Γαλλία: Εμπρησμός κεραίας αναμετάδοσης.

Το βράδυ της παρασκευής, 28 Ιανουαρίου στα όρη του Renneville μία κεραία αναμετάδοσης αυτοπυρπολήθηκε σε αλληλεγγύη με όσους και όσες έχουν συλληφθεί, κατηγορούμενοι για τον αγώνα τους ενάντια στην επιβεβλημένη ψηφιοποίηση. Η τελευταία σύλληψη την Τετάρτη 26 Ιανουαρίου* κατά την διάρκεια έρευνας αναφορικά με τον εμπρησμό κεραίας στην Les Cars του Λιμόζ, δεν της άφησε εναλλακτικές για να εκφράσει την οργή της.

* Σημείωση του ιστότοπου Attaque: για αυτήν την πρόσφατη σύλληψη δείτε περισσότερα εδώ. Για τις υπόλοιπες συλλήψεις σχετικά με την ίδια υπόθεση  τον περασμένο Ιούνιο, δείτε εδώ. Η ανάληψη ευθύνης για την εκθαμβωτική φωτιά στο Cars παρατίθεται εδώ.

———————————————————————————————–

Σημείωση του Dark Nights: Παρακάτω ακολουθεί μια μετάφραση της αρχικής επίθεσης σε κεραίες αναμετάδοσης στο Les Cars του Λιμόζ, τις συλλήψεις για την οποία αναφέρει το προηγούμενο ανακοινωθέν.

Γαλλία: Σαμποτάζ κεραιών στο Les Cars του Λιμόζ.

 

Την Δευτέρα 11 Ιανουαρίου ένα σαμποτάζ έλαβε χώρα στις κεραίες αναμετάδοσης του Les Cars. Η πυρκαϊά κατέστρεψε τον πύργο της κεραίας διαταράσσοντας την αναμετάδοση του ραδιοφώνου, της τηλεόρασης και του τηλεφωνικού δικτύου σε μία ευρεία περιοχή. το δελτίο τύπου:

Δευτέρα 11 Ιανουαρίου 2021 Επιχείρηση ”ουρλιαχτό του ανέμου και τραγούδι των πουλιών”

Η Επιτροπή Κατάργησης του 5G και του κόσμου του (CLA5GSM) υφίσταται εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα

Ίσως για όσο καιρό μπορούμε να θυμηθούμε

όσα κινήματα ιδρύσαμε ανά τους αιώνες είχαν διαφορετικά ονόματα και αρχηγούς, αλλά όλα τους με τον έναν ή τον άλλο τρόπο ήταν επιμέρους κομμάτια του πολέμου μας ενάντια στο δίκτυο 5G.

Μόλις τώρα αποκαλύπτουμε την ύπαρξη μας, κρυμμένες πίσω από σαθρές μάσκες, επειδή ο κίνδυνος καραδοκεί έξω από την πόρτα μας.

παρά το προχωρημένο της ηλικίας μας και την γνώση μας για ορισμένα μυστικά, δεν διαθέτουμε ισχύ.

είμαστε μόνο μια χούφτα κυνηγημένων και τρομαγμένων που όμως θα θριαμβεύσουμε παρά την αδυναμία μας

Η Επιτροπή για την Κατάργηση του 5G και του κόσμου του (CLA5GSM) εγείρει 5 θεμελιώδεις αρχές:

1) Ποτέ το iphone δεν θα φέρει ευτυχία στην ανθρωπότητα

2) Δεν θα κινηθούμε ποτέ ταχύτερα από το φως

3) Η ζωή είναι ένα πιθανότατα ακίνδυνο φαινόμενο

4) Το ανθρώπινο είδος θα ζήσει και θα πεθάνει πάνω σε αυτόν τον βράχο

5) αυτό το πεπρωμένο μας ταιριάζει

Συστρατευτείτε μαζί μας

δεν χρειάζεται να μας αναζητήσετε: θα σας βρούμε

θα βγείτε έξω ένα πρωινό και θα βρείτε ένα μικρό πουλί να σας παρατηρεί από τα τρεμάμενα κλαδιά ενός δέντρου χτυπημένου από τον ανηλεή χειμώνα του 2021

ή

θα παρατηρήσετε ένα πέπλο βροχής να σας προσεγγίζει από την άκρη του δρόμου σας

ή

λεπίδες χλόης θα ξεπηδήσουν από σχισμές στο τσιμέντο της πρόσοψης σας

θα καταλάβετε

και από μία διαδικασία τόσο μυσταγωγική και άσκοπη όσο η πορεία των άστρων, θα έχετε καλεστεί να συμμετέχετε στις τάξεις της Επιτροπής για την Κατάργηση του 5G και του Κόσμου του. (CLA5GSM)

Πηγή: Darknights

Μετάφραση: Δ.ο Ragnarok

Γαλλία: 2 αναλήψεις ευθύνης.

Παρίσι, Γαλλία: Μία μικρή σπίθα εναντίον της Enedis.

Αρχές πρωίας 22 Ιανουαρίου, στην οδό Στρατηγού Μπιζό του Παρισίου, ένα βαν της Enedis, θυγατρική της πυρηνικής αυτοκρατορίας EDF, παραδόθηκε στην φωτιά.

Η παραπάνω δράση μπορεί να φαίνεται ευτράπελη εν συγκρίσει με μία κολοσσιαία βιομηχανική ομάδα, αλλά δεν έχει σημασία, τουλάχιστον δεν θα έχουμε περιορίσει τους εαυτούς μας στην φλυαρία, και σε κάθε περίπτωση αυτού του είδους οι ισχυρισμοί μας ωθούν μόνο στην παραίτηση. Μέσω αυτής της χειρονομίας και των ακόλουθων δηλώσεων μας, άρρηκτα συνυφασμένα μεταξύ τους, ελπίζουμε επίσης να εμπνεύσουμε περισσότερους ανθρώπους να αναλάβουνε δράση. Όσες επιθυμούν να δράσουν στην κατεύθυνση της ατομικής και συλλογικής χειραφέτησης, επειδή διαβλέπουν όχι μόνο πως η τεχνο-βιομηχανική κοινωνία οδεύει ακάθεκτα προς την οικολογική καταστροφή, αλλά και ότι οι προτεινόμενες ”λύσεις” στο σύνολο τους κατευθύνονται στο μονοπάτι μιας δεινότερης ατομικής υποδούλωσης. Και μακάρι οι μικρές μας σπίθες να βάλουν επιτέλους φωτιά στο πεδίο.

Μία αγκαλιά σε όσους μάχονται, ιδίως ενάντια στην πυρηνική ενέργεια. Οι σκέψεις μας στα έγκλειστα συντρόφια μας, μεταξύ αυτών ο Alfredo, ένας Ιταλός αναρχικός που πυροβόλησε πυρηνοκράτη. (στμ: μεγαλοστέλεχος πυρηνικής εταιρίας.)

Κάποιοι Αναρχικοί.

Πηγή:darknights

Μετάφραση: Δ.ο Ragnarok

Λιμόζ, Γαλλία: Νυχτερινό χτύπημα εναντίον του εμβολιαστικού διαβατηρίου

Την νύχτα της Δευτέρας 17 προς Τρίτης 18 Ιανουαρίου, τρία αυτοκίνητα της ARS πυρπολήθηκαν μπροστά από τα γραφεία του τοπικού οργανισμού υγείας  στο Λιμόζ. Σύμφωνα με Λαϊκούς του Κέντρου ( ή την αστυνομία ) δεν υπήρξε ανάληψη. Ε λοιπόν, ορίστε μία.

Υπάρχουν ολοένα και περισσότεροι ειδικοί και διαχειριστές, ενώ το νοσοκομείο πεθαίνει. Η ARS της Λιμόζ στοχοποιήθηκε την νύχτα της 17ης Γενάρη επειδή εκεί ακριβώς αποφασίζονται οι προτεραιότητες της υγείας και περίθαλψης: λιγότερες κλίνες, λιγότερο προσωπικό, πολλές μονάδες εντατικής θεραπείας κλειστές, και το εμβόλιο που δεν μπορεί πλέον να θεωρείται μία απλή παροχή υγείας. Η δράση τοποθετείται ενάντια στο εμβολιαστικό διαβατήριο, όχι εναντίον των εμβολίων ή των φροντιστών. Εναντιώνεται στην προελαύνουσα κοινωνική εξαθλίωση και τον φασισμό που φωλιάζει σταδιακά εκεί.

Πηγή:darknights

Μετάφραση: Δ.ο Ragnarok

Χιλή: Ανάληψη ευθύνης για εμπρηστική επίθεση σε εταιρείες.

Maule, Χιλή: Εμπρηστική επίθεση στις εταιρείες Áridos Bullileo και Asfaltos Maule.

Αναλμβάνουμε την ευθύνη για το διενηργημένο σαμποτάζ την νύχτα της 18ης Σεπτέμβρη εναντίον των εταιρειών Áridos Bullileo και Asfaltos Maule, ιδιοκτησία της οικογένειας Vega-Ruiz. Η εν λόγω οικογένεια, συσσώρευσε τον πλούτο της με τίμημα την καταστροφή του οικοσυστήματος και την διακινδύνευση των ζωών μας. Επισήμως διαμηνύουμε πως δεν υφίσταται αθώος πλούτος, πως οποιοσδήποτε κάτοχος κεφαλαίου διένυσε ένα μονοπάτι κατάχρησης και στρεψοδικίας, βάσιμη αφορμή για να τον καταστήσει στόχο. Γνωρίζουμε το πλούσιο ιστορικό της οικογένειας αναφορικά με την κακομεταχείριση εργατών και την υποβάθμιση του τοπικού οικοσυστήματος.

Καταγγέλλουμε την συνενοχή της στην λεηλασία του περιβάλλοντος, σε όλα τα πλάτη και τα μήκη της περιοχής αυτής εν ονόματι Χιλή.

Το αποτέλεσμα της δράσης ήταν η ολοσχερής καταστροφή:
3 Φορτηγών αναδευτήρων
2 Φορτηγών Χοάνης
1 Φορτηγού τρακτέρ
1 Τρακτέρ
1 Κινητή μονάδα ταξινόμησης ( εικονίζεται στην πάνω φωτογραφία )
1 Εκσκαφέα

Για να συντομεύσουμε τον απολογισμό, το ποσό της ζημιάς ανήλθε στο ύψος των 800 εκατομμυρίων pesos [ περίπου 835.000 ευρώ με τα σημερινά δεδομένα ανταλλαγής στμ.]

Προ της 18ης Οκτώβρη του 2019, [ ημέρα έναρξης της τεράστιας κοινωνικής εξέγερσης στην Χιλή ] οι εργαζόμενοι των προαναφερθέντων εταιρειών κινητοποιήθηκαν απαιτώντας καλύτερους μισθούς και μεταχείριση από τους ιδιοκτήτες. Μετά από έναν μήνα πάλης, η οικογένεια Vega-Ruiz, επίλυσε την σύγκρουση εξαγοράζοντας το κεφάλι της ένωσης, έναν προδότη, απολήγοντας έτσι στην υποχώρηση των εργαζομένων και προχωρώντας έπειτα σε αδικαιολόγητες μαζικές απολύσεις. Οι αντισυνδικαλιστικές πρακτικές αυτών των ανθρώπων είναι συνεχείς και μέρος της μόνιμης διαφθοράς συντηρούμενης από την εργασιακή επιθεώρηση και τις τοπικές μεγάλες επιχειρήσεις.

Η προέλαση της περιβαλλοντικής εκμετάλλευσης σε αυτήν την περιοχή δεν περιορίζεται στην παραγωγή αδρανών υλών, στις οποίες επιτεθήκαμε, την παρατηρούμε εξίσου στην εταιρία COEXCA, στην εγκατάσταση της δασοκομικής εταιρίας Arauco – υπεύθυνη για την ισοπέδωση των δασών στο WALLMAPU – και στην καταστροφή του υδροβιότοπου Ayuwün από την μεσιτική εταιρεία (real estate)Alborada. Αυτά, ξεδιπλώνουν ένα αυτόχρημα δομημένο πλάνο για την καταστροφή των περιοχών μας εκ μέρους των επιχειρηματιών. Των ιδιοκτητών της χώρας, αυτών που αντιλαμβάνονται τους τόπους μας αποκλειστικά σαν ευκαιρία να αυξήσουν τον πλούτο τους. Μπορεί να ήταν διαφορετικά στην βόρεια-κεντρική ζώνη ( στην Petorca, για παράδειγμα ), μα δεν έχουμε τα περιθώρια να συνεχίσουμε να ατενίζουμε αμέτοχοι την καταστροφή του περιβάλλοντος, αιτία που στην τελική μας εμπνέει να αντιλαμβανόμαστε την αχανή περιοχή υπό την κατοχή του Χιλιανού κράτους εν είδει θυσιαστήριας ζώνης. Από τον βορά στον νότο και από την θάλασσα ως τις Άνδεις, οπουδήποτε κατοικούν άνθρωποι, μία ανελέητη εξορυκτική διαδικασία διαδραματίζεται, ευνοώντας περισσότερο τα συμφέροντα του κεφαλαίου εις βάρος της ζωής των ανθρώπων και του οικοσυστήματος. Βρισκόμαστε σε ένα σημείο δίχως γυρισμό, όπου ο μοναδικός εναπομείναντας δρόμος για μας τους ανθρώπους είναι να οργανωθούμε και να αγωνιστούμε, να αναλάβουμε δράση, να σχηματίσουμε μαχητικές ομάδες εξαπολύοντας Σαμποτάζ.

Υπό αυτό το πρίσμα, το σαμποτάρισμα των εταιρειών αδρανών υλών “Bullileo” και “Asfaltos Maule” ανταποκρίνεται σε ένα μοτίβο πρωτοβουλιών ευκταίο να δούμε να διαδίδεται και να πολλαπλασιάζεται σε κάθε γωνία όπου Κράτος και Κεφάλαιο απειλούν την ζωή. Το γεγονός πως η εν λόγω δράση επαναλήφθηκε στην περιοχή La Obra, στην Linares, όταν ένα σαμποτάζ έλαβε χώρα εναντίον μιας εξορυκτικής γεωργικής εταιρίας μια μέρα πριν την αρχή της συγκομιδής, μας γεμίζει με ελπίδα.

Αποτελούμε κομμάτι της μαχόμενης νεολαίας που έχει δει πως οι παραδοσιακές οργανωτικές δομές δεν κατάφεραν να ανταποκριθούν σε αυτήν την τροπή. Πολιτική, παρωχημένη με τον σχεδιασμό της να παλλινδρομεί μεταξύ αναζήτησης συμφωνιών και παραίτησης συμφυρμένων με έναν ανατρεπτικό λόγο αδύναμο να οδηγήσει πουθενά. Γι’ αυτό επενδύουμε στην ανάγκη να συγκροτήσουμε πραγματικές ομάδες δράσης, οι οποίες θα περάσουν στην επίθεση μέσα από τις φλόγες της αυτονομίας. Η αποφασιστικότητα μας οφείλει να προσανατολιστεί προς την όξυνση της σύγκρουσης, δια συμπαγούς τρόπου, με όσους αυταπατώνται πως είναι τα αφεντικά της χώρας και μας παρασύρουν, παρέα με τις επιχειρήσεις τους, στην δίνη μιας σπειροειδούς μιζέριας και επισφάλειας: ας μάθουν οι κερδοσκόποι της δημοκρατίας πως δεν θα υποκύψουμε: οι αξίες μας δεν είναι διαπραγματεύσιμες, τα εγχειρήματα μας δεν θα υποπέσουν στην παγίδα του μικρότερου κακού.

Τιμή και δόξα στον πεσόντα της Οκτωβριανής εξέγερσης, José Miguel Uribe Antipán. Μία θερμή αγκαλιά επίσης στους αδερφούς Avaca
Mancilla(https://darknights.noblogs.org/post/2021/06/14/chile-two-comrades-arrested-for-explosive-attack-on-police-station-in-talca/) αγέρωχους φυλακισμένους του πολέμου των φτωχών.

Λευτεριά για όλους τους πολιτικούς κρατούμενους της εξέγερσης του Οκτώβρη, τους ανατρεπτικούς φυλακισμένους και το έθνος των Mapuche.

ΤΟ MAULE ΟΡΓΑΝΩΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΕΞΟΡΥΞΕΙΣ!

Αυτόνομη Επαναστατική Ομάδα του Maule

Πηγή: darknights

Μετάφραση: Δ.ο Ragnarok

Αυστρία: Επίθεση σε σταθμό ηλεκτρικής φόρτισης αυτοκινήτων

Βιέννη –Σταθμός φόρτισης ηλεκτρικών αυτοκινήτων παραδόθηκε στις φλόγες, στο Zinnergasse

Emrawi / Κυριακή 12 Δεκεμβρίου 2021

Ξημερώματα 6 Δεκεμβρίου 2021, στο Zinnergasse, παραδώσαμε στις φλόγες ένα δημόσιο σταθμό φόρτισης ηλεκτρικών αυτοκινήτων που ανήκει στην εταιρία Wiener Energie.

Οι μεταφορές είναι η αρτηρία της οικονομίας.

Βλέπουμε αυτή τη δράση ως μια συμβολή στον αγώνα ενάντια στην 4η βιομηχανική επανάσταση, που θέλει να μας πλασάρει τον πράσινο καπιταλισμό ως κάτι αξιοζήλευτο.

Ο μετασχηματισμός της κινητήριας δύναμης της οικονομίας, από τα ορυκτά καύσιμα σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, είναι μόνο μια τροποποίηση της εκμετάλλευσης της φύσης και της καταπίεσης ανθρώπινων και μη ζώων.

Το να πιστεύει κανείς ότι τα προβλήματα αυτού του κόσμου μπορούν να λυθούν με την τεχνολογία είναι μια βαθιά πατριαρχική λογική που πρέπει να καταστραφεί!

Για διάχυση των επιθέσεων κατά του πράσινου καπιταλισμού!

Για την αντιπολιτισμική αναρχία!

*****
Εμπρηστική επίθεση σε σταθμό φόρτισης ηλεκτρικής ενέργειας στο Schlechtagasse, Βιέννη, 8 Δεκεμβρίου

Πηγή: darknights

Μετάφραση: Δ.ο Ragnarok

Μπροσούρα – Το άρωμα της φωτιάς: Η Οργή της Απόγνωσης σε έναν Τριπολικό κόσμο – Gustavo Rodríguez [I am Dynamite Editions]

”Το θειώδες άρωμα από την καύση της βενζίνης και των παράγωγων της, προκαλεί μία αλάθητη οσφρυτική αίσθηση που διεγείρει μία συγκεκριμένη παροδική κατάσταση έκστασης και ασυνείδητα μας αποστέλλει μία διαδοχή συνυφασμένων μεταξύ τους εικόνων φορέων αστείρευτης απόλαυσης: ένα φλεγόμενο τμήμα, μία φυλακή απανθρακωμένη, ένα συγκρότημα κεραιών αποκαΐδια, ένα πυρπολημένο περιπολικό ή ένα καμένο εμπορικό κέντρο. Αυτό το γίγνεσθαι-φωτιά – η οποία φωτίζει τον νυχτερινό ουρανό – προσφέρει μία λυτρωτική ταραχή που κανένα άλλο μέσο, καμία πολεμική μηχανή, δεν μπορεί να αναδείξει. Μία χειρονομία καινοτόμα ώστε να γίνει η αναρχία αισθητή μέσα από φωτιές καταστροφής.

– Gustavo Rodríguez

Διαδικτυακή Μπροσούρα στα Αγγλικά: Το άρωμα της φωτιάς σε έναν τριπολικό κόσμο.

Οι εκδόσεις I am Dynamite παρουσιάζουν την πρώτη τους έντυπη δημοσίευση της πολυαναμενόμενης μετάφρασης στα Αγγλικά του έργου του αναρχικού συντρόφου Gustavo Rodríguez: Το άρωμα της φωτιάς: Η Οργή της Απόγνωσης σε έναν Τριπολικό κόσμο ( επανεξετάζοντας τον αγώνα από μία αφορμαλιστική αναρχική προοπτική).

Με την πρώτη μας δημοσίευση εκκινούμε το εκδοτικό μας εγχείρημα αποβλέποντας στην προώθηση της άτυπης εξεγερσιακής αναρχικής πράξης και
της Μαύρης Αναρχίας.

Περισσότερο από ποτέ ορθώνεται η ανάγκη για ανάλυση και κριτική των περασμένων, των σημερινών και των μελλοντικών συστημάτων κυριαρχίας, ομοίως και των αγώνων εναντίον τους. Αυτή είναι η συνεισφορά μας στην νεοεμφανιζόμενη εν εξελίξει εξεγερσιακή σύγκρουση, για το καταστροφικό τέλος του υπάρχοντος.

Μελλοντικές δημοσιεύσεις θα ακολουθήσουν…

Εκδόσεις I am Dynamite

iamdynamiteeditions[at]riseup.net

Υ.γ: Με καθυστέρηση εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη και την διαρκή αναρχική μας συνενοχή σε όσους συντρόφους μας βοήθησαν στο μακρύ και δύσβατο αυτό ταξίδι να δημιουργήσουμε τις εκδόσεις. Κάλλιο αργά παρά ποτέ!

Πηγή:darknights

Μετάφραση: Δ.ο Ragnarok

 

*Υστερόγραφο των μεταφραστών. Η μετάφραση της μπροσούρας στα Ελληνικά έχει ήδη αναληφθεί από συντρόφους και συντρόφισσες.

Serafinski : Ατόφια άρνηση και απόλαυση

«Το πάθος για καταστροφή είναι ένα δημιουργικό πάθος». -Mikhail Bakunin

 

Αυτό το κάλεσμα του Bakunin για υιοθέτηση της επιθυμίας για καταστροφή σχηματίζει τη ραχοκοκαλιά τόσο της αναρχικής όσο και της αναρχο-νιχιλιστικής σκέψης. Η δεύτερη παίρνει αυτό το αξίωμα και πορεύεται μαζί του, υποστηρίζοντας πως απέναντι στο παγκόσμιο σύστημα κυριαρχίας, μοναδικός μας στόχος είναι το να καταστρέψουμε το σύνολο όσων το αποτελούν. Αυτό βρίσκεται σε άμεση αντίθεση με άλλες αναρχικές τάσεις που δίνουν μια έστω ελάχιστη έμφαση σε “θετικά προγράμματα” ή σε προσδοκίες για την οικοδόμηση κάτι ιδεώδους μέσα στον παρόντα κόσμο, ή ακόμα για την κατάρτιση σχεδίων εν αναμονή της κατάρρευσης του τωρινού συστήματος. Ο αναρχο-νιχιλισμός αντιλαμβάνεται τα θετικά προγράμματα ως έργο κάποιων που “συγχέουν την επιθυμία με την πραγματικότητα, και επεκτείνουν αυτή τη σύγχυση στο μέλλον”, είτε δίνοντας υποσχέσεις για τα επιτεύγματα ενός επαναστατικού μέλλοντος, είτε επιχειρώντας να εφαρμόσουν αυτές τις συνθήκες μέσα στην υπάρχουσα τάξη πραγμάτων. Τέτοιες θετικές προσδοκίες δεν προσφέρουν τίποτα περισσότερο από ένα αιωρούμενο καρότο το οποίο παίρνουμε στο κατόπι, σε μια κατάσταση μέσα στην οποία το ρόπαλο, το σκοινί και τα “έπαθλα της παρηγοριάς” θα πρέπει να καταστραφούν. Το παράδειγμα εκείνων που έζησαν υπό την εξουσία των ναζί απεικονίζει μια κατάσταση στην οποία, για τους κρινόμενους ως ballastexistenzen, τα θετικά οράματα ήταν ακατανόητα: εναλλακτικές δομές ή μακροχρόνια σχέδια ήταν αστεία, εκτός από εκείνα που δεν θα στόχευαν παρά στην καταστροφή. Το να είσαι βυθισμένος σε μια κοινωνική τάξη πραγμάτων σαν της ναζιστικής Γερμανίας, με τόσο έντονα τα χαρακτηριστικά της βίας και του ελέγχου, δικαιολογούσε μια αντίδραση απόλυτης εχθρότητας, ατόφιας άρνησης. Κατά τον ίδιο τρόπο αντιλαμβάνεται και ο αναρχονιχιλισμός την υπάρχουσα τάξη στο σήμερα, δίχως τη δυνατότητα μιας κάποιας θετικής ατζέντας. Ότι κι αν οικοδομήσουμε μέσα στα όριά της θα ενσωματωθεί, θα στραφεί εναντίον μας:”Αντιλαμβανόμαστε πως μόνο όταν όλα τα υπολείμματα του κυρίαρχου τεχνο-βιομηχανικούκαπιταλιστικού συστήματος θα έχουν γίνει αποκαΐδια, θα είναι εφικτό να ρωτήσουμε: Τι κάνουμε τώρα”. Σύμφωνα με αυτή τη γραμμή σκέψης, η σημερινή μας κατάσταση είναι παρόμοια με αυτή των lager, στον βαθμό που μαζικά σχέδια, απόπειρες για τη δημιουργία ενός νέου κόσμου μέσα στο κέλυφος του παλιού, είναι απλώς εκτός τόπου. Τα φυλακισμένα μέλη της ΣΠΦ γράφουν: “Εμείς ως αναρχικοί-μηδενιστές, σε αντίθεση με άλλους αναρχικούς κύκλους, δεν μιλάμε για το μετασχηματισμό των κοινωνικών σχέσεων σε μια πιο απελευθερωτική εκδοχή, αλλά προωθούμε την απόλυτη καταστροφή και την εκμηδένισή τους. Γιατί μόνο μέσα από την ολοκληρωτική καταστροφή του σύγχρονου κόσμου της εξουσίας και του πολιτισμού τής εκμετάλλευσης των ανθρώπων, των ζώων και της φύσης, μπορεί να χτιστεί κάτι νέο. Όσο πιο βαθιά γκρεμίζεις τόσο πιο απελευθερωμένα χτίζεις”

Τα οράματα που εξεγερμένοι τείνουν να υιοθετούν για το πως θα είναι η ζωή Μετά Την Επανάσταση δεν είναι απλώς μη παραγωγικά αλλά και επικίνδυνα επειδή θεωρούν πως ένα ενιαίο όραμα για τη ζωή είναι επιθυμητό. Τέτοιες συζητήσεις για το μέλλον επιχειρούν να τσουβαλιάσουν ένα τεράστιο φάσμα πιθανοτήτων και να το περιορίσουν σε ένα “ιδεώδες” αναρχικό μονοπάτι. Γράφει η ΣΠΦ:”Ακόμα και μέσα στους αναρχικούς κύκλους συχνά γίνονται κουβέντες για τη μελλοντική οργάνωση της ‘αναρχικής’ κοινωνίας, την εργασία, την αυτοδιαχείριση των μέσων παραγωγής, την άμεση δημοκρατία κ.α. Για εμάς τέτοιες συζητήσεις και προτάσεις μοιάζουν σα να χτίζουν ένα φράγμα στην ορμή του χειμάρρου της αναρχίας”

Ακόμη κι εκείνοι που αντιστάθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, ασχολήθηκαν κάποιες φορές με αντίστοιχες πολιτικές φαντασιώσεις. Στο Buchenwald, για παράδειγμα, τρεις μυστικές οργανώσεις συνεργάστηκαν το 1944 για να προγραμματίσουν μια μελλοντική γερμανική κυβέρνηση, την ίδια στιγμή που άλλες οργανώσεις επικέντρωναν στο να σώζουν ζωές και να ασκούν συντονισμένη αντίσταση. Ο νιχιλισμός μάς ωθεί να σκεφτούμε το γεγονός πως τέτοιοι προγραμματισμοί είναι απλώς μη απαραίτητοι και περιπλέκουν τον πλέον άμεσο στόχο της άρνησης. “Δεν χρειάζεται να ξέρεις τι θα γίνει αύριο για να καταστρέψεις ένα σήμερα που σε κάνει να αιμορραγείς” μας λέει η ΣΠΦ. Από τα θεμέλια αυτής της κριτικής, ο νιχιλισμός αναγνωρίζει μια κοινή παγίδα που έχει βιωθεί από αναρχικούς: τη σαγηνευτική παρόρμηση να αναγνωριστούμε με τρόπο θετικό μέσα στην κοινωνία, παρά το ότι παλεύουμε για την καταστροφή της. Έτσι, οι αναρχικοί απαντούν στις κριτικές για τις καταστροφές που προκαλούν, με την υπενθύμιση των όσων προσφέρουμε στην κοινωνία • όταν δεν εξεγειρόμαστε κάνουμε οργανωτική δουλειά μέσα στις κοινότητες, μαγειρεύουμε για τα κοινωνικά συσσίτια, παίζουμε μουσική κλπ.

Η άρνηση, ωστόσο, δικαιώνεται από την ίδια την ύπαρξη της κυρίαρχης τάξης, όχι από τα διαπιστευτήριά μας ως ακτιβιστές. οι εξεγέρσεις μας δικαιώνονται όχι από την κοινωνική συνεισφορά μας αλλά επειδή αναγκαζόμαστε να υπάρχουμε κάτω από την μπότα μιας τερατώδους κοινωνίας. Θετικά σχέδια είναι τα μέσα επιβίωσης εντός αυτής της τάξης- η άρνηση είναι το σχέδιο της ολοσχερούς καταστροφής της. Και το Baedan στρέφεται εναντίον αυτής της τάσης, επιμένοντας ότι τίποτα δεν έχουμε να κερδίσουμε αποκρύπτοντας τις πραγματικές μας προθέσεις: “Αντιλαμβανόμαστε την καταστροφή ως αναγκαία και την επιθυμούμε ως το τέρμα. Δεν έχουμε τίποτα να κερδίσουμε με το να ντρεπόμαστε ή να μην έχουμε εμπιστοσύνη σε αυτές μας τις επιθυμίες. Αυτός ο κόσμος πρέπει να εκμηδενιστεί στην κάθε του στιγμή, όλος, αμέσως. Το να διστάζουμε απέναντι σε αυτή την αποστολή, το να διαβεβαιώνουμε τους εχθρούς μας για τις καλές μας προθέσεις, είναι η πλέον χοντροειδής ανεντιμότητα”.

 

απόλαυση

 

Παρά τους μελαγχολικούς συνειρμούς, η δέσμευση στην ατόφια άρνηση βρίσκει τις πιο ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις της ως ένα χαρούμενο, δημιουργικό και απεριόριστο σχέδιο. Αξιοσημείωτη είναι η χρήση από το Bedan της γαλλικής λέξης jouissance η οποία μεταφράζεται ως απόλαυση, αλλά μπορεί να λάβει μια σειρά από συνδηλώσεις που σχετίζονται με την “απολίτιστη επιθυμία”, με τον “θρυμματισμό της ταυτότητας και του νόμου”, και που “κομματιάζουν την υποκειμενική μας υποδούλωση στον πολιτισμό του καπιταλισμού”. Η απόλαυση είναι μια εκστατική ενέργεια που τη νιώθουμε αλλά ποτέ δεν την κάνουμε δική μας, που μας ωθεί μακριά από κάθε μορφή κυριαρχίας, αντιπροσώπευσης ή αυτοπεριορισμού, και μας υποχρεώνει να κινηθούμε μακριά από τον πολιτισμό, προς την ολοκληρωτική απειθαρχία. Είναι “η διαδικασία που στιγμιαία μας απελευθερώνει από τον φόβο του θανάτου” και εκφράζεται “ως γαλήνια απόλαυση του παρόντος μας” ή ως “ικανοποίηση που δεν μπορούμε να ονοματίσουμε”. Η απόλαυση είναι ο πλούτος της ζωής που προκαλείται από την αντίσταση, το πνεύμα που επέτρεπε στη Maria Jakobovics να συνεχίζει τις πράξεις σαμποτάζ, παρά το χτύπημα του ρόπαλου και την απειλή της κρεμάλας, κι ίσως το πνεύμα που επιτρέπει σε πολλούς από εμάς να ζούμε ζωές αντίστασης σε καταστάσεις απολύτως ενάντιές μας. Είναι η ενστικτώδης εμπειρία της άρνησης ως εκστατική απελευθέρωση.

Αν και το πνεύμα της απόλαυσης διακατέχει πολλά αναρχικά κείμενα, είναι ο νιχιλισμός αυτός που το προσεγγίζει με τον πλέον καθαρό εναγκαλισμό. Για πολλούς νιχιλιστές, η απόλαυση είναι ο πυρήνας του αναρχισμού. Δίχως προσδοκίες για έναν μελλούμενο κόσμο, δίχως σεβασμό σε κάποιον ηθικό κώδικα, δίχως προσήλωση στον “σωστό τρόπο” για να γίνονται τα πράγματα, ο νιχιλισμός αγκαλιάζει την πράξη της αντίστασης ως αυτοσκοπό. Μέσα απ’ αυτό το πρίσμα, η χαρά τού να κατουράς μέσα σε ένα πύραυλο των ναζί δεν μπορεί να συγκριθεί με τα ρίσκα ή τα αποτελέσματα της πράξης. Δίχως να χρησιμοποιούν σαφώς τη λέξη, κάποια φυλακισμένα μέλη της ΣΠΦ περιγράφουν τέλεια την απόλαυση: “Σημασία δεν έχει η νίκη ή η ήττα, παρά μόνο τα μάτια μας που λάμπουν τόσο όμορφα όταν πολεμάμε”. Η έμφαση στην πράξη, δίχως πρόσδεση στα αποτελέσματά της, είναι μια από τις πλευρές του νιχιλισμού που τον έχουν κάνει μια Τόσο προβληματική δύναμη για τους άλλους αναρχικούς. Οι κριτικές στον νιχιλισμό βλέπουν αυτό το είδος έμφασης στην απόλαυση και στην άρνηση ως απλώς μια μορφή βολικής υποχώρησης στο προσωπικό βίωμα, καθώς “πονάει πάρα πολύ το να ελπίζεις στο απίθανο, να φαντάζεσαι ένα μέλλον στο οποίο δεν μπορείς να πιστέψεις”? Κι ενώ αυτή η κριτική έχει κάποια αξία, πιστεύω ότι σε μεγάλο βαθμό τής ξεφεύγει η δύναμη της νιχιλιστικής θέσης και η ομορφιά της απόλαυσης. Ότι κι αν επιλέξουμε να κάνουμε σε συνάρτηση με αυτή την κριτική, όσο στρατηγικά, φιλόδοξα ή αισιόδοξα κι αν αισθανόμαστε, η κατανόηση του γιατί αντιστεκόμαστε μπορεί να είναι στέρεα ριζωμένη μοναχά σε έναν τόπο απόλαυσης. Σκέφτομαι πως η νιχιλιστική θέση αφήνει Χώρο και για νίκες, ενώ όμως ταυτόχρονα αναγνωρίζει πως η ικανότητά μας να πραγματώνουμε νίκες δεν είναι ταυτόσημη με τη δέσμευσή μας στην απελευθερωτική δράση. Ακόμα κι όταν ξεμένουμε από αισιόδοξη ρητορική και ιστορίες που μας εμπνέουν, οι ζωές μας μπορούν ακόμα να είναι προσανατολισμένες ενάντια στον πυρήνα της κοινωνίας. Ακόμα κι από θέση απώτατης απελπισίας, μπορούμε ακόμα να βρίσκουμε μέσα μας την απόλαυση στο να επιτεθούμε. Για μια ακόμα μία φορά, η ΣΠΦ επιμένει πως “Αυτό που μετράει είναι η δύναμη που νιώθουμε όταν δεν σκύβουμε το κεφάλι, όταν γκρεμίζουμε τα ψεύτικα είδωλα του πολιτισμού, όταν το βλέμμα μας συναντιέται με το βλέμμα των συντρόφων μας στις άνομες διαδρομές μας, όταν τα Χέρια μας σκορπίζουν φωτιά στα σύμβολα της εξουσίας… Εκείνες τις στιγμές δε ρωτάς: Θα νικήσουμε; Θα νικηθούμε; Απλά πολεμάς…”

Η απόλαυση είναι αυτή που δίνει ζωή στην αντίσταση που δεν χρειάζεται άλλους λόγους για να υπάρχει, κι έτσι, ακόμα κι αν δεν έχουμε μέλλον, μπορούμε ακόμα να ανακαλύπτουμε τη ζωή στο σήμερα.

 

Πηγη : Ευλογημένη η φλόγα , Serafinski , σελ58-64

Χιλή: Αφίσα αλληλεγγύης με τον λαό των Mapuche

Για τη διάχυση της ένοπλης δράσης στην ύπαιθρο και την πόλη.
Ανυποχώρητος αγώνας ενάντια σε κράτους και τους μηχανισμούς ελέγχου.
Έξω οι δασολόγοι, οι μεγάλοι γαιοκτήμονες, τα υδροηλεκτρικά εργοστάσια,οι ξενοδοχειακές μονάδες και όλες οι καπιταλιστικές επενδύσεις από το Wallamapu.

Το κάλεσμα είναι σαφές, να διαχυθεί η βίαιη δράση, το σαμποτάζ και οι συνωμοτικές πρακτικές εναντίον εκείνων που υποστηρίζουν και προωθούν την καταστολή στο Wallmapu και σε ολόκληρη την επικράτεια της Χιλής.

ΟΠΛΙΣΤΕΙΤΕ, ΣΥΝΩΜΟΤΕΙΣΤΕ, ΕΠΙΤΕΘΕΙΤΕ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΙΤΕ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΙ.

Πηγή: contrainfo

Μετάφραση: Δ.ο Ragnarok

Wolfi Landstreicher: Τεχνολόγια και Ταξική Πάλη

Λάβαμε: 11/12/2021

Η ανάπτυξη της τεχνολογίας τα τελευταία εξήντα χρόνια -η πυρηνική βιομηχανία, η κυβερνητική και οι σχετιζόμενες τεχνικές πληροφορικής, η βιοτεχνολογία και γενετική μηχανική- έχουν δημιουργήσει εκ βάθρων αλλαγές στο κοινωνικό πεδίο. Οι μέθοδοι της εκμετάλλευσης και της κυριαρχίας έχουν αλλάξει, και γι’ αυτό τον λόγο οι παλιές ιδέες σχετικά με τη φύση της τάξης και της ταξικής πάλης δεν είναι επαρκείς για να κατανοήσουμε τη σημερινή κατάσταση. Ο εργατισμός των μαρξιστών και των συνδικαλιστών δεν μπορεί ούτε κατά φαντασία να προσφέρει οτιδήποτε χρήσιμο στην ανάπτυξη της επαναστατικής πρακτικής. Αλλά ούτε και το να απορρίπτουμε την αντίληψη της τάξης είναι μια χρήσιμη απάντηση σε αυτή την κατάσταση, επειδή κατ’ αυτό τον τρόπο χάνουμε ένα ουσιώδες εργαλείο κατανόησης της παρούσας πραγματικότητας και του πως θα της επιτεθούμε.

Η εκμετάλλευση όχι απλώς συνεχίζεται αλλά με οξύτητα εντατικοποιείται μέσω των νέων τεχνολογιών. Η κυβερνητική επέτρεψε την αποκέντρωση της παραγωγής, διασπείροντας μικρές παραγωγικές μονάδες στο κοινωνικό πεδίο. Ο αυτοματισμός μείωσε δραστικά τον αριθμό των εργατών που είναι αναγκαίοι για κάθε συγκεκριμένη παραγωγική διαδικασία. Η κυβερνητική δημιούργησε περεταίρω μεθόδους για να κερδίζουν χρήματα δίχως να παράγουν οτιδήποτε υπαρκτό, επιτρέποντας έτσι στο κεφάλαιο να επεκτείνεται δίχως εργατικό κόστος.

Ακόμα περισσότερο, η νέα τεχνολογία απαιτεί μια εξειδικευμένη γνώση που δεν είναι προσιτή στους περισσότερους ανθρώπους. Αυτή η γνώση έχει γίνει ο πραγματικός πλούτος της κυρίαρχης τάξης στη σημερινή εποχή. Υπό το παλιό βιομηχανικό σύστημα θα μπορούσε κανείς να θεωρήσει την ταξική πάλη ως την πάλη μεταξύ των εργατών και των ιδιοκτητών των μέσων παραγωγής.Αυτό δε βγάζει πλέον νόημα. Καθώς προωθείται η νέα τεχνολογία, οι εκμεταλλευόμενοι βρίσκονται σε αυξανόμενα επισφαλή θέση. Η παλιά εργασιακή -για όλη του τη ζωή- θέση του εξειδικευμένου βιομηχανικού εργάτη έχει αντικατασταθεί με συμβασιακή προσωρινή εργασία, με δουλειά στον τομέα των υπηρεσιών, με την ανεργία, τη ’’μαύρη’’ εργασία, την παρανομία και τη φυλακή. Αυτή η επισφάλεια διασφαλίζει πως ο τοίχος που δημιουργήθηκε από τις νέες τεχνολογίες μεταξύ εκμεταλλευτών και εκμεταλλευομένων θα παραμένει αδιάρρηκτος.

Η φύση της ίδιας της τεχνολογίας την τοποθετεί πέραν της πρόσβασης των εκμεταλλευομένων. Η προηγούμενη βιομηχανική εξέλιξη είχε ως πρωταρχικό στόχο της την επινόηση τεχνικών για τη μαζική παραγωγή τυποποιημένων προϊόντων χαμηλού κόστους και μεγάλου κέρδους. Οι νέες τεχνολογικές εξελίξεις δε στοχεύουν τόσο στην παραγωγή αγαθών όσο στην ανάπτυξη μέσω ενός αυξανόμενα ολοκληρωτικού κοινωνικού ελέγχου,καθώς και στην απελευθέρωση του κέρδους από την παραγωγή. Η πυρηνική βιομηχανία δεν απαιτεί μονάχα εξειδικευμένη γνώση αλλά και υψηλά επίπεδα ασφάλειας που τη θέτουν ξεκάθαρα υπό τον έλεγχο του κράτους και οδηγούν σε μια στρατιωτική δομή που θα διασφαλίζει την ακραία χρηστικότητά της από τον στρατό. Η ικανότητα της κυβερνητικής τεχνολογίας να επεξεργάζεται, να καταγράφει, να συγκεντρώνει και να αποστέλλει πληροφορίες σχεδόν σε χρόνο μηδέν, εξυπηρετεί την ανάγκη του κράτους να καταγράφει και να ελέγχει τους υπηκόους του. Όπως επίσης και την ανάγκη του να υποβαθμίσει σε bits πληροφοριών μιας data περιήγησης την πραγματική πληροφόρηση των ατόμων που ελέγχει, υποβαθμίζοντας έτσι την πραγματική τους ικανότητα αντίληψης. Η βιοτεχνολογία δίνει στο κράτος και στο κεφάλαιο τον έλεγχο πάνω στις πιο θεμελιώδεις διαδικασίες της ίδιας της ζωής,επιτρέποντάς τους να επιλέγουν τι είδους φυτά, ζώα και (εν καιρώ) ανθρώπινα όντα μπορούν να υπάρχουν.

Επειδή αυτές οι τεχνολογίες απαιτούν εξειδικευμένη γνώση και αναπτύσσονται με σκοπό την αύξηση του ελέγχου των κυρίαρχων πάνω στις καθημερινές ζωές της υπόλοιπης ανθρωπότητας, η εκμεταλλευόμενη τάξη μπορεί τώρα να γίνει καλύτερα αντιληπτή ως αποτελούμενη από εκείνους που έχουν αποκλειστεί από την εξειδικευμένη γνώση και ως -εκ τούτου- από όποια πραγματική συμμετοχή στη λειτουργία της κυριαρχίας. Η κυρίαρχη τάξη αποτελείται λοιπόν από τα άτομα που περιλαμβάνονται στη λειτουργία της κυριαρχίας και τη χρήση της εξειδικευμένης τεχνολογικής γνώσης. Φυσικά, αυτές είναι εξελισσόμενες διαδικασίες και οι διαχωριστικές γραμμές μεταξύ των αποκλεισμένων και των συμμετεχόντων μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να είναι ασαφείς, καθώς αυξανόμενοι αριθμοί ανθρώπων προλεταριοποιούνται, κάνοντας την όποια δυνατότητα για λήψη αποφάσεων ως τώρα είχαν, αποφάσεων πάνω στις συνθήκες της ύπαρξής τους.Είναι σημαντικό να επισημάνουμε πως παρά το ότι οι νέες τεχνολογίες έχουν σκοπό να δώσουν στους κυρίαρχους έλεγχο επί των αποκλεισμένων και επί του υλικού πλούτου της γης, οι ίδιες βρίσκονται εκτός ελέγχου.Η αχανής φύση τους και η εξειδίκευση που απαιτούν συνδυάζεται με την αδυναμία προγνωσιμότητας των υλικών πάνω στα οποία δρουν (μόρια του ατόμου, κύματα φωτός, γονίδια και χρωμοσώματα κ.α.) προκειμένου να διασφαλιστεί πως κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να έχει πλήρη αντίληψη του πως λειτουργούν. Αυτό προσθέτει μια τεχνολογική πλευρά στην ήδη υπάρχουσα οικονομική επισφάλεια από την οποία οι περισσότεροι πληττόμαστε, Η απειλή μιας τεχνολογικής καταστροφής πέρα από τον έλεγχο του οποιουδήποτε, εξυπηρετεί την εξουσία στον έλεγχο των καταπιεσμένων. Ο φόβος περισσότερων Chernobyl, περισσότερων γενετικά κατασκευασμένων”τεράτων”, περισσότερων ασθενειών που θα διαφύγουν από τα εργαστήρια στα οποία κατασκευάστηκαν, και άλλες αντίστοιχες καταστάσεις, ωθούν τους ανθρώπους να αποδεχτούν την κυριαρχία των λεγόμενων ειδικών”, οι οποίοι όμως έχουν αποδείξει τα όριά τους ξανά και ξανά.Επιπλέον, το κράτος (υπεύθυνο για όλες αυτές τις εξελίξεις) μπορεί να παρουσιάζεται ως “δύναμη ελέγχου “ των αχαλίνωτων τεχνολογικών υπερβάσεων” από τις μεγάλες εταιρίες. Έτσι, αυτή η αποκρουστική, καταστροφική, ανεξέλεγκτη χιονοστιβάδα εξυπηρετεί πολύ καλά τους εκμεταλλευτές στο να διατηρούν τον έλεγχό τους πάνω στον υπόλοιπο πληθυσμό.

Επομένως, η νέα τεχνολογία και οι νέες συνθήκες αποκλεισμού και επισφάλειας που επιβάλλει, υπονομεύουν το παλιό όνειρο της απαλλοτρίωσης των μέσων παραγωγής.Αυτή η τεχνολογία -ελεγκτική και εκτός ελέγχου- δεν μπορεί να υπηρετήσει κανέναν πραγματικά ανθρώπινο σκοπό και δεν έχει καμία θέση στην ανάπτυξη ενός κόσμου ατόμων που θα είναι ελεύθερα να δημιουργούν τις ίδιες τις ζωές τους με τον τρόπο που επιθυμούν.Οι φανταστικές ουτοπίες των συνδικαλιστών και των μαρξιστών δε μας είναι πλέον χρήσιμες. Ήταν όμως ποτέ Χρήσιμες; Οι νέες τεχνολογικές εξελίξεις επικεντρώνουν συγκεκριμένα στον έλεγχο, όμως κάθε βιομηχανική εξέλιξη έπαιρνε υπόψη της την αναγκαιότητα ελέγχου των εκμεταλλευομένων. Το εργοστάσιο δημιουργήθηκε προκειμένου να φέρει τους παραγωγούς υπό μία στέγη έτσι ώστε καλύτερα να ρυθμίζει τη δραστηριότητά τους · η γραμμή παραγωγής μηχανοποίησε αυτή τη ρύθμιση κάθε νέα τεχνολογική εξέλιξη στις εργασίες του εργοστασίου έθετε όλο και περισσότερο υπό έλεγχο τον χρόνο και την κίνηση των εργαζομένων. Η ιδέα πως οι εργάτες θα μπορούσαν να απελευθερωθούν παίρνοντας τον έλεγχο των μέσων παραγωγής ήταν από πάντα λοιπόν μια ψευδαίσθηση. Ήταν μια κατανοητή ψευδαίσθηση όταν η τεχνολογική διαδικασία είχε ως πρωταρχικό στόχο την κατασκευή αγαθών. Τώρα που πρωταρχικός στόχος είναι με τόση σαφήνεια ο κοινωνικός έλεγχος, η φύση του πραγματικού αγώνα μας θα πρέπει να είναι εξίσου σαφής:η καταστροφή όλων των συστημάτων ελέγχου, και άρατου κράτους, του κεφαλαίου, των τεχνολογικών συστημάτων τους, το τέλος της προλεταριοποιημένης κατάστασης και η δημιουργία των εαυτών μας ως ελεύθερα άτομα, ικανά να καθορίσουν τα ίδια το πως θα ζουν τις ζωές τους.

Ενάντια σε αυτή την τεχνολογία το καλύτερο όπλο μας είναι αυτό που οι εκμεταλλευόμενοι πάντα χρησιμοποιούσαν από την αρχή της βιομηχανικής εποχής:το σαμποτάζ.

Πηγή : The Best of Green Anarchy, pg. 69 – Χαοτικά Μανιφέστα σελ.65-69 , Feral Faun , εκδόσεις Δαίμων του Τυπογραφείο

Αρχική πηγή: blessedistheflame

Ευλογημένη η Φλόγα : Αυτοκόλλητα για τη διάχυση της μαύρης αναρχίας

Αποφασίσαμε να σχεδιάσουμε μερικά αυτοκόλλητα για τη διάχυση της μαύρης αναρχίας.Τα υπόλοιπα θα δημοσιευτούν σύντομα.Θα βρεθούν σε αυτοδιαχειριζόμενος χώρους της Θεσσαλονίκης καθώς επίσης μπορείτε να τα εκτυπώσετε ή/και να τα χρησιμοποιήσετε σε άρθρα.

“Η δημιουργικότητα είναι απαραίτητη στην αναρχική πρακτική. Πρόκειται για ένα κλισέ το οποίο θα έπρεπε να είναι αυτονόητο.” (Wolfi Landstreicher)

Πηγή: blessedistheflame

Γαλλία: Εμπρηστική επίθεση σε ανεμογεννήτριες

Πορ-Σαιν-Λουί-ντυ-Ρον (Μπους-ντυ-Ρον), Γαλλία: Επίθεση σε ανεμογεννήτριες

Τα κρατικά αφηγήματα και οι προβολές των μέσων ενημέρωσης σχετικά με την κλιματική αλλαγή συνοδεύουν και νομιμοποιούν έναν νέο τεχνολογικό μετασχηματισμό του συστήματος. Διασκορπισμός και πολλαπλασιασμός των ενεργειακών πηγών προκειμένου να διαιωνιστεί η εκμετάλλευση και ο έλεγχος: αναγέννηση της πυρηνικής ενέργειας, ”ηλιακές φάρμες”, ”αιολικές φάρμες”, ώστε να τροφοδοτηθούν η τηλεργασία, η ρομποτική, το δίκτυο των πραγμάτων, τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα….

Μία νύχτα, στα τέλη Οκτώβρη, ενόσω τα μέσα εστίαζαν στην διάσκεψη του ΟΗΕ για την κλιματική κρίση (COP26), σαμποτάραμε 3 ανεμογεννήτριες στην αιολική φάρμα του Πορ-Σαιν-Λουί-ντυ-Ρον. Αφού ανοίξαμε το πλέγμα εξαερισμού, πυρπολήσαμε τα καλώδια και τις ηλεκτρονικές εγκαταστάσεις που βρισκόντουσαν από κάτω.

Για την Άμεση Δράση

Πηγή:darknights

Μετάφραση: Δ.ο Ragnarok

css.php