Ιταλία, Γένοβα: Ενάντια στην ειδική επιτήρηση

Καθώς η εξουσία εξακολουθεί να καταστρέφει και να λεηλατεί τοπία, σώματα και ψυχές, εμείς ακόμα κατορθώνουμε να υπολογίζουμε στις ασυμβίβαστες ατομικότητες που, ενάντια σ’ όλες τις αντιξοότητες, πορεύονται αμετανόητα στο κακοτράχαλο μονοπάτι της ελευθερίας.

Το καπιταλιστικό σύστημα, πλέον ακλόνητα επιβεβλημένο, πάντα έτοιμο να συρθεί πίσω από τη μάσκα της δημοκρατίας και της ασφάλειας, ξεδιπλώνει τα πλοκάμια του ολοένα και περισσότερο κάθε μέρα παρεισφρύοντας στη ζωή κάθε ατόμου και ξεζουμίζοντας τη γη, τον αέρα και το νερό. Όσοι (επιτέλους) το αντιλαμβάνονται και όσες διαθέτουν από καιρό επίγνωση της κατάστασης αντιδρώντας συστηματικά, εξουδετερώνονται άμεσα και καταστέλλονται, προκειμένου να μην πληγεί η άθλια ακεραιότητα της εξουσίας που επιβλέπει την προάσπιση της τάξης του θεσμοθετημένου συστήματος. Εξαιτίας αυτού, συντρόφια που ανέκαθεν έθεταν τους εαυτούς και τα πάθη τους ενάντια στην εξουσία, παρατηρούν τις σχέσεις τους να βαφτίζονται “συμμορίες τρομοκρατών”, τις καθημερινότητές τους να παρακολουθούνται, και τις ελευθερίες τους να περιορίζονται.

Αντιμέτωποι με την υφιστάμενη εντατικοποίηση της εκμετάλλευσης των πιο αδύναμων και φτωχών, το λανσάρισμα νέων καταπιεστικών τακτικών (από τις βίαιες διαλύσεις των εξεγέρσεων σε φυλακές, την καταστολή δια της βίας των εργατικών αγώνων στον τομέα εφοδιασμού, τον ασταμάτητο εκδιωγμό μεταναστών, μέχρι τις όλο και πιο συχνές εφαρμογές προληπτικών μέτρων επιτήρησης) επιφέρει αποτελέσματα, πιο οξυμένα και διευρυμένα, με απώτερο στόχο τον εγκλωβισμό όσων επιμένουν ν’ αγωνίζονται.

Από την Μπολόνια μέχρι το Κάλιαρι, το Τορίνο, τη Γένοβα, τη Φλωρεντία και το Ροβερέτο, οι αιτήσεις για την εφαρμογή ειδικών μέσων επιτήρησης πέφτουν βροχή. Πρόκειται περί ενός αισχρού και απεχθούς φασιστικού μέτρου, με στόχο να χτυπήσει χειρουργικά συμπεριφορές χαρακτηριζόμενες ως “επικίνδυνες” για την ομαλότητα του συστήματος.

Στις 15 Σεπτεμβρίου, το δικαστήριο της Γένοβα θ’ αποφασίσει σχετικά με το αίτημα του εισαγγελέα Stalker Manotti να εφαρμοστεί αυτό το μέτρο προληπτικής παρακολούθησης σε έναν ακόμα αναρχικό σύντροφο, κατόπιν της ήδη διπλής αξιοποίησής του στις περιπτώσεις άλλων 2 αναρχικών συντρόφων τον τελευταίο χρόνο.

Ανέκαθεν, Αναρχικές και όλοι οι ατρόμητοι φορείς των εξεγερσιακών ιδεών γίνονται μάρτυρες του πειραματισμού της εξουσίας με τις ζωές τους, με τους αγώνες τους. Κατασταλτικές συνταγές στο μέλλον θα χρησιμοποιηθούν εξίσου για όλες κι όλους όσους αρνηθούν να υποκύψουν σ’ ένα πιο καταπιεστικό σύστημα, το οποίο θα ακολουθεί τις απηνείς προσταγές μηχανισμών κατίσχυσης και περιθωριοποίησης των αδύναμων, των εκμεταλλευομένων, των “διαφορετικών” ανθρώπων, με απώτερο σκοπό ν’ απομονώσει και να παραγκωνίσει τους εχθρούς της ευταξίας, τώρα περισσότερο από ποτέ.

Είναι λοιπόν τώρα, αντιστοίχως, πιο επιτακτικό από ποτέ ν’ απαντήσουμε με αποφασιστικότητα και οργή σε αυτές τις συνεχείς επιθέσεις. Είμαστε συνειδητοποιημένοι πως ο εχθρός μας θα συνεχίσει τις επιθέσεις, προσπαθώντας να περιστείλει τις ελευθερίες μας ακόμα περισσότερο, αλλά από καιρό έχουμε επιλέξει ποια είναι η θέση μας.

Τετάρτη 15 Σεπτεμβρίου
9:30 π.μ.: Συγκέντρωση μπροστά στο δικαστήριο της Γένοβα
5:00 μ.μ.: Διαδήλωση από την Piazza Banchi

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ CARLO, ΑΠΕΙΛΟΥΜΕΝΟ ΑΠ’ ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΕΙΔΙΚΗΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗΣ, ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΠΟΥ ΠΛΗΤΤΟΝΤΑΙ ΑΠ’ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟΥ ΑΥΤΟΥ ΜΕΤΡΟΥ.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΙΔΙΚΗ ΕΠΙΤΗΡΗΣΗ ΤΩΝ ΣΚΕΨΕΩΝ, ΤΩΝ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΩΝ, ΤΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΜΑΣ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΑΝΑΠΑΡΑΓΕΙ.

Πηγή: Dark Nights

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Ιταλία: “Ένα αήθες παραμύθι”, της Anna Beniamino

ΕΝΑ ΑΗΘΕΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙ

Οι αναρχικές κι οι αναρχικοί μελετούν πολύ και γράφουν ακόμα περισσότερο και, ίσως ένεκα μιας διάχυτης λόγιας κουλτούρας, τείνουμε να συζητάμε ατέρμονα περί ηθών ενώ μοχθούμε μεν να τα κατανοήσουμε, αλλά αποτυγχάνουμε δε να τα υιοθετήσουμε στην καθημερινότητά μας. Και τότε… όποτε κάποιο άτομο παρατηρεί τα σφάλματα ενός άλλου, εξακολουθεί να μουτζουρώνει σελίδες και σελίδες (αδιευκρίνιστο το αν συντάσσονται για προσωπική χρήση ή απευθύνονται σε ένα διαλεγμένο κοινό) ή να προτείνει πλεόνασμα επιδιορθώσεων, προδήλως πιο σαθρές και υποκριτικές από τις οποιεσδήποτε δικαστικές ετυμηγορίες μέσα στις αλλόφρονες αντιφάσεις τους.

Δεν απολαμβάνω να ηθικολογώ κλεισμένη σε τέσσερις τοίχους, αλλά, σημειωτέας της πιθανότητας η σιωπή ορισμένων να επικαλυφθεί από τα μουρμουρητά των υπολοίπων, έκρινα πως ήταν καιρός να εισηγηθώ ένα μυστήριο φαινόμενο αντιστροφής νοημάτων και αφηγηματικών αναφορών κάποια χρόνια πριν.

Στην περίπτωση μίας εκ των πολλών αντι-αναρχικών κατασταλτικών εκστρατειών, εν είδει αμυντικής τακτικής, οι διωκόμενοι, μετρώντας ήδη έναν μήνα στην φυλακή, επέλεξαν να προβούν σε αυθόρμητες δηλώσεις οι οποίες καταχωρήθηκαν προς αξιολόγηση τον Φεβρουάριο του 2019.

Δίχως να εισχωρήσω στην ουσία των περιεχομένων, η πρώτη μου ένσταση είναι πως αυτό πραγματοποιήθηκε κρυφά από τα συντρόφια και το κίνημα (αυτή τη μυστηριώδη οντότητα στην οποία αναφερόμαστε όλες και όλοι μας), αποκαλύπτοντας τις πολιτικές και “ηθικές” (με όσα εισαγωγικά δικαιολογεί η υπόθεση) τους κρίσεις αναφορικά με επιθετικές πρακτικές, τρόπους συσχέτισης και πεδία ενδιαφέροντος του κινήματος… αποκλειστικά στους δικαστές.

Παράξενο δεν είναι;

Στα χρόνια της άγουρης νιότης μου, πολιτικοποιήθηκα ακούγοντας μία διαφορετική επωδό, κάτι εκ πρώτης όψεως αρκετά απλό: Ας φιλονικούμε ακόμα και έντονα, αλλά ας αφήσουμε τις αιχμές και τις νύξεις εκτός των αιθουσών των δικαστηρίων.

Αντιθέτως, με την πάροδο του χρόνου, το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας είναι διαφορετικό.

Η ζημιά συντελέστηκε, κι αν τύχει κάποιος να παρατηρήσει το παραμικρό, δε συντρέχει θέμα, καθώς μπορούμε να προσθέσουμε ένα ή περισσότερα μπαλώματα αναλόγως τον συνομιλητή.

ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΤΗ ΓΛΙΤΩΣΩ ΔΙΧΩΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

Η παροιμιώδης ηθική πυξίδα μας, μετατρέπεται σε άχρηστο άχθος κατά τη διάρκεια της προσπάθειας κάποιων να επιπλεύσουν.

Η κατόπιν εορτής “εμπιστοσύνη στην επιθυμία να μην επιδεινωθεί το σφάλμα προσφέροντας χρήσιμες πληροφορίες στους καταπιεστές”, προκειμένου να μη συζητηθούν τόσο δημοσίως τα επιμέρους στοιχεία -και ενόσω έχουν ήδη επωφεληθεί οι αρμόδιοι ανακριτές- ακούγεται αδέξια και επικίνδυνη. Το να αποφεύγεις να κοινοποιήσεις τα πάντα ενώ το έχεις ήδη πράξει στο δικαστήριο συνιστά κατάφωρη αντιστροφή αξιών.

Το να βαφτίσουμε αυτήν την παλινδρόμηση μεταξύ αγανακτισμένης αποποίησης κατηγοριών και υπεράσπισης μιας δήθεν άμεμπτης προσωπικής συνείδησης “ασαφές σύνορο μεταξύ τεχνικού και πολιτικού”, ή το να δικαιολογούμε τις δηλώσεις νομιμοφροσύνης ως μέθοδο αφαίρεσης ενοχλητικών χαλικιών από τα παπούτσια μας, αποδεικνύει απλά πόσο τρεκλίζοντα και σαθρά είναι τα θεμέλια και τα σημεία αναφοράς των πολιτικών μας πράξεων.

Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ

Στην εποχή της αδιάλειπτης αστυνόμευσης της σκέψης, πιστεύω πως όλοι και όλες (μεταξύ όσων κινούνται κατά μήκος των κινημάτων και, κατά συνέπεια, των δικαστηριακών εδράνων) είμαστε συνειδητοποιημένες πως οι αντιλήψεις μας και η αλληλεγγύη με τα συντρόφια μας επιφέρει ως συνέπεια χρόνια και χρόνια κλεμμένης ζωής, και πως συχνά κατασταλτικές επιχειρήσεις θεμελιώνονται σε αντηχήσεις παρά σε γεγονότα, στις εκπεφρασμένες θέσεις εντός εκδόσεων και εφημερίδων, στις δηλώσεις αλληλεγγύης και στην εξέταση της ανατομίας των ανθρωπίνων σχέσεων.

Σε αυτήν τη βάση, συχνά μας εφίσταται η προσοχή να ζυγίζουμε το νόημα κάθε επιμέρους φράσης και τη σημασία κάθε μεμονωμένου συνθήματος. Το οποίο όμως πρέπει να συμβαίνει κατά τρόπο δημιουργικό, αξιολογώντας εκ των προτέρων τα περιεχόμενα (δημόσια και ιδιωτικά), και όχι εκ των υστέρων λόγω φόβου υπό την απειλή κυρώσεων. Ειδάλλως, τα ήθη μας μετατρέπονται σε προϊόντα κατανάλωσης, και μάλιστα σε έκπτωση, όντας ελαττωματικά.

ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ

Το πρώτο αναγκαίο βήμα όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με τα γεγονότα είναι να… προσπαθούμε τα ενημερωνόμαστε επί αυτών πριν λάβουμε κάποια θέση, δίχως την προδιάθεση να αμυνθούμε. Με το να σπεύδουμε να δικαιολογήσουμε τα κίνητρα κάποιας μέσα από μια εσπευσμένη ανάγνωση των δικαστικών αράδων ή μέσα απ’ τον μιντιακό σάλο, παράγει στη χειρότερη περίπτωση τέρατα, και στην καλύτερη δυσάρεστες υποκρισίες και υπεραπλουστεύσεις, χρήσιμες μόνο για τα χέρια των ανακριτών.

Η ατομική υπευθυνότητα, η άρνηση των κάθετων δομών και των αδιάκριτων δράσεων είναι ταυτόσημες για τους αναρχικούς και τις αναρχικές: Δύναμαι να το επαναλάβω ή όχι ενώπιον δικαστηρίου, αναλόγως έναν αριθμό παραγόντων. Το βασικό ζήτημα είναι η αρμονική συνεργασία με τα συγκατηγορούμενα άτομα, η αλληλεγγύη μεταξύ τους.

Το κυριότερο ζήτημα μεταξύ άλλων είναι η επίγνωση πως οι δικαστές παίζουν βρώμικα, εμείς όχι, ή τουλάχιστον δε θα έπρεπε να το κάνουμε ούτε μέσω λέξεων, κάτι που ενοχλεί μόνον όσους τις ξεστομίζουν απερίσκεπτα.

Άννα
Ιούνιος 2021

Υστερόγραφο: Αν η παραπάνω ιστορία σάς φαίνεται υπερβολικά ερμητική, μπορείτε να ξεκινήσετε το κυνήγι θησαυρού για επιπλέον παραπληρώματα και πληροφορίες, ρωτώντας ευθέως όσους άμεσα εμπλεκομένους επιζητήσουν διάλογο… ιδιαιτέρως.

Πηγή: Dark Nights

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Alfredo Cospito: Τοποθέτηση για τον κύκλο παρουσιάσεων “Αντάρτικο και Επανάσταση”

Συνεισφορά του Alfredo Cospito από την πτέρυγα AS2 (Υψίστης Ασφαλείας 2) στη φυλακή της Φερράρα για τον κύκλο παρουσιάσεων “Αντάρτικο και Επανάσταση”

Ίσως ευθύνεται το ότι θα περάσω ένα μεγάλο μέρος της εναπομείνασας ζωής μου στη φυλακή, για το γεγονός ότι τελευταία νιώθω πως έχω κάποιες τάσεις “νεκροφιλίας”, για να θέσουμε με “ιστορικούς” όρους αυτό που έχει συμβεί. Έπειτα απ’ όλα, η τελευταία δράση που αναλήφθηκε ως “Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία – Διεθνές Επαναστατικό Μέτωπο” στην Ιταλία ήταν “μόλις” έναν χρόνο πριν. Συνήθως, ιστορικοποιούμε πράγματα “νεκρά”, περελθοντικά, όμως εμένα μ’ έχει καταβάλει ο φόβος πως όλα έχουν διαγραφεί ή, ακόμα χειρότερα, διαστρευλωθεί. Και το λέω αυτό με την πεποίθηση (ίσως και να κάνω λάθος) πως η FAI-FRI εξάντλησε τη ζωτική της ενέργεια και έχει παραδόσει τη σκυτάλη σε κάτι πιο ουσιαστικό, τις επαναστατικές καμπάνιες. Καμπάνιες οι οποίες, απ’ τη μια ήπειρο στην άλλη, θέτουν ξανά σε κίνηση την επαναστατική αλληλεγγύη, όχι μέσω μιας οργάνωσης, αλλά μέσω ομαδοποιήσεων και μεμονωμένων ατόμων που δε χρειάζεται ποτέ να γνωριστούν μεταξύ τους αυτοπροσώπως. Μια ζωντανή δυναμική, μέσω μιας γραμμικής διαδικασίας με αρκετή επιρροή ανά τον κόσμο, ακούει αυτή τη στιγμή στο όνομα “Μαύρη Διεθνής”, και, στην πραγματικότητα, δε χρειάζεται ούτε συνεργασία, ούτε συναντήσεις, ούτε διαπροσωπικές γνωριμίες. Οι αναρχικοί της πράξης συνήθως αμελούν την ιστορική ενδοσκόπηση, ενώ, αντιθέτως, οι αναρχικοί που αμελούν τη βίαιη δράση τείνουν να ξεθάβουν απόμακρες εμπειρίες οι οποίες είναι πιθανότερο στο σήμερα να γεννήσουν θλιβερά κακέκτυπα και “απομιμήσεις”. “Οι καιροί ήταν αλλιώς…”, η φράση αυτή ακόμη κουδουνίζει επαναλαμβανόμενα στο μυαλό μου, καθώς την άκουγα αμέτρητες φορές ως νεαρός από αναρχικούς / πιο ευσυνείδητους αναρχικούς / και, κυρίως, σε άλλες εποχές…

Αν η Ιστορία μας δεν καταγραφεί από εμάς, από Αναρχικούς για Αναρχικούς, θα συμβεί από άλλους. Αν η αναρχική ”ιστοριογραφία” αγνοήσει τη συνάφεια της αναρχικής δράσης εν καιρώ, υπεύθυνοι θα καταστούν οι επίσημοι ειδήμονες, διαστρεβλώνοντας και προσαρμόζοντάς την. Ωστόσο, προκύπτουν τόσο ευτυχείς περιπτώσεις, όσο συνάμα σπάνιες, στις οποίες την ευθύνη για την παρουσίασή της την αναλαμβάνουν επαναστάτες διαφορετικών ”ρευμάτων”, όπως στο προκείμενο παράδειγμα του βιβλίου “Η εργασία του τυφλοπόντικα”, που παρουσιάζεται σε αυτές τις πρωτοβουλίες. Ένα πόνημα απότοκο της δουλειάς επαναστατών κομμουνιστών, αφιερωμένο στις τελευταίες του σελίδες στην ύπαρξη των αναρχικών, και πιο συγκεκριμένα της FAI και της FAI/IRF. Το κάνουν με ειλικρινές προθέσεις, αλλά διαμέσου μιας ερμηνείας ανήμπορης ν’ αποφύγει παρερμηνείες και ανακρίβειες. Αναμφιβόλως φυσικό -εφόσον προέρχεται από έναν διαφορετικό ”γαλαξία σκέψης” (να το πούμε έτσι)- να της διαφεύγουν ορισμένα στοιχεία, δίχως όμως αυτό να συνεπάγεται πως αδυνατούμε να καταληφθούμε από θαυμασμό για την προσπάθειά τους. Απομονώνοντας ορισμένους ισχυρισμούς ανήκοντες στο βαρύ άχθος της Λενινιστικής αντίληψης, με την πεποίθηση για τον αδιαφιλονίκητο ρόλο της οργάνωσης στην κατάκτηση και την καθοδήγηση του προλεταριακού κράτους στο σημείο δίχως επιστροφή. Ισχυρισμούς προώθησης θεωρημάτων πως ”η αναρχική προσέγγιση, εξ ορισμού, υπολείπεται συχνά στρατηγικού βάθους” ή πως η βασική ”αντίφαση” του αναρχισμού θα εντοπιζόταν στην άρνηση της οργανωτικής και δομημένης οργάνωσης, η οποία θα εμπόδιζε την ανάπτυξη κλίματος ενότητας και αναβαθμισμένων δυνατοτήτων/αντοχών σύγκρουσης. Θέσεις που όταν δε διαστρεβλώνουν το πώς έχουν τα πράγματα υποστηρίζοντας την υποτιθέμενη ”απουσία στρατηγικού βάθους”, προβάλλουν τα πλεονεκτήματά μας, όπως την άρνηση άτεγκτων οργανωτικών δομών, ως ”αντιφάσεις”, ως αδυναμίες. Δεν κατανοούν πως η ευρηματικότητά μας και η δυνητικά αποδιοργανωτική δύναμή μας -δηλαδή τα πλεονεκτήματά μας- έγκεινται ακριβώς εκεί.

Η προσέγγιση της FAI/IRF ως ”τέκνου” της εμπειρίας της Επαναστατικής Πάλης αποτελεί αναμφίβολα υπερβολή. Ο συνδετικός κρίκος μεταξύ των δύο φαινομένων, παρεκτός της σταδιακής υιοθέτησης ακρωνυμίων από αμφότερα, είναι η αναταραχή που προκάλεσαν εντός του αναρχικού κινήματος. Όσον αφορά τη FAI, οι ενδοκινηματικές αντιδράσεις αποδείχτηκαν κατά πολύ νοσηρότερες απ’ όσες αναπτύχθηκαν ενάντια στην Επαναστατική Πάλη, οι κατηγορίες περί κατασκόπων και προβοκατόρων ξεχείλισαν. Η υπόθεση αυτή βρίσκει την αιτιολόγησή της στη χρήση του συγκεκριμένου ακρωνυμίου και στη λοιδορία των δήθεν επίσημων αναρχικών σε ορισμένες αναλήψεις ευθύνης.

