Ιταλία: Εντοπισμός μικροφώνων σε κτίρια στην Πίζα και στη Φολόνικα

Στις 31 Ιανουαρίου εντοπίσαμε μικρόφωνα* στο Αναρχικό Γκαράζ στην Πίζα, όπως επίσης και στο σπίτι ενός συντρόφου στη Φολόνικα. Οι συσκευές ήταν συνδεδεμένες με τα ηλεκτρονικά συστήματα των δυο κτιρίων, και χρησιμοποιούνταν για να ακούν τις συζητήσεις τους για ένα χρονικό διάστημα κάμποσων μηνών. Ας σημειωθεί εδώ πως οι κατάσκοποι εισήλθαν στου χώρους με μια τεχνολογική συσκευή που πραγματοποιεί ένα είδος υπερηχητικού σκαναρίσματος μέσα απ’ τις κλειδαριές.

Οι μπάτσοι ξεκίνησαν τις έρευνές τους έπειτα από μια εμπρηστική επίθεση σε ένα εργαστήρι ζωοτομίας στην Πίζα, γεγονός που ποτέ δεν αναφέρθηκε στον τύπο.

* η εταιρεία που προμήθευσε τις συσκευές αυτές είναι η Lutech Spa, με έδρα στο Roncello (MB)

Πηγή: earsandeyes

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Ελβετία: Σπάσιμο γραφείων της Uber

Λάβαμε στις 9/2/2019

ΣΠΑΣΙΜΟ ΓΡΑΦΕΙΩΝ ΤΗΣ UBER, ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΦΟΡΟΥΜ

Ενώ αυτές τις μέρες οι πλούσιοι και οι ισχυροί συναντιούνται στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός, χτες το βράδυ (23 Ιανουαρίου 2020) επισκεφτήκαμε έναν στρατηγικό συνεργάτη του Φόρουμ, σπάζοντας τις τζαμαρίες στο παράρτημα της Uber στην οδό Badener στη Ζυρίχη. Κατ’ αρχάς η Uber, ως στρατηγικός εταίρος της συνάντησης κορυφής, προσφέρει αρκετούς λόγους για επίθεση. Ας εμβαθύνουμε λοιπόν στις δραστηριότητες της Uber, εκτός από τη συνεισφορά της στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ.

Η Uber ξεκίνησε το 2009 στις ΗΠΑ και εξελίχθηκε σε μια πλατφόρμα με ετήσια κέρδη πάνω από 10 δισεκατομμύρια δολάρια. Πλέον η εταιρία λειτουργεί παγκοσμίως και είναι σήμερα κάτι πολύ παραπάνω από μια φθηνότερη εναλλακτική των ταξί και της παράδοσης γευμάτων. Στους μεγάλους επενδυτές της ανήκουν η Goldman Sachs και η Google (ή αλλιώς η Alphabet Inc.), οι οποίες δεν επενδύουν εκατομμύρια χωρίς κερδοσκοπικό συμφέρον. Η Uber πρόκειται να εισέλθει σε νέους τομείς της μεταφοράς και γενικότερα της κοινωνικής ζωής στην καπιταλιστική λογική εκμετάλλευσης. H ψηφιοποίηση και άλλων τομέων της ζωής προχωράει. Σε αυτόν τον καινούριο “έξυπνο” κόσμο, οι εφαρμογές και οι πλατφόρμες φυτρώνουν σαν μανιτάρια. Η τεχνολογική πρόοδος απελευθερώνει όλο και μεγαλύτερο κομμάτι της ζωής για το κεφάλαιο και εντατικοποιεί τον ρυθμό της ζωής, σύμφωνα με την δική της λογική.

Εταιρίες όπως η Uber, αυτοπαρουσιάζονται ως ουδέτερες πλατφόρμες διαμεσολάβησης για εύρεση θέσεων εργασίας προσπαθώντας έτσι να καλύψουν τον τρόπο με τον οποίο εκμεταλλεύονται. Ισχυρίζονται ότι δεν είναι οι προϊστάμενοι που αποσπούν την προστιθέμενη αξία αλλά μεσάζοντες μεταξύ των αυτοαπασχολούμενων. Το σύνθημά τους είναι “οι οδηγοί δεν δουλεύουν για την Uber αλλά με την Uber!”. Αυτοί δεν είναι εργαζόμενοι αλλά συμβατικοί εταίροι. Αυτό που η Uber καμουφλάρει ως νέα μορφή αυτοαπασχόλησης, το να επαφίεται στη βούληση των οδηγών το πόσο θέλουν να δουλέψουν (αμοιβαία εκμετάλλευση), κρύβει υστεροβουλία. Με αυτή τη μορφή απασχόλησης η Uber δεν προσφέρει στους εργαζομένους της δικά της μέσα παραγωγής. Οι οδηγοί επωμίζονται οι ίδιοι το κόστος για το αυτοκίνητο, την ασφάλιση, τη βενζίνη και τις επισκευές. Έτσι θεωρούνται “αυτοαπασχολούμενοι” χωρίς κοινωνική ασφάλιση, όπως η ασφάλιση σε περίπτωση ατυχήματος ή η συνταξιοδότηση. Μια κατάσταση που αφορά ακόμα και την αστική τάξη: για το ομοσπονδιακό δικαστήριο υπάρχει θέμα για το αν η Uber είναι υπεύθυνη για τις κοινωνικές εισφορές των οδηγών. Εν τω μεταξύ η Uber παραμένει μια κερδοφόρα εταιρία δεδομένου ότι ο καθένας κερδίζει προμήθεια περίπου 20% σε κάθε ναύλο. Αυτή η ψευτοανεξαρτησία των οδηγών αποκρύπτει έτσι την ανάγκη μισθολογικής εργασίας και αυτοβελτίωσης μιας και η Uber παρακολουθεί και αξιολογεί συνέχεια την εργασιακή συμπεριφορά. Η χρονική διαθεσιμότητα ή το ποσοστό των ταξιδιών που απορρίφθηκαν και ολοκληρώθηκαν αξιολογούνται και καταγράφονται σε βαθμολογία. Με αυτό το σκορ, ένας αλγόριθμος μπορεί αυτόματα να επηρεάσει το ποιος προτιμάται να λάβει εντολές μεταφοράς. Η όλο και αυξανόμενη επισφάλεια των εργασιακών σχέσεων αποτελεί τμήμα της εταιρικής δραστηριότητας της Uber. Για να μην αναφέρουμε και την τεράστια συλλογή και επεξεργασία προσωπικών δεδομένων που φυσικά επηρεάζει και τους επιβάτες της Uber. H Google και η Facebook έχουν ανοίξει τον δρόμο: H εκμετάλλευση των δεδομένων αποτελεί κερδοφόρο επιχειρηματικό μοντέλο και περιλαμβάνει όχι μόνο τη συλλογή δεδομένων αλλά και τη δυνατότητα ελέγχου της κοινωνικής σύνδεσης. Οι ψηφιακές εταιρείες συνεχίζουν να εργάζονται για να πουλήσουν την ψηφιοποίηση ως τεχνολογική θεραπεία.

Εν πάση περιπτώσει, θα θέλαμε να σας προσκαλέσουμε να μην τυφλώνεστε από την Uber και τους υπόλοιπους συνεργάτες και να μην αφήνετε τους εαυτούς σας να απεικονίζονται ως άτρωτοι συμμέτοχοι σε ένα άυλο σύννεφο, αλλά να δούμε και να ασχοληθούμε με την λογική εργασίας και ζωής που αναπτύσσουν και ενισχύουν. Επίσης οι ψηφιακοί γίγαντες έχουν γραφεία και διασυνδέσεις στον μη ψηφιακό κόσμο, τα οποία είναι ευπρόσβλητα. Η Uber έχει παραρτήματα, όπως αυτό στο οποίο επιτεθήκαμε, όπου υπάρχουν μικρές εισαγωγές εργασίας ή διανέμονται τσάντες μεταφοράς Uber-Eats, η Google καταλαμβάνει μεγάλα τμήματα του Europaallee (εμπορικό πολυκατάστημα στη Ζυρίχη) με τα γραφεία και τις εταιρείες της, όπως η Amazon, και είναι εξαρτημένες από πολύπλοκες και δικτυωμένες εφοδιαστικές εταιρείες που καθίστανται με τη σειρά τους ευάλωτες.

Η UBER ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ

ΝΑ ΣΥΝΤΡΙΨΟΥΜΕ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ!

Πηγή: barrikade.info
Μετάφραση: Lobo Negro

Ουρουγουάη, Μοντεβιδέο: Εμπρηστική επίθεση σε όχημα της εταιρείας security G4S

Ξημερώματα Τρίτης 3 Φλεβάρη, “διαρρήξαμε” την “ασφάλεια” της ιδιωτικής εταιρείας security G4S*, πυρπολώντας ένα απ’ τα οχήματά της στη διασταύρωση των οδών Cufré και Cagancha, και καταστρέφοντάς το πλήρως.

Όσες κάμερες κι αν τοποθετήσουν, δεν πρόκειται ούτε να νιώσουν ασφαλείς, ούτε και να καταπνίξουν τον αγώνα!

Ας ανάψουμε το φιτίλι της αντίστασης, ας οργανωθούμε με τα κοντινά μας άτομα.

μαύρα θεριά

* H G4S αποτελεί μια απ’ τις μεγαλύτερες ιδιωτικές εταιρείες security στον κόσμο, διαχειρίζεται φυλακές και στρατόπεδα συγκέντρωσης για τις μετανάστριες και τους μετανάστες χωρίς χαρτιά, ιδίως στο Ηνωμένο Βασίλειο, τις ΗΠΑ και την Αυστραλία.

Πηγές: ActForFreedomNow & AnarchistsWorldWide

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Shoshana Zuboff: Τι είναι ο Καπιταλισμός της Επιτήρησης;

Απόσπασμα από την εισαγωγή του βιβλίου The Age of Surveillance Capitalism: The Fight for a Human Future at the New Frontier of Power (PublicAffairs, 2019). Η Shoshana Zuboff είναι ακαδημαϊκός και συγγραφέας. Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας

Ο καπιταλισμός της επιτήρησης διεκδικεί για λογαριασμό του την ανθρώπινη εμπειρία ως μια ελεύθερη πρώτη ύλη προς μετατροπή σε συμπεριφορικά δεδομένα. Αν και κάποια από αυτά τα δεδομένα χρησιμοποιούνται για την βελτίωση προϊόντων ή υπηρεσιών, τα υπόλοιπα χαρακτηρίζονται ως ιδιοταγές συμπεριφορικό πλεόνασμα, που τροφοδοτείται σε μια προηγμένη μεταποιητική διαδικασία γνωστή ως «νοημοσύνη της μηχανής», και μετατρέπεται σε προϊόντα πρόβλεψης που προβλέπουν τι θα κάνεις τώρα, σε λίγο ή αργότερα. Τέλος αυτά τα προϊόντα πρόβλεψης ανταλλάσσονται σε ένα νέο είδος αγοράς για συμπεριφορικά προϊόντα που ονομάζω συμπεριφορικές προθεσμιακές (futures) αγορές. Οι καπιταλιστές της επιτήρησης έχουν γίνει τρομερά πλούσιοι μέσω αυτών των δραστηριοτήτων, γιατί πολλές εταιρίες είναι πρόθυμες να στοιχηματίσουν στην μελλοντική μας συμπεριφορά.   

Όπως μπορούμε να δούμε, η ανταγωνιστική δυναμική αυτών των νέων αγορών οδηγούν τους καπιταλιστές της επιτήρησης να αποκτήσουν ακόμη πιο προγνωστικές πηγές συμπεριφορικού πλεονάσματος: τις φωνές μας, τις προσωπικότητες, και τα συναισθήματα. Στο τέλος, οι καπιταλιστές της επιτήρησης ανακάλυψαν πως τα πιο προγνωστικά συμπεριφορικά δεδομένα προέρχονται από την παρέμβαση στη κατάσταση των πραγμάτων ώστε να σπρώξουν, να στρέψουν, να συντονίσουν και να οδηγήσουν τη συμπεριφορά προς επικερδή αποτελέσματα. Ανταγωνιστικές πιέσεις παρήγαγαν αυτή την αλλαγή, στην οποία αυτοματοποιημένες μηχανικές διαδικασίες όχι μόνο ξέρουν τη συμπεριφορά μας αλλά επίσης διαμορφώνουν τη συμπεριφορά μας σε μαζική κλίμακα. Με τον αναπροσανατολισμό αυτό από την γνώση προς την δύναμη, δεν είναι αρκεί πλέον η αυτοματοποίηση ροών πληροφοριών για εμάς· ο στόχος πλέον είναι να αυτοματοποιήσουν εμάς. Σε αυτή τη φάση της εξέλιξης του καπιταλισμού της επιτήρησης, τα μέσα της παραγωγής είναι υποταγμένα σε όλο και πιο περίπλοκα και συνολικά «μέσα συμπεριφορικής τροποποίησης». Με το τρόπο αυτό, ο καπιταλισμός της επιτήρησης γεννά ένα νέο είδος εξουσίας που ονομάζω εργαλειακή (instrumentarianism). Η εργαλειακή εξουσία γνωρίζει και διαμορφώνει την ανθρώπινη συμπεριφορά προς το σκοπό τρίτων. Αντί για εξοπλισμούς και στρατούς, ασκεί την θέληση της μέσα από το αυτοματοποιημένο μέσο μιας όλο και ευρύτερης υπολογιστικής αρχιτεκτονικής «έξυπνων» δικτυωμένων συσκευών, πραγμάτων και χώρων.

Θα δούμε την ανάπτυξη και την διάδοση αυτών των δραστηριοτήτων και της εργαλειακής εξουσίας που τα συντηρεί. Πράγματι, έχει γίνει δύσκολο να ξεφύγεις από αυτό το μεγαλεπήβολο σχέδιο αγοράς, τα πλοκάμια της οποίας εκτείνονται από την ήπια καθοδήγηση του κοπαδιού των αθώων παιχτών του Pokémon Go να φάνε, να πιούν, και να αγοράσουν στα εστιατόρια, τα μπαρ και τα φαστφουντάδικα, και καταστήματα που πληρώνουν για να παίξουν στις συμπεριφορικές προθεσμιακές αγορές ως την ανελέητη εκμετάλλευση του πλεονάσματος από τα προφίλ στο Facebook για το σκοπό της διαμόρφωσης ατομικής συμπεριφοράς, είτε είναι η αγορά αλοιφής για σπυράκια στις 17:45 την Παρασκευή, στο πάτημα «ναι» σε μια προσφορά για νέα παπούτσια τρεξίματος καθώς οι ενδορφίνες ορμούν στο εγκέφαλό σας μετά το μακρύ κυριακάτικο πρωϊνό τρέξιμο, ή τι να ψηφίσετε την επόμενη Κυριακή. Όπως ακριβώς ο βιομηχανικός καπιταλισμός σπρώχνονταν προς την συνεχή εντατικοποίηση των μέσων παραγωγής, έτσι και οι καπιταλιστές της επιτήρησης και οι παίκτες τους στην αγορά είναι εγκλωβισμένοι στη συνεχή εντατικοποίηση των μέσων συμπεριφορικής τροποποίησης και την συγκέντρωση της δύναμης της εξουσίας της εργαλειακής εξουσίας.

Ο καπιταλισμός της επιτήρησης είναι αντίθετος από το πρώιμο ψηφιακό όνειρο, εξορίζοντας το Ενσυνείδητο Σπίτι στην αρχαία ιστορία. Αντίθετα, καταστρέφει την ψευδαίσθηση πως η δικτυωμένη μορφή φέρει κάποιου είδους εγγενούς ηθικού περιεχομένου, το πως να είσαι «συνδεδεμένος» είναι με κάποιος τρόπο από φυσικού του φιλοκοινωνικό, εγγενώς περιεκτικό, ή πως έχει φυσική τάση προς τον εκδημοκρατισμό της γνώσης. Η ψηφιακή σύνδεση είναι πλέον το μέσο προς τον εμπορικό στόχο τρίτων. Στο πυρήνα του, ο καπιταλισμός της επιτήρησης είναι παρασιτικός και αυτοαναφορικός. Ανασταίνει την παλιά απεικόνιση του καπιταλισμού από τον Karl Marx ως βρυκόλακα που τρέφεται από την εργασία, αλλά με μια απροσδόκητη αλλαγή. Ο καπιταλισμός της επιτήρησης αντί με εργασία, τρέφεται από κάθε πτυχή της ανθρώπινης εμπειρίας.

Η Google επινόησε και τελειοποίησε τον καπιταλισμό της επιτήρησης σχεδόν με τον ίδιο τρόπο που η General Motors εκατό χρόνια πριν επινόησε και τελειοποίησε τον διευθυντικό καπιταλισμό. Η Google ήταν ο πρωτοπόρος του καπιταλισμού της επιτήρησης στη θεωρία και στη πράξη, τη μεγάλη επένδυση για έρευνα και ανάπτυξη, και η πρωτοπορία στον πειραματισμό και την εφαρμογή, αλλά πλέον δεν είναι ο μοναδικός παίχτης σε αυτό το γήπεδο. Ο καπιταλισμός της επιτήρησης γρήγορα επεκτάθηκε στο Facebook και αργότερα στη Microsoft. Στοιχεία δείχνουν πως η Amazon έχει στραφεί σε αυτή τη κατεύθυνση και αποτελεί μόνιμη πρόκληση για την Apple, τόσο ως εξωτερική απειλή και ως πηγή εσωτερικού διαλόγου και σύγκρουσης.

Ως πρωτοπόρος του καπιταλισμού της επιτήρησης, η Google εγκαινίασε μια δίχως προηγούμενο επιχείρηση αγοράς στους αχαρτογράφητους χώρους του ίντερνετ, όπου  αντιμετώπισε ελάχιστα εμπόδια από το νόμο ή ανταγωνιστές, όπως ένα χωροκατακτητικό είδος σε ένα περιβάλλον ελεύθερο από φυσικούς θηρευτές. Οι ηγέτες της έσπρωξαν την συστημική συνέχεια της επιχείρησης τους με ένα καταιγιστικό ρυθμό που ούτε οι δημόσιοι θεσμοί ούτε άτομα μπορούσαν να ακολουθήσουν. Η Google επίσης ευνοήθηκε από ιστορικά γεγονότα όταν ένας μηχανισμός εθνικής ασφάλειας κινητοποιημένος από τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου είχε την τάση να φροντίζει, να μιμείται, να προστατεύει, και να οικειοποιείται τις αναδυόμενες ικανότητες του καπιταλισμού της επιτήρησης για χάρη της απόλυτης γνώσης και την υπόσχεση του για βεβαιότητα.

Οι καπιταλιστές της επιτήρησης σύντομα συνειδητοποίησαν πως μπορούσαν να κάνουν οτιδήποτε ήθελαν, και το έκαναν. Μεταμφιέστηκαν με τα ρούχα του υπερασπιστή και της χειραφέτησης, επικαλούμενοι και εκμεταλλευόμενοι τις σύγχρονες αγωνίες, με την αληθινή δράση να είναι κρυμμένη μακριά από το προσκήνιο. Ο χιτώνας αορατότητας τους ήταν υφασμένος με ίσα μέρη από την χειραφετική γλώσσα του διαδικτύου, την ικανότητα για γρήγορη κίνηση, την βεβαιότητα τεράστιων ροών εισοδήματος, και την άγρια, ανυπεράσπιστη φύση της περιοχής που θα κατακτούσαν και θα αξίωναν. Ήταν προστατευμένοι από την εγγενή ασάφεια των αυτοματοποιημένων διαδικασιών που εξουσιάζουν, την άγνοια που δημιουργούν αυτές οι διαδικασίες, και η αίσθηση της βεβαιότητας που δημιουργούν.

