ΣΑΕΚΜ, Θεσσαλονίκη: Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους συντρόφους Γ. Δημητράκη, Κ. Σακκά, Δ. Συριανού

ΔΕΥΤΕΡΑ 6/09 ΣΤΙΣ 9:00
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ

Στις 12/6/19 πραγματοποιείται εκτεταμένη επιχείρηση της αντιτρομοκρατικής, η οποία οδηγεί στη σύλληψη των συντρόφων Γιάννη Δημητράκη και Κώστα Σακκά, για την απόπειρα ληστείας της χρηματαποστολής ανεφοδιασμού του ATM, που βρίσκεται στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ. Λίγο αργότερα, συλλαμβάνεται και η συντρόφισσα Δ. Συριανού, την οποία κατηγορούν για συνέργεια. Οι σύντροφοι οδηγούνται στη ΓΑΔΘ, όπου δεμένοι σε καρέκλες με κουκούλες στο κεφάλι, δεν έχουν την παραμικρή επαφή με το περιβάλλον και αποτρέπεται η οποιαδήποτε μεταξύ τους επικοινωνία, με σκοπό την ολοκληρωτική τους απομόνωση. Πέρα από όλα αυτά, διενεργούνται έρευνες σε σπίτια σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Αμέσως τα τσιράκια των ΜΜΕ, σε αγαστή συνεργασία με την αντιτρομοκρατική υπηρεσία βρίσκουν αφορμή να επιδοθούν σε ένα ανελέητο μιντιακό “παραλήρημα” τρομολαγνείας. Οι τίτλοι ειδήσεων μιλούν ξανά για τους “ληστές με τα μαύρα”, για χρηματοδότηση επαναστατικών ταμείων και ενέργειες αντάρτικου πόλης. Κάνουν λόγο συνεχώς για γνωστούς αναρχικούς, δημοσιεύουν τις φωτογραφίες των συντρόφων και γράφουν για παλιές υποθέσεις για τις οποίες είχαν φυλακιστεί. Ταυτόχρονα, φιλήσυχοι πολίτες, ηθικολόγοι και υπερασπιστές της αστικής νομιμότητας, βγαίνουν στα τηλεοπτικά πάνελ ως “τρομοκρατημένοι”, χειροκροτούν το έργο της αστυνομίας και συμβάλλουν με τη σειρά τους και αυτοί στην επικύρωση του “κράτους δικαίου” και της κοινωνικής ασφάλειας, χαρούμενοι ιδιαίτερα για την σύλληψη των συντρόφων μας και την επαναφορά στην κανονικότητα.

Στις 16/09/20 οι σύντροφοι Κ. Σακκάς και Γ. Δημητράκης καταδικάστηκαν σε 7 έτη και 10 μήνες ο πρώτος και 11 έτη και 6 μήνες ο δεύτερος, ενώ η συντρόφισσα Δ. Συριανού σε 2 χρόνια με τριετή αναστολή.

Ωστόσο, τίποτα δεν έχει τελειώσει. Η σύγκρουση με την κυριαρχία είναι διαρκής, μόνιμη και πάντα επίκαιρη. Οι σύντροφοι διώκονται για τις ατομικές τους επιλογές, να προκαλέσουν την παντοδυναμία της εξουσίας και να αμφισβητήσουν έμπρακτα την κοινωνική και εσωτερική της εδραίωση.

Στον πόλεμο που μαίνεται οι διωκόμενοι και έγκλειστοι επαναστάτες πάντα θα αποτελούν υπενθύμιση για νέες εχθροπραξίες. Γιατί αρνούμαστε να ξεχάσουμε τί σημαίνει να πολεμάς. Τί σημαίνει να ρισκάρεις την ίδια σου την ελευθερία, την ίδια σου τη ζωή, για να δεις τον κόσμο αυτό κατεστραμμένο συθέμελα. Και για το λόγο αυτό αρνούμαστε να αφήσουμε τους συντρόφους μας να γίνουν έρμαια των κατασταλτικών μεθοδεύσεων, στα χέρια των μπάτσων και των δικαστών.

H ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΔΕ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΝΟΜΟΥΣ

ΝΑ ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΟΥΜΕ ΧΩΡΟ, ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΠΟΡΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ

ΜΠΑΤΣΟΙ ΔΙΚΑΣΤΕΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΙΣ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΛΟΓΟ ΝΑ ΚΟΙΜΑΣΤΕ ΗΣΥΧΟΙ

ΔΙΑΡΚΗΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ Κ. ΣΑΚΚΑ ΚΑΙ Γ. ΔΗΜΗΤΡΑΚΗ

ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΗ ΔΙΩΚΟΜΕΝΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΣΣΑ Δ. ΣΥΡΙΑΝΟΥ

Συνέλευση Αναρχικών Ενάντια στην Κοινωνική Μηχανή
sakm@riseup.net
saekm.espivblogs.net

Πηγή: ΣΑΕΚΜ

Οργάνωση Αναρχική Δράση: Δημόσια επικύρηξη έμμισθων μαφιόζων του κράτους και των αφεντικών

Να πληρώσουν όλοι τους ακριβά | Να πληρώσουν για όλα

Αρνούμαστε να γίνουμε θεατές στο χαμό μας. Αρνούμαστε να αποδεχτούμε σαν όρο ζωής τη χυδαιότητα και την κάθετη πτώση των αξιών. Το τέλος της ιστορίας ανήκει σε αυτούς που παραδίδουν τα όπλα. Αντίθετα για μας, η ιστορία γράφεται μόνο μέσα από την επίπονη προσπάθεια για την κοινωνική ανατροπή. Την πίστη και την προσήλωση στον δρόμο της αδιαλλαξίας και της ρήξης με το υπάρχον. Μέσα σε αυτή την προσπάθεια, οφείλουμε να επιστρατεύσουμε κάθε μέσο για να συγκροτήσουμε τις κοινωνικές και ταξικές μας άμυνες. Εκεί όπου όλοι σιωπούν και απέχουν, είναι επαναστατικό καθήκον όχι απλά να μιλάμε, αλλά να πράττουμε. Η σιωπή είναι θέση συνενοχής σε κάθε κρατικό έγκλημα. Και έχουμε χάσει ήδη πάρα πολλές για να σιωπούμε προκλητικά.

Όλη η χυδαιότητα της Δημοκρατίας, βρίσκει σάρκα και οστά στα σώματα ασφαλείας

Η αποκρουστική ανηθικότητα της γνωστής οικογένειας που κουμαντάρει τις ζωές μας, καθρεφτίζεται στην λευκή επιταγή που έχει δώσει στους ένστολους δολοφόνους να πάρουν πίσω το αίμα και τη χαμένη τιμή της δεξιάς για τα χρόνια αποχής από τη μεγάλη καρέκλα. Συνεχής ξυλοδαρμοί και βασανισμοί από τα ένστολα σκουπίδια, παραβιαστικές συμπεριφορές και χυδαία βλέμματα σε όποια περνάει δίπλα από κάθε ξεληγωμένο μπάτσο, συλλήψεις, φυλακίσεις, βιασμοί, βασανιστήρια, θάνατοι σε τμήματα, φυλακές και στρατόπεδα συγκέντρωσης και μια λίστα εγκληματικών ενεργειών της ΕΛ.ΑΣ. που δεν έχει τέλος. Σε αυτή τη συνθήκη η ατιμωρησία δεν είναι απλά αμέλεια. Είναι βεβήλωση της μνήμης όσων βασανίστηκαν, κακοποιήθηκαν και δολοφονήθηκαν από ένστολα χέρια.

ΕΛ.ΑΣ.-Ελλήνων-Βιαστών

Αν κάποιες από εμάς δεν είναι πια μαζί μας, γιατί η πατριαρχία φρόντισε να τις θάψει στο χώμα, οφείλουμε να γίνουμε η κραυγή τους που αποζητά εκδίκηση. Εκδίκηση για κάθε χαμένη αδελφή μας. Για κάθε μια που κακοποιήθηκε, βιάστηκε, βασανίστηκε, δολοφονήθηκε από τους άντρες της διπλανής πόρτας. Για κάθε μια ξεχωριστά που όταν η υπόθεσή της ήρθε στο φώς και ξέπεσε στα βρώμικα χέρια της αστικής δικαιοσύνης, οι μπάτσοι φρόντισαν να επαναλάβουν το ίδιο μαρτύριο. Να αμφισβητήσουν τις μαρτυρικές καταθέσεις, να αδιαφορήσουν για τις καταγγελίες, να μην επέμβουν τηρώντας το πρωτόκολλο , να κάνουν τα στραβά μάτια. Γιατί; Γιατί πολύ απλά οι μπάτσοι είναι αυτοί που ελέγχουν νόμιμα τη σωματεμπορία ντόπιων και μεταναστριών, το ναρκεμπόριο και κάθε άλλη παράνομη δραστηριότητα που θρέφει τη βία και το θάνατο. Οι βιαστές, οι σωματέμποροι, οι ναρκέμποροι και κάθε άλλο σκουπίδι, είναι κομμάτι και του δικού τους συναφιού που θα βρεί πρόθυμα προστασία κάτω από την ένστολη φτερούγα.

Για τα ένστολα μιάσματα ο δολοφόνος της Καρολάϊν είναι βλάκας (δια στόματος Μπαλάσκα), όχι γιατί αφαίρεσε τη ζωή μιας γυναίκας αλλά γιατί δεν ζύγισε καλύτερα την υπερασπιστική του γραμμή έτσι ώστε να βγεί σε 4-5 χρόνια επικαλούμενος έγκλημα εν βρασμώ ψυχής και να συνεχίσει ατάραχος τη ζωή του. Για τη χρόνια επικαλούμενη πείρα σε αντίστοιχες υποθέσεις στα κεντρικά βασανιστήρια της ΓΑΔΑ, αρκούσε έτσι και αλλιώς ένα πειστικό παραμύθι για να αθωώσει τον Έλληνα συζυγοκτόνο και ένας Γεωργιανός συλληφθέντας που, δε μπορεί, θα ομολογούσε μετά από 4 μέρες βασανιστηρίων ακόμα και έναν φόνο που δεν έχει κάνει. Για τα ένστολα μιάσματα το άσυλο της κατοικίας είναι ιερό αγαθό καθώς τηρήθηκε με θρησκευτική ευλάβεια στα Πετράλωνα, καθόλη τη διάρκεια του βιασμού και του βασανισμού 50χρονης εργαζόμενης για 9 ολόκληρες ώρες, μέχρι να έρθει ένταλμα έρευνας με τον βιαστή να έχει όλη τη ζωή μπροστά του για να γίνει καπνός. Λίγες ώρες αργότερα η παρουσία της αστυνομίας ήταν ταχεία και ασφυκτική, όταν εκατοντάδες αλληλέγγυες έσπευσαν να γεμίσουν τους δρόμους για να αναδείξουν το περιστατικό, στεκόμενες έμπρακτα στο πλευρό της εργαζόμενης γυναίκας. Και εκεί που όλα μοιάζουν να παίρνουν το δρόμο τους ακόμα ένα περιστατικό προκαλεί σόκ στο πανελλήνιο: ένστολο σκουπίδι κρατούσε σε ομηρία, βίαζε και εξέδιδε για ένα μήνα μια 19χρονη, με τους αδιάφθορους του Εσωτερικών Υποθέσεων να έχουν πλήρη γνώση συγκαλύπτοντας ολόκληρο κύκλωμα μαστρωπίας και προχωρώντας στην πολύωρη κράτηση-ανάκριση του θύματος και όχι στην προφανή και άμεση ιατροφαρμακευτική και ψυχική του περίθαλψη. Δε ζητάμε ούτε διαφάνεια, ούτε τήρηση της νομιμότητας παρότι αποδεχόμαστε την αναγκαιότητα προσφυγής, για μια γυναίκα, στα εργαλεία της αστικής νομιμότητας για να προασπίσει τη ζωή και την ακεραιότητά της. Από τη θέση που βρισκόμαστε και τις επιλογές μαχητικής αντίστασης που έχουμε κάνει, έχουμε απόλυτο χρέος να αναδείξουμε την πραγματική διάσταση του προβλήματος και να αποζητήσουμε εκδίκηση για το χαμό κάθε αδελφής μας. Η Ελληνική Αστυνομία δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια συμμορία μαστροπών, βιαστών, βασανιστών και δολοφόνων που οχυρώνονται πίσω από τη βιτρίνα της νομιμότητας, της τάξης και της ασφάλειας. Όμως καμιά από μας δεν ένιωσε ποτέ ασφαλής σε χέρια μπάτσων.

Ο φόβος θα αλλάξει στρατόπεδο

Λίγους μήνες πριν, παρακρατικοί δημοσιογραφικοί κύκλοι που εργάζονται για τα συμφέροντα της αστυνομίας δημοσίευσαν μια λίστα που στοχοποιούσε 21 αγωνιστές και αγωνίστριες, ως υπόπτους για συμμετοχή σε επιθέσεις σε αστυνομικούς στόχους. Μια κίνηση που θέτει σε κίνδυνο την ακεραιότητα συντρόφων και συντροφισσών. Κάτι τέτοιο δε μπορεί να γίνει ανεκτό. Είναι η δική μας σειρά να απαντήσουμε στην νομιμοποίηση των αντιδραστικών εργαλείων του σκοτεινού παρακρατούς, μεταφέροντας την ευθύνη εκεί που της αναλογεί. Από σήμερα προχωρούμε στην δημόσια επικήρυξη 21 ένστολων μιασμάτων που είναι ύποτοι για βασανισμούς και κακοποιήσεις, βιασμούς και συγκαλύψεις περιστατικών έμφυλης βίας, διασπορά φόβου και τρομοκρατίας, συλλήψεις, φυλακίσεις και κάθε άλλη νόμιμη δραστηριότητα μέσα από τα γραφεία της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Θεσσαλονίκης, που εχθρέυεται τη ζωή, την ελευθερία και τον σεβασμό στην αξιοπρέπεια της κοινωνικής βάσης.

Στο τιμωρό χέρι της ιστορίας παραδίδονται οι:

(Ένωση Αστυνομικών Υπαλλήλων Θεσσαλονίκης)

1. Παναγιώτης Αγγελίδης – Πλούτωνος 5, ΤΚ 55131

2. Αλέξανδρος Καλευράς – Νεμέας 20, ΤΚ 54249

3. Δημήτρης Δαγκλής – Ολυμπιάδος 45, ΤΚ 54633

4. Γιώργος Δεληγιώργης – Ομήρου 33, ΤΚ 54639

5. Βασίλης Κατσίμπρας – Σινώπης 12, ΤΚ 54453

6. Παύλος Μαυρίδης – Βενιζέλου 1, ΤΚ 54638

7. Βασίλης Παδιώτης – Λαρίσης 4, ΤΚ 54249

8. Στέφανος Πάνος – Πυλαίας 35, ΤΚ 54454

9. Κωνσταντίνος Σπανός – Ι. Δραγούμη 34, ΤΚ 54631

10. Κυριακή Λαδοπούλου – Πηνειού 7, ΤΚ 54630

11. Γιώργος Ταλιχμανίδης – Πυθέως 10, ΤΚ 54633

12. Αναστάσιος Χαλκίδης – Μαρασλή 16Α, ΤΚ 54248

13. Κωνσταντίνος Χριστοφορίδης – Tσακάλωφ 19, ΤΚ 54636

14. Μανώλης Φραντζεσκάκης – Παπακυρίτση 4, ΤΚ 55133

15. Πασχάλης Ευθυμιάδης – Καμέλιας 15, ΤΚ 56123

16. Σταύρος Φέτκος – Ολύμπου 20, ΤΚ 56429

(Ένωση Αστυνομικών Υπαλλήλων Δίωξης Λαθρομετανάστευσης Νομού Θεσσαλονίκης)

17. Δημήτρης Χασεκίδης (Πρόεδρος) – Αριστοτέλους 23, ΤΚ 55133

18. Δημήτρης Ορλιακλής – Ζηργάνου 40, ΤΚ 55134

19. Αναστάσιος Τσομπάνης (Γενικός Γραμματέας) – Παϊσίου 25, ΤΚ 56728

(Συνδικαλιστική Κίνηση Αστυνομικών Υπαλλήλων Θεσσαλονίκης)

20. Νικόλαος Αμανατίδης – Αργέντη 12, ΤΚ 54453

21. Λευτέρης Γάτος – Γκράτσιου Κ. 19, ΤΚ 54633

Η αντεκδίκηση για κάθε αστυνομική αυθαιρεσία είναι υπόθεση όλων μας. Τώρα μπορεί ο καθένας τους ξεχωριστά, να νιώσει πως είναι να φοβάσαι να γυρίσεις μόνος σπίτι. Να μετράς τα βήματα αντάμα με τις ανάσες σου. Τώρα μπορεί ο καθένας τους ξεχωριστά, να έρθει αντιμέτωπος με το μερίδιο της ευθύνης που του αναλογεί. Ενός λεπτού σιγή για κάθε θύμα αστυνομικής βίας, πριν ακολουθήσει η έκρηξη των μηχανισμών στα σπίτια των ένστολων δολοφόνων.

Όταν λέμε πως βρισκόμαστε σε πόλεμο, το εννοούμε.

Στη βία απαντάμε με βία. Το κυνήγι κεφαλών, έχει αρχίσει…

Οργάνωση Αναρχική Δράση

Πηγή: Athens Indymedia

ΣΑΕΚΜ, Θεσσαλονίκη: Μπροσούρα και παρέμβαση ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά

Tο τελευταίο διάστημα πραγματοποιήθηκαν παρεμβάσεις με τρικάκια, σπρέι, πανό, ενάντια στο θεσμό της μισθωτής εργασίας. Συγκεκριμένα, στον ΟΑΕΔ στη Λαγκαδά, στον ΟΑΕΔ της Καλαμαριάς, στο ΚΕΚ Τούμπας-Voucher , σε παράρτημα επαγγελματικού προσανατολισμού του φροντιστηρίου ΜΠΑΧΑΡΑΚΗΣ στην Παπαναστασίου, στο γραφείο ευρέσεως εργασίας RESULT και σε παράρτημα της Shell (εταιρεία που χρησιμοποιεί κρατούμενους των αμερικανικών φυλακών ως φτηνό εργατικό δυναμικό)

Link ολόκληρης της μπροσούρας ενάντια στο θεσμό της εργασίας

Περιεχόμενα

Εισαγωγή……………………………….σελ.4

Το Πέρασμα στις Μεταβιομηχανικές Κοινωνίες…σελ.6

Πράσινη Ανάπτυξη………………………..σελ.10

Τεχνολογία: Το Όπλο της Εξουσίας………….σελ.13

Ο Ρόλος της Εργασίας στο Κοινωνικό Πεδίο…..σελ.16

Περί Ελαστικόποιησης της Εργασίας…………σελ.22

Ο Συνδικαλισμός…………………………σελ.24

Προσκόλληση στο Χθες…………………….σελ.26

Εναλλακτικά Μοντέλα Οικονομίας……………σελ.28

Η Καταστροφή των Μέσων Παραγωγής………….σελ.32

Φυλακή και Εργασία………………………σελ.37

Η Ληστεία Ως Όπλο των Επαναστατών…………σελ.40

Αντί Επιλόγου…………………………..σελ.43

*

Η οικονομία, ακόμη και σε πρωτόλεια μορφή, αποτελεί έναν από τους πυλώνες της κυριαρχίας. Η ιεραρχία, η εκμετάλλευση, η καταπίεση, η εξημέρωση και υποδούλωση ανθρώπινων και μη όντων, ο έλεγχος και οι κοινωνικοί ρόλοι, εμφανίζονται από καταβολής των οργανωμένων κοινωνιών, το ίδιο και η ανάγκη του ανθρώπου για κτήση, συσσώρευση αγαθών, συναλλαγές και μετέπειτα εμπόριο. Πολύ πριν τον καπιταλισμό, ακόμη και πριν τη δόμηση των πρώτων κρατών, ο πολιτισμένος κόσμος ύφανε ένα πλέγμα εξουσιών.Το επίδικο όμως για εμάς, είναι η ιχνηλάτηση της χρονικής πραγματικότητας που βιώνουμε, κι όχι να σταθούμε σε αναχρονισμούς. Της πραγματικότητας εκείνης, που επανδώνει το σύγχρονο μαζικό κοινωνικό μόρφωμα, υπαγορεύει κάθε πτυχή της ύπαρξης μας, οχυρώνει το εξουσιαστικό οικοδόμημα στο σήμερα.

Το καπιταλιστικό σύστημα έχει αλλάζει ριζικά τις τελευταίες δεκαετίες, κρατώντας όμως ορισμένα θεμελιώδη στοιχεία του. Βασισμένο στην εκμετάλλευση και στην καταπίεση, θέτει ως αυτοσκοπό τη συνεχή παραγωγή κέρδους, για τη διαιώνιση της οικονομικής ανάπτυξης και κοινωνικής ομαλότητας.

Αναγιγνώσκοντας την παρούσα συνθήκη, η μηχανοποίηση και ο αυτοματισμός της ζωής, η δομή του τρόπου των παραγωγικών και καταναλωτικών διεργασιών και ο ρόλος της εργασία, ο πράσινος καπιταλισμός που έχει ενσωματωθεί στο lifestyle των υπηκόων, τα διάχυτα κοινωνικά πρότυπα, η πειθαρχία και η υπακοή, η δυναμική των εξουσιαστικών σχέσεων, αποδεικνύουν την προσαρμοστικότητα του πλέγματος της εξουσίας, που μέσα απο κρίσεις, μεταρρυθμίσεις και καθολικές αλλαγές καταφέρνει να κρατά τα ινια, παραμένοντας ακέραιο και εύρυθμο.

Χωρίς, λοιπόν, να αναπολούμε εποχές προ αμνημονεύτων χιλιετιών, να πέσουμε στην παγίδα ανάλυσης ή εκθείασης των πρωτόγωνων κοινοτήτων ή να ευαγγελιζόμαστε μετεπαναστατικά οράμα και πρωτοπορίες, θα επιχειρήσουμε να κεντροβαρίσουμε στο εδώ και το τώρα, κατανοοώντας τις επικρατούσες συνθήκες και βρίσκοντας τις προοπτικές της ολοκληρωτικής κατάλυσης του υπάρχοντος.

TO ΠΕΡΑΣΜΑ ΣΤΙΣ ΜΕΤΑΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙEΣ

Η αναδιάρθρωση του καπιταλιστικού συστήματος, οι ελιγμοί του κεφαλαίου, οι μεταβλητές που δομούν το πλέγμα των κοινωνικών συσχετισμών συνιστούν εν εξελίξει διαδικασίες. Με τη γέννηση των νέων τεχνολογιών και την εισαγωγή τους στους παραγωγικούς τομείς, την ελαστικοποίηση της εργασίας και τη χαμηλή πλέον εξειδίκευση, την ελαχιστοποίηση του κόστους παραγωγής, αλλά και την αναγκαιότητα διεύρυνσης του δικτύου κατανάλωσης, στελεχώνεται, έως ένα βαθμό, το οικονομικό σύστημα του σήμερα.

Από τον πρωτογενή και δευτερογενή, ο δυτικός κόσμος πέρασε ομαλά, στον τριτογενη, τεταρτογενή κ.ο.κ.. Απέναντι από τη γεωργία και τη βιομηχανία, στάθηκαν επάξια οι υπηρεσίες, η δημόσια διοίκηση, ο τουρισμός, οι εφαρμογές οικολογικών συστημάτων, η οργάνωση του ελεύθερου χρόνου, ο εθελοντισμός, η παιδεία κλπ. Από το στενό χωροχρονικό πλαίσιο του εργοστασίου, μεταβήκαμε στον αχανή μητροπολιτικό ιστό, που πλέον μετατρέπεται στο κέντρο της παραγωγικής διαδικασίας των προϊόντων, των υπηρεσιών και των κοινωνικών σχέσεων. Από το χρηματιστικό κεφάλαιο του χθες στο διανοητικό κεφάλαιο του σήμερα, από το αμιγώς εμπορικό στο τεχνολογικό know how, η μηχανή φαίνεται να παραδίδει τη σκυτάλη στον «εγκέφαλο», αφήνεται σε μεγάλο βαθμό στα χέρια της γνώσης. Οι παραπάνω μεταβολές επέφεραν σωρεία αλλαγών στο κοινωνικο-οικονομικό σύστημα, αλλά στην κλασική ταξική πυραμίδα του προηγούμενο αίωνα, σε παγκόσμιο επίπεδο.

Σαφώς και ο βιομηχανικός πολιτισμός δεν έχει εξαλειφθεί ούτε βρισκόμαστε στο σημείο εκείνο που η παραγωγική διαδικασία είναι πλήρως αυτοματοποιημένη. Ακόμη όμως και στις περιοχές που η βιομηχανία κυριαρχεί, η διαχείρηση του κύκλου παραγωγής-κατανάλωσης, αλλά και της εργασίας σηλλήβδην, δεν έχει μείνει αλώβητη από τις μεταβολές του καπιταλισμού.

Εστιάζοντας στο δυτικό κόσμο, η αλυσίδα της παραγωγής έχει ξεφύγει προ πολλού απο το φορντικό μοντέλο, τη θέση του οποίου κατέκτησε η εργασιακή ευελιξία. Το κεφάλαιο, άυλο και μη, δεν περιορίζεται στα στενά όρια των βιομηχανικών μονάδων, παρά εμφανίζεται διάχυτο. Στις βιτρίνες των πολυκαταστημάτων, στην τηλεόραση και στο διαδίκτυο, στη διασκέδαση, στα ΜΜΜ και πάει λέγοντας. Πέρα από τη μηχανιστική και μαρξιστική αντίληψη περί διπόλου κράτους και κεφαλαίου, η ανάπτυξη και επάνδρωση των κρατών πραγματοποιείται μέσα από τη μισθωτή εργασία, τα τεχνολογικά μέσα , το χρήμα. Στα δομικά αυτά στοιχεία έρχονται να προστεθούν η κατασκευή συνειδήσεων και αξιών, αναγκών και επιθυμιών, διαποτισμένων με την κουλτούρα της κατανάλωσης.

Πλέον κάθε χτύπος του ρολογιού σημαίνει παραγωγικός χρόνος. Όλη η ζωή διαμορφώνεται με τρόπο τέτοιο, ώστε όχι μόνο ο εργάσιμος χρόνος να είναι καπιταλιστικός, αλλά ολόκληρη η μέρα να ανήκει στην οικονομία. Πέρα από τις συνειδητές στιγμές (εργασία, ψώνια), μία από τις παραχωρήσεις της κυριαρχίας είναι ο λεγόμενος “ελεύθερος χρόνος”. Οι ώρες της μέρας ή και της εβδομάδας δηλαδή, τις οποίες θεωρητικά παύεις να είσαι ένα γρανάζι της παραγωγικής μηχανής και την αφιερώνεις σε εσένα και τους/τις “αγαπημένους/ες” σου.

Ο καπιταλισμός ξέρει. Μία “άνθρωπο-μηχανή”, που δουλεύει ασταμάτητα κάποια στιγμή θα “κλατάρει” Έτσι λοιπόν, παραχωρεί ένα διάστημα απαλλαγής. Οι ώρες αυτές, όμως, δεν μπορούν να πάνε χαμένες, με κάποιο τρόπο πρέπει να πέφτει λάδι στη μηχανή, να συνεχίσει να αξιοποιείται και να λειτουργεί. Το λάδι της στην προκειμένη προέρχεται από τη δική μας καταναλωτική συμπεριφορά. Υπάρχουν άπειρα παραδείγματα. Από τον απλό καφέ, τα χόμπι, το άραγμα σε ένα ζεστό “Cosy” σπίτι. Ό,τι και όπου κι αν κοιτάξουμε γύρω μας βλέπουμε αντικείμενα προς πώληση και πελατειακές σχέσεις. Η ύλη, η γνώση, ακόμα και η επιβίωση.

Τα τελευταία χρόνια, με την τεχνολογία να αγκαλιάζει την κάθε μας κίνηση, ο κλοιός αυτός γίνεται ολοένα και πιο ασφυκτικός και οι έννοιες των όρων αλλάζουν. Σήμερα το εμπόρευμα δεν ταυτίζεται απαραίτητα με το αντικείμενο, κι αυτό γιατί έχουμε ξεφύγει ακόμα και από το καθιερωμένο πλαίσιο της καταναλωτικής διαδικασίας. Πλέον ένα scrolarisma στο διαδίκτυο επιφέρει κέρδος σε πληθώρα κολλοσών, μονάχα μέσα από τις διαφημίσεις. Άλλωστε, η κυριαρχία δε βλέπει το άτομο τόσο ως παραγωγό (με την παλαιά ανάγνωση του όρου) όσο ως καταναλωτή.

Τεράστια έκταση σε όλη αυτή την κοινωνικο-οικονομική μεταρρύθμιση καταλαμβάνει η πληροφορία. Ως υλική ποσοτητα παίρνει χώρο ως προϊόν είτε ως εμπόρευμα είτε ως επικοινωνιακό εργαλείου κοινωνικού ελέγχου είτε ως λειτουργικός συντελεστής των μηχανισμών της κυριαρχίας. Διανύουμε μια εποχή βασισμένη σε ένα δαιδαλώδες σύστημα data-στατιστικών δεδομένων.

Κατέχοντας, λοιπόν, πρωταγωνιστικό ρόλο πια, η πληροφορία συλλέγεται, μετατρέπεται σε προϊόν ή υπηρεσία και διοχετεύεται στην αγορά. Από τις διαδικτυακές έρευνες μέχρι τις “αθώες” διαφημίσεις, το καπιταλιστικό σύστημα φροντίζει να συγκεντρώσει προσεκτικά τις διαθέσεις των καταναλωτών. Κάθε μας κίνηση (ιντερνετική και μη) καταγράφεται και αναλύεται ενδελεχώς για τη διαμόρφωση ενός χάρτη των προσωπικών μας σκέψεων και επιθυμιών. Τί μας αρέσει, με τί συμφωνούμε, πώς σκεφτόμαστε, με ποιά σειρά ιεραρχούμε τις καταναλωτικές μας “ανάγκες” και τελικά τί και με ποιό τρόπο θα μπορούσαν να μας πουλήσουν.

ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ

Εντός αυτού του συνονθυλεύματος ανακατατάξεων προστίθεται ένα κομμάτι ακόμη. Μια νέα “κρίση”, η περιβαλλοντική ήρθε για να αποδείξει πως με τους σωστούς χειρισμούς, τα πάντα μπορούν να σωθούν. Ό,τι “έσπασε” ο βιομηχανικός πολιτισμός τα προηγούμενα χρόνια, έρχεται τώρα να “κολληθεί” από τον επονομαζόμενο πράσινο καπιταλισμό.

Το τεχνοβιομηχανικό σύμπλεγμα, εδώ και κάμποσες δεκαετίες κατασπαράζει το φυσικό και ζωικό κόσμο για να ικανοποιήσει τα οικονομικά του συμφέροντα. Καπιταλισμός και σοσιαλισμός, πάλεψαν κατά την εποχή του Ψυχρού Πολέμου συμβάλλοντας στην επέλαση και ανάπτυξη του. Βαριά βιομηχανία, εξορύξεις πρώτων υλών, πυρηνικά, οπλικά συστήματα έντυναν την τότε περίοδο.Σήμερα όμως, έρχεται να “εξανθρωπιστεί”, να συμβαδίσει με την εποχή και ό,τι αυτή επιτάσσει.

Μέσα από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, βιοκαύσιμα, μονοκαλλιέργειες, ανακύκλωση, περιπλεγμένες έννοιες λειτουργίας, τοποθετήσεις περί περιβαλλοντικής προστασίας, αλλά και πρωτόκολλα όπως του Κιότο, τα τελευταία χρόνια, το εναλλακτικό πράσινο μόρφωμα έχει εδραιώσει την παρουσία του. Το οικολογικό του προσωπείο έχει βοηθήσει τραγικά στην αύξηση του target group του, εντάσσοντας μέσα κι εκείνους που ίσως μάχονταν μια παλαιότερη μορφή του καπιταλιστικού συστήματος, μη φιλική προς το περιβάλλον. Η νέα αυτή ανάπτυξη διατείνεται πως θα επιλύσει το προβλήματα της κλιματικής αλλαγής, των κορεσμένων πηγών ενέργειας, προσφέροντας ταυτόχρονα θέσεις εργασίας, δίνοντας την αίσθηση της συμμετοχής στους ευσυνείδητους που νοιάζονται για την πορεία του πλανήτη, ενώ προλειαίνει το έδαφος για την πρόοδο και περαιτέρω εξάπλωση μεγάλων, ισχυρών κεφαλαίων.

Μέσω διαφόρων “φουσκών” κάθε ευυπόληπτος πολίτης κοιμίζει τη συνείδηση του, θεωρώντας πως ξοδεύοντας λίγα παραπάνω χρήματα ρίχνεται στη μάχη για τη διάσωση του περιβάλλοντος. Όμως, όλο αυτό αποτελεί μια πλάνη, μιας και τις περισσότερες φορές τα προϊόντα αυτά δε χαίρουν κάποιας τρομερά διαφορετικής μεταχείρισης σε επίπεδο ποιότητας. Πάλι παράγονται από καταστρεπτικά για το φυσικό κόσμο εργοστάσια, η ανακύκλωση τους περνά ξανά μέσα από αυτά, ενώ στην περίπτωση των βιολογικών προϊόντων, όλα ψεκάζονται με “εναλλακτικές” χημείες. Είναι η ίδια τραγική ειρωνεία, με την ένδειξη που αναγράφεται στις φωτεινές οθόνες των ΑΤΜ: “Χωρίς απόκομα αναγραφής υπολοίπου, για έναν πράσινο πλανήτη”.

Ένας νέος κόσμος επιλογών και εμπορευμάτων ορθώνεται μπροστά μας, τρομερά επικερδής, αφού πουλά με το κιλό ευαισθητοποίηση και “αφύπνιση”, πλαισιωμένος από χαρούμενους πράσινους υποστηρικτές. Εύπεπτος προς το ευρύ κοινό, που συνεχίζει ακάθεκτο να καταναλώνει μπαμπού ποτηράκια, μεταλλικά καλαμάκια, εναλλακτικούς τρόπους διατροφής, όπως η χορτοφαγία και ο βιγκανισμός, ανανεώσιμη ενέργεια…

(…)

ΠΕΡΙ ΕΛΑΣΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ

Χαρακτηριστικό της νέας εποχής του κεφαλαίου αποτελεί η ελαστικοποίηση και η προσαρμοστικότητα. Η χαμηλή εξειδίκευση και η μη καθαρή επαγγελματική κατάρτιση, με εξαίρεση βέβαια εκείνους που θα ακολουθήσουν τον ακαδημαϊκό ή επιστημονικό δρόμο, είναι γεγονός. Ελαστικά και απελευθερωμένα ωράρια, “Λευκές Νύχτες”, Κυριακάτικη εργασία, προγράμματα voucher και κοινωφελούς εργασίας δεσπόζουν στην οικονομία του σήμερα.

Μέσα από αυτές τις μετατροπές, το κεφάλαιο κατάφερε να ξανά-ισχυροποιηθεί (επειτά από την πετρελαϊκή κρίση του ’70) και να επιλύσει και σε μεγάλο βαθμό το ζήτημα της ανεργίας, αφού η ευελιξία λειτουργεί ως δεξαμενή αφομοίωσης των ανέργων και ανειδίκευτων.

Η εργασία άλλαξε τελείως ρότα και μορφή. Συγκεκριμένα, η ψηφιοποίηση και αυτοματοποίηση μεγάλου μέρους του βιομηχανικού παραγωγικού σχηματισμού οδήγησε σε μείωση του εργατικού δυναμικού, χωρίς όμως η αποβολή των εργαζομένων να ισοδυναμεί με έξοδο από τον κόσμο της εργασίας. Πρόκειται απλώς για μια ενδοκαπιταλιστική μεταρρύθμιση, καθώς το εργατικό δυναμικό, ευέλικτο πια διοχετεύεται, βραχυπρόθεσμα μεν άμεσα δε, εκεί που θα φανεί αποτελεσματικό κι έπειτα θα μεταπηδήσει κάπου αλλού, για να προσφέρει. Έτσι, φαίνεται πως μετά από μεγάλες κρίσεις καπιταλιστικό σύστημα και κεφάλαιο, με τη συμβολή της τεχνολογίας μετέβαλλαν τις επικρατούσες περιβαλλοντικές συνθήκες, καταφέρνοντας να ορθοποδήσουν και να κερδίσουν ακόμη περισσότερη δύναμη, δημιουργώντας κάτι εκ νέου.

Κι αν κάποτε η απόδραση από την εργασία ξεκινούσε με το τέλος του 8ωρου, σήμερα κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό. Πλέον το 24ωρο μπορεί να περιστρέφεται γύρω από τη δουλειά, μιας και υλικά όρια της ξεφεύγουν από εκείνα που κάποτε είχαν οριστεί. Πληθώρα διεργασιών πραγματοποιούνται εκτός του χωρικού της πλαισιού. Τηλεδιασκέψεις, παρουσιάσεις, e-mail, συμφωνίες, μπορούν να διεκπεραιωθούν ηλεκτρονικά από την άνεση του καναπέ, με τη βοήθεια του κινητού στο δρόμο, στη βόλτα, ανά πάσα ώρα και στιγμή. Παράλληλα αυξάνεται και ο έλεγχος. Μέσα από τις κάμερες που ευλαβικά παρακολουθούν τα αφεντικά, τις κάρτες εισόδου και τους σεκιουριτάδες, τις αξιολογήσεις και επιβραβεύσεις των άξιων και προκομμένων.

(…)

ΑΝΤΙ-ΕΠΙΛΟΓΟΥ

Μεταξύ δουλειάς και δουλείας,η διαφορά βρίσκεται στον τονισμό

Η πραγματικότητα που βιώνουμε έχει σαφή γνωρίσματα. Ζούμε σε μία κοινωνία που επικυρώνει κάθε στιγμή την εδραίωση της εξουσίας σε όλες τις πτυχές της καθημερινής ζωής. Άνθρωποι πουπεριφέρονται δίχως ουσία στις μητροπόλεις, χωρίς συνείδηση, ακολουθούν πιστά το πρόγραμμα εντολών. Στοιβαγμένοι σε σπίτια που μοιάζουν με κελιά, ανάμεσα σε σωλήνες και σκυρόδεμα, πνιγμένοι από τον ίδιο τον εαυτό τους, χάνουν κάθε μέρα την ουσία της ύπαρξη τους.

Ο καπιταλισμός ζει και βασιλεύει και οι υπήκοοι των σύγχρονων κοινωνιών υποκλίνονται μπροστά του. Πολυτελή αυτοκίνητα, ρούχα και παπούτσια, τεχνολογικά επιτεύγματα, παροχές υπηρεσιών, ψυχαγωγίας και διασκέδασης, σωρεία άχρηστων αντικειμένων, για κάθε γούστο, προς πάσα χρήση, είναι εδώ για να καλύψουν το κενό, να προσφέρουν κάλπικη ευτυχία και αποχαύνωση. Το καταναλωτικό όνειρο παίρνει σάρκα και οστά, πιο ζωντανό από ποτέ είναι έτοιμο να προσφέρει τα πάντα, με μοναδικό αντάλλαγμα τα χρήματα. Χρήματα που κερδίζονταιμέσω της μισθωτής σκλαβιάς, της παραίτησης, της κανονικότητας που διέπει τις σύγχρονες ζωές. Η κοινωνία ξυπνά και κοιμάται με την αγωνία της εκπλήρωσης του. Ζει για να δουλεύει και δουλεύει για να αγοράζει.

(…)

Δεν μας αφορά η μεταρρύθμιση, η αναδιάρθωση του καπιταλιστικού σύστηματος, μια δικαιότερη κατανομή πλούτου, ούτε και θέλουμε να προτείνουμε εναλλακτικά μοντέλα παραγωγής και κατανάλωσης. Αυτό που επιθυμούμε είναι η καταστροφή!Ο αγώνας ενάντια στην εργασία και στην οικονομία εντάσσεται στο συνολικότερο πόλεμο ενάντια στο εξουσιαστικό οικοδόμημα. Γιατί όταν κάτι παραμένει αίτημα, αφομοιώνεται, στερείται επαναστατικής προοπτικής, μετατρέπεται σε ελεημοσύνη απευθείας από τα χέρια της εξουσίας.

Μακριά από μαοστικές, λενινιστικές, μαρξιστικές, αναρχοσυνδικαλιστικές θεωρήσεις περί κολλεκτιβοποιημένων αγρών, απαλλοτριωμένων μέσων παραγωγής, αυτοδιαχείρισης των εργοστασίων. Μακριά από τη θεοποίηση της εργασίας, σε κάθε της μορφή, οικονομικά οργανωτικά μοντέλα, συνέδρια και συμβούλια. Βρισκόμαστε εδώ για να σπάσουμε στο τώρα τη φαυλοκυκλική ροή του κεφαλαίου. Επιτιθόμαστε στην καρδιά των καπιταλιστικών σχέσεων και της δυναμικής τους, στα μέσα παραγωγής, σαμποτάρουμε την καταναλωτική διαδικασία, λεηλατούμε τις βιτρίνες των καταστημάτων, απαλλοτριώνουμε χρήματα.

ΝΑ ΔΙΑΚΡΙΝΟΥΜΕ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ ΡΩΓΜΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΣΤΟ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΟΙΚΟΔΟΜΗΜΑ!

ΝΑ ΜΗ ΣΥΝΗΘΙΣΟΥΜΕ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ, ΝΑ ΑΡΠΑΞΟΥΜΕ ΒΙΑΙΑ ΚΑΙ ΑΠΛΗΣΤΑ ΣΤΙΓΜΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Συνέλευση Αναρχικών Ενάντια στην Κοινωνική Μηχανή

sakm@riseup.net

saekm.espivblogs.net

Πηγή: ΣΑΕΚΜ

ΣΑΕΚΜ, Θεσσαλονίκη: Αλληλεγγύη στους αιχμαλώτους πολέμου

Στις 10/06, με αφορμή την 11η Ιούνη, παρεμβήκαμε με σπρέι και τρικάκια στην Ευαγγελίστρια και στην Τριανδρία, ως ελάχιστη ένδειξη αλληλεγγύης σε έγκλειστα συντρόφια

Όταν σου στερούν χώρο άνοιγε δρόμο

Όταν σε πολιορκούνε περικύκλωσε τους

Όταν σου κλέβουν την ελευθερία πολιόρκησε τους

Για την 11η Ιούνη:

Η 11η Ιούνη καθιερώθηκε αρχικά από συντρόφους στις ΗΠΑ, ως ημέρα αλληλεγγύης στον Jeff Luers, καθώς στις 11/6/2001 του ανακοινώθηκε η 22ετής ποινή του για τον εμπρησμό οχημάτων στο Όρεγκον, ως διαμαρτυρία ενάντια στο φαινόμενο του θερμοκηπίου. Η μέρα αυτή διατηρήθηκε και μετά την αποφυλάκισή του ως παγκόσμια ημέρα αλληλεγγύης σε κατηγορούμενους για υποθέσεις οικοτρομοκρατίας και αναρχικούς με μακροχρόνιες ποινές.Το κάλεσμα έχει σκοπό, όχι μόνο να μην ξεχάσουμε τους έγκλειστους συντρόφους μας, αλλά να μη λησμονήσουμε όλα εκείνα που μας οδήγησαν στον αγώνα. Σαφώς και δεν περιμένουμε μια ημερομηνία, ώστε να θυμηθούμε τους αιχμαλώτους πολέμου, παρόλα αυτά αποτελεί μια καλή αφορμή για δράση.

Η αλληλεγγύη στους φυλακισμένους επαναστάτες και αγωνιστές, δεν ισοδυναμεί με ελεημοσύνη ούτε εμπίπτει σε κάποιο φιλανθρωπικό αίσθημα. Είναι μια σχέση αμφίδρομη, δυναμική. Είναι η αίσθηση και η ευθύνη απέναντι στους/στις έγκλειστους/ες που δεν παραιτήθηκαν, δεν υποτάχθηκαν.

Οι επιλογές ζωής δεν οριοθετούνται, δεν μπαίνουν στα στεγανά τους, παρά στέκονται εκεί για μας υπενθυμίζουν πως το στοίχημα παραμένει ανοιχτό, τα μέτωπα είναι πολλαπλά, η σύγκρουση με ολόκληρο το οικοδόμημα της κυριαρχίας πάντα επίκαιρη.

Με επιμονή, μνήμη και αλληλεγγύη συνεχίζουμε τον πόλεμο ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας.

ΦΥΓΑΔΕΣ ΚΑΙ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ΠΟΛΕΜΟΥ ΠΑΡΟΝΤΕΣ

ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΡΑΞΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ

ΜΠΑΡΟΥΤΙ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΚΕΛΙΑ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΣΑ

ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΓΚΡΕΜΙΣΜΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΦΥΛΑΚΗΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

Συνέλευση Αναρχικών Ενάντια στην Κοινωνική Μηχανή

sakm@riseup.net

saekm.espivblogs.net

Πηγή: ΣΑΕΚΜ

ΣΑΕΚΜ, Θεσσαλονίκη: Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατουμένους με μακροχρόνιες ποινές

11 ΙΟΥΝΗ – ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΕ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥ ΜΕ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΕΣ ΠΟΙΝΕΣ

Συγκέντρωση Αλληλεγγύης στους Πολιτικούς Κρατούμενους με Μακροχρόνιες Ποινές

Παρασκευή 11.06 Πλατεία Ναυαρίνου στις 19:00

Όταν σου στερούν χώρο άνοιγε δρόμο
Όταν σε πολιορκούνε περικύκλωσε τους
Όταν σου κλέβουν την ελευθερία πολιόρκησε τους

Για την 11η Ιούνη:

Η 11η Ιούνη καθιερώθηκε αρχικά από συντρόφους στις ΗΠΑ, ως ημέρα αλληλεγγύης στον Jeff Luers, καθώς στις 11/6/2001 του ανακοινώθηκε η 22ετής ποινή του για τον εμπρησμό οχημάτων στο Όρεγκον, ως διαμαρτυρία ενάντια στο φαινόμενο του θερμοκηπίου. Η μέρα αυτή διατηρήθηκε και μετά την αποφυλάκισή του ως παγκόσμια ημέρα αλληλεγγύης σε κατηγορούμενους για υποθέσεις οικοτρομοκρατίας και αναρχικούς με μακροχρόνιες ποινές.

 

Το κάλεσμα έχει σκοπό, όχι μόνο να μην ξεχάσουμε τους έγκλειστους συντρόφους μας, αλλά να μη λησμονήσουμε όλα εκείνα που μας οδήγησαν στον αγώνα. Σαφώς και δεν περιμένουμε μια ημερομηνία, ώστε να θυμηθούμε τους αιχμαλώτους πολέμου, παρόλα αυτά αποτελεί μια καλή αφορμή για δράση.

Η αλληλεγγύη στους φυλακισμένους επαναστάτες και αγωνιστές, δεν ισοδυναμεί με ελεημοσύνη ούτε εμπίπτει σε κάποιο φιλανθρωπικό αίσθημα. Είναι μια σχέση αμφίδρομη, δυναμική. Είναι η αίσθηση και η ευθύνη απέναντι στους/στις έγκλειστους/ες που δεν παραιτήθηκαν, δεν υποτάχθηκαν.

Οι επιλογές ζωής δεν οριοθετούνται, δεν μπαίνουν στα στεγανά τους, παρά στέκονται εκεί για μας υπενθυμίζουν πως το στοίχημα παραμένει ανοιχτό, τα μέτωπα είναι πολλαπλά, η σύγκρουση με ολόκληρο το οικοδόμημα της κυριαρχίας πάντα επίκαιρη.

Με επιμονή, μνήμη και αλληλεγγύη συνεχίζουμε τον πόλεμο ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας.

ΦΥΓΑΔΕΣ ΚΑΙ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ΠΟΛΕΜΟΥ ΠΑΡΟΝΤΕΣ
ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΡΑΞΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ

ΜΠΑΡΟΥΤΙ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΚΕΛΙΑ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΣΑ
ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΓΚΡΕΜΙΣΜΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΦΥΛΑΚΗΣ
ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

Συνέλευση Αναρχικών Ενάντια στην Κοινωνική Μηχανή
sakm@espiv.net
saekm.espivblogs.net

Πηγή: Συνέλευση Αναρχικών Ενάντια στην Κοινωνική Μηχανή

Υποθέσεις κρατουμένων ανά τον κόσμο: Μπροσούρα με αφορμή την 11η Ιούνη

Η παρούσα μπροσούρα συντάχθηκε με αφορμή την 11η Ιούνη και αποτελεί μια προσπάθεια καταγραφής υποθέσεων αιχμαλώτων πολέμου, τόσο στον ελλαδικό χώρο όσο και σε άλλες επικράτειες.

Link Μπροσούρας σε μορφή PDF

Όταν σου στερούν χώρο άνοιγε δρόμο
Όταν σε πολιορκούνε περικύκλωσε τους
Όταν σου κλέβουν την ελευθερία πολιόρκησε τους

Για την 11η Ιούνη:

Η 11η Ιούνη καθιερώθηκε αρχικά από συντρόφους στις ΗΠΑ, ως ημέρα αλληλεγγύης στον Jeff Luers, καθώς στις 11/6/2001 του ανακοινώθηκε η 22ετής ποινή του για τον εμπρησμό οχημάτων στο Όρεγκον, ως διαμαρτυρία ενάντια στο φαινόμενο του θερμοκηπίου. Η μέρα αυτή διατηρήθηκε και μετά την αποφυλάκισή του ως παγκόσμια ημέρα αλληλεγγύης σε κατηγορούμενους για υποθέσεις οικοτρομοκρατίας και αναρχικούς με μακροχρόνιες ποινές.

Το κάλεσμα έχει σκοπό, όχι μόνο να μην ξεχάσουμε τους έγκλειστους συντρόφους μας, αλλά να μη λησμονήσουμε όλα εκείνα που μας οδήγησαν στον αγώνα. Σαφώς και δεν περιμένουμε μια ημερομηνία, ώστε να θυμηθούμε τους αιχμαλώτους πολέμου, παρόλα αυτά αποτελεί μια καλή αφορμή για δράση.

Η αλληλεγγύη, λοιπόν, στους φυλακισμένους επαναστάτες και αγωνιστές, δεν ισοδυναμεί με ελεημοσύνη ούτε εμπίπτει σε κάποιο φιλανθρωπικό αίσθημα. Είναι μια σχέση αμφίδρομη, δυναμική. Είναι η αίσθηση και η ευθύνη απέναντι στους/στις έγκλειστους/ες που δεν παραιτήθηκαν, δεν υποτάχθηκαν.

Άλλωστε, οι επιλογές ζωής δεν οριοθετούνται, δεν μπαίνουν στα στεγανά τους, παρά στέκονται εκεί για μας υπενθυμίζουν πως το στοίχημα παραμένει ανοιχτό, τα μέτωπα είναι πολλαπλά, η σύγκρουση με ολόκληρο το οικοδόμημα της κυριαρχίας πάντα επίκαιρη.

Με επιμονή, μνήμη και αλληλεγγύη συνεχίζουμε τον πόλεμο ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας.

ΦΥΓΑΔΕΣ ΚΑΙ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ΠΟΛΕΜΟΥ ΠΑΡΟΝΤΕΣ
ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΡΑΞΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ

ΜΠΑΡΟΥΤΙ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΚΕΛΙΑ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΣΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

Συνέλευση Αναρχικών Ενάντια στην Κοινωνική Μηχανή
sakm@riseup.net
saekm.espivblogs.net

Πηγή: Συνέλευση Αναρχικών Ενάντια στην Κοινωνική Μηχανή

ΣΑΕΚΜ, Θεσσαλονίκη: Προβολή & Bar

Δευτέρα 7/06 στις 18:00 στη ΣΘΕ

Προβολή Ντοκιμαντέρ: 7 Δισ. Ύποπτοι – Η Κοινωνία της Επιτήρησης

Στο χώρο θα υπάρχει έντυπο υλικό

*Θα ακολουθήσει Mojito Bar οικονομικής ενίσχυσης στην Ταράτσα του Βιολογικού

ΦΩΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΦΥΛΑΚΗ

Ο εγκλεισμός αποτελεί ένα από τα πιο απτά παραδείγματα επίδειξης δύναμης της εξουσίας. Τα κελιά είναι εκείνα που αναλαμβάνουν να προασπίσουν την ομαλότητα και να διαιωνίσουν την κοινωνική ειρήνη. Η φυλακή, λοιπόν, κάνει ξεκάθαρα τα επιτρεπτά όρια που ορίζει η κυριαρχία. Μα και εμείς, που ζούμε υπό την εξουσία της, διαμορφώνουμε την καθημερινότητα μας και ορίζουμε το χρόνο μας με βάση τις ανάγκες και τα θέλω της. Ζούμε σε ένα άυλο, ευρύχωρο κελί. Ένα κελί δίχως ορατά συρματοπλέγματα ή κάγκελα, στο οποίο όμως δεσπόζουν οι νόρμες, τα διάχυτα κοινωνικά πρότυπα, οι κάλπικες ανάγκες, οι εξουσιαστές σχέσεις. Κάθε μορφή εξουσίας, άλλοτε αποτυπώνεται στα πρόσωπα των εχθρών μας και άλλοτε στα δικά μας.

Η ασφάλεια ορίζεται συχνά ως η προστασία από κίνδυνο ή απώλεια. Πρόκειται για ένα αίσθημα ισχυρό, το οποίο πολλές φορές ταυτίζεται με την επιβίωση και τη συνέχεια της υπόστασης του οργανισμού στο περιβάλλον. Ωστόσο, στις σύγχρονες μεταβιομηχανικές κοινωνίες το ένστικτο της επιβίωσης έχει διαστρεβλωθεί και πλέον έχει ξεπέσει σε κοινωνικό φαινόμενο, που εκτείνεται σε όλες τις πτυχές του αστικού κόσμου. Από την προστασία της κατοικίας μέχρι της επιχείρησης, όπως και να’χει, η ιδιοκτησία είναι το κυριότερο αντικείμενο προστασίας. Οι άνθρωποι των πόλεων φοβούνται ακόμα και τη σκιά τους και χρησιμοποιούν διάφορες μεθόδους για να νιώσουν ασφάλεια. Ανάμεσα σε αυτές και οι συσκευές επιτήρησης-ειδοποίησης, όπως κάμερες-συναγερμοί. Φυσικά δεν υφίσταται ταξική κατανομή του φαινομένου αυτού. Από τις βίλες και τις επαύλεις, μέχρι τα διαμερίσματα των πολυκατοικιών, η ανάγκη για προστασία της ιδιοκτησίας είναι ακριβώς η ίδια. Η επιθυμία του ανθρώπου για κτήση είναι ακόρεστη. Κτήση σημαίνει εξουσία, δύναμη. Όταν κάποιο άτομο κατέχει, έχει και τον απόλυτο έλεγχο πάνω σε αυτή. Η προστασία αυτού του “αγαθού” που καλείται περιουσία λοιπόν κρίνεται απαραίτητη και μάλιστα βαφτίζεται “ανάγκη” όταν πρέπει να δικαιολογηθεί στο κοινό περί δικαίου αίσθημα. Αντίστοιχα, στις πολυεθνικές εταιρείες και στις μεσαίες και μικρές επιχειρήσεις επιστρατεύονται όλα τα απαραίτητα μέσα προστασίας προκειμένου να διασφαλιστεί η ομαλή λειτουργία τους. Η εκάστοτε ιδιοκτησία, λοιπόν, συνιστά το ύψιστο αγαθό. Στο όνομα της είναι δυνατό να συμβούν τα πάντα, αρκεί να εξασφαλιστεί η ασφάλεια και η μη απώλεια της. Ακόμα και αν αυτό σημαίνει πως κάθε κίνηση στη μητρόπολη θα καταγράφεται 24 ώρες. Οι κοινωνίες της επιτήρησης εδραιώνονται πάνω σε αυτά τα θεμέλια. Όλα είναι ελεγχόμενα και παρατηρούνται διαρκώς.

Από την κατάσταση της συνεχούς επιτήρησης των δρόμων, μέσω των καμερών επωφελείται έντονα ο εχθρός και ειδικότερα οι μπάτσοι. Το έργο τους διευκολύνεται σε μεγάλο βαθμό, καθώς τους δίνεται η δυνατότητα να βρίσκονται παντού και πουθενά ταυτόχρονα. Μία έκνομη ενέργεια αρκεί για να ανοίξουν όλες οι κάμερες πέριξ του σημείου σε χρόνο μηδέν, ώστε να προσφερθεί η πιθανότητα ταυτοποίησης των δραστών. Οι καταγραφές από τα κλειστά κυκλώματα τηλεόρασης αποτελούν ένα από τα πιο βασικά μέσα των αρχών στην προσπάθεια τους για διατήρηση της κοινωνικής ειρήνης, της τάξης και της εφαρμογής του νόμου.

Η πόλη, λοιπόν, συνθέτει το αόρατο κάτεργο μας. Από την αρχιτεκτονική της δόμηση έως την ολότητα των ανθρώπινων σχέσεων. Από τις μονότονες διαδρομές, σπίτι-δουλεία δουλειά- σπίτι, που η ομοιότητα με το προαύλιο-κελί,κελί προαύλιο είναι τρομακτική, έως τις ίδιες μηχανικές κινήσεις και συνήθειες. Η διαφορά μετράται σε μερικά τετραγωνικά μέτρα. Φρουρός της ίδιας του της φυλακής αποτελεί το κοινωνικό σώμα, το οποίο την οχυρώνει με κάθε δυνατό τρόπο, εσωτερικεύοντας την απάθεια, τη νομιμοφροσύνη και τη ρουφιανιά. Κάμερες σε ιδιωτικούς χώρους, με υλικό ετοιμοπαράδοτο στις αρχές, όποτε αυτό χρειαστεί, συνεργασία με εταιρείες security, ήρωες ευυπόληπτοι πάντα πρόθυμοι να σταματήσουν κάθε έκνομη ενέργεια. Φιλήσυχα όντα, δίχως επιθυμία για ζωή. Βουτηγμένα στις συμβάσεις και τα ‘πρέπει’. Αλλοτρίωση, παθητικότητα και φόβος. Βασικά γνωρίσματα κάθε συνετού υπηκόου στη σύγχρονη δυστοπία. Ο φόβος κυριαρχεί στο μυαλό, στη σκέψη, στο συναίσθημα. Η κοινωνία φυλακή είναι εδώ. Είναι ο κάθε μικροαστός που ζει παρακολουθώντας την κάθε σου κίνηση. Ανήμπορος να βιώσει το οτιδήποτε επιχειρεί να ελέγξει κάθε σου βήμα. Η λογική της κλειδαρότρυπας-ο μεγάλος αδερφός δεν είναι μόνο τα συστήματα ελέγχου, κάμερες και drones, αλλά ο νοικοκυραίος που καρτερικά και με μεγάλη επιμονή περιμένει την επιστροφή στο σπίτι. Είναι το η ήχηση του κλειδιού στην πόρτα, που θα αποτελέσει για αυτόν τη χαρμόσυνη στιγμή της ημέρας. Είναι ο μπάτσος της διπλανής πόρτας με το υποκριτικό χαμόγελο.

Η αστική φυλακή, σάρκα από τις σάρκες της κυριαρχίας, αποτελεί ένα σύμφυρμα μεταξύ θεσμών, δομών, σχεδιασμών και κοινωνικών σχέσεων. Δεν είναι μονάχα το καθεστώς παρακολούθησης των καμερών, των βάσεων δεδομένων και των μπάτσων. Είναι η πολεοδομική δόμηση, τα βιομετρικά χαρακτηριστικά, τα ασύρματα τσιπ επικοινωνίας, η ηλεκτρονική σήμανση και η αναγνώριση μοτίβων. Η δορυφορική χαρτογράφηση, οι στρατοί ιδιωτικής ασφάλειας, οι σαρωτές μικροκυμάτων “X-Ray”. Πρόκειται για την καθολική εφαρμογή συστημάτων κοινωνικής πρόνοιας, τραπεζικών και εταιρικών υπηρεσιών.Τα μηνύματα των ΜΜΕ που μεταδίδονται απευθείας στο κεφάλι μας 24 ώρες την ημέρα, επαναπρογραμματίζοντας την πραγματικότητά μας μέσω της τηλεόρασης, των εφημερίδων, του ραδιοφώνου και του διαδικτύου. Είναι η δύναμη της δημοσκόπησης, του μάρκετινγκ, της έρευνας των καταναλωτών. Η φορολογική υπηρεσία, η συναλλαγματική ισοτιμία, τα χρήματα και ο χειρισμός τους. Είναι η επεξεργασία των ανθρώπινων και μη ζώων από τις μηχανές. Αποτελούμε την εικονοποίηση των στατιστικών της έξυπνης-ειρκτής μας. Η φυλακή εντοπίζεται στις λεπτομέρειες. Ελέγχει την ύπαρξή χωρίς να φαίνεται, καθορίζει τη ρουτίνα, ρυθμίζει το ρολόι, ορίζει το χρέος και ξοδεύει το μισθό. Είναι μια βιομηχανία, μια κοινωνία, ένας τρόπος επιβίωσης. Είναι το χθες, το σήμερα και το αύριο, μιας ζωής που δεν αξίζει να βιωθεί.

ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΦΩΤΙΑ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΦΩΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΦΥΛΑΚΗ

ΟΙ ΑΛΥΣΙΔΕΣ ΤΗΣ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΘΗΛΙΑ ΣΤΟ ΛΑΙΜΟ ΣΑΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

Συνέλευση Αναρχικών Ενάντια στην Κοινωνική Μηχανή

sakm@riseup.net

saekm.espivblogs.net

Πηγή: athensindymedia

ΣΑΕΚΜ, Θεσσαλονίκη: Παρεμβάσεις αλληλεγγύης στους συντρόφους Μ. Σεϊσίδη, Κ. Αθανασοπούλου, Δ. Βαλαβάνη και Γ. Μιχαηλίδη

Παρεμβάσεις με τρικάκια και σπρέι, στο ιατρείο του βουλευτή της Ν.Δ. Δ. Βαρτζόπουλου (Mητροπόλεως 55) και στο γραφείο του βουλευτή της Ν.Δ, Στρ. Σιμόπουλου (Τσιμισκή 75), ως ελάχιστη ένδειξη αλληλεγγύης στους συντρόφους Μ. Σεϊσίδη (Εφετείο 28/05), Κ. Αθανασοπούλου, Δ. Βαλαβάνη και Γ. Μιχαηλίδη (Δίκη 31/05)

ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ Μ. ΣΕΪΣΙΔΗ:

Τον Ιανουάριο του 2006 πραγματοποιείται ληστεία στην Εθνική Τράπεζα, που βρίσκεται στην οδό Σόλωνος, κατά την διάρκεια της οποίας συλλαμβάνεται και τραυματίζεται ο Γιάννης Δημητράκης. Το γεγονός αυτό σηματοδοτεί την έναρξη ενός ανελέητου κυνηγητού από μεριάς της Αντιτρομοκρατκής, με στόχο τη σύλληψη των ‘’ληστών με τα μαύρα’’. Άμεσα στοχοποιήθηκαν οι κοντινοί του σύντροφοι Σίμος και Μάριος Σεϊσίδης και ο Γρηγόρης Τσιρώνης, οι οποίοι επιλέγουν τότε το δρόμο της φυγοδικίας. Τον Αύγουστο του 2016, ο Μάριος Σεϊσίδης συλλαμβάνεται μαζί με τον Κώστα Σακκά στην Σπάρτη, έπειτα από καταδίωξη τους.

Η υπόθεση των συντρόφων ήταν μία από τις πρώτες υποθέσεις, που εκδικάστηκαν με την αντιτρομοκρατική νομοθεσία. Ο αντιτρομοκρατικός νόμος(187 – 187 Α) συστάθηκε και εφαρμόστηκε αρχικά στις υποθέσεις της Ε.Ο 17Ν και ΕΛΑ, ενώ υπήρξε ένα από τα αποτελεσματικότερα εργαλεία καταστολής που θα είχε ποτέ στα χέρια της η κυριαρχία. Η χρήση ειδικών μέσων παρακολούθησης, η άρση του απορρήτου των προσωπικών επικοινωνιών, η πρόσβαση σε ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα , η εισαγωγή των όρων ‘’εγκληματική και τρομοκρατική οργάνωση’’ και η λήψη με κάθε τρόπο γενετικού υλικού υφαίνουν το νέο ιστό των κατασταλτικών τακτικών, που έχει το κράτος στη διάθεση του μέσα από το νομικό του οπλοστάσιο. Επιπλέον, φέρει πολύχρονες καταδίκες ενώ επιβάλλει τον εκάστοτε κατηγορούμενο σε ένα ειδικό καθεστώς εξαίρεσης και ‘’ειδικής μεταχείρισης’’ του από το αστυνομικο-δικαστικό σύστηα.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, μετά τη σύλληψη του Γ.Δημητράκη, στοχοποιήθηκαν και άλλα άτομα. Πραγματοποιούνται προσαγωγές στη ΓΑΔΑ, εισβολές σε σπίτια και πολύωρες ανακρίσεις με μόνο κριτήριο τις φιλικές και συντροφικές σχέσεις που διατηρούσαν μαζί του. Δημοσιέυονται άμεσα φωτογραφίες του Μάριου Σεϊσίδη, του Σίμου Σεϊσίδη και του Γρηγορή Τσιρώνη και επικηρύσσονται για 600.000 ευρώ από τους σύγχρονους κυνηγούς κεφαλιών. Στις δίκες που ακολούθησαν, μοναδικό ’’πειστήριο’’ για την ενοχή του Μάριου αποτέλεσε ένα δείγμα βιολογικού υλικού (DNA), που βρέθηκε κοντά στο σημείο της ληστείας και λέγεται πως ταιριάζει με του συντρόφου. Εδώ, αξίζει να σημειωθεί ότι το γενετικό του υλικό του είχε αποσπαστεί με τη βία στα υπόγεια του εφετείου Αθηνών όπου είχε καλεστεί σε απολογία για μία άλλη υπόθεση για την οποία είχε βρεθεί κατηγορούμενος, αυτής των ‘’Ληστών του Διστόμου’’.

Ο σύντροφος τον Απρίλιο του 2017 καταδικάστηκε σε 36 χρόνια κάθειρξης, κατά συγχώνευση 25, αντιμετωπίζοντας τις κατηγορίες της απλής ληστείας κατά συναυτουργία (της Εθνικής Τράπεζας στη Σόλωνος τον Ιανουάριο του 2006), τις 3 απόπειρες ανθρωποκτονίας κατά συναυτουργία από κοινού (υπάλληλος security τράπεζας και οι 2 ειδικοί φρουροί) και τη σύσταση συμμορίας .

Την Παρασκευή 28/5/21 ο σύντροφος Μ. Σεϊσίδης δικάζεται εκ νέου, σε δεύτερο βαθμό, στα δικαστήρια στην οδό Λουκάρεως.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΩΝ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ ΣΥΝΤΡΟΦΩΝ Κ. ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ, Δ. ΒΑΛΑΒΑΝΗ, Γ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ:

Στις 29/1/20 συλλαμβάνονται στην Αγία Παρασκευή, από την πασίγνωστη πλέον για τις ‘επιτυχίες’ της υπηρεσία οι αναρχικοί Γ. Μιχαηλίδης, Δ. Βαλαβάνη, Κ. Αθανασοπούλου. Διαφορετικά, ο ‘Τοξοβόλος’, η ‘Φίλη του’ και η ‘Βaby-sitter’, όπως σπεύδουν να τους βαφτίσουν τα σκουπίδια των καθεστωτικών, πασχίζοντας να απονοηματοδοτήσουν την πολιτική τους υπόσταση και την επαναστατική τους δράση. Από τις 29/1 λοιπόν, η ζωή των συντρόφων τρυπώνει σε κάθε σπίτι, η εγχώρια τρομοκρατία πατάσσεται και οι φιλήσυχοι πολίτες θα κοιμηθούν ήρεμα.

Με το πρώτο άκουσμα της είδησης τα δημοσιογραφικά πάνελ επιδίδονται στο ρουφιανιλίκη με περισσή μαεστρία, κάνοντας λόγο για επικείμενα χτυπήματα, γιάφκες, νέες οργανώσεις, εκθειάζοντας ταυτόχρονα το έργο της ΕΛ.ΑΣ., προλειαίνοντας το έδαφος για κοινωνική αποδοχή. Η τακτική πάγια, το αίσθημα ‘δικαίου’ κοινότυπο, χιλιοπαιγμένο. Στα πρόσωπα των αναρχικών επαναστατών, το κράτος αντικρίζει όλα όσα το απειλούν, ενω το κοινωνικό σώμα διακρίνει τη διασάλευση της ευταξίας του.Το εξουσιαστικό σύμπλεγμα συσπειρώνεται απέναντι σε όσους το εχθρεύονται, σε όσους επαναστατούν εναντίον του. Μπάτσοι-δικαστικό σύστημα-κοινωνία βρίσκονται σε πλήρη συγχρονισμό, επαγρυπνούν για την αποκατάσταση και διατήρηση της ασφάλειας.

Στις 31/05 ξεκινά η δίκη των 3 συντρόφων. Οι κατηγορίες που τους αποδίδονται είναι: Εγκληματική οργάνωσης, Κατοχής και μεταφορά βαρέως οπλισμού, Πλαστογραφία, Χρήση πλαστών εγγράφων, Βίας κατά υπαλλήλων και δικαστικών προσώπων, και απείθεια. Ο αναρχικός Γ. Μιχαηλίδης κατηγορείται και για ληστεία τράπεζας, ληστεία-αρπαγή αστυνομικού στη Χαλκιδική, αλλά και για την απόδρασή του απο τις φυλακές της Τίρυνθας.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ

Μ. ΣΕΪΣΙΔΗ (ΔΙΚΗ 28/05), Κ. ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ, Δ. ΒΑΛΑΒΑΝΗ, Γ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ (ΔΙΚΗ 31/05)

ΟΠΟΙΟΣ ΞΕΧΝΑ ΤΟΥΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥ ΞΕΧΝΑ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

ΦΩΤΙΑ ΣΤΑ ΚΡΑΤΙΚΑ ΚΕΛΙΑ

Συνέλευση Αναρχικών Ενάντια στην Κοινωνική Μηχανή

sakm@riseup.net

saekm.espivblogs.net

 

Πυρήνες Άμεσης Δράσης: Απολογισμός και δημόσια πρόταση συγκρότησης δικτύου επαναστατικής βίας

Δημόσια πρόταση συγκρότησης δικτύου επαναστατικής βίας – Απολογισμός του πρώτου κύκλου εμπρηστικής προπαγάνδας και κάλεσμα στράτευσης στους Πυρήνες Άμεσης Δράσης

«…Το άλμα σε μια Μετωπική Πολιτική είναι αναγκαίο και δυνατό για τις μαχόμενες δυνάμεις με σκοπό να καθορίσουν αποτελεσματικά τη σύγκρουση. Γι’ αυτό πρέπει να πέσουν και να ξεπεραστούν όλες οι ιδεολογικές-δογματικές θέσεις που υπάρχουν σήμερα, ανάμεσα στις μαχόμενες δυνάμεις και το επαναστατικό κίνημα, αφού διαιρούν τους μαχητές. Αυτές οι θέσεις δεν είναι ικανές να οδηγήσουν τους αγώνες και την επίθεση, στο αναγκαίο επίπεδο πολιτικής καθοριστικότητας. Το Μέτωπο αναπτύσσεται γύρω από την πρακτική επίθεση, σε μια συνειδητή και οργανωμένη διαδρομή μέσα στην οποία ωριμάζουν επόμενες στιγμές ενότητας των μαχόμενων δυνάμεων. Γιατί το να οργανώσουμε το μαχόμενο επαναστατικό μέτωπο, σημαίνει να οργανώσουμε την επίθεση.»

Μια Μετωπική Πολιτική

Φράξια Κόκκινος Στρατός

Ερυθρές Ταξιαρχίες – για την οικοδόμηση του Μαχόμενου ΚΚ

«Λένε ότι το πρώτο πράγμα που πεθαίνει στον πόλεμο, είναι η αλήθεια…»

Θέλοντας να τοποθετήσουμε σε ριζοσπαστική κατεύθυνση την παραπάνω διαπίστωση, μπορούμε να πούμε ότι επαναστατικός πόλεμος είναι ο πόλεμος της αλήθειας ενάντια στον θάνατό της, μέσα στους πολέμους που διεξάγονται κάτω από τις ποτισμένες στο αίμα σημαίες της εξουσίας και του καπιταλισμού. Τις σημαίες του εθνικισμού, του ρατσισμού, της πατριαρχίας, του μιλιταρισμού, των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων, της εκμετάλλευσης, του τεχνο – ολοκληρωτισμού.

Απέναντι σε αυτούς τους πολέμους, ο επαναστατικός πόλεμος αποκτάει συγκεκριμένο χαρακτήρα. Σημαίνει την εμπόλεμη εναντίωσή μας στα πολιτικοοικονομικά και στρατιωτικά σχέδια του καπιταλισμού και ταυτόχρονα την επαναφορά της ιστορικής παρακαταθήκης και μνήμης του αγώνα ενάντια στη λήθη, μέσα στα κοινωνικά πεδία όπου δραστηριοποιούμαστε. Η πάλη της αλήθειας ενός αγώνα με χίλιες μορφές που ορθώνει το ανάστημά του απέναντι στην προπαγάνδα και τους μηχανισμούς της εξουσίας.

Η καπιταλιστική κρίση βαθαίνει και οι αντιθέσεις οξύνονται. Το “τέλος της ιστορίας” όπως ευαγγελίζονταν οι απολογητές του καπιταλισμού δεν έχει έρθει, αντίθετα τα ιστορικά στοιχήματα για το οριστικό ξεπέρασμα ενός αδηφάγου και απάνθρωπου συστήματος δημιουργούν διαρκώς ριζοσπαστικά ερωτήματα και οπλίζουν τους αγώνες που ξεσπάνε σε όλο τον πλανήτη.

Τα δελτία ειδήσεων, οι ανακοινώσεις της αστυνομίας, οι απειλές των πολιτικών δεν είναι απλά οι φωνές που εξαπλώνουν τη σύγχυση. Είναι η θεσμική εκπροσώπησή της -ταξικά προσδιορισμένης και χωρίς όρια- βίας του συστήματος. Είναι οι ένστολοι φρουροί που μας ξυλοκοπούν στις διαδηλώσεις και στις πλατείες της γειτονιάς μας, είναι οι ουρές στα ταμεία ανεργίας, τα ελαστικά και κακοπληρωμένα ωράρια, οι απλήρωτες υπερωρίες, η τρομοκρατία του κεφαλαίου για εμάς που αποτελούμε τη νέα εργατική βάρδια. Είναι οι μπάτσοι που θα μπούνε στα πανεπιστήμιά μας για να ελέγχουν την κάθε μας κίνηση, είναι η ζωή που μας κλέβουν κάθε μέρα ζητώντας μας παραπάνω πειθάρχηση, παραπάνω ώρες δουλειάς, παραπάνω φόρους, παραπάνω αδιαφορία μπροστά στην αυταρχική εκμετάλλευση των καταπιεσμένων.

Αν δεν αποφασίσουμε ότι πρέπει να ξεπεράσουμε συλλογικά το εμπόδιο του φόβου, αν δεν προετοιμαστούμε για να τους τσακίσουμε, είμαστε καταδικασμένοι να ζήσουμε τον μικρό και καθημερινό μας θάνατο στον οποίο μας έχουν καταδικάσει. Στους δρόμους, στις φυλακές, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, στα ψυχιατρεία, στα μητροπολιτικά κάτεργα εκτοπισμού του πλεονάζοντος εργατικού δυναμικού. Εκεί όπου η λέξη “δικαίωμα” αποτελεί ταξικό προνόμιο, εκεί όπου η βία του κεφαλαίου και του κράτους ισοπεδώνει ψυχές και σώματα.

Είναι ένα μόνιμο συμπέρασμα στις συζητήσεις μεταξύ συντρόφων και συντροφισσών ότι υπάρχει τεράστια απουσία ενός συνεκτικού πολιτικού σχεδίου το οποίο, αποφεύγοντας τις παγίδες που στήνουμε πολλές φορές μόνοι μας στους εαυτούς μας, θα καταφέρει να θέσει την παρουσία του σε κεντρικό επίπεδο. Ενός πολιτικού σχεδίου που θα αναζητήσει νέα εργαλεία ανάλυσης και επικοινωνίας, οργάνωσης και πολιτικής συγκρότησης. Θα αναζητήσει δηλαδή τρόπους ώστε να οργανώσουμε τον επαναστατικό πόλεμο προσαρμοσμένο στις ανάγκες, τις αντιστοιχίες και τις προκλήσεις της εποχής μας. Μέσα από συγκεκριμένα συμπεράσματα, προτάσεις, σχεδιασμούς, έτσι ώστε οι πράξεις και η διαλεκτική που αυτές τροφοδοτούν να θέσουν τον αγώνα σε κίνηση.

«Η μνήμη της φωτιάς είναι η μνήμη ενός αγώνα που διαρκώς εκρήγνυται»

Είναι συλλογική ανάγκη να περιγράψουμε, με τα λόγια που φέρνουν οι καταιγίδες του παρελθόντος στο παρόν, τις ρίζες μας μέσα στον χρόνο, το συλλογικό μας όραμα για τη ζωή και τον αγώνα, την προοπτική που θέτουμε στη δράση μας. Η επαναστατική δράση όταν εμφανίζεται στο προσκήνιο της ιστορίας σε κάθε εποχή, αναπόφευκτα συνδέεται και ταυτόχρονα μεταφέρει στο σήμερα και το ιστορικο πολιτικό της φορτίο. Είναι το νήμα της αντίστασης που έρχεται από πολύ μακριά, από τόπους και χρόνους όπου άνθρωποι με ατσαλένιο πείσμα προσπάθησαν να γονατίσουν το τέρας της εκάστοτε αυτοκρατορίας. Είναι το ιστορικό καθήκον απέναντι σε όσους και όσες χωρίς δισταγμό πέσανε στη φωτιά της πολιτικής και κοινωνικής αμφισβήτησης για να τη θρέψουν, να την κάνουν πυρκαγιά που θα μετατρέψει τα επαναστατικά οράματα σε ένα ορμητικό ποτάμι που απειλεί να παρασύρει την κυρίαρχη τάξη.

Διότι σε αντίθεση με επικρατούσες απόψεις, το παγκόσμιο αναρχικό κίνημα θεμελιώθηκε ως ριζοσπαστική δύναμη μέσα από την επαναστατική βία, τις θυσίες και το αίμα των συντρόφων και των συντροφισσών μας, τον αδιάκοπο πόλεμο στις δομές της πολιτικής, θρησκευτικής και οικονομικής εξουσίας.

Ξεκινάμε με έναν διακηρυγμένο στόχο: Να ανακτήσουμε την πολιτική μας επικινδυνότητα απέναντι στο πιο βάρβαρο κοινωνικό και πολιτικό σύστημα, που ονομάζεται καπιταλισμός. Ένας τέτοιος φιλόδοξος στόχος απαιτεί πρώτα από όλα οργάνωση, αυτοπειθαρχία, δέσμευση, συνέπεια και θέληση να πάρουμε πίσω τη ζωή που μας κλέβουν κάθε μέρα.

Οργάνωση πολιτική, αποκρυσταλλώνοντας τις βασικές πολιτικές μας θέσεις, αναλύοντας τη συγκυρία, δημιουργώντας ομάδες αυτομόρφωσης και αλληλοβοήθειας, δημιουργώντας σημεία διαλόγου όπου η διαλεκτική θα αποτελεί τρόπο ουσιαστικής επίλυσης των πολιτικών μας διαφωνιών–προβληματισμών. Διότι η υπαρξιακή μας ανάγκη να εξεγερθούμε απέναντι στην καπιταλιστική κοινωνία δεν μπορεί να καλύψει από μόνη της μια επιλογή συνειδητής στράτευσης στην υπόθεση, αν δεν συνδεθεί διαλεκτικά με την πολιτική μας συγκρότηση σε ένα συλλογικό πεδίο όπου θα διεκδικήσει με σαφή χαρακτηριστικά τη θέση του μέσα στην ιστορία. Είναι η στιγμή που οι συμφωνίες αποτελούν όρκους ζωής οι οποίοι συντρίβουν τις προφάσεις και τις αγκυλώσεις. Είναι η στιγμή που η δράση συνθλίβει κάθε υπόνοια ανακωχής.

Οργάνωση δικτύων επαναστατικής βίας, που θα καλλιεργήσουν τη ριζοσπαστικοποίηση τμημάτων του επαναστατικού κινήματος, θα δημιουργήσουν πυρήνες άμεσης δράσης κάνοντας προπαγάνδα μέσα από την πράξη, θα χτυπήσουν με οξεία δύναμη πρόσωπα και δομές του εξουσιαστικού οικοδομήματος βάσει ενός ευρύτερου σχεδιασμού πολιτικής αποσταθεροποίησης, θα αναπτύξουν δεσμούς αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας μεταξύ τους. Είμαστε εδώ ο ένας για την άλλη απέναντι στον κοινό μας εχθρό.

Αυτοπειθαρχία, γιατί σε μια εποχή όπου η καταστολή και ο κοινωνικός έλεγχος έχουν γίνει μια αφόρητη πραγματικότητα, όποιος δεν έχει συναίσθηση της σοβαρότητας και της αποτελεσματικότητας του αντιπάλου του θα βρεθεί αντιμέτωπος με δυσάρεστες πραγματικότητες. Η ανάπτυξη ενός παράνομου πολιτικού σχεδίου δεν σημαίνει ότι η επίθεση είναι αυτοσκοπός. Σημαίνει ότι επιλέγουμε τον πόλεμο φθοράς ως τακτική μάχης, σημαίνει ότι προστατεύουμε τις ευαίσθητες πληροφορίες μας από τα αδιάκριτα μάτια του εχθρού, σημαίνει ότι η ένταση των επιθέσεων πρέπει να αναπτύσσεται παράλληλα με τις δομές άμυνας απέναντι στην καταστολή. Δομές άμυνας με αντίμετρα αυτοπροστασίας και δικλείδες ασφαλείας που θα επιτρέψουν στα δίκτυα επαναστατικής βίας να αντέξουν την πίεση της καταστολής.

Δέσμευση και Συνέπεια, γιατί ο πόλεμος εναντίον της εξουσίας δεν αποτελεί κάποιο περιστασιακό χόμπι αλλά επιλογή ζωής. Γιατί μια τέτοια επιλογή μπορεί να κοστίσει την απώλεια της ζωής ή της ελευθερίας ενός συντρόφου ή μιας συντρόφισσας. Γιατί η πρόωθηση ενός πολιτικού σχεδίου που θα έχει στόχο να συγκρουστεί δυναμικά με το κράτος και το κεφάλαιο, απαιτεί δεσμεύσεις γύρω από οργανωτικές και πολιτικές ανάγκες που προκύπτουν. Απαιτεί συνέπεια απέναντι στις ευθύνες που πρέπει να αναλάβει ο καθένας και η καθεμιά, για να τεθεί εις πέρας μια πολιτική πρωτοβουλία ή ένα συγκεκριμένο σχέδιο. Επιβάλλει σοβαρότητα, ταπεινότητα και κατανόηση, ώστε να δώσουμε από κοινού πνοή στον αγώνα για την κατάργηση της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης.

Η δημιουργία αυτού του παράνομου πολιτικού εγχειρήματος αποτελεί μια συλλογική αφετηρία αγώνα. Σύντροφοι και συντρόφισσες που συμμετείχαν σε ομάδες, πυρήνες ή μεμονωμένες πρωτοβουλίες επιθετικών δράσεων αποφάσισαμε να δημιουργήσουμε έναν πολιτικό σχηματισμό επαναστατικής βίας, ο οποίος θα συντονίζει τη δράση του ώστε να πολλαπλασιάζει τη δυναμική των χτυπημάτων του. Θα προκρίνει την ανάγκη της οργανωμένης και συντονισμένης δράσης ώστε οι επιθέσεις μας να μην αποτελούν αποσπασματικές ενέργειες, αλλά να κατευθύνουν τη δυναμική τους γύρω από μια απτή στρατηγική, γύρω από ένα πολιτικό σχέδιο ρήξης με το σύστημα.

Λαμβάνοντας υπ’ όψιν όλα όσα αναφέραμε καθώς και την προοπτική που θεωρούμε ότι πρέπει να αποκτήσει ο αγώνας, δημιουργήσαμε τους Πυρήνες Άμεσης Δράσης. Ένα εργαλείο αγώνα για να σηκώσουμε ξανά το τσεκούρι του πολέμου ενάντια σε κράτος και καπιταλισμό. Μια οργανωτική σύζευξη επαναστατικών δυνάμεων που απλώνει παράλληλα και το χέρι για κοινό αγώνα προς κάθε ριζοσπαστική συνιστώσα που συμφωνεί και ασπάζεται τον πολιτικό σχεδιασμό και το πλαίσιο που καταθέτουμε και λειτουργεί με βάση τις αρχές της οριζοντιότητας, της αλληλεγγύης και του αλληλοσεβασμού.

Η πρωτοβουλία μας δε θα μπορούσε να κριθεί πουθενά αλλού παρά στο ίδιο το πεδίο του επαναστατικού πολέμου. Εκεί όπου οι σκέψεις συναντούν τις πράξεις. Εκεί όπου ο στοχασμός συναντά την ευθύνη. Εκεί ακριβώς όπου μια ιδέα βρίσκει σάρκα και οστά για να αναπνεύσει. Και δε θα μπορούσε ο τόπος και ο χρόνος να είναι άλλος από την πολεμική αντιπαράθεση που εκτυλίχθηκε στο πλευρό του επαναστάτη Δημήτρη Κουφοντίνα κατά τη διάρκεια της απεργίας πείνας για ζωή και αξιοπρέπεια.

Απο κοινού καταθέσαμε δημόσια πως… “θα πληρώσετε ακριβά, θα πληρώσετε για όλα”, μεταφέροντας στο παρόν, λόγια συντρόφων και συντροφισσών μας από την κοινή μας ιστορία. ‘Ετσι, ο πρώτος απολογισμός της επιθετικής δραστηριότητας των Πυρήνων Άμεσης Δράσης αφήνει σαν σύντομη παρακαταθήκη 20 επιθέσεις σε κεντρικούς στόχους και πρόσωπα της εξουσίας στα 2 μεγαλύτερα μητροπολιτικά κέντρα της χώρας.

Πιο συγκεκριμένα, αναλάβαμε την ευθύνη για την οργάνωση, τον συντονισμό και την πραγματοποίηση εμπρηστικών επιθέσεων στην Αθήνα:

• στο Ίδρυμα Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ) στο Κουκάκι

• στη ΙΓ’ ΔΟΥ στην περιοχή της Κυψέλης

• στην οικία του στελέχους της Γενικής Γραμματείας Συντονισμού Κυβερνητικού Έργου της ΝΔ, Στράτου Μαυροειδάκου, στο Ίλιον

• σε όχημα μπάτσου, στην περιοχή των Πετραλώνων

• στην οικία του απόστρατου αντιστράτηγου της Ελληνικής Αστυνομίας, Χρήστου Κονταρίδη

• στην οικία του ταξίαρχου της Ελληνικής Αστυνομίας, Μιχάλη Λαδομένου

• στην οικία του Γιάννη Κατσιαμάκα, προέδρου της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αξιωματικών Αθηνών (ΠΟΑΞΙΑ) και απόστρατου αντιστράτηγου της ΕΛ.ΑΣ, στον Βύρωνα

• στην οικία και το όχημα της Κατερίνας Μαγγά, αρχιφύλακα του Αστυνομικού Τμήματος Πατησίων, στα Άνω Πατήσια

και στη Θεσσαλονίκη:

• στα γραφεία της Ελληνο-Αμερικάνικης Ένωσης, στον Βαρδάρη

• σε όχημα του Υπουργείου Εργασίας, στην οδό Μητροπόλεως

• στις στρατιωτικές κατοικίες απέναντι από το Στρατηγείο του ΝΑΤΟ, στην περιοχή των Ευζώνων

• στην πύλη του Υπουργείου Μακεδονίας-Θράκης

• στην οικία του μπάτσου Χατζή Ηλία, στις Συκιές

• στην οικία του προέδρου της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Θεσσαλονίκης Δημήτριου Παδιώτη, στις Συκιές

• στην οικία του εν αποστρατεία αρεοπαγίτη πρώην προέδρου εφετών Αντώνιου Τσαλαπόρτα, στη Χαριλάου

• στην οικία της πολιτεύτριας της Νέας Δημοκρατίας, Αφροδίτης Λατινοπούλου, στην Καμάρα

• σε όχημα του Διπλωματικού Σώματος στο κέντρο της Θεσσαλονίκης

• στην οικία της δεξιάς οικογένειας του αντισυνταγματάρχη Γεώργιου Πασκώνη, στην Τριανδρία

• στην οικία της δεξιάς οικογενείας Νάκου, στην Άνω Πόλη

• στην οικία της δεξιάς οικογενείας Κοσμίδη, στην κάτω Τούμπα

Ποιο είναι το πολιτικό μας σχέδιο το οποίο καταθέτουμε δημόσια στο ευρύτερο αντικαπιταλιστικό–αναρχικό κίνημα για να το πλαισιώσει και να συνταχθεί στο εσωτερικό των Πυρήνων Άμεσης Δράσης; Ένα πολιτικό σχέδιο που θα ξεδιπλωθεί, θα δημιουργήσει ρωγμές, θα θέσει ερωτήματα και θα επαναφέρει στην πολιτική μας πραγματικότητα το ρητό που λέει ότι αν το επαναστατικό κίνημα δεν καταφέρει να πατήσει και στα δύο του πόδια για να βαδίσει το δρόμο που αυτό θα καθορίσει, είναι καταδικασμένο να λυγίσει. Ένα πολιτικό σχέδιο που θα αναλύσει τα σύγχρονα διακυβεύματα, όχι με διάθεση απλώς να τα αποτυπώσει στον κοινωνικό και πολιτικό χάρτη, αλλά θέλοντας να ριχτεί στη φωτιά της μάχης ναρκοθετώντας την κανονικότητα που επιβάλει ο ταξικός εχθρός.

Οι πρώτοι στόχοι των Πυρήνων Άμεσης Δράσης είναι:

1. Να αποτελούν ένα εργαλείο αγώνα που θα διοχετεύει τη δυναμική όσων ομάδων ή ατομικοτήτων στρατευθούν για να συμμετέχουν στη βάση μιας συγκεκριμένης στρατηγικής αγώνα που επιλέγουμε να προωθήσουμε. Η στρατηγική αυτή μπορεί να αποτελεί είτε πεδίο ενός εσωτερικού διαλόγου που αναπτύσσεται μέσα στους Πυρήνες και καταλήγει σε μια πολιτική συμφωνία, είτε μια ολοκληρωμένη πολιτική πρόταση που κατατίθεται από μια ομάδα συντρόφων και συντροφισσών που επιλέγουν διατηρώντας την πολιτική και οργανωτική τους αυτονομία να προτείνουν την ανάπτυξη μιας συγκεκριμένης πολιτικής κατεύθυνσης για τον αγώνα.

2. Να αποτελέσουν μια ορατή έκφραση της ριζοσπαστικής κίνησης ενός τμήματος του αναρχικού κινήματος η οποία θέλουμε με το πέρασμα του χρόνου να γίνεται όλο και πιο μαζική, με όρους πολεμικής ισχύος και όχι απλά αριθμητικού συγκεντρωτισμού, όλο και πιο ανεξέλεγκτη, όλο και πιο αποτελεσματική στις επιλογές και τις στρατηγικές της. Η ριζοσπαστική κίνηση αυτή, όπως την έχουμε περιγράψει και παραπάνω, θέλουμε να λειτουργήσει ως έναυσμα συσπείρωσης και αντεπίθεσης. Να τροφοδοτήσει με θέληση, ενότητα και πίστη την αναγέννηση του αγώνα σε πείσμα της πολυδιάσπασης και του κατακερματισμού.

3. Να επαναφέρουν στον κόσμο του αγώνα τη λογική της άμεσης αντιπαράθεσης με το κράτος και το κεφάλαιο. Την αντίληψη εκείνη που ερμηνεύει ως σχέση διαλεκτική την πίστη μας στην επαναστατική υπόθεση με τη χάραξη συγκεκριμένων στρατηγικών αγώνα, οι οποίες, στον βαθμό που αναπτύσσονται με υγιείς και συντροφικούς πολιτικούς όρους, έρχονται σε σύγκρουση με τους κόμβους των πολιτικών και οικονομικών σχεδίων του κράτους και του κεφαλαίου. Να επαναφέρουμε τη λέξη Επανάσταση στο προσκήνιο του ανταγωνιστικού κινήματος δίχως να μινιμάρουμε τη στόχευση, το όραμα και τη φλόγα της εξεγερτικής προοπτικής επειδή πλέον στα αυτιά κάποιων μπορεί να φαντάζει μη ρεαλιστική. Είναι διαφορετική συνθήκη να γίνεται μια στοχευμένη πολιτική προσέγγιση της καθημερινότητας κοινωνικά γειωμένη (πράγμα που επιδιώκουμε), κι άλλο πράγμα η υπαναχώρηση από βασικές και θεμελιώδης αξίες του αντικρατικού-αναρχικού αγώνα. Από την άλλη, αυτή ακριβώς η διαπίστωση και πρόταση οφείλει να προκύπτει από τη διαλεκτική ζύμωση, τη σκέψη και την αποφασιστικότητα για να πραγματωθούν όλες εκείνες οι μικρές ή μεγάλες στιγμές φωτιάς και επίθεσης που την εξυψώνουν και της αποδίδουν το ουσιαστικό της νόημα.

4. Να μην αφήσουμε κανέναν και καμία μόνη απέναντι στον εχθρό. Η αλληλεγγύη οφείλει να μη γνωρίζει σύνορα. Μαχόμαστε ενωμένοι με κάθε αγωνιζόμενο κομμάτι της κοινωνίας, καθεμία και καθέναν που εκφράζει την απέχθειά του για οποιοδήποτε σύστημα εξουσίας και δρα με κατεύθυνση την ανατροπή του υπάρχοντος. Επιδιώκουμε να εξαπλωθούν τα επαναστατικά δίκτυα αντίστασης, ξεπερνώντας όλα τα όρια και τους περιορισμούς, είτε είναι τείχη φυλακών είτε συρματοπλέγματα. Θέτουμε τους όρους της ζωής μας όπως εμείς θέλουμε απέναντι σε κάθε καταπιεστή που θα νιώσει την απειλητική μας ύπαρξη. Πάντα μάζι με κάθε αγωνιζόμενο κρατούμενο, με κάθε διωκόμενο και καταζητούμενο άτομο που αγωνίζεται, εξεγείρεται, επαναστατεί απέναντι στα σωφρονιστικά κολαστήρια και τη δικαστική εξουσία. Να δημιουργήσουμε εκείνα τα αναχώματα στην κρατική και καπιταλιστική λαίλαπα, ρίχνοντας τους ευατούς μας στην υπόθεση της εξάπλωσης του αγώνα.

Συντρόφισσες και σύντροφοι, σας καλούμε στο πλευρό μας για να δυναμώσουμε το βλέμμα που κοιτάει κατάματα τον εχθρό. Για να αναλάβουμε συλλογικά την πολιτική ευθύνη -και το ιστορικό φορτίο πίσω από αυτή- που θα οξύνει την πολεμική αντιπαράθεση με κάθε εξουσία. Με οργάνωση στη βάση και ενότητα στην πράξη, τροφοδοτούμε τον επαναστατικό διάλογο μέσα από την επιθετική προπαγάνδα, συντονίζουμε τις δυνάμεις μας και ενισχύουμε τον αγώνα. Συντρόφισσες και σύντροφοι στη μάχη, σας καλούμε να δημιουργήσετε νέους Πυρήνες Άμεσης Δράσης.

«…Υπάρχουν όλο και περισσότεροι άνθρωποι που αντιστέκονται σ’ όλον τον κόσμο. Για εκείνους από μας που επιμένουν να αγωνίζονται για το μέλλον, έχοντας βιώσει την ήττα μπορεί να είναι ένα πλεονέκτημα. Έχουμε ζήσει μέσα απ’ την εξάντληση, τον θάνατο ενός κύματος. Σήμερα, βλέπουμε και ζούμε την πολλά υποσχόμενη νέα ζωή πίσω απ’ αυτήν τη φάση. Αυτές οι περιπτώσεις όπου το αόρατο αναδημιουργεί τη συνείδηση τού να είναι το μόνο δημιουργικό πλήθος, ανακαλύπτουμε εκ νέου την ικανότητά μας να λειτουργούμε ενώ κάνουμε ερωτήσεις…»

Joëlle Aubron

Action Direct

Ανακωχή Τέλος – Όλα συνεχίζονται…

Οργάνωση – Ενότητα – Πόλεμος

Πυρήνες Άμεσης Δράσης:

Πυρήνας Αναρχικής Αντιβίας

Οργάνωση Αναρχική Δράση

Πυρήνας Αντικρατικής Οργής

Πυρήνας Επαναστατικής Αλληλεγγύης

Πυρήνας Ελισάβετ Κοβάλσκαγια

* Παρατίθεται PDF με την παρούσα τοποθέτηση και τις αναλήψεις ευθύνης που έχουν βγει από τους Πυρήνες Άμεσης Δράσης μέχρι τον Μάρτιο του 2021.

Πηγή: Athens Indymedia

Μπροσούρα για την κατασταλτική επιχείρηση Bialystok στην Ιταλία

Μπροσούρα σχετικά με την κατασταλτική επιχείρηση Bialystok που έλαβε χώρα στην Ιταλία από τον Ιούνιου του 2020.

Αφιερωμένη στα συντρόφια όλου του κόσμου που δεν λύγισαν και συνεχίζουν να αντιστέκονται στην επέλαση του Λεβιάθαν

Η μπροσούρα σε μορφή PDF για ανάγνωση και κατέβασμα

Πηγή: Athens Indymedia

ΣΑΕΚΜ, Θεσσαλονίκη: Αλληλεγγύη στη συντρόφισσα Δ. Βαλαβάνη

Παρεμβάσεις, με σπρέι και τρικάκια, στις επιχειρήσεις: Euromedica και Βιοκλινική, που διαθέτουν παραρτήματα ελέγχου γενετικού υλικού, ως ελάχιστη ένδειξη αλληλεγγύης στην αναρχική συντρόφισσα Δ. Βαλαβάνη.

Έπειτα από τη σύλληψη των αναρχικών Δ. Βαλαβάνη, Κ. Αθανασοπούλου και Γ. Μιχαηλίδη (29/01/20) στην Αγία Παρασκευή και κατά τη διάρκεια κράτησης της συντρόφισσας Δ.Β. στη ΓΑΔΑ, η απάντηση στην άρνηση της να συνεργαστεί είναι: πολλαπλά χτυπήματα, σωματικός έλεγχος και αγγίγματα από άντρες της αντιτρομοκρατικής, που καταλήγουν σε βίαιη λήψη του γενετικού της υλικού. Και μπορεί για κάποιους αυτά να φαίνονται αποκυήματα της φαντασίας, μιας και όπως πληροφορούμαστε το τελευταίο διάστημα δεν είναι αυτές οι πρακτικές της δημοκρατίας, για εμάς όμως ούτε άγνωστα είναι ούτε εξαπίνης μας έπιασαν ούτε και μείναμε με ένα γιατί ζωγραφισμένο στο πρόσωπο. Γιατί… αυτές ήταν, είναι και θα είναι οι πρακτικές της δημοκρατίας.

Δεν περιμένουμε κανένα μπάτσο, κανέναν δικαστή, κανέναν εισαγγελέα να φερθεί με γνώμονα την αξιοπρέπεια ή την “επιείκεια”, έστω και για το θεαθήναι. Η θέση τους είναι ξεκάθαρη, τα στρατόπεδα διαχωρισμένα, η σύγκρουση μεταξύ μας αναπόφευκτη.

Κι έτσι εμείς, από τη δική μας μεριά, εχθροί της εξουσίας, δίπλα σε όσους και όσες αντιστέκονται, εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας, γνωρίζοντας πως οι συνειδήσεις δεν κάμπτονται, η οργή μας ξεχειλίζει και δεν μπορεί κανένας και τίποτα να την κάνει να κοπάσει. Δίπλα, λοιπόν, σε εκείνους που δε συνεργάστηκαν, δεν υποτάχθηκαν, αρνήθηκαν να γίνουν έρμαια στα χέρια του κράτους και των μηχανισμών του, που δεν τους λογάριασαν στιγμή ως συμμάχους και στήριξαν τις επιλογές τους με κάθε κόστος. Είμαστε εδώ, για να τους θυμίσουμε με όποιον τρόπο, πως δε θα είναι ποτέ μόνοι απέναντι τους.

ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΣΣΑ Δ. ΒΑΛΑΒΑΝΗ

ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ

ΦΩΤΙΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΚΕΛΙΑ

ΠΟΛΥΜΟΡΦΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΣΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

Συνέλευση Αναρχικών Ενάντια στην Κοινωνική Μηχανή

sakm@riseup.net

saekm.espivblogs.net