Ας είναι σαφές πως επρόκειτο απλά για τις αυθόρμητες σκέψεις μου, φυσικά δεν κατέχω την απόλυτη αλήθεια σχετικά με την εξέλιξη του παραπάνω φαινομένου, το οποίο από μεριάς γεωγραφικής έκτασης δεν έχει προηγούμενο στον αναρχικό χώρο. Η επίδραση της Επαναστατικής Πάλης σε νεοεισαχθέντες αναρχικούς στο κίνημα τη δεκαετία του ’80, είναι σχεδόν μηδαμινή. Πολύ ισχυρότερη, για παράδειγμα, ήταν η επιρροή της Οργισμένης Ταξιαρχίας ή της GARI (Διεθνιστικές Ομάδες Επαναστατικής Δράσης), απλά παρατηρήστε το ειρωνικό ύφος σε πολλές αναλήψεις της FAI ώστε να το αντιληφθείτε.

Θα τολμούσα να πω πως οι αναρχικοί των δεκαετιών του ’90 και του 2000 είναι τα πνευματικά παιδιά του εξεγερσιακού αναρχισμού και των θεωριών του Μπονάννο περί άτυπης οργάνωσης και ομάδων συγγένειας, οι οποίες με την σειρά του είναι οι ”κόρες” ενός αντι-οργανωτικού αναρχισμού, ο οποίος με την σειρά του προκύπτει από τις ομάδες τυχαίας σειράς του Καφιέρο, οι οποίες κατάγονται από την επαμφοτερίζουσα στρατηγική του Πιζακάνε. Η μοναδική συντρόφισσα της Επαναστατικής Πάλης που γνώρισα ανά τα χρόνια ήταν η Μαριλού, μια εξαίρεση, μολονότι πολύ σημαντική σε επίπεδο εγγύτητας αλλά και ανθρώπινο, συνεπώς κατ’ επέκταση και σε πολιτικό, ας πούμε… Η FAI δεν επιχείρησε (όπως η Επαναστατική Πάλη) μία ”επιστροφή” σε πιο ”οργανωτικές” δομές, αλλά απεναντίας μία περαιτέρω αποδιάρθρωση της εξεγερσιακής πρακτικής. Ο κοινωνικός ισνουρεξιονισμός (εξεγερτισμός) διατηρούσε στην πραγματικότητα (μολονότι όχι πλήρως θεωρητικοποιημένο) λειτουργικά κεντρικό τον ρόλο της συνέλευσης εν είδει ενδεδειγμένου σώματος λήψης των αποφάσεων, ανεξαρτήτως πόσο εγγενώς άτυπη ενδεχομένως να ήταν η ομαδοποίηση.

Η μεθοδολογία της FAI και σύνολου του άτυπου κινήματος με τις διαφορετικές υπογραφές, αμφισβήτησε την εμβρίθεια της συνέλευσης, υπερβαίνοντάς την και δίνοντας περισσότερο χρόνο στους πυρήνες και στα μεμονωμένα επιτιθέμενα συντρόφια. Συντρόφια απαλλαγμένα από την υποχρέωση να είναι υπόλογα στη συνέλευση προκειμένου να αναγνωριστούν και να συντονιστούν μεταξύ τους. Οι δράσεις και τα συνοδευτικά κείμενα ήταν επαρκέστατα για το συγκεκριμένο έργο.

Συνεπώς, αντιπροτείνω πως η γέννηση αυτής της οιονεί ”νέας” αναρχίας προήλθε (τουλάχιστον στην Ιταλία) από τη σφοδρή κριτική του κοινωνικού ινσουρεξιονισμού και των συλλογικών – συνελευσιακών δυναμικών του. Συλλογικές δομές ευμενείς για όσους διέθεταν περισσότερο χάρισμα ή ήταν περισσότερο περιώνυμοι και σεβαστοί, κατορθώνοντας να ”επιβάλλουν” τις κρίσεις τους, συνειδητά ή μη. Δεν κατηγορώ προσωπικά κανέναν, καθώς οι δυναμικές καθαυτής της διαδικασίας των συνελεύσεων  (όπως όλοι τις γνωρίζουμε) καναλιζάρουν τα χέρια της κάθε μιας σε συγκεκριμένα έργα.

Τοιουτοτρόπως, το κινηματικό περιβάλλον ανακύκλωνε πάντα τις ίδιες ιδέες, ενόσω με την πάροδο του καιρού μετατρέπονταν σε δόγματα διατυπωμένα από τα ίδια στόματα συντρόφων που, καίτοι ”επιφωτισμένοι”, μας κατέστησαν προβλέψιμες και αναποτελεσματικούς.

Αυτές οι διακυμάνσεις δε μας συστήθηκαν στο βιβλίο «Η εργασία του τυφλοπόντικα», καθώς, όντας δύσκολο να αναλυθούν επισταμένα ακόμα και από όσους και όσες τις έχουμε βιώσει προσωπικά, καθίσταται σισύφειο για συντρόφια που ανήκουν σε διαφορετικά επαναστατικά ρεύματα. Υπό το δικό μου πρίσμα υπάρχουν δύο συμβάντα που οδήγησαν σε ένα διαφορετικό επίπεδο συνειδητοποίησης ορισμένα τμήματα του αυτοαποκαλούμενου εξεγερσιακού χώρου: Οι δίκες Marini και, κυρίως, οι τραγικοί θάνατοι των Baleno και Sole. Κατά τη γνώμη μου, τούτοι οι δύο θάνατοι σηματοδότησαν μια πραγματική τομή μεταξύ ενός πριν και ενός μετά, αφού οι ακόλουθες αντιδράσεις στα γεγονότα άνοιξαν τα μάτια ενός τμήματος των συντροφισσών και των συντρόφων.

Άμα ανατρέξουμε στα χρονικά των δράσεων εν είδει αντιποίνων για τις άνωθι δολοφονίες, για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκαν παγιδευμένα δέματα, προκαλώντας πρωτόφαντη αίσθηση στα μέσα ενημέρωσης.

Δε γνωρίζουμε την (πολιτική) ταυτότητα των αποστολέων τους, αν πρόκειται περί αναρχικών ή όχι, δε δημοσιοποιήθηκαν αναλήψεις ευθύνης, όμως, δεδομένων των στόχων, ήταν πρόδηλη η απόπειρά τους να εκδικηθούν για την τρομερή αυτή τραγωδία (δεν ξέρω πως αλλιώς να το προσδιορίσω). Αυτή όμως ήταν και η ειδοποιός διαφορά για τον επακόλουθο κατακερματισμό σύνολου του αναρχικού κινήματος. Για παράδειγμα, εδώ στο Τορίνο, μεταξύ των κατειλημμένων χώρων, μόνο το Ελ Πάσο ξέφυγε απ’ το να διαδίδει υπόνοιες σεχταρισμού και κατηγορίες περί προβοκατόρων της αστυνομίας.

Όσο αμφισβητήσιμη κι αν είναι η τακτική των παγιδευμένων δεμάτων (και ποια τακτική στην τελική δεν είναι;), η μετάβαση από τις επιθέσεις σε πράγματα και δομές, σε προσωπικές επιθέσεις, έκανε πασιφανές (σε όσους διέθεταν έστω ψυχία κριτικής σκέψης) πως πολλοί άνθρωποι αρέσκονταν να μηρυκάζουν έννοιες όπως “επανάσταση” δίχως στην πραγματικότητα να έχουν την παραμικρή βούληση να πάρουν περισσότερα ρίσκα, ακόμη κι όταν συντρόφια τους πεθαίνουν. Εφόσον βρισκόμαστε στο Τορίνο, όντας ο τόπος διαμονής μου για σωρεία χρόνων, οφείλω να παραδεχτώ πως το κίνημα εντός της πόλης αυτής, κατά έναν εργαλειακό και μνησίκακο τρόπο αντιμαχόταν την παραδεδεγμένη ”καλή ζωή” (παραμορφώνοντας την αυθεντική ζωτική κι επαναστατική αίσθηση), ενώ διατεινόταν πως επικρατούσε μια δήθεν εκθείαση της “θυσίας” και του “ιδανικού του μάρτυρα” ανάμεσα σε όσες και όσους ήθελαν να προχωρήσουν μακρύτερα, διακυβεύοντας τις ζωές και την ελευθερία τους για το πάθος τους. Μόλις λίγους μήνες πριν, όταν οι ίδιοι άνθρωποι που κατηγορούσαν την “επιμονή στον ένοπλο αγώνα” για “οσιομαρτυρικότητα”, έπειτα διακήρυτταν πως “πρέπει να πεθάνεις για την τέχνη σου”, ξεστομίζοντας απλώς όμορφα λόγια.

Θεωρώ (ίσως κι εδώ να σφάλλω) πως ήταν από εκεί, από εκείνη τη βαριά ατμόσφαιρα κατακερματισμού και διαχωρισμών (η οποία επικράτησε σ’ ολάκερη την Ιταλία), όπου γεννήθηκαν τα διάφορα ακρωνύμια ως αντίδραση, η οποία αργότερα, στην ώρα της, θα μετατρεπόταν σε FAI. Οι προοπτικές (διαβάζοντας τουλάχιστον τις αναλήψεις ευθύνης) της FAI, ήταν αδιαμφισβήτητα “κοινωνικές”. Έπειτα, η συνεισφορά των συντρόφων και συντροφισσών της ΣΠΦ από την Ελλάδα, με την “αντι-κοινωνική” – μηδενιστική τους στάση, αποτέλεσε την κινητήριο δύναμη πίσω απ’ αυτό το φαινόμενο, το οποίο διαδόθηκε ανά τον κόσμο, φτάνοντας ως και την Ινδονησία (ακόμα και σήμερα ομαδοποιήσεις στη συγκεκριμένη χώρα αναλαμβάνουν την ευθύνη για ενέργειες υπό το ακρωνύμιο FAI-FRI).

Σήμερα γράφεται μια νέα σελίδα… τίποτα δεν τελείωσε, όλα συνεχίζονται…

Μια αγκαλιά σε όλα τα επαναστατημένα συντρόφια στο τώρα, είτε κομμουνιστές είτε αναρχικές.

Πάντα για την αναρχία.

Alfredo Cospito
Φυλακές Φερράρα
14/05/2021

Πηγή: Dark Nights

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Ιταλία: Η Anna Beniamino μεταφέρθηκε στη φυλακή της Rebibbia στη Ρώμη (17 Ιούλη 2021)

Η Anna μεταφέρθηκε από τη φυλακή της Messina σε αυτήν της Rebibbia στη Ρώμη (η συντρόφισσα έχει καταδικαστεί σε 16 έτη και 6 μήνες κάθειρξη στη δίκη για την υπόθεση Scripta Manent).

Η νέα της διεύθυνση είναι η εξής:

Anna Beniamino
C. C. di Roma Rebibbia femminile
via Bartolo Longo 92
00156 Roma
Italia – Ιταλία

Πηγή: Malacoda

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Ιταλία: Ενημέρωση για την κατάσταση του Alfredo & συγκέντρωση στη φυλακή του Terni

Ενημέρωση για την κατάσταση του Alfredo στη φυλακή του Terni (Ιταλία, 13 Ιουλίου 2021)

Στα τέλη του Ιούνη ενημερωθήκαμε πως ο Alfredo μεταφέρθηκε στη φυλακή του Terni, όπου υπάρχει πτέρυγα για αιχμάλωτους επαναστάτες. Παρ’ όλα αυτά, ως και σήμερα, ο Alfredo κρατείται ακόμα σε πτέρυγα “μεταγωγής”, παρά το γεγονός ότι έχει λήξει εδώ και μέρες η περίοδος απομόνωσης που επιβάλλεται λόγω των έκτακτων περιοριστικών μέτρων για τον Κορωνοϊό.

Δε γνωρίζουμε γιατί ο Alfredo εξακολουθεί να βρίσκεται σε απομόνωση, δε γνωρίζουμε και δε μας αφορά να μάθουμε τα σχέδια της DAP (Τμήμα Σωφρονιστικής Διοίκησης). Αυτό που γνωρίζουμε είναι πως οι προκλήσεις και οι δικαιολογίες των δεσμοφυλάκων δε δύνανται να διαγράψουν μιαν ιστορική αλήθεια: η ανά τα χρόνια ύπαρξη της αναρχίας της πράξης δεν μπορεί να σβήσει από τις καταδίκες των δικαστηρίων ή απ’ τα ψέματα των δεσμοφυλάκων.

Η ιστορία του Alfredo, οι πρακτικές για τις οποίες βρίσκεται κατηγορούμενος, αυτά είναι η μόλυνση που πραγματικά φοβούνται. Όμως η ιστορία αυτή, οι πρακτικές αυτές, δεν μπορούν να βρεθούν σε απομόνωση, καμιά φούσκα απομόνωσης δεν μπορεί να τα συγκρατήσει · είναι κληρονομιά του επαναστατικού κινήματος.

Τις ερχόμενες μέρες, αν η κατάσταση αυτή συνεχιστεί, θα αναλογιστούμε τι δημόσιες κινήσεις αλληλεγγύης θα πραγματοποιηθούν.

Υπενθυμίζουμε τη διεύθυνση του συντρόφου:

Alfredo Cospito
C. C. di Terni
strada delle Campore 32
05100 Terni
Italia – Ιταλία

Κάποια συντρόφια του Alfredo

Πηγή: Malacoda

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

*

Να σπάσει η απομόνωση! Συγκέντρωση αλληλεγγύης για τον Alfredo στη φυλακή Terni (Ιταλία, 18 Ιουλίου 2021)

Ο αναρχικός σύντροφος Alfredo Cospito βρίσκεται φυλακισμένος από τον Σεπτέμβριο του 2012, μετά την κατασταλτική επιχείρηση που οδήγησε στη σύλληψή του και σε έναν άλλο σύντροφό του, και οι δύο κατηγορούνται ότι πυροβόλησαν τον Roberto Adinolfi, Διευθύνοντα Σύμβουλο της Ansaldo Nucleare (Ιταλική εταιρία πυρηνικής ενέργειας), ο οποίος τραυματίστηκε στις 7 Μαΐου του ίδιου έτους στη Γένοβα. Τη δράση ανέλαβε ο «Πυρήνας Όλγα» [Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία – Διεθνές Επαναστατικό Μέτωπο], στη συνέχεια την ευθηνή ανέλαβαν ατομικά οι δύο σύντροφοι, κατά τη διάρκεια της πρώτης δίκης που πραγματοποιήθηκε στη Γένοβα. Εκτός από την ποινή των 9 ετών και 5 μηνών που έλαβε στη δίκη για την δράση κατά του Adinolfi, ο Alfredo Cospito καταδικάστηκε και σε 20 χρόνια στην πρώτη και δεύτερη περίπτωση της δίκης για την υπόθεση «Scripta Manent» που πραγματοποιήθηκε στο Τορίνο το 2017 και προήλθε από τις συλλήψεις της 6ης Σεπτεμβρίου του προηγούμενου έτους. Μετά τις ποινές της υπόθεσης «Scripta Manent», εκτός από τον Alfredo, φυλακίζεται η Άννα (στη φυλακή της Μεσσήνας) και καταδικάζεται σε 16 χρόνια και 6 μήνες.

Στα τέλη Ιουνίου, ο Alfredo μεταφέρθηκε από το τμήμα Υψηλής Ασφάλειας 2 της φυλακής της Φεράρα, όπου βρισκόταν από το 2013, στη φυλακή Τέρνι. Ωστόσο, εξακολουθεί να κρατείται στον τομέα «μεταγωγών», παρά το γεγονός ότι η περίοδος απομόνωσης που επιβάλλεται από τους κανονισμούς έκτακτης ανάγκης για τον Covid-19 έχει ξεπεράσει για αρκετές ημέρες τον χρόνο που επιβάλλεται. Δεν γνωρίζουμε γιατί ο Alfredo βρίσκεται ακόμα σε απομόνωση, δεν γνωρίζουμε ούτε ενδιαφερόμαστε για τα σχέδια του DAP [«Τμήμα Διοίκησης Σωφρονισμού»]. Αυτό που ξέρουμε είναι ότι οι προκλήσεις και τα πρόσχημα των φρουρών δεν μπορούν να σβήσουν ένα ιστορικό γεγονός: Την ύπαρξη με την πάροδο των χρόνων ενός αναρχισμού δράσης, ενός αναρχισμού που έχει ενεργήσει με αποφασιστικότητα, χτυπώντας δομές και ανθρώπους του κράτους και του κεφαλαίου.

Η ιστορία του Alfredo, οι πρακτικές για τις οποίες κατηγορείται, αυτών τη μετάδοση είναι που φοβούνται. Αλλά αυτή η ιστορία δεν μπορεί να διαγραφεί από τις καταδικαστικές αποφάσεις ενός δικαστηρίου ή με τα πρόσχημα των ανθρωποφυλάκων. Αυτές οι πρακτικές δεν μπορούν να απομονωθούν, δεν υπάρχει φούσκα που να αντέχει: είναι κληρονομιά του επαναστατικού αναρχικού κινήματος.

Κυριακή, 18 Ιουλίου 2021, 10:00 π.μ. Συγκέντρωση αλληλεγγύης στη φυλακή του Terni, strada delle Campore 32

ΠΗΓΗ: Malacoda

Μετάφραση: Αναρχικό Στέκι UTOPIA A.D.

Πηγή ελληνικής μετάφρασης: Athens Indymedia

Ιταλία: Η συντρόφισσα Natascia μεταφέρθηκε στη φυλακή της Rebibbia

Η Natascia μεταφέρθηκε από τη φυλακή της Santa Maria Capua Vetere σε εκείνη της Rebibbia (Ιταλία, 10 Ιούλη 2021)

Στην 24η μέρα απεργίας πείνας, η Natascia τελικά μεταφέρθηκε.

Προς το παρόν βρίσκεται στη φυλακή της Rebibbia (στη Ρώμη), καθώς προς το παρόν φαίνεται πως δεν υπάρχει χώρος στη φυλακή του Vigevano (που βρίσκεται πιο κοντά στο Τορίνο και στη Γένοβα και έχει πτέρυγα υψηλής ασφαλείας).

Για να της γράψετε:

Natascia Savio
C. C. di Roma Rebibbia femminile
via Bartolo Longo 92
00156 Roma
Ιταλία – Italy

Πηγή: Malacoda

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Ιταλία: Μεταγωγή του αναρχικού συντρόφου Alfredo Cospito στη φυλακή του Terni

Ο αναρχικός σύντροφος Alfredo Cospito μεταφέρθηκε από την πτέρυγα Υψίστης Ασφαλείας 2 (“Alta Sicurezza 2”) της φυλακής της Ferrara σε εκείνη του Terni. Παρατίθεται η νέα του διεύθυνση:

Alfredo Cospito
C. C. di Terni
strada delle Campore 32
05100 Terni
Italy

Ο σύντροφος βρίσκεται έγκλειστος απ’ τις 14 Σεπτέμβρη 2012, έπειτα από κατασταλτική επιχείρηση που οδήγησε στη σύλληψη του ίδιου, αλλά και ενός ακόμη συντρόφου, με την κατηγορία ότι πυροβόλησαν και τραυμάτισαν τον Roberto Adinolfi, διευθύνοντα σύμβουλο της Ansaldo Nucleare, στις 7 Μάη εκείνου του έτους στη Γένοβα. Η ενέργεια εκείνη, η οποία αναλήφθηκε από τον Πυρήνα “Όλγα” της FAI–FRI (“Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία – Διεθνές Επαναστατικό Μέτωπο”), στη συνέχεια αναλήφθηκε και ατομικά απ’ τους δύο συντρόφους στο πρωτόδικο δικαστήριο που διεξήχθη στη Γένοβα. Ο σύντροφος βρισκόταν έγκλειστος στην πτέρυγα AS2 (“Υψίστης Ασφαλείας 2”) στη φυλακή της Ferrara απ’ το 2013.

Υπενθυμίζουμε επίσης πως ο Alfredo, πέραν της καταδίκης των 9 ετών και 5 μηνών κάθειρξης που του επιβλήθηκε στο δικαστήριο για την ενέργεια ενάντια στον Adinolfi, καταδικάστηκε επιπλέον σε 20 χρόνια κάθειρξης στο πρωτοδικείο και στο εφετείο της υπόθεσης Scripta Manent, η εκδίκαση της οποίας λάμβανε χώρα στο Τορίνο απ’ το 2017, ως απότοκο των συλλήψεων της 6ης Σεπτέμβρη 2016. Περίπου 20 συντρόφια κατηγορούνται στην υπόθεση αυτή, η οποία σχετίζεται με τη δραστηριότητα της FAI (μετέπειτα FAI–FRI) στην Ιταλία, περιλαμβάνοντας συγκεκριμένες κατηγορίες σχετικά με μια σειρά ενεργειών που πραγματοποιήθηκαν από το 2005 ως το 2016, καθώς και για αναρχικά έντυπα και ιστοσελίδες που λειτουργούσαν από συντρόφια. Σύμφωνα με την απόφαση του εφετείου, στις 24 Νοέμβρη 2020, τρία συντρόφια καταδικάστηκαν για “ανατρεπτική οργάνωση με σκοπούς τρομοκρατίας και ανατροπής της δημοκρατικής τάξης” και “υποκίνηση σε διάπραξη εγκληματικών ενεργειών”. Ανάμεσα στα τρία αυτά συντρόφια, η Anna Beniamino και ο Alfredo Cospito καταδικάστηκαν για κάποιες ενέργειες (εκρηκτικές επιθέσεις και παγιδευμένα δέματα) που πραγματοποιήθηκαν μεταξύ 2005 και 2007. Επιπροσθέτως, δέκα ακόμη συντρόφια καταδικάστηκαν για διάφορους λόγους μόνο για “υποκίνηση σε διάπραξη εγκληματικών ενεργειών”. Αυτήν τη στιγμή, πέραν του Alfredo, βρίσκεται έγκλειστη και η Anna (στη φυλακή της Messina), με καταδίκη 16 ετών και 6 μηνών κάθειρξης.

Το να ξεχνάμε τους αιχμαλώτους του κοινωνικού πολέμου σημαίνει πως ξεχνάμε και τον πόλεμο τον ίδιο: Επαναστατική αλληλεγγύη με τα έγκλειστα αναρχικά συντρόφια.

Κάποια αλληλέγγυα αναρχικά συντρόφια
1η Ιούλη 2021

Πηγή: Malacoda

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Ιταλία: Ανακοινωθέν της συντρόφισσας Natascia σε αλληλεγγύη με τον αγώνα στις φυλακές της Χιλής

Ανακοινωθέν της αναρχικής Natascia Savio σε αλληλεγγύη με την κινητοποίηση και την απεργία πείνας των αιχμάλωτων συντρόφων στις φυλακές της Χιλής

Κατά τη διάρκεια της δέκατης μέρας που βρίσκομαι σε απεργία πείνας, γράφω τούτα τα λόγια σε αλληλεγγύη με τα συντρόφια στη Χιλή, τα οποία για μία ακόμη φορά βρίσκονται επίσης σε απεργία πείνας: Δεν είστε μόνοι.

Μιαν αδελφική αγκαλιά σε κάθε έγκλειστο σύντροφο και συντρόφισσα.

Για την έμπρακτη κι επαναστατική αλληλεγγύη παντού.

Natascia, έγκλειστη αναρχική
26 Ιούνη 2021

Πηγή: Malacoda

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Ιταλία, Γένοβα: Εμπρησμός σε υποδομές της Erzelli Polo Tecnologico και της Terna

Εμπρησμός σε 5G κεραία και καμπίνα με servers και αρχεία της Erzelli Polo Tecnologico & σε πυλώνα υψηλής τάσης της Terna στη Γένοβα

Πρόκειται για μία εποχή όπου ο θρίαμβος της επιστήμης, της τεχνολογίας και της τεχνικής επελαύνει ακατάπαυστα. Όλα αυτά δε σημαίνουν πως βρισκόμαστε σ’ έναν κόσμο επιστημονικής φαντασίας ή σε κάποιο όνειρο, αλλά πως, στη σκληρή πραγματικότητα, η επιστήμη, αφού έχει υπηρετήσει πιστά μόνον την πολιτική (το Κράτος) και την οικονομία (το Κεφάλαιο), έχει καταστεί πλέον η κυρίαρχη δύναμη της νέας παραγωγικής και οικονομικής ευταξίας.

Μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα, η επιστήμη παρείχε τα μέσα προπαγάνδας (τηλεόραση, ράδιο, τύπος), τα κατασταλτικά μέσα του Κράτους (όπλα), καθώς και τα μέσα βιομηχανικής παραγωγής που μείωσαν το αναγκαίο εργατικό δυναμικό. Έπειτα απ’ τα μέσα του 20ού αιώνα, η ισχύς της έχει αναπτυχθεί ολοένα και περισσότερο, σε σημείο να υπεισέρχεται σε κάθε πτυχή των ζωών μας μέσω βιο-νανο-τεχνολογιών, να εισβάλλει εν τέλει στην ίδια τη ζωή.

Το μονοπώλιο της αλήθειας φαίνεται να έχει καταστήσει την επιστήμη παντοδύναμη, όπως αντίστοιχα έχει χαριστεί στο Κράτος το ιστορικό μονοπώλιο της βίας.

Η Επιστήμη, η Εκκλησία και το Κράτος έχουν συγκρουστεί κατά το παρελθόν παλεύοντας για την εξουσία ή για τον διαμοιρασμό των εξουσιών. Πλέον, είναι η επιστήμη και η τεχνολογία που καθορίζουν και εμπνέουν τις κρατικές πολιτικές και τις οικονομικές, κοινωνικές και κατασταλτικές στρατηγικές: κατ’ επέκταση, δεν είναι ουδέτερες.

Ο καπιταλισμός χρυσοπληρώνει στρατιές τεχνικών ταγμένων στην έρευνα και την παραγωγή νέων προϊόντων και “δυνατοτήτων” που μπορούν ν’ αξιοποιηθούν μονάχα απ’ τους ειδικούς, καθώς επίσης και προϊόντα τα οποία, άπαξ και γίνουν διαθέσιμα προς τις μάζες, είναι ικανά να ανασχηματίσουν τον κόσμο γύρω μας καθώς καθίστανται “αναγκαία” και, πολλές φορές, άφθαρτα, όπως η πυρηνική ενέργεια.

Η διαδικασία αυτή είναι τόσο ταχύρρυθμη όσο και η τεχνολογική ανάπτυξη, και έχει περιορίσει την ατομική ελευθερία.

Αλγόριθμοι που καθορίζουν τους ρυθμούς της παραγωγής, servers τεράστιας συλλογής δεδομένων, γεω-εντοπισμός, εφαρμογές που μας καταντάνε υποκείμενα/αντικείμενα κατανάλωσης. Παρ’ ότι ο περιορισμός της ελευθερίας που επιβαλλόταν κατά το παρελθόν απ’ το Κράτος και το Κεφάλαιο ξεσήκωνε σφοδρές αντιστάσεις απ’ τους καταπιεσμένους, αυτό πλέον δε συμβαίνει και με την επιστήμη. Στο συλλογικό φαντασιακό παραμένει ουδέτερη και, ακόμα χειρότερα, στη Δύση τα προϊόντα της έχουν αυξήσει την άνεση και την ευζωία των περισσότερων ανθρώπων. Μπροστά σ’ αυτήν την ευζωία, φαντάζει αδιάφορη η στέρηση της ελευθερίας, η εκμετάλλευση πόρων, η υποδούλωση ολάκερων πληθυσμών, η μη-βιωσιμότητα ολάκερων περιοχών του πλανήτη, οι μεταναστεύσεις λόγω πολέμου και κλιματικής αλλαγής.

Μανατζαραίοι, ερευνητές, τεχνοκράτες, μίντια, σύνολη διάδοση του μηνύματος “μη φοβάστε τις τεχνολογίες”, την τεχνητή νοημοσύνη, αλλά και οτιδήποτε συνδέεται με τις καινοτομίες και την αυτοματοποίηση που μας επιβάλλεται ούτως ή άλλως.

Ας μη μας αποσπά την προσοχή η επίπλαστη συζήτηση περί της χρήσης των εργαλείων στην καθημερινή ζωή, ή οι λεκτικοί διαχωρισμοί μεταξύ “καλών” και “κακών” τεχνολογιών.

Στο “Σχέδιο Εθνικής Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας”, φαίνεται πως θα επικρατήσει οικονομική αναδιάρθρωση ανάμεσα στο κεφάλαιο, τις επιχειρήσεις, τις νεοφυείς τεχνολογικές εταιρείες και τους κολοσσούς της υψηλής τεχνολογίας. Οι καπιταλιστές και ο βιομηχανικός τομέας καλωσορίζουν με ανοιχτές αγκάλες την ένεση ρευστότητας στα δημόσια και ιδιωτικά ταμεία.

Το Ταμείο Ανάκαμψης είναι ακόμη ένα χρυσωρυχείο. Ανάμεσα σ’ αυτούς που θα κερδοφορήσουν απ’ τις επενδύσεις κεφαλαίου, είναι οι “πόλοι αριστείας” της τεχνο-επιστημονικής έρευνας, τα πανεπιστήμια και το Ινστιτούτο Καινοτομίας και Τεχνολογίας (IIT), λόγω της επέκτασης του τεχνολογικού πάρκου όπου θα χτιστεί το Κέντρο Υψηλής Τεχνολογίας “Ενέργεια και Περιβάλλον”, το οποίο θα λάβει περίπου 80 εκατομμύρια ευρώ ως αρχικό επενδυτικό κεφάλαιο.

Τον Απρίλη του 2021, ο Ιταλός Πρωφυπουργός, Mario Draghi, ανακοίνωσε τη δημιουργία μίας ακόμη επιτροπής τεχνικών και ειδικών. Μια “ειδική ομάδα” που θα ασχοληθεί συγκεκριμένα με το Ταμείο Ανάκαμψης, παρακάμπτοντας κι επιταχύνοντας τις γραφειοκρατικές διαδικασίες και κάθε ζήτημα που πιθανώς να προκύψει με τις άδειες, τους περιορισμούς και τις παραχωρήσεις. Με αυτόν τον τρόπο, για παράδειγμα, θα καλυφθεί η “αργοπορία” σε σχέση με το πλάνο ψηφιοποίησης και εγκατάστασης οπτικών ινών σε όλη τη χώρα.

Την 1η Απρίλη 2021, πραγματοποιήθηκε μια οικονομική συμφωνία απ’ τη Fibercop, την εταιρεία που συλλέγει τα δύο σημαντικότερα στοιχεία του διαδικτύου. Η TIM επίσης θα φροντίσει την παροχή υποδομών για τις “καμπίνες” οπτικών ινών στους δρόμους κοντά στα σπίτια, ενώ η οπτικές ίνες θα κατασκευαστούν από τη Flash Fiber (η TIM κατέχει το 80% της και η Fastweb το 20%). Μαζί με αυτές τις μεγάλες για την αγορά της ψηφιοποίησης εταιρείες, το ταμείο KKR Infrastructure έχει συνάψει συμφωνία και θα δώσει στην TIM 2 δισεκατομμύρια ευρώ (με τα εκτιμώμενα κέρδη ν’ αγγίζουν τα 7,8 δισεκατομμύρια).

Μαζί με τις διαδικασίες αυτές που επισπεύδονται, στρώνεται με ροδοπέταλα ο δρόμος για την υλοποίηση ενός τεράστιου τεχνικού έργου – τις αποθήκες πυρηνικών αποβλήτων, την εγκατάσταση αμέτρητων κεραιών και αναμεταδοτών: τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία, ο καρκίνος, η ραδιενέργεια, η οικολογική καταστροφή, θεωρούνται αποδεκτές συνέπειες.

Με μία επί τούτου απόφαση σχετικά με την αποτελεσματικότητα της “νέας διαχείρισης” της κυβέρνησης Draghi, θα παρουσιαστεί το αποκαλούμενο “μοντέλο Γένοβα”, το οποίο σημαίνει μειώσεις των συμβολαίων που θα έβαζαν φρένο στην κατασκευή εργοταξίων, θέτοντας οποιοδήποτε πρόβλημα, υπό την οποιαδήποτε αρχή: σημαίνει πράσινο φως στους επιχειρηματίες των κατασκευαστικών εταιρειών, σημαίνει πελατειακές σχέσεις και διαφθορά.

Ως απότοκο αυτού, στην ίδια τη Γένοβα, ξεκινά πάλι το εργοτάξιο για την κατασκευή αυτοκινητοδρόμου-κοιλαδογέφυρας, ονόματι “Gronda”, παρά το γεγονός πως δεν υπάρχουν εξουσιοδοτήσεις ή οι απαραίτητες άδειες για το έργο. Έτσι, η Autostrade per l’ Italia (οι ίδιοι κερδοσκόποι που ευθύνονται για την κατάρρευση της γέφυρας Morandi) θα συνεχίσει να πλουτίζει τους δολοφόνους διαχειριστές της.

Η διαχείριση του Ταμείου Ανάκαμψης πλέον θα εμπίπτει στα έμπιστα χέρια ενός διαϋπουργικού συμβουλίου τεχνικών, συναπαρτιζόμενο απ’ τον πρώην επικεφαλής διαχειριστή της Vodafone, ονόματι Vittorio Colao (ψηφοποίηση), τον Enrico Giovannini (υποδομές), τη Maria Cristina Messa (έρευνα), τον Roberto Cingolani (οικολογική μετάβαση). Οι υπουργοί που ανέλαβαν καθήκοντα απευθείας απ’ την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, λαμβάνοντας τα υψηλότερα κονδύλια, είναι οι Cingolani και Colao, οι οποίοι θα μπορούν να ξοδεύουν περισσότερα χρήματα από οποιοδήποτε άλλο υπουργείο. Η ιδιαιτέρως φημισμένη “οικολογική μετάβαση”, πλασαρισμένη απ’ τον πρώην διευθυντή της IIT, θα φουσκώσει τις τσέπες και τους τραπεζικούς λογαριασμούς του “συλλόγου φίλων” των επενδύσεων και της τεχνο-βιομηχανικής ανάπτυξης.

Η “οικολογική μετάβαση”, πέραν απ’ τον “πράσινο” ορισμό της, δεν αποτελεί ένα εγχείρημα για τη διάσωση των πάντα που κινδυνεύουν με εξαφάνιση, ή για την αναδάσωση του Αμαζονίου, αλλά ένα πολιτικό και οικονομικό εγχείρημα που αποσκοπεί στην αέναη και με κάθε μέσο αναζωογόνηση του βιομηχανικού συστήματος, όχι στη μαγική εξάλειψη ή αντικατάστασή του.

Σε κάθε οικονομική μετάβαση, πάντα υπάρχει μια κυρίαρχη τάξη που πλουτίζει · στην περίπτωση αυτή θα συμβεί με τη συγκέντρωση ενός τεράστιου δημόσιου χρέους το οποίο σε λίγο καιρό οι καταπιεσμένοι θα πρέπει να ξεπληρώσουν, κάτω από συνθήκες καταστροφικές προφανώς για τους φτωχότερους.

Ενόσω η προσοχή των πολλών αποσπάται επιτυχώς από τον τύπο που τους μπουχτίζει με ευθύνη, ασφάλεια, μάσκες, εμβόλια, συμπεριφορικές νόρμες και θυσίες, υπάρχουν κι εκείνοι που εξακολουθούν να πλουτίζουν.

Τον τελευταίο χρόνο, η πανδημία της νόσου Covid-19 έχει επιταχύνει περαιτέρω την επέλαση της τεχνολογικοποίησης της κοινωνίας. Το Κράτος έχει αποκηρύξει την πολιτική ευθύνη, πηγαίνοντας στο πλευρό του Επιστημονικού και Τεχνικού Συμβουλίου το οποίο, βασισμένο σε δεδομένα και αριθμούς, έχει εξαναγκάσει εκατομμύρια ανθρώπους να κλειστούν στα σπίτια τους · η μετακίνηση επιτρέπεται μονάχα αν κάποιος συμμετέχει στον παραγωγικό κύκλο. Η παραγωγή κι η κατανάλωση ήταν εξασφαλισμένες, αυτές άλλωστε ήταν και οι μόνες εγγυημένες ελευθερίες.

Αυτό θα έπρεπε να μας κάνει να στοχαστούμε πάνω στο γεγονός ότι οι παρούσες συνθήκες εκμετάλλευσης που βιώνουμε εντός του Καπιταλισμού έχουν ορίσει πως η μεγαλύτερη “ελευθερία μετακίνησης” συμπίπτει με την ευκαιρία ή την ανάγκη να πάμε για δουλειά. Η μετακίνηση μόνον τότε εξασφαλίζεται, συνεπώς ο ιός δεν είναι πλέον πιο επικίνδυνος στους χώρους εργασίας απ’ ότι στους δρόμους καθώς περπατάμε, ή σε ένα δάσος, πόσο μάλλον στις απεργίες όπου στεκόμαστε παρέα στον δρόμο για να διαδηλώσουμε ή να πορευτούμε.

Η τάση προς την ψηφιοποίηση, την τεχνολογικοποίηση και την αποδοτικότητα θα συνεχίσει και μετά το τέλος της πανδημίας. Η τελευταία αποτέλεσε ένα γεγονός που το Κράτος, η Επιστήμη και η Τεχνολογία αξιοποίησαν όσο το δυνατόν περισσότερο.

Μπροστά σε όλο τούτο, οι ατομικότητες, οι καταπιεσμένοι, αν δε θέλουν να βρεθούν -σ’ ένα όχι και τόσο μακρινό μέλλον- να ζουν σε έναν κόσμο όπου ν’ αυτοδιαλύονται παραδομένοι σε μιαν έννοια της “ελευθερίας” που σχετίζεται αποκλειστικά με την παραγωγική αξιοποιησιμότητα, είν’ αναγκαίο ν’ αγωνιστούν δίχως δεύτερες σκέψεις απέναντι σ’ αυτόν τον νέο κοινωνικό μετασχηματισμό.

Για τον λόγο αυτόν, τη νύχτα της 19ης Ιούνη 2021, καταστρέψαμε με φωτιά 5 καμπίνες με servers και αρχεία και μια κεραία 5G της Erzelli Polo Tecnologico στη Γένοβα, καθώς και τον παρακείμενο πυλώνα υψηλής τάσης της Terna.

Διεθνιστική μαχητική αλληλεγγύη προς τις αιχμάλωτες και τους αιχμαλώτους του κοινωνικού πολέμου!

Αδιάκοπος πόλεμος ενάντια σε Κράτος και Κεφάλαιο.

Για την Αναρχία!

Πηγή: Dark Nights

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Ιταλία: Ενημερώσεις για την ”Επιχείρηση Bialystok”

Σχετικά με τη συνθήκη κράτησης του Claudio, πριν δυο μήνες μεταφέρθηκε απ’ την πτέρυγα AS3 (Υψίστης Ασφαλείας 3) στην “κοινή” πτέρυγα της φυλακής των Συρακουσών. Οι λόγοι για τη μεταφορά του δεν έχουν γνωστοποιηθεί ακόμη, φαίνεται όμως να υπήρξε “υπουργική” εντολή, και συγκεκριμένα απ’ την DAP (Τομέας Διαχείρισης Φυλακών, ο φορέας που αποφασίζει επί των τοποθετήσεων των κρατουμένων). Επιπλέον, αποσαφηνίστηκε πως τα μέτρα κράτησης υπό το καθεστώς 280bis δεν ευσταθούν, παραμένει όμως έγκλειστος για “μεταφορά και κατασκευή όπλων και εκρηκτικών με τρομοκρατικούς σκοπούς”.

Υπενθυμίζουμε πως η πρωτόδικη ακροαματική διαδικασία για την “Επιχείρηση Bialystok” ξεκίνησε την 25η Φεβρουαρίου 2021, με τοποθέτηση του μάρτυρα κατηγορίας, Luigi Imperatore, ταγματάρχη της κατασταλτικής μονάδας ROS. Τη 12η Μάη, ο Imperatore παρέμενε πρωταγωνιστής, συνεχίζοντας τις ιστορικές του φλυαρίες σχετικά με τον αναρχικό γαλαξία, και ρίχνοντας φως στη συνήθη διατύπωση περί “ενδείξεων”, εν είδει έλλειψης απτών στοιχείων.

Οι επόμενες ακροάσεις λαμβάνουν χώρα την 8η και την 30ή Ιουνίου, όπου θα τοποθετηθούν οι συνήγοροι υπεράσπισης (σχετικά με τις κατηγορίες που επιρρίπτονται στον Claudio), οι οποίοι θα παρουσιάσουν έναν λόγο βασισμένο στις αναφορές που προέρχονται απ’ την εισαγγελία. Έπειτα απ’ το καλοκαιρινό διάλειμμα, οι ακροάσεις θα συνεχιστούν την 7η και την 9η Σεπτέμβρη, καθώς και την 6η Οκτώβρη. Από τις 30 Ιούνη, οι ακροάσεις θα λαμβάνουν χώρα στη δικαστική αίθουσα της φυλακής της Rebibbia.

Αυτή είναι η διεύθυνση για να γράψετε στον Claudio:

Claudio Zaccone
C.C. Siracusa
Strada dei Monasteri 20
96014 Floridia
Συρακούσες, Ιταλία

Πηγή: Act for Freedom Now

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Ιταλία: Κείμενο της Natascia Savio για την απεργία πείνας

Η συντρόφισσα Natascia Savio που βρίσκεται τώρα στην φυλακή της S. Maria Capua Vetere ξεκίνησε απεργία πείνας στις 16 Ιούνη. Μετά από μια πρώτη ενημέρωση έστειλε απ τη φυλακή το κείμενό της σε σχέση με την απεργία.

– E MENO MALE CHE IN CAMPANIA SE MAGN’ BBUONO! (Πάλι καλά που στην Καμπάνια τρώμε καλά!)

Γειά σας παιδιά!

Δυο λόγια για μια γρήγορη ενημέρωση.

Χωρίς να χαθεί ούτε λεπτό, την νύχτα που ακολούθησε την τελευταία μέρα προκαταρκτικής ακροαματικής διαδικασίας της υπόθεσης Scintilla, με έβαλαν ξανά στο αεροπλάνο για να με ξαναστείλουν σε αυτό το απαίσιο σκατομέρος, το S. Maria Capua Vetere. Ήξερα πως η μεταγωγή στο βορρά ήταν μονάχα για προσωρινή κράτηση, αλλά ειλικρινά πίστευα ότι θα είχα λίγο χρόνο ακόμα, όπως αϕελώς πίστευα ότι θα διάβαζαν και τις διάϕορες αιτήσεις που παρουσίασα εγώ και ο δικηγόρος μου, για την εκ νέου μεταγωγή μου. Από τη μέρα που με μετέϕεραν εδώ, τρεις μήνες πριν, σταμάτησε η ορθή επικοινωνία μου με τον δικηγόρο μου: τα επισκεπτήρια επαναλειτουργούν, οπότε πλέον σταμάτησαν οι βιντεοκλήσεις και οι κλήσεις στην νομική υπεράσπιση κατόπιν αίτησης, έτσι οι κλήσεις που επιτρέπονται είναι μια τον μήνα και για 10 λεπτά, ακόμα και για τους κατηγορουμένους που κρατούνται ενόψει της δίκης τους, και ακόμα και για όποιον-α βρίσκεται 1.000 χιλίομετρα από την έδρα του δικαστηρίου του ή από τον τόπο κατοικίας του.

Στη διακριτική του ευχέρεια, ο διευθυντής μπορεί να χορηγήσει έκτακτο δεύτερο τηλεϕώνημα κατά τη διάρκεια του ίδιου μήνα, αλλά ϕυσικά, δεν υποχρεούται να το πράξει, και σε καμία περίπτωση τα τηλεφωνήματα δεν επιτρέπεται να υπερβούν τα δύο τον μήνα. 20 λεπτά το μήνα, σε ένα αποπνηκτικό δωματιάκι, ώρα και μέρα που εκείνοι καθορίζουν, και εσύ να εύχεσαι ότι θα πετύχεις τον συνήγοροσου στο γραϕείο του.

20 λεπτά το μήνα, από ενάμησι μήνα πριν ξεκινήσει το δικαστήριο μέχρι σήμερα που η διαδικασία έχει σχεδόν τελειώσει. Απομένουν δύο ακροάσεις, πριν από το κατηγορητήριο, 2 ακροάσεις στις οποίες θα έπρεπε να αιτηθούν και εξεταστούν η έϕεση και έϕεση επί της έϕεσης, και να αιτιολογηθούν οι λόγοι αυτών των εϕέσεων, κάτι που όπως ϕαίνεται θα αναγκαστώ να το κάνω εγώ μόνη μου. Με λίγη καχυποψία, θα έλεγε κανείς ότι κάνουν ότι μπορούν για να εμποδίσουν την «αξιοπρεπή» άμυνα μου… ή μάλλον: οποιαδήποτε άμυνα μου… Δεν είναι ποτέ αργά το μεγάλο και νοσηρό γραϕειοκρατικό κάστρο της εισαγγελίας να αρχίσει να τρίζει. Καλύτερα λοιπόν να γίνει τώρα που η πιθανότητα να υπερασπιστώ τον εαυτό μου στην δικαστική αίθουσα, έχει μειωθεί στο ελάχιστο. Δεν θα σταθώ στο πως η τηλεδιάσκεψη ήρθε και έδεσε με αυτή την στρατηγική, γιατί αυτό έχει ήδη εξηγηθεί αρκετά (ίσως βέβαια όχι αρκετά). Όπως μάθαμε, πολλές ϕορές οι αρνητικές σκέψεις είναι και οι σωστότερες. Από τις 20 μέρες που πέρασα στο Vigevano τις 15 τις πέρασα σε καραντίνα και μία στο δικαστήριο, και τις άλλες δύο να μαζεύω τα πράγματα μου κατόπιν αϕίξεως και ενόψη αναχώρησης… Εν ολίγοις, δεν είχα ούτε αυτή τη ϕορά την ευκαιρία να μιλήσω με τον δικηγόρο, αϕού σε καραντίνα δενμπορούσα να δεχθώ επισκέψεις. Περιττό να πω ότι είμαι πάλι σε καραντίνα.

Με λίγα λόγια, στο δια ταύτα: έχοντας πλήρη επίγνωση της τιμωρήτικής (και προληπτικής;) στρατηγικής που η υπηρεσία των ϕυλακών εϕαρμόζει εναντίον μου, και ταυτόχρονα έχωντας μπουχτίσει από θυμό και αηδία, αποϕάσισα ότι, αϕού δεν μου παρέχονται πλέον τα μέσα για μια σοβαρή άμυνα στην εκδικητική λογική τους, έχω τουλάχιστον την ευκαιρία να μην τους αϕήσω να το κάνουν με τη συνεργασία μου. Μόλις μουανακοινώθηκε η επιστροϕή μου στην ϕυλακή τις 16.06.21 στις 18.00, ανακοίνωσα αμέσως ότι ξεκινώ απεργία πείνας επ’αορίστου. Το ξέρω πωςαυτή η επιλογή εναντιώνεται στη διεύθυνση της ϕυλακής, εγώ όμως σεαυτό το κωλομέρος δεν θα βάλω άλλη μπουκιά στο στόμα μου. Κρίμακιόλας, γιατί οι συγκρατούμενες ϕτιάχνουν πίτσες… αλλά η δική μου όρεξη έχει ϕύγει!

Μέχρι σήμερα κανένα γιατρός δεν με έχει επισκεϕτείούτε και ζυγίσει.

Στις γυναίκες που έχω γύρω μου ϕαίνεται περίεργο, “είναι τρελό!” μου λένε, κι από την άλλη υπάρχει κόσμος εδώ που κινδυνεύει να μην τελειώσει ποτέ η ποινή του και έχει συνηθίσει αυτή την κατάσταση… Αλλά αυτό είναι μια άλλη σηζήτηση.

Ξέρω ότι κάποιοι από εσάς δενσταματήσατε ποτέ να σκέϕτεστε την απομόνωση και τη διάλυση… Λυπάμαιπου δεν είμαι σε θέση να συνεισϕέρω με νέες ή “καινοτόμες” ιδέες, αλλάαυτή τη στιγμή, όταν αποϕάσισα με γερό στομάχι να αναλάβω αυτή τη νέαπρόκληση, δεν μπόρεσα να σκεϕτώ τίποτα καλύτερο από το να χρησιμοποιήσω ξανά το σώμα μου,με την απεργία πείνας.

Σας έγραψα αυτά τα λόγια στα γρήγορα, στην παλίρροια του συναισθήματος αυτού, τηςαπόλυτης απέχθειας που ένιωσα κοιτάζοντας αυτούς τους σκατένιουςτοίχους. Ελπίζω να μην τα είπα μπερδεμένα.

Μια δυνατή αγκαλιά σε όλους σας!

Με την κοιλιά αδειανή μα το κεϕάλι ψηλά.

Χαιρετισμούς και Αναρχία

Nat

Πηγή: Athens Indymedia

Ιταλία: Η αναρχική συντρόφισσα Natascia Savio ξεκίνησε απεργία πείνας στις 16 Ιούνη

Μέσω βίντεο-κλήσης το πρωί της 19ης Ιούνη, η Natascia ενημέρωσε πως στις 16 Ιούνη, με την επιστροφή της στη φυλακή του Vigevano, έπειτα απ’ την πρωτόδικη δικαστική ακρόαση που έλαβε χώρα στο Τορίνο (στα πλαίσια της δίκης για την υπόθεση “Scintilla” όπου και βρίσκεται κατηγορούμενη), της μέτρησαν τη θερμοκρασία και την έβαλαν άμεσα σε κελί απομόνωσης. Μόλις όμως αντιλήφθηκε πως βρισκόταν εκεί προσωρινά, ώστε να μεταφερθεί πίσω στη φυλακή της Santa Maria Capua Vetere (στην επαρχία της Caserta, στη νότια Ιταλία), ανακοίνωσε επίσημα την έναρξη απεργίας πείνας, πετώντας το φαγητό έξω απ’ το κελί όταν της το έφεραν.

Οι αιτήσεις για μεταγωγή της σε άλλη φυλακή αποδείχθηκαν ανώφελες, δεδομένου πως έχει παραβιαστεί η δυνατότητά της για δικηγορική υπεράσπιση, καθιστώντας έτσι αδύνατο να παρακολουθεί κανονικά τις δίκες στις οποίες βρίσκεται κατηγορούμενη στη Γένοβα (για την επιχείρηση “Prometeo”) και στο Τορίνο (για την επιχείρηση “Scintilla”), καθώς και να συναντά τον δικηγόρο της, είτε στη δικαστική αίθουσα κατά τη διάρκεια των ακροάσεων, είτε κατά την προανακριτική φάση. Πρέπει επίσης να προσθέσουμε πως η μόνη αίτηση που κατόρθωσε να καταθέσει κατά πρόσωπο ήταν στη φυλακή του Vigevano, καθώς στη φυλακή της Santa Maria Capua Vetere δε στάλθηκε ποτέ, μένοντας κατά πάσα πιθανότητα να μαζεύει σκόνη σε κάποιο γραφείο της διοίκησης της φυλακής.

Η Natascia είναι αποφασισμένη να φτάσει ως το τέλος και να μη δεχτεί φαγητό μέχρι ν’ αλλάξει η κατάσταση.

Ακμαία, αποφασιστική και με το κεφάλι ψηλά, η Natascia δεν έπαψε ποτέ να αγωνίζεται, ακόμη και όντας έγκλειστη. Εναπόκειται σ’ εμάς εκτός τειχών να παλέψουμε στο πλευρό της με το ίδιο πάθος και την ίδια αποφασιστικότητα.

ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΗΣ NATASCIA, ΜΕ ΣΥΝΕΝΟΧΗ ΚΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ!

Πηγή: Malacoda

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Γαλλία: Συλλήψεις πρώην μελών ιταλικών ένοπλων επαναστατικών οργανώσεων

Σημείωση της Δ.Ο. Ragnarok:

Την Τετάρτη 28 Απριλίου 2021, έπειτα από διμερή συνεργασία του ιταλικού και του γαλλικού κράτους, εξαπολύθηκε κατασταλτική επιχείρηση απέναντι σε 10 πρώην μέλη ένοπλων επαναστατικών οργανώσεων που ενήργησαν στην Ιταλία κατά τις πολυτάραχες δεκαετίες του ’70 και του ’80. Συνελήφθησαν και κρατούνται συνολικά 7 συντρόφια, 5 εκ των οποίων ήταν μέλη των Ερυθρών Ταξιαρχιών, ένας ανήκε στην οργάνωση Lotta Continua (Ο Αγώνας Συνεχίζεται), και ένας στους Ένοπλους Πυρήνες. Της σύλληψης διαφεύγουν τρία επιπλέον συντρόφια, τα οποία δε βρίσκονταν στα σπίτια τους την ώρα της αστυνομικής εισβολής. Οι συλλήψεις πραγματοποιήθηκαν στα γαλλικά εδάφη, όπου τα συντρόφια είχαν διαφύγει και διέμεναν υπό καθεστώς σχετικής ασυλίας, έχοντας τη δυνατότητα να μπορούν να αποφύγουν την έκδοση πίσω στην Ιταλία. Αυτή τη στιγμή αναμένεται η απόφαση περί της έκδοσής τους ή μη.

Το “φάντασμα” της ένοπλης πάλης πλανάται ακόμη πάνω απ’ τα κεφάλια τους, αποδεικνύοντας για μία επιπλέον φορά τι είναι αυτό που φοβούνται περισσότερο τα κράτη: Η δυνατότητα ένοπλης αμφισβήτησης του μονοπωλίου τους επί της βίας, η δυνατότητα ένοπλης διεκδίκησης ενός κόσμου απαλλαγμένου απ’ τα δεσμά της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Τα παραδείγματα των αντάρτικων επαναστατικών ομάδων των περασμένων δεκαετιών έχουν αφήσει ανεξίτηλα τα σημάδια τους πάνω στο σώμα της ιστορικής κίνησης και της επαναστατικής μνήμης. Κάτι που τα ευρωπαϊκά κράτη φαίνεται να μη λησμονούν. Ας μη λησμονήσουμε κι εμείς λοιπόν την ιστορία των αγώνων μας, την ιστορία των μαχόμενων ανθρώπων που χάραξαν ένα μονοπάτι στρωμένο με τα πιο μοσχοβολιστά και όμορφα άνθη, με τα πιο καθάρια και γόνιμα χώματα. Ας ενώσουμε τις επαναστατικές πατημασιές μας στις ατραπούς του κοινωνικού πολέμου, βγαίνοντας μπροστά, οικοδομώντας με πάθος την επαναστατική προοπτική, τιμώντας με αξιοπρέπεια τη συλλογική μας μνήμη.

Με πίστη στις δυνάμεις μας και με οργανωτική συνέπεια, ας δείξουμε έμπρακτα πως “Αλληλεγγύη σημαίνει Επίθεση”. Ας δείξουμε πως η συνέχεια του αγώνα και η αφοσίωση σε αυτόν είναι αναγκαία εργαλεία στην εξεγερτική μας φαρέτρα. Να πιάσουμε το ιστορικό νήμα των επαναστατικών μαχών, να χτίσουμε τους πολεμικούς σχηματισμούς της εποχής μας, να περιφρουρήσουμε τη δυνατότητα και την προοπτική να ζήσουμε αγνά, δίχως τη βαναυσότητα, τον ανταγωνισμό και την ταπείνωση του καπιταλιστικού κόσμου. Τόσα συντρόφια μας στη φυλακή, τόσα συντρόφια φυγάδες · η μάχη είναι πραγματική, ο αγώνας είναι εδώ, ο αγώνας είναι τώρα.

Αλληλεγγύη στους 7 συλληφθέντες συντρόφους και συντρόφισσες

Δύναμη και αιώνια λευτεριά στους 3 φυγάδες

Αγώνας-Μνήμη-Συνέχεια-Συνέπεια

«Τίποτα δε θα παραμείνει ατιμώρητο»

Ακολουθεί μετάφραση από ενημερωτική δημοσίευση στο AMW English.

*

Κάποια πρώην μέλη των Ερυθρών Ταξιαρχιών —της επαναστατικής ιταλικής αντάρτικης οργάνωσης που ήταν ενεργή τις δεκαετίες του 1970 και του 1980— και άλλων επαναστατικών οργανώσεων, συνελήφθησαν την Τετάρτη στη Γαλλία, έπειτα από χρόνια όπου ζούσαν ουσιαστικά υπό συνθήκη ασυλίας.

Επτά συντρόφια βρίσκονται υπό κράτηση. Όλα, εκτός από δύο, ήταν πρώην μέλη των Ερυθρών Ταξιαρχιών που είχαν καταδικαστεί πριν κάποιες δεκαετίες, όμως κατόρθωσαν τότε να διαφύγουν του εγκλεισμού προσφεύγοντας στη Γαλλία, προτού ξεκινήσει η έκτιση των ποινών κάθειρξης που τους επιβλήθηκε. Το καθεστώς αναστολής των ευρωπαϊκών ενταλμάτων σύλληψης επρόκειτο να αρχίσει να εκπνέει τον Δεκέμβρη, μέχρι το 2023.

Τρία επιπλέον άτομα, τα οποία δε βρίσκονταν στο σπίτι τους όταν η γαλλική αστυνομία εκτελούσε τα εντάλματα, διέφυγαν του εγκλεισμού στον παρόντα γύρο συλλήψεων.

Τα πέντε πρώην μέλη των Ερυθρών Ταξιαρχιών είναι η Marina Petrella, ετών 66, ο Giovanni Alimonti, ετών 65, ο Enzo Calvitti, ετών 66, η Roberta Cappelli, ετών 65, και ο Sergio Tornaghi, ετών 63. Η Petrella είχε καταδικαστεί για την εκτέλεση του Γενικού Ταξίαρχου της Ιταλικής Εθνικής Αστυνομίας και δύο εκ των σωματοφυλάκων του, το 1980.

Επιπλέον, υπό κράτηση βρέθηκε ο Giorgio Petrostefani, ετών 77, αγωνιστής και μέλος της ακροαριστερής οργάνωσης Lotta Continua. Ο Petrostefani είχε καταδικαστεί για τους πυροβολισμούς κατά του Αρχηγού της Αστυνομίας του Μιλάνο, Luigi Calabresi.

Ο Calabresi ήταν υπεύθυνος για τον θάνατο του αναρχικού Giuseppe Pinelli, ο οποίος δολοφονήθηκε κατά τη διάρκεια ανάκρισης πέφτοντας απ’ τον 4ο όροφο των κεντρικών της αστυνομίας. Ο αρχηγός της αστυνομίας πυροβολήθηκε τρεις φορές από πίσω, ενώ περπατούσε προς το αμάξι του.

Ακόμη, συνελήφθη ο Narciso Manenti, ετών 63, πρώην μέλος των Ένοπλων Πυρήνων. Ο Manenti καταδικάστηκε για την εκτέλεση αξιωματικού των Καραμπινιέρι.

Στην άνθισή τους, τη δεκαετία του 1970, οι Ερυθρές Ταξιαρχίες αποτελούνταν από 400-500 σταθερά μέλη, 1000 μέλη που βοηθούσαν περιοδικά, και κάποιες χιλιάδες υποστηρικτών, που παρείχαν οικονομικούς πόρους και καταφύγια.

Πηγή: AMW English

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Μπροσούρα για την κατασταλτική επιχείρηση Bialystok στην Ιταλία

Μπροσούρα σχετικά με την κατασταλτική επιχείρηση Bialystok που έλαβε χώρα στην Ιταλία από τον Ιούνιου του 2020.

Αφιερωμένη στα συντρόφια όλου του κόσμου που δεν λύγισαν και συνεχίζουν να αντιστέκονται στην επέλαση του Λεβιάθαν

Η μπροσούρα σε μορφή PDF για ανάγνωση και κατέβασμα

Πηγή: Athens Indymedia

Ιταλία, Ρώμη: Εμπρηστικές επιθέσεις σε δύο κεραίες αναμετάδοσης

14 Απρίλη 2021

ΕΜΠΡΗΣΜΟΣ ΚΕΡΑΙΑΣ 5G – ΡΩΜΗ

Απέναντι στο τεχνολογικό σύστημα και στην επελαύνουσα επιτήρηση, μπορούμε μονάχα ν’ αντιτάξουμε την καταστροφική δράση. Να λοιπόν γιατί τη νύχτα της 14ης προς 15η Απρίλη πυρπολήσαμε μια κεραία 5G της εταιρείας WindTre, στην οδό Tor tre Treste, στη Ρώμη.

Μια πύρινη σκέψη για τον Juan και για τα αδέρφια μας στη Χιλή, τα οποία βρίσκονται σε απεργία πείνας.

Λευτεριά στον Marcelo Villaroel!

Ζήτω η αναρχία

Πηγή: Round Robin

*

24 Απρίλη 2021

ΡΩΜΗ – ΚΕΡΑΙΑ ΣΤΙΣ ΦΛΟΓΕΣ

Ξημερώματα 24ης Απρίλη, παραδόσαμε στις φλόγες μια κεραία στην οδό Tor Cervara, στη Ρώμη, σε αλληλεγγύη με τον Juan και με τα συντρόφια στις φυλακές της Χιλής που διεξάγουν απεργία πείνας, καθώς και με όλα τα αναρχικά συντρόφια που βρίσκονται έγκλειστα στις φυλακές των χωρών τους.

Για την αναρχία και την άμεση δράση

Πηγή: Round Robin

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok