[:el]Ενημέρωση από το κάλεσμα της 20/5[:]

[:el]

Στις 20/5 καλέσαμε συγκέντρωση αλληλεγγύης στους συντρόφους και αγωνιστές που δικάζονταν για την δράση τους ενάντια στους πλειστηριασμούς το 2018.

Μετά από πολλές ώρες διάρκειας η δίκη ολοκληρώθηκε με την αθώωση των συντρόφων και αγωνιστών.

Το κείμενο της παρέμβασης:

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥΣ

Το περασμένο διάστημα, συμμετείχαμε ενεργά στον αγώνα ενάντια στους πλειστηριασμούς. Μοιράσαμε κείμενα, κολλήσαμε αφίσες, αναρτήσαμε πανό με τον λόγο μας, στηρίξαμε με την παρουσία μας τις συγκεντρώσεις. Ως αποτέλεσμα εφτά άτομα συνολικά, δύο εκ των οποίων είναι σύντροφοι μας, διώκονται για αυτόν μας τον αγώνα με την κατηγορία ‘‘αντίσταση από κοινού κατ εξακολούθηση’, με τη δίκη να ορίζεται για την Παρασκευή 20/5.

Την τελευταία δεκαετία, κράτος και κεφάλαιο έχουν κλιμακώσει τη γενικευμένη επίθεσή τους στις πιο ευάλωτες και καταπιεσμένες κοινωνικά ομάδες, με μειώσεις μισθών και συντάξεων, καταπάτηση εργασιακών δικαιωμάτων, υπερφορολόγηση, ιδιωτικοποιήσεις δημόσιων υπηρεσιών και κοινωνικών αγαθών, πλειστηριασμούς πρώτων κατοικιών. Μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας αντέδρασε και αντιδράει σε αυτή την κατάφωρη επίθεση και όπως κάνει πάντα, το κράτος απάντησε και απαντάει με βία στις κοινωνικές αυτές αντιστάσεις. Οι διώξεις στην πόλη μας αλλά και αλλού, αποτελούν μέρος του σχεδίου καταστολής των αγώνων ενάντια στους πλειστηριασμούς. Το ελληνικό κράτος βλέποντας τις ολοένα και δυναμικότερες κοινωνικές αντιστάσεις ενάντια στους πλειστηριασμούς σε πολλές πόλεις της Ελλάδας, κλιμάκωσε την καταστολή του, δημιουργώντας αρχικά την πλατφόρμα των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών, και σε δεύτερο χρόνο, ψηφίζοντας τον νόμο για τις αυτεπάγγελτες διώξεις (πλέον και σε ιδιωτικούς χώρους). Σε πολλές περιπτώσεις, οι δυνάμεις καταστολής άσκησαν βία στα ειρηνοδικεία, χτυπώντας και ρίχνοντας χημικά με αποτέλεσμα τον τραυματισμό πολλών διαδηλωτών. Οι αυτεπάγγελτες διώξεις δεν ήρθανε για εμάς από το πουθενά, ούτε αποτελούν ένα μεμονωμένο περιστατικό καταστολής ενός αγώνα. Το κράτος, για να διαιωνίσει την κυριαρχία του και να διαφυλάξει τα κέρδη του κεφαλαίου, καταστέλλει, με όλα τα μέσα, όποιον/α αντιστέκεται στους νόμους τους. Το έργο ίδιο και απαράλλαχτο. Κερδισμένες οι τράπεζες, χαμένοι εμείς. Μέχρι το τέλος του χρόνου, από το 2019, εκατοντάδες πρώτες κατοικίες κατέληξαν σε χέρια τραπεζών. Μάλιστα το κράτος διευκόλυνε ακόμη περισσότερο την διαδικασία για τις τράπεζες, προσφέροντάς τους το δικαίωμα να νοικιάσουν τα σπίτια αυτά στους πρώην ιδιοκτήτες τους, οι οποίοι μπορούν μεν να τα πάρουν πίσω, πληρώνοντας ενοίκιο για 12 χρόνια, αλλά δεν μπορούν να το αγοράσουν πίσω ακόμη και αν έχουν τα χρήματα να το κάνουν. Το 80% των ακινήτων που πλειστηριάζονται, καταλήγουν στις τράπεζες, και το 20% σε ιδιώτες. Σημαντικό είναι να ειπωθεί, ότι τα ακίνητα πλειστηριάζονται, όχι στην αντικειμενική τους αξία, αλλά στη εμπορική, πράγμα που εξασφαλίζει υπερκέρδος για τις τράπεζες. Φυσικά, στα χρόνια της αφθονίας, τα σπίτια που αγοράστηκαν, ήταν υπερτιμημένα, διότι ήταν πολύ εύκολο να πάρει κάποιος δάνειο από τις τράπεζες.  Όμως τα χρόνια της αφθονίας πέρασαν, η καπιταλιστική κρίση έφερε γενικευμένη οικονομική κρίση και τα μέτρα του κράτους για τη διαχείριση του δημόσιου χρέους  ήταν καθοριστικά για τη συνέχεια στο ζήτημα. Οι μισθοί μειώθηκαν, τα δάνεια τελείωσαν και οι δανειστές έμειναν “ξεκρέμαστοι”, χωρίς να μπορούν να τα αποπληρώσουν με αποτέλεσμα το κράτος να βγάλει στο σφυρί τα σπίτια τους, εν ονόματι των τραπεζών. Το επόμενο βήμα θα είναι οι εξώσεις. Ο φόβος του κράτους βέβαια είναι να μη δημιουργηθούν μαζικά κινήματα αντίστασης όπως στην Ισπανία. Στη γειτονική χώρα, λιγότερο από δέκα χρόνια πριν, οι εξώσεις αποτελούσαν καθημερινό φαινόμενο και έπληξαν εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες. Βλέποντας το παράδειγμα αυτό λοιπόν και καθώς θυμόμαστε καλά τον περίφημο νόμο “φίμωτρο”, ο οποίος ποινικοποιούσε τις κινήσεις αλληλεγγύης σε αυτούς που έχαναν τα σπίτια τους, κατανοούμε πως οι καταστάσεις δε διαφέρουν και πολύ.

Εμείς σαν καταληψίες εναντιωνόμαστε στην ιδιοκτησία αλλά αναγνωρίζουμε και υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα στη στέγη. Η στέγη, το νερό και το ρεύμα είναι κοινωνικά αγαθά και θεωρούμε αυτονόητη την ελεύθερη πρόσβαση όλων σε αυτά. Από εδώ και πέρα, είναι στο χέρι μας, να υπερασπιστούμε τις πολιτικές μας θέσεις, το δίκιο, τους εαυτούς μας. Να στρέψουμε το βλέμμα προς μια μαχητική κατεύθυνση, όπου οι αγώνες θα δίνονται καθημερινά στους δρόμους, εκεί που κερδίζονται οι μάχες για ένα καλύτερο αύριο εκεί που οι νόμοι τους “δικάζονται” επί της ουσίας, εκεί που γεννιέται η συλλογική αντίσταση. Απέναντι στην γενικευμένη και συνεχόμενη υποτίμηση των ζωών μας, διεκδικούμε το δικαίωμα για μια αξιοπρεπή ζωή. Προτάσσουμε την αλληλεγγύη μεταξύ αυτών που βιώνουν τις ανισότητες και τις αδικίες του καπιταλιστικού συστήματος, στεκόμαστε απέναντι σε κράτος και κεφάλαιο, απέναντι σε κάθε εξουσία, με στόχο ένα κόσμο ισότητας και ελευθερίας.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΡΑΠΕΖΙΤΗ

 

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΤΙΣ ΒΙΛΕΣ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ

 

Η ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΓΑΘΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ

Κατάληψη Ντουγρού | Τζαβέλα 52

[:]

[:el]Ενημέρωση από παρέμβαση[:]

[:el]

Σήμερα 11 Μάη 2022,έγινε παρέμβαση έξω από την καφετέρια ‘Sicily’ με αφορμή την κακοποιητική συμπεριφορά του αφεντικού απέναντι σε εργαζόμενή του… Πετάχτηκαν τρικάκια, μοιράστηκαν κείμενα και φωνάχτηκαν συνθήματα μαζικά απο τον κόσμο που βρισκόταν εκεί… Η δράση πλαισιώθηκε από 40 περίπου ατομικότητες…
 
Ακολουθεί το κείμενο που μοιράστηκε…
 
Στις 4 του Μάη ήρθαμε αντιμέτωπα με ένα ακόμη περιστατικό εργοδοτικής βίας στην πόλη της Λάρισας. Ιδιοκτήτης γνωστής αλυσίδας καφέ της πόλης άσκησε σωματική βία, εν ώρα εργασίας, σε έγκυο εργαζόμενη, έχοντας ως εφαλτήριο γεγονός της επίθεσης του μια παρελθοντική καταγγελία στην Επιθεώρηση Εργασίας, που προέβη στο παρελθόν η εργαζόμενη και αφορούσε την καθυστέρηση καταβολής των μισθών της από την αλυσίδα. Το εν λόγω αφεντικό, μάλιστα, είχε σε τέτοιο βαθμό νομιμοποιημένη την αίσθηση ‘’δικαίου’’ και την θέση επιβολής του προς τις/τους εργαζόμενες/ους που ενώ στον χώρο εργασίας παρευρίσκονταν θαμώνες-μάρτυρες των πράξεων του, κινήθηκε με επιθετικές διαθέσεις και φανερά εκνευρισμένος προς το μέρος της γυναίκας, την τράβηξε βίαια έξω από την καφετέρια και άρχισε να της φωνάζει και να την σπρώχνει.
Η υπόθεση βρίσκεται εν εξέλιξη , με την εργαζόμενη να ανταπαντάει στο περιστατικό έχοντας ,αρχικά, κινηθεί νομικά εναντίον του. Δεν εξεπλάγην κανένα μας με αυτό το περιστατικό καθώς γνωρίζουμε καλά ότι μια από τις πάγιες τακτικές των αφεντικών , που στοχεύει στην αύξηση της παραγωγικότητας των εργαζομένων και στην εμπέδωση της ιεραρχικής οργάνωσης της εργασίας, είναι η άσκηση ψυχολογικής και ενίοτε σωματικής βίας. Γι’ αυτό και σε κάθε εργασία όπου υπάρχει αφεντικό, είτε η βία που ασκεί αποκρύπτεται μέσα στον μανδύα ΄΄προοδευτικότητας’’ του ή με φράσεις του τύπου ΄΄εδώ είμαστε μια μεγάλη οικογένεια’’ και άλλα ωραία , είτε είναι πιο έκδηλη και φανερή , όπως στο συγκεκριμένο περιστατικό, συναντάμε ένα γνώριμο ‘’πακέτο συμπεριφορών’’ και φέρουμε κοινά βιώματα και εμπειρίες από την πλευρά μας , όσα εξαναγκαζόμαστε να δουλεύουμε σε αυτά για να την βγάλουμε.
Τα αφεντικά ακριβώς επειδή γνωρίζουν την εξουσία που έχουν φέρονται υποτιμητικά προς τα εργαζόμενα με διάφορους τρόπους : μειώνοντας τα, απαξιώνοντας την εργασία τους , βιαιοπραγώντας έμμεσα ή άμεσα προς αυτά , ενώ οι/ τα εργαζόμενες/α έρχονται αντιμέτωπες/α , επιπρόσθετα σε όλα αυτά, με περιστατικά σεξουαλικής κακοποίησης και παρενοχλήσεων στον χώρο εργασίας τους. Ειδικά στον χώρο της εστίασης όπου η ‘’αποδοτικότητα’’ τέμνεται με την επιτηρούμενη ταχύτητα, τον συνεχή ρυθμό της παραγωγής και τα επιβεβλημένα χαμόγελα σε αγενής πελάτες συναντάμε ακόμα πιο έντονα όλες τις παραπάνω συμπεριφορές. Όλα αυτά συμβαίνουν, ωστόσο , και επειδή κάθε αφεντικό πατάει και (ανα)παράγει το αίσθημα γενικευμένης επισφάλειας όσων βρισκόμαστε στην ΄΄άλλη πλευρά΄΄ της σκακιέρας- των εργαζομένων. Έτσι, γνωρίζοντας την ανάγκη επιβίωσης που ωθεί κάθε εργαζόμενο άτομο προς την εργασία, την εκμεταλλεύεται, έχει την “ δύναμη “ να απολύσει κόσμο όποτε και αν θέλει, να μην μισθοδοτήσει άμεσα, να φερθεί απάνθρωπα, να πει και μια κουβέντα παραπάνω, να δώσει δίκιο στον πελάτη που θα μιλήσει άσχημα και θα υποτιμήσει το προσωπικό του μαγαζιού, ‘’ποντάροντας’’ στο ότι τα εργαζόμενα δεν θα μιλήσουν, δεν θα αντισταθούν, με οποιοδήποτε μέσο, φοβισμένα μην χάσουν την δουλειά τους, σε καιρούς χαλεπούς.
Εμείς όντας εκμεταλλευόμενα άτομα από τα αφεντικά είμαστε απέναντι σε τέτοια περιστατικά και δίπλα σε κάθε εργαζόμενο που βιώνει καταστάσεις που όλα μας έχουμε βιώσει. Για αυτό δεν πρέπει να είναι κανένα μόνο στους χώρους εργασίας αλλά να αντιδρά με γνώμονα την αυτοοργάνωση και την αλληλεγγύη, απέναντι σε κάθε εξουσία και κάθε αφεντικό, να οργανωθούμε σε κάθε χώρο δουλειάς για να μην πλουτίζουν τα αφεντικά στις δικές μας πλάτες.
ΜΙΣΟΣ ΤΑΞΙΚΟ ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΠΟΥ ΑΠΛΩΝΕΙ ΧΕΡΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΘΥΛΗΚΟ
ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΒΙΑ ΚΑΙ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ, ΟΠΛΑ ΜΑΣ Η ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΩ
ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ
ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΝΤΟΥΓΡΟΥ / ΤΖΑΒΕΛΛΑ 52

[:]

[:el]Συγκέντρωση 11/5 στις 18:00, Κούμα με Παναγούλη[:]

[:el]

Ακόμα ένα περιστατικό ταξικής βίας

Στις 4 του Μάη ήρθαμε αντιμέτωπα με ένα ακόμη περιστατικό εργοδοτικής βίας στην πόλη της Λάρισας. Ιδιοκτήτης γνωστής αλυσίδας καφέ της πόλης άσκησε σωματική βία, εν ώρα εργασίας, σε έγκυο εργαζόμενη, έχοντας ως εφαλτήριο γεγονός της επίθεσης του μια παρελθοντική καταγγελία στην Επιθεώρηση Εργασίας, που προέβη στο παρελθόν η εργαζόμενη και αφορούσε την καθυστέρηση καταβολής των μισθών της από την αλυσίδα. Το εν λόγω αφεντικό, μάλιστα, είχε σε τέτοιο βαθμό νομιμοποιημένη την αίσθηση ‘’δικαίου’’ και την θέση επιβολής του προς τις/τους εργαζόμενες/ους που ενώ στον χώρο εργασίας παρευρίσκονταν θαμώνες-μάρτυρες των πράξεων του, κινήθηκε με επιθετικές διαθέσεις και φανερά εκνευρισμένος προς το μέρος της γυναίκας, την τράβηξε βίαια έξω από την καφετέρια και άρχισε να της φωνάζει και να την σπρώχνει.

Η υπόθεση βρίσκεται εν εξέλιξη , με την εργαζόμενη να ανταπαντάει στο περιστατικό έχοντας ,αρχικά, κινηθεί νομικά εναντίον του. Δεν εξεπλάγην κανένα μας με αυτό το περιστατικό καθώς γνωρίζουμε καλά ότι μια από τις πάγιες τακτικές των αφεντικών , που στοχεύει στην αύξηση της παραγωγικότητας των εργαζομένων και στην εμπέδωση της ιεραρχικής οργάνωσης της εργασίας, είναι η άσκηση ψυχολογικής και ενίοτε σωματικής βίας. Γι’ αυτό και σε κάθε εργασία όπου υπάρχει αφεντικό, είτε η βία που ασκεί αποκρύπτεται μέσα στον μανδύα ΄΄προοδευτικότητας’’ του ή με φράσεις του τύπου ΄΄εδώ είμαστε μια μεγάλη οικογένεια’’ και άλλα ωραία , είτε είναι πιο έκδηλη και φανερή , όπως στο συγκεκριμένο περιστατικό, συναντάμε ένα γνώριμο ‘’πακέτο συμπεριφορών’’ και φέρουμε κοινά βιώματα και εμπειρίες από την πλευρά μας , όσα εξαναγκαζόμαστε να δουλεύουμε σε αυτά για να την βγάλουμε.

Τα αφεντικά ακριβώς επειδή γνωρίζουν την εξουσία που έχουν φέρονται υποτιμητικά προς τα εργαζόμενα με διάφορους τρόπους : μειώνοντας τα, απαξιώνοντας την εργασία τους , βιαιοπραγώντας έμμεσα ή άμεσα προς αυτά , ενώ οι/ τα εργαζόμενες/α έρχονται αντιμέτωπες/α , επιπρόσθετα σε όλα αυτά, με περιστατικά σεξουαλικής κακοποίησης και παρενοχλήσεων στον χώρο εργασίας τους. Ειδικά στον χώρο της εστίασης όπου η ‘’αποδοτικότητα’’ τέμνεται με την επιτηρούμενη ταχύτητα, τον συνεχή ρυθμό της παραγωγής και τα επιβεβλημένα χαμόγελα σε αγενής πελάτες συναντάμε ακόμα πιο έντονα όλες τις παραπάνω συμπεριφορές. Όλα αυτά συμβαίνουν, ωστόσο , και επειδή κάθε αφεντικό πατάει και (ανα)παράγει το αίσθημα γενικευμένης επισφάλειας όσων βρισκόμαστε στην ΄΄άλλη πλευρά΄΄ της σκακιέρας- των εργαζομένων. Έτσι, γνωρίζοντας την ανάγκη επιβίωσης που ωθεί κάθε εργαζόμενο άτομο προς την εργασία, την εκμεταλλεύεται, έχει την “ δύναμη “ να απολύσει κόσμο όποτε και αν θέλει, να μην μισθοδοτήσει άμεσα, να φερθεί απάνθρωπα, να πει και μια κουβέντα παραπάνω, να δώσει δίκιο στον πελάτη που θα μιλήσει άσχημα και θα υποτιμήσει το προσωπικό του μαγαζιού, ‘’ποντάροντας’’ στο ότι τα εργαζόμενα δεν θα μιλήσουν, δεν θα αντισταθούν, με οποιοδήποτε μέσο, φοβισμένα μην χάσουν την δουλειά τους, σε καιρούς χαλεπούς.

Εμείς όντας εκμεταλλευόμενα άτομα από τα αφεντικά είμαστε απέναντι σε τέτοια περιστατικά και δίπλα σε κάθε εργαζόμενο που βιώνει καταστάσεις που όλα μας έχουμε βιώσει. Για αυτό δεν πρέπει να είναι κανένα μόνο στους χώρους εργασίας αλλά να αντιδρά με γνώμονα την αυτοοργάνωση και την αλληλεγγύη, απέναντι σε κάθε εξουσία και κάθε αφεντικό, να οργανωθούμε σε κάθε χώρο δουλειάς για να μην πλουτίζουν τα αφεντικά στις δικές μας πλάτες.

ΜΙΣΟΣ ΤΑΞΙΚΟ ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΠΟΥ ΑΠΛΩΝΕΙ ΧΕΡΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΘΥΛΗΚΟ

ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΝΤΟΥΓΡΟΥ / ΤΖΑΒΕΛΛΑ 52

[:]

[:el][Ενημέρωση] Απεργιακή συγκέντρωση 1 Μάη[:]

[:el]

Την Κυριακή 1η Μάη πραγματοποιήσαμε απεργιακή συγκέντρωση στην πλατεία Ταχυδρομείου με μικροφωνική παρέμβαση όπου διαβάστηκε το παρακάτω κείμενο και έγινε παρέμβαση με τρικάκια στον χώρο της πλατείας.

Η πρωτομαγιά είναι ιστορικά μια αφορμή να αντιδράσουμε ως εργατική τάξη απέναντι στο κράτος και τα αφεντικά, η φετινή μας βρίσκει σε χειρότερη κατάστασή, είμαστε αντιμέτωπα με ακόμη περισσότερη εκμετάλλευση, ανασφάλεια και πόλεμο, καταστάσεις που ήρθαν για να μείνουν και έχουν πολιτικά συγκεκριμένους στόχους και σκοπούς, την φτώχεια και την εξαθλίωση μας.

 Οι εργασιακές συνθήκες είναι ήδη χάλια, η μαύρη και επισφαλής εργασία έχει επεκταθεί σε μεγάλο ποσοστό των εργατών/ριών, οι μισθοί είναι σταθεροί για μια δεκαετία και δεν καλύπτουν ουσιαστικά τίποτα, τα μεροκάματα δεν πληρώνονται, τα αφεντικά αποφεύγουν την πληρωμή των υπερωριών δίνοντας άδειες όταν το επιθυμούν, οι εργαζόμενοι/ες απολύονται χωρίς προφανείς λόγους και χωρίς κανένα μέσo προστασίας σε αυτό, οι συνδικαλιστές/ριες φακελώνονται και οι απεργίες απαγορεύονται με πρόσχημα την ψυχολογική ή σωματική βία που μπορεί να ασκηθεί στους απεργοσπάστες, τα μέτρα προστασίας απέναντι στον κοβιντ και στα εργατικά ατυχήματα είναι ανύπαρκτα, με δεκάδες νεκρά άτομα κάθε μήνα, οι απεργίες χτυπιούνται απο την αστυνομία. 

 Οι κοινωνικές υπηρεσίες διαλύονται για το κέρδος των αφεντικών, το κόστος του ρεύματος είναι τόσο μεγάλο που δεν μπορεί να καλυφθεί και οι διακοπές ρεύματος έχουν ξεκινήσει, ήδη 2500 σπίτια κινδυνεύουν από αυτό, η πλειοψηφία του κόσμου της εργασίας κόβει την κατανάλωση στο φαγητό, στα ρούχα και την διασκέδαση στο μισό, δεκάδες κόσμου έχει πεθάνει στη προσπάθεια του να ζεσταθεί τους προηγούμενους μήνες, όλα τα είδη πρώτης ανάγκης έχουν αυξηθεί από τον πληθωρισμό και τις τεχνητές ελλείψεις που προκαλούν τα αφεντικά κρατώντας στοκ στις αποθήκες τους, οι ασθενείς περιμένουν μήνες για θεραπείες και εγχειρήσεις, πολλοί πάνε σε ιδιώτες ή καταφεύγουν στο να πληρώνουν ακόμα και στο δημόσιο τα απογεύματα.

 Τέλος διαμορφώνεται μία κατάσταση φόβου εξ αιτίας του πολέμου στην Ουκρανία και των πολεμοκάπηλων πολιτικών του κράτους, βλέπουμε προσπάθειες πόλωσης για την αποδοχή του πολέμου, βομβαρδιζόμαστε από τον ρατσιστικό λόγο του διαχωρισμού προσφύγων σε καλούς χριστιανούς λευκούς και κακούς σκουρόχρωμους μουσουλμάνους, με απόψεις περι κοινής ευρωπαϊκής ταυτότητας βάσει του θρησκεύματος και της καταγωγής, με την πριμοδότηση εθνικιστικών απόψεων από τα ΜΜΕ.

 Που αποσκοπούν όμως όλα αυτά που ζούμε; ξέρουμε ότι η εργασιακή και η κοινωνική ανασφάλεια, είναι καταστάσεις που οδηγούν την εργατική τάξη στην απελπισία και την παραίτηση, σε πολλές μάλιστα περιπτώσεις στην καθολική εξάρτηση και ταύτιση των πιο αδύναμων με τους εκμεταλλευτές τους μέσα από το ένστικτο της αυτοσυντήρησης, κάπως έτσι δημιουργούνται οι συνθήκες ώστε οι άνθρωποι να σκοτώσουν και να σκοτωθούν σε ένα πόλεμο για τα συμφέροντα των εκμεταλλευτών τους, κοινώς να γίνουν κρέας για τις οβίδες τους.

 Δρώντας ενάντια στα σχέδια του κράτους και των αφεντικών δρούμε κατά του πολέμου, κατά του πολιτικού και οικονομικού συστήματος που διαμορφώνει αυτές τις καταστάσεις, γι αυτό πρέπει να ορθώσουμε αναχώματα μέσα από τους αυτοοργανωμένους αγώνες, να μην πληρώσουμε το κόστος του οικονομικού και στρατιωτικού πολέμου, να σταθούμε δίπλα σε όσα δεν μπορούν να καλύψουν τα αναγκαία, να απαντήσουμε με αρνήσεις πληρωμών, αυτομειώσεις, δομές αλληλοβοήθειας και αλληλεγγύη. Να οργανωθούμε σε γειτονιές, πανεπιστήμια, χώρους δουλειάς. Να παλέψουμε ενάντια στον πόλεμο και την «ειρήνη» των εκμεταλλευτών, για έναν κόσμο ισότητας-αλληλεγγύης-δικαιοσύνης και ελευθερίας.

ΖΩΗ ΟΧΙ ΕΠΙΒΙΩΣΗ

ΠΑΙΔΕΙΑ, ΥΓΕΙΑ, ΡΕΥΜΑ ΚΑΙ ΝΕΡΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΑ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟ ΛΑΟ.

ΣΕ ΕΛΛΑΔΑ-ΡΩΣΙΑ-ΟΥΚΡΑΝΙΑ Ο ΕΧΘΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ Η ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ

Κατάληψη Ντουγρού / Τζαβέλα 52

[:]

[:el]Κάθε Πέμπτη από τις 18:00 έως τις 23:30, Άνοιγμα Κατάληψης Ντουγρού με καφενείο/Bar και ανοικτές τις δομές της. [:]

[:el]Κάθε Πέμπτη από τις 18:00 έως τις 23:30, Άνοιγμα Κατάληψης Ντουγρού με καφενείο/Bar και ανοικτές τις δομές της.
Στον χώρο της κατάληψης, που μετράει 6 χρόνια ύπαρξης και δράσης στην πόλη, υπάρχει δανειστική βιβλιοθήκη, κινηματικό βιβλιοπωλείο, χαριστικό παζάρι ρούχων, δομή ταρατσόκηπου και γυμναστήριο. Θα διανέμονται προϊόντα της ΒΙΟΜΕ .
Βλέπουμε τις Πέμπτες σαν μια ευκαιρία αναζωπύρωσης και δημιουργίας σχέσεων , επέμβασης στις πόλεις των περιφράξεων και του ατομικισμού και έμπρακτης επαναδιατύπωσης των προταγμάτων μας για έναν κόσμο που δεν μας ζυγίζει βάση της τσέπης, της εθνικότητάς και της έμφυλης ή σεξουαλικής μας ταυτότητας. Στήναμε και θα στήνουμε καφενεία, μπαρ, live, πολιτικές εκδηλώσεις και δομές πλαισιώνοντας τις διεκδικήσεις μας στον δρόμο με αντιϊεραρχικά και αυτοοργανωμένα χαρακτηριστικά, ως ανταπάντηση στην εμπορευματοποιημένη φιέστα των μαγαζατόρων και των αφεντικών που τρέχουν να καλύψουν ”τα σπασμένα” της περιόδου της καραντίνας του COVID-19 με το να απλώνουν όλο και περισσότερο το χέρι τους στις πλατείες και στους δημόσιους χώρους.
[:]

[:el]BAR Alternative Rock Πέμπτη μετά τις 21:00 [:]

[:el]

Ανανεώνουμε το ραντεβού της Πέμπτης με Alternative Rock στον χώρο της κατάληψης Ντουγρού, αυτήν την Πέμπτη  μετά τις 21:00. 

Τα έσοδα θα διατεθούν για ιατρικά έξοδα συντρόφ@.

-Στον χώρο θα μπορείτε να βρείτε ανοικτή την δομή της βιβλιοθήκης με έντυπο και όχι μόνο υλικό του α/α χώρου.

Κατάληψη Ντουγρού (Τζαβέλλα 52).

[:]

[:el]1Η ΜΑΪΟΥ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΙΣ 11:00[:]

[:el]

ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ 1/5 ΣΤΙΣ 11:00

ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ, ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ, ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΤΕ

ΧΑΝΟΥΝ: τα αφεντικά, η κοινωνία του θεάματος,

η καθημερινότητα του ατομικισμού και της κατανάλωσης,

οι πόλεις της αποξένωσης, οι εθνικιστικοί θύλακες

κατάληψη Ντουγρού / Τζαβέλλα 52


 

[:]

[:el]Μήνας προβολών και anti-έκθεση στην Κατάληψη Ντουγρού[:]

[:el]Συνεχίζουμε και τις επόμενες Τετάρτες του Απρίλη στον χώρο της κατάληψης Ντουγρού , με τον κύκλο θεματικών προβολών που αγγίζουν ζητήματα αποικιοκρατίας , ρατσισμών και Μαύρης απελευθέρωσης & τέχνης.

Συγχρονιζόμαστε στους ρυθμούς και την πολλαπλότητα των μέσων & των αντιστάσεων που αναπτύσσουν όσα δεν χωράνε στο αφήγημά της εθνικά, φυλετικά ταξικά και έμφυλα συγκροτημένης κανονικότητας τους.

–Παράλληλα στον χώρο θα συνεχίσει να υπάρχει η anti-έκθεση ”Free , White and 21?” μετά και πριν από την διάρκεια των προβολών ——————————–

Σας καλούμε για συζητήσεις , συντροφικές σιωπές, αναστοχασμό και συμπάθεια , από τις 20:00 στην Τζαβέλα 52.Αυτήν την Τετάρτη συνεχίζουμε με την προβολή της ταινίας  Ο Μισισιπής Καίγεται

Προειδοποίηση περιεχομένου: Γραφική απεικόνιση ρατσιστικής βίας

Διάρκεια: 2 ώρες

[:]

[:el]Μήνας προβολών και anti-έκθεση στην Κατάληψη Ντουγρού[:]

[:el]

Τις ερχόμενες Τετάρτες του Απρίλη στον χώρο της κατάληψης Ντουγρού , θα ξεκινήσουμε έναν κύκλο θεματικών προβολών που θα αγγίζουν ζητήματα αποικιοκρατίας , ρατσισμών και Μαύρης απελευθέρωσης & τέχνης.
Συγχρονιζόμαστε στους ρυθμούς και την πολλαπλότητα των μέσων & των αντιστάσεων που αναπτύσσουν όσα δεν χωράνε στο αφήγημά της εθνικά, φυλετικά ταξικά και έμφυλα συγκροτημένης κανονικότητας τους.
–Παράλληλα στον χώρο θα υπάρχει η anti-έκθεση ”Free , White and 21?” μετά και πριν από την διάρκεια των προβολών ——————————–
Σας καλούμε για συζητήσεις , συντροφικές σιωπές, αναστοχασμό και συμπάθεια , από τις 20:00 στην Τζαβέλα 52.
Ξεκινάμε αυτήν την Τετάρτη στις 20:00 με το ντοκιμαντέρ “I am not your negro”

[:]

[:el]Συλλογική Κουζίνα Κυριακή 27/3 15:00[:]

[:el]Αυτή την Κυριακή στις 15:00 το μεσημέρι ραντεβού στον χώρο της κατάληψης όπου συναντιόμαστε (πάντα) ενάντια (και) στην εθνική ασφυξία των ημερών με vegan συλλογική κουζίνα και ανοιχτό bar οικονομικής ενίσχυσης του χώρου και των δράσεων που εκκινούν από αυτόν. Καθώς η κουζίνα είναι αυτοδιαχειριζόμενη πρωτοβουλία , μπορείτε να συμβάλλεται φέρνοντας και τα δικά σας πιάτα.   Τα blind music dates  αναβάλλονται μέχρι νεωτέρας…stay tuned (or out of tune if so you  choose)[:]

[:el]Προβολή ταινίας “TANGERINES” την Τετάρτη στις 20:00 στην κατάληψη Ντουγρού[:]

[:el]

περιγραφή:
Φθινόπωρο στη δεκαετία του 1990 σε ένα χωριό της Εσθονίας στην Αμπχαζία. Δασοσκεπείς λόφοι, η θάλασσα, οπωρώνες από μανταρίνια. Ο πόλεμος της Αμπχαζίας στη Γεωργία έχει ξεσπάσει. Δύο χωρικοί ένας γέρος ο Ivo και ο γείτονάς του ο Markus είναι οι μόνοι που δεν έφυγαν.Ο Markus θέλει να μαζέψει τα μανταρίνια απο την φυτεία του, αν και ο Ivo είναι αντίθετος στο να το κάνουν στη διάρκεια του πολέμου. Καθώς ο πόλεμος ξεσπάει μπροστά στα μάτια τους, ο Ivo βρίσκει έναν επιζώντα πληγωμένο Καυκάσιο τον Ahmed στο πεδίο της μάχης. Παρά τον κίνδυνο, ο Ivo τον παίρνει στο σπίτι του. Όταν ο Markus, πάει να θάψει τους νεκρούς Γεωργιανούς, βρίσκει ακόμα έναν επιζώντα. Οι δύο φίλοι πρέπει τώρα να επιλύσουν το δικό τους πόλεμο κάτω από τη στέγη τους με εχθρούς και από τις δύο πλευρές.

[:]

[:el]Αυτοπαρουσιαστικο κείμενο ομάδας βιβλίου libros libres[:]

[:el]

Μερικά γράμματα πάνω σε φύλλο χαρτί έχουν τη δύναμη να μεταδώσουν ιστορικά γεγονότα, οπτικές και συμπεράσματα, να επικοινωνήσουν εμπειρίες σε βάθος, να μην αφήσουν τίποτα να ξεχαστεί. Έχουν τη δύναμη να γεννήσουν ιδέες και ερωτήματα, να σφυρηλατήσουν κριτική και χειραφετική σκέψη. Μπορούν να δώσουν φωνή στους καταπιεσμένους και στους από τα κάτω. Να ακονίσουν το εργαλείο της αντιμνήμης απέναντι στις κυρίαρχες αφηγήσεις. Μπορούν να διαμορφώσουν ένα σκεπτόμενο ον, έτοιμο να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις της καθημερινής ταξικής και κοινωνικής πάλης. Η γνώση είναι δύναμη και η δύναμη πρέπει να μοιράζεται. Γι’ αυτό και επιλέξαμε να στήσουμε την ομάδα βιβλίου.
Η ομάδα βιβλίου στεγάζεται στην κατάληψη Ντουγρού στη Λάρισα και ασχολείται με τις δομές κινηματικού βιβλιοπωλείου και δανειστικής βιβλιοθήκης. Κύριος στόχος μας είναι η ελεύθερη πρόσβαση στη γνώση από τα κάτω. Κινούμαστε προς τον εμπλουτισμό του πάγκου μας με τίτλους κινηματικών εκδόσεων, αυτοεκδόσεων, μπροσουρών κλπ, καθώς και τη διάδοση αυτών με εργαλεία όπως, κινητός πάγκος, αυτομορφώσεις, βιβλιοπαρουσιάσεις. Ταυτόχρονα, στοχεύουμε στη διαμόρφωση της δανειστικής βιβλιοθήκης σε ένα χώρο πλούσιο σε πολύπλευρη πληροφορία και γνώση. Ο ρόλος της ομάδας είναι διττός. Από τη μία θέλει να ενισχύσει την εξωστρέφεια του κινήματος, των ιδεών και των πρακτικών που αυτό φέρει, σε ένα ευρύτερο κομμάτι κόσμου. Από την άλλη, να προσφέρει εκείνα τα μέσα εντός του ίδιου του κινήματος για καλύτερη ανάλυση καθημερινών συγκυριών. Παράλληλα, αποσκοπούμε στο χτίσιμο κοινοτικών ανθρώπινων σχέσεων και στη διάχυση ελευθεριακής κουλτούρας εντός και εκτός του κινήματος.
Η ύπαρξη και η λειτουργία της ομάδας σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να παίξει το ρόλο ενός “τροφοδότη” θεωρητικών εργαλείων και έτοιμων λύσεων για το κίνημα, ούτε και να αρκεστεί στην παροχή μιας στατικής υλικής υποδομής. Είναι αναπόσπαστο κομμάτι του αναρχικού- αντιεξουσιαστικού (Α/Α) και ευρύτερου ανταγωνιστικού – ελευθεριακού κινήματος και γι’ αυτό προσπαθούμε να πραγματώσουμε όλες τις αξίες που αυτό φέρει, μέσω ενός τρόπου λειτουργίας που περιλαμβάνει τη λήψη αποφάσεων με συνδιαμόρφωση, κυκλικότητα και συναίνεση. Όλα τα άτομα είναι ισότιμα. Δεν γίνονται ανεκτές σεξιστικές, ομοφοβικές, ρατσιστικές και οποιεσδήποτε άλλες συμπεριφορές που διαχωρίζουν και ιεραρχούν τα μέλη της δομής, αλλά και του ευρύτερου κοινωνικού συνόλου.
…οι θεωρητικοί που δε ζουν μία εξεγερτική ζωή δε λένε τίποτα που να αξίζει να λεχθεί
και οι ακτιβιστές που αρνούνται να σκεφτούν κριτικάδεν πράττουν τίποτα που να αξίζει να γίνει.
Feral Faun

[:]

css.php