Ιταλία, Γένοβα: Ενάντια στην ειδική επιτήρηση

Καθώς η εξουσία εξακολουθεί να καταστρέφει και να λεηλατεί τοπία, σώματα και ψυχές, εμείς ακόμα κατορθώνουμε να υπολογίζουμε στις ασυμβίβαστες ατομικότητες που, ενάντια σ’ όλες τις αντιξοότητες, πορεύονται αμετανόητα στο κακοτράχαλο μονοπάτι της ελευθερίας.

Το καπιταλιστικό σύστημα, πλέον ακλόνητα επιβεβλημένο, πάντα έτοιμο να συρθεί πίσω από τη μάσκα της δημοκρατίας και της ασφάλειας, ξεδιπλώνει τα πλοκάμια του ολοένα και περισσότερο κάθε μέρα παρεισφρύοντας στη ζωή κάθε ατόμου και ξεζουμίζοντας τη γη, τον αέρα και το νερό. Όσοι (επιτέλους) το αντιλαμβάνονται και όσες διαθέτουν από καιρό επίγνωση της κατάστασης αντιδρώντας συστηματικά, εξουδετερώνονται άμεσα και καταστέλλονται, προκειμένου να μην πληγεί η άθλια ακεραιότητα της εξουσίας που επιβλέπει την προάσπιση της τάξης του θεσμοθετημένου συστήματος. Εξαιτίας αυτού, συντρόφια που ανέκαθεν έθεταν τους εαυτούς και τα πάθη τους ενάντια στην εξουσία, παρατηρούν τις σχέσεις τους να βαφτίζονται “συμμορίες τρομοκρατών”, τις καθημερινότητές τους να παρακολουθούνται, και τις ελευθερίες τους να περιορίζονται.

Αντιμέτωποι με την υφιστάμενη εντατικοποίηση της εκμετάλλευσης των πιο αδύναμων και φτωχών, το λανσάρισμα νέων καταπιεστικών τακτικών (από τις βίαιες διαλύσεις των εξεγέρσεων σε φυλακές, την καταστολή δια της βίας των εργατικών αγώνων στον τομέα εφοδιασμού, τον ασταμάτητο εκδιωγμό μεταναστών, μέχρι τις όλο και πιο συχνές εφαρμογές προληπτικών μέτρων επιτήρησης) επιφέρει αποτελέσματα, πιο οξυμένα και διευρυμένα, με απώτερο στόχο τον εγκλωβισμό όσων επιμένουν ν’ αγωνίζονται.

Από την Μπολόνια μέχρι το Κάλιαρι, το Τορίνο, τη Γένοβα, τη Φλωρεντία και το Ροβερέτο, οι αιτήσεις για την εφαρμογή ειδικών μέσων επιτήρησης πέφτουν βροχή. Πρόκειται περί ενός αισχρού και απεχθούς φασιστικού μέτρου, με στόχο να χτυπήσει χειρουργικά συμπεριφορές χαρακτηριζόμενες ως “επικίνδυνες” για την ομαλότητα του συστήματος.

Στις 15 Σεπτεμβρίου, το δικαστήριο της Γένοβα θ’ αποφασίσει σχετικά με το αίτημα του εισαγγελέα Stalker Manotti να εφαρμοστεί αυτό το μέτρο προληπτικής παρακολούθησης σε έναν ακόμα αναρχικό σύντροφο, κατόπιν της ήδη διπλής αξιοποίησής του στις περιπτώσεις άλλων 2 αναρχικών συντρόφων τον τελευταίο χρόνο.

Ανέκαθεν, Αναρχικές και όλοι οι ατρόμητοι φορείς των εξεγερσιακών ιδεών γίνονται μάρτυρες του πειραματισμού της εξουσίας με τις ζωές τους, με τους αγώνες τους. Κατασταλτικές συνταγές στο μέλλον θα χρησιμοποιηθούν εξίσου για όλες κι όλους όσους αρνηθούν να υποκύψουν σ’ ένα πιο καταπιεστικό σύστημα, το οποίο θα ακολουθεί τις απηνείς προσταγές μηχανισμών κατίσχυσης και περιθωριοποίησης των αδύναμων, των εκμεταλλευομένων, των “διαφορετικών” ανθρώπων, με απώτερο σκοπό ν’ απομονώσει και να παραγκωνίσει τους εχθρούς της ευταξίας, τώρα περισσότερο από ποτέ.

Είναι λοιπόν τώρα, αντιστοίχως, πιο επιτακτικό από ποτέ ν’ απαντήσουμε με αποφασιστικότητα και οργή σε αυτές τις συνεχείς επιθέσεις. Είμαστε συνειδητοποιημένοι πως ο εχθρός μας θα συνεχίσει τις επιθέσεις, προσπαθώντας να περιστείλει τις ελευθερίες μας ακόμα περισσότερο, αλλά από καιρό έχουμε επιλέξει ποια είναι η θέση μας.

Τετάρτη 15 Σεπτεμβρίου
9:30 π.μ.: Συγκέντρωση μπροστά στο δικαστήριο της Γένοβα
5:00 μ.μ.: Διαδήλωση από την Piazza Banchi

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ CARLO, ΑΠΕΙΛΟΥΜΕΝΟ ΑΠ’ ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΕΙΔΙΚΗΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗΣ, ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΠΟΥ ΠΛΗΤΤΟΝΤΑΙ ΑΠ’ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟΥ ΑΥΤΟΥ ΜΕΤΡΟΥ.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΙΔΙΚΗ ΕΠΙΤΗΡΗΣΗ ΤΩΝ ΣΚΕΨΕΩΝ, ΤΩΝ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΩΝ, ΤΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΜΑΣ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΑΝΑΠΑΡΑΓΕΙ.

Πηγή: Dark Nights

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Στόχοι που βρίσκονται παντού: Μια στρατηγική πρόταση ενάντια στους κερδοσκόπους του πολέμου και της καταστολής

Στόχοι που βρίσκονται παντού – Μια στρατηγική πρόταση για την οικοδόμηση ενός κοινού μετώπου ενάντια στους κερδοσκόπους του πολέμου και της καταστολής (PDF)

Ο χρόνος καλπάζει ταχύτατα · διανύουμε ήδη τον 2ο χρόνο έκτακτης ανάγκης λόγω Covid-19 και, γνωρίζοντας πως καμιά εξουσία δεν πρόκειται ποτέ να εγκαταλείψει τους νέους μηχανισμούς ελέγχου, τα αναρχικά και τα λοιπά ελευθεριακά κινήματα ανά τον κόσμο αναζητούν στρατηγικές και πρακτικά μέσα εναντίον τους. Σε κάποιες περιοχές, οι κοινωνικές εντάσεις ώθησαν προσφάτως σε γενικευμένες ταραχές.

Αλλού, παρατηρούνται βραχύβια ξεσπάσματα, γνωστά ως Corona Riots (Ταραχές λόγω Κορωνοϊού). Ως αναρχικές κι αναρχικοί, συχνά μας εκπλήσσουν οι δυναμικές, ορισμένες φορές ευρισκόμενες μέσα στα πλήθη των οδομαχιών ή σαστισμένοι κάπου στο πλάι. Σχεδόν όλα τα κράτη έχουν να μας αντιμετωπίσουν – μικρές ομάδες ή ατομικότητες που σαμποτάρουν, μάχονται και ξεχύνονται ακούραστες στις πόλεις.

Με τον πόθο να διαβούμε εν τέλει οριστικά το κατώφλι μεταξύ συμβολικής αντίστασης και υλικού κόστους στις υποδομές του εχθρού και στα μέσα της κυριαρχίας του. Επιπροσθέτως προς την άμεση σύγκρουση με τα γουρούνια, φαντάζει αναγκαίο να εντοπίσουμε και ν’ αναταράξουμε τα πρόσωπα-γρανάζια της μηχανής τους. Δεν υφίσταται άλλος τρόπος να υπερνικήσουμε τις ισορροπίες ισχύος · οι μητροπόλεις, οι οποίες τα τελευταία χρόνια διαταράσσονται όλο και πιο συχνά απ’ τους κοινωνικούς αγώνες, τις γενικές απεργίες και τις ταραχές, επανέρχονται σχετικά σύντομα στην αλαζονεία της κανονικότητάς τους. Κι εμείς ακόμη συνεχώς ολισθαίνουμε προς την τυχαιότητα, αντί να ρημάζουμε τους πλέον αδύναμους κρίκους της αλυσίδας της καταστολής και των κερδοσκόπων της.

Απαγορεύσεις κυκλοφορίας, δολοφονίες από μπάτσους, εξευγενισμός, οικολογική τρομοκρατία, πόλεμος ενάντια στους ντόπιους πληθυσμούς αλλά και ενάντια σε άλλες χώρες – το σύστημα μας δίνει καθημερινά ευκαιρίες να εντοπίζουμε στόχους των οποίων η διαρκής καταστροφή ίσως κάποια στιγμή καταλήξει κάτι περισσότερο από αριθμός στη στατιστική ή ρεπορτάζ στον τύπο.

Σε πολλά αστικά κέντρα, οι παραδοσιακές μορφές πάλης έχουν ξεπροβάλει ξανά με την πάροδο τον χρόνων και, πέραν της τοπικής τους απήχησης, θα μπορούσαν ν’ αποτιμηθούν κι από μιαν οπτική κατά την οποία το νέο αναρχικό αντάρτικο πόλης δύναται να διασυνδεθεί διεθνώς, υπερπηδώντας τα σύνορα του κεφαλαίου, τα οποία φυσικά ποτέ δε δέσμευαν το ίδιο το κεφάλαιο.

Στο Σαντιάγο, τα λεωφορεία των μεταφορικών εταιρειών πυρπολούνται σχεδόν με κάθε αφορμή, στην Αθήνα καίγονται ΑΤΜ, στα γαλλικά προάστια καίγονται σχεδόν όλα τα αμάξια κι επίσης, ξανά και ξανά, τα οχήματα συγκεκριμένων εταιρειών. Στο Βερολίνο, αντίστοιχα, εταιρικά ή κυριλέ αμάξια πυρπολούνται με κάθε ευκαιρία.

Ανά την Ευρώπη, κεραίες και σταθμοί αναμετάδοσης που ανήκουν σε παρόχους τηλεπικοινωνιών, παραδίδονται στις φλόγες. Ποιος θα ήταν ο αντίκτυπος αν εντείνονταν οι επιθέσεις σε συγκεκριμένους στόχους; Γνωρίζουμε το μέγεθος της ζημιάς από την καταστροφή γραμμών δεδομένων ή πύργων κινητής τηλεφωνίας, όμως τέτοιες επιθέσεις δεν μπορούν να επαναληφθούν παντού κατά βούληση. Οι στόλοι οχημάτων των εχθρών μας είναι ακόμα πιο δύσκολο να προσεγγιστούν. Ορισμένες εγκαταστάσεις στις μεγαλουπόλεις έχουν πολύ καλή φύλαξη, αλλά σε μικρές πόλεις είναι αφύλαχτες. Εντούτοις, υπάρχουν ακόμη περισσότερο ή λιγότερο γνωστοί στόχοι τριγύρω μας.

Και ποιος πραγματικά παρέχει εξοπλισμό στην αστυνομία και στον στρατό; Ποιος χτίζει τι; Ποιος συνεργάζεται με τις εταιρείες παροχής ενέργειας ή κρύβεται πίσω από εταιρικές κοινοπραξίες; Ποιος τα φυλάει όλα αυτά; Η αγορά κινείται συνεχώς, οι μεγάλες εταιρείες καταπίνουν τους ανταγωνιστές τους, κρύβονται πίσω από άλλα ονόματα, αναθέτουν σε τρίτους συγκεκριμένες δραστηριότητες. Συλλέγουν τα δεδομένα μας και μας κοιτούν με τα λογότυπά τους παντού μέσα στις πόλεις, τις οποίες και θεωρούν ιδιοκτησία τους.

Καθώς δε θα έπρεπε να μας αρκεί ν’ ακολουθούμε από απόσταση τα κύματα των εξεγέρσεων που διαχέονται ανά τον κόσμο, ούτε να γυρεύουμε τις αντίστοιχες κινήσεις αλληλεγγύης προς αυτές κάθε φορά από το μηδέν, προτείνουμε τη συλλογή πληροφοριών για τους εχθρούς της ελευθερίας, και τη διάδοσή τους με τρόπο ώστε να γνωστοποιηθούν παντού. Τούτο σημαίνει τη χρήση όχι μόνο των κινηματικών μέσων αντι-πληροφόρησης, αλλά όλων των μέσων, όπως γκραφίτι, αφίσες, βίντεο, και όλων των διαθέσιμων εργαλείων, προκειμένου ν’ αναδείξουμε αυτούς τους παράγοντες της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Προκειμένου, έπειτα, να τους επιτεθούμε σε παγκόσμια κλίμακα, είτε στο πλαίσιο κάποιας καμπάνιας, είτε τελείως απρόσμενα και δίχως καμιάν αφορμή.

Πρέπει, λοιπόν, να ελέγξουμε τοιουτοτρόπως αν κάποιες εταιρείες αποφεύγουν συγκεκριμένες περιοχές ή συγκεκριμένες συνθήκες επειδή η ζημιά θα ήταν εξαιρετικά μεγάλη γι’ αυτές. Αυτή ήταν μια στρατηγική γραμμή που έχει ήδη αναπτυχθεί στην Ευρώπη – διευρυμένες δράσεις σαμποτάζ ενάντια στην εταιρεία πετρελαίου Shell από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 ως τα μέσα της δεκαετίας του ’90, ως ένδειξη αλληλεγγύης με τον λαό Ogoni στη Νιγηρία, μεταξύ άλλων. Ή, αν αναδυθεί η αναγκαιότητα να δράσουμε ενάντια στον δικαστικό μηχανισμό μιας συγκεκριμένης χώρας και θεωρούμε δεδομένο πως οι αντίστοιχοι στόχοι είναι δύσκολο να χτυπηθούν, γιατί να μην επιτεθούμε στην εταιρεία διαχείρισης ιδιωτικών φυλακών Sodexo, ακόμη και όπου κρύβεται πίσω απ’ το όνομα GA Tec; Με μια οξυμένη συνέχεια των παρεμβάσεών μας και με μια στοχοπροσήλωση στους μεγάλους διεθνείς παίχτες, ο χρόνος απόκρισης των αρχών και ο χρόνος διάδοσης των αγαθών και των πληροφοριών, ίσως και να αυξηθεί από ένα σημείο κι έπειτα.

Γεγονός που θα διανοίξει νέα πεδία για περαιτέρω επιθέσεις. Η πρόταση αυτή δεν αποσκοπεί ν’ αποτελέσει υποκατάστατο στη συμμετοχή ή στην πρόκληση ταραχών, ούτε και ν’ αντιτεθεί στην αυθόρμητη και χαοτική επίθεση σε λοιπούς στόχους.

Η μπροσούρα αυτή εμπεριέχει αναλήψεις ευθύνης που πληρούν τα κριτήρια αυτά. Προκειμένου να μπορούμε να έχουμε πεδίο παρέμβασης σε κάθε σύγκρουση και σε κάθε τόπο, διαδίδονται προτάσεις σχετικά με στόχους και με όσους είναι υπεύθυνοι για τον διαμοιρασμό του κόσμου προς το συμφέρον τους. Συνημμένη θα βρείτε και μια οργανωτική πρόταση επαναστατικής βίας από την Ελλάδα.

Το λοιπόν, φωτιά στους εχθρούς της ελευθερίας!

*

Η μπροσούρα σε μορφή PDF

Πηγή: Dark Nights

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Τι λέτε για τον εμβολιασμό;

Ενώ το ελληνικό κράτος, όπως πολλά άλλα κράτη της Ευρώπης, εντείνει την πίεση επί του λαού για την χορήγηση του εμβολίου κατά της Covid-19, πολλοί είναι αυτοί που φαίνεται να ενδίδουν στην “υπεύθυνη επιλογή”. Ας ξεκαθαρίσουμε ότι πιστεύουμε ότι τα άτομα μπορεί να έχουν σοβαρούς λόγους να εμβολιαστούν. Δεν ηθικολογούμε για τον εμβολιασμό. Εμείς όμως παραμένουμε απρόθυμοι. Πιστεύουμε πως όλος ο επίσημος λόγος σχετικά με την προσωπική ευθύνη αποσκοπεί στο να δώσει μεγαλύτερη εξουσία το κράτος, δημιουργώντας μια κοινωνία δύο ταχυτήτων με προνόμια για όσους συμμορφώνονται και κυρώσεις για όσους δεν θέλουν ή δεν μπορούν να συμμορφωθούν. Αυτό σημαίνει ενίσχυση του κοινωνικού ελέγχου και των ανισοτήτων.

Πιστέψτε τους ηγέτες

Δεν θεωρούμε ότι χρειάζεται να επιμείνουμε πολύ σ’ αυτό το θέμα. Μας ανάγκασαν να φοράμε μάσκες ενώ περπατάμε μόνοι μας στο πάρκο. Μας έριξαν πρόστιμα επειδή βρισκόμασταν στον δρόμο τη νύχτα, ενώ τα μετρό ήταν γεμάτα κόσμο κατά τη διάρκεια της ημέρας. Μας έβρισαν που καθόμασταν στις πλατείες, ενώ οι εσωτερικοί χώροι εργασίας λειτουργούσαν με πλήρη χωρητικότητα. Τους είδαμε να υπολογίζουν το κόστος παροχής επιπλέον νοσοκομειακών κρεβατιών ή το κλείσιμο τμημάτων της οικονομίας, αλλάζοντας κυνικά την πολιτική τους ανάλογα με το οικονομικό συμφέρον. Τους είδαμε να επιλέγουν την πρόσληψη περισσότερων μπάτσων ενώ διακυβεύεται η υγεία τόσων ανθρώπων. Τους είδαμε να προσπαθούν να καταπνίξουν οποιαδήποτε μορφή διαμαρτυρίας, ενώ προελαύνουν με πολιτικές εκμετάλλευσης και καταπίεσης. Έχουν χάσει κάθε αξιοπιστία και το γνωρίζουν, το μόνο πράγμα που μπορούν ακόμα να κάνουν είναι να μας εξαναγκάζουν και να μας εκβιάζουν.

Πιστέψτε τα δεδομένα

Μας λένε ότι τα δεδομένα είναι σαφή, ότι η λήψη του εμβολίου είναι η ασφαλής επιλογή (αν όχι η ασφαλέστερη). Ακόμα όμως κι αν αποδεχθούμε ότι τα υπάρχοντα δεδομένα σχετικά με τους εμβολιασμούς είναι ορθά, υπάρχουν πάρα πολλά δεδομένα τα οποία δεν διαθέτουμε (ακόμα).

Το πρώτο πράγμα άξιο προσοχής, είναι ότι όλα τα διαθέσιμα εμβόλια εγκρίνονται προσωρινά μέσω μιας διαδικασίας έκτακτης ανάγκης. Κανένα από τα εμβόλια για Covid-19 δεν έχει εγκριθεί πλήρως και δεν μπορεί να εγκριθεί λόγω έλλειψης δεδομένων σχετικά με τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις. Μπορούν να γίνουν υποθέσεις βάσει άλλων παρόμοιων εμβολιασμών από το παρελθόν (αν και τα εμβόλια που βασίζονται στη νέα τεχνολογία mRNA δεν έχουν τέτοιο ιστορικό), αλλά δεν υπάρχουν εγγυήσεις για το πώς συμπεριφέρονται μακροπρόθεσμα. Όλοι όσοι εμβολιάζονται πρέπει να το γνωρίζουν καλά. Και λόγω αυτού του γεγονότος και μόνον, οποιαδήποτε υποχρέωση ή πίεση για εμβολιασμό είναι ηθικά εσφαλμένη.

Τα δεδομένα που έχουμε για τα εμβόλια προέρχονται κυρίως από δοκιμές σε εργαστήρια και σε ελεγχόμενα περιβάλλοντα. Για να καταλήξουν σε οποιοδήποτε ουσιαστικό συμπέρασμα σχετικά με την αιτία και το αποτέλεσμα, αυτές οι δοκιμές πρέπει να διεκπεραιώνονται σε καλά ελεγχόμενες συνθήκες (ακόμα και αν έχουν δοκιμαστεί σε άτομα που ζουν την καθημερινή τους ζωή). Φυσικά, η πραγματική ζωή έχει πολλές επιπλοκές, παρεμβολές, απρόβλεπτα γεγονότα κ.λπ. Έτσι, αυτά τα δεδομένα μπορούν να προβλέψουν μόνο τη συμπεριφορά των εμβολίων με πολύ περιορισμένο τρόπο. Πράγματι, βλέπουμε τις συστάσεις για το ποιος δεν πρέπει να λάβει ορισμένα εμβόλια και τους καταλόγους πιθανών παρενεργειών να επικαιροποιούνται, ενώ τα εμβόλια χορηγούνται ήδη σε κόσμο κι ενώ αρχίζουν να εμφανίζονται απρόβλεπτα προβλήματα. Σε αυτήν την κλίμακα, οι παρενέργειες που επηρεάζουν μόνο ένα μικρό ποσοστό εμβολιασμένων μπορεί στην πραγματικότητα να σημαίνει μια παράπλευρη απώλεια που αποτελείται από χιλιάδες άτομα. Ακόμη και στις καλύτερες περιόδους, η σύγχρονη ιατρική δεν έχει αψεγάδιαστο ιστορικό όσον αφορά στον σεβασμό προς τη ζωή σε όλη της την ποικιλομορφία, τις αποχρώσεις, τις πολυπλοκότητες και το σύνολο της. Μην αυταπατάστε, λοιπόν, αυτό που συμβαίνει είναι ένα πείραμα μαζικής κλίμακας που βρίσκεται σε εξέλιξη.

Πιστέψτε την επιστήμη

Μας λένε να έχουμε εμπιστοσύνη στην επιστήμη. Αλλά ακόμη και όταν εξετάζουμε τις επιστημονικές συστάσεις μόνο κατά τη διάρκεια αυτού του ενάμιση έτους πανδημίας Covid-19, αυτή η δήλωση είναι είτε αφελής είτε ψευδής. Στην αρχή της πανδημίας στην Ευρώπη, υπήρχε ισχυρή σύσταση να μην φοράμε μάσκες. Η θεωρία τους ήταν τότε ότι ο ιός εξαπλώνεται μέσω της επαφής και έτσι η απολύμανση ήταν η σωστή απάντηση (επιπλέον υπήρχε έλλειψη μασκών, οπότε προορίζονταν για το νοσοκομειακό προσωπικό). Μήνες αργότερα, αυτή η γνώμη άλλαξε και πλέον οι ειδικοί συμφωνούν ότι ο ιός εξαπλώνεται μέσω του αέρα και όχι με επαφή. Ξαφνικά οι μάσκες έγιναν η απάντηση σε όλα. Παρόλα αυτά, συνεχίζουμε να απολυμαίνουμε τα πάντα, αντί να αερίζουμε (αυτό ονομάζεται υγειονομικό θέατρο, αφού η αίσθηση της ασφάλειας είναι το σημαντικότερο). Αυτό είναι ένα παράδειγμα που δείχνει ότι η επιστήμη μπορεί να κάνει λάθος και πως η ευρύτερη κοινωνία μπορεί να χρειαστεί ακόμη περισσότερο χρόνο για να συνειδητοποιήσει το λάθος αυτό.

Ένα άλλο παράδειγμα από την πανδημία για το πώς δεν πρέπει απλώς να εμπιστευόμαστε την επιστήμη είναι η ασάφεια που επικρατεί γύρω από τη θεωρία της εργαστηριακής διαρροής. Στην αρχή της πανδημίας ένα άρθρο που συνυπέγραφαν πολλοί επιστήμονες, ειδικοί επί του θέματος, δήλωνε ότι η υπόθεση σύμφωνα με την οποία ο ιός που ευθύνεται για την Covid-19 θα μπορούσε να προέρχεται από εργαστήριο ήταν εντελώς βλακώδης. Το άρθρο αυτό έγινε η βάση για τα mainstream media, τα social media, τους πολιτικούς και τους ειδικούς για να χαρακτηρίσουν ως θεωρία συνωμοσίας οποιαδήποτε αναφορά στην υπόθεση της εργαστηριακής διαρροής. Χρειάστηκε ένας ολόκληρος χρόνος, σε μια εποχή όπου ο ιός ήταν έτσι κι αλλιώς σε κάθε πρωτοσέλιδο, μέχρι ορισμένοι επιστήμονες και δημοσιογράφοι να εξετάσουν με μεγαλύτερη κριτική σκέψη το άρθρο αυτό. Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το κύριο αποδεικτικό στοιχείο ήταν άνευ σημασίας και ότι ορισμένοι από τους συγγραφείς του άρθρου είχαν άμεσο ενδιαφέρον να διατηρηθεί μια καλή εικόνα (των μεθόδων) των εργαστηρίων, οι οποίες θα ήταν οι πρώτες ύποπτες στη θεωρία της εργαστηριακής διαρροής.

