταχού φυλακισμένους

Με αφορμή την πρωτοβουλία συντροφισσών και συντρόφων για τη διοργάνωση ενός διεθνούς τριημέρου αλληλεγγύης και δράσης για τους απανταχού φυλακισμένους στις 29-31 Μάη, καλούμε σε ανοιχτή συνέλευση την Παρασκευή 22 Μάη στις 20:00 στην κατάληψη Terra Incognita για την οργάνωση δράσεων ενάντια στην συνθήκη του εγκλεισμού.

Ακολουθεί το κάλεσμα των συντροφισσών και συντρόφων

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥΣ

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΔΙΕΘΝΕΣ ΤΡΙΗΜΕΡΟ ΔΡΑΣΗΣ

Η παρούσα υγειονομική κρίση και η ως τώρα διαχείρισή της από τις κυβενήσεις, σε παγκόσμιο επίπεδο, ξεσκέπασε το πραγματικό πρόσωπο της εξουσίας, το οποίο κρυβόταν πίσω από τις δημοκρατικές φανφάρες. Το καταπιεστικό αυτό σύστημα επέβαλλε τον πλήρη έλεγχο της ζωής απαγορεύοντας τα πάντα. Πλέον, όλες οι αστικές ελευθερίες έχουν γίνει κουρελόχαρτα. Σε αυτή την ακραία συνθήκη που ζούμε, αποδεικνύεται ότι το μοντέλο της φυλακής είναι το αληθινό κοινωνικό μοντέλο του καπιταλισμού.

Η φυλακή είναι η πιό ξεκάθαρη μορφή βιοπολιτικής διαχείρισης αλλά και εξόντωσης. Οι κρατούμενοι βρίσκονται υπό συνεχή επιτήρηση και έλεγχο, πράγμα που αυτή τη στιγμή συμβαίνει σε ολόκληρη την κοινωνία.

Αυτή τη χρονική περίοδο, οι κρατούμενοι στις ελληνικές φυλακές πεθαίνουν ο ένας μετά τον άλλον για ασήμαντες αιτίες όπως σαπισμένα δόντια κλπ. Ο Σελίμ Ζερολάρι και η Αζιζέλ Ντεμιρόγλου ήταν δύο από αυτές τις περιπτώσεις που έφτασαν στα αυτιά μας τον τελευταίο μήνα. Φυσικά, τα ΜΜΕ φρόντισαν να θάψουν ή να διαστρεβλώσουν αυτά τα γεγονότα. Επίσης, με την ευκαιρία της απαγόρευσης κυκλοφορίας, το κράτος έχει προχωρήσει σε μεταγωγές αναρχικών και άλλων κρατουμένων, πρώτα-πρώτα των πιό δραστήριων, δηλαδή των πιό ενοχλητικών για το καθεστώς. Η σιωπή που επικρατεί στους δρόμους, δίνει στο κράτος την δύναμη να καταστείλει τις φωνές που βρίσκονται μέσα στις φυλακές.

Ο εγκλεισμός ήταν πάντα και παραμένει βασανιστήριο και εργαλείο υποταγής στα χέρια της εξουσίας. Αν δεν αντισταθούμε στον σύγχρονο ολοκληρωτισμό, θα ζούμε μόνιμα σε αυτή την κοινωνία-φυλακή που το κράτος διαχρονικά διαμορφώνει.

Σε όλο τον πλανήτη, αντιμέτωποι με την απειλή του κωρονοϊού, κρατούμενοι στοιβαγμένοι σε φυλακές και στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών κραυγάζουν: Είμαστε κρατούμενοι, όχι θανατοποινίτες!

  • Στρατόπεδο συγκέντρωσης μεταναστών Κορίνθου: 1,200 μετανάστες προχωρούν σε απεργία πείνας, Μάρτιος ´20
  • Ιταλία, Μάρτιος ´20: 27 φυλακές σε εξέγερση λόγω του κωρονοϊού, πολλοί νεκροί κρατούμενοι στις συγκρούσεις
  • Αργεντινή, Απρίλης ´20: Εξέγερση στη φυλακή Concordia, οι δεσμοφύλακες απαντούν με σφαίρες
  • Παλμασόλα, Βολιβία, Μάης ´20: 2 κρατούμενοι αφήνονται να πεθάνουν από κωρονοιό, εξέγερση των κρατουμένων
  • Χιλή: κινητοποίηση με απεργία στις φυλακές υψίστης ασφαλείας στο Σαντιάγκο, Μάης ´20
  • Φυλακές Θήβας, Ελλάδα: εξέγερση των κρατουμένων μετά από θάνατο κρατουμένης γιατί δεν μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, Απρίλης ´20

ΑΜΕΣΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΕ ΟΣΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑ ΚΕΛΙΑ

ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ-ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ Κ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

ΝΑ ΑΝΟΙΞΟΥΝ ΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΥΝΟΡΑ ΚΑΙ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

ΤΡΙΗΜΕΡΟ ΔΡΑΣΕΩΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥΣ

29-30-31 ΜΑΙΟΥ 2020

*

SOLIDARITY WITH PRISONERS ALL OVER THE WORLD

CALL FOR INTERNATIONAL DAYS OF ACTION

The existing health crisis and its management from governments until now, globally, has unmasked the real character of authority, which was hiding itself behind the democratic mask. This oppressive system imposed an ultimate control of life, forbidding everything. Now, all civil liberties have become senseless words. This extreme condition that we live in, reveals that the prison-model is the true capitalistic model of society.

Prison is the most extreme form of bio-politics and extermination. Prisoners are under constant surveillance and control, something that, nowadays is happening to the whole society.

In this period of time, prisoners in greek prisons are dying, one after another, from minor causes such as rotten teeth etc. Selim Zerolari and Azizel Demiroglou were two prisoners that we were informed about their deaths, this month. Mass media, of course, managed to conceal or distort these news. Furthermore, the state has grabbed the opportunity, due to the curfew, to move the most active prisoners, anarchists and others, into other prisons. Silence in the streets gives more power to the state to repress the voices of the imprisoned people.

Incarceration has always been, and remains, a form of torture and a tool of submission for authority. If we don’t resist to this modern totalitarianism, we will live in this prison-society, which states systematically impose.

Throughout the planet, in the face of the corona virus threat, prisoners stacked in prisons and migrant concentration camps are shouting: We are prisoners, not death row convicts!

  • Korinthos migrant concentration camp, Greece: 1,200 migrants go on hunger strike, March ‘20
  • Italy, March ‘20: 27 prisons in revolt due to the corona virus, many prisoners killed in the clashes
  • Argentina, April ‘20: revolt in Concordia prison, guards respond with shootings
  • Palmasola, Bolivia, May ‘20: 2 prisoners left to die from the corona virus, prisoners revolt
  • Chile: stirke mobilization at high security prison in Santiago, May ‘20
  • Thebes prison, Greece: prisoners revolt after prisoner dies beause she was not taken to hospital, April ‘20

MEET ALL PRISONERS DEMANDS

FREEDOM TO ALL WHO ARE IN THE CELLS

PUBLIC HEALTH CARE FOR ALL – PRISONERS AND MIGRANTS

OPEN ALL CONCENTRATION CAMPS FOR MIGRANTS

AS LONG AS BORDERS AND PRISONS EXIST NOBODY IS FREE

CALL TO INTERNATIONAL DAYS OF ACTION IN SOLIDARITY WITH PRISONERS

29-30-31 MAY 2020

Οικονομική ενίσχυση για τα ιατρικά έξοδα των Ιρανών μαθητριών του σχολείου Shinabad

Η φωτιά στο σχολείο Shinabad ξέσπασε εξαιτίας μιας ελαττωματικής σόμπας λαδιού που χρησιμοποιούνταν κατά τη διάρκεια του χειμώνα για να θερμαίνει μια τάξη κοριτσιών ηλικίας 6 έως 10 ετών. Ένα μέλος του προσωπικού επιχείρησε να αφαιρέσει τη σόμπα ενώ οι μαθητές ήταν ακόμα στο δωμάτιο και εξερράγη, προκαλώντας τραυματισμούς που σκότωσαν δύο κορίτσια και άφησαν 26 άλλα παιδιά να υποφέρουν από εγκαύματα. Μερικά από τα κορίτσια που επιβίωσαν χρειάζονται ακόμη επανορθωτική χειρουργική επέμβαση περισσότερο από πέντε χρόνια μετά το συμβάν.

Τον Δεκέμβριο του 2017, ομάδες του εξωτερικού για τα δικαιώματα δημοσίευσαν αναφορές παραθέτοντας τον Ahmadiniaz που διαμαρτύρονταν ότι η ιρανική κυβέρνηση δεν παρέχει πλήρη χρηματική αποζημίωση, γνωστή ως «Diyah», στα επιζώντα κορίτσια ή στις οικογένειες των δύο κοριτσιών που πέθαναν. Σύμφωνα με τους ισλαμικούς νόμους του Ιράν, η Diyah καταβάλλεται ως χρηματική αποζημίωση στα θύματα ή στους κληρονόμους ενός θύματος σε περιπτώσεις δολοφονίας, σωματικής βλάβης ή υλικών ζημιών. Σε συνέντευξή του στο Κέντρο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για το Ιράν που εδρεύει στις ΗΠΑ, ο Ahmadiniaz είπε ότι η κυβέρνηση προσέφερε μόνο το ήμισυ της χρηματικής αποζημίωσης στα θύματα του σχολείου Shinabad επειδή ήταν κορίτσια και το χαρακτήρισε ως «μεροληπτικό και άδικο».

Μετά από πολλά χρόνια επιτέλους οι γιατροί στο Ιράν συνειδητοποίησαν την κατάσταση που σχετίζεται με την περίπτωση των κοριτσιών του Shinabad και προειδοποίησαν τις οικογένειές τους για ανεπανόρθωτες ζημιές. Έχουν επίσημα δηλώσει ότι η ζημιά και η βαθιά παραμόρφωση του δέρματος των κοριτσιών μπορούν να γίνουν ανεπανόρθωτες ειδικά στην περίπτωση 3 κοριτσίών που δέχθηκαν ελάχιστη υγειονομική περίθαλψη μετά το κάψιμο.  Σε αυτήν την κατάσταση έκτακτης ανάγκης και μετά από πολλά αναπάντητα αιτημάτα βοήθειας στην ιρανική κυβέρνηση, μέλη της οικογένειας των θυμάτων ζητούν βοήθεια και προσπαθούν να βρουν ασφαλείς συνδέσεις και να συλλέξουν το απαραίτητο χρηματικό ποσό για να ενεργήσουν αμέσως και να σώσουν τα κορίτσια. Την Τρίτη 19 και την Παρασκευή 22 Μάη, τα έσοδα που θα συγκεντρωθούν στην Δομή αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας που στεγάζει η κατάληψη Terra Incognita, θα διατεθούν για τα ιατρικά έξοδα των μαθητριών του Shinabad.

Η διεθνιστική αλληλεγγύη είναι το όπλο μας

*

The Shinabad school fire broke out in a faulty oil stove being used during winter to heat a classroom of girls ages 6 to 10. A staff member attempted to remove the stove while the students were still in the room and it exploded, causing injuries that killed two girls and left 26 other children suffering burns. Some of the surviving girls still need reconstructive surgery more than five years after the incident.

In December 2017, overseas rights groups published reports quoting Ahmadiniaz as complaining that the Iranian government was not providing a full blood money payment known as “Diyah” to the surviving girls or to the families of the two girls who died. Under Iran’s Islamic laws, Diyah is paid as financial compensation to victims or heirs of a victim in cases of murder, bodily harm or property damage. But Iran’s Diyah for women is half the value of that provided for men. In an interview with the U.S.-based Center for Human Rights in Iran, Ahmadiniaz said the government was offering only half of a blood money payment to the Shinabad school victims because they were girls and called that “discriminatory and unfair.”

After many years finally doctors in iran realised the information related to case of the girls of shinabad and warned their families about Irreparable damage . They have officially sad that damage and deep skin deformation of girls is going to Irreparable conditions specially in case of 3 of them who where in minimum level of health care after burning . In this emergency situation and after many unanswered help requests such has been sent to Iranian government , family members of the victims are calling for help and trying to find safe connections and collect the needed amount of money to act immediately and save the girls.

10 Μάη: Συγκέντρωση ενάντια στον φασισμό και το σύστημα που τον γεννά

Το ελληνικό κράτος συνεχίζει την αντιμεταναστευτική πολιτική του μέσα από τα νέα μέτρα που εξήγγειλε με αφορμή την πανδημία. Κλειστά κέντρα κράτησης, απαγόρευση εξόδου των μεταναστ(ρι)ών ακόμη και για την παροχή αγαθών πρώτης ανάγκης ενώ ταυτόχρονα δεν υπάρχει ούτε δείγμα  ιατρικής περίθαλψης και παροχής ειδών για την ατομική τους προστασία. Απαγορεύει τις συναθροίσεις άνω των 10 ατόμων την ίδια στιγμοί που οι μετανάστ(ρι)ες ζούνε κάτω από άθλιες συνθήκες, στοιβαγμένοι/ες με πολλά μικρά παιδιά ανάμεσά τους. Ενώ θα έπρεπε να προβεί στην αποσυμφόρηση των δομών, για να προστατευτούν οι πιο ευπαθείς ομάδες, με την εφαρμογή ενός άρθρου θα «πετάξουν έξω» από διαμερίσματα και δομές φιλοξενίας όσους έχουν αναγνωριστεί ως πρόσφυγες. Μέσα σε όλο αυτό το κλίμα της πανδημίας η κυβέρνηση της ΝΔ βρίσκει τρόπους να περνάει στα γρήγορα νέα νομοσχέδια καταπάτησης και εκμετάλλευσης του φυσικού κόσμου όπως το περιβαλλοντικό νομοσχέδιο και κοινωνικής/ταξικής εκμετάλλευσης όπως το εκπαιδευτικό, με τελευταίο τρανό παράδειγμα το νέο μεταναστευτικό νομοσχέδιο που εντείνει τη συνθήκη του εγκλεισμού.

Την Κυριακή 10/5 ο φασίστες του ιερού λόχου, συστρατεύονται για ακόμη μια φορά και καλούνε συγκέντρωση στο λευκό πύργο, με σκοπό να διαχύσουν το δηλητήριο του ρατσισμού, επιδιώκοντας να στρέψουν τη κοινωνία απέναντι στους/ις μετανάστ(ρι)ες, εν μέσω όλης αυτής κρίσης που βιώνουμε. Αλλά δε περιμέναμε κάτι περισσότερο από τους εχθρούς της ελευθερίας που, ενώ κατακερματίζονται τα εργατικά δικαιώματα, που σε λίγο καιρό μερίδα του κοινωνικού συνόλου δε θα έχει στέγη και τροφή, που το σύστημα υγείας καταρρέει και δε θα μπορεί να αντιμετωπίσει ένα δεύτερο κύμα νοσούντων από τον ιό, τη μοναδική απειλή που βλέπουν να υπάρχει είναι οι μετανάστ(ρι)ες.

Απέναντι στην έξαρση του εθνικισμού και τη διάχυση της ρητορικής του μίσους για κάθετι διαφορετικό, πολεμάμε τον φασισμό στην ίδια την καθημερινότητα: στους δρόμους και τις γειτονιές μας, στα σχολεία και τις σχολές μας, στους χώρους εργασίας μας. Να σταθούμε αλληλέγγυες/οι με τις μετανάστ(ρι)ες και να πολεμήσουμε την καταπίεση απ΄ όπου κι αν προέρχεται με γνώμονα την ελευθερία και την ισότητα. Να διεκδικήσουμε ελεύθερη μετακίνηση για όλες/όλους για την δημιουργία ενός κόσμου χωρίς σύνορα και φράχτες. 

Ενάντια στο φασισμό και το σύστημα που τον γεννά και τον θρέφει

Αλληλεγγύη στους-ις μετανάστ(ρι)ες

Αντιφασιστική συγκέντρωση Κυριακή 10 Μάη, 11:00 Τσιμισκή με Ναυαρίνου

 

Μαζικά σπρέι και τρικάκια σε γειτονιές της Αθήνας με αφορμή τη συνθήκη του covid19/ vol.2

Βύρωνας, Καισαριανή, Ζωγράφου, Αμπελόκηποι, Γκύζη, Εξάρχεια, Λαμπρινή, Γκράβα, Πατήσια, Σεπόλια, Κολωνός, Νέα Σμύρνη :

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Τα τρικάκια που πετάχτηκαν σε δρόμους,πλατείες, σούπερ μάρκετ, λαϊκές:

Αυτοκόλλητα για τη διάχυση των αναρχικών προταγμάτων και του ανατρεπτικού λόγου

 

Ανάρτηση πανό σε γειτονιές της Αθήνας με αφορμή τη συνθήκη του covid19.

γεφυρα μουστοξυδη, κυψελη.

πλατεια μερκουρη, πετραλωνα.

πλατεια/δημαρχειο, περιστερι.

αλεποτρυπα, κυψελη.

αγια φωτεινη, νεα σμυρνη.

Παρέμβαση στα γραφεία του Λιμενικού Σώματος για τις δολοφονίες μεταναστών

Οι μετανάστ(ρι)ες δεν είναι μόνες!

Να υψώσουμε γέφυρες αλληλεγγύης γκρεμίζοντας κέντρα κράτησης, σύνορα και φράχτες

Από τα τέλη Φλεβάρη,  ένα νέο κεφάλαιο γράφεται στο μεταναστευτικό. Η απόφαση του Ερντογάν να ανοίξει τα κλειστά στρατόπεδα συγκέντρωσης στην ενδοχώρα της Τουρκίας υπόσχοντας ασφαλές πέρασμα  στην Ευρώπη οδήγησε χιλιάδες μετανάστες στα χερσαία σύνορα Ελλάδας-Τουρκίας. Μετά τη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας το Μάρτιο του 2016 η «απειλή» του ανοίγματος των συνόρων αποτελούσε πάντοτε ένα διαπραγματευτικό χαρτί της Τουρκίας προς την ΕΕ για την στήριξη των πολεμικών επιχειρήσεων στη Συρία και των οικονομικών της διεκδικήσεων στη ΝΑ Μεσόγειο.

Στο φραχτη του Εβρου οι μετανάστες βρέθηκαν αντιμέτωποι με την «ελληνική φιλοξενία». Κλειστά σύνορα, συρματοπλέγματα, πάνοπλοι στρατιωτικοί και αστυνομικοί που παρατάχθηκαν απέναντι τους και επιχειρούν εως και σήμερα να τους ανακόψουν, με κάθε μέσο (χημικά, ξυλοδαρμοί, πυροβολισμούς, δολοφονίες). Σε αγαστή συνεργασία με τους «φιλήσυχους» πατριώτες και παρακρατικούς που αναλαμβάνουν να καλύψουν τα κρατικά «κενά» είτε περιπολώντας κατά μήκους των συνόρων, είτε πραγματοποιώντας πογκρόμ στους επαρχιακούς δρόμους σταματώντας όποιον δε τους μοιάζει για Έλληνα.

Όσοι καταφέρουν να περάσουν καταδιώκονται με μένος. Συλλαμβάνονται, αντιμετωπίζουν την απαγόρευση να καταθέσουν αίτηση ασύλου (αφού από τις 1/3/2020 αποφασίστηκε η προσωρινή αναστολή, για ένα μήνα της υποβολής αιτήσεων ασύλου όσων εισέρχονται στη χώρα παράνομα), με διαδικασίες fast track καταδικάζονται σε εξοντωτικές ποινές και πρόστιμα και φυλακίζονται σε προαναχωρησιακά κέντρα.

Την ίδια στιγμή το λιμενικό ετοιμάζεται για κάθε ενδεχόμενο εισόδου μεταναστών μέσω των θαλάσσιων συνόρων με εφαρμογή του δόγματος επιθετικής επιτήρησης. Εμποδίζει με κάθε μέσο την είσοδο πλωτών σκαφών στα ελληνικά χωρικά ύδατα επιχειρώντας ακόμα και σε διεθνή ύδατα, έως ότου αναγκαστούν οι Τούρκοι λιμενικοί να προχωρήσουν σε επιχειρήσεις «έρευνας και διάσωσης». Με απλά λόγια επιχειρεί να βουλιάζει τις βάρκες των μεταναστών όπως είδαμε στα  βίντεο, ήδη από τις πρώτες μέρες, αδιαφορώντας πλήρως για την ασφάλεια των επιβατών. Το ίδιο που βλέπαμε και στην Εθνική όδο Καβάλας-Θεσσαλονίκης πριν μερικούς μήνες με τις δεκάδες καταδιώξεις, ακόμα και μέσα σε αστικά κέντρα, που οδηγούσαν σε καθημερινούς θανάτους μεταναστών.

Η όλη πολιτική διαχείρισης των μεταναστευτικών ροών από το 2015 και μετά στράφηκε στην διασφάλιση των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ, μετατρέποντας τις χώρες της ΝΑ Μεσογείου σε τεράστια κέντρα κράτησης (με αντάλλαγμα οικονομικά οφέλη προς τις κυβερνήσεις των εκεί χωρών),  δίνοντας έτσι στους πολίτες της ΕΕ την αίσθηση της ασφάλειας απέναντι στον «εχθρό».  Αυτός ο «εχθρός» δε θα μπορούσε να δημιουργηθεί χωρίς τη βοήθεια των ΜΜΕ που προχώρησαν σε ένα ενορχηστρωμένο σχέδιο διασποράς του πανικού, αφού από
την πρώτη στιγμή μιλούσαν για οργανωμένη εισβολή και ασύμμετρη απειλή για τη δημόσια ασφάλεια.

Παράλληλα, όσες μετανάστριες/ες βρίσκονται στα κλειστά στρατόπεδα συγκέντρωσης, βρίσκονται αντιμέτωποι με μια συγκυρία όπου πέραν του καθεστώτος εγκλεισμού που βιώνουν καιρό τώρα, πρέπει να ανταπεξέλθουν και στο νέο ξέσπασμα του ιού COVID-19. Την ίδια στιγμή που ανακοινώνονται έκτακτα μέτρα υγειονομικής πρόληψης (απαγόρευση συνάθροισης άνω των δέκα ατόμων) το κρατος για μια ακόμη φορά επιλέγει να εθελοτυφλεί και να αγνοεί επιδεκτικά πως χιλιάδες άνθρωποι στοιβάζονται σε άθλιες συνθήκες στα κέντρα κράτησης. Έτσι οι 1200, αόρατοι για τον κρατικό μηχανισμό, μετανάστ(ρι)ες του στρατόπεδου συγκέντρωσης στην Κόρινθο απο τις 19/3 επιλέγουν να προχωρήσουν σε απεργία πείνας με αίτημα την απελευθέρωσή τους. Την Κυριακή 22 Μάρτη πραγματοποιήσαμε παρέμβαση με μπογιές στα γραφεία του Λιμενικού Σώματος στην οδό Εθνικής Αντιστάσεως στην ανατολική Θεσσαλονίκη, στέλνοντας την αλληλεγγύη μας στους αγωνιζόμενους απεργούς μετανάστ(ρι)ες. Οι λιμενόμπατσοι ανήκουν στην ίδια συνομοταξία μιασμάτων, όπου μαζί με τους καραβανάδες και του μπάτσους δολοφονούν καθημερινά μετανάστ(ρι)ες στον φράχτη του Έβρου, στους δρόμους της Εγνατίας, στο υγρό νεκροταφείο του Αιγαίου, στα κλειστά κέντρα κράτησης για την ασφάλεια της ΕΕ.

Εδώ και μέρες χιλιάδες ζωές, αποτελούν ανοιχτό πεδίο διαπραγμάτευσης για τους Ευρωπαίους εταίρους και τη ΝΑΤΟϊκή συμμαχία. Ο ίδιος ο Ερντογάν για μήνες πριν την σύνοδο ασφαλείας του ΝΑΤΟ στο Λονδίνο, με αφορμή την εισβολή στα συριακά εδάφη, απειλούσε τους συμμάχους του πως «θα πνίξει την Ευρώπη στους μετανάστες», αν δε δεχθεί άμεση στήριξη στον πόλεμο ενάντια στην τρομοκρατία, όπως ο ίδιος θέλει να αποκαλεί την εισβολή στα συριακά εδάφη. Έτσι και έγινε λοιπόν. Το πρωί της 19ης Μάρτη κατά τη διάρκεια επιχείρησης της αντιΤρομοκρατικής και της ΕΥΠ σε οίκημα στα Σεπόλια καθώς και στα γραφεία του Λαϊκού Μετώπου- Επιτροπή Αλληλεγγύης για τους πολιτικούς κρατούμενους στην Τουρκία και το Κουρδιστάν στα Εξάρχεια, προσαγάγονται πάνω από 25 αγωνιστές και αγωνίστριες καθώς και αλληλέγγυοι που συγκεντρώθηκαν έξω από τα γραφεία για να σταθούν δίπλα τους. Οι προσαγωγές από το οίκημα στα Σεπόλια μετατρέπονται σε συλλήψεις. Άλλες δύο συλλήψεις αγωνιστών προκύπτουν και από την επιχείρηση στα Εξάρχεια. Το ελληνικό κράτος καταθέτει τα πρώτα αντιτρομοκρατικά διαπιστευτήρια στην Τουρκία, περιμένοντας έτσι με τη σειρά του ανακωχή στον Έβρο.

Στο πρόσωπο των μεταναστών/τριών εμείς δε βλέπουμε εχθρούς. Βλέπουμε τη φρίκη και τη βιαιότητα του πολέμου και της οικονομικής εξαθλίωσης. Τη βαρβαρότητα της εξουσίας και τη δίψα των ισχυρών για το αίμα των εκμεταλλευόμενων. Στον αγώνα των μεταναστριών για ζωή και αξιοπρέπεια καμιά δεν είναι μόνη. Σε κάθε πτυχή της κοινωνικής ζωής (στο σχολείο, στη δουλειά, στην γειτονιά μας) οφείλουμε να αναδείξουμε τον
πραγματικό εχθρό που είναι υπεύθυνος για τον έλεγχο και την καταπίεση των ζωών μας και να έρθουμε σε σύγκρουση μαζί του. Για εμάς εχθρός είναι το κράτος και ο καπιταλισμός που επιβάλλουν διαχωρισμούς στους ανθρώπους, διαιρώντας τους ανάλογα με την χώρα προέλευσής τους. Οι μπάτσοι, οι καραβανάδες και οι λιμενικοί που δολοφονούν ανθρώπους στα σύνορα, στους δρόμους και στις θάλασσες. Είναι το ΝΑΤΟ και η FRONTEX που περιπολούν και δολοφονούν στο Αιγαίο για την εξυπηρέτηση των δικών τους συμφερόντων. Είναι οι φράχτες και τα τεχνολογικά μέσα επιτήρησης, οι  θερμικές κάμερες και τα drones. Τη στιγμή που η καταστολή απέναντι σε όσους αγωνίζονται αυξάνεται, ντόπιοι και ξένοι χτίζουμε από κοινού αυτοοργανωμένες κοινότητες αλληλεγγύης και αγωνιζόμαστε ενάντια στην εκμετάλλευση και την εξαθλίωση που επιβάλλουν οι κρατιστές.

Αλληλεγγύη στους μετανάστ(ρι)ες απεργούς πείνας στην Κόρινθο

Καμία κρατική δολοφονία δε θα μείνει αναπάντητη

Ελεύθερες μετακινήσεις για όλους/ες

Η συγκέντρωση αλληλεγγύης (17/3) στους/στις μετανάστες/ριες θα γίνει κανονικά

Με δεδομένη την νέα κοινωνική συνθήκη λόγω του κορωνοϊού και της καραντίνας που εχει επιβληθεί σε όλη τη χώρα, τέθηκε το ενδεχόμενο ακύρωσης της καλεσμένης κινητοποίησής μας.
Μετά από διεξοδική συζήτηση στην συνέλευση της Ελευθεριακής Συνδικαλιστικής Ένωσης Ιωαννίνων, αποφασίστηκε να πραγματοποιηθεί κανονικά η προγραμματισμένη για την Τρίτη 17 Μαρτίου, αντικρατική συγκέντρωση αλληλεγγύης στους/στις μετανάστες/ριες, έξω από την Περιφέρεια Ηπείρου. Οι λόγοι που μας οδηγούν σε αυτή την απόφαση είναι οι εξής:
-Η συγκέντρωσή μας γίνεται για την ανάδειξη των ζητημάτων που εξελίσσονται το τελευταίο διάστημα, στον Έβρο και τα νησια και συνεχίζουν να συμβαίνουν, ανεξάρτητα από την καραντίνα. Οι επιθέσεις, οι δολοφονίες, η βίαιη απώθηση, οι συλλήψεις και οι φυλακίσεις μεταναστών/ριων, είναι γεγονότα πραγματικά, είναι γεγονότα που δεν γίνονται «εκτός κοινωνίας», ασχέτως αν μεσολαβούν ανάμεσά μας φράχτες, ορδές μπάτσων και στρατιωτών ή ο διαστρεβλωτικός φακός των ΜΜΕ. Δεν θα απαντηθούν πισω από τα πληκτρολόγια, ούτε μέσα από τα σπίτια, αλλά εκεί που είναι ο φυσικός χώρος των αγώνων, στον δρόμο ακόμη και αν οι αντικειμενικές συνθήκες είναι εξαιρετικά δύσκολες. Πρέπει να στείλουμε ενα μήνυμα αλληλεγγύης στους/στις μετανάστες/τριες και αντίστασης στους σχεδιασμούς του κράτους και του κεφαλαίου.

Όσο επικίνδυνη είναι σε βιολογικό επίπεδο η διασπορά του κορωνοϊού, ακόμη περισσότερο επικίνδυνη είναι η επιβολή περιορισμών εκφρασης στην δημόσια σφαίρα. Σε καμία περίπτωση δεν υποτιμούμε την σοβαρότητα του ζητήματος αναφορικά με την δημόσια υγεία. Τόσο εμείς ως αναρχοσυνδικαλιστές, όσο και οι αγωνιζόμενοι/ες του κινήματος, για χρόνια αναδεικνύουμε το ζήτημα αυτό και παλεύουμε για την προάσπισή της. Το κράτος, παρ´ότι τώρα εμφανίζεται ως προστάτης, δεν έδινε δεκάρα για την δημόσια υγεία. Χαρακτηριστική είναι η υποκριτική στάση της εξουσίας απέναντι στις «ευπαθείς ομάδες», τους ηλικιωμένους/ες και τους χρόνια ασθενείς. Αφού κόπτεται τόσο για αυτούς λόγω του κορωνοϊού, γιατι σε «ομαλές» συνθήκες, τους βάζει να δουλεύουν ως τα 67 και δεν έχουν αξιοπρεπή ιατροφαρμακευτική περίθαλψη; Επιπλέον, είναι εντελώς αντιφατικό, ότι ειδικά για το ζήτημα των στρατοπέδων συγκέντρωσης, όπου χιλιάδες άνθρωποι είναι στοιβαγμένοι/ες εκεί, δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για την προστασία τους από τον ιό, όπως συμβαίνει άλλωστε σε κάθε φυλακή αυτή τη στιγμή. Οι μετανάστες/ριες παρουσιάζονται μόνο ως «απειλή», είτε για την εθνική είτε για τη δημόσια ασφάλεια. Με αυτό τον τρόπο και υπό το καθεστώς έκτακτης ανάγκης, επιβάλλονται τα κλειστά κέντρα κράτησης παντού.