Ο καπιταλισμός της επιτήρησης δεν περιορίζεται πλέον μόνο στα δράματα του ανταγωνισμού των μεγάλων εταιριών του διαδικτύου, όπου οι προθεσμιακές συμπεριφορικές αγορές αρχικά στόχευαν στην διαδικτυακή διαφήμιση. Οι μηχανισμοί και τα οικονομικά κίνητρα του έχουν γίνει το τυπικό μοντέλο για τις περισσότερες εταιρίες που βασίζονται στο διαδίκτυο. Τελικά, η πίεση του ανταγωνισμού έσπρωξαν την επέκταση στον φυσικό κόσμο, όπου οι ίδιοι θεμελιώδεις μηχανισμοί που οικειοποιούνται τον διαδικτυακή μας περιήγηση, τα like και τα click εκπαιδεύονται κατά τη διάρκεια του τρεξίματος στο πάρκο, στη συζήτηση στο πρωινό, ή στο κυνήγι για χώρο στάθμευσης. Σήμερα τα προϊόντα πρόγνωσης ανταλλάσσονται σε συμπεριφορικές προθεσμιακές αγορές που εκτείνονται πέρα από τις στοχευμένες διαδικτυακές διαφημίσεις σε πολλούς  άλλους τομείς, συμπεριλαμβανομένων των ασφαλίσεων, του εμπορίου, των οικονομικών, και μια όλο και ευρύτερη γκάμα από εταιρίες αγαθών και υπηρεσιών αποφασισμένων να συμμετάσχουν σε αυτές τις νέες και κερδοφόρες αγορές. Είτε πρόκειται για μια «έξυπνη» οικιακή συσκευή, αυτό που οι ασφαλιστικές εταιρίες αποκαλούν «συμπεριφορική ασφάλιση», ή κάποια από χιλιάδες άλλες συναλλαγές, τώρα πληρώνουμε για την ίδια μας την υποδούλωση.

Τα προϊόντα και οι υπηρεσίες του καπιταλισμού της επιτήρησης δεν είναι αντικείμενα μιας ανταλλαγής αξίας. Δεν δημιουργούν δημιουργικές ανταλλαγές παραγωγού-καταναλωτή. Αντίθετα, είναι τα «δολώματα» που προσελκύουν τους χρήστες στις αποσπαστικές τους δραστηριότητες στην οποία οι προσωπικές μας εμπειρίες συγκεντρώνονται και συσκευάζονται ως τα μέσα για σκοπούς τρίτων. Δεν είμαστε οι «πελάτες» του καπιταλισμού της επιτήρησης. Αν και το ρητό μας λέει «Αν είναι τζάμπα, τότε το προϊόν είσαι εσύ», είναι και αυτό λάθος. Είμαστε οι πηγές του κρίσιμου πλεονάσματος του καπιταλισμού της επιτήρησης: τα αντικείμενα μιας τεχνολογικά προηγμένης και όλο και περισσότερο αναπόφευκτη δραστηριότητα απόσπασης πρώτης ύλης. Οι πραγματικοί πελάτες του καπιταλισμού της επιτήρησης είναι οι εταιρίες που συναλλάσσονται στις αγορές του για μελλοντικές συμπεριφορές.

Αυτή η λογική μετατρέπει την συνηθισμένη ζωή σε μια καθημερινή ανανέωση μιας φαουστικής συμφωνίας του 21ου αιώνα. «Φαουστική» επειδή είναι σχεδόν αδύνατο να απομακρύνουμε τους εαυτούς μας, παρά το γεγονός πως αυτό που θα πρέπει να δώσουμε σε αντάλλαγμα θα καταστρέψει τη ζωή όπως την ξέρουμε. Σκεφτείτε πως το ίντερνετ έχει γίνει απαραίτητη για την κοινωνική συμμετοχή, που πλέον η αγορά έχει κορεστεί με εμπορεύματα, και αυτό το εμπόρευμα είναι πλέον υποταγμένο στον καπιταλισμό της επιτήρησης. Η εξάρτηση μας είναι στην καρδιά του σχεδίου του καπιταλισμού της επιτήρησης, στο οποίο οι ουσιαστικές μας ανάγκες για αποτελεσματική ζωή ανταγωνίζονται εναντίον της τάσης για αντίσταση για τις όλο θράσος εισβολές του. Αυτή η σύγκρουση παράγει ένα ψυχικό μούδιασμα που μας εξοικειώνει με την πραγματικότητα του να παρακολουθείσαι, να αναλύεσαι, να είσαι υπό εκμετάλλευση, να τροποποιείσαι. Μας προδιαθέτει στο να εκλογικεύσουμε την κατάσταση με παραιτημένο κυνισμό, δημιουργεί δικαιολογίες που λειτουργούν σαν μηχανισμοί άμυνας («Δεν έχω τίποτα να κρύψω»), ή να βρούμε άλλους τρόπους για να χώσουμε τα κεφάλια μας στην άμμο, επιλέγοντας την άγνοια λόγω αγανάκτησης και αδυναμίας. Με το τρόπο αυτό, ο καπιταλισμός της επιτήρησης επιβάλει μια ουσιαστικά αισχρή επιλογή που οι άνθρωποι του 21ου αιώνα δεν θα έπρεπε να χρειάζεται να κάνουν, και η κανονικοποίηση του μας αφήνει να τραγουδάμε αλυσοδεμένοι.

Ο καπιταλισμός της επιτήρησης δραστηριοποιείται μέσα από, δίχως προηγούμενο, ασυμμετρίες  στη γνώση και τη δύναμη που παράγει γνώση. Οι καπιταλιστές της επιτήρησης γνωρίζουν τα πάντα για εμάς, ενώ οι δραστηριότητες τους είναι σχεδιασμένες για να είναι άγνωστες σε εμάς. Συσσωρεύουν τεράστιες εκτάσεις νέας γνώσης από εμάς, αλλά όχι για εμάς. Προβλέπουν τις μελλοντικές μας πράξεις για το κέρδος άλλων, όχι το δικό μας. όσο ο καπιταλισμός της επιτήρησης και οι προθεσμιακές συμπεριφορικές αγορές του επιτρέπεται να ακμάζουν, η ιδιοκτησία των νέων μέσων συμπεριφορικής τροποποίησης επισκιάζει την ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής ως τη πηγή του καπιταλιστικού πλούτου και εξουσίας στον 21ο αιώνα.

