Επανέναρξη λειτουργίας του αυτοδιαχειριζόμενου βιβλιοπωλείου της κατάληψης

Αιώνες ολόκληροι γεμάτοι με αγώνες και αντιστάσεις έχουν διασωθεί στη σφαίρα της συλλογικής μνήμης επειδή καταγράφηκαν οι εμπειρίες και οι αφηγήσεις των πρωταγωνιστών. Η δύναμη του γραπτού λόγου μέσα από την αποτύπωση του παρελθόντος είναι το θεμέλιο για την οικοδόμηση των αγώνων στο σήμερα, το αύριο, το πάντα. Βιβλία, δοκίμια και ιστορικές μελέτες, παράνομα εγχειρίδια, εφημερίδες, έντυπα και προκηρύξεις μέσα στο πέρασμα του χρόνου κατάφεραν να σπάσουν το μονοπώλειο της καθεστωτικής πληροφόρησης, να διαχύσουν στα βαλλόμενα κοινωνικά στρώματα τον απελευθερωτικό λόγο και πράξη και να χτίσουν το δρόμο προς την κοινωνική απελευθέρωση.

Ακόμα και σήμερα που η έξαρση της τεχνολογίας φαίνεται να καθιστά ως ξεπερασμένο εργαλείο τον έντυπο λόγο στην επικοινωνία και την πληροφόρηση, η αναγκαιότητα παραμένει η ίδια: να διαδώσουμε την αναγκαιότητα της πάλης, την ιστορία των αγώνων και των εργαλείων για την ανατροπή με κάθε μέσο. Άλλωστε αν κάτι μας διδάσκει η ιστορία είναι πως ό,τι προκύπτει από ανάγκη διασώζεται και ταξιδεύει μέσα στο χρόνο.

Μέσα από την εκκένωση της κατάληψης και τη συνεχιζόμενη ομηρία του απελευθερωμένου μας εδάφους, ανάμεσα σε πολλά άλλα εξίσου σημαντικά εργαλεία του αγώνα, οι δυνάμεις καταστολής έχουν δεσμεύσει έναν μεγάλο όγκο βιβλίων που αντιστοιχούσαν στη βιβλιοθήκη της κατάληψης, δεκάδες τίτλους βιβλίων, υλικού και χρημάτων από το αυτοδιαχειριζόμενο βιβλιοπωλείο καθώς και το ιστορικό αρχείο δεκαετιών αγώνα και αντίστασης. Βιβλία που προορίζονταν για την οικονομική ενίσχυση αγώνων, πολιτικών εγχειρημάτων, κρατουμένων και διωκόμενων αγωνιστ(ρι)ών μέσα από τη διάδοση του ανατρεπτικού και απελευθερωτικού λόγου.

Σε πείσμα όλων όσων ελπίζουν πως θα καταστείλουν εμάς και τους αγώνες μας με εκκενώσεις, διώξεις και συλλήψεις, είμαστε εδώ για να χτίσουμε από την αρχή βήμα βήμα όσα μας στερούν. Έτσι ανακοινώνουμε την επανασυγκρότηση της αυτοδιαχειριζόμενης δομής διάδοσης του απελευθερωτικού λόγου. Η Γραφή & Αντίσταση (τίτλος εμπνευσμένος απο το βιβλίο του Δαίμωνα του Τυπογραφείου για τον απελευθερωτικό αγώνα στη Βόρεια Ιρλανδία) αποτελεί ξανά το αυτοδιαχειριζόμενο βιβλιοπωλείο της κατάληψης Terra Incognita, μέσα από το οποίο θα ενισχύσουμε την διάθεση βιβλίων, εντύπων, εφημερίδων και υλικού που αφορά την πολιτική και οικονομική ενίσχυση του αγώνα, των αντιστάσεων αλλά και των αιχμαλώτ(ρι)ων του κοινωνικού και ταξικού πολέμου.

Επιλέξαμε τη διακίνηση των τίτλων στο κόστος τους, με προτεραιότητα την ίδια τη διάδοση του απελευθερωτικού λόγου. Ωστόσο θέτουμε την πρόταση της πρόσθετης ελεύθερης συνεισφοράς του καθενός και της καθεμιάς, με σκοπό την οικονομική ενίσχυση του ταμείου αλληλεγγύης κρατουμένων και διωκόμενων αγωνιστ(ρι)ών της κατάληψης.

Για τη διάδοση του απελευθερωτικού λόγου, τη διάσωση της μνήμης και της ιστορίας

Γνωρίζουμε τους αγώνες του χθες, στηρίζοντας τους αγώνες του σήμερα

Γραφή & Αντίσταση

αυτοδιαχειριζόμενο βιβλιοπωλείο της κατάληψης Terra Incognita

επικοινωνία: terra.squat@gmail.com

Συνέντευξη στους συντρόφους της οργάνωσης Revolutionary Abolitionist Movement

Συνέντευξη που παραχώρησε η συλλογικότητα μας στις συντρόφισσες και τους συντρόφους του Revolutionary Abolitionist Movement (USA) σχετικά με την εκκένωση της κατάληψης, την ιστορία των χρόνων που προηγήθηκαν και τον αγώνα για την υπεράσπιση της από εδώ και πέρα. Η συνέντευξη βρίσκεται μεταφρασμένη στην ελληνική γλώσσα και εδώ.

Question: What is the goal of Terra Incognita squat? When did it establish its presence?

Answer: Comrades, greeting from the distant grounds of the western metropolitan areas. 17 years ago, our squat and political assembly found their roots in the results of the anti-globalization movement with the demonstration against the session of G7 during the summer of 2003 and the defense of the 7 arrested comrades after the events of the anti-session. The positive results of the struggle for the release of the arrested revolutionaries finds the anarchist movement of Thessaloniki in a moment of peak which seeks the territorialization of our anarchist ideology through the creation of stable reference points of expressing and referring to radical perceptions and choices of fighting against the state and the capital. Terra Incognita is the result of the need for a stable center of organising and supporting the struggle with all means, a choice that we would like to believe was consistently supported during these 17 years.

Q: What was the daily work? Did the goals and the activities change through the time?

A: During the last 17 years, the squat operated many structures and events while it, also, was, and still is, a part of the struggle and participates in political activities. In the squat there have been many self-organized groups, while there were, also, labs regarding photography, visual arts, a silkscreen print group, an archive of political context and a video stockshot. Over recent years the structures that were actively present in the squat were the self-organized gym one and the printing collective Druck!, the bookstore, the first aid infirmary and the self-organized toolbox. Regarding the political aspect apart from the political assembly being continuously present, the squat has managed to host various groups focused on immigration, gender issues, anti-speciesism, work repression and class exploitation, the anti-fascist struggle and many other subjects. Therefore, Terra Incognita is a squat that consistently contributed to the strengthening of the anarchic struggle with all means against every single form of repression, hierarchy and segregation.

Q: Elaborate on a few things regarding Thessaloniki’s political framework and how the squat managed to remain present and interact.

A: It would be possible to give a complete answer through the use of an example of the recent past. Thessaloniki is the secong biggest city of Greece and one of the most important reference points in the Balkan peninsula. Carrying a deep history of ethnocentricity due to the severe impact of religious authorities, it is evident that we refer to an urban space with conservative characteristics. The transnational conflicts between Greece and Macedonia turned Thessaloniki into an arena of neofascist confrontations which we were brought to repel by guarding our structures and choices to fight against hatred. Maybe you are, also, aware of the fact that for over a year the people of the movement were under constant alarm against fascist groups that managed to jump out of the nationalistic rallies, accomplishing one of the most severe attacks on the greek anarchy movement, the complete arson of a squat (Libertatia)- which after 2 years finds itself in the process of reconstruction in spite of all those who wished to repress their activities. Our squat, as every other squat in the city, functioned as a place that was used to defend liberation against fascism and bigotry. Despite all these, Terra as a squat, due to its location in the center of the city, was used as an operational center for a lot of groups and comrades in order to conduct meetings, events and assembies on a daily basis.

Q: From our location in the USA, it seems like anarchism is widely accepted in Greece, with the general population understanding its political intentions and the anarchists having moved to the creation of autonomous areas. Could you elaborate of the ways anarchism has changed after the uprising of 2008 and how the strategy of Terra Incognita fits in this particular political framework?

A: Greece carries a deep history of cultivating revolutionary movements for over 100 years. The geographical location of the country being the northest border of both the European Union and the Balkans together with the operational aspect of the eastern Mediterranean explains why it was the center of severe conflicts and negotiations, political and militaristic developments and debates. Yet, history has proven that wherever resistance is cultivated that is where injustice, exploitation and repression are to be found. Because to resist comes as a vital need. The contemporary anarchy movement in Greece (as in other countries of the Mediterranean such as Italy and Spain) is a developmental result of the historical movements of resistance having their base on the repressed proletariat people who found themselves to be in the center of 2 wold wars, 1 civil war, the bloodsheded workers’ struggle and social uprisings. We don’t know whether society fully understands the political framework that communicated by the anarchy movement, yet what is quite evident is the fact that this movement is constistently present in every social and class struggle or event which is what led to the making of so many structures and reference points that lasted through time and decay.

The revolution of 2008 has been presented as the peak of the anarchy movement yet the events that followed due to the social basis being taken hostage of the financial interests of the european institutions (I.M.F., E.C.B., E.U.) functioned as an important factor for many memorable events and moments of resistance that lasted longer, which, unfortunately proved where the limits of the movement are to be found. The fact that we were not able to suggest a fully organized plan of escaping this financial hostage-taking by using radical characteristics and revolutionary perception was an important factor on what we now interpret as a lost chance. Yet, truth be told, nowadays the anarchist movement has managed to evolve in terms of political organisation, the ways timeliness is perceived and the ways the capital and the state evolve as well. During these years Terra stood as we consider to go without saying; we actively particapted in the movements of resistance and the stuggle against the state by contributing in every possible way in the gradual evolution of the social and class conflicts.

Q: Which political strategies do you consider to be more relevant for the future?

A: During the last years a big part of the movement- of which we are a part of – chose to consistently attack the state and the capital, the political mobsters together with all those who are to be blamed for the exploitation and repression of the social basis by publicly taking the responsibility for every attack. In this way, we will be able to follow a stable strategy of conflict regarding constistency through struggling with every possible mean. This is one of the main reasons why the repressive system focuses on us. For us this bet is of great importance; we need to prove that by striking us, the state did nothing else but evicting a space. What matters for us the most is to return to our basic strategy as a political assembly and as a squat; to create stable/consistent points of reference and expression of the anarchist struggle and to intensify the conflict with political mechanisms and personalities who are responsible for the state and capitalistic barbarity, class exploitation and inequality.

For 17 years Terra managed to stand for every marginalized individual. We stand next to our imprisoned and underground comrades, the immigrants and the invisible and isolated by the state. For 17 years we have been foghting every representative of the state’s monopoly and capitalistic authoritarianism, every fascist, every warmonger militarist, every respected piece of trash. For 17 years we have been fighting against class exploitation, the plundering and the destruction of nature, the capitalist development as a part of autonomous initiatives of the struggle. The history that we carry leaves us no choice but to remain faithful to the struggle.

Yet, there is one more thing. From the very first moment of the global spreading of the virus , Terra Incognita squat turned into a reference point for social solidarity by organizing since the first days the structure of mutual aid for the vulnerable and marginalized groups such as the homoless, immigrants, imprisoned ones, drug addicts, stray animals etc. An important goal is the re-construction of the structure if there is any need due to the new wave of spreading but mostly the way the state deals with the pandemic which leads to an unprecedented genocide with class characteristics.

Q: What is the ideal international solidarity for you? What is the role of anarchists in the global political framework through supporting the local struggles?

A: International solidarity is the greatest weapon among the repressed ones. It is the only weapon that we can bring forward against the omnipotence of our common enemy who is greedy for more blood day by day. International solidarity needs to not be used up on bureaucratic notices and references (and nothing more) regarding events that take place out of our scope of activities. International solidarity is about connecting the movements in practice and the strengthing of the struggle by building a global front of resistance against the authoritarianism of the state and the monopolistic capitalist exploitation. Keeping the in mind, internation solidarity is , for us, is the generalisation of local struggles and the construction of a single front of conflict- what some older comrades used to interpret as bringing the war into the western metropolitan areas (referring to the Vietnam war and the internationalist role of the western anti-war movements). To be more precise, international solidarity in the militia of Kurdish guerillas is, for example, either joining them in the front or transferring the war in our own areas by targeting the benefits of our common enemy – obviously with the use of critical thinking and respect towards their endeavour.

Q: After your eviction you called for international solidarity. What is possible to be done from other people in order to support your struggle?

A: We are going through the first wave of opression towards us with our squat being evicted and our disarmament since they confiscated a big part of our equipment, materials and archives of political context, as well as, the equipment of the printing collective. Despite these, after the passing of the first 48 hours without anyone being arrested and the ending of the searches followed by the sealing and the guarding of the building, we are now waiting for any possible persecutions. As we mention in our political statement we do not consider ourselves as the center but, on the contrary, as a part of more general repression against the people and the choice of continuously fighting against the state without comprosing. Our goal is to prove in practice that our struggle is common and knows of no borders.

By striking Terra we realize that they strike the choice of fighting itself, consequently, we believe that solidarity is about not allowing any more space to our enemy. During these hard times we should manage to build bridges of communication and support the fights that each and every one is giving. We call for every comrade to develop his/her critical thinking and take up his/her responsibility against the repression. The repressive mechanisms will eventually be defeated the moment we prove that a strike against one of us is the cause for multiplying our resistance and the reasons to declare war. We are not able to provide you with any guidelines since we follow a mindset that does not prioritize or distinguishes the importance of the means and tools of the struggle. From a statement of solidarity and a slogan from the areas of conflict until an attack done in solidarity, the messages we receive make us feel stronger and more determined for the future. From our trenches we can certainly promise you one thing; Terra will forever be a squat.

With respect and solidarity to your own struggles Terra Incognita squat

Διεθνιστική αλληλεγγύη από τον κοινωνικό χώρο De Muiterij (NL)

Φωτογραφιες απο παρεμβάσεις με πανο, στένσιλ και αφισες στην πόλη του Άμστερνταμ, από τις συντρόφισσες και τους συντρόφους που συμμετέχουν στον κοινωνικό χώρο De Muiterij.
 
 

Οι καταλήψεις είναι η βάση της οργάνωσης του μαχητικού αγώνα

Φαντάζει ακατόρθωτο σε λιγοστές γραμμές να συμπυκνώσει κανείς τους λόγους για τους οποίους επιλέγει να χτίσει τις αντιστάσεις του απέναντι στην κυριαρχία του κράτους, του καπιταλισμού αλλά και κάθε εξουσίας , πάνω σε κατειλημμένα θεμέλια. Και αυτό γιατί θα πρέπει να περιγράψουμε κάθε στιγμή που βιώνουμε μέσα στα σπίτια του αγώνα. Εκεί που η πόρτα κλείνει και αφήνει πίσω της τη μιζέρια και την αλλοτρίωση της καθημερινότητας. Σήμερα βρισκόμαστε ανάμεσα σε συντρόφισσες και συντρόφους που μέσα από τις δικές τους ιδιαίτερες εμπειρίες αγώνα, επικαιροποιούν το πρόταγμα της κατάληψης στο εδώ και στο τώρα. Διαφορετικές εμπειρίες αγώνα, διαφορετικοί δρόμοι, που όμως έχουν κοινή αφετηρία για όλους μας: δε συμβιβαζόμαστε με τίποτα λιγότερο από τα πάντα γι αυτό και θα καταλάβουμε ότι μας ανήκει. 

Υπερασπιζόμαστε αδιάλλακτα ως συλλογικότητα εδω και σχεδόν 17 χρόνια την επιλογή της κατάληψης ως μέσο οργάνωσης του αντικρατικού αγώνα, ως σημείο αναφοράς και συνάντησης των αγωνιζόμενων, ως τόπο έκφρασης και δημιουργικότητας μακριά και ενάντια στο εμπόρευμα, ως ορμητήριο ρήξης και σύγκρουσης με τους μηχανισμούς καθυπόταξης της ελευθερίας. Και αυτό γιατί πολύ απλά, οι ανάσες ελευθερίας δεν εξαγοράζονται, κατακτιούνται με αγώνες.

17 χρόνια πίσω λοιπόν η Terra (όπως και η Υφανέτ λίγο πιο μετά) αποτέλεσε την οχύρωση του αντιεξουσιαστικού κινήματος που αναζητούσε σταθερά σημεία αναφοράς και έκφρασης της αναρχικής θεωρίας και πράξης μετά τα γεγονότα της συνόδου κορυφής του 2003 και του κινήματος αλληλεγγύης και υπεράσπισης των συλληφθέντων από τις συγκρούσεις της αντισυνόδου και του κινήματος ενάντια στην παγκοσμιοποίηση. Ακολούθησαν χιλιάδες στιγμές αγώνα, εκατοντάδες συντρόφισσες και σύντροφοι που πέρασαν το κατώφλι της κατάληψης κα συναντήθηκαν μαζί μας. Από τότε πολλά έχουν αλλάξει όμως το πρόταγμα για μας παραμένει αναλλοίωτο.

Και φτάνουμε σήμερα που ο κλοιός στενεύει γύρω μας. Μετράμε απώλειες, χάνουμε έδαφος, οπισθοχωρούμε. Αυτή είναι η κρίσιμη στιγμή που δημιουργεί δεκάδες ερωτήματα. Πως προχωράμε. Αλλάζουμε στρατηγική; Πόσες διώξεις μπορούμε να αντέξουμε; Πόσα δικαστήρια μας περιμένουν; Μήπως να προσαρμοστούμε στη νέα συνθήκη; Χωρίς σημεία αναφοράς πως θα οργανώσουμε τις αντιστάσεις μας; Μετά τις καταλήψεις τι; Εμείς με συντροφικότητα αλλά πάνω απ’ όλα σεβασμό στις επιλογές αγώνα του καθενός, θα πούμε πως η απάντηση βρίσκεται στα πεδία του ίδιου του αγώνα. Δεν μας οδήγησε στην κατάληψη ο εκβιασμός του ενοικίου και μονο, αλλά ο εκβιασμός του κράτους για νομιμοποίηση της αντιπαράθεσης.

Η κατάληψη για μας από την αρχή αποτελεί ρήξη με τον κόσμο της εξουσίας και της καταστολής. Ανοίξαμε την πόρτα της Terra κλείνοντας αυτή της ιδιοκτησίας, του συμβιβασμού και της νομιμότητας. Ανοίξαμε τα παράθυρα ενός κτιρίου που σάπιζε από την εγκατάλειψη και την αδιαφορία για να ξεχειλίσει όλος ο θυμός και η οργή μας για την αδικία και την εκμετάλλευση που καταλαμβάνει όλο και περισσότερο χώρο γύρω μας. Καί κάθε φορά που βγάζαμε μπάζα ξεπηδούσαν από κάτω τα γέλια μας. Τα γέλια της παιδικότητας που ξαναβρήκαμε μέσα στην κατάληψη μας. Από την πρώτη μέρα καταθέσαμε πως υπερασπιζόμαστε την οργάνωση της αδιαλλαξίας της  αξιοπρέπειας. Από τότε δεν άλλαξε τίποτα. Τώρα περισσότερο από ποτέ καλούμαστε να σταθούμε στο ύψος των επιλογών μας. 

Ότι και να πούμε κανένας δε θα καταλάβει πως νιώθουμε που αυτή τη στιγμή δε μπορούμε να βαδίσουμε μέσα στο έδαφος μας, επειδή μια στοίβα σκουπίδια στέκεται απέξω. Όμως οφείλουμε να είμαστε ειλικρινείς με τις εαυτές μας και τις επιλογές μας. Τίποτα δεν κερδήθηκε χωρίς απώλειες. Αν δεν είμαστε έτοιμοι να χάσουμε πράγματα τότε δεν είμαστε αποφασισμένες να διεκδικήσουμε. Αν μέσα στο κίνημα επικρατήσει το κριτήριο της ασφάλειας πάνω από αυτό την αναγκαιότητα της σύγκρουσης,  τότε έχουμε ήδη νικηθεί. Οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες της κοινότητας καταλήψεων Κουκακίου μας το απέδειξαν πολύ καλά αυτό υπερασπιζόμενοι μαχητκά τα εδάφη τους, γι αυτό και έχουν την αμέριστη αλληλεγγύη μας στις δίκες που έρχονται.

Συντρόφισσες και σύντροφοι, δε θα έρθουν πιο εύκολες μέρες. Στον πόλεμο ποτέ δε μιλάς για εύκολες μέρες, όμως είσαι εκεί για να τις φτιάξεις. Η καταστολή θα σκληρύνει για όλους μας, θα δεχτούμε χτυπήματα, διώξεις, δικαστήρια και φυλακίσεις. Εμείς ως συλλογικότητα που υπερασπίζεται την πολύμορφη αντιπαράθεση με τον εχθρό έχουμε έναν και μοναδικό δρόμο προς την ανυποχώρητη ρήξη και στο τέλος γράφει κατάληψη Terra Incognita. Γιατί οι καταλήψεις δεν είναι κάτι ξεπερασμένο. Δε θα αποτελέσουν μια εικόνα του παρελθόντος. Θα παραμείνουν ζωντανές και παρούσες στις στιγμές αγώνα του παρόντος. Θα είναι εδώ να περιμένουν όσους και όσα θα έρθουν.

Είμαστε κομμάτι των σημείων αναφοράς του αναρχικού κινήματος. Είμαστε κομμάτι των πεδίων ζύμωσης ανεξούσιων συντροφικών σχέσεων ελευθερίας και ισότητας. Είμαστε κομμάτι των εργαστηρίων οργάνωσης του ανατρεπτικού αγώνα. Γι’ αυτό και δε μπορούν να μας τελειώσουν. Γιατί είμαστε αγκάθι στον κορμό της κοινωνίας που αντιστέκεται στην εξουσία και την υποταγή. Και το αγκάθι όταν το ακουμπήσεις, ματώνεις.

Ανακοίνωση για την απαγόρευση της πορείας αλληλεγγύης στις καταλήψεις στις 31-10

Το πρωί του Σαββάτου 31/10 πλήθος δυνάμεων καταστολής καταλαμβάνουν την πλατεία της Καμάρας αποτρέποντας την ανακοινωμένη συγκέντρωση αλληλεγγύης στις καταλήψεις, ενόψει της πανελλαδικής μέρας δράσεων υπεράσπισης των δομών του αγώνα που βρίσκονται στο στόχαστρο της καταστολής. Κλούβες και βανάκια ματατζήδων με παρατεταγμένες τις ομάδες σύλληψης, δίκυκλοι βασανιστές και ένοπλοι δολοφόνοι συνωστίζονται στο σημείο προσυγκέντρωσης για να κάνουν ξεκάθαρο σε όλους εμάς  πως δε θα αφήσουν κανέναν να αμφισβητήσει το μονοπώλιο της νόμιμης βίας του κράτους και των αφεντικών απέναντι στην πληττόμενη κοινωνική βάση που βρίσκεται διαρκώς στο στόχαστρο. Ας ετοιμαστούν λοιπόν να εισπράξουν το θυμό και την οργή μας. 

Από το πρωί δεκάδες συντρόφισσες και σύντροφοι που κατευθύνονταν προς τη συγκέντρωση, σπάζοντας τον φόβο που επιχειρεί να επιβάλλει το κράτος, επέλεξαν να πλαισιώσουν τα καλέσματα αλληλεγγύης και υπεράσπισης των καταλήψεων. Για πάνω από 2 ώρες περισσότεροι/ες από 250 συντρόφισσες και σύντροφοι στήριξαν τις ανοιχτές περιφρουρήσεις των καταλήψεων 111 και Mundo Nuevo, ως μια αντανακλαστική απάντηση στην απαγόρευση της διαδήλωσης. Κατά τη λήξη των περιφρουρήσεων οι μπάτσοι ξεκίνησαν ένα «πολιτισμένο» σόου αποτροπής της συγκέντρωσης προτρέποντας μέσα από μεγάφωνα τον κόσμο να συμμορφωθεί με τα μέτρα απαγόρευσης, επιχειρώντας να αποκλείσουν την κατάληψη 111 με διμοιρίες και μηχανοκίνητα τάγματα εφόδου.  

Η πρώτη μέρα εφαρμογής των νέων μέτρων που αφορούν την έξαρση της πανδημίας δείχνει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο τη στρατηγική της κρατικής διαχείρισης. Το μύθευμα της αποτροπής του συνωστισμού θα αποτελέσει το εργαλείο αναχαίτισης των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων που επιχειρούν να μπούν ανάχωμα στην ανασυγκρότηση του νεοφιλελευθερισμού. Συνωστισμός δεν είναι οι στοιβαγμένοι εργάτες στα σούπερ μάρκετ που θα βρεθούν σε εντατική έκθεση το επόμενο διάστημα, δεν είναι οι εργάτες στις βιομηχανικές μονάδες θανάτου, δεν είναι οι εργαζόμενες στον κλάδο της δημόσιας υγείας, δεν είναι οι φυλακισμένες στα κάτεργα και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, δεν είναι όλοι όσοι αποτελούν καθημερινά θυσία για να λαδώσουν τα γρανάζια του συστήματος. Συνωστισμός θα είναι όσοι και όσες θα αποφασίσουν να αναδείξουν τις αντιφάσεις της κρατικής διαχείρισης, να αμφισβητήσουν όσα μέτρα εντείνουν την ταξική εκμετάλλευση, να αντισταθούν στην θανατοπολιτική του κράτους και του κεφαλαίου, να αντεπιτεθούν.  

Ως συλλογικότητα, από την πρώτη στιγμή έξαρσης της κρατικής θανατοπολιτικής που αφορά τη διαχείριση της πανδημίας, αποφασίσαμε πως, μπροστά στην επίθεση που δεχόμαστε, αρνούμαστε να σιωπήσουμε και οφείλουμε να αυτοοργανώσουμε τις μικρές κα μεγάλες μας δυνάμεις. Η κατάληψή μας αποτέλεσε έναν ανοιχτό πνεύμονα συνάντησης όσων ασφυκτιούσαν από τον περιορισμό, ζύμωσης και οργάνωσης των αντιστάσεων μας. Μέσα από τη δημιουργία δικτύων αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας, τη σταθερή έκφραση δημόσιου αντίλογου που έσπαγε το μονοπώλιο της κρατικής προπαγάνδας αλλά και δράσεων αυτοάμυνας και υπεράσπισης των εκμεταλλευόμενων και αποκλεισμένων κοινωνικών ομάδων σπάγαμε καθημερινά στην πράξη τις απαγορεύσεις. Ακόμα και μετά την εκκένωση της κατάληψης, δε μας τελειώνει τίποτα και κανένας.  

Απέναντι στην καθημερινή αλλοτρίωση και την ένταση της εκμετάλλευσης, είμαστε τα κύτταρα της αντίστασης και της δημιουργίας. Απέναντι στην επιβαλλόμενη σιωπή θα παραμείνουμε ο εκκωφαντικός ήχος της καταιγίδας. Θα μείνουμε στους δρόμους, δίπλα στους αόρατους και τις αποκλεισμένες αυτού του κόσμου, δίπλα σε όσες στοχοποιεί το κράτος και το κεφάλαιο, δίπλα σε όσους αντιστέκονται στην μόνιμη πανδημία του κρατισμού και του καπιταλισμού. 

Μένουμε στους δρόμους 

Υπερασπιζόμαστε τις δομές του αγώνα που βάλλονται από την καταστολή 

Οργανώνουμε την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση 

Καμία ανακωχή-Έχουμε πόλεμο…   

Θέλουμε τη γειτονιά μας γεμάτη ζωή, όχι γεμάτη μαγαζιά, μπάτσους και μαφιόζους

Την Τετάρτη 21 Οκτώβρη, αγανακτισμένοι κάτοικοι και μαγαζάτορες της γειτονιάς μας πραγματοποίησαν συγκέντρωση διαμαρτυρίας ενάντια στην υποβάθμιση της περιοχής γύρω από την ρωμαϊκή αγορά. Οι ίδιοι αναφέρουν την εντεινόμενη εγκληματικότητα, το ναρκεμπόριο ακόμα και …τις ομοφυλοφιλικές περιπτύξεις όπως λένε που παρατηρήθηκαν το τελευταίο διάστημα.Πίσω από την οργάνωση της συγκεκριμένης συγκέντρωσης βρίσκεται γνωστός μαγαζάτορας της περιοχής διάσημος για τις στενές επαφές που έχει με την αστυνομία και τη μαφία, ενώ στο πλευρό του συστρατεύθηκαν και πληθώρα τηλερουφιάνων που θέλαν να προβάλλουν τα συμφέροντά του ως μαζικά προβλήματα της γειτονιάς.

Ενάντια στην μετατροπή της περιοχής σε αστικό γκέτο συμφερόντων των τοπικών αφεντικών, της μαφίας αλλά και κάθε ψύγματος συντηρητισμού, την Παρασκευή πραγματοποιήσαμε παρέμβαση αντιπληροφόρησης στη γειτονιά μας με τρικάκια, κείμενα και αφίσες. Μια γειτονιά που όπως όλα τα τελευταία 17 χρόνια έτσι και τώρα θα την υπερασπιστούμε μέχρι τέλους ενάντια σε κάθε απόπειρα φίμωσης του λόγου και της παρουσίας κοινοτήτων ισότητας και αλληλεγγύης που αμφισβητούν στην πράξη το πολιτικό, επιχειρηματικό και μαφιόζικο κατεστημένο.

Ενάντια στην στρατοπέδευση μπάτσων, μαφιόζων και αφεντικών στη γειτονιά μας

Όλοι και όλες στους δρόμους Σάββατο 31/10, 13:00 Καμάρα

Κατειλημμένο κέντρο αγώνα Σχολής Θεάτρου

Σήμερα το πρωί δεκάδες συντρόφισσες και σύντροφοι προχωρήσαμε στην συμβολική κατάληψη της σχολής Θεάτρου του ΑΠΘ για να δημιουργήσουμε τη στέγη οργάνωσης μια μέρας αφιερωμένης στον αγώνα για την υπεράσπιση και την αλληλεγγύη στις καταλήψεις που βρίσκονται στο στόχαστρο της κατασταλτικής πολιτικής του κράτους το τελευταίο διάστημα.

Καλούμε τον κόσμο να πλαισιώσει τις δράσεις της κατειλημμένης σχολής Θεάτρου:

12:00 Μικροφωνική αλληλεγγύης στις καταλήψεις με τοποθετήσεις συντροφισσών και συντρόφων από τις καταλήψεις Rosa Nera (Χανιά), Κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου (Αθήνα), Βανκούβερ Απάρτμαν (Αθήνα), Δερβενίων (Αθήνα), Rigaer94 (Γερμανία)

15:00-17:00 Σεμινάριο αυτομόρφωσης με θέμα τις τεχνικές αυτοάμυνας-αυτοπροστασίας

19:00 Εκδήλωση για τις καταλήψεις ως πρόταγμα αγώνα στο σήμερα. Μια συζήτηση για τις καταλήψεις ως βάση οργάνωσης του μαχητικού αγώνα (κατάληψη Terra Incognita), ως μέσο μετάδοσης του ελευθεριακού λόγου (ελεύθερο κοινωνικό ραδιόφωνο 1431am) και ως στεγαστική λύση (καταληψίες στέγης Καστρόπληκτων).

Καθόλη τη διάρκεια της μέρας στον χώρο θα υπάρχουν πάγκοι με έντυπα, βιβλία και μπροσούρες ανατρεπτικού λόγου και ελευθεριακής έκφρασης, distro diy μουσικής και fanzine.

Επίσης στον χώρο τηρούμε τους ατομικούς κανόνες υγειονομικής προστασίας χωρίς να βάζουμε σε κίνδυνο εμάς και τους γύρω μας.

Αλληλεγγύη στις καταλήψεις που δέχονται επίθεση

Όλοι και όλες στη Διαδήλωση αλληλεγγύης το Σάββατο 31/10, 13:00 Καμάρα

Κατάληψη Σχολής Θεάτρου

Μηχανοκίνητη πορεία αλληλεγγύης στις καταλήψεις

Το πρωί του Σαββάτου 24 Οκτώβρη συντρόφισσες και σύντροφοι της ανοιχτής συνέλευσης αλληλεγγύης στην κατάληψη Terra Incognita, πραγματοποίησαν προπαγανδιστική μηχανοκίνητη πορεία ενόψει της κεντρικής διαδήλωσης αλληλεγγύης στις καταλήψεις και τις δομές του αγώνα που δέχονται επίθεση όλο αυτό το διάστημα. Η πορεία ξεκίνησε από το Πολυτεχνείο του ΑΠΘ με κατεύθυνση πρώτα την κατάληψη Terra Incognita που βρίσκεται ακόμη υπό καθεστός ομηρίας με τα ένστολα σκουπίδια να στρατοπεδεύουν έξω από το κτίριο. Ακολούθησε στάση στην κατάληψη Mundo Nuevo και την 111, ενώ στη συνέχεια οι συντρόφισσες και οι σύντροφοι κινήθηκαν προς τα ανατολικά της πόλης όπου βρίσκονται οι καταλήψεις Φάμπρικα Υφανέτ και Κοινωνικό Κέντρο Αγώνα Τούμπας. Τελικό σταθμό αποτέλεσαν οι καταλήψεις ΕΚΧ Σχολείο για τη Μάθηση της Ελευθερίας και Libertatia. Οι δράσεις για την αλληλεγγύη και την υπεράσπιση των καταλήψεων συνεχίζονται στους δρόμους.

Αλληλεγγύη στις εστίες αγώνα που δέχονται επίθεση
Η Terra θα μείνει κατάληψη για πάντα
Όλες και όλοι στους δρόμους Σάββατο 31-10, 13:00 Καμάρα