Ανακοίνωση του 325 για την κατασταλτική επίθεση ενάντια στη διεθνή αντι-πληροφόρηση

Ανακοίνωση της Συλλογικότητας του 325 για την κατασταλτική επίθεση ενάντια στη Διεθνή Αντι-Πληροφόρηση (Ηνωμένο Βασίλειο)

Στις 29.03.21, η ολλανδική αστυνομία εισέβαλε στο κέντρο δεδομένων (data centre) όπου φιλοξενείται ο server του nostate.net, κατάσχοντας τον ίδιο τον server, ως μέρος έρευνας σχετικής με “τρομοκρατία”. Το nostate.net αποτελεί συλλογικότητα που παρείχε μια πλατφόρμα για διεθνείς κινηματικούς ιστοτόπους (websites) από ομάδες αλληλεγγύης σε κρατουμένους, από αρκετά συλλογικά καλέσματα για καμπάνιες, από σελίδες ενάντια σε συνόδους κορυφής και από εγχειρήματα διεθνούς αντι-πληροφόρησης. Σημαντικά sites που χρησιμοποιούσαν το nostate.net ως πλατφόρμα, και τα οποία δέχθηκαν πλήγμα από την κατασταλτική επίθεση της ολλανδικής αστυνομίας, είναι το Anarchist Black Cross Berlin (Αναρχικός Μαύρος Σταυρός Βερολίνου), το Montreal Counter-Info, το Northshore Counter-Info, το Act For Freedom Now! (το οποίο τώρα άνοιξε εκ νέου στο noblogs.org, στον σύνδεσμο: https://actforfree.noblogs.org/) και το 325.

Ως συλλογικότητα, γνωρίζουμε πολύ καλά πως αυτή δεν ήταν μια επίθεση μονάχα από την ολλανδική αστυνομία, αλλά πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με την Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία του Ηνωμένου Βασιλείου, συνδεόμενη με τις πρόσφατες κατασταλτικές επιθέσεις της στους αναρχικούς κύκλους της χώρας αυτής. Όχι μόνον απειλούσαν εμάς, αλλά προσφάτως απειλούσαν και το nostate.net προκειμένου να κατεβάσει το site μας. Πέραν τούτου, απαίτησαν να τους δώσουν πληροφορίες σχετικά με την ταυτότητα οποιουδήποτε εμπλέκεται στο 325. Δε μας εκπλήσσει η έκταση που δίνουν οι αρχές για να επιτεθούν σ’ εμάς και σ’ οποιονδήποτε υποπτεύονται πως μας βοηθά, καθώς ανά την ιστορία είναι πολυάριθμα τα παραδείγματα όπου οι δυνάμεις του κράτους καταστέλλουν όποιον και όποια τολμά να ορθώσει ανάστημα και να τις πολεμήσει.

Αυτή η κατασταλτική επίθεση οφείλει να ειδωθεί ως επίθεση σε όλα τα εγχειρήματα αντι-πληροφόρησης, στους αναρχικούς κύκλους διεθνώς. Υπό το τρέχον πλαίσιο της νόσου Covid-19 και των κατασταλτικών κινήσεων των κρατών ανά τον κόσμο, δε μας εκπλήσσει το γεγονός ότι συνεργάζονται σε διεθνές επίπεδο. Το πρόσφατο παράδειγμα καταστολής απέναντι στον αναρχικό σύντροφο Gabriel Pomba da Silva, με τη συνεργασία μεταξύ ισπανικού, ιταλικού και πορτογαλικού κράτους, είναι κάτι παραπάνω από χαρακτηριστικό. Τα μυαλά μας γυρνούν πίσω στην καταστολή του Indymedia στη Γερμανία και στην Ελλάδα, όπως επίσης και στην όχι και τόσο μακρινή χρονικά φυλάκιση των συντρόφων και συντροφισσών που συμμετείχαν στα εγχειρήματα Culmine, Parole Armata και Croce Nera Anarchica (Αναρχικός Μαύρος Σταυρός) στην Ιταλία. Ανά τα έτη, το αναρχικό κίνημα διεθνώς δέχεται επιθέσεις στα μέσα με τα οποία επικοινωνεί με τον κόσμο, με τις υποδομές φιλοξενίας αμέτρητων αναρχικών δημοσιεύσεων να εκκενώνονται, με συντρόφια να συλλαμβάνονται, ακόμα και με εκδόσεις να λογοκρίνονται και να καταστρέφονται, όπως συνέβη στο όχι και τόσο μακρινό παρελθόν με την “Ένοπλη Χαρά” του Αλφρέντο Μ. Μποννάνο στην Ιταλία, ή με το “Ο Ήλιος θα συνεχίσει να ανατέλλει” της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς στην Ελλάδα.

Επιπλέον, δεν αποτελεί σύμπτωση το γεγονός πως η κατασταλτική επίθεση συμβαίνει τώρα, έπειτα απ’ την πρόσφατη έκδοση του “325 #12 – Ενάντια στην Τέταρτη και Πέμπτη Βιομηχανική Επανάσταση”. Θεωρούμε πως η έκδοση αυτή χτυπά στον πυρήνα αυτού που προωθούν το κράτος και ο καπιταλισμός, πριν, και ακόμα περισσότερο τώρα, υπό την κάλυψη της πανδημίας Covid-19 · αποτελεί άμεση απειλή για τα σχέδιά τους περί καθυπόταξης, ρομποτοποίησης και αυτοματοποίησης των πάντων. Η επίθεσή τους έπληξε προς το παρόν τη διάδοση της έκδοσής μας, ψηφιακά και υλικά, αλλά αναπόδραστα απέτυχε. Οι τεχνοκράτες που πασχίζουν να μετατρέψουν τον κόσμο μας σε μιαν εμετική τεχνολογική και στρατιωτικοποιημένη κοινωνία-φυλακή εκτίθενται, όχι μόνον από εμάς, αλλά απ’ τις ήδη ολοένα αυξανόμενες επιθέσεις διεθνώς απέναντι στις υποδομές τους. Αυτό είναι που φοβούνται, τρέμουν το τι διαστάσεις μπορεί να πάρει, γι’ αυτό και βρίσκονται στο κατόπι μας. Απ’ όσο γνωρίζουμε, η αστυνομία που προσπαθεί να μας κυνηγήσει και να μας πιάσει, ξεθάβει τακτικές απ’ τα παλιά τους κατασταλτικά τεφτέρια, αποπειρώμενη να αναγκάσει άλλους να ρουφιανέψουν, και κλείνοντας τα εγχειρήματα αντι-πληροφόρησης. Απ’ όταν εξαπέλυσαν την “Επιχείρηση Rhone”, η οποία στόχευε να επιτεθεί στους αναρχικούς κύκλους του Μπρίστολ, συνέλαβαν μονάχα ένα άτομο που συμμετείχε σε μία επίθεση, κανέναν όμως που να συμμετείχε στην Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία (FAI) ή στις αμέτρητες λοιπές αναρχικές επιθέσεις. Σαφέστατα, δεν κατόρθωσαν επ’ ουδενί να καταστείλουν τη φλόγα της εξέγερσης, όπως αποδεικνύουν οι ταραχές, η επίθεση σε αστυνομικό τμήμα και οι εμπρησμοί αστυνομικών οχημάτων τους τελευταίους μήνες.

Επικράτησε σιωπή για πολύ καιρό σε τούτο το νησί του κομφορμισμού, κι ενώ ο έξω κόσμος αρχινά να φλέγεται ξανά, η χόβολη αυτή συνεχίζει να φέγγει κι εμείς να νιώθουμε τη ζεστασιά της. Τώρα πιότερο από ποτέ, υπάρχει η επιτακτική ανάγκη για διεθνή συντονισμό μεταξύ συντροφισσών και συντρόφων, για άμεση επίθεση σε δαύτο το βρωμερό πτώμα που παλεύει ν’ αναστηθεί και να φυλακίσει κι άλλους από εμάς. Η αντι-πληροφόρηση αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι αυτού του διεθνούς συντονισμού, προκειμένου να μπορούν όσες κι όσοι μάχονται για τη λευτεριά ανά τον κόσμο να βλέπουν τα σινιάλα συνενοχής σε κάθε πιθανή γλώσσα, μιλώντας την κοινή γλώσσα της εξέγερσης και της αναρχίας. Πρέπει να τεθεί ξανά σε λειτουργία το διεθνές δίκτυο αντι-πληροφόρησης, ώστε να γίνουμε ξανά απειλή διεθνώς, έπειτα απ’ τα κατασταλτικά αντανακλαστικά που επιδιώκουν να αποξενώσουν τις αναρχικές και τους αναρχικούς τον έναν απ’ την άλλη, όχι μόνο σε διεθνές επίπεδο, αλλά ακόμα και σε τοπικό. Η Συλλογικότητα του 325 συνεχίζει να βαδίζει στο μονοπάτι που ήδη χάραξε, ακόμη και τώρα συνεχίζουμε με τα εκδοτικά μας εγχειρήματα, συμπεριλαμβανομένης μιας νέας ανατύπωσης του “325 #12”, μιας νέας εκτενέστερης έκδοσης του “Dark Nights”, καθώς και με περαιτέρω μελλοντικά εγχειρήματα διεθνώς. Δε θα μας φιμώσουν ούτε θα μας σταματήσουν, και θα πάρουμε την εκδίκησή μας!

Σχετικά με τον ιστότοπο, δε γνωρίζουμε ακόμη αν θα επανέλθει, καθώς θεωρούμε αρκετά ξεκάθαρο πως αν επαναλειτουργήσει οπουδήποτε αλλού online υπό την ονομασία “325”, οι αρχές θα το στοχοποιήσουν άμεσα για μία ακόμη φορά. Αυτό, επιπλέον, σημαίνει πως θα μπορούσαμε να θέσουμε σε κίνδυνο οποιονδήποτε μελλονικό πάροχο, όπως επίσης και να διακινδυνεύσουμε να κλείσουν κι άλλα κινηματικά εγχειρήματα και εγχειρήματα αντι-πληροφόρησης, όπως συνέβη και στην πρόσφατη κατασταλτική επίθεση. Ποιος ξέρει πού θα μας οδηγήσει όλο αυτό; Αυτό που γνωρίζουμε, πάντως, είναι πως απέχουμε πολύ απ’ το να υποχωρήσουμε –έστω κι ένα βήμα– απέναντι στον εχθρό. Ίσως θα ήταν καλύτερα να επιστρέψουμε στα παραδοσιακά έντυπα μέσα, βλέποντας τα πρόσωπα των ανθρώπων, ανοίγοντας συζητήσεις, συνωμοτώντας. Δε λέμε όχι σε μια πιθανή επιστροφή του site, ούτε στο να δηλωθεί ως νέο εγχείρημα · ο χρόνος μονάχα θα δείξει.

Προς το παρόν, εκφράζουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας στα συντρόφια του nostate.net και του Act For Freedom Now!, μαζί και σε όλα τα βαλλόμενα εγχειρήματα αντι-πληροφόρησης.

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ, Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ!

Συλλογικότητα 325

Πηγή: Act For Freedom Now

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Το Act for Freedom Now! άνοιξε εκ νέου στον server του Autistici / Inventati

Δεδομένης της κατασταλτικής κίνησης απέναντι στα συντρόφια του αναρχικού server nostate.net, αρκετά εγχειρήματα πλήττονται αυτή τη στιγμή. Το Act for Freedom Now! αποφάσισε να επιστρέψει σε καινούργιο σημείο φιλοξενίας, στον server του Autistici / Inventati. Ο νέος σύνδεσμος είναι:

https://actforfree.noblogs.org/

ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥΣ ΣΤΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

Επιπλέον, η διεύθυνση mail actforfree(at)riseup.net έχει πλέον καινούργιο δημόσιο κλειδί PGP για κρυπτογραφημένη επικοινωνία (0x9F848E7BACD92EA6). Παρακαλούμε να μη χρησιμοποιείτε τα 0x47F466F0 ή 0x9B065D0C, καθώς έχουν ανακληθεί και δε χρησιμοποιούνται πλέον. Το νέο κλειδί είναι το εξής:

-----BEGIN PGP PUBLIC KEY BLOCK-----

mQINBFzWhigBEAD1W6l3M4ONkkdvRlSUNkybAwhsbVCi7F8/sOzkYo8P7M24zpge
8ar6pT2eYDh4Ergp4w5Tcd5aX5mhS8iQP4z1GBwNEE0quSoT40meNm2BHiu5XPVM
iNkyQ5lFwErCzCLG+ytR0CjGykM//FP6x9Xose0p7JLlIVyQpnTgLkAj8VPrPv6+
np6L57OzojV1Fbg4CFMulffQbHGW+XnnAMsZoxWq0Aa4nmS11Z7xnHPlbVxUd/sz
EQuEjeXZMtgoDQ5eo5q3e6ypQnesGIRQTcV52d+HcNP5FIHFqIbQYha/vO8UQl0H
6BzEZrUdC42Wocgz/dyLFefeiuDxYOplUyFcYF9RIXwk6tsOC1FJbPgR0aQtKrIh
BJYbT3ZJFitvcEvcQP9c0qrud6vV/iO5U/OBFA3OfCH26FR17+j50Vr7gf30/p5Y
qyl4Mu1WjdGWWW8djasTd0oObC0+SsMfwpmpIxlXBzFfLo0C9uUV47x7Pb5J5ie4
0WxWyeI2YXaFRI+D65EBx9yGt3uSmb2HhdItmw5yRfpnFAu5JoeSa6d9uADy6XlC
kkDq1G8/BNyD8W7ZwKrrbqMhmHNvxvBRo+nEKhWcb7XDx3DNyPA1k2BasuZfdKhk
SEgmRySg9faIlwzQ48Cz4tbozJN8xHPUweV1K1UpUgNVcvWsY3oYTWFwkQARAQAB
tCVBY3Rmb3JmcmVlZG9tIDxhY3Rmb3JmcmVlQHJpc2V1cC5uZXQ+iQJUBBMBCgA+
FiEE8WTxmnqIldOjm3zPn4SOe6zZLqYFAlzWhigCGyMFCQlmAYAFCwkIBwMFFQoJ
CAsFFgIDAQACHgECF4AACgkQn4SOe6zZLqb9fg//aNLcMPMjU8ceRhGdddGcFKbL
zJ0jZQtVxknRcL3AUuvC4tMbAMhQdWGH1p8Mf/F2C9mQCirw3r5+DdF2G4oHwLZS
tTy/FmZVf/2i7CB5l19pX0cmGfjzPlWJhrC9d1HBApmsZ0V5K445KdbASQ+zajhj
n1K1/dvEFu0GdfDSE6bG1KI79rZqAyqWclvceP82O0/errr+eKGoUAkRrl21QLsG
8KnYm0R5qL2PWRvaemLcEHu33Q0czJNgyAzhdc8dY9Z1TPyYVXlIxjk4HsyAdSKp
hmaJNMj4IvJ+7RJJ6AbJ9OGbnoj9iGWuRGNy8nMDR83BJxZX4QgWPaj6wtLnl6Cq
iW3yVLXTlozW4vk9ftFpi0elSBEnt9xtcb9LLCpU71sOspQ1VFvDhd+Fmji10fe5
6gCeY6qZatkEJn3n/6XlxHN2jjrJXu4fhzJ2WsZEE687PL2D/PagnxS88ch33/4D
H4JXUZWWpEqijnJVZ0AGYs2s0YRCZk+XOrgNgb5GP9fYhU7RcSWhCZhEH1/0uS4z
S7dmcGUcqfNEU9F9LWD1pz05z4S4WviIMp5O224uo53IzrpdOMh7cf0CgOrUe84u
DSx03W1UiKc+Jvwmtc1ylNRApgKywsOtss+nyTECR0XIditzTOkvDvLibVUh3xIS
4VZ84aWhJdD7zgQu6zK5Ag0EXNaGKAEQAKfGNCMmfCQWHwEl6eIivKwgJZFzEHNb
DYG+FrmVKbKEbAiDF6CROK1L+8u0FmQAITT4usOC2g/udDnMKbF0ZmUQb/ezRwWc
5LsV5IKEF52gWD9Iv4n5q6CeQHutxMSrnOAtKLbWXo+xbKn70z4W3m6UK8kbnS7W
JKN/qu156LHswZ9nZOr9svwhaq4twZFt4GKOJJkkKiircu21z4TCGN4h5y9FiRvt
fpbQygF1JGMy8or/fnJA6dVl3Os4D75MVeNOho0jdITHhwAUFiH4wGOcvz7fe8Me
A/JCG48h50BoDuykd+Y9WHFVMLFpBH9O0lnIn9+i7mrvjg4R2oLM67SoQkl0E7Sg
HkAgIOI3WmshHx9zPPh7rIgOmtMPsn3Bhub3YjmRK++EuA3HbCgWpIoP7yFA7j3w
7+2oAAuf37YQvavmMZYxiJXfENHLhNUTmBHd38jcRsgwRc231PQEld7ARLtRmOXr
TrnNBKG0y/PV9dinhXwjGBQlsgZgsNYW2yDn3YsfoJK51gt8bQC8H5Y2f3JAnZKj
86X6kr8qg/BOuk2rkgxsGF5u77Cq4TCu2v+HB1r1Jc0r/6EuKnUiEJU7e8IQTyMl
L2w4DApQOwlYBVDGW2ALty7WVKsqZoLl0x3pcLOIa0LeDEE6KHamzAe/c5bPx5Zi
mtxCQXYXhGttABEBAAGJAjwEGAEKACYWIQTxZPGaeoiV06ObfM+fhI57rNkupgUC
XNaGKAIbDAUJCWYBgAAKCRCfhI57rNkupgdAD/wOZfpZLBJOrVKW2uS9cF05nIcd
BXJrdKV0H2Q1NqTiTfk3unJuQGsOG6jWiG4SlnJoDxU4BvoMHlxbc7JHyDDhUQFe
IJbSxkpM9brxkiyZhePFgSeGHNFhkXuvEML/wvuFWJtpUqsImtm3N2s8aFm8NmL8
OYCoKnD2kLxn6QIZS9YnBw497kVB+7dpi1nE2WeAFPwIy2sjqmwmEtQdOtn0KPWM
vrR4IdOXjC7P83o0VKJWsEyEIS+sWYngwX+uhymW5iUD9gEV4wgEiPCP4DynwGG7
5zQ7c9QPXwbH4/AwbbTunLWMfHH7crcmKWO4nWWjXT49TH8pdqbdJIVWotw+IZxn
TjriyrvgUP6gehQ5w6JGbBhOkKur4rwUlkrJzWgA/Qv94iWmRt6lIXII8W/cPkKA
44kLqacGugsU9BuNqpsL5gT6nFA5HKzrh3e1Kr9rZFDeRljZy97X1ok817FqFjH4
y8Vhq7tpEMXZV3i4fYRdorzlxBOiGE86zPgFV0VDpAIxu5O9x9bp/XlKmc8NCneZ
VPL7pfHYSKqmPedFZYYRFjN+dSdC6LGD883dEr61yQCD2NjKU2++ThziZ8nhfN+e
jYlcRcuDWALx0UZMlZu7g6oIkXkmNRG33QlPI+W+LquEHL6hicC/71eriewgHlwJ
rz8HTrU2gb1vlyoMyg==
=PuFf
—–END PGP PUBLIC KEY BLOCK—–

Πηγές: Anarquia.info & Act For Freedom Now

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή: Ανακοινωθέν του Pablo Bahamonde Ortiz “Oso”, ανατρεπτικού κρατουμένου και απεργού πείνας

29 Μάρτη – Ανακοινωθέν του Pablo Bahamonde Ortiz “Oso”, ανατρεπτικού κρατουμένου και απεργού πείνας απ’ τη φυλακή Santiago 1

Μέρες σαν τη σημερινή, υπάρχουν πολλά αδέρφια που γυρνούν στη μνήμη μας… Ο καιρός έχει περάσει, αλλά σε κάθε στιγμή της ζωής μου είναι συνεχώς παρόντες στην ύπαρξή μου, επαναφέροντας όλη την εμπειρία και τη σοφία που συνέλεξαν στα Βήματά τους. Το να αναφέρουμε καθένα ξεχωριστά, θα κατέληγε σε μία εκτενέστατη λίστα · οι ποικίλες συνθήκες των θανάτων τους δείχνουν πως οι καιροί δεν είναι δα και τόσο διαφορετικοί όσον αφορά το κατά πόσο τα χτυπήματα της εξουσίας δολοφονούν όσες κι όσους αμφισβητούν τη βολή των ισχυρών.

Αίμα, πόνος και οργή χτίζουν ένα μονοπάτι καταστροφής και δημιουργίας δίχως τέλος. Μέσ’ από δαύτες τις σκέψεις, ανασαίνω καθάριο αέρα και συνεχίζω ανένδοτα.

Ας κατανοήσουμε πως ο εγκλεισμός είναι απλώς ένα πιθανό σενάριο της Ζωής για όσες και όσους επιλέγουν να διαρρήξουν την κανονικότητα και τη νομιμότητα της εξουσίας.

Η τιμωρία κι η απομόνωση, ως μέθοδος απόσπασης μετάνοιας, είναι η απάντηση που θα συναντήσουν τα αδάμαστα κορμιά κι οι συνειδήσεις μας.

Το συνεχές του αγώνα είναι ένα διαρκές οικοδόμημα, αέναο και πολύμορφο, με εξεγερτικό και θρασύ χαρακτήρα, που έρχεται σε σύγκρουση με την καταστολή, τη δυστυχία και την εκμετάλλευση.

Απ’ το μέρος αυτό, τα καλέσματα θ’ αποτελούν πάντα μέσο όξυνσης της σύγκρουσης, μέσο προετοιμασίας, μέσο να νιώθουμε και να βιώνουμε τις ανατρεπτικές πρακτικές, να ρηγματώνουμε τις παλιές, δογματικές, ηθικίστικες, πατριαρχικές, εξουσιαστικές και τοξικές λογικές, που μόνο ζημιά και δυσπιστία προκαλούν εντός των συλλογικοτήτων και μεταξύ των σκεπτόμενων ατόμων.

Πάντοτε, ο αγώνας των Αδερφών μας που έχουν απαχθεί απ’ το κράτος αποτελεί έργο που συμπληρώνει τις μάχες στις οποίες καθημερινά χιλιάδες από Εσάς συνεισφέρετε, μέσα από τους διάφορους χώρους επιθετικής αντίστασης.

Είν’ επιτακτικό να πληθύνουμε και να ενισχύσουμε τα συνένοχα δίκτυα, προβαίνοντας σε διάφορες δράσεις για ν’ απαιτήσουμε τη δίχως όρους απελευθέρωση χιλιάδων από εμάς που βρισκόμαστε έγκλειστοι πίσω απ’ αυτά τα τείχη. Η αλληλεγγύη οφείλει να προσδώσει τούτη τη θεσπέσια επιθετική και συγκρουσιακή αλματώδη κίνηση που αντανακλά ιστορικά τα Βήματα των χιλιάδων πεσόντων αυτού του αγώνα.

Ο εχθρός, μέρα με τη μέρα, παραμονεύει, και είναι καιρός να του επιστρέψουμε τα χτυπήματα… Είναι καιρός να βεβαιώσουμε έμπρακτα ότι οι μηχανισμοί ελέγχου θα καταστούν άχρηστοι απέναντι σ’ εκείνες κι εκείνους που αγκαλιάζουν συνειδητά κι ολόψυχα την ατραπό της ολικής απελευθέρωσης.

Μιαν αγκαλιά συνενοχής κι εξέγερσης για τ’ Αδέρφια που βρίσκονται σήμερα σε απεργία πείνας, που παρέα προτάσσουμε σήμερα τα κορμιά μας ως όπλα, αντιμετωπίζοντας για μία ακόμη φορά το Κράτος και τους νόμους του.

Μαχόμενη Νεολαία, Διαρκής Εξέγερση!!!

Για την ανάκληση του άρθρου 9 και την αποκατάσταση του άρθρου 1 του Νομικού Διατάγματος 321!!!

Ελεύθεροι στους δρόμους ο σύντροφος Marcelo Villarroel και όλοι οι πολιτικοί κρατούμενοι, οι ανατρεπτικοί και αναρχικοί κρατούμενοι, οι αιχμάλωτες κι οι αιχμάλωτοι για την Απελευθέρωση των Μαπούτσε, οι αιχμάλωτες κι οι αιχμάλωτοι της Εξέγερσης!!!

Όσο υπάρχει δυστυχία, θα υπάρχει εξέγερση!!!

Pablo Bahamondes Ortiz “Oso”
Ανατρεπτικός κρατούμενος απ’ τη Villa France
Σωφρονιστικό κατάστημα Santiago 1
Πτέρυγα Υψίστης Ασφαλείας
29 Μαρτίου 2021.

Πηγή: AMW English

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Η ολλανδική αστυνομία έκλεισε τον server του nostate.net

Ο server του nostate.net, με όλα τα εγχειρήματα που φιλοξενούσε, έκλεισε απ’ την ολλανδική αστυνομία στις 29 Μάρτη 2021. Δεν έχουμε επίσημη ενημέρωση για τους λόγους του κλεισίματος. Οι σύνδεσμοι στη δεξιά πλευρά της κεντρικής σελίδας του nostate.net πλέον οδηγούν στις τελευταίες σελίδες των ιστοσελίδων όπως έχουν αποθηκευτεί στο Internet Archive.

30 Μάρτη 2021

Σημείωση: Ο server του nostate.net φιλοξενεί επίσης και αρκετές αναρχικές ιστοσελίδες, συμπεριλαμβανομένων και των διεθνών ενημερωτικών και μεταφραστικών εγχειρημάτων Act for Freedom Now! και 325, τα οποία λειτουργούσαν απ’ το 2008 και απ’ το 2006 αντίστοιχα. Μετά το κλείσιμο, τα sites δεν έχουν πλέον πρόσβαση απ’ τις διευθύνσεις τους.

(Το ενημερωτικό κείμενο του nostate.net δημοσιεύτηκε στα γερμανικά στο ίδιο site, και μεταφράστηκε στα αγγλικά από το malacoda.noblogs.org)

Πηγή: Malacoda

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Χιλή: Δημόσια δήλωση για την έναρξη απεργίας πείνας

Δημόσια δήλωση για την έναρξη απεργίας πείνας

Προς τους λαούς, τα άτομα, τις κοινότητες και τα εδάφη σε αγώνα και αντίσταση.

Προς όσους επαναστατούν ενάντια σε αυτό το παρόν της καταπίεσης και της δυστυχίας.

Προς τις οικογένειες, τους φίλους μας, τους συνενόχους μας, τους συντρόφους και τους αγαπημένους μας σε όλο τον κόσμο.

Προς όλους:

Σήμερα, Δευτέρα 22 Μαρτίου, στις 00:00 στο Σαντιάγο της Χιλής, οι κρατούμενοι του κοινωνικού πολέμου:

– Mónica Caballero Sepúlveda στη γυναικεία φυλακή του San Miguel.

– Marcelo Villarroel Sepúlveda,

– Joaquín Garcia Chanks,

– Juan Flores Riquelme

– Juan Aliste Vega στο C.A.S, (όχι συμμετέχοντας στην απεργία, αλλά στηρίζοντας, δεδομένης της ιατρικής κατάστασής του στη φυλακή υψηλής ασφάλειας)

– Francisco Solar Dominguez, στο τμήμα μέγιστης ασφάλειας.

– Pablo Bahamondes Ortiz,

– Jose Ignacio Duran Sanhueza,

– Tomas González Quezada και

– Gonzalo Farias Barrientos, στις ενότητες 2 και 3 της φυλακής του santiago 1,

ξεκινάμε μια κινητοποίηση με χαρακτηριστικά απεργίας πείνας επ’ αόριστον:

  • Κατάργηση του άρθρου 9 και η αποκατάσταση του άρθρου 1 του διατάγματος Νόμου 321.
  • Απελευθέρωση του συντρόφου Marcelo Villarroel και όλων των ανατρεπτικών κρατουμένων, των αναρχικών, των κρατουμένων της απελευθέρωσης των Mapuche και των κρατουμένων της εξέγερσης.

Με απλό τρόπο, να μην ισχύει αναδρομικά η τροποποίηση του νόμου που ρυθμίζει την «υπό όρους ελευθερία (υπό όρους αποφυλάκιση κρατουμένου)». Και αυτό να είναι ξανά κεκτημένο δικαίωμα του φυλακισμένου ατόμου και όχι προνόμιο όπως ορίζεται από τον τωρινό νόμο, ο οποίος μετασχηματίστηκε μόνιμα σύμφωνα με το συμφέρον του κράτους που θέλει να κρατήσει απαχθέντες όσους αγωνίζονται ενάντια στην κανονικότητα του υπάρχοντος.

Αυτή η τροποποίηση του νόμου δυσχεραίνει σημαντικά την πιθανότητα πρόσβασης στην λεγόμενη «απελευθέρωση υπό όρους», καθυστερώντας την σε ορισμένες περιπτώσεις για δεκαετίες – επηρεάζοντας έτσι μεγάλο αριθμό κρατουμένων που βλέπουν την ποινή τους να γίνεται μόνιμη. Από την άλλη, η αναδρομική ισχύ του, αγνοεί την ίδια της τη νομιμότητα, τη νομιμότητα των αφεντικών αυτού του άρρωστου κόσμου, αποδεικνύοντας τη συνεχή χρήση πολιτικών-νομικών παρεκκλίσεων με τις οποίες θάβουν κάτω από τόνους τσιμέντου και μετάλλου φυλακής τους φτωχούς, επαναστάτες και τους αντιστεκόμενους.

Αυτή η άθλια πολιτική-νομική επιβολή αγγίζει και επηρεάζει άμεσα σήμερα τον σύντροφό μας Marcelo Villarroel Sepúlveda, ο οποίος με 2 μεγάλες περιόδους εγκλεισμού βρίσκεται φυλακισμένος για περισσότερα από 25 χρόνια για ενέργειες ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο, ενέργειες που χρονολογούνται από τα τέλη της δεκαετίας του ’80, της δεκαετίας του ’90 και του 2000. Και επειδή δεν ήταν αρκετές οι εκτεταμένες ποινές που του επιβλήθηκαν, αυτή τη φορά το κράτος νομοθέτησε και ενίσχυσε νέα νομικά πλαίσια, δίνοντας εγγύηση για την εφαρμογή των ποινών της παλιάς και σάπιας στρατιωτικής δικαιοσύνης, τροποποιώντας τις προθεσμίες υποβολής αιτήσεων του Marcelo που αντιστοιχούσαν στο 2019 ώστε να του επιτραπεί η υποβολή αίτησης το 2036, εφαρμόζοντας αυθαίρετα την κεκαλυμένη διαρκή φυλάκιση του, που στοχεύει να τον κρατήσει έγκλειστο για συνολικά περισσότερα από 40 χρόνια.

Από τον εγκλεισμό δεκαετιών, ετών και μηνών, από το χθες και το σήμερα, διάφορες γενιές συντρόφων τα έχουμε σπασμένα με οποιαδήποτε έννοια θυματοποίησης που θέλει τους απαχθέντες, ένα παθητικό υποκείμενο που υπόκειται συνεχώς στη βούληση αυτού που τους κρατάει και επιτεθόμαστε χρησιμοποιώντας τα σώματά μας ως πεδία μάχης και από εκεί παλεύουμε εξωτερικά και εσωτερικά την καθημερινή ζωή που μας επιβάλλεται από τον εγκλεισμό.

Το πέρασμα από τη φυλακή είναι μια επέκταση της επιλογής που έχουμε κάνει στη ζωή, όπου η συνειδητή πράξη για την ολικη απελευθέρωση επιδιώκει να προσδιορίσει την συγγένεια των ιδεών που αντικατοπτρίζονται σε ενέργειες, μάχες και αντιστάσεις ως αντιεξουσιαστική πρακτική. Αποφάσεις που ενσωματώνονται σε γεγονότα αντίστασης, εκεί είναι που βάζουμε το καλύτερο από το καθένα μας: άτομα, πυρήνες, συμμορίες, συλλογικές και ανταγωνιστικές πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση του κράτους και των μηχανισμών καταστολής ελέγχου και θανάτου, ως εργαλείου ελέγχου και συστηματικής καταπίεσης της ζωής.

Εδώ μέσα στα τείχη σας, είμαστε απείρως μακριά από την ήττα, πολύ λιγότερο μόνοι/ες, όπως θα θέλατε. Συνεχίζουμε να είμαστε ανυπότακτοι/ες, ελεύθεροι/ες και αξιοπρεπείς.

Σήμερα αγωνιζόμαστε ξανά με τα σώματά μας ως όπλα ενάντια σε εκείνους που θέλουν να φυλακίσουν και να θάψουν κάτω από το τσιμέντο την εξέγερση, την αξιοπρέπεια, την αγάπη και την αλληλεγγύη. Η εξουσιαστική αστυνομική κοινωνία δημιούργησε την πανοπτική φυλακή όπου ιστορικά, έχει φυλακίσει όσα άτομα επαναστατούν ενάντια στη λεγόμενη κοινωνική ειρήνη, δημιουργώντας δομές τιμωρίας που επιδιώκουν σωματικό και διανοητικό έλεγχο, επιδιώκοντας τον περιορισμό του ατόμου, μέσω του φόβου της βίας της απομόνωσης και της φυλάκισης. Αλλά καμία φυλακή, ούτε μεγίστης ή υψίστης ασφάλειας, ούτε με τους περιφραγμένους τοίχους, τα κάγκελα με τους ένοπλους φρουρούς, δεν θα μπορέσει να υποτάξει όσες/ους έχουν αφιερώσει ολόκληρη τη ζωή τους στην υπόθεση της ολικής απελευθέρωσης.

Αυτά τα τείχη δεν θα μπορέσουν ποτέ να σιωπήσουν τα όνειρά μας, και ακόμη λιγότερο θα μπορέσουν να σταματήσουν την ανεξέλεγκτη παλίρροια των ανυπότακτων υπάρξεων που ενώνονται και ορμούν ενάντια σε κάθε είδος κυβέρνησης.

Επίσης, θέτουμε ως άμεσο και επείγον το ζήτημα του τέλους της προληπτικής φυλάκισης ως τιμωρητικό μέσο εναντίον εκείνων που κατηγορούνται για ενέργειες στο πλαίσιο μόνιμης εξέγερσης, αρνούμενοι το υποτιθέμενο τεκμήριο αθωότητας κατά τη διάρκεια μιας έρευνας.

Με αυτόν τον τρόπο αντιμετωπίζονται ως ένοχοι, και τους επιβάλλονται εκτεταμένες προληπτικές φυλακίσεις που διαρκούν ακόμη και μέχρι τη στιγμή της καταδίκης ή την ολοκλήρωση της ποινής.

Απορρίπτουμε επίσης την τρέχουσα ισχύ των καταδικαστικών αποφάσεων της ναζιστικής φασιστικής στρατιωτικής δικαιοσύνης της Χιλής, οι οποίες διαμορφώθηκαν υπό βασανιστήρια και σε διαδικασίες χωρίς δικαίωμα υπεράσπισης, και αποδοκιμάστηκαν ευρέως σε διεθνές επίπεδο, κατά τη διάρκεια δεκαετιών στις οποίες ο Marcelo Villarroel και ο Juan Aliste δικάστηκαν και καταδικάστηκαν.

Αν και το 2010 η Χιλή, λόγω διεθνούς πίεσης, τροποποίησε την δυνατότητα δίωξης πολιτών από στρατιωτικούς εισαγγελείς, οι προηγούμενες καταδίκες, και ιδίως εκείνες της δεκαετίας του 1990, παραμένουν σε ισχύ παρά την εκτεταμένη κριτική και τη διεθνή απόρριψη. Ακόμη, δεν αγνοούμε αλλά συμπαραστεκόμαστε στο αίτημα των Mapuche να εφαρμόσει τη Σύμβαση 169 της ΔΟΕ για την κατάσταση των Peñi και Lamngen που φυλακίστηκαν στον αγώνα.

Αυτή η από κοινού κινητοποίηση είναι η συνέυρεση μεταξύ διαφορετικών πρακτικών και άτυπων τάσεων που βρίσκονται στη φυλακή ως μια ζωντανή συνέχιση της μακράς συλλογικής αντίστασης και είναι επίσης μια ανοιχτή έκκληση σε όλα τα περιβάλλοντα αλληλεγγύης και σε όλους εκείνους που θέτουν τους εαυτούς τους ενάντια στη φυλακή και την καταπίεση, να γίνουν ενεργό μέρος αυτού του αγώνα που ανήκει σε όλους, και ενθαρρύνουμε κάθε είδους πρωτοβουλίες με ό, τι είναι διαθέσιμο και από οπουδήποτε, θέλοντας να επιτύχουμε σε αυτή τη νέα κινητοποίηση που ξεκινάμε ως απαραίτητο και επείγον βήμα στον αγώνα ενάντια στις φυλακές.

Εν μέσω αυτής της χιονοστιβάδας των περιορισμών που επικαλούνται την πανδημία σε διεθνές επίπεδο, καλούμε επίσης όλες τις συγγενικές εκφράσεις σε όλο τον κόσμο να εκφραστούν όπως καθεμία μπορεί και θέλει, χρησιμοποιώντας τη φαντασία ως το μόνο όριο.

Αγκαλιάζοντας όλους/ες τους/τις φυγάδες, τους/τις αξιοπρεπείς κρατούμενους/ες που πολεμούν, όλες τις οικογένειες που αντιστέκονται, με ανατρεπτική, αυτόνομη, ελευθεριακή, αναρχική και εξεγερτική μνήμη.

Με όλα τα αδέρφια και τα συντρόφια που έχουν πέσει στη μάχη.

Όσο υπάρχει εξαθλίωση θα υπάρξει εξέγερση !

Θάνατος στο κράτος και ζήτω αναρχία!

Υφαίνοντας δίκτυα, πολλαπλασιάζοντας την συνενοχή, προωθείται η εξεγερτική και ανατρεπτική επίθεση

Ούτε ένοχοι ούτε αθώοι, μόνιμη εξέγερση !

Ενάντια σε κάθε εξουσία, αυτοάμυνα και αλληλεγγύη !!

Για την επέκταση της αλληλεγγύης στους κρατούμενους του κοινωνικού πολέμου, της εξέγερσης και της απελευθέρωσης του Μαπούτσε !!!

Να εκραγούν οι φυλακές!

Για την κατάργηση του άρθρου 9 και την αποκατάσταση του άρθρου 1 του διατάγματος 321

Ο Marcelo Villarroel και όλοι οι ανατρεπτικοί κρατούμενοι, οι αναρχικοί, οι κρατούμενοι της εξέγερσης και της απελευθέρωσης των Mapuche: Στο δρόμο!!

Monica Caballero Sepúlveda

Marcelo Villarroel Sepulveda

Joaquin Garcia Chanks

Juan Flores Riquelme

Juan Aliste Vega

Francisco Solar Domínguez

Pablo Bahamondes Ortiz

Jose Duran Sanhueza

Tomas González Quezada

Gonzalo Farias Barrientos

Μέχρι να καταστρέψουμε τον τελευταίο ανάχωμα της κοινωνίας φυλακής!

Μέχρι την ολική απελευθέρωση !!

Πηγή: Athens Indymedia

Ενημέρωση για τη δίωξη μας σχετικά με τα γεγονότα διαμαρτυρίας στις φυλακές Κορυδαλλού στις 24/02/2018

Στην εποχή μας πλέον είναι κοινότυπο το να μιλάμε για πρωτοφανείς υποθέσεις σκευωρίας, δεδομένου ότι διαρκώς προκύπτουν νέες, με κάθε νέα να είναι πιο «πρωτοφανής» από την προηγούμενη. Τον τελευταίο ενάμιση χρόνο μόνο έχουμε δει τις διωκτικές αρχές να προσπαθούν να συνδέσουν άτομα με ενέργειες/επιθέσεις/παρεμβάσεις που έχουν γίνει, χωρίς να υφίστανται στοιχεία, έστω κατασκευασμένα, μεγεθύνοντας κιόλας το ποινικό σκέλος κάθε υπόθεσης με τελείως εξωφρενικούς τρόπους, ακόμα κι αν γνωρίζουν ότι στο δικαστήριο θα καταρρεύσουν με πάταγο. Κι αυτό για να επικρέμεται πάνω από ανθρώπους ένα καθεστώς ομηρίας αορίστου διαρκείας.

Χαρακτηριστικές περιπτώσεις η υπόθεση των δύο αντιφασιστών συντρόφων που τους αποδίδεται εμπλοκή σε διαφορετικές επιθέσεις σε γραφεία της Χρυσής Αυγής (επιθέσεις που οι αρχές αποδίδουν αυθαίρετα σε μια οργάνωση), η υπόθεση Σύντροφοι/σσες στην οποία τρεις σύντροφοι και μια συντρόφισσα κατηγορούνται για πάνω από σαράντα επιθέσεις που υποτίθεται διέπραξε η μεγαλύτερη και μακροβιότερη οργάνωση όλων των εποχών (καθώς η υπογραφή Σύντροφοι/σσες μπαίνει κάτω από οτιδήποτε εδώ και δεκαετίες), η υπόθεση του κομμουνιστή επαναστάτη Πολύκαρπου Γεωργιάδη που επιχείρησαν να τον συνδέσουν με την επαναστατική οργάνωση ΟΛΑ επειδή είχε κατεβάσει μια προκήρυξη από το διαδίκτυο και εσχάτως η υπόθεση των οχτώ στην ΑΣΟΕΕ που στοχοποιείται ένας πολιτικός χώρος και ο περίγυρος του για μια παρέμβαση στο γραφείο του Πρύτανη με βάση την φοιτητική ταυτότητα των περισσότερων διωκόμενων.

Αυτές όλες οι υποθέσεις αποτελούν παραδείγματα μιας ακραίας κατασταλτικής μεθόδευσης που δε σταματάει να εντείνεται το τελευταίο διάστημα, κι ενόσω το κράτος εκμεταλλεύεται τη συγκυρία της πανδημίας για να εντείνει τους όρους επιβολής του και να δυσχεράνει το καθεστώς εκμετάλλευσης και εξόντωσης του «αναλώσιμου» πληθυσμού. Διαδέχονται όμως μια υπόθεση που όμοια της δεν έχει ξανά υπάρξει, τουλάχιστον για πάρα πολύ καιρό, στα ελληνικά δεδομένα, κι αυτή δεν είναι άλλη από τη δίωξη των είκοσι πολιτικών κρατουμένων το 2018 για τη διαμαρτυρία που ακολούθησε την βίαιη μεταγωγή του αναρχικού απεργού πείνας Κωνσταντίνου Γιατζόγλου.

Πρόκειται για μια υπόθεση που εξαρχής βασίστηκε στο κριτήριο της πολιτικής ταυτότητας με την τότε εισαγγελέα Αρείου Πάγου Ξένη Δημητρίου που άνοιξε τη δικογραφία, να ζητά με επίσημα έγγραφα από τις φυλακές Κορυδαλλού, να της γνωστοποιηθεί ποιοι αντιεξουσιαστές και ποια μέλη της ΣΠΦ κρατούνταν στις πτέρυγες Δ΄και Α΄ αντίστοιχα. Στη συνέχεια και εφόσον κρίθηκαν ύποπτοι μόνο και μόνο λόγω της πολιτικής τους ταυτότητας, καλέστηκαν ένας ένας να καταθέσουν στην εισαγγελέα Μαρσιώνη στα πλαίσια της προανακριτικής διαδικασίας, χωρίς οποιοδήποτε άλλο στοιχείο να υφίσταται εις βάρος τους.

Το προσωπικό της φυλακής αλλά και ο εκπρόσωπος του υπουργείου που προσήλθε για να διαπραγματευτεί με τους κρατούμενους που διαμαρτύρονταν, ερωτώνται διαρκώς για το αν αναγνωρίζουν αναρχικούς μεταξύ των διαμαρτυρόμενων και του τότε συνδικαλιστικού οργάνου τους, την Επιτροπή Αγώνα, γεγονός που αναδεικνύει και την απόπειρα της επιτηδευμένης εμπλοκής αναρχικών με διωκόμενες ενέργειες. Ωστόσο δεν προκύπτει το παραμικρό.

Πολιτικά κείμενα αλληλεγγύης που γράφτηκαν σε δεύτερο από τη διαμαρτυρία χρόνο, (σε μια περίπτωση μάλιστα μέρες μετά, κάτι που έχει αφαιρεθεί σκοπίμως από τη δικογραφία) εισάγονται στη δικογραφία και στοχοποιούνται οι πολιτικοί κρατούμενοι που τα υπέγραψαν. Κάποιοι άλλοι, και συγκεκριμένα τα κρατούμενα μέλη της ΣΠΦ στοχοποιούνται αποκλειστικά από δημοσιογραφικές πένες ενώ υπάρχουν και πολιτικοί κρατούμενοι που καθίστανται κατηγορούμενοι χωρίς καν κάποια από τις παραπάνω αυθαίρετες προϋποθέσεις, επειδή απλά έτσι, για να ειπωθεί κατανοητά.

Εδώ δεν πρόκειται απλώς για σκευωρία. Οι ίδιοι οι διωκτικοί μηχανισμοί φροντίζουν να κάνουν ξεκάθαρο ότι πρόκειται για φρονηματική δίωξη καθώς θεωρούν την πολιτική ταυτότητα των είκοσι τόσο ως κίνητρο για τη διάπραξη πράξεων με ποινικό εκτόπισμα αλλά και ως πειστήριο ενοχής, κι αυτό χωρίς να αναγνωρίζουν ότι είναι πολιτικοί κρατούμενοι ή ότι οι ενέργειες που τους αποδίδονται συνιστούν ενδεχομένως πολιτικά εγκλήματα, κάτι που αν μη τι άλλο συνιστά νομική παραδοξολογία σύμφωνα με τους κανόνες του δικού τους παιγνιδιού.

Ωστόσο όσο σαθρή και να είναι η υπόθεση αυτή, τα διακυβεύματα της καθώς και οι παρακαταθήκες που επιχειρεί να αφήσει, είναι σοβαρότατα. Κι αυτό γιατί, όπως πολύ σωστά είχε γράψει η Πρωτοβουλία συντρόφων/σσων ενάντια στις νέες διώξεις πολιτικών κρατουμένων που είχε συσταθεί το 2019, η δίωξη αυτή επιδιώκει:

«1ον να εξαντλήσει την εκδικητικότητα του κρατικού μηχανισμού σε ότι αφορά αντιδράσεις και διαμαρτυρίες εντός των τοιχών στο πρόσωπο 20 συντρόφων, πρώην αλλά και νυν πολιτικών κρατουμένων, 2ον να ποινικοποιήσει κάθε έκφανση αλληλεγγύης είτε είναι έμπρακτη είτε εκφράζεται μέσω κειμένων και χαιρετισμών, 3ον να θέσει υπό καθεστώς φίμωσης τους πολιτικούς κρατούμενους ώστε να αυτολογοκρίνονται από μόνοι τους, 4ον να επιβάλει ένα ιδιότυπο καθεστώς ομηρίας απέναντι σε συντρόφους, που είτε είναι ακόμα κρατούμενοι είτε όχι, θα αντιμετωπίζουν ενδεχομένως επιπλέον περιοριστικούς όρους που μπορεί να συμπεριλαμβάνει ακόμα και την προφυλάκιση, όπως και τον κίνδυνο μιας νέας καταδικαστικής εις βάρος τους απόφασης την οποία θα πρέπει να εκτίσουν και 5ον να θέσει την απειλή των φυλακών τύπου Γ πάνω και από τους 20 συντρόφους καθώς ακόμα και όσοι δεν έχουν κατηγορηθεί για τρομοκρατία ή έχουν απαλλαγεί από αυτήν την κατηγορία με τη δίωξη αυτή από μόνη αλλά και με μια ενδεχόμενη καταδίκη τους για στάση, ή υποκίνηση σε στάση, θα υπάγονται πλέον στο καθεστώς εξαίρεσης που προβλέπουν οι φυλακές τύπου Γ».

Αυτή η υπόθεση αρχικά επανεκινήθηκε προς το καλοκαίρι του 2019, λίγο μετά το τέλος της απεργίας πείνας του επαναστάτη Δημήτρη Κουφουντίνα, που ζητούσε την άδεια που του είχαν αρνηθεί, ώστε μέσω της δίωξης του ως εμπλεκομένου στην δικογραφία, να κοπεί η άδεια του ξανά, κάτι που έγινε. Έκτοτε και με την ψήφιση του νέου ποινικού κώδικα η υπόθεση μπαίνει στο συρτάρι και δε γίνεται νύξη σχετικά με αυτή για παραπάνω από ένα χρόνο, μέχρι και τη στιγμή που ψηφίζεται φωτογραφική διάταξη που αφορά στο πρόσωπο του Δημήτρη Κουφοντίνα και που προβλέπει ότι δε δικαιούνται άδειας κρατούμενοι που διώκονται σε πλημμεληματικό βαθμό. Μια διάταξη που διαφημίστηκε ως φωτογραφική από τα ίδια τα ΜΜΕ καθώς και από πολιτικά στελέχη της κυβέρνησης. Το γεγονός της συμπερίληψης του Δημήτρη Κουφοντίνα στην δίωξη των είκοσι πολιτικών κρατουμένων αναφέρεται και ως ένας από τους λόγους που δικαιολογούν τη νέα μεταγωγή του από τις αγροτικές φυλακές Βόλου στις κλειστές φυλακές Δομοκού χωρίς να έχει προηγηθεί προηγουμένως μεταγωγή του στον Κορυδαλλό, όπως προβλέπει εξάλλου ο νέος νόμος που ψήφισαν φωτογραφικά για τον ίδιο, γεγονός για το οποίο βρίσκεται ξανά σε απεργία πείνας ζητώντας τη μεταγωγή του στις φυλακές Κορυδαλλού. Την ίδια στιγμή, η υπόθεση έρχεται στα χέρια ανακριτή μετά από ενάμιση χρόνο και οι κατηγορούμενοι αρχίζουμε ένας ένας να λαμβάνουμε κλήσεις για απολογία αντιμετωπίζοντας σοβαρά πλέον το ενδεχομένο νέων διώξεων. Στην περίπτωση μας μάλιστα, οι κατηγορίες είναι αναβαθμισμένες καθώς πέρα από φυσικοί αυτουργοί πράξεων που διώκονται, παρουσιαζόμαστε –εξίσου αυθαίρετα- και ως ηθικοί αυτουργοί αυτών, κάτι που επιβαρύνει ακόμα περισσότερο τη θέση μας. Χαρακτηριστικό μάλιστα του μεγέθους της αυθαιρεσίας αυτής είναι ότι συγκαταλέγουν το σύντροφο Νίκο Ρωμανό ως μέλος της ΣΠΦ, τη στιγμή που υπάρχει τελεσίδικη απόφαση δικαστηρίου, που επικυρώνει το ανυπόστατο αυτής της κατηγορίας.

Βλέπουμε επομένως ότι ακόμα κι αν η εκ νέου ενεργοποίηση της συγκεκριμένης υπόθεσης σκευωρίας αποσκοπεί, τουλάχιστον ως ένα μεγάλο βαθμό, στην όξυνση της πολιτικής εξόντωσης του συντρόφου Δημήτρη Κουφοντίνα, οι προεκτάσεις της θα είναι πολύ μεγαλύτερες και θα επισφραγίσουν, αν αυτή δεν καταρρεύσει, ένα νέο δόγμα καθιέρωσης της αναρχικής και κομμουνιστικής ταυτότητας ως ιδιώνυμου. Για αυτό εφιστούμε την προσοχή του κινήματος στην υπόθεση αυτή και καλούμε σε επαγρύπνηση των αντανακλαστικών αλληλεγγύης για όποτε χρειαστεί, καθώς φαίνεται ότι οι εξελίξεις επισπεύδονται.

ΝΑ ΘΕΣΟΥΜΕ ΑΝΑΧΩΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΕΚΔΙΚΗΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΣΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ , ΤΗ ΦΙΜΩΣΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΦΡΟΝΗΜΑΤΟΣ ΩΣ ΙΔΙΩΝΥΜΟΥ

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ 24/2

ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΑΠΟ 08/01 ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ

Χάρης Χατζημιχελάκης

Μιχάλης Νικολόπουλος

Γιώργος Νικολόπουλος

Παναγιώτης Αργυρού

Δαμιανός Μπολάνο

Θεόφιλος Μαυρόπουλος

Πηγή: athensindymedia

Καμπάνιες οικ. ενίσχυσης για έγκλειστα και διωκόμενα συντρόφια, στο Firefund

Δεδομένης της συνθήκης γενικευμένων περιορισμών και απαγορεύσεων που έχει επικρατήσει τους τελευταίους μήνες με πρόφαση την προστασία από τη νόσο Covid-19, η συγκέντρωση οικονομικών πόρων για τρέχουσες δικαστικές υποθέσεις διωκόμενων συντρόφων και συντροφισσών, αλλά και για τη διαβίωση των έγκλειστων συντρόφων και συντροφισσών καθίσταται εξαιρετικά δυσχερής.

Ο κρατικός μηχανισμός επιστρατεύει το κατασταλτικό εργαλείο της οικονομικής αφαίμαξης των ανθρώπων που μάχονται και αμφισβητούν με τον οποιονδήποτε τρόπο την κυριαρχία του. Δεκάδες χιλιάδες ευρώ επιβαρύνουν οικονομικά τα έγκλειστα και διωκόμενα συντρόφια μας.

Έτσι, έχουν ληφθεί συντροφικές πρωτοβουλίες οικονομικής ενίσχυσης, με συγκέντρωση χρημάτων από την πλατφόρμα του Firefund. Πραγματοποιούνται καλέσματα και καμπάνιες για την αλληλέγγυα συνεισφορά χρημάτων, με σκοπό την κάλυψη των τρεχόντων εξόδων.

Στην παρούσα δημοσίευση, θα βρίσκονται συγκεντρωμένα τα καλέσματα οικονομικής ενίσχυσης, με συνδέσμους για το κείμενό τους περί της εκάστοτε υπόθεσης, αλλά και για την πλατφόρμα του Firefund.

Η δημοσίευση θα ανανεώνεται όποτε προκύπτει κάτι καινούργιο, ώστε να είναι πάντα επικαιροποιημένη. Βρίσκεται καρφιτσωμένη στο πλάι του site μας, για να υπάρχει συνεχής και άμεση πρόσβαση.

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΑ ΕΓΚΛΕΙΣΤΑ ΚΑΙ ΔΙΩΚΟΜΕΝΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ

Δ.Ο. Ragnarok

*

Κάλεσμα αλληλεγγύης στα διωκόμενα άτομα της ημέρας του Πολυτεχνείου (17 Νοέμβρη 2021) στο Ρέθυμνο Κρήτης

Κείμενο και link για το Firefund

*

Κάλεσμα στήριξης για τις 6 συλληφθείσες/έντα της 1/3/18 στην Πάτρα, που κατηγορούνται για συγκρούσεις με την αστυνομία σε αλληλεγγύη με τον αναρχικό Ντίνο Γιαγτζόγλου

Κείμενο και link για το Firefund

*

Κάλεσμα για την οικονομική στήριξη του Ταμείου αλληλεγγύης φυλακισμένων και διωκόμενων αγωνιστ(ρι)ών

Κείμενο και link για το Firefund

*

Καμπάνια οικονομικής στήριξης στους 4 αναρχικούς συντρόφους που διώκονται για την υπόθεση “σύντροφοι-συντρόφισσες”

Κείμενο και link για το Firefund

*

Καμπάνια οικονομικής ενίσχυσης για τους 8 διωκόμενους φοιτητές και τις εγγυήσεις που επιβλήθηκαν

Κείμενο και link για το Firefund

Διεθνής εβδομάδα δράσης και αλληλεγγύης για τον αναρχικό Gabriel Pombo da Silva

ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΔΡΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΗ GABRIEL POMBO DA SILVA
(1 χρόνο μετά τη σύλληψή του)

25-31 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2021

Να ταρακουνήσουμε τα κέντρα της εξουσίας, να φωτίσουμε τη νύχτα!

Πηγή: Contra Info

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Ragnarok: Για τη συμπλήρωση 12 χρόνων από την Εξέγερση του Δεκέμβρη του ’08

«Δεν μας αρμόζει ούτε είμαστε οι κατάλληλοι να εκφωνήσουμε επικήδειο. Εμείς διαλέγουμε μέσα απ’ την θλίψη, τον πόνο, την οργή να γεννάμε αχαλίνωτες σκέψεις και να τις μετουσιώνουμε σε πράξεις. Πράξεις φτιαγμένες από αίμα, από φωτιά, από σπασμένες τζαμαρίες, λεηλατημένες τράπεζες και πύρινα οδοφράγματα. Μέσα στις ατελείωτες νύχτες και σ’ αυτές τις ετοιμοπόλεμες μέρες βαδίσαμε, τρέξαμε, ουρλιάξαμε απαλλοτριώνοντας και καίγοντας, αφήνοντας πίσω μας τ’ αποκαΐδια του σάπιου κόσμου σας και την κοινωνική ηθική κατακρεουργημένη. Αυτή είναι για εμάς η Ζωή και το οριστικό μας φευγιό δεν υπάρχει παρά μόνο μέσω των μοναχικών δρόμων του Θανάτου. Στον κόσμο που ζούμε και για τις επιλογές που αρματωθήκαμε, έχουμε μάθει πως ο Θάνατος είναι η τελική στιγμή της Ζωής.»

Συμμορίες Συνείδησης

«Ορκιστήκαμε να μην θάψουμε το τσεκούρι του πολέμου αυτές τις στιγμές άνθισης της ανταρσίας, όπου το τοπίο ξεθολώνει, οι ισορροπίες της ειρηνικής και δημοκρατικής συμβίωσης ξεχαρβαλώνουν και η όξυνση ενός νέου εμφυλίου πολέμου ευδοκιμεί. Μετά τον Δεκέμβρη κάτι καινούριο γεννιέται. Οι υπέροχες στιγμές αυθόρμητης μηδενιστικής βίας στους δρόμους βάλανε σε επιταχυντική τροχιά τις διαδικασίες ατομικής συνειδητοποίησης και συλλογικής ζύμωσης όσων δεν καλύπτονται από 5, 10 ή 100 μέρες φωτιάς. Η ανταρσία στελεχώνεται απο όλο και περισσότερους που είναι έτοιμοι να παίξουν τα πάντα χωρίς καμία καβάτζα. Τα χτυπήματα πολλαπλασιάζονται και οι ομάδες ξεπηδούν η μια μετά την άλλη. Οι χαλαρές σχέσεις φιλίας αντικαθιστούνται απο συντροφική εμπιστοσύνη που γεννιέται εκεί που πρέπει. Στα πεδία μάχης που εμείς επιλέξαμε. Η πολυπόθητη κοινωνική πόλωση και διχόνοια αρχίζει να οικοδομείται.»

Συμβούλιο Αποδόμησης της Τάξης

6 Δεκέμβρη του 2008, και μία τομή στο ιστορικό συνεχές της ελληνικής αστικής δημοκρατίας σημαδεύτηκε από μία απόφαση και μία υπόσχεση, αποτυπωμένες στις συνειδήσεις των εξεγερμένων με τη στάχτη των εμπορικών ναών, το αίμα των τραυματισμένων μπάτσων και τα θρύψαλλα των κατεστραμμένων οχημάτων: Τίποτα όπως πριν – Καμία ανακωχή με το υπάρχον. Νέες αρνήσεις σφυρηλατήθηκαν, παλιές έχθρες εντάθηκαν, καινούριες επιθυμίες θέριεψαν, διαφορετικές διαδρομές ζωής συναντήθηκαν δημιουργώντας ένα εκρηκτικό αποτέλεσμα. Όπως, όμως, κανένας Δεκέμβρης δεν τέλειωσε ποτέ για όσους συνεχίζουν να πορεύονται κάθε μέρα με οδοδείκτη την επιμονή για λυσσαλέα, αδιάκοπη ρήξη με το υπάρχον, ωσαύτως κανένας Δεκέμβρης δε σήμανε την αρχή της αναρχικής επίθεσης στην κυριαρχία.

Οι δρόμοι καταλήφθηκαν θριαμβευτικά, στερώντας τους από το πνεύμα όσων τους θεωρούσαν ένα ακόμη τμήμα της μίζερης καθημερινής τους περιπλάνησης μεταξύ δουλειάς, σπιτιού, διασκέδασης και πλήξης. Οι χριστουγεννιάτικα στολισμένοι ναοί του εμπορεύματος φώτισαν για πρώτη φορά τα δικά μας όνειρα ενόσω παραδίδονταν στις έκλυτες φλόγες των οργισμένων συντρόφων μας. Οι θαλερές ιαχές των εξεγερμένων και οι μεγαλειώδεις κρότοι από την καταρρέουσα μητρόπολη αντικατέστησαν τη χλαπαταγή των διερχόμενων οχημάτων. Τα στιγμιότυπα των βέβηλων φιλοδοξιών μας κοινοποιήθηκαν και υλοποιήθηκαν μέσα σε μια διάρκεια μικρότερη από τον χρόνο ανάφλεξης ενός εμπρηστικού μηχανισμού. Οι πιο βάρβαρες και περιθωριοποιημένες από την εξευγενισμένη ηθική των υπηκόων της δημοκρατίας επιθυμίες μας μετατράπηκαν σε επιτακτική ανάγκη ενός μεγάλου και ετερόκλητου πλήθους, το οποίο πλέον αρνούταν εμπράκτως ό,τι καθόριζε την αφομοιωμένη υπόστασή του. Ένστικτα ζωντάνεψαν, αντιθέσεις αναδείχθηκαν, ρολόγια έσπασαν και τα σχέδια για το μέλλον κατέληξαν προσανάμματα για τις φωτιές τού σήμερα. Ο Μηδενισμός μας έγινε η απελευθέρωσή τους, και η απελευθέρωσή τους λύτρωσε τον Μηδενισμό μας από την αφάνεια και τη μοιρολατρία.

Για όλους του παραπάνω λόγους, ο Δεκέμβρης του ’08 θα αποτελεί ορόσημο στο μνημονικό κάθε αναρχικού μαχητή και κάθε εξεγερμένης αγωνίστριας. Γιατί, εκείνες τις βαθύσκιωτες νύχτες, ο πόλεμος με το υπάρχον δεν ήταν απλά ένας ευσεβής πόθος στην ευερέθιστη φαντασία κάποιων ανυπότακτων μειοψηφιών, αλλά η άμεσα προσιτή σε όλους κοινή πραγματικότητα. Τώρα, στο γέρμα αυτής της έκλαμψης γενικευμένης ανταρσίας, κρίνουμε πως αναγκαιότητα συνιστά να μην επιτρέψουμε στις εικόνες (παρά τον τεράστιο αριθμό τους) να επικαλύψουν το νόημα. Η νοσταλγία και ο πόθος για ό,τι φαινομενικά παρήλθε είναι κακός οδηγός για όποιον και όποια αναζητά τρόπους να αγωνιστεί σήμερα. Η μνημόνευση και η καθιέρωση επετείων είναι ο τρόπος του εξουσιαστικού πολιτισμού και της πολιτικής ομαλότητας να χτίζει ταφόπλακες και να αντιμετωπίζει αποτελεσματικά ό,τι είναι στο χέρι μας να διατηρηθεί ζωντανό. Το παρελθόν, οι διεγραμμένες μέρες από τα ημερολόγια, τα γέλια ή τα δάκρυα για ό,τι παρήλθε, οι ακίνδυνες αναμνηστικές εκδηλώσεις, είναι κατασταλτική μέθοδος προκειμένου να εξωστρακίζεται στη διάσταση του παρελθόντος ό,τι αποτελεί ενεργή απειλή για την τάξη στο σήμερα. Καθώς οι κοινωνίες μας προσανατολίζονται στο μέλλον, το παρελθόν είναι ο τόπος του μη υπαρκτού. Εμείς όμως διαφωνούμε, και γι’ αυτό επαναλαμβάνουμε πως κανένας Δεκέμβρης δεν άρχισε και δεν τέλειωσε ποτέ. Ο Δεκέμβρης του ’08 απειλεί τώρα την εξουσία, όπως την απειλούσε και πολλές μέρες πριν τον σπαραχτικό θάνατο του αναρχικού μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου. Ο Δεκέμβρης θα απειλεί την εξουσία, όσα χρόνια κι αν μετρήσει μακριά από εκείνη τη μέρα.

ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΟΙ ΘΡΥΑΛΛΙΔΕΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΔΕΚΕΜΒΡΗΔΩΝ

ΚΑΜΙΑ ΕΠΕΤΕΙΟΣ, ΓΙΑΤΙ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ

ΑΝΕΙΡΗΝΕΥΤΟΣ ΚΑΙ ΔΙΑΡΚΗΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕ ΤΟ ΥΠΑΡΧΟΝ

Δ.Ο. Ragnarok

ΥΓ.: Το ότι ο Δεκέμβρης είναι απειλή στο σήμερα, το απέδειξε και η φετινή 6η. Δε ζούμε χούντα: Η χούντα θα ζήλευε την αστική δημοκρατία. Οι 143 συλλήψεις και το μπαράζ αστυνομικών αυθαιρεσιών, απονενοημένων κινήσεων επίδειξης δύναμης και σκατοψυχιάς (από το τσούρμο των κωλοπαιδαράδων της ΕΛ.ΑΣ., που όλες οι βρισιές του κόσμου δεν αρκούν για να περιγράψουν τη μικροπρέπειά τους και τη σβουνιά που έχουν για εγκέφαλο), δε θυμίζουν εικόνες απ’ το ζοφερό παρελθόν, αλλά προοικονομούν το ακόμα πιο ζοφερό μέλλον που καιροφυλακτεί, αν δεν οργανωθούμε κι αν δεν αντισταθούμε στη βαρβαρότητα των καιρών, στη βαρβαρότητα των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων και των διακρατικών ανταγωνισμών, στη βαρβαρότητα της δήθεν “ουδετερότητας” και των “ίσων αποστάσεων”, στη βαρβαρότητα του ολοκληρωτισμού που επελαύνει με πρόφαση την πανδημία. Δύναμη στις συλληφθείσες και τους συλληφθέντες της 6ης Δεκέμβρη 2020. Δύναμη σε όσους και όσες στάθηκαν στα πόδια τους και διεκδίκησαν τη δημόσια παρουσία τους και την αξιοπρέπειά τους.

*

Μια προβολή από τον Βόλο για τις μέρες της Εξέγερσης του ’08

Ragnarok: Για τον Mauricio Morales

Ήταν 8 χρόνια πριν, τις πρώτες πρωινές ώρες του Μάη, όταν ο σύντροφος MAURICIO MORALES DUARTE χάθηκε με τρόπο αντάξιο ενός εραστή της ζωής, του κινδύνου, της κίνησης και της περιπετιώδους αναζήτησης ευφάνταστων τρόπων εκδίπλωσης των άναρχων παθών. Χάθηκε προτιμώντας την διασπάθιση του αίματός του από τη νηνεμία της επελαύνουσας κοινωνικής σήψης. Όχι σαν άνθρωπος, αλλά σα δυναμίτης. Όχι με το τρέμουλο και τη διστακτικότητα των αναποφάσιστων, αλλά με ψυχρό χαμόγελο και σταθερό, ακλόνητο βάδισμα, πορεύτηκε στις ακρώρειες της ύπαρξης και στις αβύσσους του κοινωνικού πολέμου. Αψηφώντας τον θάνατο και τη συμφωνία που αυτός έχει συνάψει με την επιβίωση, υπερφαλάγγισε ακατάβλητος προσκόμματα και αντιστάσεις, ωθώντας την περιφρόνησή του στα άκρα, σε μια προσπάθεια εξύψωσης.

“Ανόητε αναρχικέ”, μουρμούρισαν και συνεχίζουν να μουρμουρίζουν χαιρέκακα οι στωμύλοι θεατές, αφού η δική τους ζωή έχει καταντήσει ανάξια σχολιασμού, με απότοκο ο θάνατος των ζωντανών να λειτουργεί ως αναμνηστικό της χαμένης κυριότητάς τους. Ο Mauri ποτέ δεν περίμενε ο πάταγος της ύστατης αναπνοής του να δωρίσει οξυγόνο στην αποπνικτική τους ρουτίνα. Ποτέ δεν αναζήτησε ευτράπελα αφιερώματα ως κουστωδία στην προσωπική του πτώση. Δεν ενδιαφέρθηκε για ό,τι οι συνθήκες, οι ναπολέοντες της πολιτικής και οι μετέπειτα αφηγήσεις, ενδεχομένως, θα όριζαν ως σωστό και λάθος. Μία ενιαία ορμή είχε συντονίσει το σώμα του, τις αισθήσεις του και την ηθική του. Όλα τα άλλα -8 χρόνια πριν- ήταν περιττά, καθώς ο Punki Mauri, πλησιάζοντας μια σχολή δεσμοφυλάκων, χάθηκε αστραπιαία λόγω προώρης έκρηξης της βόμβας που μετέφερε στην πλάτη.

8 χρόνια πέρασαν με ενός ακόμα συντρόφου το έργο να καίει αμείωτα στις ακονισμένες αναμνήσεις μας.

8 χρόνια με την απώλεια ενός σύντροφου να πολλαπλασιάζει καθημερινά τα κίνητρά μας για συνέχιση των εχθροπραξιών ενάντια στην κοινωνία της παραίτησης.

8 χρόνια αγόγγυστα υπομένουμε την κανονικότητα, αδημονώντας διαρκώς για την πραγματοποίηση νέων μηδενιστικών επιθέσεων.

Ο Mauricio Morales πολέμησε με τους δικούς του όρους, φεύγοντας νικητής. Περιφρονώντας τον θάνατο, τον φόβο και την κούραση των υποτελών. Η ζωή του, σαν αερόλιθος, έσχισε τη σιγαλιά των αστικών δειλινών, λάμποντας εκθαμβωτικά μέσα στον μητροπολιτικό ζόφο. Από τότε, για πολλούς από εμάς, καμιά νύχτα δεν επέστρεψε στην κάρωση του αδιατάραχου ύπνου. Δε θα μπορούσε άλλωστε, γιατί για εμάς ο Μauricio, όπως και πολλοί άλλοι σύντροφοι, ποτέ δεν ξέπεσαν στο επίπεδο των ηρώων. Για εμάς οι σύντροφοι αυτοί είναι ένα βαθιά προσωπικό ποίημα. Μια έμπνευση κι ένας βόρειος άνεμος που μας συνοδεύουν σε κάθε δευτερόλεπτο σύγκρουσης με την αδρανοποίηση και την αναποφασιστικότητα, θυμίζοντάς μας την εμβρίθεια της ατομικής πράξης. Κι αν η μνήμη τους παραμένει ζωντανή, είναι γιατί τα δικά μας στόματα δε δέχτηκαν να σιωπήσουν.

”Κάποιοι πεθαίνουν πολύ αργά και κάποιοι πεθαίνουν πολύ νωρίς.
Η συμβουλή φαίνεται αλλόκοτη: «Να πεθαίνεις στην ώρα σου! »”

Φ. Νίτσε

Τιμή και δόξα στους πεσόντες συντρόφους

Δ.Ο. Ragnarok

*

«Οπλιστείτε και γίνετε βίαιοι, όμορφα βίαιοι, μέχρι όλα να ανατιναχτούν. Γιατί να θυμάστε ότι οποιαδήποτε βίαιη ενέργεια εναντίον των προωθητών της ανισότητας, είναι απολύτως δικαιολογημένη μέσα στους αιώνες ατελείωτης βίας που έχουμε δεχθεί απ’ αυτούς. Οπλιστείτε και πολεμήστε τη κρατική τρομοκρατία–κάψτε, συνωμοτήστε, σαμποτάρετε, και να είστε βίαιοι, όμορφα βίαιοι, φυσικά βίαιοι, ηθελημένα βίαιοι.»

*

«Πριν πέσω για ύπνο σκέφτομαι τη σύγχρονη εποχή και δεν συνηθίζω τις τεχνητές οσμές. Ούτε το πλαστικό που περιτυλίγει το νερό, ούτε τις μηχανές, ούτε τα στρατιωτικά κράνη, ούτε τις γραβάτες και τα κοστούμια.

Τα χέρια μου δεν συνηθίζουν την τεχνητή σύνδεση σε εικονικούς κόσμους.

Συνδεδεμένες ζωές σε ασύρματα δίκτυα, τα μάτια μου αναζητούν την αιώνια φωτιά της επανάστασης ανάμεσα στο πλήθος πτωμάτων και μόνο από κάποια απομονωμένα βλέμματα προκύπτει το συνειδητοποιημένο άτομο με μάτια στιλέτα που αντιστέκονται στο να πεθάνουν στο δημοκρατικό νεκροταφείο.

Πριν πέσω για ύπνο αγκαλιάζω το χάος ως μια ιδέα που απελευθερώνει το σώμα και τον νου μου. Γιατί παρόλα αυτά, με κάνει να νιώθω ζωντανός.

∆ε θέλω να αναζητήσω το δισκοπότηρο που θα απελευθερώσει μελλοντικές κοινωνίες. Τα δάχτυλά μου αναζητούν την αιματηρή πτήση της καταστροφής των αλυσίδων της ρυθμικής φωτιάς, τον εμπρησμό της εξουσίας και των αφεντάδων της.

Πάνω στον ύπνο μου, οι δράσεις μου είναι σχεδιασμένες έτσι ώστε αύριο, αφότου ξυπνήσω, θα τσακίσω τη ρουτίνα ,και με μια ατομική δράση, με το στήθος μου σαν φουσκωτή πέτρα, με την καταστροφή αυτής και οποιασδήποτε κοινωνίας.

Κάντε μου μια χάρη: ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΤΕ ΝΑ ΖΗΣΕΙ Η ΑΝΑΡΧΙΑ…»

*

«Μη θυμώνεις γέρικο μολύβι που γράφεις τόση πολλή θλίψη, είναι μόνο ότι απλά σε γνώρισα μια μέρα με λίγη όρεξη …

Συγχώρεσέ με γηραιά βελανιδιά αν κλάψω με λυγμούς κάτω από τα κλαδιά σου, είναι μόνο που δεν αισθάνομαι πολύ καλά, έχω το στήθος μου ανοιχτό εδώ και δύο φεγγάρια τώρα .

Συγχώρεσέ με αγαπητό μου μολύβι που σε εξαναγκάζω στην πίκρα, λάβε υπ’ όψιν σου πως ίσως αύριο να γράψω για τη ζωή και τους αγώνες της και ίσως όλα να είναι πιο δυναμικά, και οι επιθυμίες μου μπορεί να επιστρέψουν, και εσύ μπορεί να μιλάς για πράγματα τόσο όμορφα όσο το γαλάζιο του ουρανού και το κόκκινο των φλεγόμενων οδοφραγμάτων.»

*

«Ο θάνατος με πλησιάζει, μου κλείνει το μάτι και με προσκαλεί για ένα ποτό.

Μου μιλάει για τη συλλογική υστερία, για σωρούς ηλίθιων ανθρώπων που κυβερνούν τον κόσμο και για την εγγύτητα που νιώθει για τη ζωή.

Καθόμαστε και γεμίζουμε τα ποτήρια, καπνίζουμε μερικά τσιγάρα και γελάμε.

Ο θάνατος με πλησιάζει και μου κόβει το δέρμα, γεμίζω το ποτήρι μου με το αίμα μου, το πίνει και το φτύνει, με φιλάει και παίρνω το αίμα μου από το στόμα του.

Ο θάνατος μου λέει πως μ’ αγαπάει, γιατί ξέρει πως είμαι ζωντανός
και πως εμείς, που δεν έχουμε αφέντες, είμαστε αγνοί.

Ο θάνατος με πλησιάζει, μου κλείνει το μάτι, ανοίγει τα πόδια του και με παρακαλά να διεισδύσω μέσα του, γιατί λέει πως θέλει την ουσία μου, γιατί δεν έχω αφέντες ούτε θεούς, ούτε πατρίδα, και γιατί ο θάνατος πιστεύει στην αναρχία, γιατί τον φίλησα και ήπιε το αίμα από το στόμα μου…»

Mauricio Morales