Τετάρτη 15/6, 9:00 Δικαστήρια Θεσ/νίκης-Συγκέντρωση αλληλεγγύης στις συλληφθείσες/έντες της πανελλαδικής πορείας της 15/1

Ξημερώματα παραμονής πρωτοχρονιάς πλήθος αστυνομικών δυνάμεων αποκλείει το πανεπιστημιακό campus του ΑΠΘ και ξεκινάει την επιχείρηση εκκένωσης της κατάληψης του Βιολογικού. Εισβάλλουν στο χώρο μας και αφού πραγματοποιούν έρευνες ξεκινούν τις εργασίες κατεδάφισης μέρους της κατάληψης υπό το πρόσχημα δημιουργίας βιβλιοθήκης – με το χώρο μας βέβαια να φωτογραφίζεται ως αίθουσα αναμονής. Για 34 συνεχόμενα χρόνια η κατάληψη του Βιολογικού αποτελούσε πνεύμονα ελευθερίας μέσα στην αστική και εξουσιαστική ασφυξία. Δεκαετίες ολόκληρες ο χώρος είχε γεννήσει και στεγάσει πολιτικές και πολιτιστικές συλλογικότητες, δομές αντίστασης, αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας, αγώνες και αντιστάσεις τόσο εντός όσο και εκτός της πανεπιστημιακής κοινότητας.

Ένα κύμα αλληλεγγύης ξεκίνησε με παρεμβάσεις και δράσεις αντιπληροφόρησης με αποκορύφωμα την πανελλαδική πορεία αλληλεγγύης στις καταλήψεις και υπεράσπισης του στεκιού στο Βιολογικό στις 15/1. Ή θα νικούσε ο φόβος ή το δίκιο. Και το δίκιο στάθηκε ψηλότερα ακόμη μια φορά. Πάνω από 1000 διαδηλωτές/ριες έσπασαν στο δρόμο την τρομοκρατία, υπερασπιζόμενοι/ες στην πράξη τις καταλήψεις που βρίσκονται στην αιχμή του δόρατος της καταστολής. Μετά το τέλος της πορείας ακολούθησαν συγκρούσεις με τα ένστολα μιάσματα, τα οποία και εξαπέλυσαν ένα πρωτοφανές ανθρωποκυνηγητό σε όλη την πόλη για να πραγματοποιήσουν δεκάδες προσαγωγές, εκ των οποίων οι 23 μετατράπηκαν σε συλλήψεις.

Μπροστά μας βρίσκεται ακόμα μια φορά η πρυτανεία του ΑΠΘ που τα τελευταία χρόνια τείνει να αποτελέσει το νέο στρατηγείο της αστυνομίας στην πόλη με τρανό παράδειγμα τα γεγονότα που εκτυλίσσονται τους τελευταίους μήνες με την εγκατάσταση των ΜΑΤ και των ασφαλιτών μέσα και έξω από το campus και τη βίαιη καταστολή απέναντι στον κόσμο του αγώνα που οξύνεται μέσα από νέα χτυπήματα, ξυλοδαρμούς και συλλήψεις όσων επιδιώκουν να σπάσουν στην πράξη το φόβο και αντιστέκονται στην κανονικοποίηση της δυστοπίας.

Κάτω τα ξερά σας από τις καταλήψεις και τον κόσμο του αγώνα

Τετάρτη 15/6, 9:00 Δικαστήρια Θεσ/νίκης – Συγκέντρωση αλληλεγγύης στις συλληφθείσες/έντες της πανελλαδικής πορείας της 15/1

6-7/5: 2ήμερο οικονομικής ενίσχυσης για τον αγώνα υπεράσπισης του στεκιού στο Βιολογικό

2ήμερο οικονομικής ενίσχυσης για τον αγώνα υπεράσπισης του στεκιού στο Βιολογικό

Παρασκευή 6/5, 21:00 – cocktail punk bar

Σάββατο 7/5, 15:00 – vegan κουζίνα (Room39) + bazaar βιβλίου-βινυλίου και διάθεση έντυπου υλικού + bar

18:00 εκδήλωση – Ιστορική αναδρομή της κατάληψης “Στέκι στο Βιολογικό”, παρουσίαση των ομάδων που στεγάζονταν στην κατάληψη:

  • Ταμείο αλληλεγγύης φυλακισμένων και διωκόμενων αγωνιστ(ρι)ών:πολιτική-ηθική-υλική στήριξη πολιτικών κρατουμένων
  • κατάληψη Terra Incognita
  • αυτοοργανωμένη συναυλιακή ομάδα Biologica

*Θα ακολουθήσει συζήτηση για το D.I.Y. και την αντικουλτούρα

Μία σύντομη ενημέρωση για τις κλήσεις για προκαταρκτική εξέταση που αφορούν την εκκένωση της κατάληψης Terra Incognita

 
 
Στις 14/2 καλεστήκαμε, από την κρατική ασφάλεια, μαζί με άλλους συντρόφους για προκαταρκτική εξέταση στις 23/2 ως “ύποπτοι” να δώσουμε εξηγήσεις σχετικά με τη δικογραφία που αφορά την εκκένωση της κατάληψης Terra Incognita, που έγινε στις 17/8 του 2020. Είναι μία νέα κατασταλτική κίνηση που έρχεται να προστεθεί μετά τις συλλήψεις (της 8/2), για τον εμπρησμό του ΙΕΘΠ, της συντρόφισσας Γ.Βούλγαρη, του συντρόφου Θ.Χατζηαγγέλου (μέλους της συλλογικότητάς μας) και του συντρόφου Π.Καλαϊτζή που διώκεται πολιτικά από μια στημένη υπόθεση της αντιτρομοκρατικής, λόγω των προσωπικών του σχέσεων. Το πρωί της Δευτέρας 14/2 μετά την εξαναγκαστική λήψη DNA του συντρόφου Θ.Χατζηαγγέλου ενημερωνόμαστε ότι καλέστηκε σε νέα ανάκριση σχετικά με τη δικογραφία την εκκένωσης της κατάληψης. Τις επόμενες μέρες άρχισαν να στέλνονται κι άλλες κλήσεις σε διάφορα άτομα. Η ογκοδέστατη δικογραφία εμπεριέχει κατηγορίες  για κατασκευή και κατοχή εκρηκτικών υλών, συμμορία, πλαστογραφία, κλοπή ηλεκτρικής και κάθε άλλης μορφής ενέργειας, περί φωτοβολίδων και πυροτεχνημάτων και νομοθεσία περί όπλων – οπλοχρησία σε συνδυασμό με άλλο έγκλημα. Στις 23/2 πήραμε προθεσμία για 9/3, καθώς η δικογραφία δεν είχε δοθεί καν στους ίδιους τους δικηγόρους για να έχουμε μια πλήρη ενημέρωση των “στοιχείων”, και στις 9/3 κατατέθηκαν τα υπομνήματα παρουσία των δικηγόρων.
Μέσα στα άτομα που καλέστηκαν, πέρα από κάποια που συμμετέχουμε στην συλλογικότητα, είναι και άτομα που δεν είχαν κάποια ενεργή συμμετοχή στην κατάληψη και κάποια άλλα που συμμετείχαν κατα καιρούς σε διάφορες άλλες ομάδες.
Βλέπουμε λοιπόν, για ακόμη μία φορά το κράτος να τυλίγει σε μία κόλλα χαρτί ανθρώπους που απλά επέλεξαν να στηρίξουν ανοιχτές διαδικασίες και εκδηλώσεις της κατάληψης με την παρουσία τους, με μόνο στοιχείο το αποτύπωμά τους σε κάποια κινητά αντικείμενα. Ποινικοποιείται δηλαδή πλέον και η παρουσία σε έναν ανοιχτό πολιτικό χώρο όπου οργανώνονταν εκδηλώσεις, κουζίνες, συγκεντρώσεις, workshops και πολλά άλλα. Ποινικοποιείται η έμπρακτη στήριξη της κατάληψης σε περιφρουρήσεις απέναντι σε κρατικές και παρακρατικές  επιθέσεις. Ποινικοποιείται η ίδια η έννοια της κατάληψης ενός κτιρίου και το ίδιο το κίνημα που επιλέγει να στηρίζει την ύπαρξη τέτοιων δομών και την σημασία αυτών μέσα σε ένα σύστημα που καθημερινά μας στερεί ότι έχουμε κερδίσει με αγώνες όλα αυτά τα χρόνια.
Δεν θα επιλέξουμε να πούμε για χιλιοστή φορά τί σημαίνουν για εμάς οι καταλήψεις και πόσο σημαντική θεωρούμε την ύπαρξή τους μέσα σε έναν κόσμο που βυθίζεται στη φτώχεια, την ανεργία, τους θανάτους και τις αυτοκτονίες από αδιέξοδα. Μέσα σε μια αλλοτριωμένη ζωή όπου κυριαρχεί η εξατομίκευση, το χρήμα, το εμπόρευμα, ο ανταγωνισμός και η καβάτζα προτάσσουμε τις καταλήψεις ως ένα μέσο μιας μικρής αλλά σημαντικής “απελευθέρωσης” της ζωής.
Τα κτίρια ανακαταλαμβάνονται. Οι δομές ξαναχτίζονται. Οι σχέσεις και οι ζυμώσεις που συντελούνται μέσα σε αυτά δεν μπορούν ποτέ να κατασταλούν από κανένα κράτος, κανέναν μπάτσο και καμία εξουσία.
Αυτό που έχει σημασία είναι η συνέχιση του αγώνα απέναντι στο κράτος, το κεφάλαιο και κάθε εξουσία. Αγώνας που θα συνεχίζεται όσο συνεχίζει να υπάρχει στις καρδιές και στα μυαλά μας η ιδέα της ελευθερίας και της αναρχίας.
Το μόνο που έχουμε να δηλώσουμε είναι ότι ήμασταν και είμαστε αμετανόητοι/ες καταληψίες!
 
Οι καταλήψεις είναι το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του αγώνα για την ελευθερία
Και εμείς είμαστε σάρκα από τη σάρκα τους
Τίποτα δεν τελείωσε, όλα συνεχίζονται

 

A brief update on our preliminary examination calls regarding the eviction of Terra Incognita squat

On 14th of February the state security called us together with other comrades for a preliminary examination on 23rd of February as “suspects” to explain ourselves regarding the case file of Terra Incognita squat getting evicted on 17/8/2020. This is a new repressive movement that comes to be added after the arrests on the 8th of February, with 3 of our companions G. Voulgari, Panos Kalaitzis and Th. Chatziaggelou (member of our collective) getting arrested after the arson attack at the FNRR (Foundation for National and Religious Reflection). On the 14th of February, after the forced DNA collection of our comrade Th. Chatziaggelou, we are informed that he was called for a new interrogation process regarding the eviction of Terra Incognita squat. In the following days, other calls were sent to people. The voluminous case file contains charges for making and possessing explosives, forming a gang, forgery, theft of electricity and any other form of energy, flares and fireworks and the legislation on weapons – use of weapons in combination with another crime. We got a deadline for the 9th of March, as the case file had not even been given to the lawyers themselves to have a full update of the “data”, and on that date the memorandums were submitted in the presence of the lawyers.Between the people that have been called there are some members of our collective, but there are, also, people that did not actively participate in the squat and others that used to participate in other collectives during the years.

We come to witness once again how the state targets the people who chose to support open assemblies and events of the squat with their presence while using their fingerprints on some items as the only evidence to justify this attack. To make it clear, now they target people only because of their presence in an open political space where events, solidarity kitchens, manifestations, workshops and so much more were taking place. They target people who practically supported the squat against any type of attack. They criminalize the concept of the squat itself, the movement that chooses to support the existence of such structures and those underly their importance in a system which constantly takes away everything that we have won through years of struggling.

We will not state again what the meaning of squats is for us, and how highly we value their existence in a world that is full of poverty, unemployment, death, and suicides due to dead ends. In an alienated life where personalization, money, commodification, competition, and “backups” thrive, we defend squats a means of small yet important “liberation” of life.

Building can be reoccupied. Structures can be rebuilt. Our relationships and bonds that have created because of them cannot be repressed by any state, cop or power. What matters is the continuation of the struggle against the state, the capital and power. A struggle that will be continued as long as we carry in our hearts and minds the ideas of liberation and anarchy.

All we have to say is that we were and are unrepentant squatters!

Squats are the past, the present and the future of the struggle for liberation

And we are flesh of their flesh

Nothing is over, everything continues

 

28/2/2004 : Θ. Χατζηαγγέλου – Η αληθινή ζωή είναι ένα σύνολο κατειλημμένων στιγμών

Γυρίζοντας το χρόνο 18 χρόνια πίσω, ένα πλήθος συντροφισσών και συντρόφων γεμάτο όνειρα, σχέδια και περισσή αποφασιστικότητα για ζωή, άνοιξε μια πόρτα που πίσω της έκρυβε τα σκαλιά που βημάτιζαν προς την ουτοπία. 18 χρόνια χαράς και λύπης, θυμού και οργής, συντροφικότητας και αλληλεγγύης. 18 χρόνια φωτιάς.

Η κατάληψη Terra Incognita είναι κάτι πολύ περισσότερο από μία συλλογικότητα, από ένα απελευθερωμένο σπίτι. Είναι το ζωντανό κομμάτι της ιστορίας, των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων, είναι το μελάνι στις σελίδες της ριζοσπαστικής μνήμης ενός ρεύματος που επιμένει να συγκρούεται. Ήταν, είναι και θα παραμείνει αδιάλλακτα ένα ανάχωμα της αναρχίας.

18 χρόνια μετά, η αιχμαλωσία μου αποτελεί μέρος ενός διακηρυγμένου πολέμου φθοράς απέναντι στην ομάδα μας. Η εκκένωση του σπιτιού μας, οι προσαγωγές και συλλήψεις μελών της συλλογικότητάς μας σε παρεμβάσεις, η εκ νέου εκκένωση και το γκρέμισμα του βιολογικού, οι συλλήψεις κατα τη διάρκεια της μάχης για την υπεράσπιση των επιλογών αγώνα στο στέκι του Χημικού και την πανελλαδική πορεία για τις καταλήψεις, η επιχείρηση της αντιτρομοκρατικής προς το πρόσωπό μου, καθώς και των δύο άδικα προφυλακισμένων συντρόφων μου και τέλος και πιο βασικό η ενεργοποίηση της δικογραφίας για την εκκένωση της Terra, που αποτελούσε μέχρι τώρα “την ωραία κοιμωμένη” της καταστολής, δεν είναι τίποτε άλλο πέρα από την καταδιωκτική απελπισία μπροστά στην αδιαλλαξία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Ένα σύστημα καταδικασμένο σε διαρκή αδιέξοδα, μία κυβέρνηση που βηματίζει στην απολυτότητα της απελπισίας και ένας στρατός που κατέχει το μονοπώλιο της “νόμιμης” βίας, δεν αποτέλεσαν ποτέ κοινωνικά, πολιτικά, μα πάνω απ’όλα ηθικά την ικανή και αναγκαία συνθήκη για να επιβληθούν στο δίκιο του αγώνα για ισότητα, αυτοδιάθεση και ελευθερία. Ενάντια στην ηθική παρακμή, την πολιτισμική αλλοτρίωση και τα αξιακά τέλματα. Το δίκιο του αγώνα για να λέγεσαι άνθρωπος.

18 χρόνια μετά, το σημείο μηδέν βρίσκει το σώμα μου αιχμάλωτο πίσω από κάγκελα και τείχη. Εκεί όπου και ο ήλιος έχει πάνω του χαρακιές από έναν ουρανό ντυμένο με συρματοπλέγματα. Και όμως η καρδιά μου βρίσκεται κάθε στιγμή στο πλευρό αυτών των ανθρώπων, πλάι στους οποίους η αναρχία δεν αποτέλεσε πολιτική ορολογία αλλά συνθήκη ζωής. Εκεί όπου η συντροφικότητα, η αγάπη και η αλληλεγγύη είναι όροι συνοδοιπορίας στα μονοπάτια της ανατροπής.

Και θα’ρθουν χρόνια δύσκολα. Θα περιφέρετε τα σώματά μας στα δικαστήρια και τις φυκαλές, θα ακούμε καταδίκες, το μπετό θα ψηλώνει γύρω μας κλέβοντας κάθε ανάσα ελευθερίας. Κι όμως κάθε φορά που θα συναντιούνται τα βλέματά μας σε συγκεντρώσεις αλληλεγγύης και αίθουσες επιβολής της αστικής νομιμότητας, θα σας κυριεύει ο ίδιος τρόμος. Κρατώντας σφιχτά τα σιδηροδέσμια χέρια μας, πιο αποφασισμένοι από ποτέ, θα στεκόμαστε γεμάτοι περηφάνια για το παρελθόν και το παρόν μας, υποσχόμενοι ένα αλύγιστο μέλλον.

Φτιαγμένοι από το κράμα του κατειλημμένου χώρου και χρόνου, με ένα συλλογικό χαμόγελο γεμάτο θυμό και οργή για όσα μας στερούν, θα βρισκόμαστε στην πρώτη γραμμή για να θυμίζουμε πώς ηχεί η καταιγίδα. Κάτω τα ξερά απ’όσους στοχοποιούνται για την εκκένωση της κατάληψης Terra Incognita. Δύναμη στα μέτωπα αντίστασης εντός και εκτός των τειχών. Τα σημάδια προμηνύουν θύελλα.

18 χρόνια μετά αμετανόητος καταληψίας

Θάνος Χατζηαγγέλου

Δ πτέρυγα Κορυδαλλού, 28/2/2022

css.php