Αργεντινή, Μπουένος Άιρες: Δράσεις αλληλεγγύης για τους απεργούς πείνας στη Χιλή

Καλούμε σε δράσεις παντός τύπου, πεπεισμένοι πως η εξεγερτική/ανατρεπτική αλληλεγγύη θα βγάλει τα αδέρφια και τα συντρόφια μας έξω απ’ τις φυλακές.

Το βράδυ της 28ης Μάρτη, στην περιοχή Almagro (στο κέντρο του Μπουένος Άιρες), ορθώσαμε πύρινα οδοφράγματα και ρηγματώσαμε την κανονικότητα των πολιτών, αποφεύγοντας το άγρυπνο βλέμμα της αστυνομίας.

Προκρίνουμε ένα συνένοχο και εμπρηστικό/εκρηκτικό συνεχές.

Το βράδυ της 29ης Μάρτη, κολλήσαμε αφίσες στην περιοχή του προξενείου της Χιλής στο Μπουένος Άιρες.

Κι αυτό σε στήριξη του αγώνα που διεξάγεται στις φυλακές τους από ανατρεπτικά και αναρχικά έγκλειστα συντρόφια, από αιχμαλώτους και αιχμάλωτες της εξέγερσης του Οκτώβρη, καθώς και του αγώνα για απελευθέρωση των Μαπούτσε.

Δεν κινητοποιούμαστε για να δράσουμε απλώς ενάντια στον εγκλεισμό.

Το να στηρίζουμε όσες και όσους έπεσαν στη μάχη ή απήχθησαν από την εξουσία αποτελεί μια φυσική δυναμική. Θεωρούμε όμως πως η μόνη μορφή αλληλεγγύης είναι η συνέχιση του αγώνα.

Ο χρόνος είναι τώρα!
Όλα συνεχίζονται!
Η απομόνωση είναι βασανιστήριο!
Όσο υπάρχει δυστυχία, θα υπάρχει εξέγερση!
Θάνατος στο Κράτος και ζήτω η Αναρχία!

Πηγή: Attaque

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Consumimur Igni: Γιατί το δοκιμαζόμενο σώμα του Δημήτρη Κουφοντίνα είναι και δικό μας

Ο έγκλειστος κομμουνιστής επαναστάτης, Δημήτρης Κουφοντίνας, ξεκίνησε στις 8 Ιανουαρίου απεργία πείνας, διεκδικώντας με όπλο το σώμα του τη μεταγωγή του στις φυλακές Κορυδαλλού. Ο σύντροφος εξέτιε στον Κορυδαλλό για χρόνια την ποινή του για τη συμμετοχή του στην Ε.Ο. 17 Νοέμβρη. Μεταφέρθηκε στις αγροτικές φυλακές Βόλου, όπου και παρέμεινε για δυόμιση χρόνια. Στις 22 Δεκεμβρίου του 2020, έπειτα από εντολή του εμετικού καθάρματος που ακούει στο όνομα Σοφία Νικολάου, γ.γ. Αντεγκληματικής Πολιτικής, απήχθη και οδηγήθηκε στις πειθαρχικές φυλακές Δομοκού.

Ως κίνηση έμπρακτης αλληλεγγύης προς τον Δημήτρη Κουφοντίνα, στις 16 Ιανουαρίου ξεκίνησαν απεργία πείνας οι σύντροφοι Νίκος Μαζιώτης και Γιάννης Δημητράκης, κρατούμενοι στις φυλακές Δομοκού, και στις 18 Ιανουαρίου οι σύντροφοι Βαγγέλης Σταθόπουλος και Πολύκαρπος Γεωργιάδης, κρατούμενοι στις φυλακές Λάρισας.

Η παρούσα απεργία πείνας είναι συνολικά η πέμπτη που διεξάγει ο Δημήτρης Κουφοντίνας. Η κατάσταση υγείας του είναι ιδιαίτερα βεβαρυμένη. Και οι κρατικοί ιθύνοντες επιστρατεύουν τη ρητορική: «Η δημοκρατία δεν εκβιάζεται, ο Κουφοντίνας ζητά ειδική, προνομιακή μεταχείριση» · γεγονός που σαφέστατα ισοδυναμεί με θανατική καταδίκη. Για την παρούσα κυβέρνηση, ειδικά, και τον θλιβερό ρεβανσισμό της, ο σύντροφος αποτελεί ιστορικό στοίχημα, και η ενδεχόμενη εξόντωσή του αποτελεί παράσημο και δικαίωση. Κατανοώντας πως οι μέρες περνούν, πως τα περιθώρια στενεύουν και τα ανθρωπιστικά αντανακλαστικά των πολιτικών, κοινωνικών και κινηματικών φορέων είναι περιορισμένα και δε δύνανται να παράξουν επαρκή πίεση στο κράτος για να ικανοποιήσει το αίτημα του συντρόφου, θεωρούμε καθήκον μας να βγούμε μπροστά, να δημιουργήσουμε γεγονότα, να ριζοσπαστικοποιήσουμε τις βλέψεις και τις απαντήσεις μας, να οικειοποιηθούμε επιθετικές πρακτικές, να προκαλέσουμε κόστος.

«ἄν εἶν᾿ ὁ λάκκος σου πολύ βαθύς,
χρέος μὲ τὰ χέρια σου νὰ σηκωθεῖς»
Κώστας Βάρναλης

Η φυλακή στον σύγχρονο κόσμο αποτελεί έναν μη-τόπο. Μία κόγχη βαρβαρότητας αρχαϊκής φύσης εντός ενός κόσμου τυφλωμένου από την έπαρση της προόδου, έτοιμου να υποδεχτεί τις συνέπειες των τελεολογικών του οραμάτων. Οι φυλακισμένοι και οι φυλακισμένες, μολονότι δέχονται διαρκώς μια θεσμικά νομιμοποιημένη απανθρωποποίηση, γίνονται κοινωνοί των δήθεν ανθρωπιστικών αφηγημάτων μέσω μιας ψευδούς τυπικής αβρότητας, η οποία εν τέλει υποτιμά τη θέση τους και αμαυρώνει την περηφάνια τους. Τα πολιτικά και κοινωνικά τους δικαιώματα φυλάσσονται σχολαστικά στον κόρφο τους ως σύμβολα μιας δυνητικής ανάκτησης της υπόληψής τους και της ανθρωπινότητάς τους. Παράλληλα, ο κρατικός μηχανισμός αρέσκεται να επιδεικνύει ευθαρσώς στα εμετικά μέσα διασποράς του λόγου του την κατοχύρωση αυτών των δικαιωμάτων ως ακλόνητη ένδειξη της παντοδυναμίας του, διαθέτοντας πλήρη εξουσία πάνω στο ανθρώπινο σώμα και την ηθική του ποδηγέτηση. Μπρος στην καθολική ισχύ του κρατικού λεβιάθαν και του σωφρονιστικού του συστήματος να ενοχοποιεί, να αθωώνει, να τιμωρεί και να συγχωρεί, η πραγματική συγκρουσιακή δομή της κοινωνίας αποκρύβεται και λησμονείται. Οι φυλακισμένοι φαντάζουν απλώς τα απολωλότα πρόβατα, τα εξαχρειωμένα κτήνη, το ξένο σώμα το οποίο θα φροντίσει να αξιολογήσει και να διαχειριστεί ο ένδοξος κρατικός μηχανισμός. Η φυλακή καταχωρείται στη συνείδηση των περισσοτέρων ως ένας παρά φύσιν τόπος, ξένος, απροσπέλαστος για το υγιές και εύρυθμο κοινωνικό σώμα, ενώ οι φυλακισμένοι καθίστανται τα μιάσματα μιας άχραντης «συλλογικότητας» από την οποία ξέπεσαν, είτε από λάθος, είτε ένεκα της «φύσης» τους. Μοναδικός τρόπος επανένταξης: η διαρκής μετάνοια.

Τι γίνεται όμως στις περιπτώσεις των πολιτικών κρατουμένων; Ακριβέστερα, τι γίνεται στις περιπτώσεις των αμετανόητων ειλικρινών εχθρών του καθεστώτος; Των συνειδητοποιημένων υπονομευτών του; Ήτοι, όσων εκλαμβάνουν την αιχμαλωσία τους ως μια ακόμη συνέπεια του προσωπικού τους αγώνα, και όχι ως αποτέλεσμα μιας κακιάς στιγμής ή μιας φευγαλέας τρέλας; Τι γίνεται με όσους και όσες από την πρώτη στιγμή της φυλάκισής τους γνώριζαν πως βρίσκονται στα χέρια ενός εχθρού, και όχι ενός «αυστηρού πατέρα»; Με όσες και όσους θέλησαν, παίζοντας στα ζάρια της μοίρας την καταδίκη τους, να επιτύχουν την καταδίκη των κυρίαρχων αφηγήσεων; Τι ανασύρει στο φως της δημοσιότητας η αδιάψευστη εικόνα ενός αιχμαλώτου πολέμου -και όχι ενός τυχαίου φυλακισμένου- και τι σημαίνει αυτή για ένα κοινωνικό σύστημα ερειδόμενο στις αυτάρεσκες διακηρύξεις περί «τέλους της ιστορίας και των επαναστατικών προοπτικών»; Τι σημαίνει σήμερα η υπόθεση του Δημήτρη Κουφοντίνα, και πώς βαραίνει στα ενδότερα του αναρχικού χώρου, του πιο σταθερού και μαχητικού, τα τελευταία χρόνια, υπονομευτή της αστικής κοινωνίας;

Ο Δημήτρης Κουφοντίνας έχει κατορθώσει, εν μέσω γενικευμένης εξάλειψης των οποιωνδήποτε εναπομεινάντων συγκρουσιακών στοιχείων και επαναστατικών επιδιώξεων του μεγαλύτερου τμήματος της αριστεράς και ευρύτερα των κοινωνικών κινημάτων, να θυμίζει -δια της αμετανόητης στάσης του- το εφικτό του αγώνα για έναν κόσμο διαφορετικό. Η περίπτωσή του επαναφέρει συχνά στις αντιλήψεις των ανθρώπων την πραγματική, παρότι άφατη στο υπάρχον πλαίσιο, φύση του εγκλεισμού. Διατρανώνει πως επρόκειτο περί ενός πρωταρχικά πολεμικού μέσου, επιστρατευμένου για την κατάπνιξη, πειθάρχηση και τιμωρία όσων αντιδρούν ενάντια στο εκάστοτε καθεστώς, και ύστερα ακολουθεί ο οποιοσδήποτε άλλος καλλωπιστικός ορισμός της. Ενώ οι έγκριτοι έμμισθοι παπαγάλοι ιδρώνουν καθημερινά να διαφημίζουν διαπιστευτήρια αναφορικά με την ανθρώπινη και μη εκδικητική λειτουργία του πολιτεύματος, ο Δημήτρης Κουφοντίνας εξακολουθεί να αποδεικνύει τι σημαίνει να είναι κάποιος αιχμάλωτος πολέμου. Αντιστρέφει τους όρους, μετατρέποντας τη δική του επιμελημένη εξόντωση σε εξόντωση των επιμελημένων ψεμάτων των παραδεδεγμένων κυρίαρχων λόγων περί ξεπεράσματος δήθεν παρωχημένων ανταγωνισμών και συγκρουσιακών ροπών.

Επαναστάτες κρατούμενοι, όπως ο Δημήτρης Κουφοντίνας, είναι εδώ για να θυμίζουν πως δεν έχουν παραδωθεί ακόμα όλα τα όπλα στα χέρια του κράτους. Πως οι μητροπολιτικές ζούγκλες φιλοξενούν αγνές μαχήτριες και πιστούς πολεμιστές που αρνούνται να ενδώσουν στις διαδιδόμενες ειδήσεις ότι «ο κοινωνικός πόλεμος τελείωσε». Διακηρύτουν σε απαράκαμπτους τόνους πως οι φυλακές δε χτίστηκαν μόνο για να τρομοκρατήσουν διαμέσου της αφτιασίδωτης προβολής του πόνου και της περιθωριοποίησης, αλλά περισσότερο για να αποσιωπήσουν πίσω από το θέαμα της τιμωρίας κάτι ιδιαίτερα άβολο για τους διακόνους της Τάξης: ότι δεν παίζουν μπάλα μόνοι τους, ότι οι ανταγωνισμοί συνεχίζονται και ότι δεν είναι οι μόνοι με αυτήν την επίγνωση. Γι’ αυτό θέλουν να εξοντώσουν και να βασανίσουν τον επαναστάτη Δημήτρη Κουφοντίνα · όχι ως έγκλειστο, αλλά ως εχθρό και μισητό αιχμάλωτό τους. Επειδή ο πόλεμος για την ανατροπή του καπιταλισμού παραμένει πάντα επίκαιρος και ζωντανός όσο υπάρχουν σώματα έτοιμα να ριχθούν στη φωτιά ως προσάναμμα για την καταστροφή του.

Γνωρίζοντας λοιπόν πως ο Δημήτρης Κουφοντίνας αποτελεί έναν αιχμάλωτο πολέμου, και όχι ένα παραστρατημένο παιδί έτοιμο να δεχτεί τον «στοργικό» σωφρονισμό των διεστραμμένων ειδημόνων της κρατικής μηχανής, πώς θα μπορούσαμε να μη σταθούμε δίπλα του και σε αυτόν τον αγώνα ενάντια στους αναξιοπρεπείς τιμωρούς του; Το δοκιμαζόμενο σώμα του αποτελεί προέκταση του δικού μας, για δύο λόγους, άρρηκτα συνυφασμένους μεταξύ τους: Αφενός, η απεργία πείνας, όντας το μοναδικό και ύστατο μέσο ενός φυλακισμένου μαχητή, αποκτά δύναμη από την κινητοποίηση που είναι σε θέση να δημιουργήσει εκτός των τειχών προκειμένου να ασκήσει πίεση στο αντίπαλο στρατόπεδο. Αφετέρου, η δύναμή μας ως πόλος εκτός των τειχών εξαρτάται ζωτικά από τον σεβασμό, τη στήριξη και την αλληλεγγύη που είμαστε σε θέση να εξασφαλίσουμε στους φυλακισμένους και τις φυλακισμένες αυτής της μετωπικής σύγκρουσης. Εξάλλου, μην ξεχνώντας πως η διαμόρφωση των κοινωνικών συσχετισμών αποτελεί έναν αδιάκοπο πόλεμο, επιβάλλεται να καταλαβαίνουμε πως η δύναμη μιας στρατιάς κρίνεται από τη δυνατότητά της να υπερασπιστεί τους πεσόντες και τους αιχμάλωτους της. Αντιμαχόμενες πλευρές εν καιρώ πολέμου διατηρούσαν προσχηματικές ευγένειες και αμοιβαίο σεβασμό μόνο με την επίγνωση της τροτώτητάς τους και την ανασφάλεια μπρος στο ενδεχόμενο της ήττας τους. Αντιθέτως, κάθε πρόσχημα κατέρρεε συνήθως μόλις μία πλευρά αισθανόταν πως έσφιγγε με βεβαιότητα την νίκη στα χέρια της.

Η κρισιμότητα του παρόντος διαδραματιζόμενου αγώνα οφείλει να τοποθετήσει σε μια απόμερη άκρη τα όποια πιθανά θεωρησιακά και/ή στρατηγικά χάσματα που πιθανώς να υφίστανται σε σχέση με τον κομμουνιστή επαναστάτη Δημήτρη Κουφοντίνα. Οι διεκδικήσεις του είναι και δικές μας. Το σώμα του είναι και δικό μας. Διότι γνωρίζουμε πως κάθε ενεργό υποκείμενο στον πόλεμο για τη συντριβή του κόσμου του κεφαλαίου, δύναται να βρεθεί στη θέση του Δημήτρη Κουφοντίνα, δύναται να βρεθεί αιχμάλωτη ή αιχμάλωτος στα χέρια του εχθρού και της στρατιωτικής του μηχανής. Δε θα υπήρχε λοιπόν μεγαλύτερο λάθος από το να επιβεβαιώσουμε στο κράτος πως έχει την ευχέρεια και την άνεση να εξασκεί απρόσκοπτα την εκδικητική του μανία πάνω στους πολέμιούς του. Μόνο ανάχωμα απέναντι σε μια τέτοια δυστοπική εξέλιξη: ο φόβος που είμαστε σε θέση να προκαλέσουμε στις τάξεις των εχθρών μας.

Να αλλάξει στρατόπεδο ο φόβος, να νιώσουν τα καθάρματα του αστυνομοδικαστικού συμπλέγματος την οργισμένη μας ανάσα.

Νίκη στην απεργία πείνας του κομμουνιστή επαναστάτη Δημήτρη Κουφοντίνα.

Να ικανοποιηθεί άμεσα το αίτημά του για μεταγωγή στις φυλακές Κορυδαλλού.

Σινιάλα δύναμης και αλληλεγγύης στους Ν. Μαζιώτη, Γ. Δημητράκη, Π. Γεωργιάδη και Β. Σταθόπουλο.

ΠΙΣΤΗ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΜΑΣ

ΕΠΙΘΕΣΗ ΠΡΩΤΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ

Consumimur Igni
Σύμπραξη για την οργάνωση της εκδίκησης

Επικοινωνία: consumimurigni(at)espiv.net

https://consumimurigni.blackblogs.org/

Το κείμενο σε μορφή PDF

Πηγή: Consumimur Igni

Διεθνής εβδομάδα δράσης και αλληλεγγύης για τον αναρχικό Gabriel Pombo da Silva

ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΔΡΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΗ GABRIEL POMBO DA SILVA
(1 χρόνο μετά τη σύλληψή του)

25-31 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2021

Να ταρακουνήσουμε τα κέντρα της εξουσίας, να φωτίσουμε τη νύχτα!

Πηγή: Contra Info

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

ΣΑΕΚΜ, Θεσσαλονίκη: Αλληλεγγύη στον απεργό πείνας Δ. Κουφοντίνα

Στις 18/01 πραγματοποίηθηκε παρέμβαση στην Άνω Πόλη με αφίσες και τρικάκια, ως ελάχιστη ένδειξη αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Δ. Κουφοντίνα (από 8/01), αλλά και στους συντρόφους απεργούς πείνας Β. Σταθόπουλο, Π. Γεωργιάδη (από 18/01) και Γ. Δημητράκη και Ν. Μαζιώτη (από 16/01)

ΝΙΚΗ ΣΤHΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ Δ. ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ

Στις 22/12 ο επαναστάτης Δ. Κουφοντίνας μεταφέρεται, με συνοπτικές διαδικασίες, από τις αγροτικές φυλακές Βόλου στο Δομοκό, αντί για τον Κορυδαλλό, με πρόσχημα το υψηλό ιικό φορτίο. Στις 8/01 ξεκινά απεργία πείνας με αίτημα τη μεταφορά του στις φυλακές Κορυδαλλού, όπου και εξέτιε την ποινή του (πλην 2,5 ετών που βρισκόταν στις αγροτικές φυλακές).

Το κράτος, σε κάθε ευκαιρία, δείχνει την εκδικητικότητα του απέναντι στον αμετανόητο Δ. Κουφοντίνα, που ακόμη και στις πιο δύσκολες συνθήκες παρέμεινε συνεπής, αρνούμενος να υποταχθεί στις επιταγές των εξουσιαστικών μηχανισμών (Άρνηση δήλωσης μετανοιας, συμμετοχή στους αγώνες που διεξήχθησαν μέσα στη φυλακή).

Η ένοπλη αντιπαράθεση αποτελεί ακόμη ένα μέσο ενάντια στην κυριαρχία, η οποία τρέμει στη θέα εκείνων που δεν έσκυψαν ποτέ το κεφάλι μπροστά στους εχθρούς της ελευθερίας. Κι εμείς από την πλευρά μας, θα συνεχίσουμε να τους στηρίζουμε έμπρακτα, μεταφέροντας τον τρόμο στο στρατόπεδο του εχθρού, οξύνοντας κάθε στιγμή τον πόλεμο που μαίνεται.

ΜΕ ΤΗ ΣΚΕΨΗ ΚΑΙ ΤΗ ΔΡΑΣΗ ΜΑΣ ΠΛΑΪ  ΣΤΟΥΣ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ

ΦΩΤΙΑ ΣΤΑ ΚΡΑΤΙΚΑ ΚΕΛΙΑ

ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ Δ. ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ

ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ Ν. ΜΑΖΙΩΤΗ, Γ. ΔΗΜΗΤΡΑΚΗ, Β. ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟ ΚΑΙ Π. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ

Συνέλευση Αναρχικών Ενάντια στην Κοινωνική Μηχανή

sakm@riseup.net

saekm.espivblogs.net

Πηγή: saekm.espivblogs.net

Ιταλία: Αφίσα ενάντια στην ειδική επιτήρηση

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΙΔΙΚΗ ΕΠΙΤΗΡΗΣΗ

των σκέψεων, των συμπεριφορών, των ιδεών και των σχέσεών μας

Τις μέρες αυτές, οι ιαχές περί Ασφαλείας αντηχούν στους δρόμους πιότερο από ποτέ, ξεχειλίζοντάς τους με δύσμορφους ενστόλους έτοιμους να καταστείλουν με κάθε πιθανό μέσο που έχουν στη διάθεσή τους: απ’ τα πρόστιμα ως τα γκλομπ, διαιωνίζοντας στην πραγματικότητα τον πόλεμο ενάντια στους εκμεταλλευομένους, στις μετανάστριες, σε όσες και όσους τα βγάζουν πέρα δύσκολα και, εν γένει, σε όσους και όσες δεν προσαρμόζονται και προσπαθούν να μη σκύβουν το κεφάλι μπροστά στην “κανονικότητα” αυτή, χτισμένη περισσότερο πάνω στην κοινωνική αποστασιοποίηση, στα χαμηλωμένα βλέμματα, στα στόματα που καλύπτονται πίσω από μάσκες, και σ’ έναν αέρα που δεν αναπνέεται με τίποτα, παρά στον τρομακτικό αναπνευστικό ιό και τη νόσο που φαντάζει να έχει εισχωρήσει σε κάθε χαραματιά ζωής: μια ζωή κυριαρχίας και ελέγχου.

Στις 20 Γενάρη, το Δικαστήριο της Γένοβα θα συσκεφθεί σχετικά με το αίτημα του εισαγγελέα Federico Manotti για να επιβληθεί καθεστώς ειδικής επιτήρησης σε αναρχικό συντρόφι απ’ τη Γένοβα.

Οι δικαστές κι οι μπάτσοι σίγουρα δε μας τρομοκρατούν.

Βγαίνουμε στους δρόμους να κραυγάσουμε την αλληλεγγύη μας με το συντρόφι μας και με όσες και όσους στερούνται τη λευτεριά τους.

Τα δικαστήρια πάντα έδιναν ειδική προσοχή στους αναρχικούς και τις αναρχικές, και αυτό δε μας εκπλήσσει: απ’ την άλλη, οι καρδιές μας φλέγονται και πάλλονται στον ρυθμό ενός ονείρου, εκείνου για την κατακρήμνιση κάθε εξουσίας!

ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ: ΣΑΒΒΑΤΟ 16 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2021, ΣΤΙΣ 16:00, ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ SAN DONATO, ΣΤΟ CARUGGI ΤΗΣ ΓΕΝΟΒΑ.

Πηγή: Malacoda

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή, Αφίσα: Μπουρλότο και φωτιά στους μπάτσους και σε κάθε εξουσία

ΜΠΟΥΡΛΟΤΟ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΜΠΑΤΣΟΥΣ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΞΟΥΣΙΑ

«Ας οξυνθεί η συνενοχή μέσω της ενδυνάμωσης του αντάρτικου πόλης, με αντάρτικους σχηματισμούς να ξεπηδούν σε κάθε γωνιά, ενάντια στο στρατιωτικό και αστυνομικό κράτος, καθώς και όλο το πολιτικό κοπάδι που σέρνει ξοπίσω του.»
Juan Aliste Vega

«Κάθε νόμος είναι κομμάτι της κυριαρχίας, όμως δε δύναται να καταπνίξει τη φωνή μου, τις σκέψεις μου, τα λόγια μου. Κάθε φυλακή, κάθε σχολείο, κάθε δουλειά υφίσταται ώστε να διαιωνίσει τα προνόμιά τους. Τα φράγκα τους και τα εμπορεύματά τους, η εξουσία τους και οι φαμίλιες τους ενισχύουν την απόφασή μου ν’ αγωνιστώ για την Αναρχία.»
Marcelo Villarroel Sepúlveda

ΕΜΠΡΑΚΤΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ, ΤΙΣ ΑΝΑΡΧΙΚΕΣ, ΤΟΥΣ ΜΑΠΟΥΤΣΕ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΕΣ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ

ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΥΣΤΥΧΙΑ, ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΞΕΓΕΡΣΗ

Η αφίσα σε μορφή PDF

Πηγή: Contra Info

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

14-21 Δεκέμβρη: Διεθνής εβδομάδα αγκιτάτσιας για τους αιχμάλωτους συντρόφους Juan Aliste και Marcelo Villarroel

Η ΑΓΚΙΤΑΤΣΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΔΕ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΠΑΥΣΕΙΣ!

Να γιατί συσπειρώνουμε τις δυνάμεις μας προς την κατεύθυνση της αλληλεγγύης με τους αιχμαλώτους και τις αιχμάλωτες του κοινωνικού πολέμου, και ιδιαίτερα με τους συντρόφους Juan Aliste Vega και Marcelo Villarroel Sepúlveda, και γι’ αυτούς καλούμε σε 1 εβδομάδα για προπαγανδιστικές χειρονομίες παντός είδους, σε τοπικό και σε διεθνές επίπεδο. Αυτό το αυτόνομο και αντιεξουσιαστικό κάλεσμα αρχινά απ’ τη Δευτέρα 14 Δεκέμβρη, ως τη Δευτέρα 21 Δεκέμβρη του παρόντος έτους. Ας προετοιμαστούμε!

Για την απόσυρση του νομικού διατάγματος 321, και όλων των άρθρων του!

Για την καταστροφή της κοινωνίας-φυλακής!

Juan, Marcelo και όλοι οι αιχμάλωτοι του κοινωνικού πολέμου, στους δρόμους!

Όσο υπάρχει δυστυχία, θα υπάρχει εξέγερση!

Κάπου απ’ τη χιλιάνικη επικράτεια.
Δεκέμβρης 2020.

Πηγή: Contra Info

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή: Αφίσα αλληλεγγύης για τους αιχμαλώτους του κοινωνικού πολέμου και της εξέγερσης, και για τους Μαπούτσε

Για τη διάδοση της αλληλεγγύης με τους αιχμαλώτους του κοινωνικού πολέμου και της εξέγερσης, και για την απελευθέρωση των Μαπούτσε.

Να οξύνουμε τη σύγκρουση!
Να εντείνουμε την επίθεση!

Πηγή: Contra Info

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

325: Αφίσα ενάντια στις τεχνολογίες ελέγχου

Ενάντια στις τεχνολογίες ελέγχου

Αντιμετωπίζουμε τον Φόβο – Πολεμάμε το Μέλλον

Η πανδημία του COVID-19 είναι αναπόσπαστο τμήμα του τεχνολογικά έγκλειστου κόσμου και της περίφημης τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης. Οι απαγορεύσεις κυκλοφορίας και οι κανόνες της καραντίνας είναι σχεδιασμένα έτσι ώστε, δια του εκφοβισμού, να οδηγούν τα πλήθη στην υποταγή. Να σπάσουμε τους περιορισμούς, να καταλάβουμε τους δρόμους και να συγκρουστούμε με το τεχνοκρατικό Κράτος που θα χρηιμοποιήσει τις τεχνολογίες πέμπτης γενιάς (5G) προκειμένου να οικοδομήσει το μάτριξ του. Ο φασισμός ως πολιτικό πρόταγμα ανέκαθεν είχε την παρακάτω όψη:

Κράτη σε κατάσταση εκτάκτης ανάγκης αναστέλλουν κάθε αναγνωρισμένο πολιτικό δικαίωμα

Έλεγχος των μέσων ενημέρωσης και λογοκρισία

Παρακολούθηση και καταγραφή των προσωπικών σχέσεων

Απαγόρευση των διαδηλώσεων

Περιορισμός της τοπικής και της διεθνούς μετακίνησης

Ενθάρρυνση της ρουφιανιάς

Aστυνομικός έλεγχος της καθημερινής ζωής

Υπαγόρευση και επιτήρηση των αναγκών

Μαζικής κλίμακας κομφορμισμός

Αιφνίδιες, αυθαίρετες και αμφιλεγόμενες νομοθεσίες για την καταστολή του πλήθους

Εργαλειοποίηση του φόβου ζημίωσης άλλων ως μέσο προσωπικού ελέγχου (συλλογική τιμωρία)

Εξαίρεση κομματικών μελών από την ισχύ του νόμου

Τεχνολογική πρόοδος

Ο εξανδραποδισμός μας εξαρτάται από τη συναίνεσή μας

ΟΡΓΑΝΩΣΗ / ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ / ΕΞΕΓΕΡΣΗ

325.nostate.net

PDF:
ΑΓΓΛΙΚΑ
ΓΑΛΛΙΚΑ

Πηγή: 325

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

2 Εβδομάδες κινητοποιήσεων για τη συμπαράσταση στους αναρχικούς και τις αναρχικές που δικάζονται στην Ιταλία

ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΗ ΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ

2 Εβδομάδες κινητοποιήσεων για τη συμπαράσταση στους αναρχικούς και τις αναρχικές που δικάζονται.

Σήμερα αντιμετωπίζουμε μια όξυνση της καταστολής που διευκολύνεται από την υγειονομική έκτακτη ανάγκη του COVID-19, και επακόλουθα μια επίθεση ενάντια σε όλες τις μορφές συγκρουσιακότητας, περιλαμβανομένων εκείνων του αναρχικού κινήματος.

Εκατοντάδες σύντροφοι και συντρόφισσες βρίσκονται ήδη σε δίκη ή σύντομα θα δικαστούν, σε κάποια από τις διάφορες κατασταλτικές επιχειρήσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη από τις διάφορες Εισαγγελίες: δηλαδή στις επιχειρήσεις Scripta Manent, Panico, Ritrovo, Bialystok, Lince, Renata, Scintilla και Prometeo, στη δίκη στο Brennero και στη δίκη για την επίθεση στα γραφεία της Λέγκας στο Treviso.

Εκ των πραγμάτων, αυτοί που μοιάζουν να κυβερνάνε είναι ο ΣΕΒ [Confindustria] και τα διευθυντήρια της Αντιτρομοκρατίας και της Αντιμαφίας, με το Κράτος να επικεντρώνεται στην εξάλειψη της πρακτικής της άμεσης δράσης, ακόμα και της ανατρεπτικής σκέψης.

Έτσι, η σύνδεση των επιδημιών με την καπιταλιστική λεηλασία του πλανήτη μετατρέπεται σε ζήτημα “τρομοκρατίας”, όπως επίσης και κάθε μορφή κινητοποίησης μπορεί να μετατραπεί σε “αδίκημα οργάνωσης”. Όταν η σύγκρουση αντλεί δύναμη από την εξέγερση -όπως συνέβη το Μάρτη στις φυλακές-, η απάντηση του Κράτους θυμίζει τους καιρούς του Dalla Chiesa: ένοπλες εισβολές δεσμοφυλάκων και καραμπινιέρων, συστηματικοί ξυλοδαρμοί και μια κυριολεκτική σφαγή με το θάνατο δεκαπέντε κρατουμένων.

Η Σωφρονιστική Διεύθυνση διασκορπίζει και απομονώνει επαναστάτες και εξεγερμένους στις διάφορες πτέρυγες του συστήματος των φυλακών, παρεμποδίζει οποιαδήποτε επαφή με τον έξω κόσμο καθώς και τη φυσική παρουσία των κατηγορούμενων κατά τη διάρκεια των δικών τους, μέσω της χρήσης της βίντεο-διάσκεψης. Επίσης, διευρύνει σε όλους τους φυλακισμένους μερικές πρακτικές κράτησης που χαρακτηρίζουν το [ειδικό] καθεστώς του άρθρου 41 bis, ανάμεσα τους τα μειωμένα επισκεπτήρια με τα διαχωριστικά τζάμια, λογοκρισία της αλληλογραφίας, κλείδωμα των κελιών. Από τη δική τους πλευρά, οι εισαγγελίες κατασκευάζουν την ιστορία του αναρχικού κινήματος διαχωρίζουντας τις επαναστατικές πρακτικές ανάμεσα σε “αποδεκτές” και “τρομοκρατικές”.