Ο πανικός όμως που διαχέεται, η αυτοφυλάκιση στο σπίτι, η αόριστη «απαγόρευση συναθροίσεων» που δηλώνει υπόρρητα την απαγόρευση συγκεντρώσεων, επιβάλλει μια βίαιη αναπροσαρμογή κοινωνικών σχέσεων. Το παράδειγμα της Ιταλίας και άλλων χωρών, που οι κάτοικοι χρειάζονται άδεια για να βγούν εξω, ή που οι δρόμοι φρουρούνται από τον στρατό, δεν είναι καθόλου μακρινό. Το κράτος όμως πάντα, χρησιμοποιούσε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, για να επιβάλει προσωρινά μέτρα, τα οποία τελικά είτε παραμένουν, είτε κρίνονται για την δυνατότητά τους να παγιωθούν. Θεωρούμε λοιπόν ότι ναι μεν έχουμε μια σοβαρή κατάσταση σε σχέση με τον ιό, βιώνουμε δε ένα πρωτοφανές παγκόσμιο κοινωνικό πείραμα βιοπολιτικής εφαρμογής, με στόχο την ακόμη μεγαλύτερη κοινωνική πειθάρχηση, από το οποίο το κράτος και το κεφάλαιο θα αποκομίσουν τελικά πολλαπλά οφέλη. Η οικονομική κρίση άλλωστε, μετά ή πριν τις καραντίνες είναι δεδομένη. Και τέτοιες ευκαιρίες δεν τις χάνουν. Προετοιμάζεται ήδη η επίθεση σε μισθούς, συντάξεις και κοινωνική ασφάλιση. Θα την υλοποιήσουν ευκολότερα, αν έχουν περισταλεί και ορισμένα δικαιώματα που κληροδότησε η καραντίνα. Εκτος, αν η εργατική τάξη δεν τους αφήσει να το κάνουν.

Σε αυτό το πείραμα δεν μπορούμε συνεπώς να μείνουμε άπραγοι/ες. Θα διεκδικήσουμε την δυνατότητά μας να συγκεντρωνόμαστε σε δημόσιους χώρους και να αγωνιζόμαστε.

Η επιλογή μας να κάνουμε την συγκέντρωση, δεν είναι κάποιου είδους «μαγκιά». Δεδομένων των συγκεχυμένων πληροφοριών ως προς την μετάδοση του ιού, θα τηρηθούν κατά την διάρκειά της, τα ως τώρα γνωστά μέτρα προστασίας των συμμετεχόντων σε αυτήν, αναπροσαρμόζοντας τον τρόπο που παραδοσιακά πραγματοποιούμε τέτοιου είδους κινητοποιήσεις. Αυτή τη φορά, δεν θα πούμε «όλοι/ες στη συγκέντρωση». Καλούμε τους συναδέλφους/ισσες που είναι ηλικιωμένοι/ες ή πάσχουν από χρόνια νοσήματα, να μην έρθουν σε αυτή τη συγκέντρωση. Επίσης θα διατηρούνται αποστάσεις μεταξύ των συγκεντρωμένων ενώ υπάρχει πρόβλεψη και για τον τρόπο με τον οποίο θα μοιράζονται οι ανακοινώσεις, σε όσους/ες τελοσπάντων διερχόμενους/ες θα κυκλοφορούν. Τονίζουμε πως η αυτοπειθαρχία, ειδικά σε τέτοιες περιστάσεις, είναι απαραίτητη. Στόχος μας με αυτή τη συγκέντρωση, είναι η ανάδειξη της αλληλεγγύης στους/στις μετανάστες/ριες και παράλληλα, η απρόσκοπτη δυνατότητά μας να παρεμβαίνουμε στη δημόσια σφαίρα. Και δεν θα κάνουμε πίσω σε τίποτα από τα δύο.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ/ΣΤΙΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ/ΡΙΕΣ
ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΝΤΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ/ΡΙΩΝ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ
ΑΠΕΓΚΛΩΒΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ/ΡΙΩΝ ΑΠΟ ΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