Απεργιακή Πρωτομαγιά, Συγκέντρωση 1 Μάη στις 10,30 στο εργατικό κέντρο

Απεργιακή Πρωτομαγιά: οι ανάγκες και η λογική ενάντια στον φόβο τώρα όσο ποτέ!

Ένα μαύρο σύννεφο πλανάται και στον φετινό επετειακό χαρακτήρα της εργατικής πρωτομαγιάς. Εκατό και χρόνια μετά τους ιστορικούς αγώνες των εργατών για την κατάκτηση του 8ωρου, το αντεργατικό νομοσχέδιο του Χατζηδάκη άνοιξε τον ασκό του Αιόλου για τη σφαγή αυτών των εργασιακών και κοινωνικών κατακτήσεων. Το ξεχείλωμα των ωραρίων με την νομιμοποίηση του 10ωρου και τα άφαντα ρεπό αντικατοπτρίζουν την εξάντληση των εργατών και την τρομακτική αύξηση των εργατικών ατυχημάτων(COSCO, ΛΑΡΚΟ, διανομείς, εργαζόμενοι στα Γρεβενά κ.α) καθώς τα μέσα ατομικής προστασίας σε κάθε χώρο δουλειάς είναι λιγοστά κι απαρχαιωμένα. Δε συζητάμε δε, για την συνταξιοδότηση στα 67 για τη συμπλήρωση ενός πενιχρότατου μισθού. Οι νομιμοποιημένες πλέον απολύσεις και η ανεργία πληθαίνουν, η φτώχεια χτυπά την πόρτα σε κάθε προλετάριο.

‘Όπου βρεθείς κι όπου σταθείς, δίνουν και παίρνουν οι συζητήσεις για την ενεργειακή κρίση και το βάθεμα του χεριού στις τσέπες των πολιτών. Εργαζόμενοι/ες διπλοσκέφτονται κάθε πρωί πηγαίνοντας στη δουλειά τους αν θα γεμίσουν το ντεπόζιτο του αυτοκινήτου, κοιτάζοντας την αναρτημένη πινακίδα των βενζινάδικων. Οι τιμές των προϊόντων στα ράφια των supermarkets κάθε μέρα και πιο ακριβές. Το κράτος εξακολουθεί να μας ταΐζει κουτόχορτο προσφέροντας επιδόματα της πλάκας(ουκ ολίγα επιδόματα θέρμανσης αξίας 13 ευρών δόθηκαν κι εφέτος), κι αυξήσεις του μικτού κατώτατου μισθού κατά 7.5%. Μικρά και μεγάλα αφεντικά, ωστόσο, δεν παύουν να βγαίνουν παρά κερδισμένα με τις ανατιμήσεις και τη φορολόγηση. Με το πρόσχημα “”δε βγαίνει η επιχείρηση”, η υποασφάλιση των εργαζομένων, τα ακόμα πιο χαμηλά μεροκάματα και με τα νομοσχέδια της εκάστοτε κυβέρνησης, τα αφεντικά τρίβουν τα χεράκια τους βλέποντας τα πλούτη τους να αυξάνονται.

Μύρισε μπαρούτι και στην Ελλάδα! Η εμπλοκή της χώρας στην πολεμική κρίση της Ρωσίας- Ουκρανίας και οι βαθύτατες συνέπειες της τόσο σε τουρισμό και οικονομία χτυπάνε καμπανάκι σε άμεσα επερχόμενες εκλογές. Τα προεκλογικά μαγειρεία έχουν κιόλας ξεκινήσει να ζεσταίνουν την ίδια κλασσική συνταγή για την ανάδειξη αριστερού ή δεξιού διαχειριστή- σωσία του κράτους. Οι γραφειοκράτες και καρεκλοκένταυροι συνδικαλιστές περνούν στη σέντρα για ψηφοθηρία εκμεταλλευόμενοι τη διαχείριση της ΝΔ σε ακρίβεια και πόλεμο, την ίδια ώρα που σιωπά συναινούσαν στην κρατική διαχείριση της πανδημίας. Με πρόφαση τον πόλεμο διασφαλίζουν τα κέρδη τους πουλώντας φούμαρα στους εργάτες για “Τάξη και Ασφάλεια”, ξεχνώντας πως οι εργάτες φτιάχνουν και μεταφέρουν τους οπλισμούς. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η άρνηση μεταφοράς των εργατών της ΤΡΑΙΝΟΣΕ Θεσσαλονίκης για να συμμετέχουν στην τεχνική εξασφάλιση- υποστήριξη μηχανών του ΝΑΤΟ στην Αλεξανδρούπολη. Να πάνε αυτοί να πολεμήσουν! Όχι άλλοι νεκροί εργάτες στο βωμό της βαρβαρότητας τους! Εμείς, σαν αναρχοσυνδικαλιστική ένωση δεν έχουμε να πούμε παρά σκατά στις εκλογές τους κι ότι ως εργάτες αν ενώσουμε τις δυνάμεις μας, η καθημερινότητα βασισμένη στην αλληλεγγύη και στην αυτοοργάνωση θα είναι μονόδρομος.

Κράτος και αφεντικά γνωρίζουν πως ο μαχητικός και διαρκής αγώνας των εργαζομένων μπορεί να γυρίσει τον κόσμο τους ανάποδα. Πιο επιτακτική είναι τώρα η οργάνωση στα Σωματεία σε κάθε χώρο δουλειάς και η παρουσία μας στο δρόμο με την απεργία. Αντίσταση σε κάθε αφεντικό!

ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ!

ΑΥΞΗΣΗ ΜΙΣΘΟΥ, ΜΕΙΩΣΗ ΩΡΑΡΙΟΥ!

Νίκη στον αγώνα των εργαζόμενων στα LIDL

Νίκη στον αγώνα των εργαζόμενων στα LIDL

Ένας (αναπάντεχος) αγώνας ξέσπασε από ότι φαίνεται. Αυτή τη φορά οι εργαζόμενοι στα supermarket της LIDL οι οποίοι αφού απέτυχαν να διαπραγματευτούν την καινούργια συλλογική σύμβαση εργασίας, μια πρόταση σύμβασης από μεριάς του σωματείου η οποία θα έδινε μία οικονομική ανάσα σε χιλιάδες εργαζόμενους, προκήρυξαν 48ωρη απεργία μέχρι να υλοποιηθούν τα αιτήματά τους.

Τα αιτήματα του σωματείου, μεταξύ άλλων, είναι η αύξηση των μισθών και κυρίως η μισθολογική ισότητα μεταξύ “παλιών και νέων” εργαζόμενων. Εδώ από μεριάς της εργοδοσίας έχουμε τα εξής “παράδοξα”· από την μία η εταιρία που τα κέρδη της εν μέσω πανδημίας έφτασαν στον θεό αρνείται, μέχρι στιγμής, την υλοποίηση των αιτημάτων, ενώ από την άλλη μεριά τα LIDL βραβεύονται ως μία επιχείρηση που δίνει της ίδιες ευκαιρίες για τους εργαζόμενους της (πιστοποιήθηκε με το σήμα ισότητας SHARE), παρά το γεγονός ότι επιβάλει ξεκάθαρα μια μισθολογική ανισότητα.

Αυτή η αδιάλλακτη στάση των LILD, λοιπόν, ήταν που έδωσαν το έναυσμα σε πολλούς εργαζόμενους να σηκώσουν ανάστημα και να καλέσουν σε απεργία για τις 7 και 8 Απριλίου δείχνοντας ξεκάθαρα τις διαθέσεις τους απέναντι σε μία εταιρία κολοσσό. Έναν κολοσσό που δήλωσε υπερκέρδη για το 2021 τα οποία από ότι φαίνεται δεν προβλέπεται να δοθούν ούτε κατ’ ελάχιστο προς τους εργαζόμενους οι οποίοι έσταξαν στα ταμεία και στις αποθήκες όλη την προηγούμενη περίοδο.

Από μεριά μας λοιπόν δεν θα μπορούσαμε να δούμε τον εαυτό μας κάπου αλλού πέραν από το πλευρό των εργαζομένων στα LIDL που οργανώνονται απέναντι στην εργοδοτική ασυδοσία. Σε μία περίοδο που η εργατική τάξη είναι συνεχώς σε θέση άμυνας προσπαθώντας να αποφύγει τα αλλεπάλληλα χτυπήματα που έρχονται κατά πάνω μας, η απάντηση βρίσκεται μέσα από τον συνδικαλισμό στους χώρους εργασίας και την αντίσταση απέναντι στην εργοδοτική ασυδοσία. Μέσα από εργατικούς αγώνες οι οποίοι διεκδικούν μια ζωή με αξιοπρέπεια.


Άμεση ικανοποίηση των αιτημάτων των εργαζόμενων στα LIDL

Να ξανακάνουμε τον συνδικαλισμό επικίνδυνο για τα αφεντικά και τα κέρδη τους

ΕΣΕ Ιωαννίνων

Απεργιακή Πορεία Τετάρτη 6/4 στις 10,30 στο Εργατικό κέντρο Ιωαννίνων

Για όλους τους λόγους του κόσμου… απεργία!

Από που να πρωτοξεκινήσουμε; Έχουμε φτάσει στο σημείο όπου το να ζεσταθείς 1 ώρα την ημέρα στο σπίτι σου θεωρείται πολυτέλεια. Η αγορά των βασικών αγαθών είναι ένας διαρκής βραχνάς που ολοένα γίνεται και πιο επίπονος, αφού κάθε εβδομάδα οι τιμές στα ράφια είναι αλλαγμένες, φυσικά πάντοτε προς τα πάνω. Το αυτοκίνητο μόνιμα παρκαρισμένο όχι γιατί επέλεξες να το γυρίσεις στην γυμναστική, αλλά επειδή το 2ευρω του λίτρου σου κάθεται βαρύ και δεν μπορείς να το χωνέψεις. Δυστυχώς όλα αυτά δεν είναι λαϊκισμός με στόχο το συναίσθημα, αλλά η καθημερινή πραγματικότητα της συντριπτικής πλειοψηφίας της κοινωνίας και των εργαζομένων.

Γινόμαστε θεατές του ίδιου έργου με το κόστος ζωής μας διαρκώς να αυξάνεται, αλλά οι μισθοί να μένουν σταθεροί. Ως εργαζόμενοι και εργαζόμενες βρισκόμαστε στην κατάσταση όπου περιμένουμε την ελεημοσύνη των κυβερνώντων να αποφασίσουν μαζί με τα αφεντικά μας, τα πόσα ψίχουλα θα μας πετάξουν ως αύξηση του μισθού μας. Κουραστήκαμε να γίνεται η επιβίωσή μας προεκλογικό χαρτί των εκάστοστωτε κυβερνήσεων ή αντικείμενο συζήτησης στα τηλεπαράθυρα. Οι αμοιβές μας δεν αντικατοπτρίζουν ούτε στο ελάχιστο το σύνολο της αξίας που εμείς παράγουμε μέσω της εργασίας μας. Νομοτελειακά τα αφεντικά μας θα ψάχνουν διακρώς τρόπους να αυξάνουν τα κέρδη τους και πάντοτε εμείς ως εργαζόμενοι και εργαζόμενες θα είμαστε ο πιο εύκολος για αυτούς στόχος. Σε αυτό έρχονται να κουμπώσουν οι νόμοι της κάθε κυβέρνησης, με αποκορύφωμα το ν. Χατζηδάκη, που στρώνουν το δρόμο για μεγαλύτερη εκμετάλευση και διακρή υποτίμηση της εργατικής μας δύναμης.

Ήρθε και έδεσε το γλυκό με το νέο ασφαλιστικό, όπου όχι μόνο θα δουλεύουμε μέχρι τα 67, αλλά η συνταξή (προς το παρόν η επικουρική) των νέων εργαζομένων θα γίνεται με το ζόρι, με το στανιό κομμάτι επενδύσεων στον τζόγο του χρηματιστηρίου. Όλα αυτά εάν είσαι τυχερός/η μέσα στην ατυχία σου και βγεις στην σύνταξη, διότι μέσα σε όλα τα άλλα διαρκώς τα εργατικά ατυχήματα πληθαίνουν. Βλέπεις για τα αφεντικά η ασφάλειά μας είναι ένα κόστος που δεν πρόκειται ποτέ να ενδιαφερθούν να πληρώσουν. Τα μέσα ατομικής προστασίας σε κάθε χώρο δουλείας, όταν φυσικά υπάρχουν, είναι πλήρως απαρχαιομένα και παρατημένα που σου προκαλούν περισσότερο άγχος παρά ασφάλεια. Οι προδιαγραφές ασφαλείας είναι μόνο για τα μάτια του κόσμου αφού η συντήριση και ο έλεγχός τους στην καλύτερη των περιπτώσεων γίνεται επιδερμικά. Ακόμη και στην εξαιρετικά σπάνια περίπτωση που όλα τα απαραίτητα μέτρα τηρούνται, κάνενας άνθρωπος δεν μπορεί να υπερνικήσει την κούραση και την εξάντληση που έρχεται μετά από τα 10ωρα και τα 12ωρα που τα αφεντικά μας υποχρεώνουν να δουλεύουμε και αυξάνουν εκθετικά τους κινδύνους των ατυχημάτων.

Ξέρουμε εξαρχής ότι όλο αυτό το παραμύθι δεν θα έχει ποτέ εμάς στην πλευρά των ευνοημένων και εάν δεν πάρουμε την τύχη στα χέρια μας δεν πρόκειται τίποτα να αλλάξει υπέρ μας. Η όλη κατάσταση δεν πρέπει να μας απογοητεύει, αλλά να μας κάνει να αντιληφθούμε ότι ο μόνος δρόμος είναι η αντίσταση και οργάνωση με συλλογική δράση σε όλους τους χώρους δουλειάς. Απαιτούμε να ζούμε με αξιοπρέπεια και να πάψουν οι ζωές μας να καθορίζονται από τις ορέξεις και επιθυμίες άλλων.

 

Άμεση αύξηση μισθών και μείωση των ωραρίων

Απεργιακή Πορεία Τετάρτη 6/4 στις 10,30 στο Εργατικό κέντρο Ιωαννίνων

 

ΕΣΕ Ιωαννίνων

 

css.php