Παρέμβαση σε κάτεργο της Γενικής Ταχυδρομικής για τον τραμπουκισμό εργαζομένου


Αλληλεγγύη στους εργαζόμενους στον κλάδο των ταχυμεταφορών

Το βράδυ της Τετάρτης 6 Γενάρη πραγματοποιήσαμε παρέμβαση με μπογιές και τρικάκια στο κάτεργο της Γενικής Ταχυδρομικής στην οδό Παπανδρέου στην ανατολική Θεσσαλονίκη, ως μια ελάχιστη απάντηση στον τραμπουκισμό εργαζομένου σε υποκατάστημα της ίδιας εταιρείας στα Γλυκά Νερά, Αττικής. Στο εν λόγω κατάστημα ο προϊστάμενος επιτέθηκε στον εργαζόμενο (σπάζοντάς του τη μύτη) επειδή παρέδωσε τα 70 από τα 160 δέματα που του είχαν ανατεθεί μέσα σε μία μέρα. Τα περιστατικά εργασιακού μεσαίωνα στη Γενική Ταχυδρομική (όπως και σε όλες τις εταιρείες ταχυμεταφορών αυτό το διάστημα) δεν είναι λίγα καθώς ένα μήνα πρίν εργαζόμενος σε υποκατάστημα της ίδιας εταιρείας στην Αλεξανδούπολη, άφησε την τελευταία του πνοή για τα κέρδη των αφεντικών.

Κατά τη διάρκεια της πανδημικής κρίσης  παρατηρήθηκε ραγδαία αύξηση των διαδικτυακών αγορών, αφού το μεγαλύτερο ποσόστο των εταιρειών για να καλύψουν τη χασούρα απο το κλείσιμο των φυσικών καταστημάτων τους, βγάζουν συνέχως προσφορές στα προιόντα τους. Πρόκειται για μια επίφαση ασφάλειας καθώς ο κίνδυνος προσβολής και διασποράς του ιού συνεχίζει να υπάρχει εφόσον δεν πρόκειται για μια μαγική διαδικασία που το αντικείμενο αγοράς φτάνει απολυμασμένο στα χέρια των αγοραστών αλλά μια σειρά εργαζομένων λαμβάνουν την παραγγελία, το τυλίγουν, το πακετάρουν, το φορτώνουν και το παραδίδουν.

Αναμενόμενα, η συνθήκη αυτή έχει προκαλέσει υπερφόρτωση της εργασίας και των ταχυδιανομέων, αφού την περίοδο αυτή το ποσοστό των δεμάτων που πρέπει να μεταφερθούν φτάνει στο 60% , αυξήθηκε δήλαδη κατά 30% απο την περίοδο πρίν την καραντίνα. Με πραγματικούς όρους αυτό σημαίνει, ότι οι ταχυδιανομείς συνωστίζονται σε μικρούς χώρους με σκοπό να φορτώσουν όσα περισσότερα δέματα μπορούν πάνω στα οχήματα σε μια προσπάθεια να φτάσουν όσο πιο γρήγορα στους τόπους παράδοσης. Το άγχος και η πίεση για την ταχύτητα της παράδοσης σε συνδυασμό με το μεγάλο φόρτο εργασίας και τις άβολες καιρικές συνθήκες, έχουν προκαλέσει, αρκετές φορές, ακόμα και θανάσιμους τραυματισμούς στους εργαζόμενους. Ενδεικτικό της κατάστασης αποτελεί η αναστολή εξυπηρέτησης νέων πελατών τις τελευταίες μέρες σε ιδιωτικές εταιρείες όπως η Γενική Ταχυδρομική, η ACS κ.α. λόγω υπέρογκης ζήτησης των καταναλωτών, σε σημείο που παρά την ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων αδυνατούν να ανταπεξέλθουν.

Στις περισσότερες εταιρείες ταχυμεταφορών δεν παρέχονται είδη υγιεινής για την ατομική τους προστασία, οπότε και αναγκάζονται να τα αγοράζουν οι ίδιοι και οι ίδιες, ώστε να μειώσουν το κίνδυνο προσβολής τους απο τον ιό αλλά και μετάδοσής του στους υπόλοιπους. Οι λύσεις δίνονται μόνο μέσα από ταξικούς αγώνες καθώς σε μία απο τις εταίρειες, οι εργαζόμενοι απαίτησαν και κέρδισαν την παροχή ειδών ατομικής προστασίας.

Και σαν να μην έφτανε η ήδη επιβαρυμένη συνθήκη εργασίας που βιώνουν, η κατάσταση χειροτερεύει από απαιτητικούς πελάτες και πελάτισσες που έχουν κάνει χόμπι τον υπερκαταναλωτισμό,  πίεζουν να φτάσουν τα προίοντα όσο πιο γρήγορα στην πόρτα τους με όρους όσο γίνεται πιο βολικούς για αυτούς, με διάφορους καλοθελητές βεβαίως που με την πρώτη ευκαιρία θα πάρουν τηλέφωνο τα αφεντικά να ρουφιανέψουν. Η πίεση των βιαστικών πελατών είναι μια πραγματικότητα και στην παραλαβή απο τα καταστήματα, όπου στέκονται σε ουρές έξω απο αυτά περιμένοντας την άμεση παραλαβή προιόντων τους, με τις περισσότερες φορές δεν πρόκειται για είδη πρώτης ανάγκης.

«Παλιά μου τέχνη κόσκινο» σκέφτηκαν τα αφεντικά των μεγάλων εταιρειών ταχυμεταφοράς και αυτήν την περίοδο και προσπάθησαν να βγάλουν όσο περισσότερο κέρδος γίνεται με τρανά παραδείγματα την ACS, θυγατρικής του ομίλου Quest πρόεδρος της οποίας είναι ο πρόεδρος του ΣΕΒ Θοδωρής Φέσσας και τη Γενική Ταχυδρομική που από το πρώτο κύμα της πανδημίας προσπάθησαν να προβούν σε ραγδαία αύξηση των τιμολογίων τους. Και παρά το αυξημένο κέρδος που έχουν την περίοδο της καραντίνας οι εταιρείες ταχυμεταφοράς, περιληφθήκαν στο επίδομα για τις πληττόμενες επιχειρήσεις. Μέσα σε αυτή τη συνθήκη όπου το lockdown στρέφει το καταναλωτικό κοινό στο ανεξέλεγκτο e-shopping έρχεται να προστεθεί και η θηριωδία ημερών όπως η Black Friday (που φέτος απο μια μερα έγινε βδομάδα ολόκληρη). Καμία πρόβλεψη όμως δε φαίνεται να υπάρχει για μείωση των ωρών εργασίας και αύξηση των μισθών των ταχυδιανομέων ή και για πρόσληψη νέων. Αντιθέτως, οι νέες πράξεις νομοθετικού περιεχομένου (μειώση 50% της εργασίας και μείωση μισθού το μήνα και αναστολή της υποχρέωσης του εργοδότη να καταχωρεί κάθε αλλαγή ή τροποποίηση του ωραρίου)  θα φέρουν ακόμα μεγαλύτερη δυνατότητα εκμετάλλευσης και αισχροκέρδειας στα αφεντικά.

Μεσα σε όλα έρχεται να προστεθεί και η ψήφιση του νέου αντεργατικού νομοσχεδίου που αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της νεοφιλελεύθερης ανασυγκρότησης του κρατικού σχεδιασμού. Καταστρατηγεί και τα στοιχειώδη απεργιακά δικαιώματα, παρανομοποιώντας τους συνδικαλιστικούς αγώνες, κανονικοποιεί την απλήρωτη εργασία αυξάνοντας το ετήσιο πλαφόν στις υπερωρίες και επεκτείνει την κυριακάτικη εργασία σε ακόμα περισσότερους κλάδους.

Ο κλάδος των ταχυδιανομέων βάλλεται συνεχώς με εξαντλητικά ωράρια, τεράστιο φόρτο εργασίας, απαιτητικούς πελάτες και αφεντικά και συνεχώς νέες επισφαλείς συνθήκες εργασίας. Ο Άκης Γ, μέλος της συνέλευσης βάσης εργαζομένων οδηγών δικύκλου ( Σ.Β.Ε.Ο.Δ.) , που δούλευε για 2,5 χρόνια στα ΕΛΤΑ Courier μέσω του συστήματος ενοικίασης εργαζομένων των εταιρειών Onex και της θυγατρικής της Skycom, στις 10 Απριλίου ενημερώθηκε, μέσω τηλέφωνου, ότι δε θα ανανεωθεί η σύμβασή του, για τους ενοικιαζόμενους εργαζόμενους όμως η μη ανανέωση της σύμβασης σημαίνει απόλυση. Ως δικαιολογία για την απόλυσή του παρουσιάστηκε η έλλειψη ανάγκης έξτρα προσωπικού, αιτία που προφανώς δε συνάδει με αυξημένη ανάγκη για μεταφορά δεμάτων την περίοδο της καραντίνας. Η απόλυση του Ακη Γ. είναι εκδικητική καθώς μέσω της συνδικαλιστικής του δράσης, διεκδικούσε μαζί με άλλους συναδέλφους του τις υπερωρίες και τις τριετίες που δικαιούντουσαν. Στο σύστημα της ενοικίασης εργαζομένων καταστρατηγούνται όλα τα μισθολογικά και ασφαλιστικά δικαιώματα που προσφέρουν οι συμβάσεις αορίστου χρόνου. Οι εργαζόμενοι και εργαζόμενες ζούν σε ενα καθεστώς επισφάλειας χωρίς να ξέρουν αν θα έχουν δουλειά την επόμενη βδομάδα ή μήνα, αφου οι συμβάσεις μπορούν να είναι ακόμα και δεκαήμερες.

Κράτος και κεφάλαιο προσπαθούν να μας πείσουν ότι τα μέτρα για την καταπολέμηση της πανδημίας λαμβάνονται για το καλό όλων μας. Ότι όλες και όλοι μας πρέπει να θυσιαστούμε για ακόμη μια φόρα για να μην καταστραφεί το σύστημα που εκμεταλλεύεται και υφαρπάζει την εργασιακή μας δύναμη, τις επιθυμίες και τις ανάγκες μας μετατρέποντάς τα σε καταναλωτικό προϊόν. Δεν είναι η πρώτη φορά άλλωστε που το κράτος μετατοπίζει την εύθυνη σε εμάς. Μένουμε λοιπόν σπίτι, όσες και όσοι έχουμε σπίτι να μείνουμε, μέχρι να γίνει αντικείμενο πλειστηριασμού, μέχρι να έχουμε να πληρώσουμε το νοίκι και τους λογαριασμούς. Τα εργοστάσια παραγωγής όμως συνεχίζουν να δουλεύουν στοιβάζοντας εργάτ(ρι)ες στους χώρους εργασίας, η δουλειά σε χώρους που εμπορεύονται take away καφέ εντατικοποιείται υπερεκθέτοντας τους εργαζόμενους για τη πώληση ενός μη αναγκαίου αγαθού, στα σουπερ μάρκετ όχι μόνο δεν μείωθηκαν οι μέρες λειτουργίας ώστε να περιοριστεί ο συνωστισμός και να προστατευθούν οι εργαζόμενοι και εργαζόμενες σε αυτά, αλλά αντιθέτως εξαιτίας της σωρείας τρομοκρατημένων καταναλωτών εντατικοποιήθηκε η εργασία τους, με αύξηση ωραρίων αλλά και μερική κανονικοποίηση της κυριακάτικης εργασίας,  πίεση και εκνευρισμό στις ουρές.

Δεν περιμένουμε όμως κανένα καλοσυνάτο αφεντικό να αλλάξει τη δεδομένη κατάσταση όπως και καμία κρατική άδεια για να αγωνιστούμε για την κατάλυση κάθε εκμεταλλευτικής σχέσης και κάθε εξουσίας.Τη λύση θα τη δώσουμε εμείς μέσα από ακηδεμόνευτους αντικρατικούς αγώνες. Μέσα από τη σύγκρουση με τα αφεντικά. Μέσα από απεργίες, σαμποτάζ της παραγωγής, άρνηση και καταστροφή της εργασίας. Οι ζωές μας μπαίνουν πάνω από τα κέρδη τους.

Ενάντια σε κράτος και αφεντικά

Κοινότητες αγώνα, κοινωνικής και ταξικής αλληλεγγύης σε κάθε γειτονιά

Παρεμβάσεις αλληλεγγύης στους εργαζόμενους στα σούπερ μάρκετ

Εργασία στα σούπερ μάρκετ σημαίνει απλήρωτες υπερωρίες, ελαστικοποίηση, κανένα μέτρο πρόληψης, υπερέκθεση σε εξαντλητικά ωράρια, περικοπές, απολύσεις

Εκατοντάδες εργαζόμενες στα σούπερ μάρκετ όλο αυτό το διάστημα έρχονται αντιμέτωπες με την εντατικοποίηση της ταξικής εκμετάλλευσης και την ελαστικοποίηση της εργασίας. Εκτίθενται σε συνεχή υγειονομικό κίνδυνο, πολλές φορές χωρίς την παροχή και των στοιχειωδών μέτρων ατομικής προστασίας. Πάνω από το 60% των καταστημάτων έχει θετικά κρούσματα, γεγονότα που βλέπουν το φως της δημοσιότητας έπειτα απο καταγγελίες των ίδιων των εργαζομένων αφού η διοίκηση αποκρύπτει σκόπιμα τις συνθήκες εργασίας για να μη σφραγίσει τα καταστήματα. Το κράτος και τα αφεντικά θέτουν ως άμεση προτεραιότητα το αλώβητο πέρασμα του χρηματοπιστωτικού ολοκληρωτισμού μέσα από τη πανδημική κρίση, αδιαφορώντας για το κόστος που θα επιφέρει η επιλογή αυτή στις τάξεις των εκμεταλλευόμενων.

Η ψήφιση του νέου αντεργατικού νομοσχεδίου αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της νεοφιλελεύθερης ανασυγκρότησης του κρατικού σχεδιασμού. Καταστρατηγεί και τα στοιχειώδη απεργιακά δικαιώματα, παρανομοποιώντας τους συνδικαλιστικούς αγώνες, κανονικοποιεί την απλήρωτη εργασία αυξάνοντας το ετήσιο πλαφόν στις υπερωρίες και επεκτείνει την κυριακάτικη εργασία σε ακόμα περισσότερους κλάδους.

Σε συνέχεια των παρεμβάσεων κοινωνικής και ταξικής αλληλεγγύης τις τελευταίες μέρες πραγματοποιούμε παρεμβάσεις αντιπληροφόρησης με αφίσες και τρικάκια σε σούπερ μάρκετ του κέντρου και των δυτικών συνοικιών, προπαγανδίζοντας παράλληλα και το Δίκτυο αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας που στεγάζεται στον ΕΚΧ “Σχολείο για τη Μάθηση της Ελευθερίας”. Δείχνουμε την έμπρακτη κοινωνική και ταξική αλληλεγγύη μας στους εργαζόμενους, στηρίζοντας τους καθημερινά χωρίς να εντατικοποιούμε την ήδη εξοντωτική εργασιακή συνθήκη που αντιμετωπίζουν. Παράλληλα ως κομμάτι των εκμεταλλευόμενων που οδηγείται εντατικά στη φτωχοποίηση και την εξαθλίωση οργανώνουμε τη συλλογική μας αυτοάμυνα για να καλύψουμε τις ανάγκες μας. Η απαλλοτρίωση αγαθών δεν πλήττει τους εργαζόμενους αλλά τα κέρδη των αφεντικών. Η ανάγκη για τροφή, σίτιση, στέγαση, υγειονομκή περίθαλψη, κοινωνική πρόνοια είναι λέξεις άγνωστες στα στόματα των κυρίαρχων.

Οργανώνουμε συλλογικές απαλλοτριώσεις αγαθών από τα ράφια και χρημάτων από τα ταμεία για την κάλυψη των καθημερινών μας αναγκών

Παρεμβάσεις σε εργασιακά κάτεργα ταχυμεταφορών

Αλληλεγγύη στους εργαζόμενους στον κλάδο των ταχυμεταφορών

Το πρωί της Παρασκευής 18 Δεκέμβρη πραγματοποιήσαμε παρέμβαση αντιπληροφόρησης με κείμενα, τρικάκια, στράτσα και πανό σε εταιρείες ταχυμεταφορών της Speedex, ACS, ΕΛΤΑ courier και Γενική Ταχυδρομική. Κατά τη διάρκεια της πανδημικής κρίσης  παρατηρήθηκε ραγδαία αύξηση των διαδικτυακών αγορών, αφού το μεγαλύτερο ποσόστο των εταιρειών για να καλύψουν τη χασούρα απο το κλείσιμο των φυσικών καταστημάτων τους, βγάζουν συνέχως προσφορές στα προιόντα τους. Πρόκειται για μια επίφαση ασφάλειας καθώς ο κίνδυνος προσβολής και διασποράς του ιού συνεχίζει να υπάρχει εφόσον δεν πρόκειται για μια μαγική διαδικασία που το αντικείμενο αγοράς φτάνει απολυμασμένο στα χέρια των αγοραστών αλλά μια σειρά εργαζομένων λαμβάνουν την παραγγελία, το τυλίγουν, το πακετάρουν, το φορτώνουν και το παραδίδουν.

Αναμενόμενα, η συνθήκη αυτή έχει προκαλέσει υπερφόρτωση της εργασίας και των ταχυδιανομέων, αφού την περίοδο αυτή το ποσοστό των δεμάτων που πρέπει να μεταφερθούν φτάνει στο 60% , αυξήθηκε δήλαδη κατά 30% απο την περίοδο πρίν την καραντίνα. Με πραγματικούς όρους αυτό σημαίνει, ότι οι ταχυδιανομείς συνωστίζονται σε μικρούς χώρους με σκοπό να φορτώσουν όσα περισσότερα δέματα μπορούν πάνω στα οχήματα σε μια προσπάθεια να φτάσουν όσο πιο γρήγορα στους τόπους παράδοσης. Το άγχος και η πίεση για την ταχύτητα της παράδοσης σε συνδυασμό με το μεγάλο φόρτο εργασίας και τις άβολες καιρικές συνθήκες, έχουν προκαλέσει, αρκετές φορές, ακόμα και θανάσιμους τραυματισμούς στους εργαζόμενους. Ενδεικτικό της κατάστασης αποτελεί η αναστολή εξυπηρέτησης νέων πελατών τις τελευταίες μέρες σε ιδιωτικές εταιρείες όπως η Γενική Ταχυδρομική, η ACS κ.α. λόγω υπέρογκης ζήτησης των καταναλωτών, σε σημείο που παρά την ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων αδυνατούν να ανταπεξέλθουν.

Στις περισσότερες εταιρείες ταχυμεταφορών δεν παρέχονται είδη υγιεινής για την ατομική τους προστασία, οπότε και αναγκάζονται να τα αγοράζουν οι ίδιοι και οι ίδιες, ώστε να μειώσουν το κίνδυνο προσβολής τους απο τον ιό αλλά και μετάδοσής του στους υπόλοιπους. Οι λύσεις δίνονται μόνο μέσα από ταξικούς αγώνες καθώς σε μία απο τις εταίρειες, οι εργαζόμενοι απαίτησαν και κέρδισαν την παροχή ειδών ατομικής προστασίας.

Και σαν να μην έφτανε η ήδη επιβαρυμένη συνθήκη εργασίας που βιώνουν, η κατάσταση χειροτερεύει από απαιτητικούς πελάτες και πελάτισσες που έχουν κάνει χόμπι τον υπερκαταναλωτισμό,  πίεζουν να φτάσουν τα προίοντα όσο πιο γρήγορα στην πόρτα τους με όρους όσο γίνεται πιο βολικούς για αυτούς, με διάφορους καλοθελητές βεβαίως που με την πρώτη ευκαιρία θα πάρουν τηλέφωνο τα αφεντικά να ρουφιανέψουν. Η πίεση των βιαστικών πελατών είναι μια πραγματικότητα και στην παραλαβή απο τα καταστήματα, όπου στέκονται σε ουρές έξω απο αυτά περιμένοντας την άμεση παραλαβή προιόντων τους, με τις περισσότερες φορές δεν πρόκειται για είδη πρώτης ανάγκης.

«Παλιά μου τέχνη κόσκινο» σκέφτηκαν τα αφεντικά των μεγάλων εταιρειών ταχυμεταφοράς και αυτήν την περίοδο και προσπάθησαν να βγάλουν όσο περισσότερο κέρδος γίνεται με τρανά παραδείγματα την ACS, θυγατρικής του ομίλου Quest πρόεδρος της οποίας είναι ο πρόεδρος του ΣΕΒ Θοδωρής Φέσσας και τη Γενική Ταχυδρομική που από το πρώτο κύμα της πανδημίας προσπάθησαν να προβούν σε ραγδαία αύξηση των τιμολογίων τους. Και παρά το αυξημένο κέρδος που έχουν την περίοδο της καραντίνας οι εταιρείες ταχυμεταφοράς, περιληφθήκαν στο επίδομα για τις πληττόμενες επιχειρήσεις. Μέσα σε αυτή τη συνθήκη όπου το lockdown στρέφει το καταναλωτικό κοινό στο ανεξέλεγκτο e-shopping έρχεται να προστεθεί και η θηριωδία ημερών όπως η Black Friday (που φέτος απο μια μερα έγινε βδομάδα ολόκληρη). Καμία πρόβλεψη όμως δε φαίνεται να υπάρχει για μείωση των ωρών εργασίας και αύξηση των μισθών των ταχυδιανομέων ή και για πρόσληψη νέων. Αντιθέτως, οι νέες πράξεις νομοθετικού περιεχομένου (μειώση 50% της εργασίας και μείωση μισθού το μήνα και αναστολή της υποχρέωσης του εργοδότη να καταχωρεί κάθε αλλαγή ή τροποποίηση του ωραρίου)  θα φέρουν ακόμα μεγαλύτερη δυνατότητα εκμετάλλευσης και αισχροκέρδειας στα αφεντικά.

Μεσα σε όλα έρχεται να προστεθεί και η ψήφιση του νέου αντεργατικού νομοσχεδίου που αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της νεοφιλελεύθερης ανασυγκρότησης του κρατικού σχεδιασμού. Καταστρατηγεί και τα στοιχειώδη απεργιακά δικαιώματα, παρανομοποιώντας τους συνδικαλιστικούς αγώνες, κανονικοποιεί την απλήρωτη εργασία αυξάνοντας το ετήσιο πλαφόν στις υπερωρίες και επεκτείνει την κυριακάτικη εργασία σε ακόμα περισσότερους κλάδους.

Ο κλάδος των ταχυδιανομέων βάλλεται συνεχώς με εξαντλητικά ωράρια, τεράστιο φόρτο εργασίας, απαιτητικούς πελάτες και αφεντικά και συνεχώς νέες επισφαλείς συνθήκες εργασίας. Ο Άκης Γ, μέλος της συνέλευσης βάσης εργαζομένων οδηγών δικύκλου ( Σ.Β.Ε.Ο.Δ.) , που δούλευε για 2,5 χρόνια στα ΕΛΤΑ Courier μέσω του συστήματος ενοικίασης εργαζομένων των εταιρειών Onex και της θυγατρικής της Skycom, στις 10 Απριλίου ενημερώθηκε, μέσω τηλέφωνου, ότι δε θα ανανεωθεί η σύμβασή του, για τους ενοικιαζόμενους εργαζόμενους όμως η μη ανανέωση της σύμβασης σημαίνει απόλυση. Ως δικαιολογία για την απόλυσή του παρουσιάστηκε η έλλειψη ανάγκης έξτρα προσωπικού, αιτία που προφανώς δε συνάδει με αυξημένη ανάγκη για μεταφορά δεμάτων την περίοδο της καραντίνας. Η απόλυση του Ακη Γ. είναι εκδικητική καθώς μέσω της συνδικαλιστικής του δράσης, διεκδικούσε μαζί με άλλους συναδέλφους του τις υπερωρίες και τις τριετίες που δικαιούντουσαν. Στο σύστημα της ενοικίασης εργαζομένων καταστρατηγούνται όλα τα μισθολογικά και ασφαλιστικά δικαιώματα που προσφέρουν οι συμβάσεις αορίστου χρόνου. Οι εργαζόμενοι και εργαζόμενες ζούν σε ενα καθεστώς επισφάλειας χωρίς να ξέρουν αν θα έχουν δουλειά την επόμενη βδομάδα ή μήνα, αφου οι συμβάσεις μπορούν να είναι ακόμα και δεκαήμερες.

Κράτος και κεφάλαιο προσπαθούν να μας πείσουν ότι τα μέτρα για την καταπολέμηση της πανδημίας λαμβάνονται για το καλό όλων μας. Ότι όλες και όλοι μας πρέπει να θυσιαστούμε για ακόμη μια φόρα για να μην καταστραφεί το σύστημα που εκμεταλλεύεται και υφαρπάζει την εργασιακή μας δύναμη, τις επιθυμίες και τις ανάγκες μας μετατρέποντάς τα σε καταναλωτικό προϊόν. Δεν είναι η πρώτη φορά άλλωστε που το κράτος μετατοπίζει την εύθυνη σε εμάς. Μένουμε λοιπόν σπίτι, όσες και όσοι έχουμε σπίτι να μείνουμε, μέχρι να γίνει αντικείμενο πλειστηριασμού, μέχρι να έχουμε να πληρώσουμε το νοίκι και τους λογαριασμούς. Τα εργοστάσια παραγωγής όμως συνεχίζουν να δουλεύουν στοιβάζοντας εργάτ(ρι)ες στους χώρους εργασίας, η δουλειά σε χώρους που εμπορεύονται take away καφέ εντατικοποιείται υπερεκθέτοντας τους εργαζόμενους για τη πώληση ενός μη αναγκαίου αγαθού, στα σουπερ μάρκετ όχι μόνο δεν μείωθηκαν οι μέρες λειτουργίας ώστε να περιοριστεί ο συνωστισμός και να προστατευθούν οι εργαζόμενοι και εργαζόμενες σε αυτά, αλλά αντιθέτως εξαιτίας της σωρείας τρομοκρατημένων καταναλωτών εντατικοποιήθηκε η εργασία τους, με αύξηση ωραρίων αλλά και μερική κανονικοποίηση της κυριακάτικης εργασίας,  πίεση και εκνευρισμό στις ουρές.

Δεν περιμένουμε όμως κανένα καλοσυνάτο αφεντικό να αλλάξει τη δεδομένη κατάσταση όπως και καμία κρατική άδεια για να αγωνιστούμε για την κατάλυση κάθε εκμεταλλευτικής σχέσης και κάθε εξουσίας.Τη λύση θα τη δώσουμε εμείς μέσα από ακηδεμόνευτους αντικρατικούς αγώνες. Μέσα από τη σύγκρουση με τα αφεντικά. Μέσα από απεργίες, σαμποτάζ της παραγωγής, άρνηση και καταστροφή της εργασίας. Οι ζωές μας μπαίνουν πάνω από τα κέρδη τους.

Ενάντια σε κράτος και αφεντικά

Κοινότητες αγώνα, κοινωνικής και ταξικής αλληλεγγύης σε κάθε γειτονιά

Παρεμβάσεις και συλλήψεις 2 συντρόφων ενάντια στην κρατική θανατοπολιτική (Ν.Δ.-Υ.Πε.-Ε.Α.Δ.)

Αν νομίζετε πως θα κάτσουμε με σταυρωμένα χέρια να βλέπουμε την κοινωνική βάση να θυσιάζεται για τη διάσωση των κερδών και των συμφερόντων σας, είστε γελασμένοι. Οι γιατροί, οι νοσηλευτές, το παραϊατρικό προσωπικό και κάθε εργαζόμενος στον κλάδο της υγείας δεν είναι αναλώσιμοι. Η προστασία της κοινωνικής βάσης απέναντι στην κρατική αδιαφορία είναι δική μας υπόθεση. Στηρίζουμε στην πράξη τους εργαζόμενους στον χώρο της υγείας, που δίνουν μάχη όλο αυτό το διάστημα, την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση νομοθετεί με βάση το κρατικό και καπιταλιστικό συμφέρον, αντιμετωπίζοντάς τους ως απλή στατιστική.

Το απόγευμα της Τρίτης 1 Δεκέμβρη πραγματοποιήσαμε παρεμβάσεις με μπογιές και τρικάκια

  • στο γραφείο του βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας Κ. Γκιουλέκα που αποτελεί εκφραστή της κυβερνητικής θανατοπολιτικής με στόχο την νεοφιλελεύθερη ανασυγκρότηση του κρατικού μηχανισμού.
  • στα γραφεία της 4ης Υγειονομικής Περιφέρειας Θεσσαλονίκης που ευθύνοται για τις αυθαιρεσίες και τα ανύπαρκτα μέτρα πρόληψης και αντιμετώπισης της πανδημίας στον κλάδο της Υγείας με χαρακτηριστικό παράδειγμα τις επιτάξεις υγειονομικού προσωπικού του ΕΣΥ με σκοπό την ενίσχυση των αναγκών ιδιωτικών κλινικών.
  • στα γραφεία της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας, τον θεσμικό συντελεστή που ξεπλένει το έγκλημα που συντελείται από την οικονομική πολιτική και τον καπιταλιστικό προσανατολισμό που αυτή έχει, την ίδια στιγμή που τα ταμεία του κράτους γεμίζουν απο την οικονομική καταστολή των εκμεταλλευόμενων μέσω των διοικητικών προστίμων.

Κατά τη διάρκεια των παρεμβάσεων 2 σύντροφοι μας έχουν συλληφθεί και κρατούνται στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης, ενώ θα οδηγηθούν αύριο το πρωί στον εισαγγελέα κατηγορούμενοι μέχρι στιγμής για φθορές και άρνηση υποβολής σε δακτυλοσκοπικό και φωτογραφικό έλεγχο (απείθεια). Κανένα χτύπημα δε θα σταθεί ικανό να ανακόψει τις κοινωνικές αντιστάσεις. Στεκόμαστε δίπλα στους συντρόφους μας και καλούμε την κοινωνική βάση να ορθώσει ένα μαχητικό ανάχωμα αντίστασης στην ταξική εκμετάλλευση και τη διαλογή της κυβερνητικής πολιτικής, ενάντια στον φόβο, τους αποκλεισμούς και τις απαγορεύσεις που επιβάλλει η κρατική τρομοκρατία.

Οι μέρες περνάνε και η κρατική διαχείριση της κατάστασης αφήνει πίσω της όλο και περισσότερα κενά. Η κρίση βαθαίνει και πλάι της μεγαλώνει το χάσμα ανάμεσα σε αυτούς που έχουν πραγματική πρόσβαση στις κρατικές υπηρεσίες κοινωνικής μέριμνας κα σε αυτούς για τους οποίους εντείνεται ο αποκλεισμός. Βασικός υπεύθυνος είναι το ίδιο το κράτος ως μηχανισμός και όχι μεμονωμένα η διαχείριση. Θεσπίζει μέτρα και σταθμά αντιμετώπισης της κατάστασης που στοχεύουν στην προστασία των κρατικών και καπιταλιστικών συμφερόντων, θυσιάζοντας καθημερινά την κοινωνική βάση. Δεκάδες καταγγελίες δημοσιεύονται από γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό, που στρέφουν τα πυρά τους ενάντια στον ΕΟΔΥ για τις κατάπτυστες οδηγίες που εκδίδει όλο αυτό το διάστημα, τόσο προς τους εργαζόμενους στον κλάδο της υγείας, όσο και προς την ίδια την κοινωνική βάση.

Οι εργαζόμενοι στον χώρο της υγείας μάχονται καθημερινά απέναντι στην διασπορά του ιού, χωρίς τα στοιχειώδη μέτρα αυτοπροστασίας, έλλειψη που αντί να καλυφθεί (ενώ υπάρχει η δυνατότητα), θεσμοθετείται άλλοτε και ως ακίνδυνη. Εξαντλούνται καθημερινά με βάση τα ωράρια εργασίας και τις κενές θέσεις με το Υπουργείο, αντί να προβεί στις απαραίτητες προσλήψεις να νομοθετεί την άρση συμβάσεων, οδηγώντας εκατοντάδες εργαζόμενες σε απολύσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η επίκληση δεκάδων άλλων ακαδημαϊκών, επιστημόνων αλλά ακόμα και τελειόφοιτων της ιατρικής να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση του ιού (με δωρεάν διαγνωστικά τεστ, εξετάσεις, παροχή υπηρεσιών κτλ) για να στηρίξουν τις ανάγκες της κοινωνικής βάσης, που αδυνατούσε οικονομικά να ανταπεξέλθει στη νοσηλεία. Όμως η κυβέρνηση που σκόπιμα εκφυλίζει το ΕΣΥ είχε έτοιμο το σχέδιο ενίσχυσης του ιδιωτικού τομέα, υπογράφοντας δεκάδες συμφωνίες με ιδιωτικές κλινικές και μεγαλοεπιχειρηματίες για να αυξήσει τα κέρδη στις τσέπες του κράτους και τον αφεντικών. Νοικιάζει ιδιωτικές κλινικές με διπλάσιο κόστος, ευαγγελιζόμενη ένα εικονικό καθεστώς επίταξης, στήνει μονοπώλια με φαρμακευτικές εταιρίες κτλ.

Ο εμπαιγμός και η υποκρισία της κρατικής διαχείρισης που υπογράφει συμβόλαια θανάτου για όλους και όλες εμάς που δεν έχουμε τη δυνατότητα, όχι μόνο να νοσηλευτούμε σε ιδιωτικές κλινικές αλλά απλά να διαθέσουμε και τα χρήματα για διαγνωστικά τεστ, βιοψίες και μέτρα αυτοπροστασίας, δεν έχει τελειωμό. Αντί να επιτάξει όλες τις ιδιωτικές κλινικές για τις ανάγκες της κοινωνικής βάσης, η κυβέρνηση παραχωρεί κονδύλια εκατομμυρίων στις τσέπες των αφεντικών.

Όμως η διαχείριση στον κλάδο της υγείας είναι μια μικροκλίμακα της θανατοπολιτικής του ελληνικού κράτους. Έξω από εκεί υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι που βιώνουν καθημερινά τον πραγματικό αποκλεισμό και τη συνθήκη διαλογής στην ασθένεια της κοινωνικής βάσης. Τα μέτρα προφύλαξης και αποσυμφόρησης αφήνουν έξω όλες τις εργαζόμενες που συνωστίζονται καθημερινά στα εργασιακά κάτεργα, την ίδια στιγμή που θεσμοθετείται η ένταση της ταξικής εκμετάλλευσης με νέα εργασιακά νομοσχέδια που προσβάλλουν ακόμα και τα στοιχειώδη συνδικαλιστικά δικαιώματα και ελευθερίες. Το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο καταστρατηγεί και τα στοιχειώδη απεργιακά δικαιώματα, παρανομοποιώντας τους συνδικαλιστικούς αγώνες, κανονικοποιεί την απλήρωτη εργασία αυξάνοντας το ετήσιο πλαφόν στις υπερωρίες και επεκτείνει την κυριακάτικη εργασία σε ακόμα περισσότερους κλάδους.

Αφήνουν έξω όλους τους φυλακισμένους που στοιβάζονται στα κέντρα κράτησης και τις φυλακές,  πλήρους απουσίας υγειονομικής περίθαλψης, καθαριότητας και μέτρων αυτοπροστασίας, όπως και τις κρατούμενες στις αποθήκες ψυχών. Εκατοντάδες κρούσματα βλέπουν το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες μέρες με τους πρώτους νεκρούς να καταγράφονται σε φυλακές όπως τους 2 πρόσφατους θανάτους στα Διαβατά, τον αναβρασμό που υπάρχει στις φυλακές Λάρισας αλλά και τη γενικευμένη θανατοπολιτική στα κέντρα κράτησης μεταναστ(ρι)ών. Όμως για το κράτος, πρόκειται για ανθρώπους β διαλογής. Όπως και για τους αστέγους, τους τοξικοεξαρτημένους και κάθε άλλη που έχει αφεθεί στην τύχη του όλο αυτό το διάστημα.

Εμείς από την πλευρά μας, γνωρίζοντας πως από την αρχή της πανδημίας δε βαδίσαμε ουδέποτε ως προς το τέλος, μα προς την αρχή μια νέας κανονικότητας οικονομικής μα πάνω από όλα κοινωνικής κρίσης, δεν αφήνουμε κανέναν και καμία μόνη της εκτεθειμένη και αβοήθητη μπροστά στην αδηφάγο κρατική και καπιταλιστική θανατοπολιτική. Χτίζουμε δίκτυα αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας για να στηρίξουμε τις κοινωνικές ανάγκες, σπάμε στην πράξη τις απαγορεύσεις και τον έλεγχο, δε σιωπούμε στο μονοπώλιο της κρατικής προπαγάνδας, δε λυγίζουμε παρά τη συνεχή καταστολή που βιώνουμε, είτε μέσα από την εκκένωση της κατάληψης μας είτε από τις συλλήψεις συντρόφων μας και μένουμε ενεργές για να αναδείξουμε τις πραγματικές ευθύνες και τους πραγματικούς ενόχους. Και δεν θα ξεχάσουμε όσους σκότωσε η κρατική αδιαφορία και πολιτική: τους νεκρούς κρατούμενους στις φυλακές, τις νεκρές μετανάστριες στα κέντρα κράτησης και όλους όσους άφησαν τη ζωή τους επειδή δε μπόρεσαν να ανταπεξέλθουν σε αυτή συνθήκη. Μια συνθήκη που δημιούργησε το ίδιο το κράτος και ο καπιταλισμός, έτσι ώστε κάποιες από μας να μη χωράμε.

Η συλλογική σωτηρία των ζωών μας είναι η μόνη ατομική ευθύνη που έχουμε

Στον πόλεμο του κράτους και των αφεντικών απαντάμε με πόλεμο

Κάτω τα ξερά σας από τους 2 συντρόφους μας

Παρέμβαση στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης

Το κράτος καταστέλλει την κοινωνική και ταξική αλληλεγγύη για να επιβάλλει τον καπιταλιστικό προσανατολισμό στη διαχείριση της πανδημίας. Τα μέτρα που λαμβάνει εντείνουν τους ταξικούς διαχωρισμούς και τον αποκλεισμό ολοένα και περισσότερων κομματιών της κοινωνικής βάσης. Οι φυλακές και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης ασφυκτιούν απο τον υπερπληθυσμό, οι εργαζόμενες εκτίθενται καθημερινά στις εγκληματικές (για τη συνθήκη που ζούμε) συνθήκες μισθωτής σκλαβιάς (συνωστισμός στις βιομηχανικές μονάδες, κανένα μέτρο πρόληψης κ.α.), τα ποσοστά φτώχειας και εξαθλίωσης εκτοξεύονται καθημερινά ελλείψει κρατικής μέριμνας και πρόνοιας… Και όλα αυτά τη στιγμή που το ΕΣΥ σκόπιμα υποβαθμίζεται καθημερινά για την ενίσχυση του ιδιωτικού τομέα.

Η ψήφιση του νέου αντεργατικού νομοσχεδίου αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της νεοφιλελεύθερης ανασυγκρότησης του κρατικού σχεδιασμού. Καταστρατηγεί και τα στοιχειώδη απεργιακά δικαιώματα, παρανομοποιώντας τους συνδικαλιστικούς αγώνες, κανονικοποιεί την απλήρωτη εργασία αυξάνοντας το ετήσιο πλαφόν στις υπερωρίες και επεκτείνει την κυριακάτικη εργασία σε ακόμα περισσότερους κλάδους.

Εκατοντάδες εργαζόμενες όλο αυτό το διάστημα έρχονται αντιμέτωπες με την εντατικοποίηση της ταξικής εκμετάλλευσης και την ελαστικοποίηση της εργασίας. Εργαζόμενες στον κλάδο της υγείας, της καθαριότητας, της βιομηχανικής παραγωγής, του επισιτισμού, των διανομών και του εμπορίου τροφίμων όλο αυτό το διάστημα εκτίθενται σε συνεχή υγειονομικό κίνδυνο, πολλές φορές χωρίς την παροχή και των στοιχειωδών μέτρων ατομικής προστασίας. Το κράτος και ο καπιταλισμός θέτουν ως άμεση προτεραιότητα το αλώβητο πέρασμα του χρηματοπιστωτικού ολοκληρωτισμού μέσα από τη πανδημική κρίση, αδιαφορώντας για το κόστος που θα επιφέρει η επιλογή αυτή στις τάξεις των εκμεταλλευόμενων.

Στον αντίποδα τα αφεντικά συσπειρώνονται για να περιφράξουν τα οικονομικά και πολιτικά τους συμφέροντα. Στην πόλη μας, κάτω από τη δράκα του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου, οι εκφραστές της ταξικής βίας απέναντι στην εκμεταλλευόμενη βάση, συγκροτούν ένα κοινό μπλόκ δυνάμεων για να περισώσουν τις επενδύσεις και τη παραγωγική δραστηριότητα των επιχειρήσεων τους. Θα αναφέρουμε ενδεικτικά πως πρόεδρος του ΕΒΕΘ αυτή τη στιγμή είναι ο Ιωάννης Μασούτης, ένας από τους πιο επιφανείς επιχειρηματίες και επενδυτές στη βόρεια Ελλάδα. Ο ίδιος διευθύνει 264 καταστήματα λιανικής πώλησης τροφίμων και ποτών, υφαρπάζοντας την εργατική δύναμη χιλιάδων εργαζόμενων που εξοντώνονται καθημερινά κάτω απόεντατικοποιημένους ρυθμούς εκμετάλλευσης με ανύπαρκτα μέτρα πρόληψης, μέριμνας και προστασίας. Ως συνέχεια των παρεμβάσεων κοινωνικής και ταξικής αλληλεγγύης σε όσους εκτίθενται καθημερινά για τα κέρδη των αφεντικών, την Δευτέρα 30 Νοέμβρη πραγματοποιήσαμε παρέμβαση με μπογιές και τρικάκια στο κτίριο του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.

Η μόνη ατομική ευθύνη που έχουμε, είναι η μαχητική υπεράσπιση της συλλογικής σωτηρίας των ζωών μας και η οργάνωση της κοινωνικής και ταξικής αντεπίθεσης στον κόσμο των αφεντικών. Στηρίζουμε τις κινητοποιήσεις και τους αγώνες των εργαζομένων, ενισχύοντας στην πράξη τις αντιστάσεις τους,  γιατί η τρομοκρατία του κράτους και των αφεντικών σπάει στους δρόμους του αγώνα, της κοινωνικής συνείδησης και της ταξικής αλληλεγγύης.  

Άμεση λήψη μέτρων ουσίας για όλους

Πόλεμος σε κράτος και αφεντικά

Παρεμβάσεις κοινωνικής και ταξικής αλληλεγγύης εν όψει της 26ης Νοέμβρη

Το κράτος καταστέλλει την κοινωνική και ταξική αλληλεγγύη για να επιβάλλει τον καπιταλιστικό προσανατολισμό στη διαχείριση της πανδημίας. Τα μέτρα που λαμβάνει εντείνουν τους ταξικούς διαχωρισμούς και τον αποκλεισμό ολοένα και περισσότερων κομματιών της κοινωνικής βάσης. Οι φυλακές και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης ασφυκτιούν απο τον υπερπληθυσμό, οι εργαζόμενες εκτίθενται καθημερινά στις εγκληματικές (για τη συνθήκη που ζούμε) συνθήκες μισθωτής σκλαβιάς (συνωστισμός στις βιομηχανικές μονάδες, κανένα μέτρο πρόληψης κ.α.), τα ποσοστά φτώχειας και εξαθλίωσης εκτοξεύονται καθημερινά ελλείψει κρατικής μέριμνας και πρόνοιας… Και όλα αυτά τη στιγμή που το ΕΣΥ υποβαθμίζεται καθημερινά σκόπιμα για την ενίσχυση του ιδιωτικού τομέα.

Εκατοντάδες εργαζόμενες όλο αυτό το διάστημα έρχονται αντιμέτωπες με την εντατικοποίηση της ταξικής εκμετάλλευσης και την ελαστικοποίηση της εργασίας. Εργαζόμενες στον κλάδο της υγείας, της καθαριότητας, της βιομηχανικής παραγωγής, του επισιτισμού, των διανομών και του εμπορίου τροφίμων όλο αυτό το διάστημα εκτίθενται σε συνεχή υγειονομικό κίνδυνο, πολλές φορές χωρίς την παροχή και των στοιχειωδών μέτρων ατομικής προστασίας. Το κράτος θέτει ως άμεση προτεραιότητα το αλώβητο πέρασμα του χρηματοπιστωτικού ολοκληρωτισμού μέσα από τη πανδημική κρίση, αδιαφορώντας για το κόστος που θα επιφέρει η επιλογή αυτή στις τάξεις των εκμεταλλευόμενων.

Η ψήφιση του νέου αντεργατικού νομοσχεδίου αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της νεοφιλελεύθερης ανασυγκρότησης του κρατικού σχεδιασμού. Καταστρατηγεί και τα στοιχειώδη απεργιακά δικαιώματα, παρανομοποιώντας τους συνδικαλιστικούς αγώνες, κανονικοποιεί την απλήρωτη εργασία αυξάνοντας το ετήσιο πλαφόν στις υπερωρίες και επεκτείνει την κυριακάτικη εργασία σε ακόμα περισσότερους κλάδους.

Με σημείο αναφοράς τις απεργιακές κινητοποιήσεις της 26ης Νοέμβρη, πραγματοποιήσαμε όλες αυτές τις μέρες μια σειρά παρεμβάσεων κοινωνικής και ταξικής αλληλεγγύης σε γειτονιές της πόλης και εργασιακούς χώρους με τρικάκια, πανό, στράτσα και αφίσες. Συγκεκριμένα πραγματοποιήσαμε παρεμβάσεις

• στη Βιομηχανική Περιοχή της Σίνδου ενάντια στο καθεστώς εξόντωσης των εργαζομένων στις βιομηχανίες παραγωγής, εκεί οπού οι λέξεις συνωστισμός και έλλειψη μέτρων αποτελούν κανόνα και όχι απαγόρευση. Όλοι μας θυμόμαστε το θάνατο εργαζομένου στο κάτεργο της HB Body από την αδιαφορία του αφεντικού της επιχείρησης.

• σε εργοτάξια του Μετρό, σε χώρους εργασίας και στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης ενάντια στις εργοδοτικές δολοφονίες και την εξόντωση των εργαζομένων, ενάντια στις απολύσεις προτάσσοντας την γενικευμένη απεργία και το μπλοκάρισμα της κίνησης του εμπορεύματος και της παραγωγής.

• σε τράπεζες, εταιρείες κινητής τηλεφωνίας, λαϊκές αγορές και γειτονιές προτάσσοντας τις αρνήσεις πληρωμών, τις αυτομειώσεις ενοικίων και τις καταλήψεις σπιτιών για την κάλυψη των στεγαστικών μας αναγκών αλλά και την εναντίωση στη συναίνεση στον γενικευμένο ελέγχο και την επιτήρηση των μετακινήσεών μας και της κυκλοφορίας προπαγανδίζοντας παράλληλα το Δίκτυο αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας που στεγάζεται στον εκχ “Σχολείο για τη μάθηση της Ελευθερίας”.

• σε σούπερ μάρκετ για τη λήψη μέτρων και την αλληλεγγύη στις εργαζόμενες που όλο αυτό το διάστημα βρίσκονται σε συνεχή έκθεση και εξαντλητικά ωράρια, προτάσσοντας παράλληλα την οργάνωση συλλογικών απαλλοτριώσεων αγαθών και χρημάτων για την κάλυψη των αναγκών μας.

Η μόνη ατομική ευθύνη που έχουμε, είναι η μαχητική υπεράσπιση της συλλογικής σωτηρίας των ζωών μας και η οργάνωση της κοινωνικής και ταξικής αντεπίθεσης στον κόσμο των αφεντικών. Στηρίζουμε τις απεργιακές κνητοποιήσεις της 26ης Νοέμβρη γιατί η τρομοκρατία του κράτους και των αφεντικών σπάει στους δρόμους του αγώνα, της κοινωνικής συνείδησης και της ταξικής αλληλεγγύης.