Οι καταλήψεις δεν είναι παρελθόν, είναι το παρόν και το μέλλον του αγώνα για την ελευθερία

Τη Τρίτη 14/9 δικάζονται οι σύντροφοι/ισσες από την πρώτη εκκένωση της κατάληψης Ματρόζου στο Κουκάκι τον Μάρτιο 2018 και αντιμετωπίζουν μια σειρά από πλημμεληματικές κατηγορίες. Κατά την ίδια επιχείσηση εκκενώθηκαν και οι καταλήψεις Ζαίμη 11 και Gare, οι πρώτες εκκενώσεις επι διακυβέρνησης Σύριζα. Λίγο καιρό αργότερα συντρόφισσες/οι προχώρησαν σε ανακατάληψη του κτιρίου στην Ματρόζου, όπου ακολούθησε μια τεράστια επιχείρηση/πολιορκία των μπάτσων απέναντι σε μια μαχητική υπεράσπιση του κτιρίου που ξεφτύλισε τις δυνάμεις καταστολής παρά το ξύλο, τα χημικά και τις συλλήψεις.

Η κοινότητα καταλήψεων Κουκακίου αποτέλεσε ένα ζωντανό κομμάτι του κινήματος που δε δέχτηκε καμία διαπραγμάτευση, γι αυτό και βρέθηκε πολύ σύντομα στην αιχμή του δόρατος της καταστολής και χτυπήθηκε επανειλημμένα.

Μέσα σε ένα κόσμο γεμάτο κανόνες και συμβάσεις, εκεί όπου τα θέλω πνίγονται στα πρέπει, οι καταλήψεις έρχονται να απαλλοτριώσουν τον κλεμμένο  χώρο και  χρόνο. Έρχονται να δώσουν τη δυνατότητα να πραγματοποιήσουμε όλα όσα φαντάζουν αδύνατα. Οι καταλήψεις δεν είναι ο αυτοσκοπός, είναι η ευκαιρία. Η ευκαιρία να στεγάσεις ότι πιο κρυφό έχεις. Εδάφη απελευθερωμένα από τα δεσμά της εξουσίας, χωρίς κανόνες και νόμους, χωρίς τα κυρίαρχα πρότυπα και την αλλοτρίωση. Χωρίς την εξουσιαστική επιβολή και τις επιτελέσεις της.

Οι καταλήψεις δεν είναι νεκρά ντουβάρια. Είναι η έμπρακτη δυνατότητα του καθενός από εμάς να εκφραστεί ελεύθερα, να δημιουργήσει, να διαμορφώσει την προσωπικότητά του, να διασκεδάσει, να αισθανθεί, να ζήσει έξω και ενάντια στη κυρίαρχη κανονικότητα που έχει επιβληθεί από την εξουσία.

Οι καταλήψεις είναι η στέγη των επιλογών αγώνα που έχει κάνει ο καθένας από εμάς και τίποτα παραπάνω. Γι’ αυτό και οφείλουν να ξεπερνούν το ρόλο της νησίδας ελευθερίας και να αποτελούν ορμητήριο ενάντια στο υπάρχον. Και η υπεράσπισή τους δεν είναι κάτι άλλο από την υπεράσπιση του ίδιου του αγώνα για την ατομική και συλλογική απελευθέρωση, για την Επανάσταση και την Αναρχία.

Ως συλλογικότητα υπερασπιζόμαστε αδιάλλακτα εδω και σχεδόν 17 χρόνια την επιλογή της κατάληψης ως μέσο οργάνωσης του αντικρατικού αγώνα, ως σημείο αναφοράς και συνάντησης των αγωνιζόμενων, ως τόπο έκφρασης και δημιουργικότητας μακριά και ενάντια στο εμπόρευμα, ως ορμητήριο ρήξης και σύγκρουσης με τους μηχανισμούς καθυπόταξης της ελευθερίας. Αν και μας εκκένωσαν, αν και κρατάνε ακόμα δέσμιο το έδαφός μας, τώρα περισσότερο από ποτέ νιώθουμε την αναγκαιότητα να διεκδικήσουμε ότι μας αρπάζουν.

Αλληλεγγύη στις συντρόφισσες/ους που δικάζονται για την πρώτη εκκένωση της κατάληψης Ματρόζου

10,100 1000άδες καταλήψεις ενάντια σε έναν κόσμο οργανωμένης σήψης

ΝΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΟΥΜΕ ΤΟ ΣΚΟΠΕΥΤΗΡΙΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥΣ

Εδώ και 2 χρόνια, οι δημόσιοι χώροι, πάρκα και πλατείες, μετατράπηκαν σε αποστειρωμένες ζώνες από την αστυνομοκρατία και τα περίφημα πρωτόκολλα υγείας του κράτους. Εκεί που η δραστηριοποίηση του ανθρώπου, τον καθιστά κοινωνικό και πολιτικό ον, εκεί που ικανοποιούμε τις ανάγκες μας για συναναστροφή και επικοινωνία, εκεί ακριβώς στρατοπέδευσε ο φόβος παρέα με την αστυνομία, ορθώθηκαν φραγμοί, μπήκαν λουκέτα και πρόστιμα. Και ενώ το κράτος επιχειρούσε να ελέγξει πλήρως την κοινωνική ζωή, ιεραρχούσε τις βασικές μας ανάγκες σε 6 κουτάκια επιβάλλοντας τον καταστροφικό εκβιασμό του “δουλειά-κατανάλωση-εγκλεισμός”.

Η παρουσία μας σε πλατείες/πάρκα βαφτίστηκε υγειονομικός κίνδυνος και όλοι-ες μας δυνάμει φορείς μόλυνσης. Η ζωή μας μετατράπηκε σε μια ναρκοθετημένη ζώνη με διαρκείς εντολές προς εμπέδωση στις κινήσεις, τις προτιμήσεις, τα μυαλά μας. Οι “συνηθισμένοι” ανθρώπινοι στόχοι της ΕΛ.ΑΣ (μετανάστες-με ή χωρίς χαρτιά-, εκδιδόμενες γυναίκες, νέοι με ‘‘αποκλίνουσα” συμπεριφορά/εμφάνιση, διαδηλωτές) γενικεύτηκαν και η καθολική καταστολή στόχευσε όσους διασκέδασαν, πολιτικοποιήθηκαν ή απλά αξιοποίησαν πάρκα και πλατείες ως αντίδοτο στον ασφυκτικό εγκλεισμό. Η ανάδυση μιας κοινωνίας-υγειονομικό στρατόπεδο όπου οι δημόσιοι χώροι έπρεπε να περιφραχθούν ως τόποι-λοιμοκαθαρτήρια, μετέτρεψε την απειθαρχία μας σε απειλή για την δημόσια υγεία-ασφάλεια.

Μήνες μετά την αστυνομική επιχείρηση “Καθαρές Πλατείες” στις γειτονιές (Αγ.Παρασκευή, Κυψέλη, Παγκράτι) και την προπαγάνδα περί κορονοπάρτι, συμπεραίνουμε ότι η υγειονομική εκστρατεία φόβου είναι ένα ακόμη όχημα για να καταστεί ο δημόσιος χώρος προσβάσιμος μόνο προς οικονομική εκμετάλλευση. Αίροντας την δυνατότητα καθολικής οικειοποίησης των δημόσιων χώρων από την κοινωνία, διαμορφώνεται συγκεκριμένο πλαίσιο αποδεκτών ή μη κοινωνικών συμπεριφορών σ’αυτούς ενώ οι κυρίαρχες εξουσίες οργανώνουν την επικείμενη κατάληψη των δημόσιων χώρων από τα επιχειρηματικά συμφέροντα.

Στις ανατολικές συνοικίες αποδείχτηκε περίτρανα ότι η οικειοποίηση των δημόσιων χώρων είναι άκρως θεραπευτική για την σωματική/ψυχολογική υγεία μας αλλά και χρήσιμη για την αμφισβήτηση της κρατικής διαχείρισης της ζωής μας. Σκοπευτήριο, Πανεπιστημιούπολη, άλσος Παγκρατίου, Υμηττός, πάρκα του Βύρωνα: ήταν χώροι που αναπνεύσαμε και περπατήσαμε ελεύθερα αλλά μετατράπηκαν και σε τόπους κοινωνικής αμφισβήτησης και κέντρα της δημόσιας ζωής. Εκεί κοινωνικοποιηθήκαμε άφοβα και τα παιδιά συνέχισαν να παίζουν ανέμελα, εκεί ξαναβρήκαμε τους χαμένους τηλε-συναδέλφους μας, εκεί στήθηκαν ξανά οι πρώτες κουβέντες, συνελεύσεις, διαδηλώσεις, δομές αλληλοβοήθειας. Εκεί κατέρρευσαν τα ψέμματα των ΜΜΕ, οι απειλές των ειδικών, ο τρόμος των διαγγελμάτων, μετατρέποντας αναπόφευκτα τουςδημόσιους χώρους σε πεδία κοινωνικό-πολιτικής σύγκρουσης.

Η σύγκρουση αυτή έχει συνέχεια. Το δόγμα “νόμος και τάξη” είναι η συνέχεια του κρατικού πολέμου ενάντια στις ταξικές μας ανάγκες και απορρέει από τις διαχρονικές επιδιώξεις των δημοτικών αρχών για την παράδοση του δημόσιου χώρου στα χέρια της οικονομικής κερδοσκοπίας. Το νέο μεγάλο project είναι η επιχειρούμενη ανάπλαση του Σκοπευτηρίου εν μέσω συνολικής αναδιάρθρωσης της γειτονιάς της Καισαριανής. Ο “φέρελπις” δήμαρχος Βοσκόπουλος αξιοποιώντας 40 εκ. ευρώ δημοσίου χρήματος, μετατρέπει την διδακτορική του διατριβή σε πρόταση ανάπλασης του ιστορικού χώρου του Σκοπευτηρίου. Πεζοδρομήσεις που συνδέουν την πλατεία με το Σκοπευτήριο, μουσειοποίηση των κτιριακών υποδομών του Σκοπευτηρίου, εγκατάσταση καμερών επιτήρησης και δημιουργία εισόδων ελεγχόμενης πρόσβασης βρίσκονται στον πυρήνα του σχεδίου που πρόσφατα ενέκρινε το δημοτικό συμβούλιο της πόλης. Το σχέδιο κοινωνικής αποδοχής του σχεδίου, μπήκε σε εφαρμογή ήδη εν μέσω καραντίνας όπου η μαζική οικειοποίηση του Σκοπευτηρίου από περίοικους στιγματίστηκε από τoν Δήμο ως υγειονομικά επικίνδυνη ενώ η προπαγάνδα τους αξιοποίησε συμπεριφορές που δεν σεβάστηκαν την φυσιογνωμία και ζωή του χώρου ώστε να πλασαριστεί το δημοτικό σχέδιο ανάπλασης (μαζί με την αστυνομική κατοχή της γειτονιάς) ως η μόνη
δυνατή λύση.

Πρόσφατα, ο δήμαρχος Χ.Βοσκόπουλος, κρυμμένος πίσω από την ΕΛ.ΑΣ, συμφώνησε στην αστυνομική απαγόρευση 2 πολιτιστικών/πολιτικών εκδηλώσεων στο Σκοπευτήριο (14&20/6) με πρόσχημα την όχληση των περίοικων από τις μεγαφωνικές εγκαταστάσεις των οργανωτών. Μ’ αυτό το πρόσχημα, ακόμα και σήμερα στρατοπεδεύει εντός και πέριξ του Σκοπευτήριου ένας ολόκληρος αστυνομικός στρατός κατοχής που κάνει επίδειξη δύναμης στην τοπική κοινωνία και προβαίνει σε 24ωρους ελέγχους ενώ ουσιαστικά καταλύει τον ελεύθερο και δημόσιο χαρακτήρα αλλά και την βαθιά αντιφασιστική φυσιογνωμία του τόπου. Η προωθούμενη ανάπλαση και η αστυνομική κατοχή από τα σύγχρονα τάγματα ασφαλείας του υπ. ΠΡΟ.ΠΟ. εκθέτουν τους εμπνευστές τους όχι μόνο απέναντι στις πραγματικές ανάγκες της τοπικής κοινωνίας αλλά και απέναντι στην παγκόσμια ιστορική ακτινοβολία του Σκοπευτηρίου ως χώρου μνήμης και αντίστασης. Και αναπόφευκτα θα αναμετρηθούν και με τις δύο.

Την ίδια τακτική ακολούθησε η συμμαχία κράτους-δημοτικών αρχών-ΕΛ.ΑΣ στους λόφους του Στρέφη και Φιλοπάππου, στο Πεδίο Άρεως και στα πανεπιστημιακά προαύλια (ΑΣΟΕΕ, Πολυτεχνείο, Νομική). Πρώτα κατέστειλε, με ή χωρίς πρόσχημα, δεκάδες αυτοοργανωμένες πολιτιστικές-πολιτικές πρωτοβουλίες έκφρασης ή και υλικής στήριξης και αλληλεγγύης (φυλακισμένους,άστεγους, πλημμυροπαθείς, μετανάστες). Μετά, συνέχισε να προωθεί “ανενόχλητη” τα ευρύτερα κερδοσκοπικά και κατασταλτικά σχέδια πάνω στις γειτονιές και τους δημόσιους χώρους της πόλης: ο Μπακογιάννης παραχωρεί την διαχείριση των λόφων Στρέφη και Φιλοπάππου σε ιδιωτικές εταιρείες, η τουριστικοποίηση των Εξαρχείων και του Κουκακίου προωθεί τον εξανδραποδισμό των κατοίκων τους, και η αστυνόμευση των ΑΕΙ επιβάλει την πειθάρχηση της νεολαίας.

Η συρρίκνωση των δημόσιων χώρων δημιουργεί συνθήκες κοινωνικής ασφυξίας μέσα στον μητροπολιτικό ιστό όπως ακριβώς
και η απομόνωση της ζωής και των σχέσεων μας πίσω από οθόνες, καθρέφτες, άγχη και εμπορεύματα. Αναθέτουμε τις ζωές μας σε διαχειριστές που αποδεικνύονται δυνάστες και αδιαφορούμε για τους δημόσιους χώρους αναθέτοντας την τύχη τους στους δήθεν προστάτες τους. Η απόσταση μεταξύ των ανθρώπων, αλλά και με τους χώρους που ζούμε, μας καθιστά ευάλωτους στα σχέδια των τοπικών εξουσιών, των επενδυτών, του αστυνομικού κράτους. Πάνω στην απόσταση των κοινωνικών σχέσεων, εξαπλώνονται τα τραπεζοκαθίσματα, δυναμώνουν οι μεγαφωνικές εγκαταστάσεις των συναυλιών και των κομματικών ομιλιών, οι αγώνες μπαίνουν στα μουσεία, οι αστυνομικοί έλεγχοι ρυθμίζουν την ζωή μας. Έτσι, γινόμαστε απλοί χρήστες των δημόσιων χώρων υποβιβάζοντας την αναψυχή, τις αναμνήσεις, το οξυγόνο και τις ελευθερίες που μας
προσφέρει πχ.το Σκοπευτήριο σε απλή αξία χρήσης που ίσως κάποτε απαιτηθεί αντίτιμο ή και έλεγχος για να τα έχουμε. Από την πλευρά μας, θεωρούμε ότι οι κάτοικοι και οι θαμώνες του Σκοπευτηρίου (και οποιουδήποτε άλλου δημόσιου χώρου)
μπορούν και πρέπει να γίνουν οι ίδιοι αρχιτέκτονες και καθαριστές του χώρου παίρνοντας τη ζωή, τη φυσιογνωμία και την προστασία του χώρου από κάθε λογής αποκομμένη διαχειριστική αρχή.

Οι δημόσιοι χώροι ήταν και παραμένουν κοινωνικά χρήσιμοι και ζωτικής σημασίας για τις γειτονιές μας. Αποτελούν πεδία ελεύθερης συνύπαρξης και παιχνιδιού, συλλογικής συνάντησης και πολιτικών ζυμώσεων και το μόνο που δεν χωρά σ ́αυτούς είναι οι ρατσιστικές διακρίσεις, οι σεξιστικές λογικές, κάθε λογής εξουσιαστική συμπεριφορά. Τους υπερασπιζόμαστε γιατί είναι τόποι συνάντησης και έκφρασης των κοινωνικών αντιστάσεων και της διαρκούς ανάγκης για ελευθερία απέναντι στην καταπίεση. Και είναι ανάγκη να αυτοοργανωθούμε ώστε να τους καταστήσουμε όχι μόνο δημόσιους αλλά και ελεύθερους. Αφήνοντας πίσω την λογική της ανάθεσης σε δημοτικές αρχές, να συνεργαστούμε , να αυτενεργήσουμε και να τους επανοηματοδοτήσουμε με εκδηλώσεις και δράσεις, σεβόμενοι τη ιστορική και φυσική τους φυσιογνωμία. Καλούμε τους κατοίκους των γειτονιών μας να περιφρουρήσουμε συλλογικά την ελεύθερη οικειοποίηση του χώρου του Σκοπευτηρίου. Μέσα από κοινότητες ζωής και αγώνα σε κάθε γειτονιά, να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας: από την συλλογική υπεράσπιση και αυτοδιαχείριση των δημόσιων χώρων στην γενικευμένη αυτοδιεύθυνση των γειτονιών μας και της ζωής μας.

ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ

Με αφορμη τα γεγονοτα της Νεας Σμυρνης

“ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΣΠΕΡΝΕΙ ΔΑΚΡΥΑ ΚΑΙ ΤΡΟΜΟ, ΘΕΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΑΥΓΗ ΘΑΝΑΤΙΚΟ…”

Την Τρίτη 9/3, 20.000 διαδηλωτές, από όλες τις γειτονιές της Αθήνας, πλημμύρισαν τους δρόμους της ιστορικής γειτονιάς της Νέας Σμύρνης και έδωσαν την πιο εκκωφαντική απάντηση ενάντια στην αστυνομική βαρβαρότητα. Οι 20.000 άνθρωποι που εξεγέρθηκαν στα στενά της Νέας Σμύρνης, αρνήθηκαν μαζικά, έμπρακτα και επιθετικά να νομιμοποιήσουν τον ολοκληρωτισμό του αστυνομικού-υγειονομικού κράτους και την μετατροπή της κοινωνίας σε ένα πειθαρχημένο υγειονομικό στρατόπεδο. Η διαδήλωση της 9/3 στη Νέα Σμύρνη αποτελεί μια μικρή πρόγευση για τις εκρήξεις του κοινωνικού ηφαιστείου που σιγοβράζει μετά από 1 χρόνο μαζικού εγκλεισμού, γενικευμένων απαγορεύσεων και θανατοπολιτικής διαχείρισης της πανδημίας. Την ώρα που το κράτος επιχειρεί να επιβάλλει σιγή νεκροταφείου και να καταπνίξει κάθε φωνή  αμφισβήτησης και αντίστασης, το σύνθημα “Αστυνομία παντού, δικαιοσύνη πουθενά” θα συνεχίσει να οπλίζει τις συνειδήσεις και τις πράξεις χιλιάδων σε κάθε γωνιά του ελλαδικού χώρου, και όχι μόνο. Ο πλανήτης ολόκληρος συνεχίζει να φωτίζεται από την φλόγα των κοινωνικών εξεγέρσεων και ταραχών σε κάθε του γωνιά: Ινδία, Τουρκία, Μεγ.Βρετανία, Γαλλία, ΗΠΑ…

ΚΑΜΙΑ ΕΝΟΤΗΤΑ, ΚΑΜΙΑ ΟΜΟΨΥΧΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΔΑΡΤΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ

Τόσες χιλιάδες προσλήψεις μπάτσων, τόσα εκατ.ευρώ για αστυνομικά οχήματα/αύρες/δακρυγόνα, τόσοι ξυλοδαρμοί και συλλήψεις, τόσα χουντικά διατάγματα και απαγορεύσεις διαδηλώσεων, τόση καλοπληρωμένη προπαγάνδα των ρουφιάνων-δημοσιογράφων κι ακόμα τρέμουν την οργή της χειμαζόμενης κοινωνίας. Οι γνωστές “δημοκρατικές” καταδίκες της “βίας απ ‘όπου κι αν προέρχεται”, η κουραστική προβοκατορολογία και τα διαπιστευτήρια νομιμότητας της ξεφτιλισμένης αριστεράς δεν μπορούν να συγκρατήσουν το θυμό και την αγανάκτηση που παίρνει μορφή στους δρόμους.

Μα ποιός μπορεί να δηλώνει ακόμα πίστη στη δημοκρατία που εδώ και ένα χρόνο βρίσκεται σε “διαρκή αναστολή” εν μέσω καθεστώτος έκτακτης ανάγκης; Ποιός μπορεί να κρατά ίσες αποστάσεις απέναντι σε ένα κράτος-δολοφόνο που διατάσσει την εξόντωση απεργού πείνας, σε ένα κράτος-κακοποιητή που συγκαλύπτει βιαστές και παιδόφιλους, σε ένα κράτος-εγκληματία που είναι διαχρονικά υπεύθυνο για εκατόμβες νεκρών σε εργοτάξια, σύνορα, φυλακές και νοσοκομεία; Ποιός μπορεί ακόμη να πιστεύει ότι τα κράτη φροντίζουν για την υγεία μας, όταν μετά από ένα χρόνο covid-19 τα νοσοκομεία ξεχειλίζουν, οι υγειονομικοί εργαζόμενοι έχουν εξαντληθεί, τα χειρουργεία έχουν καταργηθεί και η πρόσβαση στις δομές υγείας έχει γίνει ακόμα πιο δύσκολη; Ο ταξικός διχασμός των εκμεταλλευομένων αυτής της κοινωνίας με τους πλούσιους, τους επιχειρηματίες, τα αφεντικά, την πολιτική-οικονομική ελίτ της χώρας αποτελεί τη μόνη ασφαλή και αξιοπρεπή οδό επιβίωσης μας. Όσα διαγγέλματα ενότητας κι αν κάνουν, όσες φιέστες ομοψυχίας κι αν οργανώσουν, να οξύνουμε τον κοινωνικό-ταξικό πόλεμο. Για τα συλλογικά μας συμφέροντα, για τις ίδιες τις ζωές μας!

Ο ΦΟΒΟΣ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ!

ΚΑΘΕ ΧΕΙΡΟΝΟΜΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΝΑ ΓΕΝΝΗΣΕΙ ΜΙΑ ΕΞΕΓΕΡΣΗ!

Από τις μαζικές κινητοποιήσεις και τις καταλήψεις από αγωνιζόμενους-ες φοιτητές-τριες ως τις διαδηλώσεις αλληλεγγύης στον αγωνιστή Δ.Κουφοντίνα, από τις πολύμορφες επιθέσεις σε κομματικά γραφεία/τράπεζες/εφορίες/αστυνομικά τμήματα ως την μαζική επανοικειοποίηση των δημοσίων χώρων και την οργανωμένη ανυπακοή ενάντια σε ελέγχους και πρόστιμα, ο φόβος πρέπει να αλλάξει στρατόπεδο. Ήδη η ορμή της ολιγόωρης σύγκρουσης στη Νέα Σμύρνη έδωσε τις απαραίτητες αναπνοές σε όλον τον ελλαδικό χώρο αφού τα κρατικά επιτελεία αναγκάστηκαν να μαζέψουν όπως-όπως τις αστυνομικές δυνάμεις κατοχής και να μηδενίσουν τα μπλόκα και τα τιμωρητικά πρόστιμα. Δε μένει παρά να οργανώσουμε τη γενίκευση της σύγκρουσης ώστε να πάρουμε όλα πίσω! Οι γειτονιές των πόλεων αποδεικνύονται εύφορα εδάφη για να αναπτυχθούν μαζικές αντιστάσεις και σημεία του ορίζοντα για τις εξεγέρσεις που έρχονται. Οι κοινότητες και οι τάξεις των καταπιεσμένων βρίσκουν στις γειτονιές το ανθρώπινο μέτρο της καθημερινότητας, της συνύπαρξης, της αλληλεγγύης και της συντροφικότητας ώστε να σχηματίσουν μαχητικές κοινότητες απέναντι στις επιθέσεις που δέχονται από τη βία και την αδικία του κράτους και του κεφαλαίου. Στις γειτονιές, κανείς και καμία δεν μένει μόνος-η. Όλοι-ες στέκονται δίπλα ο ένας στην άλλη. Είναι το μάθημα που πρέπει να κρατήσουμε από την πλατεία της Νέας Σμύρνης και ν’ αποτελέσει οδηγό μας ενάντια στην κρατική τρομοκρατία. Και οδηγό για το προς τα που πρέπει να ξεχειλίσει η οργή και η αγανάκτησή μας. Ως εδώ!

ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ, ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΣΤΙΣ 9/3

Δημόσια δήλωση ενοχής για το έγκλημα του Αγώνα

Το πρωί του Σαββάτου 27 Μάρτη στο ρουφιανοσάϊτ in.gr (που εκτελεί υπηρεσιακά χρέη για τον αρχιμαφιόζο Μαρινάκη), ο γνωστός συνεργάτης της αστυνομίας Βασίλης Λαμπρόπουλος δημοσιεύει μια λίστα 21 οχημάτων με τις πινακίδες, την περιγραφή των μοντέλων και τα επώνυμα των κατόχων. Η απόρρητη, κατά τα άλλα, έκθεση του γενικού επιτελείου της Λεωφ. Αλεξάνδρας, αφορά 21 αγωνιστές και αγωνίστριες, που επικηρύσσονται από τους μπάτσους προς το επίσημο παρα-κράτος, ως υπεύθυνοι για επιθέσεις σε αστυνομικές υπηρεσίες, σπίτια και οχήματα αστυνομικών. Και ενώ στο σύνολο του άρθρου η έρευνα των μπάτσων βασίζεται στις παρακολουθήσεις των οχημάτων που έχουν θεαθεί σε κατοπτεύσεις αστυνομικών στόχων και εμπλέκονται σε περιστατικά επιθέσεων στην Αθήνα το προηγούμενο διάστημα, η συντριπτική πλειοψηφία των αγωνιστών που στοχοποιούνται κατοικούν και αγωνίζονται χρόνια τώρα στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Η λίστα, στην οποία εμπεριέχονται και σύντροφοι της συλλογικότητάς μας, ήρθε στο φως λίγες ώρες αφού στο όχημα ενός από εμάς παρατηρήθηκε απόπειρα παραβίασης της μπαγαζιέρας.

Ένα χρόνο τώρα η δεξιά τρομοκρατία αποζητά την αιματηρή ρεβάνς για όσο χρόνο έχασε στα έδρανα της αντιπολίτευσης. Σπέρνει τον φόβο και τον τρόμο, τσακίζει τις αντιστάσεις στους δρόμους, φυλακίζει χωρίς στοιχεία, βασανίζει και σκοτώνει στα τμήματα, τις φυλακές και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, την ίδια στιγμή που τα μέτρα για τη διαχείριση της πανδημίας εξοντώνουν τα χαμηλά κοινωνικοταξικά στρώματα, με στόχο τη μεγάλη ανασυγκρότηση του καπιταλισμού. Και όταν η θεσμική τρομοκρατία στέκεται ανίκανη να παρέμβει, επιστρατεύει το νόμιμο παρακράτος. Ας θυμηθούμε τις παγιδεύσεις με συσκευές γεωεντοπισμού και μικρόφωνα στον πολιτικό χώρο και τα οχήματα συντρόφων της Ταξικής Αντεπίθεσης όλο το προηγούμενο διάστημα ή τις απαγωγές αγωνιστών από την Αντιτρομοκρατική όπως η πρόσφατη περίπτωση συντρόφου από την αναρχική συλλογικότητα ΜΑΣΟΒΚΑ. Η αρχιμαφία της καταστολής όμως κάνει ένα βήμα παραπάνω: ξεθάβει από τα πιο σκοτεινά κιτάπια της, μεθόδους του μαύρου παρελθόντος για να λυγίσει όσους και όσες αντιστέκονται στα σχέδια εξόντωσης της κοινωνικής βάσης. Όμως το νόμιμο παρακράτος ξεχνάει κάτι πολύ βασικό:

Δε λυγίσαμε ούτε στιγμή

…όταν χρόνια πριν κουκουλοφόροι της κρατικής ασφάλειας, μας απειλούσαν με επιθέσεις στα σπίτια και τους χώρους εργασίας μας αν συμμετέχουμε σε συγκρούσεις κατά τη διάρκεια των εγκαινίων της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης το 2007.

…όταν αιχμαλώτισαν συντρόφους μας και οδηγούσαν άλλους προς την παράνομη ελευθερία.

…όταν ένστολοι κουκουλοφόροι οργάνωσαν καρτέρια και επιθέσεις στα σπίτια μας το Μάη του 2011.

…όταν επιστράτευσαν ακόμα και τους πιο ανήθικους συνεργάτες τους για να μας τελειώσουν.

…όταν στη θέληση νέων διώξεων και φυλακίσεων, απήγαγαν συντρόφους και συντρόφισσες μας για να τους πάρουν βίαια αποτυπώματα και DNA, στις κλοπές και δολιοφθορές των οχημάτων μας από ένστολους μισθοφόρους όλα αυτά τα χρόνια, στις φιλικές επισκέψεις στα σπίτια μας, στις ανακρίσεις γειτόνων μας, στις διακριτικές και αδιάκριτες παρακολουθήσεις, στις υποκλοπές των ζωών μας, στις κλήσεις για δικαστήρια-φαντάσματα.

…στα δεκάδες δικαστήρια, στις διώξεις, τις καταδίκες, την οικονομική καταστολή και την εξόντωση.

…ακόμα και μετά την εκκένωση της κατάληψης μας, που βρίσκεται υπο διαρκή ομηρία στα χέρια των πιο ποταπών εχθρών της ελευθερίας.

Δε θα λυγίσουμε τώρα επειδή μια οικογένεια δε μπορεί να νικήσει τον εγωϊσμό της και να αποδεχτεί πως θρυμματίζεται η αλώβητη εικόνα και το απυρόβλητο της εξουσίας της. Γιατί ο αγώνας του συντρόφου Δημήτρη Κουφοντίνα, δεν ήταν τελικά ένας αιτηματικός αγώνας που ηττήθηκε. Αλλά η αναμέτρηση της ζωής με το θάνατο. Η αναμέτρηση του δίκαιου της αντίστασης με την κατάφορη αδικία της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης. Για 2 μήνες ο κόσμος του αγώνα, πλάι στον επαναστάτη σύντροφο, αναμετρήθηκε με το θάνατο των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων. Και βγήκε νικητής, γιατί η μαχητική και αδιάλλακτη αντίσταση έγινε πνοή ζωής και ελπίδα για ελευθερία. Αυτές τις ανάσες θέλουν να μας κλέψουν. Αυτές τις ανάσες οφείλουμε να υπερασπιστούμε βηματίζοντας στον δρόμο για την Επανάσταση και την Αναρχία.

Το σύνολο των ατόμων που βρισκόμαστε στη λίστα των 21 έχουμε ένα και μόνο κοινό στοιχείο: είμαστε όλοι σύντροφοι και συντρόφισσες, αγωνιστές και αγωνίστριες που βρίσκουν τον εαυτό τους από την ίδια μεριά του οδοφράγματος στον αγώνα. Περήφανοι για τη καταχώρηση μας στις μαύρες λίστες του κράτους και του καπιταλισμού. Ορκισμένοι εχθροί της εξουσίας. Και δε μας εκπλήσσει η ανικανότητα να μας τυλίξετε σε μια κόλλα χαρτί και να μας στείλετε για χρόνια στο πιο βαθύ σκοτάδι. Γιατί μάθαμε μια ζωή να πολεμάμε εκτεθειμένοι στον τρόμο και τον φόβο. Να μαχόμαστε τη λάσπη και τη βρωμιά σας. Και αυτό δε θα το νικήσετε ποτέ σας.

Δηλώνουμε δημόσια πως αν έστω και ένας σύντροφος ή συντρόφισσά μας χτυπηθεί το επόμενο διάστημα, η πλήρη ευθύνη βαραίνει τα στελέχη της Αστυνομίας και της δημοσιογραφικής αλητείας. Ο Λαμπρόπουλος και τα ένστολα αφεντικά που υπηρετεί, θα αναμετρηθούν με την οργή και το μίσος μας. Δεν έχουμε να κρύψουμε κάτι, γιατί πολύ απλά στοχοποιούμαστε για αυτό που είμαστε. Αμετανόητοι εχθροί σας. Και το δηλώνουμε απερίφραστα διαρκώς. Σε κάθε μας βήμα, σε κάθε μας πράξη, σε κάθε μας βλέμμα. Σήμερα αποτελούμε εμείς οι 21 το πείραμα για ένα νέο κατασταλτικό δόγμα. Όμως αυτό που υπερασπιζόμαστε είναι πολύ πιο πάνω από τις δυνάμεις σας. Σχέσεις και αντιλήψεις, επιλογές αγώνα, έναν καινούριο κόσμο χτισμένο στα συντρίμμια της ύπαρξης σας. Ότι μισήσαμε σε αυτόν το κόσμο ήταν πάντα εναντίον του. Και θα είμαστε μια ζωή εδώ, αλύγιστοι και αδιάλλακτοι για να σας το θυμίζουμε. Γιατί εσείς έρχεστε και παρέρχεστε. Εμείς μετά από τόσα και τόσα χρόνια είμαστε ακόμα εδώ.

Ρουφιάνοι μην καρτεράτε να λυγίσουμε

Το δίκιο το έχουν οι εξεγερμένοι-Ζήτω η Αναρχία ξεφτιλισμένοι κρατιστές

ΝΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΑΠΟ ΤΑ ΛΟΥΚΕΤΑ, ΤΑ ΩΡΑΡΙΑ, ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΕΓΧΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ

To πρωί του  Σαββάτου 20/2/2021 βρεθήκαμε σε παιδικές χαρές σε πλατείες και σε πάρκα των γειτονιών μας (πλατεία Πλυτά, πάρκο Πετρου & Παύλου, πλατεία Τσιρακοπούλου) οπού είχε αποκλειστεί η πρόσβαση στους κατοίκους, με σκοπό να τα ξανακάνουμε προσβάσιμα ώστε ο κόσμος να μπορεί να συνευρίσκεται όπου και όπως θέλει

Ευχάριστη έκπληξη σε κάποιες περιπτώσεις που οι κάτοικοι είχαν πάρει ήδη τη πρωτοβουλία και είχαν απελευθερώσει μόνοι τους τους χώρους αυτούς.

Το κείμενο που μοιραζόταν στη παρέμβαση,

και η αφίσα που κολλιέται στις γειτονιές για τους αποκλεισμένους δημόσιους χώρους,

Και μερικές εικόνες από τις παρεμβάσεις:

Η καταληψη Φιλολαου 99 δεν πωλειται, δεν γκρεμιζεται!

Η κατάληψη Φιλολάου 99 δεν πωλείται, δεν γκρεμίζεται!

Από την εκκένωση της Φιλολάου 99…

Στις 25/09/2020 το κράτος με συνεργό τον τυχοδιώκτη Βασίλη Παναγιωταρά, προχωρά στο σφράγισμα της κατάληψης Φιλολάου 99. Πάνοπλοι μπάτσοι εισβάλλουν στους δρόμους του Παγκρατίου και μετατρέπουν την γειτονιά σε ζώνη κατοχής. Παράλληλα, η καταστολή γίνεται θέαμα από τις δεκάδες κάμερες και μικρόφωνα που κατακλύζουν την περιοχή, αναζητώντας διακαώς “τρομοκράτες” και “γιάφκες” ώστε να ικανοποιηθεί το αφήγημα του υπ.ΠΡΟΠΟ Χρυσοχοϊδη. Άμεσα, εκατοντάδες αλληλέγγυοι-ες σύντροφοι-ισσες και κάτοικοι της περιοχής συγκεντρωνόμαστε έξω από το κτίριο και απονομιμοποιούμε την τρομοκρατική επιχείρηση της ΕΛ.ΑΣ. Μέσα από την ολόθερμη στήριξη της γειτονιάς προς το κατειλημμένο εγχείρημα της Φιλολάου 99 (η οποία καταγράφηκε ακόμα και από τους τηλεοπτικούς φακούς…) ξεμπροστιάζεται η μηντιακή παρλάτα των συνεργατών-παπαγάλων των ΜΜΕ που θέλουν τις καταλήψεις “εστίες ανομίας”. Το απόγευμα της ίδιας μέρας, οι δρόμοι του Παγκρατίου ζωντανεύουν χάρη στην πορεία 1000 διαδηλωτών-ριών που διατρανώνουν την αλληλεγγύη τους σε όλες τις εκκενωμένες καταλήψεις του ελλαδικού χώρου. Τον επόμενο καιρό, πραγματοποιούμε πολύμορφες δράσεις ενημέρωσης σε πλατείες, δρόμους των γειτονιών μας καθώς και έξω από το κτίριο της ίδιας της κατάληψης, σπάζοντας το τείχος σιωπής και φόβου που προσπάθησε να επιβάλλει η κυβέρνηση με την επιχείρηση εκκένωσής της.

…στην πανδημική καταστολή

Λίγες εβδομάδες πριν, το κράτος επέλεξε να εκκενώσει ιστορικές καταλήψεις όπως η Δερβενίων 56 (Εξάρχεια), η Terra Incognita (Θεσσαλονίκη) και η Rosa Nera (Χανιά). Μια μέρα πριν την εκκένωση της Φιλολάου 99, η Αντιτρομοκρατική συλλαμβάνει 3 συντρόφους στο Κουκάκι, έχοντας από πριν κατασκευάσει άλλο ένα τρομο-σενάριο στοχοποίησης αγωνιζόμενων ανθρώπων με σκοπό την φυσική και πολιτική τους εξόντωση. Το κυβερνητικό δόγμα “Νόμος και Τάξη” και η καταστολή οποιασδήποτε εστίας αντίστασης αποκτούν νέα σημασία και ένταση καθώς γενικευμένες απαγορεύσεις, αντιεξεγερτικά και αντικοινωνικά μέτρα επιβάλλονται με φόντο την κρατική εκμετάλλευση της πανδημίας (εξώσεις, απολύσεις, αστυνομοκρατία και πρόστιμα, απαγόρευση συναθροίσεων και διαδηλώσεων κ.α). Ένα ολοκληρωτικό και αστυνομικό καθεστώς που δεν περιορίζεται στην καταστολή καταλήψεων αλλά επιβάλλει απαγόρευση κυκλοφορίας, διατάσσει την αναστολή συνταγματικών άρθρων (πανελλαδική απαγόρευση και χτύπημα των διαδηλώσεων 17/11 και 6/12), ποινικοποιεί και φιμώνει οποιαδήποτε φωνή αμφισβήτησης (εκκένωση και συλλήψεις 92 αγωνιστών σε ΕΜΠ και Πρυτανεία ΕΜΠ στις 13/11).

Από την ιστορία της απελευθερωμένης ζωής της Φιλολάου 99…

Τον Σεπτέμβρη του 2016, η πρακτική της κατάληψης του κτιρίου της Φιλολάου 99 από μια χούφτα αγωνιζόμενων ανθρώπων αντέστρεψε την, εδώ και δεκαετίες, πορεία εγκατάλειψης και απονέκρωσης του χώρου. Το άλλοτε κτίριο-φάντασμα στη Φιλολάου 99 στο Παγκράτι, απέκτησε ξανά ζωή μέσα από την συλλογική εργασία των καταληψιών, που βασίστηκαν στις δικές τους πλάτες, χωρίς καμιά αρχή, κόμμα, χρηματοδότη ή ΜΚΟ πάνω από το κεφάλι τους. Μετά από 24 χρόνια εγκατάλειψης, μεταμορφώθηκε σε κάτι χρήσιμο και σημαντικό: σ’ ένα ζωντανό τόπο συνάντησης και δημιουργίας για τους κατοίκους της γειτονιάς, σ’ ένα ορμητήριο αμφισβήτησης για τις αγωνιζόμενες κατοίκους και το ευρύτερο αυτοοργανωμένο κίνημα αντίστασης. Στην κατάληψη της Φιλολάου 99 εδώ και 4 χρόνια λαμβάνουν χώρα εκδηλώσεις, συνελεύσεις και συναντήσεις αγωνιζόμενων πρωτοβουλιών, στεγάζεται βιβλιοθήκη και πολιτικό αρχείο του αντιεξουσιαστικού κινήματος, κύκλοι αυτομόρφωσης, φωτοτυπική δομή, βραδιές και μαθήματα χορού tango. Ακόμα και μέσα στο διάστημα του lockdown, του Μαρτίου-Απριλίου 2020, η κατάληψη αρνήθηκε να κλείσει τις πόρτες της στον ιό της αλληλεγγύης, αλλά φρόντισε μέσα από αυτοοργανωμένες δομές αλληλοβοήθειας (συλλογή και μοίρασμα ειδών 1ης ανάγκης, συλλογικές κουζίνες, παρεμβάσεις σε λαϊκές αγορές, ταμείο ενίσχυσης φυλακισμένων αγωνιστών κ.ά) να στηρίξει υλικά, ηθικά και πολιτικά όσους ανθρώπους το’ χαν ανάγκη μέσα σ’ αυτήν την πρωτόγνωρη συνθήκη. Η ατομική ευθύνη συνδέθηκε έτσι άρρηκτα με την συλλογική υπευθυνότητα. Και είναι απότοκο της συλλογικής μας υπευθυνότητας όχι μόνο να διεκδικούμε τον χώρο της κατάληψης αλλά και να σταθούμε αμείλικτοι απέναντι σε κάθε απόπειρα αρπαγής ή καταστροφής των κινηματικών υποδομών που βρίσκονται ακόμα στο εσωτερικό της (κινηματικό αρχείο και βιβλιοθήκη, ηχητικές εγκαταστάσεις, εκτυπωτικά μηχανήματα, προτζέκτορας, ηλεκτρικός εξοπλισμός, έπιπλα, εργαλεία για την αποκατάσταση και συντήρηση του χώρου κ.α).

…στον κυκεώνα της γραφειοκρατικής της αρπαγής

Ο πρώτος και μοναδικός ιδιοκτήτης του κτιρίου της Φιλολάου 99 γεννήθηκε το 1901, ονομάζεται Κ.Σταυρόπουλος και απεβίωσε την 1/8/1998. Μετά τον θάνατό του, το 1998 δημοσιεύονται 3 πραγματικές διαθήκες και 10 χρόνια αργότερα, το 2008, δημοσιεύεται 1 επιπλέον πλαστή διαθήκη.

  • Στην 1η ιδιόγραφη διαθήκη, που συντάχτηκε το 1976 και δημοσιεύεται στις 26/8/1998, ο Κ.Σταυρόπουλος αφήνει το κτίριο της Φιλολάου 99 σε πρόσωπο δημοσίου δικαίου το οποίο δεν υφίσταται πλέον (σχολείο από τον τόπο καταγωγής του).
  • Στην 2η ιδιόγραφη διαθήκη, που συντάχτηκε το 1996 και δημοσιεύεται στις 26/8/1998, ο Κ.Σ αφήνει και πάλι το κτίριο της Φιλολάου 99 στο ίδιο πρόσωπο δημοσίου δικαίου.
  • H 3η διαθήκη συντάσσεται από συμβολαιογράφο την 15/7/1998 και δημοσιεύεται στις 16/9/1998. Με αυτήν, ο Κ.Σ. ανακαλεί κάθε προηγούμενη διαθήκη του και αναφέρει μόνο ότι αφήνει ένα αγρόκτημα σε συγγενή του.
  • Η 4η διαθήκη δημοσιεύεται στις 15/2/2008 με αίτημα του εφοριακού στο επάγγελμα Παπαευαγγέλου Ε., την οποία και εμφανίζει ως ιδιόγραφη του Κ.Σ. με ημερομηνία σύνταξης την 9/5/1998, δηλαδή 2 μήνες πριν την τελευταία διαθήκη του Σταυρόπουλου- όπου ανακάλεσε κάθε προηγούμενη. Στην διαθήκη αυτή, όλως τυχαίως, ορίζεται κληρονόμος του κτιρίου της Φιλολάου 99 (όπου είναι και το μόνο περιεχόμενο της διαθήκης) ο Παπαευαγγέλου. Στις 2 προηγούμενες διαθήκες ο Σταυρόπουλος χρησιμοποιεί καθαρεύουσα γλώσσα, πολυτονικό σύστημα και έχει ξεκάθαρο προσωπικό γραφικό χαρακτήρα ενώ στην πλαστή, ο γραφικός χαρακτήρας δεν έχει καμία σχέση, χρησιμοποιείται κοινή νέα ελληνική και μονοτονικό σύστημα. Κερασάκι στην τούρτα, η αποτυχημένη απομίμηση της υπογραφής του διαθέτη καθώς και η απουσία της προσωπικής του σφραγίδας.

Κατά τον χρόνο της σύνταξης της τελευταίας αυτής διαθήκης ο Σταυρόπουλος είναι 97 χρονών και μόνιμα εγκατεστημένος στην Πλατιάνα Ηλείας. Η επιλογή του να έρθει στην Αθήνα για να συντάξει ιδιογράφως τη διαθήκη του, όπως αναγράφεται μέσα σε αυτήν, είναι μάλλον σενάριο του αδιάβαστου πλαστογράφου. Και σε κάθε περίπτωση, η διαθήκη αυτή έχει ανακληθεί με την διαθήκη που συντάχθηκε στις 15-7-1998. Επιπλέον, από τη δημοσίευσή της το 2008 ο Παπαευαγγέλου δεν κάνει καμία κίνηση, ούτε καν αποδέχεται την κληρονομιά, παρά μόνο συντάσσει την δική του διαθήκη.

Και κάπως έτσι φτάνουμε στον φερόμενο ιδιοκτήτη, γνωστό σ΄εμάς λαμόγιο, Βασίλη Παναγιωταρά, εγγονό του πλαστογράφου Παπαευαγγέλου. Ο Παπαευαγγέλου, στις 29-5-2008, τρεις μήνες μετά τη δημοσίευση της πλαστής διαθήκης, συντάσσει τη δική του διαθήκη, αφήνοντας ως κληρονόμο του ακινήτου τον εγγονό του.

Δέκα χρόνια μετά, και πλέον ένα χρόνο από την έναρξη της κατάληψης της Φιλολάου 99, στις 10-2-2017, ο Παπαευαγγέλου πεθαίνει και στις 19-4-2017, ο Παναγιωταράς δημοσιεύει τη διαθήκη του παππού του. Στη συνέχεια, ο ίδιος αποδέχεται την κληρονομιά (το κτίριο της Φιλολάου 99) για λογαριασμό τόσο του ίδιου όσο και του παππού του, και κάπως έτσι “κληρονομεί” την πλαστογραφία του παππού του και αρχίζει να ξερογλείφεται για την λεία που αυτή μπορεί να αποφέρει.

Από την επιχείρηση καταστολής της κατάληψης Φιλολάου 99…

Η πρώτη επαφή των καταληψιών με τον πλαστογράφο-κοράκι Β.Παναγιωταρά γίνεται μόλις την άνοιξη του 2019 οπότε και ο εν λόγω κύριος εμφανίζεται έξω από την κατάληψη ως “νόμιμος ιδιοκτήτης” που ζητά την αποχώρησή μας. Σύντομα, μπαίνει στο παιχνίδι και ο δικηγόρος του, Χαράλαμπος Μιχάλης ο οποίος εξαπολύοντας απειλές, μάς ενημερώνει τηλεφωνικά ότι “έχουν κινηθεί όλες οι διαδικασίες προς τις αρμόδιες αρχές”, δηλαδή ενημέρωση του Α.Τ. Παγκρατίου και της εισαγγελικής αρχής για την ύπαρξη της κατάληψης. Ο εν λόγω δικηγόρος παράλληλα φέρει την ιδιότητα του νομικού συμβούλου του δήμου Ιλίου και του αιωνόβιου πασόκου δημάρχου Ζενέτου ενώ με μια απλή έρευνα, ο εν λόγω δικηγόρος διαθέτει ιδιαίτερες σχέσεις και προσβάσεις στην διεύθυνση του Υποθηκοφυλακείου Αθηνών. Οι προκλήσεις των παραπάνω αρπακτικών λειτούργησαν ξεκάθαρα ως άλλοθι για την καταστολή του εγχειρήματος, γεγονός που η κατάληψη έγκαιρα δημοσιοποίησε προς πάσα κατεύθυνση. Η καταστολή της κατάληψης Φιλολάου 99 ουδεμία σχέση έχει με την δήθεν αποκατάσταση της νομιμότητας (ποιάς νομιμότητας;) αλλά αποτελεί συνέχεια της κατασταλτικής στρατηγικής του κράτους ενάντια στις καταλήψεις και τις κοινότητες αγώνα που τούς δίνουν ζωή. Στρατηγική που αποκαλύπτεται με σαφήνεια και μετά την εκκένωση της κατάληψης οπότε η Διεύθυνση Ασφάλειας του Αστυνομικού Τμήματος Παγκρατίου (Πρατίνου 49) εξάντλησε κάθε χαφιεδίστικη πρακτική απέναντι στο εγχείρημά μας. Συγκεκριμένα, κάλεσε τηλεφωνικά ιδιοκτήτες αναξιοποίητων κτιρίων της γύρω περιοχής ώστε να τους ρωτήσει για τα σχέδια αξιοποίησης τους καθώς και για να τους “εφιστήσει την προσοχή” απέναντι στους καταληψίες της Φιλολάου 99! Επιπλέον, σε όσους ιδιοκτήτες προσήλθαν στο Α.Τ. Παγκρατίου, οι μπάτσοι παρουσίασαν φωτογραφίες των καταληψιών ώστε να προβούν σε διαδικασία αναγνώρισης, καλώντας τους ανοιχτά να συνεργαστούν στο χαφιεδίστικο έργο της Ασφάλειας. Τους ενημερώνουμε, έστω και τώρα, ότι οι αγώνες μας, το εγχείρημά μας και οι αγωνιζόμενοι άνθρωποί του, έχουν πολύ πιο βαθιές ρίζες στη γειτονιά από ένα μάτσο κρατικών υπαλλήλων, ένστολων ή μη.

…στη μεθόδευση αγοραπωλησίας της!

Στη συμπαιγνία μπάτσων-ιδιοκτήτη-δικηγόρου δεν θα μπορούσε να μην προστεθεί και το “επιχειρηματικό δαιμόνιο” των μεσιτών. Διάφορα μεσιτικά γραφεία έδειξαν ενδιαφέρον για τη Φιλολάου 99. Ένα από αυτά και το Real Estate One. στα τέλη του 2020, αναρτά στο site του αγγελία πώλησης του οικοπέδου της Φιλολάου 99 έναντι 360.000 ευρώ, αγγελία που “κατεβαίνει” λίγες μέρες μετά. Το εν λόγω μεσιτικό γραφείο, συμφερόντων Θεόδωρου Ταρλαγιά που διαθέτει γραφεία στον Αγ.Δημήτριο και στο Περιστέρι (ενώ ανοίγει καινούργια στο κέντρο της Αθήνας) συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο των μεγαλύτερων μεσιτικών γραφείων στις υπηρεσίες του real estate κεφαλαίου πανελλαδικά. Το Real Estate One, η διεύθυνση και το νομικό του τμήμα, γνωρίζουν πολύ καλά τι στεγάζεται στο κτίριο αυτό και φαίνεται να μην τους ενδιαφέρει. Δεν είναι τυχαίο ότι η φωτογραφία της αγγελίας τραβήχτηκε στις 30/11, όπου κοστουμαρισμένοι εκπρόσωποι της εταιρείας παραβρέθηκαν έξω από την κατάληψη μαζί με αστυνομική δύναμη και συνεργείο ώστε να σφραγιστούν καλύτερα τα παράθυρα του κτιρίου. Επίσης, μπροστά στα ποσοστά που θα εισπράξουν από την αγοραπωλησία του οικοπέδου, φαίνεται να μην τους ενδιαφέρει ούτε καν η νομιμοφάνεια (πόσω μάλλον η νομιμότητα…) των τίτλων ιδιοκτησίας του ακινήτου που εμπορεύονται εκ μέρους του τυχοδιώκτη Β.Παναγιωταρά. Είναι σαφές ότι στον “επαγγελματισμό” τους συμπεριλαμβάνονται και όλες οι πρόσφορες τακτικές “αβλεψίας” τους. Δεν πέφτουμε από τα σύννεφα. Την ώρα που μας πνίγουν οι εξώσεις και οι εκβιασμοί των αυξημένων ενοικίων, την ώρα που οι γειτονιές μας μετατρέπονται βίαια σε τουριστικά-καταναλωτικά θέρετρα και εμπορευματοποιείται κάθε τ.μ δημόσιου χώρου, η σύγκρουση με τον οχετό των μεσιτών, του real estate κεφαλαίου και την αρπακτικότητα του κάθε ιδιοκτήτη είναι αναπόφευκτη.

Δηλώνουμε προς πάσα κατεύθυνση ότι η κοινότητα της κατάληψης Φιλολάου 99 είναι εδώ.

Ποτέ δεν μπήκαμε στη διαδικασία να απαντήσουμε περί νόμιμων ή παράνομων πρακτικών και δε θα το κάνουμε ούτε τώρα. Άλλωστε, το τι είναι παράνομο ή όχι είναι κάτι που τίθεται ως ερώτημα από τους “από πάνω” και όχι από τον κόσμο του αγώνα. Έχει, όμως, ιδιαίτερη σημασία να τονίσουμε ότι εκείνοι που δηλώνουν υπέρμαχοι της νομιμότητας, δεν έχουν στην πραγματικότητα κανένα πρόβλημα να κάνουν τα στραβά μάτια για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους. Τίποτα καινούργιο για μας. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η νομιμότητα, όπως υπάρχει στα κυρίαρχα αφηγήματα, χρησιμοποιείται κατά το δοκούν και, ως εκ τούτου, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως όπλο απέναντι σε ότι φαντάζει ως απειλητικό. Ο εχθρός θα χρησιμοποιήσει κάθε μέσο που διαθέτει προκειμένου να πετύχει το σκοπό του, ακόμα κι εκείνα τα μέσα που διατείνεται ότι πολεμάει – εν προκειμένου, μια πλαστή διαθήκη.

Η υπεράσπιση του κατειλημμένου εδάφους παραμένει ανοιχτή και συνδέεται με την διεκδίκηση και τον αγώνα για την ίδια την ζωή μας, τις ανάγκες και τις επιθυμίες μας. Δεν θα επιτρέψουμε ο πολιτισμός της ιδιοκτησίας να κλέψει έναν ακόμα ζωτικό χώρο για τους αγωνιζόμενους ανθρώπους, για τους κατοίκους των γειτονιών μας. Δεν θα παραδώσουμε σε κανέναν την προοπτική της ελεύθερης και κοινόχρηστης αξιοποίησης του κτιρίου καθώς και των κινηματικών υποδομών που παραμένουν όμηρες μέχρι και σήμερα εντός του. Γιατί οι καταλήψεις δεν είναι τα ντουβάρια των κτιρίων, είναι τα θεμέλια για το χτίσιμο σχέσεων αλληλεγγύης, ισότητας και κοινοκτημοσύνης μεταξύ των καταπιεσμένων.

Δηλώνουμε απερίφραστα ότι θα βρεθούμε απέναντι σ’ όποιον μεθοδεύει και υλοποιεί σχέδια καταστροφής και αγοραπωλησίας της Φιλολάου 99 και καλούμε κάθε εμπλεκόμενο να απαντήσει δημόσια και άμεσα στην ανακοίνωσή μας.

Η κατάληψη Φιλολάου 99 ή θα παραμείνει στα χέρια του αγωνιζόμενου κόσμου ή δεν θα γίνει τίποτα.

Το’ πάμε και το ξαναλέμε: έχουμε έναν ολόκληρο κόσμο να καταλάβουμε. Μπάτσοι, ιδιοκτήτες, μεσίτες, δικηγόροι και κάθε λογής κομπιναδόροι, ακούστε το καλά, και ότι και να γίνει, η Φιλολάου 99, κατάληψη θα μείνει!

Αλληλεγγύη σε όλες τις καταλήψεις!

ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΦΙΛΟΛΑΟΥ 99

filolaou99@riseup.net

ΥΓ. Επισυνάπτεται η πλαστή διαθήκη, τα αυθεντικά έγγραφα των διαθηκών του Κ. Σταυρόπουλου καθώς και απόσπασμα από το προσωπικό του ημερολόγιο.

Απόσπασμα_προσωπικού_σημειωματαρίου.pdf

3η_Διαθήκη.pdf

2η_Διαθήκη.pdf

1η_Διαθήκη.pdf

Πλαστή_διαθήκη_.pdf

Αλληλεγγύη στους 2 συντρόφους της συλλογικότητας ΜΑΣΟΒΚΑ

Το πρωί της 12ης Φλεβάρη ένστολοι κουκουλοφόροι απαγάγουν, έξω από το σπίτι του, σύντροφο που δραστηριοποιείται στην αναρχική συλλογικότητα ΜΑΣΟΒΚΑ, ενώ λίγη ώρα αργότερα ακολουθεί η απαγωγή και δεύτερου συντρόφου της ίδιας συλλογικότητας. Ακολουθεί έρευνα στο σπίτι του ενός όπου και κατάσχεται ο υπολογιστής του. Η εντολή αρπαγής των συντρόφων δόθηκε απευθείας από τον αναπληρωτή υφυπουργού Εξωτερικών Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, έπειτα από την παρέμβαση που πραγματοποιήθηκε στο γραφείο του από μέλη της συλλογικότητας, σε ένδειξη αλληλεγγύης και ανάδειξης της απεργίας πείνας που πραγματοποιεί από 8-1 ο επαναστάτης Δημήτρης Κουφοντίνας, διεκδικώντας άμεσα τη μεταφορά του στις φυλακές Κορυδαλλού.

Όμως το αξιοσημείωτο της υπόθεσης δεν είναι η σύλληψη αυτή καθαυτή, ούτε οι διαδικασίες κάτω από τις οποίες πραγματοποιήθηκε. Δεκάδες αγωνιστές βρίσκονται στο στόχαστρο της καταστολής καθημερινά. Οι συλλήψεις (ιδιαίτερα μέσα στα κατασταλτικά μέτρα της πανδημίας) αποτελούν καθημερινότητα, οι παρακολουθήσεις κανονικοποιούνται τείνοντας να θεσμοθετηθούν πλέον και νόμιμα μέσα από τις επεκτάσεις των τρομονόμων-για ακόμη μά φορά μέλη της Ταξικής Αντεπίθεσης βρίσκουν συσκευές γεωεντοπισμού και καταγραφής ήχου στα οχήματα τους-ενώ δεκάδες καταγγελίες για βασανιστήρια και ξυλοδαρμούς στις πορείες, στους δρόμους κτλ έρχονται στο φως της δημοσιότητας μέρα με τη μέρα.

Η καταστολή δείχνει τα δόντια της

Ενώ οι σύντροφοι παραπέμπονται με πλημμεληματικές κατηγορίες στον εισαγγελέα για την παρέμβαση στο γραφείο του Βαρβιτσιώτη, η δικογραφία αναβαθμίζεται έκτακτα με την προσθήκη της κατηγορίας της εγκληματικής οργάνωσης. Το κύριο αποδεικτικό στοιχείο της ποινικής αναβάθμισης αφορά την διαδικτυακή δραστηριότητα των συντρόφων όπως για παράδειγμα την ύπαρξη του λογότυπου της ομάδας τους στα προσωπικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Για πρώτη φορά βλέπουμε στην πράξη την λογοκρισία της διαδικτυακής ελευθερίας και τη χρήση της ως μέσω καταστολής.
Η δεξιά που διψάει για το αίμα των αγωνιστ(ρι)ών επιχειρεί να εγκληματοποιήσει όχι απλά τη ριζοσπαστική δράση αλλά και την ίδια την ύπαρξη των οργανωμένων ομάδων, συλλογικοτήτων, σχημάτων κτλ. Δεκάδες είναι άλλωστε οι φωτογραφικές διατάξεις όλο το προηγούμενο διάστημα που επιχειρούν να στοχοποιήσουν τους συντρόφους και τις συντρόφισσες του Ρουβίκωνα, στρώνοντας μια αντίστοιχη ποινική εξέλιξη, ενώ στην παράλληλη διάσταση του αγώνα είχε προηγηθεί η απόπειρα παρανομοποίησης μέσω της εγκληματικής οργάνωσης για τη δράση σωματείων βάσης (ΣΣΜ Αθήνας για τον αγώνα στο κάτεργο Saladin). Και ποιος ξέρει άραγε τι μέλει γενέσθαι από εδώ και πέρα για τον κόσμο του αγώνα.

Το κράτος είναι η μόνη εγκληματική οργάνωση

Την ίδια στιγμή που η Δεξιά υπογράφει συμβόλαιο θανάτου για τον επαναστάτη απεργό πείνας Δημήτρη Κουφοντίνα, επιχειρεί να ανοίξει τις φυλακές για το κίνημα αλληλεγγύης που στέκεται στο πλευρό του για να αναδείξει τον δίκαιο αγώνα του. Έναν αγώνα που θάβεται από το κράτος και τα τρομοπάνελ, για να συγκαλυφθεί η αιμοβόρα εγκληματική τους δράση. Η φίμωση του λόγου και των δράσεων αλληλεγγύης αλλά και της ίδιας της απεργίας πείνας που βρίσκεται σε αιχμιακό σημείο, υπαγορεύεται απευθείας μέσα από τα ανώτερα κλιμάκια της τρομοκρατίας που εδρεύουν μέσα στη μεγαλύτερη γιάφκα, την αμερικάνικη πρεσβεία. Η κρατική τρομοκρατία δε μας λυγίζει. Ο αγώνας για την υπεράσπισης της ζωής και της αξιοπρέπειας μέσα από την απεργία πείνας του συντρόφου Δ. Κουφοντίνα, θα νικήσει.

Αλληλεγγύη στους 2 συντρόφους της συλλογικότητας ΜΑΣΟΒΚΑ

17N Ανταποκριση απο διαδηλωση στις ανατολικες συνοικιες

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΟ ΤΡΟΜΟ! ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΖΩΗ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ ΧΩΡΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!

Μετά από δημόσιο κάλεσμα από αυτοοργανωμένες συλλογικότητες και συνελεύσεις των ανατολικών, στις 14.00 ο κόσμος άρχισε να μαζεύεται στην Αγορά του Βύρωνα, όπου ήταν το σημείο καλέσματος. Οι ασφαλίτες που βρίσκονταν από τις πρωινές ώρες πέριξ της περιοχής, μας άδειασαν την γωνιά και το συγκεντρωμένο πλήθος άρχισε να αυξάνεται εν μέσω συνθημάτων, μοιρασμάτων προπαγανδιστικού υλικού και μικροφωνικής με ντουντούκα. Οι πρώτοι μπάτσοι δεν άργησαν να κάνουν την εμφάνισή τους, όμως ωστόσο κράτησαν τις αποστάσεις τους, παραμένοντας σε σημεία μη ορατά , με το διερχόμενο κόσμο της γειτονιάς να μας ενημερώνει συνεχώς για τις κινήσεις τους. Στις 15.00, μετά από μια ώρα παραμονής στο χώρο συγκέντρωσης, το πλήθος των περίπου 200 ανθρώπων ξεκίνησε την πορεία.

Από νωρίς, αντιληφθήκαμε ότι το αρχικό πλάνο να κατευθυνθούμε στο κέντρο της Αθήνας συλλογικά και οργανωμένα δεν μπορούσε να συμβεί, διότι οποιαδήποτε πορεία στο μπατσοκρατούμενο κέντρο με το ξύλο, τις προσαγωγές και τις συλλήψεις ήταν αδύνατο να ξεκινήσει. Εξαρχής υπήρχε και 2ο πλάνο: πορεία στις γειτονιές μας αμφισβητώντας τα χουντικά διατάγματα στην πράξη με οποιονδήποτε τρόπο. Δυναμική και με παλμό, η πορεία κινήθηκε στην Χρ. Σμύρνης και στη Φιλολάου, με τη γειτονιά στα μπαλκόνια να επευφημεί και να σφυρίζει [να επικροτεί]. Στην οδό Φορμίωνος, λίγο πριν το Α.Τ. Καισαριανής, ήρθαμε αντιμέτωποι με κάθε λογής μπάτσους: Δέλτα, ΜΑΤ, ΟΠΚΕ κτλ. Εκεί η πορεία έστριψε προσεγγίζοντας την λαϊκή αγορά της περιοχής. Η ανυποχώρητη στάση της διαδήλωσης, αλλά και ο κίνδυνος η λαϊκή αγορά να μετατραπεί σε πεδίο μάχης, ανάγκασαν τους μπάτσους να κρατήσουν αποστάσεις και έτσι η περιφρουρημένη πορεία κατευθύνθηκε προς το Σκοπευτήριο της Καισαριανής. Με τα ένστολα καθάρματα ξοπίσω μας και κάθε άλλη διέξοδο μπλοκαρισμένη, ξεκινήσαμε να στήνουμε οδοφράγματα, την ώρα που η απόσταση μεταξύ μας μίκραινε συνεχώς. Τελικά η πορεία έφτασε με επιτυχία στο Σκοπευτήριο, με τους μπάτσους να μην μολύνουν τον ιδιαίτερο αυτό τόπο με την αηδιαστική παρουσία τους, φτάνοντας ωστόσο πολύ κοντά στα κάγκελα που οριοθετούν το πάρκο, το χώρο της εκτέλεσης εκατοντάδων αγωνιστών, ένα χώρο όπου ακόμα υπάρχουμε και υπερασπιζόμαστε καθημερινά και όλα αυτά τη μέρα της 17 Νοέμβρη. Εν μέσω δικών μας συνθημάτων και κατακραυγής από τη γειτονιάς, οι αστυνομικές δυνάμεις ξεκίνησαν να αποκλείουν κάποιες εισόδους του πάρκου και να το περικυκλώνουν. Για περίπου μιάμιση ώρα ένας πραγματικός στρατός από Δέλτα, ΜΑΤ, ΟΠΚΕ και ΔΙΑΣ είχαν μπλοκάρει τις εισόδους του Σκοπευτηρίου, ενώ ελικόπτερο έφερνε βόλτα πάνω απ’ τα κεφάλια μας. Εμείς από τη μεριά μας παραμείναμε ως ένα σώμα, η μια δίπλα στον άλλο, καλώντας παράλληλα τη γειτονιά να υπερασπιστεί την παρουσία μας αλλά και τον χώρο του Σκοπευτηρίου. Καθ’ όλη τη διάρκεια της ώρας που παραμείναμε περικυκλωμένοι, [ο κόσμος του Σκοπευτηρίου, κάθε ηλικίας, δεν έσπευσε να εξαφανιστεί αλλά παρέμεινε κοντά μας, βρίζοντας τους μπάτσους και γειτόνισσες-ες από τα μπαλκόνια βιντεοσκοπούσαν τον στρατό κατοχής. Ταυτόχρονα] κόσμος ο οποίος μάθαινε τα τεκταινόμενα προσέγγιζε το Σκοπευτήριο με σκοπό να μπει μέσα και να ενισχύσει τον αγώνα. Κάποια τα κατάφεραν ενώ κάποιοι άλλοι τραβήχτηκαν με προσαγωγή στο τμήμα. Στις 17.00 οι μπάτσοι χαλάρωσαν την παρουσία τους και η συγκέντρωση ολοκληρώθηκε. Στις ώρες που ακολούθησαν Δέλτα και ΔΙΑΣ έφερναν συνεχώς γύρες το Σκοπευτήριο, προσπαθώντας να τρομοκρατήσουν τη γειτονιά και να επιβάλλουν την παρουσία τους.

Η συλλογική μας κίνηση αποτελεί άλλη μια χειρονομία ανυπακοής δίπλα σε όλες εκείνες που έλαβαν χώρα σε κάθε πόλη της χώρας και, σε πρωτόγνωρες συνθήκες, απέδειξαν ότι δεν θα βασιλέψει η σιγή νεκροταφείου που θέλουν να επιβάλλουν. Εκφράζουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας σε όλους και όλες τους διαδηλωτές και τις διαδηλώτριες ανά την Ελλάδα που έσπασαν το φόβο και αναμετρήθηκαν με την κρατική τρομοκρατία!

ΤΑ ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ ΕΧΟΥΝ ΙΣΤΟΡΙΑ, ΕΞΩ ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΚΑΙ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ

ΟΛΗ ΑΥΤΗ Η ΜΟΥΓΚΑ ΜΑΣ ΦΕΡΝΕΙ ΑΗΔΙΑ, ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ!

ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ!

ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΕΣ/ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ/ΣΥΝΤΡΟΦΙΣΣΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΕΣ ΣΥΝΟΙΚΙΕΣ

Πηγή: https://athens.indymedia.org/post/1608781/

Καλεσμα προσυγκεντρωσης στις ανατολικες συνοικιες

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΖΩΗ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ ΧΩΡΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!

ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΙΜΕΣ Ή ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ, ΑΛΛΑ ΔΙΚΑΙΕΣ ΚΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΕΣ!

Η εποχή των τεράτων ή θα είναι εποχή περάσματος στο βασίλειο της ελευθερίας ή στη σιγή της επιβαλλόμενης βαρβαρότητας και εξαθλίωσης. Η κοινωνία συνταράσσεται από μια τεράστια επίθεση των κυρίαρχων σ’ όλα τα επίπεδα. Με πρόσχημα τον covid19, οι εξουσιαστές σε μια στρατηγική αντιεξέγερσης ανασύρουν από το χρονοντούλαπο της ιστορίας ό,τι πιο σάπιο και φασιστικό μέτρο υπάρχει. Υπηρετώντας μονάχα την φαρέτρα των κερδών, δεν δίνουν δεκάρα για την ανθρώπινη ζωή και το μόνο που διαμορφώνουν είναι μια κατάσταση εγκλεισμού, καταστολής και ατομικής ευθύνης: ο θάνατός σου, η ζωή μου! Η στρατηγική του κράτους αποσκοπεί σε 2 παραλήπτες: 1ον όσους διαχρονικά κινούνται απειλητικά και πολύμορφα απέναντι στις πολιτικές του, και 2ον σε όποιαν-ο συλλογικά ή ατομικά σηκώνει το κεφάλι με θάρρος απέναντί τους.

Έτσι, μέσω της επιβολής νέων λόκνταουν, η καταστολή κορυφώνεται διαρκώς πανελλαδικά. Οι 92 συλλήψεις συντρόφων-ισσών που μπήκαν στο σιδερόφραχτο Πολυτεχνείο δημιουργώντας ένα ανοικτό κέντρο αγώνα ενάντια στα μέτρα απαγόρευσης εορτασμού της εξέγερσης, το κρεσέντο βίας και προσαγωγών στη Πάτρα, η κλήση αγωνιστών στο μπατσοτμήμα της Καρδίτσας για ψηφιακό κάλεσμα-ανάρτηση σε διαδήλωση την 17/11, η δίωξη γιατρου-συνδικαλίστριας για τις δηλώσεις στήριξης στην πορεία της 17/11 στην Θεσσαλονίκη, είναι απλά ένας προπομπός για όσα ακολουθήσουν. Μετά την βία των γκλομπς και τις δικαστικές διώξεις, η πολιτική ηγεσία του ΠΡΟ.ΠΟ με χουντικό τρόπο αναστέλλει το άρθρο 11 του Συντάγματος και απαγορεύει την ελευθερία συνάθροισης και διαδήλωσης πανελλαδικά.

Ας μην γελιόμαστε. Η σιγή νεκροταφείου που θέλουν να επιβάλλουν στη κοινωνία συνδυάζεται άψογα με τα νέα επιθετικά νομοσχέδια που επιφέρουν συνθήκες δουλείας στους χώρους δουλειάς με απαγόρευση απεργιών, απλήρωτες 10ωες υπερωρίες, κατάργηση αδειών και ρεπό. Είναι μόνο η αρχή για το χτίσιμο της σύγχρονης γαλέρας και την επιβολή του δόγματος “προαυλισμός για δουλειά και πάλι μέσα”! Αποκορύφωμα του ταξικού λοκντάουν που επιβάλλουν, αποτελεί η μεθοδευμένη άρση του μέσα στα Χριστούγεννα ώστε να λειτουργήσει η οικονομία τους με μόνη κρατική εγγύηση τους…φωταγωγημένους δρόμους της αθηναϊκής μητρόπολης!

Υγειονομικός κίνδυνος είναι η υποτίμηση της ζωής μας. Εδώ και 8 μήνες, η επίκληση του υγειονομικού κινδύνου αποτελεί την μόνιμη επωδό της κρατικής προπαγάνδας. Βαφτίζουν υγειονομικές βόμβες τους δημόσιους χώρους, τις πλατείες, τις διαδηλώσεις και τις μαθητικές καταλήψεις, ώστε να ενοχοποιήσουν την ίδια την κοινωνία ως “ανεύθυνη” μπροστά στη διασπορά του ιού. Την ίδια ώρα, η διασπορά του φόβου και της τρομοκρατίας χρηματοδοτείται αδρά από την κυβέρνηση με εκατομμύρια ευρώ προς τους καναλάρχες. Ακόμα και οι κατευθυνόμενες “επιτροπές ειδικών” των κρατών, όπως και στην Ελλάδα, δηλώνουν ότι υγειονομικές βόμβες είναι τα υποστελεχωμένα νοσοκομεία, τα παραπεταμένα γηροκομεία, τα εργοστασιακά κάτεργα, τα ασφυκτικά ΜΜΜ. Εκεί ακριβώς δηλαδή που βασιλεύουν οι νόμοι της αγοράς και του κέρδους, η εργασιακή εντατικοποίηση και εξόντωση, οι πολιτικές που μας θέλουν αναλώσιμους. Παρ’ όλα αυτά, η κυβέρνηση απαιτεί την πειθάρχηση και την υπακοή μας για να συνεχίσει να χρηματοδοτεί τους “μεγάλους περιπάτους”, τα ταμεία των ΜΜΕ και των τραπεζών, τους πολεμικούς-αστυνομικούς εξοπλισμούς. Κανένα εμβόλιο, κανένα κράτος δεν θα μας σώσει από την πανδημία των απαγορεύσεων, του φόβου, της φτώχειας και της ανεργίας. Η κοινωνική αλληλεγγύη, η μαζική απειθαρχία, η συλλογική οργάνωση των αγώνων για την ελευθερία ήταν είναι και παραμένει η μόνη θεραπεία ενάντια στην βαρβαρότητα που μας περιβάλλει.

Το μαχαίρι έφτασε στο κόκκαλο. Αυτή τη στιγμή ο μόνος βέβαιος θάνατος είναι η παθητικότητα και η ανάθεση της απάντησης σε “κάποιον άλλο”. Η τρομοκρατία δεν θα περάσει, όπως δεν πέρασε και το ‘73. Το φάντασμα των εξεγέρσεων στοιχειώνει πάντα τα κρατικά επιτελεία της καταστολής. Να μην ξεχνάμε ότι πίσω από τις ασπίδες τους τα ένστολα σκιάχτρα τρέμουν στον άνεμο της δίκαιης οργής. Συλλογικά και αλληλέγγυα, ζωντανά κύτταρα μιας σφιχτής γροθιάς, τα σώματά μας θα συνεχίσουν να βρίσκονται στο δρόμο διεκδικώντας με κάθε μέσο την ζωή και την ελευθερία μας. Ή με την εξέγερση και την ελευθερία, ή με τον φόβο και τον εγκλεισμό. Καλούμε τους κατοίκους, και τους εργαζόμενους των ανατολικών συνοικιών να σπάσουν έμπρακτα τις κρατικές απαγορεύσεις, να αναπνεύσουν και να διαδηλώσουν ελεύθερα!

ΤΡΙΤΗ 17/11, 14.00, ΑΓΟΡΑ ΒΥΡΩΝΑ

ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΩΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΩΝ ΣΥΝΟΙΚΙΩΝ

ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΕΣ/ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ/ΣΥΝΤΡΟΦΙΣΣΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΕΣ ΣΥΝΟΙΚΙΕΣ