Πλέον είναι ευρέως αποδεκτό ότι μια εργαστηριακή διαρροή είναι δυνατή και η πιθανότητα αυτή αξίζει να διερευνηθεί (για να είμαστε σαφείς, ούτε η υπόθεση εργαστηριακής διαρροής ούτε η ζωονοσογόνος υπόθεση έχουν αποδειχθεί ή καταρριφθεί, και οι δύο είναι πιθανές σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό). Αυτό είναι ένα παράδειγμα που δείχνει ότι στην πραγματικότητα η επιστημονική μέθοδος δεν είναι τόσο ισχυρή και αλάθητη όσο ισχυρίζεται. Η κυρίαρχη θεωρία αλλάζει λόγω μη επιστημονικών επιχειρημάτων (πολιτική καιροσκοπία, οικονομικά συμφέροντα κ.λπ.), ένας μικρός κύκλος εξαιρετικά εξειδικευμένων επιστημόνων δεν θέλουν ή δεν έχουν το χρόνο να ελέγχουν ο ένας τον άλλον κ.λπ. Η φιλοσοφία και η κοινωνιολογία της επιστήμης έχουν ήδη αποδείξει το χάσμα μεταξύ της ιδεολογίας της επιστήμης και της πραγματικότητάς της, από το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα (βλ. για παράδειγμα Paul Feyerabend και Pierre Thuillier). Οι άνθρωποι φαίνεται να διατηρούν ακόμη μια πολύ αφελή αντίληψη για το τι κάνουν οι επιστήμονες.

Πιστέψτε στη συλλογική ανοσία

Μας λένε να κινητοποιηθούμε για να επιτύχουμε τη συλλογική ανοσία και να ”απελευθερωθούμε” από τον ιό. Για τον σκοπό αυτό, προτείνεται ο εμβολιασμός του 70% του πληθυσμού. Ωστόσο αυτός ο αριθμός υπάρχει πριν από την εμφάνιση των μεταλλάξεων (όπως της Delta) που είναι πιο μολυσματικές και κατά των οποίων ο εμβολιασμός είναι λιγότερο αποτελεσματικός. Ας έχουμε κατά νου επίσης ότι τα εμβόλια έχουν σχεδιαστεί για να περιορίζουν τη σοβαρότητα της νόσησης και η μείωση των λοιμώξεων είναι μόνο μια παρενέργεια (και τα περισσότερα εμβόλια που δεν είναι mRNA φαίνεται να μην είναι πολύ αποτελεσματικά ως προς αυτό). Δεδομένης της εμφάνισης των νέων μεταλλάξεων του ιού, πολλοί ειδικοί πιστεύουν πλέον ότι στην πραγματικότητα το 80 με 90% του πληθυσμού πρέπει να εμβολιαστεί για να φτάσουμε στη συλλογική ανοσία. Αυτός ο αριθμός θα σήμαινε ότι – εάν εξακολουθούμε να θεωρούμε ανήθικο να παρέχουμε μαζικά ένα νέο και όχι πλήρως κατανοητό εμβόλιο στους ανηλίκους και ότι ορισμένοι άνθρωποι δεν μπορούν να εμβολιαστούν για ιατρικούς λόγους – όλος ο υπόλοιπος πληθυσμός θα πρέπει να εμβολιαστεί. Κάθε δημόσια πολιτική που χρειάζεται 100% συμμόρφωση για να πετύχει είναι καταδικασμένη να αποτύχει.

Ένας άλλος παράγοντας είναι ότι η ανοσία μειώνεται με την πάροδο του χρόνου. Υπάρχει ήδη συζήτηση για ενισχυτικές δόσεις του εμβολίου, 6 ή 9 μήνες μετά το αρχικό εμβόλιο (θα χρειαστεί να γίνει μία φορά ή θα πρέπει να επαναλαμβάνεται κάθε εξάμηνο ή κάθε χρόνο; Αυτή τη στιγμή δεν το γνωρίζουμε), κάνοντας τις πιθανότητες αποτυχίας ακόμη μεγαλύτερες.

Επιπλέον, δεδομένου ότι πρόκειται για μια παγκόσμια πανδημία ενός άκρως μεταδοτικού ιού, δεν φαίνεται πολύ ρεαλιστικό μια χώρα ή μια περιοχή να μπορεί να πετύχει μόνη της τη συλλογική ανοσία. Πολλά μέρη του κόσμου δεν έχουν καν αρκετές προμήθειες ή δεν διαθέτουν τις απαραίτητες υποδομές για να εμβολιάσουν έστω κι ένα μικρό μέρος του πληθυσμού τους, πόσο μάλλον τη μεγάλη πλειονότητά του. Βασίζονται, επίσης, κυρίως σε εμβόλια που είναι λιγότερο αποτελεσματικά στην αναχαίτιση των λοιμώξεων. Οι πιθανότητες εξάλειψης αυτού του ιού είναι ανύπαρκτες. Σε αυτό το σημείο ο ιός έχει φτάσει στην ενδημική του φάση, που σημαίνει ότι ο SARS-CoV-2 θα αρχίσει να συμπεριφέρεται όπως και άλλες ποικιλίες ιών corona, με τις εποχικές επιδημίες τους. Η συλλογική ανοσία δεν είναι παρά το τελευταίο “τυράκι” που μας πέταξαν για να υποταχθούμε. Αργά ή γρήγορα θα αντικατασταθεί με κάποιο άλλο, που στόχο θα έχει να πιστέψουμε πως μπορούμε να επιτύχουμε την «ελευθερία» μόνο αν υπακούσουμε.

Να είστε υπεύθυνοι

Το ζήτημα της συλλογικής ανοσίας (ή τουλάχιστον ο εμβολιασμός όσο το δυνατόν περισσότερων ατόμων) γεννά το ερώτημα του ποιος λαμβάνει τα εμβόλια. Σε πολλές περιοχές, άτομα που διατρέχουν κίνδυνο σοβαρής νόσησης από την Covid-19, που θέλουν να εμβολιαστούν και δεν έχουν πρόσβαση σε υγειονομική περίθαλψη, δεν λαμβάνουν εμβολιασμό. Ενώ στην Ευρώπη, άτομα που δεν διατρέχουν καν μεγάλο κίνδυνο εμφάνισης ήπιων συμπτωμάτων κι έχουν απειροελάχιστο κίνδυνο σοβαρής νόσησης έχουν εκατομμύρια εμβόλια που προορίζονται για αυτούς. Η συσσώρευση εμβολίων θα αυξηθεί ξανά με την ανάγκη για εμβόλια – ενισχυτές. Το γεγονός ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας δεν θέλει να προτείνει εμβόλια-ενισχυτές φαίνεται να εμπνέεται κυρίως από τέτοιου είδους ανησυχίες. Είναι αυτό η υπεύθυνη επιλογή ή είναι η αναπαραγωγή των παγκόσμιων ανισοτήτων;

Η οικοδόμηση της συλλογικής ανοσίας και η ρητορική του «πολέμου ενάντια στον αόρατο εχθρό» συμβαδίζουν με τον αυστηρό έλεγχο της πρόσβασης στα κρατικά εδάφη και την εντεινόμενη διαχείριση του πληθυσμού. Φαίνεται ότι έχουμε φτάσει σε μια κατάσταση όπου η λεγόμενη προοδευτική μερίδα της κοινωνίας τάσσεται τώρα υπέρ του ελέγχου της κυκλοφορίας και των κλειστών συνόρων (φυσικά, δύσκολα θα το παρατηρήσουν οι ίδιοι, δεδομένου ότι διαθέτουν τα κατάλληλα έγγραφα για να κυκλοφορούν «ελεύθερα» ). Είναι αυτό η υπεύθυνη επιλογή ή είναι η εντατικοποίηση της επιτήρησης και του αποκλεισμού;

Αν έχουμε μάθει κάτι από τις τελευταίες δεκαετίες – την 11η Σεπτεμβρίου και την απειλή της τρομοκρατίας, την οικονομική κρίση και την απειλή της χρεοκοπίας, τα μέτρα λιτότητας και την απειλή του κοινωνικού κανιβαλισμού, τις προσφυγικές βάρκες και την απειλή ρατσιστικών πογκρόμ, την κλιματική αλλαγή και την απειλή οικολογικών καταστροφών κ.λπ. – είναι ότι μια θέση που δεν αντιτίθεται ριζοσπαστικά στη εξουσία του κράτους (ανεξάρτητα από το ποιος το ελέγχει), τελικά απλώς θα την ενισχύσει και θα ανοίξει τον δρόμο για τον επόμενο κύκλο κρίσεων που προκαλεί το κράτος και ο καπιταλισμός, καθώς και για τη διαχείριση των κρίσεων αυτών από το κράτος και τον καπιταλισμό.

Αναρχικοί/ες

Αθήνα, μέσα Ιουλίου 2021

Το κείμενο σε μορφή PDF (Ελληνικά)

Το κείμενο σε μορφή PDF (English)

Πηγή: Athens Indymedia

Ανακοίνωση του Κέντρου Πηγών περί Αντι-Παρακολούθησης

Ανακοίνωση του Κέντρου Πηγών περί Αντι-Παρακολούθησης (CSRC), διαδικτυακού κόμβου για την οικοδόμηση μιας κουλτούρας αντίστασης ενάντια στην επιτήρηση.

Ανά τον κόσμο, αναρχικά και λοιπά επαναστατικά υποκείμενα υποβάλλονται σε παρακολούθηση λόγω των δραστηριοτήτων τους. Η παρακολούθηση μπορεί να πραγματοποιηθεί από κρατικούς φορείς και λοιπούς παράγοντες – για παράδειγμα, ιδιωτικούς ερευνητές, φασίστες, παρακρατικούς, νομοταγείς πολίτες. Η παρακολούθηση μπορεί ν’ αποσκοπεί στη διακοπή των δραστηριοτήτων μας, στην πραγματοποίηση συλλήψεων, σε σίγουρες καταδίκες ή και σε ακόμα χειρότερα.

Όσο οι τεχνολογίες αναπτύσσονται, κάποιες τεχνικές παρακολούθησης παραμένουν ίδιες, ενώ κάποιες άλλες προσαρμόζονται ώστε να ενσωματωθούν στις αναδυόμενες τεχνολογίες. Ενόσω λοιπόν ακόμα οι μπάτσοι μας ακολουθούν στους δρόμους και διατηρούν φακέλους για εμάς απ’ τα αρχεία τους, σήμερα πλέον οι κάμερες βρίσκονται παντού, τα drones πετούν πάνω απ’ τα κεφάλια μας, και η εγκληματολογική έρευνα που βασίζεται σε δείγματα DNA στέλνει πολλά συντρόφια στη φυλακή.

Θεωρήσαμε πως υπήρχε μια έλλειψη συλλογικών εργαλείων για ν’ αντιμετωπίσουμε τα ζητήματα αυτά, οπότε δημιουργήσαμε έναν ιστότοπο, το Κέντρο Πληροφοριών περί Αντι-Παρακολούθησης (CSRC). Σκοπός μας είναι να συγκεντρώσουμε ποικίλες πηγές ανά μέρος προκειμένου να βοηθήσουμε τα αναρχικά και τα λοιπά επαναστατικά υποκείμενα να παλέψουν την επιτήρηση που μας επιβάλλεται. Επιθυμούμε να ενθαρρύνουμε τη διεθνή συνεργασία, και δεχόμαστε δημοσιεύσεις σε όλες τις γλώσσες.

Πώς μπορεί κανείς ν’ αποφύγει ν’ αφήσει δακτυλικά αποτυπώματα και λοιπά ίχνη κατά τη διάρκεια μιας δράσης; Πώς μπορούμε να χρησιμοποιούμε υπολογιστές και κινητά με μεγαλύτερη ασφάλεια; Τι πρέπει να κάνουμε αν διαπιστώσουμε πως κάποιος είναι πληροφοριοδότης; Πώς μπορεί κανείς ν’ αντιμετωπίσει της ψυχολογικές συνέπειες της παρανομίας; Πώς μπορούμε να καταστρέψουμε κάμερες στους δρόμους; Είναι συσκευή γεωεντοπισμού με GPS αυτό που βρήκαμε στο όχημά μας; Σε αυτές τις ερωτήσεις θέλουμε να απαντήσουμε, και σε ακόμη περισσότερες.

Στείλτε μας ελεύθερα δημοσιεύσεις, μεταφράσεις ή σχόλια. Επισκεφθείτε τον ιστότοπό μας στο: https://csrc.link

Πηγή: Act for Freedom Now

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Ελβετία, Βασιλεία: Τα οχήματα πυροπροστασίας μπορούν επίσης να καούν

Κάναμε την αυτόνομη φλόγα να πιάσει τόπο για ένα φορτηγό της εταιρείας Contrafeu, θυγατρική της Securitas, τη νύχτα της 22/07. Όπως ήταν αναμενόμενο, το αποτέλεσμα ήταν απολαυστικό.

Η Securitas συμμετέχει σε και κερδοσκοπεί από την επιτήρηση, τον έλεγχο και τη βία απέναντι σε πρόσφυγες που κρατούνται ή “φιλοξενούνται” εξαναγκαστικά στα ομοσπονδιακά κέντρα κράτησης, στα κέντρα ασύλου και στις φυλακές για απελάσεις, όπως είναι το “Bässlergut” στη Βασιλεία. Ο έλεγχος και η παρακολούθηση του αστικού περιβάλλοντος αποτελεί επίσης στόχευση της αυτοαποκαλούμενης εταιρείας “ασφαλείας”. Αυτό δεν είναι τίποτα περισσότερο από καλλωπισμένα λόγια που επί της ουσίας περιγράφουν τον τρόμο, την καταστολή και τον έλεγχο των ανθρώπων που δεν παραμένουν ή που δε θέλουν να παραμείνουν σιωπηλό παραγωγικό εξάρτημα του καπιταλιστικού, ρατσιστικού ελβετικού κανονικοποιημένου κράτους.

Όσοι παρέχουν προσωπικό και/ή υποδομές για να ασκηθεί κυρίαρχη βία και καταπίεση, πρέπει να λαμβάνουν υπόψιν τους την αυτο-ενδυνάμωση όσων δε δέχονται αυτήν την υποτίμηση της ανθρωπότητας.

Έτσι λοιπόν:
Περισσότερα φωτεινά παραδείγματα αλληλεγγύης!
Για έναν κόσμο δίχως σύνορα και φυλακές!
Κάτω η Ευρώπη-φρούριο!
Χαιρετισμούς και αλληλεγγύη σε όσους και όσες πλήττονται απ’ την καταστολή και την κρατική βία.

Πηγή: Dark Nights

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Γαλλία, Γκρενόμπλ: Εμπρησμός οχήματος της Scopelec

Τη νύχτα μεταξύ 15ης και 16ης Ιούλη, παραδόθηκε στις φλόγες ένα βανάκι της Scopelec, στην περιοχή Eaux Clairs της Γκρενόμπλ.

Ένα μικρό χτύπημα ενάντια σε τούτη την εταιρεία που συνεισφέρει στην εξάπλωση του τεχνολογικού ελέγχου εγκαθιστώντας δίκτυα τηλεπικοινωνιών (οπτικές ίνες, 5G κλπ.). Η επιβολή του “πιστοποιητικού υγείας” αποτελεί ένα επιπλέον λιθαράκι στην οικοδόμηση των “έξυπνων πόλεων”, στην όξυνση της επιτήρησης και της παρακολούθησης.

Αλληλεγγύη με τον Boris, ο οποίος βρίσκεται έγκλειστος για τον εμπρησμό δύο κεραιών!

ΥΓ: Η βροχή δε σβήνει τη φωτιά

Πηγή: Act for Freedom Now

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

325: Εισήγηση από την εκδήλωση στο ελευθεριακό στέκι Πικροδάφνης

Εισήγηση του αναρχικού εξεγερτικού περιοδικού 325 στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο ελευθεριακό στέκι Πικροδάφνης

“Ακολουθεί η μετάφραση της εισήγησης που πραγματοποιήθηκε στα αγγλικά του συντρόφου από το αναρχικό εξεγερτικό Περιοδικό 325 στην εκδήλωση (https://athens.indymedia.org/event/84890/ ) που διεξήχθη στο ελευθεριακό στέκι Πικροδάφνη για την στήριξη του Ταμείου Αλληλεγγύης φυλακισμένων & Διωκόμενων Αγωνιστ(ρ)ιών.”

Θέλω να ξεκινήσω λέγοντας ότι λυπάμαι που δεν είμαι μαζί σας ζωντανά, να δω τα πρόσωπα των συντρόφων/ισσων που παρακολουθούν σήμερα. Υπάρχουμε όλο και περισσότερο σε μία πραγματικότητα που κυριαρχείται ολοένα και πιο πολύ από τις οθόνες και από συσκευές που έχουν γίνει τεχνητά υποκατάστατα της πραγματικής, της ανθρώπινης πρόσωπο με πρόσωπο επικοινωνίας, κάτι που πραγματικά λείπει στην παρούσα κατάστασή μας.

Ελπίζω λοιπόν πως μία μέρα θα μπορέσουμε να δούμε τα πρόσωπα ο ένας/μία του άλλου/ης, τις εκφράσεις συνενοχής μας, να ανταλλάξουμε κάποια συνωμοτικά λόγια. Ζούμε σε στιγμές που τα “κινήματα”, προτιμώ να τα αποκαλώ τα υπολείμματα αυτών, παλεύουν να βρουν μία νέα ενέργεια, ένα νέο μονοπάτι, μία νέα τροχιά διαμέσου αυτών των καιρών της πανδημίας, της κραυγαλέας καταστολής και ελέγχου που έχει συμβεί σε όλο τον κόσμο, και όχι μόνο στα “κινήματα”.

Για αυτό το λόγο σας μιλάω σήμερα, ως σύντροφος με βαθιά ανησυχία για το τί μας έρχεται από τον ορίζοντα με πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα από ότι συνέβαινε στο παρελθόν. Για να χτίσω διασυνδέσεις διεθνώς, για να διαδώσω ιδέες που μπορούν να μετασχηματιστούν σε πράξεις, επειδή είμαστε αναρχικοί/ες, όχι φιλόσοφοι, ακαδημαϊκοί, αριστεριστές ή ακτιβιστές, είμαστε αυτοί/ες που δεν βλέπουμε διαχωρισμό μεταξύ των ιδεών και της πράξης, που μετασχηματίζουμε την κάθε μέρα μας σε επίθεση.

Η συλλογικότητα 325 με τις εκδόσεις της από το 2004 γεννήθηκε από ένα DIY ήθος, με εξεγερτική θεματική, για την ποινική καταστολή και το «έγκλημα», την αυτονομία, ενάντια στις φυλακές και στην ψυχιατρική, μετεξελισσόμενη σε επόμενα τεύχη σε ένα “εξεγερμένο περιοδικό του κοινωνικού πολέμου και της αναρχίας”. Από την αρχή υπήρχε μία αυξανόμενη επικέντρωση στη διεθνή οπτική, αλλά ειδικά στην ανάπτυξη της τεχνολογίας, στην καταστροφή, στον θάνατο και έλεγχο που αυτή επιβάλλει.

Πρόσφατα στα τελευταία 3 τεύχη, το νο10, νο11 και το τρέχον νο12 στο οποίο επικεντρώνει αυτή η παρουσίαση, έχει δοθεί έμφαση σε μία οπτική ενάντια στην τεχνολογία. Φτάνοντας στο σημείο να δοθεί όνομα σε αυτήν την επιταχυνόμενη μεταβολή εντός του κράτους, του καπιταλισμού και του τεχνο-βιομηχανικού συστήματος, ως η 4η και 5η Βιομηχανική Επαναστάση (ΒΕ) και εντός αυτών τον κίνδυνο της Τεχνολογικής Μοναδικότητας (Technological Singularity).

Το πρόσφατο τεύχος του 325, αποτελεί μία συνάντηση διεθνών αναρχικών ατομικοτήτων και συλλογικοτήτων που επικεντρώνουν σε σχετικές θεματικές, ανάλυσης των νέων πραγματικοτήτων που είναι η 4η και 5η Βιομηχανική Επανάσταση. Νιώθω ότι χρειάζεται ένας ορισμός και για τις δύο εδώ. Η 4η Βιομηχανική Επανάσταση (επίσης γνωστή ως Βιομηχανία 4.0) είναι ο εξελισσόμενος αυτοματισμός των παραδοσιακών κατασκευαστικών και βιομηχανικών πρακτικών, με τη χρήση σύγχρονης έξυπνης τεχνολογίας.

Η μεγάλης κλίμακας επικοινωνία μεταξύ μηχανών και το Δίκτυο των Πραγμάτων (Internet of Things, IoT) ολοκληρώνονται για επίτευξη αυξημένου αυτοματισμού, βελτιωμένης επικοινωνίας και αυτο-επισκόπησης, και για την παραγωγή έξυπνων μηχανών που μπορούν να αναλύσουν και να διαγνώσουν θέματα χωρίς την ανάγκη τις ανθρώπινης παρέμβασης. Αυτά θα καθοριστούν κυρίως από την ανάδυση τεχνολογιών όπως η ρομποτική, η τεχνητή νοημοσύνη, η νανοτεχνολογία, οι κβαντικοί υπολογιστές, το δίκτυο των πραγμάτων (IoT), το βιομηχανικό δίκτυο των πραγμάτων, τα συστήματα αποκεντρωμένης συναίνεσης, η κοινωνία χωρίς ρευστό χρήμα, τα κρυπτονομίσματα, οι 5G ασύρματες τεχνολογίες, η 3D εκτύπωση και τα πλήρως αυτόνομα οχήματα. Όλα αυτά, όπως μάλλον οι περισσότεροι/ες από εσάς θα γνωρίζετε, ήδη διαπερνούν τη σημερινή κοινωνία μας, κάτι που δείχνει ότι η 4η ΒΕ είναι ήδη καθοδόν.

Η 5η ΒΕ θα συμβεί παράλληλα με την 4η, και έχει να κάνει περισσότερο με τον ορισμό της ηθικής και του αντίκτυπου της τεχνολογίας που αναπτύσσεται κατά την 4η ΒΕ. Δεν θα επηρεάσει μόνο το πως οι μηχανές χρησιμοποιούνται για να δημιουργήσουν προϊόντα αλλά το πως ζούμε γενικώς. Ήδη η ψηφιοποίηση της βιομηχανίας και της εργασίας έχει αλλάξει την έννοια της 9 με 5 εργασίας και αυτό είναι πιθανό να επεκταθεί περισσότερο. Ήδη βλέπουμε μία αύξηση της εργασίας από το σπίτι κατά τη διάρκεια της καραντίνας, που τώρα έχει αρχίσει να προωθείται ως το εναλλακτικό στυλ της εργασίας, αν είσαι βέβαια τυχερός αρκετά για να είσαι καταρτισμένος ώστε να κάνεις αυτές τις δουλειές.

Το πως οι εργοδότες μπορούν να μας επιβλέπουν και να επικοινωνούν με εμάς, το πως ακόμα και το να πας να αγοράσεις οτιδήποτε από έξω μπορεί να γίνει πλέον με online αγορές και παράδοση, κάτι που επίσης αυξήθηκε γρήγορα κατά τη διάρκεια των καραντινών οδηγώντας ακόμα πιο πολύ στην πτώση των εμπορικών φυσικών αγορών και της εργασίας εντός αυτών. Αυτά είναι ορισμένες από τις πτυχές με τις οποίες θα ασχοληθεί η 5η ΒΕ, το πως η 4η ΒΕ θα μας επηρεάσει και θα επηρεάσει την κοινωνία εντός της οποίας ζούμε. Οι εξουσίες και οι καπιταλιστές έχουν επίγνωση της επίπτωσης που θα έχουν οι νέες τεχνολογίες, το ότι θα υπάρχει μία καθυστέρηση μεταξύ της τεχνολογικής εξέλιξης και των υποτιθέμενων ωφελειών αυτής, όπως έγινε και στις προηγούμενες βιομηχανικές επαναστάσεις.

