Ιωάννινα | Ενημέρωση από την απεργιακή πορεία της 26/11

Την Πέμπτη 26 Νοεμβρίου καλέστηκε από το Σωματείο Βάσης Σερβιτόρων Μαγείρων Ιωαννίνων, τη Συνέλευση Βάσης Διανομέων Εργαζομένων Ιωαννίνων, την ΕΣΕ, την ΑΔΕΔΥ, το Εργατικό Κέντρο Ιωαννίνων πλήθος άλλων Σωματείων καθώς και αριστερών οργανώσεων απεργιακή συγκέντρωση, στα πλαίσια της πανελλαδικής 24ωρης απεργίας, στο Εργατικό Κέντρο Ιωαννίνων. Από νωρίς το πρωί το σημείο είχε αποκλειστεί από ισχυρές δυνάμεις της αστυνομίας, κάνοντας ανέφικτη την προσέγγιση του, αναγκάζοντας σωματεία και οργανώσεις, σαν απάντηση στο κλίμα τρομοκρατίας το οποίο είχε δημιουργηθεί στην περιοχή του Κουρμανιού, να μεταφερθεί η συγκέντρωση στην Περιφέρεια. Η πορεία κατάφερε να πραγματοποιηθεί έστω και για λίγα μέτρα παρά τις απαγορεύσεις, ωστόσο η απόφαση να βγει ο κόσμος στον δρόμο, δεν πέρασε στα ψιλά από την μεριά της αστυνομίας, η οποία επί της οδού Νεόφυτου Δούκα θα επιτεθεί σε συναδέλφους και σε συναδέλφισσες οι οποίες αποχωρούσαν συντεταγμένα από την πορεία. Με τους μπάτσους σε τρελές ορέξεις, στριμώχνοντας στο πεζοδρόμιο απεργούς και αποκαλώντας τους μεταξύ άλλων “μεζεδάκια”, θα ξεκινήσουν να χτυπούν αδιακρίτως με τα γκλοπ τους. Το αποτέλεσμα ήταν ο ξυλοδαρμός και η σύλληψη δύο συντρόφων, μέλη του Συνέλευση Βάσης Διανομέων Εργαζομένων Ιωαννίνων, καθώς και η προσαγωγή δέκα ακόμη εργαζομένων, στις οποίες και επιβλήθηκε πρόστιμο 300 ευρώ για συνωστισμό, στα πλαίσια πάντα της πανδημίας. Οι σύντροφοι οι οποίοι κρατήθηκαν για μία μέρα έγκλειστοι νοσηλευόμενοι στο κελί του νοσοκομείου Χατζηκώστα, στις 27/11 πέρασαν από εισαγγελέα όπου και τους απαγγέλθηκε κατηγορητήριο βασισμένο στην ντόπια αστυνομική φαντασία. Να σημειωθεί ότι το ίδιο πρωί πραγματοποιήθηκαν επτά προσαγωγές μελών του ΠΑΜΕ και επιβλήθηκαν δεκάδες πρόστιμα κατά τη διάρκεια παρέμβασης έξω από το κατάστημα Market In.

Η επιλογή καταστολής της απεργιακής πορείας ήταν μια ακόμη κίνηση φίμωσης και επίθεσης σε όσες και όσους, ειδικά σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία, μάχονται ακόμη ενάντια στις προσταγές, στα νομοσχέδια και στις πρακτικές εκμετάλλευσης και μεγαλύτερης καταπίεσης των από τα κάτω. Παρά το γεγονός ότι βρισκόμαστε σε μία περίοδο που η απειλή του Covid 19 βρίσκεται πάνω από τα κεφάλια μας και που το κράτος περνάει κατά σειρά νομοσχέδια ενάντια σε κάθε κεκτημένο δικαίωμα που έχουμε, επιτιθέμενη παράλληλα επιτίθεται στις ατομικές και συλλογικές ελευθερίες μας, όσα διαγγέλματα και να βγάλουν δε μπορούν να μας πείσουν ενάντια στο προφανές.

Με μια ρητορική περί διασφάλισης της υγείας μας, πάντοτε συνοδευόμενη με κρατικές φαμφάρες περί ατομικής μας ευθύνης, να πηγαίνει στον κάδο των αχρήστων, αφού την ίδια στιγμή οι προσλήψεις αντί να στρέφονται προς τα νοσοκομεία, όπως θα σκεφτόταν ο καθένας και η καθεμία μας, να πηγαίνουν στην ενίσχυση των αστυνομικών τμημάτων, γεμίζοντας με μπάτσους τις γειτονιές μας. Με τις ουρές των τραπεζών και τα καταστήματα να φτάνουν στη δίπλα πόλη και τα κρατικά στατιστικά για τον κορονοϊό να αλλάζουν, κατά πως βολεύει το τουριστικό κεφάλαιο, εύλογα αντιλαμβανόμαστε ότι το κράτος μας κερνάει σκατά και εμείς θα επιλέξουμε εάν θα αντισταθούμε ή αν θα ζητήσουμε και περίσσεμα.

Ε λοιπόν όχι. Το κράτος δε μας δέρνει, δε μας διώκει και μας παίρνει πίσω το μισθό με τη μορφή προστίμου για να μην κολλήσουμε κορονοϊό. Αυτό είναι το καλοστημένο πρόσχημα. Το ενοχλούμε. Και το ενοχλούμε επειδή αρνούμαστε ακόμη και τώρα να υπακούσουμε ποιμενικά στις προσταγές του. Το ενοχλούμε επειδή γνωρίζει πολύ καλά πως όσο τασσόμαστε συλλογικά απέναντι σε αυτό και το κεφάλαιο, και γινόμαστε περισσότερες και περισσότεροι αποτελούμε μια μόνιμη απειλή στα σχέδια του. Όσο είμαστε εδώ και μας επιτίθεται τόσο εμείς θα αντιδρούμε και θα συσπειρωνόμαστε και αυτό επειδή ξέρουμε πως μόνο έτσι θα διεκδικήσουμε καλύτερες συνθήκες εργασίας και ζωής.

Ε λοιπόν όχι. Δε θα μας σταματήσουν !

Ή θα νικήσει ο δρόμος ή θα νικήσει ο τρόμος.

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 2020: Όσο και αν προσπάθησαν δεν φίμωσαν την κοινωνία

Ο κοινωνικός ιστός έχει διαρραγεί. Όχι τώρα, αλλά εδώ και χρόνια. Η τρέχουσα συγκυρία απλώς κάνει πιο ορατή αυτή τη διάρρηξη. Η αβεβαιότητα για το μέλλον, η εργασιακή ανασφάλεια, η ακραία καταστολή και ο κοινωνικός έλεγχος, θέτουν την ίδια την εμπιστοσύνη προς τον καπιταλισμό εν αμφιβόλω. Χρειάστηκαν να περάσουν μερικοί μήνες για να αποτυπωθεί κάτι τέτοιο, αλλα έγινε. Μια τέτοια στιγμή ήταν η 17η Νοεμβρίου 2020. Ας δούμε επιγραμματικά τι συνέβη στην πόλη μας.
Παρά την εγκατάσταση δυνάμεων της αστυνομίας σχεδόν σε κάθε σημείο, ειδικά στην πλ.Ηρώων Πολυτεχνείου που είχαν καλεστεί οι συγκεντρώσεις, παρά το χαφιεδότσουρμο που ξαμολύθηκε στις γειτονιές κι έκανε προσαγωγές σε ¨σταμπαρισμένους¨ αγωνιστές, η επιχείρηση τρομοκράτησης απέτυχε. Απο την μια, οι συγκεντρώσεις και μια σύντομη διαδήλωση στο κέντρο της πόλης, πραγματοποιήθηκαν οι χωρίς οι συμμετέχοντες να υπολογίσουν την διακηρυγμένη ετοιμότητα των δυνάμεων καταστολής και τις κατοπινές λυσσαλέες επιθέσεις τους. Χαρακτηριστική υπήρξε η αναίτια αγριότητα των μπάτσων εναντίον των εστιακών φοιτητών, με αποτέλεσμα 23 συλλήψεις, 6 τραυματίες και 900 ευρώ πρόστιμα στον καθένα/καθεμία. Από την άλλη, το άγχος της Αστυνομικής Διεύθυνσης να μπουζουριάσει όσο νωρίτερα μπορεί τα ¨αναρχικά στοιχεία¨ μεσα στο τμήμα, ώστε να μην μπορέσουν καν να συγκροτήσουν πορεία. Οι μπάτσοι χαμογέλασαν, μιας και οι πολιτικοι προϊστάμενοι, τους έλυσαν λίγο περισσότερο τα χέρια να κάνουν ότι γουστάρουν. Υπάρχουν βάσιμες ενδείξεις ότι δεν θα ξαναψηφίσουν μαζικά Χρυσή Αυγή αλλά Νεα Δημοκρατία. Μα θα χαμογελάσει καλύτερα, όποιος χαμογελάσει τελευταίος.
Γιατί η κατασταλτική διαχείριση της 17/11 στα Γιάννενα(όπως και σε όλη την χώρα) δείχνει την αποτυχία του κράτους και τον τρόμο που τους προκαλεί η κοινωνική δράση των καταπιεσμένων, η οποία παρεριπτόντως, μοιάζει με παγόβουνο. Στις 17/11 είδαμε την κορυφή του. Άραγε, δεν είναι αποτυχία, όταν απειλούν με υπέρογκα πρόστιμα και συλλήψεις όποιον διαδηλώσει και τελικά μπουκώνουν τα τμήματα με διαδηλωτές; Δεν είναι αποτυχία όταν ενω έχει ποτίσει η υστερία για τους κοινωνικά ανεύθυνους διαδηλωτές, οι μπάτσοι αναγκαστήκαν να λειτουργήσουν σαν στρατός κατόχης σε όλη της πόλη; Δεν είναι απόδειξη αποτυχίας ότι λειτούργησαν έτσι, γιατί ακριβώς γνώριζαν πως ο κόσμος θα απειθαρχήσει γιατι δεν σηκώνει άλλο αυτή την μούγκα; Δεν είναι αποτυχία ότι αναγκαστήκαν να κυνηγάνε τα αλάνια που στήναν οδοφράγματα στην πλ.Πάργης; Δεν είναι αποτυχία ότι δεκάδες άλλοι άνθρωποι που βγήκαν στους δρόμους-ανεξάρτητα αν κατάφεραν να διαδηλώσουν- δεν πέσαν στα χέρια των ασφαλιτών; Μήπως δεν είναι αποτυχία του κράτους, ότι άνοιγε ο κόσμος τις πόρτες των σπιτιών για να φυγαδεύσει αυτούς που κυνηγούσαν τα ΜΑΤ; Ή μήπως ήταν αστυνομική επιτυχία, ότι η Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Ηπείρου, σείονταν από τα συνθήματα των 79 προσαχθέντων οι οποίοι/ες ούτε λεπτό δεν λύγισαν απο τις απειλές και τα καψώνια;
Το σημαντικό όμως είναι τι θα συμβεί από δω και στο εξής. Γιατί η πορεία του Πολυτεχνείου, ειδικά η φετινή, δεν σηματοδοτούσε μια πορεία-μνημόσυνο. Δεν έγινε μόνο για τους νεκρούς μια εξέγερσης 47 χρόνια πριν, έγινε για τους δεκάδες νεκρούς σήμερα στις ΜΕΘ, στα εργατικά ατυχήματα, στα σύνορα και τις γειτονιές των φτωχών, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης των μεταστών, στις φυλακές. Δεν έγινε μόνο για τα τανκς που γκρέμισαν την πύλη του ΕΜΠ, έγινε για τους μπάτσους που ξεφυτρώνουν στις πλατείες κρατώντας στο ένα χέρι το γκλόμπ και στο άλλο το μπλοκάκι. Δεν έγινε μόνο για να θυμηθούμε ότι μια δράκα φοιτητών διεκδίκησε μια καλύτερη ζωή, έγινε για επιβεβαιώσει ότι με αυτόν τον τρόπο προχωρά ο κόσμος, όταν ορισμένοι/ες λίγοι/ες, χρειάζεται να πέσουν με δύναμη στην ασπίδα της καταστολής, κι από τον θόρυβο να ταρακουνηθεί μια κοινωνία που πρέπει να βγει από τον λήθαργο. Όλα αυτά, δεν χωραν σε επέτειους, καταθέσεις στεφάνων και λουλούδια. Όλα αυτά ξεδιπλώνονται στους σημερινούς καθημερινούς αγώνες και δεν μπορούν παρά να εκφραστούν στους δρόμους.
Δεν είναι η ωρα λοιπόν να νικήσει ο φόβος. Δεν είναι ώρα να νικήσουν οι συμβιβασμοί. Είναι η ώρα να νικήσει η αξιοπρέπεια του δρόμου. Όπως ακριβώς συνέβη στις 17 Νοέμβρη 2020. Συνεχίζουμε!
ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΩΝ 23 ΔΙΩΚΩΜΈΝΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΤΗΣ ΔΟΜΠΟΛΗΣ
ΑΚΥΡΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΣΤΙΜΩΝ
26 ΝΟΕΜΒΡΗ 2020
ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ
ΚΑΝΕΙΣ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!
Ελευθεριακή Συνδικαλιστικη Ένωση Ιωαννίνων