[:el]21 Σεπτέμβρη στις 18:00 Συγκέντρωση / Πορεία Πλ. Ταχυδρομείου[:]

[:el]4 χρόνια μετά την δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου/ Ζackie Oh! στο κέντρο της Αθήνας, στην Ομόνοια, από αφεντικά, φασίστες, μπάτσους, ΜΜΕ και μια απαθής μάζα κόσμου, η οργή και η θλίψη δεν έχει σβήσει μέσα μας. Συγκεντρωνόμαστε την Τετάρτη 21 Σεπτέμβρη στις 18:00 στην πλατεία Ταχυδρομείου[:]

[:el]18 Σεπτέμβρη 18:00 Αντιφασιστική πορεία Πλ. Ταχυδρομείου[:]

[:el]Αυτή τη Κυριακή 18 Σεπτέμβρη στις 18:00 καλούμε σε αντιφασιστική συγκέντρωση / πορεία στην πλατεία Ταχυδρομείου. 9 χρόνια μετά την δολοφονία του Π. Φύσσα από τον φασίστα της Χρυσής Αυγής Γ. Ρουπακία, τίποτα δεν έχει τελειώσει.

[:]

[:el][Ενημέρωση] Συγκέντρωση, μικροφωνική 8 Σεπτέμβρη[:]

[:el]

Την Πέμπτη 8/9 καλέσαμε σε συγκέντρωση, μικροφωνική παρέμβαση στην κεντρική πλατεία Λάρισας για την υπεράσπιση της αυτοδιάθεσης των σωμάτων όσων ατόμων έχουν μήτρα. Μοιράστηκε και διαβάστηκε το παρακάτω κείμενο:
ΔΕ ΘΑ ΔΕΧΤΟΥΜΕ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΣΩΜΑΤΑ ΜΑΣ
Σήμερα 8 Σεπτέμβρη έχει ανακοινωθεί από την ιερά σύνοδο κύρηγμα σε όλες της εκκλησίες της χώρας ενάντια στις αμβλώσεις. Αυτή η κίνηση δεν εκπλήσσει κανένα, ούτε για την στάση που έχει η εκκλησία πάνω στο θέμα ούτε για τον βαθμό στον οποίο δύναται να παρέμβει στον δημόσιο λόγο και στο ίδιο το κράτος. Στις αρχές του χρόνου η Ν. Κεραμέως σε συνεργασία με τα «εκπαιδευτήρια» του Άδωνι προσπάθησε να εντάξει στην εγκύκλιο των δημόσιων σχολείων μύθους που αναφέρονται στο «αγέννητο παιδί» που αποτελεί γνωστή ρητορική των “pro-lifers”, υποτίθεται υπερασπιστών της ζωής, για να παρουσιάσουν την άμβλωση σαν ηθικά κατακριτέα πράξη, εξομοιώνοντας την με την δολοφονία. Το σημερινό κύρηγμα αποτελεί συνέχεια προσπαθειών για πραγματοποίηση συνέδριων με αντίστοιχή θεματολογία, πάλι με τη συμμετοχή της εκκλησίας στην Ελλάδα, αλλά τροφοδοτείται και από το κλίμα που αναπτύσσεται και σε άλλες χώρες, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τις ΗΠΑ. Τον Ιούνιο του 2022 το ανώτατο δικαστήριο των ΗΠΑ κατέρριψε το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της πρόσβασης στην άμβλωση, αφήνοντας το νομικό καθεστώς της άμβλωσης στην εκάστοτε γερουσία της πολιτείας. Μετά από πολυετή προσπάθεια από τον Αμερικανικό κλήρο και τους “pro-lifers”, κατάφεραν να επηρεάσουν την πολιτική σε τέτοιο βαθμό που η νέα σύσταση του ανώτατου δικαστηρίου ανέτρεψε την απόφαση ROE vs WADE, κάτι παρόμοιο επιχειρείται και εδώ με την σύσταση του Άρειου Πάγου.
Διαχρονικά ο περιορισμός στην αυτοδιάθεση του σώματος αποτελούσε κεντρικό πεδίο πολιτικής σύγκρουσης, από την ξεκούραση μέχρι και την αυτοκαταστροφή, η εργατική τάξη δεν νοείται να αποφασίζει το πως θα διαχειριστεί τα σώματα της εφ’ όσον αποτελούν το μέσο για την συσσώρευση υπεραξίας για τα αφεντικά.
Με την ίδια λογική το τρίπτυχο πατρίς, θρησκεία, οικογένεια χρησιμοποιείται για να εγγυηθεί την αναπαραγωγή του έθνους και του εργατικού δυναμικού, προτάσσοντας ένα κανονιστικό έμφυλο πρότυπο που βασίζεται στον ρόλο των ανθρώπων με μήτρα ως αναπαραγωγικές μηχανές. Οπότε, κάθε αμφισβήτηση των έμφυλα προκαθορισμένων ρόλων όπως και η αυτοδιάθεση των σωμάτων μας, απειλεί την συνοχή του εθνικού κορμού και της παραγωγικής δύναμης.
Ένας άλλος μύθος που επιστρατεύεται για να διαφυλάξει αυτή τη συνοχή είναι το «δημογραφικό πρόβλημα» ή «πρόβλημα υπογεννητικότητας» που κάνει ξεκάθαρο ότι τα άτομα με μήτρα έχουν υποχρέωση να τροφοδοτούν το έθνος με παιδία. Αυτό βέβαια δεν ισχύει για όλες τις περιπτώσεις, όπως για παράδειγμα όταν ένα άτομο που ζει εδώ χωρίς την Ελληνική ιθαγένεια, επιθυμεί να κυήσει αλλά βρίσκει αμετάβλητα εμπόδια λόγω της καταγωγής του.
Αναγνωρίζουμε τις απόψεις που θέλουν την αυτοδιάθεση των σωμάτων και των ζωών μας ως κάτι παραπάνω από αναχρονιστικές, τις θεωρούμε ανελευθεριακές γιατί έρχονται σε κάθετη ρήξη με τα ελευθεριακά αξιακά που θέλουν το άτομο ως κύριο των αποφάσεων και των πράξεων του.
Εμείς αναγνωρίζουμε αυτές τις εκστρατείες ως μια διαρκής προσπάθεια συντηρητικοποίησης της κοινωνικής βάσης με ιδεολογικές και νομοθετικές επιθέσεις στα κεκτημένα αγώνων των αντιεξουσιαστικών και φεμινιστικών κινημάτων σε όλο τον πλανήτη τα περασμένα χρόνια. Έτσι, όσα νιώθουμε τον εαυτό μας ως κομμάτι αυτών των κινημάτων στο τώρα, νιώθουμε πως οφείλουμε να αντεπιτεθούμε σε αυτήν την επέλαση και να διασφαλίσουμε αυτά τα κεκτημένα. Βρισκόμαστε στον δρόμο με όσα αναγνωρίζουν την σήψη του κόσμου της εξουσίας και επιλέγουν να σταθούν αλληλέγγυα με όσα από εμάς βρίσκονται στο στόχαστρο.
ΔΙΚΗ ΜΟΥ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΑΜΒΛΩΣΗ Ή ΓΕΝΝΑ
ΤΙ ΚΑΝΩ ΜΕ ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΟΥ ΔΕΝ ΑΦΟΡΑ ΚΑΝΕΝΑ.
ΚΟΥΜΑΝΤΟ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΜΟΥ ΘΑ ΚΑΝΩ ΜΟΝΟ ΕΓΩ
ΟΥΤΕ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΟΥΤΕ ΚΑΘΕ ΑΦΕΝΤΙΚΟ.
Κατάληψη Ντουγρού (Τζαβέλα 52)

[:]

[:el][Ενημέρωση] Απεργιακή συγκέντρωση 1 Μάη[:]

[:el]

Την Κυριακή 1η Μάη πραγματοποιήσαμε απεργιακή συγκέντρωση στην πλατεία Ταχυδρομείου με μικροφωνική παρέμβαση όπου διαβάστηκε το παρακάτω κείμενο και έγινε παρέμβαση με τρικάκια στον χώρο της πλατείας.

Η πρωτομαγιά είναι ιστορικά μια αφορμή να αντιδράσουμε ως εργατική τάξη απέναντι στο κράτος και τα αφεντικά, η φετινή μας βρίσκει σε χειρότερη κατάστασή, είμαστε αντιμέτωπα με ακόμη περισσότερη εκμετάλλευση, ανασφάλεια και πόλεμο, καταστάσεις που ήρθαν για να μείνουν και έχουν πολιτικά συγκεκριμένους στόχους και σκοπούς, την φτώχεια και την εξαθλίωση μας.

 Οι εργασιακές συνθήκες είναι ήδη χάλια, η μαύρη και επισφαλής εργασία έχει επεκταθεί σε μεγάλο ποσοστό των εργατών/ριών, οι μισθοί είναι σταθεροί για μια δεκαετία και δεν καλύπτουν ουσιαστικά τίποτα, τα μεροκάματα δεν πληρώνονται, τα αφεντικά αποφεύγουν την πληρωμή των υπερωριών δίνοντας άδειες όταν το επιθυμούν, οι εργαζόμενοι/ες απολύονται χωρίς προφανείς λόγους και χωρίς κανένα μέσo προστασίας σε αυτό, οι συνδικαλιστές/ριες φακελώνονται και οι απεργίες απαγορεύονται με πρόσχημα την ψυχολογική ή σωματική βία που μπορεί να ασκηθεί στους απεργοσπάστες, τα μέτρα προστασίας απέναντι στον κοβιντ και στα εργατικά ατυχήματα είναι ανύπαρκτα, με δεκάδες νεκρά άτομα κάθε μήνα, οι απεργίες χτυπιούνται απο την αστυνομία. 

 Οι κοινωνικές υπηρεσίες διαλύονται για το κέρδος των αφεντικών, το κόστος του ρεύματος είναι τόσο μεγάλο που δεν μπορεί να καλυφθεί και οι διακοπές ρεύματος έχουν ξεκινήσει, ήδη 2500 σπίτια κινδυνεύουν από αυτό, η πλειοψηφία του κόσμου της εργασίας κόβει την κατανάλωση στο φαγητό, στα ρούχα και την διασκέδαση στο μισό, δεκάδες κόσμου έχει πεθάνει στη προσπάθεια του να ζεσταθεί τους προηγούμενους μήνες, όλα τα είδη πρώτης ανάγκης έχουν αυξηθεί από τον πληθωρισμό και τις τεχνητές ελλείψεις που προκαλούν τα αφεντικά κρατώντας στοκ στις αποθήκες τους, οι ασθενείς περιμένουν μήνες για θεραπείες και εγχειρήσεις, πολλοί πάνε σε ιδιώτες ή καταφεύγουν στο να πληρώνουν ακόμα και στο δημόσιο τα απογεύματα.

 Τέλος διαμορφώνεται μία κατάσταση φόβου εξ αιτίας του πολέμου στην Ουκρανία και των πολεμοκάπηλων πολιτικών του κράτους, βλέπουμε προσπάθειες πόλωσης για την αποδοχή του πολέμου, βομβαρδιζόμαστε από τον ρατσιστικό λόγο του διαχωρισμού προσφύγων σε καλούς χριστιανούς λευκούς και κακούς σκουρόχρωμους μουσουλμάνους, με απόψεις περι κοινής ευρωπαϊκής ταυτότητας βάσει του θρησκεύματος και της καταγωγής, με την πριμοδότηση εθνικιστικών απόψεων από τα ΜΜΕ.

 Που αποσκοπούν όμως όλα αυτά που ζούμε; ξέρουμε ότι η εργασιακή και η κοινωνική ανασφάλεια, είναι καταστάσεις που οδηγούν την εργατική τάξη στην απελπισία και την παραίτηση, σε πολλές μάλιστα περιπτώσεις στην καθολική εξάρτηση και ταύτιση των πιο αδύναμων με τους εκμεταλλευτές τους μέσα από το ένστικτο της αυτοσυντήρησης, κάπως έτσι δημιουργούνται οι συνθήκες ώστε οι άνθρωποι να σκοτώσουν και να σκοτωθούν σε ένα πόλεμο για τα συμφέροντα των εκμεταλλευτών τους, κοινώς να γίνουν κρέας για τις οβίδες τους.

 Δρώντας ενάντια στα σχέδια του κράτους και των αφεντικών δρούμε κατά του πολέμου, κατά του πολιτικού και οικονομικού συστήματος που διαμορφώνει αυτές τις καταστάσεις, γι αυτό πρέπει να ορθώσουμε αναχώματα μέσα από τους αυτοοργανωμένους αγώνες, να μην πληρώσουμε το κόστος του οικονομικού και στρατιωτικού πολέμου, να σταθούμε δίπλα σε όσα δεν μπορούν να καλύψουν τα αναγκαία, να απαντήσουμε με αρνήσεις πληρωμών, αυτομειώσεις, δομές αλληλοβοήθειας και αλληλεγγύη. Να οργανωθούμε σε γειτονιές, πανεπιστήμια, χώρους δουλειάς. Να παλέψουμε ενάντια στον πόλεμο και την «ειρήνη» των εκμεταλλευτών, για έναν κόσμο ισότητας-αλληλεγγύης-δικαιοσύνης και ελευθερίας.

ΖΩΗ ΟΧΙ ΕΠΙΒΙΩΣΗ

ΠΑΙΔΕΙΑ, ΥΓΕΙΑ, ΡΕΥΜΑ ΚΑΙ ΝΕΡΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΑ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟ ΛΑΟ.

ΣΕ ΕΛΛΑΔΑ-ΡΩΣΙΑ-ΟΥΚΡΑΝΙΑ Ο ΕΧΘΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ Η ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ

Κατάληψη Ντουγρού / Τζαβέλα 52

[:]

[:el]1Η ΜΑΪΟΥ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΙΣ 11:00[:]

[:el]

ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ 1/5 ΣΤΙΣ 11:00

ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ, ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ, ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΤΕ

ΧΑΝΟΥΝ: τα αφεντικά, η κοινωνία του θεάματος,

η καθημερινότητα του ατομικισμού και της κατανάλωσης,

οι πόλεις της αποξένωσης, οι εθνικιστικοί θύλακες

κατάληψη Ντουγρού / Τζαβέλλα 52


 

[:]

[:el][Eνημέρωση] Αντιπολεμική συγκέντρωση – πορεία[:]

[:el]Στις 13/3 πραγματοποιήθηκε αντιπολεμική συγκέντρωση στην πλατεία Ταχυδρομείου της Λάρισας η οποία είχε καλεσθεί απο πολλές συλλογικότητες της πόλης αλλά και γενικά της ελλαδικής γεωγραφίας. Στη συνέχεια ακολούθησε πορεία που πλαισιώθηκε απο περισσότερα απο 300 άτομα, ενώ, έξω από την 1η στρατιά αλλά και σε κεντρικά σημεία όπως στην εθνική τράπεζα και στην λέσχη αξιωματικών, έγιναν παρεμβάσεις με μπογιές καθώς και σπασιματικές. 

Ακολουθεί το κείμενο της παρέμβασης:

Όσο υπάρχει κράτος και καπιταλισμός κανένας άλλος κόσμος δεν είναι εφικτός

 

Μετά από μια δεκαετία παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και δυο χρόνια πανδημίας ήρθε η ώρα, το καπιταλιστικό σύστημα να πατήσει πάλι στα πόδια του. Όπως μας έχει δείξει η ιστορία μετά από ιστορικές κρίσεις αυτό που ακολουθεί είναι μια μεγάλής έκτασης στρατιωτική και οικονομική σύγκρουση των ισχυρών. Αυτό που παρακολουθούμε το τελευταίο διάστημα με τον πόλεμο της Ουκρανίας είναι η αρχή μιας νέας συνθήκης στον παγκόσμιο χάρτη. Με αφορμή όσα ξεκίνησαν το 2014, όπου ακροδεξιές και νεοναζιστικές ομάδες με την αμέριστη οικονομική και πολιτική βοήθεια της δύσης, εκμεταλλεύθηκαν την οργή μιας μεγάλης ετερόκλητης μερίδας κόσμου, που διαδήλωνε ενάντια στο διεφθαρμένο καθεστώς του πρώην προέδρου Γιανουκόνιτς ανατρέποντάς τον και καταλαμβάνοντας την εξουσία. Οι στόχοι του νέου καθεστώτος ήταν η προσχώρηση της χώρας στο στρατόπεδο του ΝΑΤΟ και η κάθαρση των διαφορετικών εθνοτικών πληθυσμών με τη βία. Τότε το Ρωσικό κράτος που έχασε τον έλεγχο της Ουκρανίας ως απάντηση προσάρτησε την Κριμαία και οι δυτικές δυνάμεις κυριάρχησαν στο υπόλοιπο κομμάτι. Τίποτα όμως δεν είχε τελειώσει, η πιθανή παρουσία αντίπαλων στρατοπέδων σε όλα τα δυτικά σύνορα της Ρωσίας, το φυσικό αέριο που τροφοδοτεί την Ευρώπη και η αναγνώριση των αποσχισθέντων περιοχών ήταν κάποια από τα γεγονότα που οδήγησαν στην εισβολή.

Τι δουλειά όμως έχει το Ελληνικό κράτος να στείλει στρατιωτική βοήθεια και να απειλεί; Διαβάζοντας τις δηλώσεις των ντόπιων αξιωματούχων, αντιλαμβανόμαστε ξεκάθαρα πως το Ελληνικό κράτος είναι πλήρως εξαρτημένο από το ΝΑΤΟ και η πολιτική του είναι η ολοένα και μεγαλύτερη σύνδεση του με αυτό.  Γιατί απλά οι πολιτικές και οικονομικές ελίτ επιζητούν περισσότερη ευμένεια και στήριξη από τους εξωτερικούς προστάτες τους πράττοντας υπέρ των συμφερόντων τους, πιστεύοντας ότι έτσι θα τους το ανταποδώσουν… Όπως έκανε και το Ουκρανικό κράτος! Πως αλλιώς θα μπορούσαμε να μεταφράσουμε την αποστολή στρατιωτών σε κάθε εμπόλεμη ζώνη του πλανήτη και την ενδυνάμωση των στρατιωτικών βάσεων του ΝΑΤΟ στον Ελληνικό χώρο; Στη Λάρισα υπάρχει η 110 Πτέρυγα μάχης όπου από το ‘18 έχουν εγκατασταθεί μην επανδρωμένα πολεμικά αεροσκάφη, που έχουν χρησιμοποιηθεί στον πόλεμο της Συρίας, στη 1η στρατιά έχει εγκατασταθεί το ευρωενωσιακό στρατηγείο όπου χρησιμοποιείται για την οργάνωση των στρατιωτικών επιχειρήσεων ευρωπαϊκής ένωσης και ΝΑΤΟ στη ευρύτερη περιοχή της ανατολικής μεσογείου και όχι μόνο, τέλος στο Στεφανοβίκιο υπάρχουν πολεμικά ελικόπτερα και αναμένεται αερομεταφερόμενη ταξιαρχία με χιλιάδες πεζοναύτες.

Οι πολιτικές και οικονομικές ελίτ γνωρίζουν τις συνέπειες των πράξεων τους και οι αποφάσεις τους είναι συνειδητές, δεν είναι απλά θερμοκέφαλοι αλλά κυνικά καθίκια που αδιαφορούν για το κοινωνικό κόστος. Στην πραγματικότητα κερδίζουν από αυτά πουλώντας όπλα και πατριωτισμό, ενώ παράλληλα εκτοξεύουν τον πληθωρισμό στα ύψη για χάρη των «συμμάχων»-προμηθευτών τους. Άλλο ένα γεγονός που μας έχει διδάξει η ιστορία όταν φτάσει η ώρα του πολέμου είναι ότι όλοι αυτοί  θα κρυφτούν και θα κάνουν δηλώσεις από κάποιο ασφαλές δωμάτιο, πιθανά από μια άλλη ήπειρο. Αντίθετα οι χαμηλότερες κοινωνικές τάξεις τρομαγμένες και χειραγωγημένες από τα fake news και τη προπαγάνδα είναι αυτές που θα πληρώσουν τις πράξεις των εκμεταλλευτών τους πληρώνοντας τις οικονομικές συνέπειες του πολέμου στα είδη πρώτης ανάγκης, στις υπηρεσίες, χάνοντας πιθανώς το βίος τους και τέλος με το να χάσουν τη ζωή τους ή τις ζωές συγγενών και φίλων.

Για εμάς καμία πολεμική αναμέτρηση μεταξύ κρατών δεν είναι δικαιολογημένη, πόσο μάλλον σωστή. Δεν υπάρχει σε αυτή την ιστορία αμυνόμενος και επιτιθέμενος, υπάρχουν μόνο αφεντικά και πολιτικοί που θυσιάζουν το λαό για να κερδίσουν αντίστοιχα περισσότερα χρήματα και περισσότερη εξουσία. Γιατί αυτοί που έχουν διαχρονικά πολεμήσει για συμφέροντα άλλων και αυτό δεν αλλάζει μέχρι σήμερα, αν δεν πέθαναν στην μάχη, βρέθηκαν με το τέλος του πολέμου ακρωτηριασμένοι σωματικά και ψυχικά, χωρίς δουλειά και εγκαταλελειμμένοι στους δρόμους. Γι αυτό δεν βρίσκουμε κανένα συμφέρον για τις χαμηλότερες κοινωνικές τάξεις στην συμμετοχή τους σε ένα πόλεμο, παρά μόνο σε αυτόν που από την μία πλευρά είναι οι εκμεταλλευτές και από την άλλη οι εκμεταλλευόμενοι, μόνο εκεί οι θύτες έχουν να χάσουν και αυτά που διακινδυνεύονται μπορεί να είναι τα πάντα.          

 

 

Ο ΜΟΝΟΣ ΔΙΚΑΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΤΩΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΜΕΝΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥΣ

ΣΕ ΕΛΛΑΔΑ, ΡΩΣΙΑ, ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Ο ΕΧΘΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΑ

Κατάληψη Ντουγρού

[:]

css.php