Θα συμβεί μία δραστική αναμόρφωση των κρατών πρόνοιας, η δημιουργία ενός καθολικού βασικού εισοδήματος, που θα λαμβάνεται ασχέτως της κατάστασης εργασίας. Πάνω από όλα αυτά θα δούμε μία έμφαση στην «αντιμετώπιση» των περιβαλλοντικών επιπτώσεων, όπου οι εταιρείες θα ενδιαφέρονται περισσότερο για έναν “πιο πράσινο καπιταλισμό”, χρησιμοποιώντας ανανεώσιμες πηγές ενέργειες, περιορίζοντας το ίχνος τους στο περιβάλλον. Κάτι που βλέπουμε ήδη να συμβαίνει εντός του καπιταλισμού, όχι απαραίτητα επειδή ενδιαφέρονται για το πως η κοινωνία σκέφτεται για αυτό, αλλά περισσότερο επειδή προσαρμόζονται στην καταστροφή του πλανήτη που ήδη συμβαίνει. Όχι τίποτε άλλο αλλά η καταστροφή, η εξάλειψη και η μόλυνση απλώς θα μεταφερθούν αλλού καθώς νέοι περισσότερο καταστροφικοί πόροι, ορυκτά και διαδικασίες θα απαιτηθούν για την παραγωγή αυτών των πράσινων τεχνολογιών.

Ο καλύτερος τρόπος να κατανοήσουμε την 5η ΒΕ είναι να τη δούμε ως τη διαχείριση των επιπτώσεων, αυτών που αλλάζει η 4η ΒΕ, χρησιμοποιώντας τις προαναφερθείσες τεχνολογίες, όπως την Τεχνητή Νοημοσύνη, την κυβερνητική, τους αλγόριθμους, τους αυτοματισμούς, κοκ, ώστε να διαχειριστεί, να δημιουργήσει μία μεταβολή στο πως τα ανθρώπινα όντα λειτουργούν και ζούνε, εργάζονται και κοινωνικοποιούνται, καταναλώνουν και παράγουν. Το πως ακόμα και το κράτος, ο καπιταλισμός και η κοινωνία λειτουργούν, με λιγότερη έμφαση σε συγκεκριμένα στοιχεία που έχουν αυτοματοποιηθεί και δημιουργώντας άλλες υποδομές, υποτίθεται λόγω ενδιαφέροντος για την κοινότητα και το περιβάλλον.

Όπως ξέρουμε αυτό ήταν πάντα ένα ψέμα, έτσι δίνεται έμφαση στο πως όλη αυτή η αναπτυσσόμενη τεχνολογική επιστημονική ανάπτυξη, όπως πάντα, γίνεται εις βάρος ενός πλανήτη που πεθαίνει, το πως αντιμετωπίζουμε μία “βιολογική εκμηδένιση” ή όπως καλύτερα περιγράφεται το “6ο Γεγονός Μαζικής Εξάλειψης/Εξαφάνισης” όσον αφορά τη βιόσφαιρα και τα ζωικά είδη που ήδη παλεύουν να επιβιώσουν. Ακόμα και η έννοια του αγώνα ήδη έχει και θα γίνεται ολοένα και περισσότερο τμήμα του του κόσμο τεχνο -φυλακή στον οποίο ζούμε.

Συμβαίνει, σίγουρα σε μερικές υπερανεπτυγμένες τεχνολογικά χώρες, μία αναδιάρθρωση, μία αλλαγή, μία μεταβολή της παραγωγής ή ακόμα και εξαφάνιση της έννοιας της βιομηχανίας όπως την ξέρουμε. Το πως, μαζί με αυτό, παραδοσιακές μορφές αντίστασης, ειδικά αυτές βασισμένες στην τάξη, ενσωματώνονται και γίνονται τμήμα του συστήματος. Ως παράδειγμα του πως έχουν θολώσει οι γραμμές μεταξύ των εννοιών της τάξης, του πως ο συνδικαλισμός έχει γίνει τμήμα της λειτουργίας της προόδου του καπιταλισμού αντί να είναι μία επαναστατική δύναμη, του πως καθώς μιλώ πρόσφατα έχουν περαστεί νόμοι από το ελληνικό κράτος για την περαιτέρω φυλάκιση της κοινωνίας, για την μεταμόρφωση της έννοιας της εργασίας ώστε να ταιριάζει στις δυτικές χώρες, ενώ ο Μητσοτάκης μαζί με τον Μπακογιάννη ανοίγουν την Ελλάδα στην ανάπτυξη, για να γίνει ένας παράδεισος των νέων τεχνολογιών του μέλλοντος.

Αυτή θα μπορούσε να είναι μία άλλη συζήτηση για μία άλλη φορά σύντροφοι/ισσες. Θα ήθελα να επικεντρωθώ σύντομα στις θεματικές που αγγίζουν τα άρθρα του ίδιου του τεύχους. Πρώτα έχουμε το “Αυτοματισμός, Ρομποτική και οι επιπτώσεις τους στην Εργασία” που μόλις αγγίξαμε νωρίτερα, για το πως θα μεταμορφωθεί η έννοια της εργασία, για την ιδέα του κράτους πρόνοιας, για το πως η μαζική ανεργία λόγω των τεχνολογικών εξελίξεων θα μπορούσε να αποτελέσει ένα συχνό φαινόμενο όπως έδειξαν η καραντίνα της πανδημίας και η πρόσφατη “οικονομική κρίση”. Του πως οι ξεχωριστές εξελίξεις εντός της 4ης και 5ης ΒΕ θα οδηγήσουν σε αυτές τις μεταβολές, όχι μόνο μέσα στους φυσικούς χώρους εργασίας αλλά και στο πως βλέπουμε την εργασία και την χαλάρωση, το κράτος, την κοινωνία, την κοινότητα κοκ στο μέλλον. Του πως σχεδιάζεται μία μετα-βιομηχανική κοινωνία δυστοπικών αναλογιών, η οποία δεν θα απαιτεί φυσική βίαιη καταστολή αλλά περισσότερο έναν ψυχολογικό γραφειοκρατικό αλγοριθμικό εξαναγκασμό.

Η συνεχιζόμενη πανδημία και τα καταπιεστικά μέτρα σχολιάζονται επίσης σε άρθρα, επειδή αυτό που βλέπουμε και ελπίζω ότι οι περισσότεροι/ες εδώ θα έχουν επίγνωση είναι το πως η πανδημία και κυρίως η καραντίνα αποτέλεσαν μία αφορμή για τους τεχνοκράτες και τους επιστήμονες μαζί με τους τεχνο-επιχειρηματίες σαν τον Μασκ, την Google, την Apple και την Boston Robotics να επιταχύνουν τη χρήση τεχνολογιών και της επιστήμης στις ζωές μας, αλλά περισσότερο ποντάρουν στον φόβο και στην απομόνωση πάνω στα οποία αυτές θεριέβουν.

Αυτό με οδηγεί σε ένα άρθρο από την Ιταλική συλλογικότητα “Resistenze al Nanomondo” πάνω στο “Υπερανθρωπισμός και Τεχνητή Αναπαραγωγή”, που αφορά το πως η γενετική, η βιοτεχνολογία και ακόμα και η νανοτεχνολογία χρησιμοποιείται για να «παίξει» με τα σώματά μας ακόμα και στο κυτταρικό επίπεδο σε ένα τρελό κυνήγι για ένα άτρωτο ανθρώπινο ον, για αιώνια ζωή, ακόμα και στο άνοιγμα της πόρτας για την ένωση μηχανής και ανθρώπου.

Υπάρχει ακόμα το υπέροχα γραμμένο άρθρο “Ψυχολογία της Μηχανής” από τον John Zerzan ειδικά γραμμένο για το τρέχον τεύχος. Ο Zerzan, η Πράσινη Αναρχία και η αντί-πολιτισμική τάση έχει υπάρξει μία αναδυόμενη επιρροή στην συλλογικότητά μας καθώς περνάει ο καιρός, επειδή ακριβώς τα θέματα τα οποία επιλέγει αφορούν την κυβερνητική, έννοιες της πραγματικότητας, το ρόλο των αλγορίθμων, το ρόλο της τεχνητής νοημοσύνης. Το πως έχουμε ήδη για κάποιο καιρό γίνει περισσότερο σαν τις μηχανές στις φυσικές και ψυχολογικές μας συμπεριφορές.

Αυτή η διαπίστωση οδηγεί και σε άλλα κείμενα γύρω από την έξυπνη τεχνολογία, όπως τα έξυπνα τηλέφωνα και το 5G, στο πως αυτά μας επηρεάζουν και θα μας επηρεάσουν περισσότερο, στο πως όλες αυτές οι εξελίξεις από την 4η και 5η ΒΕ θα τρέξουν πάνω από τα ήδη κατασκευαζόμενα δίκτυα 5G. Αυτό που είναι σημαντικό εδώ όμως είναι το πόσο τρωτά είναι αυτά τα συστήματα, ιδιαίτερα τα δίκτυα πάνω στα οποία στηρίζονται. Ως μία παράπλευρη σκέψη, πρόσφατα είχαμε ένα κύμα από επιθέσεις σε υποδομές 5G στην Ευρώπη σε πολλές χώρες κατά τη διάρκεια των καραντινών, και ήταν έκπληξη ότι δεν ήταν όλες συγκεκριμένα αναρχικές επιθέσεις. Μαζί με άλλα γεγονότα έδειξαν την τρωτότητα τους, όπως η τελευταία διακοπή στην παροχή internet αυτό το μήνα, που οδήγησε πολλά διεθνή websites να κλείσουν λόγω της δυσλειτουργίας πλατφορμών νέφους (cloud). Τίποτα δεν είναι ανίκητο, σε αντίθεση με το πόσο δηλώνουν ότι είναι, και θα ήθελαν να είναι, οι τεχνοκράτες και οι ιερείς της επιστήμης.

Μαζί με αυτά τα άρθρα έχουμε τη συμβολή από το σύντροφο μας Ντίνο στην “Διεθνή Συνάντηση ενάντια στην Τεχνολογία και στην Επιστήμη”, ο οποίος πάντα έχει διατηρήσει μια αξιοπρεπή και συνεχή στάση ενάντια στην τεχνολογική φυλακή για την οποία μιλάμε εδώ.

Υπάρχουν ακόμα γραπτά για την “Κοινωνία χωρίς μετρητά”, ένα ήδη διογκούμενο φαινόμενο ειδικά μετά την έναρξη της πανδημίας. Περιγράφει την εξαφάνιση του φυσικού νομίσματος, την online ψηφιοποίηση του χρήματος, μαζί με την ανάδυση των κρυπτονομισμάτων. Τέλος έχουμε ορισμένα ενδιαφέροντα άρθρα για το πως εντός της τεχνολογικής μεταβολής που ήδη συμβαίνει, θα δούμε μία περαιτέρω επέκταση έξω από τη γη στο διάστημα, είτε με τη δημιουργία του δορυφορικού συστήματος Starlink από τον Elon Musk ή με τη γενική ανάπτυξη της βιομηχανίας, την εξερεύνηση, εκμετάλλευση, κυριάρχηση στο διάστημα όσο η Γη γίνεται ένα όλο και πιο κατεστραμμένο μέρος.

Είναι ξεκάθαρο από την ανάλυση και την κριτική που περιέχεται στο τρέχον τεύχος, το ότι ξεκάθαρα έχει εμφανιστεί στις μέρες μας ένα κρίσιμο σταυροδρόμι, όχι σε κάποιο μακρινό μέλλον που περιέχεται σε ένα δυστοπικό διήγημα ή ταινία, αλλά αρχίζει να γίνεται πραγματικότητα τώρα στο παρόν. Με την ανάδυση μία “εξυπνότερης από τον άνθρωπο” μηχανικής νοημοσύνης που είναι στο επίπεδο του Εξολοθρευτή και του Μάτριξ. Θα δούμε τα κράτη, τον καπιταλισμό και τις κοινωνίες να κυβερνώνται ολοένα και περισσότερο από αυτήν. Κατευθυνόμαστε προς την κατασκευή μίας κοινωνίας όπως την περιέγραψε ο Αλφρέντο Μπονάνο στο “Μετα-βιομηχανική Κοινωνία”, όπου το χάσμα μεταξύ εκείνων που θα γνωρίζουν τη γλώσσα των νέων τεχνολογιών και θα αισθάνονται τα οφέλη από αυτήν, μέσα στις απομονωμένες οχυρωμένες νησίδες προνομίων, θα μεγαλώνει από αυτούς που δεν την κατανοούν, αποκλεισμένοι εξ’ αρχής από αυτήν ή όσων επιλέγουν να την αρνηθούν, σπρωγμένοι μέσα στα νέα γκέτο. Ήδη βλέπουμε εξεγερσιακά ξεσπάσματα που παράγονται από όλα αυτά μαζί με τις επιπτώσεις της πανδημίας και των περιορισμών κίνησης.

Αρκεί να παρατηρήσεις την άνοδο στις μέρες μας του ολοκληρωτισμού σε μία αναδυόμενη Ρωσία και την άνοδο της Κίνας, χώρες εμμονικές με τις τεχνολογικές εξελίξεις για τον έλεγχο των πληθυσμών τους. Εάν επικεντρώσουμε στην Κίνα για παράδειγμα, ήδη λειτουργεί σε μεγάλο βαθμό ως ένα ολοκληρωτικό κράτος της 4ης και 5ης ΒΕ, με έξυπνες πόλεις, ρομποτική και τεχνητή νοημοσύνη να διαπερνούν το σύνολο του πληθυσμού. Από την αναγνώριση προσώπου που επιβάλλεται στα παιδιά στα σχολεία ή από τα τεχνολογικά στρατόπεδα συγκέντρωσης του μέλλοντος για τον εγκλεισμό των Ουιγούρων έως το πραγματικό γεγονός ότι έχει ένα σύστημα επιτήρησης πραγματικού χρόνου που χωρίς πλάκα αποκαλείται “Skynet”. Γιατί πρέπει αυτό να μας αφορά; Γιατί αυτές είναι ακριβώς οι τεχνολογίες που αντιγράφει η Δύση! Επίσης αναπτύσσεται ένας διακρατικός ανταγωνισμός μεταξύ όλων των χωρών παγκόσμια για την τεχνητή νοημοσύνη, της κυβερνητική και τον αυτοματοποιημένο πόλεμο, που προσομοιάζει με προηγούμενους παγκόσμιους πολέμους, φτάνοντας στο σημείο να βάζει τα κράτη στα πρόθυρα ενός νέου πολέμου.

Συνδυάστε όλα αυτά με έναν online κατοπτρικό κόσμο τεχνητής και επαυξημένης πραγματικότητας, που διαφημίζει μία διέξοδο από τον φυσικό κόσμο με τον οποίο τα ανθρώπινα όντα γίνονται όλο και λιγότερο συνδεδεμένα. Είτε είναι μέσω των παιχνιδιών, της επικοινωνίας, ακόμα και των αισθημάτων, δεν θα χρειάζεται να φύγεις από την άνεση του δικού σου σπιτιού, που δεν είναι και πολύ μακριά από όπου είμαστε τώρα. Ένα αυτόνομο άνετο κελί φυλακής δικής μας δημιουργίας για το οποίο χρησιμοποιούμε την ψηφιακή κάρτα κλειδί για να φυλακίσουμε τους εαυτούς μας. Είναι οι αλγόριθμοι, οι αναλυτές δεδομένων, οι τεχνοκράτες που θα κυβερνούν το κράτος του μέλλοντος. Ακόμα και το πως οι νέοι άνθρωποι θα δημιουργούνται, κάτι που προάγει περαιτέρω την Τεχνολογική Μοναδικότητα, όπου οι άνθρωποι γίνονται ρομπότ και τα ρομπότ άνθρωποι. Ένας ορισμός της Τεχνολογικής Μοναδικότητας, για να μπορέσουμε να την καταλάβουμε, είναι ότι αποτελεί ένα σημείο στο χρόνο κατά το οποίο η τεχνολογική ανάπτυξη γίνεται ανεξέλεγκτη και μη αναστρέψιμη, έχοντας ως αποτέλεσμα μη προβλέψιμες αλλαγές στον ανθρώπινο πολιτισμό. Είναι βασικά το σημείο όπου είτε η τεχνητή Νοημοσύνη ή ανθρώπινα όντα σε συνδυασμό με ΤΝ, θα έχουν ως αποτέλεσμα μία ισχυρή υπερ-νοημοσύνη που ποσοτικά υπερβαίνει κατά πολύ όλη την ανθρώπινη νοημοσύνη. Αυτό πάλι έχει τις δυστοπικές αναλογίες καταστάσεων που περιγράφονται στην ταινία “Ghost In The Shell” ή στο βιβλίο “Θαυμαστός Καινούργιος Κόσμος”, μία κατάσταση όπου κάθε κύτταρο και άτομο, κάθε μυαλό θα έχει ενσωματωμένη τεχνολογία και τότε θα είναι πολύ αργά για αντίσταση.

Έτσι μέσα από αυτήν την σκοτεινή εικόνα, αντλούμε κάποιο φως, μέχρι και φωτιά, από την επιρροή του Ρώσου συγγραφέα/φιλοσόφου Nikolay Chernyshevsky, ο οποίος είχε μεγάλη επιρροή στους Ρώσσους επαναστάτες, αναρχικούς και νιχιλιστές. Θα πάρω τον τίτλο ενός από τα διηγήματά του και θα ρωτήσω “Τί πρέπει να γίνει”;

Οι αναρχικοί/ες πάντα κατόρθωναν να προσαρμόζονται και να είναι επιδέξιοι/ες στη χρήση των νέων τεχνολογιών για να αντιπαλέψουν το σύστημα που προσπαθεί να τους/τις ελέγξει. Από τους κατασκευαστές βομβών, στους χειριστές όπλων, στους τυπογράφους, πλαστογράφους, για να θυμηθούμε τους αναρχικούς στα τέλη του 19ου αιώνα και των αρχών του 20ου, οι οποίοι πολέμησαν την άνοδο της τότε αναδυόμενης βιομηχανικής επανάστασης και της τεχνολογικής και επιστημονικής καταπίεσης που την συνόδευε. Το ίδιο θα συμβεί και στη νέα εποχή, και είναι αυτό που το έντυπο και εγώ σας προτείνω εδώ. Η εποχή της “προπαγάνδας της πράξης” χρειάζεται να επιστρέψει, επειδή ακόμα μία φορά ως αναρχικοί/ες περιοριζόμαστε στο πως μπορούμε να λειτουργήσουμε και αυτό απαιτεί από εμάς να επιτεθούμε αντί να θρηνούμε για τα μέσα που χάνονται και στα οποία βασιζόμασταν.

Η αναρχία πρέπει να ξαναγίνει απειλή, χρειάζεται να προκαλέσει φόβο στον εχθρό πάλι, να κάνει το φόβο να αλλάξει πλευρά. Το σαμποτάζ, η καταστροφή της κοινωνικής μηχανής, των δικτύων της, της περιουσίας, των μέσων παραγωγής είναι κυρίαρχης σημασίας μέσα σε αυτό το εφιαλτικό παρόν που πάει να δημιουργηθεί.

Ακόμα και εμείς στο 325 ως συλλογικότητα καταλαβαίνουμε ότι πρέπει να εξελιχθούμε μαζί με τις καταστάσεις. Όπως έχουμε δηλώσει πρόσφατα, δεν ξέρουμε εάν η συλλογικότητά μας θα συνεχίσει ή θα εξελιχθεί ως μέρος κάτι άλλου, αλλά σίγουρα ξέρουμε που πρέπει να δοθεί η εξεγερσιακή σύγκρουση.

Η πρόσφατη καταστολή ενάντια στο 325 είναι ένα παράδειγμα του πόσο φοβούνται μία τέτοια προοπτική εάν κερδίσει έδαφος, το οποίο έχει σαφώς τη δυνατότητα να το κάνει. Δεν είναι σύμπτωση ότι επιτέθηκαν ενάντια στη συλλογικότητά μας μετά την δημοσίευση του τεύχους 12 πέρυσι. Χρειάζονται περισσότερες πρωτοβουλίες με κριτική και ανάλυση ενάντια στον κόσμο της τεχνολογικής φυλακής, ανάλυση παλαιών αγώνων διεθνώς, τις αποτυχίες τους, τις επιτυχίες τους. Χρειάζεται να συμβεί μία ρήξη μεταξύ των παλαιών μορφών αγώνα, ακόμα και των απομειναριών του αναρχισμού, ώστε να εμφανιστεί μία νέα μορφή που προσαρμόζεται στο σύγχρονο κρίσιμο σταυροδρόμι. Η αντιπληροφόρηση, οι εκδόσεις, οι χώροι, οι εκδηλώσεις είναι σημαντικά για να δημιουργήσουν τη βάση, να δημιουργήσουν την ανταλλαγή της γνώσης, των ιδεών, της εμπειρίας που πηγαίνει πέρα από απλά λόγια. Επειδή όπως σχολίασα και στην αρχή αυτής της παρουσίασης οι αναρχικοί ήταν πάντα με τις ενέργεια, την ζώσα πράξη. Μόνο τότε μπορεί να διαμορφωθεί μία νέα επίθεση από την συγγένεια, τις άτυπες μορφές οργάνωσης, διεθνώς συντονισμένη ενάντια σε αυτό το νέο Λεβιάθαν που είναι η 4η και 5η ΒΕ και η Τεχνολογική Μοναδικότητα. Επειδή αν δεν γίνουν αυτά, η Γη, όλα τα ζώντα είδη και εμείς ως ανθρώπινα όντα όπως τα γνωρίζαμε είμαστε σε κίνδυνο.

Πηγή: Athens Indymedia

Εμβόλια και Γενετική Μηχανική: Μερικές αναγκαίες διευκρινίσεις

Το κείμενο σε μορφή PDF

*

Θεωρούμε πως το ζήτημα του εμβολιασμού και δη, του υποχρεωτικού, είναι πρωτίστως πολιτικό και όχι ιατρικό. Eντούτοις βλέποντας πως η σχετική συζήτηση, πέρα από αδιανόητη πόλωση, κυριαρχείται και από –συχνά εξωφρενικές– δογματικές απόψεις, ένθεν κακείθεν, κρίναμε πως αξίζει να επιχειρήσουμε μια προσπάθεια σύνοψης για το τι είναι γνωστό για τις διάφορες εμβολιαστικές τεχνολογίες με τη φιλοδοξία αυτό να λειτουργήσει ως μια πρώτη βάση για την περαιτέρω εμβάθυνση στο θέμα – και στις πιο τεχνικές, πολιτικές και επιστημονικές, λεπτομέρειές του. Σε κάθε περίπτωση, οι ιδιαιτερότητες αυτών των γενετικών νανοσυσκευών που αποκαλούνται εμβόλια, απαιτούν μια πρώτη διασαφήνιση του βιοτεχνολογικού υποβάθρου τους.

Παραδοσιακά εμβόλια

Όλα τα εμβόλια μέχρι και το 2020 (με εξαίρεση κάποιες εργαστηριακές και μικρής κλίμακας δοκιμές των τελευταίων χρόνων σε νέες τεχνολογίες) στηρίζονταν στη «μόλυνση» του ανθρώπινου σώματος με ένα «ακίνδυνο» στέλεχος του ιού, έτσι ώστε να εκπαιδευτεί το ανοσοποιητικό σύστημα στην αντιμετώπισή του: είτε με κάποιο αδρανοποιημένο στέλεχος (έναν ιό που έχει απονεκρωθεί με υπεριώδεις ακτινοβολίες π.χ.) που δε μπορεί να μολύνει τον οργανισμό, είτε με κάποιο εξασθενημένο στέλεχος του ιού (από κάποια φυσική μετάλλαξη, ή από κάποια εργαστηριακή διαδικασία) που ναι μεν είναι ζωντανός ιός, αλλά δεν έχει την ικανότητα να αναπαραχθεί και να βλάψει τον ανθρώπινο οργανισμό (π.χ. επειδή δεν αντέχει σε θερμοκρασίες άνω των 30°C), ή –σχετικά πιο πρόσφατα– με μια χαρακτηριστική, εργαστηριακά παρασκευασμένη, πρωτεΐνη της επιφάνειας του ιού.

Αυτά είναι τα λεγόμενα παραδοσιακά εμβόλια και αποτελούν σχεδόν το σύνολο των προγραμμάτων εμβολιασμού. Πρόκειται για μια τεχνολογία δοκιμασμένη σε βάθος χρόνων.

Το κάθε ξεχωριστό εμβόλιο έχει ωστόσο τις δικές του παραμέτρους (το υλικό του «περιβλήματος» του εξασθενημένου ή απονεκρωμένου ιού, το υλικό της ιικής καλλιέργειας, τις ίδιες τις ιδιότητες των εξασθενημένων ιικών στελεχών κλπ.) και σε καμία περίπτωση δε μπορούμε να μιλάμε για μια γενικά ασφαλή τεχνολογία. Για παράδειγμα ο υποτίθεται ακίνδυνος εξασθενημένος ιός πολιομυελίτιδας που χρησιμοποιήθηκε σε μαζικούς εμβολιασμούς στην Αφρική, όντως περιόρισε τον άγριο ιό, αλλά πλέον μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο και προκαλεί επιδημίες ήμερης πολιομυελίτιδας. Κάποια από τα χημικά πρόσθετα στα εμβόλια έχουν κατηγορηθεί για πρόκληση νευρολογικών βλαβών, ενώ διάφορες παταγώδεις (και θανατηφόρες) εμβολιαστικές αποτυχίες (όπως για τη γρίπη των χοίρων το 1976 στην Αμερική, για την H1N1 στην Eυρώπη το 2009, ή για τον HPV στην Ινδία το 2010), θέλουν η κάθε μια τη δική τους μελέτη για το τι πήγε λάθος.

Το βασικό που πρέπει να έχουμε κατά νου είναι πως το ανθρώπινο σώμα δεν είναι μια «περίπλοκη μηχανή» όπου ισχύουν 100% οι αναγωγικές και επαγωγικές μέθοδοι, αλλά ένας εξαιρετικά πολύπλοκος ζωντανός οργανισμός με πολλαπλά επίπεδα συσχέτισης και ολιστικού τύπου οργάνωση, την κατανόηση του οποίου σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να καυχιέται πως έχει πλησιάσει ούτε στο ελάχιστο η επιστήμη. Και ειδικά σε ό,τι αφορά το ανθρώπινο ανοσοποιητικό, η σύγχρονη επιστήμη δε γνωρίζει σχεδόν τίποτε. Τα ολοένα και αυξανόμενα αυτοάνοσα νοσήματα δείχνουν ξεκάθαρα αυτήν την εντυπωσιακή άγνοια: η σύγχρονη ιατρική δεν έχει άλλο τρόπο αντιμετώπισης παρά την γενική ανοσοκαταστολή, μπας και έτσι σταματήσουν τα συμπτώματα.

Επομένως η κάθε παρέμβαση στον ανθρώπινο οργανισμό, ειδικά σε ό,τι αφορά τη διέγερση του ανοσοποιητικού συστήματος, εμπεριέχει ένα μεγάλο ποσοστό αβεβαιότητας. Όσες in vitro δοκιμές και να γίνουν, κανείς δε μπορεί να γνωρίζει με βεβαιότητα πώς θα αντιδράσει στην πραγματικότητα το ανθρώπινο σώμα με το βομβαρδισμό του π.χ. με εκατομμύρια απονεκρωμένων ιών. Η ανάγκη μαζικής δοκιμής σε πραγματικές συνθήκες είναι η βασική αιτία που διάφορες φαρμακευτικές αναζητούν μέρη με φτηνή αξία ζωής, π.χ. Ινδία ή Αφρική, για να διεξαγάγουν τις συχνά δολοφονικές κλινικές μελέτες τους. Γενικά τα στάδια ελέγχου και δοκιμών, για το κάθε εμβόλιο, διαρκούν από τρία έως και δέκα χρόνια.

Σε κάθε περίπτωση, ένα εμβόλιο που χορηγείται εδώ και 5 δεκαετίες, έχει ήδη παράξει έναν όγκο βιβλιογραφίας, στην οποία μπορεί η κάθε μία να ανατρέξει και να αποφασίσει υπεύθυνα –σε ένα βαθμό πάντοτε– για τον εμβολιασμό της. Σαφώς και καλό είναι να εξετάζουμε κριτικά το κάθε «παραδοσιακό» εμβόλιο, αλλά η λίγο-πολύ σταθερή τεχνολογική τους βάση και η συνήθως πολύχρονη χρήση τους προσφέρουν μια σχετική ασφάλεια.

Μεταμοντέρνα Εμβόλια

Από τους τρεις διαφορετικούς τύπους εμβολίων που προσφέρονται στον δυτικό πολίτη, μόνο ο ένας είναι «παραδοσιακός»: αυτός του κινέζικου Sinovac που στηρίζεται σε αδρανοποιημένο στέλεχος SARS-CoV-2. Επειδή η χρήση του είναι επί του παρόντος σχετικά περιορισμένη στη Δύση (κυρίως σε βαλκανικές χώρες) δε θα επεκταθούμε –για την ώρα– σε αυτό.

Θα ασχοληθούμε οπότε με τους άλλους δύο τύπους που ουσιαστικά αποτελούν και το σύνολο των εμβολιαστικών επιλογών: τα εμβόλια CRISPR DNA (AstraZeneca, Sputnik V και Johnson & Johnson) και τα εμβόλια mRNA (Pfizer και Moderna). Αμφότερα έχουν τον ίδιο –πρωτοφανή στην εμβολιαστική ιστορία– στόχο: την παραγωγή των τμημάτων του ιού –στην προκειμένη περίπτωση την παθογόνο πρωτεϊνική ακίδα– από τα ίδια τα ανθρώπινα κύτταρα. Ενώ δηλαδή όλα ανεξαιρέτως τα εμβόλια μέχρι και σήμερα, εισήγαγαν τα ίδια τον ιό ή το περίβλημά του, τώρα τα ανθρώπινα κύτταρα αξιοποιούνται ως εργοστάσια παραγωγής παθογόνων με τα ενδεχόμενα ανοσολογικών καταστροφών να είναι ανοιχτά.

Αν και το επίδικο είναι κοινό, υπάρχουν δυο διαφορετικές τεχνολογικές προσεγγίσεις, αμφότερες σχετιζόμενες με τη βιοτεχνολογία και πρόκειται μάλιστα για τις δύο πιο δημοφιλείς καινοτόμες βιοτεχνολογικές εξελίξεις.

Α. CRISPR DNA

Η τεχνική CRISPR χρησιμοποιεί το ένζυμο Cas9 για την κοπτοραπτική ακριβείας σε συγκεκριμένες γενετικές ακολουθίες. Αν και είναι αντικείμενο μελέτης από το 1985, μόλις τα τελευταία λίγα χρόνια έχει φτάσει στο επίπεδο τεχνικής ανάπτυξης ώστε να χρησιμοποιείται ευρέως – το νόμπελ χημείας του 2020 αφορούσε ακριβώς την ανάπτυξη αυτής της τεχνικής. Μέχρι και πρόσφατα η γενετική μηχανική στηριζόταν στον βομβαρδισμό του γονιδιώματος (κυρίως των φυτών) με ένα γονιδιακό κανονάκι για να επιτύχει τις επιθυμητές μεταλλάξεις ώστε τα φυτικά τερατάκια της Monsanto να αντέχουν πιο πολλά φυτοφάρμακα ή να δίνουν μεγαλύτερους καρπούς. Όπως έχει εύστοχα περιγραφεί, ήταν κάπως «όποιον πάρει ο χάρος». Με την τεχνική CRISPR ωστόσο, υποτίθεται πως μπορούμε να έχουμε κοπτοραπτική ακριβείας: απεικονίζουμε σε υπολογιστή το γονιδίωμα, εντοπίζουμε το τμήμα που θέλουμε να αντικαταστήσουμε και το επιτυγχάνουμε με ακρίβεια. Δε θα επεκταθούμε στην ασφάλεια ή την ακρίβεια της ίδιας της τεχνικής, είναι άλλωστε πολύ καινούργια για να μπορεί να αποτιμηθεί. Ας κρατήσουμε ωστόσο το γεγονός πως είναι η πρώτη φορά ιστορικά που η γενετική μηχανική καταφέρνει να εισχωρήσει σε τέτοιο βαθμό στον βασικό της στόχο: το ανθρώπινο σώμα.

Στα εμβόλια DNA λοιπόν χρησιμοποιείται ένας γενικά χαμηλής επικινδυνότητας ιός, στην περιπτωσή μας ο αδενοϊός των πιθήκων –ένας ιός της μεγάλης οικογένειας των ιών του κρυολογήματος– και με την τεχνική CRISPR αφαιρείται τμήμα του γενετικού του υλικού και αντικαθίσταται με τα γονίδια που έχουν τις πληροφορίες για τη σύνθεση της πρωτεϊνικής ακίδας του SARS-CoV-2. Έχουμε δηλαδή ένα χιμαιρικό ιό, με γονίδια από δύο διαφορετικούς ιούς, ο οποίος υποτίθεται ότι χρησιμοποιεί την αυξημένη ικανότητα μόλυνσης –δηλαδή εισαγωγής στο κύτταρο– του αδενοϊού, μόνο που αυτός ο χιμαιρικός ιός όταν καταλάβει το κύτταρο αντί να αναπαραγάγει τον εαυτό του, αναπαράγει την πρωτεΐνη του SARS-CoV-2. Το γενετικά πειραγμένο DNA του μεταφράζεται σε RNA και το RNA αυτό δίνει εντολή στα ριβοσώματα να φτιάξουν την πρωτεϊνική ακίδα.

Τέτοιου τύπου εμβόλια, ανασυνδυασμένων δηλαδή ιών, έχουν χρησιμοποιηθεί ξανά τα τελευταία χρόνια αλλά σε πολύ περιορισμένο πλαίσιο, κυρίως σε μικρές δοκιμές στη θεραπεία καρκίνου και σε κάποια εμβόλια γρίπης στην Αμερική, είναι ωστόσο η πρώτη φορά που χρησιμοποιούνται σε τόσο μαζική κλίμακα. Πρόκειται για μια τεχνική που επειδή ακριβώς ενσωματώνει ένα από τα πιο σημαντικά βιοτεχνολογικά επιτεύγματα, το CRISPR δηλαδή, προωθείται πολύ, αλλά τα μέχρι τώρα κλινικά δεδομένα για τη χρήση ανασυνδυασμένων ιών σε γονιδιακές θεραπείες (κυρίως σε καρκίνους) είναι αποθαρρυντικά: υπήρξε μεγάλο ποσοστό φλεγμονών και υπερβολικών ανοσολογικών αντιδράσεων.

Όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, ο ανασυνδυασμένος ιός των εμβολίων DNA εισχωρεί στον πυρήνα του κυττάρου για να αρχίσει να δίνει εντολές στα κύτταρα για την παραγωγή της πρωτεϊνικής ακίδας. Αυτό προφανώς αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο της γενετικής επιμόλυνσης, της ενσωμάτωσης δηλαδή τμήματος του ιικού DNA στο ανθρώπινο DNA. Μεγάλο τμήμα του ανθρώπινου γονιδιακού υλικού είναι απομεινάρι ιικού DNA (εξ ου και διάφοροι βιολόγοι βλέπουν στους ιούς έναν κομβικό παράγοντα εξέλιξης), ίσως και αρκετά πάνω από το μισό. Πρόκειται δηλαδή για κάτι που συμβαίνει και που άλλωστε περιγράφεται ως πιθανότητα και επίσημα. Το τι ακριβώς μπορεί να συμβεί με την ενσωμάτωση του γενετικά πειραγμένου ιικού DNA στο ανθρώπινο γονιδίωμα, κανείς δε μπορεί να γνωρίζει. Προφανώς, καθώς κανείς δε μπορεί να προβλέψει σε ποιο ακριβώς σημείο του γονιδιώματος θα ενσωματωθεί το εργαστηριακό DNA, η πιθανότητα γενετικών βλαβών και καρκίνων δεν είναι αμελητέα. Υπάρχει επίσης η μικρή πιθανότητα γενετικής επιμόλυνσης των ανθρώπινων γαμετών – πράγμα που σημαίνει πως οι όποιες γενετικές ανωμαλίες θα είναι κληρονομικές. Μπορεί και να μη συμβεί και τίποτε, το ενσωματωμένο DNA να ακολουθήσει το πάνω από το 90% του ανθρώπινου γενετικού υλικού, για το οποίο δεν έχει κανείς την παραμικρή ιδέα το τι ακριβώς κάνει (οι γενετιστές, σε μια σαφή ένδειξη του τρόπου σκέψης τους και της αγαθότητας των προθέσεών τους αποκαλούν αυτό το γενετικό υλικό τη λειτουργία του οποίου δε μπορούν να κατανοήσουν, junk Dna). Μπορεί να μείνει σε λανθάνουσα κατάσταση μέχρι να ενεργοποιηθεί από κάποιο μελλοντικό συμβάν με απρόβλεπτες συνέπειες, ή μπορεί και να αποδειχθεί πως έχει κάποιες άγνωστες για την ώρα μακροχρόνιες συνέπειες. Αχαρτογράφητα νερά γεμάτα σκοπέλους, δίνες και θαλάσσια τέρατα.

Β. mRNA

Πρόκειται για το άλλο χαϊδεμένο παιδί της βιοτεχνολογίας. Είναι εξαιρετικά πρόσφατη: μόλις το 2018, ο επικεφαλής της Moderna, δήλωσε περιχαρής για το mRNA: «βρήκαμε τρόπο να χακάρουμε το ανθρώπινο λειτουργικό σύστημα…» Με την τεχνική αυτή κατασκευάζεται ένα κομμάτι RNA που περιέχει την πληροφορία για την παραγωγή της πρωτεϊνικής ακίδας του SARS- CoV-2 και περικλείεται σε μια κάψουλα από λιπίδια ώστε να αντέξει μεγαλύτερο διάστημα και να μπορέσει να εισαχθεί στο ανθρώπινο κύτταρο. Όταν αυτό το νανοσωματίδιο εισαχθεί στο κύτταρο και πιο συγκεκριμένα στο κυτταρόπλασμα, θα μπορέσει να παραμείνει αρκετό διάστημα ώστε να μεταδώσει την πληροφορία του RNA του για την παραγωγή της γνωστής πρωτεϊνικής ακίδας από τα ριβοσώματα. Έχει δηλαδή το ίδιο ακριβώς αποτέλεσμα με τα εμβόλια DNA χωρίς όμως τη χρήση κάποιου ιού ως οχήματος.

Το RNA από μόνο του δε μπορεί να αντιγραφεί στο DNA, οπότε αυτή η μέθοδος έχει υποτίθεται το πλεονέκτημα της διασφάλισης έναντι γενετικών βλαβών, σε σχέση με τα εμβόλια DNA. Υπάρχει ωστόσο ένα ένζυμο, μια πρωτεΐνη με το όνομα ανάστροφη τρανσκριπτάση (αποδίδεται και ως αντίστροφη μεταγραφάση), η οποία μελετάται εδώ και περίπου μισό αιώνα και που κάνει αυτήν την μεταγραφή του RNA σε DNA εφικτή. Οι ρετροϊοί (ιοί RNA με πιο διάσημο εκπρόσωπο τον HIV) περιέχουν οι ίδιοι αυτή την πρωτεΐνη έτσι ώστε το RNA τους να μεταφράζεται σε ανθρώπινο DNA, αλλά δεν είναι οι μόνοι. Διάφοροι άλλοι RNA ιοί περιέχουν το ένζυμο αυτό (όπως αυτός της ηπατίτιδας β), αλλά και οι ανθρώπινες γονιδιακές ακολουθίες Line-1, οι οποίες υποτίθεται πως αποτελούν απομεινάρια αρχαίων επιμολύνσεων με ιούς RNA. Είναι κάτι σαν ενδογενείς, συμβιωτικοί ρετροιοί και υπολογίζεται πως αποτελούν το 8% του ανθρώπινου γoνιδιώματος. Το πόσο συχνά και με τι σκοπό, παράγει το ίδιο μας το σώμα, μέσω των γενετικών ακολουθιών Line-1, την ανάστροφη τρανσκριπτάση, είναι εξαιρετικά θολό. Μια σχετικά πρόσφατη έρευνα πάντως (www.biorxiv.org/content/10.1101/2020.12.12.422516v1.full.pdf) τεκμηριώνει μερικές σπάνιες περιπτώσεις που τμήματα του RNA του SARS-CoV-2 εγγράφονται στο ανθρώπινο DNA. Δεν είναι ξεκάθαρο πώς συμβαίνει κάτι τέτοιο, αν ευθύνονται οι ακολουθίες Line-1, η πολυμεράση-θ (ένα ένζυμο που χρησιμοποιείται στον ανθρώπινο οργανισμό για γενετικές επιδιορθώσεις και που μπορεί να δράσει σαν την ανάστροφη τρανσκριπτάση), ή κάποια άλλη άγνωστη ακόμα διαδικασία. Το σίγουρο είναι πως κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί πολύ πιο εύκολα σε κάποιον που έχει ήδη μολυνθεί με ένα ρετροϊό, ακόμα και αν δεν έχει πλέον ενεργή μόλυνση. Σε φορείς HIV για παράδειγμα, έχει παρατηρηθεί ενσωμάτωση τμημάτων RNA του SARS-CoV-2 σε ανθρώπινο DNA. Αν κάτι τέτοιο είναι πιθανό για ένα φυσικό ιό, του οποίου το RNA είναι εξαιρετικά ασταθές και δε μπορεί να παραμείνει παρά για ελάχιστο διάστημα στο κύτταρο πριν αποσυντεθεί, είναι σίγουρα ακόμα πιθανότερο για το RNA των εμβολίων, το οποίο έχει κατασκευαστεί ώστε να αντέχει παραπάνω.

Πράγματι πρόκειται για μια πολύ μικρή πιθανότητα: να βρεθεί ταυτόγχρονα το RNA του εμβολίου με το σπάνιο ένζυμο στο ίδιο σημείο του κυττάρου, κοντά στον πυρήνα του. Μπορεί και να είναι στην περιοχή του ενός στα 10 δισεκατομμύρια. Αλλά μιλάμε για 30 τρισεκατομμύρια κύτταρα στο ανθρώπινο σώμα και δισεκατομμύρια εμβολιαστικών δόσεων με εκατομμύρια νανοσωματιδίων πειραγμένου RNA η κάθε μία: σε τέτοια νούμερα, το εξαιρετικά απίθανο, γίνεται ρεαλιστικά πιθανό. Οι συνέπειες από την ενσωμάτωση του εργαστηριακού RNA στον ανθρώπινο οργανισμό, είναι οι ίδιες με αυτές των εμβολίων DNA, που περιγράφηκαν παραπάνω, δηλαδή, άγνωστες.

Γενετικές νανοσυσκευές

Οι δύο διαφορετικές οικογένειες εμβολίων, CRISPR DNA και mRNA, έχουν πολύ περισσότερα κοινά απ’ ότι διαφορές. Καταρχάς αμφότερες στηρίζονται στη γενετική μηχανική: τη γονιδιακή δηλαδή παρέμβαση με στόχο την αλλαγή της φυσιολογίας ενός οργανισμού. Το γεγονός πως δεν υπάρχει άμεση τροποποίηση του ανθρώπινου γονιδιώματος (αν και υπάρχουν πολλές επιφυλάξεις για την έμμεση) δεν μετριάζει την επικινδυνότητα της πειρατείας των ανθρώπινων κυττάρων από γενετικά τροποποιημένους παράγοντες. Να θυμίσουμε πως δόθηκαν μακροχρόνιοι και σκληροί αγώνες ώστε –τουλάχιστον στην ΕΕ– να απαγορεύεται η καλλιέργεια γενετικά τροποποιημένων φυτών που προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση. Αυτό που απαγορεύτηκε δηλαδή για το μαρούλι, επιτράπηκε για τους ανθρώπους.

Τόσο τα DNA, όσο και τα mRNA εμβόλια, δεν έχουν λάβει κανονική άδεια χρήσης, από κανένα αρμόδιο οργανισμό. Η χρήση τους χαρακτηρίζεται πειραματική και το στάδιο τρία των δοκιμών τους αναμένεται να ολοκληρωθεί στα τέλη του 2022 για κάποια, και του 2023 για κάποια άλλα. Με άλλα λόγια, ο παγκόσμιος πληθυσμός χρησιμοποιείται επίσημα ως πειραματόζωο.

Όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, αμφότερα –και εν αντιθέσει με κάθε άλλο εμβόλιο στην ιστορία– μετατρέπουν τα ίδια τα κύτταρα σε εργοστάσια παραγωγής παθογόνων. Γεγονός που γίνεται ακόμα πιο επικίνδυνο υπό το φως σχετικά πρόσφατων μελετών που αποδίδουν στην ίδια την πρωτεϊνική ακίδα του SARS-CoV-2 –αυτής που εξαναγκάζονται να παράξουν τα ανθρώπινα κύτταρα– ένα μεγάλο μέρος των θανάσιμων επιπλοκών του ιού. Ακόμα και αποκομμένη από τον υπόλοιπο ιό, η πρωτεϊνική ακίδα, βλάπτει μεγάλο μέρος των ανθρώπινων οργάνων. (https://www.salk.edu/news-release/the-novel-coronavirus-spike-protein-plays-additional- key-role-in-illness/). Από τα 5 διαθέσιμα DNA και RNA εμβόλια, υποτίθεται πως μόνο αυτό της AstraZeneca παράγει πανομοιότυπη ακίδα με αυτή του ιού – στα άλλα 4 υπάρχουν μικρές μεταλλάξεις, που είναι ωστόσο άγνωστο κατά πόσο επηρεάζουν την παθογόνο δράση της.

Διάφοροι ειδικοί διαβεβαιώνουν πως η ακίδα που παρασκευάζεται στα κύτταρα μένει ως επί τω πλείστον στο σημείο του εμβολιασμού. Η πραγματικότητα βέβαια δείχνει να τους διαψεύδει: σύμφωνα με μια έρευνα που δημοσιεύτηκε στις 20 Mάη στο Oxford Academic, η ακίδα βρέθηκε σε ανιχνεύσιμες ποσότητες στο αίμα σε 11 από τους 13 συμμετάσχοντες, ήδη από την πρώτη μέρα μετά τον εμβολιασμό τους. (https://academic.oup.com/cid/advance-article/doi/10.1093/cid/ciab465/6279075).

Προφανώς και είναι νωρίς ακόμη για να εξαχθούν κάποια ασφαλή συμπεράσματα σχετικά τόσο με την επικινδυνότητα της ακίδας, όσο και με το εύρος της διασποράς της στο ανθρώπινο σώμα. Η δημοσίευση μιας μελέτης από μόνη της δεν λέει και πολλά για την ορθότητα των ισχυρισμών της. Αυτό που για την ώρα μπορούμε να κρατήσουμε είναι πως βαδίζουμε σε αχαρτογράφητες περιοχές και το αφήγημα των ειδικών που θέλει την ακίδα που προκαλείται από τα εμβόλια να παραμένει στην επιφάνεια των κυττάρων και να μην εντοπίζεται πέρα από το σημείο εμβολιασμού και το συκώτι, έχει πάρα πολλά κενά.

Οι μέχρι τώρα παρενέργειες στον ανθρώπινο πληθυσμό είναι πάνω κάτω ίδιες. Τα DNA προκαλούν περισσότερες θρομβώσεις ενώ τα mRNA προηγούνται σε καρδιακές επιπλοκές. Η θνησιμότητα ωστόσο και οι γενικότερες σοβαρές επιπλοκές τους είναι περίπου ίδιες και υπερδεκαπλάσιες (για την ακρίβεια έως και τριάντα φορές περισσότερες) από το μέσο όρο κάθε άλλου εμβολίου. Μέχρι και τις 22 Μαΐου του 2021, έχουν καταγραφεί επίσημα 12.184 θάνατοι και 1.196.190 επιπλοκές στην Ευρώπη. Και αυτό παρά την υπολειτουργία του συστήματος της κίτρινης κάρτας (πόσοι στ’ αλήθεια ενημερώνονται για την ύπαρξη αυτού του επίσημου συστήματος καταγραφής παρενεργειών, πριν τον εμβολιασμό τους;) το οποίο αγνοείται ακόμα και από πολλούς γιατρούς.

Χρειάζεται να τονίσουμε εδώ πως ένα εμβόλιο, σε αντίθεση με ένα φάρμακο, δε χορηγείται μόνο στους αρρώστους αλλά κυρίως σε υγιείς ανθρώπους. Ενώ δηλαδή όντως μπορεί, μέσα σε κάποια πλαίσια και υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, να αποτιμήσει κανείς τα οφέλη, σε σχέση με τις ζημιές, ενός φαρμάκου, κάτι τέτοιο είναι τουλάχιστον παράλογο στην περίπτωση των εμβολίων. Άλλωστε εμβόλια, με σαφώς μικρότερα ποσοστά παρενεργειών, όπως αυτό της γρίπης του 1976 στις ΗΠΑ, αποσύρθηκαν αμέσως μετά τα πρώτα σοβαρά περιστατικά.

Σε όλες σχεδόν τις χώρες παγκοσμίως, παρατηρείται αύξηση θανάτων και κρουσμάτων σε άμεση συσχέτιση με την έναρξη των μαζικών εμβολιασμών. Σε κάποιες χώρες, όπως το Γιβραλτάρ, η Χιλή, τα ΗΑΕ ή το Νεπάλ, η συσχέτιση είναι πραγματικά ανατριχιαστική (https://vaccineimpact.com/2021/french-medical-doctor-covid-19-injections-increasing-deaths-and-new-infections-the-evidence-is-overwhelming/). Γενικά, παρατηρείται μια εξασθένιση του ανοσοποιητικού έως και 20-30 μέρες μετά την πρώτη δόση και αυξημένη θνησιμότητα από 2 έως και 6 εβδομάδες μετά την έναρξη των μαζικών εμβολιασμών. Το μοτίβο είναι λίγο πολύ το ίδιο παντού, έτσι ώστε η πιθανότητα να έχουν συμπέσει απλά τα εμβολιαστικά προγράμματα με κάποιο επιδημικό κύμα, να είναι πολύ μικρή.

Ωστόσο, μετά από αυτό το διάστημα 3-6 εβδομάδων απότομης αύξησης θανάτων, η θνησιμότητα πέφτει σε φυσιολογικά επίπεδα και μάλιστα όπως μπορούμε να δούμε σε χώρες με μεγάλη εμβολιαστική κάλυψη, όπως η Αγγλία ή το Ισραήλ, οι επίσημες καταγραφές κρουσμάτων και θανάτων covid πέφτουν σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Αν και δε μπορεί να αγνοηθεί η επίδραση των καιρικών συνθηκών ή η αναμενόμενη πτώση των θανάτων μετά από μια κορύφωση θνησιμότητας, τα επίσημα τουλάχιστον δεδομένα (ας κρατάμε μικρό καλάθι για την αξιοπιστία τους) δείχνουν πως τόσο τα DNA, όσο και τα mRNA εμβόλια, μετά και τη 2η δόση τους προσφέρουν όντως –μια κάποια τουλάχιστον– προστασία από τον ιό.

Αυτό όμως που επίσης κάνει τις συγκεκριμένες γενετικές πλατφόρμες να διαφέρουν από κάθε άλλο γνωστό εμβόλιο και να είναι πιο κοντά στο φάρμακο μάλλον, παρά στο εμβόλιο, είναι τα αυξημένα, συγκριτικά με τα παραδοσιακά εμβόλια, ποσοστά μόλυνσης μετά τον εμβολιασμό, όσο και της δυνατότητας μετάδοσης του ιού. Όντως οι νοσηλείες μειώνονται μετά και τη δεύτερη δόση τους, αλλά είναι εντελώς ασαφές σε τι ποσοστό αποτρέπουν τις σοβαρές νοσηλείες και τις θανάσιμες επιπλοκές, καθώς επίσης και το κατά πόσο αποτρέπουν τη μετάδοση του ιού. Με άλλα λόγια, η συνεισφορά τους στο περιβόητο ανοσολογικό τείχος προστασίας είναι αμφισβητήσιμη.

Ένα επίσης πολύ σημαντικό θέμα, και των δυο τύπων εμβολίων, είναι η χορήγησή τους ακόμα και σε ανθρώπους που έχουν περάσει τον ιό και χωρίς μια πρωτύτερη καταμέτρηση των αντισωμάτων. Είναι πραγματικά παράξενο πως καμία αρχή στην Eυρώπη δε συστήνει τον υπολογισμό των αντισωμάτων, τουλάχιστον για όσους υπάρχει βεβαιότητα ή ισχυρές ενδείξεις πως έχουν ήδη κολλήσει τον ιό. Οι περιπτώσεις θανάσιμων φλεγμονών και υπεραντιδράσεων του ανοσοποιητικού σε ανθρώπους με ήδη αυξημένο αριθμό αντισωμάτων είναι πολλές και αν δεν αλλάξει το καθεστώς χορήγησής τους, αναμένεται να αυξηθούν.

Οι επιπλοκές των εμβολίων είναι σαφώς περισσότερες σε νεαρότερες ηλικίες. Κάτι που είναι αναμενόμενο, δεδομένου του πιο ζωηρού ανοσοποιητικού των πιο νέων ανθρώπων και που όμως γίνεται ιδιαίτερα ανησυχητικό με την αδιανόητη επιμονή των περισσότερων χωρών για τον μαζικό εμβολιασμό των παιδιών και εφήβων.

Παράλληλα με την, κοινή και στους δυο τύπους εμβολίων, πιθανότητα επιμόλυνσης του ανθρώπινου γενετικού υλικού υπάρχει και μία, ίσως πιο σοβαρή, πιθανότητα επικίνδυνων γενετικών επιμολύνσεων, ή καλύτερα, μεταλλάξεων, άλλων ιών. Γενικά, αυτός ο κίνδυνος ισχύει για όλα τα εμβόλια, ειδικά εν καιρώ πανδημίας. Καθώς οι συγγενικοί ιοί, ανταλλάσσουν εύκολα γονιδιακό υλικό όταν βρεθούν σε μια σχετική εγγύτητα –και αυτός είναι και ένας βασικός παράγοντας της συχνής μετάλλαξης των ιών–, η μόλυνση ενός εμβολιασμένου με τον SARS-CoV-2 ή με οποιοδήποτε κορωνοϊό, μπορεί να επιφέρει μεταλλαγμένα στελέχη του ιού. Παρόλο που αυτό το ρίσκο ισχύει όπως αναφέρθηκε παραπάνω για όλα τα εμβόλια και είναι σχετικά μικρό, στην περίπτωση των DNA και RNA γενετικών πλατφορμών τα πράγματα είναι σαφώς πιο ανησυχητικά. Ενώ από την ανταλλαγή γονιδίων π.χ. με ένα εξασθενημένο στέλεχος γρίπης ενός εμβολίου και ενός ιού του αναπνευστικού, το πιο πιθανό είναι να προκύψει μια μη βιώσιμη ή και λιγότερο επικίνδυνη μετάλλαξη, ένας τυχαίος και ακίνδυνος ιός του κρυολογήματος που θα εισχωρήσει στο κύτταρο όπου ήδη βρίσκεται κάποια γενετική νανοσυσκευή της AstraZeneca ή της Pfizer, η πιθανή ανταλλαγή γονιδίων είναι εύλογο να προσφέρει στον μέχρι τότε ακίνδυνο ιό τον εμπλουτισμό του με το πιο επικίνδυνο τμήμα του SARS-CoV-2: την πρωτεϊνική του ακίδα. Μια ακίδα με αξιοσημείωτες ικανότητες πρόσδεσης στους ανθρώπινους υποδοχείς ACE-2 και που είναι από μόνη της κύριος παράγοντας αγγειακών και άλλων βλαβών. Θα κατασκευαστεί δηλαδή μια εν δυνάμει θανάσιμη ιική απειλή από ένα τετριμμένο και ακίνδυνο ιό, από τους χιλιάδες που κυκλοφορούν κάθε τόσο στο ανθρώπινο σώμα. Με άλλα λόγια οι DNA και mRNA γενετικές πλατφόρμες, προσφέρουν απλόχερα σε οποιονδήποτε ιό εισχωρήσει στο ανθρώπινο σώμα, τον εμπλουτισμό του με ένα θανάσιμο υπερόπλο. [Το ότι ακριβώς αυτή η πρωτεϊνική ακίδα είναι το τμήμα του ιού στο οποίο επικεντρώνονται πολλές μελέτες για να επιχειρηματολογήσουν περί εργαστηριακής κατασκευής του ιού, είναι κάτι που πρέπει να κρατήσουμε ως πληροφορία. Η συγκεκριμένη ακίδα, δείχνει όντως να είναι αφύσικα καλά εξοπλισμένη για να μολύνει και να βλάπτει τον ανθρώπινο οργανισμό.] Πράγματι, οι πιθανότητες μιας τέτοιας μετάλλαξης είναι μικρές, αλλά και πάλι: μιλάμε για τρισεκατομμύρια νανοσυσκευών σε τρισεκατομμύρια κυττάρων, παγκοσμίως: το απίθανο μετατρέπεται σε στατιστικά βέβαιο.

Αυτό που επίσης θα πρέπει να έχουν κατά νου, όσοι σκοπεύουν να εμβολιαστούν, «για να τελειώνει όλη αυτή η ιστορία», είναι πως οι συγκεκριμένες γενετικές πλατφόρμες, σε αντίθεση με τα παραδοσιακά εμβόλια, φαίνεται πως χρειάζονται διαρκείς ενισχύσεις και αναβαθμίσεις για να λειτουργούν. Ήδη, η ανάγκη και για τρίτη δόση για το εμβόλιο της Moderna έχει ανακοινωθεί επίσημα, ενώ πιθανολογείται και η ανάγκη ετήσιας επανάληψης εμβολιασμών και για αυτά της Pfizer. Δεν πρόκειται δηλαδή για ένα ρίσκο, που όπως πολλοί νομίζουν παίρνει κανείς άπαξ, αλλά αντίθετα για την είσοδο σε ένα νέο καθεστώς ύπαρξης όπου η υγεία εξαρτάται σε ολοένα και μεγαλύτερο βαθμό από τις αποφάσεις των μεγάλων φαρμακευτικών και βιοτεχνολογικών εταιρειών.

Το κοινό χαρακτηριστικό και των δυο τύπων γενετικών ιατρικών συσκευών ωστόσο που πρέπει να μας προκαλεί τη μεγαλύτερη ανησυχία είναι το τεράστιο εύρος των πιθανών μακροχρόνιων συνεπειών. Από θανάσιμες φλεγμονές και επιπλοκές σχετιζόμενες με ADE (autoimmune dependent enhancement) και γενικά αυτοάνοσων νοσημάτων, μέχρι διαβήτη τύπου ΙΙ, εκφυλιστικές ασθένειες και προβλήματα στην κύηση και την αναπαραγωγική λειτουργία. Γενικά οι διαταραχές στην λειτουργία του ανοσοποιητικού παίρνουν κάποιο χρόνο ώστε να εμφανιστούν ως ασθένειες, αυτοάνοσες ή μη. Και έχουμε να κάνουμε με μια διέγερση του ανοσοποιητικού με τρόπους που ποτέ άλλοτε δεν έχουν δοκιμαστεί στο παρελθόν. Στις πιθανές μελλοντικές εξάρσεις διαβήτη, αποβολών, νευρολογικών συνδρόμων ή πνευμονικών οιδημάτων, θα είναι δύσκολο, έως αδύνατο να γίνει μια αιτιολογική σύνδεση με τα εμβόλια.

Εν κατακλείδι ή πώς μπλέξαμε έτσι

Είναι πραγματικά αδιανόητο το πώς από τις αρχές αυτής της πανδημίας, ενώ δεν υπήρξε σχεδόν καμία οργανωμένη προσπάθεια εύρεσης φαρμακευτικών σκευασμάτων –αντίθετα υπήρξαν οργανωμένες προσπάθειες κατασυκοφάντησης διαφόρων σκευασμάτων που προτάθηκαν– όλες οι χρηματοδοτήσεις και οι έρευνες στράφηκαν στην ανάπτυξη εμβολίων, παρόλο που μέχρι τώρα –αν και έγιναν πολλές προσπάθειες– δεν έχει γίνει δυνατό να κυκλοφορήσει κανένα εμβόλιο για οποιοδήποτε μέλος της μεγάλης οικογένειας των κορωνοϊών. Το παραπάνω, σε συνδυασμό με το ότι –τουλάχιστον στη Δύση– εφαρμόστηκαν εξαρχής προωθημένες βιοτεχνολογικές τεχνικές, με μηδενικό σχεδόν ιστορικό δοκιμών, θα πρέπει να μας κάνει, ανεξάρτητα από τις πιθανές τους παρενέργειες, εξαιρετικά επιφυλακτικούς απέναντι στα συγκεκριμένα σκευάσματα.

Παρόλα αυτά, ο εμβολιασμός παραμένει μια προσωπική απόφαση –ακόμη τουλάχιστον– και είναι απόλυτα κατανοητό πως για πολλούς ανθρώπους είτε λόγω επαγγέλματος είτε της κατάστασης της υγείας τους, αποτελούν μια εύλογη επιλογή. Για τους υπόλοιπους όμως –και όσο ακόμη μπορούν να έχουν επιλογή: άνθρωποι με ιστορικά αυτοάνοσων, υπερευαίσθητου ανοσοποιητικού, αλλεργικών αντιδράσεων, γυναικολογικών προβλημάτων, με πρόθεση αναπαραγωγής ή κυοφορούντες, με ιστορικό θρομβοπενίας, ή με καρδιολογικά προβλήματα, θα ήταν καλό να αποφύγουν το εμβόλιο. Ούτως ή άλλως είναι ήδη καλοκαίρι και οι πιθανότητες μόλυνσης με κορωνοϊό, είναι μικρές. Ας περιμένουν τουλάχιστον μέχρι την επόμενη ιική σεζόν, κάπου το Νοέμβρη (που πιθανώς θα αρχίσουν να εμφανίζονται και τα πρώτα σοβαρά περιστατικά ADE) – ίσως μέχρι τότε να έχουν μπορέσει να παρουσιαστούν κάπως αξιόπιστα στοιχεία για τη δράση και τις παρενέργειες των εμβολίων. Για την ώρα η συντονισμένη προπαγάνδα και η λογοκρισία, δεν αφήνουν τέτοια περιθώρια.

Το ότι μεγάλο ποσοστό των ανθρώπων επιλέγουν να ρισκάρουν τη ζωή τους και τη συνενοχή τους με μια αναδυόμενη δυστοπία, για να πάνε πιο ξέγνοιαστα διακοπές ή γυμναστήριο, είναι εξαιρετικά προβληματικό. (Ας κοιτάξουν τουλάχιστον να αποφύγουν κάθε πιθανή ιική μόλυνση για 3 βδομάδες μετά τον εμβολιασμό τους). Οι υπόλοιποι όμως καλό είναι να αναβάλουν την απόφασή τους. Αν δεν ανησυχούν για την απώλεια της ελευθερίας τους, θα πρέπει τουλάχιστον να ανησυχούν για αυτήν της υγείας τους. Οι βιοτεχνολογικές πλατφόρμες είναι εντελώς καινούργιες και χωρίς κανένα στοιχειωδώς σοβαρό ιστορικό δοκιμών και η βιοτεχνολογία γενικά, πέρα από –ανεκπλήρωτες επί του παρόντος– υποσχέσεις για θεραπεία του καρκίνου με θαυμαστά νανορομπότ και τη μελλοντική δυνατότητα να επιλέγετε το χρώμα ματιών του απογόνου σας, το μόνο που έχει παραγάγει μέχρι τώρα είναι διάφορα φυτικά τερατάκια που καταστρέφουν τα χωράφια και τα υπόλοιπα φυτά.

Εν τέλει, θα έπρεπε να θεωρείται κοινοτοπία ότι τα συμφέροντα των μεγάλων φαρμακευτικών εταιριών και των συμμάχων τους, όχι μόνο δεν συμπίπτουν κατ’ ανάγκη με το γενικό κοινωνικό συμφέρον, αλλά συχνά προωθούνται με ακραία αντικοινωνικές πρακτικές, όπως δείχνουν τα ουκ ολίγα ιατροφαρμακευτικά σκάνδαλα, η εδώ και χρόνια εγκατεστημένη πολυφαρμακία και αχρείαστη συνταγογράφηση, το ιστορικό χρηματοδότησης και δωροδοκίας γιατρών, ερευνητών, δημοσιογράφων, αξιωματούχων και πολιτικών. Κάτω από αυτό το πρίσμα, κάθε επιστημονική καινοτομία, ειδικά στο βιοτεχνολογικό τομέα, μεταφράζεται σε δυνητικό κίνδυνο. Με τα νέου τύπου (CRISPR και mRNA) εμβόλια για πρώτη φορά η γενετική μηχανική καταφέρνει να εισχωρήσει στο ανθρώπινο σώμα σε μαζική κλίμακα και η συζήτηση για τον υποχρεωτικό εμβολιασμό μοιάζει με πρόβα για ένα νέο καθεστώς όπου οι ιατρικές αποφάσεις που αφορούν τον καθένα και την καθεμιά θα λαμβάνονται ερήμην τους. Η απαλλοτρίωση του ανθρώπινου σώματος και της υγείας του που περιέγραφε πριν χρόνια ο Ιβάν Ίλλιτς, φαίνεται να φτάνει στην ολοκλήρωσή της, μέσα από ένα πλέγμα αλγοριθμικών μοντέλων και διαγνωστικών τεστ. Στο άμεσο γενετικά τροποποιημένο μέλλον η υγεία θα είναι ο δυσπρόσιτος στόχος ενός διαρκή αγώνα συμμόρφωσης με τις εκάστοτε εντολές των κρατών και εταιρειών.

Γλωσσάρι

Ριβοσώματα: πρόκειται για οργανίδια αποτελούμενα από πρωτεΐνες και RNA που μεταφράζουν το mRNA σε πρωτεΐνες.

mRNA: Messenger RNA – Αγγελιοφόρο Ριβονουκλεϊκό Οξύ. Πρόκειται για μακρoμόρια μονού έλικα (σε αντίθεση με τον περιβόητο διπλό έλικα του DNA) που μεταφέρουν τις πληροφορίες για τη σύνθεση πρωτεϊνών από το DNA, που βρίσκεται στον πυρήνα του κυττάρου, στα ριβοσώματα που βρίσκονται στο κυτταρόπλασμα. Έχουν πολύ μικρό χρόνο ζωής, από λίγα λεπτά μέχρι το πολύ 1-2 μέρες.

Ιοί DNA και RNA: Γενικά οι ιοί αποτελούνται από γενετικό υλικό, DNA ή RNA, που περικλείεται συνήθως σε ένα κέλυφος λιπιδίων με κάποιες πρωτεΐνες στην επιφανειά του. Δε μπορούν να αναπαραχθούν μόνοι τους, καθώς δεν έχουν την ικανότητα σύνθεσης πρωτεϊνών, γι’ αυτό και «μολύνουν» συνήθως κύτταρα ώστε να χρησιμοποιήσουν τους κυτταρικούς μηχανισμούς για την αναπαραγωγή του γενετικού τους υλικού και των πρωτεϊνών τους.

Ιοί DNA: όταν εισχωρούν στο κύτταρο, μεταγράφουν τμήματα του DNA σε RNA για την παραγωγή των απαραίτητων πρωτεϊνών οι οποίες περικλείουν το γενετικό τους υλικό.

Ιοί RNA: όταν εισχωρούν στο κύτταρο πολλαπλασιάζουν το γενετικό τους υλικό και μεταφράζουν απευθείας το RNA τους σε πρωτεΐνες. Ο πιο γνωστός εκπρόσωπος είναι φυσικά ο κορωνοϊός.

Ρετροϊοί: ιοί RNA που χρησιμοποιούν το ένζυμο ανάστροφη τρανσκριπτάση για να εγγράψουν το RNA τους στο DNA του κυττάρου και μέσω αυτού να δώσουν τις εντολές για τη σύνθεση των κατάλληλων πρωτεϊνών για την αναπαραγωγή τους. Το πιο διάσημο μέλος τους είναι ο HIV.

Ειδικοί: Χαμηλόβαθμα στελέχη του επιστημονικού Ιερατείου, υπεύθυνα κυρίως για τη μετατροπή του Καπιταλιστικού Συμφέροντος σε Επιστημονικό Δόγμα και από εκεί σε οδηγίες προς τους υπηκόους. Συχνά σχηματίζουν επιτροπές και λυμαίνονται τις πολιτικές υποθέσεις. Αν παρομοιάσουμε τον κόσμο μας με ένα κύτταρο, τότε εμείς είμαστε τα εργοστάσια ενέργειάς του, τα ριβοσώματα δηλαδή, οι ελίτ μας το DNA και οι επιτροπές ειδικών το mRNA.

Υγεία: η κατάσταση της ανθρώπινης φυσιολογίας που συνάδει με τις προβλέψεις και απαιτήσεις των μηχανών και των αλγοριθμικών μοντέλων.

Γαμέτες: Τα γεννητικά κύτταρα και επί τω προκειμένω για τον άνθρωπο, τα ωάρια και σπερματοζωάρια. Έχουν τα μισά χρωμοσώματα από ένα κανονικό κύτταρο (δηλαδή, 23) και απο τη συγχωνευσή τους παράγεται το ζυγωτό κύτταρο και βαθμιαία, ένα ακόμη ανθρωπογενές πρόβλημα.

ADE: Βελτιστοποιμένη Μόλυνση λόγω Αντισωμάτων. Τα αντισώματα (που είναι ένα από τα πολλά όπλα του ανοσοποιητικού) γενικά αδρανοποιούν έναν ιό, προσκολλούμενα πάνω του και καλύπτοντάς τον. Υπάρχει όμως η περίπτωση αυτή η προσκόλληση να είναι ατελής οπότε ο ιός όχι μόνο να μην αδρανοποιηθεί, αλλά να χρησιμοποιήσει τα αντισώματα προς όφελός του, για να μολύνει είτε τα λεμφοκύτταρα του ανοσοποιητικού είτε ζωτικά όργανα. Δε συμβαίνει με όλους τους ιούς αυτό, ωστόσο οι κωρονοϊοί είναι από αυτούς που έχουν έντονη σύνδεση με περιστατικά ADE και αυτός είναι και ένας από τους βασικούς λόγους που δεν είχε αναπτυχθεί κάποιο εμβόλιο για κωρονοϊό μέχρι σήμερα. Πρόκειται για μια διαδικασία με πολλές άγνωστες παραμέτρους. Πάντως τα εμβόλια γενικά, επειδή «εκπαιδεύουν» το ανοσοποιητικό με ένα τμήμα, ή μια παραλλαγή του ιού και όχι με τον ίδιο τον ιό, αυξάνουν την πιθανότητα εμφάνισής της, έναντι μιας «φυσικής» μόλυνσης.

Ανθρώπινο Σώμα: Ατελές και ανορθολογικό βιολογικό κατασκεύασμα, προϊόν μιας τυφλής και άνοης εξελικτικής διαδικασίας. Απαιτεί σειρά ρυθμίσεων και παρεμβάσεων, τεχνολογικού, γονιδιακού και πειθαρχικού χαρακτήρα ώστε να είναι στοιχειωδώς λειτουργικό για την Κερδοφορία της Αγοράς.

Μερικές προτάσεις για περαιτέρω ανάγνωση:

https://leftlockdownsceptics.com/2021/05/have-you-had-your-jab-yet-part-1/ https://anatopia.files.wordpress.com/2021/05/74.embolia-fakos-vellot_compressed.pdf https://www.americasfrontlinedoctors.org/frontline-news/expert-evaluation-on-adverse-effects- of-the-pfizer-covid-19-vaccination https://www.cureus.com/articles/55228-covid-19-vaccine-and-hyperosmolar-hyperglycemic-state http://www.ectrx.org/detail/epub/1/1/1/0/1041/0 https://drmalcolmkendrick.org/2021/06/03/covid19-the-spike-protein-and-blood-clotting/

Η αρxική μορφή αυτού του κειμένου βρίσκεται στα ημερολόγια ενός ιού, diariesofinfection.wordpress.com

λέσχη ανειδίκευτων

Ιούνης 2021

lesxianeidikefton.wordpress.com

viralvirus19 στο protonmail τελεία com

Πηγή: Athens Indymedia

Ιταλία, Γένοβα: Εμπρησμός σε υποδομές της Erzelli Polo Tecnologico και της Terna

Εμπρησμός σε 5G κεραία και καμπίνα με servers και αρχεία της Erzelli Polo Tecnologico & σε πυλώνα υψηλής τάσης της Terna στη Γένοβα

Πρόκειται για μία εποχή όπου ο θρίαμβος της επιστήμης, της τεχνολογίας και της τεχνικής επελαύνει ακατάπαυστα. Όλα αυτά δε σημαίνουν πως βρισκόμαστε σ’ έναν κόσμο επιστημονικής φαντασίας ή σε κάποιο όνειρο, αλλά πως, στη σκληρή πραγματικότητα, η επιστήμη, αφού έχει υπηρετήσει πιστά μόνον την πολιτική (το Κράτος) και την οικονομία (το Κεφάλαιο), έχει καταστεί πλέον η κυρίαρχη δύναμη της νέας παραγωγικής και οικονομικής ευταξίας.

Μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα, η επιστήμη παρείχε τα μέσα προπαγάνδας (τηλεόραση, ράδιο, τύπος), τα κατασταλτικά μέσα του Κράτους (όπλα), καθώς και τα μέσα βιομηχανικής παραγωγής που μείωσαν το αναγκαίο εργατικό δυναμικό. Έπειτα απ’ τα μέσα του 20ού αιώνα, η ισχύς της έχει αναπτυχθεί ολοένα και περισσότερο, σε σημείο να υπεισέρχεται σε κάθε πτυχή των ζωών μας μέσω βιο-νανο-τεχνολογιών, να εισβάλλει εν τέλει στην ίδια τη ζωή.

Το μονοπώλιο της αλήθειας φαίνεται να έχει καταστήσει την επιστήμη παντοδύναμη, όπως αντίστοιχα έχει χαριστεί στο Κράτος το ιστορικό μονοπώλιο της βίας.

Η Επιστήμη, η Εκκλησία και το Κράτος έχουν συγκρουστεί κατά το παρελθόν παλεύοντας για την εξουσία ή για τον διαμοιρασμό των εξουσιών. Πλέον, είναι η επιστήμη και η τεχνολογία που καθορίζουν και εμπνέουν τις κρατικές πολιτικές και τις οικονομικές, κοινωνικές και κατασταλτικές στρατηγικές: κατ’ επέκταση, δεν είναι ουδέτερες.

Ο καπιταλισμός χρυσοπληρώνει στρατιές τεχνικών ταγμένων στην έρευνα και την παραγωγή νέων προϊόντων και “δυνατοτήτων” που μπορούν ν’ αξιοποιηθούν μονάχα απ’ τους ειδικούς, καθώς επίσης και προϊόντα τα οποία, άπαξ και γίνουν διαθέσιμα προς τις μάζες, είναι ικανά να ανασχηματίσουν τον κόσμο γύρω μας καθώς καθίστανται “αναγκαία” και, πολλές φορές, άφθαρτα, όπως η πυρηνική ενέργεια.

Η διαδικασία αυτή είναι τόσο ταχύρρυθμη όσο και η τεχνολογική ανάπτυξη, και έχει περιορίσει την ατομική ελευθερία.

Αλγόριθμοι που καθορίζουν τους ρυθμούς της παραγωγής, servers τεράστιας συλλογής δεδομένων, γεω-εντοπισμός, εφαρμογές που μας καταντάνε υποκείμενα/αντικείμενα κατανάλωσης. Παρ’ ότι ο περιορισμός της ελευθερίας που επιβαλλόταν κατά το παρελθόν απ’ το Κράτος και το Κεφάλαιο ξεσήκωνε σφοδρές αντιστάσεις απ’ τους καταπιεσμένους, αυτό πλέον δε συμβαίνει και με την επιστήμη. Στο συλλογικό φαντασιακό παραμένει ουδέτερη και, ακόμα χειρότερα, στη Δύση τα προϊόντα της έχουν αυξήσει την άνεση και την ευζωία των περισσότερων ανθρώπων. Μπροστά σ’ αυτήν την ευζωία, φαντάζει αδιάφορη η στέρηση της ελευθερίας, η εκμετάλλευση πόρων, η υποδούλωση ολάκερων πληθυσμών, η μη-βιωσιμότητα ολάκερων περιοχών του πλανήτη, οι μεταναστεύσεις λόγω πολέμου και κλιματικής αλλαγής.

Μανατζαραίοι, ερευνητές, τεχνοκράτες, μίντια, σύνολη διάδοση του μηνύματος “μη φοβάστε τις τεχνολογίες”, την τεχνητή νοημοσύνη, αλλά και οτιδήποτε συνδέεται με τις καινοτομίες και την αυτοματοποίηση που μας επιβάλλεται ούτως ή άλλως.

Ας μη μας αποσπά την προσοχή η επίπλαστη συζήτηση περί της χρήσης των εργαλείων στην καθημερινή ζωή, ή οι λεκτικοί διαχωρισμοί μεταξύ “καλών” και “κακών” τεχνολογιών.

Στο “Σχέδιο Εθνικής Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας”, φαίνεται πως θα επικρατήσει οικονομική αναδιάρθρωση ανάμεσα στο κεφάλαιο, τις επιχειρήσεις, τις νεοφυείς τεχνολογικές εταιρείες και τους κολοσσούς της υψηλής τεχνολογίας. Οι καπιταλιστές και ο βιομηχανικός τομέας καλωσορίζουν με ανοιχτές αγκάλες την ένεση ρευστότητας στα δημόσια και ιδιωτικά ταμεία.

Το Ταμείο Ανάκαμψης είναι ακόμη ένα χρυσωρυχείο. Ανάμεσα σ’ αυτούς που θα κερδοφορήσουν απ’ τις επενδύσεις κεφαλαίου, είναι οι “πόλοι αριστείας” της τεχνο-επιστημονικής έρευνας, τα πανεπιστήμια και το Ινστιτούτο Καινοτομίας και Τεχνολογίας (IIT), λόγω της επέκτασης του τεχνολογικού πάρκου όπου θα χτιστεί το Κέντρο Υψηλής Τεχνολογίας “Ενέργεια και Περιβάλλον”, το οποίο θα λάβει περίπου 80 εκατομμύρια ευρώ ως αρχικό επενδυτικό κεφάλαιο.

Τον Απρίλη του 2021, ο Ιταλός Πρωφυπουργός, Mario Draghi, ανακοίνωσε τη δημιουργία μίας ακόμη επιτροπής τεχνικών και ειδικών. Μια “ειδική ομάδα” που θα ασχοληθεί συγκεκριμένα με το Ταμείο Ανάκαμψης, παρακάμπτοντας κι επιταχύνοντας τις γραφειοκρατικές διαδικασίες και κάθε ζήτημα που πιθανώς να προκύψει με τις άδειες, τους περιορισμούς και τις παραχωρήσεις. Με αυτόν τον τρόπο, για παράδειγμα, θα καλυφθεί η “αργοπορία” σε σχέση με το πλάνο ψηφιοποίησης και εγκατάστασης οπτικών ινών σε όλη τη χώρα.

Την 1η Απρίλη 2021, πραγματοποιήθηκε μια οικονομική συμφωνία απ’ τη Fibercop, την εταιρεία που συλλέγει τα δύο σημαντικότερα στοιχεία του διαδικτύου. Η TIM επίσης θα φροντίσει την παροχή υποδομών για τις “καμπίνες” οπτικών ινών στους δρόμους κοντά στα σπίτια, ενώ η οπτικές ίνες θα κατασκευαστούν από τη Flash Fiber (η TIM κατέχει το 80% της και η Fastweb το 20%). Μαζί με αυτές τις μεγάλες για την αγορά της ψηφιοποίησης εταιρείες, το ταμείο KKR Infrastructure έχει συνάψει συμφωνία και θα δώσει στην TIM 2 δισεκατομμύρια ευρώ (με τα εκτιμώμενα κέρδη ν’ αγγίζουν τα 7,8 δισεκατομμύρια).

Μαζί με τις διαδικασίες αυτές που επισπεύδονται, στρώνεται με ροδοπέταλα ο δρόμος για την υλοποίηση ενός τεράστιου τεχνικού έργου – τις αποθήκες πυρηνικών αποβλήτων, την εγκατάσταση αμέτρητων κεραιών και αναμεταδοτών: τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία, ο καρκίνος, η ραδιενέργεια, η οικολογική καταστροφή, θεωρούνται αποδεκτές συνέπειες.

Με μία επί τούτου απόφαση σχετικά με την αποτελεσματικότητα της “νέας διαχείρισης” της κυβέρνησης Draghi, θα παρουσιαστεί το αποκαλούμενο “μοντέλο Γένοβα”, το οποίο σημαίνει μειώσεις των συμβολαίων που θα έβαζαν φρένο στην κατασκευή εργοταξίων, θέτοντας οποιοδήποτε πρόβλημα, υπό την οποιαδήποτε αρχή: σημαίνει πράσινο φως στους επιχειρηματίες των κατασκευαστικών εταιρειών, σημαίνει πελατειακές σχέσεις και διαφθορά.

Ως απότοκο αυτού, στην ίδια τη Γένοβα, ξεκινά πάλι το εργοτάξιο για την κατασκευή αυτοκινητοδρόμου-κοιλαδογέφυρας, ονόματι “Gronda”, παρά το γεγονός πως δεν υπάρχουν εξουσιοδοτήσεις ή οι απαραίτητες άδειες για το έργο. Έτσι, η Autostrade per l’ Italia (οι ίδιοι κερδοσκόποι που ευθύνονται για την κατάρρευση της γέφυρας Morandi) θα συνεχίσει να πλουτίζει τους δολοφόνους διαχειριστές της.

Η διαχείριση του Ταμείου Ανάκαμψης πλέον θα εμπίπτει στα έμπιστα χέρια ενός διαϋπουργικού συμβουλίου τεχνικών, συναπαρτιζόμενο απ’ τον πρώην επικεφαλής διαχειριστή της Vodafone, ονόματι Vittorio Colao (ψηφοποίηση), τον Enrico Giovannini (υποδομές), τη Maria Cristina Messa (έρευνα), τον Roberto Cingolani (οικολογική μετάβαση). Οι υπουργοί που ανέλαβαν καθήκοντα απευθείας απ’ την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, λαμβάνοντας τα υψηλότερα κονδύλια, είναι οι Cingolani και Colao, οι οποίοι θα μπορούν να ξοδεύουν περισσότερα χρήματα από οποιοδήποτε άλλο υπουργείο. Η ιδιαιτέρως φημισμένη “οικολογική μετάβαση”, πλασαρισμένη απ’ τον πρώην διευθυντή της IIT, θα φουσκώσει τις τσέπες και τους τραπεζικούς λογαριασμούς του “συλλόγου φίλων” των επενδύσεων και της τεχνο-βιομηχανικής ανάπτυξης.

Η “οικολογική μετάβαση”, πέραν απ’ τον “πράσινο” ορισμό της, δεν αποτελεί ένα εγχείρημα για τη διάσωση των πάντα που κινδυνεύουν με εξαφάνιση, ή για την αναδάσωση του Αμαζονίου, αλλά ένα πολιτικό και οικονομικό εγχείρημα που αποσκοπεί στην αέναη και με κάθε μέσο αναζωογόνηση του βιομηχανικού συστήματος, όχι στη μαγική εξάλειψη ή αντικατάστασή του.

Σε κάθε οικονομική μετάβαση, πάντα υπάρχει μια κυρίαρχη τάξη που πλουτίζει · στην περίπτωση αυτή θα συμβεί με τη συγκέντρωση ενός τεράστιου δημόσιου χρέους το οποίο σε λίγο καιρό οι καταπιεσμένοι θα πρέπει να ξεπληρώσουν, κάτω από συνθήκες καταστροφικές προφανώς για τους φτωχότερους.

Ενόσω η προσοχή των πολλών αποσπάται επιτυχώς από τον τύπο που τους μπουχτίζει με ευθύνη, ασφάλεια, μάσκες, εμβόλια, συμπεριφορικές νόρμες και θυσίες, υπάρχουν κι εκείνοι που εξακολουθούν να πλουτίζουν.

Τον τελευταίο χρόνο, η πανδημία της νόσου Covid-19 έχει επιταχύνει περαιτέρω την επέλαση της τεχνολογικοποίησης της κοινωνίας. Το Κράτος έχει αποκηρύξει την πολιτική ευθύνη, πηγαίνοντας στο πλευρό του Επιστημονικού και Τεχνικού Συμβουλίου το οποίο, βασισμένο σε δεδομένα και αριθμούς, έχει εξαναγκάσει εκατομμύρια ανθρώπους να κλειστούν στα σπίτια τους · η μετακίνηση επιτρέπεται μονάχα αν κάποιος συμμετέχει στον παραγωγικό κύκλο. Η παραγωγή κι η κατανάλωση ήταν εξασφαλισμένες, αυτές άλλωστε ήταν και οι μόνες εγγυημένες ελευθερίες.

Αυτό θα έπρεπε να μας κάνει να στοχαστούμε πάνω στο γεγονός ότι οι παρούσες συνθήκες εκμετάλλευσης που βιώνουμε εντός του Καπιταλισμού έχουν ορίσει πως η μεγαλύτερη “ελευθερία μετακίνησης” συμπίπτει με την ευκαιρία ή την ανάγκη να πάμε για δουλειά. Η μετακίνηση μόνον τότε εξασφαλίζεται, συνεπώς ο ιός δεν είναι πλέον πιο επικίνδυνος στους χώρους εργασίας απ’ ότι στους δρόμους καθώς περπατάμε, ή σε ένα δάσος, πόσο μάλλον στις απεργίες όπου στεκόμαστε παρέα στον δρόμο για να διαδηλώσουμε ή να πορευτούμε.

Η τάση προς την ψηφιοποίηση, την τεχνολογικοποίηση και την αποδοτικότητα θα συνεχίσει και μετά το τέλος της πανδημίας. Η τελευταία αποτέλεσε ένα γεγονός που το Κράτος, η Επιστήμη και η Τεχνολογία αξιοποίησαν όσο το δυνατόν περισσότερο.

Μπροστά σε όλο τούτο, οι ατομικότητες, οι καταπιεσμένοι, αν δε θέλουν να βρεθούν -σ’ ένα όχι και τόσο μακρινό μέλλον- να ζουν σε έναν κόσμο όπου ν’ αυτοδιαλύονται παραδομένοι σε μιαν έννοια της “ελευθερίας” που σχετίζεται αποκλειστικά με την παραγωγική αξιοποιησιμότητα, είν’ αναγκαίο ν’ αγωνιστούν δίχως δεύτερες σκέψεις απέναντι σ’ αυτόν τον νέο κοινωνικό μετασχηματισμό.

Για τον λόγο αυτόν, τη νύχτα της 19ης Ιούνη 2021, καταστρέψαμε με φωτιά 5 καμπίνες με servers και αρχεία και μια κεραία 5G της Erzelli Polo Tecnologico στη Γένοβα, καθώς και τον παρακείμενο πυλώνα υψηλής τάσης της Terna.

Διεθνιστική μαχητική αλληλεγγύη προς τις αιχμάλωτες και τους αιχμαλώτους του κοινωνικού πολέμου!

Αδιάκοπος πόλεμος ενάντια σε Κράτος και Κεφάλαιο.

Για την Αναρχία!

Πηγή: Dark Nights

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Το παγκόσμιο πρόγραμμα του Bill Gates και μπορούμε να αντισταθούμε στο πόλεμό του ενάντια στη ζωή

Το παγκόσμιο πρόγραμμα του Bill Gates και πως μπορούμε να αντισταθούμε στον πόλεμο του ενάντια στη ζωή.

Το ακόλουθο άρθρο της Vandana Shiva που έγινε γνωστό ήδη εδώ και αρκετούς μήνες ανακεφαλαιώνει αποτελεσματικά τις κοινωνικές τάσεις που η κατάσταση έκτακτης ανάγκης του Covid 19 επιτάχυνε. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο αποφασίσαμε να το δημοσιεύσουμε.

Στο μεταξύ, ο βιοτεχνολογικός μαζικός εμβολιασμός-του οποίου το ίδρυμα Gates είναι κορυφιαίος προωθητής και χρηματοδότης-κατέστησε ακόμη περισσότερο προφανές το σχέδιο να γίνουν τα σώματά μας πραγματικές και καθαυτές αποικίες από τις οποίες να εξορυχθούν τα δεδομένα και τα κέρδη. Σε όποια περιέγραψε και αμφισβήτησε τα αποτελέσματα των βιοτεχνολογιών στη γεωργία-των οποίων η διάδοση συνοδεύτηκε από μια γενικότερη “μονοκαλλιέργεια του μυαλού”-δεν διαφεύγει σε κάθε περίπτωση ότι το καινούριο σύνορο του βιομηχανικού εξορυκτισμού είναι τα ανθρώπινα σώματα. Και αυτό ακριβώς το πρόγραμμα δεν εξοικονομεί ούτε το σύστημα δημόσιας υγείας (ολοένα περισσότερο ωθούμενο προς τη ψηφιοποίηση και την τηλεϊατρική, εμπιστευόμενο στην αγορά ότι απομένει από τις ξεχαρβαλωμένες του δομές)αλλά ούτε και το δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα. Για να αντιληφθούμε το μέγεθος αυτής της κατάστασης (σε ευρωπαϊκό επίπεδο και όχι μονάχα) φτάνει να ρίξουμε μια ματιά στις σελίδες: “Αποστολή αρ.4-Παιδεία και Έρευνα” που της αφιερώνει το Σχέδιο Ανάκαμψης και Προσαρμογής της ιταλικής κυβέρνησης του Μάριο Ντράγκι, στο οποίο δεν αναφερόμαστε τυχαία αλλά απολύτως ενδεικτικά (επειδή ακριβώς το ίδιο ισχύει και στα πλαίσια του ευρύτερου ευρωπαϊκού προγράμματος Next Generation E.U. που είναι πιλοτικό για όλα τα κράτη της Ε.Ε.). Όχι μονάχα ανακοινώνεται ότι η Διδασκαλία Εξ Αποστάσεως ήλθε για να παραμείνει! Όχι μόνο διορίζονται μεταξύ των διευθυντών των Τεχνικών Ινστιτούτων Εκπαίδευσης, διευθυντές επιχειρήσεων, ώστε να προμηθεύσουν τις κατάλληλες “επαγγελματικές δεξιότητες” τις οποίες οι επιχειρήσεις 4.0 θα έχουν ανάγκη (συγκεκριμένα, “να προσαρμοστούν τα εκπαιδευτικά προγράμματα στις ανάγκες των τοπικών επιχειρήσεων”)! Αλλά επιπλέον υπάρχει η συγκεκριμένη στόχευση στη “μονοκαλλιέργεια του μυαλού”, διαμέσου της προτεινόμενης εφαρμοστικής λογικής του επωνομαζόμενου Problem Solving.

Δεδομένου ενός προβλήματος-του οποιου δεν είναι φυσικά δυνατό να αμφισβητηθεί η φύση, η διατύπωση και η ουδετερότητα-χρειάζεται να βρεθεί η πιο αποτελεσματική λύση, πέρα από κάθε άλλη ηθική και κοινωνική θεώρηση. Κοντολογίς, η λογική του αλγόριθμου. Η εφυϊα των μηχανών. Για να μπορέσει να γίνει μέχρι βάθους αντιληπτό τι ακριβώς πράγμα παράγει η λογική του Problem Solving ενσωματωμένη σε έναν τεχνογραφειοκρατικό μηχανισμό, σας προτείνουμε ένα βιβλίο του οποίου η επικαιρότητα κόβει την ανάσα : “Νεωτερικότητα και ολοκαύτωμα” (Modernity and Olocaust) του Σίγκμουντ Μπάουμαν. Το να θέλει κάποιος να “καλυτερεύσει τη δημοκρατία” -όπως η Vandana Shiva προτείνει μέσα σε αυτό το κείμενο-σημαίνει για μια ακόμη φορά να αποδεχθούμε τον κρατικο-καπιταλιστικό αξιοκρατικό καθορισμό της λύσης των προβλημάτων.

Το παγκόσμιο πρόγραμμα του Bill Gates και πως μπορούμε να αντισταθούμε στον πόλεμό του ενάντια στη ζωή. Της Vandana Shiva

“Η χειρότερη μορφή ιδιοκτησίας είναι η πνευματική”
Πιέρ Ζοζέφ Προυντόν

Το Μάρτιο του 2015 ο Μπιλ Γκέιτς έδειξε την εικόνα ενός ιού της γρίπης κατά τη διάρκεια μιας τηλεοπτικής εκπομπής και είπε στους τηλεθεατές ότι επρόκειτο για την μεγαλύτερη καταστροφή της εποχής μας. Η πραγματική απειλή για τη ζωή, είπε, “δεν είναι οι πυρηνικοί πύραυλοι, αλλά τα μικρόβια”. Όταν, 5 χρόνια αργότερα, η πανδημία του Κορωναϊού σάρωσε τη γη όπως το τσουνάμι, αυτός επέστρεψε χρησιμοποιώντας την πολεμική γλώσσα, προσδιορίζοντας την “πανδημία” ως ένα “παγκόσμιο πόλεμο”. “Η πανδημία του Κορωναϊού έχει σαν αποτέλεσμα να εξεγείρεται ενάντια στον ιό ολόκληρη η ανθρωπότητα”.Στη πραγματικότητα όμως “η πανδημία” δεν είναι ένας πόλεμος. Η “πανδημία” είναι μια επίπτωση του πολέμου. Ενός πολέμου ενάντια στη ζωή.

Η μηχανική νοοτροπία που είναι συνδεδεμένη στη μηχανή εξαγωγής του χρήματος δημιούργησε τη ψευδαίσθηση ενός ανθρώπου διαχωρισμένου από τη φύση και της φύσης ως μιας νεκρής και αδρανούς πρώτης ύλης έτοιμης για εκμετάλλευση. Ομως, στην πραγματικότητα, εμείς αποτελούμε τμήμα του βιόματος (ως τμήματος της βιόσφαιρας σ.τ.μ.). Και επίσης είμαστε τμήμα του ιόματος (σταθερή παρουσία διαφόρων ιών μέσα στον οργανισμό μας. Το ίομα αλληλεπιδρά με το μακροβιοτικό και το ανθρώπινο γονίδιο και όλα αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, επιφέροντας μειονεκτήματα και πλεονεκτήματα στην υγεία του φιλοξενούμενου σ.τ.μ.). Οταν κάνουμε πόλεμο ενάντια στη βιοποικιλότητα των δασών μας, των ζώων και των φυτών που εκτρέφουμε, των ίδιων των εσωτερικών οργάνων της αρχέγονης βιολογικής λειτουργίας του σώματός μας, κάνουμε πόλεμο ενάντια στον ίδιο μας τον ΕΑΥΤΟ.

Η υγειονομική κατάσταση έκτακτης ανάγκης του Coronavirus είναι αδιαχώριστη από την υγειονομική κατάσταση έκτακτης ανάγκης που συνίσταται στον αφανισμό των ειδών , από την υγεινομική κατάσταση έκτακτης ανάγκης που συνίσταται στην καταστροφή της βιοποικιλότητας και από την υγειονομική κατάσταση έκτακτης ανάγκης που συνίσταται στην κλιματική κρίση. Όλες αυτές οι καταστάσεις έκτακτης ανάγκης συνδέονται απόλυτα με μια μηχανιστική, μιλιταριστική και ανθρωποκεντρική αντίληψη του κόσμου που θεωρεί τα ανθρώπινα “όντα” διαχωρισμένα από τα υπόλοιπα όντα καθώς και ανώτερα από αυτά. Όντα τα οποία μπορούμε να τα ιδιοποιηθούμε, να τα χειραγωγήσουμε και να τα ελέγξουμε.

Όλες αυτές οι καταστάσεις έκτακτης ανάγκης έχουν τη ρίζα τους μέσα σε ένα οικονομικό μοντέλο που βασίζεται επάνω στην ψευδαίσθηση της χωρίς όρια ανάπτυξης και σε μια απεριόριστη απληστία, που βιάζουν τα πλανητικά όρια και καταστρέφουν την ολότητα των οικοσυστημάτων καθώς και των ατομικών ειδών. Παράγονται καινούριες ασθένειες γιατί η παγκοσμιοποιημένη γεωργία είναι βιομηχανοποιημένη και ανεπαρκής εισβάλοντας έτσι μέσα στα τοπικά οικοσυστήματα, καταστρέφοντάς τα και χειραγωγώντας τα ζώα, τα φυτά και τους άλλους οργανισμούς χωρίς να σεβαστεί ούτε την ακεραιότητα τους αλλά ούτε και την υγεία τους.

Σε ολόκληρο τον κόσμο ενωνόμαστε για να αντιμετωπίσουμε την εξάπλωση μιας ασθένειας όπως ο κοροναϊός που εμείς οι ίδιοι προκαλέσαμε εισβάλοντας μέσα στα οικοσυστήματα άλλων ειδών, χειραγωγώντας τα φυτά και τα ζώα για εμπορικούς και κερδοσκοπικούς στόχους και προωθώντας την μονοκαλλιέργεια. Όταν καταστρέφουμε τα δάση, μεταβάλουμε τους καλλιεργήσιμους αγρούς σε βιομηχανικές μονο-καλλιέργειες η παραγωγή των οποίων είναι τοξική και από διατροφικής άποψης μηδαμινή, όταν τα τρόφιμά μας υποβαθμίζονται εξαιτίας της βιομηχανικής τους τροποποίησης με τη χρήση συνθετικών και γενετικά χειραγωγημένων χημικών ουσιών, όταν συνεχίζουμε να τροφοδοτούμε την ψευδαίσθηση ότι η γη και η ζωή είναι πρώτες ύλες προορισμένες για εκμετάλλευση και πολυτελή κατανάλωση, είμαστε-πράγματι-όλοι μαζί ενωμένοι.

Όμως, αντί να ενωθούμε με στόχο να προστατέψουμε την υγεία μας προστατεύοντας την βιοποικιλότητα, την ακεραιότητα και την αυτο-οργάνωση όλων των έμβιων όντων, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπινων, ενωθήκαμε δυστυχώς για να αντιμετωπίσουμε μια ασθένεια.

Σύμφωνα με τη Διεθνή Οργάνωση της Εργασίας “1600 εκατομμύρια πάνω σε ένα παγκόσμιο σύνολο 2000 εκατομμυρίων εργαζομένων στην άτυπη οικονομία (οι περισσότερο ευάλωτοι της αγοράς εργασίας) και ένα παγκόσμιο εργατικό δυναμικό 3.300 εκατομυρίων ατόμων αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες επιβίωσης, εξαιτίας των περιοριστικών μέτρων ή /και διότι εργάζονται μέσα στους περισσότερο πληχθέντες τομείς”.

Σύμφωνα με το Παγκόσμιο Πρόγραμμα για τα Τρόφιμα, άλλα 250 εκατομύρια άτομα θα υποφέρουν από την πείνα και είναι πιθανό να πεθαίνουν με ρυθμό 300.000 την ημέρα. Και αυτές λοιπόν είναι επιδημίες που σκοτώνουν τους ανθρώπους. Δεν είναι δυνατό να προφασιζόμαστε ότι σώζουμε ζωές δολοφονώντας τους ανθρώπους!

Η υγεία αφορά τη ζωή και τα έμβια συστήματα. Ομως η “ζωή” δεν υπάρχει μέσα στο μοντέλο της υγείας που ο Bill Gates και όλοι σαν κι’ αυτόν προωθούν και επιβάλουν ανά το κόσμο. Μαζί με τους συμμάχους του σε ολόκληρο το πλανήτη, αυτός καθορίζει από ψηλά είτε τα διασυνδεμένα προβλήματα με τη υγεία είτε τα ίδια τα μέσα της επίλυσης τους. Πληρώνει ώστε να διατυπωθούν τα προβλήματα και κατόπι χρησιμοποιεί την επήρεια και το χρήμα που διαθέτει για να επιβάλει τις δικές του λύσεις. Και έτσι μέσα σε αυτή τη διαδικασία πλουτίζει ακόμη περισσότερο. Το αποτέλεσμα της “χρηματοδότησής” του είναι η εξόντωση της δημοκρατίας και της βιοποικιλότητας, της φύσης και του πολιτισμού. Η “φιλανθρωπία” του δεν είναι μονάχα “φιλοκαπιταλισμός” αλλά επίσης και “φιλο-ιμπεριαλισμός”.

Η πανδημία του Κορωναϊού και τα περιοριστικά μέτρα κατέδειξαν ακόμη πιό ξεκάθαρα με ποιό τρόπο μας απομείωσαν σε αντικείμενα που πρέπει να ελεγχθούν και πως τα σώματα και το μυαλό μας γίνονται ένα είδος καινούριων αποικιών για να εισβάλλουν μέσα σε αυτά. Οι αυτοκρατορίες δημιουργούν αποικίες, οι αποικίες συγκεντρώνουν τα κοινά αγαθά των αυτόχθονων κοινοτήτων και τα μετατρέπουν σε πηγές πρώτων υλών που εξορύσονται για λόγους πολυτελούς διαβίωσης. Αυτή η γραμμική και εξαγωγική λογική είναι ανίκανη να αντιληφθεί τις ευαίσθητες σχέσεις που επιτρέπουν την ύπαρξη της ζωής στη φύση. Είναι τυφλή απέναντι στη διαφορετικότητα, στους βιολογικούς κύκλους ανανέωσης, στις αξίες του να δώσεις και να μοιραστείς, έτσι ακριβώς όπως και στην εξουσία και την δυναμική της αυτο-οργάνωσης και της αλληλοβοήθειας. Είναι τυφλή απέναντι στην αταξία που δημιουργεί και στη βία που προκαλεί.

Τα παρατεταμένα περιοριστικά μέτρα του κορωναϊού ήταν ένα εργαστηριακό πείραμα για ένα μέλλον χωρίς ανθρωπότητα. (υπογράμμιση δική μας)

Στις 26 Μαρτίου 2020, στο απώγειο της πανδημίας του κορωναϊού και στη μέση των περιοριστικών μέτρων, ο Παγκόσμιος Οργανισμός της Πνευματικής Ιδιοκτησίας (ΟΜΡΙ) παραχώρησε στη Microsoft μια πατέντα. H πατέντα WO 060606 καθορίζει ότι “η δραστηριότητα του ανθρώπινου σώματος συνδεδεμένη σε μια αποστολή που εξουσιοδοτείται σε ένα χρήστη μπορεί να χρησιμοποιηθεί μέσα σε μια διαδικασία εξαγωγής κρυπτονομίσματος..”

Η “σωματική δραστηριότητα” που η Microsoft στοχεύει να “εξαγάγει” περιλαμβάνει τις ραδιοακτινοβολίες που εκπέμπονται από το ανθρώπινο σώμα, την εγκεφαλική δραστηριότητα, την κυκλοφορία των σωματικών ρευστών, τη κυκλοφορία του αίματος, τη δραστηριότητα των σωματικών οργάνων, τις σωματικές κινήσεις (όπως των ματιών, του προσώπου και τις μυικές), έτσι όπως και όλες τις υπόλοιπες δραστηριότητες που μπορούν να εντοπιστούν και να αναπαρασταθούν διαμέσουν εικόνων, κυμάτων, σημάτων, κειμένων, αριθμών ή οποιασδήποτε άλλης πληροφορίας και δεδομένου.

Η πατέντα είναι μια απαίτηση πνευματικής ιδιοκτησίας πάνω στο σώμα μας και πάνω στο μυαλό μας. (υπογράμμιση δική μας)

Στην αποικιοκρατία οι αποικιοκράτες αποσπούν το δικαίωμα να καταλάβουν τη γη και τις πλουτοπαραγωγικές πηγές των αυτόχθονων λαών, να εξολοθρεύσουν τον πολιτισμό και την ανεξαρτησία τους και, σε ακραίες περιπτώσεις, να τους εξολοθρεύσουν εντελώς. Η πατέντα WO 060606 είναι μια απαίτηση της Microsoft σύμφωνα με την οποία το σώμα μας και το μυαλό μας είναι οι καινούριες της αποικίες. Είμαστε ορυχεία “πρώτων υλών” προς εξαγωγή, στην συγκεκριμένη περίπτωση, τα δεδομένα μας, εξορύσονται απευθείας από το σώμα μας. Αντί να είμαστε ανεξάρτητα, διανοητικά ενσυνείδητα και εφυή όντα που λαμβάνουν αποφάσεις επιλέγοντας με σοφία και διαθέτοντας ορισμένες ηθικές αξίες αναφορικά με το αποτέλεσμα που οι ενέργειες μας έχουν πάνω στο φυσικό και τον κοινωνικό κόσμο του οποίου αποτελούμε τμήμα και με τον οποίο είμαστε στενά συνδεδεμένοι, είμαστε “χρήστες”. Ενας “χρήστης” είναι ένας καταναλωτής χωρίς επιλογή μέσα στη ψηφιακή αυτοκρατορία.

Ομως η προσέγγιση του Gates δεν περιορίζεται σε αυτό το πράγμα. Αντίθετα, είναι περισσότερο απαιτητική: πρόκειται για την αποικιοποίηση του σώματος και του μυαλού των παιδιών μας πρωτού αυτά να έχουν καν την ευκαιρία να αντιληφθούν πως είναι η ελευθερία και η ανεξαρτησία, αρχίζοντας από τους πιο ευάλωτους.

Τον Μάιο του 2020 ο κυβερνήτης της Νέας Υόρκης Andrew Cuomo ανακοίνωσε ότι έχει φτιάξει έναν οργανισμό μαζί με το ίδρυμα Gates με στόχο να “αναζωογονηθεί η εκπαίδευση”. Ο Cuomo χαρακτήρισε τον Gates “έναν οραματιστή” και υποστήριξε ότι η πανδημία “δημιούργησε μια σπάνια στιγμή μέσα στην ιστορία στην οποία μπορούμε πράγματι να ενσωματώσουμε και να προωθήσουμε αυτές τις ιδέες (του Gates)….Τι νόημα έχουν πλέον όλα αυτά τα κτήρια, όλες αυτές οι φυσικές αίθουσες, με την τεχνολογία την οποία διαθέτουμε;” .Πράγματι, εδώ και μια εικοσαετία ο Gates επιδιώκει να αποσυναρμολογήσει το δημόσιο σύστημα εκπαίδευσης των Ηνωμένων Πολιτειών. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι μαθητές είναι ορυχεία δεδομένων. Για αυτό οι δείκτες που προωθεί είναι: η επιβοηθητική συνδρομή, η πανεπιστημιακή εγγραφή και τα αποτελέσματα των εξετάσεων στα μαθηματικά και την ανάγνωση, δεδομένου ότι αυτοί είναι δυνατό να ποσοτικοποιηθούν και να γίνουν εύκολα εκμεταλλεύσιμοι. Μέσα σε αυτή τη διαδικασία αναζωογόνησης της εκπαίδευσης, οι μικροί μαθητές θα ελέγχονται διαμέσου συστημάτων επόπτευσης για να διαπιστωθεί αν είναι ικανοί να συγκεντρωθούν, ενώ εξαναγκάζονται να παρακολουθούν μαθήματα εξ αποστάσεως, μόνοι από το σπίτι τους.

Είναι στην κυριολεξία αυτό που αποκαλούμε δυστοπία (περιγραφή ή αναπαράσταση μιας φανταστικής πραγματικότητας του μέλλοντος που όμως είναι προβλέψιμη πάνω στη βάση των τάσεων του παρόντος που γίνονται αντιληπτές ως εξαιρετικά αρνητικές και μέσα στις οποίες προδιαγράφεται μια ανεπιθύμητη ή τρομακτική εμπειρία ζωής σ.τ.μ.) μέσα στην οποία τα μικρά παιδιά δεν επιστρέφουν ποτέ στο σχολείο, δεν έχουν πλέον τη δυνατότητα να παίξουν, δεν έχουν φίλους. Είναι ένας κόσμος χωρίς κοινωνία, χωρίς σχέσεις, χωρίς αγάπη ή φιλία.

Οταν κοιτώ το μέλλον του κόσμου του Gates και των βαρόνων της τεχνολογίας, βλέπω μια ανθρωπότητα ακόμη περισσότερο στριμωγμένη, με μεγάλες ποσότητες ατόμων “μιας χρήσης, χρησιμοποίησε και πέτα” για τα οποία δεν υπάρχει πλέον θέση μέσα στην Καινούρια Αυτοκρατορία. Και όλοι αυτοί επίσης που θα είναι οι εσωκλεισμένοι στη Καινούρια Αυτοκρατορία, δεν θα είναι τίποτε περισσότερο από ψηφιακοί σκλάβοι.

Ομως, πιστεύω ότι μπορούμε να αντισταθούμε. Μπορούμε να σπείρουμε ένα καινούριο μέλλον, να καλυτερεύσουμε τις δημοκρατίες μας, να απαιτήσουμε τα κοινά μας αγαθά, να αναζωογονήσουμε τη γη ως ζωντανά μέλη μιας εννιαίας γήϊνης Οικογένειας, πλούσιας από τη διαφορετικότητα και την ελευθερία μας, από την ενότητα και την διασύνδεση μας. Αυτό ακριβώς είναι ένα καλύτερο και πιο υγιές μέλλον, ένα μέλλον για το οποίο πρέπει να αγωνιστούμε, ένα μέλλον που πρέπει να διεκδικήσουμε.

Βρισκόμαστε στα πρόθυρα του αφανισμού. Θα αφήσουμε ώστε μια άπληστη μηχανή που δεν γνωρίζει όρια και είναι ανίκανη να σταματήσει την αποικιοκρατία και την καταστροφή να εξολοθρεύσει την ανθρωπιά μας που είναι φτιαγμένη από ζωντανά όντα, ενσυνείδητα, εφυή και αυτόνομα; Η θα σταματήσουμε τη μηχανή και θα υπερασπίσουμε την ανθρωπιά μας, την ελευθερία μας, την αυτονομία μας έτσι ώστε να υπερασπίσουμε την ίδια τη ζωή πάνω στη γη;

Από το Mondialisation.org, μετάφραση της D.T.

Πηγή: il rovescio.com

Υποσημείωση των μεταφραστών στην ελληνική γλώσσα

Το παραπάνω άρθρο της γνωστής και με διεθνούς κύρους διακρίσεις για τους αγώνες της, ακτιβίστριας Vandana Shiva, καταδεικνύει και κατά την άποψη μας-μέσα στην παρούσα διεθνή ερημοποίηση των κριτικών προσεγγίσεων αναφορικά με τα πραγματικά αίτια και τις επακόλουθες πολιτικές στοχεύσεις διαχείρησης της πανδημίας του κορωναϊού από πλευράς των διεθνών κρατικών μηχανισμών καθώς και του προωθημένου διεθνούς βιομηχανικού κεφαλαίου- τη στενή παρούσα διασύνδεση της επιλογής των εμβολίων της γενετικής μηχανικής, ως βασικού οχήματος τη στιγμή αυτή και άρα κοινωνικού καταλύτη της ταχύτερης μετάβασης στην γενικευμένη ψηφιοποίηση της παραγωγικής διαδικασίας και κατ΄επέκταση της κοινωνίας στο σύνολό της, σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η όχι τυχαία σχέση ενός εκ των βαρώνων του πιο προωθημένου ψηφιακού δυτικού καπιταλισμού Gates, δηλαδή της Microsoft, με τη φαρμακευτική και την βιοτεχνολογική βιομηχανία ( το ίδρυμα Gates είναι ο βασικός μέτοχος της Γερμανικής BionTech που κατασκεύασε το ομώνυμο βιοτεχνολογικό εμβόλιο και στη συνέχεια εξαγοράστηκε από την αμερικάνική φαρμακευτική πολυεθνική Pfizer) δείχνει επίσης την αγαστή συνεργασία που επιτυγχάνεται μεταξύ του προωθημένου διεθνοποιημένου κεφαλαίου, όταν τα συμφέροντα του το απαιτούν, πίσω από την πολιτική θεατρική σκηνή ( Η τωρινή διαμάχη μεταξύ Μπάϊντεν και Μέρκελ, επαφορμή των εξαγγελιών Μπάϊντεν για το ζήτημα της πατέντας που στην ουσία προσβάλλει το δικαίωμα της πνευματικής ιδιοκτησίας του εμβολίου από πλευράς του γερμανικού κράτους-κεφαλαίου).

Ως γνωστό, η εταιρία Microsoft, έχει αποφασίσει να επεκτείνει σημαντικά τις οικονομικές και κοινωνικές της δραστηριότητες και στην Ελλάδα.

Μήπως όμως οι τοπικοί βαρώνοι της ψηφιακής τεχνολογίας- παρότι κατείχαν πάντοτε μια καθόλου ασήμαντη θέση υπεργολάβου, αναφορικά με τα δυτικά προωθημένα κεφάλαια, έτσι για να μην λέμε ονόματα, η εταιρία Intracom, για παράδειγμα, συμφερόντων της οικογένειας Κόκαλη-θα μπορούσαν ίσως στο όνομα της “Πράσινης Ανάπτυξης”, να ξανασκεφτούν κριτικά και αποτελεσματικά αναφορικά με τον παρελθόντα και τον τωρινό ρόλο της ψηφιακής και των διασυνδεμένων με αυτή τεχνολογιών στην αποκαλούμενη και ευαγγελιζόμενη από πλευρά τους κοινωνική πρόοδο και ανάπτυξη;

Ειλικρινά δεν το νομίζουμε, επίσης και για όλους αυτούς τους λόγους που δεν το νομίζει και η Vandana Shiva τους οποίους εξηγεί ξεκάθαρα, παρότι δεν είναι αναρχική και άρα το ζήτημα αναφορικά με τη συζήτησή αυτή δεν ήταν ποτέ και δεν είναι ιδεολογικό. Ισως όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική συμμαχία-που κατά τα άλλα δημιουργεί, με όλα τα μέσα που διαθέτει, πολύ θόρυβο αναφορικά με μια σειρά συναφών ζητημάτων, αλλά στην ουσία τηρεί σιγή ιχθύος σχετικά με την ίδια την ποιότητα όσο και την αποτελεσματικότητα των βιοτεχνολογικών εμβολίων- ή έστω ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και σίγουρα ευαίσθητος, κατά τα φαινόμενα, σε παρόμοια ζητήματα, έστω και σε καθαρά συμβολικό επίπεδο, ως απόγονος του αρχίατρου του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας-το ζήτημα επαναλαμβάνουμε δεν είναι ιδεολογικό, απέναντι στον οποιονδήποτε, αλλά πρόκειται κατά βάθος για ένα ζήτημα Δημόσιας Υγείας- θα μπορούσε, στον όνομα της “Πράσινης ανάπτυξης”, να μας διαφωτίσει περαιτέρω σε κάτι πάνω στο ζήτημα αυτό;

Διεθνής Αναρχική Αντιπληροφόρηση

Αναρχική Διεθνιστική Ομάδα

Πηγή: Athens Indymedia

Γαλλία, Τουλούζη: Εμπρησμός ηλεκτρικού οχήματος Tesla, βαν της Socorep και βαν της Scopelec

Τη νύχτα μεταξύ 16ης και 17ης Ιούνη, πυρπολήσαμε τρία οχήματα, ένα ηλεκτρικό αμάξι Tesla, ένα βανάκι της Socorep και ένα βανάκι της Scopelec, τοποθετώντας προσανάμματα είτε στους μπροστινούς τροχούς, είτε στον πίσω τροχό κάτω απ’ την είσοδο της αντλίας βενζίνης των οχημάτων.

– Το αμάξι Tesla επειδή τα υλικά κατασκευής του προέρχονται απ’ τις χείριστες εξορυκτικές συνθήκες που σχετίζονται με σπάνιες γαίες, σπάνια μέταλλα, πλαστικά, μέταλλα, και κινείται με ηλεκτρισμό ο οποίος επίσης παράγεται λόγω εξόρυξης ουρανίου. Οι εξορύξεις αυτές εξαναγκάζουν πολλά μέρη και ανθρώπους να υφίστανται εξάρτηση νεο-αποικιακού τύπου απ’ τη Δύση, ενώ συνάμα καταστρέφουν το περιβάλλον (μπορείτε να ανατρέξετε σε βιβλία όπως το “Dossiers noirs”, μαζί και με το “L’ association survie”, ή και σε κείμενα που μιλούν για τις εξορύξεις και τη νεο-αποικιοκρατία). Να γιατί ο καπιταλισμός με το πράσινο προσωπείο του μας αηδιάζει, διότι θεμελιώνεται -όπως κάθε άλλη έκφανσή του- στην εκμετάλλευση του κόσμου για οικονομικούς σκοπούς, και διότι τα προϊόντα του είναι απολύτως μη ανακυκλώσιμα.

– Το βανάκι της Socorep επειδή πρόκειται για μια εταιρεία με τεράστια κτίρια, η οποία συμβάλλει στην ανάπτυξη των πόλεων και του πολιτισμού, την ίδια στιγμή όπου 40.000 σπίτια παραμένουν αναξιοποίητα στην Τουλούζη (μιλώντας μόνο για σπίτια) για τους τόσους πολλούς ανθρώπους που βρίσκονται στους δρόμους, ενώ επίσης συμβάλλει και στις επαναπροωθήσεις ανθρώπων που απελαύνονται στις χώρες καταγωγής τους.

– Το βανάκι της Scopelec επειδή η συγκεκριμένη εταιρεία εγκαθιστά δίκτυα της Telecom, και κυρίως δίκτυα 5G, ενώ συμβάλλει στον τεχνολογικό εθισμό και στην κοινωνία του θεάματος που αποχαυνώνουν τόσους και τόσους ανθρώπους. Επιπλέον, η τεχνολογία αυτή θα συνδέει όλο και περισσότερο στο δίκτυο καθημερινά αντικείμενα, και θα επιτρέπει την οξυμένη επιτήρηση των πληθυσμών και των κινήσεών τους εφόσον κρίνεται αναγκαίο. Ας βάλουμε ένα τέλος στην επέλασή της!

Θέλουμε να βάλουμε τέλος στην επέκταση αυτού του σιχαμερού πολιτισμού.

Οι φλόγες αυτές ας διαχυθούν, και μαζί τους η αναρχία μας!

Στήριξη στον B. που κατηγορείται για εμπρησμό κεραίας.

Πηγή: Dark Nights

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Γαλλία: Βιομετρική βιντεο-επιτήρηση σε σούπερ μάρκετ

Βιομετρική βιντεο-επιτήρηση σε σούπερ μάρκετ

Προκειμένου να εντοπίζουν πιθανούς κλέφτες, τα σούπερ μάρκετ Carrefour, Monoprix, Super U, Franprix (και Intermarché) πειραματίζονται με λογισμικό βιομετρικής ανάλυσης, παρακολουθώντας από οθόνες την κάθε μας κίνηση εντός των καταστημάτων τους.

Η υγειονομική κρίση είχε ήδη φέρει στο προσκήνιο την επιθυμία των ιδιωτικών εταιρειών για βιομετρική επιτήρηση: θερμικές κάμερες στις εισόδους εταιρειών, υπολογισμός αποστάσεων των ατόμων στα γραφεία, παρακολούθηση των κινήσεων των ματιών για τις εξετάσεις στα πλαίσια της τηλε-εκπαίδευσης… Διάφορες γαλλικές εταιρείες προτίθενται αυτήν τη στιγμή να εντοπίζουν αυτόματα τους κλέφτες στα καταστήματα “σε ζωντανό χρόνο”, χάρη σε λογισμικό βιομετρικής ανάλυσης που θα είναι άμεσα συνδεδεμένο με τις κάμερες οι οποίες βρίσκονται ήδη παρούσες στα καταστήματα (πρόκειται για λογισμικό ανάλυσης συμπεριφοράς, το οποίο στέλνει άμεση ειδοποίηση στο smartphone του σεκιουριτά, μαζί με αντίγραφο των εικόνων).

Παρότι η ιδέα του αυτόματου εντοπισμού κλεφτών σε καταστήματα έχει ήδη δουλευτεί στην Ιαπωνία, διάφορες γαλλικές εταιρείες δε δίστασαν να αναπτύξουν το δικό τους λογισμικό:

Η “Anaveo”, μια εταιρεία 320 ανθρώπων, με τζίρο που αγγίζει τα 70 εκατομμύρια ευρώ, εργάζεται πάνω στη βιντεο-επιτήρηση για μεγάλα σούπερ μάρκετ. Το λογισμικό της, “SuspectTracker”, υπόσχεται την καταγραφή της ροής των εικόνων απ’ τις κάμερες προκειμένου να αναλύει πιθανή “ύποπτη συμπεριφορά”, όπως για παράδειγμα: “κινήσεις χεριών σε καροτσάκια, τσάντες πλάτης, παντελόνια ή τσέπες μπουφάν”. Τα βίντεο παρουσίασής τους αναφέρουν πως ο εντοπισμός κλεφτών ενισχύει μια βάση δεδομένων προκειμένου να βελτιωθεί ο αλγόριθμος.

Η “Oxania”, μια καινούργια εταιρεία η οποία ιδρύθηκε το 2019, έχει αναπτύξει το λογισμικό “Retail Solutions”, το οποίο έχει τη δυνατότητα να “αναγνωρίζει σε ζωντανό χρόνο μικροκινήσεις που πιθανώς σχετίζονται με κλοπή, εντοπίζοντας συμπεριφορές, επικίνδυνες καταστάσεις, κινήσεις πελατών και πολλά άλλα”. Η βιντεο-παρουσίαση διακηρύττει ψύχραιμα πως σκοπεύουν να κάνουν βιομετρική ανάλυση στις συμπεριφορές των ανθρώπων που βρίσκονται παρόντες στο κατάστημα (θερμοκρασία σώματος, χειρονομίες, κινήσεις του σώματος…).

Και, κυρίως, έχουμε τη “Veesion”, μια καινούργια εταιρεία απ’ το Παρίσι, η οποία εμπορεύεται λογισμικό “αναγνώρισης κινήσεων” με “αλγόριθμο απαρτιζόμενο από διάφορα παραθυράκια τα οποία συνεργάζονται και μπορούν ανά πάσα ώρα και στιγμή να εντοπίσουν αν υφίσταται ή όχι κάποια κίνηση που σχετίζεται με ψείρισμα. Υπάρχει ένα παραθυράκι όπου καταγράφεται το άτομο, ένα άλλο όπου καταγράφονται τα άκρα του εκάστοτε ανθρώπινου σώματος, ένα άλλο όπου καταγράφονται τα προϊόντα ενδιαφέροντος, την πιστωτική κάρτα, το πορτοφόλι, το ίδιο το ράφι, τα αντικείμενα που μετακινούνται απ’ το ράφι… Και όλα αυτά τα παραθυράκια δουλεύουν μαζί, αναγνωρίζοντας κάθε στιγμή την πιθανότητα κλοπής. Έπειτα, οι υπάλληλοι του καταστήματος έχουν μια εφαρμογή στα κινητά τους μέσω της οποίας τους αποστέλλονται τα βίντεο της κάμερας αμέσως μόλις εντοπιστεί ύποπτη κίνηση”, όπως μας εξηγεί ο Benoit Koenig, διευθυντής της Veesion (France Bleu, 19 Αυγούστου 2020). Επιπροσθέτως, η Veesion προτίθεται να αναλύει το “αεροπορικό μας ιστορικό και να παρέχει εξατομικευμένες προτάσεις”.

Ίσως το πιο εντυπωσιακό απ’ όλα θα ήταν πως, αν κοιτούσαμε το πελατολόγιο των προαναφερθεισών εταιρειών, θα συνειδητοποιούσαμε πως η ανάπτυξή τους βρίσκεται εν εξελίξει.

Η Veesion αναφέρει πως έχει πάνω από 120 καταστήματα στη Γαλλία, και στον χάρτη του site προτείνονται πολλά περισσότερα. Στην ετικέτα “Success Stories” στο site τους, επισημαίνονται κάποια λίγα παραδείγματα, μεταξύ των πολλών τα οποία ακόμα πασχίζουμε να καταμετρήσουμε: το Monoprix (λογισμικό που εγκαταστάθηκε τον Ιούλη του 2019 σε κατάστημα στο Παρίσι με 22 κάμερες), το Franprix (σε 3 καταστήματα στο Παρίσι με συνολικά 48 κάμερες, το 2019), το Bio c’ Bon (σε 4 σημεία στο Παρίσι), και το Monoprix du Polygone (στο Μονπελιέ), ή το Monoprix Lafayette (στο Παρίσι).

Δεν μπορούμε να παραβλέψουμε την εταιρεία “Anaveo”, της οποίας δεν μπορούμε να μαντέψουμε τον ακριβή αριθμό πελατών. Γνωρίζουμε βέβαια πως ήδη έχει αρχίσει η ανάπτυξή της, όπως επιβεβαιώνεται και από μαρτυρίες σ’ ένα σούπερ μάρκετ Carrefour στο Bourges, το οποίο ανακοίνωσε πως έχει αγοράσει 11 εκδόσεις του λογισμικού για 32 κάμερές του, όπως επίσης και σ’ ένα σούπερ μάρκετ Intermarché στο Artenay. Ούτε στο ελάχιστο δεν ντρέπονται οι φορείς ανάπτυξης λογισμικού, ούτε τα μεγάλα σούπερ μάρκετ. Αντιθέτως, όπως ξεκάθαρα διακηρύττει η Anaveo, σκοπός της ανάπτυξης της βιομετρικής επιτήρησης είναι η μάχη ενάντια στην “αόρατη πτώση των πωλήσεων” (λόγω κλοπών, ψειρισμάτων), είναι η “αρωγή προς τον τομέα των σούπερ μάρκετ ώστε να προστατεύσει της πωλήσεις του”.

Και χειρότερα, κατά τον διευθυντή της Veesion: η κοινωνική απελπισία που αναδύθηκε απ’ την πρόσφατη πανδημία θα προκαλέσει κοινωνική αναταραχή, αναγκάζοντας τα σούπερ μάρκετ “να επενδύσουν περισσότερο σε λύσεις για να προστατευθούν”. Κατ’ αυτόν, η εταιρεία του οφείλει να “ανταποκρίνεται στις νέες απαιτήσεις των σούπερ μάρκετ”, το οποίο σημαίνει, ακολουθώντας το σκεπτικό του, την ανάπτυξη εργαλείων για την Τεχνολογική Αστυνομία, προκειμένου να προστατεύσει τη μαζική εμπορευματική ροή από τους φτωχοποιημένους πληθυσμούς που θα οδηγηθούν στην ανάγκη της κλοπής λόγω της κοινωνικής κρίσης.

Σημείωση: Σε ένα online βίντεο προώθησης του λογισμικού της Veesion το οποίο εγκαθίσταται στα σούπερ μάρκετ Monoprix, μπορεί κανείς να πάρει μιαν ιδέα για την ποιότητα των εικόνων που καταγράφονται στην κάμερα και στέλνονται άμεσα στο smartphone του φύλακα με διάφορες επιλογές: https://www.youtube.com/watch?v=oj-d_FX1ot4

Πηγή: Dark Nights

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Dark Nights: Νέο διεθνές εγχείρημα αντιπληροφόρησης

“Στις Σκοτεινές Νύχτες ελλοχεύει πάντα η θαλπωρή της φωτιάς!”

“Dark Nights / Σκοτεινές Νύχτες”, διότι τότε ανταμώσαμε η μία τον άλλον εν μέσω καιρών ζοφερών · δεν τις φοβόμαστε, μα αντιθέτως, ως αναρχικές και αναρχικοί, θεωρούμε τις στιγμές μεταξύ δύσης και ανατολής ενδεδειγμένες για να επιτεθούμε, να χτυπήσουμε τους ισχυρούς στις καρδιές τους, να κάνουμε τον φόβο ν’ αλλάξει στρατόπεδο.

Είμαστε ένα αναρχικό εγχείρημα αντιπληροφόρησης, εμπρηστικής κριτικής και άμεσης δράσης. Ενάντια στο κράτος, τον καπιταλισμό και το τεχνο-βιομηχανικό σύστημα που ισχυροποιείται περισσότερο από πριν. Το δίκτυό μας παραμένει πιστό στις αρχές της αυτο-οργάνωσης (DIY), δίχως να καρτερούμε από κανέναν άλλον να επωμιστεί τον κοινωνικό πόλεμο για εμάς. Μήτε σχηματίζουμε κάποια μορφή παραδοσιακής ιεραρχικής ή παντός τύπου οργάνωσης, στην οποία να δεσμευόμαστε ή να εγκρίνεται η συμμετοχή μας. Συναντιόμαστε και δρούμε από κοινού, ξεκινώντας ένα άτυπο δίκτυο κατά πολύ εκτενέστερο ενός στενού κύκλου φίλων κι επαφών.

Έργο μας η επινόηση μιας καταστρεπτικής εναλλακτικής απέναντι στη θεαματικότητα και την παραπληροφόρηση των καθεστωτικών μέσων ενημέρωσης, σταθερά όπλα του κράτους και του καπιταλιστικού συστήματος που μαχόμαστε. Δημοσιεύουμε ενημερώσεις άμεσης δράσης από επαναστατικούς/εξεγερτικούς/αναρχικούς πυρήνες, δίχως ν’ αποσκοπούμε στην αναπαραγωγή ατέρμονων ροών κούφιων λέξεων και θεωρίας, αλλά στην υποστήριξη των προαναφερθέντων πυρήνων και στη διάχυση της “προπαγάνδας δια της πράξης”, προκειμένου να ματαιώσουμε τις χυδαίες προσπάθειες του συστήματος να εξαλείψει όλα αυτά, καθώς και κάθε ανάμνηση αναρχικής κι επαναστατικής πάλης.

Η αλληλεγγύη, κατ’ εμάς, δε θεμελιώνεται σε κάποιο ιδεολογικό δόγμα · το σημαντικότερο για εμάς είναι η άμεση επίθεση σε ό,τι αντιλαμβανόμαστε ως εχθρικό. ΔΕΝ υποστηρίζουμε τους μπάτσους, δεν είναι φίλοι μας ούτε προστάτες μας, είναι εχθροί μας εξίσου με όποιον ρουφιανεύει, δίνει πληροφορίες για συντρόφια, συμμάχους ή συγκατηγορούμενες.

Υποστηρίζουμε, αλλά ΔΕ συνδεόμαστε με καμία ομάδα άμεσης δράσης από την οποία θα δείτε αναρτήσεις σε τούτο το εγχείρημα. Λοιδορούμε τον όρο “τρομοκράτες”, μια λέξη συχνά επιστρατευμένη για την καταδίκη ατόμων και ομαδοποιήσεων που επιτίθονται στον καπιταλισμό, στο κράτος, για τη γη, για τη ζωική και την ανθρώπινη απελευθέρωση. Αν κάτι αξίζει να ονομαστεί τρομοκρατία, είναι οι θάνατοι, η καταστροφή, τα μαρτύρια και οι μαζικές σφαγές που επιφέρουν τα κράτη, ο καπιταλισμός, το βιομηχανικό και τεχνολογικό σύστημα -συνεπικουρούμενα και από λοιπά φασιστικά μορφώματα- σε ολάκερη τη γη και τους κατοίκους της για αιώνες. Το Dark Nights στηρίζει την πολύμορφη επαναστατική πάλη ενάντια σ’ όλες τις μορφές εκμετάλλευσης και εξουσίας.

Το Dark Nights ΔΕΝ ακολουθεί τις υπαγορεύσεις περί ενοχής ή αθωότητας, ούτε την έννοια του “εγκλήματος” αναφορικά με τη στήριξη των κρατουμένων. Μόνη εξαίρεση είναι η περίπτωση οποιουδήποτε κρατουμένου ή κρατούμενης που ευκρινώς αναλαμβάνει την ευθύνη για κάποια δράση ή επίθεση. Στηρίζουμε φυλακισμένους και φυλακισμένες με βασικό κριτήριο το αν κατηγορούνται και/ή καταδικάζονται για δράσεις αναρχικού, επαναστατικού, απελευθερωτικού για τα ζώα και τη γη περιεχομένου, παρά το αν στέκουν ή όχι οι κατηγορίες και αν αποτελούν κομμάτι ενός υπόγειου κινήματος ή δραστηριότητας.

Ενθαρρύνουμε οποιαδήποτε μέθεξη από προσφιλείς θεωρητικά ατομικότητες και ομάδες, οι οποίες -ομοίως με εμάς- αποζητούν την άμεση δράση, την εξέγερση, την επανάσταση και τη δόμηση ενός διεθνούς άτυπου δικτύου αντιπληροφόρησης. Πιότερο από ποτέ επείγει η διασπορά ενός διεθνούς συντονισμού ενάντια στη φρενήρη επέλαση του τεχνο-βιομηχανο-στρατωτικού συμπλέγματος, το οποίο καταπνίγει όχι μόνον όσες πολεμούν, αλλά ακόμα και τους υποστηρικτές ομόλογων κινήσεων. Στο παρελθόν, κράτος και καπιταλιστές στοχοποιούσαν έντυπα, περιοδικά και εκδόσεις προερχόμενες από αναρχικούς και επαναστάτριες. Όπως τότε, έτσι και τώρα, θα αποτύχουν · η ιστορία τό ‘χει αποδείξει.

Ένα κρίσιμο σταυροδρόμι απλώνεται μπρος μας, με την ανάδυση νοημοσύνης ευφυέστερης της ανθρώπινης, η οποία θα ελέγχει την κοινωνία και το κράτος. Από την Τεχνητή Νοημοσύνη ως την Αναγνώριση Προσώπου, από τις 3D Εκτυπώσεις ως την Κοινωνία Χωρίς Μετρητά, από τη Βιο-τεχνολογία ως τη Νανο-τεχνολογία, απ’ τα Drones ως τα Αυτοματοποιημένα Οχήματα, απ’ την 4η ως την 5η Βιομηχανική Επανάσταση, απ’ την Τεχνητή Αναπαραγωγή ως τον Μετα-ανθρωπισμό, απ’ το 5G ως το Διαδίκτυο των Πραγμάτων, απ’ τα Έξυπνα Κινητά ως τις Έξυπνες Πόλεις, απ’ την Επαυξημένη Πραγματικότητα ως την Τεχνητή Πραγματικότητα, μέχρι και την Τεχνολογική Ενοποίηση, εντός της οποίας κινδυνεύουμε ως ανθρώπινα όντα, παρέα και μ’ έναν πλανήτη που πεθαίνει. Μόλις γίνει ευρέως αποδεκτή η διείσδυση της τεχνολογίας σε κάθε κύτταρο και κάθε άτομο, θα είναι ήδη αρκετά αργά ν’ αντισταθούμε.

Εκτός αν δράσουμε στο ΤΩΡΑ, χαρτογραφώντας τους νέους και τους παλιούς κυρίαρχους, καθώς αρχινούν μετατοπίσεις ορατές κι εκτός πλανήτη. Η Μαύρη Παντιέρα της Αναρχίας οφείλει να επιστρέψει και να ενσταλάξει ξανά τον φόβο στους κυρίαρχους.

Μπορείτε να μας στείλετε ενημερώσεις για κρατούμενες και κρατουμένους, για αναλήψεις ευθύνης άμεσων δράσεων, για δρώμενα αλληλεγγύης, για νέες καταλήψεις, έντυπα, προτάσεις ανά τον κόσμο. Χρησιμοποιήστε Tor Browser (Προστασία IP) και GPG (Κρυπτογραφημένο E-mail). Επίσης, ρίχτε μια ματιά σε αυτόν τον οδηγό ψηφιακής ασφάλειας και σε αυτό το κείμενο. Το δημόσιο PGP Κλειδί μας είναι εδώ αν επιθυμείτε να επικοινωνήσετε κρυπτογραφημένα μαζί μας.

Για τον αγώνα ενάντια σε κάθε μορφή κυριαρχίας, ενάντια στην Τεχνολογική Κοινωνική Φυλακή!

Για μια νέα Μαύρη Διεθνή!

Συλλογικότητα Dark Nights

E-mail Επικοινωνίας: darknights(at)riseup.net

Link για το Site: https://darknights.noblogs.org/

Πηγή: Dark Nights

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

ΣΑΕΚΜ, Θεσσαλονίκη: Προβολή & Bar

Δευτέρα 7/06 στις 18:00 στη ΣΘΕ

Προβολή Ντοκιμαντέρ: 7 Δισ. Ύποπτοι – Η Κοινωνία της Επιτήρησης

Στο χώρο θα υπάρχει έντυπο υλικό

*Θα ακολουθήσει Mojito Bar οικονομικής ενίσχυσης στην Ταράτσα του Βιολογικού

ΦΩΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΦΥΛΑΚΗ

Ο εγκλεισμός αποτελεί ένα από τα πιο απτά παραδείγματα επίδειξης δύναμης της εξουσίας. Τα κελιά είναι εκείνα που αναλαμβάνουν να προασπίσουν την ομαλότητα και να διαιωνίσουν την κοινωνική ειρήνη. Η φυλακή, λοιπόν, κάνει ξεκάθαρα τα επιτρεπτά όρια που ορίζει η κυριαρχία. Μα και εμείς, που ζούμε υπό την εξουσία της, διαμορφώνουμε την καθημερινότητα μας και ορίζουμε το χρόνο μας με βάση τις ανάγκες και τα θέλω της. Ζούμε σε ένα άυλο, ευρύχωρο κελί. Ένα κελί δίχως ορατά συρματοπλέγματα ή κάγκελα, στο οποίο όμως δεσπόζουν οι νόρμες, τα διάχυτα κοινωνικά πρότυπα, οι κάλπικες ανάγκες, οι εξουσιαστές σχέσεις. Κάθε μορφή εξουσίας, άλλοτε αποτυπώνεται στα πρόσωπα των εχθρών μας και άλλοτε στα δικά μας.

Η ασφάλεια ορίζεται συχνά ως η προστασία από κίνδυνο ή απώλεια. Πρόκειται για ένα αίσθημα ισχυρό, το οποίο πολλές φορές ταυτίζεται με την επιβίωση και τη συνέχεια της υπόστασης του οργανισμού στο περιβάλλον. Ωστόσο, στις σύγχρονες μεταβιομηχανικές κοινωνίες το ένστικτο της επιβίωσης έχει διαστρεβλωθεί και πλέον έχει ξεπέσει σε κοινωνικό φαινόμενο, που εκτείνεται σε όλες τις πτυχές του αστικού κόσμου. Από την προστασία της κατοικίας μέχρι της επιχείρησης, όπως και να’χει, η ιδιοκτησία είναι το κυριότερο αντικείμενο προστασίας. Οι άνθρωποι των πόλεων φοβούνται ακόμα και τη σκιά τους και χρησιμοποιούν διάφορες μεθόδους για να νιώσουν ασφάλεια. Ανάμεσα σε αυτές και οι συσκευές επιτήρησης-ειδοποίησης, όπως κάμερες-συναγερμοί. Φυσικά δεν υφίσταται ταξική κατανομή του φαινομένου αυτού. Από τις βίλες και τις επαύλεις, μέχρι τα διαμερίσματα των πολυκατοικιών, η ανάγκη για προστασία της ιδιοκτησίας είναι ακριβώς η ίδια. Η επιθυμία του ανθρώπου για κτήση είναι ακόρεστη. Κτήση σημαίνει εξουσία, δύναμη. Όταν κάποιο άτομο κατέχει, έχει και τον απόλυτο έλεγχο πάνω σε αυτή. Η προστασία αυτού του “αγαθού” που καλείται περιουσία λοιπόν κρίνεται απαραίτητη και μάλιστα βαφτίζεται “ανάγκη” όταν πρέπει να δικαιολογηθεί στο κοινό περί δικαίου αίσθημα. Αντίστοιχα, στις πολυεθνικές εταιρείες και στις μεσαίες και μικρές επιχειρήσεις επιστρατεύονται όλα τα απαραίτητα μέσα προστασίας προκειμένου να διασφαλιστεί η ομαλή λειτουργία τους. Η εκάστοτε ιδιοκτησία, λοιπόν, συνιστά το ύψιστο αγαθό. Στο όνομα της είναι δυνατό να συμβούν τα πάντα, αρκεί να εξασφαλιστεί η ασφάλεια και η μη απώλεια της. Ακόμα και αν αυτό σημαίνει πως κάθε κίνηση στη μητρόπολη θα καταγράφεται 24 ώρες. Οι κοινωνίες της επιτήρησης εδραιώνονται πάνω σε αυτά τα θεμέλια. Όλα είναι ελεγχόμενα και παρατηρούνται διαρκώς.

Από την κατάσταση της συνεχούς επιτήρησης των δρόμων, μέσω των καμερών επωφελείται έντονα ο εχθρός και ειδικότερα οι μπάτσοι. Το έργο τους διευκολύνεται σε μεγάλο βαθμό, καθώς τους δίνεται η δυνατότητα να βρίσκονται παντού και πουθενά ταυτόχρονα. Μία έκνομη ενέργεια αρκεί για να ανοίξουν όλες οι κάμερες πέριξ του σημείου σε χρόνο μηδέν, ώστε να προσφερθεί η πιθανότητα ταυτοποίησης των δραστών. Οι καταγραφές από τα κλειστά κυκλώματα τηλεόρασης αποτελούν ένα από τα πιο βασικά μέσα των αρχών στην προσπάθεια τους για διατήρηση της κοινωνικής ειρήνης, της τάξης και της εφαρμογής του νόμου.

Η πόλη, λοιπόν, συνθέτει το αόρατο κάτεργο μας. Από την αρχιτεκτονική της δόμηση έως την ολότητα των ανθρώπινων σχέσεων. Από τις μονότονες διαδρομές, σπίτι-δουλεία δουλειά- σπίτι, που η ομοιότητα με το προαύλιο-κελί,κελί προαύλιο είναι τρομακτική, έως τις ίδιες μηχανικές κινήσεις και συνήθειες. Η διαφορά μετράται σε μερικά τετραγωνικά μέτρα. Φρουρός της ίδιας του της φυλακής αποτελεί το κοινωνικό σώμα, το οποίο την οχυρώνει με κάθε δυνατό τρόπο, εσωτερικεύοντας την απάθεια, τη νομιμοφροσύνη και τη ρουφιανιά. Κάμερες σε ιδιωτικούς χώρους, με υλικό ετοιμοπαράδοτο στις αρχές, όποτε αυτό χρειαστεί, συνεργασία με εταιρείες security, ήρωες ευυπόληπτοι πάντα πρόθυμοι να σταματήσουν κάθε έκνομη ενέργεια. Φιλήσυχα όντα, δίχως επιθυμία για ζωή. Βουτηγμένα στις συμβάσεις και τα ‘πρέπει’. Αλλοτρίωση, παθητικότητα και φόβος. Βασικά γνωρίσματα κάθε συνετού υπηκόου στη σύγχρονη δυστοπία. Ο φόβος κυριαρχεί στο μυαλό, στη σκέψη, στο συναίσθημα. Η κοινωνία φυλακή είναι εδώ. Είναι ο κάθε μικροαστός που ζει παρακολουθώντας την κάθε σου κίνηση. Ανήμπορος να βιώσει το οτιδήποτε επιχειρεί να ελέγξει κάθε σου βήμα. Η λογική της κλειδαρότρυπας-ο μεγάλος αδερφός δεν είναι μόνο τα συστήματα ελέγχου, κάμερες και drones, αλλά ο νοικοκυραίος που καρτερικά και με μεγάλη επιμονή περιμένει την επιστροφή στο σπίτι. Είναι το η ήχηση του κλειδιού στην πόρτα, που θα αποτελέσει για αυτόν τη χαρμόσυνη στιγμή της ημέρας. Είναι ο μπάτσος της διπλανής πόρτας με το υποκριτικό χαμόγελο.

Η αστική φυλακή, σάρκα από τις σάρκες της κυριαρχίας, αποτελεί ένα σύμφυρμα μεταξύ θεσμών, δομών, σχεδιασμών και κοινωνικών σχέσεων. Δεν είναι μονάχα το καθεστώς παρακολούθησης των καμερών, των βάσεων δεδομένων και των μπάτσων. Είναι η πολεοδομική δόμηση, τα βιομετρικά χαρακτηριστικά, τα ασύρματα τσιπ επικοινωνίας, η ηλεκτρονική σήμανση και η αναγνώριση μοτίβων. Η δορυφορική χαρτογράφηση, οι στρατοί ιδιωτικής ασφάλειας, οι σαρωτές μικροκυμάτων “X-Ray”. Πρόκειται για την καθολική εφαρμογή συστημάτων κοινωνικής πρόνοιας, τραπεζικών και εταιρικών υπηρεσιών.Τα μηνύματα των ΜΜΕ που μεταδίδονται απευθείας στο κεφάλι μας 24 ώρες την ημέρα, επαναπρογραμματίζοντας την πραγματικότητά μας μέσω της τηλεόρασης, των εφημερίδων, του ραδιοφώνου και του διαδικτύου. Είναι η δύναμη της δημοσκόπησης, του μάρκετινγκ, της έρευνας των καταναλωτών. Η φορολογική υπηρεσία, η συναλλαγματική ισοτιμία, τα χρήματα και ο χειρισμός τους. Είναι η επεξεργασία των ανθρώπινων και μη ζώων από τις μηχανές. Αποτελούμε την εικονοποίηση των στατιστικών της έξυπνης-ειρκτής μας. Η φυλακή εντοπίζεται στις λεπτομέρειες. Ελέγχει την ύπαρξή χωρίς να φαίνεται, καθορίζει τη ρουτίνα, ρυθμίζει το ρολόι, ορίζει το χρέος και ξοδεύει το μισθό. Είναι μια βιομηχανία, μια κοινωνία, ένας τρόπος επιβίωσης. Είναι το χθες, το σήμερα και το αύριο, μιας ζωής που δεν αξίζει να βιωθεί.

ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΦΩΤΙΑ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΦΩΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΦΥΛΑΚΗ

ΟΙ ΑΛΥΣΙΔΕΣ ΤΗΣ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΘΗΛΙΑ ΣΤΟ ΛΑΙΜΟ ΣΑΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

Συνέλευση Αναρχικών Ενάντια στην Κοινωνική Μηχανή

sakm@riseup.net

saekm.espivblogs.net

Πηγή: athensindymedia

Γαλλία, Παρίσι: Εμπρησμός οχήματος της Enedis

Με προσανάμματα κάτω απ’ τον μπροστινό τροχό, και μ’ έναν αναπτήρα, πυρπολήθηκε ένα ηλεκτρικό όχημα της Enedis κάποια νύχτα στις αρχές του μήνα Μάη.

Αυτό διότι η συγκεκριμένη εταιρεία συνεισφέρει στην αέναη πρόοδο αυτού του άθλιου πολιτισμού και στην εξάρτησή του απ’ την ηλεκτρική ενέργεια.

Περιοχές ολάκερες, καθώς και οι κάτοικοί τους, καταστρέφονται από την εταιρεία αυτή, μεγάλα πλήθη ανθρώπων υπόκεινται σε εκμετάλλευση για την εύρεση ουρανίου για τους πυρηνικούς σταθμούς, όπως και σπάνιων γαιών και μεταλλευμάτων για τους φωτοβολταϊκούς πίνακες. Η γενικευμένη απάθεια φωλιάζει επίσης στην ψυχαγωγία και την επιτήρηση που επιβάλλονται απ’ τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τα επικοινωνιακά τους τερτίπια, τα οποία φυσικά απαιτούν γιγάντια ποσά ηλεκτρικής παροχής.

Για όλους αυτούς τους λόγους, θα συμβεί ξανά.

ποντίκι που διαχέει τη φλόγα

Πηγή: Act for Freedom Now

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok