Κολομβία, Μεδεγίν: Πυρπόληση αστυνομικού τμήματος για τον βιασμό κοπέλας από μπάτσους

Λίγες μέρες πριν, κατά τη διάρκεια αντικυβερνητικών διαδηλώσεων στο Μεδεγίν της Κολομβίας, ένα 15χρονο κορίτσι υπέστη βιασμό από την αστυνομία. Στις 2 Ιούλη, φεμινιστικές ομάδες πυρπόλησαν το αστυνομικό τμήμα της περιοχής με κοκτέιλ μολότοφ.

Αυτό δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό, καθώς εδώ και πάνω από 2 μήνες, απ’ όταν ξέσπασαν οι διαδηλώσεις, έχουν υποστεί βιασμό 28 γυναίκες.

Η εξέγερση στην Κολομβία έχει αισίως αγγίξει την 67η συνεχόμενη μέρα. Παρά το γεγονός πως εκατοντάδες άνθρωποι έχουν δολοφονηθεί και εξαφανιστεί, παρά το ότι η αστυνομία πυροβολεί στα κεφάλια των διαδηλωτών, ο κόσμος επιστρέφει στους δρόμους, αντεπιτίθεται βίαια, πυρπολεί αστυνομικά τμήματα και εφορμά κατά των μπάτσων.

Πηγή: AMW English

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Μεξικό: Εκρηκτική επίθεση στην τράπεζα των ενόπλων δυνάμεων

ΜΕΤΑ ΤΑ ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ…

Μόλις λίγα λεπτά μετά τα μεσάνυχτα της 23ης Μάη 2021, τοποθετήσαμε εκρηκτικό μηχανισμό αποτελούμενο από πυρίτιδα και βουτάνιο, στοχεύοντας την καταστροφή των εγκαταστάσεων της τράπεζας των ενόπλων δυνάμεων, Banjército, στην Πόλη του Μεξικό, κάτι το οποίο και επετεύχθη πλήρως.

Το πράξαμε διότι…

I

Επαναφέρουμε στη μνήμη μας τον Mauricio Morales, Χιλιανό αναρχικό σύντοφο που έφυγε απ’ τη ζωή με τραγικό τρόπο, κουβαλώντας εκρηκτικό μηχανισμό ο οποίος, όπως φαίνεται, προοριζόταν για τη Σχολή Δεσμοφυλάκων στη γειτονιά Matta, στο Σαντιάγο. Ο σύντροφος είναι παρών!

Ανταποκρινόμαστε στο κάλεσμα για δράση που απηύθυναν οι αναρχικές κι οι αναρχικοί κρατούμενοι ανά τον κόσμο. Απ’ το Μεξικό ως την Ελλάδα, απ’ το Μοντεβιδέο ως το Βέλγιο! Απ’ την Αργεντινή ως το Ηνωμένο Βασίλειο, ούτως ώστε να συνεχίσουμε να γευόμαστε την ένοπλη χαρά!!!

Καταδικάζουμε τις κατασταλτικές επιχειρήσεις ενάντια στα αναρχικά συντρόφια στο Ηνωμένο Βασίλειο και στα διεθνή δίκτυα αντιπληροφόρησης. Δείχνουμε την πλήρη αλληλεγγύη μας προς όσες και όσους βρίσκονται αντιμέτωποι με την καταστολή στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπως επίσης και προς τα συντρόφια απ’ το 325, απ’ τον Αναρχικό Μαύρο Σταυρό Βερολίνου, απ’ το Northshore Counter-Info, απ’ το Montreal Counter-Info και απ’ το Act for Freedom Now.

II

Αρνούμαστε τον μεξικάνικο μιλιταρισμό. Στο σήμερα, ζούμε στο Μεξικό σε ένα πανίσχυρο μιλιταριστικό καθεστώς. Η Κυβέρνηση του Andrès Manuel Lòpez Obrador έχει βαθύνει τη διασπορά της πολιτικής της επιρροής, παρουσίας και πρόσβασης στις στρατιωτικές μονάδες · αυξάνοντας την ισχύ τους, διπλασιάζοντας τα ποσά χρηματοδότησής τους και επεκτείνοντας το πεδίο επιρροής τους: Στρατιωτικοποιώντας το μεταναστευτικό ζήτημα, τα λιμάνια και τα τελωνεία, την εφαρμογή των κοινωνικών προγραμμάτων, καθώς και τη δημόσια ασφάλεια. Αυτό έχει, σαφώς, προκαλέσει ένα οδυνηρό βάθεμα των κοινωνικών ανισοτήτων, καθιστώντας τις κοινωνικές ιεραρχίες ιδιαίτερα άτεγκτες. Και ποιο είναι το αποτέλεσμα; Όλο και περισσότερη βία απέναντι στις εκμεταλλευόμενες τάξεις, εξαφανίσεις ατόμων, παραδικαστικές εκτελέσεις, σεξουαλικά βασανιστήρια, αύξηση των γυναικοκτονιών · και όλα αυτά τιμωρώντας και επιβάλλοντας, όπως πάντα, περισσότερη αγωνία εις βάρος της ευημερίας των ανθρώπων που γεννούν τη ζωή: τις γυναίκες. Και τότε, όταν μητέρες που αναζητούν τα αγνοούμενα παιδιά τους κραυγάζουν κατατρομαγμένες, τι κάνει το μεξικανικό κράτος γι’ αυτές; Χλεύη και περιφρόνηση είναι τα μόνα που λαμβάνουν απ’ τον Lòpez Obrador! Ποιος, όμως, είν’ ο λόγος για την τόση απάθεια; Θεωρούμε πως, αν το σύστημα παραμένει απαθές μπρος στις κραυγές μας, είναι επειδή ο πόνος μας αποτελεί ακριβώς την αναγκαία συνθήκη διαιώνισης αυτής της εκμεταλλευτικής τάξης · τούτο είναι το θεμέλιο αυτού του τέρατος που τρέφεται απ’ το αίμα και τις σάρκες μας! Δίχως την αξία που παράγουμε, δίχως τη ζωή που γεννάμε, δίχως τα σώματα που φροντίζουμε, πώς θα μπορούσε ν’ αναπαράγεται η ζωή προκειμένου ν’ απομυζάται ολοκληρωτικά από την τάξη αυτή; Να λοιπόν γιατί ούτε το  κράτος, ούτε η πατριαρχία, ούτε κι ο καπιταλισμός πρόκειται να σταματήσουν τούτο το μακελειό · οφείλουμε να το σταματήσουμε μόνες μας!

Δε γεννηθήκαμε γυναίκες, μας κατέστησαν γυναίκες. Πλέον έχουμε και δικαίωμα ψήφου, μάλιστα! Απέναντι λοιπόν σ’ αυτό, δείτε, το δηλώνουμε ξεκάθαρα: ΔΕ ΘΑ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΙ ΑΥΤΟ, ΟΧΙ ΑΛΛΕΣ ΥΠΑΡΞΕΙΣ ΠΟΥ ΣΤΕΚΟΥΝ ΠΕΙΘΗΝΙΑ ΜΠΡΟΣ ΣΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΗ ΤΟΥΣ ΤΑΞΗ ΚΑΙ ΣΤΗ ΔΥΣΤΥΧΙΑ!

III

Τη νύχτα της Δευτέρας 3 Μάη, ένας υπερυψωμένος διάδρομος του σταθμού μετρό στην Πόλη του Μεξικό κατέρρευσε · ο αριθμός των νεκρών ανέρχεται σε 26, ενώ τουλάχιστον 10 απ’ τους νοσηλευομένους είναι σοβαρά τραυματισμένοι. Προς όλους τους ενόχους, κρατικούς λειτουργούς, καπιταλιστές, και λοιπά δολοφονικά τσουτσέκια, έχουμε να πούμε το εξής: Να τρέμετε, διότι βρισκόμαστε στα χνάρια σας, και μπορεί να βρισκόμαστε πιο κοντά απ’ όσο μπορείτε να διανοηθείτε.

Το πρωί της 18ης Μάη, συνολικά 95 φοιτητές (74 εκ των οποίων γυναίκες) δέχθηκαν απαγωγή απ’ το μεξικανικό Κράτος, σε μια δειλή κίνηση εγκληματοποίησης της κοινωνικής διαμαρτυρίας. Απαιτούμε την άμεση απελευθέρωσή τους. Κάτω τα τείχη των φυλακών! Όλοι οι κρατούμενοι είναι πολιτικοί!

Σύντομα πλησιάζουν οι εκλογές στο Μεξικό. Αποκηρύττουμε πλήρως το Κράτος! Δε θα το αφήσουμε σε ησυχία! Να πυροδοτήσουμε την εξέγερση!

Ας απολαύσουμε τη φλόγα! Ας ζήσουμε την ευχαρίστηση αυτή!!! Να διαλύσουμε την κυρίαρχη τάξη!!! Ζήτω η αναρχία!

Από την άτυπη ομάδα Εξεγερσιακής Αναρχο-Φεμινιστικής Δράσης
Lupe La Camelina

Πόλη του Μεξικό, 23 Μάη 2021

υ.γ. Τα καθεστωτικά μίντια στο Μεξικό απέκρυψαν αυτήν τη δράση. Αυτό μονάχα επιβεβαιώνει την ταξική τους θέση στο πλευρό της εξουσίας. Κι επαναβεβαιώνει την πεποίθησή μας να συνεχίσουμε τη σύγκρουση και τη δράση. Το να τους γινόμαστε μπελάς, το να θέλουν να μας φιμώσουν, σημαίνει πως βρισκόμαστε στον σωστό δρόμο. ΔΕΝ πρόκειται να μας φιμώσουν!

Πηγή: AMW English

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή: Κείμενο της συντρόφισσας Mónica Caballero για την 8η Μάρτη

Κείμενο της Mónica Caballero

ΝΑ ΜΠΗΞΟΥΜΕ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ ΜΑΣ ΣΤΗ ΣΑΡΚΑ ΤΗΣ ΕΤΕΡΟΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑΣ

Η 8η Μάρτη αποτελεί και πάντα αποτελούσε μέρα μνήμης και αγώνα.

Υπάρχουν κάποιοι με εύθραυστη μνήμη, κάποιοι άλλοι απλώς την αγνοούν, και μερικοί τη λησμονούν πλήρως.

Η 8η Μάρτη αποτελεί μιαν απ’ τις πολλές ημερομηνίες όπου μνημονεύονται όσες κι όσοι έπεσαν μαχόμενοι, όσες κι όσοι δολοφονήθηκαν από χέρι κυρίαρχου · όμως, εν αντιθέσει με τις υπόλοιπες αγωνιστικές ημερομηνίες, η συγκεκριμένη βασίστηκε αποκλειστικά σε γυναίκες.

Το 1908, μια ομάδα εργατριών οργανώθηκαν αυτόνομα για να αντιμετωπίσουν και να απαιτήσουν από τ’ αφεντικά τους να τερματιστούν οι συνθήκες δυστυχίας εντός των οποίων οριακά επιβίωναν, και τούτο το θάρρος και το κουράγιο τους τιμωρήθηκε μ’ ένα μεγάλο μακελειό.

Οι ισχυροί επεδίωκαν να λήξουν οι απεργίες και τα σαμποτάζ, επιβάλλοντας κλιμάκωση της αντιμετώπισής τους, ούτως ώστε να μην προσπαθήσει ξανά κανείς και καμιά να σπάσει ή να εμποδίσει την αλυσίδα της παραγωγής και του εμπορεύματος · για τ’ αφεντικά, η δολοφονία εργατριών και εργατών θ’ αποτελεί πάντα την οικονομικότερη και αποτελεσματικότερη επιλογή, καθώς υπάρχει πολύς φτωχός κόσμος.

Η 8η Μάρτη που γιορτάζεται ως και σήμερα, το οφείλει στον μόχθο και την επιμονή των τόσων ανθρώπων που δε λησμονούν τι συνέβη τη μέρα εκείνη, όσων από εμάς έχουν αφιερωθεί στην οικοδόμηση ανταγωνιστικών ατραπών ενάντια στη λογική του ετεροπατριαρχικού συστήματος, και είναι καίριας σημασίας να μη σταματήσουμε να θυμόμαστε όσες κι όσους πότησαν με δάκρυα και αίμα τα μονοπάτια της σύγκρουσης, καθώς διδασκόμαστε απ’ όσες κι όσους έζησαν πριν από εμάς, παίρνουμε μαθήματα από τις επιτυχίες και τα λάθη τους. Έτσι προβαίνουμε σε αποτελεσματικότερα χτυπήματα ενάντια σ’ αυτό το σύστημα τρόμου.

Λίγα χρόνια πριν, στην περιοχή όπου κυριαρχεί το χιλιάνικο κράτος, την 8η Μάρτη, σε κάποια σημεία, οι δρόμοι έλαβαν μαχητική χροιά. Τα λουλούδια και οι εορτασμοί της “μέρας της γυναίκας” έδωσαν τη θέση τους στις πέτρες, τις φωνές και τη φωτιά στα χέρια πολλών από τις ατομικότητες που δε χρειάστηκαν άδεια για να πλημμυρίσουν τους δρόμους.

Όμως, ενώ η εξεγερσιακή ηδονή θέριευε στις καρδιές πολλών, ξεκίνησαν να εξαπλώνονται στις διαδηλώσεις οι αστυνομικές/ρεφορμιστικές/σοσιαλδημοκρατικές πρακτικές, καταλήγοντας ακόμη και να καταστέλλονται συντρόφια που διέρρηξαν την κανονικότητα και την τάξη. Πολλά εξ αυτών δέχθηκαν επίθεση απ’ τη “μωβ αστυνομία”, καθώς η τελευταία οργανώνει, ελέγχει και ορίζει “το σωστό” για τις διαδηλώσεις της 8ης Μάρτη.

Και σε αυτό θα σταθώ εμφατικά: Δεν μπορεί να υπάρχουν απέναντί μας επιθέσεις δίχως απάντηση, ούτε και να δίνεται χώρος σε τέτοιες κατασταλτικές πρακτικές στους τόπους διεξαγωγής αγώνων. Είναι ένα πράγμα το γεγονός ότι υπάρχουν διαφορετικές οπτικές και/ή μέθοδοι για το πώς κινούνται και/ή μάχονται οι ατομικότητες και οι συλλογικότητες – αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες για τους έμφυλους αγώνες, για τους φεμινιστικούς αγώνες, κλπ. – είναι όμως κάτι τελείως διαφορετικό το να απαξιώνεις, να αστυνομεύεις, να καταστέλλεις ή να ρουφιανεύεις συντρόφια που οικειοποιούνται και/ή υποστηρίζουν πρακτικές πολιτικής βίας.

Ίσως υπάρχουν άτομα και ομάδες με τις καλύτερες προθέσεις, που στοχεύουν στο τέλος του καπιταλιστικού ετεροπατριαρχικού συστήματος, βασιζόμενοι σε μεταρρυθμίσεις των νόμων και συνταγματικές προσαρμογές · αυτές οι καλές προθέσεις όμως, όταν είναι βουτηγμένες στην αφέλεια, ενισχύουν μονάχα την κυριαρχία.

Εντοπίζουμε την ετεροπατριαρχία σε όλες μας τις σχέσεις, απ’ τις πιο ευρείες ως τις πλέον οικείες, οπότε κάθε πρωτοβουλία για την καταστροφή του σωβινιστικού εσμού οφείλει να γεννιέται και να πραγματώνεται από εμάς τις ίδιες και την πολυμορφία των δράσεών μας.

Το μονοπάτι της σύγκρουσης είναι μακρύ και δύσβατο, όμως αδιαμφισβήτητα είναι γεμάτο ομορφιά, η οποία αναδύεται απ’ τα αμέτρητα συντρόφια που δίνουν σάρκα και οστά στην αλληλοβοήθεια και την αλληλεγγύη · αν εφαρμόσουμε τις δύο αυτές λέξεις στην καθημερινότητά μας γινόμαστε δυνατότερες και δυνατότεροι, δε χρειαζόμαστε κανέναν θεσμό μήτε διαμεσολαβητή, μονάχα συντρόφια χρειαζόμαστε.

Να μπήξουμε τα δόντια μας στη σάρκα της ετεροπατριαρχίας.

Όλοι οι μπάτσοι είναι εχθροί, ασχέτως χρώματος ή φύλου.

Monica Caballero Sepúlveda
Έγκλειστη αναρχική.

Ζωγραφιά της Mónica Caballero

Πηγή: Act For Freedom Now

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok