ΑΝΑΛΗΨΗ ΕΥΘΥΝΗΣ

Το Σάββατο 26/2, μετά από δημόσιο κάλεσμα των συλλογικοτήτων μας, οργανώσαμε διαδήλωση μνήμης για τα 12 χρόνια από τη δολοφονία του αλβανού εργάτη Νικόλα Τόντι από τις σφαίρες μπάτσων στη γειτονιά της Ζωοδόχου Πηγής στον Βύρωνα. Φωνάξαμε συνθήματα όπως “Νικόλα Τόντι, 25 ετών, έπεσε από σφαίρες αστυνομικών”, “Ενάντια στη λήθη και την εξουσία, αγώνας για ζωή και ελευθερία” και “Εργατικά ατυχήματα και σφαίρες στο ψαχνό, τον πόλεμο τον ζούμε κάθε μέρα εδώ”.

Παρά την προκλητική παρουσία αστυνομικών δυνάμεων,  παρεμβήκαμε δημιουργικά στο σημείο της δολοφονίας ώστε καμία κρατική δολοφονία να μην ξεχαστεί και να μην μείνει αναπάντητη. Αποφασίσαμε ν’ αλλάξουμε τις ταμπέλες της οδού Ζωοδ.Πηγής και να μετονομάσουμε τον δρόμο σε Νικόλα Τόντι ενώ στο σημείο τοποθετήσαμε μια αναμνηστική πλακέτα σε ελληνική και αλβανική γλώσσα. Εμείς που κατοικούμε και εργαζόμαστε σ’ αυτές τις συνοικίες, διαμορφώνουμε την πόλη, τους χώρους και τους δρόμους της, σε τόπους που να αφηγούνται την δική μας ιστορία, την ιστορία των καταπιεσμένων, των νεκρών εργατών, των δολοφονημένων γυναικών, των εκτελεσμένων νεολαίων, κρατώντας την ανταγωνιστική μνήμη των “από κάτω” ζωντανή. Και προτιμούμε οι δρόμοι να έχουν τέτοια ονόματα παρά ονόματα βασιλιάδων, πρωθυπουργών και δικτατόρων, αρχιεπισκόπων και στρατοκρατών συμβολίζοντας την αιώνια εξουσία τους πάνω στις ζωές μας.

Μέσα στο περιβάλλον του γενικευμένου κοινωνικού κατακερματισμού, γνωρίζαμε από πριν ότι κάποιοι-ες θα χαρακτήριζαν την παρέμβασή μας “προκλητική”, “αντιδημοκρατική” ή ακόμα και “παράνομη”. Παρόλα αυτά, αποφασίσαμε να μείνουμε στην ουσία των πραγμάτων και να υπερασπιστούμε την μνήμη των “από κάτω” αυτής της κοινωνίας ενάντια στη λήθη που επιβάλλει ο μονόλογος και η βία των κρατικών μηχανισμών. Επιλέξαμε να κάνουμε μια μικρή αλλαγή επιθυμώντας να προτείνουμε μια πολύ μεγαλύτερη: την ανατροπή των ίδιων των κοινωνικών συνθηκών μέσα στις οποίες απλά επιβιώνουμε ή και εξοντωνόμαστε από τον πολιτισμό της εκμετάλλευσης, του ρατσισμού, της πατριαρχίας.

Το αποτέλεσμα της παρέμβασής μας αλλά και αυτή η “μεγάλη αλλαγή” δεν μπορεί να περιοριστεί στις δικές μας δυνάμεις. Προϋποθέτει την φροντίδα και την εγρήγορση των κατοίκων της περιοχής, την δημιουργία σχέσεων αλληλεγγύης και κοινότητας μέσα στις γειτονιές μας, την συλλογική διεκδίκηση δικαιοσύνης και ελευθερίας για όλους και όλες. Γι’ αυτό και καλούμε τους κατοίκους των γειτονιών μας να υπερασπιστούν έμπρακτα τα κεκτημένα της παρέμβασης αυτής αλλά και συνολικότερα ό,τι κερδίζεται μέσα από τους κοινωνικούς αγώνες και τις διεκδικήσεις μας, βασισμένοι-ες στις δικές μας πλάτες.

ΝΑ ΜΕΤΟΝΟΜΑΣΤΕΙ Η ΟΔΟΣ ΖΩΟΔ. ΠΗΓΗΣ ΣΕ ΟΔΟ ΝΙΚΟΛΑ ΤΟΝΤΙ

ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ

Συνέλευση Κατοίκων Βύρωνα-Καισαριανής-Παγκρατίου/Κατάληψη Κ14

Πρωτοβουλία αναρχικών-αντιεξουσιαστών από τους πρόποδες του Υμηττού

Κείμενο

Αφίσα

Πέμπτη 16/12 στις 18:00 Καμάρα-συγκέντρωση υπεράσπισης της κατάληψης “Στέκι στο Βιολογικό”

Κάτω τα ξερά σας από την κατάληψη «Στέκι στο Βιολογικό»

Εδώ και 34 χρόνια το στέκι στο Βιολογικό λειτουργεί ως κατειλημμένος χώρος εντός του ΑΠΘ, ως σημείο συνάντησης των αγωνιζομένων, ως τόπος έκφρασης και δημιουργικότητας, μακριά και ενάντια στο εμπόρευμα και την εκμετάλλευση, με όπλο την αυτοοργάνωση και την αλληλεγγύη. Ανά καιρούς έχουν συστεγαστεί και συστεγάζονται διάφορες πολιτικές ομάδες, δομές αλληλεγγύης και εγχειρήματα πραγματοποιώντας εκδηλώσεις, προβολές, καφενεία, συγκεντρώσεις/πορείες διατηρώντας φυσικά η καθεμία τα χαρακτηριστικά της στο λόγο και στις δράσεις της. Ως μία από αυτές τις ομάδες λοιπόν και εμείς, που ως συλλογικότητα υπερασπιζόμαστε αδιάλλακτα εδώ και 17 χρόνια την επιλογή της κατάληψης, είμαστε εδώ για να υπενθυμίσουμε την αναγκαιότητα της ύπαρξης των καταλήψεων και της υπεράσπισης αυτών, γιατί οι καταλήψεις δεν είναι κάτι ξεπερασμένο. Δεν πρέπει να αποτελέσουν μία εικόνα του παρελθόντος αλλά να κρατηθούν ζωντανές και παρούσες στους αγώνες που υπάρχουν και που έρχονται.

Μέσα σε αυτούς τους χώρους οργανώνουμε κάθε πτυχή της καθημερινότητας μας, από την κάλυψη των βασικών μας αναγκών μέχρι τη διασκέδαση μας με βάση πολιτικά κριτήρια και όχι κριτήρια μαζικής αποχαύνωσης. Μαθαίνουμε να ζούμε μέσα σε κοινότητες μακριά και απέναντι στο αδιέξοδο της εξατομίκευσης και της αλλοτρίωσης. Βρίσκουμε συλλογικές λύσεις στα υπαρκτά ατομικά προβλήματα ενώ αμφισβητούμε στην πράξη τα επίπλαστα αδιέξοδα που πλασάρει ο καπιταλισμός. Μας δίνεται η δυνατότητα να εκφράσουμε τη δημιουργικότητα και τις επιθυμίες μας χωρίς αυτές να φιλτράρονται μέσα από το πρίσμα της κερδοσκοπικής αξιοποίησης. Με βάση την οριζοντιότητα και την αυτοοργάνωση πολεμάμε στην πράξη κάθε μορφή ιεραρχίας. Οι καταλήψεις δεν είναι μέρη όπου χωράνε όλοι. Εξουσιαστικές συμπεριφορές και επιτελέσεις, μάτσο και σεξιστικές λογικές είναι εχθρικές και ως τέτοιες οφείλουν να αντιμετωπίζονται. Ένας τέτοιος χώρος είναι και το στέκι στο Βιολογικό το οποίο ενοχλεί τις πρυτανικές αρχές, που σε συνεργασία με τους μπάτσους ανά τα χρόνια, βρίσκουν διάφορες δικαιολογίες για να το εκκενώσουν.

Ερχόμαστε στο τώρα λοιπόν, που στις 18 Νοέμβρη 2021 παρατηρήσαμε κάποιες «δομικές παρεμβάσεις» εντός του κτηρίου του Βιολογικού και συγκεκριμένα στο χώρο του φουαγιέ, με την τοποθέτηση γυψοσανίδων που απέκλειαν το μισό χώρο εμπερικλείοντας και το κλείσιμο των τουαλετών. Έπειτα, μάθαμε ότι στις 16/9/21 υπογράφτηκε έργο εκμετάλλευσης του ισογείου της σχολής του Βιολογικού, δηλαδή και του στεκιού, ένα έργο ύψους 1.320.600,00 ευρώ, για τη δημιουργία βιβλιοθήκης και από τα σχέδια τους φαίνεται ξεκάθαρο ότι το στέκι προορίζεται για «αίθουσα αναμονής»…

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται ότι το κράτος προσπαθεί να υλοποιήσει επιτέλους το σχέδιο του για την πλήρη αποστείρωση και αναδιάρθρωση του πανεπιστημίου μέσα από τη φίμωση κάθε φωνής για ελευθερία και δικαιώματα, την καταστολή κάθε ριζοσπαστικής δράσης και την απονέκρωση των ελεύθερων αυτών χώρων, με τις εξαγγελίες του για το φύτεμα της πανεπιστημιακής αστυνομίας, του ελέγχου στις εισόδους με κάμερες, τις κάρτες σίτισης, την ελάχιστη βάση εισαγωγής και όλο αυτό να εντάσσεται στην εφαρμογή του νόμου Κεραμέως-Χρυσοχοϊδη 4777. Και ενώ η φοιτητική κοινότητα το προηγούμενο διάστημα δέχτηκε όλη αυτή την επίθεση και απάντησε συλλογικά με τις πολύμηνες καταλήψεις, τώρα είναι αντιμέτωπη με όλα τα παραπάνω μαζί αλλά και με τα ανύπαρκτα μέτρα υγειονομικής προστασίας στις αίθουσες και χωρίς προσλήψεις επιπλέον προσωπικού γιατί τα λεφτά ξοδεύονται ως προς το όφελος και πάλι του κράτους και των κατασταλτικών του μηχανισμών.

Οι πρυτανικές αρχές χρησιμοποιώντας για μία ακόμη φορά το αφήγημα της ασφάλειας των πανεπιστημίων και της φοιτητικής κοινότητας από την «ασύδοτη δράση των εξωπανεπιστημιακών που έχουν ως ορμητήρια τα στέκια τους» ανακοίνωσαν ότι θα κλείσει και το τελευταίο αναρχικό στέκι στο ΑΠΘ (αναφερόμενοι στο Βιολογικό), με παρόμοιες δηλώσεις στοχοποίησης του χώρου να κάνει και ο υφυπουργός Παιδείας Συρίγος. Για μια ακόμη φορά μιλάνε για ζημιές, ξυλοδαρμούς φοιτητών κατηγορώντας αγωνιστές/ριες, παραποιώντας τα γεγονότα από τη δική τους πλευρά φυσικά, ενώ μέσα στο ίδιο το campus η μαφία των ναρκωτικών δρα ανενόχλητη, παρενοχλώντας κόσμο που μπαινοβγαίνει μόλις σκοτεινιάσει και ορισμένες φορές επιτίθεται για να κλέψει… Αλλά δεν είναι η πρώτη φορά που αφήνεται επίτηδες η μαφία σε τέτοιους χώρους καθώς χρησιμοποιείται το πρόσχημα των ναρκωτικών για να εισβάλλουν οι μπάτσοι πιο εύκολα. Δεν είναι η πρώτη φορά που μπάτσοι και πρυτανικές αρχές συνεργάζονται άψογα. Τα παραδείγματα πολλά με αρχή τις εκκενώσεις των καταλήψεων πανεπιστημιακής ιδιοκτησίας: κατάληψη Terra Incognita, Βανκούβερ Απάρτμαν, Rosa Nera (η οποία έχει ανακαταληφθεί), το αυτοδιαχειριζόμενο στέκι της ΑΣΟΕΕ, οι εισβολές στις ΦΕΠΑ, το σφράγισμα του κτηρίου Γκίνη στο Κάτω Πολυτεχνείο, η σκευωρία δίωξης για υποχρεωτική λήψη DNA των 14 αγωνιστών της κατάληψης πρυτανείας του ΕΜΠ, η καταπάτηση του ασύλου με τελευταίο τρανταχτό παράδειγμα την εισβολή (και εκδίωξη) στη ΣΘΕ ομάδας κουκουλοφόρων ασφαλιτών, βραδινές ώρες στις 11/12, ψάχνοντας κάτι ή κάποιους, με κάποιους εξ αυτών να κρατάνε πτυσσόμενα γκλοπ.

Το κράτος τα τελευταία χρόνια επιζητεί την ευθεία αντιπαράθεση με τις μαχόμενες δυνάμεις της αγωνιζόμενης κοινωνίας. Στέλνει τελεσίγραφα, κακοποιεί και βασανίζει στους δρόμους και στα σωφρονιστήρια, δολοφονεί και πνίγει μετανάστριες και μετανάστες στα χερσαία και θαλάσσια σύνορα, σημαδεύει τον καθένα και την καθεμία μας ξεχωριστά με το χέρι στη σκανδάλη. Είναι η δική μας στιγμή να περάσουμε στην ολομέτωπη επίθεση. Στον πόλεμο απαντάμε με πόλεμο. Στη βία του κρατικού και καπιταλιστικού αυταρχισμού απαντάμε με βία. Στη βαρβαρότητα της εξατομίκευσης απαντάμε συλλογικά οξύνοντας την μαχητική αντιπαράθεση.

Για όλους αυτούς λοιπόν τους λόγους και για χιλιάδες άλλους είμαστε εδώ για να δείξουμε την  έμπρακτη στήριξη και αλληλεγγύη μας στην κατάληψη «Στέκι στο Βιολογικό», που απειλείται με εκκένωση. Είναι επιτακτικό, τώρα περισσότερο από ποτέ, να μην αφήσουμε να μας πάρουν κι άλλα από τα απελευθερωμένα μας εδάφη.

Αλληλεγγύη στις καταλήψεις

Κάτω τα ξερά σας από το Βιολογικό

Πέμπτη 16/12 στις 18:00 Καμάρα – Συγκέντρωση υπεράσπισης της κατάληψης «Στέκι στο Βιολογικό»

css.php