Η δύναμη του καθεστώτος είναι η αδυναμία των αγώνων. Ένα σύστημα που παράγει μονάχα κοινωνικές, οικονομικές, περιβαλλοντικές καταστροφές και βασίζεται στο φόβο, καταφεύγοντας κάθε μέρα και περισσότερο στη γλώσσα του πολέμου.

Επομένως, καλούμε σε δυο εβδομάδες κινητοποίησεων από τις 9 ως τις 24 Νοέμβρη 2020.

ΣΕ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΥΝΤΡΟΦΙΣΣΕΣ ΠΟΥ ΔΙΚΑΖΟΝΤΑΙ.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΜΕΝΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΚΡΑΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ.ΓΙΑ ΝΑ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ.

ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ.

Έτσι ώστε η φλόγα της εξέγερσης να μη σβήσει ποτέ και πάντοτε νέα χέρια να είναι έτοιμα να την αδράξουν. Μέσα σε ένα αβέβαιο παρόν -για εμάς, αλλά και για τα αφεντικά- η μοναδική βεβαιότητα είναι πως είναι δίκαιο να αντιστεκόμαστε και ν’ αντεπιτεθόμαστε.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ.

Σύντροφοι-Συντρόφισσες

Πηγή: Athens Indymedia

Ιταλία: Αφίσα αλληλεγγύης για την αναρχική απεργό πείνας Natascia

Να σπάσουμε την απομόνωση. Ενάντια στη λογοκρισία και την μπλοκαρισμένη αλληλογραφία.

Αλληλεγγύη με τη Natascia, η οποία βρίσκεται σε απεργία πείνας.

Γράμμα της Natascia απ’ τη φυλακή της Piacenza:

Ένα έτος, δύο μήνες και 24 μέρες.

Τόσος είν’ ο χρόνος πού ‘χει περάσει απ’ την άφιξή μου εδώ, στη φυλακή της Piacenza · χρόνος γεμάτος κενότητα, χρόνος πεταμένος στο να πασχίζεις να δαμάσεις όλες σου τις αισθήσεις, κάνοντας πειράματα αυτο-πειθαρχίας τα οποία, σαν αλχημία, μετατρέπουν τη σπατάλη της ζωής σε εκπαιδευτική εμπειρία. Ποτέ μου δε γύρεψα διαμάχες, ακόμη κι αν η καθημερινή ζωή εδώ αποτελεί μια διαρκή αλληλουχία αιτιών σύγκρουσης · όταν εξέφραζα τις σκέψεις μου ενάντια σε δαύτο το σύστημα που εξολοθρεύει την ατομικότητα, προσπάθησα να το κάνω “πολιτισμένα”, με τον επιβεβλημένο σεβασμό των ρόλων και με το κυνήγι της έστω και εργαλειακής οικειοποίησης όλων αυτών των παράλογων δυναμικών που οι δεσμοφυλάκοι έχουν για παντιέρα τους: κανόνες, δικαιώματα, καθήκοντα, πρωτόκολλα. Και σίγουρα δεν το λέω αυτό για να καυχηθώ, το αντίθετο · πάραυτα, στη φυλακή, η ανθρώπινη εμπειρία απέχρι τόσο πολύ από κάθε μορφή αντίληψης, κοινής λογικής ή απλής διαίσθησης, ώστε καταλήγουμε να παίζουμε ακόμη κι αν ξέρουμε πως το παιχνίδι είναι στημένο.

Πέραν τούτου, απλά και μόνο για την επικύρωση και διατήρηση της αξιοπρέπειάς μου, ήταν ανέφικτο να μη δημιουργήσω εχθρικές σχέσεις με συγκεκριμένους αξιωματικούς και διευθύνοντες της φυλακής αυτής, όπως ήταν αναμενόμενο και λογικό, λόγω των ίδιων των ρόλων που μας ανετέθησαν από γεννησιμιού μας και των σημείων που χαράχθηκαν πάνω μας από τη ζωή και τις προσωπικές μας επιλογές. Ο ζήλος συγκεκριμένων δεσμοφυλάκων οι οποίοι επιδίδονται επάξια στους ρόλους τους, έχοντας την ένθερμη στήριξη του διευθυντή της φυλακής, έχει βεβαιώσει πως ποτέ τα περιεχόμενα της προσωπικής μου αλληλογραφίας δεν παρέμειναν ιδιωτικά, ακόμα και μετά τη λήξη του αρχικού μέτρου λογοκρισίας τον Δεκέμβρη του 2019, αψηφώντας τα όσα λέει ο ποινικός κώδικας. Η ενόχλησή τους φανερωνόταν ολότελα από συγκεκριμένες ζωφραφιές κι από αλφάδια (γεγονός που αποδεικνύει το βάθος της ανάλυσης που χαρακτηρίζει τη δουλειά τους), για να μην αναφέρω και για τις συγκεντρώσεις αλληλεγγύης. “Η τάξη κι η ασφάλεια στη φυλακή” μάλλον είναι αρκετά εύθραυστη κι ευάλωτη αν μια καρτ-ποστάλ, μια φωτογραφία ή μια ταγκιά σ’ έναν τοίχο δύναται να τους απειλήσει. Θα ήταν λοιπόν έπειτα από πρόταση της φυλακής της Piacenza -αν μάλιστα δεν ήταν κι έπειτα από αποκλειστική τους αίτηση (δεν μπορώ να γνωρίζω)- που στις 16 Σεπτέμβρη 2020 με ενημέρωσαν πως ο ανακριτής υπέγραψε δεύτερη επιβολή μέτρων λογοκρισίας επί της αλληλογραφίας μου, τα οποία θα διαρκούσαν έξι μήνες. Επέλεξα ν’ ασκήσω έφεση μέσω του δικηγόρου μου και, για μία ακόμη φορά, να κάνω ό,τι μπορώ απέναντι σε μια αισχρή συνθήκη, περιμένοντας να οριστεί μια ημερομηνία για τη δικαστική προσφυγή και να λήξει όλος δαύτος ο παραλογισμός.

Στο μεταξύ, οι δεσμοφυλάκοι μου φαίνεται ν’ απώλεσαν τη θέλησή τους να κάνουν τη δουλειά τους. Κάποτε, οι υπάλληλοι του διευθυντικού γραφείου, οι οποίοι είν’ υπεύθυνοι για την αλληλογραφία μου, έρχονταν και μου την παρέδιδαν μια φορά τη βδομάδα ή και ακόμα πιο αραιά. Τώρα, η εξερχόμενη αλληλογραφία δε φτάνει ποτέ, η εισερχόμενη καταλήγει να στοιβάζεται στα γραφεία τους, σε πλήρη σύμπλευση με το πνεύμα των άθλιων κρατικών λειτουργών παρέα με τους οποίους διαχειρίζονται όλη τη φυλακή, και ως περαιτέρω επιβεβαίωση (αν ποτέ χρειαζόταν) του τιμωρητικού και εκδικητικού χαρακτήρα του μέτρου (της λογοκρισίας), δεδομένου πως ό,τι γράφω/λαμβάνω, επί της ουσίας, δεν έχει γι’ αυτούς κάποιο ενδιαφέρον.

Χρειάζονται πολλά περισσότερα για να με καθυποτάξουν, μα το άκρως εκνευριστικό στοιχείο στην άτοπη θεωρία που κατασκευάστηκε για να μας μάθει να σεβόμαστε τον νόμο δια της επιβολής, είναι πως οι νόμοι τους δεν αξίζουν ούτε το χαρτί στο οποίο καταγράφονται, και, κατά τη γνώμη μου, είναι λάθος να σιωπούμε μπρος στην αισχρή αυθαιρεσία με την οποία φέρνουν εις πέρας την άθλια δουλειά τους.

Για τον λόγο αυτόν, και συλλογιζόμενη πως οι καταστάσεις δε δείχνουν σαφή σημεία αλλαγής, αποφάσισα να προβώ σε απεργία πείνας ξεκινώντας απ’ το Σάββατο 24 Οκτώβρη, για όσον καιρό κρίνω πως χρειάζεται. Τούτη είναι μια προσωπική μάχη, ίσως να μην κάνει καμιά διαφορά, ίσως και ν’ αποδείχνει έλλειψη φαντασίας από πλευράς μου, όμως μου φαντάζει αναγκαία. Εν τω μεταξύ, όποια και όποιος επιθυμεί να προκαλέσει συμφόρηση στο διευθυντικό γραφείο με περισσότερο ή λιγότερο άκαρπες προσπάθειες επικοινωνίας, πρέπει απλώς να μου γράψει, θα ήταν πλήρως ευπρόσδεκτο · μη λέει και κανείς πως δε δικαιολογούν τα αιματοβαμμένα πλούτη τους.

Μου λείπετε όλες και όλοι.

Χαιρετισμούς και αναρχία,

Nat

*

Natascia Savio
C.C. San Lazzaro
Strada delle Novate, 65
29122 – Piacenza (Italy)

Πηγή: Act For Freedom Now

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

ΣΑΕΚΜ, Θεσσαλονίκη: Αντικατασταλτική αφίσα

ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΠΥΡΗΝΕΣ ΤΑΡΑΧΩΝ

ΝΑ ΔΙΑΧΥΘΟΥΜΕ ΣE ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΙΣΤΟ

Οι συλλήψεις των συντρόφων της 27ης Μάη, οι εκκενώσεις των καταλήψεων: Βανκούβερ, Δερβενίων, Κοινότητας Κουκακίου, GARE, Terra Incognita, Rosa nera, Φιλολάου, οι πρόσφατες συλλήψεις 51 ατόμων έπειτα από αντιφασιστική παρέμβαση, αλλά και των συντρόφων Π. Γεωργίαδη, Μ.Τ., Ε.Μ., φανερώνουν και πάλι τις απαντητικές κινήσεις του κράτους, απέναντι σε όσους προκαλούν την παντοδυναμία του.

Η καταστολή λοιπόν δε συνιστά περιστασιακό φαινόμενο, αλλά μια μόνιμη συνθήκη, που προκύπτει από την αεικίνητη δράση. Τη δράση εκείνη που θρυμματίζει το φόβο, δε θέτει στεγανά, οικειοποιείται όλα τα μέσα, χτυπά και προκαλεί πλήγματα στους κόλπους του εχθρού.

Όσο δύσβατος κι αν είναι ο δρόμος που χτίζουν είμαστε εδώ για να τον διαβούμε. Ενισχύοντας τα πολεμοφοδια μας, οξύνοντας τις στρατηγικές και τα αντανακλαστικά μας.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕ ΤΟΥΣ/ΤΙΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ/ΙΣΣΕΣ ΠΟΥ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΝΤΑΙ ΚΑΘΕ ΕΣΤΙΑ ΑΝΟΜΙΑΣ

ΣΥΝΕΝΟΧΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΩΝ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΣΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

Πηγή: saekm.espivblogs.net