Παρεμβάσεις αντιπληροφόρησης στη γειτονιά του Αμαρουσίου

Τον τελευταίο μήνα, εν μέσω της υγειονομικής κρίσης του covid-19 και των περιοριστικών μέτρων που έχουν επιβληθεί, πραγματοποιήσαμε μικρές παρεμβάσεις αντιπληροφόρησης στη γειτονιά με τρικάκια, στένσιλ, συνθήματα και πανό. Παρά την στοχοποίηση και τα πρόστιμα από την αστυνομία, απαντάμε για ακόμη μια φορά ότι η πολιτική δράση δεν ποινικοποιείται. 

Σχετικά με την πρόσφατη στοχοποίηση των συντρόφων μας

Εδώ και λίγες εβδομάδες τόσο στην Ελλάδα όσο και στο σύνολο σχεδόν του λεγόμενου δυτικού κόσμου έχει επιβληθεί από τις κυβερνήσεις, μία κατάσταση έκτακτης ανάγκης που συνοδεύεται από απαγορεύσεις με κυριότερη αυτή της κυκλοφορίας. Οι λόγοι που οδήγησαν τόσες κυβερνήσεις ταυτόχρονα να λάβουν αυτά τα πρωτοφανή, στην έκταση τους μέτρα, αξίζουν και πρέπει να αναλυθούν ώστε να μπορέσουμε να αντιληφθούμε τόσο τις ανεπάρκειες που οδήγησαν σε αυτά, όσο και να σκιαγραφήσουμε τις ζοφερές συνέπειες που αυτά θα έχουν στο άμεσο μέλλον για τις ατομικές και συλλογικές ελευθερίες των ανθρώπων.

Στο παρών κείμενο δεν επιδιώκουμε να προχωρήσουμε σε μία, απαραίτητη κατά τα άλλα ανάλυση, αλλά να καταγγείλουμε μία σειρά από κατασταλτικές κινήσεις εις βάρος του τοπικού αναρχικού κινήματος στο Μαρούσι. Στόχος μας δεν είναι μόνο η καταγγελία αυτή καθ΄αυτή αλλά και η ανάδειξη της συνέχειας που έχουν οι κρατικές πολιτικές, που παρά το γεγονός ότι βρισκόμαστε σε μία τόσο ρευστή περίοδο οι στοχεύσεις τους παραμένουν σταθερές. Θέτουν στο στόχαστρο κινήματα, συλλογικότητες, αγωνίστριες και αγωνιστές, αυτούς και αυτές που συλλογικά μπορούν να αποτελέσουν «πυροκροτητές» της κοινωνικής αντίδρασης ενάντια στις πολιτικές δυνάμεις που υπερασπίζονται τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

Συγκεκριμένα θέλουμε να δημοσιοποιήσουμε ότι δύο ηλεκτρονικοί υπολογιστές συντρόφων μας, δέχτηκαν σχεδόν ταυτόχρονη ηλεκτρονική επίθεση με αποτέλεσμα να παραβιαστούν τόσο τα προσωπικά τους αρχεία όσο και η προσωπική τους αλληλογραφία. Δεν είμαστε σε θέση να υποδείξουμε κάποιον σαφή ένοχο αλλά σίγουρα δεν μπορούμε να θεωρήσουμε και τυχαία την ταυτόχρονη παραβίαση των η/υ των συντρόφων την στιγμή που τους τελευταίους μήνες τόσο η συλλογικότητα μας όσο και άλλες συλλογικότητες που δραστηριοποιούνται στην περιοχή του Αμαρουσίου δέχονται μια συστηματική πολεμική. Από την εκκένωση της κατάληψης έπαυλης Κουβέλου, τα χορηγούμενα άρθρα διάφορων έγκυρων δημοσιογράφων που εμπλέκουν τις συλλογικότητες μας σε ευφάνταστα σενάρια αστυνομικού μυστηρίου, τις προσαγωγές μελών μας κατά την διάρκεια αφισοκόλλησης, την ασφυκτική παρουσία αστυνομικών δυνάμεων σε κάθε δημόσια δράση μας κ.α, είναι προφανές ότι κάποιοι θέλουν να μας τρομοκρατήσουν. Δεν μπορούν φαίνεται να συλλάβουν ότι τέτοιες κινήσεις κανένα αποτέλεσμα δεν φέρνουν, ότι τα συλλογικά σώματα δεν ξεριζώνονται ούτε εξαφανίζονται με τέτοια κόλπα. Όσοι και όσες λοιπόν είχαν την «τύχη» να διαβάσουν τα αρχεία που υποκλάπηκαν τους ευχόμαστε καλή ανάγνωση και ελπίζουμε να ξεστραβωθούν και λίγο.

Πέρα όμως από την ηλεκτρονική επίθεση, πριν λίγες μέρες έλαβε χώρα άλλο ένα περιστατικό αστυνομικής παρέμβασης κατά την διάρκεια αφισοκόλλησης. Τα ξημερώματα της Τρίτης 31/3 δύο σύντροφοι πραγματοποίησαν αφισοκόλληση σε διάφορα σημεία του κέντρο του Αμαρουσίου που ακόμα επιτρέπεται να κυκλοφορούν άνθρωποι (φαρμακεία, σούπερ μάρκετ, φούρνοι κ.α). Αστυνομικές δυνάμεις αντιλήφθηκαν την κίνηση αυτή και προσήγαγαν τα δύο άτομα στο α.τ Αμαρουσίου όπου και στήθηκε ένα ολόκληρο σόου με τους ξάγρυπνους αστυφύλακες να διερευνούν πως θα μπορέσουν να στείλουν τους δύο συντρόφους στο αυτόφωρο. Ύστερα από εξαντλητικές διαβουλεύσεις μεταξύ τους αποφάσισαν πως μάλλον το αστείο κράτησε πολύ με αποτέλεσμα να αφήσουν ελεύθερους τους συντρόφους επιβάλλοντάς τους προφανώς και το ανάλογο πρόστιμο για άσκοπη μετακίνηση. Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που προσαγάγονται στο Μαρούσι μέλη των τοπικών συλλογικοτήτων για αφισοκόλληση καθώς είχε προηγηθεί προ διμήνου και συγκεκριμένα στις 10 Φλεβάρη προσαγωγή 15 ατόμων με την συνδρομή μάλιστα επίλεκτων αστυνομικών δυνάμεων της Ο.Π.Κ.Ε που μάλλον θέλανε να προσφέρουν λίγο θέαμα στους βαριεστημένους θαμώνες παρακείμενου τυροπιτάδικου. Ότι είχε δηλωθεί τότε από τις συντρόφισσες και τους συντρόφους στους «αρμόδιους» του Α.Τ. ισχύει και τώρα. Θα βαρεθείτε να μας βλέπετε, η πολιτική δράση ούτε εκκενώνεται ούτε μπαίνει στο γύψο επειδή το αποφάσισαν μία χούφτα υπουργοί και οι παρατρεχάμενοι τους. Και αυτό δεν ισχύει προφανώς μόνο για τις συλλογικότητες μας αλλά για το σύνολο των συλλογικών σχημάτων που αγωνίζονται για καλύτερες συνθήκες ζωής αλλά και για ένα μέλλον διαφορετικό χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

ΑΠΑΝΤΑΜΕ ΜΕ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ

Κατάληψη Έπαυλης Κουβέλου
κείμενο_καταγγελία

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ… …ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ

Η παγκόσμια κρίση που προκάλεσε η πανδημία του COVID-19 έφερε στο προσκήνιο τις δομικές αδυναμίες τόσο του καπιταλιστικού συστήματος όσο και της κρατικής του διαχείρισης. Η πραγματικότητα είναι ότι, η προϋπάρχουσα ταξική διαστρωμάτωση της κοινωνίας αποτελεί το υπόβαθρο της κρίσης και με βάση αυτήν διαχειρίζεται κάθε κράτος τα πιεστικά ζητήματα που έχουν προκύψει από την εξάπλωση του COVID -19.

Τι εννοούμε όμως με αυτό;

Καταρχάς, ο covid-19 βρίσκει τα δημόσια συστήματα υγείας, σε όλο, σχεδόν, τον κόσμο σε μία οριακή κατάσταση που σίγουρα δεν επιτρέπει την αποτελεσματική αντιμετώπιση ενός μαζικού φαινομένου όπως αυτό. Η συνθήκη αυτή, δεν είναι αποτέλεσμα κάποιων μεμονωμένων πολιτικών, αλλά το απαύγασμα της κυρίαρχης δημοσιονομικής πολιτικής «λιτότητας», που εδώ και τριάντα χρόνια «ξηλώνει» μεθοδικά τα μεταπολεμικά κοινωνικά κεκτημένα. Στην Ελλάδα η πολιτική αυτή έγινε κυρίαρχη μέσα από τα μνημόνια, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει πως το «ξήλωμα» δεν είχε αρχίσει ήδη αρκετά χρόνια πριν. Οι σημερινοί διαχειριστές της κυβερνητικής εξουσίας αποτέλεσαν και συνεχίζουν να αποτελούν πιστοί οπαδοί των πολιτικών της λιτότητας και προφανώς φέρουν ακέραια την ευθύνη για την κατάσταση που επικρατεί τόσο στα νοσοκομεία όσο και σε άλλα δημόσια κοινωνικά αγαθά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της πολιτικής τους στράτευσης αποτελούν οι 7.900 απολύσεις επαγγελματιών υγείας και το κλείσιμο 11 νοσοκομείων μόνο στην Αττική το 2014, επί διακυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας, ενώ για τις περιοχές των βορείων προαστίων, αξιομνημόνευτη είναι η αναστολή λειτουργίας της πτέρυγα Μπόμπολα του Αμαλία Φλέμιγκ και της παθολογικής κλινικής στο Παίδων Πεντέλης, χωρίς σε όλα αυτά να συνυπολογίζουμε τις μεγάλες ελλείψεις σε προσωπικό και υγειονομικό υλικό στο σύνολο των τοπικών (και όχι μόνο) νοσοκομείων.

Η «εξυγίανση» του δημόσιου συστήματος υγείας έχει -διαχρονικά- ως στόχο την περαιτέρω υποβάθμισή του, για να μειώσει τα κρατικά έξοδα αλλά και για να εξωθήσει όλο και μεγαλύτερο μέρος των ασθενών στις ιδιωτικές δομές υγείας. Η μεθοδική υποβάθμιση του ΕΣΥ έχει οδηγήσει σε όξυνση των δομικών προβλημάτων στη λειτουργία του, με αποτέλεσμα όλο και περισσότεροι ασθενείς, να στρέφονται στις ιδιωτικές δομές υγείας. Ενδεικτικό της κατάστασης αυτής είναι η αντικατάσταση των εργαστηριακών δραστηριοτήτων που πραγματοποιούσε το Ε.Σ.Υ σε δικά του εργαστήρια με ιδιωτικά μικροβιολογικά εργαστήρια.

Ακόμα και τώρα, εν μέσω πανδημίας, η κυβέρνηση διαλέγει τον «εύκολο» δρόμο για την αντιμετώπισή του ιού. Ο δρόμος αυτός, που βάζει στον πάγο μια ολόκληρη κοινωνία, που περιορίζει, αλλά δεν αντιμετωπίζει τον COVID-19, είναι αντιφατικός, αφού δεν πραγματοποιείται ταχύρρυθμη ενίσχυση των νοσοκομείων με μόνιμο προσωπικό και κατάλληλο εξοπλισμό, με δημιουργία πλήθους καινούριων ΜΕΘ. Από την στιγμή που δεν υπάρχει πρόνοια για τους εργαζόμενους που αναγκάζονται να εργάζονται και δραστικά μέτρα στήριξης για τους ανέργους, τους απόρους, όσους και όσες σταμάτησαν την εργασία τους και βλέπουν τους λογαριασμούς τους να συσσωρεύονται.

Βλέπουμε επίσης, να μοιράζονται απλόχερα λεφτά και φοροελαφρύνσεις, υπέρ διαφόρων μεγαλοεπιχειρηματιών, όπως τα 11 εκατομμύρια σε καναλάρχες για μετάδοση ενημερωτικών μηνυμάτων, σε σχέση με την δημοσιά υγειά, τη μετάθεση πληρωμής των τηλεοπτικών αδειών πανελλαδικής εμβέλειας στο 2021-που στοιχίζει στο δημοσιο 21 εκατομμύρια- τα 30 εκατομμύρια σε κλινάρχες ως αποζημίωση για την επίταξη των κλινικών τους για την αντιμετώπιση τις πανδημίας, τα 10,9 εκατομμύρια επιδότηση διοδίων στην εταιρία ΜΟΡΕΑΣ λόγο χαμηλής διέλευσης αυτοκινήτων, τα 11 εκατομμύρια σε ιδιωτική εταιρία για την καμπανιά μένουμε σπίτι. Από τα παραπάνω δεν έλειψαν και τα δωράκια στα σώματα «ασφαλείας», με bonus και 5000 προσλήψεις ΕΠΟΠ, την ίδια ώρα που οι φαντάροι στοιβάζονται στα στρατόπεδα χωρίς καμία σοβαρή μέριμνα.

Βλέπουμε ακόμα, χιλιάδες εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα, μαζί με το υγειονομικό προσωπικό να δίνουν καθημερινά, την πραγματική μάχη των ημερών. Εκείνοι οι κλάδοι οι οποίοι υποτιμήθηκαν ακραία, χάριν τόσο της εμφάνισης τους ως εργασίες του ¨πεταματού¨ όσο και των πολιτικών λιτότητας(Εργαζόμενοι στα Super Market, στα πρατήρια καυσίμου, στις ταχυμεταφορές και επισιτισμό (courier-delivery) , αποθηκάριοι. τηλεφωνητές, συνέργεια καθαρισμού και πολλοί άλλοι), σήμερα βρίσκονται στην πρώτη γραμμή εφοδιασμού τις κοινωνικής βάσης. Οι εργαζόμενοι αυτοί και άλλοι πολλοί που τώρα τους παραλείπουμε, αποδεικνύουν ότι είναι αυτοί που στην πραγματικότητα κινούν τα περίφημα γρανάζια της αγοράς, αυτοί δηλαδή που παράγουν τον κοινωνικό πλούτο.

Βλέπουμε, επίσης, τις τιμές των βασικών αγαθών να είναι στα ύψη, εργαζόμενους είτε να απολύονται(41.000 μόνο στα μέσα Μαρτίου), είτε να δουλεύουν μαύρα(30% σύμφωνα με στοιχεία),είτε υποδηλωμένα, είτε να ζούνε υπό τον φόβο της απόλυσης και να εκθέτουν την υγεία τους για να μπορέσουν να εξασφαλίσουν την επιβίωση τους. Βλέπουμε την καπιταλιστική παραγωγή να συνεχίζεται και να στοιβάζει σε γραφεία, εργοστάσια, αποθήκες, εργαζόμενους και εργαζόμενες, πολλές φορές χωρίς τα απαραίτητα μέσα αυτοπροστασίας, ενταντικοποιώντας τα ωράριά τους λόγω μεγάλου φόρτου εργασίας.

Τα ψίχουλα που υπόσχεται η κυβέρνηση στα λαϊκά στρώματα(επίδομα 800€, απαγόρευση απολύσεων για το μήνα Μάρτιο), δεν είναι τίποτα μπροστά στα δώρα που δίνει απλόχερα στους καπιταλιστές, την στιγμή μάλιστα που εκατοντάδες χιλιάδες άνεργοι ή εργαζόμενοι δεν λαμβάνουν ούτε αυτό το ελάχιστο βοήθημα (π.χ εποχιακοί εργαζόμενοι στον τουρισμό). Συγκεκριμένα, με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, βλέπουμε νομοθεσίες υπέρ των φοροελαφρύνσεων και προστασίας των επιχειρήσεων, τηλεργασία, με μετακύλιση εξόδων λειτουργίας από την επιχείρηση στον εργαζόμενο, μείωση έμμεσου μισθού (μη κατοχυρωμένου- bonus), νέες μεθόδους εντατικοποιημένου ελέγχου εξ αποστάσεως- έως και κάμερες στα σπίτια, δυνατότητα απασχόλησης εργαζομένων κατά το ήμισυ με την αντίστοιχη μείωση μισθού, διεύρυνση των ωραρίων των s/m και αναστολή συμβάσεων εργασίας. Τέλος, σε πολλές περιπτώσεις, τα αφεντικά απαιτούν από τους εργαζόμενούς τους να συνεχίζουν να εργάζονται απομακρυσμένα, την ώρα που τους έχουν αναστείλει την σύμβαση εργασία τους. Αυτό ουσιαστικά σημαίνει ότι δουλεύουν χωρίς να πληρώνονται από την επιχείρηση, ενώ αμφίβολη είναι και η καταβολή της διαφοράς μεταξύ επιδόματος και πραγματικής εργασίας από μεριάς τους.

Η συγκυρία που ζούμε είναι πρωτοφανής από πολλές απόψεις και σίγουρα θα «αναταράξει» σε παγκόσμιο επίπεδο όλες τις σημερινές σταθερές στα κοινωνικά, πολιτικά και οικονομικά πεδία και προφανώς θα αναταράξει ακόμα περισσότερο τις ζωές όσων δεν είναι προνομιούχοι, όσων δηλαδή είναι από τα κάτω. Μέσα από αυτήν είναι αναγκαίο να βγάλουμε κάποια συμπεράσματα για να αντιμετωπίσουμε τόσο την υγειονομική κρίση που ζούμε, όσο και την οικονομική κρίση που μας χτυπάει την πόρτα.

Πιο συγκεκριμένα, πρέπει να αναδείξουμε για ακόμα μια φορά, ότι το κράτος και το κεφάλαιο δεν εξυπηρετούν τα συμφέροντα των από τα κάτω, δεν μας προστατεύουν ούτε ενδιαφέρονται για την ανθρώπινη ζωή. Είναι άκρως χαρακτηριστικό, το γεγονός ότι σε μια χώρα με διαλυμένο σύστημα υγείας, η κυβέρνηση και τα μιντιακά της φερέφωνα έχουν αναδιαμορφώσει το «μαζί τα φάγαμε» και παρουσιάζουν το άτομο ως μοναδικό υπεύθυνο για τη μετάδοση του ιού, καλύπτοντας έτσι την πραγματική διάσταση των πραγμάτων και εφευρίσκοντας τον ένοχο, εάν η κατάσταση ξεφύγει από τον έλεγχό τους. Με αυτό το αφήγημα έρχεται να κολλήσει και η εγκαθίδρυση του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης, ένα καθεστώς που προετοιμάζει το έδαφος για ευρεία καταστολή οποιουδήποτε κοινωνικού-ταξικού αγώνα, στο άμεσο μέλλον, με πρόσχημα την διατήρηση της εθνικής ομοψυχίας μπροστά στον «κοινό» αγώνα της κοινωνίας ενάντια σε έναν αόρατο εχθρό.

Με τα παραπλανητικά λόγια της κυβέρνησης περί «εθνικής ομοψυχίας» εν μέσω της καπιταλιστικής πανδημίας και των χειροκροτημάτων του θεαθήναι σε ένα πετσοκομμένο σύστημα υγείας, η οργάνωση στα σωματεία, η δημιουργία δικτύου αλληλοβοήθειας, η σύνδεση των επιμέρους αγώνων πρέπει να αποτελέσουν βασική επιδίωξη των απο τα κάτω, ώστε να μπορέσουν να στήσουν αναχώματα και να απαιτήσουν τώρα-και όχι μετά- στήριξη του δημοσίου συστήματος υγείας με μόνιμες προσλήψεις και εξοπλισμό, κλείσιμο των μη απαραίτητων για το κοινωνικό σώμα χώρων εργασίας, μέτρα προστασίας για όσους και όσες δουλεύουν σε επιχειρήσεις και υπηρεσίες πρέπει οπωσδήποτε να μένουν ανοιχτές, απαγόρευση απολύσεων, καμία μείωση μισθού, αποζημίωση μισθού για όσους/ ες αναγκάστηκαν να σταματήσουν την εργασία τους, διαγραφή ενοικίων , ελεύθερη πρόσβαση σε κοινωνικά αγαθά και είδη πρώτης ανάγκης, έως το τέλος της κατάστασης εκτάκτου ανάγκης, κατάργηση των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας, αναστολή όλων των πράξεων νομοθετικού περιεχομένου, κλείσιμο των στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστών και μέτρα στήριξης των απόρων και των αποκλεισμένων.

Τέλος, πρέπει λοιπόν να «λογαριαστούμε τώρα» με όλες τις πολιτικές δυνάμεις που συστηματικά βρίσκονται απέναντι στα συμφέροντα της μεγάλης μάζας της κοινωνίας είτε οι δυνάμεις αυτές ορίζονται ως δεξιές είτε ως αριστερές. Πέρα από το να οργανωθεί ο αγώνας για τα απαραίτητα που χρειαζόμαστε δεν θα πρέπει να παραβλέπουμε το πιο σημαντικό. Η κρίση αυτή όπως και κάθε κρίση είναι κρίση του συστήματος, του Καπιταλισμού που για μία ακόμα φορά συναντάει τα όρια του. Καμία λύση δεν θα αποτρέψει την επανάληψη τέτοιων καταστάσεων πέρα από την λύση της διάρρηξης των ορίων του, την οριστική υπέρβαση του και το πέρασμα σε μία κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Γιατί η μοναδικά πραγματική λύση στις κρίσεις είναι ένας άλλος κόσμος. Ο κόσμος της Αναρχίας και του Κομμουνισμού.

Η ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ

ΝΑ ΜΗΝ ΤΙΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΜΑΣ

Κατάληψη Έπαυλης Κουβέλου

κείμενο_covid_19

Ανταπόκριση από την πορεία για τη ΛΑΡΚΟ [Χαλάνδρι-Μαρούσι]

Το μεσημέρι του Σαββάτου 11/1, διοργανώσαμε πορεία η οποία ξεκίνησε από την πλατεία Χαλανδρίου με προορισμό τα γραφεία της εταιρείας ΛΑΡΚΟ ΑΕ στο Μαρούσι. Με παλμό, συνθήματα και κείμενα, πορευτήκαμε στις γειτονιές του Χαλανδρίου-Αμαρουσίου ενάντια στο συνεχές έγκλημα που συντελείται στα κάτεργα της μεταλλευτικής και μεταλλουργικής εταιρείας. Τελευταίο θύμα ο 55χρονος εργάτης Γιώργος Ψαρράς, που έχασε τη ζωή του μετά από έκρηξη που προκλήθηκε στο εργοστάσιο στη Λάρυμνα Φθιώτιδας τον Νοέμβριο του 2019. Διαδηλώσαμε για να καταδείξουμε ότι τα εργατικά ατυχήματα δεν αποτελούν ατυχείς στιγμές ή μεμονωμένα περιστατικά αλλά αποτελούν εργοδοτικές δολοφονίες και οφείλονται στην εντατικοποίηση των συνθηκών εργασίας και την απαξίωση των μέτρων ασφαλείας.

Είναι πλέον ζήτημα επιβίωσης να θέσουμε κόκκινες γραμμές στην αιματοβαμμένη κερδοφορία του κεφαλαίου βάζοντας μπροστά τις ανάγκες μας και τα ταξικά μας συμφέροντα. Να μη συνηθίσουμε τον θάνατο στους χώρους της δουλειάς.

νομάδες – εργατική συνέλευση στα β/α

κατάληψη Έπαυλης Κουβέλου

Η αφίσα του καλέσματος:

Ακολουθεί το κείμενο που μοιραζόταν κατά την διάρκεια της συγκέντρωσης και της πορείας:

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΗ ΛΑΡΚΟ! ΤΑ “ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ” ΕΙΝΑΙ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ

Την Τετάρτη 6 Νοεμβρίου στις 8:15 το πρωί μετά από έκρηξη στο μεταλλευτικό εργοστάσιο της εταιρίας ΛΑΡΚΟ στη Λάρυμνα Φθιώτιδας, πέφτει νεκρός εργάτης 55 χρονών πατέρας τριών παιδιών που πήγε να βγάλει το μεροκάματό του. 2 μέρες πριν το θάνατό του, το Συνδικάτο Μετάλλου και το Σωματείο εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ είχαν καταγγείλει στα Μ.Μ.Ε ότι, οι συνθήκες εργασίας των εργαζομένων είναι ιδιαίτερα δυσμενείς, ότι εργάζονται σε κρεματόριο και ανά πάσα στιγμή κινδυνεύουν από δυστύχημα. Παρά τις αλλεπάλληλες καταγγελίες τους, για μη συντηρημένα μηχανικά μέρη του εργοστασίου, για συνθήκες υψηλής πίεσης και εντατικού ρυθμού εργασίας και για ελλιπή μέσα ατομικής προστασίας ,οι υπεύθυνοι συνέχιζαν να σφυρίζουν αδιάφορα. Το Συνδικάτο Μετάλλου Ν. Φθιώτιδας, αναφέρει χαρακτηριστικά σε ανακοίνωσή του , «στο σύνολο του εργοστασίου η ασφάλεια της εργασίας είναι ανύπαρκτη, δυστυχώς λίγες ώρες μετά την καταγγελία μας στα μέσα μαζικής ενημέρωσης ότι η ΛΑΡΚΟ είναι κρεματόριο, επιβεβαιωνόμαστε με τον χειρότερο τρόπο».

Το συγκεκριμένο περιστατικό δεν είναι μεμονωμένο, αθροίζεται με τον θάνατο του 36χρονου εργάτη τον Ιούλιο του 2019, με τους 3 νεκρούς του 2009, με τους 6 νεκρούς πριν 40 χρόνια όπως και με τα δεκάδες ατυχήματα που σημειώνονται κάθε χρόνο. Συγκεκριμένα, ο Γιώργος Ψαρράς είναι ο 72ος καταγεγραμμένος νεκρός στο εργοστάσιο της ΛΑΡΚΟ από την έναρξη της λειτουργίας του, τη δεκαετία του 1960. Δεν είναι λοιπόν η κακιά στιγμή. Είναι έγκλημα κατά της τάξης μας. Αντίθετα για τα αφεντικά, οι θάνατοι είναι απλά ένα υπολογιζόμενο κόστος πάντα μικρότερο όμως, σε σύγκριση με την παροχή όλων των μέσων προστασίας, την σωστή συντήρηση των μηχανημάτων και την αποεντατικοποίηση της εργασίας μας, που θα τους μειώσει τα προσδοκώμενα κέρδη. Είναι έγκλημα για αυτόν ακριβώς το λόγο, γιατί το κέρδος τους δεν υπολογίζει τις ζωές μας.

Όπως πολύ σωστά επισημαίνουν οι εργαζόμενοι, οι υπεύθυνοι για τις εργοδοτικές αυθαιρεσίες και τις δολοφονίες εργατών έχουν ονοματεπώνυμο και θα πρέπει να λογοδοτούν για τις πράξεις τους. Στη συγκεκριμένη περίπτωση της ΛΑΡΚΟ, η μετοχική σύνθεση της εταιρίας (ΤΑΙΠΕΔ 55,2%, Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας 33,4%, ΔΕΗ 11,4%) καθιστά σαφές ότι πρόκειται για εργατική δολοφονία με τη συνέργεια μερικών από των πιο γνωστών κρατικών οργανισμών. Προφανώς, οι υπεύθυνοι εκτός απο ονοματεπώνυμο, δεν έχουν απλώς την κρατική αποσιώπηση της ασυδοσίας στην οποία επιδίδονται, όπως παρατηρείται σε επιχειρήσεις ιδιωτικού κεφαλαίου, αλλά έχουν την πλήρη κάλυψη του κράτους και των δημόσιων φορέων του, όπως αυτή αποτυπώνεται στα ποσοστά της μετοχικής σύνθεσης της ΛΑΡΚΟ.

Όπως έχουμε πει και στο παρελθόν, γινόμαστε μάρτυρες καθημερινά στις δουλειές μας και στις γειτονιές μας, περιστατικών εργοδοτικής αυθαιρεσίας και εκμετάλλευσης που εντάσσονται στην βασικότερη λειτουργία του καπιταλισμού, δηλαδή της ακατάπαυστης παραγωγής κέρδους με το μικρότερο κόστος και όλο αυτό, στις πλάτες των εργαζομένων που πολλές φορές το πληρώνουν με τη ζωή τους. Για εμάς είναι ξεκάθαρο. Δεν θα δεχτούμε ποτέ ως φυσιολογικό, να αφήνει κάποιος την τελευταία του πνοή στην δουλειά του, για το κέρδος των αφεντικών. Η ΛΑΡΚΟ αλλά και η κάθε ΛΑΡΚΟ , θα πρέπει να βάλουν καλά στο μυαλό τους, ότι δεν είμαστε αναλώσιμοι όπως συνηθίζουν να μας αντιμετωπίζουν, αλλά αυτοί και αυτές που μόλις συνειδητοποιήσουν την συλλογική τους δύναμη, θα περάσουν από πάνω τους.

Γνωρίζουμε καλά, ότι η συνθήκη εκμετάλλευσης που ζούμε είναι συνθήκη πολέμου χαμηλής έντασης. Γνωρίζουμε επίσης, ότι αυτή τη συνθήκη μόνο εμείς μπορούμε να την αλλάξουμε. Είναι πλέον ζήτημα επιβίωσης να συναντηθούμε, να μιλήσουμε, να οργανωθούμε στις γειτονιές μας, στους κλάδους μας και μέσα στις δουλειές, ώστε να αγωνιστούμε μαζί για ανθρώπινες συνθήκες εργασίας, θέτοντας κόκκινες γραμμές στην εκμετάλλευση των αφεντικών. Να μη συνηθίσουμε τον θάνατο, να μην συμφιλιωθούμε με το σφαγείο.

νομάδες – εργατική συνέλευση στα βορειοανατολικά

Για την προσπάθεια ιδιωτικοποίησης του δάσους Συγγρού

Τους τελευταίους μήνες, γινόμαστε μάρτυρες μιας πρώτης προσπάθειας από τη μεριά της κυβέρνησης, καθώς και των διαχειριστών του δάσους Συγγρού, για την ιδιωτικοποίηση/εμπορευματοποίηση του. Πέρα από τις διάφορες δηλώσεις που γίνονται για το ζήτημα, το ΙΓΕ(Ινστιτούτο Γεωπονικών επιστημών) αποφάσισε να κλείσει τις πόρτες του Συγγρού για το κοινό, μετά τις 22.00 και να κλειδώσει μόνιμα μία εκ των εισόδων του. Ως μια πρώτη απάντηση παραθέτουμε την ανακοίνωσή μας για το ζήτημα, καθώς και φωτογραφίες από παρέμβαση με συνθήματα στα σχολικά συγκροτήματα που στεγάζονται στο χώρο του δάσους, αλλά και την πόρτα που ξανανοίξαμε για το κοινό.

Στην πρόσφατη παρουσίαση του νέου Δ.Σ. του Ι.Γ.Ε., στην οποία παρευρέθηκε ο υπουργός αγροτικής ανάπτυξης Μάκης Βορίδης, τέθηκε επί τάπητος το ζήτημα της οικονομικής αξιοποίησης του δάσους Συγγρού. Το δάσος αυτή τη στιγμή, αποτελεί έναν πραγματικό πνεύμονα πρασίνου για την περιοχή των βορείων προαστίων, με εκατοντάδες επισκέπτες κάθε εβδομάδα να το χρησιμοποιούν για την βόλτα τους, ενώ στο εσωτερικό του στεγάζονται τρία σχολικά συγκροτήματα καθώς και ορισμένες δραστηριότητες του Ι.Γ.Ε. Μέχρι και σήμερα η πρόσβαση σε αυτό είναι ανοιχτή για το κοινό, με εξαίρεση τις καλοκαιρινές ημέρες εκείνες, στις οποίες είναι μεγάλος ο κίνδυνος πυρκαγιάς.

Εδώ και δύο περίπου δεκαετίες εμφανίζονται κατά διαστήματα διάφορα σχέδια για την οικονομική αξιοποίηση του δάσους, καθώς και διάφορες πρωτοβουλίες για την αλλαγή του νομικού καθεστώτος που θα διευκολύνουν τα σχέδια αυτά. Η τοπική κοινωνία δεν ξεχνάει τα φαραωνικά σχέδια επί δημαρχίας Τζανίκου για την πλήρη μετατροπή του Συγγρού σε τουριστική και οικονομική ατραξιόν, ούτε όμως και τις διστακτικές κινήσεις τόσο της δημοτικής αρχής Πατούλη όσο και της περιφέρειας, προς αντίστοιχη κατεύθυνση. Ο Βορίδης λοιπόν στην προαναφερόμενη παρουσίαση παρακολούθησε τον νέο πρόεδρο του Ι.Γ.Ε., Θυμάκη να μιλάει για μετατροπή του δάσους σε αγρόκτημα πόλης και σε αξιοποίησή του στη λογική του Estate Management – Park Management, [σ.σ.: σε απλά ελληνικά «Κτηματομεσιτική Διαχείριση – Διαχείριση Πάρκων»]…με Συμπράξεις Δημοσίου – Ιδιωτικού Τομέα (Σ.Δ.Ι.Τ.), Κοινωνική Οικονομία και κάθε μορφή εφικτής συνέργειας προς όφελος του Ι.Γ.Ε. και των πολιτών [σ.σ.: διάβαζε ‘’επιχειρηματιών’’].

Τι είπε λοιπόν ο Θυμάκης πίσω από τις βαρύγδουπες δηλώσεις περί management; Ότι επί της ουσίας στόχος της διοίκησης του Ι.Γ.Ε. είναι η αλλαγή του χαρακτήρα του δάσους, σε πάρκο φιλικό προς την ιδιωτική οικονομία. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι όταν ο υπουργός Βορίδης απάντησε σε ερώτηση του Κ.Κ.Ε. σχετικά με το ζήτημα στην βουλή, έδωσε απάντηση δια της δημιουργικής ασάφειας, φροντίζοντας παράλληλα εν τη ρύμη(;) του λόγου του να αναφερθεί σε άλσος και όχι σε δάσος.

Παράλληλα, με απόφαση του Ι.Γ.Ε., οι πύλες του δάσους κλείνουν μετά τις 22.00, χωρίς να δίνεται καμία σοβαρή αιτιολόγηση, σε μια προσπάθεια που έχει σοβαρές απολήξεις, καθώς θέτει σε κίνδυνο την- μέχρι τώρα- ελεύθερη πρόσβαση στο δάσος.

Οι εξελίξεις αυτές, δείχνουν ποιες είναι οι διαθέσεις τόσο της τοπικής αυτοδιοίκησης, όπου η δημοτική αρχή (Ν.Δ.) και η μείζων αντιπολίτευση (ΣΥ.ΡΙΖ.Α.-Καραμέρος) δεν βγάζουν άχνα για το ζήτημα, όσο όμως και της κεντρικής εξουσίας που βλέπει στο Συγγρού μια επιχειρηματική ευκαιρία. Η αντίληψη του φυσικού περιβάλλοντος ως μιας κερδοφόρας επιχείρησης, είναι κοινή τόσο στην τοπική αυτοδιοίκηση όσο και στην κεντρική εξουσία και είναι μια πολιτική που με συνέπεια υλοποιούν και τα δύο κόμματα εξουσίας (ΣΥ.ΡΙΖ.Α.-Ν.Δ.). Αμφότεροι βλέπουν το κέρδος ως ύψιστο ζήτημα και για αυτό εργάζονται και όχι για την βελτίωση της ποιότητας ζωής της κοινωνικής πλειοψηφίας. Οι οποίες προσπάθειες, όμως, της κυβέρνησης, της περιφέρειας Πατούλη (με συνεργάτες του οποίου είναι γεμάτο το Δ.Σ. του Ι.Γ.Ε.) και των δημοτικών παρατάξεων θα πέσουν στο κενό.

Μπροστά στην προσπάθεια αλλαγής του χαρακτήρα του δάσους Συγγρού θα πρέπει η τοπική κοινωνία του Αμαρουσίου και των γύρω περιοχών, να βρεθεί απέναντι στην ιδιωτικοποίηση (γιατί περί αυτού πρόκειται) και να επιβάλει την διατήρηση και αναβάθμιση του δάσους σε έναν ακόμα πιο μεγάλο πνεύμονα πρασίνου.

Κάτω τα χέρια από το δάσος Συγγρού – Όχι στην εμπορευματοποίηση του δάσους Κατάληψη Έπαυλης Κουβέλου – Αναρχική συλλογικότητα Amargi

Μικροφωνική αλληλεγγύης στις καταλήψεις

Το Σάββατο 04/01/20 καλούμε σε μικροφωνική υπεράσπισης και αλληλεγγύης στις καταλήψεις στον ΗΣΑΠ του Αμαρουσίου από τις 12.00 μέχρι τις 13.30. Παραθέτουμε την αφίσα και το κείμενο που έχουν βγάλει οι τοπικές ομάδες σχετικά με τις εξελίξεις στο Μαρούσι.

κατάληψη έπαυλης Κουβέλου * ελευθεριακή συλλογικότητα διαπασών * αναρχική συλλογικότητα amargi * Αναρχική/αντιεξουσιαστική συλλογικότητα Σε τροχιά σύγκρουσης * A priori αναρχική συλλογικότητα στα Β/Α * Συντρόφισσες-οι από το Μαρούσι, το Χαλάνδρι και την Αγία Παρασκευή

κείμενο ανακατάληψης

Για την ανακατάληψη της κατάληψης και τα γεγονότα που ακολούθησαν

Την Κυριακή 22 Δεκεμβρίου προχωρήσαμε σε ανακατάληψη της έπαυλης Κουβέλου η οποία 5 μέρες νωρίτερα,
την Τρίτη 17 Δεκεμβρίου, είχε εκκενωθεί από δυνάμεις της αστυνομίας στα πλαίσια του γνωστού τελεσίγραφου της
κυβέρνησης προς τους κατειλημμένους χώρους. Μετά το πέρας της ανακατάληψης και αφού ο χώρος άνοιξε ξανά για
την κοινωνία πραγματοποιήσαμε πορεία στους εμπορικούς δρόμους του Αμαρουσίου ώστε να γνωστοποιήσουμε το
ευχάριστο αυτό γεγονός. Την πορεία ακολουθούσε σε κοντινή απόσταση μία ομάδα της Ο.Π.Κ.Ε, τα μέλη της οποίας
ήταν μαυροντυμένα και με πλήρη εξάρτηση. Οι συγκεκριμένοι μαζί με τον επικεφαλής τους και αρκετούς άνδρες της
ασφάλειας κυκλοφορούσαν σαν σερίφηδες μέσα στους εμπορικούς δρόμους την στιγμή που σε αυτούς βρίσκονταν
δεκάδες άνθρωποι που έκαναν την βόλτα τους. Μοναδικός τους στόχος ήταν η δημιουργία έντασης και κλίματος τρο
μοκρατίας τόσο προς τους παραπάνω από 150 διαδηλωτές, όσο όμως και προς τους ανυποψίαστους περαστικούς. Η
προσπάθεια αυτή απέδωσε καρπούς στο τέλος της -μέχρι εκείνο το σημείο ειρηνικής- πορείας, με τον επικεφαλής της
Ο.Π.Κ.Ε ντυμένο με πολιτικά ρούχα να στέκεται στο Everest στον Η.Σ.Α.Π δίπλα στους διαδηλωτές και απροκάλυ
πτα να τους φωτογραφίζει με το κινητό του τηλέφωνο. Άμεσα ορισμένα άτομα του ζήτησαν επιτακτικά να σταματήσει,
πράγμα το οποίο όμως δεν συνέβη. Ο συγκεκριμένος μεσήλικας αστυνομικός συνέχισε το έργο του γελώντας και
προκαλώντας τους ανθρώπους που του ζήτησαν να αποχωρήσει. Οι τόνοι ανέβηκαν, οι σύντροφοι τον έσπρωξαν και
ξεκίνησε να τρέχει προς τα πίσω. Στο σημείο αυτό η ομάδα της Ο.Π.Κ.Ε που βρισκόταν λίγα μέτρα πιο πίσω επενέβη
για να σώσει τον επικεφαλής της και γρήγορα υπήρξε συμπλοκή με την περιφρούρηση της πορείας. Κατά την διάρκεια
της συμπλοκής οι άνδρες της Ο.Π.Κ.Ε έριξαν χειροβομβίδες κρότου λάμψης μέσα στον κόσμο ενώ η διμοιρία των
Μ.Α.Τ που έφτασε για την ενίσχυση τους άρχισε να εκσφενδονίζει δακρυγόνα. Η περιφρούρηση της πορείας, αφού
έτρεψε σε φυγή τους ψευτόμαγκες της Ο.Π.Κ.Ε, υποχώρησε συντεταγμένα κατά την επέμβαση των Μ.Α.Τ. με απο
τέλεσμα κανείς και καμία να μην κινδυνέψει να πέσει στα χέρια της αστυνομίας. Στην συνέχεια το σώμα της πορείας
αποχώρησε οργανωμένα με το τρένο, ενώ κατά την διάρκεια της αποχώρησης έγιναν κάποιες στοχευμένες φθορές
στο σύστημα εισιτηρίων που εδώ και ένα χρόνο αποκλείει όσες και όσους αδυνατούν να πληρώνουν 30 ευρώ το μήνα
ώστε να μετακινούνται μέσα στην πόλη.

Για την επιτυχημένη ανακατάληψη που πραγματοποιήσαμε το πρωί της Κυριακής και την συμπλοκή με την αστυ-
νομία που ήδη αναλύσαμε ποιος την προκάλεσε και τι ακριβώς συνέβη, ακούσαμε μια σειρά από πολύ ευφάνταστα
σενάρια στα Μ.Μ.Ε. Γνωρίζουμε πολύ καλά, όπως γνωρίζει και μια μεγάλη μερίδα της ελληνικής κοινωνίας, ποια
είναι η αξιοπιστία των Μ.Μ.Ε και πόσο αντικειμενικά παρουσιάζουν και παρουσίαζαν τις ειδήσεις και τα γεγονότα τόσο
τα προηγούμενα χρόνια όσο και σήμερα. Τα καθεστωτικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης δεν τα κατέχουν τίποτα φτωχα-
δάκια, αλλά πάμπλουτοι επιχειρηματίες που το κράτος και η εκάστοτε κυβέρνηση δουλεύει για τα συμφέροντά τους.
Παρ’ όλο λοιπόν που γνωρίζουμε ότι δεν παίρνουν όλοι στα σοβαρά τα δελτία των 8 εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να
ξεκαθαρίσουμε ορισμένα πράγματα.

• Η ανακατάληψη παρά την επιμονή των Μ.Μ.Ε πραγματοποιήθηκε με απόλυτη επιτυχία με αποτέλεσμα
κατά την αποχώρηση μας το κτήριο να κλειδωθεί με δικά μας λουκέτα. Το σενάριο ότι τα ‘’σπάσαμε’’ επειδή
η αστυνομία δεν μας άφησε να μπούμε εκ νέου στο κτήριο της κατάληψης είναι μυθοπλασία. Άλλωστε αν αποτύ
χαμε για ποιόν ακριβώς λόγο η αστυνομία σφράγισε ξανά τον χώρο με σιδεριές την επόμενη ημέρα;

• Καθ’ όλη την διάρκειά της η πορεία που ακολούθησε, είχε ενημερωτικό χαρακτήρα και οι μόνες ‘’φθορές’’ που
πραγματοποιήσαμε ήταν 3 συνθήματα με σπρέυ σε 3 καταστήματα πολυεθνικών και στο φούρνο ‘’Χωριάτικο’’ που
ως γνωστό ανήκει σε σωματέμπορο που χρησιμοποιούσε την αλυσίδα ως βιτρίνα της απεχθούς δραστηριότητάς
του. Απόδειξη των παραπάνω είναι τα τηλεοπτικά πλάνα που μιλάνε για βανδαλισμούς και δείχνουν μόλις ένα σύν
θημα σε μία βιτρίνα (του ‘’Χωριάτικου’’). Η μόνη πραγματικά σπασμένη τζαμαρία είναι αυτή των Εverest, ακριβώς
στο σημείο που υπήρξε η συμπλοκή με την αστυνομία.

• Ο αρχικά ‘’ηλικιωμένος’’ παππούς που ήταν περαστικός όπως πολλά Μ.Μ.Ε διακινούσαν, ήταν ο επικεφαλής της
αστυνομικής επιχείρησης και αυτός που προηγουμένως αναφέραμε ότι δημιούργησε με την προκλητική του στάση
την σύγκρουση με την αστυνομία. Αυτό ευτυχώς το γνωρίζει πλέον όλη η Ελλάδα, αν και διαφεύγει ο προβοκατόρικος ρόλος του.
• Από όσα ψέματα όμως έχουν ακουστεί αυτές τις μέρες από τα Μ.Μ.Ε, για εμάς το πιο σημαντικό είναι η παρουσί
ασή μας ως ‘’άγνωστων κουκουλοφόρων που ήρθαν στο Μαρούσι να τα σπάσουν’’. Η πραγματικότητα είναι πολύ
διαφορετική καθώς η κατάληψη Έπαυλης Κουβέλου βρίσκεται σε λειτουργία σχεδόν δέκα χρόνια και οι συλλο
γικότητες που στεγάζονται σε αυτή έχουν προχωρήσει όλα αυτά τα χρόνια σε αναρίθμητες δημόσιες παρεμβάσεις
τόσο στο Μαρούσι όσο και σε όμορους δήμους. Είμαστε ως επί το πλείστον άνθρωποι που ζούμε, δουλεύουμε
και κινούμαστε στο κέντρο και τις γειτονιές του Αμαρουσίου και δεν κρύψαμε ποτέ την πολιτική μας ταυτότητα και
δράση. Όλα αυτά τα χρόνια ο κόσμος της περιοχής μάς γνωρίζει πολύ καλά. Αυτοί που ήρθαν εκτός γειτονιάς και
ενοχλούν εν τέλει την γειτονιά είναι η κυβέρνηση και τα στελέχη της οι οποίοι με τους κατασταλτικούς σχεδιασμούς
τους γεμίζουν κάθε τόσο με αστυνομία το κέντρο του Αμαρουσίου και δημιουργούν ένταση για να εξυπηρετήσουν
τους δικούς τους σχεδιασμούς για χάρη των οποίων φυσικά δεν έχουν πρόβλημα να ρίχνουν χημικά μέσα σε πε
ραστικούς στο πιο κεντρικό σημείο του Αμαρουσίου και μάλιστα σε ώρα αιχμής. Δεν υπάρχει λοιπόν κανένας σχε
διασμός των ‘’μπαχαλάκηδων’’ για αποκέντρωση των επεισοδίων όπως λένε τα Μ.Μ.Ε. Αυτό που αποκεντρώνεται
και δημιουργεί ένταση είναι η αστυνομοκρατία και η επίθεση σε όσες και όσους αγωνίζονται για μία καλύτερη ζωή
για όλες και όλους. Η τοπική κοινωνία αυτό το γνωρίζει πολυ καλά.
Η κατάληψη έπαυλης Κουβέλου κλείνει φέτος δέκα χρόνια ύπαρξης και αγώνα. Σε αντίθεση με τους ευσεβείς πό
θους των πολιτικών μας αντιπάλων δεν αποτέλεσε σπορά της τύχης αλλα ώριμη ανάγκη των ανθρώπων που κατοικούν
στην περιοχή και συμμετέχουν στους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες μέσα από το αναρχικό/ αντιεξουσιαστικό κί
νημα. Η αναγκαιότητα αυτή βοήθησε τις συλλογικότητες που στεγάζονται στον χώρο να ριζώσουν στην περιοχή και να
παράξουν μια σειρά από αγώνες σε τοπικό επίπεδο. Μέσα από την κατάληψη έχουν οργανωθεί δεκάδες πρωτοβουλίες
όλα αυτά τα χρόνια με την συμμετοχή πλήθους κόσμου και οργανωμένων δυνάμεων (εργατικά σωματεία, πρωτοβουλί
ες κατοίκων, πολιτικές και εργατικές συλλογικότητες κ.α) που έχουν οδηγήσει σε σημαντικούς και νικηφόρους αγώνες
(π.χ ενάντια στην Λευκή νύχτα, ενάντια στην εργοδοτική αυθαιρεσία στο Σκέρτσο καφέ, ενάντια στην παρουσία της
Χ.Α στο Μαρούσι, αλληλεγγύης στις μετανάστριες και στους μετανάστες κ.α). Ταυτόχρονα στον χώρο της Κουβέλου
έχει πραγματοποιηθεί πλήθος πολιτιστικών εκδηλώσεων ανοιχτών και φυσικά χωρίς αντίτιμο για όλους, στις οποίες ο
κόσμος της γειτονιάς (και όχι μόνο) μπορεί να βρεθεί μεταξύ του μακριά από τις κυρίαρχες κοινωνικές και ταξικές δια-
κρίσεις. Φυσικά, για αυτή ακριβώς την πολιτική παρουσία των συλλογικοτήτων, η Κουβέλου έχει βρεθεί πολλάκις στο
στόχαστρο τόσο του κράτους όσο και των τοπικών δημοτικών αρχών, ενώ ξεχωριστό κεφάλαιο αποτελούν οι επιθέσεις
που έχει δεχθεί ο χώρος από διάφορες φασιστικές οργανώσεις ανάμεσα τους και της χρυσής αυγής το 2014. Στην
στοχοποίηση και τις επιθέσεις που δεχτήκαμε αυτά τα δέκα χρόνια πάντοτε απαντούσαμε με πιο εντατική παρουσία στην
γειτονιά και τους αγώνες και αυτό είναι που σκοπεύουμε να κάνουμε και αυτή την φορά.
Τώρα που η κυβέρνηση της ΝΔ αυξάνει την καταστολή των αγώνων επιδίδοντας τελεσίγραφα και ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί
να εμφανιστεί ως ο προοδευτικός πόλος μιας αριστερής διακυβέρνησης (λες και έχουμε αμνησία) εμείς, ως αναρχι
κές και αναρχικοί, δεν πρόκειται να εγκλωβιστούμε στις μυλόπετρες του δικομματισμού. Θα σταθούμε απέναντι στην
κατασταλτική εκστρατεία της κυβέρνησης που επιχειρεί να ποινικοποιήσει το αναρχικό/αντιεξουσιαστικό κίνημα. Θα
αυξήσουμε την παρουσία μας στους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες και θα οξύνουμε κάθε κοινωνική αντίσταση
ενάντια στις αντεργατικές πολιτικές, τον ρατσισμό, τον σοβινισμό και τις κοινωνικές-ταξικές διακρίσεις. Οι αγώνες της
ίδιας της κοινωνίας είναι που θα ορθώσουν ανάχωμα στα κατασταλτικά σχέδια της ΝΔ.
Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε
για μία καλύτερη ζωή στο σήμερα
για μία κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο στο αύριο.
Αυτό είναι που πάντα θα ενοχλεί τους εκάστοτε κυβερνώντες
ανεξαρτήτως κομματικής προέλευσης.

ελευθεριακή συλλογικότητα διαπασών κατάληψη έπαυλης κουβέλου

ανακατάληψη

Για την ανακατάληψη της Κατάληψης Έπαυλης Κουβέλου

Την Κυριακή 22/12/2019, 150 συντρόφισσες-οι, σε πείσμα του κλίματος
στοχοποίησης και περιθωριοποίησης που επιχειρείται εν μέσω της εν εξελίξει
κρατικής αντικαταληψιακής εκστρατείας, ανακαταλάβαμε το επί 10 χρόνια
κατειλημμένο έδαφος στην γειτονιά του Αμαρουσίου. Για τις συλλογικότητες
και τα εγχειρήματα αγώνα που στεγάζονται στην κατάληψη και
δραστηριοποιούνται στο Μαρούσι και στην ευρύτερη περιοχή των βορείων
προαστίων, αλλά και για τις 10αδες συντρόφων που στήριξαν και
υπερασπίστηκαν την ανακατάληψη, οι πέντε μέρες που παρέμεινε το σπίτι
σφραγισμένο από το κράτος ήταν πολλές για τις καθημερινές και συνεχείς
κινηματικές ανάγκες, δομές και υποδομές που είναι επιτακτικό να
λειτουργούν στις γειτονιές μας. Υπήρχε λοιπόν μια συνθήκη
αναγκαστικότητας στο να ανοίξουμε ξανά τις πόρτες της κατάληψης, να
απομακρύνουμε τις λαμαρίνες και να αποσφραγίσουμε όσα σημεία είχαν
ηλεκτροκολληθεί. Δεν πηδήξαμε λοιπόν κάποιο φράχτη ή μάντρα και
βιαστικά απλώς κρεμάσαμε ένα πανό, όπως συκοφαντικά παρουσιάζουν την
«προσπάθεια ανακατάληψης» τα καθεστωτικά ΜΜΕ. Αντίθετα, για
τουλάχιστον μια ώρα παραμείναμε στο χώρο της κατάληψης, εποπτεύσαμε
για τυχόν ζημιές που μπορεί να είχαν προξενήσει τα ΕΚΑΜ και οι μπάτσοι
κατά τη διάρκεια της βιαστικής, όπως όλα έδειξαν, επιχείρησης εκκένωσης
που έγινε την Τρίτη 18/12. Στο εσωτερικό του χώρου είχε παντού τα σημάδια
της σήμανσης για αποτυπώματα και DNA, είχαν παρθεί οι σημαίες και κράνη
που χρησιμοποιούνται για την περιφρούρηση των διαδηλώσεων και των
παρεμβάσεών μας από δυνάμεις καταστολής και φασίστες. Με συνθήματα,
τρικάκια, κείμενα και ευχές ενημερώναμε την γειτονιά για το γεγονός της
ανακατάληψης. Ταυτόχρονα πραγματοποιούσαμε συγκέντρωση λίγα στενά
πιο πάνω από την κατάληψη, στην κεντρική αγορά του Αμαρουσίου ώστε να
μαθευτεί το ευχάριστο γεγονός!

Όσο και αν θέλησαν να το αποκρύψουν ΜΜΕ και κρατικός μηχανισμός
πληθώρα χαράς και χαμόγελα έφερε στη γειτονιά η απελευθέρωση ενός
χώρου συνάντησης, αντίστασης και αυτοοργάνωσης. Μας προσέγγισαν
κάτοικοι της γειτονιάς για να ενημερωθούν αλλά και να εκφράσουν την
αλληλεγγύη και στήριξή τους. Τα συνθήματά μας και η ζωντανή παρουσία
μας έδωσε στις πρώτες αστυνομικές δυνάμεις (ΔΙΑΣ, ΟΠΚΕ) που κατέφτασαν
στην περιοχή, το μήνυμα πως θα μας βρουν απέναντί τους και θα
υπερασπιστούμε έμπρακτα κάθε ανάχωμα αγώνα που έχουμε δημιουργήσει
στις περιοχές που ζούμε, δουλεύουμε και αντιστεκόμαστε. Οι πρώτες
διμοιρίες που εμφανίστηκαν θέλησαν φυσικά να αποκλείσουν ξανά το χώρο
γύρω από την κατάληψη και ως γνήσιοι θεματοφύλακες του κατασταλτικού
δόγματος του Χρυσοχοϊδη «νόμος και τάξη», να προσπαθήσουν να μας
αποκόψουν από τις σχέσεις αλληλεγγύης και αμφισβήτησης που έχουμε
κατακτήσει όλα αυτά τα χρόνια στους δρόμους, στους κοινωνικούς και
ταξικούς αγώνες, στους χώρους δουλειάς, στα σχολεία, στις πλατείες.

Συνεχίσαμε με πορεία στους κεντρικούς δρόμους της αγοράς, με τη
σημαντική συμμετοχή περίπου 300 ατόμων, που διαδηλώσαμε με δυναμικό
χαρακτήρα ενάντια στις μεθοδεύσεις κράτους και αφεντικών για την πάταξη
των «εστιών ανομίας» όπως ονομάζουν τις καταλήψεις. Διαδηλώσαμε
ενάντια στις εξαντλητικές συνθήκες δουλειάς που επιβάλλονται στους
εργαζόμενους τις Κυριακές και τις γιορτές, με εντατικοποιημένα και
ξεχειλωμένα ωράρια, ενάντια σε πολυεθνικές που στόχο έχουν την
ολοκληρωτική αφαίμαξη των εργαζομένων για την αύξηση της κερδοφορίας
τους. Σε αυτό το πλαίσιο βάψαμε με σπρέι συνθήματα έξω από
υποκαταστήματα όπως Χωριάτικο, Vodafone, Everest, γνωστές αλυσίδες
υπεύθυνες για απολύσεις, εργατικά ατυχήματα και ντροπιαστικέςεξουθενωτικές συνθήκες δουλειάς αλλά και σε υποκαταστήματα τραπεζών.
Πορευτήκαμε στους δρόμους επιλέγοντας να διαδώσουμε πως η
ανακατάληψη της Έπαυλης Κουβέλου δεν είναι στόχος μιας ημέρας ή λίγων
ωρών αλλά αποτελεί ένα διαρκές διακύβευμα για τον κόσμο που αγωνίζεται,
ένα καθημερινό στοίχημα για όλους όσους χτίζουν αντιιεραρχικά,
αντιφασιστικά-αντιεθνικιστικά και αντιεξουσιαστικά εγχειρήματα. Να
βροντοφωνάξουμε πως οι σχέσεις ιδιοκτησίας και εμπορεύματος
αμφισβητούνται στην πράξη μέσα απ’ τα κατειλημμένα εδάφη. Πως δεν θα
συμμορφωθούμε με επιταγές και τελεσίγραφα που συντελούν στην
υποτίμηση και καθυπόταξη της ζωής και καθημερινότητάς μας. Πως δεν θα
δεχτούμε οι γειτονιές μας να μετατραπούν σε αποστειρωμένα
διασκεδαστήρια, σε πλήρως εμπορευματοποιημένες ζώνες κατανάλωσης.

Πως δεν θα ανεχτούμε οι γειτονιές μας να γίνουν στρατιωτικοποιημένα
φρούρια με τους μπάτσους να αλωνίζουν και να επιχειρούν να
εγκαθιδρύσουν το «καθεστώς ασφάλειας» που οραματίζεται κράτος και
καπιταλισμός και στηρίζεται στη διασπορά του φόβου και της τρομοκρατίας.
Πως απέναντι στα σχέδια όλων όσων μας εκμεταλλεύονται και καταπιέζουν,
επιλέγουμε να επαναφέρουμε τις δομές μας και κάθε εργαλείο αντίστασης και
αντεπίθεσης, όπως οι καταλήψεις, σε ένα συνεχές αγωνιστικό παρόν.
Καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδήλωσης, το σώμα ακολουθούσαν, ειδικές
ομάδες της ελληνικής αστυνομίας ΟΠΚΕ και διμοιρίες των ΜΑΤ. Αντίθετα απ’
όσα δημοσιεύουν τα ΜΜΕ, η πορεία είχε προπαγανδιστικό χαρακτήρα, ο
σχεδιασμός της ήταν τέτοιος ώστε να αποφευχθεί ενδεχόμενη σύγκρουση και
σε καμία περίπτωση δεν έπεσαν μολότοφ.- Παρ’ όλα αυτά δίπλα μας είχαμε
τον επικεφαλή της αστυνομικής επιχείρησης ο οποίος έδινε οδηγίες και
εντολές στις αστυνομικές δυνάμεις, ενώ ταυτόχρονα βιντεοσκοπούσε με
κινητό διαδηλωτές. Ζητήθηκε πολλάκις να σταματήσει να καταγράφει με το
κινητό του τα πρόσωπα των διαδηλωτών. Όταν η πορεία έφτανε στο τέλος
της, στον σταθμό ΗΣΑΠ Αμαρουσίου και εφόσον ο εντεταλμένος της ΓΑΔΑ
συνέχιζε με προκλητικό τρόπο να φακελώνει κόσμο, διαδηλωτές επέλεξαν να
απομακρυνθεί, ώστε να σταματήσει το θεάρεστο έργο στοχοποίησης
αγωνιστών. Αμέσως η ειδική ομάδα ΟΠΚΕ επιχείρησε να κάνει σύλληψη και
πήρε ξεκάθαρη απάντηση από κομμάτι της περιφρούρησης της πορείας.
Περιφρουρήσαμε το σώμα της διαδήλωσης από τον σχεδιασμό της ελληνικής
αστυνομίας καταγραφής δεδομένων και οπτικοακουστικού υλικού που
μπορεί να αξιοποιηθεί εις βάρος μας και από ενδεχόμενη σύλληψη
συντρόφων. Τα ΟΠΚΕ επέλεξαν να πετάξουν κρότου λάμψεις και οι διμοιρίες
εφόρμησαν με δακρυγόνα μέσα στην κεντρική αγορά της πόλης που εκείνη
τη στιγμή ήταν γεμάτη από κόσμο. Αργότερα όλος ο συρφετός των ΜΜΕ
μεθοδικά αποκρύπτει την πραγματική ταυτότητα του επικεφαλή των
δυνάμεων καταστολής, καθώς και θα επιδοθούν σε μια λασπολογία και
συκοφάντηση για εκτεταμένες ζημιές σε μαγαζιά και επιθέσεις σε πολίτες.
Έτσι, ο συγκεκριμένος επικεφαλής παρουσιάστηκε από τα κυρίαρχα ΜΜΕ ως
απλός πολίτης ή σε άλλα ως τροχονόμος! Φυσικά δεν περιμέναμε από κανένα
ρουφιάνο δημοσιογράφο να μην διευκολύνει τα κατασταλτικά σχέδια του
κράτους και των ένστολων εντολοδόχων τους.

Είμαστε σε αντίπαλα στρατόπεδα με τον κόσμο της κυριαρχίας και της
εκμετάλλευσης. Δεν είναι επιθυμητά στις γειτονιές μας τα ειδικά σώματα
ασφαλείας και δεν θα συνηθίσουμε σε ένα θέαμα μπάτσων που εισβάλλουν
εκεί όπου ζούμε και κινούμαστε καθημερινά. Μόνοι υπόλογοι για το
ασφυκτικό κλίμα δακρυγόνων και τρομοκρατίας μέρα μεσημέρι είναι το
κράτος και η αστυνομία. Τους τελευταίους μήνες ο υπουργός ΠΡΟΠΟ
Χρυσοχοϊδης στο πλαίσιο της αντικαταληψιακής εκστρατείας έχει εισβάλλει
με πληθώρα κατασταλτικών μονάδων σε γειτονιές όπως τα
Εξάρχεια(κάνοντας εκκενώσεις σε μεταναστευτικές, στεγαστικές και πολιτικές
καταλήψεις), το Κουκάκι (βάζοντας στο στόχαστρο τους χώρους και τα
σπίτια της Κοινότητας Πετραλώνων-Κουκακίου), την Κυψέλη (χτίζοντας την
κατάληψη Βανκούβερ) αλλά και σε πανεπιστημιακά ιδρύματα (καταλύοντας
το πανεπιστημιακό άσυλο και φοιτητικά στέκια όπως στην ΑΣΟΕΕ). Οι
επιθέσεις αυτές εντάσσονται σε μια συνολικότερη συγκυρία όξυνσης της
εκμετάλλευσης και ταυτόχρονης προσπάθειας απονοηματοδότησης και
περιθωριοποίησης κάθε αντιτιθέμενης φωνής. Τα τελευταία χρόνια η κρατική
διαχείριση, είτε επί αριστερής είτε επί δεξιάς διακυβέρνησης, εντείνει την
υποτίμηση και την καταπίεση σε πληθώρα καθημερινών πτυχών. Από τον
εργασιακό μεσαίωνα, την ανασφάλιστη-μαύρη εργασία που επικρατεί στα
εργασιακά κάτεργα, την κατάργηση βασικών εργασιακών κεκτημένων, την
τουριστικοποίηση και εμπορευματοποίηση των γειτονιών, μέχρι την
λεηλασία της φύσης (αναπτυξιακά έργα που καταστρέφουν τον φυσικό
κόσμο και ερημώνουν πόλεις και χωριά), το καπιταλιστικό σύστημα και οι
εξουσιαστικοί μηχανισμοί του σχεδιάζουν ένα μέλλον ζοφερό. Όλα τα σχέδιά
τους υπολογίζουν να περάσουν πάνω στις δικές μας πλάτες. Αυτός είναι ο
λόγος που βρίσκονται οι ιδέες και οι χώροι μας στο στόχαστρο γιατί θέλουν
να πειθαρχήσουν σε όλους όσους σηκώνουν κεφάλι.

Χρόνια τώρα η παραπάνω κρατική διαχείριση ξεδιπλώνεται και στο
Μαρούσι. Κατά καιρούς την Κατάληψη Έπαυλης Κουβέλου έχουν
προσπαθήσει να βγάλουν από το χάρτη της πόλης, με φασιστικές επιθέσεις,
επιθέσεις συκοφάντησης δημάρχων, δημοτικών αρχών και του προέδρου
του εμπορικού συλλόγου σε τοπικά μέσα και κρατικές κατασταλτικές
επιχειρήσεις με την αγαστή συνεργασία του τοπικού Α.Τ. Η δημοτική αρχή και
τοπικοί άρχοντες όσο και αν το επιθυμούν δεν μπορούν να αποτινάξουν τις
ευθύνες και τον ρόλο που έχουν παραδοσιακά, όποιο κυβερνητικό ή μη
στρατόπεδο εξυπηρετούν. Καταλήψεις, στέκια, εργατικές και
αντιεξουσιαστικές συλλογικότητες, συνελεύσεις κατοίκων που
δραστηριοποιούνται στο Μαρούσι, Χαλάνδρι και Αγία Παρασκευή έχουμε
μνήμη και θυμόμαστε κάθε φορά που επιλέχθηκε να συκοφαντηθεί η
κατάληψη ως αναπόσπαστο κομμάτι των αγώνων των γειτονιών. Ήμασταν
παρόντες όταν η δημοτική αρχή της σημερινής προεδρεύουσας δεξιάς
παράταξης (με δήμαρχο τον Πατούλη) ξέπλενε τα τοπικά γραφεία της Χ.Α,
μιλούσε για εστία ανομίας που διασαλεύει την ειρήνη και ομαλότητα της
γειτονιάς, όταν λασπολογούσαν με πρωτεργάτη τον πρόεδρο του εμπορικού
συλλόγου Νικολαράκο για τις κινητοποιήσεις ενάντια στη φιέστα της Λευκής
Νύχτας, όταν κάλυπταν φασιστικές επιθέσεις που σκόπευαν σε
τραυματισμούς αγωνιστών και καταστροφή της κατάληψης, όταν ενίσχυαν
την δουλειά του τοπικού Α.Τ και της ασφάλειας. Όσο και αν προσπαθούν να
πείσουν, είναι υπόλογοι και έχουν ξεκάθαρη ευθύνη για το τωρινό σχέδιο
εκκένωσης της ΕΛΑΣ.

Χρόνια τώρα έχει στρωθεί το έδαφος για να επιτεθούν σε αγωνιστές-στριες,
ώστε να προσπαθήσουν να απομονώσουν τις ιδέες, τις πρακτικές τους και
τις πολιτικές σχέσεις. Το σύστημα της δικαιοσύνης τους που ξεπλένει την
Χρυσή Αυγή είναι έτοιμο να κατασκευάσει υποθέσεις και να δημιουργήσει
δεξαμενές υπόπτων, για να σύρει όσες-ους αντιστέκονται στα δικαστήρια,
ποινικοποιώντας την πολιτική τους δράση. Σε αυτήν τη λογική, το υλικό που
συλλέχθηκε από τη σήμανση μέσα από την κατάληψη ,είναι σίγουρο ότι θα
χρησιμοποιηθεί για να ενισχύσει τις παραπάνω δεξαμενές. Το μόνο που θα
καταφέρουν να βρουν είναι ο κοσμος του αγώνα, που πλαισιώνεται από τα
εκατοντάδες άτομα που έχουν περάσει ανά τα χρόνια, από
πολιτικές/πολιτιστικές εκδηλώσεις, συνελέυσεις κ.α., που στεγάστηκαν στο
χώρο της κατάληψης. Είναι η δικαιοσύνη και ο ξεκάθαρα ταξικός
χαρακτήρας της που σε αγαστή συνεργασία με τους μπάτσους και τα ΜΜΕ,
φτιάχνει τρομοσενάρια, στήνει δικογραφίες και στέλνει κλητεύσεις ώστε να
αποπολιτικοποιήσουν τους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες. Θέλουν να
ξεμπερδεύουν με τον εσωτερικό εχθρό που γίνεται άμμος στα γρανάζια τους.
Τα ακηδεμόνευτα συλλογικά εγχειρήματα, τα αυτοοργανωμένα στέκια, οι
καταλήψεις δεν είναι ούτε νόμιμες ούτε παράνομες. Οι αγώνες που ξεπηδούν
από το κατειλημμένο έδαφος της Έπαυλης Κουβέλου δεν ακολουθούν
τεκμήρια αθωότητας-ενοχής, δεν υπακούουν σε κανόνες νομιμοφροσύνης,
είναι δίκαιοι και αναγκαίοι. Οι συνειδήσεις και οι αξίες μας δεν
εξαργυρώνονται, δεν καταστέλλονται, δεν ποινικοποιούνται. Να γίνει η
ανακατάληψη των κτιρίων, των πλατειών, των γειτονιών ένα διαρκές
επίδικο των καιρών μας. Μέσα μας σφυροκοπάει η σκαλωσιά του
μέλλοντος.

Η Έπαυλη Κουβέλου κατάληψη θα μείνει.
Αλληλεγγύη σε όσες καταλήψεις χτυπιούνται.

Κατάληψη Έπαυλης Κουβέλου | Ελευθεριακή Συλλογικότητα Δια*πασών |
Αναρχική Συλλογικότητα Amargi | Αναρχική/Αντιεξουσιαστική
Συλλογικότητα “Σε τροχιά Σύγκρουσης” | “ A priori “ Αναρχική
Συλλογικότητα στα Β/Α | Συντρόφισσες και Σύντροφοι από τις περιοχές
του Αμαρουσίου, της Αγίας Παρασκευής και του Χαλανδρίου
Υ.Γ: Χθες το πρωί (Δευτέρα 23/12/2019) συντελέστηκε από το κράτος και τις
δυνάμεις καταστολής νέα επιχείρηση σφραγίσματος της Έπαυλης Κουβέλου.
Ούτε βήμα πίσω, καμιά υποταγή, ο αγώνας συνεχίζεται!

κείμενο.pdf

Ανακατάληψη έπαυλης Κουβέλου

Αυτή τη στιγμή πραγματοποιείται ανακατάληψη της έπαυλης Κουβέλου, η οποία βρίσκεται στη διασταύρωση Διονύσου και Σόλωνος. Καλούμε σε συγκέντρωση υπεράσπισης και αλληλεγγύης στη συμβολή των οδών Διονύσου και Θησέως στο Μαρούσι.

Ενάντια στη καταστολή στήνουμε οδοφράγματα αλληλεγγύης.

ΔΕΚΑ ΕΚΑΤΟ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗΣ ΣΗΨΗΣ

Κατάληψη έπαυλης Κουβέλου,σύντροφοι/ισσες

Συνολική Ενημέρωση από τη γειτονιά του Αμαρουσίου

Την Τρίτη, 17/12, νωρίς το πρωί εκκενώθηκε η Κατάληψη Έπαυλης Κουβέλου από ισχυρές δυνάμεις της αστυνομίας. Σύντροφοι και συντρόφισσες μαζευτήκαμε στο σημείο από τις 7.30 και μετά, υπό μορφή συγκέντρωσης. Πετάχτηκαν τρικάκια, φωνάχτηκαν συνθήματα και ανοίχτηκε πανό «Κάτω τα ξερά σας από την Κατάληψη Έπαυλης Κουβέλου».

Παράλληλα μια ομάδα από εμάς έκανε παρέμβαση στο δημαρχείο καθώς συνεργεία του δήμου συμμετείχαν ενεργά στη διαδικασία της εκκένωσης. Ο δήμαρχος αρνήθηκε την όποια εμπλοκή του, ενώ τα συνεργεία επιβεβαιώνουν ότι είχαν ξεκάθαρη εντολή από το δημαρχείο.

Το απόγευμα της ίδιας μέρας, στις 18.00, αγωνιζόμενος κόσμος από όλες τις γειτονιές της Αθήνας πλαισίωσε τη συγκέντρωση και πορεία στη περιοχή του Αμαρουσίου, που καλέστηκε ως πρώτη απάντηση στην εκκένωση της Κατάληψης Έπαυλης Κουβέλου. Περίπου 400 άτομα πορευτήκαμε από κοινού γύρω από τους εμπορικούς δρόμους του Αμαρουσίου, δίνοντας ένα ξεκάθαρο μήνυμα προς το κράτος της φίμωσης και της καταστολής, αποδεικνύοντας για ακόμα μία φορά πως οι καταλήψεις δεν είναι μόνο τα ντουβάρια αλλά εμείς, οι σχέσεις και οι αγώνες που δημιουργούμε μέσα και έξω από αυτές και δεν σταματούν με τις εκκενώσεις.

Η αστυνομική παρουσία ήταν περιορισμένη, παραμένοντας κυρίως στα στενά γύρω από την κατάληψη. Καθ’ όλη τη διάρκεια της πορείας υπήρχε δυνατός παλμός, γράφτηκαν συνθήματα σε όλη την περιοχή, ενώ σπάστηκαν και οι προσόψεις δύο τραπεζών. Παραθέτουμε φωτογραφίες,καθώς και το βίντεο από την πορεία.

Οι αγώνες μας δεν είναι ούτε παράνομοι ούτε νόμιμοι, είναι δίκαιοι και για αυτό θα νικήσουν.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ – ΟΙ ΙΔΕΕΣ ΔΕΝ ΕΚΚΕΝΩΝΟΝΤΑΙ

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ

Κατάληψη Έπαυλης Κουβέλου, ελευθεριακή συλλογικότητα “Δια*Πασών”,Αναρχική συλλογικότητα “Amargi”, Αναρχική/αντιεξουσιαστική συλλογικότητα “Σε Τροχιά Σύγκρουσης”, Σύντροφοι-ισσες από την Αγία Παρασκευή και Χαλάνδρι.

Στις 5/12 Όλοι και Όλες στο δρόμο

ΚΑΝΕΝΑ ΤΕΛΕΣΙΓΡΑΦΟ ΔΕ ΜΑΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΙ

Η ακροδεξιά κρατική διαχείριση έχει βαλθεί να απονομιμοποιήσει τα κινήματα, να τα παρουσιάσει σαν υπολείματα του παρελθόντος, να λοιδορήσει τις πρακτικές τους και να τα καταστείλει. Η κατάργηση του ασύλου, η αστυνομοκρατία στα Εξάρχεια, οι εκκενώσεις των καταλήψεων είναι δείγματα αυτής της πολιτικής.

Στον κρατικό συρφετό να απαντήσουμε δυναμικά, να υπερασπιστούμε τις δομές του κινήματος, να υψώσουμε αναχώματα αλληλεγγύης. Οι καταλήψεις και οι αγώνες που ξεπηδούν μέσα και έξω από αυτές, δεν είναι νόμιμοι ή παράνομοι. Είναι δίκαιοι.

Συμμετέχουμε στην πορεία της 05/12,στις 18.00 στα Προπύλαια

Κατάληψη Έπαυλης Κουβέλου

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

Παρέμβαση στο “The Mall Athens” στο Μαρούσι.

Το μεσημέρι του Σάββάτου 29 Ιουνίου, πραγματοποιήθηκε παρέμβαση στο κατάστημα Goody’s Burger House, στο εμπορικό κέντρο “The Mall” στο Μαρούσι, ενάντια στις εκδικητικές απολύσεις απεργών διανομέων. Για περίπου δύο ώρες, 60 σύντροφοι και συντρόφισσες σταθήκαμε έξω από το μαγαζί, κρατώντας πανό, μοιράζοντας κείμενα και φωνάζοντας συνθήματα. Στον χώρο του εμπορικού κέντρου αναρτήσαμε και γιγαντοπανό.

Μετά την πρώτη υποχώρηση των αφεντικών και την άνευ όρων επαναπρόσληψη του απολυμένου από την Αγία Παρασκευή, συνεχίζουμε δυναμικά τον αγώνα μέχρι να επαναπροσληφθεί και ο άλλος απεργός από το κατάστημα της Λ. Αλεξάνδρας.

Μέχρι να καταλάβουν τα αφεντικά πως όταν χτυπάνε έναν ή μία από μας, θα μας βρίσκουν όλους και όλες ενωμένους -ες απέναντί τους.

Συντονισμός συνελεύσεων – καταλήψεων – συλλογικοτήτων στα Βόρεια

Ακολουθούν φωτογραφίες από την παρέμβαση:

“Οι εθνικές ιδέες γεννούν νεκροταφεία, μην παραχαράσσετε την ιστορία”

Στο πλαίσιο διαφόρων αντιεθνικιστικών δράσεων που πραγματοποιούνται τον τελευταίο καιρό στα βορειοανατολικά της αθήνας, το Σάββατο 2 Φεβρουαρίου το πρωί, περίπου 40 συντρόφισσες και σύντροφοι, φτιάξαμε ένα μεγάλο graffiti στο Χαλάνδρι με το περιεχόμενο “Οι εθνικές ιδέες γεννούν νεκροταφεία, μην παραχαράσσετε την ιστορία”. Η δράση πλαισιώθηκε με μικροφωνική, μοίρασμα κειμένων και τρικάκια.

Αντιφασίστες-στριες από τα ΒΑ

Για το κλείσιμο των γραφείων της Χρυσής Αυγής στο Μαρούσι

Στις αρχές Ιουλίου του 2018 παρατηρήθηκε έντονη κινητικότητα στην τοπική οργάνωση της Χρυσής Αυγής στο Μαρούσι. Συγκεκριμένα, όλο το φασιστικό σινάφι μαζεύτηκε νύχτα, μέσα στο κατακαλόκαιρο, ντροπιασμένοι και απονομιμοποιημένοι πλήρως από την τοπική κοινωνία, για να αποχωρήσουν -για τρίτη φορά μέσα στα τελευταία χρόνια- από τα γραφεία που νοίκιαζαν.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Από το 2014 με την μεταφορά της τοπικής στις γειτονιές μας, αναπτύχθηκε ένας πλούσιος και ποικιλόμορφος αντιφασιστικός αγώνας. Οι τοπικές συνελεύσεις με τη βοήθεια του αναρχικού και αντιφασιστικού κινήματος ξεκαθάρισαν προς πάσα κατεύθυνση πως η εδραίωση και η παραμονή των φασιστών στις γειτονιές μας δεν θα είναι εύκολη υπόθεση.

Η Χρυσή Αυγή βρήκε συμμάχους στις γειτονιές μας, σε συγκεκριμένα κομμάτια της τοπικής κοινωνίας, στη συστημική αγκαλιά των τοπικών αφεντικών, της δημοτικής αρχής, διάφορων ΜΜΕ και προφανώς της αστυνομίας. Και για να γίνουμε πιο κατανοητοί, αυτοί που βοήθησαν τους ναζί έχουν ονοματεπώνυμα και ιδιότητες, όπως ο Σ. Αλιμονάκης, ιδιοκτήτης της ασφαλιστικής εταιρίας VALIDI στο Μαρούσι. Ο συγκεκριμένος, παρά τις αντιφασιστικές πιέσεις και με γνώμονα το επιχειρηματικό του συμφέρον νοίκιαζε, για 4 χρόνια, το χώρο που στεγάζονταν τα γραφεία της Χ.Α.

Όσον αφορά το δήμαρχο Γ. Πατούλη, αλλά και ολόκληρη τη δημοτική του παράταξη, όχι απλώς δεν καταδίκασαν τον ερχομό των ναζί στη γειτονιά μας, αλλά τους καλωσόρισαν κάνοντας επίκληση στην νομιμότητα και στο δικαίωμα τους να υπάρχουν στην περιοχή. Ταυτόχρονα, σύσσωμη η δημοτική αρχή επιδόθηκε σε έναν «αγώνα» καταδίκης της αντιφασιστικής δράσης και στοχοποίησης της κατάληψης Έπαυλης Κουβέλου, παίζοντας το χαρτί των δύο άκρων εστιάζοντας -μονόπλευρα πάντα- προς την αντιφασιστική πλευρά, ενώ δεν είχε κανένα πρόβλημα να συμπορευτεί με την Χ.Α και τα μέλη της σε άλλες περιπτώσεις, όπως π.χ στο εθνικιστικό συλλαλητήριο για το Μακεδονικό. Για εμάς είναι ξεκάθαρο πως ο Γ. Πατούλης με τις πολιτικές των ιδιωτικοποιήσεων και της εμπορευματοποίησης των δημόσιων χώρων θέλει δίπλα του το πιστό σκυλί των αφεντικών και των τοπικών αρχόντων, τους φασίστες, να δείχνει τα δόντια του σε όποιον αντιστέκεται.

Αντίστοιχη στήριξη στους ναζί έδωσαν και διάφορα ΜΜΕ, στοχοποιώντας τις τοπικές συνελεύσεις και διαπομπεύοντας αγωνιστές, δίνοντας τα προσωπικά τους στοιχεία στην δημοσιότητα.

Τέλος, η παρουσία των φασιστών θα είχε εκμηδενιστεί πολύ πιο εύκολα, αν δεν είχαν την ατέρμονη στήριξη της αστυ-νομίας, που χρησιμοποίησε όλα τα μέσα για να τους προστατεύσει, από παρουσία ισχυρών αστυνομικών δυνάμεων στιςγειτονιές μας, μέχρι παρακολουθήσεις, ανοίγματα κατασκευασμένων δικογραφιών και «αναγνωρίσεις» υπόπτων απότους φασίστες, χρησιμοποιώντας το φωτογραφικό αρχείο της τοπικής ασφάλειας.

Παρά τις αντιξοότητες και τη λύσσα των φασιστών να κάμψουν τον αντιφασιστικό αγώνα, (βομβιστική επίθεση στηνΚατάληψη Έπαυλης Κουβέλου και μηχανοκίνητη οργανωμένη επίθεση από τη Χρυσή Aυγή πάλι στην κατάληψη), οαγώνας μας νίκησε. Σε αυτόν τον αγώνα, από τις μικροφωνικές, τα μοιράσματα και τις αφισοκολλήσεις, την συνεχήδημόσια παρουσία των αγωνιστών, τις αντιφασιστικές περιφρουρήσεις της γειτονιάς μας, τον αποκλεισμό των γραφεί-ων, τις μοτοπορείες και τις μεγάλες αντιφασιστικές πορείες, χρησιμοποιήσαμε όλα τα μέσα και τα εργαλεία που είχαμεδιαθέσιμα με επιμονή, συνέπεια, πολυμορφία και μεθοδικότητα. Το αποτέλεσμα ήταν να υπάρχει μια ανενεργή τοπικήοργάνωση της χρυσής αυγής στο Μαρούσι, με ελάχιστες, ολιγόλεπτες δημόσιες εμφανίσεις (που απαντήθηκαν αναλό-γως), χωρίς κανέναν δεσμό με την τοπική κοινωνία και νεολαία, που ουσιαστικά υπήρχε μόνο στις απομαζικοποιημένεςεκδηλώσεις μέσα στο χώρο τους.

Ο αγώνας μας νίκησε αλλά ο πόλεμος ενάντια στο φασισμό συνεχίζεται:

Ο φασισμός τρέφεται από το κεφάλαιο αλλά ταυτόχρονα το τροφοδοτεί, υπερασπιζόμενος τα συμφέροντα της άρχου-σας τάξης. Όσο υπάρχει κράτος και κεφάλαιο και οι εξουσιαστικές σχέσεις που αυτά γεννούν (εθνικισμός, ρατσισμός,ομοφοβία κτλ.), η πάλη ενάντια στο φασισμό ως εμπροσθοφυλακή τους θα είναι πάντα αναγκαία και επίκαιρη. Η αντί-ληψη που θέλει το φασισμό θύμα, όπως επιδιώκει να παρουσιάζεται ανά καιρούς, είναι στάχτη στα μάτια. Οι αντιμνη-μονιακές φαμφάρες, ο πολιτικαντισμός, ο λαϊκισμός και ο ψευτοτσαμπουκάς τους, είναι για να αποπροσανατολίζουντους από τα κάτω από την καπιταλιστική βαρβαρότητα που καταστρέφει τις ζωές μας. Με αυτό το σκεπτικό, το κλείσιμο των γραφείων για εμάς δεν σηματοδοτεί το τέλος του αγώνα μας. Σηματοδοτεί μία νίκη του κινήματος και μία βαθιάανάσα για να συνεχίσουμε όλοι και όλες ακόμα πιο δυνατοί και δυνατές. Μία γειτονιά χωρίς την φασιστική παρουσίακαι απειλή διαμορφώνει πιο ευνοϊκούς όρους για την προπαγάνδιση του ριζοσπαστικού λόγου και την ανάπτυξη τηςταξικής πάλης ενάντια στην εκμετάλλευση και την βαρβαρότητα.

Για μια κοινωνία ΙΣΟΤΗΤΑΣ,ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Για την ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ

Κατάληψη Έπαυλης Κουβέλου

Διονύσου και Σόλωνος

κείμενο.pdf

Συγκέντρωση Αλληλεγγύης στους 4 συλληφθέντες του αντιφασιστικού αποκλεισμού

Στις 22/06 θα πραγματοποιηθεί το εφετείο των 4 συλληφθέντων συντρόφων από τον αντιφασιστικό αποκλεισμό των γραφείων της Χρυσής Αυγής, τον Ιούνιο του 2016.

Λίγα λόγια για την υπόθεση:

Την Τετάρτη 6/7/2016 70 αντιφασίστες και αντιφασίστριες, πραγματοποίησαν παρέμβαση – αποκλεισμό στα γραφεία της Χρυσής Αυγής στο Μαρούσι, με στόχο την ακύρωση του εβδομαδιαίου τους ανοίγματος. Η δράση ήταν πολιτική επιλογή των τριών τοπικών συλλογικοτήτων Δια-πασών, Σε Τροχιά Σύγκρουσης και Κατάληψη έπαυλης Κουβέλου και πλαισιώθηκε από πλήθος συντρόφων και συντροφισσών. Αφορμή για την συγκεκριμένη παρέμβαση ήταν η (τότε) πρόσφατη δημόσια εμφάνιση των μελών της Χ.Α στο εμπορικό κέντρο του Αμαρουσίου (ήταν η μόλις δεύτερη φορά που εμφανιστήκαν δημόσια στην γειτονιά και η τελευταία μέχρι και σήμερα), η οποία κρίθηκε απαραίτητο να απαντηθεί με δυναμικό τρόπο. Με βάση λοιπόν τη μέχρι τότε δράση του αντιφασιστικού κινήματος στη γειτονιά επιλέχθηκε ως δράση ο αποκλεισμός, θέλοντας να στείλει ένα σαφές μήνυμα στους νεοναζί, ότι όχι μόνο δεν υπάρχει χώρος για αυτούς στο δημόσιο πεδίο, αλλά ότι ακόμα και η πρόσβασή τους στα γραφεία τους βρίσκεται υπό διαρκή αμφισβήτηση. Όπως βέβαια ήταν αναμενόμενο, στο χώρο της συγκέντρωσης δεν άργησαν να καταφθάσουν ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις με δεκάδες μηχανές ΔΙΑΣ και 2 διμοιρίες των ΜΑΤ, οι οποίες και έσπευσαν να υπερασπιστούν την πολιτική παρουσία της Χ.Α στην γειτονιά. Έτσι λοιπόν και ενώ η ίδια η Χ.Α αδυνατούσε να διασφαλίσει στα μέλη της την δυνατότητα πρόσβασης στα γραφεία, οι δυνάμεις των ΜΑΤ κάτω από την παραίνεση ενός μέλους της Χ.Α επιτέθηκαν στους συγκεντρωμένους, δίνοντας τη δυνατότητα στους φασίστες να ανοίξουν τα γραφεία. Παράλληλα οι συντρόφισσες και οι σύντροφοι κάτω από το βάρος της επίθεσης των ΜΑΤ αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν προς το χώρο της Κατάληψης Κουβέλου. Δυστυχώς όμως κατά την διάρκεια της οπισθοχώρησης 4 σύντροφοι συνελήφθησαν με 2 μάλιστα να τραυματίζονται κατά τη διάρκεια της σύλληψής τους. Οι 4 συλληφθέντες βρέθηκαν αντιμέτωποι με τις κατηγορίες της απείθειας, της διατάραξης κοινής ειρήνης, της φθοράς ξένης περιουσίας και την απόπειρα άσκησης σωματικών βλαβών. Λίγες μέρες αργότερα και με μία δίκη – fast track και οι 4 καταδικάστηκαν για τα «αδικήματα» της απείθειας και της διατάραξης σε 14 μήνες φυλάκιση με 3ετή αναστολή. Το «μήνυμα» της δικαιοσύνης ήταν ξεκάθαρο. Κάθε αντιφασιστική δράση που βάζει στο στόχαστρό της τον μηχανισμό των νεοναζί, βρίσκεται εκτός «νομιμότητας» και η διαχείριση της βρίσκεται αποκλειστικά στα χέρια της αστυνομίας.Στις 22/06 οι 4 σύντροφοι θα βρεθούν ξανά ενώπιον των δικαστικών αρχών, ώστε να εκδικαστεί η έφεσή τους επί της αρχικής τους καταδίκης.

Καλούμε σε συγκέντρωση αλληλεγγύης στο εφετείο, είσοδο από Λουκάρεως, στην αίθουσα Δ80Β, δεύτερος όροφος, στις 09.00.

Σε τροχιά σύγκρουσης..

Ελευθεριακή συλλογικότητα δια-πασών

Κατάληψη Έπαυλης Κουβέλου