Αυτά τα γεγονότα και οι συνέπειες τους για τις προσωπικές μας ζωές, τις κοινωνίες μας, τις δημοκρατίες μας, και τον αναδυόμενο πληροφοριακό πολιτισμό μας εξετάζονται λεπτομερώς αλλού. Τα στοιχεία και η επιχειρηματολογία που χρησιμοποιούνται εδώ δείχνουν πως ο καπιταλισμός της επιτήρησης είναι μια ανεξέλεγκτη δύναμη που κινητοποιείται από πρωτόγνωρες οικονομικές επιταγές που αδιαφορούν για τους κοινωνικούς κανόνες και εξουδετερώνουν τα στοιχειώδη δικαιώματα που συσχετίζονται με την προσωπική αυτονομία που είναι ουσιώδη για την ίδια την πιθανότητα μιας δημοκρατικής κοινωνίας.

Όπως ακριβώς ο βιομηχανικός πολιτισμός άκμασε εις βάρος της φύσης και τώρα απειλεί να μας κοστίσει τη γη, ένας πληροφοριακός πολιτισμός διαμορφωμένος από τον καπιταλισμό της επιτήρησης και την καινούρια του εργαλειακή εξουσία θα ανθίσει σε βάρος της ανθρώπινης φύσης και θα απειλήσει να μας κοστίσει την ανθρωπιά μας. η βιομηχανική κληρονομιά του κλιματικού χάους μας γεμίζει με απόγνωση, τύψεις, και φόβο. Καθώς ο καπιταλισμός της επιτήρησης γίνεται η κυρίαρχη μορφή του καπιταλισμού της πληροφορίας στο καιρό μας, ποια νέα κληρονομιά καταστροφής και τύψεων θα θρηνούν οι μελλοντικές γενιές; Μέχρι να διαβάσετε αυτές τις λέξεις, το εύρος αυτής της νέας μορφής θα έχει μεγαλώσει καθώς περισσότεροι τομείς, εταιρίες, startups, δημιουργοί εφαρμογών, και επενδυτές συγκεντρώνονται γύρω από αυτή τη μοναδική πιθανή εκδοχή του καπιταλισμού της πληροφορίας. Αυτή η κινητοποίηση και η αντίσταση γεννά θα καθορίσουν ένα σημαντικό πεδίο αντιπαράθεσης πάνω στο οποίο η πιθανότητα για ένα ανθρώπινο μέλλον στο νέο όριο της εξουσίας δοκιμαστεί.

Πηγή:geniusloci

Negative Reviews – “Κάτω απ’ το λιθόστρωτο, οργανικοί διανοούμενοι”

ο παρόν κείμενο γράφτηκε για να αποτελέσει μια απόπειρα κριτικής στην αρχιτεκτονική και τα πορίσματα της έρευνας των Λ. Ρόρη και Β. Γεωργιάδου, “Policy Brief for the Hellenic Observatory Research Grant. Low-intensity violence in crisis-ridden Greece: evidence from the far right and the far left” που παρουσιάστηκε πρόσφατα σε εκδήλωση στο ΕΒΕΑ, με τη συμμετοχή του πολιτικού προϊσταμένου των μπάτσων Μ. Χρυσοχοΐδη. Αποτελεί, επίσης, μια προσπάθεια σύνδεσης της εν λόγω έρευνας με τις αντεγκληματικές και αντιτρομοκρατικές πολιτικές.

Δημοσιεύεται ηλεκτρονικά, υπό μορφή μπροσούρας, τον Ιανουάριο του 2020. Ενθαρρύνεται η πρωτοβουλιακή της εκτύπωση με την παράκληση οποιοδήποτε αντίτιμο, σε περίπτωση διάθεσης φυσικών αντιτύπων, να στοχεύει αποκλειστικά στην κάλυψη των εξόδων της εκτύπωσης.

Η αναπαραγωγή του περιεχομένου του κειμένου είναι ελεύθερη για σκοπούς που αφορούν το φάσμα της αναρχικής σκέψης και πρακτικής. Θα εκτιμούσαμε ιδιαίτερα την αναφορά στην πηγή.

 

Negative Reviews

εργαστήριο για τη μελέτη της ανατομίας της μηχανής

 

mail επικοινωνίας:negative-reviews(AT)riseup.net

 

Περιεχόμενα

 

Κάτω απ’ το λιθόστρωτο, οργανικοί διανοούμενοι σελ.6

Η έρευνα ως πολιτικό κείμενο σελ.9

Παρατηρήσεις πάνω στις παρατηρήσεις: η αντιτρομοκρατική πολιτική πίσω απ’ την έρευνα σελ.36

Η τοποθέτηση Χρυσοχοΐδη και τα αντι-αναρχικά συνέδρια σελ.54

Παράρτημα σελ.67

Βιβλιογραφία σελ.69

Mπροσούρα: Final-Intellectuals.pdf

Πηγή: Athensindymedia

Γερμανία, Βερολίνο: Εμπρηστική επίθεση σε Deutsche Telekom & Nissan

Επίθεση στην Deutsche Telekom και τη Nissan: Απ’ το Βερολίνο ως την Ελλάδα και Παγκόσμια – Μπουρλότο και Φωτιά στο Κράτος, το Κεφάλαιο και τα Αφεντικά!

Τις πρωινές ώρες της 13ης Δεκέμβρη πυρπολήσαμε πέντε εταιρικά οχήματα και μία κεραία αναμεταδόσεων στις εγκαταστάσεις της Deutsche Telekom στην οδό Hannemannstraße στο Britz του Βερολίνο, όπως επίσης και δύο οχήματα μπροστά απ’ την αντιπροσωπεία της Nissan στην οδό Gärtnerstraße στο Alt-Hohenschönhausen του Βερολίνο.

Οι επιθέσεις μας στόχευαν σε δύο εταιρείες οι οποίες παγκοσμίως εμπλέκονται στη διαφύλαξη της εξουσιαστικής νόρμας, και στον πλουτισμό απ’ αυτό, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, όπου η παρούσα κυβέρνηση απειλεί με εκκένωση όλα τα κατειλημμένα κτίρια και τα κοινωνικά κέντρα, και όπου όλοι κι όλες όσες δεν επιτρέπουν στους εαυτούς τους ν’ αφεθούν στη νεοφιλελεύθερη κανονικότητα υπόκεινται σε μαζικές επιθέσεις απ’ το κράτος:

→ Στην Deutsche Telekom, ως τη μεγαλύτερη ευρωπαϊκή εταιρεία Τηλεπικοινωνιών, η οποία, κερδοσκοπώντας απ’ την κρίση, αγόρασε μέρη της πρώην κρατικής εταιρείας ΟΤΕ Α.Ε. (Οργανισμός Τηλεπικοινωνιών Ελλάδας), και τώρα είναι μέτοχος κατά 45%. Με τη θυγατρική της, T-Systems, η Deutsche Telekom αποτελεί παγκόσμια ηγέτιδα εταιρεία στις υπηρεσίες ασφάλειας, στη βιομηχανία και στον ενεργειακό κλάδο.

→ Στη Nissan, ως μια εταιρεία που προμηθεύει τις ελληνικές κατασταλτικές αρχές. Τον Ιούνη του 2019, με τέσσερα Nissan Qashqai Diesel 4×4 και με δύο Nissan Navara για τη Δ.Ε.Ε. (Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών), όπως επίσης και με ένα Nissan NV400 για τα Μ.Α.Τ. (Μονάδες Αποκατάστασης Τάξης), τα οποία παραχωρήθηκαν επίσημα στους μπάτσους μπροστά απ’ την ακαδημία τους στην Αμυγδαλέζα, στα βόρεια της Αθήνας.

Επιλέξαμε τη στιγμή αυτή, επειδή ήταν τον Δεκέμβρη του 2008 όταν η δολοφονία του Αλέξη απ’ τον μπάτσο Κορκονέα στα Εξάρχεια, στην Αθήνα, πυροδότησε μια κοινωνική εξέγερση η οποία συνοδεύτηκε από πληθώρα επιθέσεων διεθνώς στα σύμβολα του κράτους και του κεφαλαίου, και στους δολοφονικούς τους αξιωματούχους.

11 χρόνια αργότερα, οι συνθήκες διαβίωσης δεν έχουν βελτιωθεί, ούτε εδώ, ούτε εκεί. Αντιθέτως, ο κοινωνικός πόλεμος εντείνεται παγκοσμίως. Το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών συνεχίζει να βαθαίνει. Η θριαμβευτική επέλαση του νεοφιλελευθερισμού παράγει μια μάζα ανθρώπων αποκλεισμένων, στους οποίους στερείται η δυνατότητα κοινωνικής συμμετοχής. Αποβληθέντες κι απορριφθέντες στα συντρίμμια της μητρόπολης ή στις φτωχογειτονιές, αποτελούν ανακηρυγμένους εχθρούς, οι οποίοι θά ‘πρεπε να παρακολουθούνται και να καταπιέζονται. Τείχη και κάγκελα, ιδιωτικές υπηρεσίες security, έξυπνες κάμερες και υψηλά εξοπλισμένες αστυνομικές μονάδες, είναι η σαφέστερη έκφανση μιας ολοένα και πιο στρατιωτικοποιούμενης περιοχής, στην οποία, με το προσωπείο της ασφάλειας, εκτυλίσσεται ο πόλεμος ενάντια στους εξαθλιωμένους.

Οι νέες τεχνολογίες κι η επακόλουθη ψηφιακή πρόσβαση στις ζωές μας, επιτρέπουν νέες και πιο διακριτικές τεχνικές διακυβέρνησης. Χιλιάδες επί χιλιάδων δεδομένων που παράγονται καθημερινά, προορίζονται να καταστήσουν κάθε δραστηριότητα μετρησιμη κι ελέγξιμη. Με την Προληπτική Πολιτική, δημιουργήθηκε ο διορατικός μπάτσος, ένα εργαλείο που ταξινομεί τους ανθρώπους σύμφωνα με στερεότυπα και, κατ’ αυτόν τον τρόπο, κατασκευάζει τους εγκληματίες του μέλλοντος. Τέτοιες τεχνολογίες εγκολπώνονται στην αναδιάρθρωση των πόλεων ως Έξυπνες Πόλεις, για την υλοποίηση της οποίας, εταιρείες όπως η Deutsche Telekom εργάζονται συνεχώς με projects υποδομών 5G ή με συστήματα έξυπνης κίνησης, φανάρια, διαχείριση απορριμμάτων και πολλά περισσότερα. Όμως, αυτό επ’ ουδενί δεν αποσκοπεί στο να οδηγήσει σε μια καλύτερη ζωή για όλες κι όλους, μα να ωθήσει σε μιαν ολοκληρωτική ιδέα γενικευμένης επιτήρησης της πόλης και του πληθυσμού της μέσω πρακτικών λύσεων.

Η τεχνολογική επίθεση είναι τόσο επιτυχημένη διότι οι άντρωποι είναι στην πραγματικότητα κοινοτικά όντα. Μέρος της νεοφιλελεύθερης ατζέντας ήταν και είναι η καταστρατήγηση τούτης ακριβώς της κοινοτικής ιδιότητας ώστε να την ανασυναρμολογήσουν σύμφωνα με τη γραμμή της αγοράς μέσω της ψηφιακής κυριαρχίας. Υπό τον φόβο του αποκλεισμού, ακόμη και της εγκληματοποίησης, και μπρος στις υποτιθέμενες χαρές που έχει να μας προσφέρει η Ψηφιακή Πραγματικότητα, εμείς οι ίδιες υφαίνουμε το δίχτυ που μας εγκλείει. Το καθεστώς απομόνωσης στις πόλεις ή ο παραγκωνισμός των αγροτικών κοινοτήτων οδηγεί πολλούς στα χέρια της κατασκευασμένης εθνικής κοινότητας, και, κατά συνέπεια, κόμματα όπως το AfD έχουν μαζικές εισροές ακολούθων. Το να πολεμήσουμε την άνοδο του φασισμού με το να μπολιάζουμε τις ιδέες της αλληλεγγύης και της κοινότητας στους κοινωνικούς αγώνες, αποτελεί λοιπόν σίγουρα καθήκον για τους καιρούς που έπονται.

Όπως συμβαίνει και σε άλλες χώρες αυτή τη στιγμή, η καταλυθείσα αριστερή κυβέρνηση στην Ελλάδα έχει προετοιμάσει το έδαφος για μια νέα άνοδο του δεξιού συντηρητικού καθεστώτος. Η προηγούμενη φάση της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ θά ‘πρεπε να έχει καταδείξει με σαφήνεια προς όσους αμφέβαλλαν πως η συμμετοχή στην εξουσία πρέπει να συμβαδίζει πλήρως με τις συνθήκες των καπιταλιστικών περιορισμών, και πως καμιά απελευθερωτική προσπάθεια δε δύναται να ορθοποδήσει με όρους δημοκρατικού κοινοβουλευτισμού. Το να κατονομάζουμε τούτες τις αντιφάσεις, το να απορρίπτουμε κάθε είδους κυριαρχία από άλλους, το να μη συμβιβαζόμαστε και να μην αναγνωρίζουμε την εξουσία ενός συστήματος εχθρικού, αποτελούν μέρος των αναρχικών ιδεών.

Νιώθουμε πως συνδεόμαστε με τις εξεγερμένες παγκοσμίως, που βρίσκονται προς το παρόν σε διάφορα σημεία του κόσμου, ειδικά εκεί όπου ούτε κατ’ ελάχιστο δεν ευδοκιμεί το κρατικό-κοινωνικό αλισβερίσι, μ’ εκείνες που ωθούν τις σπίθες της αντίστασης ν’ αναπτυχθούν στην εκτενή φλόγα του κοινωνικού ξεσηκωμού. Ενώ στην Αθήνα οι αυτο-οργανωμένες κι επαναστατικές δομές βρίσκονται υπό υπεράσπιση, και το κράτος και το κεφάλαιο υπό επίθεση, την ίδια μάχη διεξάγουμε κι εδώ, όπου στοχεύουμε τους κερδοσκόπους της καπιταλιστικής κυριαρχίας. Το πράττουμε με τη συνείδηση πως οι υποδομές και η ροή των αγαθών αποτελούν δομικά συστατικά της. Στέλνουμε τους πύρινους χαιρετισμούς μας ιδιαιτέρως σ’ όσες κι όσους παλεύουν ενάντια στον καθεστώς της Νέας Δημοκρατίας στην Ελλάδα, όπως επίσης και σ’ όλους εκείνους τους ανθρώπους που, παγκοσμίως, εξεγείρονται ενάντια στην εξουσία, που βρίσκονται στη φυλακή γι’ αυτό, ή που έπρεπε να βγουν στην παρανομία.

Αναρχικές/οί

Πηγή: https://anarchistsworldwide.noblogs.org/post/2019/12/13/berlin-germany-attack-against-deutsche-telekom-nissan-from-berlin-to-greece-worldwide/

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok