Καμπάνια firefund για τη κάλυψη της εγγύησης των 2 συλληφθέντων στην Θεσσαλονίκη

Οι 2 σύντροφοι συνελήφθησαν στις 27/5/20 στην Θεσσαλονίκη και κατηγορούνται για απόπειρα έκρηξης, κατοχή εκρηκτικών, βία κατά υπαλλήλων, απείθεια και συμμορία σύμφωνα με ένα πλαστό κατηγορητήριο.

Στις 1/6 αφέθηκαν ελεύθεροι με τα τους εξής όρους:

1. Παρόν 3 φορές τον μήνα,

2. Απαγόρευση εξόδου από την χώρα και

3. Καταβολή εγγύησης 10000 € έκαστος (συνολικά 20000 €) μέχρι τις 15/06.

Προκειμένου να εξασφαλιστεί το απαιτούμενο ποσό για να μην προφυλακιστούν οι σύντροφοι, επιστρατεύουμε κάθε μέσο που υπάρχει για οικονομική ενίσχυση. Γι αυτό και στήθηκε αυτή η καμπάνια μέσω του firefund.

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας ενάντια στις κατασταλτικές μεθοδεύσεις.

https://www.firefund.net/bail4comrades

Τα κείμενα των 2 συλληφθέντων:

Τα ξημερώματα στις 27/05 καταδιώκομαι και συλλαμβάνομαι από μπάτσους της κρατικής ασφάλειας και των ΟΠΚΕ στην περιοχή της Καλαμαριάς. Αφότου με πέταξαν στο οδόστρωμα και μου πέρασαν πισθάγκωνα χειροπέδες ξεκίνησαν τον ξυλοδαρμό μου με κλωτσιές, μπουνιές και λαβές για αρκετή ώρα, πάνω από 10 άτομα. Μόνο όταν βγήκαν κάποιοι γείτονες από τις παρακείμενες πολυκατοικίες, πήραν εντολή να σταματήσουν και να καλέσουν ένα ασφαλίτικο για να με μεταφέρουν στη ΓΑΔΘ. Εκεί με πηγαίνουν αρχικά στον πρώτο και έπειτα στον τρίτο όροφο στην ασφάλεια και με αλλάζουν διαδοχικά δωμάτια – γραφεία εν μέσω συνεχών εξευτελισμών, εκφοβισμών και χτυπημάτων. Καταλήγω στο γραφείο του διευθυντή της επιχείρησης που ενώ αρχικά δεν ασχολείται μαζί μου, επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον του στους συναδέλφους του δίνοντας τα συγχαρίκια του για την επιτυχία της επιχείρησης, στη συνέχεια ξεκινά το γνωστό παιχνίδι του καλού αστυνομικού που θέλει να βοηθήσει. Δίνει “συμβουλές”, παροτρύνει να μιλήσω και να παραδεχτώ τις πράξεις που μου αποδίδουν και να συνεργαστώ για να διευκολύνω τη θέση μου. Παίζει και το χαρτί της ύπαρξης ρουφιάνου συντρόφου που με έχει δώσει, που με κατονομάζει ως υπεύθυνο των πράξεων και που έχει ξεπουληθεί για λίγα χρήματα. Ως όφειλα να κάνω, στις ερωτήσεις τους παραμένω σιωπηλός και δε δίνω κανένα στοιχείο πέρα από αυτά της ταυτότητάς μου, που έτσι κι αλλιώς είχα πάνω μου. Μέχρι τις 9 το πρωί δε μου έχουν ανακοινώσει ούτε τη σύλληψη, ούτε το κατηγορητήριο, παρά μόνο ότι θα πραγματοποιήσουν κατ’ οίκον έρευνα, σε κατοικία που ουδέποτε δήλωσα, αλλά που σύμφωνα με το φάκελο που μου είχαν ήδη ανοίξει εδώ και αρκετό καιρό στην κρατική ασφάλεια διέμενα στο Τσινάρι, σε ένα συγκρότημα καταλήψεων.

Όταν φτάσαμε στα σπίτια και με μοναδικά στοιχεία τις ανώνυμες πληροφορίες της ασφάλειας, εισέβαλαν στα σπίτια διαδοχικά. Μονάδες των ΟΠΚΕ, συνοδεία ασφαλιτών, σπάζοντας πόρτες και παράθυρα ξύπνησαν όλα τα συντρόφια και απαίτησαν να τους διευκολύνουν στο “έργο” τους. Τα συντρόφια επέδειξαν γρήγορα αντανακλαστικά και από την πρώτη στιγμή στάθηκαν αλληλέγγυα δίπλα μου, με ένα τους βλέμμα, μια φωνή, ένα άγγιγμα, ένα “δύναμη”. Αξίζει να σημειωθεί ότι κατά τη μεταφορά μου από το ένα σπίτι στο άλλο, μου φόρεσαν μαύρη κουκούλα, ώστε αφενός να μην είμαι αναγνωρίσιμος από άλλους συντρόφους που είχαν μαζευτεί έξω από τα σπίτια και αφετέρου να μην έχω οπτική επαφή με την κατ’ οίκον έρευνα στους υπόλοιπους χώρους και με τους συντρόφους που διέμεναν εκεί. Τα υπόλοιπα θαρρώ πως είναι ήδη γνωστά με τις αναίτιες προσαγωγές των συντρόφων-ισσών στη ΓΑΔΘ.

Έπειτα επιστρέφοντας στη ΓΑΔΘ στα ίδια γραφεία με πριν συνάντησα τον σύντροφο Ρ.Ζ. που είχαν προσαγάγει και συλλάβει λίγες ώρες μετά από μένα. Μας αφήνουν στον ίδιο χώρο για λίγα μόνο δευτερόλεπτα και μας ξαναχωρίζουν, δίνοντάς μας παράλληλα την δικογραφία και μας ζητάνε να την υπογράψουμε. Και οι δύο αρνηθήκαμε κάθε υπογραφή στο πλαστό κατηγορητήριο καθώς και τη διαδικασία της σήμανσης και της λήψης φωτογραφιών (διαδικασία που πάμπολλες φορές στο παρελθόν έχει οδηγήσει αναρχικούς/ές σε δίκες – παρωδίες με μοναδικά στοιχεία μείγματα DNA και αποτυπωμάτων). Δώδεκα ώρες μετά τη σύλληψή μου και μετά από αρκετές φωνές μου επιτρέπουν να επικοινωνήσω με δικηγόρο και μου τοποθετούν τις χειροπέδες από μπροστά. Όταν δε, οδηγηθήκαμε στα κρατητήρια της ΓΑΔΘ συμφωνα με “άνω εντολές” δε μας επέτρεπαν να βρισκόμαστε στο ίδιο κελί και να ερχόμαστε σε επικοινωνία το πρώτο 24ωρο. Τη δεύτερη μέρα της κράτησής μου όταν οδηγήθηκα σε ιατροδικαστή για να καταγραφούν τα τραύματα, ο γιατρός που υποτίθεται λειτουργεί αμερόληπτα, το μόνο που είχε να δηλώσει στους συνοδούς – μπάτσους ήταν ότι “αυτα συμβαίνουν σε μια καταδίωξη” και ότι “δε μπορεί να είναι σίγουρος από τι προήλθαν τα τραύματα”.

Στις 27/05, 8 η ώρα το πρωί συλλαμβάνομαι κάτω ακριβώς από το σπίτι μου στην είσοδο της πολυκατοικίας. Τρεις ασφαλίτες ορμάνε από διαφορετικές κατευθύνσεις και με ακινητοποιούν, μην αφήνοντάς μου τον χρόνο και τον χώρο να αντιδράσω, με οποιοδήποτε τρόπο. Ενώ βρίσκομαι ακινητοποιημένος στο έδαφος, μου περνάνε τις χειροπέδες πισθάγκωνα, μου πατάνε το κεφάλι με τα γόνατα και μου κατάσχουν τα κλειδιά από το σπίτι. Μόνο μπροστά στις κραυγές μου που έχουν ξεσηκώσει τους περαστικούς και τον κόσμο από τα μπαλκόνια σταματάνε να με πατάνε με τα γόνατα και μου ζητάνε να σταματήσω. Σε αντάλλαγμα υπόσχονται πως δεν θα με ακουμπάνε. Μάλλον ντρέπονται για τις πρακτικές τους. Και καλά κάνουν.

Στη συνέχεια με μεταφέρουν με ασφαλίτικο στη ΓΑΔΘ και με πηγαίνουν στα υπόγεια, σε ένα δωμάτιο τελείως μόνο μου. Μετά από μισή ώρα περίπου με ξαναπαίρνουν και μου ανακοινώνουν πως θα πάμε σπίτι μου για έρευνα. Παρουσία εισαγγελέα εισβάλλουν στο σπίτι μου, μετά από τραγελαφικές καταστάσεις, καθώς δεν είναι σίγουροι ούτε για τον όροφο ούτε για το διαμέρισμα, ενοχλώντας τους γείτονες και δημιουργώντας ένταση στην πολυκατοικία. Από το εσωτερικό του σπιτιού κατάσχουν όλες τις ηλεκτρονικές συσκευές καθώς και έναν σταθερό υπολογιστή που τον χρησιμοποιώ αποκλειστικά για τη δουλειά μου.

Από τα προσωπικά μου αντικείμενα κατάσχουν επίσης χειρόγραφες σημειώσεις μου, άσχετες με την υπόθεση καθώς και προσωπικά έγγραφα, καθώς και έγγραφα που έτυχαν να βρίσκονται σπίτι μου, όπως οικογενειακά αρχεία που δε μου ανήκουν. Έπειτα ξαναοδηγούμαι στη ΓΑΔΘ μαζί με τα κατασχεθέντα αντικείμενα. Μέχρι εκείνη την ώρα δε γνωρίζω τίποτα, όσον αφορά άλλες συλλήψεις, ή το τι συμβαίνει γενικά στον έξω κόσμο. Δεν έχω καμία επικοινωνία με δικηγόρους ούτε μου έχει επιτραπεί να συνομιλήσω με κάποιον δικό μου άνθρωπο. Με ανεβάζουν στο διάδρομο κι εκεί συναντώ το σύντροφο Δ.Σ.ο οποίος είναι χτυπημένος και δεμένος πισθάγκωνα. Κατευθείαν μας χωρίζουν για να μην έχουμε καμία επαφή και με οδηγούν σε ένα άδειο δωμάτιο, δεμένο με τις χειροπέδες, φυλασσόμενος από έναν δεσμοφύλακα. Έπειτα από ώρες και αφού με έχουν ακόμα δεμένο πισθάγκωνα, άρχισα να διαμαρτύρομαι έντονα. Σαν απάντηση δέχτηκα τραμπουκισμούς από τους μπάτσους κι έπειτα αφού οι μάταιες προσπάθειές τους απέτυχαν έστειλαν έναν ασφαλίτη να με “καθησυχάσει”. Αυτό το επεισόδιο κατέδειξε την ουσία της διεκδίκησης. Η ηττοπάθεια και η ματαιότητα το μόνο που προσφέρουν είναι χώρος στον εχθρό.

Οι διαδικασίες μετά το επεισόδιο κύλησαν γρήγορα. Ήρθαν δύο ασφαλίτες, μου έδειξαν τη δικογραφία και αρνήθηκα να υπογράψω το οτιδήποτε χωρίς παρουσία δικηγόρου, εκτός από τα δικαιώματά μου. Μετά από αυτό μας οδήγησαν στη σήμανση με τον Δ.Σ. και οι δύο αρνηθήκαμε τη διαδικασία. Αργά το απόγευμα μας οδηγούν στα κρατητήρια, μας βγάζουν τις χειροπέδες και μας βάζουν μόνους σ’ ένα κελί.Ύστερα από μισή ώρα οι ανθρωποφύλακες και μας λένε πως “είναι οδηγίες από τα πάνω”.

Την επόμενη μέρα περνάμε εισαγγελέα και ανακριτή. Μας δημοσιεύεται το κατηγορητήριο και μας ρωτούν αν έχουμε κάτι να πούμε. Κι οι δύο ζητάμε προθεσμία. Υποσημείωση: Καθόλη τη διάρκεια της σύλληψης αλλά και της μετέπειτα διαδικασίας η ασφακίτες έκρυβαν τα πρόσωπα και τα χαρακτηριστικά τους επιμελώς.

Όλα τα παραπάνω δεν εξιστορούνται με στόχο την όποιου είδους θυματοποίησή μας και την δεδομένη ανάδειξη της εκδικητικότητας των μπάτσων, παρά μόνο καταγράφονται ως παρακαταθήκη για μελλοντικές κατασταλτικές ενέργειες και την αντιμετώπισή τους. Γιατί η μόνη λειτουργία του κράτους είναι κατασταλτική. Αυτό που οφείλει να κάνει ο κάθε σύντροφος/-ισσα είναι να μη φοβηθεί, να μη δειλιάσει από τη στοχοποίηση και να συνεχίσει να αγωνίζεται. Για το κομμάτι της δικογραφίας δεν έχουμε να δηλώσουμε κάτι αυτή τη στιγμή πέρα από το ότι αρνούμαστε το πλαστό κατηγορητήριο. Για τη στοχοποίησή μας λόγω της αναρχικής μας ταυτότητας έχουμε να πούμε πως σε πείσμα των κατασταλτικών μηχανισμών, της απάθειας του κοινωνικού συνόλου και της αποχαύνωσης αυτού, από τη θέση που βρισκόμαστε και σε οποιαδήποτε βρεθούμε θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμστε για έναν κόσμο χωρίς δεσμούς και
δεσμοφύλακες, χωρίς νόμους και απαγορεύσεις, χωρίς καταπίεση και εκμετάλλευση, χωρίς εξευτελισμούς και αναξιοπρέπεια. Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για έναν κόσμο ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας. Γιαέναν κόσμο ανεξούσιο. Για την αναρχία.

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ

ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΥΕΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΕΡΟ ΑΠ’ ΌΛΑ ΤΑ ΚΕΛΙΑ

ΚΙ ΑΝ Ο ΚΛΟΙΟΣ ΣΤΕΝΕΥΕΙ, Ο ΝΟΥΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΤΑΡΙΟ ΚΙ ΟΛΟ ΘΑ ΔΡΑΠΕΤΕΥΕΙ

Πηγή: athensindymedia

ΣΑΕΚΜ, Θεσσαλονίκη: Πανό αλληλεγγύης

Παρεμβάσεις με πανό και τρικάκια, σε γειτονιές της Θεσσαλονίκης ως ελάχιστη ένδειξη αλληλεγγύης σε έγκλειστους/ες συντρόφους/ισσες και στους συλληφθέντες της Τετάρτης.

Ξημερώματα Τετάρτης μπάτσοι της κρατικής ασφάλειας συλλαμβάνουν σύντροφο στην περιοχή της Καλαμαριάς. Στις 9:00 το πρωί ακολουθεί ακόμη μια σύλληψη, ενώ αργότερα κλιμάκιο της αστυνομίας εισβάλλει σε κατειλημμένα σπίτια στην Άνω Πόλη, τα οποία ψάχνονται εξονυχιστικά και προσαγάγονται άτομα, τα οποία ώρες αργότερα αφήνονται ελεύθερα.

Στις 28/5 οι σύντροφοι οδηγήθηκαν στον εισαγγελέα και τους απαγγέλθηκαν οι εξής κατηγορίες: Κατοχή εκρηκτικών υλών από κοινού, Συμμορία, Απόπειρα έκρηξης με κίνδυνο για άνθρωπο, Απλή συνέργεια σε απόπειρα έκρηξης, Απείθεια, Βία κατά υπαλλήλων, Παράνομη οπλοκατοχή και Κατοχή μικροποσότητας ναρκωτικής ουσίας για ίδια αποκλειστικά χρήση.

Στεκόμαστε πλάι στους συντρόφους μας. Δεν πρόκειται να τους αφήσουμε όμηρους στα χέρια της καταστολής.

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ

ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΟ

ΟΠΟΙΟΣ ΞΕΧΝΑ ΤΟΥΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥ

ΞΕΧΝΑ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΔΕΥΤΕΡΑ 1/6 ΣΤΙΣ 11:00

Συνέλευση Αναρχικών Ενάντια στην Κοινωνική Μηχανή

sakm@riseup.net

saekm.espivblogs.net

Πηγή: athens.indymedia.org

Κείμενο των 2 συλληφθέντων της 27ης Μάη στην Καλαμαριά Θεσ/νίκης

Σ.Δ.: Τα ξημερώματα στις 27/05 καταδιώκομαι και συλλαμβάνομαι από μπάτσους της κρατικής ασφάλειας και των ΟΠΚΕ στην περιοχή της Καλαμαριάς. Αφότου με πέταξαν στο οδόστρωμα και μου πέρασαν πισθάγκωνα χειροπέδες ξεκίνησαν τον ξυλοδαρμό μου με κλωτσιές, μπουνιές και λαβές για αρκετή ώρα, πάνω από 10 άτομα. Μόνο όταν βγήκαν κάποιοι γείτονες από τις παρακείμενες πολυκατοικίες, πήραν εντολή να σταματήσουν και να καλέσουν ένα ασφαλίτικο για να με μεταφέρουν στη ΓΑΔΘ. Εκεί με πηγαίνουν αρχικά στον πρώτο και έπειτα στον τρίτο όροφο στην ασφάλεια και με αλλάζουν διαδοχικά δωμάτια – γραφεία εν μέσω συνεχών εξευτελισμών, εκφοβισμών και χτυπημάτων. Καταλήγω στο γραφείο του διευθυντή της επιχείρησης που ενώ αρχικά δεν ασχολείται μαζί μου, επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον του στους συναδέλφους του δίνοντας τα συγχαρίκια του για την επιτυχία της επιχείρησης, στη συνέχεια ξεκινά το γνψστό παιχνίδι του καλού αστυνομικού που θέλει να βοηθήσει. Δίνει “συμβουλές”, παροτρύνει να μιλήσω και να παραδεχτώ τις πράξεις που μου αποδίδουν και να συνεργαστώ για να διευκολύνω τη θέση μου. Παίζει και το χαρτί της ύπαρξης ρουφιάνου συντρόφου που με έχει δώσει, που με κατονομάζει ως υπεύθυνο των πράξεων και που έχει ξεπουληθεί για λίγα χρήματα. Ως όφειλα να κάνω, στις ερωτήσεις τους παραμένω σιωπηλός και δε δίνω κανένα στοιχείο πέρα από αυτά της ταυτότητάς μου, που έτσι κι αλλιώς είχα πάνω μου. Μέχρι τις 9 το πρωί δε μου έχουν ανακοινώσει ούτε τη σύλληψη, ούτε το κατηγορητήριο, παρά μόνο ότι θα πραγματοποιήσουν κατ’ οίκον έρευνα, σε κατοικία που ουδέποτε δήλωσα, αλλά που σύμφωνα με το φάκελο που μου είχαν ήδη ανοίξει εδώ και αρκετό καιρό στην κρατική ασφάλεια διέμενα στο Τσινάρι, σε ένα συγκρότημα καταλήψεων.

Όταν φτάσαμε στα σπίτια και με μοναδικά στοιχεία τις ανώνυμες πληροφορίες της ασφάλειας, εισέβαλαν στα σπίτια διαδοχικά. Μονάδες των ΟΠΚΕ, συνοδεία ασφαλιτών, σπάζοντας πόρτες και παράθυρα ξύπνησαν όλα τα συντρόφια και απαίτησαν να τους διευκολύνουν στο “έργο” τους. Τα συντρόφια επέδειξαν γρήγορα αντανακλαστικά και από την πρώτη στιγμή στάθηκαν αλληλέγγυα δίπλα μου, με ένα τους βλέμμα, μια φωνή, ένα άγγιγμα, ένα “δύναμη”. Αξίζει να σημειωθεί ότι κατά τη μεταφορά μου από το ένα σπίτι στο άλλο, μου φόρεσαν μαύρη κουκούλα, ώστε αφενός να μην είμαι αναγνωρίσιμος από άλλους συντρόφους που είχαν μαζευτεί έξω από τα σπίτια και αφετέρου να μην έχω οπτική επαφή με την κατ’ οίκον έρευνα στους υπόλοιπους χώρους και με τους συντρόφους που διέμεναν εκεί. Τα υπόλοιπα θαρρώ πως είναι ήδη γνωστά με τις αναίτιες προσαγωγές των συντρόφων-ισσών στη ΓΑΔΘ.

Έπειτα επιστρέφοντας στη ΓΑΔΘ στα ίδια γραφεία με πριν συνάντησα τον σύντροφο Ρ.Ζ. που είχαν προσαγάγει και συλλάβει λίγες ώρες μετά από μένα. Μας αφήνουν στον ίδιο χώρο για λίγα μόνο δευτερόλεπτα και μας ξαναχωρίζουν, δίνοντάς μας παράλληλα την δικογραφία και μας ζητάνε να την υπογράψουμε. Και οι δύο αρνηθήκαμε κάθε υπογραφή στο πλαστό κατηγορητήριο καθώς και τη διαδικασία της σήμανσης και της λήψης φωτογραφιών (διαδικασία που πάμπολλες φορές στο παρελθόν έχει οδηγήσει αναρχικούς/ές σε δίκες – παρωδίες με μοναδικά στοιχεία μείγματα DNA και αποτυπωμάτων). Δώδεκα ώρες μετά τη σύλληψή μου και μετά από αρκετές φωνές μου επιτρέπουν να επικοινωνήσω με δικηγόρο και μου τοποθετούν τις χειροπέδες από μπροστά. Όταν δε, οδηγηθήκαμε στα κρατητήρια της ΓΑΔΘ συμφωνα με “άνω εντολές” δε μας επέτρεπαν να βρισκόμαστε στο ίδιο κελί και να ερχόμαστε σε επικοινωνία το πρώτο 24ωρο. Τη δεύτερη μέρα της κράτησής μου όταν οδηγήθηκα σε ιατροδικαστή για να καταγραφούν τα τραύματα, ο γιατρός που υποτίθεται λειτουργεί αμερόληπτα, το μόνο που είχε να δηλώσει στους συνοδούς – μπάτσους ήταν ότι “αυτα συμβαίνουν σε μια καταδίωξη” και ότι “δε μπορεί να είναι σίγουρος από τι προήλθαν τα τραύματα”.

Ζ.Ρ.: Στις 27/05, 8 η ώρα το πρωί συλλαμβάνομαι κάτω ακριβώς από το σπίτι μου στην είσοδο της πολυκατοικίας. Τρεις ασφαλίτες ορμάνε από διαφορετικές κατευθύνσεις και με ακινητοποιούν, μην αφήνοντάς μου τον χρόνο και τον χώρο να αντιδράσω, με οποιοδήποτε τρόπο. Ενώ βρίσκομαι ακινητοποιημένος στο έδαφος, μου περνάνε τις χειροπέδες πισθάγκωνα, μου πατάνε το κεφάλι με τα γόνατα και μου κατάσχουν τα κλειδιά από το σπίτι. Μόνο μπροστά στις κραυγές μου που έχουν ξεσηκώσει τους περαστικούς και τον κόσμο από τα μπαλκόνια σταματάνε να με πατάνε με τα γόνατα και μου ζητάνε να σταματήσω. Σε αντάλλαγμα υπόσχονται πως δεν θα με ακουμπάνε. Μάλλον ντρέπονται για τις πρακτικές τους. Και καλά κάνουν.

Στη συνέχεια με μεταφέρουν με ασφαλίτικο στη ΓΑΔΘ και με πηγαίνουν στα υπόγεια, σε ένα δωμάτιο τελείως μόνο μου. Μετά από μισή ώρα περίπου με ξαναπαίρνουν και μου ανακοινώνουν πως θα πάμε σπίτι μου για έρευνα. Παρουσία εισαγγελέα εισβάλλουν στο σπίτι μου, μετά από τραγελαφικές καταστάσεις, καθώς δεν είναι σίγουροι ούτε για τον όροφο ούτε για το διαμέρισμα, ενοχλώντας τους γείτονες και δημιουργώντας ένταση στην πολυκατοικία. Από το εσωτερικό του σπιτιού κατάσχουν όλες τις ηλεκτρονικές συσκευές καθώς και έναν σταθερό υπολογιστή που τον χρησιμοποιώ αποκλειστικά για τη δουλειά μου.

Από τα προσωπικά μου αντικείμενα κατάσχουν επίσης χειρόγραφες σημειώσεις μου, άσχετες με την υπόθεση καθώς και προσωπικά έγγραφα, καθώς και έγγραφα που έτυχαν να βρίσκονται σπίτι μου, όπως οικογενειακά αρχεία που δε μου ανήκουν. Έπειτα ξαναοδηγούμαι στη ΓΑΔΘ μαζί με τα κατασχεθέντα αντικείμενα. Μέχρι εκείνη την ώρα δε γνωρίζω τίποτα, όσον αφορά άλλες συλλήψεις, ή το τι συμβαίνει γενικά στον έξω κόσμο. Δεν έχω καμία επικοινωνία με δικηγόρους ούτε μου έχει επιτραπεί να συνομιλήσω με κάποιον δικό μου άνθρωπο. Με ανεβάζουν στο διάδρομο κι εκεί συναντώ το σύντροφο Δ.Σ.ο οποίος είναι χτυπημένος και δεμένος πισθάγκωνα. Κατευθείαν μας χωρίζουν για να μην έχουμε καμία επαφή και με οδηγούν σε ένα άδειο δωμάτιο, δεμένο με τις χειροπέδες, φυλασσόμενος από έναν δεσμοφύλακα. Έπειτα από ώρες και αφού με έχουν ακόμα δεμένο πισθάγκωνα, άρχισα να διαμαρτύρομαι έντονα. Σαν απάντηση δέχτηκα τραμπουκισμούς από τους μπάτσους κι έπειτα αφού οι μάταιες προσπάθειές τους απέτυχαν έστειλαν έναν ασφαλίτη να με “καθησυχάσει”. Αυτό το επεισόδιο κατέδειξε την ουσία της διεκδίκησης. Η ηττοπάθεια και η ματαιότητα το μόνο που προσφέρουν είναι χώρος στον εχθρό.

Οι διαδικασίες μετά το επεισόδιο κύλησαν γρήγορα. Ήρθαν δύο ασφαλίτες, μου έδειξαν τη δικογραφία και αρνήθηκα να υπογράψω το οτιδήποτε χωρίς παρουσία δικηγόρου, εκτός από τα δικαιώματά μου. Μετά από αυτό μας οδήγησαν στη σήμανση με τον Δ.Σ. και οι δύο αρνηθήκαμε τη διαδικασία. Αργά το απόγευμα μας οδηγούν στα κρατητήρια, μας βγάζουν τις χειροπέδες και μας βάζουν μόνους σ’ ένα κελί.Ύστερα από μισή ώρα οι ανθρωποφύλακες και μας λένε πως “είναι οδηγίες από τα πάνω”.

Την επόμενη μέρα περνάμε εισαγγελέα και ανακριτή. Μας δημοσιεύεται το κατηγορητήριο και μας ρωτούν αν έχουμε κάτι να πούμε. Κι οι δύο ζητάμε προθεσμία. Υποσημείωση: Καθόλη τη διάρκεια της σύλληψης αλλά και της μετέπειτα διαδικασίας η ασφακίτες έκρυβαν τα πρόσωπα και τα χαρακτηριστικά τους επιμελώς.

Όλα τα παραπάνω δεν εξιστορούνται με στόχο την όποιου είδους θυματοποίησή μας και την δεδομένη ανάδειξη της εκδικητικότητας των μπάτσων, παρά μόνο καταγράφονται ωα παρακαταθήκη για μελλοντικές κατασταλτικές ενέργειες και την αντιμετώπισή τους. Γιατί η μόνη λειτουργία του κράτους είναι κατασταλτική. Αυτό που οφείλει να κάνει ο κάθε σύντροφος/-ισσα είναι να μη φοβηθεί, να μη δειλιάσει από τη στοχοποίηση και να συνεχίσει να αγωνίζεται. Για το κομμάτι της δικογραφίας δεν έχουμε να δηλώσουμε κάτι αυτή τη στιγμή πέρα από το ότι αρνούμαστε το πλαστό κατηγορητήριο. Για τη στοχοποίησή μας λόγω της αναρχικής μας ταυτότητας έχουμε να πούμε πως σε πείσμα των κατασταλτικών μηχανισμών, της απάθειας του κοινωνικού συνόλου και της αποχαύνωσης αυτού, από τη θέση που βρισκόμαστε και σε οποιαδήποτε βρεθούμε θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμστε για έναν κόσμο χωρίς δεσμούς και δεσμοφύλακες, χωρίς νόμους και απαγορεύσεις, χωρίς καταπίεση και εκμετάλλευση, χωρίς εξευτελισμούς και αναξιοπρέπεια. Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για έναν κόσμο ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας. Για έναν κόσμο ανεξούσιο. Για την αναρχία.

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ

ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΥΕΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΕΡΟ ΑΠ’ ΌΛΑ ΤΑ ΚΕΛΙΑ

ΚΙ ΑΝ Ο ΚΛΟΙΟΣ ΣΤΕΝΕΥΕΙ, Ο ΝΟΥΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΤΑΡΙΟ ΚΙ ΟΛΟ ΘΑ ΔΡΑΠΕΤΕΥΕΙ

*Υ.Γ.: Οι παρεμβάσεις των συντρόφων/ισσών έξω από τη ΓΑΔΘ μας γέμισαν χαρά και δύναμη, σε μια δύσκολη στιγμή για εμάς και τους δικούς μας ανθρώπους.

Σώφλος Δ.

Ζούκας Ρ.

Πηγή: athens.indymedia.org

ΣΑΕΚΜ, Θεσσαλονίκη: Αλληλεγγύη στα έγκλειστα συντρόφια

Παρεμβάσεις με σπρέι, σε γειτονιές της Θεσσαλονίκης (Άνω Πόλη, Κέντρο, Βούλγαρη, 40 εκκλησιές, Τριανδρία), ως ελάχιστη ένδειξη αλληλεγγύης σε έγκλειστους/ες συντρόφους/ισσες.

ΟΠΟΙΟΣ ΞΕΧΝΑ ΤΟΥΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥ
ΞΕΧΝΑ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

ΟΠΟΙΟΣ ΠΑΛΙ ΘΥΜΑΤΑΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΥΣ
ΤΟΝ ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΧΑΣΕΙ

ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΓΚΡΕΜΙΣΜΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ ΚΕΛΙΟΥ/ΚΛΟΥΒΙΟΥ
ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟ

Συνέλευση Αναρχικών Ενάντια στην Κοινωνική Μηχανή

sakm@riseup.net

saekm.espivblogs.net

ΣΑΕΚΜ, Θεσσαλονίκη: Αφίσα με αφορμή την 11η Ιούνη

11 IOYNH-ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΕ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ/ΕΣ ΜΕ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΕΣ ΠΟΙΝΕΣ

ΝΑ ΦΕΡΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΑΝΗΚΟΥΝ: ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΔΕ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΣΥΝΟΡΑ ΔΕ ΜΕΤΡΑ ΤΑ ΚΟΙΝΑ ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΑΥΤΙΣΗ

ΕΙΝΑΙ Η ΑΙΣΘΗΣΗ ΚΑΙ Η ΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ ΣΥΜΠΟΡΕΥΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΜΑΣΣΤΟΝ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΑΓΩΝΑ ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΘΕΣΗ ΜΑΧΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΞΟΥΣΙΑ

Η ΠΡΑΓΜΑΤΩΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΛΟΓΩΝ ΜΑΣ ΘΑ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΜΙΖΕΡΟΥ ΚΑΙ ΔΟΥΛΟΥΠΡΕΠΟΥΣ ΚΟΣΜΟΥ

ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΚΑΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΜΕΝΟΙ

ΟΣΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΚΙ ΑΝ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΣΤΑ ΚΕΛΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΑ ΤΟΣΑ ΘΑ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΟΙ ΔΡΑΣΕΙΣ ΘΑ ΠΛΗΘΑΙΝΟΥΝ ΚΑΙ ΘΑ ΚΛΙΜΑΚΩΝΟΝΤΑΙ

ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΥΠΑΡΧΟΝΤΟΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

11.06 ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΑ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΙΡΝΤΙ Κ.

11.06 ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ 11 ΙΟΥΝΗ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΝΑΥΑΡΙΝΟΥ

ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ ΠΡΟΒΟΛΗ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΚΑΙ ΜΠΑΡ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΟΥ ΤΑΜΕΙΟΥ

Συνέλευση Αναρχικών Ενάντια στην Κοινωνική Μηχανή

sakm@riseup.net

saekm.espivblogs.net

ΣΑΚΕΜ, Θεσσαλονίκη: Παρέμβαση στο κατάστημα “Emporio Armani”

Παρέμβαση με σπρέι και τρικάκια στο κατάστημα ‘Armani’, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, ως ελάχιστη ένδειξη αλληλεγγύης στους φυλακισμένους και στις φυλακισμένες που εξεγέρθηκαν στις φυλακές της ιταλικής επικράτειας.

“Στα κελιά τους οι ανθρώποι ύπνο κάνουν ελαφρό ,ειν’ ελεύθεροι οι δρόμοι για κυνηγητό…’’

Τις τελευταίες εβδομάδες βλέπουμε να εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας ένα σκηνικό που είναι βγαλμένο από δυστοπικό μυθιστόρημα. Στην Ιταλία συγκεκριμένα με αφορμή την λεγόμενη “πανδημία” του Κορονοϊού έχει αυξηθεί ο κοινωνικός έλεγχος, θυμίζοντας εντελώς πια ολοκληρωτικά καθεστώτα. Απαγόρευση εξόδου από το σπίτι, απαγορεύσεις συναθροίσεων, έξοδο μόνο υπό την χορήγηση άδειας από την αστυνομία ( και αυτό μόνο αν πρόκειται να καταναλώσεις βλ. super market, φαρμακεία κτλ), κλειστά σύνορα, συλλήψεις όσων αντιβαίνουν σε αυτά τα μέτρα.

Η βασική διαφορά ενός ολοκληρωτικού καθεστώτος με την παρούσα συνθήκη είναι ότι το μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας επιλέγει από μόνο του αυτόν τον εγκλεισμό. Ο φόβος για το καθεστώς γίνεται ο φόβος για κάτι άλλο, στην προκειμένη έναν ιό και το κράτος παίρνει το ρόλο του προστάτη. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο οποιοδήποτε μέτρο προστασίας φαντάζει ως θεία σωτηρία και δοξάζεται άκριτα απ’ τους υπηκόους της κοινωνίας. Στις φυλακές της Ιταλίας δεν συνέβησαν ακριβώς έτσι τα πράγματα. Στο άκουσμα της απαγόρευσης των επισκεπτηρίων, με πρόφαση την εξάπλωση του κορονοϊού, οι φυλακισμένοι και οι φυλακισμένες εξεγέρθηκαν (Συγκεκριμένα, εξεγέρσεις ξέσπασαν σε: Modena, Salerno, Foggia, Pavia, Opera, San Vittore, Poggioreale, Frosinone, Palermo, Vercelli, Allesandria, Bari). Στις φυλακές της Foggia δραπέτευσαν 50 και παραπάνω ίσως άτομα, αφήνοντας πίσω τους χρόνια χτισμένα μέσα σε κελιά που η αστική δημοκρατία τους χάρισε απλόχερα για να χτίσει μια κοινωνία “ασφαλή” και “υγιή”. Ξέχασε όμως ότι αυτά τα υποκείμενα που δεν έχουν τίποτα να χάσουν είναι αυτά που θα μάχονται για πάντα, μέχρι τέλους. Μέρα με τη μέρα τα μέτρα αυτά αγγίζουν όλο και περισσότερες χώρες με την Ελλάδα να μην εξαιρείται από αυτές. Ας μην αφήσουμε την τρομολαγνεία της επιστήμης και του κράτους να ριζώσουν καταστάσεις μεγαλύτερου ελέγχου στις ζωές μας.

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ

ΔΕΝ ΜΑΣ ΤΡΟΜΑΖΟΥΝ ΕΜΑΣ ΟΙ ΚΟΡΟΝΟΪΟΙ ΣΤΑ ΣΥΝΤΡΙΜΜΙΑ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΘΑ ΣΤΗΣΟΥΜΕ ΓΙΟΡΤΗ

ΣΙΝΙΑΛΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΓΚΛΕΙΣΤΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥΣ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΡΑΠΕΤΕΣ ΤΗΣ FOGGIA

ΚΑΛΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ!

Συνέλευση Αναρχικών Ενάντια στην Κοινωνική Μηχανή

sakm@riseup.net

saekm.espivblogs.net

ΣΑΕΚΜ, Θεσσαλονίκη: Παρεμβάσεις σε καταστήματα συστημάτων ασφαλείας

Παρεμβάσεις με τρικάκια και σπρέι σε καταστήματα που εμπορεύονται συστήματα ασφαλείας (κάμερες, συναγερμούς κλπ) στο κέντρο και στα ανατολικά.

Ο εγκλεισμός αποτελεί ένα από τα πιο απτά παραδείγματα επίδειξης δύναμης της εξουσίας. Τα κελιά είναι εκείνα που αναλαμβάνουν να προασπίσουν την ομαλότητα και να διαιωνίσουν την κοινωνική ειρήνη. Η φυλακή, λοιπόν, κάνει ξεκάθαρα τα επιτρεπτά όρια που ορίζει η κυριαρχία. Μα και εμείς, που ζούμε υπό την εξουσία της, διαμορφώνουμε την καθημερινότητα μας και ορίζουμε το χρόνο μας με βάση τις ανάγκες και τα θέλω της. Ζούμε σε ένα άυλο, ευρύχωρο κελί. Ένα κελί δίχως ορατά συρματοπλέγματα ή κάγκελα, στο οποίο όμως δεσπόζουν οι νόρμες, τα διάχυτα κοινωνικά πρότυπα, οι κάλπικες ανάγκες, οι εξουσιαστές σχέσεις. Κάθε μορφή εξουσίας, άλλοτε αποτυπώνεται στα πρόσωπα των εχθρών μας και άλλοτε στα δικά μας.

Η ασφάλεια ορίζεται συχνά ως η προστασία από κίνδυνο ή απώλεια. Πρόκειται για ένα αίσθημα ισχυρό, το οποίο πολλές φορές ταυτίζεται με την επιβίωση και τη συνέχεια της υπόστασης του οργανισμού στο περιβάλλον. Ωστόσο, στις σύγχρονες μεταβιομηχανικές κοινωνίες το ένστικτο της επιβίωσης έχει διαστρεβλωθεί και πλέον έχει ξεπέσει σε κοινωνικό φαινόμενο, που εκτείνεται σε όλες τις πτυχές του αστικού κόσμου. Από την προστασία της κατοικίας μέχρι της επιχείρησης, όπως και να’χει, η ιδιοκτησία είναι το κυριότερο αντικείμενο προστασίας. Οι άνθρωποι των πόλεων φοβούνται ακόμα και τη σκιά τους και χρησιμοποιούν διάφορες μεθόδους για να νιώσουν ασφάλεια. Ανάμεσα σε αυτές και οι συσκευές επιτήρησης-ειδοποίησης, όπως κάμερες-συναγερμοί. Φυσικά δεν υφίσταται ταξική κατανομή του φαινομένου αυτού. Από τις βίλες και τις επαύλεις, μέχρι τα διαμερίσματα των πολυκατοικιών, η ανάγκη για προστασία της ιδιοκτησίας είναι ακριβώς η ίδια. Η επιθυμία του ανθρώπου για κτήση είναι ακόρεστη. Κτήση σημαίνει εξουσία, δύναμη. Όταν κάποιο άτομο κατέχει, έχει και τον απόλυτο έλεγχο πάνω σε αυτή. Η προστασία αυτού του “αγαθού” που καλείται περιουσία λοιπόν κρίνεται απαραίτητη και μάλιστα βαφτίζεται “ανάγκη” όταν πρέπει να δικαιολογηθεί στο κοινό περί δικαίου αίσθημα. Αντίστοιχα, στις πολυεθνικές εταιρείες και στις μεσαίες και μικρές επιχειρήσεις επιστρατεύονται όλα τα απαραίτητα μέσα προστασίας προκειμένου να διασφαλιστεί η ομαλή λειτουργία τους. Η εκάστοτε ιδιοκτησία, λοιπόν, συνιστά το ύψιστο αγαθό. Στο όνομα της είναι δυνατό να συμβούν τα πάντα, αρκεί να εξασφαλιστεί η ασφάλεια και η μη απώλεια της. Ακόμα και αν αυτό σημαίνει πως κάθε κίνηση στη μητρόπολη θα καταγράφεται 24 ώρες. Οι κοινωνίες της επιτήρησης εδραιώνονται πάνω σε αυτά τα θεμέλια. Όλα είναι ελεγχόμενα και παρατηρούνται διαρκώς.

Από την κατάσταση της συνεχούς επιτήρησης των δρόμων, μέσω των καμερών επωφελείται έντονα ο εχθρός και ειδικότερα οι μπάτσοι. Το έργο τους διευκολύνεται σε μεγάλο βαθμό, καθώς τους δίνεται η δυνατότητα να βρίσκονται παντού και πουθενά ταυτόχρονα. Μία έκνομη ενέργεια αρκεί για να ανοίξουν όλες οι κάμερες πέριξ του σημείου σε χρόνο μηδέν, ώστε να προσφερθεί η πιθανότητα ταυτοποίησης των δραστών. Οι καταγραφές από τα κλειστά κυκλώματα τηλεόρασης αποτελούν ένα από τα πιο βασικά μέσα των αρχών στην προσπάθεια τους για διατήρηση της κοινωνικής ειρήνης, της τάξης και της εφαρμογής του νόμου.

Η πόλη, λοιπόν, συνθέτει το αόρατο κάτεργο μας. Από την αρχιτεκτονική της δόμηση έως την ολότητα των ανθρώπινων σχέσεων. Από τις μονότονες διαδρομές, σπίτι-δουλεία δουλειά- σπίτι, που η ομοιότητα με το προαύλιο-κελί,κελί προαύλιο είναι τρομακτική, έως τις ίδιες μηχανικές κινήσεις και συνήθειες. Η διαφορά μετράται σε μερικά τετραγωνικά μέτρα. Φρουρός της ίδιας του της φυλακής αποτελεί το κοινωνικό σώμα, το οποίο την οχυρώνει με κάθε δυνατό τρόπο, εσωτερικεύοντας την απάθεια, τη νομιμοφροσύνη και τη ρουφιανιά. Κάμερες σε ιδιωτικούς χώρους, με υλικό ετοιμοπαράδοτο στις αρχές, όποτε αυτό χρειαστεί, συνεργασία με εταιρείες security, ήρωες ευυπόληπτοι πάντα πρόθυμοι να σταματήσουν κάθε έκνομη ενέργεια. Φιλήσυχα όντα, δίχως επιθυμία για ζωή. Βουτηγμένα στις συμβάσεις και τα ‘πρέπει’. Αλλοτρίωση, παθητικότητα και φόβος. Βασικά γνωρίσματα κάθε συνετού υπηκόου στη σύγχρονη δυστοπία. Ο φόβος κυριαρχεί στο μυαλό, στη σκέψη, στο συναίσθημα. Η κοινωνία φυλακή είναι εδώ. Είναι ο κάθε μικροαστός που ζει παρακολουθώντας την κάθε σου κίνηση. Ανήμπορος να βιώσει το οτιδήποτε επιχειρεί να ελέγξει κάθε σου βήμα. Η λογική της κλειδαρότρυπας-ο μεγάλος αδερφός δεν είναι μόνο τα συστήματα ελέγχου, κάμερες και drones, αλλά ο νοικοκυραίος που καρτερικά και με μεγάλη επιμονή περιμένει την επιστροφή στο σπίτι. Είναι το η ήχηση του κλειδιού στην πόρτα, που θα αποτελέσει για αυτόν τη χαρμόσυνη στιγμή της ημέρας. Είναι ο μπάτσος της διπλανής πόρτας με το υποκριτικό χαμόγελο.

Η αστική φυλακή, σάρκα από τις σάρκες της κυριαρχίας, αποτελεί ένα σύμφυρμα μεταξύ θεσμών, δομών, σχεδιασμών και κοινωνικών σχέσεων. Δεν είναι μονάχα το καθεστώς παρακολούθησης των καμερών, των βάσεων δεδομένων και των μπάτσων. Είναι η πολεοδομική δόμηση, τα βιομετρικά χαρακτηριστικά, τα ασύρματα τσιπ επικοινωνίας, η ηλεκτρονική σήμανση και η αναγνώριση μοτίβων. Η δορυφορική χαρτογράφηση, οι στρατοί ιδιωτικής ασφάλειας, οι σαρωτές μικροκυμάτων “X-Ray”. Πρόκειται για την καθολική εφαρμογή συστημάτων κοινωνικής πρόνοιας, τραπεζικών και εταιρικών υπηρεσιών.Τα μηνύματα των ΜΜΕ που μεταδίδονται απευθείας στο κεφάλι μας 24 ώρες την ημέρα, επαναπρογραμματίζοντας την πραγματικότητά μας μέσω της τηλεόρασης, των εφημερίδων, του ραδιοφώνου και του διαδικτύου. Είναι η δύναμη της δημοσκόπησης, του μάρκετινγκ, της έρευνας των καταναλωτών. Η φορολογική υπηρεσία, η συναλλαγματική ισοτιμία, τα χρήματα και ο χειρισμός τους. Είναι η επεξεργασία των ανθρώπινων και μη ζώων από τις μηχανές. Αποτελούμε την εικονοποίηση των στατιστικών της έξυπνης-ειρκτής μας. Η φυλακή εντοπίζεται στις λεπτομέρειες. Ελέγχει την ύπαρξή χωρίς να φαίνεται, καθορίζει τη ρουτίνα, ρυθμίζει το ρολόι, ορίζει το χρέος και ξοδεύει το μισθό. Είναι μια βιομηχανία, μια κοινωνία, ένας τρόπος επιβίωσης. Είναι το χθες, το σήμερα και το αύριο, μιας ζωής που δεν αξίζει να βιωθεί.

ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΦΩΤΙΑ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΦΩΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΦΥΛΑΚΗ

ΟΙ ΑΛΥΣΙΔΕΣ ΤΗΣ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΘΗΛΙΑ ΣΤΟ ΛΑΙΜΟ ΣΑΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕΧΡΙ ΟΛΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

Συνέλευση Αναρχικών Ενάντια στην Κοινωνική Μηχανή

sakm@riseup.net

saekm.espivblogs.net

Πηγή: saekm.espivblogs.net

ΣΑΕΚΜ, Θεσσαλονίκη: Παρέμβαση στο πολιτικό γραφείο του Σταύρου Καλαφάτη

Στις 20/3 παρεμβήκαμε με σπρέι και τρικάκια στο πολιτικό γραφείου του Βουλετή της Ν.Δ., Σταύρου Καλαφάτη.

Στις 9 Μαρτίου 2020 οι μηχανισμού του κράτους μπουκάρουν σε σπίτια τριών συντρόφων και μιας συντρόφισσας, τους απαγάγουν και τους οδηγούν στη ΓΑΔΑ. Ο ένας σύντροφος, μάλιστα, απήχθη από το προηγούμενο βράδυ, την ώρα που έμπαινε σπίτι του. Τις κατηγορίες της σύλληψης  θα τις μάθαινε ώρες αργότερα, αφού πρώτα οι μπάτσοι κάναν ψαχτήρι και στο δικό του σπίτι. Του ανακοινώνεται, λοιπόν, πως κατηγορείται για συμμετοχή στην “Οργάνωση Σύντροφοι-Συντρόφισσες”. Στα υπόλοιπα συντρόφια αποδίδονται κατηγορίες πλημμελημματικού χαρακτήρα αρχικά , που στη συνέχεια αναβαθμίζονται με: Τη συμμετοχή και ένταξη στην “Οργάνωση Σύντροφοι-Συντρόφισσες”, μαζί με 54 επίθεσεις, κατηγορία που ισχύει για όλους/ες κι όλα αυτά για μια υπογραφή, που κατ’ εξοχήν χρησιμοποιείται από τον αναρχικό χώρο.

Τα συντρόφια κρατούνται στη ΓΑΔΑ μέχρι τις 14/3/2020, που περνούν από ανακριτή και εισαγγελέα και αφήνονται ελεύθερα με τους εξής περιοριστικούς όρους : Απαγόρευση εξόδου από τη χώρα, Απαγόρευση εισόδου στα εξάρχεια, Απαγόρευση επικοινωνίας και συνεύρεσης μεταξύ τους, Παρουσία σε Α.Τ. τρείς φορές το μήνα, Απαγόρευση συμμετοχής σε οποιαδήποτε κινηματική διαδικασία.

Παρόλα αυτά τίποτα δε μας ξαφνιάζει, αφού δεν είναι πρώτη φορά που η καταστολή σκαρφίζεται τρόπους για να αιχμαλωτίσει συντρόφους. Παρακολουθήσεις φυσικές ή μέσω συσκευών γεωεντοπισμού, παρακολουθήσεις κινητών, κοριοί σε σπίτια, στημένα κατηγορητήρια μπουκωμένα με 187Α είναι κάποια από τα παραδείγματα. Πρόκειται για ένα ξεκάθαρο κυνήγι μαγισσών, που εξαπολύεται από το αστυνομικό-δικαστικό σύστημα, στην προσπάθεια του να εντάξει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο αριθμό δράσεων στον 187Α, με στόχο την εξόντωση των αναρχικών.

Το εναρκτήριο λάκτισμα δίνεται με την περιβόητη υπόθεση των “Μοναχικών Λύκων’’ ( Ντάλιος , Ρωμανός, Πολίτης, Μιχαηλίδης, Τσάκαλος Γ.), ακολουθεί αυτή των δυο συντρόφων για τις επιθέσεις στα γραφεία της Χ.Α., με την αιτιολογία της χρήσης του όρου “Ταξιαρχία” και κορυφώνεται με την άσκηση ποινικής δίωξης στα τέσσερα συντρόφια για ένταξη στην “Οργάνωση Σύντροφοι-Συντρόφισσες”.

Το κράτος, με την επιλογή του αυτή, καθιστά σαφές πως επιδιώκει την όξυνση της αντιπαράθεσης, χρησιμοποιώντας με τρόπο πρωτόγνωρο τα νομικά του “όπλα”. Επιχειρεί να σπείρει το φόβο και την ηττοπάθεια, αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα τους αναρχικούς ως τον πιο επικίνδυνο εσωτερικό εχθρό. Στην πραγματικότητα, επιθυμεί να πάρει τη ρεβάνς για τα καμένα οχήματα, τα κατεστραμμένα ΑΤΜ και τις μαυρισμένες εισόδους “ευαγών ιδρυμάτων”.

ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΝΕΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΕΥΣΕΙΣ, ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΝ ΝΑ ΔΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΚΑΙ ΑΔΙΑΛΕΙΠΤΑ, ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΑΝΗΚΟΥΜΕ, ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

ΟΛΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕ ΤΟΥΣ 4 ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ/ΣΥΝΤΡΟΦΙΣΣΕΣ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΟΜΗΡΟΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ

ΥΓ1: Αλληλεγγύη στο σύντροφο Φ. Χαρίση, που διώκεται για μια ακόμη φορά από τους κατασταλτικούς μηχανισμούς.

ΥΓ2: Να πούμε και εμείς με τη σειρά μας δύναμη στους Τούρκους και Κούρδους αγωνιστές/στριες, που συνελήφθησαν στις 19/3.

Πηγή:saekmespivblogs


Θεσσαλονίκη: Ανάληψη ευθύνης για εμπρησμό τράπεζας

Θεσσαλονίκη

Για μας ο αναρχικός αγώνας αποτελεί μια καθημερινή ρήξη με το υπάρχον. Για ό,τι μας καταπιέζει και μας κρατά εγκλωβισμένα στους καταναγκασμούς και συνήθειες του σύγχρονου κόσμου. Ένας διρακής αγώνας μέσα στις σχέσεις και τη συμπεριφορά μας απέναντι σε συντρόφια, πέρα από ηθικολογίες και συμπεριφορικούς κώδικες αλλά γύρω από τη διαδικασία εξύψωσης των ατόμων μέσα από αυτές. Διαρκή άλματα, ρίσκα και προσπάθεια ώστε να κάνουμε τις ίδιες τις ζωές μας μια περιπέτεια έναντι της πλήξης και της αδράνειας.

Γιατί η εξουσία δεν είναι μόνο αυτή που εξόφθαλμα θεσμοθετείται από το κράτος, την εκκλησία, ή ό,τι άλλο πέρα και έξω από εμάς. Αν το ετυμολογικό περιεχόμενο της εξουσίας μπορούσε να διατυπωθεί εν ολίγης σε δύο γραμμές προς πάσα διευκόλυνση αυτό ίσως θα ήταν ο επιβολικός χαρακτήρας – θέση ισχύος, σε πρωτογενή χρόνο ενός υποκειμένου ή συνόλου (α) προς ένα υποκείμενο ή σύνολο (β), όπου ακριβώς φαίνεται ο διάχυτος χαρακτήρας που αυτή έχει. Όσο διάχυτα είναι και τα ερεθίσματα στο κοινωνικό πεδίο – και όχι μόνο – που σαν ακτίνες πέφτουν πάνω στις συνειδήσεις και απορροφώνται από αυτές.

Δεν εστιάζει σε μια συγκεκριμένη κοινωνικο-οικονομική τάξη, ούτε διαχωρίζεται από σεξουαλικές προτιμήσεις, φύλα ή από αν ο τόπος διαμονής ταυτίζεται ή όχι από τον τόπο που κάποιο έτυχε να γεννηθεί. Κάλλιστα ένα εργαζόμενο υποκείμενο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ξενοφοβικό, ένα υποκείμενο που φέρει μια LGBTQI+ ταυτότητα να κυνηγάει ή να σκοτώνει ή/και να τρώει άλλα έμβια όντα για να καλύψει τις όποιες ανάγκες του ή να ασκεί ψυχολογική βία με σαφή στόχευση τον εξευτελισμό ενός άλλου, μόνο και μόνο γιατί βρίσκει τον εαυτό του σε θέση ισχύος.

Με βάση τα κοινωνικά δεδομένα, βλέπουμε τον κόσμο να διχοτομείται σε δύο μέρη, κατ’ αρχάς σε επίπεδο αντίληψης. Από τη μία, έχουμε έναν κόσμο που οι σχέσεις επιβολικού χαρακτήρα, τόσο κοινωνικά όσο και σε διαπροσωπικό επίπεδο, αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της συνειδησιακής του κατάστασης. Η θέληση για επιβολή δεν περιορίζεται στην κοινωνική δομή αλλά τη διαπερνά εισχωρώντας βαθιά μέσα στις σχέσεις των ατόμων.

Στον αντίποδα, υπάρχει ο κόσμος αυτός που αρνείται να βρίσκεται τόσο σε ρόλο καταπιεστή όσο και καταπιεζόμενου. Εμείς τασσόμαστε δίπλα σε όσα δεν μπορούν να φανταστούν τον εαυτό τους σε θέση ισχύος απέναντι σε άλλα έμβια όντα.

Δεν προσδοκούμε καμιά κοινωνική επανάσταση, δεν εναποθέτουμε τις ελπίδες μας στο μέλλον και δε σχεδιάζουμε τίποτα γι’ αυτό, το φάντασμα μιας ιστορικότητας και μιας μελλοντικής ουτοπίας από ένα αόριστο κοινωνικό σύνολο μας δένει τα χέρια στο παρόν, το παρόν που δε θέλουμε να είμαστε απλοί παρατηρητές αλλά ενεργοί δράστες.

Η κοινωνία σ’ αυτό το δρόμο δε μπορεί και δε θέλουμε να γίνει συνένοχός μας γιατί είναι ακριβώς λόγω αυτής που οι σχέσεις μας κατακυριεύονται από ρόλους και οι συνειδήσεις πορεύονται με διαχωριστικές λογικές (άνδρας/γυναίκα, φυσιολογικός/ψυχάκι, αρτιμελής/ανάπηρος κ.ο.κ.).

Σ’ αυτό τον ατέρμονο κύκλο που ονομάζουμε ζωή αναζητούμε τις ατομικότητες με τις οποίες μπορούμε να μοιραστούμε τους στόχους, τις δράσεις, το στοίχημα της διαρκούς αμφισβήτησης.

Τα γκαζάκια της Πέμπτης 12/3, στην τράπεζα Πειραιώς στην Πολίχνη, αφιερωμένα στα συντρόφια απο Αθήνα που διώκονται για την υπόθεση “σύντροφοι/ισσες”, στα άτομα που εξεγέρθηκαν στις ιταλικές φυλακές και σε όσα έχασαν τη ζωή τους μέσα σ’αυτή τη μάχη.

Δύναμη σε κάθε έγκλειστο συντρόφι, σε κάθε κελί κλουβί.

αντισώματα σε μια κοινωνία που νοσεί

Πηγή: Athensindymedia

Θεσσαλονίκη: Ανάληψη ευθύνης για εμπρησμό οχημάτων της εταιρείας Άθως Security

“Το σκοτάδι έχει τη μαγεία του. Ανοίγει πύλες της φαντασίας που υπό άλλες συνθήκες θα παρέμεναν κλειστές. Κατά καιρούς, νιώθω ότι η εξασθένιση της φαντασίας στις μοντέρνες κοινωνίες οφείλεται μερικώς στη βίαιη καταστροφή της νύχτας από τα τεχνητά φώτα. Γιατί στο σκοτάδι η γυμνή ευκρίνεια από όλα τα πράγματα που χαλάνε, οι άκαμπτες γραμμές, οι σκληροί διαχωρισμοί, εξαφανίζονται, η αναρχία ξεσπά.

Feral Faun

Νόμος, τάξη και ασφάλεια.

Ο κοινωνικός έλεγχος και η εγκαθίδρυση της κατ’ επίφαση ασφάλειας ήταν, είναι και θα είναι από τα πλέον βασικά επίδικα του καπιταλισμού, όπως και κάθε εξουσιαστικού συστήματος. Καθότι εδραιωμένη η ασφάλεια ως πολιτική αντίληψη, τα τοποθετούμενα συστήματα ασφαλείας σε τράπεζες, μαγαζιά αλλά και σε στενάκια κατοικήσιμων περιοχών και πυλωτών, η παρουσία σεκιουριτάδων σε Μ.Μ.Μ., ως συνοδοί χρηματαποστολών, φυλάκων τραπεζών, μουσειών κ.τ.λ., διαμορφώνουν την πανοπτική επόπτευση των χώρων. Κυκλικά, η εικόνα της δημόσιας τάξης και της τακτοποιημένης ζωής των πολιτών μπορεί να οδηγήσει στην τέλεση λιγότερων εγκλημάτων, δηλαδή σε μεγαλύτερη ασφάλεια.

Από τη μία, οι ανασφάλειες κάθε είδους, που φέρουν τα άτομα στις πόλεις, καθησυχάζονται από τη διαβεβαίωση ότι οι ιδιοκτησίες τους δεν κινδυνεύουν και σε επιφανειακό αντιληπτικό επίπεδο η “ανεπαίσθητη” βία που πλασάρεται ως πρακτική των μεθόδων της ιδιωτικής ασφάλειας βρίσκει πρόσφορο έδαφος μέσα στην ήσυχη και μίζερη ρουτίνα τους, πόσο μάλλον όταν νιώθουν προστασία στους χώρους κατανάλωσης (μπαρ, μαγαζιά) όπου οι επιθυμίες τους περιπλανιώνται απονευρωμένες αλλά τουλάχιστον καλύπτονται ήρεμα και με ασφάλεια.

Από την άλλη, η εξουσία θεωρεί και επικηρύσσει ως κίνδυνο όποιο προσπαθήσει να εναντιωθεί στις νόρμες της κανονικότητάς και να διαταράξει την κοινωνική ειρήνη. Μια “ασφάλεια” και μια “ειρήνη” βέβαια που είναι κατασκευασμένη αποκλειστικά για τους προνομιούχους του συστήματος και αδιαφορεί για τους αποκλεισμένους και τους όπου γης κατατρεγμένους.

Το σύστημα της ιδιωτικής φύληξης για μας είναι μια ακόμη πτυχή της εξουσίας της επιτήρησης – ορατής ή αόρατης – και του ελέγχου που εδράζει στο μητροπολιτικό πεδίο.

Οι σεκιουριτάδες από την θέση τους, παρ’ ότι πιο περιορισμένων καθηκόντων και “χώρου δράσης” συντελούν στη λειτουργία του μηχανισμού πρόληψης του εγκλήματος. Υιοθετούν ασφαλίτικες αξίες, αγανακτώντας όλη τους την ζωή για το ότι δεν έγιναν μπάτσοι. Πολλές φορές έχουν φετίχ με την στολή τους καθώς περιδιαβαίνουν με το αυστηρό τους ύφος τους διαδρόμους των σούπερ μάρκετ, την ώρα που εύχονται να έρθει η μέρα που θα μπορούν να κρατήσουν το δικό τους όπλο. Είναι οι ρουφιάνοι που ειδοποιούν τους μπάτσους όταν ταυτοποιηθεί το έγκλημα κι ο “υποψήφιος εγκληματίας”. Δεν είναι λίγες οι φορές που έχουν καταφερθεί εναντίον συντρόφων. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του συντρόφου Δ. Χαρίση που σε μια προσπάθεια του να απαλλοτριώσει χρηματαποστολή στην πανεπιστημιούπολη του Ζωγράφου, κυνηγήθηκε και παραδόθηκε στους μπάτσους από τους σεκιουριτάδες του πανεπιστημίου.

Αμέτρητες εταιρίες security αναλαμβάνουν κάθε χρόνο από την φύλαξη γραφείων πολιτικών κομμάτων και επιχειρήσεων μέχρι την φύλαξη σπιτιών εφοπλιστών και των συνόρων.

Και αν τις τελευταίες μέρες παρακολουθούμε να χύνεται υπέρμετρα ο εθνικοπατριωτισμός μαζί με τα δάκρυα των ηλιθίων για τους μπάτσους,τους στρατιωτικούς και τους σεκιουριτάδες που φυλάνε τα σύνορα, ελάχιστοι είναι εκείνοι που επικεντρώνονται στο πραγματικά εξαθλιωμένο υποκείμενο όλης αυτής της σκηνοθετημένης ιστορίας, τον μετανάστη. Όσους φράχτες και αν σηκώσουν, όσες κάμερες και αν βάλουν, όσους πυροβολισμούς και αν ρίξουν, αυτοί θα συνεχίσουν να παλεύουν ενάντια στις αντιξοότητες για να ξεφύγουν από την δίνη του πολέμου, τις ορέξεις φασιστικών καθεστώτων (Τουρκία) και να αναζητήσουν την ελευθερία και την χαμένη τους αξιοπρέπεια ακόμη και χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τον τόπο που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν.

Τα ξημερώματα της Παρασκευής 06 Μάρτη επιτεθήκαμε στην εταιρία Αθως Security, στην συμβολή Κων. Καραμανλή με Κλεάνθους στο κέντρο της Θεσσαλονικής, παραδίδοντας στις φλόγες 2 από τα οχήματα του στόλου “άμεσης δράσης” τους.

Αλληλεγγύη στους συντρόφους/ισσες Μιχαηλίδη,Βαλαβάνη και Αθανασοπούλου που πρόσφατα συνελήφθησαν σε επιχείρηση της “αντιτρομοκρατικής”.

Σινιάλα εμπρηστικής αλληλεγγύης στον σύντροφο Χατζηβασιλειάδη που επέλεξε το δύσβατο δρόμο της παρανομίας.

Δύναμη στον αναρχικό Ίρντι Κ.  που διώκεται για τις ιδέες του και απειλείται με απέλαση από την χώρα.

Αλληλέγγυοι/ες με τους μετανάστες που στοιβάζονται σε τυπικούς και άτυπους καταυλισμούς και αγωνίζονται ενάντια στα σύνορα του σύχρονου καπιταλισμού.

Υ.Γ. Πριν από 10 χρόνια, στις 10 Μάρτη του 2010 πέφτει νεκρός ο Λάμπρος Φούντας στην προσπάθεια του να απαλλοτριώσει όχημα που θα χρησιμοποιούνταν από την οργάνωση Επαναστατικός Αγώνας. Ας γίνουν αυτές οι μέρες, μέρες οργής και επίθεσης απέναντι στο απολυταρχικό καθεστώς και κάθε τι που το στηρίζει και το εκφράζει.

Γιατί οι νεκροί ενός διαρκούς και αέναου πολέμου δεν σβήνονται από τις συνειδήσεις,δεν διαγράφονται από τις μνήμες μας, δεν πεθαίνουν ποτέ μέσα μας. Ζούνε μέσα σε όλους/ες αυτούς/ες που μάχονται και εξεγείρονται για τα ιδανικά τους μέχρι να δουν το αυτό το σάπιο ιεραρχικό και εξουσιαστικό οικοδόμημα να καταρρέει.

Στις 10 Μάρτη κανείς δεν πεθαίνει, η 10η Μάρτη αντάρτες γεννά.

Νυχτερινή Ανασφάλεια

Πηγή: athens indymedia

Θεσσαλονίκη: Ανάληψη ευθύνης για εμπρησμό οχημάτων του Υπουργείου Πολιτισμού

“Συναντιόμαστε στους δρόμους. Μακριά από όλους αυτούς που προσπάθησαν να μας εκπροσωπήσουν, μακριά από τους αναλυτές των media που αναρωτιούνται από πού εμφανίστηκαν όλοι αυτοί. Δεν είμαστε πια σκιές, αν και σαν τέτοιες ξεκινήσαμε…”

Άλλη μια μέρα μέσα σε αυτό τον σάπιο πολιτισμό που προωθεί την κουλτούρα κατανάλωσης τεράστιων ποσοτήτων κρέατος και άντλησης ευχαρίστησης μέσα από την επιβολή σε μη ανθρώπινα όντα, διασκέδασης πίσω από τις μάσκες που όταν πέφτουν αποπνέουν τη σήψη και την κοινωνική αλλοτρίωση που κυριαρχεί σε κάθε γιορτή θανάτου.

Ο κίνδυνος να γίνεις αυτό που εχθρεύεσαι ελλοχεύει διαρκώς, οι διαχωριστικές γραμμές πολλές φορές είναι δυσδιάκριτες κάτω απ’ τον ζυγό της αλλοτριωμένης πραγματικότητας. Χρειάζεται διαρκή επαγρύπνηση και ετοιμότητα απέναντι στην αφομοίωση και την εμπέδωση της κοινωνικής ειρήνης. Μιας ειρήνης επίπλαστης και σταθερής που όσο περίτεχνα και αν καμουφλαριστεί απ’ τους καταπιεστές/υπερασπιστές της ζέχνει όπως τα πτώματα σε προχωρημένη σήψη.

Ένα καλοστημένο και δουλεμένο σχέδιο γενικευμένης καταστολής πλανάται πάνω από τα κεφάλια μας το τελευταίο χρονικό διάστημα. Ο δρόμος που άνοιξε ο ΣΥΡΙΖΑ με την υποτιθέμενη “ανοχή” και την ταυτόχρονη διαρκή συλλογή πληροφοριών και χαρτογράφηση ατόμων και στεκιών του α/α χώρου, είναι πλέον διάπλατα στρωμένος με ροδοπέταλα για μια ευθεία επίθεση της ΝΔ που τόσο καιρό περίμενε. Τώρα επιχειρούν να μας πείσουν πως βιώνουμε μια νέα “παλινόρθωση” με βασικό συντελεστή της τον Μιχάλη Χρυσοχοίδη, γνωστό για τον τυχοδιωκτισμό και τον πολιτικό οπορτουνισμό του. Ο ίδιος πλασάρεται ως ειδήμων στην πάταξη της ανομίας και στον στραγγαλισμό των αναρχικών. Οι μέθοδοι του αξιοζήλευτοι. Βερμπαλισμοί, μπόλικη δόση αλαζονείας και επικοινωνιακά τρικ αποτελούν την περιβόητη αντεγκληματική πολιτική, το διθυραμβικό δόγμα “νόμος και τάξη”.Εκκενώσεις καταλήψεων, διώξεις/απελάσεις αγωνιστών/στριων, φυλακίσεις συντρόφων /ισσων, ενίσχυση του νομικού τους οπλοστασίου, παρακολουθήσεις υπόπτων συνθέτουν μια εικόνα πανοπτικού ελέγχου.

Τη στιγμή που ερχόμαστε αντιμέτωπες με την ατέρμονη δίνη της αδράνειας και των αναστολών, τη στιγμή που το μούδιασμα μια αμυντικής στάσης των τελευταίων μηνών μετατρέπεται σε ρίγος μπροστά στη δημιουργία νέων προοπτικών, την στιγμή που εκτονώνουμε τις καθημερινές μας αντιφάσεις, επιτιθόμαστε σε κάθε πτυχή της κυριαρχίας με λύσσα και συνείδηση, κάνουμε στάχτη ό,τι μας καταπιέζει δίχως αφορισμούς και “έτοιμες” απαντήσεις, μέσα από τα λάθη και τις αστοχίες μας ζούμε την αναρχία στο εδώ και στο τώρα.

Καλωσορίζοντας το πρώτο επίσημο καρναβάλι της πόλης, χωρίς να ξεχνάμε ασφαλώς άλλα παλαιότερα και ιδιαίτερα επιτυχημένα (ποιος να ξεχάσεις άλλωστε τον ζορό Ψωμιάδη ή τον φασίστα χριστιανό δεσπότη Άνθιμο) συνεισφέραμε και εμείς από το μετερίζι μας στο συνωμοτικό παιχνίδι πυρπολώντας τρία οχήματα του υπουργείου πολιτισμού που βρίσκονταν σταθμευμένα στο πάρκινκ του βυζαντινού μουσείου επί της λεωφόρου Στρατού, ακριβώς πίσω από το δημαρχείο της πόλης(μια γειτονιά τόσο καλά “φυλαγμένη”).

10,100,100αδες άμεσες δράσεις και επιθέσεις στο υπάρχον και την κυριαρχία, κρυφή ή φανερή.

Δύναμη στον σύντροφο Ίρντι Κ. που βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο της απέλασης λόγω της πολιτικής του ταυτότητας και της υπεράσπισης της.

Αλληλεγγύη στους συντρόφους Αθανασοπούλου, Βαλαβάνη και Μιχαηλίδη.

Αλληλεγγύη στον σύντροφο Δ. Χατζηβασιλειάδη που επέλεξε το δύσκολο δρόμο της παρανομίας.

Υ.Γ. Στέλνουμε ξεχωριστά χαιρετίσματα στον δήμαρχο Ζέρβα που θα “εκκενώσει όλες τις καταλήψεις” και του τονίζουμε ότι η ειδική σχέση που εγκαινιάστηκε με την επίσκεψη μας θα αναθερμανθεί στο μέλλον αν εισακουστούν οι υποσχέσεις του.

Κα(ρ)νίβαλοι και κα(ρ)νίβαλες

Πηγή: athens.indymedia.org

ΣΑΕΚΜ – Θεσσαλονίκη: Παρέμβαση στο πολιτικό γραφείο του Δ. Κούβελα

Στις 20/2 πραγματοποίηθηκε παρέμβαση στο γραφείο του βουλευτή της ΝΔ Δ. Κούβελα με σπρέι και τρικάκια, ως ένδειξη αλληλεγγύης στους συντρόφους Γ. Μιχαηλίδη, Δ. Βαλαβάνη και Κ. Αθανασοπούλου. Στο stencil αναγραφόταν: ΕΝΟΠΛΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΕ Κ. ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ, Δ. ΒΑΛΑΒΑΝΗ, Γ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΕΜΟ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ-ΘΑ ΣΑΣ ΤΕΛΕΙΩΣΟΥΜΕ ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΜΑΣ

Στις 29/1 συλλαμβάνονται στην Αγία Παρασκευή, από την πασίγνωστη πλέον για τις ‘επιτυχίες’ της υπηρεσία οι αναρχικοί Γ. Μιχαηλίδης, Δ. Βαλαβάνη, Κ. Αθανασοπούλου. Διαφορετικά, ο ‘Τοξοβόλος’, η ‘Φίλη του’ και η ‘Βaby-sitter’, όπως σπεύδουν να τους βαφτίσουν τα σκουπίδια των καθεστωτικών, πασχίζοντας να απονοηματοδοτήσουν την πολιτική τους υπόσταση και την επαναστατική τους δράση. Από τις 29/1 λοιπόν, η ζωή των συντρόφων τρυπώνει σε κάθε σπίτι, η εγχώρια τρομοκρατία πατάσσεται και οι φιλήσυχοι πολίτες θα κοιμηθούν ήρεμα.

Με το πρώτο άκουσμα της είδησης τα δημοσιογραφικά πάνελ επιδίδονται στο ρουφιανιλίκη με περισσή μαεστρία, κάνοντας λόγο για επικείμενα χτυπήματα, γιάφκες, νέες οργανώσεις, εκθειάζοντας ταυτόχρονα το έργο της ΕΛ.ΑΣ., προλειαίνοντας το έδαφος για κοινωνική αποδοχή. Η τακτική πάγια, το αίσθημα ‘δικαίου’ κοινότυπο, χιλιοπαιγμένο. Στα πρόσωπα των αναρχικών επαναστατών, το κράτος αντικρίζει όλα όσα το απειλούν, ενω το κοινωνικό σώμα διακρίνει τη διασάλευση της ευταξίας του.Το εξουσιαστικό σύμπλεγμα συσπειρώνεται απέναντι σε όσους το εχθρεύονται, σε όσους επαναστατούν εναντίον του. Μπάτσοι-δικαστικό σύστημα-κοινωνία βρίσκονται σε πλήρη συγχρονισμό, επαγρυπνούν για την αποκατάσταση και διατήρηση της ασφάλειας.

Είναι πλέον σαφές. Το κυνήγι κεφαλών έχει ξεκινήσει από καιρό, το ποιος όμως κυνηγά ποιόν είναι ένα άλλο ζήτημα. Κάποιες φορές μετράμε τις ‘ήττες’ μας, μέσα από αυτές όμως ξεπηδά η οργή και η λύσσα μας. Οι επιλογές ζωής δεν οριοθετούνται, δεν μπαίνουν στα στεγανά τους, παρά στέκονται εκεί για μας υπενθυμίζουν πως το στοίχημα παραμένει ανοιχτό, τα μέτωπα είναι πολλαπλά, η σύγκρουση με ολόκληρο το οικοδόμημα της κυριαρχίας πάντα επίκαιρη. Η ένοπλη επαναστατική δράση, ήταν, είναι και θα είναι αναπόσπαστο κομμάτι του πολύμορφου αναρχικού αγώνα, για αυτό κι εμείς θα βρισκόμαστε πλάι σε εκείνους που τα έπαιξαν όλα για όλα, σηκώνοντας το βάρος των επιλογών τους, χωρίς να λογαριάσουν στιγμή το κόστος.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ Γ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ, Δ. ΒΑΛΑΒΑΝΗ, Κ. ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ

ΔΥΝΑΜΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΒΑΔΙΖΟΥΝ ΤΟ ΔΥΣΒΑΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΝΟΜΙΑΣ

ΜΠΑΤΣΟΙ-ΔΙΚΑΣΤΕΣ-ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΙΣ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΚΑΝΕΝΑ ΛΟΓΟ ΝΑ ΚΟΙΜΑΣΤΕ ΗΣΥΧΟΙ

ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΙΣ ΣΤΑΧΤΕΣ ΤΟΥ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ ΚΕΛΙΟΥ/ΚΛΟΥΒΙΟΥ

ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΣΥΝΘΛΙΨΟΥΜΕ ΤΟ ΟΙΚΟΔΟΜΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ

ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΣΑ-ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ

Συνέλευση Αναρχικών Ενάντια στην Κοινωνική Μηχανή

sakm@riseup.net

saekm.espivblogs.net

Πηγή: saekm.espivblogs.net

ΣΑΕΚΜ: Αλληλεγγύη σε Δ. Βαλαβάνη, Κ. Αθανασοπούλου και Γ. Μιχαηλίδη

Στις 4/2 πραγματοποιήθηκε παρέμβαση με σπρέι, στένσιλ και τρικάκια, ως ελάχιστη ένδειξη αλληλεγγύης στους συντρόφους Γ. Μιχαηλίδη, Δ. Βαλαβάνη, Κ. Αθανασοπούλου, σε βιτρίνες καταστημάτων στην οδό Προξένου Κορομηλά.

Στις 29/1 συλλαμβάνονται στην Αγία Παρασκευή, από την πασίγνωστη πλέον για τις ‘επιτυχίες’ της υπηρεσία οι αναρχικοί Γ. Μιχαηλίδης, Δ. Βαλαβάνη, Κ. Αθανασοπούλου. Διαφορετικά, ο ‘Τοξοβόλος’, η ‘Φίλη του’ και η ‘Βaby-sitter’, όπως σπεύδουν να τους βαφτίσουν τα σκουπίδια των καθεστωτικών, πασχίζοντας να απονοηματοδοτήσουν την πολιτική τους υπόσταση και την επαναστατική τους δράση. Από τις 29/1 λοιπόν, η ζωή των συντρόφων τρυπώνει σε κάθε σπίτι, η εγχώρια τρομοκρατία πατάσσεται και οι φιλήσυχοι πολίτες θα κοιμηθούν ήρεμα.

Με το πρώτο άκουσμα της είδησης τα δημοσιογραφικά πάνελ επιδίδονται στο ρουφιανιλίκη με περισσή μαεστρία, κάνοντας λόγο για επικείμενα χτυπήματα, γιάφκες, νέες οργανώσεις, εκθειάζοντας ταυτόχρονα το έργο της ΕΛ.ΑΣ., προλειαίνοντας το έδαφος για κοινωνική αποδοχή. Η τακτική πάγια, το αίσθημα ‘δικαίου’ κοινότυπο, χιλιοπαιγμένο. Στα πρόσωπα των αναρχικών επαναστατών, το κράτος αντικρίζει όλα όσα το απειλούν, ενω το κοινωνικό σώμα διακρίνει τη διασάλευση της ευταξίας του. Το εξουσιαστικό σύμπλεγμα συσπειρώνεται απέναντι σε όσους το εχθρεύονται, σε όσους επαναστατούν εναντίον του. Μπάτσοι-δικαστικό σύστημα-κοινωνία βρίσκονται σε πλήρη συγχρονισμό, επαγρυπνούν για την αποκατάσταση και διατήρηση της ασφάλειας.

Είναι πλέον σαφές. Το κυνήγι κεφαλών έχει ξεκινήσει από καιρό, το ποιος όμως κυνηγά ποιόν είναι ένα άλλο ζήτημα. Κάποιες φορές μετράμε τις ‘ήττες’ μας, μέσα από αυτές όμως ξεπηδά η οργή και η λύσσα μας. Οι επιλογές ζωής δεν οριοθετούνται, δεν μπαίνουν στα στεγανά τους, παρά στέκονται εκεί για μας υπενθυμίζουν πως το στοίχημα παραμένει ανοιχτό, τα μέτωπα είναι πολλαπλά, η σύγκρουση με ολόκληρο το οικοδόμημα της κυριαρχίας πάντα επίκαιρη. Η ένοπλη επαναστατική δράση, ήταν, είναι και θα είναι αναπόσπαστο κομμάτι του πολύμορφου αναρχικού αγώνα, για αυτό κι εμείς θα βρισκόμαστε πλάι σε εκείνους που τα έπαιξαν όλα για όλα, σηκώνοντας το βάρος των επιλογών τους, χωρίς να λογαριάσουν στιγμή το κόστος.

 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ Γ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ, Δ. ΒΑΛΑΒΑΝΗ, Κ. ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ

ΜΠΑΤΣΟΙ-ΔΙΚΑΣΤΕΣ-ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΙΣ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΚΑΝΕΝΑ ΛΟΓΟ ΝΑ ΚΟΙΜΑΣΤΕ ΗΣΥΧΟΙ

ΔΥΝΑΜΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΒΑΔΙΖΟΥΝ ΤΟ ΔΥΣΒΑΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΝΟΜΙΑΣ 

ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΙΣ ΣΤΑΧΤΕΣ ΤΟΥ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ ΚΕΛΙΟΥ/ΚΛΟΥΒΙΟΥ

ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΣΥΝΘΛΙΨΟΥΜΕ ΤΟ ΟΙΚΟΔΟΜΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ

ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΣΑ-ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ

 

Συνέλευση Αναρχικών Ενάντια στην Κοινωνική Μηχανή

sakm@riseup.net

saekm.espivblogs.net